Skip to main content

Sindhi - The Book of Esther

Page 1

‫ايسٿر‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬هاڻي اهو اخسويرس جي ڏينهن ۾ ٿيو‪( ،‬هي اخسويرس آهي جيڪو هندستان کان وٺي ايٿوپيا تائين‪ ،‬هڪ سؤ ستويهه صوبن تي حڪومت‬ ‫ڪندو هو)‪:‬‬ ‫‪2‬ته انهن ڏينهن ۾‪ ،‬جڏهن بادشاهه اخسويرس پنهنجي بادشاهي جي تخت تي ويٺو هو‪ ،‬جيڪو شوشن محل ۾ هو‪،‬‬ ‫لِ هڪ دعوت ڪئي؛ فارس ۽ ميڊيا جي طاقت‪،‬‬ ‫‪3‬پنهنجي حڪومت جي ٽئين سال ۾‪ ،‬هن پنهنجن سڀني سردارن ۽ پنهنجن نوڪرن ء‬ ‫صوبن جا امير ۽ سردار‪ ،‬سندس اڳيان موجود هئا‪:‬‬ ‫‪4‬جڏهن هن پنهنجي شاندار بادشاهت جي دولت ۽ پنهنجي شاندار شان جي شان کي ڪيترن ئي ڏينهن‪ ،‬هڪ سؤ اسي ڏينهن تائين ڏيکاريو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي شوشن محل ۾ موجود هئا‪ ،‬وڏن ۽ ننڍن تائين‪ ،‬ست ڏينهن تائين‪،‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن اهي ڏينهن پورا ٿيا‪ ،‬تڏهن بادشاهه سڀني ماڻهن ء‬ ‫بادشاهه جي محل جي باغ جي صحن ۾ دعوت ڪئي‪.‬‬ ‫‪6‬جتي اڇا‪ ،‬سائو ۽ نيرو پردا هئا‪ ،‬جيڪي نفيس ڪپڙي ۽ واڱڻائي رنگن جي رسين سان چاندي ءِ جي ڪنگڻ ۽ سنگ مرمر جي ٿنڀن سان‬ ‫ٻڌل هئا ‪:‬بسترا سون ۽ چاندي ءِ جا هئا‪ ،‬ڳاڙهي‪ ،‬نيري‪ ،‬اڇي ۽ ڪاري سنگ مرمر جي فرش تي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ انهن کي سون جي ٿانون ۾ مشروب ڏنو‪( ،‬اهي ٿانون هڪ ٻئي کان مختلف هئا‪) ،‬۽ بادشاهه جي حيثيت مطابق شاهي شراب گهڻي‬ ‫مقدار ۾ ڏني‪.‬‬ ‫‪8‬۽ شراب پيئڻ قانون جي مطابق هو؛ ڪو به مجبور نه ڪيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته بادشاهه پنهنجي گهر جي سڀني آفيسرن کي مقرر ڪيو هو ته‬ ‫اهي هر ماڻهو جي مرضي مطابق ڪن‪.‬‬ ‫لِ هڪ دعوت ڪئي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ راڻي وشتي بادشاهه اخسويرس جي شاهي گهر ۾ عورتن ء‬ ‫‪10‬ستين ڏينهن تي‪ ،‬جڏهن بادشاهه جو دل شراب سان خوش هو‪ ،‬تڏهن هن مهومان‪ ،‬بءزٿا‪ ،‬حربونا‪ ،‬بگٿا‪ ،‬۽ ابگٿا‪ ،‬زيتر ۽ ڪرڪاس‪ ،‬ست‬ ‫خليفن کي حڪم ڏنو جيڪي اخسويرس بادشاهه جي حضور ۾ خدمت ڪندا هئا‪،‬‬ ‫لِ ‪:‬ڇاڪاڻ ته هو ءِ ڏسڻ‬ ‫لِ‪ ،‬ماڻهن ۽ شهزادن کي سندس خوبصورتي ڏيکارڻ ء‬ ‫‪11‬راڻي وشتي کي شاهي تاج سان بادشاهه جي اڳيان آڻڻ ء‬ ‫۾ خوبصورت هئي‪.‬‬ ‫‪12‬پر راڻي وشتي پنهنجي خليفن جي طرفان بادشاهه جي حڪم تي اچڻ کان انڪار ڪيو ‪:‬تنهن ڪري بادشاهه تمام گهڻو ڪاوڙيل هو‪ ،‬۽‬ ‫سندس غضب هن ۾ ساڙيو ويو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ بادشاهه انهن عقلمند ماڻهن کي چيو‪ ،‬جيڪي وقت ڄاڻندا هئا‪( ،‬ڇاڪاڻ ته بادشاهه جو طريقو سڀني سان اهڙو هو جيڪي قانون ۽‬ ‫ء‬ ‫فيصلي جي ڄاڻ رکندا هئا‪:‬‬ ‫‪14‬۽ سندس پٺيان ڪرشنا‪ ،‬ءشتر‪ ،‬ادماٿا‪ ،‬ترشيش‪ ،‬ميرس‪ ،‬مرسينا ۽ ميموڪن هئا‪ ،‬فارس ۽ ميڊيا جا ست شهزادا‪ ،‬جيڪي بادشاهه جو منهن‬ ‫ڏسندا هئا‪ ،‬۽ جيڪي بادشاهت ۾ پهرين نمبر تي ويٺا هئا؛)‬ ‫‪15‬اسان قانون موجب راڻي وشتي سان ڇا ڪريون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن بادشاهه اخسويرس جي حڪم تي عمل نه ڪيو آهي جيڪو خابرو‬ ‫عملدارن جي ذريعي ڏنو ويو هو؟‬ ‫‪16‬۽ ميموڪن بادشاهه ۽ شهزادن جي اڳيان جواب ڏنو ته‪ ،‬راڻي وشتي نه رڳو بادشاهه سان‪ ،‬پر سڀني شهزادن ۽ سڀني ماڻهن سان به ظلم‬ ‫ڪيو آهي جيڪي بادشاهه اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ آهن‪.‬‬ ‫‪17‬ڇاڪاڻ ته راڻي جو هي ڪم سڀني عورتن تي مشهور ٿيندو‪ ،‬تنهنڪري اهي پنهنجن مڙسن کي پنهنجي نظر ۾ حقير سمجهنديون‪،‬‬ ‫جڏهن اهو ٻڌايو ويندو ته‪ ،‬بادشاهه اخسويرس راڻي وشتي کي حڪم ڏنو ته هن جي اڳيان آندو وڃي‪ ،‬پر هو ءِ نه آئي‪.‬‬ ‫‪18‬ساڳي ءِ طرح فارس ۽ مادي جون عورتون اڄ بادشاهه جي سڀني شهزادن کي چوندا‪ ،‬جن راڻي جي ڪم بابت ٻڌو آهي ‪.‬اهڙي ءِ طرح‬ ‫تمام گهڻي توهين ۽ غضب پيدا ٿيندو‪.‬‬ ‫پوِ هن کان هڪ شاهي حڪم جاري ڪيو وڃي‪ ،‬۽ اهو فارسين ۽ مادين جي قانونن ۾ لکيو‬ ‫‪19‬جيڪڏهن بادشاهه کي خوشي ٿئي‪ ،‬ته ء‬ ‫وڃي‪ ،‬ته ان کي تبديل نه ڪيو وڃي‪ ،‬ته وشتي بادشاهه اخسويرس جي اڳيان ٻيهر نه اچي؛ ۽ بادشاهه کي سندس شاهي ملڪيت ڪنهن ٻئي‬ ‫کي ڏيڻ گهرجي جيڪا هن کان بهتر آهي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جڏهن بادشاهه جو فرمان جيڪو هو ڪندو‪ ،‬سندس سڄي سلطنت ۾ شايع ٿيندو‪( ،‬ڇاڪاڻ ته اهو وڏو آهي‪) ،‬سڀئي زالون پنهنجن‬ ‫مڙسن کي عزت ڏينديون‪ ،‬ڀلي اهي وڏا هجن يا ننڍا‪.‬‬ ‫‪21‬۽ اهو چوڻ بادشاهه ۽ شهزادن کي پسند آيو؛ ۽ بادشاهه مموڪن جي چوڻ مطابق ڪيو‪:‬‬ ‫‪22‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن سڀني بادشاهن جي صوبن ۾ خط موڪليا‪ ،‬هر صوبي ۾ ان جي لکڻي ءِ مطابق‪ ،‬۽ هر قوم کي انهن جي ٻولي موجب‪،‬‬ ‫ته هر ماڻهو پنهنجي گهر ۾ حڪومت ڪري‪ ،‬۽ اهو هر قوم جي ٻولي مطابق شايع ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫پوِ‪ ،‬جڏهن بادشاهه اخسويرس جو غضب ٿڌو ٿيو‪ ،‬تڏهن هن کي وشتي ياد آئي‪ ،‬۽ هن ڇا ڪيو هو‪ ،‬۽ هن جي خلف ڇا‬ ‫‪1‬انهن ڳالهين کان ء‬ ‫حڪم ڏنو ويو هو‪.‬‬ ‫لِ سهڻيون جوان ڪنواريون ڳوليون وڃن‪:‬‬ ‫‪2‬پوِ بادشاهه جي نوڪرن جيڪي سندس خدمت ڪندا هئا چيو ته‪ ،‬بادشاهه ء‬ ‫ء‬ ‫‪3‬۽ بادشاه پنهنجي بادشاهت جي سڀني صوبن ۾ آفيسر مقرر ڪري‪ ،‬ته جيئن اهي سڀني خوبصورت جوان ڪنوارين کي سوشان محل ۾‪،‬‬ ‫لِ شيون ڏنيون وڃن‪:‬‬ ‫عورتن جي گهر ۾‪ ،‬بادشاه جي خيمدار‪ ،‬عورتن جي سنڀاليندڙ‪ ،‬هيج جي سنڀال ۾ گڏ ڪن؛ ۽ انهن کي پاڪائي ء‬


‫ايسٿر‬

‫‪4‬۽ جيڪا ڇوڪري بادشاهه کي پسند اچي‪ ،‬اها وشتي جي بدران راڻي هجي ‪.‬۽ اها ڳالهه بادشاهه کي پسند آئي؛ ۽ هن ائين ڪيو‪.‬‬ ‫‪5‬هاڻي سوشان جي محل ۾ هڪ يهودي رهندو هو‪ ،‬جنهن جو نالو مردڪي هو‪ ،‬جيڪو يائر جو پٽ‪ ،‬شمعي جو پٽ‪ ،‬ڪش جو پٽ‪،‬‬ ‫بنيامين جو هڪ ماڻهو هو‪.‬‬ ‫‪6‬جيڪو يروشلم مان يهوداه جي بادشاهه يڪونياه سان گڏ قيدي کڻي ويو هو‪ ،‬جنهن کي بابل جو بادشاهه نبوچدنضر کڻي ويو هو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ هن پنهنجي چاچي جي ڌي ءِ هداسا‪ ،‬يعني ايستر کي پاليو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن جو نه پي ءِ هو ۽ نه ما ءِ‪ ،‬۽ ڇوڪري سهڻي ۽ سهڻي هئي؛‬ ‫لِ ورتو‪.‬‬ ‫جنهن کي مردڪئي‪ ،‬جڏهن سندس پي ءِ ۽ ما ءِ مري ويا‪ ،‬پنهنجي ڌي ءِ ء‬ ‫لِ‬ ‫‪8‬پوِ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن بادشاهه جو حڪم ۽ سندس فرمان ٻڌو ويو‪ ،‬۽ جڏهن ڪيتريون ئي ڇوڪريون سوشن محل ۾ هيگئي جي سنڀال ء‬ ‫ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫گڏ ڪيون ويون‪ ،‬ته ايستر کي به بادشاهه جي گهر ۾ آندو ويو‪ ،‬عورتن جي سنڀاليندڙ هيگئي جي سنڀال ء‬ ‫لِ شيون ڏنيون‪ ،‬انهن شين‬ ‫‪9‬۽ اها ڇوڪري هن کي خوش ڪري وئي‪ ،‬۽ هن تي هن جي مهرباني ٿي؛ ۽ هن جلدي ۾ هن کي پاڪائي ء‬ ‫سان گڏ جيڪي هن کي گهرجن ٿيون‪ ،‬۽ ست ڇوڪريون‪ ،‬جيڪي هن کي بادشاهه جي گهر مان ڏيڻ جي لئق هيون ‪:‬۽ هن هن کي ۽ هن‬ ‫جاِ تي ترجيح ڏني‪.‬‬ ‫جي نوڪرياڻين کي عورتن جي گهر جي بهترين ء‬ ‫‪10‬ايستر پنهنجي قوم ۽ پنهنجي مائٽن کي نه ڏيکاريو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته موردڪائي هن کي حڪم ڏنو هو ته هو ءِ اهو نه ڏيکاري‪.‬‬ ‫لِ ته ايستر ڪيئن آهي‪ ،‬۽ هن جو ڇا ٿيڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪11‬۽ مردڪئي هر روز عورتن جي گهر جي صحن جي اڳيان گهمندو هو‪ ،‬اهو ڄاڻڻ ء‬ ‫‪12‬هاڻي جڏهن هر ڇوڪري ءِ جو بادشاهه اخسويرس وٽ وڃڻ جو وقت آيو‪ ،‬تڏهن هو ءِ ٻارهن مهينا عورتن جي دستور موجب گذاري‬ ‫خوشبوِ سان‪ ،‬۽‬ ‫چڪي هئي‪( ،‬ڇاڪاڻ ته انهن جي پاڪائي جا ڏينهن ائين پورا ٿيا‪ ،‬يعني ڇهه مهينا ءمر جي تيل سان‪ ،‬۽ ڇهه مهينا مٺي‬ ‫ء‬ ‫لِ ٻين شين سان؛)‬ ‫عورتن جي پاڪائي ء‬ ‫شيِ هو ءِ چاهيندي هئي‪ ،‬ان کي عورتن جي گهر مان بادشاهه جي‬ ‫‪13‬پوِ اهڙي طرح هر ڇوڪري بادشاهه وٽ ايندي هئي؛ جيڪا به‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ڏنو ويندو هو‪.‬‬ ‫گهر ڏانهن وڃڻ ء‬ ‫‪14‬شام جو هو ءِ وئي‪ ،‬۽ ٻئي ڏينهن تي هو ءِ عورتن جي ٻئي گهر ۾ واپس آئي‪ ،‬بادشاهه جي خليفي شاشگز جي سنڀال ۾‪ ،‬جيڪو ڪنوارن‬ ‫جي سنڀال ڪندو هو ‪:‬هو ءِ بادشاهه وٽ ٻيهر نه آئي‪ ،‬جيستائين بادشاهه هن تي خوش نه ٿئي‪ ،‬۽ هن کي نالو وٺي سڏيو وڃي‪.‬‬ ‫‪15‬جڏهن ايستر جو بار آيو‪ ،‬جيڪا مردڪي جي چاچي ابي حييل جي ڌي ءِ هئي‪ ،‬جنهن هن کي پنهنجي ڌي ءِ ڪري رکيو هو‪ ،‬بادشاهه وٽ‬ ‫سواِ ان جي جيڪو بادشاهه جي خليفو‪ ،‬عورتن جي سنڀاليندڙ هيگي مقرر ڪيو هو ‪.‬۽ ايستر‬ ‫وڃڻ جي‪ ،‬تڏهن هن ڪجهه به نه گهريو‬ ‫ء‬ ‫انهن سڀني جي نظر ۾ پسند ڪئي جيڪي هن کي ڏسندا هئا‪.‬‬ ‫‪16‬تنهن ڪري ايستر کي بادشاهه اخسويرس وٽ سندس بادشاهي جي ستين سال جي ڏهين مهيني ۾‪ ،‬جيڪو تبت جو مهينو آهي‪ ،‬شاهي‬ ‫گهر ۾ کڻي وئي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ بادشاهه ايستر کي سڀني عورتن کان وڌيڪ پيار ڪيو‪ ،‬۽ هن سڀني ڪنوارين کان وڌيڪ سندس نظر ۾ فضل ۽ احسان حاصل‬ ‫ڪيو؛ تنهن ڪري هن سندس مٿي تي شاهي تاج رکيو‪ ،‬۽ وشتي جي بدران هن کي راڻي بڻايو‪.‬‬ ‫لِ هڪ وڏي دعوت ڪئي‪ ،‬ايستر جي دعوت پڻ؛ ۽ صوبن ۾ موڪل ڏني‪ ،‬۽ بادشاهہ‬ ‫‪18‬پوِ بادشاهہ پنهنجن سڀني سردارن ۽ نوڪرن ء‬ ‫ء‬ ‫جي حالت موجب تحفا ڏنا‪.‬‬ ‫‪19‬۽ جڏهن ڪنواريون ٻئي ڀيري گڏ ڪيون ويون‪ ،‬تڏهن مردڪائي بادشاهه جي دروازي تي ويٺو هو‪.‬‬ ‫‪20‬ايستر اڃا تائين پنهنجي مائٽن ۽ ماڻهن کي ظاهر نه ڪيو هو؛ جيئن مردڪائي هن کي حڪم ڏنو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته ايستر مردڪائي جي‬ ‫حڪم تي عمل ڪيو‪ ،‬جيئن هن سان گڏ پرورش ڪئي وئي هئي‪.‬‬ ‫‪21‬انهن ڏينهن ۾‪ ،‬جڏهن مردڪائي بادشاهه جي دروازي تي ويٺو هو‪ ،‬بادشاهه جي ٻن خليفن‪ ،‬بگٿان ۽ ترش‪ ،‬جيڪي دروازي جي حفاظت‬ ‫ڪندا هئا‪ ،‬ڪاوڙجي پيا‪ ،‬۽ بادشاهه اخسويرس تي هٿ رکڻ جي ڪوشش ڪئي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ اها ڳالهه مردڪي کي معلوم ٿي وئي‪ ،‬جنهن اها ڳالهه راڻي ايستر کي ٻڌائي؛ ۽ ايستر مردڪي جي نالي تي ان جي بادشاهه کي‬ ‫تصديق ڪئي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ جڏهن معاملي جي جاچ ڪئي وئي‪ ،‬ته اهو معلوم ٿيو؛ تنهن ڪري انهن ٻنهي کي هڪ وڻ تي ڦاهي ڏني وئي ‪:‬۽ اهو بادشاهه جي‬ ‫اڳيان تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫جاِ سڀني‬ ‫پوِ بادشاهه اخسويرس اگاجي ءِ جي هميداٿا جي پٽ هامان کي ترقي ڏني‪ ،‬۽ کيس ترقي ڏني‪ ،‬۽ سندس ء‬ ‫‪1‬انهن ڳالهين کان ء‬ ‫شهزادن کان مٿي رکي جيڪي ساڻس گڏ هئا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بادشاه جا سڀ نوڪر‪ ،‬جيڪي بادشاه جي دروازي تي هئا‪ ،‬جهڪي پيا ۽ هامان جي عزت ڪندا هئا ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ بادشاهہ هن بابت‬ ‫ائين ئي حڪم ڏنو هو ‪.‬پر مردڪئي نه جهڪيو‪ ،‬۽ نه ئي سندس عزت ڪئي‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ بادشاهه جي نوڪرن‪ ،‬جيڪي بادشاهه جي دروازي تي هئا‪ ،‬مردڪئي کي چيو ته‪ ،‬تون بادشاهه جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڇو ٿو‬ ‫ء‬ ‫ڪرين؟‬ ‫‪4‬هاڻي اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن اهي روزانو هن سان ڳالهائيندا هئا‪ ،‬۽ هن انهن جي نه ٻڌي‪ ،‬ته انهن هامان کي ٻڌايو‪ ،‬ته ڏسو ته مردڪائي جا‬ ‫معامل قائم رهندا يا نه ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن انهن کي ٻڌايو هو ته هو يهودي آهي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن هامان ڏٺو ته مردڪئي نه جهڪيو ۽ نه ئي سندس تعظيم ڪئي‪ ،‬تڏهن هامان غصي ۾ ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هن کي صرف مردڪائي تي هٿ رکڻ ۾ ڪا به حقارت محسوس ٿي؛ ڇاڪاڻ ته انهن کيس مردڪائي جي قوم ڏيکاري هئي ‪:‬تنهن‬ ‫ڪري هامان سڀني يهودين کي تباهه ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي جيڪي اخسويرس جي سڄي بادشاهت ۾ هئا‪ ،‬مردڪائي جي قوم کي به‪.‬‬ ‫‪7‬پهرين مهيني ۾‪ ،‬يعني نيسان جو مهينو‪ ،‬اخسويرس بادشاهه جي ٻارهين سال ۾‪ ،‬انهن هامان جي اڳيان ڏينهن کان ڏينهن تائين‪ ،‬۽ مهيني کان‬ ‫مهيني تائين‪ ،‬ٻارهين مهيني‪ ،‬يعني ادار مهيني تائين‪ ،‬پور‪ ،‬يعني قرعه وڌو‪.‬‬


‫ايسٿر‬

‫‪8‬۽ هامان بادشاهه اخسويرس کي چيو ته‪ ،‬توهان جي بادشاهي جي سڀني صوبن ۾ هڪ خاص قوم ماڻهن ۾ پکڙيل ۽ پکڙيل آهي؛ ۽ انهن‬ ‫لِ ناهي ته‬ ‫جا قانون سڀني ماڻهن کان مختلف آهن؛ ۽ نه ئي اهي بادشاهه جي قانونن تي عمل ڪن ٿا ‪:‬تنهن ڪري اهو بادشاهه جي فائدي ء‬ ‫انهن کي برداشت ڪري‪.‬‬ ‫‪9‬جيڪڏهن بادشاهه کي خوشي ٿئي ته اهو لکيو وڃي ته انهن کي تباهه ڪيو وڃي ‪:‬۽ مان ڪم جي انچارج ماڻهن جي هٿن ۾ ڏهه هزار‬ ‫چاندي ڏيندس‪ ،‬ته جيئن ان کي بادشاهه جي خزاني ۾ آڻين‪.‬‬ ‫‪10‬۽ بادشاهہ پنهنجي هٿ مان پنهنجي انگوٺي ڪڍي‪ ،‬يهودين جي دشمن‪ ،‬اجاجي حميداٿا جي پٽ‪ ،‬هامان کي ڏني‪.‬‬ ‫‪11‬۽ بادشاهه هامان کي چيو تہ‪ ،‬چاندي توکي ڏني وئي آهي‪ ،‬ماڻهن کي بہ‪ ،‬تہ جيئن توکي سٺو لڳي‪ ،‬انهن سان ڪر‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ بادشاهه جي لکندڙن کي پهرين مهيني جي تيرهين تاريخ تي سڏيو ويو‪ ،‬۽ هامان جي حڪم مطابق بادشاهه جي نائبن ۽ هر صوبي‬ ‫ء‬ ‫جي حاڪمن ۽ هر صوبي جي هر قوم جي حاڪمن کي ان جي لکت مطابق ۽ هر قوم کي انهن جي ٻولي مطابق لکيو ويو ‪.‬اهو بادشاهه‬ ‫اخسويرس جي نالي تي لکيو ويو‪ ،‬۽ بادشاهه جي انگوزي سان مهر ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ خط سڀني بادشاهن جي صوبن ۾ موڪليا ويا‪ ،‬ته سڀني يهودين کي‪ ،‬جوان ۽ پوڙهن‪ ،‬ننڍڙن ٻارن ۽ عورتن کي‪ ،‬هڪ ئي ڏينهن ۾‪،‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫ٻارهين مهيني جي تيرهين تاريخ تي‪ ،‬جيڪو ادار جو مهينو آهي‪ ،‬تباهه ڪرڻ‪ ،‬مارڻ ۽ تباهه ڪرڻ‪ ،‬۽ انهن جي مال غنيمت کي لءٽڻ ء‬ ‫لِ تيار رهن‪.‬‬ ‫لِ لکت جي ڪاپي سڀني ماڻهن کي شايع ڪئي وئي‪ ،‬ته جيئن اهي ان ڏينهن ء‬ ‫‪14‬هر صوبي ۾ حڪم ڏيڻ ء‬ ‫لِ ويٺا؛ پر شوشن شهر‬ ‫پيئڻ‬ ‫هامان‬ ‫۽‬ ‫بادشاهه‬ ‫‪.‬۽‬ ‫ويو‬ ‫ڏنو‬ ‫۾‬ ‫محل‬ ‫شوشن‬ ‫فرمان‬ ‫۽‬ ‫ويا‪،‬‬ ‫نڪري‬ ‫قاصد‬ ‫۾‬ ‫جلدي‬ ‫‪15‬بادشاهه جي حڪم سان‬ ‫ء‬ ‫پريشان هو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬جڏهن مردڪائي اهو سڀ ڪجهه ڏٺو‪ ،‬تڏهن مردڪائي پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا‪ ،‬۽ ٽاٽ اوڙهي راه سان ڍڪي‪ ،‬شهر جي وچ ۾ نڪري‬ ‫ويو‪ ،‬۽ وڏي ۽ تلخ رڙ سان روئڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بادشاهه جي دروازي جي اڳيان به آيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته ڪو به ٽاٽ پائي بادشاهه جي دروازي ۾ داخل نه ٿي سگهيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ هر صوبي ۾‪ ،‬جتي به بادشاهه جو حڪم ۽ سندس فرمان پهتو‪ ،‬اتي يهودين ۾ وڏو ماتم هو‪ ،‬روزا رکيا‪ ،‬رويا ۽ ماتم ڪيو؛ ۽ ڪيترائي‬ ‫ٽاٽ ۽ راه ۾ ليٽيا پيا هئا‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ راڻي تمام گهڻي غمگين ٿي؛ ۽ هن مردڪئي کي ڪپڙا موڪليا‬ ‫‪4‬پوِ ايستر جون نوڪرياڻيون ۽ سندس خليفا آيا ۽ هن کي اهو ٻڌايو ء‬ ‫ء‬ ‫ته جيئن هن جو ٽاٽ لهي ڇڏين‪ ،‬پر هن اهو نه ورتو‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو هو‪ ،‬۽ هن کي مردڪائي‬ ‫‪5‬پوِ ايستر بادشاهه جي خليفن مان هڪ‪ ،‬هتاخ کي سڏايو‪ ،‬جنهن کي هن سندس خدمت ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫کي حڪم ڏنو ته ڄاڻان ته اهو ڇا هو ۽ ڇو هو‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري هاتخ شهر جي گهٽي ۾ مردڪئي ڏانهن ويو‪ ،‬جيڪو بادشاه جي دروازي جي اڳيان هو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪7‬۽ مردڪائي کيس اهو سڀ ڪجهه ٻڌايو جيڪو هن سان ٿيو هو‪ ،‬۽ انهن پئسن جي رقم جو جيڪو هامان يهودين کي تباهه ڪرڻ ء‬ ‫بادشاهه جي خزاني ۾ ڏيڻ جو واعدو ڪيو هو‪.‬‬ ‫لِ ڏنل فرمان جي لکڻ جي ڪاپي ڏني‪ ،‬ته جيئن اهو ايستر کي ڏيکاري ۽ ان کي بيان‬ ‫‪8‬۽ هن کيس سوشان ۾ انهن کي تباهه ڪرڻ ء‬ ‫لِ هن جي اڳيان درخواست ڪري‪.‬‬ ‫ڪري‪ ،‬۽ هن کي حڪم ڏئي ته هو ءِ بادشاهه وٽ وڃي‪ ،‬هن کان دعا گهري ۽ پنهنجي قوم ء‬ ‫‪9‬۽ هتاخ آيو ۽ ايستر کي مردڪئي جون ڳالهيون ٻڌايون‪.‬‬ ‫‪10‬وري ايستر هتاخ سان ڳالهايو‪ ،‬۽ کيس مردڪائي کي حڪم ڏنو؛‬ ‫‪11‬بادشاه جا سڀ نوڪر ۽ بادشاه جي صوبن جا ماڻهو ڄاڻن ٿا تہ جيڪو بہ‪ ،‬ڇا اهو مرد يا عورت‪ ،‬بادشاهہ وٽ اندروني صحن ۾ ايندو‪،‬‬ ‫سواِ ان جي جنهن ڏانهن بادشاهہ سون‬ ‫جنهن کي سڏيو نہ ويندو آهي‪ ،‬تنهن جو هڪڙو ئي قانون آهي تہ کيس موت جي سزا ڏني وڃي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ نہ سڏيو ويو آهي‪.‬‬ ‫جو عصا وڌائي تہ جيئن هو جيئرو رهي سگهي ‪:‬پر مون کي گذريل ٽيهہ ڏينهن کان بادشاهہ وٽ اچڻ ء‬ ‫‪12‬۽ انهن مردڪي کي ايستر جون ڳالهيون ٻڌايون‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ مردڪائي ايستر کي جواب ڏيڻ جو حڪم ڏنو‪” ،‬پاڻ سان اهو نه سوچيو ته تون بادشاهه جي گهر ۾ سڀني يهودين کان وڌيڪ بچي‬ ‫ء‬ ‫ويندين‪.‬‬ ‫جاِ کان واڌ ۽ ڇوٽڪارو ايندو؛ پر اوهين ۽ اوهان‬ ‫لِ ٻي ء‬ ‫پوِ يهودين ء‬ ‫‪14‬ڇالِ ⁠جو جيڪڏهن اوهين هن وقت بلڪل خاموش رهندؤ‪ ،‬تہ ء‬ ‫ء‬ ‫لِ بادشاهت ۾ آيا آهيو؟‬ ‫جي پي ءِ جو گهر برباد ٿي ويندا ‪:‬۽ ڪير ڄاڻي ٿو تہ اوهين اهڙي وقت ء‬ ‫‪15‬پوِ ايستر انهن کي حڪم ڏنو ته مردڪي کي هي جواب واپس موڪليو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ روزو رکو‪ ،‬۽ ٽي ڏينهن‪ ،‬رات يا ڏينهن نہ کائو ۽ نہ‬ ‫‪16‬وڃو‪ ،‬سڀني يهودين کي گڏ ڪريو جيڪي شوشان ۾ موجود آهن‪ ،‬۽ منهنجي ء‬ ‫پيئو ‪:‬مان ۽ منهنجا ٻانها بہ ساڳي طرح روزا رکنداسين؛ ۽ اهڙي طرح مان بادشاهہ وٽ ويندس‪ ،‬جيڪو قانون جي مطابق نہ آهي ‪:‬۽‬ ‫جيڪڏهن مان مري وڃان‪ ،‬تہ مان مري وڃان ٿي‪.‬‬ ‫‪17‬تنهنڪري مردڪائي پنهنجو رستو اختيار ڪيو‪ ،‬۽ ايستر جي حڪم موجب سڀ ڪجهہ ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫‪1‬ٽئين ڏينهن تي اهو ٿيو ته ايستر پنهنجو شاهي لباس پهريو ۽ بادشاهه جي گهر جي اندروني صحن ۾‪ ،‬بادشاهه جي گهر جي سامهون بيٺي ‪:‬‬ ‫۽ بادشاهه شاهي گهر ۾‪ ،‬گهر جي دروازي جي سامهون پنهنجي شاهي تخت تي ويٺو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن بادشاهه راڻي ايستر کي درٻار ۾ بيٺل ڏٺو‪ ،‬ته هن کي سندس نظر ۾ پسند آيو ‪:‬۽ بادشاهه ايستر ڏانهن سون جو عصا‬ ‫وڌايو جيڪو سندس هٿ ۾ هو ‪.‬تنهن ڪري ايستر ويجهو آئي ۽ عصا جي چوٽي ءِ کي ڇهيو‪.‬‬


‫ايسٿر‬

‫‪3‬پوِ بادشاهه کيس چيو‪” ،‬راڻي ايستر‪ ،‬تون ڇا چاهين ٿي؟ ۽ تنهنجي درخواست ڇا آهي؟ اهو توکي اڌ بادشاهت تائين به ڏنو ويندو“‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ڪئي‬ ‫‪4‬۽ ايستر جواب ڏنو تہ‪ ،‬جيڪڏهن بادشاهہ کي سٺو لڳي تہ بادشاهہ ۽ هامان اڄ انهي ءِ دعوت ۾ اچن جيڪا مون سندس ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ بادشاهہ چيو تہ‪” ،‬هامان کي جلدي ڪر تہ جيئن ايستر چيو آهي “‪.‬تنهنڪري بادشاهہ ۽ هامان انهي ءِ دعوت ۾ آيا جيڪا ايستر تيار‬ ‫ء‬ ‫ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ بادشاهہ شراب جي دعوت تي ايستر کي چيو تہ "تنهنجي ڪهڙي درخواست آهي؟ ۽ اهو اوهان کي ڏنو ويندو ‪:‬۽ اوهان جي درخواست‬ ‫ڇا آهي؟ جيتوڻيڪ بادشاهت جي اڌ تائين اهو پورو ڪيو ويندو"‪.‬‬ ‫‪7‬پوِ ايستر جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو تہ‪ ،‬منهنجي درخواست ۽ منهنجو عرض آهي؛‬ ‫ء‬ ‫‪8‬جيڪڏهن مون تي بادشاهه جي مهرباني آهي‪ ،‬۽ جيڪڏهن بادشاهه منهنجي درخواست قبول ڪرڻ ۽ منهنجي درخواست پوري ڪرڻ‬ ‫لِ تيار ڪندس‪ ،‬۽ مان سڀاڻي جيئن بادشاهه چيو آهي اهو‬ ‫پوِ بادشاهه ۽ هامان کي دعوت ۾ اچڻ ڏيو جيڪا مان انهن ء‬ ‫لِ راضي ٿئي‪ ،‬ته ء‬ ‫ء‬ ‫ڪندس‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ هامان انهي ءِ ڏينهن خوشي ءِ ۽ خوشي ءِ سان ٻاهر نڪتو ‪:‬پر جڏهن هامان بادشاهه جي دروازي تي مردڪئي کي ڏٺو‪ ،‬ته هو نه اٿيو‬ ‫ء‬ ‫لِ هليو‪ ،‬تڏهن هو مردڪئي تي ڪاوڙ ۾ ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫۽ نه ئي سندس ء‬ ‫‪10‬پر هامان پاڻ کي روڪيو ‪:‬۽ جڏهن هو گهر آيو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجي دوستن ۽ پنهنجي زال زريش کي سڏايو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ هامان انهن کي پنهنجي دولت جي شان ۽ شان ۽ پنهنجي ٻارن جي ڪثرت ۽ انهن سڀني شين جي باري ۾ ٻڌايو جن ۾ بادشاهه هن کي‬ ‫ترقي ڏني هئي‪ ،‬۽ ڪيئن هن هن کي بادشاهه جي شهزادن ۽ نوڪرن کان مٿي ڪيو هو‪.‬‬ ‫سواِ مون‬ ‫‪12‬هامان وڌيڪ چيو‪ ،‬ها‪ ،‬راڻي ايستر ڪنهن کي به بادشاهه سان گڏ ان دعوت ۾ اندر نه اچڻ ڏنو جيڪا هن تيار ڪئي هئي‬ ‫ء‬ ‫جي؛ ۽ سڀاڻي مون کي به بادشاهه سان گڏ دعوت ڏني وئي آهي‪.‬‬ ‫‪13‬پر هي سڀ ڪجهه مون کي ڪجهه به فائدو نٿو ڏئي‪ ،‬جيستائين مان مردڪئي يهودي کي بادشاهه جي دروازي تي ويٺو ڏسان ٿو‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ سندس زال زريش ۽ سندس سڀني دوستن کيس چيو تہ ”پنجاهه فٽ اوچو ڦاسي ٺهرايو وڃي‪ ،‬۽ سڀاڻي بادشاهہ کي چئو تہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬پوِ تون خوشي ءِ سان بادشاهہ سان گڏ دعوت ۾ وڃ “‪.‬۽ اهو ڳالهہ هامان کي پسند آئي؛ ۽ هن ڦاسي‬ ‫مردڪئي کي ان تي ٽنگيو وڃي‬ ‫ء‬ ‫ٺهرائڻ جو حڪم ڏنو‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬انهي ءِ رات بادشاهه کي ننڊ نه آئي‪ ،‬۽ هن حڪم ڏنو ته تاريخن جي رڪارڊن جو ڪتاب آڻيو؛ ۽ اهي بادشاهه جي اڳيان پڙهيا ويا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ اهو لکيل مليو ته مردڪائي بگٿانا ۽ ترش جي باري ۾ ٻڌايو هو‪ ،‬بادشاهه جي ٻن خليفن‪ ،‬دروازي جي محافظن مان‪ ،‬جن بادشاهه‬ ‫اخسويرس تي هٿ رکڻ جي ڪوشش ڪئي هئي‪.‬‬ ‫لِ مردڪائي کي ڪهڙي عزت ۽ وقار ڏنو ويو آهي؟ “تڏهن بادشاهہ جي نوڪرن جيڪي سندس خدمت ڪندا‬ ‫‪3‬۽ بادشاهہ چيو تہ‪” ،‬هن ء‬ ‫لِ ڪجه بہ نہ ڪيو ويو آهي“‪.‬‬ ‫هئا‪ ،‬چيو تہ ”هن ء‬ ‫‪4‬۽ بادشاهہ پڇيو تہ‪” ،‬درگاهه ۾ ڪير آهي؟ “هاڻي هامان بادشاهہ جي گهر جي ٻاهرين درگاهه ۾ آيو هو تہ جيئن بادشاهہ سان ڳالهائي تہ‬ ‫لِ تيار ڪيو هو‪.‬‬ ‫مردڪئي کي ان پهانسي تي لٽڪائي جيڪو هن سندس ء‬ ‫‪5‬۽ بادشاه جي نوڪرن کيس چيو تہ "ڏسو‪ ،‬هامان صحن ۾ بيٺو آهي "‪.‬۽ بادشاهہ چيو تہ "ان کي اندر اچڻ ڏيو"‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ هامان اندر آيو ‪.‬۽ بادشاهه کيس چيو‪” ،‬انهي ءِ ماڻهو ءِ سان ڇا ڪيو ويندو جنهن کي بادشاهه عزت ڏيڻ چاهي ٿو؟ هاڻي هامان‬ ‫ء‬ ‫پنهنجي دل ۾ سوچيو‪ ،‬بادشاهه مون کان وڌيڪ ڪنهن کي عزت ڏيڻ چاهيندو؟“‬ ‫لِ جنهن کي بادشاهه عزت ڏيڻ چاهي ٿو‪"،‬‬ ‫‪7‬۽ هامان بادشاهه کي جواب ڏنو‪" ،‬ان ماڻهو ء‬ ‫‪8‬اهو شاهي لباس آندو وڃي جيڪو بادشاهه پائيندو آهي‪ ،‬۽ اهو گهوڙو جنهن تي بادشاهه سواري ڪندو آهي‪ ،‬۽ اهو شاهي تاج جيڪو‬ ‫سندس مٿي تي رکيل آهي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هي لباس ۽ گهوڙو بادشاهه جي سڀ کان وڌيڪ معزز شهزادن مان هڪ جي هٿ ۾ ڏنو وڃي‪ ،‬ته جيئن اهي ان ماڻهو ءِ کي لباس‬ ‫پهرائين جنهن کي بادشاهه عزت ڏيڻ چاهي ٿو‪ ،‬۽ ان کي گهوڙي تي سوار ڪري شهر جي گهٽي ۾ وٺي وڃن‪ ،‬۽ ان جي اڳيان اعلن ڪن‬ ‫ته‪ ،‬اهو ماڻهو سان ڪيو ويندو جنهن کي بادشاهه عزت ڏيڻ چاهي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ بادشاهه هامان کي چيو تہ ”جلدي ڪر‪ ،‬۽ جيئن تو چيو آهي‪ ،‬لباس ۽ گهوڙو کڻي وڃ‪ ،‬۽ مردڪئي يهودي سان بہ ائين ڪر‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جيڪو بادشاهہ جي دروازي تي ويٺو آهي ‪:‬جيڪو ڪجهہ بہ تو چيو آهي تنهن مان ڪجهہ بہ گهٽ نہ ٿئي“‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ هامان لباس ۽ گهوڙو کڻي‪ ،‬مردڪائي کي لباس پهرايو‪ ،‬۽ کيس شهر جي گهٽي ۾ گهوڙي تي سوار ڪيو‪ ،‬۽ سندس اڳيان اعلن‬ ‫ء‬ ‫ڪيو ته‪ ،‬اهو ان ماڻهو ءِ سان ڪيو ويندو جنهن کي بادشاهه عزت ڏيڻ چاهي ٿو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ مردڪائي وري بادشاهي جي دروازي تي آيو‪ ،‬پر هامان جلدي گهر ڏانهن ماتم ڪندي ۽ پنهنجو مٿو ڍڪيل هليو ويو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ سندس عقلمندن ۽‬ ‫‪13‬۽ هامان پنهنجي زال زريش ۽ پنهنجن سڀني دوستن کي اهو سڀ ڪجهه ٻڌايو جيڪو هن سان پيش آيو هو‬ ‫ء‬ ‫سندس زال زريش کيس چيو‪ ،‬جيڪڏهن مردڪائي يهودين جي نسل مان آهي‪ ،‬جنهن جي اڳيان توهان جو زوال شروع ٿيو آهي‪ ،‬ته توهان‬ ‫ان تي غالب نه ايندا‪ ،‬پر ضرور ان جي اڳيان گر ٿيندا‪.‬‬ ‫لِ جلدي‬ ‫‪14‬۽ جڏهن اهي اڃا تائين هن سان ڳالهائي رهيا هئا‪ ،‬ته بادشاهه جا خليفا آيا‪ ،‬۽ هامان کي ايستر جي تيار ڪيل دعوت ۾ آڻڻ ء‬ ‫ڪئي‪.‬‬


‫ايسٿر‬

‫باب ‪7‬‬ ‫لِ آيا‪.‬‬ ‫‪1‬تنهنڪري بادشاهہ ۽ هامان راڻي ايستر سان گڏ ضيافت ڪرڻ ء‬ ‫‪2‬۽ ٻئي ڏينهن تي شراب جي دعوت تي بادشاهه ايستر کي ٻيهر چيو‪" ،‬راڻي ايستر‪ ،‬تنهنجي ڪهڙي درخواست آهي؟ ۽ اها توکي ڏني‬ ‫ويندي ‪:‬۽ تنهنجي ڪهڙي درخواست آهي؟ ۽ اها پوري ڪئي ويندي‪ ،‬جيتوڻيڪ اڌ بادشاهت تائين"‪.‬‬ ‫‪3‬پوِ راڻي ايستر جواب ڏنو ۽ چيو تہ‪ ،‬جيڪڏهن مون کي اوهان جي نظر ۾ فضل مليو آهي‪ ،‬اي بادشاهہ‪ ،‬۽ جيڪڏهن اهو بادشاهہ کي‬ ‫ء‬ ‫پسند اچي‪ ،‬تہ منهنجي زندگي منهنجي درخواست تي ۽ منهنجي قوم کي منهنجي درخواست تي ڏني وڃي‪.‬‬ ‫لِ وڪرو ڪيو ويو آهي ‪.‬پر جيڪڏهن اسان کي غلمن ۽‬ ‫‪4‬ڇاڪاڻ ته اسان کي‪ ،‬مان ۽ منهنجا ماڻهو‪ ،‬تباهه ٿيڻ‪ ،‬قتل ٿيڻ ۽ ناس ٿيڻ ء‬ ‫لِ وڪرو ڪيو وڃي ها‪ ،‬ته مان پنهنجي خاموشي اختيار ڪريان ها‪ ،‬جيتوڻيڪ دشمن بادشاهه جي نقصان جو مقابلو نه ڪري‬ ‫ٻانهين ء‬ ‫سگهي ها‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ بادشاهه اخسويرس جواب ڏنو ۽ راڻي ايستر کي چيو ته‪” ،‬هو ڪير آهي ۽ ڪٿي آهي‪ ،‬جنهن پنهنجي دل ۾ ائين ڪرڻ جي همت‬ ‫ء‬ ‫ڪئي؟“‬ ‫“‪.‬پوِ هامان بادشاهه ۽ راڻي جي اڳيان ڊڄي ويو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ايستر چيو تہ‪” ،‬مخالف ۽ دشمن هي بڇڙو هامان آهي‬ ‫ء‬ ‫لِ اٿي‬ ‫‪7‬۽ بادشاهه غصي ۾ شراب جي دعوت مان اٿي محل جي باغ ۾ ويو ‪:‬۽ هامان راڻي ايستر کان پنهنجي جان جي درخواست ڪرڻ ء‬ ‫بيٺو؛ ڇاڪاڻ ته هن ڏٺو ته بادشاهه طرفان هن جي خلف برائي جو ارادو ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫جاِ ڏانهن موٽيو؛ ۽ هامان ان بستري تي ڪري پيو هو جنهن تي ايستر هئي ‪.‬‬ ‫‪8‬پوِ بادشاهه محل جي باغ مان شراب جي دعوت واري ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ بادشاهه چيو‪ ،‬ڇا هو گهر ۾ منهنجي اڳيان راڻي کي به زور سان ماريندو؟ جيئن ئي بادشاهه جي وات مان لفظ نڪتو‪ ،‬انهن هامان جو‬ ‫ء‬ ‫منهن ڍڪي ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ ٺاهيو هو‪،‬‬ ‫‪9‬۽ هڪ خادءم‪ ،‬هربونا‪ ،‬بادشاهه جي اڳيان چيو‪" ،‬ڏسو‪ ،‬اهو پنجاهه هٿ اوچو ڦاسي جو تختو‪ ،‬جيڪو هامان مردڪئي ء‬ ‫جنهن بادشاهه جي ڀلئي جي ڳالهه ڪئي هئي‪ ،‬هامان جي گهر ۾ بيٺو آهي "‪.‬تڏهن بادشاهه چيو‪" ،‬هن کي ان تي لٽڪايو"‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيو هو‪ ،‬تڏهن بادشاهه جو غضب ٿڌو ٿيو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ انهن هامان کي ان ڦاسي تي لٽڪايو جيڪو هن مردڪئي ء‬ ‫ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬انهي ءِ ڏينهن بادشاهه اخسويرس يهودين جي دشمن هامان جو گهر راڻي ايستر کي ڏنو ‪.‬۽ مردڪئي بادشاهه جي سامهون آيو؛ ڇاڪاڻ ته‬ ‫ايستر ٻڌايو هو ته هو هن سان ڇا آهي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ بادشاهہ پنهنجي انگوٽي لهي‪ ،‬جيڪا هن هامان کان ورتي هئي‪ ،‬۽ اها هارڊڪائي کي ڏني ‪.‬۽ ايستر هارڊڪائي کي هامان جي گهر‬ ‫تي مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ايستر وري بادشاهه جي اڳيان ڳالهائي‪ ،‬۽ سندس پيرن تي ڪري پئي‪ ،‬۽ کيس ڳوڙهن سان التجا ڪئي ته هو اگاجي هامان جي‬ ‫شرارت ۽ سندس سازش کي ختم ڪري‪ ،‬جيڪا هن يهودين جي خلف ٺاهي هئي‪.‬‬ ‫‪4‬پوِ بادشاهہ ايستر ڏانهن سون جو عصا وڌايو‪ ،‬تنهنڪري ايستر اٿي ۽ بادشاهہ جي اڳيان بيٺي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ چيو تہ‪ ،‬جيڪڏهن بادشاهہ کي خوشي ٿئي‪ ،‬۽ جيڪڏهن مون کي سندس نظر ۾ فضل مليو آهي‪ ،‬۽ اها ڳالهہ بادشاهہ کي صحيح لڳي‪،‬‬ ‫پوِ اهو لکيو وڃي تہ جيئن هامان جي پٽ‪ ،‬حمداٿا‪ ،‬اگاجي ءِ جي ٺهرايل خطن کي رد ڪري سگهجي‪،‬‬ ‫۽ مان سندس نظر ۾ خوش آهيان‪ ،‬تہ ء‬ ‫لِ لکيا هئا جيڪي بادشاهہ جي سڀني صوبن ۾ آهن‪:‬‬ ‫جيڪي هن يهودين کي تباه ڪرڻ ء‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو مان پنهنجي قوم تي ايندڙ برائي کي ڪيئن برداشت ڪري سگهان ٿو؟ يا پنهنجي مائٽن جي تباهي کي ڪيئن برداشت‬ ‫ء‬ ‫ڪري سگهان ٿو؟‬ ‫‪7‬پوِ بادشاهه اخسويرس راڻي ايستر ۽ يهودي مردڪائي کي چيو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مون ايستر کي هامان جو گهر ڏنو آهي‪ ،‬۽ انهن کيس ڦاسي تي‬ ‫ء‬ ‫لٽڪايو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن يهودين تي هٿ رکيو هو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيئن اوهان کي پسند اچي‪ ،‬بادشاهہ جي نالي تي لکو‪ ،‬۽ ان تي بادشاهہ جي انگوٺي سان ءمهر هڻو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫‪8‬اوهين بہ يهودين ء‬ ‫اهو لکت جيڪو بادشاهہ جي نالي تي لکيل آهي‪ ،‬۽ بادشاهہ جي انگوٺي سان ءمهر هڻيل آهي‪ ،‬ڪوبہ رد نہ ڪري سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ بادشاهه جي لکندڙن کي ٽئين مهيني ۾‪ ،‬يعني سيوان مهيني جي ٽيويهين تاريخ تي سڏيو ويو؛ ۽ اهو سڀ ڪجهه لکيو ويو جيڪو‬ ‫ء‬ ‫مردڪائي يهودين کي حڪم ڏنو هو‪ ،‬۽ هندستان کان ايٿوپيا تائين صوبن جي سردارن‪ ،‬نائبن ۽ حڪمرانن کي‪ ،‬هڪ سئو ستائيس صوبن‬ ‫کي‪ ،‬هر صوبي کي ان جي لکڻ مطابق‪ ،‬۽ هر قوم کي انهن جي ٻولي مطابق‪ ،‬۽ يهودين کي انهن جي لکڻ مطابق‪ ،‬۽ انهن جي ٻولي مطابق‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هن بادشاهه اخسويرس جي نالي تي لکيو‪ ،‬۽ ان کي بادشاهه جي انگوٺي سان مهر ڪيو‪ ،‬۽ گهوڙن تي ۽ خچرن‪ ،‬اءٺن ۽ جوان گهوڙن‬ ‫تي سوارن ذريعي خط موڪليا‪:‬‬ ‫‪11‬جنهن ۾ بادشاهه هر شهر ۾ يهودين کي اجازت ڏني ته پاڻ کي گڏ ڪن‪ ،‬۽ پنهنجي جان جي حفاظت ڪن‪ ،‬تباهه ڪن‪ ،‬قتل ڪن‪ ،‬۽ تباهه‬ ‫ڪن‪ ،‬ماڻهن ۽ صوبي جي سڀني طاقتن کي جيڪي انهن تي حملو ڪندا‪ ،‬ٻنهي ننڍڙن ۽ عورتن کي‪ ،‬۽ انهن کان مال غنيمت وٺي‪.‬‬ ‫‪12‬بادشاهه اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ هڪ ڏينهن تي‪ ،‬يعني ٻارهين مهيني جي تيرهين ڏينهن تي‪ ،‬جيڪو ادار جو مهينو آهي‪.‬‬ ‫لِ تيار رهڻ گهرجي ته جيئن‬ ‫‪13‬هر صوبي ۾ ڏنل حڪم جي لکڻ جي ڪاپي سڀني ماڻهن ڏانهن شايع ڪئي وئي‪ ،‬۽ يهودين کي ان ڏينهن ء‬ ‫پنهنجن دشمنن کان بدلو وٺن‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ اهي قاصد جيڪي خچرن ۽ اءٺن تي سوار هئا‪ ،‬بادشاهه جي حڪم سان جلدي ۽ دٻا ءِ ۾ اچي ويا ۽ اهو فرمان شوشن محل ۾ ڏنو ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪15‬۽ مردڪائي بادشاهه جي حضور مان نيري ۽ اڇي شاهي لباس ۾‪ ،‬۽ سون جي وڏي تاج سان‪ ،‬۽ سٺي ڪپڙي ۽ جامني رنگ جي لباس‬ ‫سان ٻاهر نڪتو ‪:‬۽ شوشن شهر خوش ٿيو ۽ خوش ٿيو‪.‬‬ ‫‪16‬يهودين وٽ روشني‪ ،‬خوشي‪ ،‬خوشي ۽ عزت هئي‪.‬‬


‫ايسٿر‬

‫‪17‬۽ هر صوبي ۽ هر شهر ۾‪ ،‬جتي به بادشاهه جو حڪم ۽ سندس فرمان پهتو‪ ،‬يهودين کي خوشي ۽ مسرت‪ ،‬هڪ دعوت ۽ هڪ سٺو‬ ‫ڏينهن مليو ‪.‬۽ ملڪ جا ڪيترائي ماڻهو يهودي ٿي ويا؛ ڇاڪاڻ ته يهودين جو خوف انهن تي ڇانيل هو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫لِ‬ ‫‪1‬هاڻي ٻارهين مهيني ۾‪ ،‬يعني ادار جو مهينو‪ ،‬ساڳئي ڏينهن جي تيرهين تاريخ تي‪ ،‬جڏهن بادشاهه جو حڪم ۽ سندس فرمان عمل ۾ آڻڻ ء‬ ‫ويجهو آيو‪ ،‬جنهن ڏينهن يهودين جا دشمن انهن تي غالب اچڻ جي اميد رکندا هئا‪( ،‬جيتوڻيڪ اهو ان جي برعڪس ٿيو‪ ،‬ته يهودين انهن تي‬ ‫حڪمراني ڪئي جيڪي انهن کان نفرت ڪندا هئا؛)‬ ‫‪2‬يهودي بادشاهہ اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ پنهنجن شهرن ۾ گڏ ٿيا‪ ،‬تہ جيئن انهن تي هٿ وجهن جيڪي سندن نقصان چاهين ٿا ‪:‬۽‬ ‫ڪو بہ انهن جو مقابلو نہ ڪري سگهيو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن جو خوف سڀني ماڻهن تي ڇانئجي ويو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ صوبن جي سڀني حاڪمن‪ ،‬سردارن‪ ،‬نائبن ۽ بادشاهه جي آفيسرن يهودين جي مدد ڪئي؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ مردڪي جو خوف انهن تي‬ ‫ڇانيل هو‪.‬‬ ‫‪4‬ڇاڪاڻ ته مردڪائي بادشاهه جي گهر ۾ وڏو هو‪ ،‬۽ سندس شهرت سڀني صوبن ۾ پکڙجي وئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته هي ماڻهو مردڪائي وڌيڪ‬ ‫۽ وڌيڪ وڏو ٿيندو ويو‪.‬‬ ‫‪5‬اهڙي ءِ طرح يهودين پنهنجن سڀني دشمنن کي تلوار جي وار سان ماريو‪ ،‬قتل عام ڪيو ۽ تباهي ڪئي‪ ،‬۽ انهن سان جيڪو چاهيو سو‬ ‫ڪيو جيڪي انهن کان نفرت ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ شوشان جي محل ۾ يهودين پنج سؤ ماڻهن کي قتل ۽ ناس ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬و پرشنداٿا‪ ،‬دالفون ۽ آسپتا‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ پوراتا‪ ،‬اداليا‪ ،‬۽ اريداتا‪،‬‬ ‫‪9‬و پرماشتا‪ ،‬اءريسائي‪ ،‬اءريدائي‪ ،‬ءو ءجييتء ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬يهودين جي دشمن‪ ،‬هميداٿا جي پٽ هامان جي ڏهن پٽن کي انهن قتل ڪيو؛ پر انهن مال غنيمت تي هٿ نه وڌو‪.‬‬ ‫‪11‬انهي ءِ ڏينهن تي محل شوشن ۾ قتل ٿيل ماڻهن جو تعداد بادشاهه جي اڳيان آندو ويو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ بادشاهه راڻي ايستر کي چيو ته‪ ،‬يهودين سوشان محل ۾ پنج سؤ ماڻهو ۽ هامان جي ڏهن پٽن کي قتل ۽ تباهه ڪيو آهي ‪.‬انهن بادشاهي‬ ‫صوبن جي باقي علئقن ۾ ڇا ڪيو آهي؟ هاڻي توهان جي درخواست ڇا آهي؟ ۽ اهو توهان کي ڏنو ويندو ‪:‬يا توهان جي درخواست وڌيڪ‬ ‫ڇا آهي؟ ۽ اهو ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪13‬پوِ ايستر چيو تہ‪ ،‬جيڪڏهن بادشاهہ کي مرضي هجي تہ‪ ،‬سوشان ۾ رهندڙ يهودين کي اڄ جي حڪم موجب سڀاڻي ڪرڻ جي اجازت‬ ‫ء‬ ‫ڏني وڃي‪ ،‬۽ هامان جي ڏهن پٽن کي ڦاسي تي لٽڪايو وڃي‪.‬‬ ‫‪14‬۽ بادشاهه حڪم ڏنو تہ ائين ڪيو وڃي ‪:‬۽ اهو فرمان سوشان ۾ ڏنو ويو؛ ۽ انهن هامان جي ڏهن پٽن کي ڦاهي ڏني‪.‬‬ ‫‪15‬ڇاڪاڻ ته يهودي جيڪي شوشان ۾ هئا‪ ،‬اهي ادار مهيني جي چوڏهين ڏينهن تي گڏ ٿيا ۽ شوشان ۾ ٽي سؤ ماڻهو ماريا؛ پر انهن لءٽ تي‬ ‫هٿ نه وڌو‪.‬‬ ‫لِ بيٺا رهيا‪ ،‬۽ پنهنجن دشمنن کان آرام حاصل‬ ‫‪16‬پر ٻيا يهودي جيڪي بادشاهه جي صوبن ۾ هئا‪ ،‬پاڻ کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي جان بچائڻ ء‬ ‫ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجن دشمنن مان پنجاهه هزار کي ماري ڇڏيو‪ ،‬پر انهن پنهنجا هٿ لءٽ تي نه رکيا‪،‬‬ ‫‪17‬ادار مهيني جي تيرهين تاريخ تي؛ ۽ ان جي چوڏهين تاريخ تي انهن آرام ڪيو‪ ،‬۽ ان کي دعوت ۽ خوشي جو ڏينهن بڻايو‪.‬‬ ‫‪18‬پر يهودي جيڪي شوشن ۾ هئا‪ ،‬تيرهين ۽ چوڏهين تاريخ تي گڏ ٿيا؛ ۽ پندرهين ڏينهن تي آرام ڪيو‪ ،‬۽ ان کي دعوت ۽ خوشي جو‬ ‫ڏينهن بڻايو‪.‬‬ ‫سواِ شهرن ۾ رهندا هئا‪ ،‬ادار مهيني جي چوڏهين تاريخ کي خوشي ۽ دعوت جو ڏينهن‬ ‫‪19‬تنهن ڪري ڳوٺن جا يهودي‪ ،‬جيڪي ڀتين کان‬ ‫ء‬ ‫۽ هڪ ٻئي کي ڀاڱا موڪلڻ جو ڏينهن بڻايو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ مردڪائي اهي ڳالهيون لکيون‪ ،‬۽ سڀني يهودين ڏانهن خط موڪليا جيڪي بادشاهه اخسويرس جي سڀني صوبن ۾ هئا‪ ،‬ويجهو ۽‬ ‫پري‪،‬‬ ‫لِ ته اهي ادار مهيني جي چوڏهين تاريخ ۽ ساڳئي مهيني جي پندرهين تاريخ کي ساليانو ملهائين‪،‬‬ ‫‪21‬انهن ۾ اهو قائم ڪرڻ ء‬ ‫لِ غم کان خوشي ۾ ۽ ماتم کان سٺي ڏينهن‬ ‫‪22‬جيئن اهي ڏينهن جڏهن يهودي پنهنجن دشمنن کان آرام ڪندا هئا‪ ،‬۽ اهو مهينو جيڪو انهن ء‬ ‫۾ تبديل ٿي ويو ‪:‬ته جيئن اهي انهن کي دعوت ۽ خوشي جا ڏينهن بڻائين‪ ،‬۽ هڪ ٻئي کي ڀاڱا موڪلڻ ۽ غريبن کي تحفا ڏين‪.‬‬ ‫‪23‬۽ يهودين ائين ڪرڻ جو فيصلو ڪيو جيئن انهن شروع ڪيو هو‪ ،‬۽ جيئن مردڪئي انهن کي لکيو هو‪.‬‬ ‫‪24‬ڇاڪاڻ ته هامان‪ ،‬هميداٿا جو پٽ‪ ،‬اگاجي‪ ،‬سڀني يهودين جو دشمن‪ ،‬يهودين جي خلف سازش ڪئي هئي ته انهن کي تباهه ڪن‪ ،‬۽‬ ‫لِ اڇليو هو؛‬ ‫پور‪ ،‬يعني قرعہ‪ ،‬انهن کي فنا ڪرڻ ۽ تباهه ڪرڻ ء‬ ‫‪25‬پر جڏهن ايستر بادشاهه جي اڳيان آئي‪ ،‬تڏهن هن خطن ذريعي حڪم ڏنو ته سندس بڇڙو منصوبو‪ ،‬جيڪو هن يهودين جي خلف ٺاهيو‬ ‫هو‪ ،‬سندس ئي سر تي واپس اچي‪ ،‬۽ کيس ۽ سندس پٽن کي ڦاسي تي لٽڪايو وڃي‪.‬‬ ‫‪26‬تنهن ڪري انهن انهن ڏينهن کي پور جي نالي پٺيان پوريم سڏيو ‪.‬تنهن ڪري هن خط جي سڀني لفظن جي ڪري‪ ،‬۽ جيڪو انهن هن‬ ‫معاملي بابت ڏٺو هو‪ ،‬۽ جيڪو انهن تي آيو هو‪،‬‬ ‫‪27‬يهودين پاڻ تي‪ ،‬پنهنجي اولد تي‪ ،‬۽ انهن سڀني تي جيڪي پاڻ سان شامل ٿيا‪ ،‬مقرر ڪيو ۽ قبول ڪيو‪ ،‬ته جيئن اهو ناڪام نه ٿئي‪ ،‬ته‬ ‫اهي اهي ٻہ ڏينهن پنهنجي لکت ۽ پنهنجي مقرر وقت مطابق هر سال ملهائيندا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ اهي ڏينهن هر نسل‪ ،‬هر خاندان‪ ،‬هر صوبي ۽ هر شهر ۾ ياد رکيا وڃن ۽ ملهايا وڃن؛ ۽ پوريم جا اهي ڏينهن يهودين مان ضايع نه‬ ‫ٿين‪ ،‬۽ نه ئي انهن جي يادگيري انهن جي اولد مان ختم ٿئي‪.‬‬ ‫لِ پوري اختيار سان لکيو‪.‬‬ ‫ڪرڻ‬ ‫تصديق‬ ‫جي‬ ‫خط‬ ‫ٻئي‬ ‫هن‬ ‫جي‬ ‫پوريم‬ ‫مردڪائي‪،‬‬ ‫‪29‬پوِ راڻي ايستر‪ ،‬ابي هائيل جي ڌي ءِ‪ ،‬۽ يهودي‬ ‫ء‬ ‫ء‬


‫ايسٿر‬

‫‪30‬۽ هن سڀني يهودين کي خط موڪليا‪ ،‬اخسويرس جي بادشاهت جي هڪ سئو ستائيس صوبن ڏانهن‪ ،‬امن ۽ سچائي جي لفظن سان‪،‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيئن يهودي مردڪي ۽ راڻي ايستر انهن کي حڪم ڏنو هو‪،‬‬ ‫‪31‬پوريم جي انهن ڏينهن کي انهن جي مقرر ڪيل وقتن ۾ تصديق ڪرڻ ء‬ ‫لِ‪ ،‬روزن ۽ روئڻ جا معامل طئي ڪيا هئا‪.‬‬ ‫لِ ۽ پنهنجي اولد ء‬ ‫۽ جيئن انهن پاڻ ء‬ ‫‪32‬۽ ايستر جي فرمان پوريم جي انهن معاملن جي تصديق ڪئي؛ ۽ اهو ڪتاب ۾ لکيو ويو‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬۽ بادشاهه اخسويرس زمين تي ۽ سمنڊ جي ٻيٽن تي خراج لڳايو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ سندس طاقت ۽ طاقت جا سڀ ڪم‪ ،‬۽ مردڪائي جي عظمت جو اعلن‪ ،‬جتي بادشاهه کيس ترقي ڏني‪ ،‬ڇا اهي ميڊيا ۽ فارس جي‬ ‫بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟‬ ‫پوِ هو‪ ،‬۽ يهودين ۾ وڏو هو‪ ،‬۽ پنهنجن ڀائرن جي ڪثرت ۾ قبول ڪيو ويندو هو‪،‬‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ته مردڪئي يهودي بادشاهه اخسويرس کان ء‬ ‫پنهنجي قوم جي دولت جي ڳول ۾‪ ،‬۽ پنهنجي سڀني اولد سان امن جي ڳالهه ڪندو هو‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - The Book of Esther by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu