Issuu

‫جوشوا‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫موسي جي خادم نون جي پٽ يشوع سان ڳالهايو‪ ،‬۽ چيو تہ‬ ‫پوِ اهو ٿيو ته خداوند‬ ‫‪1‬خداوند جي ٻانهي‬ ‫موسي جي وفات کان ء‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫موسي مري ويو آهي‪ ،‬تنهن ڪري هاڻي ااٿ‪ ،‬هن اردن پار ڪر‪ ،‬تون ۽ هي سڀ ماڻهو‪ ،‬ان ملڪ ڏانهن وڃو جيڪو مان‬ ‫‪2‬منهنجو خادم‬ ‫ي‬ ‫انهن کي‪ ،‬يعني بني اسرائيل کي‪ ،‬ڏيندس‪.‬‬ ‫موسي کي چيو هو‪.‬‬ ‫مون‬ ‫جيئن‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫ڏنو‬ ‫کي‬ ‫توهان‬ ‫مون‬ ‫اهو‬ ‫هلندو‪،‬‬ ‫تلو‬ ‫جاِ جتي توهان جي پيرن جو‬ ‫‪3‬هر اها ء‬ ‫ي‬ ‫‪4‬بيابان ۽ هن لبنان کان وٺي وڏي دريا ءِ‪ ،‬فرات ندي ءِ تائين‪ ،‬هٽين جو سڄو ملڪ‪ ،‬۽ سج لهڻ جي طرف وڏي سمنڊ تائين‪ ،‬توهان جي‬ ‫سرحد هوندي‪.‬‬ ‫موسي سان گڏ هوس‪ ،‬تيئن مان توهان سان گڏ‬ ‫مان‬ ‫‪:‬جيئن‬ ‫سگهندو‬ ‫نه‬ ‫بيهي‬ ‫سامهون‬ ‫جي‬ ‫توهان‬ ‫زندگي‬ ‫سڄي‬ ‫جي‬ ‫توهان‬ ‫ماڻهو‬ ‫‪5‬ڪو به‬ ‫ي‬ ‫هوندس ‪:‬مان توهان کي نه ڇڏيندس ۽ نه ئي توهان کي ڇڏيندس‪.‬‬ ‫‪6‬مضبوط ۽ همت وارو ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تون هن قوم کي اهو ملڪ ورثي ۾ ورهائيندين‪ ،‬جيڪو مون انهن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو‬ ‫ته انهن کي ڏيندس‪.‬‬ ‫موسي جي حڪم مطابق سڀني قانونن تي عمل ڪري‬ ‫ٻانهي‬ ‫منهنجي‬ ‫تون‬ ‫جيئن‬ ‫ته‬ ‫رهه‪،‬‬ ‫وارو‬ ‫همت‬ ‫گهڻو‬ ‫تمام‬ ‫۽‬ ‫مضبوط‬ ‫‪7‬رڳو تون‬ ‫ي‬ ‫سگهين ‪:‬ان کان ساڄي يا کاٻي پاسي نه ڦر‪ ،‬ته جيئن جتي به وڃين اتي ڪامياب ٿئين‪.‬‬ ‫‪8‬شريعت جو هي ڪتاب تنهنجي وات مان نه نڪرندو‪ ،‬پر تون ڏينهن رات ان تي غور ڪر‪ ،‬ته جيئن تون ان ۾ لکيل سڀني ڳالهين تي‬ ‫پوِ توکي سٺي ڪاميابي ملندي‪.‬‬ ‫پوِ تون پنهنجو رستو خوشحال ڪندين‪ ،‬۽ ء‬ ‫عمل ڪرين‪ ،‬ڇو ته ء‬ ‫‪9‬ڇا مون توکي حڪم نه ڏنو آهي؟ مضبوط ۽ همت وارو رهو‪ ،‬ڊڄو نه‪ ،‬۽ نه ئي پريشان ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند توهان جو خدا توهان سان‬ ‫گڏ آهي جتي به توهان وڃو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ يشوع ماڻهن جي آفيسرن کي حڪم ڏنو تہ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ کاڌو تيار ڪريو‪ ،‬ڇو تہ ٽن ڏينهن اندر اوهين هن اردن پار ويندا ۽‬ ‫‪11‬لشڪر جي وچان لنگهو ۽ ماڻهن کي حڪم ڏيو تہ پنهنجي ء‬ ‫لِ ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫لِ داخل ٿيندا‪ ،‬جيڪو خداوند اوهان جو خدا اوهان کي ان جي قبضي ۾ ڪرڻ ء‬ ‫انهي ءِ ملڪ تي قبضو ڪرڻ ء‬ ‫‪12‬۽ يشوع روبين‪ ،‬جادين ۽ منسي جي اڌ قبيلي کي چيو تہ‪،‬‬ ‫موسي جي انهي ءِ ڳالهہ کي ياد رکو جيڪا اوهان کي حڪم ڏني هئي تہ 'خداوند اوهان جو خدا اوهان کي آرام ڏنو‬ ‫‪13‬خداوند جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫آهي ۽ اوهان کي هي ملڪ ڏنو آهي'‪.‬‬ ‫موسي اوهان کي اردن جي هن پار ڏنو آهي؛ پر اوهين‬ ‫‪14‬اوهان جون زالون‪ ،‬اوهان جا ٻار ۽ اوهان جا ڍور انهي ءِ ملڪ ۾ رهندا جيڪو‬ ‫ي‬ ‫پنهنجن ڀائرن جي اڳيان هٿياربند ٿي لنگهو‪ ،‬سڀ بهادر ماڻهو‪ ،‬۽ انهن جي مدد ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬جيستائين خداوند اوهان جي ڀائرن کي آرام نه ڏئي‪ ،‬جيئن هن اوهان کي ڏنو آهي‪ ،‬۽ اهي انهي ءِ ملڪ تي قبضو ڪن جيڪو خداوند‬ ‫پوِ اوهين پنهنجي ملڪيت واري ملڪ ڏانهن موٽي ويندا ۽ ان مان لطف اندوز ٿيندا‪ ،‬جيڪو خداوند جي‬ ‫اوهان جو خدا انهن کي ڏئي ٿو‪ ،‬ء‬ ‫موسي اوهان کي اردن جي هن پار سج اڀرڻ جي طرف ڏنو هو‪.‬‬ ‫ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫‪16‬۽ انهن يشوع کي جواب ڏنو تہ‪” ،‬جيڪو ڪجهہ تون اسان کي حڪم ڪندين‪ ،‬اسين ڪنداسين ۽ جتي تون اسان کي موڪليندين‪ ،‬اسين‬ ‫وينداسين‪.‬‬ ‫موسي جي ڳالهه ٻڌي‪ ،‬تيئن اسين توهان جي به ٻڌنداسين ‪:‬صرف خداوند توهان جو خدا توهان سان گڏ هجي‪،‬‬ ‫‪17‬جيئن اسان سڀني ڳالهين ۾‬ ‫ي‬ ‫موسي سان گڏ هو‪.‬‬ ‫جيئن هو‬ ‫ي‬ ‫‪18‬جيڪو به تنهنجي حڪم جي خلف بغاوت ڪندو ۽ تنهنجي سڀني حڪمن ۾ جيڪو تون حڪم ڏيندين تنهنجون ڳالهيون نه ٻڌندو‪ ،‬ان‬ ‫کي ماريو ويندو ‪:‬صرف مضبوط ۽ همت وارو رهو‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫لِ موڪليو‪ ،‬۽ چيو ته‪" ،‬وڃو ۽ ملڪ‪ ،‬يعني يريحو‪،‬‬ ‫‪1‬۽ نون جي پٽ يشوع شطيم مان ٻن ماڻهن کي خفيه طور تي جاسوسي ڪرڻ ء‬ ‫ڏسو "‪.‬۽ اهي ويا‪ ،‬۽ هڪ فاحشه جي گهر ۾ آيا‪ ،‬جنهن جو نالو راحب هو‪ ،‬۽ اتي ٽڪي پيا‪.‬‬ ‫لِ آيا آهن"‪.‬‬ ‫‪2‬۽ يريحو جي بادشاهه کي ٻڌايو ويو ته‪" ،‬ڏسو‪ ،‬اسرائيل جي ماڻهن مان ڪجهه ماڻهو رات جو هتي ملڪ جي ڳول ڪرڻ ء‬ ‫‪3‬۽ يريحو جي بادشاه راحب ڏانهن پيغام موڪليو تہ‪” ،‬جيڪي ماڻهو تو وٽ آيا آهن‪ ،‬جيڪي تنهنجي گهر ۾ گهڙيا آهن‪ ،‬تن کي ٻاهر ڪڍ‪،‬‬ ‫لِ آيا آهن‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي سڄي ملڪ جي جاچ ڪرڻ ء‬ ‫‪4‬۽ عورت ٻنهي ماڻهن کي وٺي لڪائي ڇڏيو‪ ،‬۽ چيو تہ ”ماڻهو مون وٽ آيا هئا‪ ،‬پر مون کي خبر نہ هئي تہ اهي ڪٿان آيا هئا‪:‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن اوندهه ٿي ته دروازي جي بند ٿيڻ جو وقت ٿيو‪ ،‬ته اهي ماڻهو ٻاهر نڪري ويا ‪.‬مون کي خبر ناهي ته اهي ماڻهو ڪٿي ويا ‪:‬‬ ‫جلدي انهن جي پٺيان لڳو‪ ،‬ڇو ته توهان انهن کي پڪڙيندؤ‪.‬‬ ‫‪6‬پر هو ءِ انهن کي گهر جي ڇت تي کڻي آئي هئي‪ ،‬۽ انهن کي سڻ جي ٿنڀن سان لڪائي ڇڏيو هو‪ ،‬جيڪي هن ڇت تي ترتيب سان رکيا‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ماڻهو اردن جي رستي تي گهاٽن تائين انهن جي پٺيان لڳا ‪:‬۽ جڏهن انهن جي پٺيان ايندڙ ٻاهر نڪتا‪ ،‬ته انهن دروازو بند ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ انهن جي ليٽڻ کان اڳ‪ ،‬هو ءِ ڇت تي انهن وٽ آئي؛‬

‫جوشوا‬

‫‪9‬۽ هن ماڻهن کي چيو تہ‪ ،‬مون کي خبر آهي تہ خداوند توهان کي ملڪ ڏنو آهي‪ ،‬۽ توهان جو خوف اسان تي ڇانيل آهي‪ ،‬۽ ملڪ جا‬ ‫سڀ رهواسي توهان جي ڪري ٿڪجي پيا آهن‪.‬‬ ‫لِ ڪيئن ڳاڙهي سمنڊ جو پاڻي سڪائي ڇڏيو هو؛ ۽‬ ‫توهان‬ ‫خداوند‬ ‫ته‬ ‫هئا‬ ‫نڪتا‬ ‫مان‬ ‫مصر‬ ‫‪10‬ڇاڪاڻ ته اسان ٻڌو آهي ته جڏهن توهان‬ ‫ء‬ ‫توهان امورين جي ٻن بادشاهن‪ ،‬سيحون ۽ عوج‪ ،‬جيڪي اردن جي پار هئا‪ ،‬سان ڇا ڪيو‪ ،‬جن کي توهان بلڪل تباهه ڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ جيئن ئي اسان اهي ڳالهيون ٻڌيون‪ ،‬اسان جا دل ڳري ويا‪ ،‬۽ نه ئي ڪنهن ۾ توهان جي ڪري همت رهي ‪:‬ڇاڪاڻ ته خداوند توهان‬ ‫جو خدا‪ ،‬هو مٿي آسمان ۾ ۽ هيٺان زمين ۾ خدا آهي‪.‬‬ ‫‪12‬تنهنڪري‪ ،‬هاڻي‪ ،‬آ ءِ اوهان کي عرض ٿو ڪريان‪ ،‬مون سان خداوند جو قسم کڻو‪ ،‬جيئن تہ مون اوهان تي رحم ڪيو آهي‪ ،‬تہ اوهين بہ‬ ‫منهنجي پي اِ جي گهر تي رحم ڪندا‪ ،‬۽ مون کي هڪ سچي نشاني ڏيو‪:‬‬ ‫‪13‬۽ اوهين منهنجي پي اِ‪ ،‬ما اِ‪ ،‬ڀائرن‪ ،‬ڀينرن ۽ جيڪي ڪجه انهن وٽ آهي‪ ،‬تنهن کي جيئرو بچائيندؤ‪ ،‬۽ اسان جي جان کي موت کان‬ ‫بچائيندؤ‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ماڻهن کيس جواب ڏنو تہ‪” ،‬جيڪڏهن اوهين اسان جي هن ڪم جو اعلن نہ ڪريو تہ اسان جي جان اوهان جي بدلي ۾ آهي ‪.‬۽‬ ‫جڏهن خداوند اسان کي ملڪ ڏيندو‪ ،‬تڏهن اسين اوهان سان مهرباني ۽ سچائي ءِ سان پيش اينداسين“‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ هن انهن کي دري ءِ مان رسي ءِ سان هيٺ لٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس گهر شهر جي ڀت تي هو‪ ،‬۽ هو ءِ ڀت تي رهندي هئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬۽ هن انهن کي چيو تہ‪ ،‬جبل تي وڃو‪ ،‬متان تعاقب ڪندڙ توهان کي نه ملن؛ ۽ ٽي ڏينهن اتي لڪندا رهو‪ ،‬جيستائين تعاقب ڪندڙ واپس‬ ‫پوِ توهان پنهنجي رستي تي هليا وڃو‪.‬‬ ‫نه اچن‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪17‬۽ انهن ماڻهن کيس چيو تہ ”اسين اوهان جي هن قسم کان بي ڏوهي رهنداسين جيڪو اوهان اسان کي قسم کڻايو آهي“‪.‬‬ ‫ٻڌجانِ جنهن مان تو اسان کي هيٺ لٿو هو ‪:‬۽‬ ‫سر کي ان دري ءِ ۾‬ ‫ء‬ ‫‪18‬ڏس‪ ،‬جڏهن اسين ملڪ ۾ پهتاسين‪ ،‬ته تون هن ڳاڙهي ڌاڳي جي ا‬ ‫تون پنهنجي پي اِ‪ ،‬پنهنجي ما اِ‪ ،‬پنهنجن ڀائرن ۽ پنهنجي پي اِ جي سڀني گهرڀاتين کي پاڻ وٽ گهر آڻيندين‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ائين ٿيندو تہ جيڪو بہ تنهنجي گهر جي دروازن مان نڪري گهٽي ۾ ويندو‪ ،‬تنهنجو خون سندس سر تي هوندو‪ ،‬۽ اسين بي ڏوهي‬ ‫هونداسين ‪:‬۽ جيڪو بہ توسان گهر ۾ هوندو‪ ،‬تنهنجو خون اسان جي سر تي هوندو‪ ،‬جيڪڏهن ڪنهن جو هٿ مٿس هجي‪.‬‬ ‫لِ ڏنو‬ ‫پوِ اسين تنهنجي قسم کان آزاد ٿينداسين جيڪو تو اسان کي قسم کڻڻ ء‬ ‫‪20‬۽ جيڪڏهن تون اسان جي هن ڳالهه جو اعلن ڪندين ته ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪21‬۽ هن چيو‪ ،‬جيئن توهان چيو‪ ،‬ائين ئي ٿئي ‪.‬۽ هن انهن کي موڪل ڏني‪ ،‬۽ اهي هليا ويا ‪:‬۽ هن دري ءِ ۾ ڳاڙهي رنگ جي ڏوري ٻڌي‬ ‫ڇڏي‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ اهي هليا ويا ۽ جبل تي آيا ۽ ٽي ڏينهن اتي رهيا‪ ،‬جيستائين تعاقب ڪندڙ موٽي نه آيا ‪:‬۽ تعاقب ڪندڙن انهن کي سڄي رستي ۾‬ ‫ء‬ ‫ڳوليو‪ ،‬پر اهي نه مليا‪.‬‬ ‫‪23‬پوِ ٻئي ماڻهو موٽي آيا‪ ،‬۽ جبل تان لٿا‪ ،‬۽ پار ڪري نون جي پٽ يشوع وٽ آيا‪ ،‬۽ کيس سڀ ڪجهہ ٻڌايو جيڪو انهن تي آيو هو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو ملڪ جا سڀ رهاڪو اسان جي ڪري‬ ‫‪24‬۽ انهن يشوع کي چيو تہ ”سچ پچ خداوند سڄو ملڪ اسان جي هٿ ۾ ڏنو آهي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ٿڪجي پيا آهن“‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫‪1‬۽ يشوع صبح جو سوير اٿيو؛ ۽ اهي شطيم کان روانا ٿيا‪ ،‬۽ اردن تي آيا‪ ،‬هو ۽ سڀ بني اسرائيل‪ ،‬۽ اتي ترسيا ان کان اڳ جو اهي پار‬ ‫ٿين‪.‬‬ ‫پوِ ائين ٿيو ته آفيسر لشڪر جي وچان گذريا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ٽن ڏينهن کان ء‬ ‫‪3‬۽ انهن ماڻهن کي حڪم ڏنو تہ‪” ،‬جڏهن اوهين خداوند پنهنجي خدا جي عهد جي صندوق کي ۽ لوي ڪاهنن کي ان کي کڻي ويندي ڏسو‪،‬‬ ‫جاِ تان اٿي ان جي پٺيان هلو‪.‬‬ ‫تڏهن اوهين پنهنجي ء‬ ‫‪4‬پر اوهان ۽ ان جي وچ ۾ ماپ جي لحاظ کان لڳ ڀڳ ٻہ هزار هٿن جو فاصلو هوندو ‪.‬ان جي ويجهو نہ وڃو‪ ،‬تہ جيئن اوهان کي خبر‬ ‫پوي تہ اوهان کي ڪهڙي رستي وڃڻو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهين اڳي هن رستي کان نہ گذريا آهيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ يشوع ماڻهن کي چيو تہ پاڻ کي پاڪ ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سڀاڻي خداوند اوهان ۾ عجيب ڪم ڪندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ يشوع ڪاهنن کي چيو تہ‪” ،‬عهد جو صندوق کڻو ۽ ماڻهن جي اڳيان پار وڃو “‪.‬۽ انهن عهد جو صندوق کنيو ۽ ماڻهن جي اڳيان هليا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ‪ ،‬اڄ کان وٺي آ ءِ سڀني بني اسرائيلن جي نظر ۾ توکي وڏي عزت ڏيڻ شروع ڪندس تہ جيئن اهي ڄاڻن تہ‬ ‫موسي سان گڏ هيس‪ ،‬تيئن ئي آ ءِ تو سان گڏ هيس‪.‬‬ ‫جيئن آ ءِ‬ ‫ي‬ ‫‪8‬۽ تون انهن ڪاهنن کي حڪم ڪر جيڪي عهد جو صندوق کڻن ٿا ته چئو ته جڏهن توهان اردن جي پاڻي ءِ جي ڪناري تي پهچندا ته‬ ‫اردن ۾ بيٺا رهو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ يشوع بني اسرائيل کي چيو تہ ”هتي اچو ۽ خداوند پنهنجي خدا جا لفظ ٻڌو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ يشوع چيو تہ‪ ،‬انهي ءِ سان اوهان کي خبر پوندي تہ جيئرو خدا اوهان جي وچ ۾ آهي‪ ،‬۽ اهو ضرور اوهان جي اڳيان ڪنعاني‪،‬‬ ‫حتتي‪ ،‬حوي‪ ،‬پرزي‪ ،‬گرگاشي‪ ،‬اموري ۽ يبوسي کي ڪڍي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪11‬ڏسو‪ ،‬سڄي دنيا جي خداوند جي عهد جو صندوق اوهان جي اڳيان اردن ۾ لنگهي رهيو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬تنهنڪري هاڻي اوهين بني اسرائيل جي قبيلي مان ٻارهن ماڻهو چونڊيو‪ ،‬هر هڪ قبيلي مان هڪڙو ماڻهو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ائين ٿيندو‪ ،‬جيئن ئي ڪاهنن جي پيرن جا تل ءِ جيڪي خداوند‪ ،‬سڄي زمين جي خداوند جو صندوق کڻي ويندا آهن‪ ،‬اردن جي پاڻي ءِ ۾‬ ‫دٻجي ويندا‪ ،‬ته اردن جو پاڻي مٿي کان ايندڙ پاڻي ءِ کان ڪٽيو ويندو؛ ۽ اهي هڪ ڍير تي بيٺا هوندا‪.‬‬ ‫لِ هليا ويا‪ ،‬۽ ڪاهن ماڻهن جي اڳيان عهد جو صندوق کڻي هليا‬ ‫‪14‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن ماڻهو پنهنجن خيمن مان نڪري اردن پار ڪرڻ ء‬ ‫ويا‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪15‬۽ جيئن صندوق کڻي ويندڙ اردن تي پهتا‪ ،‬۽ صندوق کڻي ويندڙ ڪاهنن جا پير پاڻي ءِ جي ڪناري ۾ ٻڏي ويا‪( ،‬ڇاڪاڻ ته فصل جي‬ ‫هر وقت اردن پنهنجا سڀئي ڪنارا ڀريندو آهي‪)،‬‬ ‫‪16‬ته پاڻي جيڪو مٿي کان هيٺ لهي آيو‪ ،‬اهو بيٺو ۽ آدم شهر کان تمام پري هڪ ڍير تي چڙهي ويو‪ ،‬جيڪو زرطان جي ڀرسان آهي ‪:‬۽‬ ‫اهي جيڪي ميدان جي سمنڊ‪ ،‬يعني لوڻ سمنڊ ڏانهن لهي آيا‪ ،‬ناڪام ٿيا‪ ،‬۽ ڪٽيا ويا ‪:‬۽ ماڻهو يريحو جي سامهون پار ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اهي ڪاهن جيڪي خداوند جي عهد جو صندوق کڻي رهيا هئا‪ ،‬اردن جي وچ ۾ سڪل زمين تي مضبوطي ءِ سان بيٺا رهيا‪ ،‬۽ سڀ‬ ‫بني اسرائيل سڪل زمين تي پار ٿيا‪ ،‬جيستائين سڀ ماڻهو صاف صاف اردن پار نه ٿيا‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬۽ جڏهن سڀ ماڻهو صاف صاف اردن پار ڪري ويا‪ ،‬تڏهن خداوند يشوع سان ڳالهايو‪ ،‬چيائين تہ‪،‬‬ ‫‪2‬اوهين ماڻهن مان ٻارهن ماڻهو چونڊيو‪ ،‬هر هڪ قبيلي مان هڪڙو ماڻهو‪،‬‬ ‫جاِ تان جتي ڪاهنن جا پير بيٺا هئا‪ ،‬ٻارهن پٿر ڪڍو‪ ،‬۽ اوهين انهن کي پاڻ‬ ‫‪3‬۽ انهن کي حڪم ڏيو تہ اوهين اردن جي وچ مان‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫جاِ تي ڇڏي ڏيو جتي اوهين اڄ رات رهندؤ‪.‬‬ ‫سان گڏ پار کڻي وڃو‪ ،‬۽ انهن کي انهي ءِ ء‬ ‫‪4‬پوِ يشوع ٻارهن ماڻهن کي سڏيو‪ ،‬جن کي هن بني اسرائيل مان تيار ڪيو هو‪ ،‬هر قبيلي مان هڪڙو ماڻهو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ يشوع انهن کي چيو تہ‪ ،‬خداوند پنهنجي خدا جي صندوق جي اڳيان اردن جي وچ ۾ پار وڃو‪ ،‬۽ اوهان مان هر هڪ ماڻهو پنهنجي‬ ‫ڪلهي تي پٿر کڻو‪ ،‬بني اسرائيل جي قبيلن جي تعداد جي مطابق‪.‬‬ ‫‪6‬تہ جيئن اوهان ۾ هڪ نشاني هجي‪ ،‬تہ جڏهن اوهان جا ٻار ايندڙ وقت ۾ پنهنجن پي اِ کان پڇن تہ‪” ،‬هنن پٿرن مان اوهان جو ڇا مطلب‬ ‫آهي؟“‬ ‫‪7‬پوِ اوهين انهن کي جواب ڏيندا تہ‪ ،‬خداوند جي عهد جي صندوق جي اڳيان اردن جو پاڻي ڪٽيو ويو هو؛ جڏهن اهو اردن پار ڪري‬ ‫ء‬ ‫لِ يادگار رهندا‪.‬‬ ‫لِ هميشہ ء‬ ‫لنگهيو تہ اردن جو پاڻي ڪٽيو ويو ‪:‬۽ اهي پٿر بني اسرائيل ء‬ ‫‪8‬۽ بني اسرائيل يشوع جي حڪم مطابق ڪيو‪ ،‬۽ جيئن خداوند يشوع کي چيو هو‪ ،‬اردن جي وچ مان ٻارهن پٿر کنيا‪ ،‬بني اسرائيل جي‬ ‫جاِ تي کڻي ويا جتي اهي ترسيا هئا‪ ،‬۽ اتي رکيا‪.‬‬ ‫قبيلن جي ڳڻپ مطابق‪ ،‬۽ انهن کي پاڻ سان گڏ ان ء‬ ‫جاِ تي جتي عهد جي صندوق کي کڻي ويندڙ پادرين جا پير بيٺا هئا ‪:‬۽ اهي اڄ تائين اتي‬ ‫‪9‬۽ يشوع اردن جي وچ ۾ ٻارهن پٿر رکيا‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪10‬ڇاڪاڻ ته اهي ڪاهن جيڪي صندوق کڻي رهيا هئا‪ ،‬اردن دريا ءِ جي وچ ۾ بيٺا رهيا‪ ،‬جيستائين اهي سڀ ڳالهيون پوريون نه ٿيون‬ ‫موسي يشوع کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬۽ ماڻهو تڪڙ ۾ پار ٿي ويا‪.‬‬ ‫جيڪي خداوند يشوع کي ماڻهن سان ڳالهائڻ جو حڪم ڏنو هو‪ ،‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫‪11‬۽ جڏهن سڀ ماڻهو پاڪ صاف ٿي پار ٿي ويا‪ ،‬تڏهن خداوند جو صندوق ۽ ڪاهن‪ ،‬ماڻهن جي سامهون پار ٿي ويا‪.‬‬ ‫موسي انهن کي چيو هو‪ ،‬هٿيار کڻي بني اسرائيل جي اڳيان پار ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ روبين جا ٻار‪ ،‬جاد جا ٻار ۽ منسي جو اڌ قبيلي‪ ،‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫لِ يريحو جي ميدانن ڏانهن ويا‪.‬‬ ‫لِ تيار ٿي خداوند جي اڳيان جنگ ڪرڻ ء‬ ‫‪13‬تقريبا ا چاليهه هزار جنگ ء‬ ‫‪14‬انهي ءِ ڏينهن خداوند يشوع کي سڀني بني اسرائيلن جي نظر ۾ وڏو ڪيو؛ ۽ اهي سندس سڄي حياتي ءِ ۾ سندس خوف وانگر ڊڄندا رهيا‪،‬‬ ‫موسي کان ڊڄندا هئا‪.‬‬ ‫جيئن‬ ‫ي‬ ‫‪15‬۽ خداوند يشوع سان ڳالهايو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫‪16‬جيڪي ڪاهن شاهدي جو صندوق کڻي وڃن ٿا‪ ،‬تن کي حڪم ڪر تہ اردن مان ٻاهر نڪرن‪.‬‬ ‫‪17‬تنهنڪري يشوع ڪاهنن کي حڪم ڏنو تہ ”اوهين اردن مان مٿي اچو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن اهي ڪاهن جيڪي خداوند جي عهد جو صندوق کڻي رهيا هئا‪ ،‬اردن جي وچ مان ٻاهر آيا‪ ،‬۽ ڪاهنن جي پيرن جا‬ ‫جاِ تي موٽي آيو‪ ،‬۽ سندس سڀني ڪنارن تي وهڻ لڳو‪ ،‬جيئن اهي اڳي هئا‪.‬‬ ‫تل ءِ خشڪ زمين تي بلند ٿيا‪ ،‬ته اردن جو پاڻي پنهنجي ء‬ ‫‪19‬۽ ماڻهو پهرين مهيني جي ڏهين ڏينهن تي اردن مان نڪتا ۽ يريحو جي اوڀر واري سرحد تي گلگال ۾ خيمو ڪيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اهي ٻارهن پٿر‪ ،‬جيڪي انهن اردن مان ڪڍيا هئا‪ ،‬يشوع گلگال ۾ رکيا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ هن بني اسرائيلن کي چيو ته‪ ،‬جڏهن توهان جا ٻار ايندڙ وقت ۾ پنهنجن پي اِ کان پڇندا ته‪ ،‬انهن پٿرن جو مطلب ڇا آهي؟‬ ‫‪22‬پوِ اوهين پنهنجن ٻارن کي ٻڌائيندؤ تہ‪ ،‬اسرائيلي هن اردن دريا ءِ کي سڪي زمين تي پار ڪيو هو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اوهان جو خدا اوهان جي اڳيان اردن جو پاڻي سڪائي ڇڏيو‪ ،‬جيستائين اوهين پار نه ٿيا‪ ،‬جيئن خداوند اوهان جو‬ ‫خدا ڳاڙهي سمنڊ سان ڪيو‪ ،‬جيڪو اسان جي اڳيان سڪائي ڇڏيو‪ ،‬جيستائين اسين پار نه ٿياسون‪.‬‬ ‫لِ خداوند پنهنجي خدا کان ڊڄو‪.‬‬ ‫هميشه‬ ‫‪24‬تہ جيئن زمين جا سڀ ماڻهو خداوند جي هٿ کي ڄاڻن تہ اهو طاقتور آهي‪ ،‬تہ جيئن اوهين‬ ‫ء‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن امورين جي سڀني بادشاهن‪ ،‬جيڪي اردن جي اولهه طرف هئا‪ ،‬۽ ڪنعاني بادشاهن‪ ،‬جيڪي سمنڊ جي ڪناري تي‬ ‫هئا‪ ،‬ٻڌو ته خداوند بني اسرائيل جي اڳيان اردن جي پاڻي کي سڪائي ڇڏيو آهي‪ ،‬جيستائين اسان پار نه ٿيا‪ ،‬تڏهن انهن جا دل پگهلجي ويا‪،‬‬ ‫۽ بني اسرائيل جي ڪري انهن ۾ روح نه رهي‪.‬‬ ‫لِ تيز چاقو ٺاهيو ۽ ٻيو ڀيرو بني اسرائيل جو ختنو ڪر‪.‬‬ ‫‪2‬اان وقت خداوند يشوع کي چيو تہ ”پاڻ ء‬ ‫لِ تيز چاقو ٺاهيا‪ ،‬۽ بني اسرائيل جو ختنو لحم جي ٽڪري ءِ تي ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ يشوع پاڻ ء‬ ‫‪4‬۽ هي ئي سبب آهي جو يشوع ختنو ڪيو ‪:‬سڀئي ماڻهو جيڪي مصر مان نڪتا هئا‪ ،‬جيڪي مرد هئا‪ ،‬سڀ جنگي مرد به‪ ،‬مصر مان‬ ‫پوِ رستي ۾ بيابان ۾ مري ويا‪.‬‬ ‫نڪرڻ کان ء‬

‫جوشوا‬

‫‪5‬هاڻي جيڪي ماڻهو ٻاهر نڪتا هئا‪ ،‬تن سڀني جو طهر ڪرايو ويو هو ‪:‬پر جيڪي ماڻهو مصر مان نڪرڻ وقت رستي تي بيابان ۾ پيدا‬ ‫ٿيا هئا‪ ،‬تن جو طهر نه ڪرايو ويو هو‪.‬‬ ‫‪6‬ڇاڪاڻ ته بني اسرائيل چاليهه سال بيابان ۾ گهمندا رهيا‪ ،‬جيستائين اهي سڀئي ماڻهو جيڪي جنگي ماڻهو هئا‪ ،‬جيڪي مصر مان نڪرندا‬ ‫هئا‪ ،‬ختم نه ٿيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن خداوند جي آواز جي فرمانبرداري نه ڪئي ‪:‬جن سان خداوند قسم کنيو ته هو انهن کي اهو ملڪ نه‬ ‫ڏيکاريندو‪ ،‬جيڪو خداوند انهن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو ته هو اسان کي ڏيندو‪ ،‬هڪ اهڙو ملڪ جيڪو کير ۽ ماکي سان وهندو‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫جاِ تي پاليو‪ ،‬انهن جو يشوع ختنو ڪيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهي غير طهر ٿيل هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن رستي ۾‬ ‫‪7‬۽ سندن ٻار‪ ،‬جن کي هن سندن ء‬ ‫انهن جو طهر نه ڪرايو هو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن انهن سڀني ماڻهن جو طهر ڪرايو‪ ،‬ته اهي ڪئمپ ۾ پنهنجين جڳهن تي رهيا‪ ،‬جيستائين اهي صحتمند نه ٿيا‪.‬‬ ‫جاِ جو نالو‬ ‫‪9‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ‪” ،‬اڄ مون اوهان تان مصر جي بدنامي کي لڙڪائي ڇڏيو آهي “‪.‬تنهن ڪري اڄ تائين انهي ءِ ء‬ ‫گلگال رکيو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ بني اسرائيل گلجال ۾ خيما هڻندا هئا‪ ،‬۽ مهيني جي چوڏهين تاريخ تي شام جو يريحو جي ميدانن ۾ عيد فصح ملهائيندا هئا‪.‬‬ ‫پوِ ٻئي ڏينهن انهن زمين جي پراڻي اناج مان کاڌو‪ ،‬ساڳئي ڏينهن بيخميري مانيون ۽ پڪل اناج‪.‬‬ ‫‪11‬۽ عيد فصح کان ء‬ ‫‪12‬۽ ٻئي ڏينهن جڏهن انهن ملڪ جي پراڻي اناج مان کاڌو ته من بند ٿي ويو؛ ۽ بني اسرائيلن کي وري من نه مليو؛ پر انهن انهي ءِ سال‬ ‫ڪنعان جي ملڪ جي ميوي مان کاڌو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن يشوع يريحو جي ويجهو هو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجون اکيون مٿي ڪري ڏٺيون‪ ،‬۽ ڏٺائين ته هڪ ماڻهو سندس سامهون‬ ‫بيٺو هو‪ ،‬جنهن جي هٿ ۾ تلوار هئي‪ ،‬۽ يشوع هن وٽ ويو ۽ کيس چيو‪” ،‬تون اسان جي طرف آهين يا اسان جي دشمنن جي طرف؟“‬ ‫‪14‬۽ هن چيو‪" ،‬نه؛ پر هاڻي مان خداوند جي لشڪر جي ڪمانڊر جي حيثيت سان آيو آهيان "‪.‬۽ يشوع زمين تي منهن ڪري پيو‪ ،‬۽ سجدو‬ ‫ڪيو‪ ،‬۽ هن کي چيو‪" ،‬منهنجو مالڪ پنهنجي نوڪر کي ڇا چوي ٿو؟"‬ ‫جاِ تي تون بيٺو آهين اهو‬ ‫‪15‬۽ خداوند جي لشڪر جي سردار يشوع کي چيو تہ ”پنهنجي پيرن مان پنهنجو اجتو له‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جنهن ء‬ ‫پاڪ آهي “‪.‬۽ يشوع ائين ئي ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬هاڻي يريحو بني اسرائيل جي ڪري سخت بند هو ‪:‬نه ڪو ٻاهر نڪتو ۽ نه ڪو اندر آيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ ”ڏس‪ ،‬مون يريحو‪ ،‬ان جي بادشاهہ ۽ طاقتور ماڻهن کي تنهنجي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اوهين سڀ جنگي مرد‪ ،‬شهر جي چوڌاري هڪ ڀيرو گهمو‪ ،‬۽ ڇه ڏينهن تائين ائين ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ست ڪاهن صندوق جي اڳيان رڍن جي ءسنگرن جا ست توتارا کڻندا ‪:‬۽ ستين ڏينهن تي اوهين شهر جي چوڌاري ست ڀيرا گهمندا‪ ،‬۽‬ ‫ڪاهن توتارا وڄائيندا‪.‬‬ ‫سرگاهہ سان ڊگهي ڦوڪ ڏيندا‪ ،‬۽ جڏهن اوهين توتاري جو آواز ٻڌندا‪ ،‬تڏهن سڀ ماڻهو وڏي آواز‬ ‫‪5‬۽ ائين ٿيندو تہ جڏهن اهي رڍ جي ا‬ ‫سان رڙيون ڪندا؛ ۽ شهر جي ڀت سڌي طرح ڪري پوندي‪ ،‬۽ ماڻهو هر هڪ ماڻهو پنهنجي اڳيان سڌو مٿي چڙهندا‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ نون جي پٽ يشوع ڪاهنن کي سڏيو ۽ انهن کي چيو ته عهد جو صندوق کڻو ۽ ست ڪاهن رب جي صندوق جي اڳيان رڍن جي‬ ‫ء‬ ‫ءسنگن جا ست توتارا کڻن‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ هن ماڻهن کي چيو تہ ”اڳتي وڌو ۽ شهر کي گهيرو ڪريو‪ ،‬۽ جيڪو هٿياربند آهي سو خداوند جي صندوق جي اڳيان لنگهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن يشوع ماڻهن سان ڳالهايو‪ ،‬ته ست ڪاهن‪ ،‬جيڪي رڍن جي ءسنگن جا ست توتارا کڻي خداوند جي اڳيان هليا‪ ،‬۽ توتارا‬ ‫وڄائي رهيا هئا ‪:‬۽ خداوند جي عهد جو صندوق انهن جي پٺيان هليو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هٿياربند ماڻهو انهن ڪاهنن جي اڳيان هليا جيڪي توتارا وڄائي رهيا هئا‪ ،‬۽ پوئين سپاهي صندوق جي پٺيان آيا‪ ،‬ڪاهن اڳتي هليا ۽‬ ‫توتارا وڄائي رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ يشوع ماڻهن کي حڪم ڏنو هو ته‪” ،‬اوهين نه رڙ ڪريو‪ ،‬۽ نه ئي پنهنجي آواز سان شور ڪريو‪ ،‬۽ نه ئي اوهان جي وات مان ڪو‬ ‫لفظ نڪرندو‪ ،‬جيستائين انهي ءِ ڏينهن تائين جڏهن مان اوهان کي رڙ ڪرڻ جو حڪم ڏيان‪ ،‬تڏهن اوهين رڙ ڪندا‪.‬‬ ‫‪11‬تنهنڪري خداوند جو صندوق شهر جي چوڌاري گهميو‪ ،‬هڪ ڀيرو ان جي چوڌاري گهميو ‪:‬۽ اهي ڪئمپ ۾ آيا‪ ،‬۽ ڪئمپ ۾ رهيا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ يشوع صبح جو سوير اٿيو‪ ،‬۽ ڪاهنن خداوند جو صندوق کنيو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ست ڪاهن‪ ،‬جيڪي رب جي صندوق جي اڳيان رڍن جي ءسرن جا ست توتارا کڻي هليا‪ ،‬مسلسل هلندا رهيا ۽ توتارا وڄائيندا رهيا ‪:‬۽‬ ‫هٿيار بند ماڻهو انهن جي اڳيان هليا؛ پر پوئين لشڪر خداوند جي صندوق جي پٺيان هليو‪ ،‬ڪاهن اڳتي وڌندا رهيا ۽ توتارا وڄائيندا رهيا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ٻئي ڏينهن تي اهي شهر جي چوڌاري هڪ ڀيرو گهميا‪ ،‬۽ ڪئمپ ۾ واپس آيا ‪:‬ائين انهن ڇهن ڏينهن تائين ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ستين ڏينهن تي ائين ٿيو‪ ،‬جو اهي ڏينهن جي پرڀات جي وقت صبح سوير اٿيا‪ ،‬۽ ساڳئي طريقي سان شهر جي چوڌاري ست ڀيرا‬ ‫چڪر لڳا ‪:‬صرف ان ڏينهن تي انهن شهر جي چوڌاري ست ڀيرا چڪر لڳا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ستين دفعي جڏهن ڪاهنن توتارا وڄايا‪ ،‬تڏهن يشوع ماڻهن کي چيو تہ ”سجاڳ ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند توهان کي شهر ڏنو آهي“‪.‬‬ ‫‪17‬۽ شهر‪ ،‬اهو ۽ ان ۾ سڀ ڪجهه‪ ،‬خداوند جي لعنت هوندو ‪:‬صرف راحب ڪسبياڻي‪ ،‬هو ءِ ۽ سڀ جيڪي ان سان گڏ گهر ۾ آهن‪ ،‬جيئرا‬ ‫رهندا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن اسان جي موڪليل قاصدن کي لڪايو هو‪.‬‬ ‫شيِ مان ڪجهہ کڻندي پاڻ کي لعنتي بڻايو ۽‬ ‫شيِ کان بچايو‪ ،‬متان اوهين لعنت ڪيل‬ ‫‪18‬۽ اوهين ڪنهن بہ طرح پاڻ کي لعنت ڪيل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫بني اسرائيل جي لشڪر کي لعنت جو سبب بڻايو ۽ ان کي تڪليف ڏيو‪.‬‬ ‫لِ وقف ڪيا ويا آهن ‪:‬اهي خداوند جي خزاني ۾ ايندا‪.‬‬ ‫‪19‬پر سڀ چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬۽ پيتل ۽ لوه جا برتن‪ ،‬خداوند ء‬

‫جوشوا‬

‫‪20‬پوِ جڏهن پادرين توتارا وڄايا ته ماڻهن رڙيون ڪيون ‪:‬۽ جڏهن ماڻهن توتارا جو آواز ٻڌو ۽ ماڻهن وڏي واڪي رڙ ڪئي ته ڀت‬ ‫ء‬ ‫ڪري پئي‪ ،‬ايتري قدر جو ماڻهو شهر ۾ چڙهي ويا‪ ،‬هر هڪ ماڻهو سڌو سندس سامهون آيو ۽ انهن شهر تي قبضو ڪري ورتو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ انهن شهر ۾ جيڪي ڪجهه هو‪ ،‬مرد ۽ عورت‪ ،‬جوان ۽ پوڙها‪ ،‬ڍڳا‪ ،‬رڍون ۽ گڏهه‪ ،‬تلوار جي ڌڻ سان بلڪل ناس ڪري ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪22‬پر يشوع انهن ٻن ماڻهن کي چيو هو جيڪي ملڪ جي جاسوسي ڪري آيا هئا‪ ،‬تہ ”ان ڪسبياڻي ءِ جي گهر ۾ وڃو ۽ ان عورت کي ۽‬ ‫ان جي سڀني شين کي اتان ڪڍي اچو‪ ،‬جيئن اوهان ان سان قسم کنيو هو“‪.‬‬ ‫‪23‬۽ اهي نوجوان جيڪي جاسوس هئا‪ ،‬اندر ويا ۽ راحب‪ ،‬سندس پي اِ‪ ،‬سندس ما اِ‪ ،‬سندس ڀائرن ۽ جيڪي ڪجهه سندس هو‪ ،‬انهن سڀني‬ ‫کي ٻاهر ڪڍي آيا؛ ۽ انهن سندس سڀني مائٽن کي ٻاهر ڪڍيو‪ ،‬۽ انهن کي بني اسرائيل جي ڪئمپ کان ٻاهر ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انهن شهر کي ۽ ان ۾ موجود سڀني شين کي باهہ سان ساڙي ڇڏيو ‪:‬رڳو چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬پيتل ۽ لوه جا برتن‪ ،‬انهن خداوند جي گهر‬ ‫جي خزاني ۾ وجهي ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ يشوع راحب ڪسبياڻي کي‪ ،‬سندس پي اِ جي گهر وارن کي ۽ جيڪي ڪجهہ سندس وٽ هو‪ ،‬سڀني کي جيئرو بچايو؛ ۽ هو ءِ اڄ تائين‬ ‫لِ موڪليو هو‪.‬‬ ‫اسرائيل ۾ رهي ٿي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن انهن قاصدن کي لڪايو هو‪ ،‬جن کي يشوع يريحو جي جاسوسي ڪرڻ ء‬ ‫‪26‬۽ يشوع اان وقت انهن کي قسم کڻايو تہ‪” ،‬خداوند جي اڳيان لعنت هجي اهو ماڻهو جيڪو ااٿي هن شهر يريحو کي ٺاهيندو ‪:‬اهو پنهنجي‬ ‫پهرين پٽ ۾ ان جو بنياد رکندو‪ ،‬۽ پنهنجي ننڍي پٽ ۾ ان جا دروازا ٺهرائيندو“‪.‬‬ ‫‪27‬تنهن ڪري خداوند يشوع سان هو؛ ۽ سندس شهرت سڄي ملڪ ۾ مشهور ٿي وئي‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫شيِ ۾ گناهه ڪيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته عڪن‪ ،‬ڪرمي جو پٽ‪ ،‬زبدي ءِ جو پٽ‪ ،‬زارح جو پٽ‪ ،‬جيڪو يهوداہ جي‬ ‫‪1‬پر بني اسرائيل لعنت ڪيل‬ ‫ء‬ ‫شيِ مان ڪجهه ورتو ‪:‬۽ خداوند جو غضب بني اسرائيل تي ڀڙڪيو‪.‬‬ ‫قبيلي مان هو‪ ،‬لعنت ڪيل‬ ‫ء‬ ‫‪2‬پوِ يشوع يريحو کان ءعي ڏانهن ماڻهو موڪليا‪ ،‬جيڪو بيت الل جي اوڀر ۾ بيت آون جي ڀرسان آهي‪ ،‬۽ انهن کي چيو ته مٿي وڃو ۽‬ ‫ء‬ ‫ملڪ کي ڏسو ‪.‬۽ اهي ماڻهو مٿي ويا ۽ ءعي کي ڏسو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اهي يشوع ڏانهن موٽي آيا ۽ کيس چيائون تہ‪” ،‬سڀئي ماڻهو مٿي نہ وڃن‪ ،‬پر ٻہ يا ٽي هزار ماڻهو مٿي وڃي عائي تي حملو ڪن‪ ،‬۽‬ ‫سڀني ماڻهن کي اتي محنت نہ ڪرڻ ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي ٿورا آهن‪.‬‬ ‫‪4‬تنهنڪري ماڻهن مان اٽڪل ٽي هزار ماڻهو اتي چڙهي ويا ‪:‬۽ اهي ءعي جي ماڻهن کان ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ءعي جي ماڻهن انهن مان تقريبا ا ڇٽيهہ ماڻهن کي ماريو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن دروازي جي اڳيان کان شباريم تائين انهن کي ڀڄايو‪ ،‬۽ انهن‬ ‫کي هيٺ لهي وڃڻ ۾ ماريو ‪:‬تنهنڪري ماڻهن جا دل ڳري ويا ۽ پاڻي ءِ وانگر ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ يشوع پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا‪ ،‬۽ شام تائين خداوند جي صندوق جي اڳيان منهن ڀر زمين تي ڪري پيو‪ ،‬هو ۽ بني اسرائيل جا بزرگ‪ ،‬۽‬ ‫پنهنجي مٿن تي مٽي وجهي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ يشوع چيو تہ ”افسوس‪ ،‬اي خداوند خدا‪ ،‬تو هن قوم کي اردن پار ڇو آندو آهي تہ اسان کي امورين جي هٿ ۾ ڏئي‪ ،‬اسان کي ناس‬ ‫ڪري ڇڏين؟ ڪاش اسين راضي ٿيون ها ۽ اردن جي ٻئي پار رهون ها“!‬ ‫‪8‬اي خداوند‪ ،‬مان ڇا چوان‪ ،‬جڏهن اسرائيل پنهنجن دشمنن جي اڳيان پٺي ڦيرائي!‬ ‫‪9‬ڇو ته ڪنعاني ۽ ملڪ جا سڀ رهواسي ان بابت ٻڌندا‪ ،‬۽ اسان کي گهيرو ڪندا‪ ،‬۽ اسان جو نالو زمين تان ڪٽي ڇڏيندا ‪:‬۽ تون پنهنجي‬ ‫لِ ڇا ڪندين؟‬ ‫عظيم نالي ء‬ ‫‪10‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ ”اٿي وڃ‪ ،‬تون ائين امنهن ڀر ڇو ليٽيو آهين؟“‬ ‫‪11‬اسرائيل گناهه ڪيو آهي‪ ،‬۽ انهن منهنجي عهد جي به ڀڃڪڙي ڪئي آهي جيڪو مون انهن کي حڪم ڏنو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن لعنت‬ ‫شيِ مان ڪجهه به ورتو آهي‪ ،‬۽ چوري به ڪئي آهي‪ ،‬۽ ان کي پنهنجي سامان ۾ به رکيو آهي‪.‬‬ ‫ڪيل‬ ‫ء‬ ‫‪12‬تنهن ڪري بني اسرائيل پنهنجن دشمنن جي سامهون بيهي نه سگهيا‪ ،‬پر پنهنجن دشمنن جي اڳيان پٺي ڦيرائي ڇڏيائون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي‬ ‫لعنتي هئا ‪:‬نه ته مان توهان سان گڏ هوندس‪ ،‬جيستائين توهان پنهنجي وچ مان لعنتي کي تباهه نه ڪندا‪.‬‬ ‫لِ پاڻ کي پاڪ ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ‪ ،‬اي اسرائيل‪،‬‬ ‫‪13‬ااٿ‪ ،‬ماڻهن کي پاڪ ڪر‪ ،‬۽ چئو تہ سڀاڻي ء‬ ‫شيِ کي پنهنجي وچ‬ ‫شيِ آهي ‪:‬تون پنهنجن دشمنن جي سامهون بيهي نه سگهندين جيستائين تون لعنت ٿيل‬ ‫تنهنجي وچ ۾ هڪ لعنت ٿيل‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫مان نه هٽائيندين‪.‬‬ ‫‪14‬تنهنڪري صبح جو اوهان کي اوهان جي قبيلن مطابق آندو ويندو ‪:‬۽ اهو قبيلو جنهن کي خداوند کڻندو‪ ،‬ان جي خاندانن مطابق ايندو؛ ۽‬ ‫اهو خاندان جنهن کي خداوند کڻندو‪ ،‬گهرن مطابق ايندو؛ ۽ اهو گهر جنهن کي خداوند کڻندو‪ ،‬ماڻهو ماڻهو ڪري ايندو‪.‬‬ ‫شيِ سان پڪڙيو ويندو‪ ،‬ان کي ۽ ان جي سڀني شين کي باهه ۾ ساڙيو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن خداوند‬ ‫‪15‬۽ اهو ٿيندو‪ ،‬جيڪو لعنت ڪيل‬ ‫ء‬ ‫جي عهد جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي‪ ،‬۽ ڇاڪاڻ ته هن اسرائيل ۾ بيوقوفي ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪16‬پوِ يشوع صبح جو سوير اٿيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل کي سندن قبيلن مطابق آندو؛ ۽ يهوداہ جو قبيلو پڪڙيو ويو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫‪17‬۽ هو يهودا جي خاندان کي وٺي آيو؛ ۽ هن زارحين جي خاندان کي ورتو ‪:‬۽ هن زارحين جي خاندان کي هڪ هڪ ماڻهو کڻي آيو؛ ۽‬ ‫زبدي ءِ کي پڪڙيو ويو‪:‬‬ ‫‪18‬۽ هو پنهنجي گهر جي هڪ هڪ ماڻهو کي وٺي آيو؛ ۽ عڪن‪ ،‬ڪرمي جو پٽ‪ ،‬زبدي ءِ جو پٽ‪ ،‬زارح جو پٽ‪ ،‬يهوداہ جي قبيلي مان‪،‬‬ ‫پڪڙيو ويو‪.‬‬ ‫ٻڌاِ تہ تو‬ ‫‪19‬۽ يشوع آخن کي چيو تہ ”منهنجا پٽ‪ ،‬خداوند اسرائيل جي خدا جي واکاڻ ڪر ۽ سندس اڳيان اقرار ڪر؛ ۽ هاڻي مون کي ء‬ ‫لڪاِ‪.‬‬ ‫ڇا ڪيو آهي؛ مون کان نہ‬ ‫ء‬ ‫‪20‬۽ عڪان يشوع کي جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬بيشڪ مون خداوند اسرائيل جي خدا جي خلف گناهه ڪيو آهي‪ ،‬۽ مون هي ۽ هي ڪيو‬ ‫آهي‪:‬‬

‫جوشوا‬

‫‪21‬جڏهن مون لاٽ جي مال ۾ هڪ سٺو بابلي لباس‪ ،‬ٻه سؤ مثقال چاندي ۽ پنجاهه مثقال وزني سون جو هڪ ٽڪرو ڏٺو‪ ،‬تڏهن مون انهن‬ ‫کي للچ ۾ آندو ۽ انهن کي ورتو؛ ۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي منهنجي خيمي جي وچ ۾ زمين ۾ لڪيل آهن ۽ چاندي ان جي هيٺان آهي‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ يشوع قاصد موڪليا‪ ،‬۽ اهي خيمي ڏانهن ڀڄي ويا؛ ۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهو سندس خيمي ۾ لڪايو ويو هو‪ ،‬۽ چاندي ان جي هيٺان هئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪23‬۽ انهن کي خيمي جي وچ مان ڪڍي يشوع ۽ سڀني بني اسرائيلن وٽ آندو‪ ،‬۽ انهن کي خداوند جي اڳيان رکيائون‪.‬‬ ‫‪24‬۽ يشوع ۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ‪ ،‬زارح جي پٽ عڪن کي‪ ،‬چاندي‪ ،‬ڪپڙو‪ ،‬سون جو ٽڪرو‪ ،‬سندس پٽ‪ ،‬سندس ڌيئرون‪ ،‬سندس‬ ‫ڍڳا‪ ،‬سندس گڏهه‪ ،‬سندس رڍون‪ ،‬سندس خيمو ۽ جيڪو ڪجهه به سندس هو‪ ،‬سڀ ڪجهه کڻي ويا ‪:‬۽ اهي انهن کي عڪور جي وادي ۾‬ ‫کڻي ويا‪.‬‬ ‫‪25‬۽ يشوع چيو تہ "تو اسان کي ڇو تڪليف ڏني؟ خداوند اڄ توکي تڪليف ڏيندو "‪.‬۽ سڀني اسرائيلي کيس پٿرن سان ماريو ۽ انهن کي‬ ‫باهه سان ساڙي ڇڏيو‪ ،‬جڏهن انهن انهن کي پٿرن سان ماريو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ انهن مٿس پٿرن جو وڏو ڍير لڳايو جيڪو اڄ تائين آهي ‪.‬تنهنڪري خداوند پنهنجي سخت غضب کان منهن موڙيو ‪.‬تنهنڪري انهي ءِ‬ ‫جاِ جو نالو اڄ تائين "عڪور جي وادي "رکيو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ‪ ،‬ڊڄو نہ‪ ،‬۽ نہ ئي پريشان ٿيو‪ ،‬سڀني جنگي ماڻهن کي پاڻ سان گڏ وٺي وڃو‪ ،‬۽ ااٿي‪ ،‬ءعي ڏانهن چڙهي وڃو‪،‬‬ ‫ڏسو‪ ،‬مون ءعي جي بادشاهہ‪ ،‬سندس قوم‪ ،‬سندس شهر ۽ سندس ملڪ کي تنهنجي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪2‬۽ تون ءعي ۽ ان جي بادشاهه سان ائين ئي ڪندين جيئن تو يريحو ۽ ان جي بادشاهه سان ڪيو هو ‪:‬رڳو ان جي مال ۽ ان جا ڍور پاڻ ء‬ ‫لاٽ ۾ کڻندؤ ‪:‬شهر جي پويان ٽءڪ ۾ ويه‪.‬‬ ‫لِ اٿيا ‪:‬۽ يشوع ٽيه هزار طاقتور ماڻهو چونڊيا ۽ انهن کي رات جو روانو ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬تنهنڪري يشوع ۽ سڀ جنگي ماڻهو‪ ،‬عائي تي چڙهڻ ء‬ ‫‪4‬۽ هن انهن کي حڪم ڏنو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬توهان شهر جي پويان‪ ،‬شهر جي خلف گهيرو ڪريو ‪:‬شهر کان گهڻو پري نه وڃو‪ ،‬پر توهان سڀ‬ ‫تيار رهو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ مان ۽ سڀ ماڻهو جيڪي مون سان گڏ آهن‪ ،‬شهر ڏانهن وينداسين ‪:‬۽ اهو ٿيندو‪ ،‬جڏهن اهي اسان جي خلف نڪرندا‪ ،‬جيئن پهرين ۾‪،‬‬ ‫ته اسين انهن کان ڀڄي وينداسين‪،‬‬ ‫( ‪6‬ڇاڪاڻ ته اهي اسان جي پٺيان نڪرندا )جيستائين اسين انهن کي شهر کان ٻاهر نه ڪڍون؛ ڇاڪاڻ ته اهي چوندا ته اهي اسان جي‬ ‫اڳيان ڀڄي وڃن ٿا‪ ،‬جيئن پهرين ۾ هئا ‪:‬تنهن ڪري اسين انهن جي اڳيان ڀڄي وينداسين‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ اوهين گهات مان ااٿي شهر تي قبضو ڪجو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اوهان جو خدا ان کي اوهان جي هٿ ۾ ڏيندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ جڏهن اوهين شهر تي قبضو ڪندؤ‪ ،‬تڏهن اوهين شهر کي باهہ ڏيندا ‪:‬خداوند جي حڪم موجب ڪندا ‪.‬ڏسو‪ ،‬مون اوهان کي حڪم ڏنو‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪9‬تنهنڪري يشوع انهن کي موڪليو ‪:‬۽ اهي گهات ۾ ويٺا‪ ،‬۽ بيت ايل ۽ عائي جي وچ ۾‪ ،‬عائي جي اولهه پاسي رهيا ‪:‬پر يشوع انهي ءِ رات‬ ‫ماڻهن ۾ رهيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ يشوع صبح جو سوير اٿيو‪ ،‬۽ ماڻهن کي ڳڻيو‪ ،‬۽ هو ۽ بني اسرائيل جا بزرگ‪ ،‬ماڻهن جي اڳيان ءعي ڏانهن ويا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ سڀئي ماڻهو‪ ،‬جنگي ماڻهو جيڪي هن سان گڏ هئا‪ ،‬مٿي ويا‪ ،‬۽ ويجهو آيا‪ ،‬۽ شهر جي سامهون آيا‪ ،‬۽ عائي جي اتر طرف خيما هنيا ‪:‬‬ ‫هاڻي انهن ۽ عائي جي وچ ۾ هڪ وادي هئي‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫گهيرو‬ ‫۾‬ ‫وچ‬ ‫جي‬ ‫ي‬ ‫ع‬ ‫۽‬ ‫ايل‬ ‫بيت‬ ‫پاسي‪،‬‬ ‫اولهه‬ ‫جي‬ ‫شهر‬ ‫کي‬ ‫‪12‬۽ هن اٽڪل پنج هزار ماڻهو کنيا‪ ،‬۽ انهن‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪13‬۽ جڏهن انهن ماڻهن کي‪ ،‬سڄي لشڪر کي جيڪو شهر جي اتر ۾ هو‪ ،‬۽ انهن جي ماڻهن کي شهر جي اولهه ۾ تاڪ ۾ رکيو‪ ،‬ته يشوع‬ ‫ان رات وادي جي وچ ۾ ويو‪.‬‬ ‫لِ نڪتا‪ ،‬هو ۽ سندس سڀ ماڻهو‬ ‫‪14‬۽ جڏهن ءعي جي بادشاهه اهو ڏٺو‪ ،‬تڏهن اهي جلدي ۾ اٿيا ۽ شهر جا ماڻهو اسرائيل سان جنگ ڪرڻ ء‬ ‫مقرر وقت تي ميدان جي سامهون هئا؛ پر هن کي خبر نه هئي ته شهر جي پويان سندس خلف گهات ۾ ماڻهو آهن‪.‬‬ ‫‪15‬۽ يشوع ۽ سڀ بني اسرائيل ائين ڪيو ڄڻ ته انهن جي اڳيان شڪست کاڌي هجي‪ ،‬۽ بيابان جي رستي ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ءعي ۾ رهندڙ سڀني ماڻهن کي گڏ ڪيو ويو ته جيئن انهن جو پيڇو ڪن ‪:‬۽ اهي يشوع جي پٺيان لڳا‪ ،‬۽ شهر کان پري ڇڪي ويا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ءعي يا بيت ايل ۾ ڪو به اهڙو ماڻهو نه بچيو جيڪو اسرائيل جي پٺيان نه نڪتو هجي ‪:‬۽ انهن شهر کي کليل ڇڏيو ۽ اسرائيل جي‬ ‫پٺيان پيڇو ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ "جيڪو ڀيزو تنهنجي هٿ ۾ آهي‪ ،‬اهو ءعي ڏانهن وڌائين‪ ،‬ڇو تہ مان ان کي تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس "‪.‬۽ يشوع‬ ‫پنهنجي هٿ ۾ ڀيزو شهر ڏانهن وڌائين‪.‬‬ ‫جاِ تان جلدي اٿيا ۽ ڀڄي ويا ‪:‬۽ اهي شهر ۾ داخل ٿيا ۽ ان تي قبضو ڪيو‪ ،‬۽‬ ‫پنهنجي‬ ‫ويٺل‬ ‫۾‬ ‫گهات‬ ‫‪19‬۽ جڏهن هن پنهنجو هٿ وڌايو ته‬ ‫ء‬ ‫جلدي ڪري شهر کي باهه ڏئي ڇڏيائون‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏهن ءعي جي ماڻهن پنهنجي پٺيان ڏٺو‪ ،‬۽ ڏٺائون ته شهر جو دونهون آسمان ڏانهن مٿي چڙهي رهيو هو‪ ،‬۽ انهن ۾ هيڏانهن يا‬ ‫هوڏانهن ڀڄڻ جي طاقت نه هئي ‪:‬۽ جيڪي ماڻهو بيابان ڏانهن ڀڄي ويا هئا‪ ،‬اهي پٺيان ايندڙن تي پوئتي هٽي ويا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ جڏهن يشوع ۽ سڀني بني اسرائيل ڏٺو ته گهاتين شهر تي قبضو ڪري ورتو آهي‪ ،‬۽ شهر جو دونهون مٿي چڙهي رهيو آهي‪ ،‬تڏهن‬ ‫اهي موٽيا ۽ ءعي جي ماڻهن کي ماري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ٻيا شهر مان نڪري انهن جي خلف ٿيا؛ تنهن ڪري اهي بني اسرائيل جي وچ ۾ هئا‪ ،‬ڪجهه هن پاسي ۽ ڪجهه هن پاسي ‪:‬۽ انهن‬ ‫انهن کي ماريو‪ ،‬جو انهن مان ڪنهن کي به باقي يا ڀڄڻ نه ڏنو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ ءعي جي بادشاهه کي جيئرو پڪڙيو ۽ کيس يشوع وٽ وٺي آيا‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪24‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن اسرائيلي عئي جي سڀني رهاڪن کي ميدان ۾‪ ،‬بيابان ۾ قتل ڪرڻ ختم ڪيو‪ ،‬جتي انهن انهن جو پيڇو ڪيو‪ ،‬۽‬ ‫جڏهن اهي سڀ تلوار جي ڪناري تي ڪري پيا‪ ،‬جيستائين اهي ختم نه ٿيا‪ ،‬تڏهن سڀئي بني اسرائيل عئي ڏانهن موٽيا‪ ،‬۽ ان کي تلوار جي‬ ‫ڪناري سان ماريو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جو اان ڏينهن ڪاٽيل سڀ‪ ،‬مرد ۽ عورتون ٻئي‪ ،‬ٻارهن هزار هئا‪ ،‬يعني سڀ عئي جا ماڻهو‪.‬‬ ‫‪26‬ڇاڪاڻ ⁠تہ يشوع پنهنجو هٿ پوئتي نہ ڇڪيو‪ ،‬جنهن سان هن ءڀلو وڌايو هو‪ ،‬جيستائين هو ءعي جي سڀني رهاڪن کي بلڪل ناس نہ‬ ‫ڪري ڇڏي‪.‬‬ ‫لِ لاٽ ۾ رکيا‪ ،‬جيئن خداوند جو ڪلم هو جيڪو هن يشوع کي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪27‬رڳو بني اسرائيل انهي ءِ شهر جا ڍور ۽ مال غنيمت پاڻ ء‬ ‫لِ ڍير بڻائي ڇڏيو‪ ،‬اڄ ڏينهن تائين ويران‪.‬‬ ‫‪28‬۽ يشوع ءعي کي ساڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ ان کي هميشه ء‬ ‫‪29‬۽ ءعي جي بادشاهه کي شام تائين وڻ تي ٽنگيو رهيو ‪:‬۽ جيئن ئي سج لهي ويو‪ ،‬يشوع حڪم ڏنو ته اهي سندس لش کي وڻ تان لهي‪،‬‬ ‫۽ ان کي شهر جي دروازي جي دروازي تي اڇلئي ڇڏين‪ ،‬۽ ان تي پٿرن جو هڪ وڏو ڍير لڳائين‪ ،‬جيڪو اڄ تائين آهي‪.‬‬ ‫لِ هڪ قربانگاهه ٺاهي‪،‬‬ ‫‪30‬پوِ يشوع عيبال جبل تي خداوند اسرائيل جي خدا ء‬ ‫ء‬ ‫موسي جي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آهي‪ ،‬هڪ قربان گاهه جيڪا‬ ‫موسي بني اسرائيل کي حڪم ڏنو‪ ،‬جيئن‬ ‫‪31‬جيئن خداوند جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫سٺن پٿرن جي هئي‪ ،‬جنهن تي ڪنهن بہ ماڻهو ءِ لوه نہ کنيو هو ‪:‬۽ انهن ان تي خداوند کي ساڙڻ واريون قربانيون پيش ڪيون‪ ،‬۽ سلمتي ءِ‬ ‫جون قربانيون پيش ڪيون‪.‬‬ ‫موسي جي شريعت جو هڪ نقل لکيو‪ ،‬جيڪو هن بني اسرائيل جي سامهون لکيو هو‪.‬‬ ‫‪32‬۽ اتي هن پٿرن تي‬ ‫ي‬ ‫‪33‬۽ سڀ اسرائيلي‪ ،‬۽ انهن جا بزرگ‪ ،‬آفيسر‪ ،‬۽ انهن جا جج‪ ،‬صندوق جي هن پاسي ۽ ان پاسي لوي ڪاهنن جي سامهون بيٺا هئا‪،‬‬ ‫جيڪي خداوند جي عهد جو صندوق کڻي رهيا هئا‪ ،‬۽ گڏوگڏ پرديسي‪ ،‬۽ اهو جيڪو انهن ۾ پيدا ٿيو هو؛ انهن مان اڌ گريزيم جبل جي‬ ‫موسي اڳ ۾ حڪم ڏنو هو ته اهي اسرائيل جي ماڻهن کي برڪت‬ ‫سامهون‪ ،‬۽ انهن مان اڌ عيبال جبل جي سامهون؛ جيئن خداوند جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫ڏين‪.‬‬ ‫پوِ هن شريعت جا سڀ لفظ پڙهيا‪ ،‬برڪتون ۽ لعنتون‪ ،‬جيئن شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آهي‪.‬‬ ‫‪34‬۽ ء‬ ‫‪35‬موسي جي حڪم ڪيل سڀني ڳالهين مان هڪ به اهڙو لفظ نه هو جيڪو يشوع بني اسرائيل جي سڄي جماعت‪ ،‬عورتن‪ ،‬ننڍڙن ٻارن‬ ‫ي‬ ‫۽ انهن اجنبي ماڻهن جي سامهون نه پڙهيو هجي جيڪي انهن ۾ ڳالهائي رهيا هئا‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫‪1‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن سڀني بادشاهن جيڪي اردن جي هن پار هئا‪ ،‬ٽڪرين ۾‪ ،‬وادين ۾‪ ،‬۽ لبنان جي سامهون وڏي سمنڊ جي سڀني ڪنارن‬ ‫۾‪ ،‬هٽي‪ ،‬اموري‪ ،‬ڪنعاني‪ ،‬پرزي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي‪ ،‬اهو ٻڌو؛‬ ‫‪2‬تہ اهي گڏجي گڏ ٿيا تہ يشوع ۽ بني اسرائيل سان گڏجي وڙهن‪.‬‬ ‫‪3‬۽ جڏهن جبعون جي رهاڪن ٻڌو ته يشوع يريحو ۽ ءعي سان ڇا ڪيو هو‪،‬‬ ‫‪4‬انهن چالڪي ءِ سان ڪم ڪيو‪ ،‬۽ ويا ۽ ائين بڻيا جيئن اهي سفير هئا‪ ،‬۽ پنهنجن گڏهن تي پراڻا ٿيلها ۽ شراب جون بوتلون‪ ،‬پراڻا‪ ،‬ڦاٽل‪ ،‬۽‬ ‫ٻڌل؛‬ ‫‪5‬۽ پيرن ۾ پراڻا ۽ ڦاٽل بوٽ ۽ مٿن پراڻا ڪپڙا؛ ۽ سندن کاڌي جي سڀ ماني سڪي ۽ ڦڦڙيل هئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اهي يشوع وٽ گلگال جي ڪئمپ ۾ ويا ۽ کيس ۽ بني اسرائيل جي ماڻهن کي چيائون تہ اسين هڪ پري ملڪ کان آيا آهيون‪،‬‬ ‫تنهنڪري هاڻي اسان سان هڪ عهد ڪريو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ بني اسرائيل وارن حوين کي چيو تہ شايد اوهين اسان جي وچ ۾ رهو ٿا تہ اسين اوهان سان ڪيئن عهد ڪريون؟‬ ‫‪8‬۽ انهن يشوع کي چيو‪" ،‬اسين توهان جا نوڪر آهيون "‪.‬۽ يشوع انهن کي چيو‪" ،‬اوهين ڪير آهيو؟ ۽ ڪٿان آيا آهيو؟"‬ ‫‪9‬۽ انهن کيس چيو تہ ”تنهنجا ٻانها هڪ تمام پري ملڪ کان خداوند تنهنجي خدا جي نالي جي ڪري آيا آهن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان سندس‬ ‫شهرت ۽ مصر ۾ سندس ڪيل سڀني ڪمن جي باري ۾ ٻڌو آهي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو هن امورين جي ٻن بادشاهن سان ڪيو‪ ،‬جيڪي اردن جي پار هئا‪ ،‬حسبون جي بادشاهه سيحون سان ۽ باشان‬ ‫جي بادشاهه عوج سان‪ ،‬جيڪو عشتاروت ۾ هو‪.‬‬ ‫لِ کاڌو پاڻ سان کڻي وڃو ۽ انهن سان ملڻ‬ ‫‪11‬تنهنڪري اسان جي بزرگن ۽ اسان جي ملڪ جي سڀني رهاڪن اسان کي چيو تہ سفر ء‬ ‫لِ وڃو ۽ انهن کي چئو تہ اسين اوهان جا نوڪر آهيون‪ ،‬تنهنڪري هاڻي اسان سان هڪ عهد ڪريو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ نڪتا‬ ‫وڃڻ‬ ‫وٽ‬ ‫اوهان‬ ‫اسين‬ ‫ڏينهن‬ ‫جنهن‬ ‫هئي‬ ‫ڪئي‬ ‫گرم‬ ‫کاڌي‬ ‫پنهنجي‬ ‫مان‬ ‫گهرن‬ ‫پنهنجي‬ ‫اسان‬ ‫جيڪا‬ ‫هئي‬ ‫ماني‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫‪12‬هي‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫هئاسين؛ پر هاڻي ڏسو‪ ،‬اها سڪي وئي آهي ۽ ڦڦڙي ءِ وانگر ٿي وئي آهي‪.‬‬ ‫‪13‬۽ شراب جا اهي شيشي‪ ،‬جيڪي اسان ڀريا هئا‪ ،‬نوان هئا؛ ۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي ڦاٽل آهن ‪:‬۽ هي اسان جا ڪپڙا ۽ اسان جا بوٽ تمام ڊگهي سفر‬ ‫جي ڪري پراڻا ٿي ويا آهن‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ماڻهن پنهنجن کاڌن مان ڪجهہ ورتو‪ ،‬۽ خداوند کان صلح نہ گهريائون‪.‬‬ ‫لِ ‪:‬۽ جماعت جي سردارن انهن سان قسم کنيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ يشوع انهن سان صلح ڪيو‪ ،‬۽ انهن سان هڪڙو عهد ڪيو‪ ،‬انهن کي جيئرو رکڻ ء‬ ‫‪16‬۽ ٽن ڏينهن جي آخر ۾ جڏهن انهن سان عهد ڪيو ته انهن ٻڌو ته اهي انهن جا پاڙيسري هئا‪ ،‬۽ اهي انهن ۾ رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ بني اسرائيل سفر ڪيو ۽ ٽئين ڏينهن تي پنهنجن شهرن ۾ آيا ‪.‬هاڻي انهن جا شهر جبعون‪ ،‬ڪفيرہ‪ ،‬بيروت ۽ قريت يعريم هئا‪.‬‬ ‫‪18‬پر بني اسرائيل انهن کي نه ماريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته جماعت جي سردارن انهن سان خداوند اسرائيل جي خدا جو قسم کنيو هو ‪.‬۽ سڄي‬ ‫جماعت سردارن جي خلف ڪارڪي پئي‪.‬‬ ‫‪19‬پر سڀني سردارن سڄي جماعت کي چيو تہ ”اسان انهن سان خداوند بني اسرائيل جي خدا جو قسم کنيو آهي‪ ،‬تنهنڪري هاڻي اسين‬ ‫انهن کي هٿ نہ لئي سگهون ٿا“‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪20‬اسين انهن سان ائين ڪنداسين؛ اسين انهن کي جيئرو به ڇڏينداسين‪ ،‬متان اسان تي غضب نازل ٿئي‪ ،‬انهي ءِ قسم جي ڪري جيڪو‬ ‫اسان انهن سان قسم کنيو آهي‪.‬‬ ‫لِ ڪاٺيون ڪٽڻ وارا ۽ پاڻي ڀرڻ وارا هجن‪ ،‬جيئن‬ ‫جماعت‬ ‫سڄي‬ ‫اهي‬ ‫پر‬ ‫ڏيو؛‬ ‫رهڻ‬ ‫جيئرو‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫ته‬ ‫‪21‬۽ سردارن انهن کي چيو‬ ‫ء‬ ‫سردارن انهن سان واعدو ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪22‬۽ يشوع انهن کي سڏيو‪ ،‬۽ انهن سان ڳالهائيندي چيو تہ‪” ،‬اوهان اسان کي ڇو ٺڳيو آهي تہ اسين اوهان کان تمام پري آهيون‪ ،‬جڏهن تہ‬ ‫اوهين اسان جي وچ ۾ رهو ٿا؟‬ ‫لِ پاڻي ڀرڻ وارو نه‬ ‫‪23‬تنهن ڪري هاڻي توهان لعنتي آهيو‪ ،‬۽ توهان مان ڪو به غلم‪ ،‬ڪاٺيون ڪٽڻ وارو ۽ منهنجي خدا جي گهر ء‬ ‫هوندو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ انهن يشوع کي جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو ضرور توهان جي ٻانهن کي ٻڌايو ويو هو ته خداوند توهان جي خدا پنهنجي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو ته توهان کي سڄو ملڪ ڏئي ۽ توهان جي اڳيان ملڪ جي سڀني رهاڪن کي تباهه ڪري‪ ،‬تنهن ڪري‬ ‫ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫اسان توهان جي ڪري پنهنجي جانن کان تمام گهڻو ڊڄي ويا هئاسين‪ ،‬۽ اسان اهو ڪم ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ هاڻي‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اسين توهان جي هٿ ۾ آهيون ‪:‬جيئن توهان کي اسان سان ڪرڻ ۾ سٺو ۽ صحيح لڳي‪ ،‬اهو ڪريو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ ائين ئي هن انهن سان ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي بني اسرائيل جي هٿ کان بچايو‪ ،‬جو انهن انهن کي قتل نه ڪيو‪.‬‬ ‫لِ ڪاٺيون ڪٽڻ وارا ۽ پاڻي ڀرڻ وارا مقرر ڪيو‪ ،‬۽ اڄ تائين‬ ‫لِ ۽ خداوند جي قربانگاهه ء‬ ‫‪27‬۽ يشوع انهن کي انهي ءِ ڏينهن جماعت ء‬ ‫جاِ تي جيڪو هن کي چونڊڻ گهرجي‪.‬‬ ‫انهي ءِ ء‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن يروشلم جي بادشاهه ادونزيدڪ ٻڌو ته ڪيئن يشوع عائي تي قبضو ڪيو هو‪ ،‬۽ ان کي مڪمل طور تي تباهه‬ ‫ڪيو هو؛ جيئن هن يريحو ۽ ان جي بادشاهه سان ڪيو هو‪ ،‬تيئن هن عائي ۽ ان جي بادشاهه سان ڪيو هو؛ ۽ ڪيئن جبعون جي رهاڪن‬ ‫اسرائيل سان صلح ڪئي هئي‪ ،‬۽ انهن ۾ شامل هئا؛‬ ‫‪2‬تہ اهي تمام گهڻو ڊڄي ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جبعون هڪ وڏو شهر هو‪ ،‬شاهي شهرن مان هڪڙو‪ ،‬۽ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو عائي کان وڏو هو‪،‬‬ ‫۽ ان جا سڀ ماڻهو طاقتور هئا‪.‬‬ ‫‪3‬تنهن ڪري يروشلم جي بادشاهه ادون صدق حبرون جي بادشاهه هوهم ڏانهن‪ ،‬يرموت جي بادشاهه پيرام ڏانهن‪ ،‬لڪش جي بادشاهه‬ ‫يافيا ڏانهن ۽ عجلون جي بادشاهه دبير ڏانهن موڪليائين ته‪:‬‬ ‫‪4‬مون وٽ مٿي اچو ۽ منهنجي مدد ڪريو ته جيئن اسين جبعون کي ماريون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ان يشوع ۽ بني اسرائيل سان صلح ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري امورين جا پنج بادشاه‪ ،‬يروشلم جو بادشاه‪ ،‬حبرون جو بادشاه‪ ،‬يرموت جو بادشاه‪ ،‬لکش جو بادشاه‪ ،‬عجلون جو بادشاه‪ ،‬پاڻ‬ ‫کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ چڙهي ويا‪ ،‬انهن ۽ پنهنجن سڀني لشڪرن‪ ،‬۽ جبعون جي اڳيان خيمو ڪيو‪ ،‬۽ ان جي خلف جنگ ڪئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جبعون جي ماڻهن يشوع کي گلگل جي ڪئمپ ڏانهن موڪليو تہ ”پنهنجن ٻانهن کان پنهنجو هٿ گهٽ نہ ڪر ‪.‬جلدي اسان وٽ اچ ۽‬ ‫اسان کي بچايو ۽ اسان جي مدد ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ امورين جا سڀ بادشاه جيڪي جبلن ۾ رهن ٿا‪ ،‬اسان جي خلف گڏ ٿيا آهن‪.‬‬ ‫‪7‬تنهنڪري يشوع گلگل کان مٿي چڙهي ويو‪ ،‬هو‪ ،‬۽ سڀ جنگي ماڻهو ساڻس گڏ‪ ،‬۽ سڀ بهادر ماڻهو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ ”انهن کان نہ ڊڄ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون انهن کي تنهنجي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو آهي ‪.‬انهن مان ڪو به تنهنجي اڳيان‬ ‫نه بيهندو‪.‬‬ ‫‪9‬تنهنڪري يشوع اوچتو انهن وٽ آيو‪ ،‬۽ سڄي رات گلگال کان مٿي ويو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ خداوند انهن کي بني اسرائيل جي اڳيان پريشان ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي جبعون ۾ وڏي قتل عام سان قتل ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي بيت حورون‬ ‫ڏانهن چڙهڻ واري رستي تي ڀڄايو‪ ،‬۽ انهن کي عزيقا ۽ مڪيه تائين ماريو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن اهي اسرائيل کان ڀڄي رهيا هئا‪ ،‬۽ بيت حورون ڏانهن هيٺ لهي رهيا هئا‪ ،‬ته خداوند آسمان مان عزيقا تائين انهن تي‬ ‫وڏا پٿر وسايا‪ ،‬۽ اهي مري ويا ‪:‬اهي انهن کان وڌيڪ هئا جيڪي ڳڙن سان مري ويا هئا جن کي بني اسرائيل تلوار سان ماريو هو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ يشوع خداوند سان ڳالهايو جنهن ڏينهن خداوند امورين کي بني اسرائيل جي هٿان ڏنو‪ ،‬۽ هن بني اسرائيل جي نظر ۾ چيو تہ‪ ،‬سج‪،‬‬ ‫ء‬ ‫تون جبعون تي بيٺو رهہ؛ ۽ تون‪ ،‬چنڊ‪ ،‬اجالون جي وادي ۾‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سج بيٺو رهيو‪ ،‬۽ چنڊ بيٺو رهيو‪ ،‬جيستائين ماڻهن پنهنجن دشمنن کان بدلو نه ورتو ‪.‬ڇا اهو ياشر جي ڪتاب ۾ لکيل ناهي؟ تنهن‬ ‫ڪري سج آسمان جي وچ ۾ بيٺو رهيو‪ ،‬۽ هڪ سڄو ڏينهن لهڻ ۾ جلدي نه ڪئي‪.‬‬ ‫پوِ اهڙو ڪو به ڏينهن نه آيو‪ ،‬جنهن ۾ خداوند ڪنهن ماڻهو ءِ جي آواز کي ٻڌو هجي ‪:‬ڇاڪاڻ ته خداوند‬ ‫‪14‬۽ ان کان اڳ يا ان کان ء‬ ‫لِ وڙهيو هو‪.‬‬ ‫اسرائيل ء‬ ‫‪15‬پوِ يشوع ۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ‪ ،‬گلگال جي ڪئمپ ڏانهن موٽي آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪16‬پر اهي پنج بادشاهه ڀڄي ويا‪ ،‬۽ پاڻ کي مڪڪيدہ جي هڪ غار ۾ لڪايو‪.‬‬ ‫مڪيدہ جي هڪ غار ۾ لڪيل مليا آهن“‪.‬‬ ‫‪17‬۽ يشوع کي ٻڌايو ويو تہ‪” ،‬اهي پنج بادشاهه ء‬ ‫‪18‬۽ يشوع چيو تہ غار جي امنهن تي وڏا پٿر لڙڪايو‪ ،‬۽ ان جي ڀرسان ماڻهو مقرر ڪريو تہ جيئن انهن جي سنڀال ڪن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اوهين نه ترسو‪ ،‬پر پنهنجن دشمنن جي پٺيان لڳو رهو‪ ،‬۽ انهن جي پوئين حصي کي ماريو؛ انهن کي پنهنجن شهرن ۾ گهڙڻ نه ڏيو‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اوهان جو خدا انهن کي اوهان جي هٿ ۾ ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن يشوع ۽ بني اسرائيل انهن کي تمام وڏي قتل عام سان ختم ڪيو‪ ،‬جيستائين اهي ختم نه ٿيا‪ ،‬ته باقي جيڪي انهن مان‬ ‫بچيا اهي قلعي بند شهرن ۾ داخل ٿيا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ سڀ ماڻهو مڪڪيدہ ۾ يشوع وٽ ڪئمپ ڏانهن سلمتي ءِ سان موٽي آيا ‪:‬ڪنهن به بني اسرائيل جي خلف پنهنجي زبان نه هلئي‪.‬‬ ‫‪22‬پوِ يشوع چيو تہ غار جو امنهن کوليو ۽ انهن پنجن بادشاهن کي غار مان ٻاهر ڪڍي مون وٽ آڻيو‪.‬‬ ‫ء‬

‫جوشوا‬

‫‪23‬۽ انهن ائين ڪيو‪ ،‬۽ انهن پنجن بادشاهن کي غار مان ڪڍي سندس وٽ آندو‪ ،‬يروشلم جو بادشاه‪ ،‬حبرون جو بادشاه‪ ،‬يرموت جو‬ ‫بادشاه‪ ،‬لکش جو بادشاه ۽ عجلون جو بادشاه‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جڏهن اهي انهن بادشاهن کي يشوع وٽ کڻي آيا‪ ،‬تڏهن يشوع بني اسرائيل جي سڀني ماڻهن کي سڏيو ۽ انهن جنگي سردارن کي چيو‬ ‫جيڪي هن سان گڏ ويا هئا‪" ،‬ويجهو اچو‪ ،‬پنهنجا پير انهن بادشاهن جي ڳچين تي رکو "‪.‬۽ اهي ويجهو آيا ۽ پنهنجا پير انهن جي ڳچين تي‬ ‫رکيا‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند اوهان جي سڀني دشمنن سان ائين‬ ‫‪25‬۽ يشوع انهن کي چيو تہ ”ڊڄو نہ‪ ،‬۽ نڪي پريشان ٿيو‪ ،‬مضبوط ۽ دلير ٿيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪندو جن سان اوهين وڙهو ٿا‪.‬‬ ‫‪26‬پوِ يشوع انهن کي ماريو ۽ انهن کي ماري ڇڏيو ۽ انهن کي پنجن وڻن تي لٽڪائي ڇڏيو ‪:‬۽ اهي شام تائين وڻن تي لٽڪيا رهيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪27‬۽ سج لهڻ وقت ائين ٿيو‪ ،‬جو يشوع حڪم ڏنو‪ ،‬۽ انهن انهن کي وڻن تان لٿو‪ ،‬۽ انهن کي ان غار ۾ اڇلئي ڇڏيو جتي اهي لڪيل هئا‪ ،‬۽‬ ‫غار جي وات ۾ وڏا پٿر رکيا‪ ،‬جيڪي اڄ ڏينهن تائين آهن‪.‬‬ ‫‪28‬۽ انهي ءِ ڏينهن يشوع مڪديدہ تي قبضو ڪيو ۽ ان کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬۽ ان جي بادشاهه کي بلڪل تباهه ڪري ڇڏيو‪ ،‬انهن‬ ‫کي ۽ سڀني جانين کي جيڪي ان ۾ هئا؛ هن ڪنهن کي به باقي نه ڇڏيو ‪:‬۽ مڪديدہ جي بادشاهه سان به ائين ئي ڪيو جيئن هن يريحو جي‬ ‫بادشاهه سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫مڪيدہ کان ءلبنا ڏانهن ويو ۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ ءلبنا ڏانهن ويا ۽ ءلبنا سان وڙهيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪29‬پوِ يشوع ء‬ ‫‪30‬۽ خداوند ان کي ۽ ان جي بادشاه کي اسرائيل جي هٿ ۾ ڏنو؛ ۽ ان کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬۽ سڀني جانين کي جيڪي ان ۾ هئا؛‬ ‫هن ان ۾ ڪنهن کي به نه ڇڏيو؛ پر ان جي بادشاه سان ائين ڪيو جيئن هن يريحو جي بادشاه سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ يشوع لبنا کان نڪري ويو‪ ،‬۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ‪ ،‬لڪيش ڏانهن ويو‪ ،‬۽ ان جي خلف خيمو ڪيو‪ ،‬۽ ان جي خلف جنگ‬ ‫ڪئي‪:‬‬ ‫‪32‬۽ خداوند لڪيش کي بني اسرائيل جي هٿ ۾ ڏنو‪ ،‬جن ٻئي ڏينهن ان تي قبضو ڪيو ۽ ان کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬۽ سڀني جانين‬ ‫کي جيڪي ان ۾ هئا‪ ،‬جيئن هن لبنا سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫لِ آيو؛ ۽ يشوع کيس ۽ سندس ماڻهن کي ماريو‪ ،‬ايتري تائين جو هن کيس ڪو به‬ ‫‪33‬پوِ جزر جو بادشاهه هورام لڪيش جي مدد ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫نه ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪34‬۽ لڪش کان يشوع عجلون ڏانهن ويو‪ ،‬۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ؛ ۽ انهن ان جي خلف خيمو ڪيو ۽ ان جي خلف جنگ ڪئي‪.‬‬ ‫‪35‬۽ انهن انهي ءِ ڏينهن ان کي فتح ڪيو‪ ،‬۽ ان کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬۽ انهن سڀني جانين کي جيڪي ان ۾ هئا‪ ،‬انهي ءِ ڏينهن هن‬ ‫بلڪل ناس ڪري ڇڏيو‪ ،‬جيئن هن لڪش سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪36‬پوِ يشوع عجلون کان ۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ حبرون ڏانهن ويو؛ ۽ انهن ان سان جنگ ڪئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪37‬۽ انهن ان کي فتح ڪيو ۽ ان کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬ان جي بادشاه کي‪ ،‬ان جي سڀني شهرن کي‪ ،‬۽ سڀني جاندارن کي جيڪي‬ ‫ان ۾ هئا؛ هن ڪنهن کي به باقي نه ڇڏيو‪ ،‬جيئن هن عجلون سان ڪيو هو؛ پر ان کي ۽ سڀني جاندارن کي جيڪي ان ۾ هئا‪ ،‬بلڪل ناس‬ ‫ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪38‬پوِ يشوع ۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ دبير ڏانهن موٽيا ۽ ان سان وڙهيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪39‬۽ هن ان کي‪ ،‬ان جي بادشاهه کي ۽ ان جي سڀني شهرن کي فتح ڪيو؛ ۽ انهن انهن کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬۽ ان ۾ موجود سڀني‬ ‫جانين کي بلڪل تباهه ڪري ڇڏيو؛ هن ڪنهن کي به باقي نه ڇڏيو ‪:‬جيئن هن حبرون سان ڪيو هو‪ ،‬تيئن هن دبير ۽ ان جي بادشاهه سان‬ ‫ڪيو؛ جيئن هن لبنا ۽ ان جي بادشاهه سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪40‬تنهنڪري يشوع جبلن جي سڄي ملڪ‪ ،‬ڏکڻ جي ملڪ‪ ،‬ميداني علئقي‪ ،‬چشمن جي ملڪ ۽ انهن جي سڀني بادشاهن کي ماريو ‪:‬‬ ‫ڪنهن کي به باقي نه ڇڏيو‪ ،‬پر سڀني سانس وارن کي بلڪل ناس ڪري ڇڏيو‪ ،‬جيئن خداوند اسرائيل جي خدا حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪41‬۽ يشوع انهن کي قادءش برنيع کان وٺي غزہ تائين ۽ گوشن جي سڄي ملڪ‪ ،‬ءجبعون تائين ماريو‪.‬‬ ‫لِ وڙهيو‪.‬‬ ‫‪42‬۽ يشوع انهن سڀني بادشاهن ۽ انهن جي ملڪ تي هڪ ئي وقت قبضو ڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند اسرائيل جو خدا اسرائيل ء‬ ‫‪43‬پوِ يشوع ۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ‪ ،‬گلجال جي ڪئمپ ڏانهن موٽي آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن حصور جي بادشاهه يابين اهي ڳالهيون ٻڌيون‪ ،‬تڏهن هن مدون جي بادشاهه يوباب‪ ،‬شمرون جي بادشاهه ۽ اخشاف جي‬ ‫بادشاهه ڏانهن پيغام موڪليو‪،‬‬ ‫‪2‬۽ انهن بادشاهن ڏانهن جيڪي جبلن جي اتر ۾ هئا‪ ،‬۽ ڪنيروت جي ڏکڻ ۾ ميدانن ۾‪ ،‬۽ وادي ۾‪ ،‬۽ اولهه ۾ دور جي حدن ۾‪،‬‬ ‫فر ڪزين‪ ،‬۽ جبلن ۾ يبوسي ماڻهن ڏانهن‪ ،‬۽ ءمصفا جي ملڪ ۾ حرمون جي هيٺان‬ ‫‪3‬۽ اوڀر ۽ اولهه ۾ ڪنعاني ماڻهن ڏانهن‪ ،‬۽ امورين‪ ،‬ءحتڪين‪ ،‬ء‬ ‫ءح ءوي ماڻهن ڏانهن‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اهي ٻاهر نڪتا‪ ،‬اهي ۽ انهن جا سڀئي لشڪر انهن سان گڏ‪ ،‬گهڻا ماڻهو‪ ،‬سمنڊ جي ڪناري تي واري ءِ جيتري ڪثرت سان‪ ،‬گهوڙا ۽‬ ‫رتها تمام گهڻا هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن اهي سڀئي بادشاہ گڏ ٿيا‪ ،‬تڏهن اهي آيا ۽ ميروم جي پاڻي ءِ تي گڏجي خيما هنيا‪ ،‬ته جيئن اسرائيل سان وڙهن‪.‬‬ ‫‪6‬۽ خداوند يشوع کي چيو تہ ”انهن کان نہ ڊڄ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سڀاڻي هن وقت آ ءِ انهن سڀني کي بني اسرائيل جي اڳيان قتل ڪندس ‪:‬تون‬ ‫انهن جي گهوڙن کي ڪٽي ڇڏ ۽ انهن جي رتهن کي باهه سان ساڙي ڇڏ‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ يشوع آيو‪ ،‬۽ سڀ جنگي ماڻهو ساڻس گڏ‪ ،‬اوچتو ميروم جي پاڻي ءِ تي انهن جي خلف؛ ۽ اهي انهن تي ڪري پيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ خداوند انهن کي بني اسرائيل جي هٿ ۾ ڏنو‪ ،‬جن انهن کي ماريو ۽ انهن کي وڏي صيدا تائين‪ ،‬مسرفوتمائم تائين‪ ،‬۽ اوڀر طرف مصفاہ‬ ‫جي وادي تائين ڀڄايو؛ ۽ انهن کي ماريو‪ ،‬جيستائين انهن مان ڪو به باقي نه رهيو‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪9‬۽ يشوع انهن سان ائين ڪيو جيئن خداوند کيس حڪم ڏنو هو ‪:‬هن انهن جي گهوڙن کي ڪاٽي ڇڏيو ۽ انهن جي رتهن کي باه سان ساڙي‬ ‫ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ان وقت يشوع پوئتي موٽيو‪ ،‬۽ حصور تي قبضو ڪيو‪ ،‬۽ ان جي بادشاهه کي تلوار سان ماريو ‪:‬ڇاڪاڻ ته حصور اڳ ۾ انهن سڀني‬ ‫بادشاهتن جو سربراهه هو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫لِ نه‬ ‫کڻڻ‬ ‫ساهه‬ ‫به‬ ‫‪:‬ڪو‬ ‫ڇڏيو‬ ‫ڪري‬ ‫ناس‬ ‫بلڪل‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫ڇڏيو‪،‬‬ ‫ماري‬ ‫سان‬ ‫ڌوڙ‬ ‫جي‬ ‫تلوار‬ ‫هئا‬ ‫۾‬ ‫ن‬ ‫ا‬ ‫جيڪي‬ ‫کي‬ ‫‪11‬۽ انهن سڀني جانين‬ ‫ء‬ ‫بچيو ‪:‬۽ هن حصور کي باه سان ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ يشوع انهن بادشاهن جا سڀئي شهر ۽ انهن جا سڀ بادشاهه فتح ڪيا ۽ انهن کي تلوار جي ڌڙ سان ماريو‪ ،‬۽ جيئن خداوند جي ٻانهي‬ ‫موسي حڪم ڏنو هو‪ ،‬انهن کي بلڪل تباهه ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫سواِ حصور جي؛ اهو يشوع ساڙيو‪.‬‬ ‫‪13‬پر جيڪي شهر پنهنجي مضبوطي ءِ ۾ بيٺا هئا‪ ،‬اسرائيل انهن مان ڪنهن کي به نه ساڙيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ لاٽ ڪري ورتو؛ پر هر هڪ ماڻهو ءِ کي تلوار جي ڌڻ سان ماريو‪،‬‬ ‫‪14‬۽ انهن شهرن مان سڀ مال ۽ چوپايو مال‪ ،‬بني اسرائيل پاڻ ء‬ ‫جيستائين انهن کي تباهه نه ڪيو‪ ،‬۽ ڪنهن کي به ساهه کڻڻ نه ڏنو‪.‬‬ ‫موسي يشوع کي حڪم ڏنو‪ ،‬۽ يشوع بہ ائين ئي ڪيو؛ جيڪو ڪجهہ‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن‬ ‫‪15‬جيئن خداوند پنهنجي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو تنهن مان ڪجهہ بہ نہ ڇڏيائين‪.‬‬ ‫خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪16‬تنهنڪري يشوع اهو سڄو ملڪ‪ ،‬ٽڪريون‪ ،‬سڄو ڏکڻ وارو ملڪ‪ ،‬۽ گوشن جو سڄو ملڪ‪ ،‬وادي‪ ،‬ميدان‪ ،‬اسرائيل جو جبل ۽ ان جي‬ ‫وادي تي قبضو ڪيو‪.‬‬ ‫‪17‬جيتوڻيڪ جبل هالڪ کان‪ ،‬جيڪو سعير ڏانهن وڃي ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ لبنان جي وادي ۾ بعل جاد تائين جيڪو جبل حرمون جي هيٺان‬ ‫آهي ‪:‬۽ انهن جي سڀني بادشاهن کي پڪڙيو‪ ،‬۽ انهن کي ماريو ۽ قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬يشوع انهن سڀني بادشاهن سان گهڻو وقت جنگ ڪئي‪.‬‬ ‫سواِ جبعون جي حويين جي جيڪي رهاڪو هئا ‪:‬باقي سڀ انهن‬ ‫‪19‬ڪو به اهڙو شهر نه هو جنهن بني اسرائيل سان صلح ڪئي هجي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جنگ ۾ کٽيا‪.‬‬ ‫‪20‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو خداوند جي طرفان هو تہ انهن جي دلين کي سخت ڪري‪ ،‬تہ جيئن اهي اسرائيل جي خلف جنگ ۾ اچن‪ ،‬تہ جيئن‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن هو انهن کي ناس ڪري‪.‬‬ ‫هو انهن کي بلڪل ناس ڪري ۽ انهن تي ڪو رحم نہ ٿئي‪ ،‬پر جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪21‬۽ اان وقت يشوع آيو‪ ،‬۽ عناقين کي جبلن تان‪ ،‬حبرون کان‪ ،‬دبير کان‪ ،‬عناب کان‪ ،‬۽ يهوداہ جي سڀني جبلن کان‪ ،‬۽ اسرائيل جي سڀني‬ ‫جبلن کان ڪٽي ڇڏيو ‪:‬يشوع انهن کي انهن جي شهرن سميت بلڪل تباهه ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪22‬بني اسرائيل جي ملڪ ۾ ڪو به عناق نه بچيو ‪:‬رڳو غزہ‪ ،‬گت ۽ اشدود ۾ ڪجهہ باقي رهيا‪.‬‬ ‫موسي کي چيو هو؛ ۽ يشوع ان کي بني اسرائيل کي سندن قبيلن جي ورڇن مطابق‬ ‫‪23‬تنهنڪري يشوع سڄو ملڪ ورتو‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫ميراث طور ڏنو ‪.‬۽ ملڪ جنگ کان آرام ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهي ملڪ جا بادشاهه آهن‪ ،‬جن کي بني اسرائيل ماريو ۽ اردن جي ٻئي پاسي سج اڀرڻ جي طرف‪ ،‬ارنون ندي ءِ کان هرمون جبل‬ ‫تائين‪ ،‬۽ اوڀر طرف سڄو ميدان پنهنجي ملڪ تي قبضو ڪيو‪:‬‬ ‫‪2‬امورين جو بادشاهه سيحون‪ ،‬جيڪو حسبون ۾ رهندو هو‪ ،‬۽ عروعير کان حڪومت ڪندو هو‪ ،‬جيڪو ارنون ندي ءِ جي ڪناري تي‬ ‫آهي‪ ،‬۽ دريا ءِ جي وچ کان‪ ،‬۽ جلعاد جي اڌ کان وٺي يبوق ندي ءِ تائين‪ ،‬جيڪا عمون جي اولد جي سرحد آهي؛‬ ‫‪3‬۽ ميدان کان اوڀر ۾ ڪنيروت جي سمنڊ تائين‪ ،‬۽ ميدان جي سمنڊ تائين‪ ،‬يعني لوڻ سمنڊ تائين‪ ،‬اوڀر ۾ بيت يشيموت جو رستو؛ ۽ ڏکڻ‬ ‫کان‪ ،‬اشدوت ءپسگا جي هيٺان‪:‬‬ ‫‪4‬۽ باشان جي بادشاهه عوج جو علئقو‪ ،‬جيڪو باقي ديوين مان هو‪ ،‬جيڪو عشتاروت ۽ ادرعي ۾ رهندو هو‪،‬‬ ‫‪5‬۽ حرمون جبل تي‪ ،‬سلڪہ ۾‪ ،‬۽ سڄي بسن ۾‪ ،‬گشورين ۽ معڪاتين جي سرحد تائين‪ ،‬۽ اڌ جلعاد ۾‪ ،‬حسبون جي بادشاهه سيحون جي‬ ‫سرحد تائين حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫موسي ان کي روبين‪ ،‬جادين ۽ منسي ءِ جي اڌ قبيلي کي‬ ‫ٻانهي‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫‪:‬۽‬ ‫ماريو‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫۽‬ ‫‪6‬خداوند جي ٻانهي‬ ‫موسي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫ملڪيت طور ڏنو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اءهي اان ملڪ جا بادشاه آهن جن کي يشوع ۽ بني اسرائيل يردن جي هن پار اولهه ۾ ماريو‪ ،‬لبنان جي وادي ۾ بعل جاد کان وٺي‬ ‫لِ ڏنو‪.‬‬ ‫هلڪ جبل تائين‪ ،‬جيڪو سعير ڏانهن وڃي ٿو؛ جيڪو يشوع بني اسرائيل جي قبيلن کي انهن جي ورهاستن مطابق ملڪيت ء‬ ‫فرزي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي‪:‬‬ ‫‪8‬جبلن ۾‪ ،‬وادين ۾‪ ،‬ميدانن ۾‪ ،‬چشمن ۾‪ ،‬بيابان ۾‪ ،‬۽ ڏکڻ واري ملڪ ۾‪ ،‬ءحتڪي‪ ،‬اموري‪ ،‬۽ ڪنعاني‪ ،‬ء‬ ‫‪9‬يريحو جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ عائي جو بادشاهه‪ ،‬جيڪو بيت ايل جي ڀرسان آهي‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪10‬يروشلم جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ حبرون جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪11‬يرموت جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ لڪش جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪12‬عجلون جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ جزر جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪13‬دبير جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ گدر جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪14‬حرمہ جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ عراد جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪15‬لبناہ جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ عدولم جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪16‬مڪڪيدہ جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ بيت الل جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪17‬تفوح جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ هيفر جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪18‬افيق جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ لشرون جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬

‫جوشوا‬

‫‪19‬مدون جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ حصور جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪20‬شمرون ميرون جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ اخشاف جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪21‬تعنخ جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ مجدو جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪22‬قيدش جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ ڪرمل جي ياقنعام جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪23‬دور جي ڪناري تي دور جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛ گلگال جي قومن جو بادشاهه‪ ،‬هڪ؛‬ ‫‪24‬ترضه جو بادشاهه‪ ،‬هڪ ‪:‬سڀ هڪٽيهه بادشاهه‪.‬‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫لِ باقي‬ ‫‪1‬هاڻي يشوع پوڙهو ۽ عمر ۾ سخت هو؛ ۽ خداوند کيس چيو ته‪ ،‬تون پوڙهو ۽ عمر ۾ سخت آهين‪ ،‬۽ اڃا گهڻو ملڪ قبضو ڪرڻ ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪2‬هي اهو ملڪ آهي جيڪو اڃا تائين باقي آهي ‪:‬فلستين جون سڀ سرحدون‪ ،‬۽ سڀ گشوري‪،‬‬ ‫لِ شمار ڪيو ويو آهي ‪:‬فلستين‬ ‫‪3‬سيحور کان‪ ،‬جيڪو مصر جي سامهون آهي‪ ،‬اتر ۾ عقرون جي سرحدن تائين‪ ،‬جيڪو ڪنعاني ماڻهن ء‬ ‫جا پنج سردار ‪:‬غزتي‪ ،‬۽ اشدوتي‪ ،‬اشقلون‪ ،‬جت ۽ عقروني؛ ۽ عوتي‪:‬‬ ‫‪4‬ڏکڻ کان‪ ،‬ڪنعاني ماڻهن جو سڄو ملڪ‪ ،‬۽ معرہ جيڪو صيدونين جي ڀرسان آهي‪ ،‬افيق تائين‪ ،‬امورين جي سرحدن تائين‪:‬‬ ‫‪5‬۽ جبليين جو ملڪ‪ ،‬۽ سڄو لبنان‪ ،‬سج اڀرڻ جي طرف‪ ،‬حرمون جبل جي هيٺان بعل جاد کان حمات ۾ داخل ٿيڻ تائين‪.‬‬ ‫‪6‬لبنان کان وٺي مسرفوتمائم تائين جبل واري علئقي جا سڀئي رهواسي ۽ سڀ صيدا‪ ،‬انهن کي مان بني اسرائيل جي اڳيان ڌڪي ڇڏيندس ‪.‬‬ ‫صرف تون ان کي بني اسرائيلن ۾ ميراث طور ورهايو‪ ،‬جيئن مون توکي حڪم ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪7‬تنهنڪري هاڻي هن زمين کي ورثي طور نون قبيلن ۽ منسي ءِ جي اڌ قبيلي ۾ ورهايو‪،‬‬ ‫موسي انهن کي اردن جي پار اوڀر طرف ڏني هئي‪ ،‬جيئن خداوند جي‬ ‫‪8‬جن سان روبين ۽ جادين پنهنجي ميراث حاصل ڪئي آهي‪ ،‬جيڪا‬ ‫ي‬ ‫موسي انهن کي ڏني هئي؛‬ ‫ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫‪9‬عروعير کان‪ ،‬جيڪو ارنون ندي ءِ جي ڪناري تي آهي‪ ،‬۽ اهو شهر جيڪو دريا ءِ جي وچ ۾ آهي‪ ،‬۽ ميدبا جو سڄو ميدان ديبون تائين؛‬ ‫‪10‬۽ امورين جي بادشاهه سيحون جا سڀئي شهر‪ ،‬جيڪو حشبون ۾ حڪومت ڪندو هو‪ ،‬عمون جي سرحد تائين؛‬ ‫‪11‬۽ جلعاد‪ ،‬گشورين ۽ معڪاتين جي سرحد‪ ،‬۽ سڄو حرمون جبل‪ ،‬۽ سڄو بسن سلڪہ تائين؛‬ ‫‪12‬باشان ۾ عوج جي سڄي بادشاهي‪ ،‬جيڪو عشتاروٿ ۽ ادرعي ۾ حڪومت ڪندو هو‪ ،‬جيڪو باقي ديوين مان بچيل هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫موسي انهن کي ماريو ۽ ٻاهر ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪13‬پر بني اسرائيلن گشورين ۽ معڪاٿين کي نه ڪڍيو‪ ،‬پر گشوري ۽ معڪاٿين اڄ ڏينهن تائين بني اسرائيلن ۾ رهن ٿا‪.‬‬ ‫‪14‬رڳو لوي جي قبيلي کي هن ڪا به ميراث نه ڏني ‪.‬خداوند بني اسرائيل جي خدا جون قربانيون جيڪي باهه سان ڪيون ويون آهن‪،‬‬ ‫انهن جي ميراث آهن‪ ،‬جيئن هن انهن کي چيو هو‪.‬‬ ‫موسي روبن جي قبيلي کي سندن گهراڻن مطابق ميراث ڏني‪.‬‬ ‫‪15‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪16‬۽ انهن جي حد عروعير کان هئي‪ ،‬جيڪو ارنون ندي ءِ جي ڪناري تي آهي‪ ،‬۽ اهو شهر جيڪو دريا ءِ جي وچ ۾ آهي‪ ،‬۽ ميدبا جي‬ ‫ويجهو سڄو ميدان‪.‬‬ ‫‪17‬حسبون ۽ سندس سڀ شهر جيڪي ميدان ۾ آهن ‪:‬ديبون‪ ،‬باموت بعل‪ ،‬۽ بيت بعل معون‪،‬‬ ‫‪18‬۽ يحصہ‪ ،‬قديموت‪ ،‬ميفعت‪،‬‬ ‫‪19‬۽ قريثائيم‪ ،‬۽ ءسبما‪ ،‬۽ زارتشهر‪ ،‬جب ءل وادي ۾‪،‬‬ ‫‪20‬۽ بيت فغور‪ ،‬اشدوت ءپسگا‪ ،‬بيت يشيموت‪،‬‬ ‫‪21‬۽ ميدان جا سڀ شهر ۽ امورين جي بادشاهه سيحون جي سڄي بادشاهي‪ ،‬جيڪو حسبون ۾ حڪومت ڪندو هو‪ ،‬جنهن کي‬ ‫موسي‬ ‫ي‬ ‫مديان جي سردارن‪ ،‬اوي‪ ،‬رقم‪ ،‬صور‪ ،‬حور ۽ ربع سان گڏ ماريو هو‪ ،‬جيڪي سيحون جا سردار هئا ۽ ملڪ ۾ رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪22‬۽ بني اسرائيلين بعور جي پٽ بلعام کي تلوار سان ماريو‪ ،‬جيڪو جادوگر هو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ روبن جي اولد جي سرحد اردن ۽ ان جي سرحد هئي ‪.‬هي روبن جي اولد جي ميراث انهن جي خاندانن‪ ،‬شهرن ۽ ڳوٺن جي مطابق‬ ‫هئي‪.‬‬ ‫موسي جاد جي قبيلي کي‪ ،‬يعني جاد جي اولد کي سندن گهراڻن مطابق ميراث ڏني‪.‬‬ ‫‪24‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪25‬۽ انهن جي حد يعزير هئي‪ ،‬۽ جلعاد جا سڀ شهر‪ ،‬۽ عمون جي اولد جو اڌ ملڪ‪ ،‬عروعير تائين جيڪو ربڪه جي سامهون آهي؛‬ ‫‪26‬۽ حشبون کان رامات مصفا ۽ بتونيم تائين؛ ۽ محنائم کان دبير جي سرحد تائين؛‬ ‫سڪوت ۽ صفون‪ ،‬حشبون جي بادشاهه سيحون جي باقي بادشاهت‪ ،‬اردن ۽ سندس سرحد‪ ،‬ايتري‬ ‫‪27‬۽ وادي ۾‪ ،‬بيت الرام‪ ،‬بيت نمرہ‪ ،‬ا‬ ‫تائين جو اردن جي اوڀر طرف ڪنرت سمنڊ جي ڪناري تائين‪.‬‬ ‫‪28‬هي جاد جي اولد جي ميراث انهن جي خاندانن‪ ،‬شهرن ۽ انهن جي ڳوٺن جي مطابق آهي‪.‬‬ ‫موسي منسي جي اڌ قبيلي کي ميراث ڏني ‪:‬۽ هي منسي جي اولد جي اڌ قبيلي جي ملڪيت هئي انهن جي خاندانن جي مطابق‪.‬‬ ‫‪29‬۽‬ ‫ي‬ ‫‪30‬۽ انهن جي حد محنائيم کان هئي‪ ،‬سڄو بسن‪ ،‬بسن جي بادشاهه عوج جي سڄي بادشاهت‪ ،‬۽ يائر جا سڀئي شهر‪ ،‬جيڪي بسن ۾ آهن‪،‬‬ ‫سٺ شهر هئا‪:‬‬ ‫‪31‬۽ اڌ جلعاد‪ ،‬عشتاروت ۽ ادرعي‪ ،‬باشان ۾ عوج جي بادشاهت جا شهر‪ ،‬منسي جي پٽ ماخير جي اولد جي ملڪيت هئا‪ ،‬يعني اڌ ماخير‬ ‫جي اولد جي خاندانن جي لحاظ کان‪.‬‬ ‫موسي موآب جي ميدانن ۾‪ ،‬اردن جي پار‪ ،‬يريحو جي اوڀر ۾‪ ،‬ورثي ۾ ورهايا‪.‬‬ ‫‪32‬اهي اهي ملڪ آهن جيڪي‬ ‫ي‬ ‫موسي لوي جي قبيلي کي ڪا به ميراث نه ڏني ‪.‬خداوند اسرائيل جو خدا انهن جي ميراث هو‪ ،‬جيئن هن انهن کي چيو هو‪.‬‬ ‫‪33‬پر‬ ‫ي‬

‫جوشوا‬

‫باب ‪14‬‬ ‫‪1‬۽ اهي اهي ملڪ آهن جيڪي بني اسرائيل کي ڪنعان جي ملڪ ۾ ورثي ۾ مليا‪ ،‬جيڪي اليعزر ڪاهن‪ ،‬نون جو پٽ يشوع ۽ بني‬ ‫اسرائيل جي قبيلن جي ابن ڏاڏن جي سردارن انهن کي ورثي ۾ ورهائي ڇڏيا‪.‬‬ ‫لِ قرعہ ذريعي انهن جي ميراث ملي‪.‬‬ ‫‪2‬جيئن خداوند‬ ‫موسي جي هٿان حڪم ڏنو هو‪ ،‬انهن نون قبيلن ۽ اڌ قبيلي ء‬ ‫ي‬ ‫موسي اردن جي پرئين پاسي ٻہ قبيل ۽ اڌ قبيلي جي ميراث ڏني هئي‪ ،‬پر لوين کي انهن مان ڪا به ميراث نه ڏني‪.‬‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫ي‬ ‫لِ شهرن‬ ‫‪4‬ڇاڪاڻ ته يوسف جا ٻار ٻہ قبيل هئا‪ ،‬منسي ۽ افرائيم ‪.‬تنهن ڪري انهن لوين کي ملڪ ۾ ڪو به حصو نه ڏنو‪،‬‬ ‫سواِ رهڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ انهن جي چراگاهن سان‪.‬‬ ‫جي‪ ،‬۽ انهن جي ڍورن ۽ انهن جي مال ء‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬تيئن ئي بني اسرائيل ڪيو ۽ ملڪ کي ورهائي ڇڏيائون‪.‬‬ ‫‪5‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪6‬پوِ يهوداہ جا ماڻهو گلجال ۾ يشوع وٽ آيا‪ ،‬۽ يفنه جي پٽ ڪالب‪ ،‬قنزي‪ ،‬کيس چيو تہ ”تون اهو ڳالهہ ڄاڻين ٿو جيڪا خداوند خدا جي‬ ‫ء‬ ‫موسي کي قادش برنيع ۾ منهنجي ۽ تنهنجي باري ۾ چيو هو“‪.‬‬ ‫ماڻهو‬ ‫ي‬ ‫لِ موڪليو تہ آ ءِ چاليه سالن جو هوس؛ ۽ مون کيس‬ ‫‪7‬جڏهن خداوند جي ٻانهي‬ ‫موسي مون کي قادش برنيع کان ملڪ جي جاچ ڪرڻ ء‬ ‫ي‬ ‫وري اهو ٻڌايو جيڪو منهنجي دل ۾ هو‪.‬‬ ‫‪8‬تڏهن بہ منهنجا ڀائر جيڪي مون سان گڏ ويا هئا‪ ،‬تن ماڻهن جي دلين کي ڳاري ڇڏيو ‪:‬پر مون پوري طرح خداوند پنهنجي خدا جي‬ ‫پيروي ڪئي‪.‬‬ ‫موسي انهي ءِ ڏينهن قسم کڻي چيو تہ‪” ،‬يقينا ا اها زمين جنهن تي توهان جا پير چڙهيا آهن‪ ،‬اها توهان جي ۽ توهان جي ٻارن جي هميشه‬ ‫‪9‬۽‬ ‫ي‬ ‫لِ ميراث هوندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان مڪمل طور تي منهنجي خدا خداوند جي پيروي ڪئي آهي“‪.‬‬ ‫ء‬ ‫موسي سان هي ڪلم‬ ‫خداوند‬ ‫کان‬ ‫جڏهن‬ ‫سال‪،‬‬ ‫پنجيتاليهه‬ ‫هي‬ ‫هو‪،‬‬ ‫چيو‬ ‫هن‬ ‫جيئن‬ ‫آهي‪،‬‬ ‫رکيو‬ ‫جيئرو‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫خداوند‬ ‫ڏسو‪،‬‬ ‫هاڻي‪،‬‬ ‫‪10‬۽‬ ‫ي‬ ‫ڳالهايو هو‪ ،‬جڏهن بني اسرائيل بيابان ۾ گهمي رهيا هئا ‪:‬۽ هاڻي‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان اڄ پنجاسي سالن جو آهيان‪.‬‬ ‫موسي مون کي موڪليو هو ‪:‬جيئن منهنجي طاقت ان وقت هئي‪،‬‬ ‫‪11‬اڃا تائين مان اڄ به اوترو ئي مضبوط آهيان جيترو ان ڏينهن ۾ جڏهن‬ ‫ي‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬ٻاهر نڪرڻ ۽ اندر اچڻ ء‬ ‫تيئن هاڻي به منهنجي طاقت آهي‪ ،‬جنگ ء‬ ‫‪12‬تنهنڪري هاڻي مون کي هي جبل ڏيو‪ ،‬جنهن بابت خداوند ان ڏينهن ڳالهايو هو؛ ڇو ته تو ان ڏينهن ٻڌو هو تہ عناق اتي هئا‪ ،‬۽ شهر‬ ‫پوِ مان انهن کي ڪڍي سگهان ٿو‪ ،‬جيئن خداوند چيو آهي‪.‬‬ ‫وڏا ۽ قلعي وارا هئا ‪.‬جيڪڏهن ائين هجي تہ خداوند مون سان گڏ هجي‪ ،‬تہ ء‬ ‫‪13‬۽ يشوع کيس برڪت ڏني‪ ،‬۽ يفنه جي پٽ ڪالب کي ميراث طور حبرون ڏنو‪.‬‬ ‫‪14‬تنهن ڪري حبرون اڄ ڏينهن تائين يفنه قنزي جي پٽ ڪالب جي ميراث رهيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن مڪمل طور تي اسرائيل جي خدا جي‬ ‫پيروي ڪئي‪.‬‬ ‫‪15‬۽ حبرون جو نالو اڳي قريث اربع هو؛ جيڪو اربع عناقين ۾ هڪ وڏو ماڻهو هو ‪.‬۽ ملڪ کي جنگ کان آرام مليو‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪1‬پوِ هي يهوداہ جي قبيلي جو سندن خاندانن جي حساب سان حصو هو؛ ادوم جي سرحد تائين‪ ،‬ڏکڻ طرف‪ ،‬زين جو بيابان‪ ،‬ڏکڻ ساحل‬ ‫ء‬ ‫جو آخري حصو هو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ انهن جي ڏکڻ سرحد لوڻ سمنڊ جي ڪناري کان هئي‪ ،‬ان خليج کان جيڪا ڏکڻ طرف ڏسي ٿي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اهو ڏکڻ طرف معلحڪربيم ڏانهن نڪتو‪ ،‬۽ صين ڏانهن ويو‪ ،‬۽ ڏکڻ طرف قادش برنيع ڏانهن مٿي ويو‪ ،‬۽ حصرون ڏانهن ويو‪ ،‬۽ ادار‬ ‫ڏانهن ويو‪ ،‬۽ ڪرقع ڏانهن گهميو‪:‬‬ ‫‪4‬اتان کان اهو عزمون ڏانهن لنگهي ويو ۽ مصر جي دريا ءِ تائين نڪري ويو؛ ۽ انهي ءِ ڪناري جو خاتمو سمنڊ تي هو ‪:‬هي توهان جو‬ ‫ڏکڻ وارو ڪنارو هوندو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اوڀر واري سرحد لوڻاٺيل سمنڊ هئي‪ ،‬جيڪو اردن جي پڇاڙي ءِ تائين هو ‪.‬۽ اتر واري حصي ۾ انهن جي سرحد اردن جي پڇاڙي ءِ تي‬ ‫سمنڊ جي خليج کان هئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اها حد بيت الحجلہ تائين چڙهي وئي ۽ بيت العرابه جي اتر طرف لنگهي وئي؛ ۽ اها حد روبن جي پٽ بوهن جي پٿر تائين چڙهي‬ ‫وئي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اها حد عڪور جي وادي کان دبير ڏانهن وڌي‪ ،‬۽ اتر ڏانهن‪ ،‬گلگال ڏانهن امنهن ڪري‪ ،‬جيڪو ادوميم جي چڙهڻ کان اڳ آهي‪،‬‬ ‫جيڪو دريا ءِ جي ڏکڻ پاسي آهي ‪:‬۽ اها حد اين شيمش جي پاڻي ڏانهن لنگهي وئي‪ ،‬۽ ان جو خاتمو اين روگل ۾ هو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اها سرحد هنوم جي پٽ جي وادي کان يبوسي جي ڏکڻ طرف تائين چڙهي وئي؛ اهو ئي يروشلم آهي ‪:‬۽ اها سرحد جبل جي چوٽي ءِ تي‬ ‫چڙهي وئي جيڪا هنوم جي وادي جي اولهه ۾ آهي‪ ،‬جيڪا ديوان جي وادي جي اتر ۾ آخر ۾ آهي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ سرحد ٽڪري ءِ جي چوٽي ءِ کان نفتوح جي پاڻي ءِ جي چشمي تائين هلي وئي‪ ،‬۽ جبل ءعفرون جي شهرن تائين هلي وئي؛ ۽ سرحد بعلہ‬ ‫تائين هلي وئي‪ ،‬جيڪو قريءت يعريم آهي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ سرحد بعلہ کان اولهه طرف جبل سعير تائين گهمندي هئي‪ ،‬۽ جبل يعريم جي پاسي تائين‪ ،‬جيڪو ڪسالون آهي‪ ،‬اتر طرف گذري‬ ‫وئي‪ ،‬۽ بيت شمس ڏانهن لهي وئي‪ ،‬۽ تمنا تائين لنگهي وئي‪:‬‬ ‫‪11‬۽ اها سرحد عقرون جي اتر طرف واري پاسي تائين نڪري وئي ‪:‬۽ اها سرحد ءشڪرون ڏانهن وڌي وئي‪ ،‬۽ بعلہ جبل تائين لنگهي‬ ‫وئي‪ ،‬۽ يبنئيل ڏانهن نڪري وئي؛ ۽ سرحد جو خاتمو سمنڊ تي هو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اولهه جي سرحد وڏي سمنڊ ۽ ان جي ڪناري تائين هئي ‪.‬هي يهوداہ جي اولد جي چوڌاري انهن جي خاندانن جي مطابق سرحد‬ ‫هئي‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪13‬۽ يفنڪه جي پٽ ڪالب کي‪ ،‬خداوند جي يشوع جي حڪم موجب‪ ،‬يهوداہ جي اولد مان هڪ حصو ڏنو‪ ،‬يعني عناق جي پي اِ اربع جو‬ ‫شهر‪ ،‬جيڪو حبرون آهي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ڪالب اتان عناق جي ٽن پٽن‪ ،‬شيشي‪ ،‬اخيمان ۽ تلمي‪ ،‬جيڪي عناق جا ٻار هئا‪ ،‬کي ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اتان کان هو دبير جي رهاڪن ڏانهن ويو ‪:‬۽ دبير جو نالو اڳ ۾ قريث سيفر هو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ڪالب چيو تہ‪ ،‬جيڪو قريث سيفر کي ماريندو ۽ ان کي فتح ڪندو‪ ،‬مان ان کي پنهنجي ڌي ءِ اخسه سان شادي ڪندس‪.‬‬ ‫عتءنءيل ان کي فتح ڪيو ‪:‬۽ هن پنهنجي ڌي ءِ اخسه کي ان سان شادي ڪرائي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ڪالب جي ڀا اِ قناز جي پٽ ا‬ ‫لِ چيو ‪:‬۽ هو ءِ پنهنجي گڏهه تان لهي؛ ۽ ڪيلب هن کي‬ ‫‪18‬۽ جڏهن هو ءِ وٽ آئي‪ ،‬تڏهن هن کيس پنهنجي پي اِ کان هڪ زمين گهرڻ ء‬ ‫چيو‪” ،‬تون ڇا چاهين ٿي؟“‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫‪1‬۽ يوسف جي اولد جو قارعو يريحو جي ويجهو اردن کان وٺي اوڀر ۾ يريحو جي پاڻي تائين‪ ،‬بيابان تائين جيڪو يريحو کان جبل بيت ايل‬ ‫تائين مٿي وڃي ٿو‪،‬‬ ‫ا‬ ‫ارخي جي حدن تائين عطاروت ڏانهن هليو ويو‪،‬‬ ‫۽‬ ‫ٿيو‪،‬‬ ‫روانو‬ ‫ڏانهن‬ ‫وز‬ ‫ل‬ ‫‪2‬۽ ااتان بيتايل کان‬ ‫ء‬ ‫‪3‬۽ اولهه طرف يفلطي جي ڪناري تائين‪ ،‬هيٺئين بيت حورون جي ڪناري تائين ۽ جزر تائين وڃي ٿي ‪:‬۽ ان جو خاتمو سمنڊ تي هو‪.‬‬ ‫‪4‬تنهنڪري يوسف جي اولد‪ ،‬منسي ۽ افرائيم‪ ،‬پنهنجو ورثو ورتو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ افرائيم جي اولد جي سرحد سندن گهراڻن مطابق هن طرح هئي ‪:‬اوڀر طرف سندن ميراث جي حد عطاروتادر هئي‪ ،‬جيڪا مٿئين بيت‬ ‫حورون تائين هئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ اها سرحد سمنڊ ڏانهن اتر طرف ءمڪمتاہ تائين هلي وئي؛ ۽ اها سرحد اوڀر طرف تانت شيلو تائين هلي وئي ۽ اوڀر طرف يانوح تائين‬ ‫ان جي ڀرسان لنگهي وئي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اهو يانوح کان عطاروت ۽ نعرات تائين لٿو‪ ،‬۽ يريحو تائين پهتو‪ ،‬۽ اردن تي نڪري ويو‪.‬‬ ‫‪8‬ااها حد تفوح کان اولهه طرف قانا ندي ءِ تائين هلي وئي ۽ ان جو خاتمو سمنڊ تي ٿيو ‪.‬اءفرائيم جي قبيلي جي خاندانن موجب هي ميراث‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لِ الڳ الڳ شهر منسي ءِ جي اولد جي ميراث ۾ هئا‪ ،‬سڀئي شهر انهن جي ڳوٺن سان گڏ هئا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اءفرائيم جي اولد ء‬ ‫‪10‬۽ انهن ڪنعاني ماڻهن کي نه ڪڍيو جيڪي جزر ۾ رهندا هئا‪ ،‬پر ڪنعاني اڄ تائين افرائيم جي ماڻهن ۾ رهن ٿا ۽ ڪم ڪن ٿا‪.‬‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪو‬ ‫‪1‬۽ منسي جي قبيلي ء‬ ‫لِ به گهڻو ڪجهه هو؛ ڇاڪاڻ ته هو يوسف جو پهريون پٽ هو؛ يعني‪ ،‬منسي جو پهريون پٽ ماخير ء‬ ‫جلعاد جو پي اِ هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هو هڪ جنگجو ماڻهو هو‪ ،‬تنهن ڪري هن کي جلعاد ۽ بسن مليا‪.‬‬ ‫لِ‪،‬‬ ‫‪2‬باقي منسي جي اولد ء‬ ‫لِ‪ ،‬اسريل جي اولد ء‬ ‫لِ‪ ،‬حاللڪ جي اولد ء‬ ‫لِ به سندن خاندانن موجب گهڻو حصو مليو ‪:‬ابيعزر جي اولد ء‬ ‫لِ ‪:‬اهي يوسف جي پٽ منسي جا پٽ هئا جيڪي سندن خاندانن موجب هئا‪.‬‬ ‫لِ ۽ شميدا جي اولد ء‬ ‫لِ‪ ،‬حفر جي اولد ء‬ ‫شڪم جي اولد ء‬ ‫صلفحاد‪ ،‬جيڪو هيفر جو پٽ‪ ،‬ءجلعاد جو پٽ‪ ،‬ماخير جو پٽ‪ ،‬منسي جو پٽ‪ ،‬کي ڪو به پٽ نه هو‪ ،‬پر ڌيئرون هيون ‪:‬۽ سندس‬ ‫‪3‬پر ء‬ ‫ڌيئرن جا نال هي آهن‪ ،‬محل‪ ،‬نوح‪ ،‬حجل‪ ،‬ملڪا ۽ ترضه‪.‬‬ ‫موسي کي حڪم ڏنو هو تہ اسان کي اسان‬ ‫‪4‬۽ اهي اءليعزر ڪاهن‪ ،‬نون جي پٽ يشوع ۽ سردارن جي اڳيان آيا ۽ چوڻ لڳا تہ‪” ،‬خداوند‬ ‫ي‬ ‫جي ڀائرن سان گڏ ميراث ڏئي “‪.‬تنهن ڪري‪ ،‬خداوند جي حڪم موجب‪ ،‬هن انهن کي سندن پي اِ جي ڀائرن سان گڏ ميراث ڏني‪.‬‬ ‫‪5‬۽ منسي ءِ کي ڏه حصا مليا‪ ،‬ءجلعاد ۽ بسن جي ملڪ کان علوہ‪ ،‬جيڪي اردن جي پرئين پاسي هئا‪.‬‬ ‫‪6‬ڇاڪاڻ ⁠تہ منسي جي ڌيئرن کي سندس پٽن ۾ ميراث ملي هئي ‪:‬۽ منسي جي باقي پٽن کي جلعاد جو ملڪ مليو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ منسڪي جي حد آشر کان ءمڪمتاہ تائين هئي‪ ،‬جيڪو شڪم جي سامهون آهي؛ ۽ اها سرحد ساڄي هٿ تي عنتپوح جي رهواسين تائين‬ ‫هلي وئي‪.‬‬ ‫‪8‬هاڻي منسي وٽ تفوح جو ملڪ هو ‪:‬پر تفوح منسي جي سرحد تي افرائيم جي اولد جو هو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اهو ساحل دريا ءِ جي ڏکڻ ۾ قانا ندي ءِ تائين لهي ويو ‪:‬اءفرائيم جا اهي شهر منسي جي شهرن ۾ شامل آهن ‪:‬منسي جو ڪنارو به دريا ءِ‬ ‫جي اتر پاسي هو ۽ ان جو خاتمو سمنڊ تي هو‪.‬‬ ‫‪10‬ڏکڻ طرف اءفرائيم جو هو‪ ،‬۽ اتر طرف منسي ءِ جو هو‪ ،‬۽ سمنڊ سندس سرحد هئي؛ ۽ اهي اتر ۾ آشر ۾ ۽ اوڀر ۾ اءشڪار ۾ گڏجي مليا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ منسي کي اءشڪار ۽ آشر ۾ بيت شان ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬ابليعام ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬دور ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬اينڊور ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬تعناق ۽ ان جا‬ ‫ڳوٺ‪ ،‬۽ ميگدو ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬يعني ٽي ملڪ هئا‪.‬‬ ‫‪12‬پر منسي جا اولد انهن شهرن جي رهاڪن کي ڪڍي نه سگهيا؛ پر ڪنعاني انهي ءِ ملڪ ۾ رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪13‬پر جڏهن بني اسرائيل طاقتور ٿيا‪ ،‬تڏهن انهن ڪنعاني ماڻهن کي مزدوري تي لڳايو؛ پر انهن کي بلڪل ٻاهر نه ڪڍيو‪.‬‬ ‫لِ رڳو هڪ حصو ۽ هڪ حصو ڇو ڏنو آهي‪ ،‬جڏهن ته مان هڪ‬ ‫‪14‬۽ يوسف جي اولد يشوع کي چيو تہ‪” ،‬تون مون کي وارث ٿيڻ ء‬ ‫وڏو ماڻهو آهيان‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند مون کي هن وقت تائين برڪت ڏني آهي؟“‬ ‫لِ پرزي ۽ ديوان جي‬ ‫پوِ ٻيلي جي ملڪ ڏانهن چڙهو‪ ،‬۽ اتي پاڻ ء‬ ‫‪15‬۽ يشوع انهن کي جواب ڏنو تہ‪ ،‬جيڪڏهن اوهين وڏي قوم آهيو‪ ،‬تہ ء‬ ‫لِ تمام تنگ آهي‪.‬‬ ‫ملڪ ۾ ڪٽيو‪ ،‬جيڪڏهن افرائيم جبل اوهان ء‬ ‫لِ ڪافي ناهي ‪:‬۽ سڀني ڪنعاني ماڻهن وٽ جيڪي وادي جي ملڪ ۾ رهن ٿا‪ ،‬لوهه‬ ‫‪16‬۽ يوسف جي اولد چيو تہ‪” ،‬هي ٽڪري اسان ء‬ ‫جا رتها آهن‪ ،‬اهي جيڪي بيت شان ۽ ان جي شهرن جا آهن‪ ،‬۽ اهي جيڪي يزرعيل جي وادي جا آهن“‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪17‬۽ يشوع يوسف جي گهراڻي کي‪ ،‬يعني افرائيم ۽ منسي کي چيو تہ‪ ،‬اوهين هڪ وڏي قوم آهيو ۽ اوهان وٽ وڏي طاقت آهي ‪.‬اوهان کي‬ ‫رڳو هڪڙو حصو نہ ملندو‪.‬‬ ‫‪18‬پر جبل اوهان جو ٿيندو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو ٻيلو آهي‪ ،‬۽ اوهين ان کي ڪٽيندؤ ‪:‬۽ ان جو نڪرندڙ حصو اوهان جو ٿيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫اوهين ڪنعاني ماڻهن کي ڪڍي ڇڏيندؤ‪ ،‬جيتوڻيڪ انهن وٽ لوه جا رٿ آهن‪ ،‬۽ جيتوڻيڪ اهي مضبوط آهن‪.‬‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫‪1‬۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت شيلو ۾ گڏ ٿي‪ ،‬۽ اتي اجتماع جو خيمو قائم ڪيو ‪.‬۽ ملڪ انهن جي اڳيان قابو ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بني اسرائيل ۾ ست قبيل باقي رهيا‪ ،‬جن کي اڃا تائين پنهنجو ورثو نه مليو هو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ يشوع بني اسرائيل کي چيو تہ‪ ،‬اوهين ڪيتري دير تائين انهي ءِ ملڪ تي قبضو ڪرڻ ۾ دير ڪندا‪ ،‬جيڪو اوهان جي ابن ڏاڏن جي‬ ‫خدا اوهان کي ڏنو آهي؟‬ ‫لِ ٽي ماڻهو چونڊيو ‪:‬۽ مان انهن کي موڪليندس‪ ،‬۽ اهي اٿي‪ ،‬ملڪ ۾ گهمندا‪ ،‬۽ پنهنجي ميراث موجب ان‬ ‫‪4‬اوهين پاڻ مان هر هڪ قبيلي ء‬ ‫کي بيان ڪندا‪ ،‬۽ اهي مون وٽ موٽي ايندا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اهي ان کي ستن حصن ۾ ورهائيندا ‪:‬يهودا ڏکڻ ۾ پنهنجي حد ۾ رهندو‪ ،‬۽ يوسف جو گهر اتر ۾ پنهنجي حد ۾ رهندو‪.‬‬ ‫لِ خداوند اسان‬ ‫‪6‬تنهنڪري اوهين ملڪ کي ست حصن ۾ ورهائي بيان ڪريو‪ ،‬۽ اهو تفصيل مون وٽ هتي آڻيو‪ ،‬تہ جيئن مان اوهان ء‬ ‫جي خدا جي اڳيان هتي پاکا وجهان‪.‬‬ ‫‪7‬پر لوين کي اوهان ۾ ڪوبہ حصو ڪونهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند جي ڪاهني انهن جي ميراث آهي ‪:‬۽ جاد‪ ،‬روبن‪ ،‬۽ منسي ءِ جي اڌ‬ ‫موسي انهن کي ڏنو هو‪.‬‬ ‫قبيلي‪ ،‬اردن جي پار اوڀر ۾ پنهنجو ميراث حاصل ڪيو آهي‪ ،‬جيڪو خداوند جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫لِ ويا هئا‪ ،‬تہ ”وڃو ۽ ملڪ ۾ گهمو ۽ ان جو بيان‬ ‫‪8‬پوِ اهي ماڻهو ااٿي هليا ويا ۽ يشوع انهن کي حڪم ڏنو جيڪي ملڪ جو بيان ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ قرعہ وجهان‪.‬‬ ‫ڪريو‪ ،‬۽ مون وٽ موٽي اچو تہ جيئن آ ءِ هتي شيلو ۾ خداوند جي اڳيان اوهان ء‬ ‫‪9‬۽ اهي ماڻهو ويا ۽ ملڪ مان لنگهيا‪ ،‬۽ ان کي شهرن جي حساب سان ست حصن ۾ ورهايو‪ ،‬۽ وري يشوع وٽ شيلوه ۾ لشڪر ڏانهن‬ ‫آيا‪.‬‬ ‫لِ قرعه وڌو ‪:‬۽ اتي يشوع ملڪ کي بني اسرائيل کي انهن جي ورڇن مطابق ورهايو‪.‬‬ ‫انهن‬ ‫اڳيان‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫۾‬ ‫شيلو‬ ‫يشوع‬ ‫‪10‬۽‬ ‫ء‬ ‫‪11‬۽ بنيامين جي قبيلي جو قرعه سندن خاندانن جي مطابق نڪتو ‪:‬۽ انهن جي قرعه جو علئقو يهوداہ جي اولد ۽ يوسف جي اولد جي‬ ‫وچ ۾ نڪتو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اتر طرف انهن جي حد اردن کان هئي؛ ۽ اها حد اتر طرف يريحو جي پاسي تائين چڙهي وئي‪ ،‬۽ اولهه طرف جبلن مان چڙهي وئي؛‬ ‫۽ ان جو خاتمو بيت‪-‬آون جي بيابان ۾ هو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪13‬۽ اتان کان سرحد لاوز ڏانهن هلي وئي‪ ،‬لوز جي پاسي تائين‪ ،‬جيڪو بء ييت ءيل آهي‪ ،‬ڏکڻ طرف؛ ۽ سرحد عطاروتادر ڏانهن لهي وئي‪،‬‬ ‫جيڪو هيٺئين بيت حورون جي ڏکڻ طرف ٽڪري ءِ جي ويجهو آهي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ سرحد اتان هلي وئي‪ ،‬۽ ڏکڻ طرف سمنڊ جي ڪنڊ کي گهمائي‪ ،‬ٽڪري ءِ کان جيڪو بيت حورون جي اڳيان ڏکڻ طرف آهي؛ ۽ ان‬ ‫جو خاتمو قريت بعل تي ٿيو‪ ،‬جيڪو قريت يعريم آهي‪ ،‬جيڪو يهوداہ جي اولد جو هڪ شهر آهي ‪:‬هي اولهه وارو حصو هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ڏکڻ وارو حصو قريت يعريم جي پڇاڙي ءِ کان هو‪ ،‬۽ اها سرحد اولهه طرف نڪري وئي ۽ نفتوح جي پاڻي جي کوهه تائين نڪري‬ ‫وئي‪:‬‬ ‫‪16‬۽ اها حد جبل جي ڇيڙي تائين لهي وئي جيڪا هنوم جي پٽ جي وادي جي سامهون آهي‪ ،‬۽ جيڪا اتر ۾ ديوانن جي وادي ۾ آهي‪ ،‬۽‬ ‫هنوم جي وادي ڏانهن لهي وئي‪ ،‬جيڪا ڏکڻ ۾ يبوسي جي پاسي آهي‪ ،‬۽ عينروگل ڏانهن لهي وئي‪،‬‬ ‫‪17‬۽ ااتر کان امڙيو ويو‪ ،‬۽ اينشمش ڏانهن نڪتو‪ ،‬۽ جليلوت ڏانهن نڪتو‪ ،‬جيڪو ادوميم جي چڙهڻ جي سامهون آهي‪ ،‬۽ روبن جي پٽ‬ ‫بوهان جي پٿر تي لهي ويو‪،‬‬ ‫‪18‬۽ ااتر طرف عرابہ جي سامهون واري پاسي ڏانهن لنگهيو‪ ،‬۽ عرابہ ڏانهن لٿو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اها سرحد اتر طرف بيت حجل جي پاسي تائين هلي وئي ‪:‬۽ سرحد جو خاتمو اردن جي ڏکڻ ڇيڙي تي لوڻ سمنڊ جي اتر واري خليج‬ ‫تي هو ‪:‬هي ڏکڻ وارو ڪنارو هو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اوڀر طرف اردن ان جي سرحد هئي ‪.‬هي بنيامين جي اولد جي ميراث هئي‪ ،‬انهن جي چوڌاري سرحدن جي مطابق‪ ،‬انهن جي‬ ‫خاندانن جي مطابق‪.‬‬ ‫‪21‬هاڻي بنيامين جي قبيلي جا شهر انهن جي گهراڻن موجب هي هئا ‪:‬يريحو‪ ،‬بيت حجل ۽ قصيز جي وادي‪،‬‬ ‫ت ايل‪،‬‬ ‫ت عربا‪ ،‬صمريم‪ ،‬۽ بي ء‬ ‫‪22‬۽ بي ء‬ ‫فرہ‪،‬‬ ‫ع‬ ‫ہ‪،‬‬ ‫فار‬ ‫يم‪،‬‬ ‫‪23‬۽ ءع ءو‬ ‫ا ء‬ ‫ء‬ ‫‪24‬۽ ڪفرحموني‪ ،‬عفني ۽ جبا؛ ٻارهن شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪25‬جبعون‪ ،‬راما‪ ،‬ءبيروت‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ ءمصفا ۽ ڪفيرا ۽ موضا‪،‬‬ ‫‪27‬۽ رقم‪ ،‬اءرپيل‪ ،‬۽ تارالہ‪،‬‬ ‫‪28‬۽ صيلح‪ ،‬ايلف‪ ،‬۽ يبوسي‪ ،‬جيڪو يروشلم آهي‪ ،‬جبعات ۽ قريت‪ ،‬چوڏهن شهر ۽ انهن جا ڳوٺ ‪.‬هي بنيامين جي خاندانن جي ميراث‬ ‫انهن جي گهراڻن مطابق هئي‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫باب ‪19‬‬ ‫لِ انهن جي خاندانن مطابق ‪:‬۽ انهن جي ميراث يهوداہ جي اولد جي‬ ‫لِ نڪتو‪ ،‬يعني شمعون جي اولد جي قبيلي ء‬ ‫‪1‬۽ ٻيو قرعہ شمعون ء‬ ‫ميراث جي اندر هئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ انهن کي پنهنجي ميراث ۾ بيرسبع‪ ،‬يا شيبا‪ ،‬۽ مولداہ‪،‬‬ ‫‪3‬و ءح يز ار يو ءل ءو بء يل ءح ءو ءع ءظي ام‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪4‬۽ اءلتولد‪ ،‬بتاول‪ ،‬احرمه‪،‬‬ ‫سها‪،‬‬ ‫‪5‬و ءذك ءءل ءج ءوبء ييتء ءم ءرقءباوتء ءو ءح يز ار ا‬ ‫ء‬ ‫سارحن ‪:‬تيرهن شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪:‬‬ ‫‪6‬۽ بيت ءلبءعوت ۽ ا‬ ‫‪7‬عين‪ ،‬رمون‪ ،‬عتر ۽ عشان ‪:‬چار شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪:‬‬ ‫‪8‬۽ سڀئي ڳوٺ جيڪي انهن شهرن جي چوڌاري هئا‪ ،‬بعلت بئر تائين‪ ،‬ڏکڻ ۾ رامات ‪.‬هي شمعون جي اولد جي قبيلي جي انهن جي‬ ‫گهراڻن مطابق ميراث آهي‪.‬‬ ‫لِ تمام گهڻو هو ‪:‬‬ ‫‪9‬يهوداہ جي اولد جي حصي مان شمعون جي اولد جو ورثو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ يهوداہ جي اولد جو حصو انهن ء‬ ‫تنهنڪري شمعون جي اولد کي انهن جي ورثي ۾ پنهنجو ورثو مليو‪.‬‬ ‫لِ سندن گهراڻن مطابق نڪتو ‪:‬۽ سندن ميراث جي حد ساريد تائين هئي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ٽيون قرعه زبولون جي اولد ء‬ ‫‪11‬۽ انهن جي حد سمنڊ ۽ مرال تائين وڌي وئي‪ ،‬۽ دبشت تائين پهچي وئي‪ ،‬۽ يڪنعام جي سامهون دريا ءِ تائين پهچي وئي‪.‬‬ ‫پوِ دبرات ڏانهن نڪتو‪ ،‬۽ يافيا ڏانهن مٿي ويو‪،‬‬ ‫ڪسلوتتابور جي سرحد تائين امڙيو‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪12‬۽ ساريد کان اوڀر طرف سج اڀرڻ جي طرف ء‬ ‫‪13‬۽ اتان کان اوڀر طرف ءگت ء ءهفءر‪ ،‬اءت ء ءحقءزين تائين لنگهي ويو‪ ،‬۽ ءر امونء ءمتاور کان نيح تائين نڪري ويو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ اها سرحد اتر طرف حناتون تائين گهيريل هئي ۽ ان جو خاتمو يفتاحيل جي وادي ۾ هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ قتات‪ ،‬نحلل‪ ،‬شمرون‪ ،‬اداله ۽ بيت لحم ‪:‬ٻارهن شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪16‬زبولون جي اولد جو ميراث سندن گهراڻن موجب هي شهر ۽ سندن ڳوٺ هئا‪.‬‬ ‫لِ سندن گهراڻن مطابق‪.‬‬ ‫لِ نڪتو‪ ،‬اءشڪار جي اولد ء‬ ‫‪17‬۽ چوٿون قرعه اءشڪار ء‬ ‫‪18‬۽ انهن جي سرحد يزرعيل‪ ،‬ڪسولوت‪ ،‬شونيم‪،‬‬ ‫‪19‬۽ حفاريم‪ ،‬ءشيعون‪ ،‬۽ اناخارات‪،‬‬ ‫‪20‬۽ ربيث‪ ،‬ءقشءيون‪ ،‬۽ ابيض‪،‬‬ ‫‪21‬۽ ريمت‪ ،‬عين جنيم‪ ،‬عين حدڪا ۽ بيت فصيص؛‬ ‫‪22‬۽ اهو حد تبور‪ ،‬شحزيمه ۽ بيت شمس تائين پهتي؛ ۽ انهن جي سرحد جو خاتمو اردن تي هو ‪:‬سورهن شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪23‬اءشڪار جي قبيلي جي ميراث اءهي سندن گهراڻن‪ ،‬شهرن ۽ ڳوٺن جي مطابق آهي‪.‬‬ ‫لِ انهن جي خاندانن مطابق نڪتو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ پنجون قرعه آشر جي اولد جي قبيلي ء‬ ‫‪25‬۽ انهن جي حد هلقات‪ ،‬حالي‪ ،‬بتن‪ ،‬اخشاف هئي‪.‬‬ ‫‪26‬۽ علملڪ‪ ،‬عماد‪ ،‬۽ مشعل؛ ۽ اولهه ۾ ڪرمل ۽ شحور لبنات تائين پهچي ٿو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ سج اڀرڻ جي طرف امڙي بيت دجون ڏانهن ويو‪ ،‬۽ زبولون ۽ بيت عميق ۽ نعي ايل جي اتر طرف يفتاحيل جي وادي تائين پهچي‬ ‫ويو‪ ،‬۽ کاٻي پاسي ڪابول ڏانهن نڪتو‪،‬‬ ‫ال‬ ‫صداونء ‪.‬‬ ‫وب‪ ،‬ءوح امونء ‪ ،‬ءوقءانءها‪ ،‬ءو ء ڪ‬ ‫‪28‬ولء ءحببونء ‪ ،‬ءر اح ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ اهو ساحل راما ۽ مضبوط شهر صور ڏانهن امڙيو؛ ۽ اهو ساحل هوسا ڏانهن امڙيو؛ ۽ ان جو خاتمو ساحل کان اخزيب تائين سمنڊ‬ ‫‪29‬۽ ء‬ ‫تي هو‪.‬‬ ‫‪30‬۽ ا ا ڪمہ‪ ،‬افيق ۽ رحوب ‪:‬ٻاويه شهر ۽ سندن ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪31‬هي آشر جي قبيلي جي ميراث آهي انهن جي گهراڻن مطابق‪ ،‬اهي شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫لِ انهن جي خاندانن مطابق‪.‬‬ ‫لِ نڪتو‪ ،‬يعني نفتالي جي اولد ء‬ ‫‪32‬ڇون پاٽ نفتالي جي اولد ء‬ ‫‪33‬۽ انهن جي حد حلف کان وٺي‪ ،‬علون کان ضعننيم تائين‪ ،‬۽ آدمي‪ ،‬نڪب ۽ يبنئيل کان لڪوم تائين هئي؛ ۽ ان جو خاتمو اردن تي هو‪.‬‬ ‫پوِ اهو علئقو اولهه طرف ازنوتتابور ڏانهن امڙيو‪ ،‬۽ اتان کان هوڪڪ تائين نڪتو‪ ،‬۽ ڏکڻ طرف زبولون تائين پهتو‪ ،‬۽ اولهه‬ ‫‪34‬۽ ء‬ ‫طرف آشر تائين پهتو‪ ،‬۽ سج اڀرڻ جي طرف اردن تي يهوداہ تائين پهتو‪.‬‬ ‫ڪنيرٿ‪،‬‬ ‫‪35‬۽ قلعي وارا شهر آهن ‪:‬صدديم‪ ،‬صير‪ ،‬حمات‪ ،‬رقت ۽ ء‬ ‫ور‪،‬‬ ‫‪36‬وَءدء ءمها‪ ،‬ءو ءر ءمهء ءو ءح از ء‬ ‫ء‬ ‫‪37‬۽ قادءش‪ ،‬ادرعي‪ ،‬اين حصور‪،‬‬ ‫‪38‬۽ اءيرون‪ ،‬ءمجدلئيل‪ ،‬احريم‪ ،‬بيت عنات‪ ،‬۽ بيت شمس ‪:‬ااڻويه شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪39‬هي نفتالي جي قبيلي جي ميراث آهي انهن جي گهرن‪ ،‬شهرن ۽ انهن جي ڳوٺن جي مطابق‪.‬‬ ‫لِ انهن جي خاندانن مطابق نڪتو‪.‬‬ ‫‪40‬۽ ستين قرعه دان جي اولد جي قبيلي ء‬ ‫صرعہ‪ ،‬اءشتاؤل‪ ،‬اءرشمش‪،‬‬ ‫‪41‬۽ انهن جي ميراث جو علئقو ا‬ ‫‪42‬و شءعلءبءينء ءو ءعلءيينء ءو ءج يهلءها‪،‬‬ ‫ء‬ ‫قرونء ‪،‬‬ ‫‪43‬و ءعلاونء ءوتء ءمنناتءهء ءو ءع ا‬ ‫ء‬ ‫ي‪ ،‬ءج يبتاون‪ ،‬بعلءت‪،‬‬ ‫‪44‬۽ اءلتء ءق ڪ‬ ‫بن بءنءبءراق‪ ،‬۽ ءگتء ءر امون‪،‬‬ ‫‪45‬۽ يهود‪ ،‬ء‬ ‫‪46‬۽ ميجرڪون‪ ،‬۽ رڪوون‪ ،‬يافو جي سامهون واري سرحد سان‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫لِ ويا ۽ ان تي قبضو ڪيو ۽ ان کي‬ ‫لِ تمام گهٽ نڪتو ‪.‬تنهنڪري دان جي اولد لشم سان وڙهڻ ء‬ ‫‪47‬۽ دان جي اولد جو علئقو انهن ء‬ ‫تلوار جي ڌڙ سان ماريو ۽ ان تي قبضو ڪيو ۽ ان ۾ رهڻ لڳا ۽ لشم کي پنهنجي پي اِ دان جي نالي تي دان سڏيو‪.‬‬ ‫‪48‬هي دان جي قبيلي جي ميراث آهي انهن جي گهراڻن موجب‪ ،‬هي شهر ۽ انهن جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪49‬جڏهن انهن زمين کي پنهنجي حدن جي مطابق ورهائڻ جو ڪم ختم ڪيو‪ ،‬تڏهن بني اسرائيل نون جي پٽ يشوع کي پنهنجي وچ ۾‬ ‫هڪ ميراث ڏني‪:‬‬ ‫‪50‬خداوند جي ڪلم موجب انهن کيس اهو شهر ڏنو جيڪو هن گهريو هو‪ ،‬يعني افرائيم جي جبل ۾ تمنت سرح ‪:‬۽ هن شهر ٺاهيو ۽ ان ۾‬ ‫رهڻ لڳو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪51‬اءليعزر ڪاهن‪ ،‬نون جو پٽ يشوع ۽ بني اسرائيل جي قبيلي جي سردارن‪ ،‬شيلو ۾‪ ،‬خيمي جي دروازي تي‪ ،‬خداوند جي حضور ۾‪ ،‬قطعو‬ ‫لڳائي‪ ،‬ميراث طور ورهائي ڇڏيا ‪.‬اهڙي طرح انهن ملڪ جي ورهاست ختم ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫‪1‬خداوند يشوع سان پڻ ڳالهايو‪ ،‬چيو تہ‪،‬‬ ‫موسي جي هٿان ٻڌايو هو‪:‬‬ ‫کي‬ ‫اوهان‬ ‫مون‬ ‫بابت‬ ‫جن‬ ‫ڪريو‪،‬‬ ‫مقرر‬ ‫شهر‬ ‫جا‬ ‫پناه‬ ‫لِ‬ ‫‪2‬بني اسرائيلن کي چئو تہ پنهنجي ء‬ ‫ي‬ ‫‪3‬ته جيئن اهو قاتل جيڪو ڪنهن به شخص کي بي خبر ۽ بي خبري ءِ ۾ ماري ٿو‪ ،‬اتي ڀڄي وڃي سگهي ‪:‬۽ اهي خون جو بدلو وٺندڙ کان‬ ‫توهان جي پناهه گاهه هوندا‪.‬‬ ‫‪4‬۽ جڏهن ڪو ماڻهو انهن شهرن مان ڪنهن هڪ ڏانهن ڀڄي وڃي ته اهو شهر جي دروازي تي بيٺو هوندو ۽ ان شهر جي بزرگن جي‬ ‫جاِ ڏيندا ته جيئن هو انهن ۾ رهي سگهي‪.‬‬ ‫ڪنن ۾ پنهنجو ڪيس ٻڌائيندو‪ ،‬ته اهي کيس شهر ۾ پاڻ وٽ وٺي ويندا ۽ کيس هڪ ء‬ ‫‪5‬۽ جيڪڏهن خون جو بدلو وٺندڙ ان جي پٺيان پوي ته اهي قاتل کي ان جي هٿ ۾ نه ڏين‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي پاڙيسري کي بي‬ ‫خبري ءِ سان ماريو هو ۽ اڳ ۾ ان کان نفرت نه ڪئي هئي‪.‬‬ ‫لِ جماعت جي اڳيان بيٺو نه ٿئي‪ ،‬۽ جيستائين انهن ڏينهن ۾ سردار ڪاهن جي موت نه‬ ‫‪6‬۽ هو انهي ءِ شهر ۾ رهندو‪ ،‬جيستائين هو فيصلي ء‬ ‫‪.‬پوِ قاتل واپس اچي پنهنجي شهر ۾ ۽ پنهنجي گهر ۾‪ ،‬انهي ءِ شهر ۾ جتان ڀڄي ويو هو‪.‬‬ ‫ٿئي ء‬ ‫‪7‬۽ انهن نفتالي جي جبل تي گليل ۾ قادش‪ ،‬افرائيم جي جبل تي شڪم ۽ يهوداہ جي جبل تي قريت اربع‪ ،‬جيڪو حبرون آهي‪ ،‬مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اردن جي ٻئي پار يريحو جي اوڀر ۾‪ ،‬انهن روبين جي قبيلي مان ميدان تي بيابان ۾ بصر‪ ،‬۽ جاد جي قبيلي مان جلعاد ۾ راموت ۽ منسي‬ ‫جي قبيلي مان باشان ۾ جولن مقرر ڪيا‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيا ويا هئا‪ ،‬ته جيئن جيڪو به ڪنهن کي بي خبر قتل ڪري‪ ،‬اهو‬ ‫لِ ۽ انهن ۾ رهندڙ پرديسي ء‬ ‫‪9‬اهي شهر سڀني بني اسرائيلن ء‬ ‫اتي ڀڄي وڃي ۽ خون جو بدلو وٺندڙ جي هٿان نه مري‪ ،‬جيستائين هو جماعت جي سامهون نه بيٺو‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫‪1‬پوِ لوين جي خاندانن جا سردار اءليعزر ڪاهن‪ ،‬نون جي پٽ يشوع ۽ بني اسرائيل جي قبيلن جي خاندانن جي سردارن وٽ آيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ شهر ۽ اسان‬ ‫‪2‬۽ انهن ڪنعان جي ملڪ ۾ شيلو ۾ انهن سان ڳالهايو‪ ،‬چيو ته‪ ،‬خداوند‬ ‫موسي جي هٿان حڪم ڏنو آهي ته اسان کي رهڻ ء‬ ‫ي‬ ‫لِ ان جي چراگاهه ڏيو‪.‬‬ ‫جي ڍورن ء‬ ‫‪3‬۽ بني اسرائيل پنهنجي ميراث مان لوين کي خداوند جي حڪم تي اهي شهر ۽ انهن جون نواحيون ڏنيون‪.‬‬ ‫لِ نڪتو ‪:‬۽ هارون ڪاهن جي اولد‪ ،‬جيڪي لوي هئا‪ ،‬کي يهوداہ جي قبيلي‪ ،‬شمعون جي قبيلي ۽ بنيامين‬ ‫‪4‬۽ قارعہ قء ءهاتين جي خاندانن ء‬ ‫جي قبيلي مان تيرهن شهر مليا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ باقي قهاٿ جي اولد کي افرائيم جي قبيلي جي گهراڻن مان‪ ،‬دان جي قبيلي مان ۽ منسي ءِ جي اڌ قبيلي مان ڏه شهر مليا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ جيرشون جي اولد کي اءشڪار جي قبيلي جي خاندانن مان‪ ،‬آشر جي قبيلي مان‪ ،‬نفتالي جي قبيلي مان ۽ باشان ۾ منسي جي اڌ قبيلي مان‬ ‫تيرهن شهر مليا‪.‬‬ ‫‪7‬مراري جي اولد کي سندن گهراڻن موجب روبين جي قبيلي مان‪ ،‬جاد جي قبيلي مان ۽ زبولون جي قبيلي مان ٻارهن شهر مليا‪.‬‬ ‫موسي جي هٿان حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ بني اسرائيل لوين کي اهي شهر ۽ انهن جون نواحيون ڏنيون‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫ي‬ ‫‪9‬۽ انهن يهوداہ جي اولد جي قبيلي مان ۽ شمعون جي اولد جي قبيلي مان‪ ،‬اهي شهر ڏنا جن جا نال هتي ذڪر ڪيا ويا آهن‪،‬‬ ‫‪10‬جيڪي هارون جي اولد کي مليا‪ ،‬جيڪي قهات جي خاندانن مان هئا‪ ،‬جيڪي لوي جي اولد مان هئا ‪:‬ڇاڪاڻ ته پهريون قرعه انهن‬ ‫جو هو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ انهن انهن کي عناق جي پي اِ اربع جو شهر ڏنو‪ ،‬جيڪو حبرون آهي‪ ،‬يهوداہ جي ٽڪري ءِ واري علئقي ۾‪ ،‬۽ ان جي چوڌاري ان‬ ‫جي چراگاهن سان گڏ‪.‬‬ ‫لِ ڏنا‪.‬‬ ‫‪12‬پر شهر جون زمينون ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬انهن يفنه جي پٽ ڪالب کي سندس ملڪيت ء‬ ‫‪13‬اهڙي ءِ طرح انهن هارون ڪاهن جي اولد کي حبرون ۽ ان جي مضافات ڏنا‪ ،‬ته جيئن قاتل جي پناهه جو شهر هجي؛ ۽ لبنا ۽ ان جي‬ ‫مضافات‪،‬‬ ‫‪14‬۽ يتير سندس نواحي علئقن سان‪ ،‬۽ استموع سندس نواحي علئقن سان‪،‬‬ ‫‪15‬۽ حولون سندس نواحين سان‪ ،‬۽ دبير سندس نواحين سان‪،‬‬ ‫‪16‬۽ عين ۽ سندس نواح‪ ،‬يوطہ ۽ سندس نواح‪ ،‬۽ بيت شمس ۽ سندس نواح‪ ،‬انهن ٻن قبيلن مان نءو شهر هئا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ بنيامين جي قبيلي مان‪ ،‬جبعون ۽ سندس نواح‪ ،‬جبع ۽ سندس نواح‪،‬‬ ‫‪18‬عنتوت ۽ سندس نواح ۽ علمون ۽ سندس نواح ‪-‬چار شهر‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪19‬هارون جي اولد‪ ،‬يعني ڪاهنن جا سڀ شهر تيرهن شهر هئا ۽ انهن جي نواحي زمين هئي‪.‬‬ ‫عقدي جا‬ ‫‪20‬۽ قهات جي اولد جي خاندانن‪ ،‬يعني لوي جيڪي قهات جي اولد مان باقي رهيا‪ ،‬انهن کي افرائيم جي قبيلي مان پنهنجي ا‬ ‫شهر مليا‪.‬‬ ‫لِ پناه جو شهر هجي؛ ۽ جزر ۽ سندس‬ ‫‪21‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن انهن کي شڪم ۽ سندس نواحيون ڏنيون‪ ،‬جبل افرائيم ۾‪ ،‬ته جيئن خوني ء‬ ‫نواحيون‪،‬‬ ‫بصيم ۽ سندس نواح ۽ بيت حورون ۽ سندس نواح ‪-‬چار شهر‪.‬‬ ‫‪22‬۽ قء ء‬ ‫‪23‬۽ دان جي قبيلي مان‪ ،‬اءلتقيہ ۽ سندس نواح‪ ،‬جبتون ۽ سندس نواح‪،‬‬ ‫‪24‬ايالون ۽ سندس نواح‪ ،‬گتر ءرمون ۽ سندس نواح ‪:‬چار شهر‪.‬‬ ‫گتر ڪمون ۽ سندس نواح‪ ،‬ٻہ شهر‪.‬‬ ‫‪25‬۽ منسڪي جي اڌ قبيلي مان‪ ،‬تنخ ۽ سندس نواح ۽ ء‬ ‫لِ سڀ شهر ڏهه ۽ انهن جون نواحيون هيون‪.‬‬ ‫‪26‬باقي قهات جي خاندانن ء‬ ‫‪27‬۽ لوين جي گهراڻن مان‪ ،‬گرشون جي اولد کي‪ ،‬منسي جي ٻئي اڌ قبيلي مان‪ ،‬بسن ۾ گولن ۽ ان جي نواحي ڏني‪ ،‬ته جيئن خوني جي‬ ‫پناهه جو شهر هجي؛ ۽ بعشترہ ۽ ان جي نواحي‪ ،‬ٻہ شهر ڏنا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ اءشڪار جي قبيلي مان‪ ،‬قيسون سندس نواح سان‪ ،‬دبارہ سندس نواح سان‪،‬‬ ‫‪29‬يرموت ۽ سندس نواح‪ ،‬عينجنيم ۽ سندس نواح ‪:‬چار شهر‪.‬‬ ‫‪30‬۽ آشر جي قبيلي مان‪ ،‬ءمسال سندس نواح سان‪ ،‬عبدون سندس نواح سان‪،‬‬ ‫‪31‬حلقات ۽ سندس نواح ۽ رحوب ۽ سندس نواح ‪-‬چار شهر‪.‬‬ ‫‪32‬۽ نفتالي جي قبيلي مان‪ ،‬گليل ۾ قادش ۽ سندس نواحيون‪ ،‬جيڪو خوني جي پناهه جو شهر هو؛ ۽ هموت دور ۽ سندس نواحيون‪ ،‬۽‬ ‫قرطان ۽ سندس نواحيون‪ ،‬ٽي شهر ڏنا ويا‪.‬‬ ‫‪33‬گرشونين جا سڀ شهر سندن خاندانن موجب تيرهن شهر ۽ انهن جون نواحيون هيون‪.‬‬ ‫‪34‬۽ مراري جي اولد جي خاندانن کي‪ ،‬باقي لوي کي‪ ،‬زبولون جي قبيلي مان‪ ،‬ياقنعام ۽ سندس نواح ۽ قرطا ۽ سندس نواح‪،‬‬ ‫‪35‬دءمنہ ۽ سندس نواح‪ ،‬نحلل ۽ سندس نواح؛ چار شهر‪.‬‬ ‫‪36‬۽ روبن جي قبيلي مان بصر ۽ سندس نواح‪ ،‬يحض ۽ سندس نواح‪،‬‬ ‫‪37‬قديموت ۽ سندس نواح ۽ مفعت ۽ سندس نواح ‪-‬چار شهر‪.‬‬ ‫‪38‬۽ جاد جي قبيلي مان‪ ،‬جلعاد ۾ راموت ۽ سندس نواح‪ ،‬ته جيئن خوني جي پناهه جو شهر هجي؛ ۽ محنائم ۽ سندس نواح‪،‬‬ ‫‪39‬حسبون ۽ سندس نواح ۽ يعزير ۽ سندس نواح ‪-‬ڪل چار شهر‪.‬‬ ‫لِ سندن خاندانن جي حساب سان سڀ شهر‪ ،‬جيڪي لوي جي خاندانن مان باقي رهيا‪ ،‬انهن جي قرعہ ۾‬ ‫‪40‬تنهنڪري مراري جي اولد ء‬ ‫ٻارهن شهر هئا‪.‬‬ ‫‪41‬بني اسرائيل جي قبضي ۾ لوين جا سڀ شهر اٺيتاليهه شهر ۽ انهن جي نواحي زمين هئا‪.‬‬ ‫‪42‬اهي شهر هر هڪ پنهنجي نواحي علئقن سان گڏ هئا ‪:‬اهي سڀ شهر اهڙي طرح هئا‪.‬‬ ‫‪43‬۽ خداوند بني اسرائيل کي اهو سڄو ملڪ ڏنو جيڪو هن سندن ابن ڏاڏن کي ڏيڻ جو قسم کنيو هو؛ ۽ انهن ان تي قبضو ڪيو ۽ ان ۾‬ ‫رهڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪44‬۽ خداوند انهن کي چوڌاري آرام ڏنو‪ ،‬جيئن هن انهن جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو ‪:‬۽ انهن جي سڀني دشمنن مان ڪو به انهن جي‬ ‫سامهون نه بيٺو‪ ،‬خداوند انهن جي سڀني دشمنن کي انهن جي هٿ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫‪45‬جيڪي سٺيون ڳالهيون خداوند اسرائيل جي گهراڻي سان ڪيون هيون‪ ،‬انهن مان ڪا به هڪ به ناڪام نه ٿي؛ سڀ پوريون ٿيون‪.‬‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫‪1‬پوِ يشوع روبين‪ ،‬جاد ۽ منسي ءِ جي اڌ قبيلي کي سڏايو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫موسي اوهان کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬۽ جيڪو ڪجهہ مون‬ ‫‪2‬۽ انهن کي چيو تہ ”اوهان سڀ ڪجهہ سنڀاليو آهي جيڪو خداوند جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫اوهان کي حڪم ڏنو هو تنهن ۾ اوهان منهنجي آواز تي عمل ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪3‬اوهان گهڻن ڏينهن کان اڄ تائين پنهنجن ڀائرن کي نہ ڇڏيو آهي‪ ،‬پر خداوند پنهنجي خدا جي حڪم جي تابعداري ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هاڻي خداوند توهان جي خدا توهان جي ڀائرن کي آرام ڏنو آهي‪ ،‬جيئن هن انهن سان واعدو ڪيو هو ‪.‬تنهن ڪري هاڻي موٽي وڃو ۽‬ ‫موسي توهان کي اردن جي پار ڏنو هو‪.‬‬ ‫پنهنجن خيمن ڏانهن ۽ پنهنجي ملڪيت جي ملڪ ڏانهن وڃو‪ ،‬جيڪو خداوند جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫لِ احتياط ڪريو‪ ،‬تہ خداوند پنهنجي خدا‬ ‫‪5‬پر خداوند جي ٻانهي‬ ‫موسي اوهان کي جيڪو حڪم ۽ شريعت ڏني آهي‪ ،‬تنهن تي عمل ڪرڻ ء‬ ‫ي‬ ‫سان پيار ڪريو‪ ،‬سندس سڀني طريقن تي هلو‪ ،‬سندس حڪمن تي عمل ڪريو‪ ،‬۽ ساڻس لڪل رهو‪ ،‬۽ پنهنجي سڄي دل ۽ پنهنجي سڄي‬ ‫جان سان سندس خدمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ يشوع انهن کي برڪت ڏني ۽ انهن کي موڪل ڏني ‪:‬۽ اهي پنهنجن خيمن ڏانهن ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫موسي بسن ۾ ملڪيت ڏني هئي ‪:‬پر ان جي ٻئي اڌ کي يشوع انهن جي ڀائرن جي وچ ۾ اردن جي هن‬ ‫‪7‬هاڻي منسي ءِ جي قبيلي جي اڌ کي‬ ‫ي‬ ‫پار اولهه طرف ڏنو ‪.‬۽ جڏهن يشوع انهن کي به انهن جي خيمن ڏانهن موڪليو‪ ،‬تڏهن هن انهن کي برڪت ڏني‪،‬‬ ‫‪8‬۽ هن انهن کي چيو ته‪” ،‬گهڻو مال ۽ ڍور‪ ،‬چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬پيتل‪ ،‬لوهه ۽ گهڻين ڪپڙن سان پنهنجن خيمن ڏانهن واپس وڃو ‪:‬پنهنجن‬ ‫دشمنن جي لاٽ کي پنهنجن ڀائرن سان ورهايو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ روبين ۽ جاد جا اولد ۽ منسي جو اڌ قبيلو موٽي آيا ۽ بني اسرائيل کان شيلوہ‪ ،‬جيڪو ڪنعان جي ملڪ ۾ آهي‪ ،‬نڪري ويا ته جيئن‬ ‫ء‬ ‫موسي جي هٿان چيو‬ ‫خداوند‬ ‫جيئن‬ ‫هو‪،‬‬ ‫ويو‬ ‫ملي‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫جيڪو‬ ‫ڏانهن‪،‬‬ ‫ملڪ‬ ‫جي‬ ‫ملڪيت‬ ‫جي‬ ‫انهن‬ ‫يعني‬ ‫وڃن‪،‬‬ ‫ڏانهن‬ ‫ملڪ‬ ‫جي‬ ‫جلعاد‬ ‫ي‬ ‫هو‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪10‬۽ جڏهن اهي اردن جي سرحدن تي پهتا‪ ،‬جيڪي ڪنعان جي ملڪ ۾ آهن‪ ،‬تڏهن روبين ۽ جاد جي اولد ۽ منسي جي اڌ قبيلي اتي اردن‬ ‫لِ هڪ وڏي قربانگاهه‪.‬‬ ‫جي ڪناري تي هڪ قربانگاهه ٺاهي‪ ،‬ڏسڻ ء‬ ‫‪11‬۽ بني اسرائيلن ٻڌو تہ ڏسو‪ ،‬روبين‪ ،‬جاد ۽ منسي ءِ جي اڌ قبيلي ڪنعان جي ملڪ جي سامهون‪ ،‬اردن جي سرحدن تي‪ ،‬بني اسرائيل‬ ‫جي گذرگاهه تي هڪ قربانگاهه ٺاهي آهي‪.‬‬ ‫لِ وڃي‪.‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫جنگ‬ ‫سان‬ ‫انهن‬ ‫جيئن‬ ‫ته‬ ‫ٿي‪،‬‬ ‫گڏ‬ ‫۾‬ ‫شيلو‬ ‫جماعت‬ ‫سڄي‬ ‫جي‬ ‫اسرائيل‬ ‫بني‬ ‫‪12‬۽ جڏهن بني اسرائيلن اهو ٻڌو‪ ،‬تڏهن‬ ‫ء‬ ‫‪13‬۽ بني اسرائيلن روبين جي اولد‪ ،‬جاد جي اولد ۽ منسي جي اڌ قبيلي ڏانهن‪ ،‬ءجلعاد جي ملڪ ۾‪ ،‬اءليعزر ڪاهن جي پٽ فينحاس کي‬ ‫موڪليو‪،‬‬ ‫‪14‬۽ ساڻس گڏ ڏهه سردار‪ ،‬هر سردار جي گهر مان هڪ سردار بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان؛ ۽ هر هڪ هزارين بني اسرائيل مان‬ ‫پنهنجي ابن ڏاڏن جي گهر جو سردار هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اهي روبين جي اولد‪ ،‬جاد جي اولد ۽ منسي جي اڌ قبيلي وٽ‪ ،‬جلعاد جي ملڪ ۾ آيا‪ ،‬۽ انهن سان ڳالهايو‪ ،‬۽ چيو تہ‪،‬‬ ‫‪16‬خداوند جي سڄي جماعت چوي ٿي تہ‪” ،‬ڇا توهان بني اسرائيل جي خدا جي خلف گناهه ڪيو آهي جو اڄ توهان خداوند جي پيروي‬ ‫لِ هڪ قربانگاهه ٺاهي آهي ته جيئن توهان اڄ خداوند جي خلف بغاوت ڪري سگهو؟“‬ ‫ڪرڻ کان ڦري ويا آهيو‪ ،‬جو توهان پنهنجي ء‬ ‫لِ تمام گهٽ آهي‪ ،‬جنهن کان اسين اڄ تائين پاڪ نه ٿيا آهيون‪ ،‬جيتوڻيڪ خداوند جي جماعت ۾ وبا هئي‪،‬‬ ‫‪17‬ڇا فغور جي گناهه اسان ء‬ ‫‪18‬پر اڄ اوهان کي خداوند جي پيروي ڪرڻ کان انڪار ڪرڻو پوندو؟ ۽ جيئن تہ اڄ اوهين خداوند جي خلف بغاوت ڪندا آهيو‪،‬‬ ‫تنهنڪري سڀاڻي هو بني اسرائيل جي سڄي جماعت تي غضب ڪندو‪.‬‬ ‫پوِ اوهين خداوند جي ملڪيت واري زمين ڏانهن وڃو‪ ،‬جتي خداوند جو‬ ‫‪19‬پر جيڪڏهن اوهان جي ملڪيت واري زمين ناپاڪ آهي‪ ،‬تہ ء‬ ‫خيمو رهندو آهي‪ ،‬۽ اسان جي وچ ۾ قبضو ڪريو ‪.‬پر خداوند جي خلف بغاوت نه ڪريو‪ ،‬۽ نڪي اسان جي خلف بغاوت ڪريو‪،‬‬ ‫لِ قربان گاہ ٺاهيو‪.‬‬ ‫خداوند اسان جي خدا جي قربان گاہ کان‬ ‫سواِ پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫شيِ ۾ گناهه نه ڪيو هو‪ ،‬۽ اسرائيل جي سڄي جماعت تي غضب نازل نه ٿيو؟ ۽ اهو ماڻهو‬ ‫‪20‬ڇا زرح جي پٽ عڪن لعنت ڪيل‬ ‫ء‬ ‫اڪيلو پنهنجي گناهه ۾ نه مارجي ويو‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ روبين ۽ جاد جي ماڻهن ۽ منسي ءِ جي اڌ قبيلي جواب ڏنو ۽ هزارين بني اسرائيل جي سردارن کي چيو تہ‬ ‫ء‬ ‫‪22‬خداوند خدائن جو خدا‪ ،‬خداوند خدائن جو خدا‪ ،‬هو ڄاڻي ٿو‪ ،‬۽ اسرائيل کي به ڄاڻيندو؛ جيڪڏهن اهو بغاوت ۾ هجي يا جيڪڏهن‬ ‫خداوند جي خلف خطا ۾ هجي‪( ،‬اسان کي اڄ نه بچايو‪)،‬‬ ‫لِ هڪ قربان ⁠گاهہ ٺاهي آهي تہ جيئن خداوند جي پيروي ڪرڻ کان ڦري وڃون‪ ،‬يا جيڪڏهن ان تي ساڙڻ جي‬ ‫‪23‬ڇا اسان پنهنجي ء‬ ‫قرباني يا گوشت جي قرباني پيش ڪريون‪ ،‬يا جيڪڏهن ان تي سلمتي ءِ جون قربانيون پيش ڪريون‪ ،‬تہ خداوند پاڻ ئي ان جو حساب‬ ‫وٺي‪.‬‬ ‫شيِ جي ڊپ کان نه ڪيو آهي‪ ،‬ته جيئن ايندڙ وقت ۾ توهان جا ٻار اسان جي ٻارن کي چئي سگهن ته توهان‬ ‫‪24‬۽ جيڪڏهن اسان اهو هن‬ ‫ء‬ ‫جو اسرائيل جي خدا خداوند سان ڇا واسطو آهي؟‬ ‫‪25‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اردن کي اسان ۽ اوهان جي وچ ۾ سرحد بڻايو آهي‪ ،‬اي روبن جا اولد ۽ جاد جا اولد‪ ،‬اوهان جو خداوند ۾ ڪو‬ ‫حصو ڪونهي‪ ،‬تنهنڪري اوهان جا ٻار اسان جي ٻارن کي خداوند کان ڊڄڻ کان روڪيندا‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ ۽ نہ ئي قرباني ءِ ء‬ ‫لِ هڪ قربان ⁠گاهہ ٺاهڻ جي تياري ڪريون‪ ،‬نہ تہ ساڙڻ جي قرباني ء‬ ‫‪26‬تنهنڪري اسان چيو تہ هاڻي اسان ء‬ ‫‪27‬پر اهو اسان جي ۽ توهان جي وچ ۾ ۽ اسان جي ايندڙ نسلن جي وچ ۾ هڪ شاهد هجي ته جيئن اسين پنهنجين ساڙڻ وارين قربانين‪،‬‬ ‫قربانين ۽ سلمتي ءِ جي قربانين سان سندس اڳيان خداوند جي خدمت ڪريون؛ ته جيئن ايندڙ وقت ۾ توهان جا ٻار اسان جي ٻارن کي نه‬ ‫چون ته توهان جو خداوند ۾ ڪو به حصو ناهي‪.‬‬ ‫‪28‬تنهن ڪري اسان چيو ته‪ ،‬جڏهن اهي اسان کي يا ايندڙ وقت ۾ اسان جي نسلن کي ائين چوندا‪ ،‬ته اسين ٻيهر چئي سگهون ٿا‪ ،‬ته ڏسو‬ ‫لِ ‪.‬پر اهو اسان ۽ توهان‬ ‫لِ ۽ نه قربانين ء‬ ‫خداوند جي قربانگاهه جو نمونو‪ ،‬جيڪو اسان جي ابن ڏاڏن ٺاهيو هو‪ ،‬نه ساڙڻ جي قربانين ء‬ ‫جي وچ ۾ هڪ شاهد آهي‪.‬‬ ‫‪29‬خدا نه ڪري ته اسين خداوند جي خلف بغاوت ڪريون ۽ اڄ خداوند جي پيروي ڪرڻ کان ڦري وڃون‪ ،‬۽ خداوند اسان جي خدا جي‬ ‫لِ هڪ قربانگاهه ٺاهيون‪.‬‬ ‫قربانگاهه کان‬ ‫سواِ‪ ،‬جيڪا سندس خيمه جي اڳيان آهي‪ ،‬ساڙڻ وارين قربانين‪ ،‬ميوي جي قربانين يا قربانين ء‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ جڏهن فينحاس ڪاهن‪ ،‬جماعت جي سردارن ۽ هزارين بني اسرائيلن جي سردارن جيڪي ساڻس گڏ هئا‪ ،‬اهي ڳالهيون ٻڌيون جيڪي‬ ‫روبن جي اولد‪ ،‬جاد جي اولد ۽ منسي جي اولد چيون هيون‪ ،‬ته انهن کي خوشي ٿي‪.‬‬ ‫‪31‬۽ اليعزر ڪاهن جي پٽ فينحاس‪ ،‬روبن جي ٻارن‪ ،‬جاد جي ٻارن ۽ منسي جي ٻارن کي چيو ته‪" ،‬اڄ اسان کي خبر آهي ته خداوند‬ ‫اسان جي وچ ۾ آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته توهان خداوند جي خلف هي گناهه نه ڪيو آهي ‪.‬هاڻي توهان بني اسرائيل کي خداوند جي هٿ کان بچايو‬ ‫آهي"‪.‬‬ ‫‪32‬۽ اليعزر ڪاهن جو پٽ فينحاس ۽ سردار‪ ،‬روبن ۽ جاد جي اولد کان‪ ،‬جلعاد جي ملڪ مان‪ ،‬ڪنعان جي ملڪ ۾‪ ،‬بني اسرائيلن ڏانهن‬ ‫موٽيا‪ ،‬۽ انهن کي خبر ڏني‪.‬‬ ‫‪33‬۽ اها ڳالهه بني اسرائيل کي پسند آئي؛ ۽ بني اسرائيل خدا جي واکاڻ ڪئي‪ ،‬۽ انهن جو ارادو نه هو ته انهن تي جنگ ۾ چڙهائي ڪن‪،‬‬ ‫انهي ملڪ کي تباهه ڪن جتي روبن ۽ جاد جا ماڻهو رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪34‬۽ روبين ۽ جاد جي اولد قربان گاہ جو نالو عد رکيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اها اسان جي وچ ۾ شاهدي ڏيندي ته خداوند خدا آهي‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫پوِ‪ ،‬يشوع پوڙهو ۽ عمر ۾ ڪمزور‬ ‫‪1‬۽ جڏهن خداوند بني اسرائيل کي انهن جي چوڌاري سڀني دشمنن کان آرام ڏنو ته گهڻي وقت کان ء‬ ‫ٿي ويو‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪2‬۽ يشوع سڀني بني اسرائيلن‪ ،‬۽ انهن جي بزرگن‪ ،‬۽ انهن جي سربراهن‪ ،‬۽ انهن جي ججن ۽ انهن جي آفيسرن کي سڏيو ۽ انهن کي چيو‬ ‫ته‪ ،‬مان پوڙهو ۽ عمر ۾ ٿڪل آهيان‪.‬‬ ‫‪3‬۽ اوهان سڀ ڪجهہ ڏٺو آهي جيڪو خداوند اوهان جي خدا اوهان جي ڪري انهن سڀني قومن سان ڪيو آهي؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند‬ ‫لِ وڙهيو آهي‪.‬‬ ‫اوهان جو خدا اهو آهي جيڪو اوهان ء‬ ‫‪4‬ڏسو‪ ،‬مون توهان ۾ اهي قومون جيڪي باقي آهن‪ ،‬انهن کي ورهائي ڇڏيو آهي‪ ،‬ته جيئن توهان جي قبيلن جي ميراث هجي‪ ،‬اردن کان‬ ‫وٺي‪ ،‬انهن سڀني قومن سان گڏ جن کي مون ڪٽيو آهي‪ ،‬اولهه طرف وڏي سمنڊ تائين‪.‬‬ ‫‪5‬۽ خداوند اوهان جو خدا‪ ،‬اهو انهن کي اوهان جي اڳيان ڪڍي ڇڏيندو ۽ اوهان جي نظر کان انهن کي ڌڪي ڇڏيندو؛ ۽ اوهين انهن جي‬ ‫ملڪ تي قبضو ڪندا‪ ،‬جيئن خداوند اوهان جي خدا اوهان سان واعدو ڪيو آهي‪.‬‬ ‫موسي جي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل سڀني ڳالهين تي عمل ڪريو‪ ،‬تہ جيئن اوهين ان کان‬ ‫‪6‬تنهنڪري اوهين تمام گهڻو حوصلو رکو ۽‬ ‫ي‬ ‫ساڄي يا کاٻي پاسي نہ امڙيو‪.‬‬ ‫‪7‬تہ جيئن اوهين انهن قومن ۾ نہ وڃو‪ ،‬جيڪي اوهان ۾ باقي آهن؛ نڪي انهن جي ديوتائن جو نالو وٺو‪ ،‬نڪي انهن جي قسم کڻو‪ ،‬نڪي‬ ‫انهن جي عبادت ڪريو‪ ،‬نڪي انهن جي اڳيان سجدو ڪريو‪:‬‬ ‫‪8‬پر خداوند پنهنجي خدا سان لڪل رهو‪ ،‬جيئن اوهان اڄ تائين ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو خداوند اوهان جي اڳيان وڏين ۽ طاقتور قومن کي ڪڍي ڇڏيو آهي‪ ،‬پر اوهان جي حوالي سان‪ ،‬اڄ تائين ڪوبہ ماڻهو اوهان‬ ‫ء‬ ‫جي اڳيان بيهي نہ سگهيو آهي‪.‬‬ ‫لِ وڙهندو آهي‪ ،‬جيئن هن اوهان‬ ‫‪10‬اوهان مان هڪڙو ماڻهو هزار ماڻهن کي ڇڪيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اوهان جو خدا‪ ،‬اهو اوهان ء‬ ‫سان واعدو ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪11‬تنهنڪري اوهين پاڻ تي ڌيان ڏيو تہ اوهين خداوند پنهنجي خدا سان پيار ڪريو‪.‬‬ ‫‪12‬ٻي صورت ۾ جيڪڏهن توهان ڪنهن به طرح پوئتي هٽو‪ ،‬۽ انهن قومن جي باقي بچيل ماڻهن سان‪ ،‬يعني انهن سان جيڪي توهان ۾‬ ‫رهيل آهن‪ ،‬لڪجي وڃو‪ ،‬۽ انهن سان شاديون ڪريو‪ ،‬۽ انهن سان گڏ وڃو‪ ،‬۽ اهي توهان سان گڏ هجن‪:‬‬ ‫لِ ڦندي ۽ ڦندي‪،‬‬ ‫‪13‬پڪ ڄاڻو ته خداوند توهان جو خدا هاڻي انهن قومن مان ڪنهن کي به توهان جي اڳيان نه ڪڍندو‪ ،‬پر اهي توهان ء‬ ‫توهان جي پاسن ۾ کوڙا ۽ توهان جي اکين ۾ ڪنڊا هوندا‪ ،‬جيستائين توهان هن سٺي ملڪ مان ناس نه ٿي وڃو جيڪو خداوند توهان جي‬ ‫خدا توهان کي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪14‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اڄ مان سڄي زمين جي رستي تي وڃي رهيو آهيان ‪:‬۽ توهان پنهنجي سڀني دلين ۽ پنهنجي سڀني روحن ۾ ڄاڻو ٿا ته انهن‬ ‫سڀني سٺين شين مان هڪ به ناڪام نه ٿي آهي جيڪي خداوند توهان جي خدا توهان بابت چيو هو ‪.‬سڀ توهان سان ٿيون آهن‪ ،‬۽ انهن مان‬ ‫هڪ به ناڪام نه ٿي آهي‪.‬‬ ‫‪15‬تنهن ڪري ائين ٿيندو‪ ،‬جيئن سڀ سٺيون شيون توهان تي آيون آهن‪ ،‬جن جو واعدو خداوند توهان جي خدا توهان سان ڪيو هو‪ ،‬تيئن‬ ‫خداوند توهان تي سڀ بڇڙيون شيون آڻيندو‪ ،‬جيستائين هو توهان کي هن سٺي ملڪ مان ناس نه ڪري جيڪو خداوند توهان جي خدا‬ ‫توهان کي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪16‬جڏهن توهان خداوند پنهنجي خدا جي عهد جي ڀڃڪڙي ڪندا‪ ،‬جيڪو هن توهان کي حڪم ڏنو هو ۽ وڃي ٻين ديوتائن جي عبادت‬ ‫پوِ خداوند جو غضب توهان تي ڀڙڪندو‪ ،‬۽ توهان جلد ئي ان سٺي ملڪ مان ناس ٿي ويندا جيڪو هن‬ ‫ڪندا ۽ انهن کي سجدو ڪندا‪ ،‬ته ء‬ ‫توهان کي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫‪1‬۽ يشوع بني اسرائيل جي سڀني قبيلن کي شڪم ۾ گڏ ڪيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي بزرگن‪ ،‬انهن جي سردارن‪ ،‬۽ انهن جي ججن ۽ انهن جي‬ ‫آفيسرن کي سڏيو؛ ۽ اهي پاڻ کي خدا جي اڳيان پيش ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ يشوع سڀني ماڻهن کي چيو تہ‪ ،‬خداوند بني اسرائيل جو خدا ائين فرمائي ٿو تہ‪ ،‬اوهان جا ابا ڏاڏا پراڻي زماني ۾ دريا ءِ جي ٻئي ڪناري‬ ‫تي رهندا هئا‪ ،‬يعني ابراهيم جو پي اِ ۽ ناحور جو پي اِ تارح ‪:‬۽ اهي ٻين ديوتائن جي عبادت ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مون اوهان جي پي اِ ابراهيم کي دريا ءِ جي ٻئي پار کان ڪڍيو‪ ،‬۽ کيس ڪنعان جي سڄي ملڪ ۾ گهمايو‪ ،‬۽ سندس اولد کي وڌايو‪ ،‬۽‬ ‫کيس اسحاق ڏنو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مون اسحاق کي يعقوب ۽ عيسو ڏنا ‪:‬۽ مون عيسو کي شعير جبل ڏنو ته جيئن ان جو مالڪ ٿئي؛ پر يعقوب ۽ سندس اولد مصر ۾ لهي‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫پوِ مون اوهان کي ڪڍيو‪.‬‬ ‫‪5‬مون‬ ‫موسي ۽ هارون کي پڻ موڪليو‪ ،‬۽ مصر تي آفت آئي‪ ،‬جيئن مون انهن ۾ ڪيو ‪:‬۽ ء‬ ‫ي‬ ‫‪6‬۽ مان اوهان جي ابن ڏاڏن کي مصر مان ڪڍي آيس‪ ،‬۽ اوهين سمنڊ تائين آيا؛ ۽ مصري اوهان جي ابن ڏاڏن جي پٺيان رتهن ۽ گهوڙن‬ ‫سان گڏ ڳاڙهي سمنڊ تائين پيڇو ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جڏهن انهن خداوند کي پڪاريو‪ ،‬تڏهن هن توهان ۽ مصرين جي وچ ۾ اوندهه پيدا ڪئي‪ ،‬۽ سمنڊ کي انهن تي لٿو ۽ انهن کي ڍڪي‬ ‫ڇڏيو؛ ۽ توهان جي اکين ڏٺو آهي ته مون مصر ۾ ڇا ڪيو آهي ‪:‬۽ توهان هڪ ڊگهي عرصي تائين بيابان ۾ رهيا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ مون اوهان کي امورين جي ملڪ ۾ آندو‪ ،‬جيڪي اردن جي پار رهندا هئا؛ ۽ اهي اوهان سان وڙهيا؛ ۽ مون انهن کي اوهان جي هٿ ۾‬ ‫ڏنو‪ ،‬تہ جيئن اوهين انهن جي ملڪ تي قبضو ڪريو؛ ۽ مون انهن کي اوهان جي اڳيان ناس ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ موآب جي بادشاهه‪ ،‬صفور جو پٽ بالق اٿيو ۽ اسرائيل سان جنگ ڪئي‪ ،‬۽ بعور جي پٽ بلعام کي سڏي موڪليو ته توهان تي‬ ‫ء‬ ‫لعنت ڪري‪:‬‬ ‫‪10‬پر مون بلعام جي ڳالهه نه ٻڌي‪ ،‬تنهن ڪري هن اڃا تائين توهان کي برڪت ڏني ‪:‬۽ مون توهان کي سندس هٿ کان بچايو‪.‬‬

‫جوشوا‬

‫‪11‬۽ اوهين اردن پار ڪري يريحو ۾ آيا ۽ يريحو جا ماڻهو اوهان سان جنگ ڪئي‪ ،‬يعني اموري‪ ،‬فرزي‪ ،‬ڪنعاني‪ ،‬ءحتي‪ ،‬جرگاشي‪،‬‬ ‫حوي ۽ يبوسي؛ ۽ مون انهن کي اوهان جي هٿ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ مون اوهان جي اڳيان ڀانڀو موڪليو‪ ،‬جنهن اوهان جي اڳيان ٻن اموري بادشاهن کي ڪڍي ڇڏيو؛ پر اوهان جي تلوار سان ۽ نڪي‬ ‫اوهان جي ڪمان سان‪.‬‬ ‫‪13‬۽ مون اوهان کي هڪ زمين ڏني آهي جنهن تي اوهان محنت نه ڪئي هئي‪ ،‬۽ اهي شهر جيڪي اوهان ٺاهيا نہ هئا‪ ،‬۽ اوهين انهن ۾‬ ‫رهو ٿا ‪.‬انگورن جي باغن ۽ زيتون جي باغن مان جيڪي اوهان نه پوکيا هئا‪ ،‬اوهين کائو ٿا‪.‬‬ ‫‪14‬تنهنڪري هاڻي خداوند کان ڊڄو ۽ سندس عبادت سچائي ءِ ۽ سچائي ءِ سان ڪريو ‪:‬۽ انهن ديوتائن کي پري ڪريو جن جي اوهان جا‬ ‫ابا ڏاڏا دريا ءِ جي پار ۽ مصر ۾ پوڄا ڪندا هئا‪ ،‬۽ خداوند جي عبادت ڪريو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ جيڪڏهن توهان کي خداوند جي خدمت ڪرڻ بڇڙو لڳي ٿو‪ ،‬ته اڄ ئي چونڊيو ته توهان ڪنهن جي عبادت ڪندا؛ ڇا اهي ديوتا جن‬ ‫جي توهان جا ابا ڏاڏا دريا ءِ جي ٻئي پاسي عبادت ڪندا هئا‪ ،‬يا امورين جا ديوتا جن جي ملڪ ۾ توهان رهندا آهيو ‪:‬پر منهنجي ۽ منهنجي‬ ‫گهر جي ڳالهه آهي ته اسين خداوند جي خدمت ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ماڻهن جواب ڏنو ۽ چيو ته‪ ،‬خدا نه ڪري جو اسين خداوند کي ڇڏي ٻين ديوتائن جي عبادت ڪريون‪.‬‬ ‫‪17‬ڇالِ ⁠جو خداوند اسان جو خدا‪ ،‬اهو ئي آهي جيڪو اسان کي ۽ اسان جي ابن ڏاڏن کي مصر جي ملڪ مان‪ ،‬غلمي ءِ جي گهر مان‬ ‫ء‬ ‫ڪڍيو‪ ،‬۽ جنهن اسان جي نظر ۾ اهي وڏا نشان ڪيا‪ ،‬۽ اسان کي سڄي رستي ۾ محفوظ رکيو‪ ،‬جتي اسان ويا هئاسين‪ ،‬۽ انهن سڀني ماڻهن ۾‬ ‫جن مان اسين گذرياسين‪.‬‬ ‫‪18‬۽ خداوند اسان جي اڳيان سڀني ماڻهن کي‪ ،‬خاص طور تي امورين کي جيڪي ملڪ ۾ رهندا هئا‪ ،‬ڪڍي ڇڏيو ‪.‬تنهنڪري اسين پڻ‬ ‫خداوند جي عبادت ڪنداسين‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو اسان جو خدا آهي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ يشوع ماڻهن کي چيو ته‪ ،‬توهان خداوند جي خدمت نٿا ڪري سگهو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو هڪ پاڪ خدا آهي؛ هو هڪ حسد ڪندڙ خدا‬ ‫آهي؛ هو توهان جي گناهن ۽ توهان جي گناهن کي معاف نه ڪندو‪.‬‬ ‫پوِ هو توهان کي نقصان پهچائيندو ۽ توهان کي فنا‬ ‫‪20‬جيڪڏهن توهان خداوند کي ڇڏي ڏيو ۽ ڌارين معبودن جي عبادت ڪريو‪ ،‬ته ء‬ ‫ڪندو‪ ،‬جڏهن ته هن توهان سان نيڪي ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ماڻهن يشوع کي چيو ته‪ ،‬نه؛ پر اسين خداوند جي خدمت ڪنداسين‪.‬‬ ‫‪22‬۽ يشوع ماڻهن کي چيو تہ ”اوهين پاڻ شاهد آهيو تہ اوهان خداوند کي چونڊيو آهي تہ سندس خدمت ڪريو “‪.‬انهن چيو تہ ”اسين شاهد‬ ‫آهيون“‪.‬‬ ‫‪23‬تنهنڪري هن چيو تہ ”هاڻي جيڪي اوهان ۾ آهن تن کي ڪڍي ڇڏيو ۽ پنهنجي دل کي خداوند بني اسرائيل جي خدا ڏانهن مائل‬ ‫ڪريو“‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ماڻهن يشوع کي چيو ته‪ ،‬اسين خداوند اسان جي خدا جي عبادت ڪنداسين‪ ،‬۽ سندس آواز تي عمل ڪنداسين‪.‬‬ ‫لِ شڪم ۾ هڪ قانون ۽ فرمان مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫‪25‬تنهنڪري يشوع انهي ءِ ڏينهن ماڻهن سان هڪ عهد ڪيو‪ ،‬۽ انهن ء‬ ‫‪26‬۽ يشوع اهي ڳالهيون خدا جي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيا‪ ،‬۽ هڪ وڏو پٿر کڻي اتي هڪ بلوط جي هيٺان رکيائين‪ ،‬جيڪو خداوند جي‬ ‫جاِ جي ڀرسان هو‪.‬‬ ‫مقدس ء‬ ‫لِ شاهد ٿيندو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ هن خداوند جون سڀ ڳالهيون ٻڌيون آهن جيڪي‬ ‫‪27‬۽ يشوع سڀني ماڻهن کي چيو تہ ”ڏسو‪ ،‬هي پٿر اسان ء‬ ‫لِ شاهد ٿيندو‪ ،‬متان اوهين پنهنجي خدا کان انڪار نہ ڪريو‪.‬‬ ‫هن اسان سان ڳالهايون ‪.‬تنهنڪري اهو اوهان ء‬ ‫‪28‬پوِ يشوع ماڻهن کي موڪل ڏني‪ ،‬هر هڪ ماڻهو پنهنجي پنهنجي ميراث ڏانهن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ ائين ٿيو ته نون جو پٽ يشوع‪ ،‬خداوند جو ٻانهو‪ ،‬هڪ سؤ ڏهه سالن جو ٿي مري ويو‪.‬‬ ‫کان‬ ‫ڳالهين‬ ‫انهن‬ ‫‪29‬۽‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ انهن کيس سندس ميراث جي حد تي تمنت سرح ۾ دفن ڪيو‪ ،‬جيڪو افرائيم جي جبل ۾‪ ،‬جعش جي ٽڪري ءِ جي اتر طرف آهي‪.‬‬ ‫پوِ جيئرا هئا ۽‬ ‫‪31‬۽ بني اسرائيل يشوع جي سڄي زندگي ۽ انهن بزرگن جي سڀني زندگين ۾ خداوند جي خدمت ڪئي جيڪي يشوع کان ء‬ ‫لِ ڪيا هئا‪.‬‬ ‫جن خداوند جا سڀ ڪم ٻڌا هئا جيڪي هن اسرائيل ء‬ ‫‪32‬۽ يوسف جون هڏيون‪ ،‬جيڪي بني اسرائيل مصر مان ڪڍي آيا هئا‪ ،‬انهن کي شڪم ۾ دفن ڪيو‪ ،‬زمين جي هڪ ٽڪري ۾ جيڪو‬ ‫يعقوب شڪم جي پي اِ حمور جي پٽن کان هڪ سؤ چاندي ءِ جي سڪن ۾ خريد ڪيو هو ‪:‬۽ اهو يوسف جي اولد جي ميراث ٿيو‪.‬‬ ‫‪33‬۽ هارون جو پٽ اءليعزر مري ويو؛ ۽ انهن کيس هڪڙي ٽڪري تي دفن ڪيو جيڪو سندس پٽ فينحاس سان تعلق رکي ٿو‪ ،‬جيڪو‬ ‫کيس افرائيم جي جبل ۾ ڏنو ويو هو‪.‬‬