Issuu

‫انگ‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫موسي سان سينا جي بيابان ۾‪ ،‬اجتماع جي خيمي ۾‪ ،‬ٻئي سال جي پهرين ڏينهن تي‪ ،‬جڏهن اهي مصر جي ملڪ مان نڪتا هئا‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڳالهايو‪ ،‬ته‪:‬‬ ‫‪2‬بني اسرائيل جي سڀني جماعتن جو ڳڻپ انهن جي خاندانن‪ ،‬انهن جي ابن ڏاڏن جي گهر جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي تعداد سان‪ ،‬هر‬ ‫هڪ مرد کي انهن جي پولن مطابق ڪريو؛‬ ‫‪3‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن مان‪ ،‬جيڪي اسرائيل ۾ جنگ ۾ وڃڻ جي قابل آهن‪ ،‬تون ۽ هارون انهن کي سندن لشڪرن مطابق‬ ‫ڳڻيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اوهان سان گڏ هر هڪ قبيلي مان هڪڙو ماڻهو هوندو‪ ،‬هر هڪ پنهنجي پي ءُ جي گهر جو سردار‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيڪي ماڻهو توهان سان گڏ هوندا انهن جا نال هي آهن ‪:‬روبن جي قبيلي مان ‪:‬شديور جو پٽ اليصور‪.‬‬ ‫‪6‬شمعون جي خاندان مان؛ صوريشدي جو پٽ شلوميئيل‪.‬‬ ‫‪7‬يهوداہ؛ نحشون پٽ عميناداب جو‪.‬‬ ‫‪8‬ااشڪار جي خاندان مان؛ نتنئيل پٽ صوغر‪.‬‬ ‫‪9‬زبولون؛ الياب پٽ هيلون‪.‬‬ ‫‪10‬يوسف جي اولد مان ‪:‬افرائيم مان؛ اليشمع پٽ عميهود؛ منسي مان؛ گمليئيل پٽ فداهصور‪.‬‬ ‫‪11‬بنيامين جو؛ عابدان پٽ گدوني‪.‬‬ ‫‪12‬دان؛ عميشدائي جو پٽ احيزر‪.‬‬ ‫‪13‬آشر جو؛ اوڪران جو پٽ پاگيل‪.‬‬ ‫‪14‬گاد؛ الياساف پٽ ديوئيل‪.‬‬ ‫‪15‬نفتالي جو؛ عنان جو پٽ احيرا‪.‬‬ ‫‪16‬اهي جماعت جا مشهور هئا‪ ،‬پنهنجن ابن ڏاڏن جي قبيلن جا سردار‪ ،‬بني اسرائيل ۾ هزارين جا سردار‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون انهن ماڻهن کي کنيو جيڪي انهن جي نالن سان ظاهر ڪيا ويا آهن‪:‬‬ ‫‪17‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪18‬۽ ٻئي مهيني جي پهرين ڏينهن تي انهن سڀني جماعت کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ انهن پنهنجي خاندانن‪ ،‬پنهنجن ابن ڏاڏن جي گهراڻي‪ ،‬نالن جي‬ ‫ڳڻپ موجب‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي جي عمر وارن جي چونڊ مطابق پنهنجي نسب جو اعلن ڪيو‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن هن سينا جي بيابان ۾ انهن کي ڳڻيو‪.‬‬ ‫‪19‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪20‬۽ اسرائيل جي وڏي پٽ روبن جي اولد جي نسلن‪ ،‬انهن جي خاندانن‪ ،‬انهن جي ابن ڏاڏن جي گهر جي مطابق‪ ،‬هر هڪ مرد جيڪو‬ ‫ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر جو هو ۽ جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هو‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬انهن جي چونڊ ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪21‬روبن جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي ڇائيتاليهه هزار پنج سئو هئا‪.‬‬ ‫‪22‬شمعون جي اولد مان‪ ،‬سندن نسل‪ ،‬خاندان ۽ پي ءُ جي گهر موجب‪ ،‬جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬هر هڪ مرد جيڪو ويهن سالن ۽ ان‬ ‫کان مٿي عمر جو هو ۽ جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هو‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬انهن سڀني کي ڳڻيو ويو‪.‬‬ ‫نو هزار ٽي سئو هو‪.‬‬ ‫‪23‬شمعون جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬تن جو تعداد و‬ ‫‪24‬جاد جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن سڀني ماڻهن جي‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬انهن جي نسل‪ ،‬خاندانن‬ ‫۽ خاندانن جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪.‬‬ ‫‪25‬جاد جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي پنجيتاليهه هزار ڇهه سئو پنجاهه هئا‪.‬‬ ‫‪26‬يهوداہ جي اولد مان‪ ،‬انهن جي نسلن‪ ،‬خاندانن ۽ پنهنجن پي ءُ ڏاڏن جي گهرن جي مطابق‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن سڀني‬ ‫ماڻهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬انهن جي سڃاڻپ ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪27‬يهوداہ جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬تن جو تعداد چوهتر هزار ڇهه سئو هو‪.‬‬ ‫‪28‬ااشڪار جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن سڀني مردن جي‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬تن جي خاندانن ۽‬ ‫خاندانن جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬انهن جي نسلن جي فهرست ڏني وئي‪.‬‬ ‫‪29‬ااشڪار جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬چوونجاہ هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪30‬زبولون جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن سڀني مردن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬تن جي‬ ‫خاندانن ۽ خاندانن جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬انهن جي نسل بندي ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪31‬زبولون جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬تن جو تعداد ستتاهه هزار چار سئو هو‪.‬‬ ‫‪32‬يوسف جي اولد مان‪ ،‬يعني افرائيم جي اولد مان‪ ،‬سندن نسل‪ ،‬سندن خاندانن ۽ سندن پي ءُ جي گهرن موجب‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي‬ ‫عمر وارن سڀني جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬انهن جي ڳڻپ ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪33‬جيڪي افرائيم جي قبيلي مان ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي چاليهه هزار پنج سئو هئا‪.‬‬ ‫‪34‬منسي جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن سڀني ماڻهن جي‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬انهن جي نسل‪،‬‬ ‫خاندانن ۽ خاندانن جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪.‬‬ ‫‪35‬منسسي جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬ٻٽيه هزار ٻه سئو هئا‪.‬‬ ‫‪36‬بنيامين جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن سڀني ماڻهن جي‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬انهن جي خاندانن ۽‬ ‫خاندانن جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬نسل جي ترتيب ڏنل هئي‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪37‬بنيامين جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬تن جو تعداد پنجٽيهه هزار چار سئو هو‪.‬‬ ‫‪38‬دان جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن يا ان کان مٿي عمر وارا‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬تن سڀني جي پيڙهه‪ ،‬خاندان ۽ خاندان جي‬ ‫مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪.‬‬ ‫‪39‬دان جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي ٻاهٺ هزار ست سئو هئا‪.‬‬ ‫‪40‬آشر جي اولد مان‪ ،‬ويهن سالن يا ان کان مٿي عمر وارا‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬تن سڀني جي نسل‪ ،‬خاندانن ۽ پيئرن جي‬ ‫گهراڻي جي مطابق‪ ،‬انهن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪.‬‬ ‫‪41‬آشر جي قبيلي مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬تن جو تعداد چاليهہ هزار پنج سئو هو‪.‬‬ ‫‪42‬نفتالي جي اولد مان‪ ،‬سندن نسل‪ ،‬خاندان ۽ پي ءُ جي گهر موجب‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارا‪ ،‬جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل‬ ‫هئا‪ ،‬تن جي نالن جي ڳڻپ موجب‪،‬‬ ‫‪43‬جيڪي نفتالي جي قبيلي مان ڳڻيا ويا‪ ،‬ٽيپنجاهه هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ بني اسرائيل جي سردارن ڳڻيو‪ ،‬جيڪي ٻارهن ماڻهو هئا ‪:‬هر هڪ پنهنجي‬ ‫‪44‬ااهي اءهي آهن جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬جن کي‬ ‫ي‬ ‫لُ هو‪.‬‬ ‫پي ءُ جي گهراڻي ا‬ ‫‪45‬اهڙي وُ طرح بني اسرائيل مان جيڪي ويهن سالن ۽ ان کان مٿي جي عمر جا هئا ۽ جيڪي اسرائيل ۾ جنگ ڪرڻ جي قابل هئا‪ ،‬تن‬ ‫سڀني کي پنهنجن ابن ڏاڏن جي گهرن موجب ڳڻيو ويو‪.‬‬ ‫‪46‬يعني اهي سڀ جيڪي ڳڻيا ويا هئا ڇهه لک ٽي هزار پنج سئو پنجاهه هئا‪.‬‬ ‫‪47‬پر لوي پنهنجي پي ءُ ڏاڏن جي قبيلي موجب انهن ۾ شمار نہ ڪيا ويا‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو هو تہ‪،‬‬ ‫‪48‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪49‬پر تون لوي جي قبيلي کي نه ڳڻيندين‪ ،‬۽ نه ئي بني اسرائيلن ۾ انهن جو تعداد شامل ڪندين‪.‬‬ ‫‪50‬پر تون لوين کي شاهدي جي خيمي ۽ ان جي سڀني سامانن ۽ ان جي سڀني شين تي مقرر ڪر ‪:‬اهي خيمي ۽ ان جي سڀني سامانن کي‬ ‫کڻندا‪ ،‬۽ ان جي خدمت ڪندا ۽ خيمي جي چوڌاري خيمو هڻندا‪.‬‬ ‫‪51‬۽ جڏهن خيمو اڳتي وڌايو وڃي‪ ،‬لوي ان کي لهيندا؛ ۽ جڏهن خيمو لڳائڻو هجي‪ ،‬لوي ان کي نصب ڪندا؛ ۽ جيڪو به اجنبي ويجهو‬ ‫ايندو ان کي قتل ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪52‬۽ بني اسرائيل پنهنجا خيما پنهنجي پنهنجي ڪئمپ وٽ ۽ هر هڪ ماڻهو پنهنجي پنهنجي جهنڊي وٽ پنهنجي لشڪر مطابق لڳائيندا‪.‬‬ ‫‪53‬پر لوي خيمه جي چوڌاري خيمه هڻن ته جيئن بني اسرائيل جي جماعت تي غضب نه پوي ‪.‬۽ لوي خيمه جي سنڀال ڪن‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬۽ انهن ائين ئي ڪيو‪.‬‬ ‫‪54‬۽ بني اسرائيلن اهو سڀ ڪجهه ڪيو جيڪو خداوند‬ ‫ي‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫موسي ۽ هارون سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬بني اسرائيل مان هر هڪ مرد پنهنجي جهنڊي وٽ‪ ،‬پنهنجي پي ءُ جي گهر جي جهنڊي سان‪ ،‬خيمه اجتماع جي چوڌاري پري خيمه‬ ‫لڳائيندو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اوڀر پاسي سج اڀرڻ جي طرف يهوداہ جي ڪئمپ جي جهنڊي وارا پنهنجي لشڪرن جي مطابق خيما هڻندا ‪:‬۽ عميناداب جو پٽ‬ ‫نحشون يهوداہ جي اولد جو سردار هوندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬چوہتر هزار ڇهه سئو هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيڪي ان جي ڀرسان خيما هڻندا اهي ااشڪار جي قبيلي جا هوندا ‪:‬۽ نتنئيل پٽ ُءعر ااشڪار جي اولد جو سردار هوندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي ان جي ڳڻپ ۾ هئا‪ ،‬چوونجاہ هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪7‬پوُ زبولون جو قبيلي ‪:‬۽ حيلون جو پٽ االياب زبولون جي اولد جو سردار هجي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪8‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي ان جي ڳڻپ ۾ هئا‪ ،‬ستتاليه هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪9‬يهوداہ جي ڪئمپ ۾ سڀ ڳڻيا ويا‪ ،‬هڪ لک ڇهاسي هزار چار سئو‪ ،‬پنهنجي لشڪر موجب ‪.‬اهي پهريائين هلندا‪.‬‬ ‫‪10‬ڏکڻ پاسي روبن جي ڪئمپ جو جهنڊو سندن لشڪرن مطابق هوندو ‪:‬۽ روبن جي اولد جو سردار شديور جو پٽ اليصور هوندو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي ان جي ڳڻپ ۾ هئا‪ ،‬ڇائيتاليهه هزار پنج سئو هئا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جيڪي سندس ڀرسان خيمو هڻندا سي شمعون جو قبيلي هوندو ۽ شمعون جي اولد جو سردار صوريشدي جو پٽ شلوميئيل هوندو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬اءڻهٺ هزار ٽي سئو هئا‪.‬‬ ‫‪14‬پوُ جاد جو قبيلو ‪:‬۽ جاد جي اولد جو سردار رعوئيل جو پٽ الياساف هوندو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪15‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬پنجيتاليه هزار ڇهه سئو پنجاه هئا‪.‬‬ ‫‪16‬روبن جي ڪئمپ ۾ جيڪي سڀ ڳڻيا ويا هئا‪ ،‬اهي هڪ لک ايڪونجاہ هزار چار سئو پنجاهه هئا‪ ،‬۽ اهي ٻئي نمبر تي هلندا‪.‬‬ ‫‪17‬پوُ اجتماع جو خيمو لوين جي ڪئمپ سان گڏ ڪئمپ جي وچ ۾ هلندو ‪:‬جيئن اهي خيما لڳائين ٿا‪ ،‬تيئن اهي اڳتي وڌن‪ ،‬هر هڪ‬ ‫ا‬ ‫جاُ تي پنهنجي جهنڊن سان‪.‬‬ ‫پنهنجي پنهنجي ا‬ ‫‪18‬اولهہ پاسي افرائيم جي ڪئمپ جو جهنڊو سندن لشڪرن مطابق هوندو ‪:‬۽ افرائيم جي پٽ عميہود جو سردار اليشمع هوندو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬چاليه هزار پنج سؤ هئا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ان جي ڀرسان منسي جو قبيلي هوندو ‪:‬۽ منسي جي اولد جو سردار فداهصور جو پٽ جمليئيل هوندو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬ٻٽيه هزار ٻه سئو هئا‪.‬‬ ‫‪22‬پوُ بنيامين جو قبيلي ‪:‬۽ بنيامين جي اولد جو سردار جدعوني جو پٽ ابيدان هوندو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪23‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا هئا‪ ،‬پنجٽيهہ هزار چار سئو هئا‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪24‬افرائيم جي ڪئمپ ۾ جيڪي سڀ ڳڻيا ويا هئا‪ ،‬انهن جي لشڪرن مطابق هڪ لک اٺ هزار هڪ سؤ هئا‪ ،‬۽ اهي ٽئين نمبر تي اڳتي‬ ‫وڌندا‪.‬‬ ‫‪25‬دان جي ڪئمپ جو جهنڊو اتر طرف پنهنجي لشڪرن مطابق هوندو ۽ دان جي اولد جو سردار عميشدائي جو پٽ اخيعزر هوندو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬ٻاهٺ هزار ست سئو هئا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ جيڪي سندس ڀرسان خيمو لڳائيندا سي آشر جي قبيلي جا هوندا ۽ آشر جي اولد جو سردار عڪران جو پٽ فجعي ايل هوندو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬چاليهہ هڪ هزار پنج سؤ هئا‪.‬‬ ‫‪29‬پوُ نفتالي جو قبيلي ‪:‬۽ نفتالي جي اولد جو سردار عينان جو پٽ اخيرع هوندو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪30‬۽ سندس لشڪر‪ ،‬۽ جيڪي انهن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬ٽيپنج هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪31‬دان جي ڪئمپ ۾ ڪءل هڪ لک ستانوي هزار ڇهه سئو ماڻهو ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي پنهنجي جهنڊي سان پٺيان هلندا‪.‬‬ ‫‪32‬ااهي اهي آهن جيڪي بني اسرائيل مان پنهنجن پيئرن جي گهرن جي حساب سان ڳڻيا ويا ‪:‬جيڪي سڀ ڇيڙن مان پنهنجي لشڪر جي‬ ‫مطابق ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي ڇه لک ٽي هزار پنج سو پنجاه هئا‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪33‬پر لوي بني اسرائيلن ۾ شمار نه ڪيا ويا‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو ‪:‬تنهن ڪري انهن پنهنجي جهنڊي وٽ خيما لڳايا ۽ هر‬ ‫‪34‬۽ بني اسرائيلن اهو سڀ ڪجهه ڪيو جيڪو خداوند‬ ‫ي‬ ‫هڪ پنهنجي خاندان ۽ پنهنجي پي ءُ جي گهراڻي مطابق اڳتي وڌيو‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫موسي سان جبل سينا تي ڳالهايو‪.‬‬ ‫موسي جو نسل آهي‪ ،‬جڏهن خداوند‬ ‫‪1‬هي هارون ۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪2‬۽ هارون جي پٽن جا نال هي آهن ‪:‬پهريون پٽ ناداب‪ ،‬۽ ابيهو‪ ،‬اليعزر ۽ ااتمار‪.‬‬ ‫لُ پاڪ‬ ‫‪3‬هارون جي پٽن جا نال هي آهن‪ ،‬جيڪي ڪاهن طور مسح ڪيا ويا هئا ۽ جن کي هن ڪاهن جي عهدي تي خدمت ڪرڻ ا‬ ‫ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ناداب ۽ ابيهو خداوند جي اڳيان مري ويا‪ ،‬جڏهن انهن سينا جي بيابان ۾ خداوند جي اڳيان عجيب باهه پيش ڪئي‪ ،‬۽ انهن کي ڪو به‬ ‫اولد نه هو ‪:‬۽ العزر ۽ ااتمار پنهنجي پي ءُ هارون جي سامهون ڪاهن جي حيثيت ۾ خدمت ڪندا هئا‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪5‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪6‬لوي جي قبيلي کي ويجهو آڻيو ۽ انهن کي هارون ڪاهن جي اڳيان پيش ڪريو‪ ،‬ته جيئن اهي سندس خدمت ڪن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اهي سندس سنڀال ڪن‪ ،‬۽ سڄي جماعت جي سنڀال ڪن‪ ،‬اجتماع جي خيمي جي اڳيان‪ ،‬ته جيئن خيمي جي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اهي اجتماع جي خيمي جي سڀني سامانن جي سنڀال ڪندا‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي سنڀال ڪندا‪ ،‬ته جيئن خيمي جي خدمت ڪري سگهن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ تون لوي هارون ۽ سندس پٽن کي ڏئي ڇڏ ‪.‬اهي بني اسرائيل مان مڪمل طور تي کيس ڏنا ويا آهن‪.‬‬ ‫‪10‬۽ تون هارون ۽ سندس پٽن کي مقرر ڪر‪ ،‬۽ اهي پنهنجي پادري جي عهدي تي ڪم ڪن ‪:‬۽ جيڪو به اجنبي ويجهو ايندو ان کي قتل‬ ‫ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪12‬۽ ڏسو‪ ،‬مون بني اسرائيل مان لوين کي ورتو آهي‪ ،‬انهن سڀني پهرئين ڄاول ٻارن جي بدران جيڪي بني اسرائيل ۾ ڄاول ٻار پيدا‬ ‫ڪن ٿا ‪.‬تنهن ڪري لويون منهنجا هوندا‪.‬‬ ‫‪13‬ڇاڪاڻ ته سڀئي پهلوان منهنجا آهن؛ ڇاڪاڻ ته جنهن ڏينهن مون مصر جي ملڪ ۾ سڀني پهلوانن کي ماريو هو‪ ،‬مون اسرائيل ۾ سڀني‬ ‫لُ پاڪ ڪيو هو ‪.‬اهي منهنجا هوندا ‪:‬مان خداوند آهيان‪.‬‬ ‫پهلوانن کي‪ ،‬انسان ۽ جانور کي‪ ،‬پنهنجي ا‬ ‫موسي سان ڳالهايو‪ ،‬۽ چيو تہ‪،‬‬ ‫‪14‬۽ خداوند سينا جي بيابان ۾‬ ‫ي‬ ‫‪15‬لوي جي اولد کي سندن پي ءُ جي گهراڻي ۽ خاندانن موجب ڳڻيو ‪:‬هر هڪ مرد جيڪو هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي جو هجي‪ ،‬انهن کي‬ ‫ڳڻيو‪.‬‬ ‫موسي خداوند جي حڪم موجب انهن کي ڳڻيو‪ ،‬جيئن کيس حڪم ڏنو ويو هو‪.‬‬ ‫‪16‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪17‬۽ اهي لوي جا پٽ هئا جن جا نال هئا ‪:‬گيرشون‪ ،‬ڪهات ۽ مراري‪.‬‬ ‫‪18‬۽ گيرشون جي پٽن جا نال انهن جي گهراڻن مطابق هي آهن ‪:‬لبني ۽ شمعي‪.‬‬ ‫عزيئيل‪.‬‬ ‫‪19‬۽ قهات جا پٽ سندن گهراڻن موجب ‪:‬عمرام‪ ،‬يصحار‪ ،‬حبرون ۽ ء‬ ‫‪20‬۽ مراري جا پٽ سندن خاندانن موجب ‪:‬محلي ۽ موشي ‪.‬اهي لوين جا خاندان انهن جي ابن ڏاڏن جي گهراڻي موجب هئا‪.‬‬ ‫‪21‬گرشون مان لبني خاندان ۽ شمين خاندان هئا ‪:‬اهي گرشون خاندان هئا‪.‬‬ ‫‪22‬انهن مان جيڪي هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي جي عمر جا هئا‪ ،‬سڀني نر ماڻهن جي ڳڻپ موجب ڳڻپ ڪئي وئي‪ ،‬انهن جو ڳڻپ ست‬ ‫هزار پنج سئو هو‪.‬‬ ‫‪23‬گرشونين جي خاندانن مقدس خيمي جي پويان اولهه طرف خيما کوڙيا‪.‬‬ ‫‪24‬۽ گيرشونين جي پي ءُ جي گهر جو سردار ليل جو پٽ الياساف هوندو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ خيمه اجتماع ۾ اگرشون جي اولد جي سنڀال ااهي هوندي ‪:‬خيمه‪ ،‬۽ خيمو‪ ،‬ان جو ڍڪ‪ ،‬۽ خيمه اجتماع جي دروازي جو پردو‪،‬‬ ‫لُ رسيون‪.‬‬ ‫‪26‬۽ صحن جا پردا‪ ،‬مقدس خيمي ۽ قربان گاہ جي چوڌاري صحن جي دروازي جو پردو‪ ،‬۽ ان جي سڀني ڪمن ا‬ ‫ع سزيئيل خاندان هئا ‪:‬اهي قو وهتي خاندان آهن‪.‬‬ ‫‪27‬۽ قو وهت مان عمرامي خاندان‪ ،‬ااُحاري خاندان‪ ،‬حبروني خاندان ۽ ء‬ ‫جاُ جي سنڀال ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪28‬هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي جي عمر وارن سڀني مردن جو تعداد اٺ هزار ڇهه سئو هو‪ ،‬جيڪي مقدس ا‬ ‫‪29‬قهاٿ جي خاندانن خيمي جي ڏکڻ پاسي تي خيما کوڙيندا‪.‬‬ ‫عزيئيل جو پٽ االيصافان هوندو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ قهاٿ خاندانن جي پي ءُ جي گهر جو سردار ء‬

‫انگ‬

‫جاُ جا اهي سامان جن سان اهي خدمت ڪن ٿا‪ ،‬۽ پردو ۽ ان جي سڀ‬ ‫‪31‬۽ انهن جي سنڀال صندوق‪ ،‬ميز‪ ،‬شمعدان‪ ،‬قربانگاهون‪ ،‬مقدس ا‬ ‫خدمت هوندي‪.‬‬ ‫جاُ جي سنڀال ڪن ٿا‪.‬‬ ‫مقدس‬ ‫جيڪي‬ ‫ڪندو‬ ‫نگراني‬ ‫جي‬ ‫انهن‬ ‫۽‬ ‫هوندو‬ ‫سردار‬ ‫جو‬ ‫سردارن‬ ‫جي‬ ‫لوين‬ ‫اليعزر‬ ‫ا‬ ‫پٽ‬ ‫جو‬ ‫ڪاهن‬ ‫‪32‬۽ هارون‬ ‫ا‬ ‫‪33‬مراري مان محلي خاندان ۽ ءمشي خاندان هئا ‪:‬اهي مراري خاندان آهن‪.‬‬ ‫‪34‬۽ انهن مان جيڪي هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي جي عمر جا مرد هئا‪ ،‬انهن جي ڳڻپ موجب ڇهه هزار ٻه سئو هئا‪.‬‬ ‫‪35‬۽ مراري خاندانن جي پي ءُ جي گهراڻي جو سردار ابي خيمي جو پٽ صوري ايل هو ‪.‬اهي خيمي جي اتر طرف خيمه جي پاسي تي‬ ‫خيما هڻندا‪.‬‬ ‫‪36‬۽ مراري جي اولد جي سنڀال ۽ سنڀال هيٺ مقدس خيمي جا تختا‪ ،‬ان جا عضل‪ ،‬ان جا ٿنڀا‪ ،‬ان جا چوٽيون‪ ،‬۽ ان جا سڀ سامان‪ ،‬۽‬ ‫جيڪي ان ۾ ڪم اچن ٿا‪،‬‬ ‫‪37‬۽ صحن جي چوڌاري ٿنڀا‪ ،‬انهن جا پايا‪ ،‬ميخون ۽ رسيون‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ سندس پٽ‬ ‫۾‬ ‫تن‬ ‫لڳائيندا‪،‬‬ ‫خيمو‬ ‫اڳيان‪،‬‬ ‫جي‬ ‫خيمي‬ ‫جي‬ ‫اجتماع‬ ‫‪38‬پر جيڪي ءمقدسس خيمي جي اڳيان اوڀر طرف‪ ،‬يعني‬ ‫ي‬ ‫جاُ جي سنڀال ڪندا؛ ۽ جيڪو به اجنبي ويجهو ايندو‪ ،‬ان کي قتل ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫لُ مقدس ا‬ ‫هوندا‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي ا‬ ‫موسي ۽ هارون لوي خاندانن مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬تن سڀني مردن جو تعداد ٻاويه هزار هو‪ ،‬جيڪي هڪ‬ ‫‪39.‬خداوند جي حڪم تي‬ ‫ي‬ ‫مهيني ۽ ان کان مٿي جي عمر جا هئا‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”بني وُ جي سڀني پهريتن نرن کي ڳڻ جيڪي هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي جي عمر جا هجن ۽ انهن جي نالن‬ ‫‪40‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫جو تعداد لک“‪.‬‬ ‫لُ لوين کي (مان خداوند آهيان )بني اسرائيل جي سڀني پهرئين ڄاولن جي بدران ۽ بني اسرائيل جي سڀني پهرئين ڄاولن‬ ‫‪41‬۽ تون مون ا‬ ‫جي بدران لوين جا ڍور کڻ‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬جيئن خداوند کيس حڪم ڏنو هو‪ ،‬بني اسرائيلن مان سڀني پهلوانن کي ڳڻيو‪.‬‬ ‫‪42‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪43‬۽ سڀني پهريتن نرن جي نالن جي تعداد موجب‪ ،‬جيڪي هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي جا هئا‪ ،‬ڳڻپ ۾ ٻہ هزار ٻه سو تيرهہ هئا‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪44‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪45‬بني اسرائيل جي سڀني پهرئين پٽن جي بدران لوين کي وٺو ۽ انهن جي ڍورن جي بدران لوين جا ڍور وٺو؛ ۽ لويون منهنجا هوندا ‪:‬‬ ‫مان خداوند آهيان‪.‬‬ ‫لُ جيڪي بني اسرائيل جي پهرين پٽن مان ٻہ سؤ تيرهہ مان ڇڏايا ويندا‪ ،‬جيڪي لوين کان وڌيڪ آهن؛‬ ‫‪46‬۽ انهن ا‬ ‫جاُ جي شيڪل مطابق هر هڪ شيڪل پنج شيڪل ُرور کڻندين( ‪:‬هڪ شيڪل ويهه گيرا آهي)‪:‬‬ ‫مقدس‬ ‫‪47‬تون‬ ‫ا‬ ‫‪48‬۽ تون هارون ۽ سندس پٽن کي اهي پئسا ڏي‪ ،‬جيڪي انهن جي بي شمار سان ڇڏايا وڃن‪.‬‬ ‫موسي انهن کان ڇوٽڪارو پئسا ورتو جيڪي لوين کان ڇوٽڪارو وٺندڙن کان وڌيڪ هئا‪:‬‬ ‫‪49‬۽‬ ‫ي‬ ‫جاُ جي ماپ موجب هڪ هزار ٽي سؤ پنجهٺ مثقال‪.‬‬ ‫‪50‬بني اسرائيل جي پهرين ڄاول کان هن اهو پيسو ورتو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬انهن جي ڇڏايل پئسن هارون ۽ سندس پٽن کي ڏنائين‪.‬‬ ‫موسي خداوند جي حڪم موجب‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫‪51‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫موسي ۽ هارون سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬لوي وُ جي اولد مان قو وهات جي اولد جو ڳاڻيٽو انهن جي خاندانن ۽ انهن جي پي ءُ ڏاڏن جي گهر مطابق ڪريو‪،‬‬ ‫لُ لشڪر ۾ داخل ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن جي عمر تائين‪ ،‬جيڪي خيمه اجتماع ۾ ڪم ڪرڻ ا‬ ‫‪4‬ااجتماع جي خيمي ۾ قهات جي اولد جي خدمت هي هوندي‪ ،‬پاڪ ترين شين جي باري ۾‪:‬‬ ‫‪5‬جڏهن خيمو اڳتي وڌندو‪ ،‬هارون ۽ سندس پٽ ايندا‪ ،‬۽ پردو لهيندا ۽ ان سان شاهدي جي صندوق کي ڍڪيندا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ان تي بيضن جي چمڙن جو ڍڪ وجهي‪ ،‬ان تي سڄو نيرو ڪپڙو وڇائي‪ ،‬۽ ان ۾ لٺيون وجهي‪.‬‬ ‫ٿانو ۽ ڍڪڻ جا ڍڪ رکندا ۽ ان تي هميشه جي ماني‬ ‫ٿانو‪ ،‬چمچا‪ ،‬و‬ ‫‪7‬۽ نذراني جي ماني وُ جي ميز تي نيرو ڪپڙو وڇائيندا ۽ ان تي و‬ ‫رهندي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انهن تي قرمزي ڪپڙو وڇائيندا ۽ انهن کي بيج جي چمڙن سان ڍڪيندا ۽ انهن جون لٺيون انهن ۾ وجهي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اهي نيرو ڪپڙو کڻي روشني جي شمعدان‪ ،‬ان جي ڏيئن‪ ،‬ان جي چمٽا‪ ،‬ان جي نسوار ۽ ان جي سڀني تيل جي ٿانون کي ڍڪيندا‪ ،‬جن‬ ‫سان ان جي خدمت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اهي ان کي ۽ ان جي سڀني شين کي بيجر جي چمڙن جي ڍڪ ۾ رکندا ۽ ان کي هڪ ڇنڊي تي رکندا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ سون جي قربان گاہ تي نيرو ڪپڙو وڇائيندا‪ ،‬۽ ان کي بيج جي چمڙن جي ڍڪڻ سان ڍڪيندا‪ ،‬۽ ان جي لٺيون لڳائيندا‪:‬‬ ‫جاُ ۾ خدمت ڪندا آهن‪ ،‬۽ انهن کي نيري ڪپڙي ۾ وجهي ڇڏيندا‪ ،‬۽ انهن‬ ‫‪12‬۽ اهي سڀ خدمت جا سامان کڻي ويندا‪ ،‬جن سان اهي مقدس ا‬ ‫کي بيجر جي چمڙن جي ڍڪ سان ڍڪيندا‪ ،‬۽ انهن کي هڪ ڇنڊي تي رکندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اهي قربان گاہ تان راه ڪڍي ڇڏيندا ۽ ان تي واڱڻائي ڪپڙو وڇائيندا‪.‬‬ ‫ٿانو‪ ،‬۽ قربان ⁠گاهہ‬ ‫۽‬ ‫بيلچا‬ ‫ءنڊيون‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪،‬‬ ‫ٿانو‬ ‫خوشبودار‬ ‫يعني‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫‪14‬۽ اءهي اءن تي سڀ سامان رکندا‪ ،‬جن سان اءهو اءن جي خدمت ڪندو‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫جا سڀ سامان؛ ۽ اءن تي بيضن جي چمڙن جو ڍڪ پکيڙيندا ۽ اءن جي لٺين کي لڳائيندا‪.‬‬ ‫جاُ جي سڀني سامان کي ڍڪڻ ختم ڪن‪ ،‬جيئن ڪئمپ کي اڳتي وڌڻو آهي‪ ،‬تڏهن‬ ‫جاُ ۽ مقدس ا‬ ‫‪15‬۽ جڏهن هارون ۽ سندس پٽ مقدس ا‬ ‫شيُ کي نه ءڇهن‪ ،‬نه ته مري وڃن ‪.‬اهي شيون اجتماع جي خيمي ۾ قهات جي‬ ‫لُ ايندا ‪:‬پر اهي ڪنهن به پاڪ‬ ‫ا‬ ‫قهات جا پٽ ان کي کڻڻ ا‬ ‫پٽن جو بار آهن‪.‬‬

‫انگ‬

‫لُ روشني جو تيل‪ ،‬مٺي لوبان‪ ،‬روزاني ميوي جي قرباني‪ ،‬مسح ڪرڻ جو تيل‪ ،‬۽ سڄي‬ ‫‪16‬۽ هارون ڪاهن جي پٽ االيعزر جي ڪم ا‬ ‫جاُ جي ۽ ان جي ٿانون جي سنڀال آهي‪.‬‬ ‫خيمي جي ۽ ان ۾ موجود سڀني شين جي‪ ،‬مقدس ا‬ ‫موسي ۽ هارون سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪17‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪18‬لوين مان قهاتين جي خاندانن جي قبيلي کي ڌار نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪19‬پر انهن سان ائين ڪر تہ جيئن اهي جيئرا رهن ۽ نہ مرن‪ ،‬جڏهن اهي پاڪ ترين شين جي ويجهو اچن ‪:‬هارون ۽ سندس پٽ اندر وڃن‬ ‫لُ مقرر ڪن‪.‬‬ ‫۽ انهن مان هر هڪ کي پنهنجي خدمت ۽ بار ا‬ ‫لُ اندر نه وڃن‪ ،‬نه ته اهي مري ويندا‪.‬‬ ‫‪20‬پر جڏهن پاڪ شيون ڍڪيل هونديون ته اهي ڏسڻ ا‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪21‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪22‬۽ گيرشون جي پٽن جو ڳڻپ‪ ،‬انهن جي پي ءُ ڏاڏن جي گهرن مطابق‪ ،‬انهن جي خاندانن مطابق ڪريو؛‬ ‫لُ‬ ‫لُ ۽ خدمت ڪرڻ ا‬ ‫‪23‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن تائين جي عمر وارن سڀني کي ڳڻيو‪ ،‬جيڪي عبادت جي خيمي ۾ ڪم ڪرڻ ا‬ ‫داخل ٿين ٿا‪.‬‬ ‫لُ‪:‬‬ ‫‪24‬هي گرشونين جي خاندانن جي خدمت آهي‪ ،‬خدمت ڪرڻ ۽ بار کڻڻ ا‬ ‫‪25‬۽ اهي خيمي جي پردن کي کڻندا‪ ،‬۽ خيمي جي اجتماع کي‪ ،‬ان جو ڍڪ‪ ،‬۽ ان جي مٿان بيضن جي چمڙن جو ڍڪ‪ ،‬۽ خيمي جي‬ ‫اجتماع جي دروازي جو پردو‪،‬‬ ‫‪26‬۽ صحن جا پردا ۽ صحن جي دروازي جو پردو‪ ،‬جيڪو خيمي ۽ قربان گاہ جي چوڌاري آهي‪ ،‬۽ انهن جا رسا‪ ،‬۽ انهن جي خدمت جا‬ ‫لُ ٺهيل آهي‪ ،‬اهڙي طرح اهي خدمت ڪندا‪.‬‬ ‫سڀ سامان‪ ،‬۽ جيڪي انهن ا‬ ‫‪27‬هارون ۽ سندس پٽن جي مقرر ڪيل وقت تي گيرشونين جي پٽن جي سڀني ڪمن جي ذميواري هوندي‪ ،‬انهن جي سڀني بار کڻڻ ۽ انهن‬ ‫جي سڀني خدمتن جي حوالي سان ‪:‬۽ توهان انهن کي انهن جي سڀني بارن جي نگراني ۾ مقرر ڪريو‪.‬‬ ‫‪28‬ااجتماع جي خيمي ۾ اگرشون جي خاندانن جي خدمت هي آهي ‪:‬۽ انهن جي سار سنڀال هارون ڪاهن جي پٽ ااتمار جي هٿ هيٺ‬ ‫هوندي‪.‬‬ ‫‪29‬مراري جي اولد کي‪ ،‬تون انهن جي خاندانن ۽ انهن جي پي ءُ ڏاڏن جي گهرن مطابق ڳڻ‪.‬‬ ‫لُ خدمت ۾ شامل ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪30‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن تائين جي عمر وارن سڀني کي ڳڻيو‪ ،‬جيڪي خيمه اجتماع جي ڪم ڪرڻ ا‬ ‫‪31‬۽ ااجتماع جي خيمي ۾ سندن سڀ ڪم جي مطابق‪ ،‬انهن جي بار کڻڻ جي ذميواري هي آهي ‪:‬خيمي جا تختا‪ ،‬ان جا سڙها‪ ،‬ان جا ٿنڀا ۽‬ ‫ان جا چوٽيون‪،‬‬ ‫‪32‬۽ صحن جي چوڌاري ٿنڀن‪ ،‬انهن جي چوگرد‪ ،‬انهن جي ميخن‪ ،‬۽ انهن جي رسين‪ ،‬انهن جي سڀني اوزارن ۽ انهن جي سڀني ڪمن سان‬ ‫گڏ ‪:‬۽ انهن جي بار کڻڻ جي اوزارن جو نالو لکو‪.‬‬ ‫‪33‬ااها مراري جي خاندانن جي خدمت آهي‪ ،‬انهن جي سڀني ڪمن جي مطابق‪ ،‬اجتماع جي خيمي ۾‪ ،‬هارون ڪاهن جي پٽ ااتامار جي‬ ‫هٿ هيٺ‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ جماعت جي سردار قهاتين جي پٽن کي سندن گهراڻن ۽ سندن پي ءُ ڏاڏن جي گهرن مطابق ڳڻيو‪،‬‬ ‫‪34‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ خدمت ۾ داخل ٿئي ٿو‪:‬‬ ‫‪35‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن جي عمر تائين‪ ،‬هر ڪو جيڪو اجتماع جي خيمي ۾ ڪم ڪرڻ ا‬ ‫‪36‬۽ جيڪي سندن گهرن موجب ڳڻيا ويا سي ٻہ هزار ست سئو پنجاهه هئا‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون‬ ‫‪37‬ااهي اهي هئا جيڪي قهاٿن جي گهراڻن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬جيڪي سڀ خيمه اجتماع ۾ خدمت ڪري سگهندا هئا‪ ،‬جن کي‬ ‫ي‬ ‫موسي جي هٿان ڏنو ويو هو ڳڻيو‪.‬‬ ‫خداوند جي حڪم موجب جيڪو‬ ‫ي‬ ‫‪38‬۽ جيڪي گيرسون جي اولد مان ڳڻيا ويا‪ ،‬انهن جي خاندانن ۽ انهن جي ابن ڏاڏن جي گهر موجب‪،‬‬ ‫لُ خدمت ۾ داخل ٿئي ٿو‪،‬‬ ‫‪39‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن جي عمر تائين‪ ،‬هر ڪو جيڪو اجتماع جي خيمي ۾ ڪم ڪرڻ ا‬ ‫‪40‬۽ جيڪي انهن مان‪ ،‬پنهنجن خاندانن ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جي گهرن مطابق ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي ٻہ هزار ڇهه سئو ٽيهه هئا‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون خداوند جي‬ ‫‪41‬ااهي اهي آهن جيڪي گرشون جي خاندانن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬جيڪي خيمي جي اجتماع ۾ خدمت ڪندا هئا‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫حڪم موجب ڳڻيا ويا‪.‬‬ ‫‪42‬۽ جيڪي مراري جي اولد جي خاندانن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬انهن جي خاندانن ۽ انهن جي ابن ڏاڏن جي خاندانن جي مطابق‪،‬‬ ‫لُ خدمت ۾ داخل ٿئي ٿو‪،‬‬ ‫‪43‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن تائين‪ ،‬هر ڪو جيڪو اجتماع جي خيمي ۾ ڪم ڪرڻ ا‬ ‫‪44‬۽ جيڪي انهن مان پنهنجي خاندانن مطابق ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي ٽي هزار ٻه سئو هئا‪.‬‬ ‫موسي جي معرفت ڏنو ويو‬ ‫جيڪو‬ ‫موجب‬ ‫ڪلم‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫موسي ۽ هارون‬ ‫‪45‬ااهي مراري جي اولد جي گهراڻن مان ڳڻيا ويا‪ ،‬جن کي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫هو‪ ،‬ڳڻيو‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ اسرائيل جي سردار ڳڻيو‪ ،‬انهن جي خاندانن ۽ انهن جي ابن ڏاڏن جي‬ ‫‪46‬اهي سڀئي لوي جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬جن کي‬ ‫ي‬ ‫خاندانن مطابق‪،‬‬ ‫‪47‬ٽيهن سالن کان وٺي پنجاهه سالن جي عمر تائين‪ ،‬هر ڪو جيڪو خدمت جي خدمت ڪرڻ ۽ اجتماع جي خيمي ۾ بار کڻڻ جي خدمت‬ ‫لُ آيو‪،‬‬ ‫ڪرڻ ا‬ ‫‪48‬۽ انهن مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي اٺ هزار پنج سئو اسي هئا‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪:‬جيئن‬ ‫مطابق‬ ‫بار‬ ‫۽‬ ‫خدمت‬ ‫پنهنجي‬ ‫هڪ‬ ‫موسي جي هٿان ڳڻيا ويا‪ ،‬هر‬ ‫‪49‬خداوند جي حڪم موجب‪ ،‬اهي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫هن مان اهي ڳڻيا ويا‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬

‫انگ‬

‫‪2‬بني اسرائيلن کي حڪم ڏيو ته اهي هر ڪو کوڙ مريض‪ ،‬۽ هر ڪو جنهن کي رت وهي رهيو هجي‪ ،‬۽ جيڪو به مئل جي ڪري پليت‬ ‫ٿيل هجي‪ ،‬ان کي ڪئمپ مان ٻاهر ڪڍن‪.‬‬ ‫‪3‬نر ۽ مادي ٻنهي کي خيمي کان ٻاهر ڪڍو‪ ،‬ته جيئن اهي پنهنجي خيمي کي پليت نه ڪن‪ ،‬جنهن ۾ مان رهندو آهيان‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو هو‪ ،‬تيئن ئي بني اسرائيل ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ بني اسرائيل ائين ڪيو ۽ انهن کي خيمي کان ٻاهر ڪڍي ڇڏيو‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪5‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫پوُ هو خداوند جي خلف ڏوهي‬ ‫‪6‬بني اسرائيلن کي چئو تہ جڏهن ڪو مرد يا عورت ڪو اهڙو گناهه ڪري جيڪو ماڻهو ڪن ٿا‪ ،‬ته ا‬ ‫ٿئي ۽ اهو مجرم ٿئي‪.‬‬ ‫‪7‬پوُ اهي پنهنجي گناهه جو اقرار ڪندا جيڪو انهن ڪيو آهي ‪:‬۽ هو پنهنجي ڏوهه جو اصل معاوُو ڏيندو‪ ،‬۽ ان ۾ پنجون حصو شامل‬ ‫ا‬ ‫ڪندو‪ ،‬۽ اهو ان کي ڏيندو جنهن جي خلف هن ڏوهه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫پوُ ان ڏوهه جو معاوُو خداوند کي‪ ،‬يعني‬ ‫‪8‬پر جيڪڏهن انهي وُ ماڻهو وُ جو ڪو مائٽ نه هجي جيڪو ان ڏوهه جو معاوُو ڏئي‪ ،‬ته ا‬ ‫لُ ڪفارو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫ڪاهن کي‪ ،‬ڏنو وڃي‪ ،‬ڪفاري جي رڍ کان‬ ‫سواُ‪ ،‬جنهن سان ان ا‬ ‫ا‬ ‫‪9‬۽ بني اسرائيل جي سڀني پاڪ شين مان هر هڪ نذرانو‪ ،‬جيڪو اهي ڪاهن ڏانهن آڻين ٿا‪ ،‬اهو سندس هوندو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هر ماڻهو وُ جون پاڪ شيون سندس هونديون ‪:‬جيڪو ڪجهه به ڪو ماڻهو ڪاهن کي ڏئي ٿو‪ ،‬اهو سندس هوندو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪11‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪12‬بني اسرائيلن سان ڳالهايو ۽ انهن کي چئو تہ جيڪڏهن ڪنهن ماڻهو وُ جي زال پاسيرو ٿي وڃي ۽ سندس خلف گناهہ ڪري‪،‬‬ ‫‪13‬۽ ڪو مرد ان سان جنسي تعلق رکي‪ ،‬۽ اهو سندس مڙس جي نظرن کان لڪايو وڃي‪ ،‬۽ بند رکيو وڃي‪ ،‬۽ هو وُ پليت ٿئي‪ ،‬۽ سندس‬ ‫خلف ڪو به شاهد نه هجي‪ ،‬۽ نه ئي هو وُ ان طريقي سان پڪڙي وڃي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ حسد جو روح مٿس اچي‪ ،‬۽ هو پنهنجي زال سان حسد ڪري‪ ،‬۽ هو وُ پليت ٿي وڃي ‪:‬يا جيڪڏهن حسد جو روح مٿس اچي‪ ،‬۽ هو‬ ‫پنهنجي زال سان حسد ڪري‪ ،‬۽ هو وُ پليت نه ٿئي‪:‬‬ ‫لُ نذرانو آڻيندو‪ ،‬هڪ ايفا وج وو جي ماني جو ڏهون حصو؛ هو ان تي تيل نه‬ ‫‪15‬پوُ اهو ماڻهو پنهنجي زال کي ڪاهن وٽ آڻيندو‪ ،‬۽ هو ان ا‬ ‫ا‬ ‫وجهي ۽ نه ئي ان تي لوبان وجهي؛ ڇاڪاڻ ته اهو حسد جي قرباني آهي‪ ،‬يادگار جي قرباني آهي‪ ،‬جيڪا گناهه جي ياد ڏياريندي آهي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ڪاهن هن کي ويجهو آڻي خداوند جي اڳيان بيهاري‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ڪاهن مٽي وُ جي ٿان وُ ۾ پاڪ پاڻي کڻي ۽ خيمي جي فرش مان مٽي کڻي پاڻي وُ ۾ وجهندو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ڪاهن عورت کي خداوند جي اڳيان بيهاري‪ ،‬عورت جي مٿي جو ڪپڙو کولي‪ ،‬۽ سندس هٿن ۾ يادگار جي نذراني‪ ،‬جيڪا حسد جي‬ ‫نذراني آهي‪ ،‬رکي ‪:‬۽ ڪاهن جي هٿ ۾ ڪڙو پاڻي هوندو جيڪو لعنت جو سبب بڻجندو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ڪاهن ان کي قسم کڻي چوي ۽ عورت کي چوي ته جيڪڏهن ڪنهن به مرد تو سان صحبت نه ڪئي آهي‪ ،‬۽ جيڪڏهن تون پنهنجي‬ ‫پوُ تون هن ڪڙي پاڻي کان آزاد رهه جيڪو لعنت جو سبب بڻجي ٿو‪:‬‬ ‫مڙس جي بدران ڪنهن ٻئي سان ناپاڪ نه ٿي آهين‪ ،‬ته ا‬ ‫‪20‬پر جيڪڏهن تون پنهنجي مڙس جي بدران ڪنهن ٻئي سان هلي وئي آهين ۽ پليت ٿي آهين ۽ ڪو مرد تو سان تنهنجي مڙس کان‬ ‫سواُ‬ ‫ا‬ ‫لڏاڻو ڪري چڪو آهين‪،‬‬ ‫‪21‬پوُ ڪاهن عورت کي لعنت جو قسم کڻائيندو ۽ ڪاهن عورت کي چوندو تہ‪ ،‬خداوند توکي تنهنجي قوم ۾ لعنت ۽ قسم جو سبب بڻائي‪،‬‬ ‫ا‬ ‫سوڄائي‪.‬‬ ‫جڏهن خداوند تنهنجي ران کي سڙي ۽ تنهنجي پيٽ کي ء‬ ‫سڄي ويندو ۽ تنهنجو ران سڙي ويندو ‪:‬۽ عورت چوندي‪ ،‬آمين‪ ،‬آمين‪.‬‬ ‫‪22‬۽ هي پاڻي جيڪو لعنت جو سبب بڻجندو آهي‪ ،‬تنهنجو پيٽ ء‬ ‫‪23‬۽ ڪاهن انهن لعنتن کي ڪتاب ۾ لکندو‪ ،‬۽ انهن کي ڪڙي پاڻي سان ڌوئندو‪:‬‬ ‫‪24‬۽ هو عورت کي ڪڙو پاڻي پياريندو جيڪو لعنت جو سبب بڻجي ٿو ‪:‬۽ اهو پاڻي جيڪو لعنت جو سبب بڻجي ٿو ان ۾ داخل ٿيندو ۽‬ ‫ڪڙو ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪25‬پوُ ڪاهن عورت جي هٿ مان حسد جي نذر کڻي خداوند جي اڳيان نذرانو هلئيندو ۽ ان کي قربان گاہ تي پيش ڪندو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫پوُ عورت کي پاڻي پياري‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ڪاهن ان مان هڪ ءمٺ کڻي‪ ،‬جيڪو ان جو يادگار آهي‪ ،‬قربان گاہ تي ساڙي‪ ،‬۽ ا‬ ‫پوُ اهو ٿيندو ته جيڪڏهن هو وُ پليت ٿي وئي هجي ۽ پنهنجي مڙس جي خلف گناهه ڪيو هجي‪،‬‬ ‫‪27‬۽ جڏهن هو ان کي پاڻي پياريندو‪ ،‬ته ا‬ ‫ته لعنت جو سبب بڻجندڙ پاڻي ان ۾ داخل ٿيندو ۽ ڪڙو ٿيندو‪ ،‬۽ سندس پيٽ سڙي ويندو ۽ سندس ران سڙي ويندي ‪:‬۽ اها عورت پنهنجي‬ ‫ماڻهن ۾ لعنت هوندي‪.‬‬ ‫پوُ هو وُ آزاد هوندي ۽ ٻار ڄڻيندي‪.‬‬ ‫‪28‬۽ جيڪڏهن عورت پليت نه هجي پر پاڪ هجي ته ا‬ ‫‪29‬هي حسد جو قانون آهي‪ ،‬جڏهن ڪا زال پنهنجي مڙس جي بدران ڪنهن ٻئي سان وڃي ٿي ۽ پليت ٿئي ٿي‪.‬‬ ‫‪30‬يا جڏهن مٿس حسد جو روح اچي ۽ هو پنهنجي زال تي حسد ڪري‪ ،‬۽ عورت کي خداوند جي اڳيان پيش ڪري‪ ،‬۽ ڪاهن هن سڄي‬ ‫قانون تي عمل ڪندو‪.‬‬ ‫‪31‬پوُ مرد گناهه کان بي ڏوهي رهندو‪ ،‬۽ هي عورت پنهنجي گناهه برداشت ڪندي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ الڳ ڪن تہ جيئن هو پاڻ‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن سان‬ ‫لُ نذر ڪرڻ ا‬ ‫ڳالهاُ ۽ انهن کي چئو تہ جڏهن ڪو مرد يا عورت پاڻ کي خداوند جي ا‬ ‫ا‬ ‫لُ الڳ ڪري‪:‬‬ ‫کي خداوند جي ا‬ ‫‪3‬هو پاڻ کي شراب ۽ سخت شراب کان الڳ ڪندو‪ ،‬۽ شراب جو سرڪو يا سخت شراب جو سرڪو نه پيئندو‪ ،‬نه ئي انگورن جو ڪو‬ ‫شراب پيئندو‪ ،‬نه ئي ڳريل يا خشڪ انگور کائيندو‪.‬‬ ‫شيُ نه کائيندو جيڪا انگورن جي وڻ مان ٺهيل هجي‪ ،‬دال کان وٺي ڇل تائين‪.‬‬ ‫‪4‬پنهنجي علحدگي جي سڀني ڏينهن ۾ هو ڪا به‬ ‫ا‬

‫انگ‬

‫‪5‬سندس علحدگي جي نذر جي سڀني ڏينهن تائين سندس مٿي تي استرو نه لڳندو ‪:‬جيستائين اهي ڏينهن پورا نه ٿين‪ ،‬جن ۾ هو پاڻ کي‬ ‫لُ الڳ ڪري ٿو‪ ،‬هو پاڪ رهندو‪ ،‬۽ پنهنجي مٿي جي وارن جا وار وڌڻ ڏيندو‪.‬‬ ‫خداوند ا‬ ‫لُ الڳ ڪري‪ ،‬هو ڪنهن به لش وٽ نه ويندو‪.‬‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫هو‬ ‫ڏينهن‬ ‫‪6‬جيترا‬ ‫ا‬ ‫‪7‬هو پنهنجي پي ءُ‪ ،‬ما ءُ‪ ،‬ڀا ءُ يا ڀيڻ جي ڪري جڏهن اهي مرن ته پاڻ کي ناپاڪ نه ڪري‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس خدا جي تقديس سندس مٿي‬ ‫تي آهي‪.‬‬ ‫لُ پاڪ آهي‪.‬‬ ‫‪8‬پنهنجي علحدگي جا سڀ ڏينهن هو خداوند ا‬ ‫پوُ هو پنهنجي پاڪ‬ ‫‪9‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو اوچتو سندس ڀرسان مري وڃي ۽ هن پنهنجي تقديس جي سر کي ناپاڪ ڪيو هجي‪ ،‬ته ا‬ ‫ٿيڻ جي ڏينهن تي پنهنجو مٿو ڪوڙائي‪ ،‬ستين ڏينهن تي اهو ڪوڙائي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اٺين ڏينهن تي هو ٻہ ڪءڇون يا ٻہ ڪبوتر‪ ،‬خيمي جي دروازي تي ڪاهن وٽ آڻيندو‪.‬‬ ‫لُ ڪفارو ڏيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن مئل جي‬ ‫‪11‬۽ ڪاهن هڪڙو گناهہ جي قرباني طور ۽ ٻيو ساڙڻ جي قرباني طور پيش ڪندو‪ ،‬۽ ان ا‬ ‫ڪري گناهہ ڪيو هو‪ ،‬۽ انهي وُ ڏينهن پنهنجو مٿو پاڪ ڪندو‪.‬‬ ‫لُ پهرين سال جو گهوڙو آڻيندو ‪.‬پر جيڪي‬ ‫لُ مخصوص ڪندو‪ ،‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪12‬۽ هو پنهنجي علحدگي جا ڏينهن خداوند جي ا‬ ‫ڏينهن اڳ هئا اهي ُايع ٿي ويندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس علحدگي پليت ٿي وئي هئي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ هي نذير جو قانون آهي‪ ،‬جڏهن سندس علحدگي جا ڏينهن پورا ٿين ٿا ‪:‬هن کي اجتماع جي خيمي جي دروازي تي آندو ويندو‪:‬‬ ‫لُ‪ ،‬هڪ بي عيب پهريون سال‬ ‫‪14‬۽ هو خداوند کي پنهنجو نذرانو پيش ڪندو‪ ،‬هڪ بي عيب پهريون سال جو گهوڙو ساڙڻ جي قرباني ا‬ ‫لُ‪،‬‬ ‫لُ‪ ،‬۽ هڪ بي عيب هڪ رڍ سلمتي جي قرباني ا‬ ‫جي گهوڙي گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪15‬۽ بيخميري ماني وُ جي ٽوڪري‪ ،‬تيل سان مليل مٺي اٽي جون ڪيڪون‪ ،‬بيخميري ماني وُ جون ٻڪريون جيڪي تيل سان چاڙهيون‬ ‫ويون هيون‪ ،‬۽ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ انهن جي پيئڻ جي نذراني‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ڪاهن انهن کي خداوند جي اڳيان آڻيندو ۽ پنهنجي گناهہ جي قرباني ۽ پنهنجي ساڙڻ جي قرباني پيش ڪندو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ هو خداوند کي سلمتي وُ جي قرباني طور گهوڙي کي بيخميري ماني وُ جي ٽوڪري سان گڏ پيش ڪندو ‪:‬ڪاهن کي سندس ميوي‬ ‫جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني پڻ پيش ڪرڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ نذير خيمي جي دروازي تي پنهنجي وصيت جي ءمنهن کي ڪءٽيندو‪ ،‬۽ پنهنجي وصيت جي ءمنهن جا وار کڻي ان باه ۾ وجهي ڇڏيندو‬ ‫جيڪا سلمتي وُ جي قرباني جي هيٺان آهي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ڪاهن گهيٽي جو اءبليل ڪلهو‪ ،‬ٽوڪري مان هڪڙو بيخميري ڪيڪ ۽ هڪڙو بيخميري اوڇڙو کڻي‪ ،‬۽ انهن کي نذير جي هٿن تي‬ ‫رکي‪ ،‬جڏهن سندس الڳ ٿيڻ جا وار ڪترايا وڃن‪.‬‬ ‫لُ پاڪ آهي‪ ،‬جهلڻ واري ڇاتي ۽ مٿي ڪيل‬ ‫‪20‬۽ ڪاهن انهن کي خداوند جي اڳيان جهلڻ واري نذراني طور جهلئيندو ‪.‬هي ڪاهن ا‬ ‫پوُ نذير شراب پي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫ڪلهي سان ‪:‬۽ ان کان ا‬ ‫سواُ ان جي جيڪو سندس‬ ‫لُ خداوند کي ڏنل نذر جي باري ۾‪،‬‬ ‫ا‬ ‫لُ قانون آهي جنهن نذر ڪئي آهي‪ ،‬۽ سندس علحدگي وُ ا‬ ‫‪21‬هي نذير جي ا‬ ‫هٿ کي ملندو ‪:‬جيڪو نذر هن رکيو آهي‪ ،‬تنهن ڪري هن کي پنهنجي علحدگي وُ جي قانون موجب ڪرڻو پوندو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪22‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪23‬هارون ۽ سندس پٽن کي چئو تہ اوهين بني اسرائيل کي هن طرح برڪت ڏيو ۽ انهن کي چئو تہ‬ ‫‪24‬خداوند توکي برڪت ڏئي ۽ توکي رکي‪:‬‬ ‫‪25‬خداوند پنهنجو منهن تو تي چمڪي‪ ،‬۽ تو تي رحم ڪري‪:‬‬ ‫‪26‬خداوند پنهنجو منهن تو تي بلند ڪري‪ ،‬۽ توکي سلمتي ڏئي‪.‬‬ ‫‪27‬۽ اهي منهنجو نالو بني اسرائيل تي رکندا ۽ مان انهن کي برڪت ڏيندس‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫موسي خيمه کي مڪمل طور تي قائم ڪيو هو‪ ،‬۽ ان کي مسح ڪيو هو‪ ،‬۽ ان کي پاڪ ڪيو هو‪ ،‬۽ ان جا سڀئي‬ ‫‪1‬۽ اهو ڏينهن ٿيو جڏهن‬ ‫ي‬ ‫سامان‪ ،‬قربان گاہ ۽ ان جا سڀئي سامان‪ ،‬۽ انهن کي مسح ڪيو هو‪ ،‬۽ پاڪ ڪيو هو؛‬ ‫‪2‬ته بني اسرائيل جا سردار‪ ،‬پنهنجن ابن ڏاڏن جي گهرن جا سردار‪ ،‬جيڪي قبيلن جا سردار هئا‪ ،‬۽ انهن جي مٿان هئا جيڪي ڳڻيا ويا هئا‪،‬‬ ‫پيش ڪيا‪:‬‬ ‫لُ هڪ ڍڳو؛ ۽‬ ‫هڪ‬ ‫هر‬ ‫۽‬ ‫گاڏي‬ ‫هڪ‬ ‫سردارن‬ ‫ٻن‬ ‫ڍڳا؛‬ ‫ٻارهن‬ ‫۽‬ ‫گاڏيون‬ ‫ڍڪيل‬ ‫ڇه‬ ‫آندو‪،‬‬ ‫اڳيان‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫نذرانو‬ ‫پنهنجو‬ ‫‪3‬۽ انهن‬ ‫لُ‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫انهن کي خيمي جي اڳيان آندو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪4‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪5‬انهن کان اهو وٺ تہ جيئن اهي اجتماع جي خيمي جي خدمت ڪن؛ ۽ تون انهن کي لوين کي ڏي‪ ،‬هر هڪ کي سندس خدمت مطابق‪.‬‬ ‫موسي گاڏيون ۽ ڍڳا کڻي لوين کي ڏنا‪.‬‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪7‬ٻہ گاڏيون ۽ چار ڍڳا گرشون جي پٽن کي سندن خدمت مطابق ڏنائين‪.‬‬ ‫‪8‬۽ چار گاڏيون ۽ اٺ ڍڳا هن مراري جي پٽن کي انهن جي خدمت مطابق ڏنا‪ ،‬جيڪي هارون ڪاهن جي پٽ ااتمار جي هٿ هيٺ هئا‪.‬‬ ‫جاُ جي خدمت اها هئي ته اهي پنهنجن ڪلهن تي کڻن‪.‬‬ ‫‪9‬پر قهات جي پٽن کي ڪجهه به نه ڏنو ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن جي مقدس ا‬ ‫لُ نذرانو ڏنو جنهن ڏينهن ان کي مسح ڪيو ويو‪ ،‬۽ سردارن به قربان گاهه جي اڳيان پنهنجو نذرانو‬ ‫‪10‬۽ سردارن قربان گاهه جي وقف ا‬ ‫پيش ڪيو‪.‬‬ ‫لُ پنهنجون نذرانو پيش ڪندو“‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪11‬۽‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هر هڪ سردار پنهنجي پنهنجي ڏينهن تي قربان گاهه جي وقف ڪرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫‪12‬۽ پهرين ڏينهن جنهن پنهنجو نذرانو پيش ڪيو‪ ،‬اهو يهوداہ جي قبيلي مان عميناداب جو پٽ نحشون هو‪.‬‬

‫انگ‬

‫جاُ‬ ‫‪13‬۽ سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫لُ تيل مليو ويو هو‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ اهي ٻئي مٺي اٽي سان ڀريل هئا‪ ،‬جنهن ۾ کاڌي جي نذراني ا‬ ‫‪14‬ڏهه مثقال سون جو هڪ چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪15‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪16‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون‪ ،‬پنج گهيٽا پهرين سال جا ٻار ‪:‬هي عميناداب جي پٽ نحشون جو نذرانو‬ ‫‪17‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪18‬ٻئي ڏينهن تي ااشڪار جي سردار ُءغر جي پٽ نتنئيل نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫لُ هڪ چاندي وُ جو ٿال آندو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪،‬‬ ‫‪19‬هن پنهنجي نذراني ا‬ ‫لُ تيل سان مليو ويو هو‪.‬‬ ‫جاُ جي شيڪل مطابق؛ اهي ٻئي مٺي اٽي سان ڀريل هئا ۽ اناج جي نذراني ا‬ ‫مقدس ا‬ ‫‪20‬ڏهه مثقال سون جو هڪ چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪21‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪22‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون‪ ،‬پنج گهيٽا پهرين سال جا ٻچا ‪:‬هي ُءغر جي پٽ نتني ايل جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ سلمتي وُ جي‬ ‫ُ‬ ‫قرباني‬ ‫و ا‬ ‫‪24‬ٽئين ڏينهن تي زبولون جي اولد مان سردار هيلون جي پٽ االياب پنهنجو نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ‬ ‫‪25‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا‪ ،‬جنهن ۾ تيل مليو ويو هو‪ ،‬اناج جي نذراني ا‬ ‫‪26‬ڏهه مثقال جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪27‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪28‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون ۽ پنج گهيٽا پهرين سال جا ٻار ‪:‬هي حيلون جي پٽ االياب جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪29‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫‪30‬چوٿين ڏينهن‪ ،‬روبن جي اولد مان سردار شديور جي پٽ اليصور پنهنجو نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ جي شيڪل جي حساب سان هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ‬ ‫‪31‬سندس نذرانو مقدس ا‬ ‫لُ تيل سان مليو ويو هو‪.‬‬ ‫جو پيالو ستر مثقال هو‪ ،‬ٻئي ميدي سان ڀريل هئا ۽ اناج جي نذراني ا‬ ‫‪32‬ڏهه مثقال جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪33‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪34‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون ۽ پنج گهيٽا پهرين سال جا ‪:‬هي شديور جي پٽ االيصور جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪35‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫‪36‬پنجين ڏينهن تي شمعون جي اولد مان سردار صوريشدي جي پٽ شلوميئيل پنهنجو نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ‬ ‫‪37‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا ۽ ان ۾ تيل مليو ويو هو‪ ،‬ان جي نذراني ا‬ ‫‪38‬ڏهه مثقال جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪39‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪40‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون‪ ،‬پنج گهيٽا پهرين سال جا ٻچا ‪:‬هي صوريشدي جي پٽ شلوميئيل جو‬ ‫‪41‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪42‬ڇهين ڏينهن تي جاد جي اولد مان سردار دوئيل جي پٽ الياساف پنهنجو نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ جي شيڪل جي حساب سان هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬۽ هڪ‬ ‫‪43‬سندس نذرانو مقدس ا‬ ‫لُ تيل سان مليو ويو هو‪.‬‬ ‫چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال هو‪ ،‬ٻئي ميدي سان ڀريل هئا ۽ اناج جي نذراني ا‬ ‫‪44‬ڏهه مثقال جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪45‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪46‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون ۽ پنج گهيٽا هڪ سال جا ٻار ‪:‬االياساف پٽ دعوئيل جو نذرانو هي هو‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫قرباني‬ ‫‪47‬۽ سلمتي وُ جي‬ ‫و ا‬ ‫‪48‬ستين ڏينهن تي اافرائيم جي اولد مان سردار عميهود جي پٽ االيسمع نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫مقدس‬ ‫جو‪،‬‬ ‫مثقال‬ ‫ستر‬ ‫پيالو‬ ‫جو‬ ‫ُ‬ ‫چاندي‬ ‫هڪ‬ ‫‪49‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪،‬‬ ‫جاُ‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫لُ تيل سان مليو ويو هو‪.‬‬ ‫جي مثقال موجب؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا ۽ اناج جي نذراني ا‬ ‫‪50‬ڏهه شيڪل جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪51‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪52‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون‪ ،‬پنج گهيٽا پهرين سال جا ‪:‬ااهي عميہود جي پٽ االيسمع جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪53‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫‪54‬اٺين ڏينهن تي منسي جي اولد جي سردار فداهصور جي پٽ گمليئيل نذرانو پيش ڪيو‪.‬‬ ‫جاُ جي شيڪل جي حساب سان هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ‬ ‫‪55‬سندس نذرانو مقدس ا‬ ‫لُ تيل سان مليو ويو هو‪.‬‬ ‫جو پيالو ستر مثقال هو‪ ،‬ٻئي ميدي سان ڀريل هئا ۽ اناج جي قرباني ا‬ ‫‪56‬ڏهه شيڪل جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬

‫انگ‬

‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪57‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪58‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون ۽ پنج گهيٽا پهرين سال جا ‪:‬هي فداہصور جي پٽ گمليئيل جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫ُ‬ ‫قرباني‬ ‫‪59‬۽ سلمتي وُ جي‬ ‫و ا‬ ‫‪60‬نائين ڏينهن تي بنيامين جي اولد مان سردار جدعوني جي پٽ ابيدان نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ‬ ‫مقدس‬ ‫جو‪،‬‬ ‫مثقال‬ ‫ستر‬ ‫پيالو‬ ‫جو‬ ‫ُ‬ ‫چاندي‬ ‫هڪ‬ ‫‪61‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪،‬‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا‪ ،‬جنهن ۾ تيل مليو ويو هو‪ ،‬ان جي نذراني ا‬ ‫‪62‬ڏهه شيڪل جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪63‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪64‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون‪ ،‬پنج گهيٽا پهرين سال جا ٻچا ‪:‬هي جدعوني جي پٽ ابيدان جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪65‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫‪66‬ڏهين ڏينهن تي دان جي اولد جي سردار عميشدائي جي پٽ اخيزر پنهنجو نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ‬ ‫‪67‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫لُ تيل مليو ويو هو‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا‪ ،‬جنهن ۾ کاڌي جي نذراني ا‬ ‫‪68‬ڏهه شيڪل جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪69‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪70‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون‪ ،‬پنج گهيٽا پهرين سال جا ٻچا ‪:‬هي عميشدي جي پٽ اخي عزر جو نذرانو‬ ‫‪71‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪72‬يارهين ڏينهن تي آشر جي اولد جي سردار عڪران جي پٽ پجعي ايل نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ‬ ‫‪73‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا‪ ،‬جنهن ۾ تيل مليو ويو هو‪ ،‬اناج جي قرباني ا‬ ‫‪74‬ڏهه شيڪل جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬جيڪو لوبان سان ڀريل هو‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪75‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪76‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون ۽ پنج گهيٽا پهرين سال جا ‪:‬ااهي عڪران جي پٽ پجعي ايل جو نذرانو‬ ‫ُ‬ ‫قرباني‬ ‫‪77‬۽ سلمتي وُ جي‬ ‫و ا‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪78‬ٻارهين ڏينهن تي‪ ،‬نفتالي جي اولد جي سردار‪ ،‬عينان جي پٽ احيراُ‪ ،‬نذرانو پيش ڪيو‪:‬‬ ‫جاُ‬ ‫‪79‬سندس نذرانو هڪ چاندي وُ جو ٿال هو‪ ،‬جنهن جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال هو‪ ،‬هڪ چاندي وُ جو پيالو ستر مثقال جو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫جي مثقال مطابق؛ ٻئي ميدي سان ڀريل هئا‪ ،‬جنهن ۾ تيل مليو ويو هو‪ ،‬اناج جي نذراني ا‬ ‫‪80‬ڏهه شيڪل جو هڪ سون جو چمچو‪ ،‬لوبان سان ڀريل‪:‬‬ ‫لُ هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو‪ ،‬هڪڙو پهريون سال جو گهيٽو‪،‬‬ ‫‪81‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪:‬‬ ‫‪82‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ٻہ ڍڳا‪ ،‬پنج رڍون‪ ،‬پنج ٻڪريون ۽ پنج گهيٽا پهرين سال جا ‪:‬هي عينان جي پٽ احيرع جو نذرانو هو‪.‬‬ ‫‪83‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫‪84‬هي قربان گاہ جي وقف ڪرڻ جو ڏينهن هو‪ ،‬جنهن ڏينهن ان کي مسح ڪيو ويو‪ ،‬اسرائيل جي سردارن پاران ‪:‬چاندي وُ جا ٻارهن‬ ‫ٿان ءُ‪ ،‬ٻارهن چاندي وُ جا پيال‪ ،‬سون جا ٻارهن چمچا‪:‬‬ ‫‪85‬هر چاندي وُ جي ٿال جو وزن هڪ سؤ ٽيهه مثقال ۽ هر ٿانو ستر مثقال هو ‪.‬سڀني چاندي وُ جي ٿانون جو وزن ٻه هزار چار سؤ مثقال‬ ‫جاُ جي مثقال موجب‪:‬‬ ‫هو‪ ،‬مقدس ا‬ ‫جاُ جي شيڪل مطابق ڏهه شيڪل هو ‪:‬چمچن جو‬ ‫‪86‬سون جا چمچا ٻارهن هئا‪ ،‬جيڪي بخور سان ڀريل هئا‪ ،‬هر هڪ جو وزن مقدس ا‬ ‫سڄو سون هڪ سؤ ويهه شيڪل هو‪.‬‬ ‫لُ ڪءل ٻارهن ڍڳا‪ ،‬ٻارهن ڌڻ‪ ،‬ٻارهن هڪ سال جا گهيٽڙا‪ ،‬انهن جي ميوي جي قرباني سان گڏ؛ ۽ گناه جي‬ ‫‪87‬ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫لُ ٻارهن ٻڪريون‪.‬‬ ‫قرباني ا‬ ‫لُ سڀ ڍڳا چوويهہ ڍڳا‪ ،‬سٺ رڍون‪ ،‬سٺ ٻڪريون ۽ سٺ پهرين سال جا ٻچا هئا ‪.‬قربان ⁠گاهہ جي وقف‬ ‫‪88‬۽ سلمتي وُ جي قرباني وُ ا‬ ‫پوُ ڪيو ويو‪.‬‬ ‫پوُ اهو ان جي مسح ڪرڻ کان ا‬ ‫ڪرڻ کان ا‬ ‫لُ خيمي ۾ ويو‪ ،‬تڏهن هن شاهدي جي صندوق تي رکيل رحم جي ڍڪ تان‪ ،‬ٻن ڪروبين جي وچ مان‬ ‫‪89‬۽ جڏهن‬ ‫موسي ساڻس ڳالهائڻ ا‬ ‫ي‬ ‫هڪ ماڻهو وُ جو آواز ٻڌو‪ ،‬۽ هن ساڻس ڳالهايو‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڳالهاُ ۽ کيس چئو تہ جڏهن تون ڏيئا روشن ڪندين تہ ست ڏيئا شمعدان جي سامهون روشن ٿيندا‪.‬‬ ‫‪2‬هارون سان‬ ‫ا‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬هن شمعدان جي سامهون ان جا ڏيئا روشن ڪيا‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيئن‬ ‫ڪيو؛‬ ‫ائين‬ ‫‪3‬۽ هارون‬ ‫ي‬ ‫موسي کي‬ ‫‪4‬۽ شمعدان جو ڪم ڇٽيل سون جو هو‪ ،‬ان جي ڇت کان وٺي ان جي گلن تائين‪ ،‬ڇٽيل ڪم جو هو ‪:‬جيڪو نمونو خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڏيکاريو هو‪ ،‬تنهن ڪري هن شمعدان ٺاهيو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪5‬۽ خداوند‬ ‫ي‬

‫انگ‬

‫‪6‬لوين کي بني اسرائيلن مان ڪڍي ڇڏ ۽ کين پاڪ ڪر‪.‬‬ ‫ڪنڍين‪ ،‬۽ پنهنجا ڪپڙا ڌوئين‪،‬‬ ‫‪7‬۽ انهن کي پاڪ ڪرڻ ا‬ ‫لُ هن طرح ڪر ‪:‬انهن تي پاڪائي جو پاڻي ڇٽڪار‪ ،‬۽ اهي پنهنجو سڄو جسم و‬ ‫۽ پاڻ کي پاڪ ڪن‪.‬‬ ‫‪8‬پوُ اهي هڪ جوان ٻڪرو ۽ ان جي ميوي جي قرباني کڻي اچن‪ ،‬جيڪو تيل سان مليو ويو هجي‪ ،‬۽ ٻيو جوان ٻڪرو گناهه جي‬ ‫ا‬ ‫لُ کڻ‪.‬‬ ‫قرباني‬ ‫ا‬ ‫‪9‬۽ تون لوين کي اجتماع جي خيمي جي اڳيان آڻيندين ‪:‬۽ تون بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي گڏ ڪندين‪:‬‬ ‫‪10‬۽ تون لوين کي خداوند جي اڳيان آڻين‪ ،‬۽ بني اسرائيل پنهنجا هٿ لوين تي رکن‪.‬‬ ‫‪11‬۽ هارون لوين کي بني اسرائيل جي طرفان نذراني طور خداوند جي اڳيان پيش ڪندو‪ ،‬ته جيئن اهي خداوند جي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫لُ خداوند کي پيش‬ ‫لُ ۽ ٻيو ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫‪12‬۽ لوي پنهنجا هٿ ٻڪرين جي مٿن تي رکندا ‪:‬۽ اوهين هڪڙو گناهہ جي قرباني ا‬ ‫ڪندا‪ ،‬تہ جيئن لوي جي ڪفارو ٿئي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ لوين کي هارون ۽ سندس پٽن جي اڳيان بيهاريو ۽ انهن کي خداوند جي حضور ۾ نذراني طور پيش ڪر‪.‬‬ ‫‪14‬اهڙي وُ طرح تون لوين کي بني اسرائيلن کان الڳ ڪر‪ ،‬۽ لويون منهنجا ٿيندا‪.‬‬ ‫لُ اندر ويندا ‪:‬۽ تون انهن کي پاڪ ڪندين ۽ انهن کي قرباني جي طور تي‬ ‫پوُ لوي اجتماع جي خيمي جي خدمت ڪرڻ ا‬ ‫‪15‬۽ ان کان ا‬ ‫پيش ڪندين‪.‬‬ ‫‪16‬ڇاڪاڻ ته اهي بني اسرائيل مان مون کي مڪمل طور تي ڏنا ويا آهن؛ هر پيٽ جي کليل پٽ جي بدران‪ ،‬سڀني بني اسرائيلن جي‬ ‫پهرئين پٽ جي بدران‪ ،‬مون انهن کي پاڻ وٽ ورتو آهي‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالُ ⁠جو بني اسرائيل جا سڀ پهريان ڄاول منهنجا آهن‪ ،‬ماڻهو هجن يا جانور ‪:‬جنهن ڏينهن مون مصر جي ملڪ ۾ هر پهريان‬ ‫ا‬ ‫لُ پاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫ڄاول کي ماريو‪ ،‬تنهن ڏينهن مون انهن کي پنهنجي ا‬ ‫‪18‬۽ مون بني اسرائيل جي سڀني پهرئين پٽن جي بدلي ۾ لوي ورتا آهن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مون لوي کي بني اسرائيل مان هارون ۽ سندس پٽن کي تحفي طور ڏنو آهي‪ ،‬ته جيئن اهي خيمه اجتماع ۾ بني اسرائيل جي خدمت‬ ‫جاُ جي ويجهو اچن ته بني اسرائيل ۾ ڪا به وبا نه اچي‪.‬‬ ‫لُ ڪفارو ڏين ته جيئن جڏهن بني اسرائيل مقدس ا‬ ‫ڪن ۽ بني اسرائيل ا‬ ‫موسي کي لوين بابت حڪم ڏنو هو‪ ،‬۽ بني‬ ‫خداوند‬ ‫جيئن‬ ‫ڪيو‬ ‫ائين‬ ‫سان‬ ‫لوين‬ ‫جماعت‬ ‫سڄي‬ ‫جي‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫۽‬ ‫موسي‪ ،‬هارون‬ ‫‪20‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫اسرائيل انهن سان ائين ئي ڪيو‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫‪21‬۽ لوي پاڪ ڪيا ويا‪ ،‬۽ انهن پنهنجا ڪپڙا ڌوتا؛ ۽ هارون انهن کي خداوند جي اڳيان قرباني طور پيش ڪيو؛ ۽ هارون انهن جي ا‬ ‫ڪفارو ڏنو ته جيئن انهن کي پاڪ ڪري‪.‬‬ ‫موسي کي‬ ‫لُ اندر ويا‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫پوُ لوي هارون ۽ سندس پٽن جي اڳيان اجتماع جي خيمي ۾ پنهنجي خدمت ڪرڻ ا‬ ‫‪22‬۽ ان کان ا‬ ‫ي‬ ‫لوين بابت حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن ئي انهن سان ڪيو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪23‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪24‬هي اهو آهي جيڪو لوين جو آهي ‪:‬پنجويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن کي اجتماع جي خيمي جي خدمت ۾ شامل ٿيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫پوُ اهي ان جي خدمت جو انتظار ڪرڻ ڇڏي ڏيندا ۽ وڌيڪ خدمت نه ڪندا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ پنجاهه سالن جي عمر کان ا‬ ‫‪26‬پر اهي پنهنجن ڀائرن سان گڏ اجتماع جي خيمي ۾ خدمت ڪندا‪ ،‬ته جيئن اهي سنڀالي سگهن ۽ ڪا به خدمت نه ڪندا ‪.‬لوين سان انهن‬ ‫جي سنڀال بابت ائين ڪريو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫موسي سان سينا جي بيابان ۾‪ ،‬ٻئي سال جي پهرين مهيني ۾‪ ،‬جڏهن اهي مصر جي ملڪ مان نڪتا هئا‪ ،‬ڳالهايو‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬بني اسرائيل کي به فسح جي عيد مقرر وقت تي ملهائڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪3‬هن مهيني جي چوڏهين تاريخ تي‪ ،‬شام جو‪ ،‬توهان ان کي ان جي مقرر وقت تي ملهائيندا ‪:‬ان جي سڀني رسمن ۽ رسمن مطابق‪ ،‬توهان ان‬ ‫کي ملهائيندا‪.‬‬ ‫موسي بني اسرائيل کي چيو تہ اهي فسح ملهائين‪.‬‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن ئي‬ ‫‪5‬۽ انهن پهرين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو سينا جي بيابان ۾ عيد فصح ملهايو ‪:‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫بني اسرائيل ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ڪجه ماڻهو هئا‪ ،‬جيڪي ڪنهن ماڻهو وُ جي لش سان پليت ٿي ويا هئا‪ ،‬تنهنڪري اهي انهي وُ ڏينهن فسح جي عيد نہ ملئي سگهيا ‪:‬۽‬ ‫موسي ۽ هارون جي اڳيان آيا‪.‬‬ ‫اهي انهي وُ ڏينهن‬ ‫ي‬ ‫‪7‬۽ انهن ماڻهن کيس چيو تہ ”اسين هڪ ماڻهو وُ جي لش سان پليت ٿيا آهيون‪ ،‬اسان کي ڇو روڪيو ويو آهي تہ اسين بني اسرائيل جي‬ ‫وچ ۾ سندس مقرر ڪيل وقت تي خداوند جي نذراني کي پيش نہ ڪريون؟“‬ ‫‪8‬موسي انهن کي چيو تہ ”بيٺو رهو ۽ آ ءُ ٻڌان ٿو تہ خداوند اوهان بابت ڇا حڪم ڏيندو“‪.‬‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪9‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪10‬بني اسرائيلن کي چئو تہ جيڪڏهن اوهان مان يا اوهان جي اولد مان ڪو ماڻهو لش جي ڪري ناپاڪ ٿئي ٿو‪ ،‬يا پري سفر تي آهي‪،‬‬ ‫لُ عيد فصح ڪري‪.‬‬ ‫تڏهن بہ اهو خداوند جي ا‬ ‫‪11‬ٻئي مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو اهي ان کي ملهائيندا ۽ ان کي بيخميري ماني ۽ ڪڙي ڀاڄين سان گڏ کائيندا‪.‬‬ ‫‪12‬اهي صبح تائين ان مان ڪجهه به نه ڇڏيندا ۽ نه ئي ان جي ڪا هڏي ڀڃندا ‪:‬اهي فسح جي سڀني رسمن مطابق ان کي ملهائيندا‪.‬‬ ‫‪13‬پر جيڪو ماڻهو پاڪ آهي ۽ سفر ۾ نه آهي ۽ فسح جي عيد نه ٿو ملئي‪ ،‬اهو ماڻهو پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن مقرر‬ ‫وقت تي خداوند جو نذرانو نه آندو‪ ،‬اهو ماڻهو پنهنجو گناهه برداشت ڪندو‪.‬‬

‫انگ‬

‫پوُ فسح جي رسم ۽ ان جي طريقي مطابق‪ ،‬اهو‬ ‫لُ فسح ڪري ٿو‪ ،‬ته ا‬ ‫‪14‬۽ جيڪڏهن ڪو پرديسي توهان ۾ رهي ٿو ۽ خداوند جي ا‬ ‫لُ جيڪو ملڪ ۾ پيدا ٿيو هو‪.‬‬ ‫ُرور ڪري ‪:‬توهان جو هڪ ئي قاعدو هوندو‪ ،‬ٻنهي ا‬ ‫لُ ۽ ان ا‬ ‫لُ‪ ،‬پرديسي ا‬ ‫‪15‬۽ جنهن ڏينهن خيمو کڙو ڪيو ويو‪ ،‬تنهن ڏينهن ڪڪر خيمي کي‪ ،‬يعني شاهدي جي خيمي کي ڍڪيو ‪:‬۽ شام جو خيمي تي صبح تائين‬ ‫باه وانگر نظر آئي‪.‬‬ ‫‪16‬ائين هميشه ٿيندو رهيو ‪:‬ڪڪر ڏينهن جو ان کي ڍڪيندو هو‪ ،‬۽ رات جو باهه جو ڏيک ڏيندو هو‪.‬‬ ‫جاُ تي ڪڪر رهندو هو‪ ،‬اتي بني‬ ‫پوُ بني اسرائيل سفر ڪندا هئا ‪:‬۽ جنهن ا‬ ‫‪17‬۽ جڏهن ڪڪر خيمي تان کڄي ويندو هو‪ ،‬تڏهن ان کان ا‬ ‫اسرائيل پنهنجا خيما لڳائيندا هئا‪.‬‬ ‫‪18‬خداوند جي حڪم تي بني اسرائيل سفر ڪندا هئا‪ ،‬۽ خداوند جي حڪم تي اهي خيما لڳائيندا هئا ‪:‬جيستائين ڪڪر خيمي تي رهندو‬ ‫هو‪ ،‬اهي پنهنجن خيمن ۾ رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ جڏهن ڪڪر خيمي تي گهڻن ڏينهن تائين رهندو هو‪ ،‬تڏهن بني اسرائيل خداوند جي حڪمن کي مڃيندا هئا ۽ سفر نه ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ائين ئي ٿيندو هو‪ ،‬جڏهن ڪڪر ڪجهه ڏينهن خيمه خيمه تي رهندو هو‪ ،‬تڏهن خداوند جي حڪم موجب اهي پنهنجن خيمن ۾ رهندا‬ ‫هئا‪ ،‬۽ خداوند جي حڪم موجب سفر ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ائين ئي ٿيندو هو‪ ،‬جڏهن ڪڪر شام کان صبح تائين رهندو هو‪ ،‬۽ صبح جو ڪڪر مٿي کڄي ويندو هو‪ ،‬تڏهن اهي سفر ڪندا هئا ‪:‬‬ ‫ڏينهن جو هجي يا رات جو ته ڪڪر مٿي کڄي ويندو هو‪ ،‬اهي سفر ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪22‬يا ٻہ ڏينهن‪ ،‬يا هڪ مهينو‪ ،‬يا هڪ سال‪ ،‬جڏهن ڪڪر خيمي تي رهيو ۽ ان تي رهيو‪ ،‬بني اسرائيل پنهنجن خيمن ۾ رهيا ۽ سفر نه‬ ‫ڪيو ‪:‬پر جڏهن اهو مٿي کنيو ويندو هو‪ ،‬اهي سفر ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪23‬خداوند جي حڪم سان اهي خيمن ۾ آرام ڪندا هئا‪ ،‬۽ خداوند جي حڪم سان اهي سفر ڪندا هئا ‪:‬انهن خداوند جي حڪم تي‪ ،‬جيڪو‬ ‫موسي جي هٿان ڏنو هو‪ ،‬عمل ڪيو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫ي‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ استعمال‬ ‫سفر‬ ‫جي‬ ‫لشڪرن‬ ‫۽‬ ‫سڏڻ‬ ‫جي‬ ‫جماعت‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫تون‬ ‫جيئن‬ ‫تہ‬ ‫ٺاهہ‬ ‫مان‬ ‫ٽڪري‬ ‫پوري‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫ٺاهہ؛‬ ‫توتارا‬ ‫ٻہ‬ ‫جا‬ ‫‪2‬چاندي وُ‬ ‫ا‬ ‫ڪري سگهين‪.‬‬ ‫‪3‬۽ جڏهن اءهي ڦوڪون وڄائيندا‪ ،‬تڏهن سڄي جماعت تو وٽ اجتماع جي خيمي جي دروازي تي گڏ ٿيندي‪.‬‬ ‫پوُ سردار‪ ،‬جيڪي هزارين بني اسرائيل جا سردار آهن‪ ،‬پاڻ کي توهان وٽ گڏ‬ ‫‪4‬۽ جيڪڏهن اهي صرف هڪ توتاري سان وڄائين‪ ،‬ته ا‬ ‫ڪندا‪.‬‬ ‫‪5‬جڏهن توهان الرم وڄايو‪ ،‬تڏهن اوڀر پاسي وارا خيما اڳتي وڌندا‪.‬‬ ‫لُ الرم وڄائيندا‪.‬‬ ‫‪6‬جڏهن اوهين ٻئي ڀيري الرم وڄايو‪ ،‬تڏهن ڏکڻ پاسي وارا خيما پنهنجو سفر شروع ڪندا ‪:‬اهي پنهنجي سفر ا‬ ‫‪7‬پر جڏهن جماعت گڏ ڪئي وڃي‪ ،‬تڏهن ڦوڪيو‪ ،‬پر الرم نہ وڄايو‪.‬‬ ‫لُ هڪ آئين هوندا‪.‬‬ ‫لُ اوهان جي نسل در نسل هميشه ا‬ ‫‪8‬۽ هارون جا پٽ‪ ،‬جيڪي ڪاهن آهن‪ ،‬تنبورا وڄائيندا‪ ،‬۽ اهي اوهان ا‬ ‫پوُ اوهين توتارن‬ ‫لُ وڃو جيڪو اوهان تي ظلم ڪري ٿو‪ ،‬تہ ا‬ ‫‪9‬۽ جيڪڏهن اوهين پنهنجي ملڪ ۾ انهي وُ دشمن جي خلف جنگ ڪرڻ ا‬ ‫سان الرم وڄايو؛ ۽ اوهان کي خداوند اوهان جي خدا جي اڳيان ياد ڪيو ويندو‪ ،‬۽ اوهان کي پنهنجن دشمنن کان بچايو ويندو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ پنهنجي خوشي جي ڏينهن ۾‪ ،‬پنهنجي مقرر ڪيل ڏينهن ۾‪ ،‬۽ پنهنجي مهينن جي شروعات ۾‪ ،‬اوهين پنهنجين ساڙڻ وارين قربانين ۽‬ ‫لُ يادگار بڻجن ‪:‬مان خداوند اوهان جو خدا‬ ‫پنهنجين سلمتي وُ جي قربانين تي توتارا وڄايو‪ ،‬تہ جيئن اهي اوهان جي خدا جي اڳيان اوهان ا‬ ‫آهيان‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ٻئي سال جي ٻئي مهيني جي ويهين تاريخ تي اهو ٿيو ته ڪڪر شاهدي جي خيمي تان کنيو ويو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ بني اسرائيل سينا جي بيابان مان سفر ڪيو؛ ۽ ڪڪر فاران جي بيابان ۾ بيٺو‪.‬‬ ‫موسي جي هٿان خداوند جي حڪم مطابق پنهنجو سفر ڪيو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انهن پهريون ڀيرو‬ ‫ي‬ ‫جاُ تي يهودا جي لشڪر جي جهنڊي پنهنجي لشڪر مطابق هلي ‪:‬۽ سندس لشڪر جو اڳواڻ عميناداب جو پٽ نحشون هو‪.‬‬ ‫‪14‬پهرين ا‬ ‫‪15‬۽ ااشڪار جي اولد جي قبيلي جي لشڪر جو سردار ُءغر جو پٽ نتني ايل هو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ زبولون جي قبيلي جي لشڪر جو سردار حيلون جو پٽ الياب هو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ خيمو لٿو ويو؛ ۽ گرشون ۽ مراري جا پٽ خيمو کڻي اڳتي وڌيا‪.‬‬ ‫‪18‬۽ روبن جي لشڪر جو جهنڊو پنهنجي لشڪر مطابق هليو ‪:‬۽ سندس لشڪر جو سردار شديور جو پٽ اليزور هو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ شمعون جي اولد جي قبيلي جي لشڪر جو سردار صوريشدي جو پٽ شلوميئيل هو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جاد جي قبيلي جي لشڪر جو سردار دعوئيل جو پٽ الياساف هو‪.‬‬ ‫جاُ کڻي اڳتي وڌيا ‪:‬۽ ٻين انهن جي اچڻ جي سامهون خيمو لڳايو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ قهاتي مقدس ا‬ ‫‪22‬۽ افرائيم جي اولد جي لشڪر جو جهنڊو پنهنجي لشڪر مطابق هليو ‪:‬۽ سندس لشڪر جو سردار عميهود جو پٽ اليشمع هو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ منسي جي اولد جي قبيلي جي لشڪر جو سردار فداهصور جو پٽ جمليئيل هو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ بنيامين جي قبيلي جي لشڪر جو سردار جدعوني جو پٽ ابيدان هو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ دان جي اولد جي لشڪر جو جهنڊو اڳتي وڌيو‪ ،‬جيڪو سڀني لشڪرن جي پٺيان هو ‪:‬۽ سندس لشڪر جو سربراهه عميشدي جو پٽ‬ ‫اخيعزر هو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ آشر جي قبيلي جي لشڪر جو سردار عڪران جو پٽ فجعي ايل هو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ نفتالي جي قبيلي جي لشڪر جو سردار عينان جو پٽ اخيرع هو‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪28‬جڏهن بني اسرائيل اڳتي وڌندا هئا ته انهن جي لشڪرن جي مطابق انهن جو سفر اهڙي طرح هو‪.‬‬ ‫جاُ ڏانهن سفر ڪري رهيا آهيون جنهن بابت‬ ‫‪29‬۽‬ ‫موسي‬ ‫سسري رعوئيل مديان جي پٽ حوباب کي چيو تہ‪ ،‬اسين انهي وُ ا‬ ‫موسي جي ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫خداوند چيو هو تہ‪ ،‬مان اهو توکي ڏيندس ‪:‬اسان سان گڏ هل‪ ،‬۽ اسين تنهنجو ڀلو ڪنداسين‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اسرائيل بابت چڱائي جو‬ ‫واعدو ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪30‬پر هن کيس چيو تہ ”آ ءُ نہ ويندس‪ ،‬پر پنهنجي ملڪ ۽ پنهنجي مائٽن ڏانهن هليو ويندس“‪.‬‬ ‫‪31‬۽ هن چيو ته‪" ،‬اسان کي نه ڇڏيو‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ڪريان‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تون ڄاڻين ٿو ته اسان کي بيابان ۾ ڪيئن خيمو لڳائڻو‬ ‫لُ اکين جي بدران ٿي سگهين ٿو"‪.‬‬ ‫آهي‪ ،‬۽ تون اسان ا‬ ‫‪32‬۽ جيڪڏهن تون اسان سان گڏ هلندين‪ ،‬ها‪ ،‬اهو ٿيندو‪ ،‬ته جيڪا چڱائي خداوند اسان سان ڪندو‪ ،‬اها ئي اسان به توهان سان ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪33‬۽ اهي خداوند جي جبل کان ٽن ڏينهن جي سفر تي روانا ٿيا ‪:‬۽ خداوند جي عهد جو صندوق ٽن ڏينهن جي سفر ۾ انهن جي اڳيان هليو‪،‬‬ ‫جاُ ڳولي‪.‬‬ ‫لُ آرام ڪرڻ جي ا‬ ‫تہ جيئن انهن ا‬ ‫‪34‬۽ جڏهن اهي خيمي مان نڪرندا هئا ته ڏينهن جو خداوند جو ڪڪر انهن تي هوندو هو‪.‬‬ ‫موسي چيو‪” ،‬اءٿ‪ ،‬اي خداوند‪ ،‬۽ تنهنجا دشمن ٽڙي پکڙي وڃن؛ ۽ جيڪي تو کان نفرت ڪن ٿا‪،‬‬ ‫‪35‬۽ جڏهن صندوق اڳتي وڌيو‪ ،‬تڏهن‬ ‫ي‬ ‫سي تنهنجي اڳيان ڀڄي وڃن“‪.‬‬ ‫‪36‬۽ جڏهن اهو آرام ڪندو هو‪ ،‬تڏهن هو چوندو هو ته‪” ،‬اي خداوند‪ ،‬بني اسرائيل جي هزارين ماڻهن ڏانهن موٽي اچ“‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬۽ جڏهن ماڻهن شڪايت ڪئي‪ ،‬تڏهن خداوند ناراض ٿيو ‪:‬۽ خداوند اهو ٻڌو؛ ۽ سندس غضب ڀڙڪي اٿيو؛ ۽ خداوند جي باهه انهن جي‬ ‫وچ ۾ ساڙي ڇڏي‪ ،‬۽ انهن کي جيڪي ڪئمپ جي ڇيڙي وارن حصن ۾ هئا‪ ،‬ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫موسي خداوند کان دعا گهري ته باهه وسامي وئي‪.‬‬ ‫موسي کي فرياد ڪئي؛ ۽ جڏهن‬ ‫‪2‬۽ ماڻهن‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫جاُ جو نالو تبيرا رکيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند جي باهه انهن جي وچ ۾ ساڙي هئي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ هن ان ا‬ ‫لُ ڪير گوشت ڏيندو؟‬ ‫‪4‬۽ جيڪو املي ميڙ انهن ۾ هو‪ ،‬سو للچ ۾ پئجي ويو ‪:‬۽ بني اسرائيل پڻ وري روئي پيا ۽ چيائون تہ اسان کي کائڻ ا‬ ‫‪5‬اسان کي اهي مڇيون ياد آهن جيڪي اسان مصر ۾ مفت کائيندا هئاسين؛ ڪڪڙ‪ ،‬خربوزہ‪ ،‬ڳئون‪ ،‬پياز ۽ ٿوم‪:‬‬ ‫سواُ ٻيو ڪجهه به ناهي‪.‬‬ ‫‪6‬پر هاڻي اسان جو روح سڪي ويو آهي ‪:‬اسان جي اکين اڳيان هن من کان‬ ‫ا‬ ‫‪7‬۽ ومن دهنيا جي ٻج وانگر هو‪ ،‬۽ ان جو رنگ بڊيليم جي رنگ جهڙو هو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ماڻهو گهمندا هئا‪ ،‬۽ ان کي گڏ ڪندا هئا‪ ،‬۽ ان کي چڪين ۾ پيسندا هئا‪ ،‬يا ان کي گاري ۾ ڀءونڀندا هئا‪ ،‬۽ ان کي ٿانون ۾ پچائيندا هئا‪ ،‬۽‬ ‫ان مان ڪيڪون ٺاهيندا هئا ‪:‬۽ ان جو ذائقو تازي تيل جي ذائقي جهڙو هو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جڏهن رات جو ڪئمپ تي ماڪ پوندي هئي‪ ،‬تڏهن من ان تي پوندو هو‪.‬‬ ‫‪10‬پوُ‬ ‫موسي ماڻهن کي پنهنجن گهرن ۾‪ ،‬هر هڪ کي پنهنجي خيمي جي دروازي تي روئندي ٻڌو ‪:‬۽ خداوند جو غضب تمام گهڻو‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫موسي پڻ ناراض ٿيو‪.‬‬ ‫ڀڙڪيو؛‬ ‫ي‬ ‫موسي خداوند کي چيو تہ تو پنهنجي ٻانهي کي ڇو تڪليف ڏني؟ ۽ مون کي تنهنجي نظر ۾ ڇو نه مليو جو تون هن سڄي قوم جو بار‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫مون تي وجهي رهيو آهين؟‬ ‫‪12‬ڇا مون انهن سڀني ماڻهن کي جنم ڏنو آهي؟ ڇا مون انهن کي پيدا ڪيو آهي‪ ،‬جو تون مون کي چوين ٿو ته‪ ،‬انهن کي پنهنجي سيني ۾‬ ‫کڻ‪ ،‬جيئن ڪو کير پياريندڙ پي ءُ ٻار کي کڻندو آهي‪ ،‬ان ملڪ ڏانهن جنهن جو تو انهن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو؟‬ ‫‪13‬مون وٽ ڪٿان گوشت هوندو جو مان هن سڀني ماڻهن کي ڏيان؟ ڇاڪاڻ ته اهي مون کي روئي رهيا آهن ۽ چون ٿا ته اسان کي‬ ‫گوشت ڏيو ته جيئن اسين کائي سگهون‪.‬‬ ‫لُ تمام گهڻو ڳرو آهي‪.‬‬ ‫‪14‬مان اڪيلو هي سڀ ماڻهو برداشت نٿو ڪري سگهان‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو مون ا‬ ‫پوُ مون کي هٿ کان ماري ڇڏ‪ ،‬جيڪڏهن مون تي تنهنجي مهرباني آهي؛ ۽‬ ‫‪15‬۽ جيڪڏهن تون مون سان اهڙو سلوڪ ڪرين ٿو‪ ،‬ته ا‬ ‫مون کي پنهنجي بدبختي ڏسڻ نه ڏي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”اسرائيلي بزرگن مان ستر ماڻهو مون وٽ گڏ ڪر‪ ،‬جن کي تون قوم جا بزرگ ۽ انهن تي آفيسر ڄاڻين ٿو‪،‬‬ ‫‪16‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫۽ انهن کي اجتماع جي خيمي ۾ آڻيو تہ جيئن اهي تو سان گڏ بيهن“‪.‬‬ ‫‪17‬۽ مان هيٺ لهي ايندس ۽ اتي توسان ڳالهائيندس ‪:‬۽ جيڪو روح تو تي آهي ان مان ڪجهه وٺندس ۽ ان کي انهن تي رکندس؛ ۽ اهي تو‬ ‫سان گڏ ماڻهن جو بار کڻندا‪ ،‬ته جيئن تون پاڻ ان کي نه کڻندين‪.‬‬ ‫لُ پاڻ کي پاڪ ڪريو‪ ،‬۽ اوهين گوشت کائيندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهان خداوند جي ڪنن ۾ روئي چيو آهي تہ‬ ‫‪18‬۽ ماڻهن کي چئو تہ سڀاڻي ا‬ ‫لُ گوشت ڪير ڏيندو؟ ڇاڪاڻ ⁠تہ مصر ۾ اسان سان سٺو هو ‪.‬تنهنڪري خداوند اوهان کي گوشت ڏيندو‪ ،‬۽ اوهين‬ ‫اسان کي کائڻ ا‬ ‫کائيندا‪.‬‬ ‫‪19‬اوهين هڪ ڏينهن‪ ،‬ٻہ ڏينهن‪ ،‬پنج ڏينهن‪ ،‬ڏه ڏينهن‪ ،‬ويه ڏينهن نہ کائو‪.‬‬ ‫‪20‬پر هڪ پورو مهينو‪ ،‬جيستائين اهو توهان جي نڪ مان نه نڪري ۽ توهان کي نفرت ٿئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته توهان خداوند کي حقير‬ ‫سمجهيو آهي جيڪو توهان جي وچ ۾ آهي‪ ،‬۽ سندس اڳيان روئي چيو آهي ته اسان مصر مان ڇو آيا آهيون؟‬ ‫موسي چيو تہ‪ ،‬جن ماڻهن ۾ آ ءُ آهيان‪ ،‬اهي ڇهه لک پيادا آهن؛ ۽ تون چوين ٿو تہ‪ ،‬مان انهن کي گوشت ڏيندس تہ اهي سڄو مهينو‬ ‫‪21‬۽‬ ‫ي‬ ‫کائي سگهن‪.‬‬ ‫لُ ڌڻ ۽ ڍڳا ڪٺا ڪيا وڃن ته جيئن اهي ڪافي ٿين؟ يا سمنڊ جون سڀ مڇيون گڏ ڪيون وڃن ته جيئن اهي ڪافي ٿين؟‬ ‫‪22‬ڇا انهن ا‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ڇا خداوند جو هٿ ننڍو ٿي ويو آهي؟ هاڻي تون ڏسندين تہ منهنجو ڪلم تو تي پورو ٿيندو يا نہ“‪.‬‬ ‫‪23‬۽ خداوند‬ ‫ي‬

‫انگ‬

‫موسي ٻاهر نڪري خداوند جون ڳالهيون ماڻهن کي ٻڌايون‪ ،‬۽ ماڻهن جي بزرگن مان ستر ماڻهن کي گڏ ڪري خيمي جي چوڌاري‬ ‫‪24‬پوُ‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫بيهاريو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ خداوند ڪڪر ۾ لٿو‪ ،‬۽ هن سان ڳالهايو‪ ،‬۽ روح مان ڪجهه ورتو جيڪو هن تي هو‪ ،‬۽ اهو ستر بزرگن کي ڏنو ‪:‬۽ اهو ٿيو ته‪،‬‬ ‫جڏهن روح انهن تي ويٺو‪ ،‬اهي نبوت ڪندا هئا‪ ،‬۽ نه روڪيا‪.‬‬ ‫‪26‬پر ڪئمپ ۾ ٻہ ماڻهو رهيا‪ ،‬هڪڙي جو نالو الداد ۽ ٻئي جو نالو ميداد هو ‪:‬۽ روح انهن تي اچي بيٺو؛ ۽ اهي انهن مان هئا جيڪي لکيا‬ ‫ويا هئا‪ ،‬پر خيمي ڏانهن نہ ويا ‪:‬۽ اهي ڪئمپ ۾ نبوت ڪندا هئا‪.‬‬ ‫موسي کي ٻڌايو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬الداد ۽ ميداد ڪئمپ ۾ نبوت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ هڪ نوجوان ڊوڙي ويو ۽‬ ‫ي‬ ‫موسي‪ ،‬انهن کي منع ڪر‪.‬‬ ‫موسي جي نوڪر نون جي پٽ يشوع‪ ،‬سندس جوانن مان هڪ‪ ،‬جواب ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬اي منهنجا مالڪ‬ ‫‪28‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪29‬موسي کيس چيو تہ ”ڇا تون منهنجي خاطر حسد ڪرين ٿو؟ ڇا خدا ڪري ته خداوند جا سڀ ماڻهو نبي هجن ۽ خداوند پنهنجو روح‬ ‫ي‬ ‫انهن تي وجهي“!‬ ‫موسي ۽ بني اسرائيل جا بزرگ کيس خيمي ۾ وٺي ويا‪.‬‬ ‫‪30‬پوُ‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫‪31‬پوُ خداوند کان وا ءُ آيو‪ ،‬۽ سمنڊ مان ٻٽيرا کڻي آيو‪ ،‬۽ انهن کي ڇيڙي جي چوڌاري ڪيرائي ڇڏيو‪ ،‬هڪ ڏينهن جي سفر جي هن پاسي‬ ‫ا‬ ‫۽ هڪ ڏينهن جي سفر جي ٻئي پاسي‪ ،‬ڇيڙي جي چوڌاري‪ ،‬۽ زمين جي مٿاڇري تي ٻه هٿ اوچا هئا‪.‬‬ ‫‪32‬۽ ماڻهو سڄو ڏينهن‪ ،‬سڄي رات‪ ،‬۽ ٻئي ڏينهن اٿي بيٺا رهيا‪ ،‬۽ انهن بتير گڏ ڪيا ‪:‬جيڪو گهٽ ۾ گهٽ گڏ ڪيو‪ ،‬اهو ڏهه هومر گڏ‬ ‫لُ ڪئمپ جي چوڌاري پکيڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫ڪيو ‪:‬۽ انهن سڀني کي پاڻ ا‬ ‫‪33‬۽ جڏهن گوشت اڃا انهن جي ڏندن جي وچ ۾ هو‪ ،‬۽ ان کي چبائڻ کان اڳ‪ ،‬خداوند جو غضب ماڻهن تي ڀڙڪيو‪ ،‬۽ خداوند ماڻهن کي‬ ‫هڪ وڏي وبا سان ماريو‪.‬‬ ‫ڪبروت هتاوا رکيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اتي انهن ماڻهن کي دفن ڪيو هو جيڪي للچي هئا‪.‬‬ ‫‪34‬۽ هن انهي وُ ا‬ ‫جاُ جو نالو ا‬ ‫‪35‬۽ ماڻهن ڪبروٿهتاوا کان هزاروت ڏانهن سفر ڪيو ‪.‬۽ ‪Hazeroth‬۾ رهيو‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫موسي جي خلف ڳالهايو ڇاڪاڻ ته هن ايٿوپيائي عورت سان شادي ڪئي هئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن هڪ ايٿوپيائي عورت‬ ‫‪1‬۽ مريم ۽ هارون‬ ‫ي‬ ‫سان شادي ڪئي هئي‪.‬‬ ‫موسي جي ذريعي ئي ڳالهايو آهي؟ ڇا هن اسان جي ذريعي به نه ڳالهايو؟ ۽ خداوند اهو ٻڌو‪.‬‬ ‫صرف‬ ‫خداوند‬ ‫‪2‬۽ انهن چيو تہ‪ ،‬ڇا‬ ‫ي‬ ‫موسي‪ ،‬زمين تي سڀني ماڻهن کان وڌيڪ حليم هو)‪.‬‬ ‫( ‪3‬هاڻي‬ ‫ي‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ مريم کي چيو تہ ”اوهين ٽيئي خيمي جي اجتماع ڏانهن ٻاهر اچو “‪.‬۽ اهي ٽئي ٻاهر آيا‪.‬‬ ‫اوچتو‬ ‫خداوند‬ ‫‪4‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪5‬۽ خداوند ڪڪر جي ٿنڀ ۾ لهي آيو‪ ،‬۽ خيمي جي دروازي تي بيٺو‪ ،‬۽ هارون ۽ مريم کي سڏيو ‪:‬۽ اهي ٻئي ٻاهر آيا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هن چيو تہ ”هاڻي منهنجون ڳالهيون ٻڌو ‪:‬جيڪڏهن توهان ۾ ڪو نبي هوندو‪ ،‬ته مان‪ ،‬خداوند‪ ،‬پاڻ کي ان تي خواب ۾ ظاهر ڪندس‪ ،‬۽‬ ‫ان سان خواب ۾ ڳالهائيندس‪.‬‬ ‫موسي اهڙو نہ آهي‪ ،‬جيڪو منهنجي سڄي گهر ۾ وفادار آهي‪.‬‬ ‫‪7‬منهنجو ٻانهو‬ ‫ي‬ ‫‪:‬پوُ توهان منهنجي ٻانهي‬ ‫‪8‬مان ساڻس روبرو ڳالهائيندس‪ ،‬ظاهري طور تي‪ ،‬۽ ڳجهن ڳالهين ۾ نه؛ ۽ هو خداوند جي صورت ڏسندو‬ ‫ا‬ ‫موسي جي خلف ڳالهائڻ کان ڇو نه ڊڄي ويا؟‬ ‫ي‬ ‫‪9‬۽ خداوند جو غضب انهن تي ڀڙڪيو؛ ۽ هو هليو ويو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ڪڪر خيمي تان هٽي ويو؛ ۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مريم ڪومڙ ٿي وئي‪ ،‬برف وانگر اڇو ‪:‬۽ هارون مريم ڏانهن ڏٺو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬هو وُ ڪومڙ ٿي‬ ‫وئي هئي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”افسوس‪ ،‬منهنجا مالڪ‪ ،‬مان توهان کي عرض ٿو ڪريان تہ اسان تي اهو گناهه نه لهي‪ ،‬جيڪو اسان‬ ‫‪11‬۽ هارون‬ ‫ي‬ ‫بيوقوفي ڪئي آهي ۽ جنهن ۾ اسان گناهه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬هو وُ ءمئل وانگر نه ٿئي‪ ،‬جنهن جو گوشت ما ءُ جي پيٽ مان نڪرڻ وقت اڌ کائي چڪو هجي‪.‬‬ ‫موسي خداوند کي عرض ڪيو تہ‪” ،‬اي خدا‪ ،‬هاڻي هن کي شفا ڏي“‪.‬‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”جيڪڏهن سندس پي ءُ سندس ءمنهن تي ٿڪي ها تہ ڇا هو وُ ست ڏينهن شرمسار نہ ٿيندي؟ کيس ست ڏينهن‬ ‫‪14‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫پوُ کيس ٻيهر اندر آندو وڃي“‪.‬‬ ‫تائين خيمي کان ٻاهر رکيو وڃي ۽ ان کان ا‬ ‫‪15‬۽ مريم کي ست ڏينهن تائين ڪئمپ کان ٻاهر بند ڪيو ويو ‪:‬۽ ماڻهو سفر نه ڪيو جيستائين مريم کي واپس اندر نه آندو ويو‪.‬‬ ‫‪16‬پوُ ماڻهن حصاروت کان هليا ۽ فاران جي بيابان ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫ا‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬تون ماڻهو موڪلين تہ اهي ڪنعان جي ملڪ جي ڳول ڪن‪ ،‬جيڪو مان بني اسرائيل کي ڏيان ٿو ‪.‬انهن جي ابن ڏاڏن جي هر قبيلي مان‬ ‫هڪڙو ماڻهو موڪلين‪ ،‬هر هڪ انهن ۾ هڪ سردار‪.‬‬ ‫موسي خداوند جي حڪم سان انهن کي فاران جي بيابان مان موڪليو ‪:‬اهي سڀ ماڻهو بني اسرائيل جا سردار هئا‪.‬‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪4‬۽ انهن جا نال هي هئا ‪:‬روبن جي قبيلي مان‪ ،‬شمعوع پٽ زڪور‪.‬‬ ‫‪5‬شمعون جي قبيلي مان‪ ،‬حوري جو پٽ شافاط‪.‬‬ ‫‪6‬يهوداہ جي قبيلي مان‪ ،‬يفءنسہ جو پٽ ڪالب‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪7‬ااشڪار جي قبيلي مان‪ ،‬يوسف جو پٽ ااجال‪.‬‬ ‫‪8‬اافرائيم جي قبيلي مان نون جو پٽ هوسيع‪.‬‬ ‫‪9‬بنيامين جي قبيلي مان‪ ،‬رافو جو پٽ پلتي‪.‬‬ ‫‪10‬زبولون جي قبيلي مان‪ ،‬سودي جو پٽ گدييل‪.‬‬ ‫‪11‬يوسف جي قبيلي مان‪ ،‬يعني منسي جي قبيلي مان‪ ،‬سوسي جو پٽ گدي‪.‬‬ ‫‪12‬دان جي قبيلي مان جملي جو پٽ عميئيل‪.‬‬ ‫‪13‬آشر جي قبيلي مان‪ ،‬ميڪائيل جو پٽ استءور‪.‬‬ ‫‪14‬نفتالي جي قبيلي مان‪ ،‬وفسي جو پٽ نحبي‪.‬‬ ‫‪15‬جاد جي قبيلي مان‪ ،‬ماکي جو پٽ جعيل‪.‬‬ ‫موسي نون جي پٽ هوشيع جو نالو يشوع‬ ‫لُ موڪليو هو ‪.‬۽‬ ‫‪16‬اهي انهن ماڻهن جا نال آهن جن کي‬ ‫موسي ملڪ جي جاسوسي ڪرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫رکيو‪.‬‬ ‫لُ موڪليو‪ ،‬۽ انهن کي چيو تہ‪ ،‬اوهين هن طرف ڏکڻ طرف چڙهو ۽ جبل‬ ‫‪17‬۽‬ ‫موسي انهن کي ڪنعان جي ملڪ جي جاسوسي ڪرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫تي چڙهو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ زمين تي نظر ڪريو‪ ،‬اها ڪيئن آهي؛ ۽ جيڪي ماڻهو ان ۾ رهن ٿا‪ ،‬اهي طاقتور آهن يا ڪمزور‪ ،‬ٿورا آهن يا گهڻا؛‬ ‫‪19‬۽ ڪهڙي زمين آهي جنهن ۾ اهي رهن ٿا‪ ،‬سٺي آهي يا خراب؛ ۽ اهي ڪهڙا شهر آهن جن ۾ اهي رهن ٿا‪ ،‬خيمن ۾‪ ،‬يا مضبوط قلعن ۾؛‬ ‫‪20‬۽ زمين ڪيئن آهي‪ ،‬ڇا اها زرخيز آهي يا سڃي‪ ،‬ڇا ان ۾ ڪاٺ آهي‪ ،‬يا نه ‪.‬۽ همت ڪريو ۽ زمين جو ميوو آڻيو ‪.‬هاڻي وقت پهرين‬ ‫پڪي انگورن جو وقت هو‪.‬‬ ‫‪21‬پوُ اهي مٿي ويا ۽ صين جي بيابان کان رحوب تائين‪ ،‬جيئن ماڻهو حمات ڏانهن اچن ٿا‪ ،‬ملڪ جي ڳول ڪئي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪22‬۽ اهي ڏکڻ طرف چڙهندا ويا ۽ حبرون ۾ آيا؛ جتي اخيمان‪ ،‬شيشي ۽ تلمي‪ ،‬عناق جا ٻار هئا( ‪.‬هاڻي حبرون مصر ۾ ُعان کان ست‬ ‫سال اڳ ٺهيل هو)‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬۽ اهي ااشڪول جي وادي تي آيا‪ ،‬۽ اتان هڪ ٽاري ڪٽي جنهن ۾ انگورن جو هڪ گڇو هو‪ ،‬۽ انهن ان کي ٻن جي وچ ۾ هڪ لٺ تي‬ ‫کڻي ويا؛ ۽ انهن انار ۽ انجير مان ڪجهه کڻي آيا‪.‬‬ ‫جاُ جو نالو اشڪول نالي رکيو ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته بني اسرائيل اتان انگورن جي ءگڇڙي کي ڪٽيو هو‪.‬‬ ‫‪24‬انهي وُ ا‬ ‫پوُ موٽي آيا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اهي چاليهه ڏينهن ملڪ جي ڳول کان ا‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت وٽ فاران جي بيابان ۾ قادش ۾ آيا ۽ انهن کي ۽ سڄي جماعت کي خبر‬ ‫‪26‬پوُ اهي‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫ڏنائون ۽ انهن کي ملڪ جو ميوو ڏيکاريائون‪.‬‬ ‫‪27‬۽ انهن کيس ٻڌايو تہ‪ ،‬اسين انهي وُ ملڪ ۾ آياسين جتي تو اسان کي موڪليو هو‪ ،‬۽ بيشڪ اهو کير ۽ ماکي سان وهندو هو؛ ۽ هي اءن‬ ‫جو ميوو آهي‪.‬‬ ‫‪28‬تڏهن بہ جيڪي ماڻهو ملڪ ۾ رهن ٿا‪ ،‬سي مضبوط آهن‪ ،‬۽ شهر ڀتين سان گهريل ۽ تمام وڏا آهن ‪:‬۽ ان کان علوہ اسان اتي عناق جي‬ ‫اولد کي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪29‬عماليقي ڏکڻ جي ملڪ ۾ رهن ٿا‪ ،‬۽ احتاي‪ ،‬يبءوسي ۽ اموري جبلن ۾ رهن ٿا‪ ،‬۽ ڪنعاني سمنڊ جي ڪناري ۽ اردن جي ڪناري تي‬ ‫رهن ٿا‪.‬‬ ‫موسي جي اڳيان ماڻهن کي خاموش ڪيو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬اچو ته جلدي مٿي چڙهون ۽ ان تي قبضو ڪريون؛ ڇاڪاڻ ته اسان ان‬ ‫ڪالب‬ ‫‪30‬۽‬ ‫ي‬ ‫تي غالب اچڻ جي قابل آهيون‪.‬‬ ‫‪31‬پر جيڪي ماڻهو ساڻس گڏ ويا هئا‪ ،‬تن چيو تہ اسين ماڻهن تي چڙهي نہ سگهنداسون‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي اسان کان وڌيڪ طاقتور آهن‪.‬‬ ‫‪32‬۽ انهن بني اسرائيلن کي ان ملڪ جي خراب خبر ڏني جنهن جي انهن ڳول ڪئي هئي‪ ،‬۽ چيو ته‪" ،‬اهو ملڪ جنهن مان اسان ان جي‬ ‫لُ ويا آهيون‪ ،‬اهو هڪ اهڙو ملڪ آهي جيڪو ان جي رهاڪن کي کائي ٿو؛ ۽ جيڪي ماڻهو اسان ان ۾ ڏٺا اهي سڀ وڏا قد‬ ‫ڳول ڪرڻ ا‬ ‫وارا ماڻهو آهن"‪.‬‬ ‫‪33‬۽ اتي اسان ديوان ڏٺا‪ ،‬عناق جا پٽ‪ ،‬جيڪي ديوانن مان نڪتا آهن ‪:‬۽ اسان پنهنجي نظر ۾ ٽاڊل وانگر هئاسين‪ ،‬۽ اسان انهن جي نظر ۾‬ ‫به ائين هئاسين‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫‪1‬۽ سڄي جماعت پنهنجو آواز بلند ڪيو ۽ روئيو؛ ۽ ماڻهو ان رات روئيندا رهيا‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون جي خلف ڪءرڪڻ لڳا ‪:‬۽ سڄي جماعت انهن کي چيو‪” ،‬ڪاش اسان مصر جي ملڪ ۾ مري‬ ‫‪2‬۽ سڀني بني اسرائيل‬ ‫ي‬ ‫وڃون ها !يا ڪاش اسان هن بيابان ۾ مري وڃون ها“!‬ ‫‪3‬۽ خداوند اسان کي هن ملڪ ۾ ڇو آندو آهي ته جيئن تلوار سان قتل ڪيون وڃن‪ ،‬ته جيئن اسان جون زالون ۽ ٻار لءٽ جو شڪار ٿين؟‬ ‫لُ مصر ڏانهن موٽڻ بهتر نه هو؟‬ ‫ڇا اسان ا‬ ‫‪4‬۽ انهن هڪٻئي کي چيو تہ ”اچو تہ ڪو سردار بڻايون ۽ مصر ڏانهن موٽي وڃون“‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون بني اسرائيل جي سڄي جماعت جي اڳيان ءمنهن ڀر ڪري پيا‪.‬‬ ‫‪5‬پوُ‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫‪6‬۽ نون جو پٽ يشوع ۽ يفنه جو پٽ ڪالب‪ ،‬جيڪي ملڪ جي ڳول ڪندڙن مان هئا‪ ،‬پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا‪.‬‬ ‫لُ گذريا هئاسين‪ ،‬اهو تمام سٺو‬ ‫‪7‬۽ انهن بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي چيو تہ‪” ،‬اهو ملڪ‪ ،‬جنهن مان اسين ان جي ڳول ڪرڻ ا‬ ‫ملڪ آهي‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪8‬جيڪڏهن خداوند اسان سان خوش آهي‪ ،‬ته هو اسان کي هن ملڪ ۾ آڻيندو‪ ،‬۽ اهو اسان کي ڏيندو؛ هڪ اهڙو ملڪ جيڪو کير ۽ ماکي‬ ‫سان وهندو آهي‪.‬‬ ‫لُ ماني آهن ‪:‬انهن جي حفاظت انهن‬ ‫اسان‬ ‫اهي‬ ‫ته‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫ڊڄو‪،‬‬ ‫کان‬ ‫ماڻهن‬ ‫جي‬ ‫ملڪ‬ ‫ئي‬ ‫نه‬ ‫۽‬ ‫ڪريو‪،‬‬ ‫نه‬ ‫بغاوت‬ ‫خلف‬ ‫جي‬ ‫‪9‬رڳو خداوند‬ ‫ا‬ ‫کان هلي وئي آهي‪ ،‬۽ خداوند اسان سان گڏ آهي ‪:‬انهن کان نه ڊڄو‪.‬‬ ‫‪10‬پر سڄي جماعت حڪم ڪيو ته انهن کي پٿرن سان ماريو وڃي‪ ،‬۽ خداوند جو جلل سڀني بني اسرائيلن جي سامهون اجتماع جي‬ ‫خيمي ۾ ظاهر ٿيو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هي ماڻهو ڪيترو وقت تائين مون کي بيزار ڪندا رهندا؟ ۽ ڪيترو وقت تائين اهي مون تي يقين نه‬ ‫‪11‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڪندا‪ ،‬انهن سڀني نشانين جي باوجود جيڪي مون انهن ۾ ڏيکاريون آهن؟“‬ ‫‪12‬مان انهن کي وبا سان ماريندس‪ ،‬۽ انهن کي وارث بڻائيندس‪ ،‬۽ توکي انهن کان وڏي ۽ طاقتور قوم بڻائيندس‪.‬‬ ‫”پوُ مصري ٻڌندا‪( ،‬ڇاڪاڻ تہ تو هن قوم کي پنهنجي طاقت سان انهن مان ڪڍيو آهي)‪.‬‬ ‫موسي خداوند کي چيو تہ‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫‪14‬۽ اهي هن ملڪ جي رهاڪن کي ٻڌائيندا ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن ٻڌو آهي ته تون خداوند هن قوم ۾ آهين‪ ،‬ته تون خداوند روبرو نظر اچين‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ تنهنجو ڪڪر انهن جي مٿان بيٺو آهي‪ ،‬۽ تون انهن جي اڳيان‪ ،‬ڏينهن جو ڪڪر جي ٿنڀ ۾ ۽ رات جو باهه جي ٿنڀ ۾ هلندو آهين‪.‬‬ ‫پوُ اهي قومون جيڪي تنهنجي شهرت ٻڌيون آهن‪ ،‬اهي‬ ‫‪15‬هاڻي جيڪڏهن تون هن سڀني ماڻهن کي هڪ ماڻهو وانگر ماريندين‪ ،‬ته ا‬ ‫ڳالهائينديون ته‪:‬‬ ‫‪16‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند هن قوم کي انهي وُ ملڪ ۾ آڻي نہ سگهيو جنهن جو هن انهن سان قسم کنيو هو‪ ،‬تنهنڪري هن انهن کي بيابان ۾‬ ‫ماري ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ هاڻي‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ڪريان ته‪ ،‬منهنجي رب جي قدرت عظيم هجي‪ ،‬جيئن تو چيو آهي‪،‬‬ ‫‪18‬خداوند صبر ڪندڙ ۽ وڏي رحم وارو آهي‪ ،‬گناهه ۽ خطا معاف ڪندڙ آهي‪ ،‬۽ ڪنهن به طرح مجرم کي آزاد نه ڪندو آهي‪ ،‬پي ءُ‬ ‫ڏاڏن جي گناهن جي سزا ٻارن تي ٽئين ۽ چوٿين پيڙهي تائين ڏيندو آهي‪.‬‬ ‫‪19‬آ ءُ تو کي عرض ٿو ڪريان ته‪ ،‬پنهنجي رحمت جي عظمت مطابق ۽ جيئن تو هن قوم کي معاف ڪيو آهي‪ ،‬مصر کان وٺي هاڻي‬ ‫تائين‪ ،‬هن قوم جي گناهه کي معاف ڪر‪.‬‬ ‫‪20‬۽ خداوند چيو تہ‪ ،‬مون تنهنجي چوڻ موجب معاف ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪21‬پر مون کي سچ پچ ۾ جيئرو آهيان‪ ،‬سڄي زمين خداوند جي جلل سان ڀرجي ويندي‪.‬‬ ‫‪22‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي سڀ ماڻهو جن منهنجو شان ۽ منهنجا معجزا ڏٺا آهن‪ ،‬جيڪي مون مصر ۽ بيابان ۾ ڪيا هئا‪ ،‬۽ مون کي ڏهه ڀيرا‬ ‫آزمايو آهي‪ ،‬۽ منهنجي آواز تي نه ٻڌو آهي؛‬ ‫‪23‬يقينا ا اهي انهي وُ ملڪ کي نه ڏسندا جنهن جو مون انهن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو‪ ،‬۽ نه ئي انهن مان ڪو به جنهن مون کي‬ ‫ناراض ڪيو هو‪ ،‬اهو ڏسندو‪:‬‬ ‫‪24‬پر منهنجو ٻانهو ڪيلب‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن ۾ ٻيو روح هو‪ ،‬۽ هن منهنجي پوري طرح پيروي ڪئي آهي‪ ،‬مان کيس انهي وُ ملڪ ۾ آڻيندس‬ ‫جتي هو ويو هو؛ ۽ سندس اولد ان جو مالڪ ٿيندو‪.‬‬ ‫( ‪25‬هاڻي عماليقي ۽ ڪنعاني وادي ۾ رهندا هئا )‪.‬سڀاڻي توهان کي واپس موٽڻو پوندو ۽ ڳاڙهن سمنڊ جي رستي تي بيابان ۾ وڃڻو پوندو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪26‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪27‬مان ڪيترو وقت تائين هن بڇڙي جماعت کي برداشت ڪندس‪ ،‬جيڪا منهنجي خلف ڪءرڪندي آهي؟ مون بني اسرائيل جي‬ ‫ڪءرڪندي ٻڌي آهي‪ ،‬جيڪي اهي منهنجي خلف ڪءرڪندا آهن‪.‬‬ ‫‪28‬انهن کي چئو تہ‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو تہ جيئن اوهان منهنجي ڪنن ۾ چيو آهي‪ ،‬تيئن ئي آ ءُ اوهان سان ڪندس‪:‬‬ ‫ڪريا ويندا؛ ۽ اوهان مان جيڪي ڳڻيا ويا هئا‪ ،‬اوهان جي پوري تعداد موجب‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي‬ ‫‪29‬اوهان جا لش هن بيابان ۾ ا‬ ‫عمر جا‪ ،‬۽ جيڪي مون تي ڪءرڪيا آهن‪،‬‬ ‫سواُ يفنه جي پٽ ڪالب ۽ نون‬ ‫‪30‬بيشڪ اوهين انهي وُ ملڪ ۾ نہ داخل ٿيندا‪ ،‬جنهن بابت مون اوهان کي اتي رهائڻ جو قسم کنيو هو‪،‬‬ ‫ا‬ ‫جي پٽ يشوع جي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪31‬پر اوهان جا ننڍا ٻار‪ ،‬جن بابت اوهان چيو هو تہ لٽ ٿيندي‪ ،‬انهن کي مان اندر آڻيندس‪ ،‬۽ اهي انهي وُ ملڪ کي سڃاڻيندا جنهن کي‬ ‫اوهان حقير سمجهيو آهي‪.‬‬ ‫ڪريا ويندا‪.‬‬ ‫‪32‬پر توهان ا‬ ‫لُ‪ ،‬توهان جا لش هن بيابان ۾ ا‬ ‫‪33‬۽ اوهان جا ٻار چاليه سالن تائين بيابان ۾ گهمندا رهندا ۽ اوهان جي زناڪاري برداشت ڪندا‪ ،‬جيستائين اوهان جا لش بيابان ۾ سڙي‬ ‫نہ وڃن‪.‬‬ ‫‪34‬جيترا ڏينهن توهان ملڪ جي ڳول ڪئي‪ ،‬يعني چاليهه ڏينهن‪ ،‬هر ڏينهن هڪ سال تائين‪ ،‬توهان کي پنهنجا گناهه برداشت ڪرڻا‬ ‫پوندا‪ ،‬يعني چاليهه سال‪ ،‬۽ توهان کي منهنجي واعدي جي ڀڃڪڙي جي خبر پوندي‪.‬‬ ‫‪35‬مون خداوند چيو آهي ته‪ ،‬مان ُرور هن سڀني بڇڙي جماعت سان اهو ڪندس‪ ،‬جيڪي منهنجي خلف گڏ ٿيا آهن ‪:‬هن بيابان ۾ اهي‬ ‫ختم ٿي ويندا‪ ،‬۽ اتي ئي مري ويندا‪.‬‬ ‫لُ موڪليو هو‪ ،‬۽ جيڪي موٽي آيا ۽ سڄي جماعت کي ملڪ تي بدنامي آڻي‬ ‫‪36‬۽ اهي ماڻهو‪ ،‬جن کي‬ ‫موسي ملڪ جي جاچ ڪرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫سندس خلف ڪءرڪيائون‪،‬‬ ‫‪37‬جيڪي ماڻهو ملڪ تي برائي جي خبر آڻيندا هئا‪ ،‬سي بہ خداوند جي اڳيان وبا جي ڪري مري ويا‪.‬‬ ‫لُ ويا هئا‪ ،‬اڃا تائين جيئرا‬ ‫‪38‬پر نون جو پٽ يشوع ۽ يفنه جو پٽ ڪالب‪ ،‬جيڪي انهن ماڻهن مان هئا جيڪي ملڪ جي ڳول ڪرڻ ا‬ ‫رهيا‪.‬‬ ‫موسي اهي ڳالهيون سڀني بني اسرائيلن کي ٻڌايون ‪:‬۽ ماڻهو تمام گهڻو ماتم ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪39‬۽‬ ‫ي‬

‫انگ‬

‫جاُ تي وينداسين جنهن جو‬ ‫‪40‬۽ اهي صبح جو سوير اٿيا ۽ جبل جي چوٽي وُ تي چڙهي ويا ۽ چيائون تہ ”ڏسو‪ ،‬اسين هتي آهيون ۽ انهي وُ ا‬ ‫خداوند واعدو ڪيو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان گناهه ڪيو آهي“‪.‬‬ ‫‪41‬موسي چيو تہ ”هاڻي اوهين خداوند جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڇو ٿا ڪريو؟ پر اهو ڪامياب نہ ٿيندو“‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪42‬مٿي نه وڃو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اوهان جي وچ ۾ نہ آهي‪ ،‬متان اوهان کي پنهنجن دشمنن جي هٿان شڪست ملي‪.‬‬ ‫ڪرندا ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهين خداوند کان منهن موڙيا‬ ‫ا‬ ‫‪43‬ڇالُ ⁠جو عماليقي ۽ ڪنعاني اتي اوهان جي اڳيان آهن‪ ،‬۽ اوهين تلوار سان ا‬ ‫آهيو‪ ،‬تنهنڪري خداوند اوهان سان گڏ نہ هوندو‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬خيمي مان ٻاهر نہ نڪتا‪.‬‬ ‫‪44‬پر انهن ٽڪري وُ جي چوٽي وُ تي چڙهڻ جي همت ڪئي‪ ،‬پر خداوند جي عهد جو صندوق ۽‬ ‫ي‬ ‫‪45‬پوُ عماليقي ۽ ڪنعاني جيڪي انهي وُ ٽڪري وُ تي رهندا هئا‪ ،‬هيٺ لهي آيا ۽ انهن کي ماريو ۽ انهن کي حرمہ تائين شڪست ڏني‪.‬‬ ‫ا‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن سان ڳالهايو ۽ انهن کي چئو تہ جڏهن اوهين پنهنجي رهائش جي ملڪ ۾ داخل ٿيو‪ ،‬جيڪو آ ءُ اوهان کي ڏيان ٿو‪،‬‬ ‫لُ باهه جو نذرانو پيش ڪندا‪ ،‬ساڙڻ جي قرباني‪ ،‬يا نذر پوري ڪرڻ جي قرباني‪ ،‬يا رُامندي جي قرباني‪ ،‬يا توهان جي‬ ‫‪3‬۽ خداوند جي ا‬ ‫خوشبوُ آڻي‪ ،‬ڌڻ يا ڌڻ مان‪:‬‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫مقرر ڪيل عيدن ۾‪ ،‬ته جيئن خداوند جي ا‬ ‫‪4‬پوُ جيڪو به پنهنجو نذرانو خداوند جي اڳيان پيش ڪري‪ ،‬اهو ڏهين حصي جو ميوو آڻيندو‪ ،‬جنهن ۾ هڪ ليٽر تيل جي چوٿين حصي‬ ‫ا‬ ‫سان مليو ويو هجي‪.‬‬ ‫لُ هڪ ه اين شراب جو چوٿون حصو تيار ڪر‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هڪ گهيٽي سان گڏ‪ ،‬ساڙڻ واري قرباني يا قرباني سان گڏ پيئڻ جي نذراني ا‬ ‫لُ ٻه ڏهين حصي جو اٽو تيار ڪر‪ ،‬جنهن ۾ هڪ هيان جي تيل جو ٽيون حصو مليو ويو هجي‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬تون ميوي جي نذراني ا‬ ‫‪6‬يا هڪ رڍ ا‬ ‫خوشبوُ هوندي‪.‬‬ ‫لُ مٺي‬ ‫ا‬ ‫لُ تون شراب جي هڪ ه اين جو ٽيون حصو پيش ڪندين‪ ،‬جيڪا خداوند جي ا‬ ‫‪7‬۽ پيئڻ جي نذراني ا‬ ‫لُ ڍڳو تيار ڪريو‬ ‫لُ‪ ،‬يا خداوند جي آڏو سلمتي وُ جي قرباني ا‬ ‫لُ‪ ،‬يا نذر پوري ڪرڻ ا‬ ‫لُ قرباني ا‬ ‫‪8‬۽ جڏهن اوهين ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫ٿا‪،‬‬ ‫‪9‬پوُ هو پنهنجي ٻولي وُ سان گڏ ٽي ڏهين حصي جو ميوو‪ ،‬جنهن ۾ اڌ هان تيل مليو هجي‪ ،‬ان جي ميوي جي نذراني طور آڻيندو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫خوشبوُ هوندي‪.‬‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫لُ اڌ هين شراب آڻيندين‪ ،‬اها باهه جي نذراني طور‪ ،‬۽ اها خداوند ا‬ ‫‪10‬۽ تون پيئڻ جي نذراني ا‬ ‫لُ ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪11‬اهڙي طرح هڪ ڍڳي‪ ،‬هڪ رڍ‪ ،‬هڪ گهيٽي‪ ،‬يا هڪ ٻڪري ا‬ ‫‪12‬جيترو تعداد اوهان تيار ڪندا‪ ،‬اوترو ئي هر هڪ سان سندن تعداد مطابق ڪندا‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪي بہ انهي وُ ملڪ ۾ پيدا ٿين ٿا‪ ،‬سي هن طريقي سان هي ڪم ڪن‪ ،‬جڏهن باهہ جي نذراني کي پيش ڪن‪ ،‬جيڪا خداوند کي‬ ‫خوشبوُ ڏئي‪.‬‬ ‫خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫خوشبوُ‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫‪14‬۽ جيڪڏهن ڪو پرديسي توهان سان گڏ رهي ٿو‪ ،‬يا جيڪو توهان جي نسلن ۾ توهان مان آهي‪ ،‬۽ خداوند جي ا‬ ‫جي باهه جي قرباني پيش ڪرڻ چاهي ٿو‪ ،‬ته جيئن توهان ڪريو‪ ،‬هو به ائين ئي ڪري‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫لُ هڪ ئي حڪم هوندو‪ ،‬اهو توهان جي نسل در نسل هميشه ا‬ ‫لُ ۽ توهان سان گڏ رهندڙ پرديسي ا‬ ‫‪15‬جماعت جي طرفان توهان ا‬ ‫هڪ حڪم هوندو ‪:‬جيئن توهان آهيو‪ ،‬تيئن ئي پرديسي خداوند جي اڳيان هوندو‪.‬‬ ‫لُ هڪ ئي قانون ۽ هڪ ئي طريقو هوندو‪.‬‬ ‫لُ ۽ اوهان سان گڏ رهندڙ پرديسي ا‬ ‫‪16‬اوهان ا‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪17‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪18‬بني اسرائيلن سان ڳالهايو ۽ انهن کي چئو تہ جڏهن اوهين انهي وُ ملڪ ۾ پهچندؤ جتي آ ءُ اوهان کي وٺي ويندس‪،‬‬ ‫‪19‬پوُ ائين ٿيندو تہ جڏهن اوهين انهي وُ ملڪ جي ماني کائيندا‪ ،‬تڏهن اوهين خداوند کي هڪ نذرانو پيش ڪندا‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪20‬اوهين پنهنجي پهرين اٽي مان هڪ ڪيڪ هڻي نذراني طور پيش ڪندا ‪:‬جيئن اوهين ڳاهہ جي هڻي نذراني طور پيش ڪندا آهيو‪ ،‬تيئن‬ ‫ان کي بہ هڻيندا‪.‬‬ ‫‪21‬اوهين پنهنجي پهرين اٽي مان پيڙهين نسلن ۾ خداوند کي هميشه جي نذراني طور ڏيندا‪.‬‬ ‫موسي کي ٻڌايا آهن‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيڪي‬ ‫‪22‬۽ جيڪڏهن توهان غلطي ڪئي آهي ۽ انهن سڀني حڪمن تي عمل نه ڪيو آهي‪،‬‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو‪ ،‬۽ هاڻي‬ ‫موسي جي هٿان توهان کي حڪم ڏنا آهن‪ ،‬انهي وُ ڏينهن کان جڏهن خداوند‬ ‫‪23‬يعني اهي سڀ جيڪي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫کان وٺي توهان جي نسلن ۾؛‬ ‫قرباني‬ ‫واري‬ ‫ساڙڻ‬ ‫ٻڪرو‬ ‫جوان‬ ‫هڪ‬ ‫جماعت‬ ‫سڄي‬ ‫ته‬ ‫ٿئي‪،‬‬ ‫۾‬ ‫ُ‬ ‫خبري‬ ‫بي‬ ‫ڪم‬ ‫ڪو‬ ‫کان‬ ‫ڄاڻ‬ ‫جي‬ ‫‪24‬پوُ جيڪڏهن جماعت‬ ‫لُ‬ ‫سواُ‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫خوشبوُ هوندي‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ پيئڻ جي قرباني سان گڏ‪ ،‬دستور مطابق‪ ،‬۽ هڪ‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫پيش ڪندي‪ ،‬جيڪا خداوند ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫ٻڪري گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ڪفارو ڏيندو‪ ،‬۽ انهن کي معاف ڪيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو بي سمجهائي آهي ‪:‬۽ اهي‬ ‫‪25‬۽ ڪاهن بني اسرائيل جي سڄي جماعت ا‬ ‫پنهنجي ناداني جي ڪري پنهنجو نذرانو‪ ،‬يعني خداوند جي آڏو باهہ جي قرباني ۽ پنهنجي گناهہ جي قرباني خداوند جي اڳيان آڻيندا‪.‬‬ ‫‪26‬۽ بني اسرائيل جي سڀني جماعت کي ۽ انهن ۾ رهندڙ پرديسي کي معاف ڪيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سڀ ماڻهو بي خبر هئا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ جيڪڏهن ڪو ماڻهو اڻڄاڻائي ۾ گناهه ڪري ته کيس گناهه جي قرباني طور هڪ سال جي ٻڪري آڻڻ گهرجي‪.‬‬ ‫لُ ڪفارو ادا ڪندو جيڪو بي سمجهائي وُ سان گناهہ ڪري ٿو‪ ،‬جڏهن هو خداوند جي اڳيان بي سمجهائي وُ‬ ‫‪28‬۽ ڪاهن انهي وُ جان ا‬ ‫لُ ڪفارو ادا ڪري‪ ،‬۽ اهو کيس معاف ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫سان گناهہ ڪري ٿو‪ ،‬تہ جيئن ان جي ا‬ ‫لُ جيڪو بني اسرائيل ۾ پيدا ٿيو آهي‬ ‫لُ اوهان جو هڪ ئي قانون هوندو‪ ،‬اهو انهي وُ ا‬ ‫‪29‬جيڪو بي سمجهائي وُ سان گناهہ ڪري‪ ،‬تنهن ا‬ ‫لُ جيڪو انهن ۾ رهندو آهي‪.‬‬ ‫۽ انهي وُ پرديسي ا‬

‫انگ‬

‫‪30‬پر جيڪو شخص بي شرمي وُ سان ڪو ڪم ڪري ٿو‪ ،‬چاهي اهو ملڪ ۾ پيدا ٿئي يا پرديسي‪ ،‬اهو ئي خداوند جي بي عزتي ڪري‬ ‫ٿو‪ ،‬۽ اهو شخص پنهنجي قوم مان ڪٽيو ويندو‪.‬‬ ‫‪31‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن خداوند جي ڪلم کي حقير سمجهيو آهي ۽ سندس حڪم کي ٽوڙيو آهي‪ ،‬تنهن ڪري اهو ماڻهو بلڪل ڪٽيو ويندو ‪.‬‬ ‫سندس گناهه ان تي پوندو‪.‬‬ ‫‪32‬۽ جڏهن بني اسرائيل بيابان ۾ هئا‪ ،‬انهن کي هڪ ماڻهو مليو جيڪو سبت جي ڏينهن ڪاٺيون گڏ ڪري رهيو هو‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬هارون ۽ سڄي جماعت وٽ وٺي آيا‪.‬‬ ‫‪33‬۽ جن کيس ڪاٺيون گڏ ڪندي ڏٺو‪ ،‬اهي کيس‬ ‫ي‬ ‫‪34‬۽ انهن کيس جيل ۾ رکيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو بيان نہ ڪيو ويو هو تہ کيس ڇا ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”اهو ماڻهو ُرور ماريو ويندو ‪.‬سڄي جماعت کيس خيمي کان ٻاهر پٿرن سان ماريندي“‪.‬‬ ‫‪35‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيئن‬ ‫ويو‪،‬‬ ‫مري‬ ‫هو‬ ‫۽‬ ‫ماريو‪،‬‬ ‫سان‬ ‫پٿرن‬ ‫کيس‬ ‫۽‬ ‫وئي‬ ‫وٺي‬ ‫ٻاهر‬ ‫کان‬ ‫خيمي‬ ‫کيس‬ ‫جماعت‬ ‫‪36‬۽ سڄي‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪37‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڳالهاُ ۽ انهن کي چئو تہ پنهنجي نسل در نسل پنهنجن ڪپڙن جي ڪنارن تي جهالر ٺاهين‪ ،‬۽ ڪنارن جي ڪنارن‬ ‫‪38‬بني اسرائيلن سان‬ ‫ا‬ ‫تي نيرو رنگ جو رٻڙ وجهن‪:‬‬ ‫لُ هڪ جهالر وانگر هوندو‪ ،‬تہ جيئن اوهين ان کي ڏسندا ۽ خداوند جا سڀ حڪم ياد ڪندا ۽ انهن تي عمل ڪندا؛ ۽‬ ‫‪39‬۽ اهو اوهان ا‬ ‫اوهين پنهنجي دل ۽ پنهنجين اکين جي طلب نہ ڪندا‪ ،‬جن جي پٺيان اوهين زنا ڪندا آهيو‪.‬‬ ‫لُ پاڪ ٿيو‪.‬‬ ‫‪40‬تہ جيئن اوهين منهنجا سڀ حڪم ياد رکو ۽ انهن تي عمل ڪريو‪ ،‬۽ پنهنجي خدا ا‬ ‫‪41‬آ ءُ خداوند اوهان جو خدا آهيان‪ ،‬جيڪو اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو آهيان تہ جيئن اوهان جو خدا ٿيان ‪:‬آ ءُ خداوند اوهان‬ ‫جو خدا آهيان‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬هاڻي قورح‪ ،‬جيڪو ااُهار جو پٽ‪ ،‬جيڪو ڪهات جو پٽ‪ ،‬جيڪو لوي جو پٽ هو‪ ،‬۽ داتن ۽ ابيرام‪ ،‬جيڪي االياب جا پٽ هئا‪ ،‬۽ اون‪،‬‬ ‫جيڪو فلت جو پٽ هو‪ ،‬جيڪي روبن جا پٽ هئا‪ ،‬ماڻهو کڻي ويا‪:‬‬ ‫موسي جي اڳيان اٿيا‪ ،‬بني اسرائيل مان ڪجهه سان گڏ‪ ،‬جماعت جا ٻه سو پنجاهه سردار‪ ،‬جماعت ۾ مشهور‪ ،‬مشهور ماڻهو‪:‬‬ ‫‪2‬۽ اهي‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ هارون جي خلف گڏ ٿيا ۽ انهن کي چيائون ته‪” ،‬اوهين پاڻ تي گهڻو کڻو ٿا‪ ،‬جڏهن ته سڀ جماعت پاڪ آهي‪ ،‬انهن مان‬ ‫‪3‬۽ اهي‬ ‫ي‬ ‫پوُ اوهين پاڻ کي خداوند جي جماعت کان مٿي ڇو ٿا ڪريو؟“‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫۾‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫انهن‬ ‫خداوند‬ ‫۽‬ ‫هڪ‪،‬‬ ‫هر‬ ‫ا‬ ‫موسي اهو ٻڌو تہ منهن ڀر ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫‪5‬۽ هن قورح ۽ سندس سڀني ساٿين کي چيو ته‪ ،‬سڀاڻي شام جو خداوند ڏيکاريندو ته ڪير سندس آهي ۽ ڪير پاڪ آهي؛ ۽ کيس پاڻ وٽ‬ ‫آڻيندو ‪:‬جنهن کي هن چونڊيو آهي‪ ،‬ان کي به پاڻ وٽ آڻيندو‪.‬‬ ‫ٿانو کڻو‪.‬‬ ‫‪6‬هي ڪريو؛ قورح ۽ سندس سڄي سنگت‪ ،‬خوشبودار و‬ ‫‪7‬۽ سڀاڻي ان ۾ باهه وجهو ۽ ان ۾ خداوند جي اڳيان لوبان وجهو ‪:‬۽ اهو ٿيندو ته اهو ماڻهو جنهن کي خداوند چونڊيندو‪ ،‬اهو پاڪ ٿيندو ‪.‬اي‬ ‫لوي جا پٽو‪ ،‬اوهين پاڻ تي گهڻو کڻو ٿا‪.‬‬ ‫موسي قورح کي چيو تہ ”اي لوي جا پٽو‪ ،‬ٻڌو‪.‬‬ ‫‪8‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪9‬ڇا اوهان کي اها ننڍڙي ڳالهہ لڳي ٿي تہ بني اسرائيل جي خدا اوهان کي بني اسرائيل جي جماعت کان الڳ ڪيو آهي‪ ،‬تہ جيئن اوهان‬ ‫کي پاڻ جي ويجهو آڻي تہ جيئن خداوند جي خيمي جي خدمت ڪري سگهو ۽ جماعت جي اڳيان بيهي انهن جي خدمت ڪري سگهو؟‬ ‫‪10‬۽ هن توکي ۽ تنهنجي سڀني ڀائرن کي‪ ،‬جيڪي لوي جا پٽ آهن‪ ،‬پاڻ سان گڏ پاڻ وٽ آندو آهي ‪:‬۽ ڇا توهان پادري ٿيڻ جي به‬ ‫ڪوشش ڪريو ٿا؟‬ ‫لُ تون ۽ تنهنجي سڄي جماعت خداوند جي خلف گڏ ٿيا آهيو؟ ۽ هارون ڪير آهي جو تون سندس خلف ڪءرڪين ٿا؟‬ ‫‪11‬ڇا ا‬ ‫لُ موڪليو ‪:‬جن چيو تہ اسين مٿي نہ اينداسين‪:‬‬ ‫‪12‬۽‬ ‫موسي االياب جي پٽن داٿان ۽ ابيرام کي سڏڻ ا‬ ‫ي‬ ‫سواُ‬ ‫لُ آندو آهين‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪13‬ڇا ااها ڪا ننڍڙي ڳالهه آهي جو تون اسان کي کير ۽ ماکي سان وهندڙ ملڪ مان ڪڍي اسان کي بيابان ۾ مارڻ ا‬ ‫ان جي ته تون پاڻ کي اسان تي مڪمل طور تي حاڪم بڻائين؟‬ ‫‪14‬وڌيڪ‪ ،‬تو اسان کي اهڙي ملڪ ۾ نه آندو آهي جيڪو کير ۽ ماکي سان وهندو آهي‪ ،‬۽ نه ئي اسان کي زمينن ۽ انگورن جي باغن جو‬ ‫وارث بڻايو آهي ‪.‬ڇا تون انهن ماڻهن جون اکيون ڪڍي ڇڏيندين؟ اسين مٿي نه اينداسين‪.‬‬ ‫‪15‬موسي تمام گهڻو ڪاوڙيو‪ ،‬۽ خداوند کي چيو تہ ”انهن جي نذراني جو احترام نہ ڪر ‪:‬مون انهن کان هڪ به گڏهه نه ورتو آهي ۽ نه‬ ‫ي‬ ‫ئي انهن مان ڪنهن کي نقصان پهچايو آهي“‪.‬‬ ‫موسي قورح کي چيو تہ سڀاڻي تون ۽ تنهنجي سڄي جماعت خداوند جي اڳيان حاُر ٿيو‪ ،‬تون‪ ،‬اهي ۽ هارون‪.‬‬ ‫‪16‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪17‬۽ هر ڪو پنهنجو پنهنجو خوشبودار ٿانو کڻي انهن ۾ لوبان وجهو‪ ،‬۽ هر ڪو پنهنجو پنهنجو خوشبودار ٿانو‪ ،‬ٻه سو پنجاهه‪ ،‬تون ۽‬ ‫هارون‪ ،‬هر ڪو پنهنجو پنهنجو خوشبودار ٿانو کڻي اچو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون سان گڏ اجتماع جي خيمي‬ ‫‪18‬۽ انهن مان هر هڪ پنهنجو خوشبودار ٿانو کڻي انهن ۾ باه وجهي‪ ،‬۽ ان تي لوبان وجهي‪ ،‬۽‬ ‫ي‬ ‫جي دروازي تي بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ قورح سڄي جماعت کي اجتماع جي خيمي جي دروازي تي انهن جي خلف گڏ ڪيو‪ ،‬۽ خداوند جو جلل سڄي جماعت تي ظاهر‬ ‫ٿيو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪20‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪21‬پاڻ کي هن جماعت کان الڳ ڪريو‪ ،‬ته جيئن مان انهن کي هڪ پل ۾ ناس ڪري ڇڏيان‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪22‬۽ اهي منهن ڀر ڪري پيا ۽ چيائون تہ‪ ،‬اي خدا‪ ،‬سڀني انساني روحن جا خدا‪ ،‬ڇا هڪ ماڻهو گناهه ڪندو ۽ تون سڄي جماعت تي‬ ‫ناراض ٿيندين؟‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪23‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪24‬جماعت کي چئو تہ قورح‪ ،‬داٿان ۽ ابيرام جي خيمي جي چوڌاري کان اٿي وڃو‪.‬‬ ‫موسي اٿيو ۽ داٿان ۽ ابيرام وٽ ويو؛ ۽ بني اسرائيل جا بزرگ سندس پٺيان آيا‪.‬‬ ‫‪25‬پوُ‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫شيُ کي‬ ‫‪26‬۽ هن جماعت کي چيو تہ‪” ،‬مان عرض ٿو ڪريان تہ انهن بڇڙن ماڻهن جي خيمن مان نڪري وڃو ۽ انهن جي ڪنهن به‬ ‫ا‬ ‫هٿ نه لڳايو‪ ،‬نه ته توهان انهن جي سڀني گناهن ۾ تباهه ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪27‬پوُ اهي قورح‪ ،‬داٿن ۽ ابيرام جي خيمي مان اٿيا‪ ،‬هر پاسي کان ‪:‬۽ داٿن ۽ ابيرام ٻاهر آيا‪ ،‬۽ پنهنجين زالن‪ ،‬پنهنجن پٽن ۽ پنهنجن ننڍڙن‬ ‫ا‬ ‫ٻارن سان گڏ پنهنجن خيمن جي دروازي تي بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫لُ موڪليو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون اهي‬ ‫‪28‬۽‬ ‫موسي چيو تہ ”انهي وُ سان اوهان کي خبر پوندي تہ خداوند مون کي اهي سڀ ڪم ڪرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫پنهنجي مرُي وُ سان نہ ڪيا آهن‪.‬‬ ‫پوُ سزا ڏني وڃي‪ ،‬ته‬ ‫‪29‬جيڪڏهن اهي ماڻهو سڀني ماڻهن جي عام موت وانگر مرن‪ ،‬يا جيڪڏهن انهن کي سڀني ماڻهن جي سزا کان ا‬ ‫پوُ خداوند مون کي نه موڪليو آهي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪30‬پر جيڪڏهن خداوند ڪا نئين ڳالهه ڪري‪ ،‬۽ زمين پنهنجو وات کولي‪ ،‬۽ انهن کي ۽ انهن جي سڀني شين کي نگلي‪ ،‬۽ اهي جيئرا ئي‬ ‫پوُ توهان سمجهندؤ ته انهن ماڻهن خداوند کي ڪاوڙايو آهي‪.‬‬ ‫کڏ ۾ لهي وڃن‪ ،‬ته ا‬ ‫‪31‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن ئي هن اهي سڀ ڳالهيون چوڻ ختم ڪيون‪ ،‬ته زمين ڦاٽي پئي جيڪا انهن جي هيٺان هئي‪:‬‬ ‫‪32‬۽ زمين پنهنجو وات کوليو ۽ انهن کي‪ ،‬انهن جي گهرن کي‪ ،‬۽ قورح جي سڀني ماڻهن کي ۽ انهن جي سڀني سامان کي نگليو‪.‬‬ ‫‪33‬اهي ۽ جيڪي ڪجهه انهن سان هو‪ ،‬جيئرا کڏ ۾ لهي ويا‪ ،‬۽ زمين انهن تي بند ٿي وئي ‪:‬۽ اهي جماعت مان ناس ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪34‬۽ سڀ بني اسرائيل جيڪي انهن جي چوڌاري هئا‪ ،‬انهن جي رڙ تي ڀڄي ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن چيو تہ متان زمين اسان کي بہ نگلي‪.‬‬ ‫‪35‬پوُ خداوند کان باهہ نڪري‪ ،‬۽ انهن ٻہ سو پنجاه ماڻهن کي ساڙي ڇڏيو جيڪي لوبان پيش ڪندا هئا‪.‬‬ ‫ا‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪36‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪37‬هارون ڪاهن جي پٽ االيعزر کي چئو تہ ساڙڻ مان خوشبودار ٿانو ڪڍي ۽ باهہ کي اءتي اڇڙڪائي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي پاڪ آهن‪.‬‬ ‫لُ ويڪريون پليٽون ٺاهڻ‬ ‫ٿانو جيڪي پنهنجي جان جي خلف آهن‪ ،‬انهن کي قربانگاهه جي ڍڪڻ ا‬ ‫‪38‬انهن گنهگارن جي خوشبودار و‬ ‫لُ هڪ نشاني هوندا‪.‬‬ ‫گهرجن ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن انهن کي خداوند جي اڳيان پيش ڪيو هو‪ ،‬تنهن ڪري اهي پاڪ آهن ‪:‬۽ اهي بني اسرائيل ا‬ ‫لُ ويڪريون‬ ‫ڍڪڻ‬ ‫ٿانو کنيا‪ ،‬جن سان ساڙيل ماڻهن پيش ڪيا هئا؛ ۽ انهن کي قربان گاہ جي‬ ‫ا‬ ‫‪39‬۽ االيعزر ڪاهن ٽامي جا خوشبودار و‬ ‫پليٽون بڻايون ويون‪.‬‬ ‫لُ هڪ يادگيري هجي ته ڪو به اجنبي جيڪو هارون جي اولد مان نه هجي‪ ،‬خداوند جي اڳيان بخور چاڙهڻ‬ ‫‪40‬ته جيئن بني اسرائيل ا‬ ‫موسي جي معرفت کيس چيو هو‪.‬‬ ‫لُ ويجهو نه اچي‪ ،‬۽ نه ئي اهو قورح ۽ سندس جماعت وانگر ٿئي‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ هارون جي خلف ڪءرڪي چيو تہ ”اوهان خداوند جي ماڻهن کي ماري ڇڏيو‬ ‫جماعت‬ ‫سڄي‬ ‫جي‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫ڏينهن‬ ‫ٻئي‬ ‫‪41‬پر‬ ‫ي‬ ‫آهي“‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون جي خلف گڏ ٿي‪ ،‬تڏهن انهن اجتماع جي خيمي ڏانهن ڏٺو؛ ۽‪ ،‬ڏسو ته ڪڪر ان کي ڍڪي ڇڏيو‪ ،‬۽‬ ‫جماعت‬ ‫جڏهن‬ ‫‪42‬۽‬ ‫ي‬ ‫خداوند جو جلل ظاهر ٿيو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون خيمي جي اجتماع جي اڳيان آيا‪.‬‬ ‫‪43‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪44‬۽‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫‪45‬اوهين هن جماعت مان اٿي وڃو تہ جيئن آ ءُ انهن کي هڪ پل ۾ ناس ڪري ڇڏيان “‪.‬۽ اهي ءمنهن ڀر ڪري پيا‪.‬‬ ‫موسي هارون کي چيو تہ ”هڪ خوشبودار ٿانو کڻي قربان گاہ تان باهه وجهو ۽ ان ۾ لوبان وجهو ۽ جلدي جماعت ڏانهن وڃو ۽‬ ‫‪46‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ ڪفارو ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند جو غضب نازل ٿيو آهي ۽ وبا شروع ٿي چڪي آهي“‪.‬‬ ‫انهن ا‬ ‫موسي جي حڪم مطابق کڻي جماعت جي وچ ۾ ڊوڙيو؛ ۽ ڏسو ته ماڻهن ۾ وبا شروع ٿي چڪي هئي ‪:‬۽ هن بخور ٻاري‬ ‫هارون‬ ‫‪47‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ ڪفارو ڏنو‪.‬‬ ‫ماڻهن ا‬ ‫‪48‬۽ هو مئلن ۽ جيئرن جي وچ ۾ بيٺو؛ ۽ وبا رڪجي وئي‪.‬‬ ‫سواُ جيڪي قورح جي معاملي ۾ مري ويا هئا‪.‬‬ ‫‪49‬هاڻي جيڪي وبا ۾ مري ويا اهي چوڏهن هزار ست سئو هئا‪ ،‬انهن کان‬ ‫ا‬ ‫موسي وٽ خيمي جي دروازي تي موٽي آيو‪ ،‬۽ وبا بند ٿي وئي‪.‬‬ ‫‪50‬۽ هارون‬ ‫ي‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڳالهاُ ۽ انهن مان هر هڪ کان پنهنجي پي ءُ جي گهر جي مطابق هڪ لٺ وٺو‪ ،‬انهن جي سڀني سردارن کان پنهنجي‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن سان‬ ‫ا‬ ‫پي ءُ جي گهر جي مطابق ٻارهن لٺيون وٺو ‪:‬هر هڪ ماڻهو وُ جو نالو سندس لٺ تي لکو‪.‬‬ ‫لُ هوندي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ تون لوي جي لٺ تي هارون جو نالو‬ ‫لکجانُ ‪:‬ڇاڪاڻ ته هڪ لٺ انهن جي ابن ڏاڏن جي گهر جي سردار ا‬ ‫ا‬ ‫رکجانُ‪ ،‬جتي مان تو سان ملندس‪.‬‬ ‫‪4‬۽ تون انهن کي اجتماع جي خيمي ۾ شاهدي جي اڳيان‬ ‫ا‬ ‫‪5‬۽ اهو ٿيندو‪ ،‬ته جنهن ماڻهو وُ جي لٺ کي مان چونڊيندس‪ ،‬ان مان ڦءٽي نڪرندي ‪:‬۽ مان بني اسرائيل جي شڪايتن کي پاڻ کان‬ ‫روڪيندس‪ ،‬جن سان اهي توهان جي خلف شڪايت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫لُ هڪ‬ ‫‪6‬۽‬ ‫موسي بني اسرائيل سان ڳالهايو‪ ،‬۽ انهن جي هر هڪ سردار کيس پنهنجي پي ءُ جي گهراڻي جي مطابق هر هڪ سردار ا‬ ‫ي‬ ‫هڪ لٺ ڏني‪ ،‬يعني ٻارهن لٺيون ‪:‬۽ هارون جو لٺ انهن جي لٺين ۾ هو‪.‬‬

‫انگ‬

‫موسي اهي لٺيون شاهدي جي خيمي ۾ خداوند جي اڳيان رکيون‪.‬‬ ‫‪7‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ هارون جي لٺ تي ڪءليون نڪتيون‪ ،‬۽ ڪءليون‬ ‫ڏينهن‬ ‫ٻئي‬ ‫تہ‬ ‫ٿيو‬ ‫ائين‬ ‫‪8‬۽‬ ‫موسي شاهدي جي خيمي ۾ ويو؛ ۽ ڏسو تہ لوي جي گهراڻي ا‬ ‫ي‬ ‫نڪتيون‪ ،‬۽ گل ڦٽي پيا‪ ،‬۽ بادام لڳا‪.‬‬ ‫موسي سڀ لٺون خداوند جي اڳيان سڀني بني اسرائيلن ڏانهن ڪڍيون ‪:‬۽ انهن ڏٺو‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجي لٺ کڻي ورتي‪.‬‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ‪ ،‬هارون جي لٺ کي شاهدي جي اڳيان وري آڻيو‪ ،‬ته جيئن باغين جي خلف هڪ نشاني طور رکيو وڃي؛‬ ‫خداوند‬ ‫‪10‬۽‬ ‫ي‬ ‫۽ تون انهن جي شڪايت مون کان بلڪل روڪي ڇڏ‪ ،‬ته جيئن اهي نه مرن‪.‬‬ ‫موسي ائين ڪيو ‪:‬جيئن خداوند کيس حڪم ڏنو‪ ،‬تيئن ئي هن ڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪” ،‬ڏسو‪ ،‬اسين مرون ٿا‪ ،‬اسين ناس ٿيون ٿا‪ ،‬اسين سڀ ناس ٿيون ٿا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ بني اسرائيل‬ ‫ي‬ ‫‪13‬جيڪو بہ خداوند جي خيمي جي ويجهو ايندو سو مري ويندو ‪:‬ڇا اسين مرڻ سان ختم ٿي وينداسين؟‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫جاُ جي گناهه برداشت ڪندو ‪:‬۽ تون ۽ تو سان‬ ‫‪1‬۽ خداوند هارون کي چيو تہ تون‪ ،‬تنهنجا پٽ ۽ تو سان گڏ تنهنجي پي ءُ جو گهراڻو مقدس ا‬ ‫گڏ تنهنجا پٽ تنهنجي ڪاهن جي گناهه برداشت ڪندا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ لوي جي قبيلي مان ۽ تنهنجي پي ءُ جي قبيلي مان پنهنجن ڀائرن کي به پاڻ سان گڏ وٺي اچ ته جيئن اهي تو سان شامل ٿين ۽ تنهنجي‬ ‫خدمت ڪن‪ ،‬پر تون ۽ تنهنجا پٽ تو سان گڏ مقدس خيمي جي اڳيان خدمت ڪندا‪.‬‬ ‫جاُ ۽ قربان گاہ جي سامان جي ويجهو نه وڃن‪ ،‬نه ته اهي ۽‬ ‫‪3‬۽ اهي توهان جي سنڀال ۽ سڄي خيمي جي سنڀال ڪندا ‪.‬پر اهي مقدس ا‬ ‫توهان به مري ويندا‪.‬‬ ‫لُ ‪:‬۽ ڪو به اجنبي توهان جي ويجهو نه ايندو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اهي تو سان شامل ٿيندا‪ ،‬۽ خيمه اجتماع جي سنڀال ڪندا‪ ،‬خيمه جي سڀني خدمت ا‬ ‫جاُ ۽ قربان گاہ جي سنڀال ڪندؤ‪ ،‬تہ جيئن بني اسرائيل تي وري غضب نہ پوي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اوهين مقدس ا‬ ‫لُ تحفي طور ڏنا ويا آهن‪ ،‬تہ جيئن‬ ‫‪6‬۽ ڏسو‪ ،‬مون اوهان جي ڀائرن لوين کي بني اسرائيل مان چونڊيو آهي ‪.‬اهي اوهان کي خداوند جي ا‬ ‫اجتماع جي خيمي جي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫شيُ ۽ پردي جي اندر پنهنجي پادري وُ جي عهدي جي سنڀال ڪندؤ؛ ۽ اوهين خدمت‬ ‫هر‬ ‫جي‬ ‫⁠گاهہ‬ ‫قربان‬ ‫‪7‬تنهنڪري تون ۽ تنهنجا پٽ‬ ‫ا‬ ‫ڪندا رهو ‪:‬مون اوهان کي اوهان جي پادري وُ جو عهدو تحفي جي خدمت طور ڏنو آهي ‪:‬۽ جيڪو اجنبي ويجهو ايندو ان کي قتل ڪيو‬ ‫ويندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ خداوند هارون کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬مون تو کي بني اسرائيل جي سڀني پاڪ شين مان پنهنجين نذرانن جي ذميواري ڏني آهي؛ مون توکي‬ ‫لُ هڪ حڪم جي طور تي مسح ڪرڻ جي ڪري ڏنو آهي‪.‬‬ ‫۽ تنهنجي پٽن کي هميشه ا‬ ‫‪9‬هي سڀ کان پاڪ شين مان توهان جي هوندي‪ ،‬جيڪي باهه کان محفوظ آهن ‪:‬انهن جو هر نذرانو‪ ،‬انهن جو هر اناج جو نذرانو‪ ،‬انهن‬ ‫لُ تمام پاڪ‬ ‫جو هر گناهه جي قرباني‪ ،‬۽ انهن جو هر ڏوهه جي قرباني‪ ،‬جيڪي اهي مون کي پيش ڪندا‪ ،‬اهي توهان ۽ توهان جي پٽن ا‬ ‫هوندا‪.‬‬ ‫لُ پاڪ هوندو‪.‬‬ ‫جاُ تي کائين؛ هر مرد ان کي کائي ‪:‬اهو تو ا‬ ‫‪10‬تون ان کي سڀ کان پاڪ ا‬ ‫‪11‬۽ هي تنهنجو آهي؛ انهن جي تحفي جي هدي‪ ،‬بني اسرائيل جي سڀني موج جي قربانين سان گڏ ‪:‬مون اهي توکي‪ ،‬تنهنجي پٽن ۽ تنهنجي‬ ‫لُ هڪ قانون طور ڏنا آهن ‪:‬تنهنجي گهر ۾ هر ڪو جيڪو پاڪ آهي اهو ان مان کائيندو‪.‬‬ ‫ڌيئرن کي تو سان گڏ هميشه ا‬ ‫‪12‬سڀ کان سٺو تيل‪ ،‬سڀ کان سٺو شراب ۽ ڪڻڪ‪ ،‬انهن جو پهريون ميوو جيڪو اهي خداوند کي پيش ڪندا‪ ،‬سو مون توکي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ جيڪو زمين ۾ پهريون پچي‪ ،‬جيڪو اهي خداوند ڏانهن آڻين‪ ،‬اهو تنهنجو هوندو؛ جيڪو به تنهنجي گهر ۾ پاڪ آهي اهو ان مان‬ ‫کائيندو‪.‬‬ ‫شيُ تنهنجي هوندي‪.‬‬ ‫‪14‬اسرائيل ۾ وقف ڪيل هر‬ ‫ا‬ ‫شيُ جيڪا سڀني جانورن ۾ پيٽ کولي ٿي‪ ،‬جيڪا اهي خداوند ڏانهن آڻين ٿا‪ ،‬چاهي اهو انسانن مان هجي يا جانورن مان‪ ،‬اهي‬ ‫‪15‬هر‬ ‫ا‬ ‫توهان جي هونديون ‪.‬پر انسان جو پهريون ڄاول ٻار ُرور ڇڏايو‪ ،‬۽ ناپاڪ جانورن جو پهريون ڄاول ٻار به ڇڏايو‪.‬‬ ‫جاُ جي شيڪل جي حساب‬ ‫‪16‬۽ جيڪي هڪ مهيني جي عمر جا آهن‪ ،‬تن کي تون پنهنجي اندازي مطابق پنج شيڪل جي رقم ۾‪ ،‬مقدس ا‬ ‫سان‪ ،‬جيڪو ويهه گيرا آهي‪ ،‬ڇڏائي ڇڏ‪.‬‬ ‫‪17‬پر ڳئون جو پهريون ٻار‪ ،‬يا رڍ جو پهريون ٻار‪ ،‬يا ٻڪري جو پهريون ٻار‪ ،‬تون ڇڏائي نه ڇڏ‪ ،‬اهي پاڪ آهن ‪:‬تون انهن جو رت قربان‬ ‫خوشبوُ آهي‪.‬‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫گاهه تي ڇٽڪار‪ ،‬۽ انهن جي چربی کي باهه جي قرباني طور ساڙي ڇڏ‪ ،‬جيڪا خداوند ا‬ ‫‪18‬۽ انهن جو گوشت تنهنجو هوندو‪ ،‬جيئن موج ۾ چاڙهڻ واري ڇاتي ۽ ساڄي ڪلهي تنهنجي هوندي‪.‬‬ ‫‪19‬پاڪ شين مان سڀئي اءڀريل نذرانا‪ ،‬جيڪي بني اسرائيل خداوند کي پيش ڪن ٿا‪ ،‬مون توکي‪ ،‬تنهنجي پٽن ۽ تنهنجي ڌيئرن کي هميشه‬ ‫لُ لوڻ جو عهد آهي‪.‬‬ ‫لُ هڪ قانون طور ڏنو آهي ‪.‬اهو خداوند جي اڳيان توهان ۽ توهان جي اولد سان توهان سان هميشه ا‬ ‫ا‬ ‫‪20‬۽ خداوند هارون کي چيو تہ ”انهن جي ملڪ ۾ توکي ڪا وراثت نہ ملندي‪ ،‬۽ نہ ئي انهن سان توکي ڪو حصو ملندو ‪.‬مان بني‬ ‫اسرائيل جي وچ ۾ تنهنجو حصو ۽ ميراث آهيان“‪.‬‬ ‫لُ جيڪا اهي ڪندا آهن‪ ،‬يعني‬ ‫‪21‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مون لوي جي اولد کي اسرائيل ۾ سڄو ڏهون حصو ميراث طور ڏنو آهي‪ ،‬انهن جي خدمت ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫اجتماع جي خيمي جي خدمت ا‬ ‫پوُ خيمه اجتماع جي ويجهو نه اچڻ گهرجي‪ ،‬متان اهي گناهه کڻن ۽ مري وڃن‪.‬‬ ‫‪22‬۽ بني اسرائيل کي هاڻي کان ا‬ ‫لُ هڪ قانون‬ ‫‪23‬پر لوي اجتماع جي خيمي جي خدمت ڪندا‪ ،‬۽ اهي پنهنجو گناهه برداشت ڪندا ‪.‬اهو توهان جي نسلن ۾ هميشه ا‬ ‫هوندو‪ ،‬ته بني اسرائيل ۾ انهن کي ڪا به ميراث نه هوندي‪.‬‬

‫انگ‬

‫لُ ڏنو آهي ‪.‬تنهنڪري‬ ‫‪24‬پر بني اسرائيل جو ڏهون حصو‪ ،‬جيڪو اهي خداوند کي تحفي طور پيش ڪن ٿا‪ ،‬مون لوين کي وارث ٿيڻ ا‬ ‫مون انهن کي چيو آهي تہ بني اسرائيل ۾ انهن کي ڪابہ ميراث نہ ملندي‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪25‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪26‬لوين سان ائين چئو ۽ انهن کي چئو ته جڏهن توهان بني اسرائيل کان ڏهون حصو وٺو جيڪو مون توهان کي انهن کان توهان جي‬ ‫لُ هڪ تحفو پيش ڪندا‪ ،‬يعني ڏهين حصي جو ڏهون حصو‪.‬‬ ‫لُ ڏنو آهي‪ ،‬تڏهن توهان ان مان خداوند ا‬ ‫ميراث ا‬ ‫جاُ جو اناج هو‪ ،‬۽ جيئن شراب جي حوض جو پورو‪.‬‬ ‫لُ ڳڻي ويندي‪ ،‬ڄڻ ته اهو ڳهڻ جي ا‬ ‫‪27‬۽ هي توهان جي کڻڻ واري نذراني توهان ا‬ ‫‪28‬اهڙي وُ طرح اوهين بہ پنهنجي سڀني ڏهون حصو جيڪو اوهان کي بني اسرائيل کان ملي ٿو‪ ،‬تنهن مان خداوند کي هميشه جي نذرانو‬ ‫پيش ڪريو؛ ۽ اوهين ان مان خداوند جي هميشه جي نذرانو هارون ڪاهن کي ڏيو‪.‬‬ ‫‪29‬اوهان سڀني تحفن مان خداوند کي سڀ ڪجهہ پيش ڪجو‪ ،‬انهن مان سڀ کان بهترين‪ ،‬حتي انهن جو پاڪ حصو‪.‬‬ ‫جاُ جي پيداوار ۽ انگور‬ ‫لُ ڳهڻ جي ا‬ ‫‪30‬تنهن ڪري تون انهن کي چئو تہ جڏهن توهان ان مان بهترين حصو کڻو ٿا‪ ،‬تڏهن اهو لوين ا‬ ‫جي کولي وُ جي پيداوار وانگر حساب ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫ڇالُ ⁠جو اهو اوهان جي اجتماع جي خيمي ۾ خدمت جو بدلو آهي‪.‬‬ ‫‪31‬۽ اوهين ۽ اوهان جا گهر وارا هر هنڌ ان کي کائو‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪32‬۽ جڏهن توهان ان مان بهترين حصو کڻو ته ان جي ڪري توهان کي ڪو به گناهه نه ٿيندو ‪:‬۽ نه ئي توهان بني اسرائيل جي پاڪ‬ ‫شين کي ناپاڪ ڪريو‪ ،‬متان توهان مري وڃو‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫موسي ۽ هارون سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬هي شريعت جو حڪم آهي جيڪو خداوند حڪم ڏنو آهي ته‪ ،‬بني اسرائيلن کي چئو ته اهي تو وٽ هڪ ڳاڙهي ڳئون آڻين جيڪا بي داغ‬ ‫هجي‪ ،‬جنهن ۾ ڪو به عيب نه هجي ۽ جنهن تي ڪڏهن به جوا نه هجي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اوهين کيس االيعزر ڪاهن کي ڏيو‪ ،‬تہ جيئن هو کيس خيمي کان ٻاهر ڪڍي‪ ،‬۽ ڪو سندس سامهون کيس قتل ڪري‪.‬‬ ‫‪4‬۽ االيعزر ڪاهن پنهنجي آڱر سان سندس رت مان ڪجهہ وٺي‪ ،‬۽ سندس رت مان ست ڀيرا خيمي جي اڳيان ڇٽڪاري‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ڪو ماڻهو پنهنجي نظر ۾ ڳئون کي ساڙي ڇڏي؛ سندس چمڙي‪ ،‬گوشت‪ ،‬رت‪ ،‬۽ سندس گندگي کي ساڙي ڇڏي‪.‬‬ ‫جاُ ۾ اڇلئي‪.‬‬ ‫‪6‬پوُ ڪاهن ديودار جي ڪاٺي‪ ،‬زوفا ۽ قرمزي رنگ کڻي ڳئون جي ساڙڻ واري ا‬ ‫ا‬ ‫پوُ ڪئمپ ۾ اچي ۽ ڪاهن شام تائين ناپاڪ رهندو‪.‬‬ ‫ڪري‪،‬‬ ‫غسل‬ ‫سان‬ ‫ُ‬ ‫پاڻي‬ ‫جسم‬ ‫پنهنجو‬ ‫۽‬ ‫ڌوئي‬ ‫ڪپڙا‬ ‫پنهنجا‬ ‫ڪاهن‬ ‫‪7‬پوُ‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫‪8‬۽ جيڪو ان کي ساڙيندو‪ ،‬سو پنهنجا ڪپڙا پاڻي وُ سان ڌوئي ۽ پنهنجو جسم پاڻي وُ سان غسل ڪري‪ ،‬۽ شام تائين ناپاڪ رهندو‪.‬‬ ‫جاُ تي رکي‪ ،‬۽ اهو بني اسرائيل جي جماعت‬ ‫‪9‬۽ هڪ صاف ماڻهو ڳئون جي راه گڏ ڪري ۽ ان کي خيمي جي ٻاهران ڪنهن صاف ا‬ ‫لُ رکيو ويندو ‪:‬اهو گناهه جي پاڪائي آهي‪.‬‬ ‫لُ پاڪائي جي پاڻي ا‬ ‫ا‬ ‫‪10‬۽ جيڪو ڳئون جي راه گڏ ڪري ٿو‪ ،‬اهو پنهنجا ڪپڙا ڌوئي ۽ شام تائين ناپاڪ رهندو ‪.‬۽ اهو بني اسرائيل ۽ انهن ۾ رهندڙ پرديسي‬ ‫لُ هڪ قانون هوندو‪.‬‬ ‫لُ هميشه ا‬ ‫ا‬ ‫‪11‬جيڪو به ڪنهن به ماڻهو وُ جي لش کي ڇهي ٿو‪ ،‬اهو ست ڏينهن تائين ناپاڪ رهندو‪.‬‬ ‫‪12‬هو ٽئين ڏينهن تي پاڻ کي ان سان پاڪ ڪندو‪ ،‬۽ ستين ڏينهن تي هو پاڪ ٿيندو ‪:‬پر جيڪڏهن هو ٽئين ڏينهن پاڻ کي پاڪ نه ڪندو‪،‬‬ ‫پوُ ستين ڏينهن تي به پاڪ نه ٿيندو‪.‬‬ ‫ته ا‬ ‫‪13‬جيڪو بہ ڪنهن ءمئل ماڻهو وُ جي لش کي ڇهي ٿو ۽ پاڻ کي پاڪ نہ ٿو ڪري‪ ،‬سو خداوند جي خيمي کي ناپاڪ ڪري ٿو‪ ،‬۽ اهو‬ ‫ماڻهو بني اسرائيل مان ڪٽيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ پاڪائي وُ جو پاڻي مٿس نہ اڇڙڪايو ويو هو‪ ،‬تنهنڪري اهو ناپاڪ رهندو ‪.‬سندس‬ ‫ناپاڪ اڃا تائين مٿس آهي‪.‬‬ ‫‪14‬جڏهن ڪو ماڻهو خيمي ۾ مري وڃي ته اهو قانون آهي ته جيڪو به خيمي ۾ داخل ٿئي ٿو ۽ جيڪو به خيمي ۾ آهي‪ ،‬اهي ست ڏينهن‬ ‫تائين ناپاڪ رهندا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هر کليل ٿانو‪ ،‬جنهن تي ڍڪ نه هجي‪ ،‬اهو ناپاڪ آهي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جيڪو بہ ڪنهن اهڙي ماڻهو وُ کي ءڇهي جيڪو کليل ميدان ۾ تلوار سان ماريو ويو هجي‪ ،‬يا ڪنهن مئل ماڻهو وُ جي هڏي کي‪ ،‬يا‬ ‫ڪنهن قبر کي ءڇهي‪ ،‬سو ست ڏينهن تائين ناپاڪ رهندو‪.‬‬ ‫لُ ساڙيل ڳئون جي راه مان ڪجهه وٺندا ۽ ان تي وهندڙ پاڻي هڪ ٿانو ۾ وجهندا‪.‬‬ ‫لُ گناهه جي پاڪائي ا‬ ‫‪17‬۽ ڪنهن ناپاڪ ماڻهو وُ ا‬ ‫‪18‬۽ ڪو پاڪ ماڻهو زوفا کڻي پاڻي وُ ۾ ٻوڙيو ۽ ان کي خيمي تي‪ ،‬سڀني ٿانون تي‪ ،‬۽ انهن ماڻهن تي جيڪي اتي هئا‪ ،‬۽ ان تي جيڪو‬ ‫ڪنهن هڏي‪ ،‬يا مقتول‪ ،‬يا مئل‪ ،‬يا قبر کي ءڇهي‪ ،‬اڇڙڪي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ پاڪ ماڻهو ٽئين ڏينهن ۽ ستين ڏينهن تي ناپاڪ تي ڇٽيندو ‪:‬۽ ستين ڏينهن تي هو پاڻ کي پاڪ ڪندو‪ ،‬پنهنجا ڪپڙا ڌوئيندو ۽ پاڻي وُ‬ ‫سان غسل ڪندو‪ ،‬۽ شام جو پاڪ ٿيندو‪.‬‬ ‫‪20‬پر جيڪو ماڻهو ناپاڪ آهي ۽ پاڻ کي پاڪ نه ٿو ڪري‪ ،‬اهو شخص جماعت مان ڪڍيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن خداوند جي مقدس‬ ‫جاُ کي ناپاڪ ڪيو آهي ‪.‬ان تي پاڪائي جو پاڻي نه ڇٽايو ويو آهي‪ ،‬اهو ناپاڪ آهي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫لُ هڪ دائمي قانون هوندو‪ ،‬جيڪو پاڪائي وُ جو پاڻي ڇٽيندو‪ ،‬اهو پنهنجا ڪپڙا ڌوئيندو؛ ۽ جيڪو پاڪائي وُ جو پاڻي‬ ‫‪21‬۽ اهو انهن ا‬ ‫ڇهيندو‪ ،‬اهو شام تائين ناپاڪ رهندو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ جيڪو به ناپاڪ ماڻهو ڇهي ٿو اهو ناپاڪ رهندو؛ ۽ جيڪو به ان کي ڇهي ٿو اهو شام تائين ناپاڪ رهندو‪.‬‬

‫انگ‬

‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬پوُ بني اسرائيل‪ ،‬يعني سڄي جماعت‪ ،‬پهرين مهيني ۾ صين جي بيابان ۾ آئي ‪:‬۽ ماڻهو قادش ۾ رهيا؛ ۽ مريم اتي مري وئي‪ ،‬۽ اتي دفن‬ ‫ا‬ ‫ڪئي وئي‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون جي خلف گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫لُ پاڻي نه هو ‪:‬۽ اهي‬ ‫‪2‬۽ جماعت ا‬ ‫ي‬ ‫موسي سان جهڳڙو ڪرڻ لڳا ۽ چوڻ لڳا تہ ”جيڪر اسان جا ڀائر خداوند جي اڳيان مري وڃن ها تہ اسين بہ مري وڃون ها“!‬ ‫‪3‬۽ ماڻهو‬ ‫ي‬ ‫‪4‬۽ اوهان خداوند جي جماعت کي هن بيابان ۾ ڇو آندو آهي‪ ،‬تہ اسين ۽ اسان جا ڍور اتي مرون؟‬ ‫جاُ ناهي؛ ۽‬ ‫جاُ تي آڻيو؟ اهو ٻج‪ ،‬انجير‪ ،‬انگورن يا انار جي ا‬ ‫‪5‬۽ توهان اسان کي مصر مان ڇو ڪڍيو آهي ته جيئن اسان کي هن بڇڙي ا‬ ‫لُ پاڻي آهي‪.‬‬ ‫نه ئي پيئڻ ا‬ ‫موسي ۽ هارون جماعت جي اڳيان کان خيمي جي دروازي تي ويا ۽ منهن ڀر ڪري پيا ۽ خداوند جو جلل انهن تي ظاهر ٿيو‪.‬‬ ‫‪6‬پوُ‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪7‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪8‬لٺ کڻ‪ ،‬جماعت کي گڏ ڪر‪ ،‬تون ۽ تنهنجو ڀا ءُ هارون‪ ،‬۽ انهن جي اکين اڳيان پٿر سان ڳالهايو؛ ۽ اهو پنهنجو پاڻي ڏيندو‪ ،‬۽ تون انهن‬ ‫لُ پٿر مان پاڻي ڪڍندين ‪:‬اهڙي طرح تون جماعت ۽ انهن جي جانورن کي پيئاريندين‪.‬‬ ‫ا‬ ‫موسي خداوند جي اڳيان لٺ کڻي‪ ،‬جيئن هن کيس حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ هن پٿر مان‬ ‫‪10‬۽‬ ‫موسي ۽ هارون جماعت کي پٿر جي اڳيان گڏ ڪيو‪ ،‬۽ هن انهن کي چيو ته هاڻي ٻڌو‪ ،‬اي باغيؤ؛ ڇا اسان کي توهان ا‬ ‫ي‬ ‫پاڻي ڪڍڻ گهرجي؟‬ ‫موسي پنهنجو هٿ مٿي ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي لٺ سان پٿر کي ٻه ڀيرا مارايو ‪:‬۽ پاڻي گهڻو نڪري آيو‪ ،‬۽ جماعت ۽ انهن جا جانور پڻ‬ ‫‪11‬۽‬ ‫ي‬ ‫پيئندا هئا‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون کي چيو تہ ”ڇاڪاڻ تہ اوهان مون تي يقين نہ ڪيو تہ مون کي بني اسرائيل جي نظر ۾ پاڪ ڪيو‪،‬‬ ‫‪12‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫تنهنڪري اوهين هن جماعت کي انهي وُ ملڪ ۾ نہ آڻيندؤ جيڪو مون انهن کي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪13‬هي مريبه جو پاڻي آهي؛ ڇاڪاڻ ته بني اسرائيل خداوند سان جهڳڙو ڪيو‪ ،‬۽ هو انهن ۾ پاڪ ٿيو‪.‬‬ ‫موسي قادش کان ادوم جي بادشاهه ڏانهن قاصد موڪليا‪ ،‬تنهنجو ڀا ءُ اسرائيل چوي ٿو ته‪ ،‬تون سڀني مصيبتن کي ڄاڻين ٿو جيڪي‬ ‫‪14‬۽‬ ‫ي‬ ‫اسان تي آيو آهي‪:‬‬ ‫‪15‬اسان جا ابا ڏاڏا ڪيئن مصر ۾ ويا ۽ اسين گهڻي وقت تائين مصر ۾ رهياسين ۽ مصرين اسان کي ۽ اسان جي ابا ڏاڏن کي تنگ ڪيو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جڏهن اسان خداوند کي پڪاريو‪ ،‬تڏهن هن اسان جو آواز ٻڌو‪ ،‬۽ هڪ ملئڪ موڪليو‪ ،‬۽ اسان کي مصر مان ڪڍي آيو ‪:‬۽ ڏسو‪،‬‬ ‫اسين قادش ۾ آهيون‪ ،‬جيڪو توهان جي سرحد جي آخر ۾ هڪ شهر آهي‪.‬‬ ‫‪17‬اسان کي پنهنجي ملڪ مان گذرڻ ڏيو ‪.‬اسين ٻنين يا انگورن جي باغن مان نه لنگهنداسين‪ ،‬نه ئي کوهن جو پاڻي پيئنداسين ‪.‬اسين‬ ‫بادشاهه جي رستي تي هلنداسين‪ ،‬اسين ساڄي يا کاٻي پاسي نه ءمڙينداسين‪ ،‬جيستائين اسين توهان جي سرحدن مان نه گذري وڃون‪.‬‬ ‫لنگهجانُ‪ ،‬نہ تہ آ ءُ تلوار کڻي تنهنجي خلف نڪرندس“‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ادوم کيس چيو تہ ”تون مون وٽان نہ‬ ‫ا‬ ‫پوُ مان ان‬ ‫‪19‬۽ بني اسرائيلن کيس چيو تہ‪ ،‬اسين وڏي رستي تان هلنداسين ‪:‬۽ جيڪڏهن مان ۽ منهنجا ڍور توهان جو پاڻي پيئون ٿا‪ ،‬ته ا‬ ‫سواُ‪ ،‬پنهنجن پيرن تي هلي ويندس‪.‬‬ ‫جو خرچ ڏيندس ‪:‬مان صرف‪ ،‬ٻيو ڪجهه ڪرڻ کان‬ ‫ا‬ ‫‪20‬پر هن چيو تہ‪” ،‬تون اتان نه گذرندين “‪.‬۽ ادوم وڏي لشڪر ۽ مضبوط هٿ سان سندس خلف نڪري آيو‪.‬‬ ‫‪21‬اهڙي وُ طرح ادوم اسرائيل کي پنهنجي سرحد مان گذرڻ کان انڪار ڪيو ‪:‬تنهن ڪري اسرائيل هن کان منهن موڙيو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ بني اسرائيل‪ ،‬يعني سڄي جماعت‪ ،‬قادش کان سفر ڪري هور جبل تي آئي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ خداوند ءموسى ۽ هارون سان هور جبل تي‪ ،‬جيڪو ادوم جي ملڪ جي ڪناري تي هو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫‪24‬هارون پنهنجي قوم ۾ گڏ ٿيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو ان ملڪ ۾ داخل نه ٿيندو جيڪو مون بني اسرائيل کي ڏنو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان مريبه‬ ‫جي پاڻي تي منهنجي ڪلم جي خلف بغاوت ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪25‬هارون ۽ سندس پٽ االيعزر کي وٺي هور جبل تي وٺي اچ‪.‬‬ ‫پاراُ‪ ،‬۽ هارون پنهنجي ماڻهن ۾ گڏ ٿيندو ۽ اتي ئي مرندو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ هارون جا ڪپڙا لهي سندس پٽ االيعزر کي‬ ‫ا‬ ‫موسي خداوند جي حڪم مطابق ڪيو ‪:‬۽ اهي سڄي جماعت جي نظر ۾ هور جبل تي چڙهي ويا‪.‬‬ ‫‪27‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ االيعزر‬ ‫موسي هارون کان سندس ڪپڙا لهي سندس پٽ االيعزر کي پارايا؛ ۽ هارون اتي جبل جي چوٽي وُ تي مري ويو؛ ۽‬ ‫‪28‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫جبل تان هيٺ لهي آيا‪.‬‬ ‫لُ ٽيهه ڏينهن سوڳ ڪيو‪ ،‬يعني بني اسرائيل جو سڄو گهر‪.‬‬ ‫‪29‬۽ جڏهن سڄي جماعت ڏٺو ته هارون مري ويو آهي‪ ،‬تڏهن انهن هارون ا‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫‪1‬۽ جڏهن عراد جي بادشاهه ڪنعاني‪ ،‬جيڪو ڏکڻ ۾ رهندو هو‪ ،‬ٻڌو ته اسرائيل جاسوسن جي رستي کان اچي رهيو آهي؛ تڏهن هن‬ ‫اسرائيل سان جنگ ڪئي ۽ انهن مان ڪجهه کي قيد ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بني اسرائيل خداوند سان قسم کنيو ۽ چيو تہ ”جيڪڏهن تون سچ پچ هن قوم کي منهنجي هٿ ۾ ڏئين تہ مان انهن جي شهرن کي بلڪل‬ ‫تباهه ڪندس“‪.‬‬ ‫‪3‬۽ خداوند بني اسرائيل جي ڳالهه ٻڌي‪ ،‬۽ ڪنعاني ماڻهن کي هٿ ۾ ڏنو؛ ۽ انهن انهن کي ۽ انهن جي شهرن کي بلڪل تباهه ڪيو ‪:‬۽ هن‬ ‫جاُ جو نالو حرمہ رکيو‪.‬‬ ‫ان ا‬ ‫‪4‬۽ اهي هور جبل کان ڳاڙهي سمنڊ جي رستي تي سفر ڪيو‪ ،‬ته جيئن ادوم جي ملڪ کي گهيرو ڪري سگهن ‪:‬۽ ماڻهن جو روح رستي‬ ‫جي ڪري تمام گهڻو بيزار ٿي ويو‪.‬‬

‫انگ‬

‫لُ آندو آهي؟ ڇو ته هتي نه ماني‬ ‫‪5‬۽ ماڻهو خدا ۽‬ ‫موسي جي خلف ڳالهائڻ لڳا ته‪ ،‬توهان اسان کي مصر مان ڇو ڪڍي بيابان ۾ مرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫آهي ۽ نه پاڻي آهي؛ ۽ اسان جي جان هن هلڪي ماني کان نفرت ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ خداوند ماڻهن ۾ ٻرندڙ نانگ موڪليا‪ ،‬۽ انهن ماڻهن کي ڏنگيو؛ ۽ بني اسرائيل جا گهڻا ماڻهو مري ويا‪.‬‬ ‫موسي وٽ آيا ۽ چيائون تہ ”اسان گناهہ ڪيو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان خداوند ۽ اوهان جي خلف ڳالهايو آهي‪ ،‬خداوند‬ ‫‪7‬تنهنڪري ماڻهو‬ ‫ي‬ ‫لُ دعا گهري‪.‬‬ ‫ماڻهن‬ ‫موسي‬ ‫“‪.‬۽‬ ‫ڪري‬ ‫دور‬ ‫کي‬ ‫نانگن‬ ‫کان‬ ‫اسان‬ ‫هو‬ ‫کان دعا گهرو تہ‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫پوُ جيڪو بہ ڏنگيل آهي‪ ،‬جڏهن هو ان کي ڏسندو ته‬ ‫‪8‬۽ خداوند‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هڪ ٻرندڙ نانگ ٺاه ۽ ان کي هڪ ٿنڀي تي رک‪ ،‬ا‬ ‫ي‬ ‫جيئرو رهندو“‪.‬‬ ‫موسي ٽامي جو هڪ نانگ ٺاهيو‪ ،‬۽ ان کي هڪ ٿنڀي تي رکيو‪ ،‬۽ اهو ٿيو ته جيڪڏهن ڪو نانگ ڪنهن ماڻهو کي ڏنگيندو هو‪،‬‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫جڏهن هو ٽامي جي نانگ کي ڏسندو هو‪ ،‬ته هو جيئرو رهندو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ بني اسرائيل اڳتي وڌيا ۽ اوبوت ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫يي وعباريم ۾ خيما هنيا‪ ،‬جيڪو بيابان ۾ موآب جي اڳيان‪ ،‬سج اڀرڻ جي طرف آهي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انهن اوبوت کان سفر ڪيو ۽ اع و‬ ‫‪12‬اتان اءتان هليا ويا ۽ زارد جي وادي ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪13‬اتان کان هليا ويا ۽ ارنون جي ٻئي پاسي خيما لڳا‪ ،‬جيڪو بيابان ۾ آهي جيڪو امورين جي سرحدن مان نڪرندو آهي ‪:‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫ارنون موآب جي سرحد آهي‪ ،‬موآب ۽ امورين جي وچ ۾‪.‬‬ ‫‪14‬تنهن ڪري خداوند جي جنگين جي ڪتاب ۾ چيو ويو آهي ته‪ ،‬جيڪو هن ڳاڙهن سمنڊن ۽ ارنون جي ندين ۾ ڪيو‪،‬‬ ‫‪15‬۽ انهن نهرن جي وهڪري تي جيڪا عار جي رهائش ڏانهن لهي ٿي ۽ موآب جي سرحد تي واقع آهي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو هو ته ماڻهن کي گڏ ڪر ۽ مان انهن کي پاڻي‬ ‫‪16‬۽ اتان کان اهي بيئر ڏانهن ويا ‪:‬اهو اهو کوهه آهي جنهن بابت خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڏيندس‪.‬‬ ‫لُ ڳايو‪:‬‬ ‫‪17‬پوُ اسرائيل هي گيت ڳايو‪ ،‬اي کوهه‪ ،‬وهندڙ پاڻي؛ ان ا‬ ‫ا‬ ‫‪18‬سردارن کوهه کوٽيو‪ ،‬ماڻهن جي اميرن ان کي‪ ،‬قانون ڏيندڙ جي هدايت سان‪ ،‬پنهنجن لٺن سان کوٽيو ‪.‬۽ بيابان مان متان ڏانهن ويا‪:‬‬ ‫‪19‬۽ متانہ کان نحليئيل تائين ‪:‬۽ نحليئيل کان باموت تائين‪:‬‬ ‫‪20‬۽ باموت کان وادي ۾‪ ،‬جيڪا موآب جي ملڪ ۾ آهي‪ ،‬پسگاہ جي چوٽي وُ تائين‪ ،‬جيڪا يشيمون ڏانهن ڏسندي آهي‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اسرائيل امورين جي بادشاهه سيحون ڏانهن قاصد موڪليا‪ ،‬چوڻ لڳا ته‪:‬‬ ‫‪22‬مون کي پنهنجي ملڪ مان گذرڻ ڏيو ‪:‬اسين ٻنين ۾ يا انگورن جي باغن ۾ نه وينداسين؛ اسين کوهه جو پاڻي نه پيئنداسين ‪:‬پر اسين‬ ‫بادشاهه جي رستي تي هلنداسين‪ ،‬جيستائين اسين توهان جي سرحدن کان ٻاهر نه وڃون‪.‬‬ ‫‪23‬۽ سيحون بني اسرائيل کي پنهنجي سرحد مان گذرڻ نه ڏنو‪ ،‬پر سيحون پنهنجي سڀني ماڻهن کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي خلف‬ ‫بيابان ۾ نڪتو ‪:‬۽ هو يحض ۾ آيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي خلف جنگ ڪئي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ بني اسرائيل کيس تلوار جي ڌڙ سان ماريو ۽ سندس ملڪ ارنون کان يبوق تائين‪ ،‬يعني عمون جي اولد تائين قبضو ڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته عمون جي اولد جي سرحد مضبوط هئي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ اسرائيل انهن سڀني شهرن تي قبضو ڪيو ‪:‬۽ اسرائيل امورين جي سڀني شهرن ۾‪ ،‬حسبون ۾ ۽ ان جي سڀني ڳوٺن ۾ رهڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪26‬ڇاڪاڻ ته حشبون امورين جي بادشاهه سيحون جو شهر هو‪ ،‬جنهن موآب جي اڳوڻي بادشاهه سان جنگ ڪئي هئي ۽ سندس سڄو‬ ‫ملڪ سندس هٿ مان ڪڍيو هو‪ ،‬ارنون تائين‪.‬‬ ‫‪27‬تنهن ڪري جيڪي چوڻيون ڳالهائين ٿا‪ ،‬سي چون ٿا ته حشبون ۾ اچو‪ ،‬سيحون جو شهر ٺاهيو ۽ تيار ڪيو وڃي‪:‬‬ ‫‪28‬ڇالُ ⁠جو حسبون مان باهہ نڪتي آهي‪ ،‬سيحون جي شهر مان شعل ‪.‬ان موآب جي عار کي ۽ ارنون جي بلند جاين جي سردارن کي‬ ‫ا‬ ‫ساڙي ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪29‬افسوس‪ ،‬موآب‪ ،‬اوهان تي !اي ڪموش جي قوم‪ ،‬اوهين ناس ٿي ويا آهيو ‪:‬هن پنهنجن پٽن کي جيڪي بچي ويا هئا ۽ پنهنجين ڌيئرن کي‬ ‫امورين جي بادشاه سيحون جي حوالي ڪري ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪30‬اسان انهن تي گولي هلئي آهي؛ حشبون ديبون تائين تباهه ٿي ويو آهي‪ ،‬۽ اسان انهن کي نوفہ تائين برباد ڪيو آهي‪ ،‬جيڪو ميدبا تائين‬ ‫پهچي ٿو‪.‬‬ ‫‪31‬اهڙي وُ طرح اسرائيل امورين جي ملڪ ۾ رهيو‪.‬‬ ‫لُ موڪليو‪ ،‬۽ انهن ان جي ڳوٺن تي قبضو ڪيو‪ ،‬۽ اتي موجود امورين کي ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪32‬۽‬ ‫موسي يعزر جي جاسوسي ڪرڻ ا‬ ‫ي‬ ‫لُ‬ ‫‪33‬۽ اهي ءمڙيا ۽ بسن جي رستي تي چڙهيا ‪:‬۽ بسن جو بادشاه عوج انهن جي خلف نڪتو‪ ،‬هو ۽ سندس سڀ ماڻهو‪ ،‬ادرعي ۾ جنگ ا‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هن کان نہ ڊڄ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون هن کي‪ ،‬سندس سڀني ماڻهن ۽ سندس ملڪ کي تنهنجي هٿ ۾ ڏئي‬ ‫‪34‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ڇڏيو آهي ‪.‬۽ تون ان سان اهڙو ئي سلوڪ ڪندين جيئن تو امورين جي بادشاهه سيحون سان ڪيو هو‪ ،‬جيڪو حسبون ۾ رهندو هو‪.‬‬ ‫‪35‬پوُ انهن کيس‪ ،‬سندس پٽن کي ۽ سندس سڀني ماڻهن کي ماريو‪ ،‬ايتري تائين جو ڪو به جيئرو نه بچيو ‪:‬۽ انهن سندس ملڪ تي قبضو‬ ‫ا‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬۽ بني اسرائيل اڳتي وڌيا ۽ يريحو جي ڀرسان اردن جي پار موآب جي ميدانن ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ صفور جي پٽ بالق اهو سڀ ڪجهه ڏٺو جيڪو اسرائيل امورين سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ موآب ماڻهن کان تمام گهڻو ڊڄي ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي گهڻا هئا ‪:‬۽ موآب بني اسرائيل جي ڪري پريشان هو‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪4‬۽ موآب مديان جي بزرگن کي چيو تہ "هاڻي هي ٽولي اسان جي چوڌاري سڀني کي کائي ويندي‪ ،‬جيئن ڍڳو ميدان جي گاهه کي کائي‬ ‫ويندو آهي "‪.‬۽ صفور جو پٽ بالق ان وقت موآب جو بادشاهه هو‪.‬‬ ‫لُ چيائين‬ ‫سڏڻ‬ ‫کيس‬ ‫۽‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫تي‬ ‫ڪناري‬ ‫جي‬ ‫ُ‬ ‫دريا‬ ‫جي‬ ‫ملڪ‬ ‫جي‬ ‫پٽن‬ ‫جيڪو‬ ‫‪5‬تنهنڪري هن بعور جي پٽ بلعام ڏانهن قاصد موڪليا‪،‬‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫تہ ”ڏسو‪ ،‬مصر مان هڪ قوم نڪرندي آهي ‪.‬ڏسو‪ ،‬اهي زمين جي ءمهر کي ڍڪيندا آهن ۽ منهنجي سامهون بيٺا آهن‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري هاڻي اچو‪ ،‬مون کي هن قوم تي لعنت ڪر؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي مون کان تمام وڏا آهن ‪.‬شايد مان غالب ٿيندس‪ ،‬تہ انهن کي‬ ‫ماري ڇڏيندس‪ ،‬۽ انهن کي ملڪ مان ڪڍي ڇڏيندس‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون کي خبر آهي تہ جنهن کي تون برڪت ڏيندين اهو برڪت وارو‬ ‫آهي‪ ،‬۽ جنهن کي تون لعنت ڏيندين اهو لعنتي آهي‪.‬‬ ‫‪7‬پوُ موآب جا بزرگ ۽ مديان جا بزرگ پنهنجي هٿ ۾ فال ڪڍڻ جا انعام کڻي هليا ويا؛ ۽ اهي بلعام وٽ آيا ۽ کيس بالق جون ڳالهيون‬ ‫ا‬ ‫ٻڌايون‪.‬‬ ‫‪8‬۽ هن انهن کي چيو ته اڄ رات هتي ترسو‪ ،‬۽ مان توهان کي ٻيهر ٻڌائيندس‪ ،‬جيئن خداوند مون کي ٻڌائيندو ‪:‬۽ موآب جا سردار بلعام سان‬ ‫گڏ رهيا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ خدا بلعام وٽ آيو ۽ چيو تہ‪” ،‬هي ماڻهو تو سان ڪهڙا آهن؟“‬ ‫‪10‬۽ بلعام خدا کي چيو تہ‪ ،‬موآب جي بادشاه‪ ،‬صفور جي پٽ بالق مون ڏانهن موڪليو آهي تہ‪،‬‬ ‫‪11‬ڏسو‪ ،‬مصر مان هڪ قوم نڪرندي آهي‪ ،‬جيڪا زمين جي مٿاڇري کي ڍڪيندي آهي ‪.‬هاڻي اچو‪ ،‬مون تي انهن تي لعنت ڪريو؛ شايد‬ ‫مان انهن تي غالب اچي سگهان ۽ انهن کي ٻاهر ڪڍي سگهان‪.‬‬ ‫‪12‬۽ خدا بلعام کي چيو تہ‪” ،‬تون انهن سان گڏ نہ وڃ‪ ،‬ماڻهن کي لعنت نہ ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي برڪت وارا آهن“‪.‬‬ ‫‪13‬۽ بلعام صبح جو اٿيو ۽ بالق جي سردارن کي چيو تہ ”اوهين پنهنجي ملڪ ۾ هليو وڃو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند مون کي اوهان سان گڏ‬ ‫وڃڻ جي اجازت ڏيڻ کان انڪار ڪري ٿو“‪.‬‬ ‫‪14‬پوُ موآب جا سردار اٿيا‪ ،‬۽ بالق وٽ ويا ۽ چيائون تہ‪ ،‬بلعام اسان سان گڏ اچڻ کان انڪار ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪15‬۽ بالق وري سردار موڪليا‪ ،‬جيڪي انهن کان وڌيڪ ۽ وڌيڪ معزز هئا‪.‬‬ ‫شيُ توکي مون وٽ اچڻ کان نہ روڪي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اهي بلعام وٽ آيا ۽ کيس چيائون تہ‪ ،‬صفور جو پٽ بالق چوي ٿو تہ‪ ،‬ڪا بہ‬ ‫ا‬ ‫‪17‬ڇالُ ⁠جو آ ءُ توکي تمام وڏي عزت ڏيندس‪ ،‬۽ جيڪو ڪجهہ تون مون کي چوندين سو ڪندس ‪.‬تنهنڪري‪ ،‬آ ءُ عرض ٿو ڪريان تہ‬ ‫ا‬ ‫اچو ۽ مون تي هن قوم تي لعنت وجهو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ بلعام بالق جي نوڪرن کي جواب ڏنو ته‪ ،‬جيڪڏهن بالق مون کي پنهنجو گهر چاندي ۽ سون سان ڀريل ڏئي‪ ،‬ته به مان پنهنجي خدا‬ ‫جي ڪلم کان ٻاهر نه ٿو وڃي سگهان‪ ،‬گهٽ يا وڌيڪ ڪري سگهان ٿو‪.‬‬ ‫‪19‬تنهنڪري‪ ،‬آ ءُ اوهان کي عرض ٿو ڪريان تہ اڄ رات بہ هتي ترسو‪ ،‬تہ جيئن مون کي خبر پوي تہ خداوند مون کي وڌيڪ ڇا‬ ‫چوندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لُ اچن‪ ،‬ته اٿ ۽ انهن سان گڏ هل؛ پر جيڪو ڪلم مان‬ ‫‪20‬۽ خدا رات جو بلعام وٽ آيو‪ ،‬۽ کيس چيو ته جيڪڏهن ماڻهو توکي سڏڻ ا‬ ‫توکي چوان ٿو‪ ،‬اهو ئي ڪر‪.‬‬ ‫‪21‬بلعام صبح جو اٿيو‪ ،‬پنهنجي گڏه تي زين وجهي‪ ،‬۽ موآب جي سردارن سان گڏ هليو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ خدا جو غضب هن جي وڃڻ تي ڀڙڪيو ‪:‬۽ خداوند جو ملئڪ هن جي خلف رستي ۾ بيٺو هو ‪.‬هاڻي هو پنهنجي گڏهه تي سوار هو‬ ‫۽ هن جا ٻہ نوڪر هن سان گڏ هئا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ گڏهہ خداوند جي ملئڪ کي رستي ۾ بيٺل ڏٺو‪ ،‬سندس تلوار سندس هٿ ۾ هئي‪ ،‬۽ گڏهہ رستي تان هٽي ميدان ۾ هلي وئي؛ ۽ بلعام‬ ‫لُ ڌڪ هنيو‪.‬‬ ‫گڏهہ کي رستي تي موٽائڻ ا‬ ‫‪24‬پر خداوند جو ملئڪ انگورن جي باغن جي رستي تي بيٺو هو‪ ،‬هڪ ڀت هن پاسي هئي ۽ هڪ ڀت ٻئي پاسي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جڏهن گڏهه خداوند جي ملئڪ کي ڏٺو‪ ،‬تڏهن هو وُ ڀت سان لڳي وئي ۽ بلعام جو پير ڀت سان لڳو ۽ هن وري ان کي ڌڪ هنيو‪.‬‬ ‫جاُ نه هئي‪.‬‬ ‫جاُ تي بيٺو‪ ،‬جتي ساڄي يا کاٻي پاسي ءمڙڻ جي ڪا به ا‬ ‫‪26‬پوُ خداوند جو ملئڪ اڳتي وڌيو ۽ هڪ سوڙهي ا‬ ‫ا‬ ‫‪27‬۽ جڏهن گڏهه خداوند جي ملئڪ کي ڏٺو‪ ،‬ته بلعام جي هيٺان ڪري پيو ‪:‬۽ بلعام جو غضب ڀڙڪيو‪ ،‬۽ هن گڏهه کي لٺ سان ڌڪ‬ ‫هنيو‪.‬‬ ‫‪28‬پوُ خداوند گڏهہ جو وات کوليو‪ ،‬۽ هن بلعام کي چيو تہ ”مون تو سان ڇا ڪيو آهي جو تو مون کي ٽي دفعا ماريو آهي؟“‬ ‫ا‬ ‫‪29‬۽ بلعام گڏه کي چيو تہ ”ڇاڪاڻ تہ تو مون سان ٺٺولي ڪئي آهي‪ ،‬جيڪر منهنجي هٿ ۾ تلوار هجي ها تہ هاڻي مان توکي ماري‬ ‫ڇڏيان ها“‪.‬‬ ‫‪30‬۽ گڏهه بلعام کي چيو‪" ،‬ڇا مان توهان جو گڏهه نه آهيان‪ ،‬جنهن تي توهان منهنجي هجڻ کان وٺي اڄ تائين سواري ڪئي آهي؟ ڇا مان‬ ‫ڪڏهن توهان سان ائين ڪيو هو؟ "۽ هن چيو‪" ،‬نه"‪.‬‬ ‫‪31‬پوُ خداوند بلعام جون اکيون کوليون‪ ،‬۽ هن خداوند جي ملئڪ کي رستي ۾ بيٺو ڏٺو‪ ،‬سندس تلوار سندس هٿ ۾ هئي ‪:‬۽ هن پنهنجو‬ ‫ا‬ ‫مٿو جهڪايو ۽ منهن ڀر ڪري پيو‪.‬‬ ‫لُ نڪتو آهيان‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫‪32‬خداوند جي ملئڪ کيس چيو تہ ”تو ٽي ڀيرا پنهنجي گڏهہ کي ڇو ماريو آهي؟ ڏس‪ ،‬مان توکي روڪڻ ا‬ ‫تنهنجو رستو منهنجي اڳيان غلط آهي‪.‬‬ ‫‪33‬۽ گڏهه مون کي ڏٺو‪ ،‬۽ ٽي ڀيرا مون کان ڦري ويو ‪:‬جيڪڏهن هو وُ مون کان ڦري نه ها‪ ،‬ته ُرور هاڻي مان توکي ماري ڇڏيان ها ۽‬ ‫ان کي جيئرو ڇڏي ڏيان ها‪.‬‬ ‫‪34‬بلعام خداوند جي ملئڪ کي چيو تہ ”مون گناهہ ڪيو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون کي خبر نہ هئي تہ تون منهنجي خلف رستي ۾ بيٺو‬ ‫آهين ‪.‬هاڻي جيڪڏهن توکي ڏک ٿئي تہ مان پاڻ کي واپس وٺي ويندس“‪.‬‬ ‫چئجانُ جيڪو مان توکي ٻڌائيندس “‪.‬تنهنڪري بلعام‬ ‫‪35‬۽ خداوند جي ملئڪ بلعام کي چيو تہ ”ماڻهن سان گڏ هل‪ ،‬پر رڳو اهو ڳالهہ‬ ‫ا‬ ‫بالق جي سردارن سان گڏ هليو ويو‪.‬‬

‫انگ‬

‫لُ موآب جي هڪ شهر ڏانهن نڪتو‪ ،‬جيڪو ارنون جي سرحد تي آهي‪،‬‬ ‫‪36‬جڏهن بالق ٻڌو ته بلعام آيو آهي‪ ،‬تڏهن هو ان سان ملڻ ا‬ ‫جيڪو ڪناري جي آخر ۾ آهي‪.‬‬ ‫لُ دل سان نه موڪليو هو؟ تون مون وٽ ڇو نہ آيو؟ ڇا مان توکي عزت ڏيڻ جي قابل‬ ‫سڏڻ‬ ‫توکي‬ ‫مون‬ ‫"ڇا‬ ‫‪37‬۽ بالق بلعام کي چيو تہ‬ ‫ا‬ ‫نہ آهيان؟"‬ ‫‪38‬بلعام بالق کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬آ ءُ تو وٽ آيو آهيان ‪.‬ڇا مون کي هاڻي ڪا طاقت آهي تہ ڪجهہ چئي سگهان؟ جيڪو ڪلم خدا منهنجي‬ ‫وات ۾ وجهندو‪ ،‬سو ئي ڳالهائيندس“‪.‬‬ ‫‪39‬۽ بلعام بالق سان گڏ هليو ويو‪ ،‬۽ اهي قريث ءحزوت ڏانهن آيا‪.‬‬ ‫‪40‬۽ بالق ڳئون ۽ رڍون قربان ڪيون‪ ،‬۽ بلعام ۽ انهن سردارن ڏانهن موڪليا جيڪي ساڻس گڏ هئا‪.‬‬ ‫‪41‬ٻئي ڏينهن تي بالق بلعام کي کڻي بعل جي بلند هنڌن تي وٺي ويو‪ ،‬ته جيئن اتان هو ماڻهن جو آخري حصو ڏسي سگهي‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫لُ ست ڍڳا ۽ ست رڍون تيار ڪر“‪.‬‬ ‫لُ ست قربانگاهون ٺاه ۽ هتي مون ا‬ ‫‪1‬۽ بلعام بالق کي چيو تہ ”هتي مون ا‬ ‫‪2‬۽ بالق ائين ڪيو جيئن بلعام چيو هو؛ ۽ بالق ۽ بلعام هر قربان گاہ تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ رڍ قربان ڪيو‪.‬‬ ‫لُ ايندو‪ ،‬۽ جيڪو‬ ‫‪3‬۽ بلعام بالق کي چيو تہ ”پنهنجي سوزجلي قرباني وُ جي ڀرسان بيهہ‪ ،‬۽ مان ويندس‪ ،‬شايد خداوند مون سان ملڻ ا‬ ‫جاُ تي ويو‪.‬‬ ‫ڪجهہ هو مون کي ڏيکاريندو سو مان توکي ٻڌائيندس “‪.‬۽ هو هڪڙي مٿاهين ا‬ ‫‪4‬۽ خدا بلعام سان مليو ‪:‬۽ هن کيس چيو ته مون ست قربانگاهون تيار ڪيون آهن‪ ،‬۽ مون هر قربانگاہ تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ رڍ قربان‬ ‫ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ خداوند بلعام جي وات ۾ هڪ لفظ رکيو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬بالق ڏانهن موٽي وڃ‪ ،‬۽ اهڙي طرح ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هو هن ڏانهن موٽيو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬هو پنهنجي ساڙيل قرباني جي ڀرسان بيٺو هو‪ ،‬هو ۽ موآب جا سڀئي سردار‪.‬‬ ‫‪7‬۽ هن پنهنجو مثال ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬موآب جو بادشاهه بالق مون کي ارام کان‪ ،‬اوڀر جي جبلن مان ڪڍي آيو آهي‪ ،‬۽ چوي ٿو ته‪ ،‬اچو‪،‬‬ ‫مون کي يعقوب تي لعنت ڪريو‪ ،‬۽ اچو‪ ،‬اسرائيل کي بدنام ڪريو‪.‬‬ ‫‪8‬مان ڪيئن لعنت ڪريان‪ ،‬جنهن کي خدا لعنت نه ڪئي آهي؟ يا مان ڪيئن لعنت ڪريان‪ ،‬جنهن کي خداوند لعنت نه ڪئي آهي؟‬ ‫‪9‬ڇالُ ⁠جو مان کيس پٿرن جي چوٽي وُ تان ڏسان ٿو‪ ،‬۽ ٽڪرين تان مان کيس ڏسان ٿو ‪:‬ڏسو‪ ،‬ماڻهو اڪيل رهندا‪ ،‬۽ قومن ۾ شمار نہ‬ ‫ا‬ ‫ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪10‬ڪير يعقوب جي مٽي وُ کي ڳڻائي سگهي ٿو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي چوٿين حصي جو تعداد؟ مون کي نيڪ جي موت مرڻ ڏيو‪ ،‬۽ منهنجي‬ ‫پڇاڙي سندس وانگر ٿئي!‬ ‫لُ وٺي ويو هو‪ ،‬۽ ڏس‪ ،‬تو انهن کي‬ ‫‪11‬۽ بالق بلعام کي چيو تہ ”تو مون سان ڇا ڪيو آهي؟ مون توکي پنهنجن دشمنن کي لعنت ڏيڻ ا‬ ‫پوري طرح برڪت ڏني آهي“‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هن جواب ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬ڇا مون کي اهو ڳالهائڻ تي ڌيان نه ڏيڻ گهرجي جيڪو خداوند منهنجي وات ۾ رکيو آهي؟‬ ‫جاُ تي اچ‪ ،‬جتان تون انهن کي ڏسي سگهين ٿو ‪:‬تون انهن جو رڳو پڇاڙي وُ وارو حصو‬ ‫‪13‬۽ بالق کيس چيو تہ ”مون سان گڏ ٻي ا‬ ‫ڏسندين‪ ،‬پر انهن سڀني کي نہ ڏسندين ‪:‬۽ اتان کان مون کي انهن تي لعنت ڪر“‪.‬‬ ‫‪14‬۽ هو کيس پسگاہ جي چوٽي وُ تي‪ ،‬صوفيم جي ميدان ۾ وٺي ويو‪ ،‬۽ ست قربانگاهون ٺاهيون‪ ،‬۽ هر قربانگاہ تي هڪ ٻلي ۽ هڪ رڍ‬ ‫قربان ڪئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن بالق کي چيو ته‪” ،‬هتي پنهنجي ساڙڻ واري قرباني جي ڀرسان بيٺو‪ ،‬جيستائين مان اتي خداوند سان ملندس“‪.‬‬ ‫‪16‬۽ خداوند بلعام سان مليو‪ ،‬۽ سندس وات ۾ هڪ لفظ وڌو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬بالق ڏانهن موٽي وڃ ۽ هيئن چئو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جڏهن هو ان وٽ پهتو‪ ،‬ته ڏسو ته هو پنهنجي ساڙڻ واري قرباني جي ڀرسان بيٺو هو ۽ موآب جا سردار به ساڻس گڏ هئا ‪.‬۽ بالق هن‬ ‫کي چيو ته خداوند ڇا چيو آهي؟‬ ‫ء‬ ‫‪18‬۽ هن پنهنجو مثال کنيو ۽ چيو‪” ،‬اٿ‪ ،‬بالق‪ ،‬۽ ٻڌ؛ اي صفور جا پٽ‪ ،‬منهنجي ڳالهه ٻڌ‪.‬‬ ‫‪19‬خدا انسان ناهي جو ڪوڙ ڳالهائي‪ ،‬۽ نه ئي انسان جو پٽ آهي جو توبه ڪري ‪.‬ڇا هن چيو آهي ۽ ڇا هو اهو نه ڪندو؟ يا هن ڳالهايو‬ ‫آهي ۽ ڇا هو ان کي پورو نه ڪندو؟‬ ‫‪20‬ڏسو‪ ،‬مون کي برڪت ڏيڻ جو حڪم مليو آهي ‪:‬۽ هن برڪت ڏني آهي؛ ۽ مان ان کي رد نٿو ڪري سگهان‪.‬‬ ‫‪21‬هن يعقوب ۾ بدڪاري نه ڏٺي آهي‪ ،‬۽ نه ئي اسرائيل ۾ بڇڙائي ڏٺي آهي ‪:‬خداوند سندس خدا هن سان گڏ آهي‪ ،‬۽ بادشاهه جو نعرو انهن‬ ‫۾ آهي‪.‬‬ ‫‪22‬خدا انهن کي مصر مان ڪڍيو؛ هن وٽ هڪ ٻيلي جي طاقت آهي‪.‬‬ ‫‪23‬بيشڪ يعقوب تي ڪو جادو ناهي‪ ،‬۽ نه ئي اسرائيل تي ڪا جادوگري آهي ‪:‬هن وقت جي مطابق يعقوب ۽ اسرائيل بابت چيو ويندو‪،‬‬ ‫خدا ڇا ڪيو آهي!‬ ‫‪24‬ڏسو‪ ،‬ماڻهو وڏي شينهن وانگر اٿي کڙا ٿيندا‪ ،‬۽ پاڻ کي جوان شينهن وانگر مٿي ڪندا ‪:‬هو تيستائين نه ليٽندو جيستائين شڪار نه کائي‬ ‫۽ مقتولن جو رت نه پيئي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ بالق بلعام کي چيو تہ ”انهن کي بلڪل لعنت نہ ڪر ۽ نڪي کين برڪت ڏي“‪.‬‬ ‫‪26‬پر بلعام بالق کي جواب ڏنو تہ ”ڇا مون توکي نہ چيو هو تہ جيڪو ڪجهہ خداوند چوي ٿو‪ ،‬سو مون کي ڪرڻو پوندو؟“‬ ‫‪27‬۽ بالق بلعام کي چيو تہ ”اچ‪ ،‬آ ءُ توکي ٻئي هنڌ وٺي ويندس‪ ،‬شايد خدا کي خوشي ٿئي تہ تون اتان مون کي انهن تي لعنت ڪرين“‪.‬‬ ‫‪28‬۽ بالق بلعام کي فغور جي چوٽي وُ تي وٺي ويو‪ ،‬جيڪو يشيمون ڏانهن ڏسي ٿو‪.‬‬ ‫لُ ست ڍڳا ۽ ست رڍون تيار ڪر“‪.‬‬ ‫لُ ست قربانگاهون ٺاه ۽ هتي مون ا‬ ‫‪29‬۽ بلعام بالق کي چيو تہ ”هتي مون ا‬

‫انگ‬

‫‪30‬۽ بالق ائين ڪيو جيئن بلعام چيو هو‪ ،‬۽ هر قربان گاہ تي هڪ ڍڳو ۽ هڪ رڍ قربان ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫‪1‬۽ جڏهن بلعام ڏٺو ته خداوند کي اسرائيل کي برڪت ڏيڻ پسند آهي‪ ،‬تڏهن هو ٻين وقتن وانگر جادوگرن جي ڳول ۾ نه ويو‪ ،‬پر هن‬ ‫پنهنجو منهن بيابان ڏانهن ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بلعام اکيون کڻي ڏٺو تہ بني اسرائيل پنهنجن قبيلن جي مطابق پنهنجن خيمن ۾ رهندا هئا؛ ۽ خدا جو روح هن تي نازل ٿيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ هن پنهنجو مثال کنيو ۽ چيو ته‪ ،‬بعور جي پٽ بلعام چيو آهي‪ ،‬۽ اهو ماڻهو جنهن جون اکيون کليل آهن چيو آهي‪:‬‬ ‫‪4‬هن چيو آهي‪ ،‬جنهن خدا جا لفظ ٻڌا آهن‪ ،‬جنهن قادر مطلق جو رويا ڏٺو آهي‪ ،‬هڪ رويا ۾ ڪري پيو آهي‪ ،‬پر سندس اکيون کليل آهن‪:‬‬ ‫‪5‬اي يعقوب‪ ،‬اوهان جا خيما ڪيترا سٺا آهن‪ ،‬۽ اي اسرائيل‪ ،‬اوهان جا خيما ڪيڏا سٺا آهن!‬ ‫‪6‬جيئن واديون پکڙيل آهن‪ ،‬جيئن دريا وُ جي ڪناري تي باغ‪ ،‬جيئن عود جا وڻ جيڪي خداوند لڳايا آهن‪ ،‬۽ جيئن پاڻي وُ جي ڪناري تي‬ ‫ديودار جا وڻ‪.‬‬ ‫‪7‬هو پنهنجي ٻڪرين مان پاڻي وهائيندو‪ ،‬۽ سندس ٻج ڪيترن ئي پاڻي وُ ۾ هوندو‪ ،‬۽ سندس بادشاهه اجاج کان مٿي هوندو‪ ،‬۽ سندس‬ ‫بادشاهي بلند ٿيندي‪.‬‬ ‫‪8‬خدا کيس مصر مان ڪڍيو؛ هن وٽ هڪ جهنگلي ٻيلي جي طاقت آهي ‪:‬هو پنهنجن دشمنن قومن کي کائي ويندو‪ ،‬۽ انهن جون هڏيون‬ ‫ڀڃي ڇڏيندو‪ ،‬۽ انهن کي پنهنجن تيرن سان چيري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪9‬هو ليٽيو‪ ،‬هو شينهن وانگر ليٽي پيو‪ ،‬۽ هڪ وڏي شينهن وانگر ‪:‬ڪير کيس اٿاريندو؟ برڪت وارو آهي اهو جيڪو توهان کي برڪت‬ ‫ڏئي ٿو‪ ،‬۽ لعنتي آهي اهو جيڪو توهان کي لعنت ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ بالق جو غضب بلعام تي ڀڙڪيو‪ ،‬۽ هن پنهنجا هٿ هڪٻئي سان هٿ ڪيا ‪:‬۽ بالق بلعام کي چيو ته‪ ،‬مون توکي پنهنجي دشمنن کي‬ ‫لُ سڏيو هو‪ ،‬۽ ڏسو‪ ،‬توهان انهن کي ٽي ڀيرا برڪت ڏني آهي‪.‬‬ ‫لعنت ڪرڻ ا‬ ‫جاُ تي ڀڄي وڃ ‪:‬مون سوچيو هو تہ توکي وڏي عزت ڏيان‪ ،‬پر ڏس‪ ،‬خداوند توکي عزت کان محروم‬ ‫‪11‬تنهنڪري هاڻي تون پنهنجي ا‬ ‫رکيو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ بلعام بالق کي چيو تہ ”ڇا مون اوهان جي قاصدن کي بہ نہ چيو هو جيڪي اوهان مون ڏانهن موڪليا هئا‪ ،‬تہ‬ ‫‪13‬جيڪڏهن بالق مون کي پنهنجو گهر چاندي ۽ سون سان ڀريل ڏئي‪ ،‬ته به مان خداوند جي حڪم کان ٻاهر نه ٿو وڃي سگهان‪ ،‬پنهنجي‬ ‫مرُي وُ سان سٺو يا خراب ڪم ڪريان؛ پر جيڪو خداوند چوي ٿو‪ ،‬ڇا مان اهو ئي ڳالهائيندس؟‬ ‫‪14‬۽ هاڻي‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان پنهنجي ماڻهن ڏانهن وڃان ٿو ‪:‬تنهن ڪري اچو‪ ،‬۽ مان توهان کي ٻڌائيندس ته هي ماڻهو آخري ڏينهن ۾ توهان جي‬ ‫ماڻهن سان ڇا ڪندا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن پنهنجو مثال کنيو ۽ چيو ته‪ ،‬بعور جي پٽ بلعام چيو آهي‪ ،‬۽ اهو ماڻهو جنهن جون اکيون کليل آهن چيو آهي‪:‬‬ ‫اعلي جي ڄاڻ کي ڄاتو‪ ،‬جنهن قادر مطلق جو رويا ڏٺو‪ ،‬هڪ وجد ۾ ڪري پيو‪ ،‬پر‬ ‫‪16‬اهو چيو آهي‪ ،‬جنهن خدا جا لفظ ٻڌا‪ ،‬۽ سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫سندس اکيون کليل هيون‪:‬‬ ‫‪17‬مان کيس ڏسندس‪ ،‬پر هاڻي نه ‪:‬مان کيس ڏسندس‪ ،‬پر ويجهو نه ‪:‬يعقوب مان هڪ تارو نڪرندو‪ ،‬۽ اسرائيل مان هڪ عصا نڪرندو‪،‬‬ ‫۽ موآب جي ڪنڊن کي ماريندو‪ ،‬۽ شيت جي سڀني ٻارن کي تباهه ڪندو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ادوم سندن ملڪيت ٿيندو‪ ،‬۽ شعير سندن دشمنن جي ملڪيت ٿيندو؛ ۽ اسرائيل بهادري سان ڪم ڪندو‪.‬‬ ‫‪19‬يعقوب مان هڪ اهڙو ايندو جيڪو حڪومت ڪندو‪ ،‬۽ جيڪو شهر ۾ باقي رهندو ان کي تباهه ڪندو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏهن هن عماليق ڏانهن ڏٺو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجو مثال ڏنو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬عماليق قومن ۾ پهريون هو؛ پر سندس آخري انجام اهو ٿيندو ته‬ ‫لُ تباهه ٿي ويندو‪.‬‬ ‫هو هميشه ا‬ ‫‪21‬۽ هن ڪيني ماڻهن ڏانهن ڏٺو‪ ،‬۽ پنهنجو مثال ڏنو‪ ،‬۽ چيو‪” ،‬تنهنجو رهڻ جو هنڌ مضبوط آهي‪ ،‬۽ تون پنهنجو آکيرو پٿر ۾ ٺاهين ٿو“‪.‬‬ ‫‪22‬تڏهن بہ ڪيني برباد ٿيندو‪ ،‬جيستائين اسور توکي قيد ڪري نہ وٺي وڃي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ هن پنهنجو مثال کنيو‪ ،‬۽ چيو‪ ،‬افسوس‪ ،‬جڏهن خدا هي ڪندو ته ڪير جيئرو رهندو!‬ ‫لُ ناس ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اچتيم جي ساحل کان جهاز ايندا‪ ،‬۽ اسور کي تڪليف ڏيندا‪ ،‬۽ اعبر کي تڪليف ڏيندا‪ ،‬۽ هو پڻ هميشه ا‬ ‫جاُ تي موٽي ويو ‪:‬۽ بالق به پنهنجي رستي تي هليو ويو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ بلعام اٿيو‪ ،‬۽ پنهنجي ا‬ ‫باب ‪25‬‬ ‫‪1‬۽ بني اسرائيل شطيم ۾ رهيا‪ ،‬۽ ماڻهن موآب جي ڌيئرن سان زنا ڪرڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫لُ سڏيو ‪:‬۽ ماڻهن کاڌو کاڌو ۽ پنهنجن ديوتائن کي سجدو ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ انهن ماڻهن کي پنهنجن ديوتائن جي قربانين ا‬ ‫‪3‬۽ اسرائيل پاڻ کي بعل فغور سان شامل ڪيو ‪:‬۽ خداوند جو غضب اسرائيل تي ڀڙڪيو‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ ”ماڻهن جي سڀني سردارن کي وٺي خداوند جي اڳيان سج جي سامهون ٽنگيو تہ جيئن خداوند جو سخت‬ ‫‪4‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫غضب بني اسرائيل کان ٽٽي پوي“‪.‬‬ ‫موسي بني اسرائيل جي قاُين کي چيو تہ ”اوهين هر هڪ پنهنجن ماڻهن کي قتل ڪريو جيڪي بعل فغور سان شامل ٿيا هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي جي نظر ۾ ۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت جي نظر ۾‪ ،‬جيڪي خيمه اجتماع جي دروازي‬ ‫۽‬ ‫آيو‬ ‫هڪ‬ ‫مان‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫ڏسو‪،‬‬ ‫‪6‬۽‪،‬‬ ‫ي‬ ‫تي روئي رهيا هئا‪ ،‬هڪ مديان جي عورت کي پنهنجي ڀائرن وٽ وٺي آيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جڏهن هارون ڪاهن جي پٽ االيعزر جي پٽ فينحاس اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن هو جماعت مان اٿيو ۽ پنهنجي هٿ ۾ نيزو کنيو‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪8‬۽ هو بني اسرائيلي مرد جي پٺيان خيمي ۾ ويو ۽ ٻنهي کي‪ ،‬بني اسرائيلي مرد ۽ عورت کي سندس پيٽ ۾ ڀڪوڙي ڇڏيو‪ ،‬تنهنڪري بني‬ ‫اسرائيل مان وبا بند ٿي وئي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جيڪي وبا ۾ مري ويا اهي چوويهه هزار هئا‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪10‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪11‬هارون ڪاهن جي پٽ‪ ،‬االيعزر جي پٽ‪ ،‬فينحاس‪ ،‬بني اسرائيل کان منهنجو غضب ٽاري ڇڏيو آهي‪ ،‬جڏهن ته هو انهن ۾ منهنجي خاطر‬ ‫غيرتمند هو‪ ،‬ته جيئن مون بني اسرائيل کي پنهنجي غيرت ۾ ناس نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬تنهنڪري چئو تہ ڏسو‪ ،‬مان کيس پنهنجو امن جو عهد ڏيان ٿو‪:‬‬ ‫لُ‬ ‫لُ غيرتمند هو ۽ بني اسرائيل ا‬ ‫پوُ سندس اولد کي دائمي ڪاهنن جو عهد ملندو؛ ڇاڪاڻ ته هو پنهنجي خدا ا‬ ‫‪13‬۽ ان کي ۽ ان کان ا‬ ‫ڪفارو ادا ڪيو‪.‬‬ ‫‪14‬هاڻي جيڪو اسرائيلي قتل ڪيو ويو هو‪ ،‬جيڪو مديانين عورت سان گڏ قتل ڪيو ويو هو‪ ،‬ان جو نالو زمري هو‪ ،‬جيڪو سلو جو پٽ‬ ‫هو‪ ،‬جيڪو شمعونين جي هڪ سردار گهراڻي جو سردار هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيڪا مديان جي عورت قتل ڪئي وئي ان جو نالو ڪزبي هو‪ ،‬جيڪا صور جي ڌي وُ هئي؛ هو هڪ قوم جو سردار هو‪ ،‬۽ مديان ۾‬ ‫هڪ سردار گهر جو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪16‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪17‬مديانين کي تنگ ڪر ۽ انهن کي ماريو‪:‬‬ ‫‪18‬ڇالُ ⁠جو اهي اوهان کي پنهنجن مڪاري وُ سان تنگ ڪن ٿا‪ ،‬جن سان انهن اوهان کي فغور جي معاملي ۾ ۽ ڪزبي جي معاملي ۾‪،‬‬ ‫ا‬ ‫جيڪا مديان جي هڪ سردار جي ڌي وُ هئي‪ ،‬۽ انهن جي ڀيڻ‪ ،‬جيڪا فغور جي خاطر وبا جي ڏينهن ماري وئي هئي‪ ،‬فريب ڏنو آهي‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫موسي ۽ هارون ڪاهن جي پٽ االيعزر سان ڳالهايو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫پوُ ائين ٿيو‪ ،‬جو خداوند‬ ‫‪1‬۽ وبا کان ا‬ ‫ي‬ ‫‪2‬بني اسرائيل جي سڀني جماعتن جو تعداد وٺو‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي جي عمر وارن‪ ،‬انهن جي پي ءُ جي گهراڻي جي مطابق‪ ،‬اهي‬ ‫سڀئي جيڪي اسرائيل ۾ جنگ ۾ وڃڻ جي قابل آهن‪.‬‬ ‫موسي ۽ االيعزر ڪاهن انهن سان موآب جي ميدانن ۾ اردن جي ڪناري تي يريحو جي ويجهو ڳالهايو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي ۽ بني اسرائيل کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬جيڪي مصر جي ملڪ مان نڪتا هئا‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن‬ ‫خداوند‬ ‫‪4‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫ماڻهن جو ڳڻپ ڪريو‪.‬‬ ‫‪:‬روبين جو اولد؛ حنوڪ‪ ،‬جنهن مان حنوڪين جو خاندان آهي ‪:‬فلو مان فلوئي جو خاندان‪:‬‬ ‫‪5‬روبين‪ ،‬اسرائيل جو وڏو پٽ ء‬ ‫ء‬ ‫‪6‬حصرون مان حصرونين جو خاندان ۽ ڪرمي مان ڪرميين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪7‬اهي روبين جي خاندانن جا خاندان آهن ‪:‬۽ انهن مان جيڪي ڳڻپ ڪيا ويا ٽيتاليهه هزار ست سئو ٽيهه هئا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ فلو جو پٽ االياب هو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون جي خلف قورح‬ ‫جن‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫مشهور‬ ‫۾‬ ‫جماعت‬ ‫جيڪي‬ ‫هو‪،‬‬ ‫ابيرام‬ ‫۽‬ ‫داٿان‬ ‫اهو‬ ‫‪.‬هي‬ ‫ابيرام‬ ‫۽‬ ‫داٿان‬ ‫‪:‬نموئيل‪،‬‬ ‫‪9‬۽ االياب جا پٽ‬ ‫ي‬ ‫جي جماعت ۾ جهڳڙو ڪيو‪ ،‬جڏهن انهن خداوند جي خلف جهڳڙو ڪيو‪:‬‬ ‫‪10‬۽ زمين پنهنجو وات کوليو ۽ انهن کي قورح سميت نگليو‪ ،‬جڏهن اهو لشڪر مري ويو‪ ،‬جڏهن باهه ٻه سو پنجاهه ماڻهن کي کائي وئي ‪:‬‬ ‫۽ اهي هڪ نشاني بڻجي ويا‪.‬‬ ‫‪11‬پر قورح جا ٻار نه مري ويا‪.‬‬ ‫‪12‬شمعون جا پٽ انهن جي خاندانن موجب هي هئا ‪:‬نموئيل مان نموئيلي خاندان‪ ،‬يامين مان يامينين خاندان‪ ،‬ياڪين مان ياڪيني خاندان‪،‬‬ ‫‪13‬زارح مان زارحين جو خاندان ۽ شائول مان شائولين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪14‬هي شمعونين جا خاندان آهن‪ ،‬ٻہ هزار ٻہ سؤ‪.‬‬ ‫‪15‬جاد جو اولد انهن جي خاندانن مطابق ‪:‬صفون مان صفونين جو خاندان‪ ،‬حجي مان حجين جو خاندان‪ ،‬شوني مان شوني جو خاندان‪،‬‬ ‫‪16‬اوزني مان اوزني خاندان ۽ عيري مان عيري خاندان‪.‬‬ ‫‪17‬عرود مان ارودي خاندان ۽ اريلي مان ارودي خاندان‪.‬‬ ‫‪18‬اهي جاد جي اولد جا خاندان آهن‪ ،‬انهن مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬چاليهه هزار پنج سئو هئا‪.‬‬ ‫‪19‬يهوداہ جا پٽ عير ۽ اونان هئا ‪:‬۽ عير ۽ اونان ڪنعان جي ملڪ ۾ مري ويا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ يهوداہ جا پٽ پنهنجي خاندانن موجب هي هئا ‪:‬شيلہ مان شيلنين جو خاندان‪ ،‬فارص مان فارصين جو خاندان‪ ،‬زارح مان زارحيين‬ ‫جو خاندان‪.‬‬ ‫‪21‬۽ فارص جا پٽ هي هئا ‪:‬حصرون مان حصرونين جو خاندان ۽ حمول مان حمولين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪22‬اهي يهودا جا خاندان آهن‪ ،‬جن جي ڳڻپ ڪئي وئي‪ ،‬انهن جو تعداد ڇهتر هزار پنج سئو هو‪.‬‬ ‫‪23‬ااشڪار جي اولد مان سندن خاندانن موجب ‪:‬تولع مان تولعي خاندان ۽ پوع مان پوني خاندان‪.‬‬ ‫‪24‬ياشوب کان ياشوبين جو خاندان ‪:‬شمرون کان شمرونين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪25‬ااشڪار جي خاندانن مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬اهي چوسٺ هزار ٽي سئو هئا‪.‬‬ ‫‪26‬زبولون جي اولد مان انهن جي خاندانن موجب ‪:‬سرد مان سردين جو خاندان‪ ،‬ايلون مان ايلونين جو خاندان‪ ،‬يحليل مان يحليلين جو‬ ‫خاندان‪.‬‬ ‫‪27‬زبولونين جا اهي خاندان هئا‪ ،‬جن جي ڳڻپ ڪئي وئي‪ ،‬تن مان سٺ هزار پنج سؤ ماڻهو هئا‪.‬‬ ‫‪28‬يوسف جا پٽ سندن خاندانن موجب منسي ۽ افرائيم هئا‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪29‬منسي جي اولد مان ‪:‬ماخير مان ماخيرين جو خاندان ‪:‬۽ ماخير مان جلعاد پيدا ٿيو ‪:‬جلعاد مان جلعادين جو خاندان ٿيو‪.‬‬ ‫‪30‬هي اجلعاد جا پٽ آهن ‪:‬يعزر کان يعزرين جو خاندان ‪:‬حالق کان حالقين جو خاندان‪:‬‬ ‫‪31‬۽ اسرئيل مان اسرئيلي خاندان ۽ شڪم مان شڪم وارن خاندان‪.‬‬ ‫‪32‬۽ سميداع مان سميداعين جو خاندان ‪:‬۽ حفر مان حفريعين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪33‬۽ هيفر جي پٽ صلفحاد کي پٽ نه هئا‪ ،‬پر ڌيئرون هيون ‪:‬۽ صلفحاد جي ڌيئرن جا نال محل‪ ،‬نوحا‪ ،‬حجل‪ ،‬ملڪا ۽ ترُا هئا‪.‬‬ ‫‪34‬ااهي منسسي جا گهراڻا آهن‪ ،‬۽ انهن مان جيڪي ڳڻيا ويا‪ ،‬ٻاونجاه هزار ست سؤ‪.‬‬ ‫شثيلوه مان ء‬ ‫‪35‬اافرائيم جا پٽ انهن جي خاندانن موجب هي هئا ‪ :‬ء‬ ‫شثا الهين جو خاندان‪ ،‬بکر مان بوخ اورين جو خاندان‪ ،‬تحان مان تحانين جو‬ ‫خاندان‪.‬‬ ‫‪36‬۽ اهي سوتلح جا پٽ آهن ‪:‬عيران کان عيراني خاندان‪.‬‬ ‫‪37‬اافرائيم جي پٽن جا گهراڻا ااهي آهن‪ ،‬جن جي ڳڻپ ڪئي وئي‪ ،‬ٻہ ٽيهہ هزار پنج سؤ‪ ،‬ااهي يوسف جا پٽ پنهنجي پنهنجي گهراڻي موجب‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫‪38‬بنيامين جا پٽ انهن جي خاندانن موجب هي هئا ‪:‬بالع مان بلئي خاندان‪ ،‬اشبيل مان اشبيلي خاندان‪ ،‬احيرام مان احيرامين خاندان‪،‬‬ ‫‪39‬شوفام مان شوفامين جو خاندان ‪:‬هوفام مان هوفامين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪40‬۽ بالع جا پٽ ارد ۽ نعمان هئا ‪:‬ارد مان اردين جو خاندان ۽ نعمان مان نعمين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪41‬ااهي بنيامين جا پٽ پنهنجي گهراڻن موجب هئا ‪:‬۽ انهن مان ڳڻپ ۾ پنجيتاليه هزار ڇهه سئو هئا‪.‬‬ ‫‪42‬دان جا پٽ انهن جي خاندانن مطابق هي هئا ‪:‬سوحام مان سوحامين جو خاندان ‪.‬دان جا خاندان انهن جي خاندانن مطابق هي هئا‪.‬‬ ‫‪43‬شوحامين جي سڀني خاندانن جي ڳڻپ موجب‪ ،‬چوهٺ هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪44‬آشر جي اولد مان سندن خاندانن موجب ‪:‬جمنا کان جمنين جو خاندان‪ ،‬يسوئي کان يسوئي جو خاندان‪ ،‬بريعه کان بريعي جو خاندان‪.‬‬ ‫‪:‬حبر کان احبرين جو خاندان ۽ ءملڪئيل کان ءملڪئيلي خاندان‪.‬‬ ‫‪45‬بريعه جي اولد مان ا‬ ‫‪46‬۽ آشر جي ڌي وُ جو نالو سارہ هو‪.‬‬ ‫‪47‬اهي آشر جي اولد جا گهراڻا آهن‪ ،‬جن جي ڳڻپ ڪئي وئي‪ ،‬تن مان ٽيپنج هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪48‬نفتالي جي اولد مان انهن جي خاندانن موجب ‪:‬يحصئيل مان يحصئيلي خاندان ۽ ءجوني مان ءجوني خاندان‪.‬‬ ‫‪49‬يصر مان يصرين جو خاندان ۽ شليم مان شليمين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪50‬اهي نفتالي جا خاندان انهن جي گهراڻن موجب آهن ‪:‬۽ انهن مان ڳڻپ ۾ پنجيتاليهه هزار چار سئو هئا‪.‬‬ ‫‪51‬اهي بني اسرائيلن جا ڳڻپ ڪيل ڇهه لک هڪ هزار ست سئو ٽيهه هئا‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪52‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪53‬انهن ۾ زمين نالن جي تعداد جي مطابق ورهايل هوندي‪.‬‬ ‫‪54‬گهڻن کي وڌيڪ ميراث ڏيندو ۽ ٿورن کي گهٽ ميراث ڏيندو ‪.‬هر ڪنهن کي سندس ميراث ڳڻپ جي حساب سان ڏني ويندي‪.‬‬ ‫‪55‬پر زمين کي پءٽ ذريعي ورهايو ويندو ‪:‬انهن جي ابن ڏاڏن جي قبيلن جي نالن مطابق انهن کي وارث بڻايو ويندو‪.‬‬ ‫‪56‬قءطعو موجب ان جي ملڪيت گهڻن ۽ ٿورن ۾ ورهائجي ويندي‪.‬‬ ‫‪57‬۽ اهي اهي آهن جيڪي لوين مان انهن جي خاندانن مطابق ڳڻيا ويا ‪:‬گيرسون مان گيرسونين جو خاندان‪ ،‬قهات مان قهاتين جو خاندان‪،‬‬ ‫مراري مان مرارين جو خاندان‪.‬‬ ‫‪58‬لوين جا خاندان هي آهن ‪:‬لبني خاندان‪ ،‬حبرون خاندان‪ ،‬محلين خاندان‪ ،‬موشي خاندان‪ ،‬قورات خاندان ‪.‬۽ قهات مان عمرام پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪59‬۽ عمرام جي زال جو نالو يوڪبد هو‪ ،‬جيڪا لوي جي ڌي وُ هئي‪ ،‬جيڪا سندس ما ءُ مصر ۾ لوي مان پيدا ٿي هئي ‪.‬۽ عمرام مان‬ ‫موسي ۽ سندن ڀيڻ مريم پيدا ٿي‪.‬‬ ‫هارون ۽‬ ‫ي‬ ‫‪60‬۽ هارون مان ناداب‪ ،‬ابيهو‪ ،‬العزر ۽ ااتمار پيدا ٿيا‪.‬‬ ‫‪61‬۽ ناداب ۽ ابيهو مري ويا‪ ،‬جڏهن انهن خداوند جي اڳيان عجيب باهه پيش ڪئي‪.‬‬ ‫‪62‬۽ انهن مان ٽيويهه هزار مرد هڪ مهيني ۽ ان کان مٿي هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن کي بني اسرائيل ۾ شمار نه ڪيو ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن‬ ‫کي بني اسرائيل ۾ ڪا به ميراث نه ڏني وئي هئي‪.‬‬ ‫موسي ۽ االيعزر ڪاهن ڳڻيندا هئا‪ ،‬جن بني اسرائيل کي موآب جي ميدانن ۾ اردن جي ڪناري تي يريحو جي‬ ‫‪63‬ااهي اءهي آهن جن کي‬ ‫ي‬ ‫ويجهو ڳڻيو هو‪.‬‬ ‫موسي ۽ هارون ڪاهن ڳڻيو هو‪ ،‬جڏهن انهن بني اسرائيل کي سينا جي بيابان ۾ ڳڻيو هو‪.‬‬ ‫کي‬ ‫جنهن‬ ‫هو‬ ‫نه‬ ‫اهڙو‬ ‫به‬ ‫ڪو‬ ‫مان‬ ‫‪64‬پر انهن‬ ‫ي‬ ‫سواُ يفنه جي پٽ ڪالب ۽ نون‬ ‫بچيو‪،‬‬ ‫نہ‬ ‫ڪوبہ‬ ‫مان‬ ‫انهن‬ ‫‪.‬۽‬ ‫مرندا‬ ‫۾‬ ‫بيابان‬ ‫ُرور‬ ‫اهي‬ ‫تہ‪،‬‬ ‫هو‬ ‫چيو‬ ‫بابت‬ ‫انهن‬ ‫خداوند‬ ‫⁠تہ‬ ‫‪65‬ڇاڪاڻ‬ ‫ا‬ ‫جي پٽ يشوع جي‪.‬‬ ‫باب ‪27‬‬ ‫صلفحاد جون ڌيئرون‪ ،‬جيڪو هيفر جو پٽ‪ ،‬اجلعاد جو پٽ‪ ،‬ماخير جو پٽ‪ ،‬منسي جو پٽ‪ ،‬يوسف جي پٽ منسي جي خاندانن مان‬ ‫ا‬ ‫‪1‬پوُ ا‬ ‫آيون ‪:‬۽ سندس ڌيئرن جا نال هي آهن ‪:‬محل‪ ،‬نوح‪ ،‬حجل‪ ،‬ملڪا ۽ ترُه‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬اليعزر ڪاهن‪ ،‬سردارن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان‪ ،‬خيمه اجتماع جي دروازي تي بيٺا هئا‪ ،‬۽ چوڻ لڳا‪،‬‬ ‫‪2‬۽ اهي‬ ‫ي‬ ‫‪3‬اسان جو پي ءُ بيابان ۾ مري ويو‪ ،‬۽ هو انهن جي ٽولي ۾ نه هو جيڪي قورح جي ٽولي ۾ خداوند جي خلف گڏ ٿيا هئا؛ پر هو پنهنجي‬ ‫گناهه ۾ مري ويو‪ ،‬۽ کيس ڪو به پٽ نه هو‪.‬‬ ‫‪4‬اسان جي پي ءُ جو نالو سندس خاندان مان ڇو ختم ڪيو وڃي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته کيس ڪو پٽ ڪونهي؟ تنهن ڪري اسان کي اسان جي پي ءُ‬ ‫جي ڀائرن سان گڏ ملڪيت ڏيو‪.‬‬

‫انگ‬

‫موسي انهن جو معاملو خداوند جي اڳيان پيش ڪيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫خداوند‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪7‬صلفحاد جون ڌيئرون صحيح چون ٿيون ‪:‬تون ُرور انهن کي انهن جي پي ءُ جي ڀائرن سان گڏ ميراث جو حصو ڏي؛ ۽ تون انهن جي‬ ‫پي ءُ جي ميراث انهن کي پهچائيندين‪.‬‬ ‫پوُ توهان سندس ميراث سندس ڌي وُ کي‬ ‫ته‬ ‫هجي‪،‬‬ ‫نه‬ ‫پٽ‬ ‫ڪو‬ ‫کيس‬ ‫۽‬ ‫وڃي‬ ‫مري‬ ‫ماڻهو‬ ‫ڪو‬ ‫جيڪڏهن‬ ‫‪8‬۽ تون بني اسرائيلن کي چئو تہ‬ ‫ا‬ ‫ڏيو‪.‬‬ ‫پوُ توهان ان جي ميراث سندس ڀائرن کي ڏيندا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جيڪڏهن ان جي ڪا ڌي وُ نه هجي ته ا‬ ‫پوُ توهان سندس ميراث سندس پي ءُ جي ڀائرن کي ڏيندا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جيڪڏهن سندس ڪو ڀائر نه هجي ته ا‬ ‫پوُ توهان سندس ميراث سندس مائٽ کي ڏيو جيڪو سندس خاندان مان سندس ويجهو‬ ‫‪11‬۽ جيڪڏهن سندس پي ءُ جا ڀائر نه هجن‪ ،‬ته ا‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫لُ فيصلي جو قانون هوندو‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫هجي‪ ،‬۽ هو ان جو مالڪ ٿيندو ‪.‬۽ اهو بني اسرائيل ا‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو تہ ”هن جبل عباريم تي چڙه ۽ اهو ملڪ ڏس جيڪو مون بني اسرائيل کي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪13‬۽ جڏهن تون اهو ڏسندين‪ ،‬تڏهن تون پڻ پنهنجي قوم ۾ گڏ ٿيندين‪ ،‬جيئن تنهنجو ڀا ءُ هارون گڏ ڪيو ويو هو‪.‬‬ ‫‪14‬ڇاڪاڻ ته توهان صين جي بيابان ۾‪ ،‬جماعت جي جهڳڙي ۾‪ ،‬منهنجي حڪم جي خلف بغاوت ڪئي‪ ،‬ته جيئن مون کي انهن جي اکين‬ ‫اڳيان پاڻي تي پاڪ ڪيو وڃي ‪:‬اهو صين جي بيابان ۾ قاديش ۾ مريبه جو پاڻي آهي‪.‬‬ ‫موسي خداوند سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪15‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪16‬خداوند‪ ،‬سڀني انساني روحن جو خدا‪ ،‬جماعت تي هڪ ماڻهو مقرر ڪري‪،‬‬ ‫‪17‬جيڪو انهن جي اڳيان نڪري سگهي ٿو‪ ،‬۽ جيڪو انهن جي اڳيان اندر وڃي سگهي ٿو‪ ،‬۽ جيڪو انهن کي ٻاهر ڪڍي سگهي ٿو‪ ،‬۽‬ ‫جيڪو انهن کي اندر آڻي سگهي ٿو؛ ته جيئن خداوند جي جماعت رڍن وانگر نه هجي جن جو ڪو چرواہ نه هجي‪.‬‬ ‫موسي کي چيو تہ‪ ،‬نون جي پٽ يشوع کي وٺي وڃ‪ ،‬جيڪو هڪ ماڻهو آهي جنهن ۾ روح آهي‪ ،‬۽ پنهنجو هٿ ان تي رک‪.‬‬ ‫‪18‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪19‬۽ کيس االيعزر ڪاهن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان بيهاريو‪ ،‬۽ انهن جي نظر ۾ کيس حڪم ڏيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ تون پنهنجي عزت مان ڪجهہ هن تي رک تہ جيئن بني اسرائيل جي سڄي جماعت فرمانبردار ٿئي‪.‬‬ ‫لُ صلح پڇندو ‪:‬هن جي حڪم‬ ‫پوُ هن ا‬ ‫‪21‬۽ هو اليعزر ڪاهن جي اڳيان بيٺو هوندو‪ ،‬جيڪو خداوند جي اڳيان اوريم جي فيصلي کان ا‬ ‫تي اهي ٻاهر نڪرندا ۽ هن جي حڪم تي اهي اندر ايندا‪ ،‬هو ۽ هن سان گڏ سڀ بني اسرائيل‪ ،‬يعني سڄي جماعت‪.‬‬ ‫موسي ائين ڪيو جيئن خداوند کيس حڪم ڏنو هو ‪:‬۽ هن يشوع کي وٺي اليعزر ڪاهن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان بيهاريو‪.‬‬ ‫‪22‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي جي هٿ سان حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيئن‬ ‫ڏنو‪،‬‬ ‫حڪم‬ ‫کيس‬ ‫۽‬ ‫رکيا‬ ‫تي‬ ‫هن‬ ‫هٿ‬ ‫پنهنجا‬ ‫هن‬ ‫‪23‬۽‬ ‫ي‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ‪ ،‬جيڪا باهه ۾ ڏني وئي آهي‪ ،‬منهنجي‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن کي حڪم ڪر ۽ انهن کي چئو ته منهنجو نذرانو ۽ منهنجي ماني منهنجي قربانين ا‬ ‫لُ‪ ،‬توهان مون کي انهن جي مناسب وقت تي پيش ڪرڻ جي ڪوشش ڪندا‪.‬‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫خوشبوُ ا‬ ‫‪3‬۽ تون انهن کي چئو تہ هي باهه جي قرباني آهي جيڪا توهان خداوند کي پيش ڪندا ‪:‬روزانو ٻه هڪ سال جا بي عيب ٻڪريون‪،‬‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫مسلسل ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫‪4‬هڪڙو گهيٽو صبح جو قربان ڪر ۽ ٻيو گهيٽو شام جو‪.‬‬ ‫لُ ايفا جو ڏهون حصو اٽو‪ ،‬جيڪو هڪ هيان جي چوٿين حصي سان ڀريل تيل سان مليو ويو هجي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ميوي جي قرباني ا‬ ‫لُ مقرر ڪئي وئي هئي‪ ،‬جيڪا خداوند‬ ‫‪6‬ااها هڪ هر وقت جي ساڙڻ واري قرباني آهي‪ ،‬جيڪا سينا جبل تي هڪ خوشگوار‬ ‫خوشبوُ ا‬ ‫ا‬ ‫لُ باه سان ڪيل قرباني هئي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫جاُ تي مضبوط شراب کي پيئڻ جي نذراني‬ ‫‪7‬۽ ان جي پيئڻ جي نذراني هر گهيٽي سان هڪ ه اين جو چوٿون حصو هوندي ‪.‬تون پاڪ ا‬ ‫طور خداوند جي آڏو اوتيندين‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ٻيو گهيٽو شام جو پيش ڪجو ‪:‬صبح جي ميوي جي نذراني وانگر ۽ ان جي پيئڻ جي نذراني وانگر‪ ،‬تون ان کي باهه جي قرباني طور‬ ‫خوشبوُ هجي‪.‬‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫پيش ڪر‪ ،‬جيڪا خداوند ا‬ ‫‪9‬۽ سبت جي ڏينهن تي ٻہ پهرين سال جا بي عيب ٻہ ٻڪريون‪ ،‬۽ ٻن ڏهين حصي جو اٽو‪ ،‬جيڪو تيل سان مليو ويو هجي‪ ،‬۽ ان جي پيئڻ‬ ‫جي نذراني سان گڏ‪.‬‬ ‫‪10‬هي هر سبت جي ڏينهن تي ساڙڻ واري قرباني آهي‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اوهان جي مهينن جي شروعات ۾ اوهان خداوند کي ساڙڻ واري قرباني پيش ڪندا‪ ،‬ٻہ جوان ٻڪريون‪ ،‬هڪ گهيٽو‪ ،‬ست گهيٽا‬ ‫پهرين سال جا بي عيب‪.‬‬ ‫لُ ٻه‬ ‫لُ ٽي ڏهون حصو اٽو ۽ هر هڪ رڍ سان تيل سان مليل ميدي جي قرباني ا‬ ‫‪12‬۽ هر هڪ ڍڳي سان تيل سان مليل ميدي جي قرباني ا‬ ‫ڏهون حصو اٽو‪.‬‬ ‫لُ‬ ‫لُ جيڪا خداوند ا‬ ‫لُ گوشت جي قرباني طور تي تيل سان مليل اٽي جو ڏهون حصو ڏيو؛ ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫‪13‬۽ هر هڪ گهيٽي ا‬ ‫خوشبوُ ۽ باه سان ڪيل قرباني آهي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫لُ چوٿون حصو هين هوندي ‪.‬هي‬ ‫لُ ٽيون حصو هين ۽ هر گهيٽي ا‬ ‫لُ اڌ هين شراب‪ ،‬هر رڍ ا‬ ‫‪14‬۽ انهن جي پيئڻ جي نذراني هر گابي ا‬ ‫سال جي سڀني مهينن ۾ هر مهيني جي ساڙڻ واري قرباني آهي‪.‬‬ ‫لُ هڪ ٻڪري پيش ڪئي وڃي‪ ،‬اهو روزاني ساڙڻ واري قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان‬ ‫‪15‬۽ خداوند جي آڏو گناهه جي قرباني ا‬ ‫علوہ هوندو‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪16‬۽ پهرين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي خداوند جي عيد فصح آهي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ هن مهيني جي پندرهين ڏينهن تي عيد آهي ‪:‬ست ڏينهن تائين بيخميري ماني کائي ويندي‪.‬‬ ‫‪18‬پهرين ڏينهن تي هڪ پاڪ گڏجاڻي ٿيندي‪ ،‬توهان ان ۾ ڪو به ڪم نه ڪندا‪.‬‬ ‫لُ بي‬ ‫‪19‬پر اوهين خداوند جي آڏو باهہ جي قرباني پيش ڪندا‪ ،‬ٻہ جوان ٻڪريون‪ ،‬هڪ گهيٽو ۽ ست هڪ سال جا ٻچا ‪.‬اهي اوهان ا‬ ‫عيب هوندا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ انهن جي ميوي جي نذراني تيل سان مليل ميدي مان هجي ‪.‬هر ٻڪري سان ٽي ڏهون حصو ۽ هر رڍ سان ٻه ڏهون حصو پيش ڪرڻ‬ ‫گهرجي‪.‬‬ ‫لُ ڏهون حصو پيش ڪر‪.‬‬ ‫‪21‬ستن ئي گهيٽن ۾‪ ،‬هر گهيٽي ا‬ ‫لُ هڪڙو ٻڪرو ڏيو‪.‬‬ ‫لُ گناهہ جي قرباني ا‬ ‫‪22‬۽ اوهان جي ڪفاري ا‬ ‫لُ آهي‪.‬‬ ‫‪23‬اوهين انهن کي صبح جو ساڙڻ واري قرباني سان گڏ پيش ڪندا‪ ،‬جيڪا هميشه جي ساڙڻ واري قرباني ا‬ ‫خوشبوُ آهي ‪.‬‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫ا‬ ‫‪24‬انهي وُ طريقي سان توهان ستن ڏينهن تائين روزانو باهه جي قرباني جو گوشت پيش ڪندا‪ ،‬جيڪو خداوند ا‬ ‫اهو روزاني ساڙڻ واري قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي نذراني کان علوہ پيش ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ ستين ڏينهن تي اوهان جو پاڪ اجتماع ٿيندو‪ ،‬اوهين ڪوبہ ڪم نہ ڪندا‪.‬‬ ‫پوُ خداوند ڏانهن نئين ميوي جي قرباني آڻيو‪ ،‬تڏهن اوهان‬ ‫‪26‬۽ پهرين ميوي جي ڏينهن تي‪ ،‬جڏهن اوهين پنهنجن هفتن جي موڪل کان ا‬ ‫جو هڪ پاڪ اجتماع ٿيندو؛ اوهين ڪوبہ ڪم نہ ڪندا‪:‬‬ ‫بوُ طور پيش ڪندا‪ ،‬ٻہ ٻڪريون‪ ،‬هڪ گهيٽو ۽ ست گهيٽا پهرين سال جا‪.‬‬ ‫‪27‬پر اوهين ساڙڻ واري قرباني خداوند جي اڳيان خوش ا‬ ‫‪28‬۽ انهن جي ميوي جي نذراني جي طور تي تيل سان مليل ميدو‪ ،‬هر هڪ ٻڪري سان ٽي ڏهون حصو ۽ هر هڪ رڍ سان ٻه ڏهون‬ ‫حصو‪،‬‬ ‫لُ ڏهين حصي جو هڪ حصو؛‬ ‫‪29‬ستن ئي گهيٽن ۾‪ ،‬هر گهيٽي ا‬ ‫لُ ٻڪرين مان هڪڙو ٻڪرو به ڏيو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ اوهان جي ڪفاري ا‬ ‫لُ بي عيب هوندا )۽ انهن‬ ‫‪31‬اوهين انهن کي روزاني ساڙڻ واري قرباني ۽ ان جي ميوي جي قرباني کان علوہ پيش ڪندا‪( ،‬اهي اوهان ا‬ ‫سواُ‪.‬‬ ‫جي پيئڻ جي قربانين کان‬ ‫ا‬ ‫باب ‪29‬‬ ‫لُ توتارا‬ ‫‪1‬۽ ستين مهيني ۾‪ ،‬مهيني جي پهرين ڏينهن تي‪ ،‬توهان جو هڪ پاڪ اجتماع ٿيندو؛ توهان ڪو به ڪم نه ڪندا ‪:‬اهو توهان ا‬ ‫وڄائڻ جو ڏينهن آهي‪.‬‬ ‫لُ ساڙڻ واري قرباني پيش ڪندا‪ ،‬هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو ۽ ست هڪ‬ ‫لُ خوشگوار‬ ‫خوشبوُ جي ا‬ ‫ا‬ ‫‪2‬۽ اوهين خداوند جي ا‬ ‫سال جا ٻڪريون جيڪي بي عيب هجن‪.‬‬ ‫لُ ٻه ڏهه حصا‪،‬‬ ‫لُ ٽي ڏهه حصا ۽ هر هڪ رڍ ا‬ ‫‪3‬۽ انهن جي ميوي جي نذراني تيل سان مليل ميدو مان هجي‪ ،‬هر هڪ ٻڪري ا‬ ‫لُ ڏهون حصو‪:‬‬ ‫‪4‬۽ ستن ئي گهيٽن ۾‪ ،‬هر گهيٽي ا‬ ‫لُ هڪڙو ٻڪرو بہ کڻو‪:‬‬ ‫لُ گناهہ جي قرباني ا‬ ‫‪5‬۽ اوهان جي ڪفاري ا‬ ‫‪6‬مهيني جي ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني‪ ،‬۽ روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ انهن جي پيئڻ جي‬ ‫لُ باهه سان ڪئي ويندي آهي‪.‬‬ ‫قربانين کان علوہ‪ ،‬انهن جي دستور مطابق‪ ،‬هڪ خوشگوار‬ ‫لُ‪ ،‬جيڪا خداوند ا‬ ‫خوشبوُ ا‬ ‫ا‬ ‫‪7‬۽ اوهان جو هن ستين مهيني جي ڏهين ڏينهن تي هڪ پاڪ گڏجاڻي ٿيندي؛ ۽ اوهين پنهنجن جانن کي ڏک ڏيو‪ ،‬اوهين ان ۾ ڪو به ڪم‬ ‫نه ڪريو‪.‬‬ ‫لُ ساڙڻ واري قرباني پيش ڪندا‪ ،‬هڪڙو جوان ٻڪرو‪ ،‬هڪڙو گهيٽو ۽ ست هڪ سال جا‬ ‫‪8‬پر اوهين خداوند کي خوشگوار‬ ‫خوشبوُ ا‬ ‫ا‬ ‫لُ بي عيب هوندا‪.‬‬ ‫ٻچا؛ اهي اوهان ا‬ ‫‪9‬۽ انهن جي ميوي جي نذراني تيل سان مليل ميدو مان هجي‪ ،‬هر هڪ ٻڪري سان ٽي ڏهه حصا ۽ هر هڪ رڍ سان ٻه ڏهه حصا‪.‬‬ ‫لُ ڏهين حصي جو ڪو به حصو‪:‬‬ ‫‪10‬ستن ئي گهيٽن ۾‪ ،‬هر گهيٽي ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬ڪفاري جي گناهه جي قرباني ۽ دائمي ساڙڻ جي قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ پيئڻ جي‬ ‫‪11‬گناهه جي قرباني ا‬ ‫قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ستين مهيني جي پندرهين ڏينهن تي توهان جو هڪ پاڪ اجتماع ٿيندو؛ توهان ڪو به ڪم نه ڪندا‪ ،‬۽ توهان ست ڏينهن تائين‬ ‫لُ عيد ملهائيندا‪.‬‬ ‫خداوند جي ا‬ ‫خوشبوُ هوندي‪ ،‬تيرهن جوان‬ ‫واري‬ ‫ُ‬ ‫خوشي‬ ‫خداوند‬ ‫۽‬ ‫ويندي‬ ‫ڪئي‬ ‫تيار‬ ‫سان‬ ‫باه‬ ‫جيڪا‬ ‫ڪندا‪،‬‬ ‫پيش‬ ‫قرباني‬ ‫واري‬ ‫ساڙڻ‬ ‫‪13‬۽ اوهين‬ ‫لُ‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫و‬ ‫ٻڪريون‪ ،‬ٻہ رڍون ۽ چوڏهن گهيٽا پهرين سال جا‪ ،‬اهي بي عيب هجن‪.‬‬ ‫‪14‬۽ انهن جي ميوي جي نذراني تيل سان مليل ميدو هوندو‪ ،‬تيرهن ٻڪرين مان هر هڪ ٻڪري سان ٽي ڏهون حصو‪ ،‬۽ ٻنهن ٻڪرين‬ ‫مان هر هڪ ٻڪري سان ٻه ڏهون حصو‪،‬‬ ‫‪15‬۽ چوڏهن گهيٽن مان هر هڪ گهيٽي سان ڏهون حصو هفتو ڏيو‪.‬‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪16‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪17‬۽ ٻئي ڏينهن تي توهان ٻارهن جوان ٻڪريون‪ ،‬ٻہ رڍون ۽ چوڏهن هڪ سال جا ٻڪريون بي عيب پيش ڪندا‪.‬‬ ‫لُ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور مطابق هجن‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ڍڳن‪ ،‬رڍن ۽ ٻڪرين ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني ۽ ان جي ميوي جي قرباني ۽ پيئڻ جي قربانين کان علوہ‪.‬‬ ‫‪19‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪20‬۽ ٽئين ڏينهن يارهن ٻڪريون‪ ،‬ٻہ رڍون ۽ چوڏهن هڪ سال جا ٻڪريون جيڪي بي عيب هجن‪،‬‬

‫انگ‬

‫لُ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور مطابق هجن‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ڍڳن‪ ،‬رڍن ۽ ٻڪرين ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪22‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪23‬۽ چوٿين ڏينهن تي ڏهه ٻہ ڍڳا‪ ،‬ٻہ رڍون ۽ چوڏهن هڪ سال جا ٻچا جيڪي بي عيب هجن‪.‬‬ ‫لُ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور مطابق هجن‪.‬‬ ‫‪24‬ڍڳن‪ ،‬رڍن ۽ ٻڪرين ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪25‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪26‬۽ پنجين ڏينهن تي نو ٻہ ڍڳا‪ ،‬ٻہ ڌڻ ۽ چوڏهن هڪ سال جا ٻچا جيڪي بي عيب هجن‪.‬‬ ‫لُ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور مطابق هجن‪.‬‬ ‫‪27‬۽ ڍڳن‪ ،‬رڍن ۽ ٻڪرين ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪28‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪29‬۽ ڇهين ڏينهن تي اٺ ٻڪريون‪ ،‬ٻہ رڍون ۽ چوڏهن هڪ سال جا ٻڪريون بي عيب پيش ڪيون وڃن‪.‬‬ ‫لُ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور مطابق هجن‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ڍڳن‪ ،‬رڍن ۽ ٻڪرين ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪري‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪31‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪32‬۽ ستين ڏينهن تي ست ٻہ ڍڳا‪ ،‬ٻہ رڍون ۽ چوڏهن هڪ سال جا ٻچا جيڪي بي عيب هجن‪.‬‬ ‫لُ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور مطابق هجن‪.‬‬ ‫‪33‬۽ ڍڳن‪ ،‬رڍن ۽ ٻڪرين ا‬ ‫لُ هڪ ٻڪرو‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ ان جي پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪34‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫‪35‬اٺين ڏينهن تي اوهان جو هڪ خاص اجتماع ٿيندو‪ ،‬انهي وُ ڏينهن اوهين ڪوبہ ڪم نہ ڪندا‪.‬‬ ‫بوُ ايندي ‪:‬هڪڙو ڍڳو‪ ،‬هڪڙو‬ ‫لُ خوش ا‬ ‫‪36‬پر اوهين ساڙڻ واري قرباني پيش ڪندا‪ ،‬جيڪا باهہ سان تيار ڪئي ويندي ۽ خداوند ا‬ ‫گهيٽو ۽ ست گهيٽا پهرين سال جا بي عيب‪.‬‬ ‫‪37‬ڍڳي‪ ،‬گهيٽي ۽ گهيٽن سان گڏ انهن جي ميوي جي نذراني ۽ پيئڻ جي نذراني‪ ،‬انهن جي تعداد ۽ دستور موجب هجن‪.‬‬ ‫لُ هڪ ٻڪرو‪ ،‬روزاني ساڙڻ واري قرباني‪ ،‬ان جي ميوي جي قرباني ۽ پيئڻ جي قرباني کان علوہ‪.‬‬ ‫‪38‬۽ گناهه جي قرباني ا‬ ‫لُ ڪندا‪ ،‬پنهنجن نذرن ۽ رُامندي وُ جي قربانين کان علوہ‪ ،‬پنهنجين ساڙڻ‬ ‫‪39‬اهي شيون اوهين پنهنجين مقرر ڪيل عيدن ۾ خداوند ا‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫جي قربانين‪ ،‬پنهنجين ميوي جي قربانين‪ ،‬پنهنجي پيئڻ جي قربانين ۽ پنهنجين سلمتي وُ جي قربانين ا‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫موسي بني اسرائيل کي اهو سڀ ڪجهہ ٻڌايو جيڪو خداوند‬ ‫‪40‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫باب ‪30‬‬ ‫موسي بني اسرائيل جي باري ۾ قبيلن جي سردارن سان ڳالهايو‪ ،‬۽ چيو تہ ”هي اهو ڪم آهي جنهن جو خداوند حڪم ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪1‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ نذر کڻي‪ ،‬يا قسم کڻي ته پنهنجي جان کي ڪنهن بند سان ڳنڍي‪ ،‬ته هو پنهنجو واعدو نه ٽوڙيندو‪،‬‬ ‫‪2‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو خداوند جي ا‬ ‫هو جيڪو ڪجهه سندس وات مان نڪرندو آهي اهو سڀ ڪجهه ڪندو‪.‬‬ ‫لُ نذر کڻي ۽ پاڻ کي ڪنهن ٻانهن سان ٻڌي‪.‬‬ ‫‪3‬جيڪڏهن ڪا عورت پنهنجي پي ءُ جي گهر ۾ جواني وُ ۾ رهندي خداوند جي ا‬ ‫‪:‬پوُ سندس سڀ‬ ‫‪4‬۽ سندس پي ءُ سندس نذر ۽ سندس اهو عهد جيڪو هن پنهنجي جان سان ڳنڍيو آهي‪ ،‬ٻڌي‪ ،‬۽ سندس پي ءُ خاموش رهي‬ ‫ا‬ ‫نذر قائم رهندا‪ ،‬۽ هر اهو عهد جيڪو هن پنهنجي جان سان ڳنڍيو آهي‪ ،‬قائم رهندو‪.‬‬ ‫‪5‬پر جيڪڏهن سندس پي ءُ ٻڌڻ جي ڏينهن تي کيس منع ڪري‪ ،‬ته سندس ڪا به قسم يا سندس ڪنهن به قسم جي پابندي نه رهندي‪ ،‬جنهن‬ ‫سان هن پنهنجي جان کي ٻڌو آهي ‪:‬۽ خداوند کيس معاف ڪندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس پي ءُ کيس منع ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جيڪڏهن هن کي ڪو مڙس هجي ها‪ ،‬جڏهن هن قسم کنيو هجي ها‪ ،‬يا پنهنجي چپن مان ڪجهه چيو هجي ها‪ ،‬جنهن سان هن پنهنجي‬ ‫روح کي پابند ڪيو هجي ها؛‬ ‫‪:‬پوُ سندس قسم قائم رهندا‪ ،‬۽ سندس بند جيڪي هن پنهنجي‬ ‫‪7‬۽ سندس مڙس اهو ٻڌو‪ ،‬۽ جنهن ڏينهن هن ٻڌو‪ ،‬ان ڏينهن تي خاموش رهيو‬ ‫ا‬ ‫روح کي جڪڙيو هو‪ ،‬قائم رهندا‪.‬‬ ‫پوُ هو سندس قسم پورو ڪندو جيڪو هن قسم‬ ‫‪8‬پر جيڪڏهن سندس مڙس ان ڏينهن تي ان کي منع ڪري جنهن ڏينهن هن اهو ٻڌو‪ ،‬ته ا‬ ‫کنيو هو‪ ،‬۽ جيڪو هن پنهنجي چپن سان چيو هو‪ ،‬جنهن سان هن پنهنجي جان کي پابند ڪيو هو‪ ،‬اهو بي اثر ٿيندو ‪:‬۽ خداوند هن کي معاف‬ ‫ڪندو‪.‬‬ ‫‪9‬پر ڪنهن بيواهه ۽ طلق يافته عورت جو هر قسم‪ ،‬جنهن سان انهن پنهنجي جان ٻڌي آهي‪ ،‬ان جي خلف قائم رهندو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جيڪڏهن هو وُ پنهنجي مڙس جي گهر ۾ واعدو ڪري‪ ،‬يا قسم سان پنهنجي جان کي پابند ڪري؛‬ ‫‪:‬پوُ هن جا سڀئي قسم قائم رهندا‪ ،‬۽ هر اهو بند جنهن سان‬ ‫‪11‬۽ سندس مڙس اهو ٻڌو‪ ،‬۽ هن تي خاموش رهيو‪ ،‬۽ هن کي اجازت نه ڏني‬ ‫ا‬ ‫هن پنهنجي روح کي پابند ڪيو هو قائم رهندو‪.‬‬ ‫پوُ جيڪو ڪجهه سندس وات مان نڪتل آهي‪،‬‬ ‫ته‬ ‫هجي‪،‬‬ ‫ڇڏيو‬ ‫ڪري‬ ‫رد‬ ‫بلڪل‬ ‫تي‬ ‫ڏينهن‬ ‫جي‬ ‫‪12‬پر جيڪڏهن سندس مڙس انهن کي ٻڌڻ‬ ‫ا‬ ‫يا سندس روح جي بندگي بابت‪ ،‬اهو قائم نه رهندو ‪:‬سندس مڙس انهن کي رد ڪري ڇڏيو آهي‪ ،‬۽ خداوند هن کي معاف ڪندو‪.‬‬ ‫لُ ورتو ويندو آهي‪ ،‬ان جو مڙس ان کي قائم ڪري سگهي ٿو‪ ،‬يا ان جو مڙس ان‬ ‫‪13‬هر قسم‪ ،‬۽ هر قسم جيڪو روح کي تڪليف ڏيڻ ا‬ ‫کي رد ڪري سگهي ٿو‪.‬‬ ‫پوُ هو سندس سڀني واعدن کي‪ ،‬يا سندس سڀني‬ ‫‪14‬پر جيڪڏهن سندس مڙس ڏينهن ڏينهن کان وٺي مڪمل طور تي خاموش رهي ٿو؛ ته ا‬ ‫بندن کي‪ ،‬جيڪي هن تي آهن‪ ،‬قائم ڪري ٿو ‪:‬هو انهن کي مضبوط ڪري ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جنهن ڏينهن هن انهن کي ٻڌو هو ان ڏينهن کان‬ ‫هو خاموش رهيو‪.‬‬ ‫پوُ هو ان جي گناهه جو بار کڻندو‪.‬‬ ‫پوُ ڪنهن به طريقي سان انهن کي رد ڪري ٿو‪ ،‬ته ا‬ ‫‪15‬پر جيڪڏهن هو انهن کي ٻڌڻ کان ا‬ ‫موسي کي حڪم ڏنا‪ ،‬مڙس ۽ سندس زال جي وچ ۾‪ ،‬پي ءُ ۽ سندس ڌي وُ جي وچ ۾‪ ،‬جڏهن اڃا سندس‬ ‫‪16‬اهي ئي قانون آهن جيڪي خداوند‬ ‫ي‬ ‫پي ءُ جي گهر ۾ جواني وُ ۾ هو‪.‬‬

‫انگ‬

‫باب ‪31‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫پوُ تون پنهنجي قوم ۾ گڏ ٿيندين‪.‬‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن کان مديانين جو بدلو وٺ‪ ،‬ا‬ ‫لُ تيار ڪريو‪ ،‬۽ انهن کي مديانين جي خلف وڃڻ ڏيو ۽ مديانين جي خداوند‬ ‫جنگ‬ ‫کي‬ ‫ڪجهه‬ ‫موسي ماڻهن کي چيو تہ‪” ،‬پاڻ مان‬ ‫‪3‬۽‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫جو بدلو وٺو“‪.‬‬ ‫‪4‬هر قبيلي مان‪ ،‬بني اسرائيل جي سڀني قبيلي مان هڪ هزار‪ ،‬جنگ تي موڪليندؤ‪.‬‬ ‫لُ تيار ٿي بچيا‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري بني اسرائيل جي هزارن مان‪ ،‬هر قبيلي مان هڪ هزار‪ ،‬ٻارهن هزار جنگ ا‬ ‫موسي انهن کي جنگ ۾ موڪليو‪ ،‬هر قبيلي مان هڪ هزار‪ ،‬انهن کي ۽ اليعزر ڪاهن جي پٽ فينحاس کي‪ ،‬جنگ ۾‪ ،‬پاڪ سازن ۽‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫لُ‪.‬‬ ‫توتن سان گڏ سندس هٿ ۾ وڄائڻ ا‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬انهن مديانين سان جنگ ڪئي؛ ۽ انهن سڀني مردن کي قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪8‬۽ انهن مديان جي بادشاهن کي قتل ڪيو‪ ،‬باقي جيڪي مارجي ويا هئا‪ ،‬يعني اوي‪ ،‬رقم‪ ،‬صور‪ ،‬حور ۽ ربع‪ ،‬مديان جا پنج بادشاهه ‪:‬بعور‬ ‫جي پٽ بلعام کي به انهن تلوار سان قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ بني اسرائيلن مدين جي سڀني عورتن ۽ انهن جي ننڍڙن ٻارن کي قيد ڪيو‪ ،‬۽ انهن جي سڀني ڍورن‪ ،‬انهن جي سڀني ڌڻن ۽ انهن جي‬ ‫سڀني سامان جو مال لءٽي ورتو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ انهن پنهنجن سڀني شهرن کي جتي اهي رهندا هئا‪ ،‬۽ انهن جي سڀني شاندار قلعن کي باهه سان ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انهن سڀ مال غنيمت ۽ سڀ شڪار‪ ،‬انسانن ۽ جانورن ٻنهي کي کڻي ويا‪.‬‬ ‫موسي‪ ،‬االيعزر ڪاهن ۽ بني اسرائيل جي جماعت وٽ موآب جي ميدانن ۾ ڪئمپ ۾ کڻي‬ ‫‪12‬۽ اهي قيدين‪ ،‬ما ال غنيمت ۽ ما ال غنيمت کي‬ ‫ي‬ ‫آيا‪ ،‬جيڪي يريحو جي ويجهو اردن جي ڪناري تي آهن‪.‬‬ ‫لُ ويا‪.‬‬ ‫‪13‬۽‬ ‫موسي‪ ،‬االيعزر ڪاهن‪ ،‬۽ جماعت جا سڀ سردار‪ ،‬ڪئمپ کان ٻاهر انهن سان ملڻ ا‬ ‫ي‬ ‫موسي لشڪر جي آفيسرن سان‪ ،‬هزارين ۽ سئو سپاهين جي سردارن سان‪ ،‬جيڪي جنگ کان آيا هئا‪ ،‬ڪاوڙيل هو‪.‬‬ ‫‪14‬۽‬ ‫ي‬ ‫موسي انهن کي چيو ته ڇا توهان سڀني عورتن کي جيئرو بچايو آهي؟‬ ‫‪15‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪16‬ڏسو‪ ،‬انهن بني اسرائيل کي بلعام جي صلح سان‪ ،‬فغور جي معاملي ۾ خداوند جي خلف گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو‪ ،‬۽ خداوند جي‬ ‫جماعت ۾ وبا پيدا ٿي‪.‬‬ ‫‪17‬تنهنڪري هاڻي ننڍڙن ٻارن مان هر هڪ نر کي ماريو ۽ هر هڪ عورت کي ماريو جيڪا مرد سان صحبت ڪندي واقف ٿي چڪي‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لُ جيئرو رکو‪.‬‬ ‫‪18‬پر اهي سڀ ڇوڪريون‪ ،‬جيڪي ڪنهن مرد سان صحبت ڪرڻ کان واقف نه ٿيون آهن‪ ،‬انهن کي پنهنجي ا‬ ‫‪19‬۽ اوهين ست ڏينهن ڪئمپ کان ٻاهر رهو ‪:‬جنهن ڪنهن ماڻهو وُ کي ماريو آهي‪ ،‬۽ جنهن ڪنهن مقتول کي هٿ لتو آهي‪ ،‬پاڻ کي ۽‬ ‫پنهنجن قيدين کي ٽئين ڏينهن ۽ ستين ڏينهن پاڪ ڪريو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ پنهنجا سڀ ڪپڙا‪ ،‬۽ چمڙي جون سڀ شيون‪ ،‬۽ ٻڪرين جي وارن جون سڀ شيون‪ ،‬۽ ڪاٺ جون سڀ شيون پاڪ ڪريو‪.‬‬ ‫موسي کي ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ االيعزر ڪاهن انهن جنگي ماڻهن کي چيو جيڪي جنگ ۾ ويا هئا‪ ،‬تہ ”هي شريعت جو حڪم آهي جيڪو خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪22‬رڳو سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬ٽامي‪ ،‬لوه‪ ،‬ٽين ۽ سيسو‪،‬‬ ‫شيُ جيڪا باهه ۾ رهي سگهي ٿي‪ ،‬توهان ان کي باهه مان گذرايو‪ ،‬۽ اهو صاف ٿيندو ‪:‬پر اهو پاڪائي جي پاڻي سان پاڪ ڪيو‬ ‫‪23‬هر‬ ‫ا‬ ‫ويندو ‪:‬۽ جيڪو به باهه ۾ نه رهي‪ ،‬توهان ان کي پاڻي وُ مان گذرايو‪.‬‬ ‫پوُ اوهين ڪئمپ ۾ ايندا‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اوهين ستين ڏينهن تي پنهنجا ڪپڙا ڌوئو‪ ،‬۽ اوهين پاڪ ٿيندؤ‪ ،‬۽ ا‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪25‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪26‬تون‪ ،‬اليعزر ڪاهن ۽ جماعت جي خاندانن جي سردارن‪ ،‬انسان ۽ جانور ٻنهي مان لٽيل لٽ جو ڳاڻيٽو ڪريو‪:‬‬ ‫‪27‬۽ لءٽ کي ٻن حصن ۾ ورهايو؛ انهن جي وچ ۾ جيڪي جنگ ۾ هئا ۽ جيڪي جنگ ۾ ويا هئا‪ ،‬۽ سڄي جماعت جي وچ ۾‪:‬‬ ‫لُ خراج وصول ڪريو ‪:‬پنجن سؤ مان هڪڙو ماڻهو‪ ،‬ماڻهن‪ ،‬ڍورن‪ ،‬گڏهن‬ ‫‪28‬۽ جيڪي جنگي ماڻهو جنگ ۾ نڪتا آهن تن کان خداوند ا‬ ‫۽ رڍن مان‪.‬‬ ‫لُ هلندڙ نذراني جي طور تي‪.‬‬ ‫‪29‬انهن جي اڌ مان وٺو ۽ االيعزر ڪاهن کي ڏيو‪ ،‬خداوند جي ا‬ ‫‪30‬۽ بني اسرائيل جي اڌ مان‪ ،‬تون پنجن مان هڪ حصو وٺ‪ ،‬يعني انسانن‪ ،‬ڍورن‪ ،‬گڏهن ۽ ڌڻن مان‪ ،‬۽ هر قسم جي جانورن مان‪ ،‬۽ انهن‬ ‫کي لوين کي ڏي‪ ،‬جيڪي خداوند جي خيمي جي سنڀال ڪن ٿا‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫موسي ۽ االيعزر ڪاهن ائين ڪيو جيئن خداوند‬ ‫‪31‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫‪32‬۽ لءٽ جو مال‪ ،‬باقي شڪار جيڪو جنگي ماڻهن هٿ ڪيو هو‪ ،‬ڇهه لک پنجهتر هزار رڍون هيون‪،‬‬ ‫‪33‬۽ ٻارهن هزار ڍڳا‪،‬‬ ‫‪34‬۽ ايڪهٺ هزار گڏهه‪،‬‬ ‫‪35‬۽ ڪءل ٻٽيهه هزار ماڻهو‪ ،‬عورتون جيڪي مرد سان صحبت ڪري نه سڃاڻيون هيون‪.‬‬ ‫‪36‬۽ اڌ‪ ،‬جيڪو جنگ ۾ وڃڻ وارن جو حصو هو‪ ،‬ٽي لک ستٽيهه هزار پنج سؤ رڍون هيون‪.‬‬ ‫‪37‬۽ رڍن مان خداوند جو حصو ڇهه سو پندرهن هو‪.‬‬ ‫‪38‬۽ ڍڳا ڇاتيه هزار هئا؛ جن مان خداوند جو حصو ٻارهن هو‪.‬‬ ‫‪39‬۽ گڏهه ٽيهه هزار پنج سئو هئا‪ ،‬جن مان خداوند جو حصو ايڪهٺ هو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ اهي ماڻهو سورهن هزار هئا؛ جن مان خداوند جو ڀاڱو ٻٽيهه ماڻهو هو‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫موسي خراج‪ ،‬جيڪو خداوند جو نذرانو هو‪ ،‬االيعزر ڪاهن کي ڏنو‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫‪41‬۽‬ ‫ي‬ ‫ي‬

‫انگ‬

‫موسي جنگي ماڻهن کان ورهايو‪،‬‬ ‫‪42‬۽ بني اسرائيل جي اڌ مان‪ ،‬جيڪو‬ ‫ي‬ ‫( ‪43‬هاڻي جماعت جو اڌ حصو ٽي لک ٽيهه هزار ست هزار پنج سئو رڍون هيون‪)،‬‬ ‫‪44‬۽ ڇٽيهه هزار ڍڳا‪،‬‬ ‫‪45‬۽ ٽيهه هزار گڏهه ۽ پنج سئو‪،‬‬ ‫‪46‬۽ سورهن هزار ماڻهو؛)‬ ‫‪47‬موسي بني اسرائيل جي اڌ مان‪ ،‬پنجاهه مان هڪ حصو ورتو‪ ،‬انسان ۽ جانور ٻنهي مان‪ ،‬۽ انهن کي لوين کي ڏنو‪ ،‬جيڪي خداوند‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫جيئن‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫ڪندا‬ ‫سنڀال‬ ‫جي‬ ‫جي خيمه‬ ‫ي‬ ‫موسي جي ويجهو آيا‪.‬‬ ‫‪48‬۽ اهي آفيسر جيڪي هزارين لشڪر تي هئا‪ ،‬هزارن جا سردار ۽ سوين جا سردار‪،‬‬ ‫ي‬ ‫موسي کي چيو ته‪” ،‬تنهنجي ٻانهن اسان جي نگراني هيٺ جنگي ماڻهن جو تعداد کنيو آهي‪ ،‬۽ اسان مان هڪ به گهٽ نه آهي“‪.‬‬ ‫‪49‬۽ انهن‬ ‫ي‬ ‫لُ نذرانو آندو آهي‪ ،‬جيڪو هر هڪ ماڻهو وُ حاصل ڪيو آهي‪ ،‬سون جا زيور‪ ،‬زنجيرون‪ ،‬ڪنگڻ‪،‬‬ ‫‪50‬تنهنڪري اسان خداوند ا‬ ‫انگوٽيون‪ ،‬ڪنن جون ٻڪريون ۽ تختيون‪ ،‬تہ جيئن خداوند جي اڳيان اسان جي جانن جو ڪفارو ادا ڪريون‪.‬‬ ‫موسي ۽ اليعزر ڪاهن انهن کان سون ورتو‪ ،‬سڀ ٺاهيل زيور‪.‬‬ ‫‪51‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪52‬۽ هزارن ۽ سئون جي سردارن جي نذراني جو سمورو سون جيڪو انهن خداوند جي آڏو پيش ڪيو‪ ،‬سو سورهن هزار ست سئو‬ ‫پنجاهه شيڪل هو‪.‬‬ ‫لُ مال غنيمت کڻي ورتو هو)‪.‬‬ ‫( ‪53‬ڇاڪاڻ ته جنگي ماڻهن هر هڪ پنهنجي ا‬ ‫‪54‬پوُ‬ ‫موسي ۽ اليعزر ڪاهن هزارن ۽ سوين سردارن جو سون کڻي خيمي ۾ آندو‪ ،‬جيئن خداوند جي اڳيان بني اسرائيل جي يادگيري‬ ‫ا‬ ‫ي‬ ‫ٿئي‪.‬‬ ‫باب ‪32‬‬ ‫جاُ‬ ‫‪1‬هاڻي روبين ۽ جاد جي اولد وٽ ڍورن جو تمام گهڻو ميڙ هو ‪:‬۽ جڏهن انهن يعزير جي زمين ۽ جلعاد جي زمين ڏٺي‪ ،‬ته ڏسو ته اها ا‬ ‫جاُ هئي‪.‬‬ ‫لُ هڪ ا‬ ‫ڍورن ا‬ ‫موسي‪ ،‬االيعزر ڪاهن ۽ جماعت جي سردارن سان ڳالهيون ڪيون‪ ،‬۽ چيائون تہ‬ ‫۽‬ ‫آيا‬ ‫ماڻهو‬ ‫جا‬ ‫روبن‬ ‫‪2‬جاد ۽‬ ‫ي‬ ‫‪3‬عطاروت‪ ،‬ديبون‪ ،‬يعزير‪ ،‬نمرہ‪ ،‬حسبون‪ ،‬اليعلي‪ ،‬شبام‪ ،‬نبو‪ ،‬بعون‪،‬‬ ‫لُ مناسب ملڪ آهي‪ ،‬۽ اوهان جي ٻانهن وٽ ڍور‬ ‫ڍورن‬ ‫اهو‬ ‫ماريو‪،‬‬ ‫‪4‬۽ اهو ملڪ جيڪو خداوند بني اسرائيل جي جماعت جي اڳيان‬ ‫ا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪5‬تنهن ڪري‪ ،‬انهن چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن اسان تي توهان جي مهرباني آهي‪ ،‬ته هي ملڪ توهان جي ٻانهن کي ملڪيت طور ڏنو وڃي‪ ،‬۽‬ ‫اسان کي اردن پار نه آڻيو‪.‬‬ ‫موسي جاد ۽ روبن جي اولد کي چيو تہ ڇا اوهان جا ڀائر جنگ ۾ ويندا ۽ اوهين هتي ويهندا؟‬ ‫‪6‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪7‬۽ اوهين بني اسرائيل جي دلين کي انهي وُ ملڪ ۾ وڃڻ کان ڇو روڪيو ٿا جيڪو خداوند انهن کي ڏنو آهي؟‬ ‫لُ موڪليو هو‪ ،‬تڏهن انهن به ائين ئي ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪8‬جڏهن مون توهان جي ابن ڏاڏن کي قادش برنيه کان ملڪ ڏسڻ ا‬ ‫‪9‬ڇالُ ⁠جو جڏهن اهي ااشڪول جي وادي ڏانهن ويا ۽ ملڪ ڏٺائون‪ ،‬تڏهن انهن بني اسرائيل جي دلين کي بي ⁠همت ڪيو تہ اهي‬ ‫ا‬ ‫انهي وُ ملڪ ۾ نہ وڃن جيڪو خداوند انهن کي ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ساڳئي وقت خداوند جو غضب ڀڙڪيو‪ ،‬۽ هن قسم کنيو ته‪:‬‬ ‫‪11‬يقيناا‪ ،‬جيڪي ماڻهو مصر مان نڪتا آهن‪ ،‬انهن مان ڪو به‪ ،‬ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر جو‪ ،‬اهو ملڪ نه ڏسندو جنهن جو مون‬ ‫ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب سان قسم کنيو هو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن منهنجي پوري پيروي نه ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪12‬سواُ يفنه قنزي جي پٽ ڪالب ۽ نون جي پٽ يشوع جي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن مڪمل طور تي خداوند جي پيروي ڪئي آهي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪13‬۽ خداوند جو غضب بني اسرائيل تي ڀڙڪيو‪ ،‬۽ هن انهن کي چاليهن سالن تائين بيابان ۾ ڀٽڪايو‪ ،‬جيستائين اهو سڀ نسل‪ ،‬جن خداوند‬ ‫جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا هئا‪ ،‬ناس نه ٿيا‪.‬‬ ‫لُ اٿيا‬ ‫جاُ تي‪ ،‬گنهگار ماڻهن جي نسل‪ ،‬بني اسرائيل تي خداوند جي سخت غضب کي وڌائڻ ا‬ ‫‪14‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اوهين پنهنجن پي ءُ ڏاڏن جي ا‬ ‫آهيو‪.‬‬ ‫‪15‬ڇالُ ⁠جو جيڪڏهن اوهين سندس پٺيان هلڻ کان ءمنهن موڙيندؤ‪ ،‬تہ هو وري انهن کي بيابان ۾ ڇڏي ڏيندو؛ ۽ اوهين هن سڀني ماڻهن‬ ‫ا‬ ‫کي ناس ڪندا‪.‬‬ ‫لُ شهر ٺاهينداسين‪.‬‬ ‫لُ رڍن جا وٿاڻ ۽ پنهنجن ننڍڙن ٻارن ا‬ ‫‪16‬۽ اهي سندس ويجهو آيا ۽ چيائون ته اسين هتي پنهنجن ڍورن ا‬ ‫جاُ تي نه آڻيون ‪:‬۽ اسان جا ننڍڙا ٻار‬ ‫جي‬ ‫انهن‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫اسين‬ ‫جيستائين‬ ‫‪17‬پر اسين پاڻ بني اسرائيل جي اڳيان هٿياربند ٿي تيار ٿينداسين‪،‬‬ ‫ا‬ ‫ملڪ جي رهاڪن جي ڪري قلعي بند شهرن ۾ رهندا‪.‬‬ ‫‪18‬اسين پنهنجن گهرن ڏانهن نه موٽنداسين‪ ،‬جيستائين بني اسرائيل هر هڪ کي پنهنجي ميراث نه ڏين‪.‬‬ ‫‪19‬ڇالُ ⁠جو اسين انهن سان گڏ اردن جي پرئين پاسي يا اڳتي وارث نہ بڻنداسين‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان جي ميراث اردن جي هن پار اوڀر‬ ‫ا‬ ‫طرف اسان کي ملي آهي‪.‬‬ ‫لُ هٿياربند ٿي وڃو‪،‬‬ ‫‪20‬۽‬ ‫موسي انهن کي چيو تہ جيڪڏهن اوهين هي ڪم ڪندؤ‪ ،‬جيڪڏهن اوهين خداوند جي اڳيان جنگ ا‬ ‫ي‬ ‫‪21‬۽ اوهان سڀيئي هٿياربند ٿي خداوند جي اڳيان اردن پار ڪندا‪ ،‬جيستائين هو پنهنجن دشمنن کي پنهنجي اڳيان کان نہ ڪڍي‪.‬‬ ‫‪:‬پوُ اوهين موٽي ايندا‪ ،‬۽ خداوند ۽ اسرائيل جي اڳيان بي گناه هوندؤ؛ ۽ هي وُ زمين خداوند‬ ‫‪22‬۽ زمين خداوند جي آڏو تابع ڪئي وڃي‬ ‫ا‬ ‫جي اڳيان اوهان جي ملڪيت ٿيندي‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪23‬پر جيڪڏهن توهان ائين نه ڪندا‪ ،‬ته ڏسو‪ ،‬توهان خداوند جي خلف گناهه ڪيو آهي ‪:‬۽ پڪ ڪريو ته توهان جو گناهه توهان کي‬ ‫پڪڙيندو‪.‬‬ ‫لُ واه ٺاهيو؛ ۽ جيڪو اوهان جي وات مان نڪتو آهي سو ڪريو‪.‬‬ ‫رڍن‬ ‫پنهنجن‬ ‫۽‬ ‫شهر‬ ‫لُ‬ ‫ٻارن‬ ‫‪24‬پنهنجن‬ ‫ا‬ ‫ا‬ ‫موسي کي چيو تہ‪” ،‬تنهنجا ٻانها جيئن منهنجو آقا حڪم ڪندو تيئن ڪندا“‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جاد ۽ روبن جي اولد‬ ‫ي‬ ‫‪26‬اسان جا ٻار‪ ،‬اسان جون زالون‪ ،‬اسان جا ٻڪر ۽ اسان جا سڀ ڍور‪ ،‬اتي جلعاد جي شهرن ۾ هوندا‪.‬‬ ‫لُ پار ويندا‪ ،‬جيئن منهنجو مالڪ چوي ٿو‪.‬‬ ‫لُ هٿيار بند ٿي‪ ،‬خداوند جي اڳيان جنگ ڪرڻ ا‬ ‫‪27‬پر تنهنجا نوڪر‪ ،‬هر هڪ جنگ ا‬ ‫موسي انهن بابت اليعزر ڪاهن‪ ،‬نون جي پٽ يشوع ۽ بني اسرائيل جي قبيلن جي سردارن کي حڪم ڏنو تہ‪:‬‬ ‫‪28‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫لُ هٿياربند ٿي خداوند‬ ‫‪29‬۽‬ ‫موسي انهن کي چيو تہ جيڪڏهن جاد ۽ روبن جا ٻار اوهان سان گڏ اردن پار لنگهن‪ ،‬هر هڪ ماڻهو جنگ ا‬ ‫ي‬ ‫پوُ اوهين انهن کي اجلعاد جو ملڪ ملڪيت طور ڏيندا‪.‬‬ ‫جي اڳيان‪ ،‬۽ ملڪ اوهان جي اڳيان تابع ڪيو وڃي‪ ،‬تہ ا‬ ‫پوُ انهن کي ڪنعان جي ملڪ ۾ توهان سان گڏ ملڪيت ملندي‪.‬‬ ‫‪30‬پر جيڪڏهن اهي توهان سان گڏ هٿيار کڻي نه لنگهن‪ ،‬ته ا‬ ‫‪31‬۽ جاد ۽ روبن جي اولد جواب ڏنو تہ‪ ،‬جيئن خداوند اوهان جي ٻانهن کي چيو آهي‪ ،‬تيئن ئي ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪32‬اسين خداوند جي اڳيان هٿيار کڻي ڪنعان جي ملڪ ۾ پار ڪنداسين‪ ،‬ته جيئن اردن جي هن پار اسان جي ميراث اسان جي هجي‪.‬‬ ‫موسي انهن کي‪ ،‬يعني جاد جي اولد‪ ،‬روبن جي اولد‪ ،‬۽ يوسف جي پٽ منسي جي اڌ قبيلي کي‪ ،‬امورين جي بادشاه سيحون جي‬ ‫‪33‬۽‬ ‫ي‬ ‫بادشاهت ۽ باشان جي بادشاه عوج جي بادشاهت ڏني‪ ،‬اهو ملڪ‪ ،‬ان جي ساحلن ۾ شهرن سميت‪ ،‬يعني چوڌاري ملڪ جا شهر‪.‬‬ ‫‪34‬۽ جاد جي اولد ديبون‪ ،‬عطاروت‪ ،‬۽ عروعير‪،‬‬ ‫‪35‬۽ عطاروت‪ ،‬شوفان‪ ،‬يعزر‪ ،‬يگبها‪،‬‬ ‫لُ واڙيون‪.‬‬ ‫‪36‬۽ بيت نامرا ۽ بيت حاران‪ ،‬قلعي وارا شهر ۽ رڍن ا‬ ‫‪37‬۽ روبن جي اولد حسبون‪ ،‬اليعلي‪ ،‬۽ قريثائم‪،‬‬ ‫‪38‬۽ نبو‪ ،‬بعل معون‪( ،‬انهن جا نال بدلجي رهيا آهن‪) ،‬۽ شبما ‪:‬۽ انهن شهرن کي ٻيا نال ڏنا جيڪي انهن ٺاهيا هئا‪.‬‬ ‫‪39‬۽ منسي جي پٽ ماخير جا اولد جلعاد ڏانهن ويا ۽ ان تي قبضو ڪيو ۽ اتي رهندڙ امورين کي ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫موسي منسي جي پٽ ماخير کي جلعاد ڏنو؛ ۽ هو اتي رهڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪40‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪41‬۽ منسي وُ جي پٽ يائر وڃي ان جا ننڍا ننڍا شهر قبضو ڪيا ۽ انهن کي حووت يائر رکيو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ نوبح وڃي قنات ۽ ان جي ڳوٺن تي قبضو ڪيو ۽ ان کي پنهنجي نالي پٺيان نوبح رکيو‪.‬‬ ‫باب ‪33‬‬ ‫موسي ۽ هارون جي هٿ هيٺ پنهنجي لشڪر سان مصر جي ملڪ مان نڪتا‪.‬‬ ‫‪1‬هي بني اسرائيلن جا سفر آهن‪ ،‬جيڪي‬ ‫ي‬ ‫موسي خداوند جي حڪم سان انهن جي سفرن مطابق انهن جي سفرن کي لکيو ‪:‬۽ اهي انهن جي سفرن جي مطابق آهن‪.‬‬ ‫‪2‬۽‬ ‫ي‬ ‫پوُ ٻئي ڏينهن تي بني اسرائيل سڀني‬ ‫‪3‬۽ اهي پهرين مهيني ۾‪ ،‬پهرين مهيني جي پندرهين ڏينهن تي رعمسيس کان روانا ٿيا؛ فسح کان ا‬ ‫مصرين جي نظر ۾ وڏائي سان ٻاهر نڪتا‪.‬‬ ‫‪4‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مصري پنهنجي سڀني پهرين ڄاولن کي دفن ڪندا هئا‪ ،‬جن کي خداوند ماريو هو ‪:‬خداوند انهن جي ديوتائن تي به سزا ڏني‪.‬‬ ‫سڪوت ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ بني اسرائيل رعمسيس کان نڪري ء‬ ‫سڪوت کان روانا ٿي ايتام ۾ خيما هنيا‪ ،‬جيڪو بيابان جي ڪناري تي آهي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ انهن ء‬ ‫‪7‬۽ اهي ايتام کان هليا ويا ۽ فيهخيروت ڏانهن موٽيا‪ ،‬جيڪو بعل صفون جي سامهون آهي ‪:‬۽ انهن مجدول جي سامهون خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اهي في هخيروت کان ٻاهر نڪتا‪ ،‬۽ سمنڊ جي وچ مان گذري بيابان ۾ ويا‪ ،‬۽ ايٿام جي بيابان ۾ ٽن ڏينهن جو سفر ڪيو‪ ،‬۽ مارہ ۾ خيما‬ ‫لڳايا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اهي مارہ کان هليا ۽ ايليم ۾ آيا ‪:‬۽ ايليم ۾ پاڻي جا ٻارهن چشما ۽ ستر کجي وُ جا وڻ هئا؛ ۽ انهن اتي خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اهي ايليم کان هليا ۽ ڳاڙهي سمنڊ جي ڪناري تي خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اهي ڳاڙهي سمنڊ مان نڪري ويا ۽ سين جي بيابان ۾ خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ انهن سين جي بيابان مان پنهنجو سفر شروع ڪيو ۽ دفقہ ۾ خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انهن دفقہ کان روانگي ڪئي ۽ الوش ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫لُ پاڻي ڪونهي‪.‬‬ ‫لُ پيئڻ ا‬ ‫‪14‬۽ انهن الوش کان هليو ۽ رفيديم ۾ خيما هنيا‪ ،‬جتي ماڻهن ا‬ ‫‪15‬۽ اهي رفيديم کان روانا ٿيا ۽ سينا جي بيابان ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انهن سينا جي بيابان مان سفر ڪيو ۽ قبروت هتاوا ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ انهن قبروت هتاوا کان روانو ٿي حصاروت ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪18‬۽ انهن حصيروت کان روانا ٿي رتما ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اهي رتماہ کان روانا ٿيا ۽ رمون فارص ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ انهن رمون فارص کان روانو ٿي لبنا ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ انهن لبناہ کان سفر ڪيو ۽ ارسسہ ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪22‬۽ انهن ارسسا کان سفر ڪيو ۽ ڪهيلٿا ۾ خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ انهن ڪهيلٿاہ کان روانو ٿي جبل شافر ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪24‬۽ اهي جبل شافر کان هليا ۽ حرادہ ۾ خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ حرادہ کان هليا ۽ مڪهيلوت ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪26‬۽ انهن ماخيلوت کان هليو ۽ تحت ۾ خيما هڻيا‪.‬‬

‫انگ‬

‫‪27‬۽ انهن تحت کان روانگي ڪئي ۽ تارح ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ انهن تارہ کان هليو ۽ متڪا ۾ خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪29‬۽ انهن متڪہ کان روانو ٿيو ۽ حشمونہ ۾ خيما لڳايا‪.‬‬ ‫‪30‬۽ انهن حشمونہ کان روانگي ڪئي ۽ موسيروت ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪31‬۽ انهن موسيروت کان روانا ٿي بني يعقان ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪32‬۽ انهن بني يعقان کان هليو ۽ حورهاگدجاد ۾ خيما هڻيا‪.‬‬ ‫‪33‬۽ هورهاگدجاد کان هليا ويا ۽ يوطباته ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫‪34‬۽ انهن يوطباتهہ کان هليو ۽ عبرونہ ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪35‬۽ انهن عبرونہ کان روانگي ڪئي ۽ عصيونگابر ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪36‬۽ انهن عصيونگابر کان سفر ڪيو ۽ صين جي بيابان ۾ خيما لڳا‪ ،‬جيڪو قادش آهي‪.‬‬ ‫‪37‬۽ انهن قاداش کان سفر ڪيو ۽ ادوم جي ملڪ جي ڪناري تي هور جبل تي خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪38‬۽ هارون ڪاهن خداوند جي حڪم سان هور جبل تي چڙهي ويو ۽ اتي ئي وفات ڪئي‪ ،‬بني اسرائيل جي مصر جي ملڪ مان نڪرڻ‬ ‫پوُ‪ ،‬پنجين مهيني جي پهرين ڏينهن تي‪.‬‬ ‫کان چاليه سال ا‬ ‫‪39‬۽ هارون هڪ سؤ ٽيويهه سالن جو هو جڏهن هور جبل تي فوت ٿيو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ عراد جي بادشاهه‪ ،‬جيڪو ڪنعان جي ملڪ ۾ ڏکڻ ۾ رهندو هو‪ ،‬بني اسرائيل جي اچڻ جي خبر ٻڌي‪.‬‬ ‫‪41‬۽ انهن هور جبل کان روانگي ڪئي ۽ صلمونہ ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪42‬۽ انهن صلمونہ کان روانگي ڪئي ۽ فءون ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪43‬۽ انهن فونون کان روانگي ڪئي ۽ اوبوت ۾ خيما لڳا‪.‬‬ ‫اريم ۾ ءمقام ڪيو‪ ،‬جيڪو موآب جي سرحد تي آهي‪.‬‬ ‫‪44‬۽ انهن اوبوت کان روانگي ڪئي ۽ اعيوعو ا‬ ‫‪45‬۽ انهن ع ايم کان روانگي ڪئي ۽ ديبونگاد ۾ خيما لڳايا‪.‬‬ ‫‪46‬۽ انهن ديبونگاد کان هليو ۽ المونديبلثائم ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫‪47‬۽ انهن المونديبلثائيم کان سفر ڪيو ۽ نبو جي اڳيان عباريم جي جبلن ۾ خيما لڳايا‪.‬‬ ‫‪48‬۽ انهن عباريم جي جبلن کان روانگي ڪئي ۽ يريحو جي ويجهو اردن جي ڪناري تي موآب جي ميدانن ۾ خيما لڳايا‪.‬‬ ‫‪49‬۽ انهن اردن جي ڪناري تي بيت يسيموت کان ابيل شطيم تائين موآب جي ميدانن ۾ خيما هنيا‪.‬‬ ‫موسي سان موآب جي ميدانن ۾ اردن دريا وُ جي ڪناري تي يريحو جي ويجهو ڳالهايو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫‪50‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪51‬بني اسرائيلن سان ڳالهايو ۽ انهن کي چئو تہ جڏهن اوهين اردن پار ڪري ڪنعان جي ملڪ ۾ داخل ٿيو تہ‬ ‫‪52‬پوُ اوهين ملڪ جي سڀني رهاڪن کي پنهنجي اڳيان ڌڪي ڪڍندؤ‪ ،‬۽ انهن جي سڀني تصويرن کي ناس ڪندا‪ ،‬۽ انهن جي سڀني‬ ‫ا‬ ‫مولئي بتن کي ناس ڪندا‪ ،‬۽ انهن جي سڀني اوچن جڳهن کي بلڪل ڊاهيو ڇڏيندا‪.‬‬ ‫‪53‬۽ اوهين ملڪ جي رهاڪن کي ڪڍي ڇڏيندا ۽ ان ۾ رهندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون اوهان کي اهو ملڪ ڏنو آهي تہ جيئن ان جو مالڪ‬ ‫بڻجون‪.‬‬ ‫لُ پچائي ورهايو ‪.‬۽ گهڻا کي گهڻو ورثو ڏيندا ۽ ٿورن کي گهٽ ورثو ڏيندا ‪.‬هر ڪنهن‬ ‫‪54‬۽ اوهين زمين کي پنهنجن گهراڻن ۾ ورثي ا‬ ‫جاُ تي هوندي جتي سندس پچو پوندو ‪.‬اوهان کي پنهنجن ابن ڏاڏن جي قبيلن جي مطابق وارث ملندو‪.‬‬ ‫ماڻهو وُ جي ميراث انهي وُ ا‬ ‫پوُ اهو ٿيندو ته جيڪي توهان انهن مان باقي رهندا اهي توهان‬ ‫‪55‬پر جيڪڏهن توهان پنهنجي اڳيان ملڪ جي رهاڪن کي نه ڪڍو‪ ،‬ته ا‬ ‫جي اکين ۾ ڪءنڊ ۽ توهان جي پاسن ۾ ڪنڊا هوندا‪ ،‬۽ توهان کي ان ملڪ ۾ تڪليف ڏيندا جتي توهان رهندا آهيو‪.‬‬ ‫‪56‬وڌيڪ ائين ٿيندو‪ ،‬ته جيئن مون انهن سان ڪرڻ جو سوچيو هو‪ ،‬مان توهان سان ڪندس‪.‬‬ ‫باب ‪34‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪2‬بني اسرائيل کي حڪم ڪر ۽ انهن کي چئو ته جڏهن توهان ڪنعان جي ملڪ ۾ داخل ٿيو؛ (هي اهو ملڪ آهي جيڪو توهان کي‬ ‫ميراث طور ملندو‪ ،‬يعني ڪنعان جو ملڪ ان جي حدن سان گڏ‪).‬‬ ‫‪3‬پوُ اوهان جو ڏکڻ وارو حصو ادوم جي ڪناري سان گڏ صين جي بيابان کان ٿيندو‪ ،‬۽ اوهان جي ڏکڻ واري سرحد لوڻ سمنڊ جي اوڀر‬ ‫ا‬ ‫طرف آخري ڪناري تائين هوندي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اوهان جي حد ڏکڻ کان ءمڙي عقربيم جي چڙهائي تائين ويندي ۽ صين تائين ويندي ‪:‬۽ ان جو اختتام ڏکڻ کان قادش برنيع تائين ٿيندو‪ ،‬۽‬ ‫هزارادر تائين ويندو ۽ عزمون تائين ويندو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ سرحد عزمون کان مصر جي ندي وُ تائين گهمندي ويندي‪ ،‬۽ ان جو خاتمو سمنڊ تي ٿيندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اولهه جي سرحد جي حوالي سان‪ ،‬توهان جي سرحد وڏو سمنڊ هوندو ‪:‬هي توهان جي اولهه واري سرحد هوندي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ هي توهان جي اتر واري سرحد هوندي ‪:‬توهان وڏي سمنڊ کان هور جبل تائين اشارو ڪندا‪.‬‬ ‫‪8‬هور جبل کان اوهان پنهنجي سرحد حمات جي دروازي تائين مقرر ڪندا‪ ،‬۽ سرحد جو اختتام صداد تائين ٿيندو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اها سرحد ازفرون تائين ويندي ۽ وحصرانان ۾ ختم ٿيندي ‪:‬هي توهان جي اتر واري سرحد هوندي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اوهين پنهنجي اوڀر واري سرحد حصرانان کان شفام تائين مقرر ڪندا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اهو سرحد شفام کان اربلہ تائين‪ ،‬عين جي اوڀر طرف‪ ،‬هيٺ لهندي ۽ اوڀر طرف ڪنرت سمنڊ جي ڪناري تائين پهچندي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اها سرحد اردن تائين لهندي ۽ ان جو خاتمو لوڻ سمنڊ تي ٿيندو ‪.‬هي توهان جو ملڪ ۽ ان جي چوڌاري ڪنارا هوندا‪.‬‬

‫انگ‬

‫موسي بني اسرائيل کي حڪم ڏنو تہ‪” ،‬هي اهو ملڪ آهي جيڪو اوهان کي قرعہ ذريعي ملندو‪ ،‬جيڪو خداوند حڪم ڏنو آهي تہ‬ ‫‪13‬۽‬ ‫ي‬ ‫نون قبيلن ۽ اڌ قبيلن کي ڏنو وڃي‪.‬‬ ‫‪14‬ڇو ته روبن جي اولد جي قبيلي کي پنهنجي پي ءُ جي گهر مطابق‪ ،‬۽ جاد جي اولد جي قبيلي کي پنهنجي پي ءُ جي گهر مطابق‪ ،‬پنهنجو‬ ‫ورثو مليو آهي؛ ۽ منسي وُ جي اڌ قبيلي کي پنهنجو ورثو مليو آهي‪.‬‬ ‫‪15‬انهن ٻن قبيلن ۽ اڌ قبيلن کي اردن جي هن پار يريحو جي ويجهو اوڀر ۾‪ ،‬سج اڀرڻ جي ڪناري تي پنهنجون ميراث مليون آهن‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪16‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪17‬جيڪي اوهان کي زمين ورهائيندا‪ ،‬تن جا نال هي آهن ‪:‬االيعزر ڪاهن ۽ نون جو پٽ يشوع‪.‬‬ ‫لُ تہ زمين کي ورثي ۾ ورهائي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اوهين هر هڪ قبيلي مان هڪڙو سردار کڻندؤ‪ ،‬انهي وُ ا‬ ‫‪19‬۽ ماڻهن جا نال هي آهن ‪:‬يهوداہ جي قبيلي مان‪ ،‬يفءنسہ جو پٽ ڪالب‪.‬‬ ‫‪20‬۽ شمعون جي اولد جي قبيلي مان‪ ،‬عميهود جو پٽ شموئيل‪.‬‬ ‫ڪسلون جو پٽ االيداد‪.‬‬ ‫‪21‬بنيامين جي قبيلي مان‪ ،‬ا‬ ‫‪22‬۽ دان جي اولد جي قبيلي جو سردار‪ ،‬يگلي جو پٽ بءڪسي‪.‬‬ ‫لُ يوسف جي اولد جو سردار‪ ،‬حنئيل پٽ افود‪.‬‬ ‫‪23‬منسي جي اولد جي قبيلي ا‬ ‫‪24‬۽ افرائيم جي اولد جي قبيلي جو سردار‪ ،‬شفتان جو پٽ قموئيل‪.‬‬ ‫‪25‬۽ زبولون جي قبيلي جو سردار‪ ،‬پرناخ جو پٽ اليزافان‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ااشڪار جي اولد جي قبيلي جو سردار‪ ،‬عزان جو پٽ فلطيئيل‪.‬‬ ‫‪27‬۽ آشر جي اولد جي قبيلي جو سردار‪ ،‬شلومي وُ جو پٽ اخيهود‪.‬‬ ‫‪28‬۽ نفتالي جي اولد جي قبيلي جو سردار‪ ،‬عميهود جو پٽ فداهيل‪.‬‬ ‫‪29‬ااهي اءهي آهن جن کي خداوند حڪم ڏنو تہ ڪنعان جي ملڪ ۾ بني اسرائيل کي ميراث ورهائين‪.‬‬ ‫باب ‪35‬‬ ‫موسي سان موآب جي ميدانن ۾ اردن جي ڪناري تي يريحو جي ويجهو ڳالهايو‪ ،‬چيو ته‪:‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫لُ شهر ڏين؛ ۽ توهان لوين کي انهن جي چوڌاري‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن کي حڪم ڏيو تہ اهي پنهنجي ملڪيت جي ميراث مان لوين کي رهڻ ا‬ ‫لُ نواحي زمين پڻ ڏيو‪.‬‬ ‫شهرن ا‬ ‫لُ هوندا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ انهن شهرن ۾ رهڻ گهرجي؛ ۽ انهن جي چراگاهن انهن جي ڍورن‪ ،‬سندن مال ۽ سندن سڀني جانورن ا‬ ‫‪4‬۽ شهرن جا نواح‪ ،‬جيڪي توهان لوين کي ڏيندا‪ ،‬شهر جي ڀت کان ٻاهر ۽ چوڌاري هڪ هزار هٿ تائين پهچندا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اوهين شهر کان ٻاهر اوڀر پاسي ٻہ هزار هٿ ماپ ڪريو‪ ،‬ڏکڻ پاسي ٻہ هزار هٿ‪ ،‬اوله پاسي ٻہ هزار هٿ‪ ،‬۽ اتر پاسي ٻہ هزار‬ ‫لُ شهرن جون نواحيون هونديون‪.‬‬ ‫هٿ؛ ۽ شهر وچ ۾ هوندو ‪.‬هي انهن ا‬ ‫لُ مقرر ڪندا ته جيئن هو اتي ڀڄي‬ ‫لُ هوندا‪ ،‬جيڪي توهان خوني ا‬ ‫‪6‬۽ جيڪي شهر توهان لوين کي ڏيندا‪ ،‬انهن مان ڇه شهر پناهه ا‬ ‫وڃي سگهي ‪.‬۽ انهن سان گڏ ٻائيتاليهه شهر شامل ڪندا‪.‬‬ ‫‪7‬تنهنڪري جيڪي شهر اوهان لوين کي ڏيندا‪ ،‬اءهي اٺيتاليه شهر هوندا ‪:‬اوهان انهن کي انهن جي چراگاهن سان گڏ ڏيندا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ جيڪي شهر توهان ڏيندا اهي بني اسرائيل جي ملڪيت مان هوندا ‪:‬جن وٽ گهڻا آهن انهن مان گهڻا ڏيو؛ پر جن وٽ ٿورا آهن انهن‬ ‫مان ٿورا ڏيو ‪:‬هر ڪو پنهنجي پنهنجي ميراث مطابق لوين کي پنهنجا شهر ڏيندو‪.‬‬ ‫موسي سان ڳالهايو تہ‪،‬‬ ‫‪9‬۽ خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪10‬بني اسرائيلن سان ڳالهايو ۽ انهن کي چئو تہ جڏهن اوهين اردن پار ڪري ڪنعان جي ملڪ ۾ داخل ٿيو تہ انهن کي ُرور سزا ڏجو‪.‬‬ ‫لُ خوني اتي ڀڄي وڃي سگهي‪ ،‬جيڪو بي خبري وُ ۾ ڪنهن ماڻهو وُ کي ماريندو‬ ‫‪11‬پوُ اوهين پناه جا شهر مقرر ڪندا تہ جيئن اوهان ا‬ ‫ا‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لُ بدلو وٺندڙ کان پناهه جا شهر هوندا‪ ،‬ته جيئن خوني جيستائين عدالت ۾ جماعت جي سامهون نه بيهي تيستائين نه‬ ‫‪12‬۽ اهي توهان ا‬ ‫مري‪.‬‬ ‫لُ هوندا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انهن شهرن مان جيڪي توهان کي ڏيندا‪ ،‬ڇهه شهر توهان کي پناهه ا‬ ‫‪14‬اوهان کي اردن جي هن پار ٽي شهر ۽ ڪنعان جي ملڪ ۾ ٽي شهر ڏنا ويندا‪ ،‬جيڪي پناه جا شهر هوندا‪.‬‬ ‫لُ پناهه گاهه هوندا ‪:‬ته جيئن ڪو به ماڻهو جيڪو بي خبر‬ ‫لُ‪ ،‬۽ پرديسي ا‬ ‫‪15‬اهي ڇهه شهر بني اسرائيلن ا‬ ‫لُ‪ ،‬۽ انهن ۾ رهندڙ پرديسي ا‬ ‫ڪنهن کي ماريندو آهي‪ ،‬اتي ڀڄي وڃي سگهي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جيڪڏهن ڪو کيس لوهه جي ڪنهن اوزار سان ماريندو ته هو مري ويندو‪ ،‬ته هو قاتل آهي ‪:‬قاتل کي ُرور موت جي سزا ڏني‬ ‫ويندي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ جيڪڏهن ڪو ڪنهن کي پٿر سان ماري‪ ،‬جنهن سان هو مري سگهي ٿو‪ ،‬۽ هو مري وڃي‪ ،‬ته هو قاتل آهي ‪:‬قاتل کي ُرور موت‬ ‫جي سزا ڏني ويندي‪.‬‬ ‫‪18‬يا جيڪڏهن ڪو ماڻهو ڪاٺ جي ڪنهن هٿيار سان ماري‪ ،‬جنهن سان هو مري سگهي ٿو‪ ،‬۽ هو مري وڃي‪ ،‬ته هو قاتل آهي ‪:‬قاتل‬ ‫کي ُرور موت جي سزا ڏني ويندي‪.‬‬ ‫‪19‬خون جو بدلو وٺندڙ پاڻ قاتل کي ماريندو ‪:‬جڏهن هو ان سان ملندو ته ان کي قتل ڪندو‪.‬‬ ‫‪20‬پر جيڪڏهن هو نفرت سان کيس ڌڪ هڻي‪ ،‬يا ٺڪا ءُ ڪري مٿس اڇلئي‪ ،‬ته هو مري وڃي؛‬ ‫‪21‬يا دشمني ۾ ان کي پنهنجي هٿ سان ماريو ته جيئن هو مري وڃي ‪:‬جنهن ان کي ماريو آهي ان کي ُرور موت جي سزا ڏني ويندي؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته هو هڪ قاتل آهي ‪:‬خون جو بدلو وٺندڙ جڏهن قاتل سان ملندو ته ان کي ماري ڇڏيندو‪.‬‬

‫انگ‬

‫شيُ اڇلئي هجي‪،‬‬ ‫‪22‬پر جيڪڏهن هو اوچتو بغير ڪنهن دشمني جي کيس ڌڪ هنيو هجي‪ ،‬يا بنا ڪنهن ترس جي مٿس ڪا‬ ‫ا‬ ‫‪23‬يا ڪنهن پٿر سان‪ ،‬جنهن سان ڪو ماڻهو مري سگهي ٿو‪ ،‬ان کي نه ڏسي‪ ،‬۽ ان تي اڇلئي‪ ،‬ته جيئن هو مري وڃي‪ ،‬۽ نه سندس دشمن‬ ‫هو‪ ،‬۽ نه ئي سندس نقصان جي ڪوشش ڪئي‪:‬‬ ‫‪24‬پوُ جماعت قاتل ۽ خون جو بدلو وٺندڙ جي وچ ۾ هنن فيصلن مطابق فيصلو ڪندي‪:‬‬ ‫ا‬ ‫‪25‬۽ جماعت خوني کي خون جي بدلي وٺندڙ جي هٿ کان بچائيندي‪ ،‬۽ جماعت کيس سندس پناهه جي شهر ۾ واپس آڻيندي‪ ،‬جتي هو ڀڄي‬ ‫ويو هو ‪:‬۽ هو ان ۾ سردار ڪاهن جي موت تائين رهندو‪ ،‬جيڪو پاڪ تيل سان مسح ڪيو ويو هو‪.‬‬ ‫‪26‬پر جيڪڏهن خوني ڪنهن به وقت پنهنجي پناهه جي شهر جي سرحد کان ٻاهر آيو‪ ،‬جتي هو ڀڄي ويو هو؛‬ ‫‪27‬۽ خون جو بدلو وٺندڙ کيس پنهنجي پناهه جي شهر جي حدن کان ٻاهر ڳولي‪ ،‬۽ خون جو بدلو وٺندڙ قاتل کي ماري؛ هو خون جو مجرم‬ ‫نه هوندو‪:‬‬ ‫پوُ قاتل‬ ‫‪28‬ڇاڪاڻ ته کيس سردار ڪاهن جي موت تائين پنهنجي پناهه جي شهر ۾ رهڻ گهرجي ها ‪:‬پر سردار ڪاهن جي موت کان ا‬ ‫پنهنجي ملڪيت جي زمين ۾ واپس ويندو‪.‬‬ ‫لُ فيصلي جو قانون هونديون‪.‬‬ ‫‪29‬تنهنڪري اهي شيون اوهان جي سڀني رهائشن ۾ اوهان جي نسل در نسل اوهان ا‬ ‫‪30‬جيڪو ڪنهن به ماڻهو کي ماريندو‪ ،‬قاتل کي شاهدن جي واتان ماريو ويندو ‪:‬پر هڪ شاهد ڪنهن به ماڻهو جي خلف شاهدي نه‬ ‫ڏيندو ته جيئن ان کي موت جي سزا ڏئي‪.‬‬ ‫‪31‬وڌيڪ‪ ،‬توهان ڪنهن به خوني جي جان جي بدلي ۾ ڪو به بدلو نه وٺو‪ ،‬جيڪو موت جو مجرم هجي‪ ،‬پر ان کي ُرور موت جي‬ ‫سزا ڏني ويندي‪.‬‬ ‫لُ‪ ،‬جيستائين‬ ‫‪32‬۽ جيڪو پنهنجي پناهه جي شهر ڏانهن ڀڄي ويو آهي ان کان ڪو به معاوُو نه وٺو ته هو واپس اچي ملڪ ۾ رهڻ ا‬ ‫ڪاهن جي موت نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪33‬تنهنڪري اوهين انهي وُ ملڪ کي ناپاڪ نہ ڪريو جتي اوهين رهو ٿا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ رت ملڪ کي ناپاڪ ڪري ٿو ‪:‬۽ زمين انهي وُ‬ ‫سواُ انهي وُ جي رت سان جنهن ان کي وهائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫رت کان پاڪ نہ ٿي سگهي جيڪا ان ۾ وهائي ويندي آهي‪،‬‬ ‫ا‬ ‫‪34‬تنهنڪري جنهن ملڪ ۾ اوهين رهندؤ‪ ،‬جنهن ۾ آ ءُ رهندس‪ ،‬تنهن کي پليت نہ ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ آ ءُ خداوند بني اسرائيل جي وچ ۾‬ ‫رهندو آهيان‪.‬‬ ‫باب ‪36‬‬ ‫موسي ۽ بني اسرائيل جي‬ ‫‪1‬۽ يوسف جي پٽن جي خاندانن مان‪ ،‬منسي جي پٽ‪ ،‬مکير جي پٽ‪ ،‬جلعاد جي خاندانن جا سردار‪ ،‬ويجهو آيا ۽‬ ‫ي‬ ‫خاندانن جي سردارن جي اڳيان ڳالهايو‪:‬‬ ‫‪2‬۽ انهن چيو تہ‪ ،‬خداوند منهنجي مالڪ کي حڪم ڏنو آهي تہ زمين بني اسرائيل کي ورثي ۾ ڏئي‪ ،‬۽ منهنجي مالڪ کي خداوند کان حڪم‬ ‫مليو آهي تہ اسان جي ڀا ءُ صلفحاد جي ميراث سندس ڌيئرن کي ڏئي‪.‬‬ ‫پوُ انهن جي ميراث اسان جي ابن ڏاڏن جي‬ ‫‪3‬۽ جيڪڏهن اهي بني اسرائيل جي ٻين قبيلي جي ڪنهن به پٽ سان شادي ڪن ٿيون‪ ،‬ته ا‬ ‫ميراث مان ڪڍي ويندي ۽ ان قبيلي جي ميراث ۾ شامل ڪئي ويندي جنهن ۾ اهي مليا آهن ‪:‬اهڙي طرح اسان جي ميراث جي قرعہ مان‬ ‫ڪڍي ويندي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جڏهن بني اسرائيل جو جوبلي هوندو‪ ،‬تڏهن انهن جي ميراث ان قبيلي جي ميراث ۾ شامل ڪئي ويندي جنهن ۾ اهي مليا آهن ‪:‬اهڙي‬ ‫طرح انهن جي ميراث اسان جي ابن ڏاڏن جي قبيلي جي ميراث مان کسي ويندي‪.‬‬ ‫موسي خداوند جي ڪلم موجب بني اسرائيل کي حڪم ڏنو تہ ”يوسف جي پٽن جي قبيلي چڱي ڳالهه چئي آهي‪.‬‬ ‫‪5‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪6‬هي اهو آهي جيڪو خداوند صلفحاد جي ڌيئرن بابت حڪم ڏئي ٿو‪ ،‬تہ انهن کي جنهن سان شادي ڪرڻ گهرجي‪ ،‬جنهن کي اهي چڱي‬ ‫سمجهن‪ ،‬رڳو پنهنجي پي ءُ جي قبيلي جي خاندان سان شادي ڪن‪.‬‬ ‫‪7‬اهڙي وُ طرح بني اسرائيل جي ميراث هڪ قبيلي کان ٻئي قبيلي ڏانهن منتقل نه ٿيندي ‪:‬ڇاڪاڻ ته بني اسرائيل مان هر هڪ پنهنجي‬ ‫پي ءُ ڏاڏي جي قبيلي جي ميراث ۾ پاڻ کي رکندو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ هر ڌي وُ‪ ،‬جيڪا بني اسرائيل جي ڪنهن به قبيلي ۾ وراثت رکي ٿي‪ ،‬اها پنهنجي پي ءُ جي قبيلي جي ڪنهن هڪ خاندان سان شادي‬ ‫ڪري‪ ،‬ته جيئن بني اسرائيل جا هر ماڻهو پنهنجي پي ءُ جي وراثت مان لطف اندوز ٿي سگهن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ نه ئي هڪ قبيلي کان ٻئي قبيلي ڏانهن ميراث منتقل ٿيندي‪ ،‬پر بني اسرائيل جي قبيلي مان هر هڪ پنهنجي ميراث ۾ رهندو‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن ئي صلفحاد جي ڌيئرن ڪيو‪:‬‬ ‫‪10‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪11‬ڇاڪاڻ ته محل‪ ،‬ترُا‪ ،‬حجل‪ ،‬ملڪا ۽ نوح‪ ،‬صلفحاد جون ڌيئرون‪ ،‬پنهنجن پي ءُ جي ڀائٽين جي پٽن سان شادي ڪيون هيون‪:‬‬ ‫‪12‬۽ انهن يوسف جي پٽ منسي وُ جي خاندانن ۾ شادي ڪئي‪ ،‬۽ انهن جي ميراث سندن پي ءُ جي خاندان جي قبيلي ۾ رهي‪.‬‬ ‫موسي جي هٿ سان بني اسرائيل کي موآب جي ميدانن ۾ اردن جي ڪناري تي يريحو جي‬ ‫‪13‬هي اءهي حڪم ۽ فيصل آهن جيڪي خداوند‬ ‫ي‬ ‫ويجهو ڏنا‪.‬‬