2بادشاهن باب 1 پوِ موآب اسرائيل کان بغاوت ڪئي. 1پوِ اخي اب جي وفات کان ء ء 2۽ اخزياہ سامريہ ۾ پنهنجي مٿئين ڪمري ۾ هڪ جالي مان ڪري پيو ۽ بيمار ٿي پيو :۽ هن قاصد موڪليا ۽ انهن کي چيو ته ،وڃو ۽ اڪرون جي ديوتا بعلزبوب کان پڇو ته ڇا مان هن بيماري مان شفا حاصل ڪندس. لِ مٿي وڃو ۽ انهن کي چئو تہ ڇا 3پر خداوند جي ملئڪ ايليا تشبي کي چيو تہ ”ااٿ ،سامريہ جي بادشاهہ جي قاصدن سان ملڻ ء لِ وڃو ٿا؟“ اسرائيل ۾ ڪو خدا نہ آهي ،جو اوهين عقرون جي ديوتا بعلزبوب کان پڇڻ ء 4تنهن ڪري هاڻي خداوند فرمائي ٿو ته ،جنهن بستري تي تون چڙهين ٿو ،تنهن تان نه لهندين ،پر ضرور مرندين “.۽ ايليا هليو ويو. 5۽ جڏهن قاصد هن ڏانهن موٽيا ،هن انهن کي چيو ته هاڻي توهان ڇو پوئتي موٽيا آهيو؟ لِ آيو ۽ اسان کي چيو تہ "وڃو ،ان بادشاهه ڏانهن موٽي وڃو جنهن توهان کي 6۽ انهن کيس چيو تہ "هڪ ماڻهو اسان سان ملڻ ء موڪليو آهي ۽ ان کي چئو تہ "خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا اهو سبب ناهي جو اسرائيل ۾ ڪو خدا ناهي جو توهان عقرون جي ديوتا بعلزبوب لِ موڪلي رهيا آهيو؟ تنهن ڪري توهان ان بستري تان نه لهندؤ جنهن تي توهان چڙهيا آهيو ،پر ضرور مرندؤ". کان پڇڻ ء 7۽ هن انهن کي چيو ته ،اهو ڪهڙي قسم جو ماڻهو هو جيڪو توهان سان ملڻ آيو ۽ توهان کي اهي ڳالهيون ٻڌايون؟ 8انهن جواب ڏنو تہ ”هو وارن وارو ماڻهو هو ۽ پنهنجي ڪمر تي چمڙي جو پٽو ٻڌل هو “.۽ هن چيو تہ ”اهو الياس تشبي آهي“. 9پوِ بادشاهہ پنجاهہ جو هڪ سردار پنهنجن پنجاهہ سپاهين سان گڏ موڪليو .۽ هو سندس وٽ ويو :۽ ،ڏسو ،هو هڪ ٽڪري ءِ جي ء چوٽي ءِ تي ويٺو هو .۽ کيس چيائين تہ "اي خدا جا ماڻهو ،بادشاهہ چيو آهي تہ هيٺ لهي اچ". پوِ آسمان مان باهه لهي ۽ توکي ۽ تنهنجي 10۽ ايلياہ پنجاهه جي سردار کي جواب ڏنو تہ” ،جيڪڏهن مان خدا جو ماڻهو آهيان ،ته ء پنجاهه کي ساڙي ڇڏي “.۽ آسمان مان باهه لهي ۽ کيس ۽ سندس پنجاهه کي ساڙي ڇڏيو. 11وري به هن پنجاهه جي ٻئي سردار کي سندس پنجاهه سان گڏ موڪليو ،۽ هن جواب ڏنو ۽ کيس چيو ته ،اي خدا جا ماڻهو ،بادشاهه ائين چيو آهي ته جلدي هيٺ لهي اچ. 12۽ ايليا جواب ڏنو ۽ انهن کي چيو ته" ،جيڪڏهن مان خدا جو ماڻهو آهيان ،ته آسمان مان باهه لهي ۽ توکي ۽ تنهنجي پنجاهه کي ساڙي ڇڏي ".۽ خدا جي باهه آسمان مان لهي ۽ کيس ۽ سندس پنجاهه کي ساڙي ڇڏيو. 13پوِ هن ٽئين پنجاهه سپاهين جي هڪ سردار کي سندس پنجاهه سپاهين سان گڏ موڪليو .۽ پنجاهه سپاهين جو ٽيون سردار مٿي ويو ۽ ء ايليا جي اڳيان گوڏن ڀر ڪري پيو ۽ کيس عرض ڪيو ته” ،اي خدا جا ماڻهو ،دعا ڪريو ته منهنجي ۽ پنهنجن پنجاهه سپاهين جي جان توهان جي نظر ۾ قيمتي هجي. 14ڏسو ،آسمان مان باهه نازل ٿي ،۽ اڳين پنجاهه جي ٻن سردارن کي انهن جي پنجاهه سان گڏ ساڙي ڇڏيو :تنهن ڪري هاڻي منهنجي زندگي توهان جي نظر ۾ قيمتي هجي. 15۽ خداوند جي ملئڪ ايليا کي چيو تہ ”هن سان گڏ هيٺ لهي وڃ ،۽ هن کان نه ڊڄ “.۽ هو اٿيو ۽ هن سان گڏ بادشاهه وٽ هليو ويو. لِ قاصد موڪليا آهن ،ڇا اهو ان ڪري ناهي 16۽ هن کيس چيو تہ ”خداوند فرمائي ٿو تہ جيئن تو عقرون جي ديوتا بعلزبوب کان پڇڻ ء جو اسرائيل ۾ ڪو به خدا ناهي جو سندس ڪلم پڇي؟ تنهن ڪري تون ان بستري تان نه لهندين جنهن تي تون چڙهيو آهين ،پر ضرور مرندين“. 17سو هو خداوند جي ڪلم مطابق مري ويو جيڪو ايلياہ چيو هو ۽ يهورام يهودا جي بادشاهه يهوسفط جي پٽ يهورام جي ٻئي سال ۾ جاِ تي بادشاهي ڪئي ،ڇاڪاڻ ته هن کي ڪو پٽ نه هو. سندس ء 18هاڻي اخزياہ جا باقي ڪم جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ باب 2 1۽ ائين ٿيو ،جڏهن خداوند ايليا کي وا اِ ۾ آسمان ڏانهن کڻي وڃڻ وارو هو ،تڏهن ايليا اليشع سان گڏ گلجال کان هليو ويو. 2۽ ايليا اليشع کي چيو تہ "هتي ترسو ،ڇاڪاڻ تہ خداوند مون کي بيت ايل ڏانهن موڪليو آهي ".۽ اليشع کيس چيو تہ "خداوند جي جيئري ۽ تنهنجي جان جي جيئري جي قسم سان ،مان توکي نه ڇڏيندس ".تنهن ڪري اهي بيت ايل ڏانهن لٿا. 3۽ نبين جا پٽ جيڪي بيت ايل ۾ هئا ،اليشع وٽ آيا ۽ کيس چيو" ،ڇا توهان کي خبر آهي ته خداوند اڄ توهان جي مالڪ کي توهان جي مٿي تان کڻي ويندو؟ "هن چيو" ،ها ،مون کي خبر آهي؛ توهان خاموش رهو". 4۽ ايلياہ کيس چيو تہ "اليشع ،هتي ترسو ،ڇاڪاڻ تہ خداوند مون کي يريحو ڏانهن موڪليو آهي ".۽ هن چيو تہ "خداوند جي جيئري ۽ توهان جي جان جي جيئري جي قسم ،مان توهان کي نه ڇڏيندس ".تنهن ڪري اهي يريحو ڏانهن آيا. 5۽ نبين جا پٽ جيڪي يريحو ۾ هئا ،اليشع وٽ آيا ۽ کيس چيو" ،ڇا توهان کي خبر آهي ته خداوند اڄ توهان جي مالڪ کي توهان جي مٿي تان کڻي ويندو؟ "هن جواب ڏنو" ،ها ،مون کي خبر آهي .توهان خاموش رهو". 6۽ ايليا کيس چيو تہ ”مهرباني ڪري هتي ترسو ،ڇاڪاڻ تہ خداوند مون کي اردن ڏانهن موڪليو آهي “.۽ هن چيو تہ ”خداوند جي جيئري ۽ تنهنجي جان جي جيئري جي قسم سان ،مان توکي نه ڇڏيندس “.۽ اهي ٻئي اڳتي وڌيا. لِ بيٺا رهيا :۽ اهي ٻئي اردن جي ڪناري تي بيٺا رهيا. 7۽ نبين جي اولد مان پنجاهه ماڻهو ويا ،۽ پري ڏسڻ ء 8۽ ايليا پنهنجو ڪپڙو کڻي ان کي ويڙهيو ،۽ پاڻي ءِ کي ماريو ،۽ اهي اءتي ۽ ااتي ورهائجي ويا ،ايتري قدر جو اهي ٻئي سڪل زمين تي پار ٿي ويا.
2بادشاهن
لِ ڇا ڪريان ،ان کان اڳ جو مون کي توهان کان کڻي 9۽ جڏهن اهي پار ٿي ويا ،ته ايلياہ اليشع کي چيو، ”پوِ ته مان توهان ء ء وڃجي “.۽ اليشع چيو” ،مان توهان کي دعا ڪريان ٿو ته توهان جي روح جو ٻيڻو حصو مون تي هجي“. لِ ائين ئي 10۽ هن چيو ته ،تو هڪ ڏکيو ڪم گهريو آهي .تڏهن به ،جيڪڏهن تون مون کي جڏهن تو کان کنيو ويندو ڏسين ،ته اهو تو ء ٿيندو؛ پر جيڪڏهن نه ،ته اهو ائين نه ٿيندو. 11۽ ائين ٿيو ،جيئن اهي اڃا تائين هليا ويا ،۽ ڳالهائي رهيا هئا ،ته ،ڏسو ،هڪ باهه جو رت ۽ باهه جا گهوڙا ظاهر ٿيا ،۽ انهن ٻنهي کي الڳ ڪري ڇڏيو؛ ۽ ايليا هڪ وا اِ ذريعي آسمان ڏانهن ويو. 12۽ اليشع اهو ڏٺو ،۽ رڙ ڪئي" ،منهنجا پي اِ ،منهنجا پي اِ ،اسرائيل جو رتهو ۽ ان جا سوار ".۽ هن کيس ٻيهر نه ڏٺو :۽ هن پنهنجا ڪپڙا پڪڙي انهن کي ٻه ٽڪرا ڪري ڦاڙيو. 13هن ايلياہ جي چادر به کنئي جيڪا هن کان ڪري پئي ،۽ واپس هليو ويو ۽ اردن جي ڪناري تي بيٺو. 14۽ هن ايليا جي چادر کڻي جيڪا هن کان ڪري پئي ،پاڻي تي ڌڪ هنيو ۽ چيو ته” ،ايليا جو خدا خداوند ڪٿي آهي؟ “۽ جڏهن هن پاڻي تي به ڌڪ هنيو ،ته اهي هيڏانهن هوڏانهن ورهائجي ويا :۽ اليشع پار ٿي ويو. 15۽ جڏهن نبين جي پٽن جيڪي يريحو ۾ ڏسڻ وارا هئا ،هن کي ڏٺو ،انهن چيو ته" ،ايليا جو روح اليشع تي ويٺو آهي ".۽ اهي هن سان لِ آيا ،۽ هن جي اڳيان زمين تي سجدو ڪيو. ملڻ ء 16۽ انهن کيس چيو تہ "ڏس ،هاڻي توهان جي ٻانهن سان پنجاهه مضبوط ماڻهو آهن .اسان توهان کي عرض ڪريون ٿا ته انهن کي وڃڻ ڏيو ۽ توهان جي مالڪ جي ڳول ڪريو ،متان خداوند جو روح هن کي مٿي کڻي ويو هجي ۽ ڪنهن جبل تي يا ڪنهن وادي ۾ اڇلئي ڇڏيو هجي ".۽ هن چيو تہ "تون نه موڪليندين". 17۽ جڏهن انهن کيس ايتري تائين زور ڏنو جو هو شرمسار ٿي ويو ،تڏهن هن چيو ته” ،موڪليو “.تنهن ڪري انهن پنجاهه ماڻهو موڪليا؛ ۽ انهن ٽي ڏينهن ڳوليا ،پر کيس نه مليو. 18۽ جڏهن اهي وري هن وٽ آيا( ،ڇاڪاڻ ته هو يريحو ۾ رهيو هو) ،هن انهن کي چيو ته ،ڇا مون توهان کي نه چيو هو ته نه وڃو؟ 19۽ شهر جي ماڻهن اليشع کي چيو ته ،ڏسو ،مان توهان کي عرض ڪريان ٿو ،هن شهر جي حالت خوشگوار آهي ،جيئن منهنجو مالڪ ڏسي ٿو :پر پاڻي ڪجهه به ناهي ،۽ زمين بنجر آهي. 20۽ هن چيو ته ،مون وٽ هڪ نئون ٿانو آڻيو ،۽ ان ۾ لوڻ وجهو .۽ اهي ان کي کڻي آيا. 21۽ هو پاڻي ءِ جي چشمي ڏانهن ويو ،۽ اتي لوڻ اڇلئي ،۽ چيو” ،خداوند فرمائي ٿو ته مون انهن پاڻي ءِ کي شفا ڏني آهي .اتان کان وڌيڪ موت يا بنجر زمين نه هوندي. 22تنهنڪري پاڻي اڄ تائين صاف ٿي ويو ،جيئن اليشع چيو هو. 23پوِ هو اتان بيت ايل ڏانهن ويو :۽ جڏهن هو رستي تي مٿي وڃي رهيو هو ،تڏهن شهر مان ننڍڙا ٻار نڪتا ،۽ کيس ٺٺوليون ڪري ء چيائون تہ ”اوهين گنجي ،مٿي وڃو ،اوهين گنجي“. .پوِ ٻيلي مان ٻہ رڇ نڪتا ۽ انهن مان ٻائيتاليهه ٻارن 24۽ هن پوئتي امڙيو ۽ انهن ڏانهن ڏٺو ۽ خداوند جي نالي تي انهن تي لعنت ڪئي ء کي چيري ڇڏيو. 25۽ اتان کان هو ڪرمل جبل ڏانهن ويو ،۽ اتان کان سامريہ ڏانهن موٽي ويو. باب 3 1هاڻي اخياب جو پٽ يهورام يهوداہ جي بادشاهه يهوسفط جي ارڙهين سال ۾ سامريه ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ ٻارهن سال حڪومت ڪئي. 2۽ هن خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا ،پر پنهنجي پي اِ ۽ ما اِ وانگر نه ،ڇاڪاڻ ته هن بعل جي بت کي ڊاهي ڇڏيو جيڪو سندس پي اِ ٺاهيو هو. 3پر هو نباط جي پٽ يربعام جي گناهن سان چنبڙيو رهيو ،جيڪي اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو؛ هو انهن کان نه ڦريو. 4۽ موآب جو بادشاهه ميشا رڍن جو چاريندڙ هو ،۽ اسرائيل جي بادشاهه کي اان سان گڏ هڪ لک ٻڪريون ۽ هڪ لک رڍون ڏيندو هو. 5پر جڏهن اخياب مري ويو ،ته موآب جي بادشاهه اسرائيل جي بادشاهه جي خلف بغاوت ڪئي. 6۽ بادشاهه يهورام ساڳئي وقت سامريہ کان ٻاهر نڪتو ،۽ سڀني اسرائيلين کي ڳڻيو. 7۽ هو ويو ۽ يهوداہ جي بادشاهه يهوسفط ڏانهن پيغام موڪليو ته" ،موآب جي بادشاهه منهنجي خلف بغاوت ڪئي آهي .ڇا تون مون لِ ويندين؟ "۽ هن چيو" ،مان مٿي ويندس :مان جيئن توهان آهيو ،منهنجا ماڻهو جيئن توهان جا سان گڏ موآب جي خلف جنگ ڪرڻ ء ماڻهو ،۽ منهنجا گهوڙا جيئن توهان جا گهوڙا". 8۽ هن چيو" ،اسان ڪهڙي رستي تي وڃون؟ "۽ هن جواب ڏنو" ،ادوم جي بيابان مان رستو". 9پوِ اسرائيل جو بادشاهه ،يهوداہ جو بادشاهه ۽ ادوم جو بادشاهه ويا :۽ انهن ستن ڏينهن جو سفر ڪيو :۽ لشڪر ۽ انهن جي پٺيان ايندڙ ء لِ پاڻي نه هو. ڍورن ء 10۽ اسرائيل جي بادشاه چيو تہ ”افسوس !خداوند انهن ٽنهي بادشاهن کي گڏ ڪيو آهي تہ جيئن انهن کي موآب جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏي“! 11پر يهوشافاط چيو تہ ”ڇا هتي ڪو خداوند جو نبي نہ آهي ،تہ اسين سندس وسيلي خداوند کان پڇون؟ “۽ اسرائيل جي بادشاهہ جي نوڪرن مان هڪڙي جواب ڏنو تہ ”هي آهي الياس پٽ شافاط ،جنهن ايلياہ جي هٿن تي پاڻي وجهي ڇڏيو“. 12۽ يهوسفط چيو تہ ”خداوند جو ڪلم هن سان گڏ آهي “.تنهن ڪري اسرائيل جو بادشاهه ،يهوسفط ۽ ادوم جو بادشاهه هن وٽ ويا. 13۽ اليشع اسرائيل جي بادشاه کي چيو تہ "منهنجو اوهان سان ڇا واسطو؟ پنهنجي پي اِ جي نبين ۽ پنهنجي ما اِ جي نبين وٽ وڃ ". اسرائيل جي بادشاهہ کيس چيو تہ "نه ،ڇاڪاڻ تہ خداوند انهن ٽنهي بادشاهتن کي گڏ ڪيو آهي تہ جيئن انهن کي موآب جي هٿ ۾ ڏئي".
2بادشاهن
14۽ اليشع چيو تہ” ،خداون ءد لشڪر جي جيئري قسم ،جنهن جي اڳيان مان بيٺو آهيان ،ضرور ،جيڪڏهن مان يهوداہ جي بادشاهه يهوسفط جي موجودگي ءِ جو خيال نه رکان ها ،ته مان تو ڏانهن نه ڏسان ها ۽ نه توکي ڏسان ها. 15پر هاڻي مون وٽ هڪ ساز وڄائيندڙ آڻيو “.۽ جڏهن ساز وڄايو ويو ،تڏهن خداوند جو هٿ هن تي آيو. 16۽ هن چيو تہ ”خداوند فرمائي ٿو تہ هن وادي کي کڏن سان ڀريو“. 17ڇاڪاڻ تہ خداوند فرمائي ٿو تہ اوهين نہ هوا ڏسندا ،نہ مينهن ڏسندا ،پر اها وادي پاڻي ءِ سان ڀرجي ويندي ،تہ جيئن اوهين ،اوهان جا ڍور ۽ اوهان جا جانور بہ پيئو. 18۽ هي خداوند جي نظر ۾ هڪ هلڪو ڪم آهي :هو موآبي ماڻهن کي به توهان جي هٿ ۾ ڏيندو. 19۽ اوهين هر هڪ قلعي واري شهر ۽ هر هڪ چونڊيل شهر کي ماريندؤ ،۽ هر هڪ سٺو وڻ وڍيندؤ ،۽ پاڻي ءِ جا سڀ کوه بند ڪري ڇڏيندؤ ،۽ زمين جي هر سٺي ٽڪري کي پٿرن سان خراب ڪندا. 20۽ صبح جو جڏهن ميوي جي قرباني پيش ڪئي پئي وئي ،ته ،ڏسو ،ادوم جي رستي کان پاڻي آيو ،۽ ملڪ پاڻي سان ڀرجي ويو. لِ آيا آهن ،تڏهن انهن سڀني کي گڏ ڪيو جيڪي هٿيار پائي سگهن ۽ 21۽ جڏهن سڀني موآبي ماڻهن ٻڌو ته بادشاہ انهن سان جنگ ڪرڻ ء مٿي چڙهي ويا ۽ سرحد تي بيٺا رهيا. 22۽ اهي صبح جو سوير اٿيا ،۽ سج پاڻي ءِ تي چمڪيو ،۽ موآبي ماڻهن ٻئي پاسي پاڻي کي رت وانگر ڳاڙهو ڏٺو: 23۽ انهن چيو تہ ،هي رت آهي :بادشاهن کي ضرور قتل ڪيو ويو آهي ،۽ انهن هڪ ٻئي کي ماريو آهي .تنهن ڪري ،موآب ،هاڻي لاٽ مار ڏانهن وڃو. 24۽ جڏهن اهي بني اسرائيل جي ڪئمپ ۾ آيا ،تڏهن بني اسرائيل اٿيا ۽ موآبي ماڻهن کي ماريو ،تنهنڪري اهي انهن جي اڳيان ڀڄي ويا : پر اهي اڳتي وڌيا ۽ موآبي ماڻهن کي ماريندا رهيا ،جيتوڻيڪ انهن جي ملڪ ۾. 25۽ انهن شهرن کي تباهه ڪيو ،۽ هر سٺي زمين تي هر ماڻهو پنهنجو پٿر اڇلئي ان کي ڀريو؛ ۽ انهن پاڻي جا سڀئي کوهه بند ڪيا ،۽ سڀئي سٺا وڻ ڪٽي ڇڏيا :صرف قرهاراسٿ ۾ انهن ان جا پٿر ڇڏيا؛ پر گونگا ان جي چوڌاري گهميا ۽ ان کي ماريو. لِ تمام گهڻي سخت آهي ،تڏهن هن پاڻ سان ست سؤ ماڻهو کنيا جيڪي تلوارون 26۽ جڏهن موآب جي بادشاهه ڏٺو ته جنگ سندس ء هلئيندا هئا ته جيئن ادوم جي بادشاهه تائين پهچي وڃن ،پر اهي نه ڪري سگهيا. جاِ تي بادشاهي ڪرڻ گهرجي ها ،۽ کيس ڀت تي ساڙڻ واري قرباني طور پيش 27پوِ هن پنهنجي وڏي پٽ کي ورتو ،جيڪو سندس ء ء ڪيو .۽ اسرائيل تي وڏو غضب ٿيو :۽ اهي هن کان پري ٿي ويا ،۽ پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي ويا. باب 4 1هاڻي نبين جي پٽن جي زالن مان هڪڙي عورت اليشع کي فرياد ڪندي چيو تہ ”تنهنجو ٻانهو ،منهنجو مڙس مري ويو آهي ،۽ تون لِ پاڻ وٽ وٺي آيو آهي“. ڄاڻين ٿو تہ تنهنجو ٻانهو خداوند کان ڊڄندو هو ،۽ قرضدار منهنجي ٻن پٽن کي غلم بڻائڻ ء ٻڌاِ ،گهر ۾ ڇا آهي؟ "۽ هن چيو" ،توهان جي ٻانهي ءِ وٽ گهر ۾ ڪجهه به 2۽ اليشع کيس چيو" ،مان توهان ء لِ ڇا ڪريان؟ مون کي ء ٿانو جي". ناهي، ء سواِ تيل جي ء 3پوِ ٿانو قرض وٺ ،ٿورا نه قرض وٺ“. خالي کان پاڙيسرين سڀني پنهنجن ”وڃ، تہ چيو هن ء ء ا لِ دروازو بند ڪري ڇڏ ،۽ انهن سڀني ٿانون ۾ اڇلي ڇڏ ،۽ جيڪو ڀريل آهي سو 4۽ جڏهن تون اندر اچجئين ،تڏهن پاڻ ۽ پنهنجن پٽن ء ڌار ڪري ڇڏ. ٿانو کڻي آيا هئا؛ ۽ هو ءِ پاڻي اوتي ڇڏيندي جيڪي ڇڏيو، ڪري بند دروازو تي پٽن پنهنجن ۽ پاڻ ۽ وئي هلي پري کان هن 5پوِ هو ءِ ء ء هئي. 6۽ ائين ٿيو ،جڏهن ٿانو ڀرجي ويا ،تڏهن هن پنهنجي پٽ کي چيو” ،مون وٽ اڃا هڪ ٿانو آڻيو “.۽ هن کيس چيو” ،هاڻي ڪو به ٿانو ناهي “.۽ تيل رهجي ويو. 7پوِ هو ءِ آئي ۽ خدا جي ماڻهو ءِ کي ٻڌايو ،۽ هن چيو ته” ،وڃ ،تيل وڪڻي پنهنجو قرض ادا ڪر ،۽ باقي پئسن مان تون ۽ تنهنجا ٻار ء گذارين“. لِ مجبور ڪيو .۽ ائين ٿيو ،ته 8۽ هڪ ڏينهن اهڙو ٿيو جو اليشع شونيم ڏانهن ويو ،جتي هڪ وڏي عورت هئي؛ ۽ هن کيس ماني کائڻ ء لِ اتي رخ ڪندو هو. جڏهن به هو اتان لنگهندو هو ،ته هو ماني کائڻ ء 9۽ هن پنهنجي مڙس کي چيو ته ،هاڻي ڏس ،مون کي خبر آهي ته هي خدا جو هڪ پاڪ ماڻهو آهي ،جيڪو اسان وٽان مسلسل لنگهندو آهي. لِ هڪ بسترو ،هڪ ميز ،هڪ ڪرسي ۽ هڪ 10آ ءِ توکي عرض ٿو ڪريان تہ ڀت تي هڪ ننڍڙو ڪمرو ٺاهيون ،۽ اتي سندس ء شمعدان رکون ،۽ جڏهن هو اسان وٽ ايندو تہ اتي اندر ويندو. 11۽ هڪ ڏينهن اهڙو ٿيو جو هو اتي آيو ،۽ ڪمري ۾ امڙيو ۽ اتي ليٽيو رهيو. 12۽ هن پنهنجي نوڪر جيحازي ءِ کي چيو ته” ،هن شونميت کي سڏ “.۽ جڏهن هن هن کي سڏيو ته هو ءِ سندس اڳيان بيٺي. لِ ڇا ڪيو وڃي؟ ڇا تو لِ هن سڄي خيال سان خيال رکيو آهي .تنهنجي ء 13۽ هن کيس چيو ته ،هاڻي هن کي چئو ته ،ڏس ،تو اسان جي ء لِ بادشاهه سان ڳالهايو ويندو يا لشڪر جي سردار سان؟ ۽ هن جواب ڏنو ،مان پنهنجي ماڻهن ۾ رهندي آهيان. ء لِ ڇا ڪجي؟ "۽ جيحازي جواب ڏنو" ،سچ پچ هن کي ڪو اولد ناهي ۽ هن جو مڙس پوڙهو آهي". 14۽ هن چيو ته، "پوِ هن ء ء 15۽ هن چيو ته" ،هن کي سڏ ".۽ جڏهن هن هن کي سڏيو ،ته هو ءِ دروازي تي بيٺي. 16۽ هن چيو ته" ،هن موسم جي آس پاس ،عمر جي وقت مطابق ،تون هڪ پٽ کي گود وٺندين ".۽ هن چيو" ،نه ،منهنجا مالڪ ،اي خدا جا ماڻهو ،پنهنجي ٻانهي ءِ سان ڪوڙ نه ڳالهايو". 17۽ عورت حاملہ ٿي ،۽ ان موسم ۾ هڪ پٽ ڄڻيو جيئن اليشع هن کي چيو هو ،زندگي جي وقت مطابق.
2بادشاهن
18۽ جڏهن ٻار وڏو ٿيو ،هڪ ڏينهن اهو ٿيو ته هو پنهنجي پي اِ وٽ لڻڻ وارن ڏانهن ويو. 19۽ هن پنهنجي پي اِ کي چيو” ،منهنجو مٿو ،منهنجو مٿو “.۽ هن هڪ ڇوڪري کي چيو” ،هن کي سندس ما اِ وٽ کڻي وڃ“. پوِ مري ويو. 20۽ جڏهن هو کيس کڻي ويو ،۽ ان کي سندس ما اِ وٽ وٺي آيو ،ته هو منجهند تائين سندس گوڏن تي ويٺو رهيو ،۽ ء 21۽ هو ءِ مٿي وئي ،۽ کيس خدا جي ماڻهو ءِ جي بستري تي ليٽايو ،۽ دروازو بند ڪري ٻاهر هلي وئي. 22۽ هن پنهنجي مڙس کي سڏ ڪيو ۽ چيو ته" ،مون کي مهرباني ڪري نوجوانن مان هڪ ۽ گڏهه مان هڪ موڪليو ،ته جيئن مان خدا جي ماڻهو ءِ ڏانهن ڊوڙي وڃان ۽ واپس اچان". 23۽ هن چيو" ،تون اڄ هن وٽ ڇو ويندين؟ اڄ نه نئون چنڊ آهي ۽ نه ئي سبت ".۽ هن چيو" ،سڀ ٺيڪ ٿي ويندو". 24پوِ هن گڏهه تي زين چاڙهيو ۽ پنهنجي نوڪر کي چيو ته” ،هل ۽ اڳتي هل ،جيستائين مان توکي نه چوان ،تيستائين سواري ۾ دير نه ء ڪر“. 25سو هو ءِ هلي وئي ۽ ڪرمل جبل تي خدا جي مرد وٽ آئي .۽ جڏهن خدا جي مرد هن کي پري کان ڏٺو ،تڏهن هن پنهنجي نوڪر جيحازي کي چيو ته” ،ڏس ،اتي اها شونميت آهي. 26هاڻي ڊوڙي وڃ ۽ هن سان ملي ،۽ کيس چئو” ،ڇا توهان خيريت سان آهيو؟ ڇا توهان جو مڙس خيريت سان آهي؟ “۽ هن جواب ڏنو” ،خير آهي“. لِ ويجهو آيو .۽ خدا ڪرڻ پري کي هن جيحازي پر جهليو، پير کيس هن تڏهن آئي، تي وٽ جي خدا ِ ٽڪري ِ ماڻهو 27۽ جڏهن هو ءِ ء ء ء جي ماڻهو ءِ چيو ته” ،هن کي اڪيلو ڇڏي ڏيو ،ڇاڪاڻ ته هن جو روح اندر ۾ پريشان آهي :۽ خداوند مون کان اهو لڪايو آهي ۽ مون کي نه ٻڌايو آهي“. 28پوِ هن چيو تہ ”ڇا مون پنهنجي مالڪ کان پٽ گهريو هو؟ ڇا مون نه چيو هو تہ مون کي ٺڳيو نہ؟“ ء 29پوِ هن گيحازي کي چيو تہ ”پنهنجو ڪمر بند ڪر ،۽ منهنجو لٺ هٿ ۾ کڻي پنهنجو رستو وٺ ،جيڪڏهن ڪنهن ماڻهو ءِ سان ملين تہ ء کيس سلم نہ ڪج؛ ۽ جيڪڏهن ڪو توکي سلم ڪري تہ کيس جواب نہ ڏي :۽ منهنجو لٺ ٻار جي منهن تي رکج. 30پر ٻار جي ما اِ چيو تہ ”خداوند جي جيئري ۽ تنهنجي جان جي جيئري جي قسم ،مان توکي نہ ڇڏيندس “.۽ هو اٿيو ۽ سندس پٺيان هليو. لِ ويو، 31۽ جيحازي انهن جي اڳيان گذريو ،۽ ٻار جي منهن تي لٺ رکيائين؛ پر نه آواز هو ،نه ٻڌڻ .تنهن ڪري هو ٻيهر ان سان ملڻ ء ۽ کيس ٻڌايو ته ،ٻار جاڳيو ناهي. 32جڏهن اليشع گهر ۾ آيو ته ڏٺائين ته ٻار مئل هو ۽ سندس بستري تي پيل هو. لِ دروازو بند ڪري ڇڏيو ،۽ خداوند کان دعا گهريائين. 33تنهنڪري هو اندر ويو ،۽ انهن ٻنهي ء 34۽ هو مٿي چڙهي ويو ۽ ٻار تي ليٽيو ،۽ پنهنجو وات سندس وات تي ،پنهنجون اکيون سندس اکين تي ،۽ پنهنجا هٿ سندس هٿن تي رکيائين :۽ هن پاڻ کي ٻار تي پساريو؛ ۽ ٻار جو گوشت گرم ٿي ويو. 35پوِ هو موٽي آيو ،۽ گهر ۾ هيڏانهن هوڏانهن گهميو؛ ۽ مٿي چڙهي ويو ۽ پاڻ کي ان تي پسائي ويو :۽ ٻار ست ڀيرا ڇڪيو ،۽ ٻار ء پنهنجون اکيون کوليون. 36۽ هن گيحزي کي سڏيو ۽ چيو ته" ،هن شونميت کي سڏ ".تنهن ڪري هن هن کي سڏيو .۽ جڏهن هو ءِ هن وٽ آئي ،تڏهن هن چيو ته، "پنهنجي پٽ کي کڻ". 37پوِ هو ءِ اندر وئي ،۽ سندس پيرن تي ڪري پئي ،۽ زمين تي سجدو ڪيو ،۽ پنهنجي پٽ کي کڻي ٻاهر هلي وئي. ء 38۽ اليشع وري گلگال ۾ آيو :۽ ملڪ ۾ ڏڪار هو؛ ۽ نبين جا پٽ سندس اڳيان ويٺا هئا :۽ هن پنهنجي نوڪر کي چيو ته وڏي ديڳڙي تي پچاِ. لِ ديڳڙي ء رک ۽ نبين جي پٽن ء لِ ميدان ۾ ويو ،۽ هڪ جهنگلي ڊاک ڳولي لڌي ،۽ ان مان جهنگلي ڪدو پنهنجي گود ۾ ڀري ،۽ آيو ۽ ڪرڻ گڏ 39۽ هڪ ماڻهو ٻوٽا ء انهن کي ٽڪرا ٽڪرا جي ٿانو ۾ وجهي ڇڏيو ،ڇاڪاڻ ته اهي انهن کي نه سڃاڻندا هئا. لِ ااڇليو .۽ جڏهن اهي ديڳڙي کائي رهيا هئا ته انهن رڙ ڪئي ۽ چيو ته ،اي خدا جا ماڻهو ،ديڳڙي ۾ موت 40پوِ انهن ماڻهن کي کائڻ ء ء آهي .۽ اهي ان مان کائي نه سگهيا. لِ ااڇليو تہ جيئن اهي کائين “.۽ ديڳڙي ۾ ڪو به 41پر هن چيو تہ ”پوِ ماني آڻيو “.۽ هن ان کي ديڳڙي ۾ وڌو؛ ۽ هن چيو تہ ”ماڻهن ء ء نقصان نه هو. لِ پهرين ميوي جي ماني ،ءج ءو جون ويهه مانيون ۽ اناج جا ڀريل سنگ ان جي ڇل 42۽ هڪ ماڻهو بعل شاليشا کان آيو ۽ خدا جي ماڻهو ءِ ء ۾ کڻي آيو .۽ هن چيو ته ماڻهن کي ڏيو ته جيئن اهي کائين. 43۽ سندس نوڪر چيو" ،ڇا ،مان هي سو ماڻهن جي اڳيان رکان؟ "هن ٻيهر چيو" ،ماڻهن کي ڏيو ته اهي کائين ،ڇاڪاڻ ته خداوند چوي ٿو ته اهي کائيندا ۽ ان مان ڪجهه ڇڏيندا". 44پوِ هن اهو انهن جي اڳيان رکيو ،۽ انهن کاڌو ۽ جيئن خداوند چيو هو ،ان مان ڪجهه بچي ويو. ء باب 5 1هاڻي نعمان ،جيڪو شام جي بادشاهه جي لشڪر جو سردار هو ،پنهنجي مالڪ وٽ هڪ وڏو ماڻهو هو ،۽ عزت وارو هو ،ڇاڪاڻ ته هن جي ذريعي خداوند شام کي نجات ڏني هئي :هو بهادر ۾ هڪ طاقتور ماڻهو هو ،پر هو هڪ ڪوڙهه جو مريض هو. 2۽ شامي ٽوليون ٽوليون ڪري نڪتا هئا ،۽ اسرائيل جي ملڪ مان هڪ ننڍڙي ڇوڪري کي قيد ڪري کڻي آيا هئا؛ ۽ هو ءِ نعمان جي زال جي خدمت ڪندي هئي. 3۽ هن پنهنجي مالڪياڻي کي چيو ته” ،ڪاش منهنجو مالڪ سامريہ ۾ رهندڙ نبي سان گڏ هجي ها !ڇاڪاڻ ته هو هن کي سندس ڪوڙهه کان شفا ڏئي ها“. 4۽ هڪ اندر ويو ۽ پنهنجي مالڪ کي ٻڌايو ،ته "اهڙي ۽ اهڙي طرح چيو آهي اها ڇوڪري جيڪا اسرائيل جي ملڪ جي آهي".
2بادشاهن
5۽ شام جي بادشاهه چيو" ،وڃ ،وڃ ،۽ مان اسرائيل جي بادشاهه ڏانهن هڪ خط موڪليندس ".۽ هو هليو ويو ،۽ پاڻ سان ڏهه تول چاندي ،ڇهه هزار سون جا سڪا ،۽ ڏهه جوڙا ڪپڙا کڻي ويو. پوِ مون ان سان گڏ ته آهي، پهتو وٽ تو خط هي جڏهن ”هاڻي ته، هو لکيل 6۽ هو اسرائيل جي بادشاهه ڏانهن خط کڻي آيو ،جنهن ۾ ء پنهنجي نوڪر نعمان کي تو وٽ موڪليو آهي ،ته جيئن تون هن کي سندس ڪوڙهه کان شفا ڏئين. 7۽ ائين ٿيو ،جڏهن اسرائيل جي بادشاهه خط پڙهيو ،ته هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ،۽ چيو" ،ڇا مان خدا آهيان ،مارڻ ۽ جيئرو ڪرڻ جو ،جو هي ماڻهو مون ڏانهن موڪلي ٿو ته هڪ ماڻهو ءِ کي سندس ڪوڙهه جي مرض مان شفا ڏيان؟ تنهن ڪري ،مان توهان کي عرض ڪريان ٿو ،غور ڪريو ،۽ ڏسو ته هو مون سان ڪيئن تڪرار ڪري ٿو". 8۽ ائين ٿيو ،جڏهن خدا جي مرد اليشع ٻڌو ته اسرائيل جي بادشاهه پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا آهن ،تڏهن هن بادشاهه ڏانهن پيغام موڪليو ته” ،تو پنهنجا ڪپڙا ڇو ڦاڙيا آهن؟ هن کي هاڻي مون وٽ اچڻ ڏيو ،۽ هو ڄاڻيندو ته اسرائيل ۾ هڪ نبي آهي“. 9پوِ نعمان پنهنجن گهوڙن ۽ پنهنجي رٿ سان گڏ آيو ۽ اليشع جي گهر جي دروازي تي بيٺو. ء 10۽ اليشع هڪ قاصد کي موڪليو ،جنهن چيو ته" ،وڃ ۽ اردن ۾ ست ڀيرا غسل ڪر ،۽ تنهنجو گوشت تو وٽ واپس ايندو ،۽ تون پاڪ ٿي ويندين". 11پر نعمان ڪاوڙجي ويو ،۽ هليو ويو ،۽ چيائين تہ "ڏسو ،مون سوچيو تہ هو ضرور مون وٽ ٻاهر ايندو ،۽ بيٺو ،۽ خداوند پنهنجي خدا جاِ تي هلئيندو ،۽ ڪوڙهي کي شفا ڏيندو". جو نالو وٺي سڏيندو ،۽ پنهنجو هٿ ان ء 12ڇا دمشق جون نديون ابانا ۽ فارپر ،اسرائيل جي سڀني پاڻي ءِ کان بهتر نه آهن؟ ڇا مان انهن ۾ غسل نه ڪريان ۽ پاڪ نه ٿيان؟ تنهن ڪري هو امڙيو ۽ غصي ۾ هليو ويو. 13۽ سندس نوڪر ويجهو آيا ۽ کيس چيائون تہ” ،اي منهنجا پي اِ ،جيڪڏهن نبي توکي ڪو وڏو ڪم ڪرڻ جو حڪم ڏئي ها ،تہ ڇا تون اهو نه ڪرين ها؟ تڏهن ڪيترو وڌيڪ بهتر آهي ،جڏهن هو توکي چوي ٿو تہ ڌو اِ ۽ پاڪ ٿي اِ؟“ 14پوِ هو هيٺ لهي ويو ۽ خدا جي ماڻهو ءِ جي چوڻ مطابق پاڻ کي اردن ۾ ست ڀيرا غوطا هنيا :۽ سندس گوشت وري ننڍڙي ٻار جي ء گوشت جهڙو ٿي ويو ،۽ هو صاف ٿي ويو. 15پوِ هو خدا جي ماڻهو ءِ وٽ موٽي آيو ،هو ۽ سندس سڀ ساٿي ،۽ آيو ۽ سندس اڳيان بيٺو ،۽ هن چيو ته ،ڏسو ،هاڻي مون کي خبر آهي ء سواِ اسرائيل ۾ .تنهن ڪري ،هاڻي ،مان توهان کي دعا ڪريان ٿو ،پنهنجي خادم کان هڪ نعمت وٺو. ته سڄي زمين ۾ ڪو به خدا ناهي، ء 16پر هن چيو تہ ”خداوند جي جيئري قسم ،جنهن جي اڳيان مان بيٺو آهيان ،مان ڪجهه به نه وٺندس “.۽ هن کيس زور ڀريو ته اهو وٺي؛ پر هن انڪار ڪيو. پوِ ،مان عرض ٿو ڪريان تہ اوهان جي ٻانهي کي ٻن خچرن جي وزن واري مٽي نہ ڏني وڃي؟ ڇو تہ اوهان جو ”ڇا، 17نعمان چيو تہ ء سواِ ٻين ديوتائن کي نہ تہ ساڙڻ جي قرباني پيش ڪندو ۽ نہ ئي قرباني“. ٻانهي هاڻي خداوند کان ء لِ وڃي ۽ منهنجي هٿ تي 18هن ڳالهه ۾ خداوند تنهنجي ٻانهي کي معاف ڪري ،جڏهن منهنجو مالڪ رمون جي گهر ۾ عبادت ڪرڻ ء ٽيڪ ڏئي ،۽ مان رمون جي گهر ۾ سجدو ڪريان ٿو :جڏهن مان رمون جي گهر ۾ سجدو ڪريان ٿو ،ته خداوند تنهنجي ٻانهي کي هن ڳالهه ۾ معاف ڪري. “.پوِ هو کانئس ٿورو پري هليو ويو. 19۽ هن کيس چيو ته” ،سلمتي سان وڃ ء 20پر خدا جي ماڻهو ءِ اليشع جي نوڪر جيحازي چيو تہ ”ڏسو ،منهنجي مالڪ نعمان کي هن شامي کي بچايو آهي ،جيڪو هن آندو هو سو سندس هٿان نہ وٺڻ ۾ .پر ،جيئري خداوند جي قسم ،مان سندس پٺيان ڊوڙندس ۽ سندس ڪجهہ وٺندس“. لِ گاڏي تان لٿو ۽ چيائين 21تنهنڪري جيحازي نعمان جي پٺيان لڳو .۽ جڏهن نعمان کيس پنهنجي پٺيان ڊوڙندي ڏٺو ،تڏهن هو کيس ملڻ ء تہ ”سڀ خير آهي؟“ 22۽ هن چيو تہ "سڀ ٺيڪ آهي .منهنجي مالڪ مون کي موڪليو آهي تہ ڏسو ،نبين جي اولد مان ٻہ جوان هاڻي افرائيم جي جبل کان مون وٽ آيا آهن .مهرباني ڪري انهن کي هڪ ٽءنٽ چاندي ۽ ٻه جوڙا ڪپڙا ڏيو". 23نعمان چيو تہ ”قناعت ڪر ،ٻہ تول کڻي وڃ “.۽ هن کيس زور ڀريو ،۽ ٻہ تول چاندي ءِ جا ٽڪرا ٻن ٿيلهين ۾ ٻڌي ،ٻہ جوڙا ڪپڙا بہ گڏ ڪري پنهنجن ٻن نوڪرن تي رکيا؛ ۽ اهي انهن کي سندس اڳيان کڻي ويا. 24۽ جڏهن هو مناري تي پهتو ،تڏهن انهن کي انهن جي هٿن کان ورتو ۽ گهر ۾ رکيائين :۽ ماڻهن کي موڪل ڏنائين ،۽ اهي هليا ويا. 25پر هو اندر ويو ۽ پنهنجي مالڪ جي اڳيان بيٺو .۽ اليشع کيس چيو" ،تون ڪٿان آيو آهين ،جيحازي؟ "هن چيو" ،تنهنجو نوڪر ڪٿي به نه ويو". لِ پنهنجي رٿ تان موٽيو؟ ڇا اهو وقت پئسا 26۽ هن کيس چيو" ،ڇا منهنجو دل توهان سان گڏ نه هو ،جڏهن اهو ماڻهو توهان سان ملڻ ء وٺڻ ،ڪپڙا ،زيتون جا باغ ،انگورن جا باغ ،رڍون ،ڍڳا ،۽ غلم ۽ ٻڪريون وٺڻ جو آهي؟" لِ لڳو رهندو “.۽ هو برف وانگر اڇو ڪوڙهه جي مريض جي 27تنهن ڪري نعمان جو ڪوڙهه توکي ۽ تنهنجي اولد کي هميشه ء صورت ۾ سندس حضور مان نڪري ويو. باب 6 لِ تمام تنگ آهي. جاِ جتي اسين توهان سان گڏ رهون ٿا ،اسان ء 1۽ نبين جي پٽن اليشع کي چيو ته ،هاڻي ڏسو ،اها ء جاِ لِ هڪ ء 2اسان کي عرض آهي ته ،اسان کي اردن ڏانهن وڃڻ ڏيو ،۽ اتان هر هڪ ماڻهو هڪ هڪ ڪاٺي کڻي اچو ،۽ اتي اسان ء ٺاهيو ،جتي اسين رهي سگهون “.هن جواب ڏنو” ،وڃو“. 3۽ هڪ چيو" ،مهرباني ڪري راضي ٿيو ،۽ پنهنجن نوڪرن سان گڏ هلو ".۽ هن جواب ڏنو" ،مان ويندس". 4تنهنڪري هو انهن سان گڏ هليو ويو .۽ جڏهن اهي اردن تي پهتا ،تڏهن انهن ڪاٺيون ڪٽيون.
2بادشاهن
سر پاڻي ءِ ۾ ڪري پيو :۽ هو رڙ ڪري چوڻ لڳو” ،افسوس ،سائين !ڇو ته 5پر جڏهن ڪو ماڻهو ڪاٺي ڪٽي رهيو هو ته ڪهاڙي جو ا اهو ااڌارو ورتو ويو هو“. جاِ ڏيکاري .۽ هن هڪ لٺ ڪٽي اتي اڇلئي .۽ لوه ترڻ لڳو. کيس هن “۽ پيو؟ ڪري ڪٿي ”اهو تہ 6۽ خدا جي ماڻهو ءِ چيو ء 7تنهنڪري هن چيو تہ ”ااهو کڻي وڃ “.۽ هن پنهنجو هٿ ڊگهي ڪري کنيو. جاِ تي منهنجو خيمو فلڻي ۽ ”فلڻي ته، چيو ڪئي، صلح 8پوِ شام جي بادشاهه اسرائيل سان جنگ ڪئي ،۽ پنهنجن نوڪرن سان ء ء هوندو. جاِ کان نه لنگهو ،ڇاڪاڻ ته اتي شامي لهي آيا آهن. 9۽ خدا جي مڙس اسرائيل جي بادشاهه کي چيو ته خبردار رهو ته اهڙي ء جاِ تي ماڻهو موڪليا جنهن بابت خدا جي ماڻهو ءِ کيس ٻڌايو هو ۽ ڊيڄاريو هو ،۽ اتي پاڻ کي بچايو، 10۽ اسرائيل جي بادشاهہ انهي ءِ ء هڪ ڀيرو يا ٻہ ڀيرا نه. 11تنهنڪري شام جي بادشاهہ جو دل هن ڳالهہ تي ڏاڍو پريشان ٿيو؛ ۽ هن پنهنجن نوڪرن کي سڏيو ۽ انهن کي چيو تہ ”ڇا اوهين مون لِ آهي؟“ کي نہ ٻڌائيندا تہ اسان مان ڪير اسرائيل جي بادشاهہ ء 12۽ سندس نوڪرن مان هڪ چيو” ،ڪو به نه ،منهنجا مالڪ ،اي بادشاهه !پر اليشع ،جيڪو اسرائيل ۾ آهي ،اسرائيل جي بادشاهه کي اهي ڳالهيون ٻڌائي ٿو جيڪي توهان پنهنجي بستري جي ڪمري ۾ ڳالهايو ٿا“. 13۽ هن چيو ته ،وڃو ۽ ڏسو ته هو ڪٿي آهي ،ته جيئن مان موڪليان ۽ کيس وٺي اچان .۽ کيس ٻڌايو ويو ته ،ڏسو ،هو دوتان ۾ آهي. 14تنهنڪري هن گهوڙا ،رٿ ۽ هڪ وڏو لشڪر ااتي موڪليو :۽ اهي رات جو آيا ۽ شهر کي گهيرو ڪيو. 15۽ جڏهن خدا جي ماڻهو ءِ جو نوڪر صبح جو اٿيو ۽ ٻاهر نڪتو ،تڏهن ڏٺائين ته هڪ لشڪر گهوڙن ۽ رتهن سان گڏ شهر کي گهيرو ڪيو هو .۽ سندس نوڪر کيس چيو ته” ،افسوس ،منهنجا مالڪ !اسان ڪيئن ڪريون؟“ 16۽ هن جواب ڏنو تہ ،ڊڄو نہ ،ڇاڪاڻ تہ جيڪي اسان سان گڏ آهن اهي انهن سان گڏ آهن انهن کان وڌيڪ آهن. 17۽ اليشع دعا گهري ۽ چيو تہ ”اي خداوند ،مان دعا ٿو ڪريان تہ سندس اکيون کوليو تہ هو ڏسي “.۽ خداوند جوان جون اکيون کوليون ۽ هن ڏٺو تہ ،اليشع جي چوڌاري جبل باهه جي گهوڙن ۽ رتهن سان ڀريل هو. 18۽ جڏهن اهي هن وٽ لٿا ،اليشع خداوند کان دعا گهري ۽ چيو ته" ،مان تو کي عرض ٿو ڪريان ته هن قوم کي انڌو ڪري ڇڏ ".۽ هن اليشع جي چوڻ مطابق انهن کي انڌو ڪري ڇڏيو. 19۽ اليشع انهن کي چيو تہ "هي رستو ناهي ،۽ نه ئي هي شهر آهي :منهنجي پٺيان اچو ۽ مان توهان کي ان ماڻهو ءِ وٽ وٺي ويندس جنهن کي توهان ڳولي رهيا آهيو ".پر هو انهن کي سامريہ ڏانهن وٺي ويو. 20۽ جڏهن اهي سامريہ ۾ پهتا ،تڏهن اليشع چيو تہ ”اي خداوند ،انهن ماڻهن جون اکيون کوليو تہ اهي ڏسن “.۽ خداوند انهن جون اکيون کوليون ۽ انهن ڏٺو؛ ۽ ڏسو ،اهي سامريہ جي وچ ۾ هئا. 21۽ اسرائيل جي بادشاه اليشع کي چيو ،جڏهن هن انهن کي ڏٺو ،تہ ”اي منهنجا پي اِ ،ڇا مان انهن کي ماريندس؟ ڇا مان انهن کي ماريندس؟“ 22۽ هن جواب ڏنو" ،تون انهن کي نه ماريندين .ڇا تون انهن کي ماريندين جن کي تو پنهنجي تلوار ۽ ڪمان سان قيد ڪيو آهي؟ انهن جي اڳيان ماني ۽ پاڻي رک ته جيئن اهي کائي پي سگهن ۽ پنهنجي مالڪ وٽ وڃن". لِ وڏو کاڌو تيار ڪيو :۽ جڏهن اهي کائي پي چڪا ،تڏهن هن انهن کي موڪل ڏني ،۽ اهي پنهنجي مالڪ ڏانهن ويا . 23۽ هن انهن ء تنهن ڪري شام جا لشڪر وري اسرائيل جي ملڪ ۾ نه آيا. پوِ اهو ٿيو ته شام جي بادشاهه بنهدد پنهنجي سڄي لشڪر کي گڏ ڪيو ۽ مٿي چڙهي سامريہ جو گهيرو ڪيو. 24۽ ان کان ء 25۽ سامريہ ۾ وڏو ڏڪار پيو :۽ ،ڏسو ،انهن ان کي گهيرو ڪيو ،جيستائين هڪ گڏهه جو سر چاندي ءِ جي اسي سڪن ۾ ۽ ڪبوتر جي ڇيڻي جو چوٿون حصو چاندي ءِ جي پنج سڪن ۾ وڪرو ٿيو. 26۽ جڏهن اسرائيل جو بادشاهه ڀت تي لنگهي رهيو هو ،ته هڪ عورت کيس رڙ ڪري چيو ته ،اي منهنجا مالڪ ،مدد ڪريو. 27۽ هن چيو ته" ،جيڪڏهن خداوند توهان جي مدد نه ڪندو ،ته مان توهان جي مدد ڪٿان ڪندس؟ گودام مان ،يا انگور جي حوض مان؟" 28۽ بادشاهه هن کي چيو" ،توکي ڇا ٿيو آهي؟ "۽ هن جواب ڏنو" ،هن عورت مون کي چيو ته پنهنجو پٽ ڏي ،ته جيئن اسين اڄ ان کي کائي سگهون ،۽ سڀاڻي اسان منهنجو پٽ کائينداسين". 29تنهنڪري اسان منهنجي پٽ کي پچايو ،۽ ان کي کاڌو :۽ مون ٻئي ڏينهن هن کي چيو ته پنهنجو پٽ ڏي ،ته جيئن اسين ان کي کائي سگهون .۽ هن پنهنجو پٽ لڪائي ڇڏيو آهي. 30۽ ائين ٿيو ،جڏهن بادشاهه عورت جون ڳالهيون ٻڌيون ،تڏهن هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا؛ ۽ هو ڀت تان لنگهيو ،۽ ماڻهن ڏٺو ،۽ ڏٺائين ته هن جي جسم تي ٽاٽ پيل هو. 31پوِ هن چيو تہ ”جيڪڏهن اڄ ڏينهن اليشع پٽ شافاط جو مٿو هن تي رهي تہ خدا مون سان ائين ۽ ان کان به وڌيڪ ڪري“. ء 32پر اليشع پنهنجي گهر ۾ ويٺو هو ،۽ بزرگ ساڻس گڏ ويٺا هئا؛ ۽ بادشاهہ پنهنجي اڳيان هڪ ماڻهو موڪليو ،پر قاصد جي اچڻ کان لِ ڪيئن موڪليو آهي؟ ڏسو ،جڏهن قاصد اچي تہ دروازو بند اڳ ،هن بزرگن کي چيو تہ "ڏسو تہ هن قاتل جي پٽ منهنجو سر کڻڻ ء ڪريو ۽ کيس دروازي تي مضبوطي ءِ سان جهليو :ڇا سندس مالڪ جي پيرن جو آواز سندس پٺيان نہ ٿو اچي؟" 33۽ جڏهن هو اڃا انهن سان ڳالهائي رهيو هو ،ته ڏسو ،قاصد هن ڏانهن لهي آيو ،۽ هن چيو ته ڏسو ،هي آفت خداوند جي طرفان آهي . مون کي وڌيڪ خداوند جو انتظار ڇا ڪرڻ گهرجي؟
2بادشاهن
باب 7 1پوِ اليشع چيو تہ ”خداوند جو ڪلم ٻڌو ،خداوند فرمائي ٿو تہ سڀاڻي هن وقت سامريہ جي دروازي تي هڪ ماپ مٺو اٽو هڪ شيڪل ء ۾ ۽ ٻه ماپ ءجو هڪ شيڪل ۾ وڪرو ڪيو ويندو. 2پوِ هڪ سردار جنهن جي هٿ تي بادشاهه جهڪيل هو ،خدا جي ماڻهو ءِ کي جواب ڏنو ،۽ چيو ته” ،ڏس ،جيڪڏهن خداوند آسمان ۾ ء دريون ٺاهيندو ،ته ڇا هي ڳالهه ٿي سگهي ٿي؟ “۽ هن چيو ته” ،ڏس ،تون ان کي پنهنجين اکين سان ڏسندين ،پر ان مان نه کائيندين“. 3۽ دروازي جي داخل تي چار ڪوڙهہ وارا ماڻهو هئا :۽ اهي هڪٻئي کي چوڻ لڳا تہ اسين مرڻ تائين هتي ڇو ويٺا رهون؟ پوِ شهر ۾ ڏڪار آهي ،۽ اسين اتي مرنداسين :۽ جيڪڏهن اسين هتي بيٺا رهون 4جيڪڏهن اسين چئون ته اسين شهر ۾ داخل ٿينداسين ،ته ء ٿا ،ته اسين به مرنداسين .تنهن ڪري هاڻي اچو ۽ شامين جي لشڪر ڏانهن وڃون :جيڪڏهن اهي اسان کي جيئرو بچائين ٿا ته اسين جيئنداسين؛ ۽ جيڪڏهن اهي اسان کي مارين ٿا ته اسين صرف مرنداسين. لِ :۽ جڏهن اهي شامين جي ڪئمپ جي آخري حصي تي پهتا ،ته اتي ڪو به 5۽ اهي شام جي وقت ااٿيا ،شامين جي ڪئمپ ڏانهن وڃڻ ء ماڻهو نه هو. 6ڇاڪاڻ تہ خداوند شام جي لشڪر کي رتهن جو آواز ۽ گهوڙن جو آواز ،۽ هڪ وڏي لشڪر جو آواز ٻڌو هو :۽ اهي هڪٻئي کي لِ مقرر ڪيو چوڻ لڳا تہ ،ڏسو ،اسرائيل جي بادشاهہ اسان جي خلف ءحتين جي بادشاهن ۽ مصري جي بادشاهن کي اسان تي چڙهڻ ء آهي. لِ 7تنهنڪري اهي ااٿيا ۽ شام جو ڀڄي ويا ،۽ پنهنجا خيما ،پنهنجا گهوڙا ،۽ پنهنجا گڏه ،ڪئمپ کي ائين ئي ڇڏي ،۽ پنهنجي جان بچائڻ ء ڀڄي ويا. 8۽ جڏهن اهي ڪوڙهه جا مريض ڪئمپ جي آخري حصي تي پهتا ،ته اهي هڪ خيمي ۾ ويا ،۽ کائيندا ۽ پيئندا هئا ،۽ اتان چاندي ،سون ۽ ڪپڙا کڻي ويا ،۽ وڃي ان کي لڪائي ڇڏيو؛ ۽ وري آيا ،۽ ٻئي خيمي ۾ داخل ٿيا ،۽ اتان به کڻي ويا ،۽ وڃي ان کي لڪائي ڇڏيو. 9پوِ انهن هڪٻئي کي چيو تہ "اسان سٺو ڪم نہ ٿا ڪريون :اڄ خوشخبري جو ڏينهن آهي ،۽ اسين خاموش آهيون :جيڪڏهن صبح جي ء روشني تائين ترسياسين تہ اسان تي ڪا آفت ايندي .تنهنڪري هاڻي اچو تہ وڃي بادشاهہ جي گهر وارن کي ٻڌايون". 10پوِ اهي آيا ۽ شهر جي دربان کي سڏيائون :۽ انهن انهن کي ٻڌايو ته" ،اسين شامين جي ڪئمپ ۾ پهتاسين ،۽ ڏسو ،اتي ڪو به ماڻهو ء نه هو ،نه ئي ڪنهن ماڻهو ءِ جو آواز ،پر گهوڙا ۽ گڏهه ٻڌل هئا ،۽ خيما جيئن هئا تيئن هئا". 11۽ هن دربانن کي سڏيو؛ ۽ انهن اهو بادشاهه جي گهر اندر ٻڌايو. 12۽ بادشاهه رات جو اٿيو ۽ پنهنجن نوڪرن کي چيو ته" ،هاڻي مان توهان کي ڏيکاريندس ته شامين اسان سان ڇا ڪيو آهي .اهي ڄاڻن لِ ويا آهن ،چون ٿا ته جڏهن اهي شهر مان نڪرندا، ٿا ته اسان بکايل آهيون؛ تنهن ڪري اهي ڪئمپ مان ٻاهر نڪري ميدان ۾ لڪائڻ ء ته اسان انهن کي جيئرو پڪڙينداسين ۽ شهر ۾ داخل ٿينداسين". 13۽ سندس نوڪرن مان هڪ جواب ڏنو ۽ چيو ته ،ڪجهه ماڻهو ،مهرباني ڪري ،باقي گهوڙن مان پنج گهوڙا وٺن ،جيڪي شهر ۾ بچيل آهن( ،ڏسو ،اهي اسرائيل جي سڀني ماڻهن وانگر آهن جيڪي ان ۾ بچيل آهن؛ ڏسو ،مان چوان ٿو ،اهي اسرائيل جي سڀني ماڻهن وانگر آهن جيڪي ختم ٿي ويا آهن ):۽ اسان کي موڪلڻ ۽ ڏسڻ ڏيو. 14تنهنڪري انهن ٻہ گهوڙا گهوڙا کنيا؛ ۽ بادشاهہ شام جي لشڪر جي پٺيان موڪليو ۽ چيو تہ "وڃو ۽ ڏسو". 15۽ اهي اردن تائين انهن جي پٺيان ويا :۽ ،ڏسو ،سڄو رستو ڪپڙن ۽ برتنن سان ڀريل هو ،جيڪي شامين پنهنجي تڪڙ ۾ اڇلئي ڇڏيا هئا .۽ قاصد موٽي آيا ۽ بادشاهه کي ٻڌايو. 16پوِ ماڻهن ٻاهر نڪري شامين جي خيمن کي لاٽيو ،تنهنڪري خداوند جي حڪم موجب ،هڪ ماپ مٺو اٽو هڪ شيڪل ۾ ۽ ٻه ماپ ء ءجو هڪ شيڪل ۾ وڪرو ٿيو. لِ مقرر ڪيو :۽ ماڻهو دروازي ۾ کيس 17۽ بادشاهہ انهي ءِ سردار کي جنهن جي هٿ تي هو ڀروسو ڪندو هو ،دروازي جي سنڀال ء لتاڙيندا رهيا ۽ هو مري ويو ،جيئن خدا جي ماڻهو ءِ چيو هو ،جنهن جڏهن بادشاهہ وٽس آيو تڏهن ڳالهايو هو. 18۽ ائين ٿيو جيئن خدا جي ماڻهو ءِ بادشاهه سان ڳالهايو هو ،چيو هو ته ،سڀاڻي هن وقت سامريه جي دروازي تي ٻه ماپ ءجو هڪ لِ هوندو. لِ ۽ هڪ ماپ مٺو اٽو هڪ شيڪل ء شيڪل ء 19۽ انهي ءِ مالڪ خدا جي ماڻهو ءِ کي جواب ڏنو ،۽ چيو" ،هاڻي ،ڏسو ،جيڪڏهن خداوند آسمان ۾ دريون ٺاهي ،ته ڇا اهڙي ڳالهه ٿي سگهي ٿي؟ "۽ هن چيو" ،ڏس ،تون ان کي پنهنجين اکين سان ڏسندين ،پر ان مان نه کائيندين". 20۽ ائين ئي ٿيو :ڇو ته ماڻهو دروازي ۾ کيس لتاڙيندا رهيا ۽ هو مري ويو. باب 8 1پوِ اليشع انهي ءِ عورت سان ڳالهايو ،جنهن جي پٽ کي هن جيئرو ڪيو هو ،۽ چيو ته” ،ااٿ ،۽ تون ۽ تنهنجو خاندان وڃو ،۽ جتي به ء رهي سگهو اتي رهو ،ڇاڪاڻ ته خداوند ڏڪار جو حڪم ڏنو آهي؛ ۽ اهو ملڪ تي ست سال رهندو. 2۽ عورت ااٿي ،۽ خدا جي مڙس جي چوڻ تي عمل ڪيو :۽ هو ءِ پنهنجي گهر وارن سان گڏ هلي وئي ،۽ ست سال فلستين جي ملڪ ۾ رهي. لِ بادشاهه ڏانهن فرياد 3۽ ستن سالن جي آخر ۾ ،اهو عورت فلستين جي ملڪ مان واپس آئي :۽ هو ءِ پنهنجي گهر ۽ پنهنجي زمين ء لِ ٻاهر نڪتي. ڪرڻ ء ٻڌاِ تہ اهي سڀ وڏا ڪم جيڪي اليشع ڪيا آهن“. 4۽ بادشاهہ خدا جي ماڻهو ءِ جي نوڪر جيحازي سان ڳالهائيندي چيو تہ ”مون کي ء
2بادشاهن
5۽ ائين ٿيو ،جڏهن هو بادشاهه کي ٻڌائي رهيو هو ته ڪيئن هن هڪ مئل لش کي جيئرو ڪيو هو ،ته ڏسو ،اها عورت ،جنهن جي پٽ لِ فرياد ڪئي .۽ جيحازي چيو" ،منهنجا مالڪ ،اي بادشاهه ،هي اها کي هن جيئرو ڪيو هو ،بادشاهه کي پنهنجي گهر ۽ پنهنجي زمين ء عورت آهي ،۽ هي ان جو پٽ آهي ،جنهن کي اليشع جيئرو ڪيو". 6۽ جڏهن بادشاهه عورت کان پڇيو ،ته هن کيس ٻڌايو .تنهن ڪري بادشاهه هڪ خاص آفيسر کي مقرر ڪيو ،۽ چيو ته" ،سڀ ڪجهه جيڪو هن جو هو ،۽ جڏهن کان هن ملڪ ڇڏيو ،اڄ تائين ،زمين جو سڀ ميوو واپس ڪر". 7۽ اليشع دمشق ۾ آيو؛ ۽ شام جو بادشاهه بنهدد بيمار هو؛ ۽ کيس ٻڌايو ويو ته ،خدا جو ماڻهو هتي آيو آهي. 8۽ بادشاهہ حزائيل کي چيو تہ ”پنهنجي هٿ ۾ سوکڙي کڻي وڃ ،۽ خدا جي ماڻهو ءِ سان مل ۽ سندس وسيلي خداوند کان پڇ تہ ڇا مان هن بيماري ءِ مان ڇٽندس؟“ شيِ مان ،چاليهه ااٺن جو بار ،۽ آيو ۽ سندس اڳيان لِ ويو ،۽ پاڻ سان گڏ تحفو کڻي ويو ،دمشق جي هر سٺي ء 9پوِ حزائيل هن سان ملڻ ء ء بيٺو ،۽ چيائين ته ،توهان جي پٽ بنهدد شام جي بادشاهه مون کي توهان ڏانهن موڪليو آهي ته ،ڇا مان هن بيماري مان شفا حاصل ڪندس؟ 10۽ اليشع کيس چيو تہ ”وڃ ،کيس چئو تہ تون ضرور بچي سگهندين ،جيتوڻيڪ خداوند مون کي ٻڌايو آهي تہ هو ضرور مرندو“. 11۽ هو پنهنجو چهرو مضبوطي ءِ سان سڌو ڪيو ،جيستائين هو شرمسار نه ٿيو :۽ خدا جو ماڻهو روئي پيو. 12۽ حزائيل چيو" ،منهنجا مالڪ ڇو روئي رهيا آهيو؟ "۽ هن جواب ڏنو" ،ڇاڪاڻ ته مون کي خبر آهي ته توهان بني اسرائيلن سان ڇا ڪندا :توهان انهن جي مضبوط قلعن کي باهه ڏيندا ،۽ توهان انهن جي جوانن کي تلوار سان ماريندا ،۽ توهان انهن جي ٻارن کي ٽڪرا ٽڪرا ڪندا ،۽ انهن جي حاملہ عورتن کي چيريندا". 13۽ حزائيل چيو" ،پر ڇا ،توهان جو خادم ڪتو آهي ،جو هو هي وڏو ڪم ڪري؟ "۽ اليشع جواب ڏنو" ،خداوند مون کي ڏيکاريو آهي ته توهان شام جو بادشاهه ٿيندا". 14پوِ هو اليشع کان روانو ٿيو ۽ پنهنجي مالڪ وٽ آيو .جنهن کيس چيو تہ ”اليشع تو کي ڇا چيو؟ “هن جواب ڏنو تہ ”هن مون کي چيو ء تہ تون ضرور شفا پائيندين“. 15۽ ٻئي ڏينهن تي ائين ٿيو ته هن هڪ ٿلهو ڪپڙو کڻي پاڻي ءِ ۾ ٻوڙيو ۽ ان کي پنهنجي منهن تي وڇائي ڇڏيو ،ته جيئن هو مري ويو :۽ جاِ تي بادشاهي ڪئي. هزائيل سندس ء 16۽ اسرائيل جي بادشاهه اخياب جي پٽ يورام جي پنجين سال ۾ ،جڏهن يهوسفط ان وقت يهودا جو بادشاهه هو ،يهودا جي بادشاهه يهودا جو پٽ يورام راڄ ڪرڻ لڳو. 17جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ته سندس عمر ٻٽيهه سال هئي ۽ هن يروشلم ۾ اٺ سال حڪومت ڪئي. 18۽ هو بني اسرائيل جي بادشاهن جي طريقي تي هليو ،جيئن اخياب جي گهراڻي ڪيو :ڇاڪاڻ ته اخياب جي ڌي ءِ سندس زال هئي :۽ هن خداوند جي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪيو. 19پر خداوند پنهنجي ٻانهي دائود جي خاطر يهوداہ کي ناس ڪرڻ نہ گهريو ،جيئن هن ساڻس واعدو ڪيو هو تہ هو کيس ۽ سندس اولد کي هميشہ روشني ڏيندو. 20سندس ڏينهن ۾ ادوم يهوداہ جي هٿ هيٺان بغاوت ڪئي ،۽ پاڻ تي هڪ بادشاهه مقرر ڪيو. 21پوِ يورام صائر ڏانهن ويو ،۽ سڀئي رتهيون ساڻس گڏ هيون :۽ رات جو اٿيو ،۽ ادومين کي ماريو جيڪي کيس گهيرو ڪري رهيا ء هئا ،۽ رتهين جي سردارن کي :۽ ماڻهو پنهنجن خيمن ڏانهن ڀڄي ويا. .پوِ ساڳئي وقت لبناہ به بغاوت ڪئي. 22پر ادوم اڄ تائين يهوداہ جي هٿ کان بغاوت ڪئي آهي ء 23۽ يورام جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ 24۽ يورام پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ دائود جي شهر ۾ پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو ويو :۽ سندس پٽ اخزياہ سندس ء تي بادشاهي ڪئي. 25اسرائيل جي بادشاهه اخياب جي پٽ يورام جي ٻارهين سال ۾ يهوداہ جي بادشاهه يهورام جو پٽ اخزياہ راڄ ڪرڻ لڳو. 26اخزياہ جڏهن بادشاهہ ٿيو تہ سندس عمر ٻاويهہ سال هئي ۽ هن يروشلم ۾ هڪ سال حڪومت ڪئي ۽ سندس ما اِ جو نالو عتلياہ هو، جيڪا اسرائيل جي بادشاهہ عمري جي ڌي ءِ هئي. 27۽ هو اخياب جي گهراڻي جي رستي تي هليو ۽ خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا ،جيئن اخياب جي گهراڻي ڪيا هئا :ڇاڪاڻ ته هو اخياب جي گهراڻي جو ناٺي هو. لِ ويو؛ ۽ شامين يورام کي زخمي 28۽ هو اخياب جي پٽ يورام سان گڏ راموت گلعاد ۾ شام جي بادشاهه حزائيل سان جنگ ڪرڻ ء ڪيو. 29۽ يورام بادشاهه يزرعيل ڏانهن موٽي ويو ته جيئن انهن زخمن کان شفا حاصل ڪري جيڪي شام جي بادشاهه حزائيل سان جنگ لِ يزرعيل ڏانهن ويو، ڪرڻ وقت شامين کيس رامه ۾ ڏنا هئا .۽ يهوداہ جي بادشاهه يورام جو پٽ اخزياہ ،اخياب جي پٽ يورام کي ڏسڻ ء ڇاڪاڻ ته هو بيمار هو. باب 9 1۽ اليشع نبي نبين جي اولد مان هڪ کي سڏيو ۽ کيس چيو ته ،پنهنجو ڪمر بند ڪر ،۽ تيل جو هي دٻو پنهنجي هٿ ۾ کڻي راموت گلياد ڏانهن وڃ. 2۽ جڏهن تون اتي پهچندين ،تڏهن اتي يهوسفاط جي پٽ ياهو کي ۽ نمشي جي پٽ کي ڏس ،۽ اندر وڃ ،۽ کيس سندس ڀائرن مان اٿاريو ،۽ کيس هڪڙي اندروني ڪمري ۾ وٺي وڃ.
2بادشاهن
.پوِ دروازو 3پوِ تيل جي ٿانو کڻي سندس مٿي تي هار ۽ چئج تہ خداوند فرمائي ٿو تہ مون توکي اسرائيل جو بادشاه مقرر ڪيو آهي ء ء کوليو ۽ ڀڄي وڃ ۽ دير نه ڪر. 4تنهنڪري اهو جوان ،اهو جوان نبي ،راموت گلياد ڏانهن ويو. لِ هڪ پيغام آهي “.ياهو 5جڏهن هو پهتو ،تڏهن ڏٺائين ته لشڪر جا سردار ويٺا هئا؛ ۽ هن چيو” ،اي سردار ،مون وٽ توهان ء لِ“. لِ؟ “۽ هن چيو” ،او سردار ،توهان ء چيو” ،اسان سڀني مان ڪنهن ء 6پوِ هو اٿيو ۽ گهر ۾ ويو؛ ۽ سندس مٿي تي تيل هاريو ۽ کيس چيو تہ ”خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ مون توکي خداوند جي قوم، ء يعني اسرائيل تي بادشاهہ مقرر ڪيو آهي“. 7۽ تون پنهنجي مالڪ اخياب جي گهر کي ماريندين ،تہ جيئن مان پنهنجي ٻانهن نبين جي خون جو ۽ خداوند جي سڀني ٻانهن جي خون جو بدلو ايزبل جي هٿان وٺان. 8ڇاڪاڻ ته احاب جو سڄو گهر ناس ٿيندو :۽ مان احاب مان هر هڪ کي ڪٽي ڇڏيندس جيڪو ڀت تي پيشاب ڪندو آهي ،۽ هر هڪ کي جيڪو اسرائيل ۾ بند ۽ ڇڏيل آهي. 9۽ مان اخياب جي گهر کي نباط جي پٽ يربعام جي گهر ۽ اخيا جي پٽ بعشا جي گهر وانگر ڪندس. 10۽ ڪتا يزرعيل جي علئقي ۾ ايزبل کي کائي ويندا ،۽ ڪو به ان کي دفن نه ڪندو “.۽ هو دروازو کوليو ۽ ڀڄي ويو. 11پوِ ياهو پنهنجي مالڪ جي نوڪرن وٽ ٻاهر آيو :۽ هڪ کيس چيو" ،سڀ خير آهي؟ هي چريو ماڻهو توهان وٽ ڇو آيو؟ "۽ هن ء انهن کي چيو" ،اوهين ان ماڻهو ءِ کي ۽ سندس گفتگو کي ڄاڻو ٿا". ٻڌاِ ".۽ هن چيو تہ "هن مون سان اهڙي طرح ڳالهايو ۽ چيو تہ "خداوند فرمائي ٿو تہ 12۽ انهن چيو تہ "اهو ڪوڙ آهي ،هاڻي اسان کي ء مون توکي اسرائيل جو بادشاهه مقرر ڪيو آهي". 13پوِ انهن تڪڙ ڪئي ،۽ هر هڪ پنهنجو ڪپڙو کڻي ،ڏاڪڻ جي چوٽي ءِ تي سندس هيٺان رکيا ،۽ توتارا وڄائي چيائون تہ ،ياهو ء بادشاهہ آهي. 14تنهنڪري نمشي جي پٽ يهوسفاط جي پٽ ياهو يورام جي خلف سازش ڪئي( .هاڻي يورام شام جي بادشاهہ حزائيل جي ڪري راموت گلياد کي سنڀاليو هو ،هو ۽ سڄو اسرائيل). لِ واپس موڪليو ويو جيڪي شام جي بادشاهه حزائيل سان وڙهڻ وقت 15پر بادشاهه يورام کي يزرعيل ۾ انهن زخمن کان شفا ڏيڻ ء پوِ ڪو به ٻاهر نه وڃي ۽ شهر کان ٻاهر نه ڀڄي وڃي ته شامين کيس ڏنا هئا ).۽ ياهو چيو ته ،جيڪڏهن اهو توهان جو خيال آهي ،ته ء جيئن يزرعيل ۾ اهو ٻڌائي سگهي. لِ آيو ڏسڻ کي يورام اخزياہ بادشاهه جو يهوداہ .۽ هو ليٽيل اتي يورام ته ڇاڪاڻ ويو؛ ڏانهن يزرعيل 16پوِ ياهو گاڏي ءِ تي سوار ٿي ء ء هو. 17۽ يزرعيل ۾ برج تي هڪ چوکيدار بيٺو هو ،۽ هن ياهو جي لشڪر کي ايندي ڏٺو ،۽ چيو" ،مان هڪ لشڪر ڏسان ٿو ".۽ يورام چيو، لِ موڪليو ،۽ اهو چوندو ته ،امن آهي؟" "هڪ گهوڙي سوار وٺو ۽ انهن سان ملڻ ء لِ ويو ،۽ چيائين” ،بادشاهه چوي ٿو ،ڇا امن آهي؟ “۽ ياهو چيو” ،توهان کي امن سان ڇا 18پوِ هڪ گهوڙي تي سوار هن سان ملڻ ء ء ڪرڻو آهي؟ منهنجي پٺيان ڦرو “.۽ چوڪيدار ٻڌايو ،ته قاصد انهن وٽ آيو ،پر هو ٻيهر نه آيو. 19پوِ هن ٻئي کي گهوڙي تي موڪليو ،جيڪو انهن وٽ آيو ۽ چيو” ،بادشاهه چوي ٿو ته امن آهي؟ “ياهو جواب ڏنو” ،توهان کي امن ء سان ڇا ڪرڻو آهي؟ منهنجي پٺيان هلو“. 20۽ چوڪيدار چيو تہ” ،هو انهن وٽ به آيو ،پر وري نه آيو :۽ گاڏي هلئڻ نمشي جي پٽ ياهو جي گاڏي هلئڻ وانگر آهي؛ ڇاڪاڻ ته هو غصي سان گاڏي هلئي ٿو“. 21۽ يورام چيو تہ "تيار ڪريو ".۽ سندس رته تيار ڪيو ويو .۽ اسرائيل جو بادشاهه يورام ۽ يهوداہ جو بادشاهه اخزياہ ،هر هڪ پنهنجي رته تي نڪتا ،۽ اهي ياهو جي خلف نڪتا ،۽ يزرعيلي نبوت جي حصي ۾ ان سان مليا. 22۽ اهو ٿيو ،جڏهن يورام ياهو کي ڏٺو ،تڏهن هن چيو" ،ياهو ،امن آهي؟ "۽ هن جواب ڏنو" ،ڪهڙي امن ،جيستائين تنهنجي ما اِ ايزبل جون زناڪاريون ۽ سندس جادوگريون ايتريون گهڻيون آهن؟" 23۽ يورام پنهنجا هٿ ڦيرايا ۽ ڀڄي ويو ،۽ اخزياہ کي چيو ته ،اي اخزياہ ،دغابازي آهي. 24۽ ياهو پنهنجي پوري طاقت سان ڪمان ڪڍي ،۽ يهورام کي سندس ٻانهن جي وچ ۾ لڳو ،۽ تير سندس دل مان نڪري ويو ،۽ هو پنهنجي رته ۾ ڪري پيو. 25پوِ ياهو پنهنجي سپہ سالر بدڪر کي چيو تہ ”اان کي کڻي يزرعيلي نبوت جي ميدان جي حصي ۾ اڇلئي ڇڏ ،ڇاڪاڻ تہ ياد ڪر ء تہ جڏهن مان ۽ تون گڏجي سندس پي اِ احاب جي پٺيان سواري ڪئي هئين ،تڏهن خداوند هن تي هي بار رکيو هو. 26خداوند فرمائي ٿو تہ مون ڪالهه نبوت جو رت ۽ سندس پٽن جو رت ڏٺو آهي ،۽ خداوند فرمائي ٿو تہ مان توکي هن ميدان ۾ بدلو ڏيندس .تنهن ڪري هاڻي خداوند جي حڪم موجب کيس کڻي زمين جي ميدان ۾ اڇلئي ڇڏيو. 27پر جڏهن يهوداہ جي بادشاهه اخزياہ اهو ڏٺو ،تڏهن هو باغ جي گهر جي رستي کان ڀڄي ويو .۽ ياهو سندس پٺيان لڳو ۽ چيو ته" ،هن کي به رت ۾ مارو ".۽ انهن ائين ئي گور ڏانهن چڙهڻ تي ڪيو ،جيڪو ابليام جي ويجهو آهي .۽ هو ميگدو ڏانهن ڀڄي ويو ،۽ اتي مري ويو. 28۽ سندس نوڪر کيس گاڏي ۾ يروشلم کڻي ويا ،۽ کيس دائود جي شهر ۾ سندس پي اِ ڏاڏن سان گڏ سندس قبر ۾ دفن ڪيو. 29۽ اخياب جي پٽ يورام جي يارهين سال ۾ اخزياہ يهوداہ تي حڪومت ڪرڻ لڳو. 30۽ جڏهن ياهو يزرعيل ۾ آيو ،ايزبل ان بابت ٻڌو؛ ۽ هن پنهنجو چهرو رنگيو ،۽ پنهنجو مٿو ٿڪايو ،۽ دري مان ٻاهر ڏٺو. 31۽ جيئن ئي ياهو دروازي مان اندر داخل ٿيو ،ته هن چيو” ،زمري سلمت هجي ،جنهن پنهنجي مالڪ کي ماريو؟“ 32۽ هن پنهنجو منهن دري ءِ ڏانهن مٿي ڪيو ۽ چيو” ،منهنجي پاسي ڪير آهي؟ ڪير؟ “۽ ٻه يا ٽي خواجه ٻاهر هن ڏانهن ڏٺا.
2بادشاهن
33۽ هن چيو ته" ،هن کي هيٺ اڇلئي ڇڏيو ".تنهن ڪري انهن هن کي هيٺ اڇلئي ڇڏيو :۽ سندس رت جو ڪجهه حصو ڀت تي ۽ گهوڙن تي ڇٽڪيو ويو :۽ هن ان کي پيرن هيٺان لتاڙيو. 34۽ جڏهن هو اندر آيو ،تڏهن هن کاڌو پيتو ،۽ چيو تہ ،وڃو ،هاڻي هن لعنتي عورت کي ڏسو ،۽ ان کي دفن ڪريو ،ڇاڪاڻ ته هو ءِ بادشاهه جي ڌي ءِ آهي. سواِ ٻيو ڪجه به نه مليو. کان هٿن جي هٿن ۽ پيرن کوپڙي، سندس کي انهن :پر ويا لِ ڪرڻ 35۽ اهي کيس دفن ء ء 36تنهنڪري اهي موٽي آيا ۽ کيس ٻڌايو .۽ يعقوب چيو تہ "هي خداوند جو ڪلم آهي جيڪو هن پنهنجي ٻانهي ايلياہ تشبي جي وسيلي چيو هو تہ يزرعيل جي علئقي ۾ ڪتا ايزبل جو گوشت کائيندا. 37۽ اءيزبل جو لش يزرعيل جي علئقي ۾ ميدان جي مٿاڇري تي ڀاڻ وانگر پوندو ،تنهنڪري ماڻهو نه چوندا ته هي اءيزبل آهي. باب 10 1۽ اخياب کي سامريہ ۾ ستر پٽ هئا .۽ ياهو خط لکيا ۽ سامريہ ۾ يزرعيل جي حاڪمن ،بزرگن ۽ انهن ڏانهن موڪليا جيڪي اخياب جي ٻارن جي پرورش ڪندا هئا ،۽ چيائون ته: 2هاڻي جڏهن هي خط توهان وٽ پهچندو ،جڏهن ته توهان جي مالڪ جا پٽ توهان سان گڏ آهن ،۽ توهان سان گڏ رته ۽ گهوڙا ،هڪ قلعي وارو شهر ۽ هٿيار پڻ آهن؛ لِ 3پنهنجي مالڪ جي پٽن مان سڀ کان سٺا ۽ لئق کي چونڊيو ،۽ کيس سندس پي اِ جي تخت تي ويهاريو ،۽ پنهنجي مالڪ جي گهر ء وڙهو. پوِ اسين ڪيئن بيٺا رهنداسين؟ 4پر اهي تمام گهڻا ڊڄي ويا ۽ چيائون ته ،ڏسو ،ٻہ بادشاهه سندس سامهون نه بيٺا ،ء 5۽ جيڪو گهر جو امنتظم هو ،۽ جيڪو شهر جو امنتظم هو ،بزرگن ۽ ٻارن جي پرورش ڪندڙن ،ياهو ڏانهن پيغام موڪليو تہ ،اسين اوهان جا نوڪر آهيون ،۽ جيڪو ڪجهہ اوهان اسان کي چئو ٿا سو ڪنداسين .اسين ڪنهن کي بہ بادشاهہ نہ بڻائينداسين .جيڪو اوهان جي نظر ۾ سٺو آهي سو ڪريو. 6پوِ هن ٻيو ڀيرو انهن کي هڪ خط لکيو ،جنهن ۾ چيو ويو ته ،جيڪڏهن توهان منهنجا آهيو ،۽ جيڪڏهن توهان منهنجي آواز کي ٻڌندا، ء پوِ توهان جي مالڪ جي پٽن جا سر کڻي وڃو ،۽ سڀاڻي هن وقت تائين مون وٽ يزرعيل ۾ اچو .هاڻي بادشاهه جا پٽ ،ستر ماڻهو هئا، ته ء شهر جي انهن وڏن ماڻهن سان گڏ هئا ،جن انهن کي پاليو. 7۽ جڏهن خط انهن وٽ پهتو ،تڏهن انهن بادشاهہ جي پٽن کي ورتو ،۽ ستر ماڻهن کي قتل ڪيو ،۽ انهن جا مٿا ٽوڪرين ۾ وجهي ،۽ انهن کي يزرعيل ڏانهن موڪليائون. 8۽ هڪ قاصد آيو ۽ کيس ٻڌايو تہ” ،اهي بادشاهه جي پٽن جا مٿا کڻي آيا آهن “.۽ هن چيو تہ ”انهن کي صبح تائين دروازي جي داخل تي ٻه ڍير ڪري رکو“. 9۽ صبح جو ائين ٿيو تہ هو ٻاهر نڪتو ۽ سڀني ماڻهن کي چيائين تہ ”اوهين سچا آهيو :ڏسو ،مون پنهنجي مالڪ جي خلف سازش ڪئي ۽ کيس ماريو :پر انهن سڀني کي ڪنهن ماريو؟“ 10هاڻي ڄاڻو ته خداوند جي ڪلم مان ڪجهه به زمين تي نه پوندو ،جيڪو خداوند احاب جي گهراڻي بابت چيو هو ،ڇاڪاڻ ته خداوند اهو ڪيو آهي جيڪو هن پنهنجي خادم ايلياہ جي ذريعي چيو هو. 11تنهنڪري ياهو يزرعيل ۾ باقي رهيل سڀني کي ،سندس سڀني سردارن ،سندس مائٽن ۽ سندس پادرين کي قتل ڪيو ،ايتري تائين جو ڪو به باقي نه ڇڏيو. 12پوِ هو اٿيو ۽ روانو ٿيو ۽ سامريہ ۾ آيو .۽ جڏهن هو رستي تي ڪترڻ واري گهر وٽ هو، ء 13ياهو يهوداہ جي بادشاهه اخزياہ جي ڀائرن سان مليو ۽ پڇيو" ،اوهين ڪير آهيو؟ "انهن جواب ڏنو" ،اسين اخزياہ جا ڀائر آهيون؛ ۽ لِ هيٺ لهي وڃون ٿا". اسين بادشاه جي ٻارن ۽ راڻي ءِ جي ٻارن کي سلم ڪرڻ ء 14۽ هن چيو تہ "انهن کي جيئرو پڪڙيو ".۽ انهن انهن کي جيئرو پڪڙيو ۽ انهن کي ڪترڻ واري گهر جي کڏ وٽ قتل ڪيو ،ٻہ چاليهه ماڻهو؛ ۽ هن انهن مان ڪنهن کي به نه ڇڏيو. لِ اچي رهيو هو .۽ هن کيس سلم ڪيو ۽ 15۽ جڏهن هو اتان روانو ٿيو ،ته هن ريناب جي پٽ يهوناداب کي ڏٺو جيڪو هن سان ملڻ ء چيو" ،ڇا تنهنجو دل صحيح آهي ،جيئن منهنجو دل تنهنجي دل سان آهي؟ "۽ يهوناداب جواب ڏنو" ،ها .جيڪڏهن ائين آهي ،ته مون کي پنهنجو هٿ ڏي ".۽ هن کيس پنهنجو هٿ ڏنو؛ ۽ هو کيس پاڻ سان گڏ گاڏي ۾ وٺي ويو. لِ منهنجي جوش کي ڏسو ".تنهن ڪري انهن هن کي پنهنجي رته ۾ سوار ڪيو. 16۽ هن چيو" ،مون سان گڏ هلو ۽ خداوند ء 17۽ جڏهن هو سامريہ ۾ پهتو ،تڏهن هن سڀني کي قتل ڪيو جيڪي اخياب جي سامريہ ۾ بچيا هئا ،تان جو هن کيس ناس ڪري ڇڏيو، جيئن خداوند چيو هو ،جيڪو هن ايلياہ کي چيو هو. 18۽ ياهو سڀني ماڻهن کي گڏ ڪيو ۽ انهن کي چيو ته ،اخي اب بعل جي ٿوري عبادت ڪئي؛ پر ياهو سندس گهڻي خدمت ڪندو. 19تنهنڪري هاڻي بعل جي سڀني نبين ،سندس سڀني ٻانهن ۽ سندس سڀني پادرين کي مون وٽ سڏ ڪريو؛ ڪو به غائب نه رهي : لِ وڏي قرباني ڪرڻي آهي؛ جيڪو به غائب رهندو ،اهو جيئرو نه رهندو .پر ياهو اهو چالڪي ءِ سان ڪيو، ڇاڪاڻ تہ مون کي بعل ء انهي ءِ ارادي سان تہ هو بعل جي پوڄارين کي ناس ڪري. لِ هڪ مقدس گڏجاڻي جو اعلن ڪريو “.۽ انهن اهو اعلن ڪيو. 20۽ ياهو چيو تہ ،بعل ء 21پوِ ياهو سڄي اسرائيل ۾ پيغام موڪليو :۽ بعل جا سڀ پوڄاري آيا ،ايتري قدر جو ڪو به ماڻهو نه بچيو جيڪو نه آيو .۽ اهي بعل ء جي مندر ۾ آيا؛ ۽ بعل جو گهر هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين ڀرجي ويو. لِ ڪپڙا ڪڍيا. لِ ڪپڙا ڪڍو .۽ هن انهن ء 22۽ هن پوشاڪ جي مالڪ کي چيو ته ،بعل جي سڀني پوڄارين ء
2بادشاهن
23پوِ ياهو ۽ رڪاب جو پٽ يهوناداب بعل جي گهر ۾ ويا ۽ بعل جي پوڄارين کي چيو تہ "ڳول ڪريو ۽ ڏسو تہ اوهان سان گڏ خداوند ء سواِ". جي ٻانهن مان ڪوبہ نہ هجي ،رڳو بعل جي پوڄارين کان ء لِ اندر ويا ،ياهو ٻاهر اسي ماڻهو مقرر ڪيا ،۽ چيو ته ،جيڪڏهن انهن 24۽ جڏهن اهي قربانيون ۽ ساڙڻ واريون قربانيون پيش ڪرڻ ء ماڻهن مان ڪو به ڀڄي وڃي جن کي مون توهان جي هٿن ۾ ڏنو آهي ،جيڪو ان کي ڇڏي ڏيندو ،ان جي جان ان جي جان جي بدلي ۾ هوندي. 25۽ جڏهن ئي ياهو ساڙڻ واري قرباني پيش ڪري چڪو ،تڏهن ياهو پهريدارن ۽ سردارن کي چيو تہ ”اندر وڃو ۽ انهن کي ماريو؛ ڪو به ٻاهر نه نڪرڻ ڏيو “.۽ انهن انهن کي تلوار جي ڌوڙ سان ماريو؛ ۽ پهريدارن ۽ سردارن انهن کي ٻاهر ڪڍي ڇڏيو ۽ بعل جي مندر جي شهر ڏانهن هليا ويا. 26۽ انهن بعل جي گهر مان مورتيون ڪڍيون ۽ انهن کي ساڙي ڇڏيو. 27۽ انهن بعل جي بت کي ڀڃي ڇڏيو ،۽ بعل جي گهر کي ڀڃي ڇڏيو ،۽ ان کي اڄ ڏينهن تائين هڪ ڍڪڻ جو گهر بڻايو. 28اهڙي ءِ طرح ياهو بني اسرائيل مان بعل کي ناس ڪري ڇڏيو. 29پر نباط جي پٽ يربعام جي گناهن کان ،جيڪي اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو ،ياهو انهن جي پٺيان وڃڻ کان نه روڪيو، يعني انهن سون جي گابن کان جيڪي بيت اليل ۽ دان ۾ هئا. 30۽ خداوند ياهو کي چيو تہ ،ڇاڪاڻ تہ تو اهو سٺو ڪيو آهي جيڪو منهنجي نظر ۾ صحيح آهي ،۽ جيڪو منهنجي دل ۾ هو اهو سڀ ڪجهه تو اخياب جي گهراڻي سان ڪيو آهي ،تنهن ڪري چوٿين پيڙهي ءِ تائين تنهنجا ٻار اسرائيل جي تخت تي ويهندا. 31پر ياهو پنهنجي پوري دل سان خداوند اسرائيل جي خدا جي شريعت تي هلڻ جي پرواهه نه ڪئي :ڇاڪاڻ ته هو يربعام جي گناهن کان نه مڙيو ،جيڪي اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو. 32انهن ڏينهن ۾ خداوند اسرائيل کي گهٽائڻ شروع ڪيو :۽ حزائيل انهن کي اسرائيل جي سڀني حدن ۾ ماريو. 33اردن کان اوڀر طرف ،جلعاد جو سڄو ملڪ ،جادي ،روبيني ۽ منسي ،عروعير کان وٺي ،جيڪو ارنون ندي ءِ جي ڪناري تي آهي، جلعاد ۽ بسن پڻ. 34هاڻي ياهو جا باقي ڪم ،۽ جيڪي هن ڪيو ،۽ سندس سڀ طاقت ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاہ ٿيو. 35۽ ياهو پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو :۽ انهن کيس سامريہ ۾ دفن ڪيو .۽ سندس پٽ يهوآخز سندس ء 36۽ جيڪو عرصو ياهو سامريہ ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪئي ،اهو اٺاويهه سال هو. باب 11 1۽ جڏهن اخزياہ جي ما اِ عتلياہ ڏٺو ته سندس پٽ مري ويو آهي ،تڏهن هو ءِ اٿي ۽ سڀني شاهي خاندان کي ناس ڪري ڇڏيو. 2پر يهوشيبا ،بادشاهہ يورام جي ڌي ءِ ۽ اخزياہ جي ڀيڻ ،اخزياہ جي پٽ يوآش کي ورتو ۽ کيس بادشاهہ جي پٽن مان چوري ڪري آندو جيڪي قتل ڪيا ويا هئا؛ ۽ انهن کيس ،جيتوڻيڪ کيس ۽ سندس دائي کي ،بستري جي ڪمري ۾ عتلياہ کان لڪائي ڇڏيو ،ته جيئن هو قتل نه ٿئي. 3۽ عتلياہ ڇه سال خداوند جي گهر ۾ ساڻس گڏ لڪيل رهيو ۽ ملڪ تي بادشاهي ڪئي. 4۽ ستين سال يهويدع موڪليا ۽ سوين سردارن ،سردارن ۽ محافظن کي گڏ ڪري ،انهن کي خداوند جي گهر ۾ پاڻ وٽ وٺي آيو ،۽ انهن سان عهد ڪيو ،۽ خداوند جي گهر ۾ انهن کان قسم کنيو ،۽ انهن کي بادشاهه جو پٽ ڏيکاريو. 5۽ هن انهن کي حڪم ڏنو ته” ،هي اهو ڪم آهي جيڪو توهان کي ڪرڻو آهي :توهان مان ٽيون حصو جيڪو سبت جي ڏينهن تي اندر ايندو ،اهو بادشاهه جي گهر جي نگهباني ڪندو. 6۽ ٽيون حصو سور جي دروازي تي هوندو؛ ۽ ٽيون حصو محافظن جي پويان دروازي تي هوندو :تنهنڪري توهان گهر جي نگهباني ڪندا ته جيئن اهو ٽٽي نه پوي. 7۽ اوهان سڀني مان ٻہ حصا جيڪي سبت جي ڏينهن نڪرن ٿا ،اهي خداوند جي گهر جي بادشاه جي چوڌاري نگهباني ڪندا. 8۽ اوهين بادشاهہ کي گهيرو ڪندا ،هر هڪ ماڻهو پنهنجا هٿيار هٿ ۾ کڻي ،۽ جيڪو صفن جي اندر اچي ،ان کي قتل ڪيو وڃي .۽ بادشاهہ جي ٻاهر وڃڻ ۽ اندر اچڻ وقت اوهين ساڻس گڏ رهو. 9۽ سوين سردارن اهو سڀ ڪجهه ڪيو جيڪو يهويدع پادري حڪم ڏنو هو :۽ هر هڪ ماڻهو پنهنجن ماڻهن کي ورتو جيڪي سبت جي ڏينهن اندر ايندا هئا ۽ انهن سان گڏ جيڪي سبت جي ڏينهن ٻاهر ويندا هئا ،۽ يهويدع پادري وٽ آيا. س ءون جي سردارن کي دائود بادشاهہ جا نيزا ۽ ڍالون ڏنيون ،جيڪي خداوند جي گهر ۾ هيون. 10۽ ڪاهن ء 11۽ محافظ بيٺو هو ،هر هڪ ماڻهو پنهنجي هٿن ۾ هٿيار کڻي ،بادشاهه جي چوڌاري ،مندر جي ساڄي ڪنڊ کان کاٻي ڪنڊ تائين ،قربان گاهه ۽ مندر جي ڀرسان بيٺو هو. 12۽ هن بادشاهه جي پٽ کي ٻاهر ڪڍيو ،۽ ان تي تاج رکيو ،۽ ان کي شاهدي ڏني؛ ۽ انهن کيس بادشاهه بڻايو ،۽ ان کي مسح ڪيو؛ ۽ انهن پنهنجا هٿ تاڙيون وڄايون ۽ چيو ،خدا بادشاهه کي جيئرو رکي. 13۽ جڏهن عتلياہ پهريدارن ۽ ماڻهن جو شور ٻڌو ،تڏهن هو ءِ ماڻهن وٽ خداوند جي مندر ۾ آئي. 14۽ جڏهن هن ڏٺو ،ته ڏسو ،بادشاهه هڪ ٿنڀي ءِ وٽ بيٺو هو ،جيئن رواج هو ،۽ شهزادا ۽ توتاريون بادشاهه جي ڀرسان هيون ،۽ ملڪ جا سڀئي ماڻهو خوش ٿيا ،۽ توتاريون وڄايون :۽ عتلياہ پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ،۽ رڙ ڪئي ،غداري ،غداري. س ءون جي سردارن کي ،جيڪي لشڪر جا آفيسر هئا ،حڪم ڏنو ۽ انهن کي چيو تہ "انهي ءِ کي صفن کان ٻاهر ڪڍو 15پر يهويدع ڪاهن ء ۽ جيڪو سندس پٺيان اچي تنهن کي تلوار سان قتل ڪريو ".ڇاڪاڻ تہ ڪاهن چيو هو تہ "هن کي خداوند جي گهر ۾ نہ ماريو وڃي". 16۽ انهن هن تي هٿ رکيا؛ ۽ هو ءِ ان رستي تان هلي وئي جنهن رستي سان گهوڙا بادشاهه جي گهر ۾ ايندا هئا :۽ اتي هن کي قتل ڪيو ويو.
2بادشاهن
17۽ يهويدع خداوند ۽ بادشاهه ۽ ماڻهن جي وچ ۾ هڪ عهد ڪيو ،ته اهي خداوند جا ماڻهو هجن؛ بادشاهه ۽ ماڻهن جي وچ ۾ پڻ. 18۽ ملڪ جا سڀ ماڻهو بعل جي مندر ۾ ويا ۽ ان کي ڊاهي ڇڏيو؛ انهن سندس قربانگاهن ۽ سندس بتن کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو ،۽ بعل جي پادري متان کي قربانگاهن جي اڳيان قتل ڪيو .۽ پادري خداوند جي گهر تي ڪارساز مقرر ڪيا. 19۽ هن سئو سردارن ،سردارن ،محافظن ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن کي پاڻ سان گڏ ڪيو؛ ۽ اهي بادشاهه کي خداوند جي گهر مان لهي آيا ،۽ محافظن جي دروازي جي رستي کان بادشاهه جي گهر ۾ آيا .۽ هو بادشاهن جي تخت تي ويٺو. 20۽ ملڪ جا سڀ ماڻهو خوش ٿيا ،۽ شهر ۾ امن هو :۽ انهن عتلياہ کي بادشاهه جي گهر جي ڀرسان تلوار سان ماريو. 21يهوآش ست سالن جو هو جڏهن بادشاهت ڪرڻ لڳو. باب 12 1يهو جي ستين سال ۾ يهوآش راڄ ڪرڻ لڳو ،۽ چاليه سال يروشلم ۾ حڪومت ڪيائين ،۽ سندس ما اِ جو نالو ضبياہ هو ،جيڪا بيرشبا جي رهاڪو هئي. 2۽ يهوآش پنهنجي سڄي زندگي ۾ اهو ڪم ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو ،جڏهن ته يهويادا ڪاهن کيس تعليم ڏني. 3پر اوچيون جايون ڊاهيون نه ويون :ماڻهو اڃا تائين اوچيون جايون تي قربانيون ڏيندا ۽ بخور ساڙيندا هئا. 4۽ يهوآش ڪاهنن کي چيو تہ” ،خداوند جي گهر ۾ وقف ڪيل شين جا سڀ پئسا ،هر ڪنهن جو پئسا جيڪو حساب ۾ پاس ڪري ٿو، اهو پئسا جيڪو هر ماڻهو تي مقرر ڪيو ويو آهي ،۽ اهو سڀ پئسا جيڪو ڪنهن به ماڻهو جي دل ۾ اچي ٿو ته خداوند جي گهر ۾ آڻين، 5ڪاهنن کي ،هر هڪ پنهنجي واقفيت وارن کي ،اهو پاڻ وٽ کڻي وڃڻ گهرجي :۽ جتي به ڪا به کوٽ ملي ته گهر جي ڀتين جي مرمت ڪن. 6پر ائين ٿيو ،جو يهوآش بادشاهه جي ٽيويهين سال ۾ ڪاهنن گهر جي ڀتين جي مرمت نه ڪئي هئي. 7پوِ بادشاهه يهوآش يهويدع پادري ۽ ٻين پادرين کي سڏايو ۽ انهن کي چيو ته” ،اوهين گهر جي ٽٽل ڀتين جي مرمت ڇو نٿا ڪريو؟ تنهن ء لِ ان کي ڏيو“. ڪري هاڻي پنهنجي واقفڪارن کان وڌيڪ پئسا نه وٺو ،پر گهر جي ٽٽل ڀتين ء 8۽ پادرين ماڻهن کان وڌيڪ پئسا نه وٺڻ ۽ نه ئي گهر جي ڀتين جي مرمت ڪرڻ تي رضامندي ڏني. 9پر يهويدع ڪاهن هڪ صندوق کڻي ان جي ڍڪ ۾ سوراخ ڪيو ۽ ان کي قربان گاهه جي ڀرسان ،ساڄي پاسي تي رکيو جيئن ڪو ماڻهو خداوند جي گهر ۾ داخل ٿئي :۽ ڪاهن جيڪي دروازي جي حفاظت ڪندا هئا ،اهي سڀ پئسا ان ۾ وجهي ڇڏيندا هئا جيڪي خداوند جي گهر ۾ آندا ويندا هئا. 10۽ ائين ٿيو ،جڏهن انهن ڏٺو ته صندوق ۾ تمام گهڻا پئسا آهن ،تڏهن بادشاهه جو منشي ۽ وڏو ڪاهن آيا ،۽ انهن ٿانون ۾ وجهي ،۽ اهو پئسا ٻڌايو جيڪو خداوند جي گهر ۾ مليو هو. 11۽ انهن پئسا ،جيڪي ٻڌايا ويا هئا ،انهن جي هٿن ۾ ڏنا جيڪي ڪم ڪندڙ هئا ،جيڪي خداوند جي گهر جي نگراني ڪندا هئا :۽ انهن اهو ڪاريگرن ۽ معمارن کي ڏنو ،جيڪي خداوند جي گهر تي ڪم ڪندا هئا، لِ ،۽ گهر جي مرمت لِ ڪاٺ ۽ تراشيل پٿر خريد ڪرڻ ء 12۽ معمارن ۽ پٿر ڪٽڻ وارن کي ،۽ خداوند جي گهر جي ڀتين جي مرمت ء لِ. لِ رکيل هر شيِ ء ء ء ا ٿانو ،توتارا ،سون جا برتن يا چاندي ءِ جا برتن نه ٺاهيا ويا هئا ،جيڪي پئسا خداوند جي 13پر خداوند جي گهر ء لِ چاندي ءِ جا پيال ،گلتر ،ء گهر ۾ آندا ويندا هئا: 14پر انهن اهو ڪم ڪندڙن کي ڏنو ،۽ ان سان خداوند جي گهر جي مرمت ڪئي. لِ ڏنا هئا :ڇاڪاڻ ته اهي 15ان کان علوہ ،انهن انهن ماڻهن سان حساب نه ڪيو ،جن جي هٿ ۾ اهي پئسا ڪم ڪندڙن کي ڏيڻ ء وفاداري سان ڪم ڪندا هئا. 16گناهه ۽ گناهه جا پئسا خداوند جي گهر ۾ نه آندا ويندا هئا ،پر اهو ڪاهنن جو هو. لِ تيار ٿيو. 17پوِ شام جو بادشاهه حزائيل مٿي چڙهي ويو ۽ گت تي حملو ڪيو ۽ ان کي فتح ڪيو :۽ حزائيل يروشلم ڏانهن وڃڻ ء ء 18۽ يهوداہ جي بادشاهه يهوآش سڀ پاڪ شيون ورتيون جيڪي يهوسفط ،يهورام ۽ اخزياہ ،سندس پي اِ ،يهوداہ جي بادشاهن ،وقف ڪيون هيون ،۽ سندس پنهنجي پاڪ شيون ،۽ سڀ سون جيڪو خداوند جي گهر جي خزانن ۾ ۽ بادشاهه جي گهر ۾ مليو هو ،۽ ان کي شام جي بادشاهه حزائيل ڏانهن موڪليو :۽ هو يروشلم کان هليو ويو. 19۽ يوآش جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 20۽ سندس نوڪرن اٿيا ۽ سازش ڪئي ۽ يوآش کي ملو جي گهر ۾ قتل ڪيو ،جيڪو ءسل ڏانهن وڃي ٿو. 21ڇاڪاڻ ته سندس نوڪرن شمعث جي پٽ يوزاڪار ۽ شومر جي پٽ يهوزآباد کيس ماريو ۽ هو مري ويو؛ ۽ انهن کيس دائود جي جاِ تي بادشاهي ڪئي. شهر ۾ سندس پي اِ ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو :۽ سندس پٽ امصياہ سندس ء باب 13 1يهوداہ جي بادشاهہ اخزياہ جي پٽ يوآش جي ٽيويهين سال ۾ ،ياهو جو پٽ يهوآخز سامريہ ۾ اسرائيل تي راڄ ڪرڻ لڳو ،۽ سترهن سال حڪومت ڪيائين. 2۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،۽ نباط جي پٽ يربعام جي گناهن جي پيروي ڪئي ،جيڪي اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو؛ هو انهن کان نه مڙيو. 3۽ خداوند جو غضب اسرائيل تي ڀڙڪيو ،۽ هن انهن کي شام جي بادشاهه حزائيل جي هٿ ۾ ۽ حزائيل جي پٽ بنهدد جي هٿ ۾ ڏنو، انهن جي سڄي زندگي.
2بادشاهن
4۽ يهوآخز خداوند کان دعا گهري ،۽ خداوند سندس ٻڌي :ڇاڪاڻ ته هن اسرائيل جي ظلم کي ڏٺو ،ڇاڪاڻ ته شام جو بادشاهه انهن تي ظلم ڪيو هو. ( 5۽ خداوند اسرائيل کي هڪ ڇوٽڪارو ڏيندڙ ڏنو ،جنهن ڪري اهي شام جي هٿ هيٺان نڪري ويا :۽ بني اسرائيل اڳئين وانگر پنهنجن خيمن ۾ رهڻ لڳا). 6پر انهن يربعام جي گهراڻي جي گناهن کان نه موڙيو ،جنهن اسرائيل کي گناهه ڪرايو هو ،پر انهن تي هليا :۽ سامريه ۾ به يثرب جو بت رهيو). لِ ماڻهن مان پنجاهه گهوڙا سوار ،ڏهه رٿ ۽ ڏهه هزار پيادا نه ڇڏيا؛ ڇاڪاڻ ته شام جي بادشاهه انهن کي تباهه ڪري 7۽ هن يهوآخز ء ڇڏيو هو ،۽ انهن کي ڇيڙيندي مٽي وانگر ڪري ڇڏيو هو. 8هاڻي يهوآخز جا باقي ڪم ،۽ جيڪي هن ڪيو ،۽ سندس طاقت ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاهي ڪئي. 9۽ يهوآخز پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو؛ ۽ انهن کيس سامريہ ۾ دفن ڪيو :۽ سندس پٽ يوآش سندس ء 10يهوداہ جي بادشاهه يوآش جي ستٽيهين سال ۾ ،يهوآخز جو پٽ يهوآش سامريه ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ،۽ سورهن سال حڪومت ڪئي. 11۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو؛ هو نباط جي پٽ يربعام جي سڀني گناهن کان نه مڙيو ،جنهن اسرائيل کي گناهه ڪرايو هو ،پر هو انهن تي هلندو رهيو. 12۽ يوآش جا باقي ڪم ،۽ جيڪي ڪجهه هن ڪيو ،۽ سندس طاقت جيڪا هن يهوداہ جي بادشاهه امصياہ سان وڙهي ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 13۽ يوآش پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو؛ ۽ يربعام سندس تخت تي ويٺو :۽ يوآش کي سامريہ ۾ اسرائيل جي بادشاهن سان گڏ دفن ڪيو ويو. 14هاڻي اليشع پنهنجي بيماري ءِ سبب بيمار ٿي پيو جنهن سبب هو مري ويو .۽ اسرائيل جو بادشاهه يوآش هن وٽ آيو ۽ سندس منهن تي روئي پيو ۽ چيائين ته” ،اي منهنجا پي اِ ،منهنجا پي اِ ،اسرائيل جو رتهو ۽ ان جا سوار“. 15۽ اليشع کيس چيو تہ ”ڪمان ۽ تير کڻ “.۽ هن ڪمان ۽ تير کنيا. 16۽ هن اسرائيل جي بادشاهه کي چيو ته پنهنجو هٿ ڪمان تي رک .۽ هن پنهنجو هٿ ان تي رکيو :۽ اليشع پنهنجا هٿ بادشاهه جي هٿن تي رکيا. .پوِ اليشع چيو" ،تير مار ".۽ هن فائر ڪيو .۽ هن چيو" ،خداوند جي نجات 17۽ هن چيو" ،اوڀر طرف دري کوليو ".۽ هن ان کي کوليو ء جو تير ،۽ شام کان نجات جو تير :ڇاڪاڻ ته تون افيق ۾ شامين کي ماريندين ،جيستائين تون انهن کي ناس نه ڪري ڇڏين". پوِ 18۽ هن چيو" ،تير کڻ ".۽ هن انهن کي ورتو .۽ هن اسرائيل جي بادشاهه کي چيو" ،زمين تي ڌڪ ".۽ هن ٽي ڀيرا ڌڪ هنيو ،۽ ء بيٺو رهيو. پوِ تون شام کي ايتري تائين مارين ها 19۽ خدا جو ماڻهو هن تي ڪاوڙجي پيو ۽ چيائين ته” ،توکي پنج يا ڇهه ڀيرا مارڻ گهرجي ها؛ ء جو ان کي ناس ڪري ڇڏين ها؛ پر هاڻي تون شام کي صرف ٽي ڀيرا ماريندين“. 20۽ اليشع مري ويو ،۽ انهن کيس دفن ڪيو .۽ موآبي ٽولن سال جي شروعات ۾ ملڪ تي حملو ڪيو. 21۽ ائين ٿيو ،جڏهن اهي هڪ ماڻهو ءِ کي دفن ڪري رهيا هئا ،ته ،ڏسو ،انهن ماڻهن جي هڪ ٽولي کي ڏٺو؛ ۽ انهن ماڻهو ءِ کي اليشع جي قبر ۾ اڇلئي ڇڏيو :۽ جڏهن اهو ماڻهو هيٺ لهي ويو ،۽ اليشع جي هڏن کي ڇهيو ،ته هو جيئرو ٿي ويو ،۽ پنهنجن پيرن تي بيٺو. 22پر شام جي بادشاهه حزائيل يهوآخز جي سڄي ڏينهن ۾ اسرائيل تي ظلم ڪندو رهيو. 23۽ خداوند انهن تي رحم ڪيو ،۽ انهن تي رحم ڪيو ،۽ انهن تي نظر ڪئي ،ڇاڪاڻ تہ اهو ابراهيم ،اسحاق ۽ يعقوب سان پنهنجي عهد جي ڪري هو ،۽ انهن کي تباه نه ڪرڻ گهريو ۽ نڪي انهن کي پنهنجي حضور کان پري ڪيو. جاِ تي بادشاہ ٿيو. 24سو شام جو بادشاهه حزائيل مري ويو؛ ۽ سندس پٽ بنهدد سندس ء 25۽ يهوآخز جي پٽ يهوآش ،حزائيل جي پٽ بنهدد جي هٿ کان اهي شهر ٻيهر ورتا ،جيڪي هن پنهنجي پي اِ يهوآخز کان جنگ ۾ ورتا هئا .يهوآش ٽي ڀيرا کيس شڪست ڏني ،۽ اسرائيل جا شهر واپس ورتا. باب 14 1اسرائيل جي بادشاهه يهوآخز جي پٽ يوآش جي ٻئي سال ۾ يهوداہ جي بادشاهه يوآش جي پٽ امصياہ بادشاهي ڪئي. 2جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ته پنجويهن سالن جو هو ،۽ يروشلم ۾ اوڻٽيهه سال حڪومت ڪيائين .سندس ما اِ جو نالو يهوددان هو ،جيڪا يروشلم جي هئي. 3۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو ،پر پنهنجي پي اِ دائود وانگر نه :هن پنهنجي پي اِ يوآش وانگر سڀ ڪجهه ڪيو. 4پر اوچيون جايون نه ڊاهيون ويون :اڃا تائين ماڻهن بلند هنڌن تي قربانيون ڏنيون ۽ بخور ساڙيا. 5۽ اهو ٿيو ،جيئن ئي بادشاهي سندس هٿ ۾ پڪي ٿي ،ته هن پنهنجن نوڪرن کي قتل ڪيو جن سندس پي اِ بادشاهه کي قتل ڪيو هو. موسي جي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آهي ،جنهن ۾ خداوند حڪم ڏنو هو ته ،پي اِ کي 6پر قاتلن جي ٻارن کي هن قتل نه ڪيو :جيئن ي اولد جي بدلي ۾ نه ماريو وڃي ،۽ نه ئي پي اِ جي بدلي ۾ ٻار ماريا وڃن .پر هر ماڻهو پنهنجي گناهه جي بدلي ۾ ماريو وڃي. 7هن لوڻ جي وادي ۾ ڏهه هزار ادوم کي ماريو ،۽ جنگ سان سله کي قبضو ڪيو ،۽ ان جو نالو اڄ تائين يقتيل رکيو. 8پوِ امصياہ اسرائيل جي بادشاهه يهوآخز جي پٽ يهوآش ڏانهن قاصد موڪليا ،ته اچو ته هڪ ٻئي جي سامهون ڏسون. ء 9۽ اسرائيل جي بادشاهه يهوآش يهوداہ جي بادشاهه امصياہ ڏانهن پيغام موڪليو ته ،لبنان ۾ رهندڙ هڪ ڪڪڙي لبنان ۾ موجود ديودار ڏانهن پيغام موڪليو ته پنهنجي ڌي ءِ کي منهنجي پٽ سان شادي ڪر .۽ هڪ جهنگلي جانور جيڪو لبنان ۾ هو ،اتان لنگهيو ۽ ڪڪڙي کي لتاڙي ڇڏيو.
2بادشاهن
10بيشڪ تو ادوم کي شڪست ڏني آهي ،۽ تنهنجي دل توکي بلند ڪيو آهي :انهي ءِ جي شان ۽ شوڪت ڪر ،۽ گهر ۾ رهه :ڇو ته تون پنهنجي نقصان ۾ ڇو دخل ڏيندين ،جو تون ۽ يهودا به ڪري پون؟ 11پر امصياہ نه ٻڌو .تنهن ڪري اسرائيل جو بادشاهه يهوآش مٿي ويو؛ ۽ هن ۽ يهوداہ جو بادشاهه امصياہ بيت شمس ۾ هڪ ٻئي جي سامهون ڏٺو ،جيڪو يهوداہ سان تعلق رکي ٿو. 12۽ يهوداہ کي اسرائيل جي هٿان شڪست ڏني وئي؛ ۽ اهي هر هڪ پنهنجي خيمن ڏانهن ڀڄي ويا. 13۽ اسرائيل جي بادشاهه يهوآش يهوداہ جي بادشاهه امصياہ کي ،جيڪو يهوآش جو پٽ هو ،اخزياہ جو پٽ هو ،بيت شمس ۾ گرفتار ڪيو ۽ يروشلم ۾ آيو ۽ يروشلم جي ڀت کي افرائيم جي دروازي کان ڪنڊ جي دروازي تائين چار سو هٿ ڊاهي ڇڏيو. 14۽ هن سڀ سون ،چاندي ۽ سڀ برتن جيڪي خداوند جي گهر ۾ ۽ بادشاهه جي گهر جي خزانن ۾ مليا هئا ،۽ يرغمالي کڻي سامريہ ڏانهن موٽيو. 15هاڻي يهوآش جا باقي ڪم جيڪي هن ڪيا ،سندس طاقت ،۽ ڪيئن هن يهوداہ جي بادشاهه امصياہ سان جنگ ڪئي ،اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي 16۽ يهوآش پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ مري ويو ،۽ سامريہ ۾ اسرائيل جي بادشاهن سان گڏ دفن ٿيو؛ ۽ سندس پٽ يربعام سندس ء بادشاه ٿيو. پوِ پندرهن سال جيئرو رهيو. کان وفات جي يهوآش پٽ جي يهوآخز بادشاهه جي اسرائيل امصياہ پٽ جو يوآش بادشاهه جي يهوداہ 17۽ ء 18۽ امصياہ جا باقي ڪم ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 19هاڻي انهن يروشلم ۾ سندس خلف سازش ڪئي :۽ هو لڪيش ڏانهن ڀڄي ويو؛ پر انهن سندس پٺيان لڪيش ڏانهن موڪليا ۽ اتي کيس قتل ڪيو. 20۽ اهي کيس گهوڙن تي سوار ڪري کڻي آيا :۽ کيس يروشلم ۾ دائود جي شهر ۾ پنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو ويو. جاِ تي کيس بادشاهه بڻايو. 21۽ يهوداہ جي سڀني ماڻهن عزرياہ کي ،جيڪو سورهن سالن جو هو ،ورتو ۽ سندس پي اِ امصياہ جي ء پوِ جڏهن بادشاهه پنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو. 22هن ايلت کي تعمير ڪيو ،۽ ان کي يهوداہ ڏانهن بحال ڪيو ،ان کان ء 23يهوداہ جي بادشاهہ يوآش جي پٽ امصياہ جي پندرهين سال ۾ ،اسرائيل جي بادشاهہ يوآش جو پٽ يربعام سامريہ ۾ حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ ايڪتاليه سال حڪومت ڪيائين. 24۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو :هو نباط جي پٽ يربعام جي سڀني گناهن کان نه مڙيو ،جنهن اسرائيل کي گناهه کان بچايو هو. 25هن اسرائيل جي ڪناري کي حمات جي داخل کان وٺي ميدان جي سمنڊ تائين بحال ڪيو ،جيئن خداوند اسرائيل جي خدا جي ڪلم مطابق ،جيڪو هن پنهنجي ٻانهي يونس جي هٿان ڳالهايو هو ،جيڪو امتي جو پٽ هو ،جيڪو گت هيفر جو هو. 26ڇاڪاڻ تہ خداوند اسرائيل جي مصيبت ڏٺي ،جيڪا تمام گهڻي سخت هئي :ڇاڪاڻ تہ ڪو به بند نه هو ،نه ڪو بچيل هو ،۽ نه لِ ڪو مددگار هو. ئي اسرائيل ء 27۽ خداوند ائين نہ چيو هو تہ هو آسمان هيٺان اسرائيل جو نالو مٽائي ڇڏيندو ،پر هن انهن کي يوآش جي پٽ يربعام جي هٿان بچايو. 28هاڻي يربعام جا باقي ڪم ،۽ سڀ ڪجهه جيڪو هن ڪيو ،۽ سندس طاقت ،ڪيئن هن جنگ ڪئي ،۽ ڪيئن هن دمشق ۽ حمات کي، لِ واپس ورتو ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جيڪي يهوداہ جا هئا ،اسرائيل ء جاِ تي بادشاہ ٿيو. 29۽ يربعام پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ ،يعني اسرائيل جي بادشاهن سان گڏ سمهيو؛ ۽ سندس پٽ زڪريا سندس ء باب 15 1اسرائيل جي بادشاهہ يربعام جي ستائيس سال ۾ يهوداہ جي بادشاهہ امصياہ جو پٽ عزرياہ حڪومت ڪرڻ لڳو. 2جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ته سندس عمر سورهن سال هئي ۽ هن يروشلم ۾ ٻاونجاہ سال حڪومت ڪئي ۽ سندس ما اِ جو نالو يڪولياہ هو جيڪا يروشلم جي هئي. 3۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو ،جيئن سندس پي اِ امصياہ ڪيو هو. 4سواِ ان جي ته اوچيون جايون ڊاهيون نه ويون :ماڻهو اڃا تائين اوچيون جايون تي قربانيون ڏيندا ۽ بخور ساڙيندا هئا. ء 5۽ خداوند بادشاهه کي اهڙي طرح مارايو جو هو پنهنجي مرڻ تائين ڪوڙهي رهيو ،۽ هڪ الڳ گهر ۾ رهندو هو .۽ بادشاهه جو پٽ يوتام گهر جو انچارج هو ۽ ملڪ جي ماڻهن جو انصاف ڪندو هو. 6۽ عزرياہ جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 7پوِ عزرياہ پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو؛ ۽ انهن کيس دائود جي شهر ۾ سندس ابن ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو :۽ سندس پٽ يوتام سندس ء جاِ تي بادشاهي ڪئي. ء 8يهوداہ جي بادشاهہ عزرياہ جي اٺٽيهن سال ۾ يربعام جي پٽ زڪرياہ سامريہ ۾ اسرائيل تي ڇه مهينا حڪومت ڪئي. 9۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،جيئن سندس پي اِ ڏاڏا ڪيو هو :هو نباط جي پٽ يربعام جي گناهن کان نه مڙيو، جنهن اسرائيل کي گناهه کان بچايو هو. جاِ تي بادشاهي ڪئي. 10۽ يبيش جي پٽ شلوم سندس خلف سازش ڪئي ،۽ کيس ماڻهن جي سامهون ماريو ۽ سندس ء 11۽ زڪريا جا باقي ڪم ،ڏسو ،اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل آهن. 12هي خداوند جو ڪلم هو جيڪو هن ياهو سان ڪيو هو تہ' ،تنهنجا پٽ چوٿين پيڙهي ءِ تائين اسرائيل جي تخت تي ويهندا '.۽ ائين ئي ٿيو. عزياہ جي نانتاليهہ سال ۾ يبيش جو پٽ شلوم راڄ ڪرڻ لڳو ۽ سامريہ ۾ پورو هڪ مهينو حڪومت ڪيائين. 13يهوداہ جي بادشاهہ ا
2بادشاهن
14ڇاڪاڻ ته گادي جو پٽ مناحم ترضه کان ويو ۽ سامريہ ۾ آيو ،۽ يبيش جي پٽ شلوم کي سامريہ ۾ ماريو ۽ کيس ماري ڇڏيو ۽ سندس جاِ تي بادشاهي ڪيائين. ء 15۽ شلوم جا باقي ڪم ۽ سندس سازش جيڪا هن ڪئي ،ڏسو ،اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل آهن. لِ نه کوليا ويا ،تنهن ڪري هن 16پوِ مناحم ترضہ کان تءفصه ۽ ان جي سڀني علئقن ۽ ان جي سرحدن کي ماريو :ڇاڪاڻ ته اهي هن ء ء ان کي ماريو؛ ۽ اتي سڀني حاملہ عورتن کي چيريو. 17يهوداہ جي بادشاهہ عزرياہ جي نان ٽيهن سال ۾ گادي جو پٽ مناحم اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ سامريہ ۾ ڏه سال حڪومت ڪئي. 18۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو :هو پنهنجي سڄي زندگي نباط جي پٽ يربعام جي گناهن کان نه مڙيو ،جنهن اسرائيل کي گناهه کان بچايو هو. 19۽ اسور جو بادشاهه پول ملڪ تي حملو ڪيو :۽ مناحم پول کي هڪ هزار ٽئنٽ چاندي ڏني ،ته جيئن سندس هٿ سندس هٿ ۾ بادشاهت کي مضبوط ڪري. 20۽ مناحم اسرائيل کان پئسا گهريا ،سڀني امير ماڻهن کان ،هر هڪ کان پنجاهه مثقال چاندي جا سڪا ،ته جيئن اسور جي بادشاهه کي ڏئي .تنهن ڪري اسور جو بادشاهه واپس موٽي ويو ،۽ ملڪ ۾ اتي نه رهيو. 21۽ مناحم جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاہ ٿيو. 22۽ مناحم پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو؛ ۽ سندس پٽ فقحيا سندس ء 23يهوداہ جي بادشاهہ عزرياہ جي پنجاهين سال ۾ مناحم جو پٽ فقحياہ سامريہ ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ ٻہ سال حڪومت ڪيائين. 24۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو :هو نباط جي پٽ يربعام جي گناهن کان نه مڙيو ،جنهن اسرائيل کي گناهه کان بچايو هو. 25پر رملياہ جي پٽ فءقءح ،جيڪو سندس سردار هو ،سندس خلف سازش ڪئي ۽ کيس سامريہ ۾ بادشاهه جي محل ۾ ارجوب ۽ اريح ۽ جاِ تي بادشاهي ڪرڻ لڳو. ان سان گڏ جلعاد جي پنجاهه ماڻهن کي ماريو :۽ هن کيس ماريو ۽ سندس ء 26۽ فقحيا جا باقي ڪم ۽ جيڪي ڪجهہ هن ڪيو ،سو اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل آهي. 27يهوداہ جي بادشاهہ عزرياہ جي ٻہ پنجاه سال ۾ رملياہ جو پٽ فقح سامريہ ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ ويه سال حڪومت ڪيائين. 28۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو :هو نباط جي پٽ يربعام جي گناهن کان نه مڙيو ،جنهن اسرائيل کي گناهه کان بچايو هو. 29اسرائيل جي بادشاهه فءقءه جي ڏينهن ۾ ،اسور جي بادشاهه تءگلت ءپلءسر آيو ،۽ اءياون ،ابيل ءبتء ءمآڪا ،يانوح ،قءدءش ،حصور ،ءجلعاد ،۽ گليل ۽ نفتالي جي سڄي زمين تي قبضو ڪيو ،۽ انهن کي قيد ڪري اسور ڏانهن وٺي ويو. عزياہ جي پٽ يوتام جي ويهين سال ۾ 30۽ ايلہ جي پٽ هوشيع رملياہ جي پٽ فقح جي خلف سازش ڪئي ۽ کيس ماريو ۽ سندس ء جاِ تي ا بادشاهي ڪئي. 31۽ فءقءح جا باقي ڪم ۽ جيڪي ڪجهہ هن ڪيو ،سو اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل آهي. عزياہ جو پٽ يوتام راڄ ڪرڻ لڳو. 32اسرائيل جي بادشاهه رملياہ جي پٽ فءقءه جي ٻئي سال ۾ يهوداہ جي بادشاهه ا 33جڏهن هو پنجويهن سالن جو هو ته هن بادشاهي شروع ڪئي ۽ هن يروشلم ۾ سورهن سال حڪومت ڪئي ۽ سندس ما اِ جو نالو يروشع هو ،جيڪا صدوق جي ڌي ءِ هئي. عزياہ ڪيو هو. 34۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو :هن اهو سڀ ڪجهه ڪيو جيڪو هن جي پي اِ ا 35پر مٿاهين جايون ڊاهيون نه ويون :ماڻهو اڃا تائين مٿاهين جاين تي قربانيون ڏيندا هئا ۽ بخور ساڙيندا هئا .هن خداوند جي گهر جو مٿاهون دروازو ٺاهيو. 36هاڻي يوتام جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 37انهن ڏينهن ۾ خداوند شام جي بادشاه رضين ۽ رملياہ جي پٽ فقح کي يهوداہ جي خلف موڪلڻ شروع ڪيو. 38۽ يوتام پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ پنهنجي پي اِ دائود جي شهر ۾ پنهنجي پي اِ سان گڏ دفن ڪيو ويو :۽ سندس پٽ آخز سندس جاِ تي بادشاهي ڪئي. ء باب 16 1رملياہ جي پٽ فقح جي سترهين سال ۾ ،يوتام جي پٽ آخز يهوداہ جي بادشاهه طور حڪومت ڪرڻ لڳو. 2آخز ويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي ،۽ يروشلم ۾ سورهن سال حڪومت ڪئي ،۽ هن اهو نه ڪيو جيڪو خداوند پنهنجي خدا جي نظر ۾ صحيح هو ،جيئن هن جي پي اِ دائود ڪيو هو. 3پر هو بني اسرائيل جي بادشاهن جي طريقي تي هليو ،۽ پنهنجي پٽ کي باهه مان گذرڻ ڏنو ،انهن قومن جي نفرت انگيز رسمن مطابق جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو. 4۽ هن بلند هنڌن تي ،ٽڪرين تي ،۽ هر سائي وڻ هيٺان قرباني ڪئي ۽ بخور ساڙيو. لِ آيا :۽ انهن آحز کي گهيرو ڪيو ،پر 5پوِ شام جو بادشاهه رضين ۽ اسرائيل جو بادشاهه رملياہ جو پٽ فقح يروشلم تي جنگ ڪرڻ ء ء هن تي غالب نه اچي سگهيا. 6ان وقت شام جي بادشاهه رضين ايلت کي واپس شام ۾ شامل ڪيو ،۽ يهودين کي ايلت مان ڪڍي ڇڏيو :۽ شامي ايلت ۾ آيا ،۽ اڄ ڏينهن تائين اتي رهندا آهن.
2بادشاهن
7تنهنڪري آحز اشور جي بادشاه تگلت پليسر ڏانهن قاصد موڪليا ،تہ ”آ ءِ تنهنجو نوڪر ۽ تنهنجو پٽ آهيان :اچو ۽ مون کي شام جي بادشاه جي هٿ کان ۽ اسرائيل جي بادشاه جي هٿ کان بچايو ،جيڪي منهنجي خلف اٿي بيٺا آهن. 8۽ آحز اهو چاندي ۽ سون کڻي ويو جيڪو خداوند جي گهر ۽ بادشاهه جي گهر جي خزانن ۾ مليو ،۽ ان کي اسور جي بادشاهه ڏانهن تحفي طور موڪليو. 9۽ اسور جي بادشاه سندس ڳاله مڃي :ڇاڪاڻ تہ اسور جي بادشاه دمشق تي چڙهي ويو ،۽ ان تي قبضو ڪيو ،۽ ان جي ماڻهن کي قيد ڪري قير ڏانهن وٺي ويو ،۽ رزين کي قتل ڪيو. لِ دمشق ويو ،۽ دمشق ۾ هڪ قربان گاهه ڏٺي :۽ آحز بادشاهه اورياہ ڪاهن 10۽ آحز بادشاهه اسور جي بادشاهه تگلت پليسر سان ملڻ ء ڏانهن قربان گاهه جي شڪل ۽ ان جي نموني ،ان جي سڀني ڪمن جي مطابق موڪلي. 11۽ اورياہ ڪاهن هڪ قربانگاه ٺاهي ،جيئن بادشاهہ آحز دمشق کان موڪليو هو :تنهنڪري اورياہ ڪاهن اهو قربانگاهہ ٺاهيو جڏهن بادشاهہ آحز دمشق کان آيو. 12۽ جڏهن بادشاهه دمشق کان آيو ،تڏهن بادشاهه قربانگاهه ڏٺو :۽ بادشاهه قربانگاهه جي ويجهو ويو ۽ ان تي قرباني پيش ڪئي. 13۽ هن پنهنجي ساڙڻ واري قرباني ۽ پنهنجي ميوي جي قرباني ساڙي ،۽ پنهنجي پيئڻ جي قرباني هاريو ،۽ پنهنجي سلمتي جي قربانين جو رت قربان گاہ تي ڇٽڪاريو. 14۽ هن ٽامي جي قربانگاهه کي به ،جيڪا خداوند جي اڳيان هئي ،گهر جي اڳيان کان ،قربانگاهه ۽ خداوند جي گهر جي وچ مان ڪڍيو، ۽ ان کي قربانگاهه جي اتر طرف رکيو. 15۽ بادشاهه آحز اورياہ ڪاهن کي حڪم ڏنو ته" ،وڏي قربان گاهه تي صبح جو ساڙڻ جي قرباني ،۽ شام جو ميوي جي قرباني ،۽ بادشاهه جي ساڙڻ جي قرباني ،۽ سندس ميوي جي قرباني ،ملڪ جي سڀني ماڻهن جي ساڙڻ جي قرباني ،۽ انهن جي ميوي جي قرباني ۽ انهن جي پيئڻ جي قرباني سان گڏ ساڙيو؛ ۽ ان تي ساڙڻ جي قرباني جو سڄو رت ۽ قرباني جو سڄو رت ڇڙڪايو :۽ ٽامي جي قربان لِ هوندي". لِ پڇا ڳاڇا ڪرڻ ء گاهه منهنجي ء 16۽ ااورياہ ڪاهن ،جيئن بادشاهہ آحز حڪم ڏنو هو ،ائين ئي ڪيو. 17۽ آخز بادشاهه بنيادن جا ڪنارا ڪٽي ڇڏيا ،۽ انهن تان حوض هٽايو؛ ۽ ٽامي جي ڍڳن تان سمنڊ لهي ڇڏيو جيڪي ان جي هيٺان هئا، ۽ ان کي پٿرن جي فرش تي رکيو. لِ جيڪو ڍڪ انهن گهر ۾ ٺاهيو هو ۽ بادشاهه جو ٻاهريون دروازو ،هن اسور جي بادشاهه جي خاطر خداوند جي 18۽ سبت جي ڏينهن ء گهر کان هٽايو. 19هاڻي آخز جا باقي ڪم جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي 20۽ آحز پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ دائود جي شهر ۾ پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو ويو :۽ سندس پٽ حزقياہ سندس ء بادشاهي ڪئي. باب 17 1يهوداہ جي بادشاهہ آخز جي ٻارهين سال ۾ ايلہ جو پٽ هوشيع سامريہ ۾ اسرائيل تي نو سال حڪومت ڪرڻ لڳو. 2۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،پر بني اسرائيل جي بادشاهن وانگر نه جيڪي هن کان اڳ هئا. 3اشور جي بادشاهه شلمنسر سندس خلف چڙهائي ڪئي؛ ۽ هوشيع سندس نوڪر ٿيو ،۽ کيس تحفا ڏنائين. 4۽ اسور جي بادشاه هوشيع ۾ سازش ڏٺي :ڇاڪاڻ تہ هن مصر جي بادشاه سو ڏانهن قاصد موڪليا هئا ،۽ اسور جي بادشاه ڏانهن ڪو به تحفو نه آندو ،جيئن هو سال بہ سال ڪندو هو :تنهنڪري اسور جي بادشاه کيس بند ڪري قيد ۾ وڌو. 5پوِ اسور جو بادشاه سڄي ملڪ ۾ چڙهائي ڪئي ،۽ سامريہ ڏانهن ويو ،۽ ٽي سال ان جو گهيرو ڪيو. ء 6هوشيع جي نائين سال ۾ اسور جي بادشاهه سامريہ کي قبضو ڪيو ،۽ اسرائيل کي اسور ڏانهن وٺي ويو ،۽ انهن کي هاله ۾ ۽ جوزان جي دريا ءِ جي ڪناري تي خابور ۾ ۽ ميديس جي شهرن ۾ رکيو. 7ڇاڪاڻ تہ ائين ٿيو ،جو بني اسرائيل پنهنجي خداوند خدا جي خلف گناهہ ڪيو هو ،جيڪو انهن کي مصر جي ملڪ مان ،مصر جي بادشاهہ فرعون جي هٿ کان ٻاهر ڪڍيو هو ،۽ ٻين معبودن کان ڊڄندا هئا، 8۽ انهن قومن جي آئينن تي هليا ،جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو ،۽ اسرائيل جي بادشاهن جي آئينن تي ،جيڪي انهن ٺاهيا هئا. 9۽ بني اسرائيل اڳجهي طرح اهي ڪم ڪيا جيڪي خداوند پنهنجي خدا جي خلف غلط هئا ،۽ انهن پنهنجن سڀني شهرن ۾ ،نگهبانن جي بارج کان وٺي قلعي واري شهر تائين ،اوچا هنڌ ٺاهيا. 10۽ انهن هر مٿاهين ٽڪري ءِ تي ۽ هر سائي وڻ هيٺان مجسما ۽ جهنڊا قائم ڪيا. 11۽ اتي انهن سڀني مٿاهين جاين تي بخور ساڙيو ،جيئن انهن قومن ڪيو جن کي خداوند انهن جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو؛ ۽ خداوند کي لِ بڇڙا ڪم ڪيا. ڪاوڙائڻ ء 12ڇاڪاڻ تہ اهي بتن جي پوڄا ڪندا هئا ،جن بابت خداوند انهن کي چيو هو تہ ،اوهين هي ڪم نہ ڪريو. 13پر خداوند سڀني نبين ۽ سڀني ڏسندڙن جي ذريعي اسرائيل ۽ يهوداہ جي خلف شاهدي ڏني ،۽ چيو تہ "پنهنجن بڇڙن طريقن کان منهن موڙ ،۽ منهنجا حڪم ۽ منهنجا قانون رکو ،سڀني شريعت جي مطابق جيڪو مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،۽ جيڪو مون اوهان ڏانهن پنهنجن ٻانهن نبين جي وسيلي موڪليو هو". 14پر انهن ٻڌڻ نہ گهريو ،پر پنهنجيون ڳچيون ڪڙڪائي ڇڏيون ،جيئن پنهنجن ابن ڏاڏن جون ڳچيون هيون ،جيڪي خداوند پنهنجي خدا تي ايمان نہ آڻيندا هئا.
2بادشاهن
15۽ انهن سندس حڪمن ۽ عهدن کي رد ڪيو جيڪي هن انهن جي ابن ڏاڏن سان ڪيا هئا ۽ سندس شاهديون جيڪي هن انهن جي خلف شاهدي ڏنيون هيون؛ ۽ اهي باطل جي پيروي ڪئي ،۽ بيڪار ٿيا ،۽ انهن قومن جي پٺيان لڳا جيڪي انهن جي چوڌاري هيون ،جن بابت خداوند انهن کي حڪم ڏنو هو ته اهي انهن وانگر نه ڪن. لِ ڌاتو ءِ جون بتيون ٺاهيون ،يعني ٻہ گابيون ،۽ هڪ يسوريه 16۽ انهن خداوند پنهنجي خدا جي سڀني حڪمن کي ڇڏي ڏنو ،۽ پاڻ ء ٺاهي ،۽ آسمان جي سڀني لشڪر جي پوڄا ڪئي ،۽ بعل جي عبادت ڪئي. 17۽ انهن پنهنجن پٽن ۽ ڌيئرن کي باهه مان گذرايو ،۽ جادو ۽ جادوگري استعمال ڪئي ،۽ پاڻ کي وڪرو ڪيو ته جيئن خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪن ،۽ هن کي غضب ۾ آڻين. 18تنهن ڪري خداوند بني اسرائيل تي تمام گهڻو ناراض ٿيو ،۽ انهن کي پنهنجي نظر کان پري ڪري ڇڏيو :صرف يهوداہ جي قبيلي کان سواِ ٻيو ڪو به نه بچيو. ء 19۽ يهوداہ پنهنجي خدا جي حڪمن تي عمل نه ڪيو ،پر اسرائيل جي قانونن تي هلندا رهيا جيڪي انهن ٺاهيا هئا. 20۽ خداوند بني اسرائيل جي سڀني نسل کي رد ڪيو ،۽ انهن کي تڪليف ڏني ،۽ انهن کي لاٽيندڙن جي هٿ ۾ ڏنو ،جيستائين هن انهن کي پنهنجي نظر کان پري نه ڪيو. 21ڇاڪاڻ تہ هن بني اسرائيل کي دائود جي گهراڻي کان ڇڪي ڪڍيو ،۽ انهن نباط جي پٽ يربعام کي بادشاه بڻايو ،۽ يربعام بني اسرائيل کي خداوند جي پيروي ڪرڻ کان روڪيو ،۽ انهن کان وڏو گناهہ ڪرايو. 22ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل يربعام جي سڀني گناهن ۾ هليا جيڪي هن ڪيا هئا؛ اهي انهن کان نه ڦريا. 23جيستائين خداوند اسرائيل کي پنهنجي نظر کان پري نه ڪيو ،جيئن هن پنهنجي سڀني ٻانهن نبين جي ذريعي چيو هو .اهڙي طرح اسرائيل کي پنهنجي ملڪ مان ڪڍي اسور ڏانهن آندو ويو ،جيڪو اڄ تائين آهي. 24۽ اسور جي بادشاه بابل ،ڪاوطہ ،آوا ،حمات ۽ سفاروائم مان ماڻهو کڻي آيو ۽ انهن کي بني اسرائيل جي بدران سامريہ جي شهرن ۾ رکيو :۽ انهن سامريہ تي قبضو ڪيو ۽ انهن جي شهرن ۾ رهڻ لڳا. 25۽ جڏهن اهي اتي رهڻ لڳا ته انهن خداوند کان نه ڊڄيو ،تنهن ڪري خداوند انهن ۾ شينهن موڪليا ،جن انهن مان ڪجهه کي ماري ڇڏيو. 26تنهن ڪري انهن اسور جي بادشاهه کي چيو ته" ،جن قومن کي تو ڪڍي سامريه جي شهرن ۾ رکيو آهي ،اهي ملڪ جي خدا جي طريقي کي نٿا ڄاڻن ،تنهن ڪري هن انهن جي وچ ۾ شينهن موڪليا آهن ،۽ ڏسو ،اهي انهن کي مارين ٿا ،ڇاڪاڻ ته اهي ملڪ جي خدا جي طريقي کي نٿا ڄاڻن". 27پوِ اسور جي بادشاه حڪم ڏنو تہ” ،جن پادرين کي اوهين اتان کڻي آيا آهيو ،انهن مان هڪڙي کي اتي کڻي وڃو؛ ۽ انهن کي اتي ء وڃڻ ڏيو ۽ اتي رهڻ ڏيو ،۽ اهو انهن کي ملڪ جي خدا جي طريقي جي تعليم ڏئي“. 28پوِ هڪڙو ڪاهن جنهن کي اهي سامريہ مان ڪڍي ويا هئا ،آيو ۽ بيت ل ۾ رهڻ لڳو ،۽ انهن کي سيکاريائين تہ انهن کي خداوند ء کان ڪيئن ڊڄڻ گهرجي. اعلي هنڌن جي گهرن ۾ رکيو جيڪي سامري ماڻهن ٺاهيا هئا ،هر قوم پنهنجن انهن کي انهن ۽ ٺاهيا ديوتا پنهنجا 29پر هر قوم پنهنجا ي شهرن ۾ جتي اهي رهندا هئا. سڪت بنوت ٺاهيو ،۽ ڪات جي ماڻهن نيرگل ٺاهيو ،۽ حمات جي ماڻهن اشيما ٺاهيو، 30۽ بابل جي ماڻهن ا لِ باهه ۾ ساڙيو. 31۽ اوي ماڻهن نباز ۽ ترتاڪ ٺاهيا ،۽ سفاروين پنهنجن ٻارن کي سفاروائم جي ديوتائن ادرملڪ ۽ عنمملڪ جي ء اعلي جڳهن جي اعلي جڳهن جا ڪاهن بڻايا ،جيڪي انهن لِ گهٽ ۾ گهٽ ماڻهن مان لِ ء 32تنهنڪري اهي خداوند کان ڊڄندا هئا ،۽ پاڻ ء ي ي گهرن ۾ قرباني ڏيندا هئا. 33اهي خداوند کان ڊڄندا هئا ۽ پنهنجن ديوتائن جي عبادت ڪندا هئا ،جيئن انهن قومن جي طريقي سان جن کي انهن اتان ڪڍيو هو. 34اڄ تائين اهي اڳين رسمن تي عمل ڪن ٿا :اهي خداوند کان نه ڊڄن ٿا ،نه ئي پنهنجن قانونن ،نه پنهنجن حڪمن ،۽ نه ئي ان شريعت ۽ حڪم تي عمل ڪن ٿا جيڪو خداوند يعقوب جي اولد کي ڏنو هو ،جنهن جو نالو هن اسرائيل رکيو هو. 35جن سان خداوند هڪ عهد ڪيو هو ۽ انهن کي حڪم ڏنو هو ته ،توهان ٻين معبودن کان نه ڊڄو ،نه انهن کي سجدو ڪريو ،نه انهن لِ قرباني ڪريو. جي عبادت ڪريو ۽ نه انهن ء 36پر خداوند ،جيڪو اوهان کي وڏي طاقت ۽ ڊگهي ٿيل هٿ سان مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو ،تنهن کان ڊڄو ،۽ سندس عبادت لِ قرباني ڪريو. ڪريو ،۽ سندس ء لِ لکيا ،انهن تي هميشه عمل ڪرڻ جي ڪوشش ڪجو؛ ۽ توهان ٻين 37۽ جيڪي قانون ،۽ حڪم ،۽ شريعت ،۽ حڪم هن توهان ء ديوتائن کان نه ڊڄو. 38۽ جيڪو عهد مون اوهان سان ڪيو آهي ،سو نہ وساريندؤ ،۽ نڪي ٻين معبودن کان ڊڄندؤ. 39پر خداوند پنهنجي خدا کان ڊڄو ،۽ اهو اوهان کي اوهان جي سڀني دشمنن جي هٿ کان بچائيندو. 40پر انهن نہ ٻڌو ،پر پنهنجي پهرين طريقي تي هليا. 41تنهن ڪري اهي قومون خداوند کان ڊڄنديون هيون ۽ پنهنجين تراشيل بتن جي پوڄا ڪنديون هيون ،ٻنهي جا ٻار ۽ انهن جي پوٽن جا ٻار :جيئن انهن جا پي اِ ڏاڏا ڪندا هئا ،تيئن ئي اهي اڄ تائين ڪن ٿا. باب 18 1هاڻي اهو ٿيو ته اسرائيل جي بادشاهه ايله جي پٽ هوشيع جي ٽئين سال ۾ ،يهوداہ جي بادشاهه آحز جي پٽ حزقياہ حڪومت ڪرڻ لڳو. 2جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ته سندس عمر پنجويهه سال هئي؛ ۽ هن يروشلم ۾ اوڻٽيهه سال حڪومت ڪئي .سندس ما اِ جو نالو به ابي هو، جيڪا زڪريا جي ڌي ءِ هئي.
2بادشاهن
3۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو ،جيئن سندس پي اِ دائود ڪيو هو. موسي جي ٺاهيل ٽامي جي نانگ کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري 4هن اوچيون جايون ڊاهي ڇڏيون ،۽ بت ٽوڙي ڇڏيا ،۽ اصطبل ڪٽي ڇڏيا ،۽ ي ڇڏيو :ڇاڪاڻ ته انهن ڏينهن تائين بني اسرائيل ان کي بخور ساڙيندا هئا :۽ هن ان کي نحشتان سڏيو. پوِ يهوداہ جي سڀني بادشاهن ۾ ڪو به هن جهڙو نه هو ،۽ نه ئي ڪو به 5هن اسرائيل جي خدا تي ڀروسو ڪيو؛ ايتري قدر جو هن کان ء جيڪو هن کان اڳ هو. 6ڇاڪاڻ تہ هو خداوند سان چنبڙيل رهيو ،۽ سندس پيروي ڪرڻ کان نہ لنگهيو ،پر سندس حڪمن تي عمل ڪيائين ،جيڪي خداوند موسي کي ڏنا هئا. ي 7۽ خداوند هن سان گڏ هو؛ ۽ هو جتي به ويو اتي ڪامياب ٿيو :۽ هن اسور جي بادشاهه جي خلف بغاوت ڪئي ،۽ هن جي خدمت نه ڪئي. 8هن فلستين کي ،غزہ ۽ ان جي سرحدن تائين ،چوڪيدارن جي برج کان وٺي قلعي واري شهر تائين ماريو. 9۽ حزقياہ بادشاهه جي چوٿين سال ۾ ،جيڪو اسرائيل جي بادشاهه ايله جي پٽ هوشيع جي ستين سال هو ،اشوريه جي بادشاهه شلمنسر سامريه تي چڙهائي ڪئي ۽ ان کي گهيرو ڪيو. 10۽ ٽن سالن جي آخر ۾ انهن ان کي ورتو :حزقياہ جي ڇهين سال ۾ ،جيڪو اسرائيل جي بادشاهه هوشيع جو نائين سال آهي ،سامريه تي قبضو ڪيو ويو. 11۽ اسور جو بادشاه اسرائيل کي قيد ڪري اسور ڏانهن وٺي ويو ،۽ انهن کي هالہ ۽ جوزان جي دريا ءِ جي ڪناري تي خابور ۾ ۽ ميديس جي شهرن ۾ رکيو. 12ڇاڪاڻ تہ انهن خداوند پنهنجي خدا جي آواز جي تابعداري نہ ڪئي ،پر سندس عهد جي ڀڃڪڙي ڪئي ،۽ جيڪي خداوند جي موسي حڪم ڏنو هو ،۽ انهن کي نہ ٻڌو ۽ نڪي انهن تي عمل ڪيو. ٻانهي ي 13هاڻي حزقياہ بادشاهه جي چوڏهين سال ۾ اشوريه جو بادشاهه سيناخيرب يهوداہ جي سڀني قلعي بند شهرن تي چڙهائي ڪئي ۽ انهن کي قبضو ڪيو. 14۽ يهوداہ جي بادشاهه حزقياہ اسور جي بادشاهه کي لڪش ڏانهن موڪليو ،ته "مون گناهه ڪيو آهي .مون کان واپس وڃو ،جيڪو توهان مون تي لڳايو اهو مان برداشت ڪندس ".۽ اسور جي بادشاهه يهوداہ جي بادشاهه حزقياہ کي ٽي سؤ تول چاندي ۽ ٽيهه تول سون مقرر ڪيو. 15۽ حزقياہ کيس سڀ چاندي ڏني جيڪا خداوند جي گهر ۾ ۽ بادشاه جي گهر جي خزانن ۾ ملي. 16انهي ءِ وقت حزقياہ خداوند جي مندر جي دروازن ۽ ٿنڀن مان سون ڪٽي ڪڍيو ،جيڪي يهوداہ جي بادشاهه حزقياہ مڙهيا هئا ۽ اهو اسور جي بادشاهه کي ڏنو. 17۽ اسور جي بادشاهہ لڪش کان ترتان ،ربساريس ۽ ربشاقي کي يروشلم جي خلف وڏي لشڪر سان حزقياہ بادشاهہ ڏانهن موڪليو .۽ اهي مٿي ويا ۽ يروشلم ڏانهن آيا .۽ جڏهن اهي مٿي آيا ،تڏهن اهي آيا ۽ مٿئين تل ءِ جي نالي وٽ بيٺا ،جيڪو ڌوپڙي جي ميدان جي رستي تي آهي. 18۽ جڏهن انهن بادشاهه کي سڏيو ،ته الياقيم پٽ خلقيا ،جيڪو گهر جو مالڪ هو ،شبنا منشي ۽ يوآ پٽ آسف رڪارڊر ،انهن وٽ ٻاهر آيا. 19۽ ربشاڪي انهن کي چيو تہ هاڻي حزقياہ سان ڳالهايو تہ عظيم بادشاهه ،اشوريہ جو بادشاهه چوي ٿو تہ هي ڪهڙي ڀروسو آهي جنهن تي تون ڀروسو ڪرين ٿو؟ لِ صلح ۽ طاقت آهي .هاڻي تون ڪنهن تي ڀروسو ڪرين ٿو، جنگ وٽ )مون آهن، ڳالهيون بيڪار صرف 20تون چوين ٿو( ،پر اهي ء جو تون منهنجي خلف بغاوت ڪرين ٿو؟ 21هاڻي ،ڏسو ،توهان هن ڪٽيل لٺ جي لٺ تي ڀروسو ڪيو ٿا ،يعني مصر تي ،جنهن تي جيڪڏهن ڪو ماڻهو ٽيڪ ڏيندو ته اهو سندس لِ اهڙو ئي آهي جيڪي هن تي ڀروسو ڪن ٿا. هٿ ۾ ويندو ۽ ان کي ڇهي ڇڏيندو :مصر جو بادشاهه فرعون انهن سڀني ء 22پر جيڪڏهن توهان مون کي چئو ٿا ته ،اسان پنهنجي خداوند خدا تي ڀروسو ڪريون ٿا ،ڇا اهو اهو ناهي ،جنهن جي بلند جڳهن ۽ قربانگاهن کي حزقياہ ڊاهي ڇڏيو آهي ،۽ يهوداہ ۽ يروشلم کي چيو آهي ته توهان يروشلم ۾ هن قربانگاہ جي اڳيان عبادت ڪندا؟ 23تنهنڪري هاڻي ،آ ءِ اوهان کي عرض ٿو ڪريان تہ منهنجي مالڪ ،اسور جي بادشاهہ سان واعدو ڪريو ،۽ جيڪڏهن اوهين پنهنجي طرفان انهن تي سوار مقرر ڪري سگهو ٿا تہ مان اوهان کي ٻہ هزار گهوڙا ڏيندس. لِ مصر تي ڀروسو ڪندين؟ 24پوِ تون ڪيئن منهنجي آقا جي ننڍن نوڪرن مان هڪ سردار جو منهن ڦيرائيندين ،۽ رتهن ۽ گهوڙن ء ء لِ آيو آهيان؟ خداوند مون کي چيو ته ،هن ملڪ تي ڪرڻ تباهه کي ان ڪري چڙهائي تي هن کان خداوند مان هاڻي 25ڇا جاِ سواِ ء ء ء چڙهائي ڪر ۽ ان کي تباهه ڪر. 26پوِ هلڪيا جي پٽ الياقيم ،شبنا ۽ يوآ ،ربشاڪيه کي چيو ته ،مان توهان کي دعا ڪريان ٿو ،پنهنجن ٻانهن سان شامي ٻولي ۾ ڳالهايو؛ ء ڇاڪاڻ ته اسان اهو سمجهون ٿا :۽ ڀت تي ويٺل ماڻهن جي ڪنن ۾ يهودين جي ٻولي ۾ اسان سان نه ڳالهايو. لِ موڪليو آهي؟ ڇا هن 27پر ربشاڪيه انهن کي چيو ،ڇا منهنجي مالڪ مون کي توهان جي مالڪ ۽ توهان ڏانهن اهي ڳالهيون ڪرڻ ء مون کي انهن ماڻهن ڏانهن نه موڪليو آهي جيڪي ڀت تي ويٺا آهن ،ته اهي توهان سان گڏ پنهنجو گند کائي ۽ پنهنجو پيشاب پيئن؟ 28پوِ ربشاڪي بيٺو ۽ يهودين جي ٻولي ۾ وڏي آواز سان رڙ ڪئي ،۽ چيو تہ” ،عظيم بادشاهه ،اشوري جي بادشاهه جو ڪلم ٻڌو: ء 29بادشاهه ائين چوي ٿو ته ،حزقياہ توهان کي ٺڳي نه ڏئي ،ڇاڪاڻ ته هو توهان کي پنهنجي هٿ کان بچائي نه سگهندو. لِ مجبور ڪري ،چوي تہ خداوند ضرور اسان کي بچائيندو ،۽ هي شهر اسور 30۽ نه ئي حزقياہ اوهان کي خداوند تي ڀروسو ڪرڻ ء جي بادشاهہ جي هٿ ۾ نہ ڏنو ويندو. پوِ 31حزقياہ جي ڳالهه نه ٻڌو ،ڇاڪاڻ ته اسور جو بادشاهه چوي ٿو ته ،مون سان تحفي سان معاهدو ڪريو ،۽ مون وٽ ٻاهر اچو ،۽ ء توهان مان هر هڪ پنهنجي انگورن جي انگورن ۽ انجير جي وڻ مان کائو ،۽ توهان مان هر هڪ پنهنجي حوض جو پاڻي پيئو.
2بادشاهن
32جيستائين مان اچان ۽ اوهان کي اوهان جي پنهنجي ملڪ جهڙي ملڪ ۾ نه وٺي وڃان ،جيڪو اناج ۽ شراب جو ملڪ ،ماني ۽ انگورن جي ملڪ ،زيتون جي تيل ۽ ماکي جو ملڪ آهي ،تہ جيئن اوهين جيئرا رهو ۽ نہ مرو :۽ حزقياہ جي ڳالهہ نہ ٻڌو ،جڏهن هو اوهان کي قائل ڪري چوي تہ خداوند اسان کي بچائيندو. 33ڇا قومن جي ديوتائن مان ڪنهن بہ پنهنجي ملڪ کي اسور جي بادشاهہ جي هٿ کان بچايو آهي؟ 34ڪٿي آهن حمات ۽ ارفاد جا ديوتا؟ ڪٿي آهن سفاروائم ،هينا ۽ عواهه جا ديوتا؟ ڇا انهن سامريه کي منهنجي هٿ کان بچايو آهي؟ 35ملڪن جي سڀني ديوتائن مان ڪهڙا آهن جن پنهنجو ملڪ مون کان ڇڏايو آهي تہ خداوند يروشلم کي منهنجي هٿ کان ڇڏائي؟ 36پر ماڻهو خاموش رهيا ،۽ کيس هڪ لفظ به جواب نه ڏنو :ڇاڪاڻ ته بادشاهه جو حڪم هو ته ،کيس جواب نه ڏيو. 37پوِ الياقيم پٽ هلڪيا ،جيڪو گهر جو مالڪ هو ،شبنا منشي ۽ يوآ پٽ آسف لکندڙ ،پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي حزقياہ وٽ آيا ۽ کيس ء ربشاڪي جا لفظ ٻڌايا. باب 19 1۽ اهو ٿيو ،جڏهن بادشاهه حزقياہ اهو ٻڌو ،تڏهن هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ،۽ پاڻ کي ٽاٽ سان ڍڪيو ،۽ خداوند جي گهر ۾ ويو. 2۽ هن گهر جي مالڪ الياقيم ،شبنا ،منشي ۽ ڪاهنن جي بزرگن کي ٽاٽ اوڍائي ،آموز جي پٽ يسعياہ نبي ڏانهن موڪليو. 3۽ انهن کيس چيو تہ ،حزقياہ چوي ٿو تہ ،هي ڏينهن مصيبت ،ملمت ۽ توهين جو ڏينهن آهي ،ڇاڪاڻ تہ ٻار ڄمڻ تي آهن ،۽ پيدا ڪرڻ جي طاقت نہ آهي. لِ موڪليو آهي؛ 4شايد خداوند تنهنجو خدا ربشاقي جا سڀ لفظ ٻڌي ،جنهن کي سندس آقا اسور جي بادشاهه زندہ خدا کي ملمت ڪرڻ ء لِ پنهنجي دعا بلند ڪر. ۽ انهن لفظن کي ملمت ڪندو جيڪي خداوند تنهنجي خدا ٻڌا آهن .تنهن ڪري باقي بچيل ماڻهن ء 5تنهنڪري حزقياہ بادشاهہ جا نوڪر يسعياہ وٽ آيا. 6۽ يسعياہ انهن کي چيو تہ ”اوهين پنهنجي آقا کي چئو تہ خداوند فرمائي ٿو تہ جيڪي ڳالهيون تو ٻڌيون آهن ،تن کان نہ ڊڄو ،جن سان اسور جي بادشاهہ جي نوڪرن مون تي ڪفر بڪيو آهي. 7ڏسو ،مان هن تي هڪ ڦوڪ موڪليندس ،۽ هو هڪ افواهه ٻڌندو ،۽ پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽندو؛ ۽ مان هن کي پنهنجي ملڪ ۾ تلوار سان ماريندس. 8تنهنڪري ربشاقي موٽي آيو ،۽ اسور جي بادشاه کي لبناہ جي خلف جنگ ڪندي ڏٺو :ڇاڪاڻ تہ هن ٻڌو هو تہ هو لڪيش کان روانو ٿي ويو آهي. لِ نڪتو آهي ،تڏهن هن حزقياہ ڏانهن ٻيهر قاصد 9۽ جڏهن هن ايٿوپيا جي بادشاهه ترهڪہ بابت ٻڌو ته ،ڏسو ،هو توهان سان وڙهڻ ء موڪليا ،۽ چيو ته: 10اوهين يهوداہ جي بادشاهہ حزقياہ کي اهڙي ءِ طرح چئو تہ ،اوهان جو خدا جنهن تي اوهين ڀروسو ڪريو ٿا ،اوهان کي ٺڳي نہ ڏئي، اهو چئي تہ يروشلم کي اسور جي بادشاهہ جي هٿ ۾ نہ ڏنو ويندو. 11ڏس ،تو ٻڌو آهي ته اسور جي بادشاهن سڀني ملڪن سان ڇا ڪيو آهي ،انهن کي مڪمل طور تي تباهه ڪري ڇڏيو آهي :۽ ڇا تون بچي ويندين؟ 12ڇا قومن جي ديوتائن انهن کي بچايو آهي جن کي منهنجي ابن ڏاڏن تباهه ڪيو آهي -جهڙوڪ گوزان ،هاران ،رصف ،۽ عدن جا ٻار جيڪي تلسار ۾ هئا؟ 13ڪٿي آهي حمات جو بادشاهه ،۽ ارفاد جو بادشاهه ،۽ سفاروائم شهر جو بادشاهه ،هينا ۽ عواهه جو بادشاهه؟ 14۽ حزقياہ قاصدن جي هٿ جو خط ورتو ،۽ ان کي پڙهيو :۽ حزقياہ خداوند جي گهر ۾ ويو ،۽ ان کي خداوند جي اڳيان پکيڙي ڇڏيو. 15۽ حزقياہ خداوند جي اڳيان دعا گهري ۽ چيو تہ ،اي خداوند اسرائيل جا خدا ،جيڪو ڪروبين جي وچ ۾ ويٺو آهين ،تون ئي خدا آهين، ۽ تون ئي اڪيلو ،زمين جي سڀني بادشاهتن جو .تو آسمان ۽ زمين کي بڻايو آهي. جهڪاِ ۽ ٻڌو :اي خداوند ،پنهنجون اکيون کوليو ۽ ڏسو :۽ سنحرب جون ڳالهيون ٻڌو ،جيڪي کيس جيئري 16اي خداوند ،پنهنجو ڪن ء لِ موڪليو آهي. خدا جي ملمت ڪرڻ ء 17اي خداوند ،سچ پچ ته اسور جي بادشاهن قومن ۽ انهن جي زمينن کي تباهه ڪيو آهي، 18۽ انهن جي بتن کي باه ۾ اڇلئي ڇڏيو آهي :ڇاڪاڻ تہ اهي بت نہ هئا ،پر ماڻهن جي هٿن جو ڪم ،ڪاٺ ۽ پٿر هئا .تنهنڪري انهن انهن کي ناس ڪري ڇڏيو آهي. 19تنهنڪري هاڻي ،اي خداوند اسان جا خدا ،مان تو کي عرض ٿو ڪريان تہ اسان کي سندس هٿ کان بچائي ،تہ جيئن زمين جون سڀ بادشاهتون ڄاڻن تہ تون ئي خداوند خدا آهين ،رڳو تون ئي آهين. 20پوِ آموز جي پٽ يسعياہ حزقياہ ڏانهن موڪليو ته” ،خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو ته ،جيڪا تو مون کان اسور جي بادشاهه ء سينحريب جي خلف دعا گهري آهي ،اها مون ٻڌي آهي. 21هي اهو ڪلم آهي جيڪو خداوند هن بابت فرمايو آهي تہ صيئون جي ڪنواري ڌي ءِ تو کي حقير سمجهي ۽ تو تي ٺٺوليون ڪري؛ يروشلم جي ڌي ءِ تو تي پنهنجو مٿو هليو آهي. 22تو ڪنهن کي ملمت ڪئي ۽ ڪفر ڪيو؟ ۽ ڪنهن جي خلف تو پنهنجو آواز بلند ڪيو ۽ پنهنجون اکيون مٿي ڪيون؟ اسرائيل جي پاڪ ذات جي خلف به. 23تو پنهنجن قاصدن جي ذريعي خداوند جي بي عزتي ڪئي آهي ،۽ چيو آهي تہ ،مان پنهنجن رتهن جي گهڻائي ءِ سان جبلن جي اوچائي تي ،لبنان جي ڪنارن تائين آيو آهيان ،۽ ان جا ڊگها ديودار وڻ ۽ ان جا چڱا صنوبر جا وڻ ڪٽي ڇڏيندس :۽ مان سندس سرحدن جي رهائشگاهن ۾ ۽ سندس ڪرمل جي ٻيلي ۾ داخل ٿيندس. 24مون عجيب پاڻي کوٽيو ۽ پيتو آهي ،۽ پنهنجن پيرن جي تلئن سان مون گهيريل هنڌن جون سڀئي دريائون سڪائي ڇڏيون آهن.
2بادشاهن
25ڇا تو گهڻو وقت اڳ نه ٻڌو هو ته مون اهو ڪيئن ڪيو آهي ،۽ قديم زماني کان مون ان کي ٺاهيو آهي؟ هاڻي مون اهو ڪيو آهي ،ته جيئن تون قلعي وارن شهرن کي برباد ڪري تباهه ڪري ڇڏين. 26تنهن ڪري انهن جا رهواسي ڪمزور هئا ،اهي مايوس ۽ پريشان هئا؛ اهي ميدان جي گاهه ۽ سائي ٻوٽي وانگر هئا ،گهرن جي ڇتين تي گاهه وانگر ،۽ اناج وانگر جيڪي وڌڻ کان اڳ سڪي ويندا آهن. 27پر مون کي تنهنجي رهائش ،تنهنجي ٻاهر وڃڻ ۽ تنهنجي اندر اچڻ ۽ منهنجي خلف تنهنجي ڪاوڙ جي خبر آهي. 28ڇاڪاڻ ته تنهنجي منهنجي خلف ڪاوڙ ۽ تنهنجي گڙٻڙ منهنجي ڪنن تائين پهتي آهي ،تنهن ڪري مان تنهنجي نڪ ۾ پنهنجو ڪانڊو ۽ تنهنجي چپن ۾ پنهنجو لگام وجهندس ،۽ توکي انهي ءِ رستي تي موٽائي ڇڏيندس جنهن رستي کان تون آيو آهين. لِ هڪ نشاني هوندي ،ته هن سال توهان اهي شيون کائيندا جيڪي پاڻ ۾ وڌنديون ،۽ ٻئي سال ۾ اهي شيون جيڪي ان 29۽ هي توهان ء مان نڪرنديون؛ ۽ ٽئين سال ۾ توهان پوکيندا ،لڻندا ،۽ انگورن جا باغ لڳائيندا ۽ انهن جا ميوا کائيندا. 30۽ يهوداہ جي گهراڻي مان بچيل بچيل وري هيٺ پاڙون هڻندا ۽ مٿي ميوو ڏيندا. 31ڇاڪاڻ تہ يروشلم مان ڪجهہ بچيل نڪرندا ،۽ اهي جيڪي صيئون جبل مان بچي نڪرندا :لشڪر جي خداوند جي جوش هي ڪم ڪندو. 32تنهن ڪري خداوند اسور جي بادشاهه بابت چوي ٿو ته هو هن شهر ۾ نه ايندو ،نه ئي اتي تير هلئيندو ،نه ئي ڍال کڻي ان جي سامهون ايندو ،۽ نه ئي ان جي خلف ڪاهه ڪندو. 33جنهن رستي سان هو آيو ،ساڳئي رستي سان واپس ويندو ،۽ هن شهر ۾ نه ايندو ،خداوند فرمائي ٿو. لِ. 34ڇالِ جو آ ءِ پنهنجي خاطر ۽ پنهنجي ٻانهي دائود جي خاطر هن شهر جي حفاظت ڪندس ،ان کي بچائڻ ء ء 35۽ اهو رات ٿيو ،ته خداوند جو ملئڪ ٻاهر نڪتو ،۽ اشورين جي ڪئمپ ۾ هڪ لک پنجاسي هزار ماري ڇڏيو :۽ جڏهن اهي صبح جو سوير اٿيا ،ته اهي سڀ مئل هئا. 36تنهنڪري اسور جو بادشاهہ سيناخيريب روانو ٿيو ،۽ موٽي آيو ،۽ نينوہ ۾ رهيو. 37۽ ائين ٿيو ،جڏهن هو پنهنجي ديوتا نسروڪ جي گهر ۾ عبادت ڪري رهيو هو ،ته سندس پٽن ادرملڪ ۽ شريزر کيس تلوار سان جاِ تي بادشاهي ڪئي. ماري ڇڏيو :۽ اهي ارمينيا جي ملڪ ۾ ڀڄي ويا .۽ سندس پٽ اسرحدون سندس ء باب 20 1انهن ڏينهن ۾ حزقياہ بيمار ٿي مرڻ گهڙي تائين بيمار هو .۽ آموص جو پٽ يسعياہ نبي هن وٽ آيو ۽ کيس چيو ته ،خداوند فرمائي ٿو ته پنهنجي گهر جي سار سنڀال ڪر ،ڇاڪاڻ ته تون مرندين ۽ جيئرو نه رهندين. 2پوِ هن پنهنجو منهن ڀت ڏانهن ڦيرايو ۽ خداوند کان دعا گهري ،چيو: ء 3اي خداوند ،مان توکي عرض ٿو ڪريان ته هاڻي ياد ڪر ته مان ڪيئن سچائي ءِ ۽ پوري دل سان تنهنجي اڳيان هليو آهيان ۽ اهو ڪيو آهي جيڪو تنهنجي نظر ۾ سٺو آهي “.۽ حزقياہ روئي پيو. 4۽ ائين ٿيو ،جڏهن يسعياہ وچين صحن ۾ ويو ،ته خداوند جو ڪلم هن تي نازل ٿيو ،چيو ته: 5موٽي وڃ ۽ منهنجي قوم جي سردار حزقياہ کي چئو تہ خداوند ،تنهنجي پي اِ دائود جو خدا ،ائين فرمائي ٿو تہ مون تنهنجي دعا ٻڌي آهي، مون تنهنجا ڳوڙها ڏٺا آهن .ڏس ،مان توکي شفا ڏيندس :ٽئين ڏينهن تي تون خداوند جي گهر ڏانهن ويندين. 6۽ مان تنهنجي ڏينهن ۾ پندرهن سال وڌائيندس؛ ۽ مان توکي ۽ هن شهر کي اسور جي بادشاهه جي هٿ کان بچائيندس؛ ۽ مان پنهنجي خاطر ۽ پنهنجي خادم دائود جي خاطر هن شهر جي حفاظت ڪندس. 7۽ يسعياہ چيو تہ ،انجير جو ٽڪرو ڪڍو “.۽ انهن ان کي کڻي ڦڦڙي تي لڳايو ،۽ هو چڱو ڀلو ٿي ويو. 8۽ حزقياہ يسعياہ کي چيو تہ ”ڪهڙي نشاني هوندي تہ خداوند مون کي شفا ڏيندو ۽ مان ٽئين ڏينهن تي خداوند جي گهر ۾ ويندس؟“ 9۽ يسعياہ چيو تہ ”توکي خداوند جي طرفان هي نشاني هوندي تہ خداوند جيڪو ڪجهہ چيو آهي سو ڪندو :ڇا پاڇو ڏهه درجا اڳتي ويندو يا ڏهه درجا پوئتي؟“ 10۽ حزقياہ جواب ڏنو تہ ،پاڇي جو ڏهه درجا هيٺ لهڻ هڪ هلڪي ڳالهه آهي :نه ،پر پاڇي کي ڏهه درجا پوئتي موٽڻ ڏيو. 11۽ يسعياہ نبي خداوند کي پڪاريو :۽ هن پاڇو ڏهه درجا پوئتي ڪيو ،جيڪو آحز جي ڊائل ۾ هيٺ لهي چڪو هو. 12انهي ءِ وقت بابل جي بادشاهه بلدان جي پٽ بيرودچبلدان ،حزقياہ ڏانهن خط ۽ تحفا موڪليا ،ڇاڪاڻ ته هن ٻڌو هو ته حزقياہ بيمار آهي. 13۽ حزقياہ انهن جي ڳالهه ٻڌي ،۽ انهن کي پنهنجي قيمتي شين جو سڄو گهر ڏيکاريو ،چاندي ،سون ،مصالحا ،قيمتي عطر ،پنهنجي شيِ نه هٿيارن جو سڄو گهر ،۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو هن جي خزانن ۾ مليو :هن جي گهر ۾ ۽ نه ئي هن جي سڄي سلطنت ۾ ڪا به ء هئي جيڪا حزقياہ انهن کي نه ڏيکاري. 14پوِ يسعياہ نبي حزقياہ بادشاهه وٽ آيو ۽ کيس چيو تہ ”انهن ماڻهن ڇا چيو؟ ۽ اهي ڪٿان تو وٽ آيا آهن؟ “حزقياہ چيو تہ ”اهي پري ء ملڪ کان آيا آهن ،بابل کان به“. 15۽ هن چيو" ،انهن تنهنجي گهر ۾ ڇا ڏٺو آهي؟ "حزقياہ جواب ڏنو" ،منهنجي گهر ۾ جيڪي ڪجهه آهي اهو سڀ انهن ڏٺو آهي : منهنجي خزانن ۾ ڪجهه به ناهي جيڪو مون انهن کي نه ڏيکاريو آهي". 16۽ يسعياہ حزقياہ کي چيو تہ ”خداوند جو ڪلم ٻڌو“. 17ڏس ،اهي ڏينهن اچن ٿا جڏهن سڀ ڪجهه جيڪو تنهنجي گهر ۾ آهي ،۽ جيڪو تنهنجي ابن ڏاڏن اڄ تائين گڏ ڪيو آهي ،بابل ڏانهن کڻي ويندا :ڪجهه به نه بچيو ويندو ،خداوند فرمائي ٿو. 18۽ تنهنجا پٽ جيڪي تو مان نڪرندا ۽ جيڪي تو کي پيدا ٿيندا ،تن کي کڻي ويندا؛ ۽ اهي بابل جي بادشاهہ جي محل ۾ خوجا ٿيندا.
2بادشاهن
19تڏهن حزقياہ يسعياہ کي چيو تہ ”خداوند جو ڪلم سٺو آهي جيڪو تو ٻڌايو آهي “.۽ هن چيو تہ ”ڇا اهو سٺو نہ آهي ،جيڪڏهن منهنجي ڏينهن ۾ امن ۽ سچائي هجي؟“ 20۽ حزقياہ جا باقي ڪم ،سندس سڀ طاقت ،۽ ڪيئن هن هڪ تل اِ ۽ هڪ نالي ٺاهي ،۽ شهر ۾ پاڻي آندو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي راڄ ڪيو. سندس منسي پٽ سندس :۽ سمهيو 21۽ حزقياہ پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ ء باب 21 1منسي ٻارهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي ،۽ يروشلم ۾ پنجاهه سال حڪومت ڪئي .۽ سندس ما اِ جو نالو حفصيبه هو. 2۽ هن اهو ڪم ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،انهن قومن جي نفرت انگيز ڪمن جي پيروي ڪئي جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو. لِ قربانگاهون ٺاهيون، 3ڇاڪاڻ تہ هن انهن اوچي جڳهن کي ٻيهر تعمير ڪيو جيڪي سندس پي اِ حزقياہ تباهه ڪيا هئا؛ ۽ هن بعل ء ۽ هڪ عياش مورتي ٺاهي ،جيئن اسرائيل جي بادشاهه احاب ڪيو هو؛ ۽ آسمان جي سڀني لشڪر جي عبادت ڪئي ،۽ انهن جي خدمت ڪئي. 4۽ هن خداوند جي گهر ۾ قربانگاهون ٺاهيون ،جنهن بابت خداوند چيو هو ته ،مان يروشلم ۾ پنهنجو نالو رکندس. لِ قربانگاهون ٺاهيون. 5۽ هن خداوند جي گهر جي ٻنهي صحن ۾ آسمان جي سڀني لشڪر ء 6۽ هن پنهنجي پٽ کي باهه مان گذاريو ،۽ وقت ڏٺا ،۽ جادوگري ڪئي ،۽ واقف روحن ۽ جادوگرن سان معاملو ڪيو :هن خداوند جي لِ. نظر ۾ تمام گهڻو بڇڙو ڪم ڪيو ،هن کي ڪاوڙائڻ ء 7۽ هن ان گهر ۾ هڪ تراشيل بت جي مورتي رکي جيڪا هن ٺاهي هئي ،جنهن بابت خداوند دائود ۽ سندس پٽ سليمان کي چيو هو ته، لِ رکندس: هن گهر ۾ ۽ يروشلم ۾ ،جيڪو مون بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان چونڊيو آهي ،مان پنهنجو نالو هميشه ء 8۽ نه ئي مان بني اسرائيل جي پيرن کي ان ملڪ مان ٻاهر ڪڍڻ ڏيندس جيڪو مون انهن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،رڳو جيڪڏهن اهي موسي جي حڪمن تي عمل ڪرڻ جي احتياط ڪن. منهنجي حڪمن ۽ منهنجي ٻانهي ي لِ ورغليو جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ناس ڪيو 9پر انهن نہ ٻڌو :۽ منسي انهن کي انهن قومن کان وڌيڪ بڇڙا ڪم ڪرڻ ء هو. 10۽ خداوند پنهنجن ٻانهن نبين جي وسيلي چيو تہ، 11ڇاڪاڻ ته يهوداہ جي بادشاهه منسي اهي نفرت انگيز ڪم ڪيا آهن ،۽ انهن سڀني کان وڌيڪ بڇڙا ڪم ڪيا آهن جيڪي امورين ڪيا هئا ،جيڪي هن کان اڳ هئا ،۽ يهوداہ کي به پنهنجن بتن سان گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو آهي: 12تنهن ڪري خداوند بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو ته ڏسو ،مان يروشلم ۽ يهوداہ تي اهڙي آفت آڻيندس ،جو جيڪو به ان بابت ٻڌندو، سن ٿي ويندا. ان جا ٻئي ڪن ا 13۽ مان يروشلم تي سامريہ جي رسي ءِ ۽ اخياب جي گهراڻي جي ساہل کي وجهندس :۽ مان يروشلم کي ائين صاف ڪندس جيئن ڪو ٿانو کي صاف ڪري ،ان کي صاف ڪري ۽ ان کي الٽو ڪري. ماڻهو ء لِ 14۽ مان پنهنجي ميراث جي باقيات کي ڇڏي ڏيندس ،۽ انهن کي انهن جي دشمنن جي هٿ ۾ ڏيندس؛ ۽ اهي پنهنجن سڀني دشمنن ء شڪار ۽ لاٽ ٿيندا. 15ڇاڪاڻ تہ انهن اهو ڪيو آهي جيڪو منهنجي نظر ۾ بڇڙو هو ،۽ مون کي غضب ۾ وڌو آهي ،جنهن ڏينهن کان سندن پي اِ ڏاڏا مصر مان نڪتا ،اڄ تائين. 16وڌيڪ منسي بي گناهن جو خون تمام گهڻو وهايو ،ايتري تائين جو يروشلم کي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين ڀريو ،ان گناه کان سواِ جيڪو هن يهوداہ کي گناهہ ڪرڻ تي مجبور ڪيو ،انهي ءِ ڪم ڪرڻ سان جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو. ء 17هاڻي منسي جا باقي ڪم ،۽ جيڪي هن ڪيا ،۽ سندس گناهه جيڪو هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي عزا جي باغ ۾ دفن ڪيو ويو :۽ سندس پٽ امون سندس ء 18۽ منسي پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ پنهنجي گهر جي باغ ۾ ،ا بادشاه ٿيو. 19امون ٻاويهن سالن جو هو جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ،۽ هن يروشلم ۾ ٻه سال حڪومت ڪئي .سندس ما اِ جو نالو مسولمت هو ،جيڪا يطبه جي هاروص جي ڌي ءِ هئي. 20۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،جيئن سندس پي اِ منسي ڪيو هو. 21۽ هو پنهنجي پي اِ جي طريقي تي هليو ،۽ انهن بتن جي پوڄا ڪئي جن جي سندس پي اِ پوڄا ڪئي هئي ،۽ انهن جي پوڄا ڪئي: 22۽ هن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خداوند خدا کي ڇڏي ڏنو ،۽ خداوند جي رستي تي نه هليو. 23۽ امون جي نوڪرن سندس خلف سازش ڪئي ۽ بادشاهه کي سندس ئي گهر ۾ قتل ڪيو. 24۽ ملڪ جي ماڻهن انهن سڀني کي ماري ڇڏيو جيڪي بادشاهه آمون جي خلف سازش ڪئي هئي؛ ۽ ملڪ جي ماڻهن سندس پٽ جاِ تي بادشاهه بڻايو. يوسياہ کي سندس ء 25هاڻي آمون جا باقي ڪم جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاهي ڪئي. 26۽ کيس ا ع ززا جي باغ ۾ سندس قبر ۾ دفن ڪيو ويو :۽ سندس پٽ يوسياہ سندس ء
2بادشاهن
باب 22 1يوسياہ اٺن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي ،۽ هن يروشلم ۾ ايڪٽيهه سال حڪومت ڪئي .۽ سندس ما اِ جو نالو جديه هو ،جيڪا بوسڪٿ جي عدايا جي ڌي ءِ هئي. 2۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو ،۽ پنهنجي پي اِ دائود جي سڀني طريقن تي هليو ،۽ ساڄي يا کاٻي پاسي نه ڦريو. 3۽ يوسياہ بادشاهه جي ارڙهين سال ۾ ،بادشاهه شافن کي ،جيڪو اصلياہ جو پٽ هو ،جيڪو م ا ش زلم جو پٽ هو ،جيڪو منشي هو ،خداوند جي گهر ڏانهن موڪليو ،۽ چيائين تہ، 4وڏي ڪاهن خلقيا وٽ وڃو ،ته جيئن اهو اهو چاندي گڏ ڪري جيڪا خداوند جي گهر ۾ آندي وئي آهي ،جيڪا دربانن ماڻهن کان گڏ ڪئي آهي. 5۽ اهي ان کي ڪم ڪندڙن جي هٿ ۾ ڏين ،جيڪي خداوند جي گهر جي نگراني ڪن ٿا :۽ اهي ان کي خداوند جي گهر ۾ ڪم ڪندڙ ماڻهن کي ڏين ،ته جيئن گهر جي ڀتين جي مرمت ڪن، لِ. لِ ڪاٺ ۽ تراشيل پٿر خريد ڪرڻ ء 6ڪاريگرن ،معمارن ۽ معمارن کي ،۽ گهر جي مرمت ء 7پر انهن سان انهن پئسن جو ڪو حساب نه ورتو ويو جيڪو انهن جي هٿ ۾ ڏنو ويو هو ،ڇاڪاڻ تہ اهي وفاداري ءِ سان ڪم ڪندا هئا. 8۽ سردار ڪاهن هلڪيا شافن منشي کي چيو تہ ،مون خداوند جي گهر ۾ شريعت جو ڪتاب لڌو آهي .۽ هلڪيا اهو ڪتاب شافن کي ڏنو ،۽ هن اهو پڙهيو. 9۽ شافن منشي بادشاه وٽ آيو ،۽ بادشاه کي وري خبر ڏني ،۽ چيو تہ" ،تنهنجي نوڪرن گهر ۾ مليل پئسا گڏ ڪيا آهن ،۽ انهن جي هٿ ۾ ڏنا آهن جيڪي ڪم ڪندڙ آهن ،جيڪي خداوند جي گهر جي نگراني ڪن ٿا". 10۽ شافن منشي بادشاهه کي ٻڌايو ته" ،خلقيا ڪاهن مون کي هڪ ڪتاب ڏنو آهي ".۽ شافن اهو بادشاهه جي اڳيان پڙهيو. 11۽ اهو ٿيو ،جڏهن بادشاهه شريعت جي ڪتاب جا لفظ ٻڌا ،تڏهن هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا. 12۽ بادشاهہ هلڪيا ڪاهن ،شافن جي پٽ اخيقام ،ميڪايا جي پٽ عڪبور ،شافن منشي ۽ بادشاه جي نوڪر عساهيا کي حڪم ڏنو تہ، لِ پڇو ،هن ڪتاب جي لفظن بابت جيڪو مليو آهي :ڇاڪاڻ ته خداوند جو 13وڃو ،خداوند کان منهنجي ء لِ ۽ سڄي يهوداہ ء لِ ،ماڻهن ء غضب اسان تي تمام وڏو آهي ،ڇاڪاڻ ته اسان جي ابن ڏاڏن هن ڪتاب جي لفظن کي نه ٻڌو آهي ،ته جيئن اسان جي باري ۾ لکيل سڀني ڳالهين مطابق عمل ڪن. 14پوِ هلڪيا ڪاهن ،اخيقام ،عڪبور ،شافان ۽ عساهيا ،خلدا نبيہ وٽ ويا ،جيڪا شلوم جي زال هئي ،جيڪو تڪوا جو پٽ هو ،جيڪو ء حرحاس جو پٽ هو ،جيڪو ڪپڙن جو سنڀاليندڙ هو؛ (هاڻي هو ءِ يروشلم ۾ ڪاليج ۾ رهندي هئي )۽ انهن هن سان ڳالهايو. 15۽ هن انهن کي چيو تہ ”خداوند بني اسرائيل جو خدا ائين فرمائي ٿو تہ ان ماڻهو ءِ کي چئو جنهن توهان کي مون ڏانهن موڪليو آهي، جاِ تي ۽ ان جي رهواسين تي برائي آڻيندس ،يعني انهي ءِ ڪتاب جا سڀ لفظ جيڪي يهوداہ جي 16خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو ،مان هن ء بادشاهه پڙهيا آهن: لِ بخور ساڙيا آهن ،تہ جيئن اهي پنهنجي هٿن جي سڀني ڪمن سان مون 17ڇاڪاڻ تہ انهن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ ٻين ديوتائن ء کي غضب ڏيارين ،تنهنڪري منهنجو غضب هن جڳه تي ڀڙڪندو ۽ نہ وسندو. لِ موڪليو آهي ،توهان هن کي چئو ته ،خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي 18پر يهوداہ جي بادشاهه کي ،جنهن توهان کي خداوند کان پڇڻ ء ٿو ته ،انهن ڳالهين جي باري ۾ جيڪي توهان ٻڌيون آهن؛ 19ڇاڪاڻ ته توهان جو دل نرم هو ،۽ توهان پاڻ کي خداوند جي اڳيان عاجز ڪيو ،جڏهن توهان ٻڌو ته مون هن جڳهه ۽ ان جي رهواسين جي خلف ڇا چيو هو ته اهي برباد ۽ لعنت جو سبب بڻجن ،۽ توهان پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا ۽ منهنجي اڳيان روئي؛ مون پڻ توهان کي ٻڌو آهي ،خداوند فرمائي ٿو. 20تنهن ڪري ،مان توکي تنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ ڪندس ،۽ تون پنهنجي قبر ۾ سلمتي ءِ سان گڏ ڪئي ويندين؛ ۽ تنهنجيون اکيون سڀ جاِ تي آڻيندس .۽ اهي بادشاهه کي ٻيهر خبر کڻي آيا. برائي نه ڏسنديون جيڪي مان هن ء باب 23 1۽ بادشاهہ موڪليو ،۽ اهي يهوداہ ۽ يروشلم جي سڀني بزرگن کي ساڻس گڏ ڪيائون. 2۽ بادشاهہ خداوند جي گهر ۾ ويو ،۽ يهوداہ جا سڀ ماڻهو ۽ يروشلم جا سڀ رهاڪو ساڻس گڏ ،ڪاهن ،نبي ،۽ سڀ ماڻهو ،ننڍا ۽ وڏا :۽ هن انهن جي ڪنن ۾ عهد جي ڪتاب جون سڀ ڳالهيون پڙهي ٻڌايون ،جيڪو خداوند جي گهر ۾ مليو هو. 3۽ بادشاهه هڪ ٿنڀ تي بيٺو ،۽ خداوند جي اڳيان هڪ عهد ڪيو ،ته هو خداوند جي پيروي ڪندو ،۽ سندس حڪمن ،سندس شاهدين ۽ سندس قانونن کي پنهنجي سڄي دل ۽ پنهنجي سڄي جان سان سنڀاليندو ،۽ هن عهد جي لفظن تي عمل ڪندو جيڪي هن ڪتاب ۾ لکيل آهن .۽ سڀ ماڻهو عهد تي قائم رهيا. 4۽ بادشاهہ سردار ڪاهن ،ٻئي درجي جي ڪاهنن ۽ دروازي جي نگهبانن کي حڪم ڏنو تہ خداوند جي گهر مان اهي سڀ برتن ڪڍي لِ ٺاهيا ويا هئا :۽ هن انهن کي يروشلم کان ٻاهر قدرون جي ميدانن ۾ ساڙي ڇڏيو، آڻين جيڪي بعل ،يسوريت ۽ آسمان جي سڀني لشڪر ء ۽ انهن جي راه کي بيت ايل ڏانهن کڻي ويو. 5۽ هن بت پرست پادرين کي ڪيرائي ڇڏيو ،جن کي يهوداہ جي بادشاهن يهوداہ جي شهرن ۾ ۽ يروشلم جي چوڌاري هنڌن تي بلند هنڌن لِ مقرر ڪيو هو؛ اهي پڻ جيڪي بعل ،سج ،چنڊ ،سيارن ۽ آسمان جي سڀني لشڪر کي بخور ساڙيندا هئا. تي بخور ساڙڻ ء ڪدرون جي وادي تي ساڙي ڪدرون جي وادي ڏانهن ڪڍيو ،۽ ان کي ء 6۽ هن يروشلم کان ٻاهر خداوند جي گهر مان يسوريت کي ء ڇڏيو ،۽ ان کي ننڍڙو ڪري پيس ڪيو ،۽ ان جو پائوڊر ماڻهن جي ٻارن جي قبرن تي اڇلئي ڇڏيو.
2بادشاهن
لِ پردا ااڻينديون هيون. 7۽ هن لونڊين جا گهر ڊاهي ڇڏيا ،جيڪي خداوند جي گهر جي ڀرسان هئا ،جتي عورتون يسوريه ء اعلي جڳهن کي ناپاڪ ڪيو جتي پادرين بخور 8۽ هن سڀني پادرين کي يهوداہ جي شهرن مان ٻاهر ڪڍيو ،۽ ءگبا کان بيرشبا تائين انهن ي اعلي جڳهن کي ٽوڙي ڇڏيو ،جيڪي شهر جي دروازي تي ساڙيا هئا ،۽ شهر جي گورنر يشوع جي دروازي جي داخل ۾ دروازن جي ي هڪ ماڻهو ءِ جي کاٻي هٿ تي هئا. اعلي هنڌن جا ڪاهن يروشلم ۾ خداوند جي قربانگاهه تي نه آيا ،پر انهن پنهنجن ڀائرن سان گڏ بيخميري ماني کاڌي. 9پر ي لِ باهه 10۽ هن توفت کي ناپاڪ ڪيو ،جيڪو بني هنوم جي وادي ۾ آهي ،ته جيئن ڪو به ماڻهو پنهنجي پٽ يا ڌي ءِ کي مولڪ جي ء مان نه گذاري. 11۽ هن اهي گهوڙا کڻي ڇڏيا جيڪي يهوداہ جي بادشاهن سج کي ڏنا هئا ،خداوند جي گهر جي داخل تي ،نتن ملڪ خليفه جي ڪمري وٽ ،جيڪو نواح ۾ هو ،۽ سج جي رتهن کي باهه سان ساڙي ڇڏيو. 12۽ جيڪي قربانگاهون آخز جي مٿئين ڪمري جي چوٽي ءِ تي هيون ،جيڪي يهوداہ جي بادشاهن ٺاهيون هيون ،۽ جيڪي قربانگاهون منسي خداوند جي گهر جي ٻن صحن ۾ ٺاهيون هيون ،انهن کي بادشاهه ڊاهي ڇڏيو ،۽ اتان کان ڀڃي ڇڏيو ،۽ انهن جي مٽي کي قدرون جي ندي ءِ ۾ اڇلئي ڇڏيو. 13۽ يروشلم جي اڳيان ااچا جايون جيڪي فساد جي جبل جي ساڄي پاسي هيون ،جيڪي اسرائيل جي بادشاهه سليمان صيدونين جي نفرت لِ ٺاهيا هئا ،انهن کي بادشاهه ناپاڪ انگيز بت اشتارٿ ۽ موآبي جي نفرت انگيز بت ڪموش ۽ عمونين جي نفرت انگيز بت ملڪوم ء ڪيو. 14۽ هن بتن کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو ،۽ اصطبل کي ڪٽي ڇڏيو ،۽ انهن جي جڳهن کي ماڻهن جي هڏن سان ڀريو. اعلي مقام جيڪو نباط جي پٽ يربعام ٺاهيو هو ،جنهن اسرائيل کي گناهه ڪرايو هو ،اهو قربان 15وڌيڪ ،جيڪو بيت اليل ۾ هو ،۽ اهو ي اعلي مقام کي ساڙي ڇڏيو ،۽ ان کي ننڍڙو ڪري ڇڏيو ،۽ يسوريت کي ساڙي ڇڏيو. اعلي مقام ٻنهي کي ڊاهي ڇڏيو ،۽ گاہ ۽ ي ي 16۽ جڏهن يوسياہ پاڻ کي امڙيو ،تڏهن هن جبل تي قبرون ڏٺيون ،۽ ماڻهن کي موڪلي قبرن مان هڏيون ڪڍيون ،۽ انهن کي قربان گاہ تي ساڙي ڇڏيو ،۽ ان کي ناپاڪ ڪيو ،خداوند جي ڪلم جي مطابق جيڪو خدا جي ماڻهو ءِ اعلن ڪيو هو ،جنهن انهن ڳالهين جو اعلن ڪيو هو. 17پوِ هن چيو تہ ”اهو ڪهڙو لقب آهي جيڪو مان ڏسان ٿو؟ “۽ شهر جي ماڻهن کيس چيو تہ ”اهو خدا جي ماڻهو ءِ جو مقبرو آهي، ء جيڪو يهوداہ کان آيو هو ۽ انهن ڪمن جو اعلن ڪيو هو جيڪي تو بيت اليل جي قربانگاهه جي خلف ڪيا آهن“. 18۽ هن چيو ته" ،هن کي اڪيلو ڇڏيو؛ ڪو به سندس هڏيون نه هٽائي ".تنهن ڪري انهن سندس هڏيون ۽ سامريه مان نڪرندڙ نبي جي هڏين کي اڪيلو ڇڏيو. لِ ٺاهيا هئا ،يوسياہ ڊاهي 19۽ سامريہ جي شهرن ۾ اوچي جڳهن جا سڀئي گهر ،جيڪي اسرائيل جي بادشاهن خداوند کي ناراض ڪرڻ ء ڇڏيا ۽ انهن سان انهن سڀني ڪمن جي مطابق ڪيو جيڪي هن بيت ايل ۾ ڪيا هئا. اعلي هنڌن تي هئا قربان گاهه تي قتل ڪيو ،۽ انهن تي ماڻهن جون هڏيون ساڙي ڇڏيون ،۽ يروشلم 20۽ هن سڀني پادرين کي جيڪي اتي ي ڏانهن موٽيو. لِ فسح ملهايو ،جيئن هن عهد جي ڪتاب ۾ لکيل آهي. 21۽ بادشاهہ سڀني ماڻهن کي حڪم ڏنو تہ” ،خداوند پنهنجي خدا جي ء 22يقينا ا اهڙي عيد فصح ڪڏهن به نه ملهائي وئي هئي ججن جي ڏينهن کان جيڪي اسرائيل جو انصاف ڪندا هئا ،۽ نه ئي اسرائيل جي بادشاهن ۽ نه ئي يهوداہ جي بادشاهن جي سڀني ڏينهن ۾؛ لِ ملهائي وئي. 23پر يوسياہ بادشاهه جي ارڙهين سال ۾ ،جڏهن هي فسح يروشلم ۾ خداوند جي ء 24ان کان علوہ ،يوسياہ جيڪي واقف روحن سان ڪم ڪن ٿا ،جادوگر ،مجسما ،بت ،۽ سڀئي نفرت انگيز شيون جيڪي يهوداہ ۽ يروشلم جي ملڪ ۾ ڏٺيون ويون هيون ،انهن کي ختم ڪري ڇڏيو ،ته جيئن هو شريعت جي لفظن تي عمل ڪري سگهي جيڪي ڪتاب ۾ لکيل هئا جيڪو هلڪيا پادري خداوند جي گهر ۾ مليو. موسي جي سڄي 25۽ هن کان اڳ ڪو به بادشاهه اهڙو نه هو ،جيڪو پنهنجي سڄي دل ،پنهنجي سڄي جان ۽ پنهنجي سڄي طاقت سان ي پوِ ڪو به هن جهڙو پيدا ٿيو. شريعت موجب خداوند ڏانهن موٽيو هجي؛ ۽ نه ئي هن کان ء 26پر خداوند پنهنجي وڏي غضب جي سختي کان نه امڙيو ،جيڪو سندس غضب يهوداہ تي ڀڙڪي رهيو هو ،انهن سڀني اشتعال انگيز ڪمن جي ڪري جيڪي منسي ءِ کيس غضب ۾ وڌو هو. 27۽ خداوند چيو تہ” ،آ ءِ يهوداہ کي بہ پنهنجي نظر کان پري ڪندس ،جيئن مون اسرائيل کي پري ڪيو آهي ،۽ هن شهر يروشلم کي رد ڪندس جيڪو مون چونڊيو آهي ،۽ انهي ءِ گهر کي جنهن بابت مون چيو هو تہ منهنجو نالو اتي رهندو“. 28هاڻي يوسياہ جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 29سندس ڏينهن ۾ مصر جو بادشاهه فرعون نڪوہ اشور جي بادشاهه جي خلف دريا ءِ فرات ڏانهن ويو :۽ بادشاهه يوسياہ سندس خلف ويو؛ ۽ جڏهن هن کيس ڏٺو ته هن کيس ميگدو ۾ قتل ڪيو. 30۽ سندس نوڪرن کيس ميت واري گاڏي ۾ مجدو کان کڻي ويا ،۽ کيس يروشلم ۾ آندو ،۽ کيس سندس قبر ۾ دفن ڪيو .۽ ملڪ جي جاِ تي بادشاهه بڻايو. ماڻهن يوسياہ جي پٽ يهوآخز کي ورتو ،۽ کيس مسح ڪيو ،۽ کيس سندس پي اِ جي ء 31يهوآخز ٽيويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي؛ ۽ هن يروشلم ۾ ٽي مهينا حڪومت ڪئي .۽ سندس ما اِ جو نالو حموطل هو ،جيڪا لبناہ جي يرمياہ جي ڌي ءِ هئي. 32۽ هن پنهنجي سڀني ابن ڏاڏن وانگر اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو. 33۽ فرعون نڪوہ کيس حمات جي ملڪ ءربلہ ۾ قيد ڪيو ،ته جيئن هو يروشلم ۾ حڪومت نه ڪري؛ ۽ ملڪ تي هڪ سؤ تولن چاندي ۽ هڪ تولن سون جو ڍل لڳايو. جاِ تي بادشاهه بڻايو ،۽ سندس نالو بدلئي يهوياقيم رکيو ،۽ يهوآخز 34۽ فرعون نڪوہ يوسياہ جي پٽ الياقيم کي پنهنجي پي اِ يوسياہ جي ء کي کڻي ويو :۽ هو مصر ۾ آيو ۽ اتي مري ويو.
2بادشاهن
لِ ملڪ تي ٽيڪس لڳايو :هن ملڪ جي ماڻهن 35۽ يهوياقيم فرعون کي چاندي ۽ سون ڏنو؛ پر هن فرعون جي حڪم موجب پئسا ڏيڻ ء لِ ورتو. کان چاندي ۽ سون ،هر هڪ کان سندس ٽيڪس مطابق ،فرعون نيڪوہ کي ڏيڻ ء 36يهوياقيم پنجويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي؛ ۽ هن يارهن سال يروشلم ۾ حڪومت ڪئي .۽ سندس ما اِ جو نالو زبودہ هو ،جيڪا روما جي فدايا جي ڌي ءِ هئي. 37۽ هن پنهنجي سڀني ابن ڏاڏن وانگر اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو. باب 24 :پوِ هن ڦري سندس خلف بغاوت ڪئي. 1سندس ڏينهن ۾ بابل جو بادشاهه نبوچدنضر آيو ،۽ يهوياقيم ٽي سال سندس نوڪر رهيو ء 2۽ خداوند سندس خلف ڪلدين جا لشڪر ،شام جا لشڪر ،موآبي جا لشڪر ۽ عمون جا لشڪر موڪليا ،۽ انهن کي يهوداہ جي خلف موڪليو ته جيئن ان کي تباهه ڪن ،جيئن خداوند پنهنجي ٻانهن نبين جي ذريعي چيو هو. 3بيشڪ خداوند جي حڪم سان يهودا تي هي ٿيو ،ته جيئن انهن کي پنهنجي نظر کان پري ڪري ،منسي جي گناهن جي ڪري ،انهن سڀني ڪمن جي مطابق جيڪي هن ڪيا هئا؛ 4۽ ان بيگناهه خون جي ڪري جيڪو هن وهايو :ڇاڪاڻ ته هن يروشلم کي بيگناهه خون سان ڀريو هو؛ جنهن کي خداوند معاف نه ڪندو. 5هاڻي يهوياقيم جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاهي ڪئي. 6پوِ يهوياقيم پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو :۽ سندس پٽ يهوياقين سندس ء ء 7۽ مصر جو بادشاهه وري ڪڏهن به پنهنجي ملڪ مان ٻاهر نه آيو ،ڇاڪاڻ ته بابل جي بادشاهه مصر جي دريا ءِ کان وٺي فرات ندي ءِ تائين سڀ ڪجهه ورتو هو جيڪو مصر جي بادشاهه سان تعلق رکندو هو. 8يهوياچين ارڙهن سالن جو هو جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ،۽ هن يروشلم ۾ ٽي مهينا حڪومت ڪئي .۽ سندس ما اِ جو نالو نحشتا هو، جيڪا يروشلم جي الناتن جي ڌي ءِ هئي. 9۽ هن اهو ڪم ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،جيئن سندس پي اِ ڪيو هو. 10انهي ءِ وقت بابل جي بادشاهه نبوچدنضر جا نوڪر يروشلم تي چڙهائي ڪئي ،۽ شهر کي گهيرو ڪيو ويو. 11۽ بابل جو بادشاهه نبوچدنضر شهر تي حملو ڪيو ،۽ سندس نوڪرن ان جو گهيرو ڪيو. 12۽ يهوداہ جو بادشاهه يهوياڪين بابل جي بادشاهه وٽ ويو ،هو ،سندس ما اِ ،سندس نوڪر ،سندس شهزادا ۽ سندس آفيسر :۽ بابل جي بادشاهه کيس پنهنجي حڪومت جي اٺين سال ۾ گرفتار ڪيو. 13۽ هو اتان خداوند جي گهر جا سڀ خزانا ۽ بادشاهه جي گهر جا خزانا کڻي ويو ،۽ سون جا سڀ برتن ڪٽي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيا جيڪي اسرائيل جي بادشاهه سليمان خداوند جي گهر ۾ ٺاهيا هئا ،جيئن خداوند چيو هو. 14۽ هو سڄي يروشلم کي ،سڀني سردارن کي ،۽ سڀني طاقتور بهادرن کي ،ڏهه هزار قيدين کي ،۽ سڀني ڪاريگرن ۽ ڪاريگرن کي به سواِ ملڪ جي غريب ترين ماڻهن جي. قيد ڪري ويو :ڪو به نه بچيو، ء 15۽ هو يهوياڪين کي بابل ڏانهن وٺي ويو ،۽ بادشاهه جي ما اِ ،بادشاهه جي زالن ،سندس آفيسرن ۽ ملڪ جي اميرن کي ،جن کي هو يروشلم کان بابل ڏانهن قيد ڪري وٺي ويو. لِ تيار هئا ،انهن کي به بابل جو 16۽ سڀني طاقتور ماڻهن کي ،ست هزار ،۽ هڪ هزار ڪاريگر ۽ لوهار ،جيڪي سڀ طاقتور ۽ جنگ ء بادشاهه قيد ڪري بابل وٺي آيو. جاِ تي بادشاه بڻايو ،۽ سندس نالو بدلئي صدقياہ رکيو. 17۽ بابل جي بادشاهہ پنهنجي پي اِ جي ڀا اِ متنياہ کي پنهنجي ء 18صدقياہ ايڪويهن سالن جو هو جڏهن هن بادشاهي شروع ڪئي ،۽ هن يارهن سال يروشلم ۾ حڪومت ڪئي .۽ سندس ما اِ جو نالو حموطل هو ،جيڪا لبناہ جي يرمياہ جي ڌي ءِ هئي. 19۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو ،جيئن يهوياقيم ڪيو هو. 20ڇاڪاڻ تہ خداوند جي غضب جي ڪري يروشلم ۽ يهوداہ ۾ اهو ٿيو ،جيستائين هن انهن کي پنهنجي حضور کان ٻاهر نه ڪڍيو ،ته صدقياہ بابل جي بادشاهه جي خلف بغاوت ڪئي. باب 25 1۽ سندس حڪومت جي نائين سال ۾ ،ڏهين مهيني ۾ ،مهيني جي ڏهين ڏينهن تي ،بابل جو بادشاهه نبوچدنضر ،هو ۽ سندس سڀ لشڪر، يروشلم جي خلف آيو ،۽ ان جي خلف خيمه هنيو؛ ۽ انهن ان جي چوڌاري قلعا ٺاهيا. 2۽ شهر صدقياہ بادشاهه جي يارهين سال تائين گهيرو ڪيو ويو. لِ ماني نه هئي. 3۽ چوٿين مهيني جي نائين ڏينهن تي شهر ۾ ڏڪار پئجي ويو ،۽ ملڪ جي ماڻهن ء 4۽ شهر ٽٽي پيو ،۽ سڀئي جنگي ماڻهو رات جو ٻن ڀتين جي وچ واري دروازي جي رستي کان ڀڄي ويا ،جيڪو بادشاهه جي باغ وٽ آهي( :هاڻي ڪلدي شهر جي چوڌاري هئا ):۽ بادشاهه ميدان ڏانهن هليو ويو. 5۽ ڪلدين جي لشڪر بادشاهه جو پيڇو ڪيو ۽ کيس يريحو جي ميدانن ۾ پڪڙيو :۽ سندس سڀ لشڪر کانئس ٽڙي پکڙي ويو. 6پوِ انهن بادشاه کي پڪڙيو ،۽ کيس بابل جي بادشاه ڏانهن ءربلہ ۾ وٺي ويا؛ ۽ انهن مٿس فيصلو ڏنو. ء 7۽ انهن صدقياہ جي پٽن کي سندس اکين اڳيان قتل ڪيو ،۽ صدقياہ جون اکيون ڪڍي ڇڏيون ،۽ کيس پيتل جي زنجيرن سان ٻڌي بابل ڏانهن وٺي ويا.
2بادشاهن
8۽ پنجين مهيني ۾ ،مهيني جي ستين ڏينهن تي ،جيڪو بابل جي بادشاهه نبوچدنضر جو اڻويهون سال آهي ،نبوزاردان ،محافظن جو سردار ،بابل جي بادشاهه جو نوڪر ،يروشلم ۾ آيو: 9۽ هن خداوند جي گهر ،بادشاهي محل ،۽ يروشلم جا سڀ گهر ۽ هر وڏي ماڻهو ءِ جو گهر باه سان ساڙي ڇڏيو. 10۽ ڪلدي فوج جي سڄي لشڪر ،جيڪا محافظن جي سردار سان گڏ هئي ،يروشلم جي چوڌاري ڀتين کي ٽوڙي ڇڏيو. 11هاڻي باقي ماڻهو جيڪي شهر ۾ رهجي ويا هئا ،۽ اهي ڀڄي ويا جيڪي بابل جي بادشاهه ڏانهن ڀڄي ويا هئا ،ميڙ جي باقي بچيل ماڻهن سان گڏ ،محافظن جو سردار نبوزاردان کڻي ويو. 12پر محافظن جي سردار ملڪ جي غريب ماڻهن کي ڇڏي ڏنو ته جيئن انگورن جي باغباني ۽ آبادگار ٿين. 13۽ ڪسدين خداوند جي گهر ۾ پيتل جا ٿنڀا ،ڪچيون ۽ پيتل جو سمنڊ ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيو ،۽ انهن جو پيتل بابل ڏانهن کڻي ويا. ٿانو ،بيلچا ،ڳتر ،چمچا ،۽ پيتل جا سڀ برتن جيڪي خدمت ڪندا هئا ،اهي کڻي ويا. 14۽ ء ٿانو ،پيال ،۽ اهڙيون شيون جيڪي سون جون هيون ،سون ۾ ،۽ چاندي ءِ جون ،چاندي ءِ ۾ ،محافظن جي سردار کڻي ويو. 15۽ باهه جا ء سواِ هو. لِ ٺاهيا هئا؛ انهن سڀني ٿانون جو ٽامي وزن کان ء 16ٻہ ٿنڀا ،هڪ سمنڊ ،۽ اهي ڪانڊا جيڪي سليمان خداوند جي گهر ء 17هڪ ٿنڀ جي اوچائي ارڙهن هٿ هئي ،۽ ان تي ٽامي جو مٿو ٽامي جو هو :۽ مٿو ٽي هٿ اوچائي؛ ۽ ٽامي جي چوڌاري ٽامي جو ڪم ۽ انار ،سڀ ٽامي جا هئا :۽ انهن وانگر ٻيو ٿنڀو ٽامي جو ڪم سان هو. 18۽ محافظن جي سردار سرايا سردار ڪاهن ،ٻئي ڪاهن صفنياہ ۽ ٽنهي دربانن کي گرفتار ڪيو: 19۽ شهر مان هن هڪ آفيسر کي ورتو جيڪو جنگي ماڻهن تي مقرر ڪيو ويو هو ،۽ انهن مان پنج ماڻهو جيڪي بادشاهه جي حضور ۾ هئا ،جيڪي شهر ۾ مليا هئا ،۽ لشڪر جو مکيه منشي ،جيڪو ملڪ جي ماڻهن کي گڏ ڪندو هو ،۽ ملڪ جي ماڻهن مان سٺ ماڻهو جيڪي شهر ۾ مليا هئا: 20۽ نبوزارادان انهن کي سنڀالي ورتو ۽ انهن کي بابل جي بادشاهه ڏانهن ءربله ڏانهن آندو: 21۽ بابل جي بادشاه انهن کي مارايو ۽ حمات جي ملڪ جي ءربل ۾ انهن کي قتل ڪيو ،۽ يهوداہ کي پنهنجي ملڪ مان ڪڍيو ويو. 22۽ جيڪي ماڻهو يهوداہ جي ملڪ ۾ باقي رهيا ،جن کي بابل جي بادشاهه نبوچدنضر ڇڏي ڏنو هو ،انهن تي به هن گدلياہ کي ،اخيقام جي پٽ ،۽ شافن جي پٽ کي حاڪم بڻايو. 23۽ جڏهن سڀني لشڪر جي سردارن ،انهن ۽ انهن جي ماڻهن ،ٻڌو ته بابل جي بادشاهه گدليا کي گورنر مقرر ڪيو آهي ،تڏهن اهي مصفاہ ۾ گدليا وٽ آيا ،يعني اسماعيل پٽ نتنياہ ،يوحنان پٽ قريح ،سرايا پٽ تنحومت نطوفاتي ،۽ يازانياہ پٽ معڪاتي ،اهي ۽ انهن جا ماڻهو. 24۽ گدلياہ انهن سان ۽ انهن جي ماڻهن سان قسم کنيو ۽ انهن کي چيو ته ،ڪلدين جي غلم ٿيڻ کان نه ڊڄو :ملڪ ۾ رهو ۽ بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪريو؛ ۽ توهان سان سٺو ٿيندو. 25پر ستين مهيني ۾ اهو ٿيو ته اسماعيل پٽ نتنياہ ،اليشام جو پٽ ،جيڪو شاهي خاندان مان هو ،ڏهه ماڻهو کڻي آيو ۽ جدلياہ کي ماريو ،۽ يهودين ۽ ڪلدي ماڻهن کي به جيڪي هن سان گڏ مصفاہ ۾ هئا. 26۽ سڀئي ماڻهو ،ننڍا ۽ وڏا ،۽ فوجن جا سردار ،اٿيا ۽ مصر ڏانهن آيا :ڇاڪاڻ ته اهي ڪلدين کان ڊڄندا هئا. 27۽ يهوداہ جي بادشاهه يهوياڪين جي قيد جي ستين سال ۾ ،ٻارهين مهيني ۾ ،مهيني جي ستين ڏينهن تي ،بابل جي بادشاهه اويل مرودچ، جنهن سال هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي ،يهوداہ جي بادشاهه يهوياڪين جو مٿو قيد مان ڪڍيو. 28۽ هن سان مهرباني سان ڳالهايو ،۽ سندس تخت انهن بادشاهن جي تخت کان مٿي رکيو جيڪي هن سان گڏ بابل ۾ هئا. 29۽ پنهنجي قيد جا ڪپڙا بدليا :۽ هو پنهنجي سڄي زندگي سندس اڳيان ماني کائيندو رهيو. ڏينهن 30۽ سندس وظيفو هڪ مسلسل وظيفو هو جيڪو کيس بادشاهه طرفان ڏنو ويندو هو ،هر لِ هڪ روزانو کاتو ،سندس زندگي ءِ ء جي سڀني ڏينهن تائين.