Skip to main content

Sindhi - The Book of Nehemiah

Page 1

‫نحمياه‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫ِسليو مهيني ۾ ٿيو‪ ،‬جڏهن مان شوشن جي محل ۾ هوس‪،‬‬ ‫‪1‬نحمياہ پٽ حڪلياہ جا لفظ ‪:‬۽ اهو ويهون سال ڪ‬ ‫‪2‬ته منهنجي ڀائرن مان هڪ حناني ۽ يهوداہ جا ِجهه ماڻهو آيا؛ ۽ مون انهن کان انهن يهودين بابت پڇيو جيڪي بچي ويا هئا‪ ،‬جيڪي‬ ‫قيد مان بچي ويا هئا‪ ،‬۽ يروشلم بابت‪.‬‬ ‫‪3‬۽ انهن مون کي چيو ته‪” ،‬جيڪي بچيل قيد مان بچيا آهن‪ ،‬اهي صوبي ۾ وڏي مصيبت ۽ خواري ۾ آهن ‪:‬يروشلم جي ڀت به ڊهي پئي‬ ‫آهي‪ ،‬۽ ان جا دروازا باهه سان ساڙيا ويا آهن“‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن مون اهي ڳالهيون ٻڌيون‪ ،‬ته مان ويٺو ۽ روئيس‪ ،‬۽ ِجهه ڏينهن ماتم ِيو‪ ،‬۽ روزو رکيو‪ ،‬۽ آسمان جي خدا جي‬ ‫اڳيان دعا گهري‪،‬‬ ‫‪5‬۽ چيو تہ‪ ،‬اي خداوند آسمان جا خدا‪ ،‬عظيم ۽ خوفناڪ خدا‪ ،‬جيڪو انهن سان واعدو ۽ رحم رکي ٿو جيڪي کيس پيار ِن ٿا ۽ سندس‬ ‫حڪمن تي عمل ِن ٿا‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ِريان تہ‪:‬‬ ‫‪6‬هاڻي پنهنجا ِن ڌيان ڏين ۽ اکيون کليل رهن ته جيئن توهان پنهنجي ٻانهي جي دعا ٻڌي سگهو‪ ،‬جيڪا مان توهان جي اڳيان ڏينهن رات‬ ‫لِ‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي گناهن جو اعتراف ِريان ٿو‪ ،‬جيڪي اسان توهان جي خلف‬ ‫دعا ِريان ٿو‪ ،‬توهان جي ٻانهن بني اسرائيل ڪ‬ ‫گناهه ِيا آهن ‪:‬مون ۽ منهنجي پي ءِ جي گهراڻي ٻنهي گناهه ِيو آهي‪.‬‬ ‫‪7‬اسان تنهنجي خلف تمام گهڻو بڇڙو سلوڪ ِيو آهي‪ ،‬۽ اسان انهن حڪمن‪ ،‬قانونن ۽ فيصلن تي عمل نه ِيو آهي جيڪي تو پنهنجي‬ ‫موسي کي ڏنا هئا‪.‬‬ ‫ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو ته‪ ،‬جيڪڏهن توهان نافرماني‬ ‫‪8‬ياد رک‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ِريان‪ ،‬اهو ِلم جيڪو تو پنهنجي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫ِندا‪ ،‬ته مان توهان کي قومن ۾ ٽڙي پکڙي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪9‬پر جيڪڏهن اوهين مون ڏانهن ءمڙيندؤ‪ ،‬۽ منهنجا حڪم مڃيندؤ‪ ،‬۽ انهن تي عمل ِندؤ؛ جيتوڻيڪ اوهان مان ِي آسمان جي ڇيڙي‬ ‫لِ‬ ‫جاِ تي آڻيندس جيڪو مون پنهنجو نالو اتي قائم ِرڻ ڪ‬ ‫تائين اڇليا ويا هئا‪ ،‬تڏهن بہ آ ءِ انهن کي اتان گڏ ِندس‪ ،‬۽ انهن کي انهي ءِ ڪ‬ ‫چونڊيو آهي‪.‬‬ ‫‪10‬هاڻي اهي تنهنجا ٻانها ۽ تنهنجا ماڻهو آهن‪ ،‬جن کي تو پنهنجي وڏي طاقت ۽ پنهنجي زور سان ڇوٽڪارو ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪11‬اي خداوند‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ِريان ته هاڻي تنهنجو ِن پنهنجي ٻانهي جي دعا تي ۽ پنهنجن ٻانهن جي دعا تي ڌيان ڏي‪ ،‬جيڪي‬ ‫تنهنجي نالي کان ڊڄڻ چاهين ٿا ‪:‬۽ اڄ پنهنجي ٻانهي کي ِامياب ِر‪ ،‬۽ هن ماڻهو ءِ جي نظر ۾ هن تي رحم ِر ‪.‬ڇاِاڻ ته مان بادشاهه‬ ‫جو پيالو کڻندڙ هوس‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫‪1‬۽ اهو ٿيو ته نيسان مهيني ۾‪ ،‬ارتخششتا بادشاهه جي ويهين سال ۾‪ ،‬شراب سندس اڳيان هئي ‪:‬۽ مون شراب کڻي بادشاهه کي ڏني ‪.‬هاڻي‬ ‫مان اڳ ۾ سندس سامهون اداس نه ٿيو هوس‪.‬‬ ‫سواِ ٻيو ِجهه‬ ‫‪2‬تنهن ِري بادشاهه مون کي چيو ته‪” ،‬تنهنجو چهرو اداس ڇو آهي‪ ،‬جڏهن ته تون بيمار نه آهين؟ هي دل جي غم کان‬ ‫ڪ‬ ‫“‪.‬پوِ مان تمام گهڻو ڊڄي ويس‪،‬‬ ‫به ناهي‬ ‫ڪ‬ ‫جاِ‪،‬‬ ‫‪3‬۽ بادشاه کي چيو تہ بادشاهہ هميشہ جيئرو رهي ‪:‬منهنجو منهن ڇو اداس نہ ٿئي‪ ،‬جڏهن تہ شهر‪ ،‬منهنجي ابن ڏاڏن جي قبرن جي ڪ‬ ‫برباد ٿي پيو آهي ۽ ان جا دروازا باه سان ساڙيا ويا آهن؟‬ ‫‪4‬پوِ بادشاهہ مون کي چيو تہ ”تون ڇا ٿو گهرين؟ “تنهنڪري مون آسمان جي خدا کان دعا گهري‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪5‬۽ مون بادشاه کي چيو تہ جيڪڏهن بادشاه کي خوشي ٿئي‪ ،‬۽ جيڪڏهن اوهان جو خادم اوهان جي نظر ۾ راضي ٿيو آهي‪ ،‬تہ مون کي‬ ‫يهوداہ ڏانهن‪ ،‬منهنجي ابن ڏاڏن جي قبرن جي شهر ڏانهن موِليو تہ جيئن مان ان کي ٺاهيان‪.‬‬ ‫‪6‬۽ بادشاهہ مون کي چيو‪( ،‬راڻي پڻ سندس ڀرسان ويٺي هئي‪) ،‬تنهنجو سفر ِيترو ڊگهو ٿيندو؟ ۽ ِڏهن موٽندين؟ تنهنڪري بادشاهہ‬ ‫لِ راضي ٿيو؛ ۽ مون کيس هڪ وقت مقرر ِيو‪.‬‬ ‫مون کي موِلڻ ڪ‬ ‫‪7‬وڌيڪ مون بادشاه کي چيو تہ جيڪڏهن بادشاهہ کي مرضي هجي تہ مون کي دريا ءِ پار جي حاِمن ڏانهن خط ڏنا وڃن تہ جيئن اهي‬ ‫مون کي يهوداہ ۾ اچڻ تائين پار پهچائين‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬۽ شهر‬ ‫‪8‬۽ آسف کي خط ڏيو‪ ،‬جيڪو بادشاه جي ٻيلي جو سنڀاليندڙ آهي‪ ،‬تہ جيئن هو مون کي گهر سان لڳاپيل محل جي دروازن ڪ‬ ‫لِ ِاٺ ڏئي ‪.‬۽ بادشاهہ مون کي عطا ِيو‪ ،‬ڇاِاڻ ⁠تہ منهنجي خدا جو‬ ‫لِ جنهن ۾ مان داخل ٿيندس‪ ،‬شہتير ٺاهڻ ڪ‬ ‫لِ‪ ،‬۽ گهر ڪ‬ ‫جي ڀت ڪ‬ ‫هٿ مون تي هو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ مان دريا ءِ جي پار وارن حاِمن وٽ آيس‪ ،‬۽ انهن کي بادشاهه جا خط ڏنا ‪.‬هاڻي بادشاهه فوج جا سپه سالر ۽ سوار مون سان گڏ‬ ‫ڪ‬ ‫موِليا هئا‪.‬‬ ‫لِ آيو‬ ‫‪10‬جڏهن سنبلط هوروني ۽ طوبياہ نوِر‪ ،‬عموني‪ ،‬اهو ٻڌو‪ ،‬ته انهن کي تمام گهڻو ڏک ٿيو ته هڪ ماڻهو بني اسرائيل جي ڀلئي ڪ‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ مان يروشلم ۾ آيس‪ ،‬۽ اتي ٽي ڏينهن رهيس‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪12‬۽ مان رات جو اٿيس‪ ،‬مان ۽ ِجه ماڻهو مون سان گڏ؛ مون ِنهن کي به اهو نه ٻڌايو جيڪو منهنجي خدا منهنجي دل ۾ يروشلم ۾‬ ‫سواِ ان جانور جي جنهن تي مان سوار هوس‪.‬‬ ‫لِ رکيو هو؛ ۽ نه ئي مون سان ِو جانور هو‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫ِرڻ ڪ‬


‫نحمياہ‬

‫‪13‬۽ مان رات جو وادي جي دروازي کان ٻاهر نڪتس‪ ،‬ڊريگن جي کوهه جي سامهون‪ ،‬۽ گوبر جي بندرگاهه ڏانهن‪ ،‬۽ يروشلم جي ڀتين‬ ‫کي ڏٺو‪ ،‬جيڪي ٽٽل هيون‪ ،‬۽ ان جا دروازا باهه سان سڙي ويا هئا‪.‬‬ ‫جاِ نه هئي‪.‬‬ ‫به‬ ‫ِا‬ ‫جي‬ ‫گذرڻ‬ ‫جي‬ ‫جانور‬ ‫موجود‬ ‫هيٺان‬ ‫منهنجي‬ ‫‪:‬پر‬ ‫‪14‬پوِ مان چشمي جي دروازي ۽ بادشاهه جي تل ءِ ڏانهن ويس‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫‪15‬پوِ مان رات جو ندي ءِ جي ِناري تي مٿي ويس‪ ،‬۽ ڀت کي ڏٺم‪ ،‬۽ پوئتي ءمڙيو‪ ،‬۽ وادي جي دروازي کان داخل ٿيس‪ ،‬۽ ائين موٽي‬ ‫ڪ‬ ‫آيس‪.‬‬ ‫‪16‬۽ حڪمرانن کي خبر نه هئي ته مان ِٿي ويو آهيان‪ ،‬يا مون ڇا ِيو آهي؛ نه ته مون اڃا تائين اهو يهودين کي ٻڌايو هو‪ ،‬نه پادرين‬ ‫کي‪ ،‬نه اميرن کي‪ ،‬نه حڪمرانن کي‪ ،‬۽ نه ئي باقي ِم ِندڙ کي‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ مون انهن کي چيو تہ ”اوهين ڏسو ٿا تہ اسين ِهڙي مصيبت ۾ آهيون‪ِ ،‬يئن يروشلم برباد ٿي ويو آهي‪ ،‬۽ ان جا دروازا باه سان‬ ‫ڪ‬ ‫ساڙيا ويا آهن ‪.‬اچو تہ يروشلم جي ڀت کي ٺاهيون تہ جيئن اسين وڌيڪ ملمت جو سبب نہ بڻجون‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ مون انهن کي پنهنجي خدا جي هٿ جي باري ۾ ٻڌايو جيڪو مون تي فضل ِيو هو‪ ،‬۽ بادشاهہ جي ڳالهين بابت جيڪي هن مون‬ ‫ڪ‬ ‫لِ پنهنجا هٿ مضبوط ِيا‪.‬‬ ‫سان ڳالهايون هيون ‪.‬۽ انهن چيو تہ "اچو تہ اءٿيون ۽ تعمير ِريون "‪.‬تنهنڪري انهن هن نيڪ ِم ڪ‬ ‫‪19‬پر جڏهن سنبلط هوروني‪ ،‬طوبياہ نوِر‪ ،‬عموني‪ ،‬۽ گيشم عرب‪ ،‬اهو ٻڌو‪ ،‬تڏهن انهن اسان تي ٺٺوليون ِيون ۽ اسان کي حقير‬ ‫سمجهيو ۽ چيو ته‪” ،‬هي ڇا آهي جيڪو توهان ِري رهيا آهيو؟ ڇا توهان بادشاهه جي خلف بغاوت ِندا؟“‬ ‫‪20‬پوِ مون انهن کي جواب ڏنو‪ ،‬۽ انهن کي چيو تہ‪ ،‬آسمان جو خدا‪ ،‬اهو اسان کي ِامياب ِندو؛ تنهنڪري اسين سندس ٻانها اءٿنداسين‬ ‫ڪ‬ ‫۽ تعمير ِنداسين ‪:‬پر اوهان جو يروشلم ۾ ِو حصو‪ ،‬حق‪ ،‬يا يادگار ِونهي‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬پوِ الياسب سردار ِاهن پنهنجي ڀائرن ِاهنن سان گڏ اٿيو‪ ،‬۽ انهن رڍن جو دروازو ٺاهيو؛ انهن ان کي پاڪ ِيو‪ ،‬۽ ان جا دروازا‬ ‫ڪ‬ ‫لڳايا؛ انهن ان کي ميا جي برج تائين‪ ،‬حنن ايل جي برج تائين پاڪ ِيو‪.‬‬ ‫پوِ زِور‪ ،‬امري جي پٽ‪ ،‬تعمير ِيو‪.‬‬ ‫پوِ يريحو جي ماڻهن تعمير ِيو ۽ انهن کان ڪ‬ ‫‪2‬۽ ان کان ڪ‬ ‫‪3‬پر مڇي ءِ جو دروازو حسينا جي پٽن ٺاهيو‪ ،‬جن ان جا شعاع پڻ لڳايا‪ ،‬۽ ان جا دروازا‪ ،‬تال ۽ سيخ لڳايا‪.‬‬ ‫پوِ مشلم پٽ برِياہ‪ ،‬پٽ مشيزابيل‪ ،‬مرمت ِئي ‪.‬۽ انهن‬ ‫پوِ مريموت پٽ اورياہ‪ ،‬پٽ قوس‪ ،‬مرمت ِئي ‪.‬۽ انهن کان ڪ‬ ‫‪4‬۽ انهن کان ڪ‬ ‫پوِ صدوق پٽ بعنا مرمت ِئي‪.‬‬ ‫کان ڪ‬ ‫لِ پنهنجون ڳليون نه لڳايون‪.‬‬ ‫ِم‬ ‫جي‬ ‫پالڻهار‬ ‫پنهنجي‬ ‫اميرن‬ ‫جي‬ ‫انهن‬ ‫پر‬ ‫ِئي؛‬ ‫مرمت‬ ‫تڪوئين‬ ‫کان‬ ‫انهن‬ ‫‪5‬۽‬ ‫پوِ‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫‪6‬ان کان علوہ‪ ،‬پراڻي دروازي جي مرمت يهويدع پٽ پاسيح ۽ مسلم پٽ بسودياہ ِئي؛ انهن ان جا شعاع لڳايا ۽ ان جا دروازا‪ ،‬تال ۽‬ ‫سڙِون لڳايون‪.‬‬ ‫پوِ ملطياہ جبعون ۽ يءدون ميرونوتي‪ ،‬جبعون ۽ ڪمصفا جي ماڻهن‪ ،‬دريا ءِ جي هن پار گورنر جي تخت تائين مرمت ِئي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ انهن کان ڪ‬ ‫پوِ عطر ٺاهيندڙن مان هڪ جي پٽ حنانياہ به مرمت ِئي‪ ،‬۽ انهن‬ ‫عزيئيل پٽ حرحياہ مرمت ِئي‪ ،‬ان کان ڪ‬ ‫‪8‬ان کان ڪ‬ ‫پوِ سونارن مان ء‬ ‫يروشلم کي ويڪري ڀت تائين مضبوط ِيو‪.‬‬ ‫پوِ يروشلم جي اڌ حصي جو حاِم‪ ،‬ءحور جي پٽ رفاياہ مرمت ِئي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ انهن کان ڪ‬ ‫پوِ حسبنيه جي پٽ هطوش مرمت ِئي‪.‬‬ ‫پوِ حرومف جي پٽ يدايا پنهنجي گهر جي سامهون مرمت ِئي ۽ ان کان ڪ‬ ‫‪10‬۽ انهن کان ڪ‬ ‫‪11‬حارم جي پٽ ملڪياہ ۽ پخت موآب جي پٽ حشوب ٻئي حصي ۽ تنورن جي مينار جي مرمت ِئي‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫پوِ يروشلم جي اڌ حصي جو حاِم حلوهيش جي پٽ شلوم ۽ سندس ڌيئرن مرمت ِئي‪.‬‬ ‫کان‬ ‫ان‬ ‫‪12‬۽‬ ‫ڪ‬ ‫‪13‬وادي جي دروازي جي مرمت حنون ۽ زانوح جي رهواسين ِئي؛ انهن ان کي ٺاهيو ۽ ان جا دروازا‪ ،‬تال ۽ سيخ لڳايا‪ ،‬۽ ِٽر جي‬ ‫دروازي تائين ڀت تي هڪ هزار هٿ ويڪري هئي‪.‬‬ ‫ِ ء‬ ‫ٽ جي دروازي جي مرمت ِئي؛ هن ان کي ٺاهيو ۽ ان جا‬ ‫‪14‬پر ملڪياہ پٽ رِاب‪ ،‬جيڪو بيت هکرم جي حصي جو حاِم هو‪ ،‬ء‬ ‫دروازا‪ ،‬تال ۽ ڇيڙا لڳايا‪.‬‬ ‫‪15‬پر چشمي جي دروازي جي مرمت شلون ِلحوزي جي پٽ‪ ،‬جيڪو مصفا جي حصي جو حاِم هو‪ِ ،‬ئي؛ هن ان کي ٺاهيو ۽ ان‬ ‫کي ڍِيو‪ ،‬۽ ان جا دروازا‪ ،‬ان جا تال ۽ ان جا سيخ لڳايا‪ ،‬۽ بادشاهه جي باغ جي ويجهو سلوح جي تل ءِ جي ڀت ۽ انهن ڏاِڻين تائين‬ ‫جيڪي دائود جي شهر کان هيٺ لهن ٿيون‪.‬‬ ‫جاِ تائين‪ ،‬۽ ٺهيل تل ءِ‬ ‫پوِ نحمياہ‪ ،‬عزبق جي پٽ‪ ،‬بيت صور جي اڌ حصي جو حاِم‪ ،‬دائود جي قبرن جي سامهون واري ڪ‬ ‫‪16‬ان کان ڪ‬ ‫تائين ۽ طاقتورن جي گهر تائين مرمت ِئي‪.‬‬ ‫پوِ قعيل جي اڌ حصي جو حاِم حسبياہ پنهنجي حصي ۾ مرمت ِئي‪.‬‬ ‫پوِ لوي‪ ،‬باني جي پٽ رحوم مرمت ِئي ‪.‬ان کان ڪ‬ ‫‪17‬ان کان ڪ‬ ‫پوِ سندن ڀائرن‪ ،‬حنداد جي پٽ باوائي‪ ،‬جيڪو قعيل جي اڌ حصي جو حاِم هو‪ ،‬مرمت ِئي‪.‬‬ ‫‪18‬ان کان ڪ‬ ‫پوِ ي ء‬ ‫شوع جي پٽ عزر‪ ،‬مصفاہ جو حاِم‪ ،‬ٻيو ٽڪرو‪ ،‬جيڪو هٿيار خاني جي چڙهڻ جي سامهون ڀت جي موڙ وٽ هو‪،‬‬ ‫‪19‬۽ ان کان ڪ‬ ‫مرمت ِئي‪.‬‬ ‫پوِ زبئي جي پٽ باروڪ دل سان ٻئي ٽڪري جي مرمت ِئي‪ ،‬ڀت جي موڙ کان وٺي سردار ِاهن الياسب جي گهر جي‬ ‫‪20‬ان کان ڪ‬ ‫دروازي تائين‪.‬‬ ‫پوِ مريموت پٽ اورياہ پٽ قوس ٻئي ٽڪري جي مرمت ِئي‪ ،‬اڪلياشيب جي گهر جي دروازي کان اڪلياشيب جي گهر جي آخر‬ ‫‪21‬ان کان ڪ‬ ‫تائين‪.‬‬ ‫پوِ ميدان جي ماڻهن‪ِ ،‬اهنن مرمت ِئي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ان کان ڪ‬ ‫پوِ عزرياہ پٽ معسياہ پٽ عنانياہ پنهنجي گهر جي‬ ‫پوِ بنيامين ۽ حسوب پنهنجي گهر جي سامهون مرمت ِئي ۽ ان کان ڪ‬ ‫‪23‬ان کان ڪ‬ ‫ڀرسان مرمت ِئي‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫پوِ حنداد جي پٽ بنوئي عزرياہ جي گهر کان ڀت جي موڙ تائين‪ ،‬۽ ِنڊ تائين ٻئي ٽڪري جي مرمت ِئي‪.‬‬ ‫‪24‬ان کان ڪ‬ ‫‪25‬پالل پٽ اوزي‪ ،‬ڀت جي موڙ جي سامهون ۽ منارو جيڪو بادشاهه جي بلند محل مان نڪرندو آهي‪ ،‬جيڪو قيدخاني جي صحن وٽ‬ ‫پوِ فدايا پٽ پروش‪.‬‬ ‫هو‪ ،‬ان کان ڪ‬ ‫جاِ ۽ ٻاهر نڪرندڙ برج تائين رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪26‬وڌيڪ‪ ،‬نٿنيم اوفل ۾‪ ،‬اوڀر طرف پاڻي جي دروازي جي سامهون واري ڪ‬ ‫پوِ تقوئين ٻئي ٽڪري جي مرمت ِئي‪ ،‬جيڪا وڏي مناري جي سامهون‪ ،‬اوفل جي ڀت تائين هئي‪.‬‬ ‫‪27‬انهن کان ڪ‬ ‫‪ِ28‬اهنن گهوڙي جي دروازي جي مٿان کان هر هڪ پنهنجي گهر جي سامهون مرمت ِئي‪.‬‬ ‫پوِ سمعياہ پٽ شڪنياہ‪ ،‬جيڪو اوڀر واري دروازي‬ ‫پوِ صدوق پٽ اڪمير پنهنجي گهر جي سامهون مرمت ِئي ۽ ان کان ڪ‬ ‫‪29‬انهن کان ڪ‬ ‫جو محافظ هو‪ ،‬مرمت ِئي‪.‬‬ ‫پوِ برِياہ جي پٽ مسلم‬ ‫پوِ سلمياہ جي پٽ حننياہ ۽ صلف جي ڇهين پٽ حنون ٻئي حصي جي مرمت ِئي ‪.‬ان کان ڪ‬ ‫‪30‬ان کان ڪ‬ ‫پنهنجي ِمري جي سامهون مرمت ِئي‪.‬‬ ‫جاِ تائين‪ ،‬مفڪد جي دروازي جي سامهون‪ ،‬۽ ِنڊ جي مٿي چڙهڻ تائين‬ ‫پوِ سونار جي پٽ ملڪياہ نٿنيمن ۽ واپارين جي ڪ‬ ‫‪31‬ان کان ڪ‬ ‫مرمت ِئي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ ِنڊ کان مٿي چڙهڻ جي وچ ۾ رڍن جي دروازي تائين سونارن ۽ واپارين مرمت ِئي‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬پر جڏهن سنبلط ٻڌو تہ اسان ڀت ٺاهي رهيا آهيون‪ ،‬تڏهن هو ِاوڙجي پيو‪ ،‬۽ وڏو غضب ۾ اچي يهودين تي ٺٺوليون ِرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هن پنهنجن ڀائرن ۽ سامريہ جي فوج جي سامهون ڳالهايو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬هي ِمزور يهودي ڇا ِري رهيا آهن؟ ڇا اهي پاڻ کي‬ ‫مضبوط ِندا؟ ڇا اهي قرباني ڏيندا؟ ڇا اهي هڪ ڏينهن ۾ ختم ِندا؟ ڇا اهي ِچري جي ڍير مان پٿرن کي ٻيهر زندہ ِندا جيڪي‬ ‫ساڙيا ويا آهن؟‬ ‫‪3‬هاڻي طوبياہ عموني سندس ڀرسان هو‪ ،‬۽ هن چيو ته‪ ،‬جيڪو اهي ٺاهي رهيا آهن‪ ،‬جيڪڏهن هڪ لومڙ مٿي چڙهي وڃي ته هو انهن‬ ‫جي پٿر جي ڀت کي به ٽوڙي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪4‬ٻڌو‪ ،‬اي اسان جا خدا؛ ڇو ته اسان کي حقير سمجهيو ويو آهي ‪:‬۽ انهن جي ملمت انهن جي پنهنجي سر تي ِر‪ ،‬۽ انهن کي قيد جي‬ ‫لِ ڏيو‪.‬‬ ‫ملڪ ۾ لٽ مار ڪ‬ ‫‪5‬۽ انهن جي بڇڙائي کي نه ڍِيو‪ ،‬۽ انهن جو گناهه توهان جي اڳيان نه مٽايو وڃي‪ ،‬ڇاِاڻ ته انهن توهان کي معمارن جي اڳيان‬ ‫غضب ۾ وڌو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬اهڙي ءِ طرح اسان ڀت ٺاهي؛ ۽ سڄي ڀت ان جي اڌ تائين گڏ ِئي وئي ‪:‬ڇاِاڻ ته ماڻهن ۾ ِم ِرڻ جو ارادو هو‪.‬‬ ‫‪7‬پر اهو ٿيو ته جڏهن سنبلط‪ ،‬طوبيا‪ ،‬عرب‪ ،‬عموني ۽ اشدودي ٻڌو ته يروشلم جي ڀتين جي مرمت ٿي رهي آهي ۽ ڀتين جون ڀتيون بند ٿيڻ‬ ‫لڳيون آهن‪ ،‬تڏهن اهي تمام گهڻو ِاوڙجي پيا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ سڀني گڏجي سازش ِئي ته اچي يروشلم سان وڙهن ۽ ان ۾ رِاوٽ وجهن‪.‬‬ ‫‪9‬پر اسان پنهنجي خدا کان دعا گهري‪ ،‬۽ انهن جي ِري ڏينهن رات انهن جي خلف چوِيدار مقرر ِيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ يهوداہ چيو تہ بار کڻندڙن جي طاقت گهٽجي وئي آهي‪ ،‬۽ گهڻو ِچرو آهي‪ ،‬تنهنڪري اسين ڀت جي تعمير نٿا ِري سگهون‪.‬‬ ‫‪11‬۽ اسان جي دشمنن چيو تہ 'اهي نه ڄاڻندا ۽ نه ڏسندا‪ ،‬جيستائين اسين انهن جي وچ ۾ نه اچون ۽ انهن کي ماري ڇڏيون ۽ ِم بند نه‬ ‫ِريون'‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬ته جڏهن يهودي جيڪي انهن جي ڀرسان رهندا هئا‪ ،‬تڏهن انهن اسان کي ڏهه ڀيرا چيو ته‪ ،‬جتي به توهان اسان ڏانهن‬ ‫موٽندا‪ ،‬اهي توهان تي حملو ِندا‪.‬‬ ‫‪13‬تنهن ِري مون ڀت جي پويان هيٺين هنڌن تي ۽ مٿاهين هنڌن تي‪ ،‬مون ماڻهن کي انهن جي خاندانن جي پٺيان انهن جي تلوارن‪ ،‬نيزن‬ ‫۽ ِمانن سان گڏ بيهاريو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ مون ڏٺو‪ ،‬۽ اٿيو‪ ،‬۽ اميرن‪ ،‬حاِمن ۽ باقي ماڻهن کي چيو‪ ،‬ته انهن کان نه ڊڄو ‪:‬خداوند کي ياد ِريو‪ ،‬جيڪو عظيم ۽ خوفناڪ‬ ‫لِ وڙهو‪.‬‬ ‫آهي‪ ،‬۽ پنهنجن ڀائرن‪ ،‬پنهنجن پٽن‪ ،‬پنهنجين ڌيئرن‪ ،‬پنهنجين زالن ۽ پنهنجن گهرن ڪ‬ ‫‪15‬۽ جڏهن اسان جي دشمنن ٻڌو ته اسان کي خبر پئي آهي‪ ،‬۽ خدا انهن جي سازش کي رد ِري ڇڏيو آهي‪ ،‬ته اسان سڀني کي ڀت ڏانهن‬ ‫موٽايو‪ ،‬هر هڪ پنهنجي ِم تي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ان وقت کان وٺي‪ ،‬منهنجي ٻانهن جو اڌ ِم ۾ ِم ِيو‪ ،‬۽ انهن مان باقي اڌ نيزي‪ ،‬ڍال‪ِ ،‬مان ۽ زرهون کڻي ويٺا هئا؛ ۽ حاِم‬ ‫يهودا جي سڄي گهر جي پٺيان هئا‪.‬‬ ‫‪17‬جيڪي ڀت تي ِم ِندا هئا ۽ جيڪي بار کڻندا هئا‪ ،‬انهن سان گڏ جيڪي بار کڻندا هئا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي هڪ هٿ سان ِم ِندو‬ ‫هو ۽ ٻئي هٿ سان هٿيار کڻندو هو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬هر هڪ پنهنجي تلوار پنهنجي پاسي سان ٻڌل هئي‪ ،‬۽ اهڙي طرح تعمير ِري رهيو هو ‪.‬۽ جيڪو توتاري وڄائيندو‬ ‫‪18‬ٺاهيندڙن ڪ‬ ‫هو‪ ،‬اهو منهنجي ڀرسان هو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ مون اميرن‪ ،‬حاِمن ۽ باقي ماڻهن کي چيو ته ِم وڏو ۽ وڏو آهي‪ ،‬۽ اسين ڀت تي هڪ ٻئي کان پري آهيون‪.‬‬ ‫لِ وڙهندو‪.‬‬ ‫‪20‬تنهنڪري جتي بہ توتاري جو آواز ٻڌو‪ ،‬اتي اسان وٽ گڏ ٿيو‪ ،‬اسان جو خدا اسان ڪ‬ ‫‪21‬تنهنڪري اسان ِم ۾ محنت ِئي ‪:‬۽ انهن مان اڌ صبح جو اڀرڻ کان وٺي تارن جي ظاهر ٿيڻ تائين نيزي کڻي رهيا هئا‪.‬‬ ‫لِ نگهبان ۽ ڏينهن‬ ‫‪22‬ساڳئي وقت مون ماڻهن کي چيو ته‪ ،‬هر ِو پنهنجي نوِر سان گڏ يروشلم ۾ رهي‪ ،‬ته جيئن رات جو اهي اسان ڪ‬ ‫جو ِم ِن‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫سواِ‬ ‫‪23‬تنهنڪري نه مون‪ ،‬نه منهنجا ڀائر‪ ،‬نه منهنجا نوِر‪ ،‬نه ئي منهنجي پٺيان ايندڙ محافظن‪ ،‬اسان مان ِنهن به پنهنجا ِپڙا لٿا‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫لِ لٿا‪.‬‬ ‫ان جي ته هر هڪ ڌوئڻ ڪ‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬۽ ماڻهن ۽ انهن جي زالن جو پنهنجن ڀائرن يهودين جي خلف وڏو احتجاج ٿيو‪.‬‬ ‫لِ اناج کڻون ٿا تہ جيئن کائي‬ ‫‪2‬ڇاِاڻ ⁠تہ ِي چون پيا تہ‪ ،‬اسين‪ ،‬اسان جا پٽ ۽ اسان جون ڌيئرون گهڻا آهيون‪ ،‬تنهنڪري اسين انهن ڪ‬ ‫۽ جيئون‪.‬‬ ‫‪ِ3‬جهہ اهڙا بہ هئا جيڪي چون پيا تہ‪ ،‬اسان پنهنجيون زمينون‪ ،‬انگورن جا باغ ۽ گهر گروي رکيا آهن تہ جيئن ڏِار جي ِري اناج‬ ‫خريد ِري سگهون‪.‬‬ ‫لِ پئسا قرض ورتا آهن‪ ،‬۽ اهو اسان جي زمينن ۽ انگورن جي باغن‬ ‫‪ِ4‬جهہ اهڙا بہ هئا جيڪي چون پيا تہ‪ ،‬اسان بادشاهه جي خراج ڪ‬ ‫تي‪.‬‬ ‫‪5‬پر هاڻي اسان جو جسم اسان جي ڀائرن جي گوشت وانگر آهي‪ ،‬اسان جا ٻار انهن جي ٻارن وانگر آهن ‪:‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اسان پنهنجن پٽن ۽‬ ‫لِ غلم بڻايون ٿا‪ ،‬۽ اسان جون ِجهه ڌيئرون اڳ ۾ ئي غلمي ۾ آنديون ويون آهن ‪:‬نه ئي اسان کي انهن کي آزاد‬ ‫ڌيئرن کي غلم بڻائڻ ڪ‬ ‫ِرڻ جي طاقت آهي؛ ڇاِاڻ ته ٻين ماڻهن وٽ اسان جون زمينون ۽ انگورن جا باغ آهن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جڏهن مون انهن جي رڙ ۽ اهي لفظ ٻڌا ته مون کي تمام گهڻو ِاوڙ آئي‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ مون پاڻ سان صلح ِئي‪ ،‬۽ مون اميرن ۽ حاِمن کي ڇڙٻ ڏني‪ ،‬۽ انهن کي چيو ته‪ ،‬توهان هر هڪ پنهنجي ڀا ءِ کان وياج‬ ‫ڪ‬ ‫وصول ِندا آهيو ‪.‬۽ مون انهن جي خلف هڪ وڏي گڏجاڻي مقرر ِئي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ مون انهن کي چيو تہ‪ ،‬اسان پنهنجي وس آهر پنهنجن ڀائرن يهودين کي ڇڏايو آهي‪ ،‬جيڪي غير قومن وٽ وِرو ِيا ويا هئا ‪.‬۽ ڇا‬ ‫لِ ِجهہ بہ نہ‬ ‫پوِ اهي خاموش رهيا‪ ،‬۽ جواب ڏيڻ ڪ‬ ‫اوهين پنهنجن ڀائرن کي به وِرو ِندا؟ يا انهن کي اسان وٽ وِرو ِيو ويندو؟ ڪ‬ ‫مليو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ مون چيو تہ‪ ،‬اهو سٺو نہ آهي جيڪو اوهين ِريو ٿا ‪:‬ڇا اوهان کي اسان جي دشمنن جي قوم جي ملمت جي ِري اسان جي خدا‬ ‫جي خوف ۾ نہ هلڻ گهرجي؟‬ ‫‪10‬ساڳي ءِ طرح مان‪ ،‬منهنجا ڀائر ۽ منهنجا نوِر‪ ،‬انهن کان پئسا ۽ اناج گهري سگهون ٿا ‪:‬مان توهان کي عرض ٿو ِريان ته اسان کي‬ ‫هي وياج وٺڻ ڇڏي ڏيو‪.‬‬ ‫‪11‬مان توهان کي عرض ٿو ِريان ته‪ ،‬اڄ ئي انهن کي سندن زمينون‪ ،‬سندن انگورن جا باغ‪ ،‬سندن زيتون جا باغ ۽ سندن گهر‪ ،‬۽ پئسن‬ ‫جو سوون حصو‪ ،‬اناج‪ ،‬شراب ۽ تيل‪ ،‬جيڪو توهان انهن کان وصول ِيو ٿا‪ ،‬واپس ِريو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ انهن چيو تہ‪” ،‬اسين انهن کي واپس ِنداسين ۽ انهن کان ِجهه به نه گهرنداسين ‪.‬جيئن توهان چئو ٿا‪ ،‬اسين ائين ِنداسين‬ ‫“‪.‬پوِ‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫مون پادرين کي سڏيو ۽ انهن کان قسم کنيو تہ اهي هن واعدي مطابق ِم ِن‪.‬‬ ‫‪13‬۽ مون پنهنجو ِپڙو لوڏيو ۽ چيو تہ‪” ،‬اهڙي ءِ طرح خدا هر هڪ ماڻهو ءِ کي سندس گهر ۽ سندس محنت مان لوڏي ڇڏيندو‪ ،‬جيڪو‬ ‫هن واعدي کي پورو نٿو ِري‪ ،‬اهو بہ اهڙي ءِ طرح لوڏيو ويندو ۽ خالي ِيو ويندو “‪.‬۽ سڄي جماعت چيو تہ ”آمين‪“ ،‬۽ خداوند جي‬ ‫واکاڻ ِئي ‪.‬۽ ماڻهن هن واعدي مطابق ِيو‪.‬‬ ‫‪14‬وڌيڪ‪ ،‬جڏهن کان مون کي يهودا جي ملڪ ۾ انهن جو گورنر مقرر ِيو ويو هو‪ ،‬يعني ارطخششتا بادشاهه جي ويهن سالن کان‬ ‫ٻٽيهين سال تائين‪ ،‬يعني ٻارهن سالن تائين‪ ،‬مون ۽ منهنجي ڀائرن گورنر جي ماني نه کاڌي آهي‪.‬‬ ‫‪15‬پر اڳوڻا گورنر جيڪي مون کان اڳ هئا‪ ،‬ماڻهن تي بار هئا‪ ،‬۽ انهن کان ماني ۽ شراب وٺندا هئا‪ ،‬ان کان علوہ چاليهه شيڪل چاندي؛‬ ‫ها‪ ،‬انهن جا نوِر به ماڻهن تي حڪومت ِندا هئا ‪:‬پر مون خدا جي خوف جي ِري ائين نه ِيو‪.‬‬ ‫لِ گڏ ٿيا هئا‪.‬‬ ‫‪16‬ها‪ ،‬مون پڻ هن ڀت جي ِم ۾ جاري رکيو‪ ،‬۽ نه ئي اسان ِا زمين خريد ِئي ‪:‬۽ منهنجا سڀئي نوِر اتي ِم ڪ‬ ‫‪17‬وڌيڪ‪ ،‬منهنجي دسترخوان تي يهودي ۽ حاِمن مان هڪ سو پنجاهه هئا‪ ،‬انهن کان علوہ جيڪي اسان جي چوڌاري رهندڙ غير‬ ‫قومن مان اسان وٽ آيا هئا‪.‬‬ ‫لِ پکي به تيار ِيا ويندا‬ ‫لِ روزانو تيار ِيو ويندو هو اهو هڪ ڍڳو ۽ ڇهه چونڊيل رڍون هيون؛ ۽ منهنجي ڪ‬ ‫‪18‬هاڻي جيڪو منهنجي ڪ‬ ‫لِ مون گورنر جي ماني جي ضرورت نه‬ ‫هئا‪ ،‬۽ ڏهن ڏينهن ۾ هڪ ڀيرو هر قسم جي شراب جو ذخيرو ِيو ويندو هو ‪:‬پر انهن سڀني ڪ‬ ‫ِئي‪ ،‬ڇاِاڻ ته هن ماڻهن تي غلمي ڳري هئي‪.‬‬ ‫لِ ِيا آهن‪ ،‬ياد رک‪.‬‬ ‫قوم‬ ‫هن‬ ‫مون‬ ‫جيڪي‬ ‫مطابق‬ ‫جي‬ ‫ِمن‬ ‫لِ‪ ،‬انهن سڀني‬ ‫‪19‬اي منهنجا خدا‪ ،‬منهنجي ڀلئي ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن سنبلط‪ ،‬طوبيا‪ ،‬گيشم عرب‪ ،‬۽ اسان جي باقي دشمنن ٻڌو ته مون ڀت ٺاهي هئي‪ ،‬۽ ان ۾ ِا به گڙٻڙ باقي نه رهي‬ ‫هئي؛ (جيتوڻيڪ ان وقت مون دروازن تي دروازا نه لڳا هئا؛)‬ ‫‪2‬ته سنبلط ۽ گشم مون ڏانهن پيغام موِليو ته اچو ته اونو جي ميدان ۾ ِنهن ڳوٺ ۾ گڏجي ملون ‪.‬پر انهن مون کي نقصان پهچائڻ جو‬ ‫ارادو ِيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون انهن ڏانهن قاصد موِليا‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬مان هڪ وڏو ِم ِري رهيو آهيان‪ ،‬تنهنڪري مان هيٺ نه ٿو اچي سگهان ‪ِ.‬م ڇو بند‬ ‫ٿئي‪ ،‬جڏهن ته مان ان کي ڇڏي توهان ڏانهن هيٺ اچان؟‬ ‫‪4‬پر انهن مون ڏانهن چار ڀيرا هن قسم جا پيغام موِليا؛ ۽ مون انهن کي ساڳئي طريقي سان جواب ڏنو‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ سنبلط پنهنجي نوِر کي پنجين ڀيري مون ڏانهن ساڳي ءِ طرح موِليو‪ ،‬سندس هٿ ۾ هڪ کليل خط هو‪.‬‬ ‫ڪ‬


‫نحمياہ‬

‫‪6‬جنهن ۾ لکيل هو ته‪” ،‬غير قومن ۾ اها خبر آهي‪ ،‬۽ گشمو چوي ٿو ته‪ ،‬تون ۽ يهودي بغاوت ِرڻ جو ارادو ِيو ٿا ‪:‬تنهن ِري تون‬ ‫ڀت ٺاهي رهيو آهين‪ ،‬ته جيئن تون انهن جو بادشاهه ٿئين‪ ،‬انهن لفظن جي مطابق“‪.‬‬ ‫‪7‬۽ تو نبين کي به مقرر ِيو آهي ته يروشلم ۾ تنهنجي باري ۾ تبليغ ِن‪ ،‬ته يهوداہ ۾ هڪ بادشاهه آهي ‪:‬۽ هاڻي انهن لفظن جي مطابق‬ ‫بادشاهه کي ٻڌايو ويندو ‪.‬تنهن ِري هاڻي اچو ۽ گڏجي صلح ِريون‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ مون کيس چوائي موِليو تہ جيئن تون چوين ٿو اهڙيون ِا بہ ڳالهيون نہ ٿيون آهن‪ ،‬پر تون پنهنجي دل مان اهي ٺاهين ٿو‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪9‬ڇاِاڻ ⁠تہ انهن سڀني اسان کي ڊيڄاريو‪ ،‬۽ چيو تہ‪ِ ،‬م کان سندن هٿ ِمزور ٿي ويندا‪ ،‬تہ جيئن اهو پورو نہ ٿئي ‪.‬تنهنڪري‬ ‫هاڻي‪ ،‬اي خدا‪ ،‬منهنجا هٿ مضبوط ِر‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ مان سمعياہ پٽ دلياہ پٽ مهيتابيل جي گهر ۾ آيس‪ ،‬جيڪو بند هو؛ ۽ هن چيو ته‪ ،‬اچو ته خدا جي گهر ۾‪ ،‬مندر جي اندر‪ ،‬گڏ ٿيون‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫لِ ايندا‪.‬‬ ‫لِ ايندا؛ ها‪ ،‬رات جو اهي توکي مارڻ ڪ‬ ‫۽ مندر جا دروازا بند ِريون‪ ،‬ڇاِاڻ ته اهي توکي مارڻ ڪ‬ ‫لِ هيڪل ۾ گهڙي؟ مان اندر‬ ‫‪11‬۽ مون چيو تہ ڇا مون جهڙو ماڻهو ڀڄي وڃي؟ ۽ ِير آهي جيڪو مون جهڙو ٿي پنهنجي جان بچائڻ ڪ‬ ‫نہ ويندس‪.‬‬ ‫‪12‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مون کي خبر پئي ته خدا هن کي نه موِليو هو؛ پر هن منهنجي خلف هي نبوت ِئي هئي ‪:‬ڇاِاڻ ته طوبيا ۽ سنبلط هن‬ ‫کي نوِري تي رکيو هو‪.‬‬ ‫‪13‬انهي ءِ ِري هن کي نوِري تي رکيو ويو هو ته جيئن مان ڊڄان ۽ ائين ِريان ۽ گناهه ِريان‪ ،‬۽ انهن کي خراب رپورٽ ڏيڻ جو‬ ‫موقعو ملي ۽ اهي مون کي ملمت ِن‪.‬‬ ‫‪14‬اي منهنجا خدا‪ ،‬طوبياہ ۽ سنبلط کي انهن جي ِمن مطابق ياد ِر‪ ،‬۽ نبياڻي نوعديه ۽ ٻين نبين کي‪ ،‬جيڪي مون کي ڊڄائڻ چاهيندا‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫‪15‬تنهنڪري ڀت الول مهيني جي پنجويهين تاريخ تي‪ ،‬ٻاونجاهن ڏينهن ۾ مڪمل ٿي وئي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اهو ٿيو ته جڏهن اسان جي سڀني دشمنن اهو ٻڌو ۽ اسان جي چوڌاري رهندڙ سڀني غير قومن اهي شيون ڏٺيون‪ ،‬تڏهن اهي پنهنجي‬ ‫نظر ۾ تمام گهڻو شرمسار ٿيا‪ ،‬ڇاِاڻ ته انهن سمجهيو ته هي ِم اسان جي خدا جي طرفان ِيو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪17‬وڌيڪ انهن ڏينهن ۾ يهوداہ جا امير طوبياہ ڏانهن ِيترائي خط موِليندا هئا‪ ،‬۽ طوبياہ جا خط انهن ڏانهن ايندا هئا‪.‬‬ ‫‪18‬ڇاِاڻ ته يهوداہ ۾ ِيترن ئي ماڻهن هن سان قسم کنيو هو‪ ،‬ڇاِاڻ ته هو ارح جي پٽ شڪنياہ جو ناٺي هو؛ ۽ سندس پٽ يوحنان‬ ‫برِيا جي پٽ مشلم جي ڌي ءِ سان شادي ِئي هئي‪.‬‬ ‫لِ خط موِليا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ انهن منهنجي اڳيان سندس نيڪ ِمن جي رپورٽ ِئي‪ ،‬۽ منهنجا لفظ هن کي ٻڌايا ‪.‬۽ طوبياہ مون کي ڊڄائڻ ڪ‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن ڀت ٺاهي وئي‪ ،‬۽ مون دروازا نصب ِيا‪ ،‬۽ دربان‪ ،‬ڳائڻا ۽ لوي مقرر ِيا ويا‪،‬‬ ‫‪2‬ته مون پنهنجي ڀا ءِ حناني ۽ محل جي حاِم حنانياہ کي يروشلم تي اختيار ڏنو ‪:‬ڇاِاڻ ته هو هڪ وفادار ماڻهو هو‪ ،‬۽ ِيترن کان‬ ‫وڌيڪ خدا کان ڊڄندو هو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون انهن کي چيو ته‪ ،‬يروشلم جا دروازا نه کوليا وڃن جيستائين سج گرم نه ٿئي؛ ۽ جڏهن اهي بيٺا هجن‪ ،‬ته دروازا بند ِن ۽ انهن‬ ‫کي بند ِن ‪:‬۽ يروشلم جي رهاِن مان چوِيدار مقرر ِريو‪ ،‬هر هڪ پنهنجي چوِيدار ۾‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجي گهر جي سامهون‬ ‫هجي‪.‬‬ ‫‪4‬هاڻي شهر وڏو ۽ وڏو هو ‪:‬پر ان ۾ ماڻهو ٿورا هئا‪ ،‬۽ گهر تعمير نه ٿيا هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ منهنجي خدا منهنجي دل ۾ وڌو ته اميرن‪ ،‬حاِمن ۽ ماڻهن کي گڏ ِريان‪ ،‬ته جيئن انهن جو نسب نامو نسب جي حساب سان ڳڻيو‬ ‫وڃي ‪.‬۽ مون انهن جي نسب نامي جو هڪ رجسٽر ڳولي لڌو جيڪي پهرين تي آيا هئا‪ ،‬۽ مون ان ۾ لکيل ڏٺو‪،‬‬ ‫‪6‬اڪهي صوبي جا ٻار آهن‪ ،‬جيڪي قيد مان نڪري آيا هئا‪ ،‬انهن مان جيڪي قيد ِيا ويا هئا‪ ،‬جن کي بابل جو بادشاهه نبوچدنضر قيد‬ ‫ِري کڻي ويو هو‪ ،‬۽ يروشلم ۽ يهوداہ ڏانهن موٽي آيا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي شهر ڏانهن؛‬ ‫‪7‬جيڪي زربابل‪ ،‬يشوع‪ ،‬نحمياہ‪ ،‬عزريا‪ ،‬رامياہ‪ ،‬نحماني‪ ،‬مردِائي‪ ،‬بلشن‪ ،‬ميسپرٿ‪ ،‬بگوائي‪ ،‬نحوم‪ ،‬بانہہ سان گڏ آيا ‪.‬مان چوان ٿو ته‬ ‫بني اسرائيل جي ماڻهن جو تعداد هي هو‪.‬‬ ‫‪8‬پروش جي اولد ٻہ هزار هڪ سؤ ٻاهتر‪.‬‬ ‫‪9‬شفتياہ جو اولد ٽي سو ٻاهتر‪.‬‬ ‫‪10‬ارح جي اولد‪ ،‬ڇهه سئو ٻاونجاہ‪.‬‬ ‫‪11‬يشوع ۽ يوآب جي اولد مان فحت موآب جا ٻار ٻہ هزار اٺ سئو ارڙهن‪.‬‬ ‫‪12‬عيلم جي اولد مان‪ ،‬هڪ هزار ٻه سئو چوونجاہ‪.‬‬ ‫‪13‬زتتو جي اولد‪ ،‬اٺ سو پنجتاليه‪.‬‬ ‫‪14‬زِئي جي اولد مان ست سو سٺ‪.‬‬ ‫‪15‬بنوئي جي اولد‪ ،‬ڇهه سو اٺيتاليهه‪.‬‬ ‫‪16‬ببائي جي اولد‪ ،‬ڇهه سئو اٺاويهه‪.‬‬ ‫‪17‬عزجاد جا اولد ٻہ هزار ٽي سئو ٻاويهہ‪.‬‬ ‫‪18‬ادونڪام جي اولد‪ ،‬ڇهه سئو ستٽيهه‪.‬‬ ‫‪19‬بگوائي جي اولد ٻہ هزار ستٽيهه‪.‬‬ ‫‪20‬عدين جي اولد‪ ،‬ڇهه سو پنجاهه‪.‬‬ ‫‪21‬حزقياہ جي اولد عطير جا اٺاويهه‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫‪22‬اولد حاشوم‪ ،‬ٽي سو اٺاويهہ‪.‬‬ ‫‪ 23‬ڪبزء ائي جي اولد مان ٽي سئو چوويهه‪.‬‬ ‫‪24‬حارف جي اولد مان‪ ،‬هڪ سؤ ٻارهن‪.‬‬ ‫‪25‬جبعون جا ٻار پنجانوي‪.‬‬ ‫‪26‬بيت لحم ۽ نطوفہ جا ماڻهو‪ ،‬هڪ سؤ اٺاسي‪.‬‬ ‫‪27‬عنتوت جا ماڻهو‪ ،‬هڪ سو اٺاويهه‪.‬‬ ‫‪28‬بيت عزماوت جا ماڻهو‪ ،‬ٻائيتاليهه‪.‬‬ ‫‪29‬قريت يعريم‪ِ ،‬فيرہ ۽ بيروت جا ماڻهو‪ ،‬ست سئو ٽيتاليهه‪.‬‬ ‫‪30‬رامہ ۽ جبا جا ماڻهو‪ ،‬ڇه سو ايڪويهہ‪.‬‬ ‫‪31‬مڪماس جا ماڻهو‪ ،‬هڪ سؤ ٻاويهه‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪32‬بيت الل ۽ عئي جا ماڻهو‪ ،‬هڪ سؤ ٽيويهہ‪.‬‬ ‫‪33‬ٻئي نبو جا ماڻهو‪ ،‬ٻاونجاہ‪.‬‬ ‫‪34‬ٻئي عيلم جا ٻار‪ ،‬هڪ هزار ٻه سئو چوونجاہ‪.‬‬ ‫‪35‬حارم جي اولد مان ٽي سئو ويهہ‪.‬‬ ‫‪36‬يريحو جا ٻار ٽي سو پنجتاليه‪.‬‬ ‫‪37‬لود‪ ،‬حديد ۽ اونو جا ٻار ست سئو ايڪويهه‪.‬‬ ‫‪38‬سينآآ جي اولد‪ ،‬ٽي هزار نو سئو ٽيهه‪.‬‬ ‫‪ِ39‬اهن ‪:‬يشوع جي گهراڻي مان يدعياہ جو اولد‪ ،‬نو سئو ٽيهتر‪.‬‬ ‫‪40‬ا ڪڪمير جي اولد مان‪ ،‬هڪ هزار ٻاونجاہ‪.‬‬ ‫‪41‬فشحور جي اولد‪ ،‬هڪ هزار ٻه سئو ستيتاليهه‪.‬‬ ‫‪42‬حارم جي اولد مان هڪ هزار سترهن‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪43‬لوي ‪:‬يشوع‪ ،‬قدمي ايل ۽ هوديوا جي اولد مان چوهتر‪.‬‬ ‫‪44‬ڳائڻا ‪:‬آسف جي اولد مان‪ ،‬هڪ سو اٺيتاليهه‪.‬‬ ‫‪45‬دربان ‪:‬سلوم جو اولد‪ ،‬اطير جو اولد‪ ،‬طلمون جو اولد‪ ،‬عقوب جو اولد‪ ،‬حطيطا جو اولد‪ ،‬سوبائي جو اولد‪ ،‬هڪ سو اٺٽيهه‪.‬‬ ‫‪46‬نٿنيم ‪:‬اولد ضيحا‪ ،‬اولد حشوفا‪ ،‬اولد تباعوت‪،‬‬ ‫‪47‬اولد قروس‪ ،‬اولد سياہ‪ ،‬اولد پادون‪،‬‬ ‫‪48‬لبناہ جو اولد‪ ،‬حجابہ جو اولد‪ ،‬شلمئي جو اولد‪،‬‬ ‫‪49‬حنان جو اولد‪ ،‬ڪگديل جو اولد‪ ،‬ءگحر جو اولد‪،‬‬ ‫‪50‬رعياہ جو اولد‪ ،‬رضين جو اولد‪ ،‬نڪودا جو اولد‪،‬‬ ‫سح جو اولد‪،‬‬ ‫‪51‬غزام جو اولد‪ ،‬ء‬ ‫ع تزا جو اولد‪ ،‬فا ء‬ ‫سائي جو اولد‪ ،‬معءونيم جو اولد‪ ،‬نڪ ڪفشڪم جو اولد‪،‬‬ ‫‪ 52‬ڪب ء‬ ‫‪53‬بقبوق جو اولد‪ ،‬حڪوفا جو اولد‪ ،‬حرحور جو اولد‪،‬‬ ‫‪54‬بزليت جو اولد‪ ،‬مهيدا جو اولد‪ ،‬حرشا جو اولد‪،‬‬ ‫‪55‬برِوس جو اولد‪ ،‬سيسرا جو اولد‪ ،‬تما جو اولد‪،‬‬ ‫‪56‬اولد نزياہ‪ ،‬اولد حطيفا‪.‬‬ ‫‪57‬سليمان جي نوِرن جا اولد ‪:‬سوطائي جا اولد‪ ،‬سوفرت جا اولد‪ ،‬پريدا جا اولد‪،‬‬ ‫‪58‬جاعلہ جو اولد‪ ،‬درِون جو اولد‪ ،‬ڪگديل جو اولد‪،‬‬ ‫‪59‬شفتياہ جو اولد‪ ،‬حطيل جو اولد‪ ،‬فءخرت جو اولد‪ ،‬زبائيم جو اولد‪ ،‬آمون جو اولد‪.‬‬ ‫‪60‬سڀئي نٿنيم ۽ سليمان جي نوِرن جا اولد ٽي سو ٻاويهه هئا‪.‬‬ ‫‪61‬۽ اهي اهي هئا جيڪي تلملح‪ ،‬تل حرشا‪ِ ،‬روب‪ ،‬عدون ۽ ايمر کان به آيا هئا ‪:‬پر اهي پنهنجي پي ءِ جو گهر ۽ پنهنجي اولد کي‬ ‫ظاهر نه ِري سگهيا ته اهي اسرائيل مان هئا يا نه‪.‬‬ ‫‪62‬دلياہ جو اولد‪ ،‬طوبياہ جو اولد‪ ،‬نڪودا جو اولد‪ ،‬ڇهه سئو ٻہ چاليهه‪.‬‬ ‫‪63‬۽ ِاهنن مان ‪:‬حباياہ جو اولد‪ ،‬قوس جو اولد‪ ،‬برزلي جو اولد‪ ،‬جنهن گلعادي برزلي جي ڌيئرن مان هڪ سان شادي ِئي هئي‪ ،‬۽‬ ‫انهن جي نالي پٺيان سڏبو هو‪.‬‬ ‫‪64‬انهن پنهنجي رجسٽر کي انهن ۾ ڳولهيو جيڪي نسب نامي ۾ شمار ِيا ويا هئا‪ ،‬پر اهو نه مليو ‪:‬تنهن ِري اهي‪ ،‬پليت سمجهي‪،‬‬ ‫پادري ءِ کان خارج ِيا ويا‪.‬‬ ‫‪65‬۽ حاِم انهن کي چيو ته اهي سڀ کان پاڪ شيون نه کائين‪ ،‬جيستائين ِو پادري اءوريم ۽ تميم سان گڏ نه اٿي‪.‬‬ ‫‪66‬سڄي جماعت جو تعداد ٻہ چاليهہ هزار ٽي سئو سٺ هو‪،‬‬ ‫سواِ‪ ،‬جن مان ست هزار ٽي سئو ستٽيهه هئا ‪:‬۽ انهن ۾ ٻه سئو پنجتاليهه ڳائڻا مرد ۽ ڳائڻيون عورتون‬ ‫‪67‬انهن جي غلمن ۽ ٻانهين کان‬ ‫ڪ‬ ‫هيون‪.‬‬ ‫‪68‬سندن گهوڙا ست سو ڇٽيهه ۽ خچر ٻہ سو پنجتاليهه‪:‬‬ ‫‪69‬سندن اءٺ‪ ،‬چار سئو پنجٽيهه ۽ ڇهه هزار ست سئو ويهه گڏهه‪.‬‬ ‫لِ ڏنو ‪.‬ترشاٿ خزاني ۾ هڪ هزار درهم سون‪ ،‬پنجاهه ٿانو‪ ،‬پنج سو ٽيهه پادرين جا ِپڙا ڏنا‪.‬‬ ‫‪70‬۽ ِجهه خاندانن جي سردارن ِم ڪ‬ ‫‪71‬۽ خاندان جي سردارن مان ِجهه ماڻهن ِم جي خزاني ۾ ويهه هزار درهم سون ۽ ٻه هزار ٻه سو پائونڊ چاندي ڏني‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫‪72‬۽ باقي ماڻهن جيڪو ڏنو اهو ويهه هزار درهم سون‪ ،‬ٻه هزار پائونڊ چاندي‪ ،‬۽ ستٽيهه پادرين جا ِپڙا هئا‪.‬‬ ‫‪73‬تنهن ِري پادري‪ ،‬لوي‪ ،‬دربان‪ ،‬ڳائڻا‪ ،‬۽ ِجهه ماڻهو‪ ،‬۽ نٿنيم‪ ،‬۽ سڀ اسرائيل‪ ،‬پنهنجن شهرن ۾ رهيا؛ ۽ جڏهن ستون مهينو آيو‪ ،‬ته‬ ‫بني اسرائيل پنهنجن شهرن ۾ هئا‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫موسي جي‬ ‫‪1‬۽ سڀ ماڻهو هڪ ماڻهو وانگر پاڻي جي دروازي جي سامهون گهٽي ۾ گڏ ٿيا؛ ۽ انهن عزرا شريعت جي عالم کي چيو ته‬ ‫ي‬ ‫شريعت جو ِتاب آڻيو‪ ،‬جيڪو خداوند اسرائيل کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ عزرا ِاهن ستين مهيني جي پهرين ڏينهن تي‪ ،‬مردن ۽ عورتن جي جماعت ۽ سڀني جي اڳيان شريعت کڻي آيو جيڪي سمجه سان‬ ‫ٻڌي سگهن ٿا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ هو صبح کان منجهند تائين پاڻي ءِ جي دروازي جي اڳيان گهٽي ءِ ۾‪ ،‬مردن ۽ عورتن ۽ انهن جي اڳيان جيڪي سمجهي سگهن ٿا‪ ،‬ان کي‬ ‫پڙهيو؛ ۽ سڀني ماڻهن جا ِن شريعت جي ِتاب ڏانهن ڌيان ڏئي رهيا هئا‪.‬‬ ‫لِ ٺاهيو هو؛ ۽ سندس ڀرسان متتيا‪ ،‬شيما‪ ،‬عنايا‪ ،‬اوريا‪،‬‬ ‫‪4‬۽ عزرا شريعت جو عالم ِاٺ جي منبر تي بيٺو هو‪ ،‬جيڪو انهن انهي ءِ مقصد ڪ‬ ‫هلڪيا ۽ معسيا‪ ،‬سندس ساڄي هٿ تي بيٺا هئا؛ ۽ سندس کاٻي هٿ تي فدايا‪ ،‬ميشائيل‪ ،‬ملڪيا‪ ،‬حاشوم‪ ،‬حسبدانا‪ ،‬زِريا ۽ مسلم بيٺا هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ عزرا سڀني ماڻهن جي سامهون ِتاب کوليو؛ (ڇاِاڻ ته هو سڀني ماڻهن کان مٿي هو؛ )۽ جڏهن هن ان کي کوليو‪ ،‬سڀ ماڻهو اٿي‬ ‫بيٺا‪:‬‬ ‫‪6‬۽ عزرا خداوند عظيم خدا جي واکاڻ ِئي‪ ،‬۽ سڀني ماڻهن پنهنجا هٿ مٿي کڻي جواب ڏنو‪" ،‬آمين‪ ،‬آمين "۽ انهن پنهنجا مٿا جهڪائي‬ ‫ڇڏيا ۽ زمين تي منهن ِري خداوند جي عبادت ِئي‪.‬‬ ‫‪7‬پڻ يشوع‪ ،‬بني‪ ،‬شيريبيا‪ ،‬يامين‪ ،‬عقوب‪ ،‬شبتائي‪ ،‬هودياہ‪ ،‬ماسييا‪ِ ،‬ليتا‪ ،‬عزريا‪ ،‬يوز آباد‪ ،‬حنان‪ ،‬فلياہ ۽ لوي‪ ،‬ماڻهن کي شريعت‬ ‫جاِ تي بيٺا‪.‬‬ ‫سمجهايو ۽ ماڻهو پنهنجي ڪ‬ ‫‪8‬تنهنڪري انهن خدا جي شريعت جي ِتاب ۾ صاف صاف پڙهيو‪ ،‬۽ ان جو مطلب بيان ِيو‪ ،‬۽ انهن کي پڙهڻ سمجهڻ جو سبب بڻايو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ نحمياہ‪ ،‬جيڪو حاِم هو‪ ،‬عزرا‪ ،‬جيڪو ِاهن ۽ شريعت جو عالم هو‪ ،‬۽ لوي جيڪي ماڻهن کي سيکاريندا هئا‪ ،‬سڀني ماڻهن کي‬ ‫لِ پاڪ آهي؛ ماتم نه ِريو ۽ نه روئو "‪.‬ڇاِاڻ ته سڀ ماڻهو روئي رهيا هئا‪ ،‬جڏهن انهن‬ ‫چيو ته‪" ،‬هي ڏينهن توهان جي خدا خداوند ڪ‬ ‫شريعت جا لفظ ٻڌا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو اڄ جو‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫نه‬ ‫تيار‬ ‫به‬ ‫ِجه‬ ‫جن‬ ‫موِليو‬ ‫حصو‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫۽‬ ‫پيئو‪،‬‬ ‫مٺو‬ ‫۽‬ ‫کائو‪،‬‬ ‫ٿلهو‬ ‫”وڃو‪،‬‬ ‫تہ‬ ‫چيو‬ ‫کي‬ ‫‪10‬پوِ هن انهن‬ ‫لِ‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫لِ پاڪ آهي ‪:‬۽ نڪي غم ِريو‪ ،‬ڇاِاڻ ⁠تہ خداوند جي خوشي اوهان جي طاقت آهي“‪.‬‬ ‫ڏينهن اسان جي خداوند ڪ‬ ‫‪11‬پوِ لوين سڀني ماڻهن کي خاموش ِيو ۽ چيو تہ ”خاموش رهو‪ ،‬ڇو ته اڄ جو ڏينهن پاڪ آهي؛ ۽ نه ئي غمگين ٿيو“‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫لِ هليا ويا‪ ،‬ڇاِاڻ ته انهن اهي لفظ سمجهي ورتا هئا جيڪي انهن کي‬ ‫‪12‬۽ سڀ ماڻهو کائڻ پيئڻ‪ ،‬ڀاڱا موِلڻ ۽ وڏي خوشي ِرڻ ڪ‬ ‫ٻڌايا ويا هئا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬عذرا جي عالم وٽ گڏ‬ ‫‪13‬۽ ٻئي ڏينهن تي سڀني ماڻهن جي خاندانن جا سردار‪ِ ،‬اهن ۽ لوي‪ ،‬عزرا شريعت جي لفظن کي سمجهڻ ڪ‬ ‫ٿيا‪.‬‬ ‫موسي جي معرفت حڪم ڏنو هو تہ بني اسرائيل ستين مهيني جي عيد تي جهونپڙن ۾‬ ‫‪14‬۽ انهن کي شريعت ۾ لکيل مليو جيڪو خداوند‬ ‫ي‬ ‫رهن‪:‬‬ ‫‪15‬۽ اهي پنهنجن سڀني شهرن ۽ يروشلم ۾ اعلن ۽ اعلن ِن ته‪ ،‬جبل تي وڃو ۽ زيتون جون ٽاريون‪ ،‬صنوبر جون ٽاريون‪ ،‬ميرٽل جون‬ ‫ٽاريون‪ ،‬کجي ءِ جون ٽاريون ۽ گهاٽي وڻن جون ٽاريون کڻي اچو‪ ،‬جيئن لکيل آهي‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ ماڻهو ٻاهر ويا ۽ انهن کي کڻي آيا‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجي گهر جي ڇت تي‪ ،‬پنهنجي صحن ۾‪ ،‬۽ خدا جي گهر جي صحن ۾‪ ،‬۽ پاڻي‬ ‫ڪ‬ ‫لِ جهوپڙيون ٺاهيون‪.‬‬ ‫جي دروازي جي گهٽي ۾‪ ،‬۽ افرائيم جي دروازي جي گهٽي ۾‪ ،‬پاڻ ڪ‬ ‫‪17‬۽ سڀني جماعت جيڪي قيد مان موٽي آيا هئا تن جهوليون ٺاهيون ۽ جهولين جي هيٺان ويٺا‪ ،‬ڇاِاڻ ته نون جي پٽ يشوع جي ڏينهن‬ ‫کان وٺي ان ڏينهن تائين بني اسرائيل ائين نه ِيو هو ‪.‬۽ تمام گهڻي خوشي ٿي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ روزانو‪ ،‬پهرين ڏينهن کان وٺي آخري ڏينهن تائين‪ ،‬هو خدا جي شريعت جي ِتاب مان پڙهيو ‪.‬۽ انهن ست ڏينهن عيد ملهائي؛ ۽ اٺين‬ ‫ڏينهن تي رسم مطابق هڪ مقدس گڏجاڻي هئي‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬هاڻي هن مهيني جي چوويهين تاريخ تي بني اسرائيل روزو رکي‪ ،‬ٽاٽ ڍِي ۽ مٽي ءِ سان گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بني اسرائيل جي نسل پاڻ کي سڀني اجنبي ماڻهن کان الڳ ِيو‪ ،‬۽ اٿي بيٺا ۽ پنهنجن گناهن ۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جي گناهن جو اعتراف‬ ‫ِيو‪.‬‬ ‫جاِ تي بيٺا رهيا‪ ،‬۽ ڏينهن جو چوٿون حصو پنهنجي خدا جي شريعت جي ِتاب مان پڙهندا رهيا؛ ۽ ٻيو چوٿون حصو‬ ‫‪3‬۽ اهي پنهنجي ڪ‬ ‫انهن اقرار ِيو‪ ،‬۽ خداوند پنهنجي خدا جي عبادت ِئي‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ اهي لوين‪ ،‬يشوع‪ ،‬باني‪ ،‬قدمي ايل‪ ،‬شبنيا‪ ،‬بءني‪ ،‬شيريبيا‪ ،‬باني ۽ ِناني جي ڏاِڻين تي بيٺا ۽ وڏي آواز سان خداوند پنهنجي خدا کي‬ ‫ڪ‬ ‫سڏيائون‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ لوي‪ ،‬يشوع‪ ،‬قدمي ايل‪ ،‬باني‪ ،‬حسبنياہ‪ ،‬شيريبياہ‪ ،‬هودياہ‪ ،‬شبنياہ ۽ فتحياہ چيو‪ ،‬اٿي بيهو ۽ پنهنجي خداوند خدا کي هميشہ ۽ هميشہ‬ ‫ڪ‬ ‫تائين ساراهيو ‪:‬۽ اوهان جو شاندار نالو مبارڪ هجي‪ ،‬جيڪو سڀني نعمتن ۽ ساراه کان مٿاهون آهي‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫‪6‬تون‪ ،‬تون ئي‪ ،‬اِيلو خداوند آهين؛ تو آسمان‪ ،‬آسمانن جو آسمان‪ ،‬انهن جي سڀني لشڪرن‪ ،‬زمين ۽ انهن ۾ موجود سڀني شين‪ ،‬سمنڊن ۽‬ ‫انهن سڀني شين کي ٺاهيو آهي‪ ،‬۽ تون انهن سڀني جي حفاظت ِرين ٿو؛ ۽ آسمان جو لشڪر توکي سجدو ِري ٿو‪.‬‬ ‫‪7‬تون خداوند خدا آهين‪ ،‬جنهن ابرام کي چونڊيو‪ ،‬۽ کيس ِلديس جي اءور مان ِڍيو‪ ،‬۽ کيس ابراهيم جو نالو ڏنو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ تو سندس دل کي پنهنجي اڳيان وفادار ڏٺو‪ ،‬۽ تو ساڻس هڪ عهد ِيو تہ ِنعاني‪ ،‬ڪحتڪي‪ ،‬اموري‪ ،‬فرزي‪ ،‬يبوسي ۽ گرگاشي جو‬ ‫ملڪ سندس اولد کي ڏيندس‪ ،‬۽ تو پنهنجا لفظ پورا ِيا آهن؛ ڇاِاڻ ⁠تہ تون سچو آهين‪:‬‬ ‫‪9‬۽ تو اسان جي ابن ڏاڏن جي مصر ۾ مصيبت ڏٺي‪ ،‬۽ ڳاڙهي سمنڊ جي ِناري تي سندن فرياد ٻڌي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ تو فرعون‪ ،‬سندس سڀني نوِرن ۽ سندس ملڪ جي سڀني ماڻهن تي نشانيون ۽ عجب ڏيکاريا‪ ،‬ڇاِاڻ ته تو کي خبر هئي ته اهي‬ ‫انهن جي خلف فخر سان پيش آيا ‪.‬تنهن ِري تو پنهنجو نالو قائم ِيو‪ ،‬جيئن اڄ آهي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ تو انهن جي اڳيان سمنڊ کي ورهائي ڇڏيو‪ ،‬ته جيئن اهي سمنڊ جي وچ مان سڪل زمين تي گذري ويا؛ ۽ تو انهن جي ستائيندڙن کي‬ ‫اونهائي ۾ اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬جيئن پٿر وڏي پاڻي ءِ ۾ اڇلئي ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬وڌيڪ‪ ،‬تون انهن کي ڏينهن ۾ ِڪر جي ٿنڀ سان ۽ رات جو باهه جي ٿنڀ سان هلئيندو هئين‪ ،‬ته جيئن انهن کي ان رستي تي‬ ‫روشني ڏئي جتي انهن کي وڃڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪13‬تون سينا جبل تي به لهي آيو‪ ،‬۽ آسمان مان انهن سان ڳالهايو‪ ،‬۽ انهن کي صحيح فيصل‪ ،‬سچا قانون‪ ،‬سٺا قانون ۽ حڪم ڏنائين‪:‬‬ ‫موسي جي هٿان انهن کي حڪم‪ ،‬قانون ۽ قانون ڏنا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ تو انهن کي پنهنجو پاڪ سبت ٻڌايو‪ ،‬۽ پنهنجي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫لِ پٿر مان پاڻي ِڍيو‪ ،‬۽ انهن سان واعدو ِيو ته اهي ان ملڪ تي قبضو‬ ‫لِ آسمان مان ماني ڏني‪ ،‬۽ انهن جي اڃ ڪ‬ ‫‪15‬۽ انهن کي بک ڪ‬ ‫لِ ويندا جيڪو توهان انهن کي ڏيڻ جو قسم کنيو هو‪.‬‬ ‫ِرڻ ڪ‬ ‫‪16‬پر انهن ۽ اسان جي ابن ڏاڏن وڏائي ِئي‪ ،‬۽ پنهنجيون ڳچيون سخت ِيون‪ ،‬۽ تنهنجي حڪمن کي نہ ٻڌو‪،‬‬ ‫‪17‬۽ فرمانبرداري ِرڻ کان انڪار ِيو‪ ،‬۽ نه ئي توهان جي عجائبات کي ياد ِيو جيڪي توهان انهن ۾ ِيا هئا؛ پر انهن جون‬ ‫لِ‬ ‫ڳچيون سخت ِيون‪ ،‬۽ پنهنجي بغاوت ۾ هڪ ِمانڊر مقرر ِيو ته جيئن انهن جي غلمي ڏانهن موٽجي ‪:‬پر توهان معاف ِرڻ ڪ‬ ‫تيار‪ ،‬مهربان ۽ رحمدل‪ِ ،‬اوڙ ۾ سست ۽ وڏي مهرباني ِندڙ خدا آهيو‪ ،‬۽ انهن کي نه ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ هڪ پگهريل گابي ٺاهي هئي‪ ،‬۽ چيو هو ته‪ ،‬هي توهان جو خدا آهي جيڪو توهان کي مصر مان ِڍي آيو‪ ،‬۽‬ ‫‪18‬ها‪ ،‬جڏهن انهن پاڻ ڪ‬ ‫وڏا وڏا ِم ِيا هئا‪.‬‬ ‫‪19‬پر تو پنهنجي گهڻي رحمت ۾ انهن کي بيابان ۾ نہ ڇڏيو ‪ِ:‬ڪر جو ستون ڏينهن جو انهن کان پري نہ ٿيو تہ جيئن انهن کي رستي ۾‬ ‫وٺي وڃي؛ ۽ نہ ئي رات جو باه جو ستون‪ ،‬تہ جيئن انهن کي روشني ڏئي ۽ اهو رستو ڏيکاري تہ جتي انهن کي وڃڻ گهرجي‪.‬‬ ‫لِ پاڻي‬ ‫اڃ‬ ‫لِ پنهنجو سٺو روح پڻ ڏنو‪ ،‬۽ انهن جي وات مان پنهنجو مان نه روِيو‪ ،‬۽ انهن کي انهن جي‬ ‫ڪ‬ ‫‪20‬تو انهن کي هدايت ڏيڻ ڪ‬ ‫ڏنو‪.‬‬ ‫شيِ جي گهٽتائي نه ٿي؛ انهن جا ِپڙا پراڻا نه ٿيا‪ ،‬۽‬ ‫‪21‬ها‪ ،‬چاليهه سال تائين تو انهن کي بيابان ۾ پاليو‪ ،‬تنهنڪري انهن کي ِنهن به‬ ‫ڪ‬ ‫سڄيا‪.‬‬ ‫انهن جا پير نه ء‬ ‫‪22‬وڌيڪ تو انهن کي بادشاهتون ۽ قومون ڏنيون‪ ،‬۽ انهن کي ِنڊن ۾ ورهايو ‪:‬تنهن ِري انهن سيحون جي ملڪ‪ ،‬حسبون جي بادشاهه‬ ‫جي ملڪ ۽ بسن جي بادشاهه عوج جي ملڪ تي قبضو ِيو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ تو سندن اولد کي آسمان جي تارن وانگر وڌايو‪ ،‬۽ انهن کي انهي ءِ ملڪ ۾ آندو‪ ،‬جنهن بابت تو سندن پي ءِ ڏاڏن سان واعدو ِيو هو‬ ‫تہ اهي ان ۾ وڃي ان کي قبضي ۾ ِندا‪.‬‬ ‫‪24‬پوِ ٻار اندر ويا ۽ ملڪ تي قبضو ِيو‪ ،‬۽ تو انهن جي اڳيان ملڪ جي رهاِن‪ ،‬يعني ِنعاني ماڻهن کي شڪست ڏني‪ ،‬۽ انهن کي‬ ‫ڪ‬ ‫انهن جي بادشاهن ۽ ملڪ جي ماڻهن سميت انهن جي هٿن ۾ ڏنو‪ ،‬ته جيئن اهي انهن سان جيئن چاهين ِن‪.‬‬ ‫‪25‬۽ انهن مضبوط شهر ۽ زرخيز زمين ورتي‪ ،‬۽ هر قسم جي سامان سان ڀريل گهر‪ ،‬کوهه کوٽيل‪ ،‬انگورن جا باغ‪ ،‬زيتون جا باغ ۽ ميوي‬ ‫جا وڻ گهڻا هئا ‪:‬تنهن ِري اهي کائي پي ويا‪ ،‬۽ ڍءڪ ڀريا‪ ،‬۽ موٽا ٿي ويا‪ ،‬۽ توهان جي وڏي نيڪي ۾ خوش ٿيا‪.‬‬ ‫‪26‬پر انهن نافرماني ِئي‪ ،‬۽ تنهنجي خلف بغاوت ِئي‪ ،‬۽ تنهنجي شريعت کي پنهنجي پٺي پويان اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬۽ تنهنجي نبين کي قتل‬ ‫ِيو جيڪي انهن جي خلف شاهدي ڏيندا هئا ته انهن کي تو ڏانهن موٽائي آڻين‪ ،‬۽ انهن وڏيون بغاوتون ِيون‪.‬‬ ‫‪27‬تنهنڪري تو انهن کي انهن جي دشمنن جي هٿ ۾ ڏنو‪ ،‬جن انهن کي ايذايو ‪:‬۽ پنهنجي مصيبت جي وقت ۾‪ ،‬جڏهن اهي تو کي سڏيندا‬ ‫هئا‪ ،‬تڏهن تو آسمان مان انهن کي ٻڌو؛ ۽ پنهنجي گهڻي رحمت جي مطابق تو انهن کي نجات ڏيندڙ ڏنا‪ ،‬جن انهن کي انهن جي دشمنن جي‬ ‫هٿ کان بچايو‪.‬‬ ‫‪28‬پر جڏهن انهن کي آرام مليو‪ ،‬تڏهن انهن وري تنهنجي اڳيان بڇڙا ِم ِيا ‪:‬تنهن ِري تو انهن کي انهن جي دشمنن جي هٿ ۾ ڇڏيو‪،‬‬ ‫ته جيئن اهي انهن تي حڪومت ِن ‪.‬تڏهن به جڏهن اهي موٽي آيا ۽ تو ڏانهن فرياد ِئي‪ ،‬تڏهن تو انهن کي آسمان مان ٻڌو؛ ۽ ِيترائي‬ ‫ڀيرا تو انهن کي پنهنجي رحمت مطابق بچايو‪.‬‬ ‫‪29‬۽ انهن جي خلف شاهدي ڏني ته جيئن توهان انهن کي پنهنجي شريعت ڏانهن واپس آڻيو ‪:‬پر انهن وڏائي ِئي‪ ،‬۽ توهان جي حڪمن‬ ‫تي نه ٻڌو‪ ،‬پر توهان جي حڪمن جي خلف گناهه ِيو‪( ،‬جيڪي جيڪڏهن ِو ماڻهو ِندو‪ ،‬ته هو انهن ۾ رهندو؛ )۽ ِلهي کي پوئتي‬ ‫هٽائي ڇڏيو‪ ،‬۽ پنهنجي ڳچي ءِ کي سخت ِيو‪ ،‬۽ نه ٻڌندا‪.‬‬ ‫‪30‬پر تو ِيترن سالن تائين انهن کي برداشت ِيو‪ ،‬۽ پنهنجي روح سان پنهنجن نبين جي ذريعي انهن جي خلف شاهدي ڏني‪ ،‬پر انهن‬ ‫ِن نه ڏنو ‪.‬تنهن ِري تو انهن کي ٻين ملڪن جي ماڻهن جي هٿ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫‪31‬پر پنهنجي وڏي رحمت جي خاطر تو انهن کي بلڪل ناس نه ِيو‪ ،‬۽ نه ئي انهن کي ڇڏيو‪ ،‬ڇاِاڻ ⁠تہ تون ٻاجهارو ۽ رحم ِندڙ‬ ‫خدا آهين‪.‬‬ ‫‪32‬تنهن ِري‪ ،‬اي اسان جا خدا‪ ،‬عظيم‪ ،‬طاقتور ۽ خوفناڪ خدا‪ ،‬جيڪو عهد ۽ رحم کي برقرار رکي ٿو‪ ،‬اهو سڀ مصيبت توهان جي‬ ‫اڳيان معمولي نه لڳي‪ ،‬جيڪا اسان تي‪ ،‬اسان جي بادشاهن تي‪ ،‬اسان جي شهزادن تي‪ ،‬اسان جي پادرين تي‪ ،‬اسان جي نبين تي‪ ،‬اسان جي‬ ‫ابن ڏاڏن تي ۽ توهان جي سڀني ماڻهن تي‪ ،‬اسور جي بادشاهن جي وقت کان وٺي اڄ تائين آئي آهي‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫‪33‬پر تون سڀني ۾ انصاف ِندڙ آهين جيڪو اسان تي آيو آهي؛ ڇو ته تو نيڪي ِئي آهي‪ ،‬پر اسان بڇڙائي ِئي آهي‪.‬‬ ‫‪34‬نه ته اسان جي بادشاهن‪ ،‬اسان جي سردارن‪ ،‬اسان جي پادرين‪ ،‬۽ نه ئي اسان جي ابن ڏاڏن‪ ،‬تنهنجي شريعت تي عمل ِيو‪ ،‬۽ نه ئي‬ ‫تنهنجي حڪمن ۽ شاهدين تي ڌيان ڏنو‪ ،‬جن سان تون انهن جي خلف شاهدي ڏني هئي‪.‬‬ ‫‪35‬ڇالِ ⁠جو انهن پنهنجي بادشاهت ۾ ۽ تنهنجي وڏي چڱائي ءِ ۾ جيڪا تو انهن کي ڏني آهي‪ ،‬۽ انهي ءِ وڏي ۽ زرخيز زمين ۾ جيڪا تو‬ ‫ڪ‬ ‫انهن جي اڳيان ڏني آهي‪ ،‬تنهنجي خدمت نہ ِئي آهي‪ ،‬۽ نڪي پنهنجن بڇڙن ِمن کان ڦريا آهن‪.‬‬ ‫شيِ کائين‪،‬‬ ‫‪36‬ڏسو‪ ،‬اسين اڄ غلم آهيون‪ ،‬۽ ان زمين جا جيڪا تو اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏني هئي ته جيئن ان جو ميوو ۽ ان جي سٺي‬ ‫ڪ‬ ‫ڏسو‪ ،‬اسين ان ۾ غلم آهيون‪.‬‬ ‫‪37‬۽ اهو انهن بادشاهن کي گهڻو فصل ڏئي ٿو جن کي تو اسان جي گناهن جي ِري اسان تي مقرر ِيو آهي ‪:‬۽ اهي اسان جي جسمن‬ ‫تي ۽ اسان جي ڍورن تي پنهنجي مرضي ءِ سان حڪومت ِن ٿا‪ ،‬۽ اسين وڏي مصيبت ۾ آهيون‪.‬‬ ‫‪38‬۽ انهن سڀني جي ِري اسين هڪ پڪو عهد ِريون ٿا‪ ،‬۽ ان کي لکون ٿا؛ ۽ اسان جا سردار‪ ،‬لوي ۽ پادري ان تي مهر ِن ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬هاڻي جن تي ءمهر لڳائي وئي اهي هي هئا‪ ،‬نحمياہ‪ ،‬حاِم‪ ،‬حڪلياہ جو پٽ‪ ،‬۽ صدقياہ‪،‬‬ ‫‪ 2‬ڪسرايا‪ ،‬عزريا‪ ،‬يرمياہ‪،‬‬ ‫‪3‬فشحور‪ ،‬امريا‪ ،‬ملڪياہ‪،‬‬ ‫‪4‬حطوش‪ ،‬شبنياہ‪ ،‬مالوچ‪،‬‬ ‫عبدياہ‪،‬‬ ‫‪5‬حارم‪ ،‬ءمريموت‪ ،‬ء‬ ‫ڪ‬ ‫‪6‬دانيال‪ ،‬گنيتون‪ ،‬باروڪ‪،‬‬ ‫‪ 7‬ءم ء‬ ‫ش تلم‪ ،‬ابيتا‪ ،‬ميامين‪،‬‬ ‫‪8‬معزياہ‪ ،‬بلجي‪ ،‬سمعياہ ‪:‬اهي ِاهن هئا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ لوي ‪:‬ٻئي ‪:‬عزنيا جو پٽ يشوع‪ ،‬حنداد جي پٽن مان بنوي‪ ،‬قدمي ايل؛‬ ‫‪10‬۽ انهن جا ڀائر‪ ،‬شبنياہ‪ ،‬هودياہ‪ِ ،‬ليتا‪ ،‬فلياہ‪ ،‬حنان‪،‬‬ ‫‪11‬ميڪا‪ ،‬رحوب‪ ،‬حسبياہ‪،‬‬ ‫‪12‬زِور‪ ،‬شيربياہ‪ ،‬شبنياہ‪،‬‬ ‫‪13‬هوديجا‪ ،‬باني‪ ،‬بنينو‪.‬‬ ‫‪14‬ماڻهن جو سردار؛ پروش‪ ،‬پاٿ موآب‪ ،‬ايلم‪ ،‬زاتو‪ ،‬بني‪،‬‬ ‫‪15‬بءني‪ ،‬عزجاد‪ ،‬ببائي‪،‬‬ ‫‪16‬ادونياہ‪ ،‬بگوائي‪ ،‬عدين‪،‬‬ ‫‪17‬اطير‪ ،‬حزقياہ‪ ،‬عزور‪،‬‬ ‫‪18‬هودياہ‪ ،‬حاشوم‪ ،‬ڪبزء ى‪،‬‬ ‫‪19‬حارف‪ ،‬عناتوت‪ ،‬نبائي‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪20‬مگپيش‪ ،‬مشولم‪ ،‬هزير‪،‬‬ ‫ع‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫سزء ا ڪبيلء‪ ،‬صدوق‪ ،‬جدءو ء‬ ‫‪21‬م ء‬ ‫‪22‬فلطياہ‪ ،‬حنان‪ ،‬عنايا‪،‬‬ ‫‪23‬هوشيع‪ ،‬حنانياہ‪ ،‬حشوب‪،‬‬ ‫‪24‬هلو هيش‪ ،‬پليحه‪ ،‬شوبيڪ‪،‬‬ ‫‪25‬ريحام‪ ،‬حسبنا‪ ،‬ماسيه‪،‬‬ ‫‪26‬۽ اخياہ‪ ،‬حنان‪ ،‬عنان‪،‬‬ ‫حارم‪ ،‬بعنه‪.‬‬ ‫‪27‬ملءک‪ ،‬ڪ‬ ‫لِ الڳ‬ ‫‪28‬۽ باقي ماڻهو‪ِ ،‬اهن‪ ،‬لوي‪ ،‬دربان‪ ،‬ڳائڻا‪ ،‬نٿنيم‪ ،‬۽ اهي سڀ جيڪي پاڻ کي ٻين ملڪن جي ماڻهن کان خدا جي شريعت جي ڪ‬ ‫ِري چڪا هئا‪ ،‬انهن جون زالون‪ ،‬انهن جا پٽ ۽ انهن جون ڌيئرون‪ ،‬هر هڪ جنهن کي علم ۽ سمجهه هئي؛‬ ‫ٻانهي‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫جيڪو‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫موسي‬ ‫‪29‬اهي پنهنجن ڀائرن‪ ،‬پنهنجن اميرن سان چنبڙي پيا‪ ،‬۽ لعنت ۽ قسم کڻي خدا جي شريعت تي هلڻ ڪ‬ ‫ي‬ ‫لِ؛‬ ‫طرفان ڏنو ويو هو‪ ،‬۽ اسان جي خداوند جي سڀني حڪمن‪ ،‬۽ سندس فيصلن ۽ قانونن تي عمل ِرڻ ۽ عمل ِرڻ ڪ‬ ‫لِ انهن جون ڌيئرون وٺنداسين‪:‬‬ ‫‪30‬۽ اسين پنهنجيون ڌيئرون ملڪ جي ماڻهن کي نه ڏينداسين‪ ،‬۽ نه ئي پنهنجن پٽن ڪ‬ ‫لِ آڻين‪ ،‬ته اسين انهن کان سبت جي‬ ‫‪31‬۽ جيڪڏهن ملڪ جا ماڻهو سبت جي ڏينهن تي سامان يا ِا به کاڌي پيتي جي‬ ‫شيِ وِڻڻ ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫ڏينهن يا پاڪ ڏينهن تي خريد نه ِنداسين ‪:‬۽ اسين ستين سال ۽ هر قرض جي وصولي ڇڏي ڏينداسين‪.‬‬ ‫لِ ساليانو شيڪل جو ٽيون حصو پاڻ تي کڻون‪.‬‬ ‫لِ حڪم ٺاهيا تہ اسان پنهنجي خدا جي گهر جي خدمت ڪ‬ ‫‪32‬۽ اسان پنهنجي ڪ‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫لِ‪ ،‬نئين چنڊ جي ڏينهن ڪ‬ ‫لِ‪ ،‬سبت جي ڏينهن ڪ‬ ‫لِ‪ ،‬۽ مسلسل ساڙڻ واري قرباني ڪ‬ ‫لِ‪ ،‬۽ مسلسل اناج جي قرباني ڪ‬ ‫‪33‬نذراني جي ماني ڪ‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬۽ پاڪ شين ڪ‬ ‫مقرر ِيل عيدن ڪ‬ ‫لِ ۽ اسان جي خدا جي گهر جي سڀني ِم ڪ‬ ‫لِ گناهن جي قربانين ڪ‬ ‫لِ‪ ،‬۽ اسرائيل جي ِفاري ڪ‬ ‫لِ قرعہ وجهي‪ ،‬تہ جيئن ان کي پنهنجي خدا جي گهر ۾‪ ،‬پنهنجن ابن ڏاڏن جي‬ ‫‪34‬۽ اسان ِاهنن‪ ،‬لوين ۽ ماڻهن ۾ ِاٺ جي نذراني ڪ‬ ‫لِ آڻيون‪ ،‬جيئن شريعت ۾ لکيل آهي‪.‬‬ ‫گهرن جي مطابق‪ ،‬سال بہ سال مقرر ِيل وقتن تي‪ ،‬خداوند اسان جي خدا جي قربان گاہ تي ساڙڻ ڪ‬ ‫لِ‪:‬‬ ‫‪35‬۽ اسان جي زمين جو پهريون ميوو ۽ سڀني وڻن جي پهرين ميوي جو پهريون ميوو‪ ،‬سال بہ سال‪ ،‬خداوند جي گهر ۾ آڻڻ ڪ‬


‫نحمياہ‬

‫‪36‬۽ اسان جي پٽن ۽ ڍورن جا پهريان ٻار‪ ،‬جيئن شريعت ۾ لکيل آهي‪ ،‬۽ اسان جي ڍورن ۽ ڌڻ جا پهريان ٻار‪ ،‬اسان جي خدا جي گهر ۾‪،‬‬ ‫انهن ِاهنن ڏانهن آڻيون جيڪي اسان جي خدا جي گهر ۾ خدمت ِن ٿا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬پنهنجي خدا جي گهر‬ ‫ِاهنن‬ ‫تيل‪،‬‬ ‫۽‬ ‫شراب‬ ‫ميوا‪،‬‬ ‫جا‬ ‫وڻن‬ ‫جي‬ ‫‪37‬۽ اسين پنهنجي مٽي ءِ جو پهريون ميوو‪ ،‬پنهنجون نذرانو‪ ،‬۽ هر قسم‬ ‫ڪ‬ ‫لِ آڻيون‪ ،‬تہ جيئن ساڳيا لويون اسان جي پوک جي سڀني شهرن ۾ ڏهون‬ ‫جي ِمرن ۾ آڻيون؛ ۽ پنهنجي زمين جو ڏهون حصو لوين ڪ‬ ‫حصو حاصل ِري سگهن‪.‬‬ ‫‪38‬۽ جڏهن لوي ڏهون حصو کڻندا ته هارون جو پٽ ِاهن لوي سان گڏ هوندو ‪.‬۽ لوي ڏهون حصو اسان جي خدا جي گهر ۾‪ِ ،‬مرن‬ ‫۾‪ ،‬خزاني جي گهر ۾ آڻيندا‪.‬‬ ‫‪39‬ڇو ته بني اسرائيل ۽ لوي اناج‪ ،‬نئين شراب ۽ تيل جو نذرانو ِمرن ۾ آڻيندا‪ ،‬جتي مقدس جا برتن‪ ،‬۽ پادري جيڪي خدمت ِن ٿا‪ ،‬۽‬ ‫دربان ۽ ڳائڻا آهن ‪:‬۽ اسين پنهنجي خدا جي گهر کي نه ڇڏينداسين‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫لِ ۽ نو حصا ٻين‬ ‫‪1‬۽ ماڻهن جا سردار يروشلم ۾ رهندا هئا ‪:‬باقي ماڻهن به قرعہ وجهي‪ ،‬ڏهن مان هڪ کي يروشلم پاڪ شهر ۾ رهڻ ڪ‬ ‫لِ آڻيندا‪.‬‬ ‫شهرن ۾ رهڻ ڪ‬ ‫لِ پاڻ کي پيش ِيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ماڻهن انهن سڀني ماڻهن کي برِت ڏني‪ ،‬جيڪي خوشي ءِ سان يروشلم ۾ رهڻ ڪ‬ ‫‪3‬هاڻي اهي صوبي جا سردار آهن جيڪي يروشلم ۾ رهندا هئا ‪:‬پر يهوداہ جي شهرن ۾ هر هڪ پنهنجي پنهنجي ملڪيت ۾ پنهنجن شهرن‬ ‫۾ رهندو هو‪ ،‬يعني اسرائيل‪ِ ،‬اهن‪ ،‬لوي‪ ،‬نٿنيم‪ ،‬۽ سليمان جي نوِرن جا ٻار‪.‬‬ ‫عزياہ جو پٽ‪ ،‬زِرياہ جو پٽ‪،‬‬ ‫‪4‬۽ يروشلم ۾ يهوداہ ۽ بنيامين جي اولد مان ِجه ماڻهو رهندا هئا ‪.‬يهوداہ جي اولد مان عطياہ پٽ ء‬ ‫امرياہ جو پٽ‪ ،‬شفتياہ جو پٽ‪ ،‬مهللئيل جو پٽ‪ ،‬فارص جي اولد مان؛‬ ‫‪5‬۽ معسياہ پٽ باروڪ جو پٽ ِلحوزہ جو پٽ حزايا جو پٽ عدايا جو پٽ يوياريب جو پٽ زِريا جو پٽ شيلوني جو پٽ‪.‬‬ ‫‪6‬فارص جا سڀ پٽ جيڪي يروشلم ۾ رهندا هئا‪ ،‬چار سئو اٺهٺ بهادر مرد هئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اهي بنيامين جا پٽ آهن ‪:‬سلو پٽ مسلم‪ ،‬پٽ يوئيد‪ ،‬پٽ فدايا‪ ،‬پٽ ِوليا‪ ،‬پٽ معسيا‪ ،‬پٽ اڪتيئيل‪ ،‬پٽ يشييا‪.‬‬ ‫پوِ جبائي‪ ،‬سلئي‪ ،‬نو سئو اٺاويهه‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ان کان ڪ‬ ‫‪9‬۽ زِري جو پٽ يوئيل انهن جو نگران هو ‪:‬۽ سنوآ جو پٽ يهودا شهر جو ٻيو نمبر سربراهه هو‪.‬‬ ‫‪ِ10‬اهنن مان ‪:‬يوياريب جو پٽ يدعياہ‪ ،‬ياِين‪.‬‬ ‫‪11‬سراياہ پٽ خلقيا‪ ،‬پٽ مشلم‪ ،‬پٽ صدوق‪ ،‬پٽ مرايوت‪ ،‬پٽ اخيطوب‪ ،‬خدا جي گهر جو حاِم هو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ انهن جا ڀائر جيڪي گهر جو ِم ِندا هئا‪ ،‬اٺ سئو ٻاويهه هئا ‪:‬۽ عدايا پٽ يروهم پٽ فلليا جو پٽ امصي جو پٽ زِريا جو پٽ‬ ‫پشحور جو پٽ ملڪيا جو پٽ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سندس ڀائر‪ ،‬جيڪي خاندانن جا سردار هئا‪ ،‬ٻہ سو ٻہ چاليهہ ۽ اماشي‪ ،‬جيڪو عزرئيل جو پٽ هو‪ ،‬جيڪو اخسئي جو پٽ هو‪،‬‬ ‫جيڪو مسيلموت جو پٽ هو‪ ،‬جيڪو اڪمير جو پٽ هو‪،‬‬ ‫‪14‬۽ سندن ڀائر‪ ،‬طاقتور بهادر‪ ،‬هڪ سؤ اٺاويهه ‪:‬۽ سندن نگران زبديئيل هو‪ ،‬جيڪو هڪ عظيم انسان جو پٽ هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ لوين مان ‪:‬سمعياہ پٽ حشوب جو پٽ عزريقام جو پٽ حشبياہ جو پٽ بن بءني؛‬ ‫‪16‬۽ شبتائي ۽ يوزباد‪ ،‬جيڪي لوين جي سردارن مان هئا‪ ،‬خدا جي گهر جي ٻاهرين ِم جي نگراني ِندا هئا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ متنياہ‪ ،‬ميڪا جو پٽ‪ ،‬زبدي ءِ جو پٽ‪ ،‬آسف جو پٽ‪ ،‬دعا ۾ شڪرگذاري شروع ِرڻ جو اڳواڻ هو ‪:‬۽ بقبوقياہ‪ ،‬پنهنجن ڀائرن ۾ ٻيو‪،‬‬ ‫۽ عبدا‪ ،‬شموع جو پٽ‪ ،‬گلل جو پٽ‪ ،‬يدوتون جو پٽ‪.‬‬ ‫‪18‬پاڪ شهر ۾ سڀ لوي ٻہ سو چوراسي هئا‪.‬‬ ‫‪19‬وڌيڪ دربان‪ ،‬عقوب‪ ،‬طلمون‪ ،‬۽ انهن جا ڀائر جيڪي دروازن جي سنڀال ِندا هئا‪ ،‬هڪ سو ٻاهتر هئا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ باقي اسرائيل‪ِ ،‬اهنن ۽ لوين مان‪ ،‬يهوداہ جي سڀني شهرن ۾‪ ،‬هر هڪ پنهنجي ميراث ۾ رهيو‪.‬‬ ‫‪21‬پر نٿنيم اوفل ۾ رهندا هئا ‪:‬۽ ضيحا ۽ ڪجسفا نٿنيم تي هئا‪.‬‬ ‫عزي پٽ باني‪ ،‬پٽ حسبياہ‪ ،‬پٽ متنياہ‪ ،‬پٽ ميڪا هو ‪.‬آسف جي اولد مان ڳائڻا خدا جي گهر جي ِم تي‬ ‫‪22‬يروشلم ۾ لوين جو نگران ء‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫لِ واجب هوندو‪.‬‬ ‫لِ هڪ خاص حصو هر روز ڪ‬ ‫‪23‬ڇاِاڻ ته بادشاهه جو انهن بابت حڪم هو ته ڳائڻ وارن ڪ‬ ‫‪24‬۽ فتحياہ‪ ،‬مشيزابيل جو پٽ‪ ،‬جيڪو يهوداہ جي پٽ زارح جي اولد مان هو‪ ،‬ماڻهن جي سڀني معاملن ۾ بادشاه جي هٿ ۾ هو‪.‬‬ ‫لِ‪ِ ،‬جهه يهودا جي اولد قريت اربع ۽ ان جي ڳوٺن ۾‪ ،‬۽ ديبون ۽ ان جي ڳوٺن ۾‪ ،‬۽ يڪبضئيل ۽ ان جي‬ ‫‪25‬۽ ڳوٺن ۽ انهن جي ٻنين ڪ‬ ‫ڳوٺن ۾‪،‬‬ ‫‪26‬۽ يشوع ۾‪ ،‬۽ مولداہ ۾‪ ،‬۽ بيت فلط ۾‪،‬‬ ‫‪27‬۽ حصارسعال‪ ،‬بئر سبع ۽ ان جي ڳوٺن ۾‪،‬‬ ‫صقلج ۾‪ ،‬۽ مڪونہ ۾ ۽ اءن جي ڳوٺن ۾‪،‬‬ ‫‪28‬۽ ڪ‬ ‫صارع ۾‪ ،‬۽ يرموت ۾‪،‬‬ ‫۽‬ ‫۾‪،‬‬ ‫ون‬ ‫م‬ ‫ر‬ ‫عين‬ ‫‪29‬۽‬ ‫ڪ ء‬ ‫ڪ‬ ‫‪30‬زانوح‪ ،‬عدولم ۽ انهن جي ڳوٺن ۾‪ ،‬لکيش ۽ ان جي ٻنين ۾‪ ،‬عزيقا ۽ ان جي ڳوٺن ۾ ‪.‬۽ اهي بيرسبا کان هنوم جي وادي تائين آباد هئا‪.‬‬ ‫‪31‬۽ بنيامين جا ٻار جبع مان ڪمکماش‪ ،‬ڪعيتا‪ ،‬ڪبيت ايل ۽ انهن جي ڳوٺن ۾ رهندا هئا‪،‬‬ ‫‪32‬۽ عناتوت‪ ،‬نوب‪ ،‬عنانياہ ۾‪،‬‬ ‫‪33‬حصور‪ ،‬راما‪ ،‬ڪگتتيم‪،‬‬ ‫‪34‬حديد‪ ،‬زبوئيم‪ ،‬نبلط‪،‬‬


‫نحمياہ‬

‫‪35‬لود ۽ اونو‪ِ ،‬اريگرن جي وادي‪.‬‬ ‫‪36‬۽ لوين جا ٽول يهوداہ ۽ بنيامين ۾ هئا‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهي ِاهن ۽ لوي آهن جيڪي زربابل پٽ شعلتيئيل ۽ يشوع سان گڏ ويا ‪:‬سرايا‪ ،‬يرمياہ‪ ،‬عزرا‪،‬‬ ‫‪2‬امرياہ‪ ،‬مللوک‪ ،‬ءه ء‬ ‫طوش‪،‬‬ ‫‪3‬شخنياہ‪ ،‬رحوم‪ ،‬مريموت‪،‬‬ ‫‪4‬اڪدو‪ ،‬گينيٿو‪ ،‬ابياہ‪،‬‬ ‫‪5‬مياميان‪ ،‬معاديه‪ ،‬بلگاہ‪،‬‬ ‫‪6‬سمعياہ‪ ،‬يويريب‪ ،‬يدعياہ‪،‬‬ ‫‪7‬سلو‪ ،‬اموڪ‪ ،‬خلقيا‪ ،‬يدعياہ ‪.‬اهي يشوع جي ڏينهن ۾ ِاهنن ۽ انهن جي ڀائرن جا سردار هئا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ لوي ‪:‬يشوع‪ ،‬بنوئي‪ ،‬قدميئيل‪ ،‬شيريبيا‪ ،‬يهوداہ‪ ،‬۽ متنيا‪ ،‬جيڪو شڪرگذاري جي ِم جو سربراهه هو‪ ،‬هو ۽ سندس ڀائر‪.‬‬ ‫عنتي‪ ،‬انهن جي سامهون پهرن ۾ هئا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ سندن ڀائر بقبوقياہ ۽ ء‬ ‫‪10‬۽ يشوع مان يويعق پيدا ٿيو‪ ،‬يويقيم مان الياسب پيدا ٿيو ۽ الياسب مان يويادا پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫عا پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ يءويءدء مان يءونتن پيدا ٿيو ۽ يءونتن مان يدء ء‬ ‫‪12‬۽ يوياقيم جي ڏينهن ۾ ِاهن هئا‪ ،‬خاندانن جا سردار ‪:‬سرايا مان‪ ،‬مرايا؛ يرمياہ مان‪ ،‬حنانياہ؛‬ ‫‪13‬عزرا‪ ،‬ميشلم؛ عماريه جو‪ ،‬جوهانان؛‬ ‫‪14‬ميلڪو مان يونتن‪ ،‬شبنيا مان يوسف‪،‬‬ ‫‪15‬حريم‪ ،‬عدنه؛ ميرائيوت‪ ،‬هيلڪائي؛‬ ‫‪16‬عدو‪ ،‬زِريا؛ گينيٿون‪ ،‬ميشولم؛‬ ‫ِري؛ ڪمنتامين مان ءموعدياہ مان پءلطائي؛‬ ‫‪17‬ابياہ مان ڪز ڪ‬ ‫‪18‬بلگاہ‪ ،‬شمعوا؛ شمعيا جو‪ ،‬يهوناٿن؛‬ ‫‪19‬۽ يواريب‪ ،‬متينائي؛ جدايا‪ ،‬عزي؛‬ ‫‪20‬سلئي‪ِ ،‬لئي؛ اموڪ‪ ،‬ايبر؛‬ ‫‪21‬هلڪيا‪ ،‬حشبياہ؛ جدايا‪ ،‬نتنيل‪.‬‬ ‫‪22‬اڪلياشب‪ ،‬يوئيدع‪ ،‬يوحنان ۽ يدتوع جي ڏينهن ۾ لوي خاندانن جا سردار ۽ ِاهن پڻ فارسي دارا جي دور حڪومت ۾ لکيل هئا‪.‬‬ ‫‪23‬لوي جا پٽ‪ ،‬جيڪي خاندانن جا سردار هئا‪ ،‬تن جا نال الياسب جي پٽ يوحنان جي ڏينهن تائين‪ ،‬تاريخ جي ِتاب ۾ لکيا ويا‪.‬‬ ‫‪24‬۽ لوين جا سردار ‪:‬حسبياہ‪ ،‬شيريبياہ ۽ قدميئيل جو پٽ يشوع‪ ،‬۽ سندن ڀائر انهن جي سامهون‪ ،‬خدا جي مرد دائود جي حڪم موجب‪،‬‬ ‫لِ‪ ،‬هڪ ٻئي جي سامهون ويٺي رهيا‪.‬‬ ‫تعريف ۽ شڪرگذاري ِرڻ ڪ‬ ‫‪25‬متانياہ‪ ،‬بڪبڪياہ‪ ،‬عبادياہ‪ ،‬مشولم‪ ،‬تلمون‪ ،‬عڪب‪ ،‬دروازن جي چوِن تي گارڊن کي سنڀاليندا هئا‪.‬‬ ‫‪26‬اهي يويقيم پٽ يشوا جي ڏينهن ۾‪ ،‬جيڪو يوصدق جو پٽ هو‪ ،‬۽ نحمياہ گورنر ۽ عزرا ِاهن ۽ شريعت جي عالم جي ڏينهن ۾ هئا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬خوشي سان‪ ،‬شڪرگذاري‬ ‫‪27‬۽ يروشلم جي ڀت جي وقف تي انهن لوين کي انهن جي سڀني هنڌن تان ڳوليو‪ ،‬انهن کي يروشلم ۾ آڻڻ ڪ‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫۽ ڳائڻ سان‪ ،‬جهانجهرن‪ ،‬زبرز ۽ بربط سان وقف ِرڻ ڪ‬ ‫‪28‬۽ ڳائڻن جا پٽ يروشلم جي چوڌاري ميداني علئقي ۽ نطوفاتي جي ڳوٺن مان گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪29‬۽ گلگال جي گهر مان‪ ،‬۽ ڪگبا ۽ ازماوٿ جي ميدانن مان ‪:‬ڇاِاڻ ته ڳائڻن يروشلم جي چوڌاري ڳوٺ ٺاهيا هئا‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ِاهنن ۽ لوين پاڻ کي پاڪ ِيو‪ ،‬۽ ماڻهن‪ ،‬دروازن ۽ ڀت کي پاڪ ِيو‪.‬‬ ‫‪31‬پوِ مون يهوداہ جي سردارن کي ڀت تي مٿي آندو‪ ،‬۽ انهن مان ٻہ وڏيون ٽوليون مقرر ِيون جيڪي شڪرگذاري ِنديون هيون‪،‬‬ ‫ڪ‬ ‫جن مان هڪ ساڄي پاسي ڀت تي ڇيڻي جي دروازي ڏانهن وئي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ انهن جي پٺيان هوشياہ ۽ يهوداہ جي سردارن جو اڌ‪،‬‬ ‫‪33‬۽ عزريا‪ ،‬عزرا‪ ،‬۽ مشلم‪،‬‬ ‫‪34‬يهوداہ‪ ،‬بنيامين‪ ،‬سمعياہ‪ ،‬يرمياہ‪،‬‬ ‫‪35‬۽ ِاهنن جي پٽن مان ِجه توتارا وڄائي رهيا هئا‪ ،‬يعني زِريا يونٿن جو پٽ‪ ،‬سمعياہ جو پٽ‪ ،‬متنيا جو پٽ‪ ،‬ميڪايا جو پٽ‪،‬‬ ‫زِور جو پٽ‪ ،‬آسف جو پٽ‪.‬‬ ‫‪36‬۽ سندس ڀائر‪ ،‬سمعياہ‪ ،‬عزرائيل‪ ،‬مللئي‪ ،‬گللئي‪ ،‬مائي‪ ،‬نتنائيل‪ ،‬۽ يهودا‪ ،‬حناني‪ ،‬خدا جي مرد دائود جي موسيقي جي سازن سان ۽‬ ‫عزرا شريعت جو عالم انهن جي اڳيان هئا‪.‬‬ ‫‪37‬۽ چشمي جي دروازي تي‪ ،‬جيڪو انهن جي سامهون هو‪ ،‬اهي دائود جي شهر جي ڏاِڻين تي چڙهندا ويا‪ ،‬ڀت جي چڙهڻ تي‪ ،‬دائود‬ ‫جي گهر جي مٿان‪ ،‬اوڀر طرف پاڻي جي دروازي تائين‪.‬‬ ‫‪38‬۽ شڪرگذاري ِندڙ ٻي ٽولي انهن جي سامهون هلي وئي‪ ،‬۽ مان ۽ اڌ ماڻهو ڀت تي انهن جي پٺيان‪ ،‬تنورن جي ٽاور کان پري ۽‬ ‫ويڪري ڀت تائين‪.‬‬ ‫‪39‬۽ افرائيم جي دروازي جي مٿان‪ ،‬پراڻي دروازي جي مٿان‪ ،‬مڇي جي دروازي جي مٿان‪ ،‬حننيل جي برج ۽ مياہ جي برج کان‪ ،‬رڍن جي‬ ‫دروازي تائين ‪:‬۽ اهي قيد خاني جي دروازي ۾ بيٺا رهيا‪.‬‬ ‫‪40‬پوِ خدا جي گهر ۾ شڪرگذاري ِندڙ ٻہ ٽوليون بيٺيون‪ ،‬۽ مان ۽ اڌ حاِم مون سان گڏ‪:‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪41‬۽ ِاهنن؛ الياقيم‪ ،‬ماسياہ‪ ،‬منيامين‪ ،‬ميڪايا‪ ،‬اليوينائي‪ ،‬زِريا ۽ حنانياہ‪ ،‬صور سان؛‬


‫نحمياہ‬

‫عزي‪ ،‬يهوحنان‪ ،‬ملڪياہ‪ ،‬عيلم ۽ عزر ‪.‬۽ ڳائڻا زور سان ڳائيندا هئا‪ ،‬۽ يزرحياہ سندن نگران هو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ معسياہ‪ ،‬سمعياہ‪ ،‬اليعزر‪ ،‬ء‬ ‫‪43‬۽ انهي ءِ ڏينهن انهن وڏيون قربانيون ڏنيون‪ ،‬۽ خوشيون ِيون ‪:‬ڇاِاڻ ته خدا انهن کي وڏي خوشي سان خوش ِيو هو ‪:‬زالون ۽‬ ‫ٻار به خوش ٿيا ‪:‬ايتري قدر جو يروشلم جي خوشي پري تائين ٻڌي وئي‪.‬‬ ‫لِ ِمرن تي مقرر ِيا ويا هئا‪ ،‬ته جيئن شهرن جي ميدانن مان‬ ‫‪44‬۽ ان وقت ِجهه ماڻهو خزانن‪ ،‬نذرانن‪ ،‬پهرين ميون ۽ ڏهين حصي ڪ‬ ‫لِ خوش ٿيو جيڪي انتظار ِري رهيا هئا‪.‬‬ ‫ليوين‬ ‫۽‬ ‫پادرين‬ ‫لِ قانون جا حصا گڏ ِن ‪:‬ڇاِاڻ ته يهوداہ‬ ‫ڪ‬ ‫انهن ۾ پادرين ۽ ليوين ڪ‬ ‫‪45‬۽ ڳائڻا ۽ دربان ٻئي پنهنجي خدا جي حفاظت ۽ پاِائي جي حفاظت کي برقرار رکندا هئا‪ ،‬جيئن دائود ۽ سندس پٽ سليمان حڪم ڏنو‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪46‬ڇاِاڻ ته قديم زماني ۾ دائود ۽ آسف جي ڏينهن ۾ ڳائڻا سردار هئا‪ ،‬۽ خدا جي ساراهه ۽ شڪرگذاري جا گيت ڳائيندا هئا‪.‬‬ ‫‪47‬۽ زربابل جي ڏينهن ۾ ۽ نحمياہ جي ڏينهن ۾‪ ،‬سڄو اسرائيل ڳائڻن ۽ دربانن جو حصو‪ ،‬هر روز پنهنجو حصو ڏيندو هو ‪:‬۽ اهي لوين‬ ‫لِ پاڪ ِندا هئا‪.‬‬ ‫لِ پاڪ شيون پاڪ ِندا هئا؛ ۽ لوين انهن کي هارون جي اولد ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫لِ خدا جي‬ ‫‪1‬انهي ءِ ڏينهن تي انهن ماڻهن جي سامهون‬ ‫موسي جي ِتاب مان پڙهيو؛ ۽ ان ۾ لکيل مليو‪ ،‬ته عموني ۽ موآبي هميشه ڪ‬ ‫ي‬ ‫جماعت ۾ نه اچن‪.‬‬ ‫‪2‬ڇاِاڻ ⁠تہ اهي بني اسرائيل سان ماني ۽ پاڻي کڻي نہ مليا‪ ،‬پر انهن جي خلف بلعام کي ڀاڙي تي رکيو تہ جيئن هو انهن کي لعنت‬ ‫ِري ‪:‬پر اسان جي خدا لعنت کي نعمت ۾ بدلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ جڏهن انهن شريعت ٻڌي‪ ،‬تڏهن انهن سڀني مخلوط ميڙ کي بني اسرائيل کان الڳ ِيو‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪4‬۽ ان کان اڳ‪ ،‬الياسب ِاهن‪ ،‬جيڪو اسان جي خدا جي گهر جي ِمري جو نگران هو‪ ،‬طوبياہ سان لڳاپيل هو‪.‬‬ ‫لِ هڪ وڏو ِمرو تيار ِيو هو‪ ،‬جتي اڳ ۾ اهي ميوي جون قربانيون‪ ،‬لوبان ۽ برتن‪ ،‬۽ اناج جو ڏهون حصو‪ ،‬نئين‬ ‫‪5‬۽ هن سندس ڪ‬ ‫شراب ۽ تيل رکندا هئا‪ ،‬جيڪو لوين‪ ،‬ڳائڻن ۽ دربانن کي ڏيڻ جو حڪم ڏنو ويو هو؛ ۽ ِاهنن جا نذرانا‪.‬‬ ‫‪6‬پر انهي ءِ سڄي عرصي ۾ مان يروشلم ۾ نه هوس ‪:‬ڇاِاڻ ته بابل جي بادشاهه ارطششتا جي ٻٽيهين سال ۾ مان بادشاهه وٽ آيس‪ ،‬۽‬ ‫پوِ مون بادشاهه کان موِل ورتي‪.‬‬ ‫ِجهه ڏينهن کان ڪ‬ ‫لِ هڪ ِمرو تيار‬ ‫لِ ِيو هو‪ ،‬خدا جي گهر جي صحن ۾ هن ڪ‬ ‫‪7‬۽ مان يروشلم ۾ آيس‪ ،‬۽ الياسب جي برائي کي سمجهيو جيڪو طوبياہ ڪ‬ ‫ِرڻ ۾‪.‬‬ ‫‪8‬۽ مون کي تمام گهڻو ڏک ٿيو ‪:‬تنهن ِري مون طوبياہ جو سڀ گهريلو سامان ِمري مان ٻاهر اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ مون حڪم ڏنو‪ ،‬۽ انهن ِمرن کي صاف ِيو ‪:‬۽ مون خدا جي گهر جا برتن‪ ،‬اناج جي نذراني ۽ لوبان سان گڏ‪ ،‬اتي واپس آندو‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫‪10‬۽ مون ڏٺو ته لوين جا حصا انهن کي نه ڏنا ويا هئا ‪:‬ڇاِاڻ ته لوي ۽ ڳائڻا‪ ،‬جيڪي ِم ِندا هئا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي ميدان ڏانهن‬ ‫ڀڄي ويا هئا‪.‬‬ ‫جاِ‬ ‫‪11‬پوِ مون حاِمن سان بحث ِيو ۽ چيو تہ ”خدا جو گهر ڇو ڇڏي ڏنو ويو آهي؟ “۽ مون انهن کي گڏ ِيو ۽ انهن کي انهن جي ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫تي مقرر ِيو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ سڄو يهوداہ اناج‪ ،‬نئين شراب ۽ تيل جو ڏهون حصو خزانن ۾ کڻي آيو‪.‬‬ ‫ڪ‬ ‫پوِ حنان پٽ زِور‪ ،‬پٽ متانياہ‬ ‫‪13‬۽ مون خزانن تي خزانچي مقرر ِيا‪ ،‬شلمياہ ِاهن‪ ،‬صدوق لکندڙ‪ ،‬۽ لوي مان فدايا ‪:‬۽ انهن کان ڪ‬ ‫هو ‪:‬ڇاِاڻ ⁠تہ اهي وفادار سمجهيا ويا هئا‪ ،‬۽ انهن جو ِم پنهنجن ڀائرن کي ورهائڻ هو‪.‬‬ ‫لِ ِيا آهن‪ ،‬انهن‬ ‫‪14‬اي منهنجا خدا‪ ،‬مون کي هن بابت ياد ِر‪ ،‬۽ منهنجا نيڪ ِم جيڪي مون پنهنجي خدا جي گهر ۽ ان جي آفيسن ڪ‬ ‫وڃاِ‪.‬‬ ‫کي نه‬ ‫ڪ‬ ‫‪15‬انهن ڏينهن ۾ مون يهوداہ ۾ ِجهه ماڻهن کي سبت جي ڏينهن تي شراب جي حوضن ۾ پيڙهندي ڏٺو‪ ،‬۽ پٽا اندر آڻيندي ۽ گڏهن تي‬ ‫لديندي ڏٺو؛ انهي سان گڏ شراب‪ ،‬انگور‪ ،‬انجير‪ ،‬۽ هر قسم جا بار‪ ،‬جيڪي اهي سبت جي ڏينهن تي يروشلم ۾ کڻي ايندا هئا ‪:‬۽ مون انهن‬ ‫جي خلف ان ڏينهن تي شاهدي ڏني جڏهن اهي کاڌو وِڻندا هئا‪.‬‬ ‫‪16‬اتي صور جا ماڻهو به رهندا هئا‪ ،‬جيڪي مڇي ۽ هر قسم جو سامان آڻيندا هئا‪ ،‬۽ سبت جي ڏينهن تي يهوداہ جي ٻارن ۽ يروشلم ۾‬ ‫وِڻندا هئا‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ مون يهوداہ جي اميرن سان جهڳڙو ِيو‪ ،‬۽ انهن کي چيو ته‪ ،‬هي ِهڙو بڇڙو ِم آهي جيڪو توهان ِريو ٿا ۽ سبت جي‬ ‫ڪ‬ ‫ڏينهن کي بي حرمت ِريو ٿا؟‬ ‫‪18‬ڇا اوهان جي ابن ڏاڏن ائين نہ ِيو هو‪ ،‬۽ اسان جي خدا اسان تي ۽ هن شهر تي هي سڀ برائي نہ آندي هئي؟ تڏهن بہ اوهين سبت‬ ‫جي ڏينهن جي بي حرمتي ِري اسرائيل تي وڌيڪ غضب آڻيندا آهيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اهو ٿيو ته جڏهن يروشلم جا دروازا سبت کان اڳ اونداهي ٿيڻ لڳا‪ ،‬مون حڪم ڏنو ته دروازا بند ِيا وڃن‪ ،‬۽ حڪم ڏنو ته اهي‬ ‫پوِ تائين نه کوليا وڃن ‪:‬۽ مون پنهنجن ِجهه نوِرن کي دروازن تي مقرر ِيو ته جيئن سبت جي ڏينهن تي ِو به بار اندر‬ ‫سبت کان ڪ‬ ‫نه آندو وڃي‪.‬‬ ‫‪20‬تنهن ِري هر قسم جي سامان جا سوداگر ۽ وِڻندڙ هڪ يا ٻه ڀيرا يروشلم کان ٻاهر ٽڪي پيا‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ مون انهن جي خلف شاهدي ڏني‪ ،‬۽ انهن کي چيو تہ "اوهين ڀت جي چوڌاري ڇو رهو ٿا؟ جيڪڏهن اوهين وري ائين ِندا تہ‬ ‫ڪ‬ ‫مان اوهان تي هٿ کڻندس "‪.‬ان وقت کان وٺي اهي وري سبت جي ڏينهن تي نہ آيا‪.‬‬ ‫لِ ‪.‬‬ ‫‪22‬۽ مون لوين کي حڪم ڏنو ته اهي پاڻ کي پاڪ ِن‪ ،‬۽ اهي اچي دروازن جي حفاظت ِن‪ ،‬سبت جي ڏينهن کي پاڪ ِرڻ ڪ‬ ‫اي منهنجا خدا‪ ،‬مون کي هن بابت پڻ ياد ِر‪ ،‬۽ پنهنجي رحم جي عظمت موجب مون کي بخش‪.‬‬ ‫‪23‬انهن ڏينهن ۾ مون يهودين کي به ڏٺو جن اشدود‪ ،‬عمون ۽ موآب جي عورتن سان شادي ِئي هئي‪.‬‬


‫نحمياہ‬

‫‪24‬۽ انهن جا ٻار اڌ اشدود جي ٻولي ڳالهائيندا هئا‪ ،‬۽ يهودين جي ٻولي ۾ نه ڳالهائي سگهندا هئا‪ ،‬پر هر هڪ قوم جي ٻولي مطابق‪.‬‬ ‫‪25‬۽ مون انهن سان جهڳڙو ِيو‪ ،‬۽ انهن کي لعنت ِئي‪ ،‬۽ انهن مان ِجه کي ماريو‪ ،‬۽ انهن جا وار ِڍيا‪ ،‬۽ انهن کان خدا جو قسم‬ ‫لِ نہ وٺو‪.‬‬ ‫وٺي چيو تہ اوهين پنهنجيون ڌيئرون انهن جي پٽن کي نہ ڏيو‪ ،‬۽ نڪي انهن جون ڌيئرون پنهنجن پٽن کي‪ ،‬يا پاڻ ڪ‬ ‫‪26‬ڇا اسرائيل جي بادشاهه سليمان انهن ڳالهين جي ِري گناهه نه ِيو هو؟ پر ِيترين ئي قومن ۾ هن جهڙو ِو به بادشاهه نه هو‪،‬‬ ‫جيڪو پنهنجي خدا جو پيارو هو‪ ،‬۽ خدا هن کي سڄي اسرائيل تي بادشاهه بڻايو ‪:‬تڏهن به ڌاريون عورتون هن کي گناهه ِرڻ جو سبب‬ ‫بڻيون‪.‬‬ ‫‪27‬ڇا اسين اوهان جي ڳالهہ ٻڌون تہ اوهين هي سڀ وڏي بڇڙائي ِريو‪ ،‬پنهنجي خدا جي خلف نافرماني ِريو ۽ اجنبي زالن سان‬ ‫شادي ِريو؟‬ ‫‪28‬۽ يءويادع جي پٽن مان هڪ‪ ،‬جيڪو الياسب سردار ِاهن جو پٽ هو‪ ،‬هوروني سنبلط جو ناٺي هو ‪:‬تنهن ِري مون هن کي پاڻ کان‬ ‫ڀڄائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪29‬اي منهنجا خدا‪ ،‬انهن کي ياد رک‪ ،‬ڇاِاڻ ته انهن پادري جي عهد کي‪ ،‬پادري جي عهد کي ۽ لوين جي عهد کي ناپاڪ ِيو آهي‪.‬‬ ‫‪30‬اهڙي ءِ طرح مون انهن کي سڀني اجنبي ماڻهن کان پاڪ ِيو‪ ،‬۽ ِاهنن ۽ لوين جي ورثي کي مقرر ِيو‪ ،‬هر هڪ کي سندس‬ ‫ِم ۾؛‬ ‫لِ ياد ِر‪.‬‬ ‫سٺي‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫خدا‪،‬‬ ‫منهنجا‬ ‫‪.‬اي‬ ‫ميوي‬ ‫پهرين‬ ‫۽‬ ‫تي‪،‬‬ ‫وقتن‬ ‫مقرر‬ ‫‪،‬‬ ‫لِ‬ ‫نذراني‬ ‫جي‬ ‫ِاٺ‬ ‫‪31‬۽‬ ‫لِ‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬ ‫ڪ‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The Book of Nehemiah by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu