Skip to main content

Sindhi - The Book of Prophet Hosea

Page 1

‫هوشيا‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫ُزياه‪ ،‬يوتام‪ ،‬آحز ۽ حزقياه جي ڏينهن ۾ ۽ اسرائيل جي بادشاهه‬ ‫‪1‬خداوند جو الم جيڪو بيري جي پٽ هوشيع تي يهوداه جي بادشاهن ع‬ ‫يوآش جي پٽ يربعام جي ڏينهن ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند جي الم جي شروُات هوشيع جي طرفان ‪.‬۽ خداوند هوشيع کي چيو ته‪" ،‬وڃ‪ ،‬هڪ زنااار ُورت ۽ زنااارن جا ٻار پاڻ‬ ‫سان گڏ ار‪ ،‬ڇاااڻ ته ملڪ خداوند کان پري ٿي وڏي زناااري ائي آهي"‪.‬‬ ‫‪3‬تنهنڪري هو ويو ۽ دبلئيم جي ڌي ءَ گومر کي شادي ايائين؛ جيڪا حاملہ ٿي ۽ کيس پٽ ڄائي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ خداوند هن کي چيو ته ان جو نالو يزرُيل رک‪ ،‬ڇاااڻ ته ٿوري دير ۾‪ ،‬مان ياهو جي گهراڻي کان يزرُيل جي خون جو بدلو‬ ‫وٺندس‪ ،‬۽ اسرائيل جي گهراڻي جي بادشاهت کي ختم اندس‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ان ڏينهن اهو ٿيندو ته مان يزرُيل جي وادي ۾ بني اسرائيل جو امان ڀڃي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هو ءَ ٻيهر حاملہ ٿي ۽ هڪ ڌي ءَ کي جنم ڏنو ‪.‬۽ خدا هن کي چيو ته ان جو نالو لوروهما رک‪ ،‬ڇاااڻ ته مان هاڻي اسرائيل جي‬ ‫گهراڻي تي رحم نه اندس ‪.‬پر مان انهن کي بلڪل کڻي ويندس‪.‬‬ ‫‪7‬پر مان يهوداه جي گهراڻي تي رحم اندس‪ ،‬۽ انهن کي خداوند سندن خدا جي وسيلي بچائيندس‪ ،‬۽ انهن کي امان‪ ،‬تلوار‪ ،‬جنگ‪،‬‬ ‫گهوڙن ۽ سوارن سان نہ بچائيندس‪.‬‬ ‫‪8‬جڏهن هن لوروهما جو کير ڇڏايو‪ ،‬تڏهن هو ءَ حاملہ ٿي ۽ هڪ پٽ ڄڻيائين‪.‬‬ ‫‪9‬پوَ خدا چيو تہ سندس نالو لوامي رک‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ اوهين منهنجي قوم نہ آهيو‪ ،‬۽ آ ءَ اوهان جو خدا نہ هوندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬پر بني اسرائيل جو تعداد سمنڊ جي واري ءَ وانگر هوندو‪ ،‬جيڪو ماپي يا ڳڻپ اري نه ٿو سگهجي؛ ۽ اهو ٿيندو‪ ،‬ته جتي انهن کي چيو‬ ‫ويو هو ته توهان منهنجا ماڻهو نه آهيو‪ ،‬اتي انهن کي چيو ويندو ته توهان زنده خدا جا پٽ آهيو‪.‬‬ ‫لَ هڪڙو سردار مقرر اندا‪ ،‬۽ اهي ملڪ مان نڪرندا‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ يزرُيل جو‬ ‫‪11‬پوَ يهوداه ۽ بني اسرائيل گڏ ايا ويندا‪ ،‬۽ پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫ڏينهن وڏو هوندو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬پنهنجن ڀائرن کي چئو‪" ،‬امي"؛ ۽ پنهنجن ڀينرن کي "روحما‪".‬‬ ‫‪2‬پنهنجي ما عَ سان التجا اريو‪ ،‬التجا اريو ‪:‬ڇو ته اها منهنجي زال نه آهي‪ ،‬۽ نڪي مان سندس مڙس آهيان ‪.‬تنهنڪري کيس پنهنجي‬ ‫زناااري کي پنهنجي نظر کان ۽ پنهنجي سينن جي وچ مان دور ارڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪3‬ائين نه ٿئي جو مان هن کي ننگا اري ڇڏيان ۽ هن کي ڄمڻ جي ڏينهن وانگر اري ڇڏيان‪ ،‬۽ هن کي بيابان ۽ خشڪ زمين وانگر‬ ‫اري ڇڏيان‪ ،‬۽ هن کي اڃ سان ماري ڇڏيان‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مان سندس ٻارن تي رحم نه اندس‪ ،‬ڇاااڻ ته اهي زناااري ءَ جا ٻار آهن‪.‬‬ ‫‪5‬ڇاااڻ ته انهن جي ما عَ زناااري ائي آهي ‪:‬جنهن انهن کي جنم ڏنو آهي‪ ،‬هن بي شرمي سان ام ايو آهي ‪:‬ڇاااڻ ته هن چيو ته‬ ‫مان پنهنجن ُاشقن جي پٺيان ويندس‪ ،‬جيڪي مون کي منهنجي ماني ۽ پاڻي‪ ،‬منهنجي اعن ۽ منهنجو اپڙو‪ ،‬منهنجو تيل ۽ منهنجو پيئندا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري‪ ،‬ڏس‪ ،‬مان تنهنجو رستو انڊن سان بند اندس‪ ،‬۽ ڀت ٺاهيندس‪ ،‬ته جيئن هو پنهنجا رستا نہ ڳولي سگهي‪.‬‬ ‫پوَ هو ءَ چوندي‪ ،‬مان‬ ‫‪7‬۽ هو ءَ پنهنجن ُاشقن جي پٺيان ڊوڙندي‪ ،‬پر انهن کي نه ملندي؛ ۽ انهن کي ڳوليندي‪ ،‬پر انهن کي نه ملندي؛ ء‬ ‫لَ هاڻي کان بهتر هو‪.‬‬ ‫پنهنجي پهرين مڙس ڏانهن موٽي ويندس؛ ڇاااڻ ته تڏهن منهنجي ء‬ ‫لَ تيار‬ ‫‪8‬ڇاااڻ ته هن کي خبر نه هئي ته مون هن کي اناج‪ ،‬شراب ۽ تيل ڏنو‪ ،‬۽ هن جي چاندي ۽ سون کي وڌايو‪ ،‬جيڪو انهن بعل ء‬ ‫ايو‪.‬‬ ‫‪9‬تنهن اري مان واپس ايندس‪ ،‬۽ ان جي وقت ۾ پنهنجو اناج ۽ ان جي موسم ۾ پنهنجو شراب کڻي ويندس‪ ،‬۽ پنهنجي اعن ۽ پنهنجي اپڙي‬ ‫لَ ڏني وئي آهي‪.‬‬ ‫کي واپس وٺندس جيڪا هن جي ننگي ٿيڻ کي ڍاڻ ء‬ ‫‪10‬۽ هاڻي مان سندس بدااري سندس ُاشقن جي نظر ۾ ظاهر اندس‪ ،‬۽ او به کيس منهنجي هٿ کان بچائي نه سگهندو‪.‬‬ ‫‪11‬مان سندس سڀ خوشيون‪ ،‬سندس ُيد جا ڏينهن‪ ،‬سندس نئين چنڊ‪ ،‬سندس سبت جا ڏينهن‪ ،‬۽ سندس سڀ پاڪ ُيدون به ختم اري‬ ‫ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪12‬۽ مان سندس انگورن ۽ انجير جي وڻن کي تباهه اندس‪ ،‬جن بابت هن چيو آهي ته‪ ،‬هي منهنجا اجورا آهن جيڪي منهنجي پيارن مون‬ ‫کي ڏنا آهن ‪:‬۽ مان انهن کي ٻيلو بڻائيندس‪ ،‬۽ جهنگلي جانور انهن کي کائي ويندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ مان هن کي بعل جي ڏينهن جي سزا ڏيندس‪ ،‬جڏهن هن انهن کي بخور ٻاري هئي‪ ،‬۽ هن پاڻ کي پنهنجن انن ۽ زيورن سان‬ ‫سينگاريو هو‪ ،‬۽ هو ءَ پنهنجن ُاشقن جي پٺيان هلي وئي‪ ،‬۽ مون کي وساري ڇڏيو‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬تنهن اري‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان هن کي راغب اندس‪ ،‬۽ هن کي بيابان ۾ آڻيندس‪ ،‬۽ هن سان آرام سان ڳالهائيندس‪.‬‬ ‫لَ ُڪور جي وادي ڏيندس ‪:‬۽ هو ءَ اتي گيت ڳائيندي‪ ،‬جيئن پنهنجي‬ ‫‪15‬۽ مان کيس اتان سندس انگورن جا باغ ۽ اميد جي دروازي ء‬ ‫جواني ءَ جي ڏينهن ۾‪ ،‬۽ جيئن ان ڏينهن ۾ جڏهن هو ءَ مصر جي ملڪ مان نڪتي هئي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ خداوند فرمائي ٿو ته ان ڏينهن تون مون کي ايشي سڏيندين؛ ۽ مون کي وري بعل نه سڏيندين‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالَ ⁠جو مان سندس وات مان بعل جا نال اڍي ڇڏيندس‪ ،‬۽ انهن کي وري پنهنجي نالي سان ياد نہ ايو ويندو‪.‬‬ ‫ء‬


‫هوشيا‬

‫لَ جهنگلي جانورن‪ ،‬آسمان جي پکين ۽ زمين جي جيت مار جانورن سان هڪ ُهد اندس ‪:‬۽ مان امان‪،‬‬ ‫‪18‬۽ انهي ءَ ڏينهن مان انهن ء‬ ‫تلوار ۽ جنگ کي زمين مان ٽوڙي ڇڏيندس‪ ،‬۽ انهن کي سلمتي ءَ سان ليٽائيندس‪.‬‬ ‫لَ پنهنجي انوار بڻائيندس؛ ها‪ ،‬مان توکي انصاف‪ ،‬انصاف‪ ،‬پيار ۽ رحم سان پنهنجي انوار بڻائيندس‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مان توکي هميشه ء‬ ‫‪20‬آ ءَ توکي وفاداري ءَ سان پنهنجي انوار بڻائيندس ‪:‬۽ تون خداوند کي سڃاڻندين‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ان ڏينهن اهو ٿيندو‪ ،‬مان ٻڌندس‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪ ،‬مان آسمان ٻڌندس‪ ،‬۽ اهي زمين ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪22‬۽ زمين اناج‪ ،‬شراب ۽ تيل ٻڌندي؛ ۽ اهي يزرُيل ٻڌندا‪.‬‬ ‫لَ پوکيندس؛ ۽ مان هن تي رحم اندس جنهن تي رحم نه ايو ويو هو؛ ۽ مان انهن کي چوندس‬ ‫‪23‬۽ مان هن کي زمين ۾ پنهنجي ء‬ ‫جيڪي منهنجا ماڻهو نه هئا‪ ،‬ته تون منهنجا ماڻهو آهين؛ ۽ اهي چوندا ته تون منهنجو خدا آهين‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬پوَ خداوند مون کي چيو تہ ”اڃا تائين وڃ‪ ،‬هڪ ُورت سان پيار ار جيڪا پنهنجي دوست جي پياري آهي‪ ،‬پر هڪ زنااار ُورت‬ ‫ء‬ ‫سان‪ ،‬جيئن خداوند بني اسرائيل سان پيار اري ٿو‪ ،‬جيڪي ٻين ديوتائن ڏانهن ڏسن ٿا ۽ شراب جي بوتلن کي پسند ان ٿا‪.‬‬ ‫‪2‬تنهنڪري مون هن کي پندرهن چاندي ءَ جي سڪن‪ ،‬هڪ هومر ءج ءو ۽ اڌ هومر ءج ءو ۾ خريد ايو‪:‬‬ ‫لَ رهندين؛ تون زناااري ءَ جو ام نہ اندين‪ ،‬۽ نہ ئي انهن ٻئي مرد جي‬ ‫‪3‬۽ مون کيس چيو تہ‪ ،‬تون گهڻن ڏينهن تائين منهنجي ء‬ ‫لَ هوندس‪.‬‬ ‫ٿيندين ‪:‬۽ مان بہ تنهنجي ء‬ ‫‪4‬ڇالَ ⁠جو بني اسرائيل گهڻا ڏينهن بغير بادشاهہ‪ ،‬بغير سردار‪ ،‬بغير قرباني‪ ،‬بغير تصوير‪ ،‬بغير ايفود ۽ بغير ترافيم جي رهندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوَ بني اسرائيل موٽي ايندا‪ ،‬۽ خداوند پنهنجي خدا ۽ دائود پنهنجي بادشاهہ کي ڳوليندا‪ ،‬۽ آخري ڏينهن ۾ خداوند ۽ سندس چڱائي‬ ‫‪5‬ان کان ء‬ ‫کان ڊڄندا‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫⁠تہ خداوند جو ملڪ جي رهاان سان تڪرار آهي‪ ،‬ڇاااڻ‬

‫⁠تہ ملڪ ۾ نہ سچائي‬

‫‪1‬اي بني اسرائيلو‪ ،‬خداوند جو الم ٻڌو‪ ،‬ڇاااڻ‬ ‫آهي‪ ،‬نہ رحم آهي‪ ،‬نہ خدا جو ُلم آهي‪.‬‬ ‫‪2‬قسم کڻڻ‪ ،‬اوڙ ڳالهائڻ‪ ،‬قتل ارڻ‪ ،‬چوري ارڻ ۽ زنا ارڻ سان‪ ،‬اهي ڦاٽي پون ٿا‪ ،‬۽ رت رت کي ڇهندو آهي‪.‬‬ ‫‪3‬تنهن اري زمين ماتم اندي‪ ،‬۽ هر او جيڪو ان ۾ رهي ٿو‪ ،‬جهنگلي جانورن ۽ آسمان جي پکين سان گڏ ٿڪجي پوندو؛ ها‪ ،‬سمنڊ‬ ‫جون مڇيون به کسيون وينديون‪.‬‬ ‫‪4‬پر او به ٻئي سان جهڳڙو نه اري‪ ،‬۽ نه ئي ملمت اري‪ ،‬ڇو ته تنهنجا ماڻهو انهن وانگر آهن جيڪي ااهن سان جهڳڙو ان ٿا‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري تون ڏينهن ۾ ارندين‪ ،‬۽ نبي بہ رات ۾ تو سان گڏ ارندو‪ ،‬۽ مان تنهنجي ما عَ کي ناس اندس‪.‬‬ ‫لَ‬ ‫‪6‬منهنجا ماڻهو ُلم جي کوٽ سبب تباهه ٿيا آهن ‪:‬ڇاااڻ ته تو ُلم کي رد ايو آهي‪ ،‬مان به توکي رد اندس‪ ،‬ته تون منهنجي ء‬ ‫ااهن نه ٿيندين ‪:‬ڇاااڻ ته تو پنهنجي خدا جي شريعت کي وساري ڇڏيو آهي‪ ،‬مان به تنهنجي ٻارن کي وساري ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪7‬جيئن جيئن اهي وڌندا ويا‪ ،‬تيئن تيئن انهن منهنجي خلف گناهه ايو ‪:‬تنهن اري مان انهن جي شان کي شرمندگي ۾ تبديل اندس‪.‬‬ ‫‪8‬اهي منهنجي قوم جي گناهه کي کائي رهيا آهن‪ ،‬۽ اهي پنهنجي دل کي پنهنجي بدااري تي لڳائي رهيا آهن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اتي‪ ،‬ماڻهن وانگر‪ ،‬پادرين وانگر هوندا ‪:‬۽ مان انهن کي سندن طريقن جي سزا ڏيندس‪ ،‬۽ انهن کي سندن امن جو بدلو ڏيندس‪.‬‬ ‫‪10‬ڇالَ ⁠جو اهي کائيندا پر ڍ عَ نہ اندا ‪:‬اهي زنا اندا ۽ وڌندا نہ‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ انهن خداوند جي فرمانبرداري ارڻ ڇڏي ڏني آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪11‬زناااري‪ ،‬شراب ۽ نئين شراب دل کي کسي ٿي‪.‬‬ ‫‪12‬منهنجا ماڻهو پنهنجن ااٺين کان الح پڇن ٿا‪ ،‬۽ انهن جي لٺ انهن کي ٻڌائي ٿي ‪:‬ڇاااڻ ته زناااري جي روح انهن کي گمراهه‬ ‫ايو آهي‪ ،‬۽ اهي پنهنجي خدا جي تابعداري کان بي حيائي اري ويا آهن‪.‬‬ ‫‪13‬اهي جبلن جي چوٽين تي قربانيون ڏين ٿا‪ ،‬۽ ٽڪرين تي‪ ،‬بلوط‪ ،‬چنار ۽ ايلم جي هيٺان بخور ٻارين ٿا‪ ،‬ڇاااڻ ته انهن جو پاڇو سٺو‬ ‫آهي ‪:‬تنهن اري توهان جون ڌيئرون زنا انديون‪ ،‬۽ توهان جون زالون زنا انديون‪.‬‬ ‫‪14‬جڏهن توهان جون ڌيئرون زنا ان ته مان انهن کي سزا نه ڏيندس‪ ،‬۽ نه ئي توهان جون زالون جڏهن زنا ان ته‪ ،‬ڇاااڻ ته اهي پاڻ‬ ‫اسبياڻين سان الڳ ٿيل آهن‪ ،‬۽ اهي اسبياڻين سان قرباني ان ٿيون ‪:‬تنهن اري اهي ماڻهو جيڪي نٿا سمجهن‪ ،‬اهي اري پوندا‪.‬‬ ‫‪15‬جيتوڻيڪ تون اي اسرائيل‪ ،‬زنا ارين‪ ،‬پر يهوداه کي گناهہ نہ ارڻ ڏي؛ ۽ نہ گلگال ڏانهن اچو‪ ،‬نہ بيت‪-‬آون ڏانهن وڃو‪ ،‬۽ نہ قسم‬ ‫کڻو تہ خداوند جيئرو آهي‪.‬‬ ‫جاَ تي گهيٽي وانگر کارائيندو‪.‬‬ ‫وڏي‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫خداوند‬ ‫‪:‬هاڻي‬ ‫آهي‬ ‫هٽيو‬ ‫پوئتي‬ ‫وانگر‬ ‫ڍڳي‬ ‫⁠حرمت‬ ‫بي‬ ‫هڪ‬ ‫‪16‬ڇالَ ⁠جو اسرائيل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪17‬اءفرائيم بتن سان وابسته آهي ‪:‬کيس اايلو ڇڏي ڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬انهن جو مشروب اڙو آهي ‪:‬انهن مسلسل زناااري ائي آهي ‪:‬ان جا حڪمران شرم سان پيار ان ٿا‪ ،‬ڏيو‪.‬‬ ‫‪19‬هوا ان کي پنهنجن پرن ۾ جهليو آهي‪ ،‬۽ اهي پنهنجين قربانين جي اري شرمسار ٿيندا‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬اي ااهنو‪ ،‬هي ٻڌو؛ ۽ اي اسرائيل جا گهراڻو‪ ،‬ٻڌو؛ ۽ اي بادشاه جي گهراڻو‪ ،‬ڌيان ڏيو؛‬ ‫ڇالَ‬ ‫ء‬ ‫ڇاااڻ ⁠تہ اوهين ءمصفا تي ڦاسي ۽ تبور تي پکڙيل ڄار آهيو‪.‬‬ ‫لَ ڏاڍا تيار آهن‪ ،‬جيتوڻيڪ مان انهن سڀني کي ملمت اندڙ رهيو آهيان‪.‬‬ ‫‪2‬۽ باغي قتل ُام ارڻ ء‬

‫⁠جو اوهان تي فيصلو آهي‪،‬‬


‫هوشيا‬

‫‪3‬آ ءَ اءفرائيم کي ڄاڻان ٿو‪ ،‬۽ بني اسرائيل مون کان لڪيل نه آهي ‪:‬ڇاااڻ ته هاڻي‪ ،‬اي اءفرائيم‪ ،‬تون زنا ارين ٿي‪ ،‬۽ بني اسرائيل پليت‬ ‫ٿي ويو آهي‪.‬‬ ‫لَ تيار نه اندا‪ ،‬ڇاااڻ ته زناااري جو روح انهن جي وچ ۾ آهي‪ ،‬۽ انهن خداوند کي‬ ‫موٽڻ‬ ‫ڏانهن‬ ‫خدا‬ ‫پنهنجي‬ ‫کي‬ ‫امن‬ ‫پنهنجن‬ ‫‪4‬اهي‬ ‫ء‬ ‫نه سڃاتو آهي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اسرائيل جو غرور ان جي منهن تي شاهدي ڏئي ٿو ‪:‬تنهن اري اسرائيل ۽ افرائيم پنهنجي گناهه ۾ ارندا؛ يهوداه به انهن سان گڏ‬ ‫ارندو‪.‬‬ ‫‪6‬اهي پنهنجن ڌڻن ۽ ڌڻن سان گڏ خداوند جي ڳول ۾ ويندا‪ ،‬پر اهي کيس نه لهندا‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ هو انهن کان پري ٿي ويو آهي‪.‬‬ ‫‪7‬انهن خداوند سان بيوفائي ائي آهي ‪:‬ڇاااڻ ته انهن اجنبي ٻار پيدا ايا آهن ‪:‬هاڻي هڪ مهينو انهن کي انهن جي حصي سميت کائي‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬اوهين جبعہ ۾ اور وڄايو ۽ راما ۾ توتاري وڄايو‪ ،‬بيت‪-‬آون ۾ زور سان رڙ اريو‪ ،‬اي بنيامين‪ ،‬تنهنجي پٺيان‪.‬‬ ‫‪9‬ملمت جي ڏينهن ۾ افرائيم ويران ٿي ويندو ‪:‬مون بني اسرائيل جي قبيلن ۾ اهو ظاهر ايو آهي ته جيڪو ضرور ٿيندو‪.‬‬ ‫‪10‬يهوداه جا سردار انهن وانگر هئا جيڪي حدون هٽائي ڇڏيندا آهن ‪:‬تنهن اري مان انهن تي پنهنجو غضب پاڻي وانگر وهائيندس‪.‬‬ ‫‪11‬اءفرائيم تي ظلم ايو ويو ۽ فيصلي ۾ ٽٽل آهي‪ ،‬ڇاااڻ ته هو رضامندي سان حڪم تي ُمل اندو هو‪.‬‬ ‫شيَ وانگر ٿيندس‪.‬‬ ‫لَ سڙيل‬ ‫ء‬ ‫لَ پتنگ وانگر ۽ يهوداه جي گهر ء‬ ‫‪12‬تنهنڪري آ ءَ افرائيم ء‬ ‫‪13‬جڏهن اءفرائيم پنهنجي بيماري ڏٺي‪ ،‬۽ يهوداه پنهنجو زخم ڏٺم‪ ،‬تڏهن اءفرائيم اشوري ڏانهن ويو‪ ،‬۽ بادشاهہ يارب ڏانهن مواليائين ‪:‬پر‬ ‫هو اوهان کي شفا نہ ڏئي سگهيو‪ ،‬۽ نڪي اوهان جي زخم کي شفا ڏئي سگهيو‪.‬‬ ‫لَ جوان شينهن وانگر ‪:‬آ ءَ‪ ،‬پاڻ‪ ،‬ڦاڙي ڇڏيندس ۽ هليو ويندس؛‬ ‫لَ شينهن وانگر هوندس‪ ،‬۽ يهوداه جي گهراڻي ء‬ ‫‪14‬ڇالَ ⁠جو آ ءَ اءفرائيم ء‬ ‫ء‬ ‫مان کڻندس‪ ،‬۽ او بہ کيس بچائي نه سگهندو‪.‬‬ ‫جاَ تي واپس ويندس‪ ،‬جيستائين اهي پنهنجو ڏوهه تسليم نه ان‪ ،‬۽ منهنجي منهن جي ڳول ان ‪:‬پنهنجي مصيبت ۾ اهي‬ ‫‪15‬مان پنهنجي ء‬ ‫مون کي جلد ڳوليندا‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬اچو تہ خداوند ڏانهن موٽون‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ هن ڦاڙيو آهي‪ ،‬۽ هو اسان کي شفا ڏيندو؛ هن مار ڏني آهي‪ ،‬۽ هو اسان تي پٽيون اندو‪.‬‬ ‫پوَ هو اسان کي جيئرو اندو ‪:‬ٽئين ڏينهن تي هو اسان کي جياريندو‪ ،‬۽ اسين سندس نظر ۾ جيئرا ٿينداسين‪.‬‬ ‫‪2‬ٻن ڏينهن کان ء‬ ‫لَ اوشش اريون ‪:‬سندس نڪرڻ ابح وانگر تيار آهي؛ ۽ هو اسان وٽ‬ ‫‪3‬پوَ اسين ڄاڻنداسين‪ ،‬جيڪڏهن اسين خداوند کي سڃاڻڻ ء‬ ‫ء‬ ‫مينهن وانگر ايندو‪ ،‬جيئن پوئين ۽ پوئين مينهن زمين تي پوندو‪.‬‬ ‫‪4‬اي افرائيم‪ ،‬مان توسان ڇا اريان؟ اي يهودا‪ ،‬مان توسان ڇا اريان؟ ڇو ته تنهنجي نيڪي ابح جي اڪر وانگر آهي‪ ،‬۽ ابح جي‬ ‫شبنم وانگر اعها هلي ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري مون انهن کي نبين جي وسيلي اٽيو آهي؛ مون انهن کي پنهنجي وات جي لفظن سان ماريو آهي ‪:‬۽ اوهان جا فيصل روشني‬ ‫وانگر آهن جيڪي نڪرندي آهي‪.‬‬ ‫سواَ رحم گهريو‪ ،‬۽ خدا جي ڄاڻ ساڙڻ وارين قربانين کان وڌيڪ گهري‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالَ ⁠جو مون قرباني ءَ کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬پر انهن ماڻهن وانگر ُهد جي ڀڃڪڙي ائي آهي ‪:‬اتي انهن منهنجي خلف بي وفائي ائي آهي‪.‬‬ ‫‪8‬جلعاد انهن جو شهر آهي جيڪي بدااري ان ٿا‪ ،‬۽ رت سان آلوده آهي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جيئن ڌاڙيلن جا لشڪر انهن ماڻهو ءَ جي انتظار ۾ هوندا آهن‪ ،‬تيئن پادرين جي ٽولي رستي ۾ رضامندي سان قتل اندا آهن ‪:‬ڇاااڻ‬ ‫ته اهي بدااري اندا آهن‪.‬‬ ‫شيَ ڏٺي آهي ‪:‬اتي افرائيم جو زنااار آهي‪ ،‬بني اسرائيل پليت ٿي چڪو آهي‪.‬‬ ‫‪10‬مون بني اسرائيل ۾ هڪ خوفناڪ‬ ‫ء‬ ‫لَ فصل مقرر ايو آهي‪ ،‬جڏهن مان پنهنجي قوم جي قيد کي واپس آڻيندس‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اي يهودا‪ ،‬هن تنهنجي ء‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬جڏهن مان اسرائيل کي شفا ڏيڻ چاهيان ٿو‪ ،‬تڏهن افرائيم جي بدااري ۽ سامريہ جي بڇڙائي ظاهر ٿي ‪:‬ڇاااڻ ته اهي اوڙ ڳالهائين‬ ‫ٿا؛ ۽ چور اندر اچي ٿو‪ ،‬۽ ڌاڙيلن جو لشڪر ٻاهران لعٽي ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ اهي پنهنجي دلين ۾ نٿا سمجهن ته مون کي انهن جي سڀني بڇڙن امن ياد آهن ‪:‬هاڻي انهن جا پنهنجا ام انهن کي گهيرو اري‬ ‫چڪا آهن؛ اهي منهنجي سامهون آهن‪.‬‬ ‫‪3‬اهي بادشاهہ کي پنهنجي بڇڙائي ءَ سان ۽ سردارن کي پنهنجن اوڙن سان خوش ان ٿا‪.‬‬ ‫پوَ‪ ،‬جيستائين اهو خمير نه ٿئي‪ ،‬اعڇلڻ کان‬ ‫‪4‬اهي سڀ زنااار آهن‪ ،‬جيئن نانبائي تندور کي گرم اري ٿو‪ ،‬جيڪو اٽو گونجڻ کان ء‬ ‫رواي ٿو‪.‬‬ ‫‪5‬اسان جي بادشاهه جي ڏينهن ۾ شهزادن هن کي شراب جي بوتلن سان بيمار ايو آهي؛ هن طعن اندڙن سان پنهنجو هٿ وڌايو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالَ ⁠جو انهن پنهنجي دل کي تنور وانگر تيار ايو آهي‪ ،‬جڏهن تہ اهي تاڙ ۾ ويٺا آهن ‪:‬سندن بيڪر سڄي رات ننڊ اندو آهي‪ ،‬ابح‬ ‫ء‬ ‫جو ٻرندڙ باه وانگر ساڙيندو آهي‪.‬‬ ‫‪7‬اهي سڀ تنور وانگر گرم آهن‪ ،‬۽ پنهنجن قاضين کي کائي ويا آهن؛ انهن جا سڀ بادشاهه اري پيا آهن ‪:‬انهن مان او به مون کي‬ ‫سڏي نٿو‪.‬‬ ‫‪8‬اءفرائيم‪ ،‬هو ماڻهن ۾ گڏ ٿي ويو آهي؛ اءفرائيم هڪ اهڙي ماني آهي جيڪا نه اعڇلي وئي آهي‪.‬‬


‫هوشيا‬

‫‪9‬اجنبي سندس طاقت کائي ويا آهن‪ ،‬۽ هن کي خبر ناهي ‪:‬ها‪ ،‬هن تي هتي ۽ اتي اڇا وار آهن‪ ،‬پر هن کي خبر ناهي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ بني اسرائيل جو غرور سندس منهن تي گواهي ڏئي ٿو ‪:‬۽ اهي خداوند پنهنجي خدا ڏانهن نه موٽندا آهن‪ ،‬۽ نه ئي هن سڀني جي‬ ‫باوجود هن کي ڳوليندا آهن‪.‬‬ ‫‪11‬اءفرائيم بہ هڪ بيوقوف ابوتر وانگر آهي جنهن جو دل ئي اونهي ‪:‬اهي مصر کي سڏين ٿا‪ ،‬اهي اسور ڏانهن وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬جڏهن اهي ويندا‪ ،‬مان انهن تي پنهنجو ڄار وڇائيندس؛ مان انهن کي آسمان جي پکين وانگر هيٺ لهيندس؛ مان انهن کي سزا ڏيندس‪،‬‬ ‫جيئن انهن جي جماُت ٻڌو آهي‪.‬‬ ‫‪13‬انهن تي افسوس !ڇاااڻ ته اهي مون کان ڀڄي ويا آهن ‪:‬انهن تي تباهي !ڇاااڻ ته انهن منهنجي خلف بغاوت ائي آهي ‪:‬جيتوڻيڪ‬ ‫مون انهن کي ڇڏايو آهي‪ ،‬پر انهن منهنجي خلف اوڙ ڳالهايو آهي‪.‬‬ ‫لَ پاڻ کي گڏ ان‬ ‫‪14‬۽ انهن پنهنجي دل سان مون کي نه سڏيو آهي‪ ،‬جڏهن اهي پنهنجن بسترن تي روئي رهيا آهن ‪:‬اهي اناج ۽ شراب ء‬ ‫ٿا‪ ،‬۽ اهي منهنجي خلف بغاوت ان ٿا‪.‬‬ ‫‪15‬جيتوڻيڪ مون انهن جا هٿ ٻڌي مضبوط ايا آهن‪ ،‬پر اهي منهنجي خلف شرارت جو منصوبو ٺاهين ٿا‪.‬‬ ‫اُلي ڏانهن نه ‪:‬اهي هڪ ٺڳيندڙ امان وانگر آهن ‪:‬انهن جا سردار پنهنجي زبان جي غضب جي اري‬ ‫‪16‬اهي موٽن ٿا‪ ،‬پر سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫ارندا ‪:‬مصر جي ملڪ ۾ اهو انهن جو طنز هوندو‪.‬‬ ‫تلوار سان ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫⁠تہ انهن منهنجي ُهد جي ڀڃڪڙي ائي آهي‪ ،‬۽‬

‫وڄاَ‪ ،‬اهو خداوند جي گهر تي ُقاب وانگر ايندو‪ ،‬ڇاااڻ‬ ‫‪1‬پنهنجي وات ۾ توتارو‬ ‫ء‬ ‫منهنجي شريعت جي خلف ورزي ائي آهي‪.‬‬ ‫‪2‬اسرائيل مون کي سڏيندو‪ ،‬اي منهنجا خدا‪ ،‬اسين توکي ڄاڻون ٿا‪.‬‬ ‫شيَ کي رد اري ڇڏيو آهي ‪:‬دشمن سندس پٺيان لڳندو‪.‬‬ ‫‪3‬اسرائيل سٺي‬ ‫ء‬ ‫‪4‬انهن بادشاه مقرر ايا آهن‪ ،‬پر منهنجي طرفان نه ‪:‬انهن امير مقرر ايا آهن‪ ،‬۽ مون کي خبر نه هئي ‪:‬انهن پنهنجي چاندي ۽ سون مان‬ ‫بت ٺاهيا آهن‪ ،‬ته جيئن اهي اٽيا وڃن‪.‬‬ ‫‪5‬اي سامريہ‪ ،‬تنهنجي گابي توکي رد اري ڇڏيو آهي؛ منهنجو غضب انهن تي ڀڙاي رهيو آهي ‪:‬انهن جي بي گناهي ٿيڻ کان ايترو‬ ‫وقت تائين؟‬ ‫‪6‬ڇاااڻ ته اهو پڻ اسرائيل مان هو ‪:‬ااريگر ان کي ٺاهيو؛ تنهن اري اهو خدا ناهي ‪:‬پر سامريه جو گابي ٽڪرا ٽڪرا ايو ويندو‪.‬‬ ‫‪7‬ڇالَ ⁠جو انهن وا عَ کي پوکيو آهي‪ ،‬۽ اهي وا عَ کي لڻندا ‪.‬ان ۾ او به ٿڙ اونهي‪ ،‬اعلي او به کاڌو نه ڏيندي ‪:‬جيڪڏهن اهو پيدا ٿئي‬ ‫ء‬ ‫تہ اجنبي ان کي نگلي ويندا‪.‬‬ ‫‪8‬اسرائيل کي ڳهي ويو آهي ‪:‬هاڻي اهي غير قومن ۾ هڪ برتن وانگر هوندا جنهن ۾ اا خوشي نه آهي‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالَ ⁠جو اهي اسور ڏانهن ويا آهن‪ ،‬جهنگلي گڏهہ اايلو اايلو آهي ‪.‬افرائيم ُاشقن کي نواري تي رکيو آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لَ ٿورو غمگين ٿيندا‪.‬‬ ‫‪10‬ها‪ ،‬جيتوڻيڪ انهن قومن ۾ امايو آهي‪ ،‬هاڻي مان انهن کي گڏ اندس‪ ،‬۽ اهي شهزادن جي بادشاهه جي بار ء‬ ‫لَ‬ ‫لَ ايتريون ئي قربان ⁠گاهون ٺاهيون آهن‪ ،‬اهي قربان ⁠گاهون سندس گناهہ ارڻ ء‬ ‫‪11‬ڇاااڻ ⁠تہ افرائيم گناهہ ارڻ ء‬ ‫هونديون‪.‬‬ ‫‪12‬مون هن ڏانهن پنهنجي شريعت جون وڏيون ڳالهيون لکيون آهن‪ ،‬پر انهن کي ُجيب سمجهيو ويو آهي‪.‬‬ ‫لَ گوشت قربان ان ٿا ۽ ان کي کائيندا آهن؛ پر خداوند انهن کي قبول نٿو اري؛ هاڻي هو انهن‬ ‫‪13‬اهي منهنجي قربانين جي قربانين ء‬ ‫جي بدااري کي ياد اندو‪ ،‬۽ انهن جي گناهن جي سزا ڏيندو ‪:‬اهي مصر ڏانهن موٽندا‪.‬‬ ‫‪14‬ڇاااڻ ته اسرائيل پنهنجي خالق کي وساري ڇڏيو آهي‪ ،‬۽ مندر ٺاهيا آهن؛ ۽ يهوداه قلعي وارا شهر گهڻا ايا آهن ‪:‬پر مان سندس‬ ‫شهرن تي باهه مواليندس‪ ،‬۽ اها ان جي محلن کي ساڙي ڇڏيندي‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫جاَ تي اجر پسند‬ ‫‪1‬اي اسرائيل‪ ،‬ٻين ماڻهن وانگر خوشي ءَ ۾ نه مله‪ ،‬ڇو ته تون پنهنجي خدا کان بي وفائي ائي آهي‪ ،‬تو هر اناج جي ء‬ ‫ايو آهي‪.‬‬ ‫‪2‬انهن کي زمين ۽ رس نه کارائيندا‪ ،‬۽ نئين شراب انهن ۾ گهٽ هوندي‪.‬‬ ‫‪3‬اهي خداوند جي ملڪ ۾ نہ رهندا‪ ،‬پر اءفرائيم مصر ڏانهن موٽي ويندو‪ ،‬۽ اهي اسور ۾ ناپاڪ شيون کائيندا‪.‬‬ ‫لَ ماتم اندڙن جي‬ ‫انهن‬ ‫قربانيون‬ ‫‪4‬اهي خداوند کي شراب جون قربانيون پيش نہ اندا‪ ،‬۽ نڪي اهي کيس خوش اندا ‪:‬انهن جون‬ ‫ء‬ ‫لَ انهن جي ماني خداوند جي گهر ۾ نہ‬ ‫ماني وانگر هونديون ‪.‬جيڪي بہ ان کي کائيندا آهن سي پليت ٿيندا‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ انهن جي روح ء‬ ‫ايندي‪.‬‬ ‫‪5‬اوهين ُيد جي ڏينهن ۽ خداوند جي ُيد جي ڏينهن تي ڇا اندا؟‬ ‫لَ‬ ‫‪6‬ڇالَ ⁠جو‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي تباهي ءَ جي اري هليا ويا آهن ‪:‬مصر انهن کي گڏ اندو‪ ،‬ميمفس انهن کي دفن اندو ‪:‬انهن جي چاندي ءَ ء‬ ‫ء‬ ‫خوشگوار جڳهون‪ ،‬ٻوٽا انهن تي قبضو اندا ‪:‬انهن جي خيمن ۾ انڊا هوندا‪.‬‬ ‫‪7‬سزا جا ڏينهن آيا آهن‪ ،‬بدلي جا ڏينهن آيا آهن؛ اسرائيل کي خبر پوندي ‪:‬نبي بيوقوف آهي‪ ،‬روحاني ماڻهو چريو آهي‪ ،‬توهان جي‬ ‫بدااري جي اثرت ۽ وڏي نفرت جي اري‪.‬‬ ‫‪8‬افرائيم جو چوايدار منهنجي خدا سان گڏ هو ‪:‬پر نبي پنهنجي سڀني رستن ۾ هڪ ڦندي جو ڦندو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي خدا جي گهر ۾ نفرت‬ ‫آهي‪.‬‬


‫هوشيا‬

‫‪9‬انهن پاڻ کي تمام گهڻو خراب ايو آهي‪ ،‬جيئن جبع جي ڏينهن ۾ هو ‪:‬تنهن اري هو انهن جي بدااري کي ياد اندو‪ ،‬هو انهن جي‬ ‫گناهن جي سزا ڏيندو‪.‬‬ ‫‪10‬مون اسرائيل کي بيابان ۾ انگورن وانگر ڏٺو؛ مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي انجير جي وڻ ۾ پهرين پچڻ وانگر ڏٺو‪ ،‬پر اهي بعل فغور‬ ‫لَ الڳ ايو؛ ۽ انهن جا نفرت وارا ام انهن جي پسند مطابق هئا‪.‬‬ ‫ڏانهن ويا‪ ،‬۽ پاڻ کي انهي ءَ شرم ء‬ ‫‪11‬پر اءفرائيم جو شان و شوات پکي وانگر اعڏامي ويندو‪ ،‬ڄمڻ کان وٺي‪ ،‬پيٽ مان‪ ،‬۽ پيٽ مان‪.‬‬ ‫‪12‬جيتوڻيڪ اهي پنهنجن ٻارن کي پاليندا‪ ،‬پر مان انهن کي بي اولد اندس‪ ،‬جو او به ماڻهو باقي نه رهندو ‪:‬ها‪ ،‬جڏهن مان انهن کان‬ ‫هليو ويندس ته انهن تي به افسوس ٿيندو!‬ ‫جاَ تي پوکيل آهي ‪:‬پر اءفرائيم پنهنجا ٻار قاتل ڏانهن اڍندو‪.‬‬ ‫‪13‬جيئن مون اور کي ڏٺو‪ ،‬اءفرائيم هڪ خوشگوار ء‬ ‫‪14‬اي خداوند‪ ،‬انهن کي ڏي ‪:‬تون ڇا ڏيندين؟ انهن کي هڪ پيٽ ۽ سڪل ڇاتيون ڏي جيڪو ٻار ڄڻي رهيو هجي‪.‬‬ ‫‪15‬انهن جي سڀ بڇڙائي گلگال ۾ آهي ‪:‬ڇاااڻ ⁠تہ اتي مون انهن کان نفرت ائي ‪.‬انهن جي بڇڙائي جي اري مان انهن کي پنهنجي‬ ‫گهر مان اڍي ڇڏيندس‪ ،‬مان انهن سان وڌيڪ پيار نه اندس ‪:‬انهن جا سڀ سردار باغي آهن‪.‬‬ ‫‪16‬اءفرائيم کي ماريو ويو آهي‪ ،‬انهن جي پاڙ سڪي وئي آهي‪ ،‬اهي ميوو نه ڏيندا ‪:‬ها‪ ،‬جيتوڻيڪ اهي ٻار پيدا ان‪ ،‬پر مان انهن جي پيٽ‬ ‫جي پياري ميوي کي به ماري ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪17‬منهنجو خدا انهن کي رد اندو‪ ،‬ڇاااڻ ته انهن سندس نه ٻڌو ‪:‬۽ اهي قومن ۾ گهمندا ڦرندا‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫لَ ميوو آڻيندو آهي ‪:‬پنهنجي ميوي جي اثرت جي مطابق هن قربانگاهون وڌايون آهن؛ پنهنجي‬ ‫‪1‬اسرائيل هڪ خالي ڊاک آهي‪ ،‬هو پاڻ ء‬ ‫ملڪ جي ڀلئي جي مطابق انهن سٺيون مورتيون ٺاهيون آهن‪.‬‬ ‫‪2‬انهن جي دل ڦاٽل آهي‪ ،‬هاڻي اهي ُيبدار ثابت ٿيندا ‪:‬هو انهن جي قربانگاهن کي ٽوڙي ڇڏيندو‪ ،‬هو انهن جي بتن کي خراب اندو‪.‬‬ ‫پوَ هڪ بادشاهه اسان سان ڇا‬ ‫‪3‬هاڻي اهي چوندا ته اسان جو او به بادشاهه ناهي‪ ،‬ڇاااڻ ته اسان خداوند کان نه ڊڄندا هئاسين‪ ،‬ء‬ ‫اري؟‬ ‫‪4‬انهن ڳالهيون ايون آهن‪ُ ،‬هد ارڻ ۾ اوڙا قسم کنيا آهن ‪:‬تنهن اري فيصلو زمين جي سٽن ۾ هيملڪ وانگر نڪرندو آهي‪.‬‬ ‫‪5‬سامريہ جا رهواسي بيت آون جي گابن جي اري ڊڄندا‪ ،‬ڇاااڻ ته ان جا ماڻهو ان تي ماتم اندا‪ ،‬۽ ان جا پادري جيڪي ان تي خوش‬ ‫ٿيندا هئا‪ ،‬ان جي شان جي اري‪ ،‬ڇاااڻ ته اهو ان کان هليو ويو آهي‪.‬‬ ‫لَ تحفي طور اسور ڏانهن پڻ آندو ويندو ‪:‬افرائيم شرمسار ٿيندو‪ ،‬۽ اسرائيل پنهنجي الح کان شرمسار ٿيندو‪.‬‬ ‫‪6‬ان کي يارب بادشاهه ء‬ ‫‪7‬سامريہ جي حوالي سان‪ ،‬سندس بادشاهہ پاڻي ءَ تي جهاگ وانگر اٽجي ويو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ آون جا بلند مقام‪ ،‬اسرائيل جو گناهه‪ ،‬تباهه ايا ويندا ‪:‬انڊا ۽ اانڊيرا انهن جي قربانگاهن تي ايندا؛ ۽ اهي جبلن کي چوندا ته اسان‬ ‫ارو‪.‬‬ ‫کي ڍايو؛ ۽ ٽڪرين کي چوندا ته اسان تي ء‬ ‫‪9‬اي اسرائيل‪ ،‬تون جبعہ جي ڏينهن کان گناهه اندو آيو آهين ‪:‬اهي اتي بيٺا هئا ‪:‬جبعہ ۾ بداارن جي اولد جي خلف جنگ انهن کي نه‬ ‫پهتي‪.‬‬ ‫‪10‬منهنجي خواهش آهي ته مان انهن کي سزا ڏيان؛ ۽ ماڻهو انهن جي خلف گڏ ايا ويندا‪ ،‬جڏهن اهي پاڻ کي پنهنجن ٻن ڦورن ۾ قيد‬ ‫اندا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اءفرائيم هڪ سيکاريل ڳئون وانگر آهي‪ ،‬۽ اناج کي لتاڙيندي پياريندي آهي؛ پر مون سندس سهڻي ڳچي ءَ تي چڙهيو ‪:‬مان اءفرائيم کي‬ ‫سواري ارائيندس؛ يهوداه هلت اندو‪ ،‬۽ يعقوب پنهنجا ڍڳا ڀڃندو‪.‬‬ ‫لَ نيڪي ءَ ۾ پوکيو‪ ،‬رحم ۾ فصل لڻو؛ پنهنجي بنايل زمين کي پوکيو‪ ،‬ڇو ته اهو خداوند جي ڳول جو وقت آهي‪ ،‬جيستائين هو اچي‬ ‫‪12‬پاڻ ء‬ ‫۽ اوهان تي نيڪي ءَ جو مينهن وسائي‪.‬‬ ‫‪13‬اوهان بڇڙائي کيڙي آهي‪ ،‬اوهان بڇڙائي لڻي آهي؛ اوهان اوڙ جو ميوو کاڌو آهي‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ اوهان پنهنجي رستي تي‪ ،‬پنهنجن‬ ‫طاقتور ماڻهن جي اثرت تي ڀروسو ايو آهي‪.‬‬ ‫‪14‬تنهن اري توهان جي ماڻهن ۾ هڪ فساد ٿيندو‪ ،‬۽ توهان جا سڀئي قلعا تباهه ٿي ويندا‪ ،‬جيئن شلمان جنگ جي ڏينهن ۾ بيت اربيل کي‬ ‫تباهه ايو هو ‪:‬ما عَ کي پنهنجن ٻارن تي ٽڪر ٽڪر ايو ويو هو‪.‬‬ ‫‪15‬توهان جي وڏي بڇڙائي جي اري بيت الل توهان سان ائين ئي اندو ‪:‬هڪ ابح جو اسرائيل جو بادشاهه بلڪل ختم ايو ويندو‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬جڏهن اسرائيل ٻار هو‪ ،‬تڏهن مون هن سان پيار ايو‪ ،‬۽ پنهنجي پٽ کي مصر مان ٻاهر سڏيو‪.‬‬ ‫‪2‬جيئن انهن انهن کي سڏيو‪ ،‬تيئن اهي انهن کان هليا ويا ‪:‬انهن بعل جي اڳيان قرباني ڏني‪ ،‬۽ تراشيل بتن کي بخور ساڙيو‪.‬‬ ‫‪3‬مون افرائيم کي به هلڻ سيکاريو‪ ،‬انهن کي پنهنجي هٿن ۾ کڻي؛ پر انهن کي خبر نه هئي ته مون انهن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫لَ انهن وانگر هوس جيڪي پنهنجن جبڙن تي جوا‬ ‫‪4‬مون انهن کي ماڻهن جي رسين سان ڇڪيو‪ ،‬پيار جي زنجيرن سان ‪:‬۽ مان انهن ء‬ ‫لهيندا آهن‪ ،‬۽ مون انهن کي کاڌو کارايو‪.‬‬ ‫‪5‬هو مصر جي ملڪ ۾ واپس نہ ويندو‪ ،‬پر اسوري سندس بادشاهہ ٿيندو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ انهن موٽي اچڻ کان انڪار ايو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ تلوار سندس شهرن تي رهندي‪ ،‬۽ سندس ٽاريون کائي ويندي‪ ،‬۽ انهن کي کائي ويندي‪ ،‬انهن جي پنهنجين الحن جي اري‪.‬‬ ‫اُلي ڏانهن سڏيو‪ ،‬او به هن کي بلند نه اندو‪.‬‬ ‫لَ تيار آهن ‪:‬جيتوڻيڪ انهن انهن کي سڀ کان‬ ‫‪7‬۽ منهنجا ماڻهو مون کان ڦرڻ ء‬ ‫ي‬


‫هوشيا‬

‫‪8‬اي افرائيم‪ ،‬مان توکي ايئن ڇڏي ڏيان؟ اي اسرائيل‪ ،‬مان توکي ايئن بچائيندس؟ توکي ايئن ادمه وانگر بڻائيندس؟ توکي ايئن‬ ‫زبوئيم وانگر بڻائيندس؟ منهنجو دل منهنجي اندر ڦري ويو آهي‪ ،‬منهنجا توبه گڏجي جلي رهيا آهن‪.‬‬ ‫لَ موٽي نه ويندس ‪:‬ڇاااڻ ⁠تہ مان خدا آهيان‪ ،‬۽ ماڻهو نہ‪،‬‬ ‫‪9‬آ ءَ پنهنجي سخت غضب کي پورو نه اندس‪ ،‬مان افرائيم کي ناس ارڻ ء‬ ‫اوهان جي وچ ۾ پاڪ آهيان ‪:‬۽ مان شهر ۾ داخل نہ ٿيندس‪.‬‬ ‫‪10‬اهي خداوند جي پٺيان هلندا ‪:‬هو شينهن وانگر گجندو ‪:‬جڏهن هو گجندو‪ ،‬تڏهن ٻار اولهه کان ڏاندا‪.‬‬ ‫‪11‬اهي مصر مان پکي وانگر ۽ اسور جي ملڪ مان ابوتر وانگر لرزندا ‪:‬۽ مان انهن کي انهن جي گهرن ۾ رکندس‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬اءفرائيم مون کي اوڙ سان ۽ بني اسرائيل جي گهراڻي کي ٺڳي ءَ سان گهيرو ايو آهي ‪:‬پر يهوداه اڃا تائين خدا سان حڪومت اري‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ بزرگن سان وفادار آهي‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬اءفرائيم وا عَ کائي ٿو‪ ،‬۽ اوڀر واري وا عَ جي پٺيان پوي ٿو ‪:‬هو روزانو اوڙ ۽ تباهي وڌائي ٿو؛ ۽ اهي اشورين سان ُهد ان ٿا‪ ،‬۽ تيل‬ ‫مصر ۾ آندو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪2‬خداوند جو يهوداه سان به تڪرار آهي‪ ،‬۽ هو يعقوب کي سندس طريقن مطابق سزا ڏيندو؛ هو کيس سندس امن مطابق بدلو ڏيندو‪.‬‬ ‫‪3‬هن پيٽ ۾ پنهنجي ڀا عَ جي کڙي کي پڪڙيو‪ ،‬۽ پنهنجي طاقت سان هن کي خدا سان طاقت ملي‪:‬‬ ‫‪4‬ها‪ ،‬هن کي ملئڪ تي طاقت هئي‪ ،‬۽ هو غالب آيو ‪:‬هن روئيو‪ ،‬۽ هن کي دُا گهري ‪:‬هن کيس بيت ايل ۾ مليو‪ ،‬۽ اتي هن اسان سان‬ ‫ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪5‬خداوند لشڪرن جو خدا‪ ،‬خداوند سندس يادگار آهي‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري پنهنجي خدا ڏانهن رخ اريو ‪:‬رحم ۽ انصاف رکو‪ ،‬۽ پنهنجي خدا جو مسلسل انتظار اريو‪.‬‬ ‫‪7‬هو هڪ سوداگر آهي‪ ،‬فريب جا ترازو سندس هٿ ۾ آهن ‪:‬هو ظلم ارڻ پسند اندو آهي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ افرائيم چيو تہ‪ ،‬پر مان امير ٿي ويو آهيان‪ ،‬مون پاڻ کي مال ڳولي لڌو آهي ‪:‬منهنجي سڀني محنتن ۾ اهي مون ۾ اا به بدااري نه‬ ‫ڳوليندا جيڪا گناهه هئي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ مان‪ ،‬جيڪو مصر جي ملڪ کان خداوند تنهنجو خدا آهيان‪ ،‬توکي اڃا تائين خيمن ۾ رهڻ ڏيندس‪ ،‬جيئن ُيد جي ڏينهن ۾‪.‬‬ ‫‪10‬مون نبين جي ذريعي پڻ ڳالهايو آهي‪ ،‬۽ مون رويا وڌائي ڇڏيا آهن‪ ،‬۽ نبين جي خدمت ذريعي مثالن کي استعمال ايو آهي‪.‬‬ ‫‪11‬ڇا جلعاد ۾ او ظلم آهي؟ يقينا ا اهي باطل آهن ‪:‬اهي گلجال ۾ ٻڪريون قربان ان ٿا؛ ها‪ ،‬انهن جون قربانگاهون ميدانن جي کيتن ۾ ڍير‬ ‫وانگر آهن‪.‬‬ ‫لَ رڍون چاريون‪.‬‬ ‫لَ خدمت ائي‪ ،‬۽ زال ء‬ ‫‪12‬۽ يعقوب شام جي ملڪ ۾ ڀڄي ويو‪ ،‬۽ اسرائيل زال ء‬ ‫‪13‬۽ خداوند هڪ نبي جي وسيلي اسرائيل کي مصر مان اڍيو‪ ،‬۽ هڪ نبي جي وسيلي هن کي بچايو ويو‪.‬‬ ‫‪14‬افرائيم کيس سخت ااوڙ ڏياري ‪:‬تنهن اري هو پنهنجو رت مٿس ڇڏيندو‪ ،‬۽ سندس ملمت سندس پالڻهار کيس موٽائيندو‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬جڏهن افرائيم ڏاڻ لڳو‪ ،‬تڏهن هن بني اسرائيل ۾ پاڻ کي بلند ايو؛ پر جڏهن هن بعل ۾ گناهه ايو‪ ،‬تڏهن هو مري ويو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هاڻي اهي وڌيڪ گناهه ان ٿا‪ ،‬۽ پنهنجي چاندي ءَ جون پگهريل مورتون ۽ پنهنجي سمجهه مطابق بت ٺاهيا آهن‪ ،‬اهي سڀ‬ ‫ااريگرن جو ام آهن ‪:‬اهي انهن بابت چون ٿا ته‪ ،‬جيڪي ماڻهو قرباني ان ٿا‪ ،‬اهي گابن کي چمي ڏين‪.‬‬ ‫‪3‬تنهن اري اهي ابح جي اڪر وانگر ۽ ابح جو وسڪارو وانگر هوندا‪ ،‬جيئن ڀعون جيڪو وا عَ سان زمين مان اڏامي ويندو آهي‪ ،‬۽‬ ‫جيئن چمني مان دونهي نڪرندي آهي‪.‬‬ ‫سواَ ٻيو او به خدا نه سڃاڻندين‪ ،‬ڇاااڻ ته مون کان‬ ‫‪4‬پر مان مصر جي ملڪ کان وٺي خداوند تنهنجو خدا آهيان‪ ،‬۽ تون مون کان‬ ‫ء‬ ‫سواَ او به نجات ڏيندڙ ناهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬مون توکي بيابان ۾ سڃاتو‪ ،‬سخت خشڪ سالي واري ملڪ ۾‪.‬‬ ‫‪6‬انهن جي چراگاهه جي مطابق‪ ،‬اهي ڀرجي ويا؛ اهي ڀرجي ويا‪ ،‬۽ انهن جي دل بلند ٿي وئي؛ تنهن اري اهي مون کي وساري ويٺا آهن‪.‬‬ ‫لَ شينهن وانگر هوندس ‪:‬رستي ۾ چيتي وانگر انهن تي نظر رکندس‪.‬‬ ‫‪7‬تنهنڪري مان انهن ء‬ ‫‪8‬مان انهن سان اهڙي طرح ملندس جيئن رڇ پنهنجا ٻچا وڃائي ڇڏيندي آهي‪ ،‬۽ انهن جي دل جي ڳڙ کي چيري ڇڏيندس‪ ،‬۽ اتي مان انهن‬ ‫کي شينهن وانگر کائي ويندس ‪:‬جهنگلي جانور انهن کي ڦاڙي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪9‬اي اسرائيل‪ ،‬تو پاڻ کي تباهه ايو آهي؛ پر مون ۾ تنهنجي مدد آهي‪.‬‬ ‫‪10‬آ ءَ اوهان جو بادشاه هوندس ‪:‬اوهان جي سڀني شهرن ۾ ٻيو او اٿي آهي جيڪو اوهان کي بچائي سگهي؟ ۽ اوهان جا قاضي جن‬ ‫بابت اوهان چيو هو تہ مون کي بادشاه ۽ امير ڏيو؟‬ ‫‪11‬مون پنهنجي غضب ۾ توکي بادشاه ڏنو‪ ،‬۽ پنهنجي غضب ۾ کيس کسي ورتو‪.‬‬ ‫‪12‬اءفرائيم جي بڇڙائي ٻڌل آهي‪ ،‬سندس گناهه لڪيل آهي‪.‬‬ ‫جاَ تي گهڻو وقت نه رهڻ‬ ‫‪13‬ٻار ڄڻڻ واري ُورت جا سور هن تي ايندا ‪:‬هو هڪ بي ُقل پٽ آهي‪ ،‬ڇاااڻ ته هو ٻارن جي ڄمڻ جي ء‬ ‫گهرجي‪.‬‬ ‫‪14‬آ ءَ انهن کي قبر جي طاقت کان ڇڏائيندس؛ آ ءَ انهن کي موت کان ڇڏائيندس ‪:‬اي موت‪ ،‬مان تنهنجون آفتون هوندس؛ اي قبر‪ ،‬مان تنهنجو‬ ‫تباهي هوندس ‪:‬توبه منهنجي اکين کان لڪل رهندي‪.‬‬


‫هوشيا‬

‫‪15‬جيتوڻيڪ هو پنهنجن ڀائرن ۾ اامياب ٿيندو‪ ،‬اوڀر وارو وا عَ ايندو‪ ،‬خداوند جو وا عَ بيابان مان ايندو‪ ،‬۽ سندس چشمو سڪي ويندو‪ ،‬۽‬ ‫سندس چشمو سڪي ويندو ‪:‬هو سڀني خوشگوار برتنن جو خزانو لعٽي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫اريا ويندا‪ ،‬سندن ٻار ٽڪرا ٽڪرا ايا‬ ‫‪16‬سامريہ ويران ٿيندو‪ ،‬ڇاااڻ ⁠تہ هن پنهنجي خدا کان بغاوت ائي آهي‪ ،‬اهي تلوار سان ء‬ ‫ويندا‪ ،‬۽ سندن پيٽ واريون ُورتون چيريون وينديون‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫ڇالَ ⁠جو تون پنهنجي گناهہ جي اري اري پيو آهين‪.‬‬ ‫‪1‬اي اسرائيل‪ ،‬خداوند پنهنجي خدا ڏانهن موٽي وڃ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪2‬اوهين ڳالهيون پاڻ سان گڏ وٺو ۽ خداوند ڏانهن موٽو ‪:‬کيس چئو تہ سڀ بڇڙائي دور اريو ۽ اسان کي فضل سان قبول اريو ‪:‬اهڙي ءَ‬ ‫طرح اسين پنهنجن چپن جا ٻچا بدلو ڏينداسين‪.‬‬ ‫‪3‬آشور اسان کي نه بچائيندو؛ اسين گهوڙن تي سوار نه ٿينداسين؛ ۽ نه ئي اسان جي هٿن جي ام کي وري چونداسين‪ ،‬توهان اسان جا‬ ‫معبود آهيو‪ ،‬ڇاااڻ ته توهان ۾ يتيم رحم ڳوليندا آهن‪.‬‬ ‫‪4‬مان انهن جي بيوفائي کي شفا ڏيندس‪ ،‬مان انهن کي آزادي ءَ سان پيار اندس ‪:‬ڇاااڻ ته منهنجو غضب هن کان ٽري ويو آهي‪.‬‬ ‫لَ شبنم وانگر هوندس ‪:‬هو سوسن وانگر وڌندو‪ ،‬۽ لبنان وانگر پنهنجون پاڙون پکيڙيندو‪.‬‬ ‫‪5‬مان بني اسرائيل ء‬ ‫‪6‬سندس ٽاريون پکڙجنديون‪ ،‬۽ سندس خوبصورتي زيتون جي وڻ وانگر هوندي‪ ،‬۽ سندس خوشبو لبنان وانگر هوندي‪.‬‬ ‫ڇانو هيٺ رهندا آهن‪ ،‬سي موٽي ايندا؛ اهي اناج وانگر جيئرا ٿيندا‪ ،‬۽ انگورن جي وڻ وانگر وڌندا ‪:‬ان جي خوشبو لبنان‬ ‫‪7‬جيڪي سندس‬ ‫ء‬ ‫جي شراب وانگر هوندي‪.‬‬ ‫‪8‬اءفرائيم چوندو تہ‪” ،‬مون کي بتن سان ٻيو ڇا ارڻو آهي؟ مون کيس ٻڌو آهي ۽ کيس ڏٺو آهي ‪:‬مان سائي انوبر جي وڻ وانگر آهيان ‪.‬‬ ‫تنهنجو ميوو مون کان ملي ٿو“‪.‬‬ ‫‪9‬اير ُقلمند آهي‪ ،‬۽ هو انهن شين کي سمجهي سگهندو؟ هوشيار آهي‪ ،‬۽ هو انهن کي ڄاڻيندو؟ ڇاااڻ ته خداوند جا طريقا احيح آهن‪،‬‬ ‫۽ اادق انهن ۾ هلندا‪ ،‬پر ڏوهاري ان ۾ اري پوندا‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The Book of Prophet Hosea by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu