Issuu

‫‪2‬تاريخون‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫‪1‬۽ دائود جو پٽ سليمان پنهنجي بادشاهت ۾ مضبوط ٿيو‪ ،‬۽ خداوند سندس خدا هن سان گڏ هو‪ ،‬۽ هن کي تمام گهڻو وڏو ڪيو‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ سليمان سڀني بني اسرائيلن سان‪ ،‬هزارين ۽ سوين جي سردارن سان‪ ،‬ججن سان‪ ،‬۽ سڄي اسرائيل جي هر گورنر سان‪ ،‬خاندانن جي‬ ‫ء‬ ‫سردارن سان ڳالهايو‪.‬‬ ‫جاِ ڏانهن ويا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اتي خدا جي اجتماع جو خيمو هو‪ ،‬جيڪو خداوند‬ ‫‪3‬تنهنڪري سليمان ۽ سندس سڄي جماعت جبعون ۾ ااها ء‬ ‫موسي بيابان ۾ ٺاهيو هو‪.‬‬ ‫جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫لِ يروشلم ۾‬ ‫لِ تيار ڪيو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن ان ء‬ ‫جاِ تي کڻي آيو هو جيڪو دائود ان ء‬ ‫‪4‬پر خدا جو صندوق دائود قريث يعريم کان ان ء‬ ‫هڪ خيمو لڳايو هو‪.‬‬ ‫‪5‬وڌيڪ‪ ،‬ٽامي جي قربانگاهه‪ ،‬جيڪا بضلي ايل پٽ اوري‪ ،‬پٽ حور ٺاهي هئي‪ ،‬هن خداوند جي خيمه جي سامهون رکي ‪:‬۽ سليمان ۽‬ ‫جماعت ان جي ڳول ڪئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سليمان اتي خداوند جي اڳيان پيتل جي قربانگاهه تي ويو‪ ،‬جيڪا اجتماع جي خيمي وٽ هئي‪ ،‬۽ ان تي هڪ هزار ساڙڻ واريون‬ ‫قربانيون پيش ڪيون‪.‬‬ ‫”پوِ ته مان توکي ڇا ڏيان“‪.‬‬ ‫‪7‬انهي ءِ رات خدا سليمان کي ظاهر ٿيو ۽ کيس چيو ته‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي بادشاه بڻايو آهي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ سليمان خدا کي چيو تہ‪ ،‬تو منهنجي پي اِ دائود تي وڏي مهرباني ڪئي آهي ۽ مون کي سندس ء‬ ‫‪9‬هاڻي‪ ،‬اي خداوند خدا‪ ،‬منهنجي پي اِ دائود سان ڪيل تنهنجو واعدو پورو ٿئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته تو مون کي زمين جي مٽي ءِ جي ذرن وانگر‬ ‫ڪثرت سان هڪ قوم تي بادشاهه بڻايو آهي‪.‬‬ ‫‪10‬هاڻي مون کي دانائي ۽ علم ڏي‪ ،‬ته جيئن مان هن قوم جي اڳيان ٻاهر نڪري سگهان ۽ اندر اچي سگهان‪ ،‬ڇو ته ڪير تنهنجي هن‬ ‫عظيم قوم جو انصاف ڪري سگهي ٿو؟‬ ‫‪11‬۽ خدا سليمان کي چيو تہ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هي تنهنجي دل ۾ هو‪ ،‬۽ تو دولت‪ ،‬دولت‪ ،‬عزت‪ ،‬۽ نڪي پنهنجن دشمنن جي جان گهري آهي‪،‬‬ ‫لِ دانائي ۽ علم گهريو آهي‪ ،‬تہ جيئن تون منهنجي قوم جو فيصلو ڪرين‪ ،‬جن تي‬ ‫نڪي اڃا تائين ڊگهي عمر گهري آهي ‪.‬پر تو پنهنجي ء‬ ‫مون توکي بادشاه بڻايو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬توکي دانائي ۽ علم ڏنو ويو آهي؛ ۽ مان توکي اهڙي دولت‪ ،‬دولت ۽ عزت ڏيندس‪ ،‬جهڙي تو کان اڳ ڪنهن به بادشاهه کي نه ملي‬ ‫پوِ ڪنهن کي ملندي‪.‬‬ ‫هئي ۽ نه ئي تو کان ء‬ ‫جاِ تي‪ ،‬اجتماع جي خيمي جي اڳيان کان يروشلم ڏانهن آيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل تي‬ ‫‪13‬پوِ سليمان پنهنجي سفر کان وٺي جبعون ۾ اوچي ء‬ ‫ء‬ ‫حڪومت ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ سليمان رته ۽ گهوڙا گڏ ڪيا ‪:‬۽ وٽس هڪ هزار چار سؤ رته ۽ ٻارهن هزار گهوڙا سوار هئا‪ ،‬جن کي هن رته وارن شهرن ۾ ۽‬ ‫يروشلم ۾ بادشاهہ سان گڏ رکيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ بادشاهہ يروشلم ۾ چاندي ۽ سون کي پٿرن وانگر گهڻو ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ ديودار جي وڻن کي وادي ۾ موجود گومر جي وڻن وانگر‬ ‫گهڻو ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ سليمان گهوڙا مصر مان آندا هئا‪ ،‬۽ ڪپڙي جو سوت ‪:‬بادشاهه جا سوداگر ڪپڙي جو سوت قيمت تي وصول ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اهي مصر مان هڪ رتهو ڇهه سؤ مثقال چاندي ءِ ۾ ۽ هڪ گهوڙو هڪ سؤ پنجاهه ۾ کڻي آيا ۽ اهڙي ءِ طرح انهن هٽين جي سڀني‬ ‫لِ انهن جي ذريعي گهوڙا ڪڍيا‪.‬‬ ‫بادشاهن ۽ شام جي بادشاهن ء‬ ‫باب ‪2‬‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهي‪.‬‬ ‫لِ هڪ گهر ۽ پنهنجي بادشاهت ء‬ ‫‪1‬۽ سليمان ارادو ڪيو ته خداوند جي نالي ء‬ ‫لِ مقرر ڪيا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬۽ ٽي هزار ڇهه سئو ماڻهو انهن جي نگراني ء‬ ‫لِ‪ ،‬اسي هزار ماڻهو جبل ۾ ڪٽڻ ء‬ ‫‪2‬۽ سليمان ستر هزار ماڻهو بار کڻڻ ء‬ ‫‪3‬۽ سليمان صور جي بادشاهه حيرام ڏانهن موڪليو‪ ،‬ته جيئن تو منهنجي پي اِ دائود سان سلوڪ ڪيو ۽ کيس ديوار جا ڪاٺ موڪليا ته‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهين‪ ،‬تيئن مون سان به سلوڪ ڪريو‪.‬‬ ‫جيئن ان ۾ رهڻ ء‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهيان ٿو‪ ،‬تہ جيئن ان کي وقف ڪريان ۽ سندس اڳيان خوشبودار بخور ساڙيان‪،‬‬ ‫نالي‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫خدا‬ ‫پنهنجي‬ ‫‪4‬ڏسو‪ ،‬مان‬ ‫ء‬ ‫لِ‪ ،‬۽ صبح ۽ شام‪ ،‬سبت جي ڏينهن‪ ،‬نئين چنڊن تي‪ ،‬۽ خداوند اسان جي خدا جي مقرر ڪيل عيدن تي ساڙيل‬ ‫۽ مسلسل نذراني جي ماني ء‬ ‫لِ هڪ حڪم آهي‪.‬‬ ‫لِ هميشه ء‬ ‫لِ ‪.‬اهو بني اسرائيل ء‬ ‫قربانين ء‬ ‫‪5‬۽ جيڪو گهر مان ٺاهيندس اهو عظيم آهي ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان جو خدا سڀني ديوتائن کان وڏو آهي‪.‬‬ ‫پوِ مان ڪير آهيان جو‬ ‫لِ گهر ٺاهڻ جي قابل آهي‪ ،‬جڏهن تہ آسمان ۽ آسمانن جو آسمان کيس سمائي نہ ٿو سگهي؟ ء‬ ‫‪6‬پر ڪير سندس ء‬ ‫سواِ ان جي تہ سندس اڳيان قرباني ساڙيان؟‬ ‫لِ گهر ٺاهان‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سندس ء‬ ‫‪7‬تنهنڪري هاڻي مون وٽ هڪڙو ماڻهو موڪليو جيڪو سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬پيتل‪ ،‬لوه‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬قرمزي ۽ نيرو رنگن جو ڪم ڪرڻ ۾ ماهر‬ ‫آهي‪ ،‬۽ جيڪو انهن ڪاريگر ماڻهن سان گڏ ڪٽڻ ۾ ماهر آهي جيڪي مون سان گڏ يهوداه ۽ يروشلم ۾ آهن‪ ،‬جن کي منهنجي پي اِ دائود‬ ‫مهيا ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪8‬مون کي لبنان مان ديودار‪ ،‬صنوبر ۽ الگم جا وڻ پڻ موڪليو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون کي خبر آهي ته توهان جا نوڪر لبنان ۾ ڪاٺ ڪٽڻ ۾‬ ‫مهارت رکن ٿا ‪.‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬منهنجا نوڪر توهان جي نوڪرن سان گڏ هوندا‪،‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫لِ ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيڪو گهر مان ٺاهڻ وارو آهيان اهو شاندار ۽ عظيم هوندو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ مون کي گهڻي ڪاٺ تيار ڪرڻ ء‬ ‫‪10‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مان توهان جي نوڪرن کي‪ ،‬جيڪي ڪاٺيون ڪٽيندا آهن‪ ،‬ويهه هزار ماپ ڪٽيل ڪڻڪ‪ ،‬ويهه هزار ماپ ءجو‪ ،‬۽ ويهه‬ ‫هزار بءٿ شراب‪ ،‬۽ ويهه هزار بءٿ تيل ڏيندس‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ صور جي بادشاهه حورام جواب ۾ لکيو‪ ،‬جيڪو هن سليمان ڏانهن موڪليو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند پنهنجي قوم سان پيار ڪيو آهي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫هن توکي انهن تي بادشاهه بڻايو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬حورام وڌيڪ چيو تہ‪ ،‬خداوند اسرائيل جو خدا برڪت وارو آهي‪ ،‬جنهن آسمان ۽ زمين کي ٺاهيو‪ ،‬جنهن دائود بادشاهه کي هڪ‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهي‬ ‫لِ هڪ گهر ۽ پنهنجي بادشاهي ء‬ ‫عقلمند پٽ ڏنو آهي‪ ،‬جيڪو هوشياري ۽ سمجه سان ڀريل آهي‪ ،‬جيڪو خداوند ء‬ ‫سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ هاڻي مون پنهنجي پي اِ حيرام مان هڪ هوشيار ماڻهو موڪليو آهي‪ ،‬جيڪو سمجه سان ڀريل آهي‪،‬‬ ‫‪14‬هو دان جي ڌيئرن مان هڪ عورت جو پٽ هو‪ ،‬۽ سندس پي اِ صور جو هڪ ماڻهو هو‪ ،‬جيڪو سون‪ ،‬چاندي‪ ،‬پيتل‪ ،‬لوهه‪ ،‬پٿر ۽‬ ‫لِ‬ ‫ڪاٺ‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬نيري‪ ،‬۽ نفيس ڪپڙي ۽ قرمزي رنگ ۾ ڪم ڪرڻ ۾ ماهر هو؛ ۽ هر قسم جي نقاشي ڪرڻ‪ ،‬۽ هر اهڙي‬ ‫شيِ ڳولڻ ء‬ ‫ء‬ ‫جيڪو هن کي ڏنو ويندو‪ ،‬توهان جي ماهر ماڻهن سان ۽ منهنجي مالڪ دائود جي ماهر ماڻهن سان‪.‬‬ ‫‪15‬تنهنڪري هاڻي ڪڻڪ‪ ،‬ءجو‪ ،‬تيل ۽ شراب‪ ،‬جن بابت منهنجي مالڪ ڳالهايو آهي‪ ،‬پنهنجن نوڪرن ڏانهن موڪلي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ اسين لبنان مان ڪاٺ ڪٽينداسين‪ ،‬جيتري توهان کي ضرورت هوندي ‪:‬۽ اسين ان کي سمنڊ ذريعي يافا ۾ توهان ڏانهن آڻينداسين؛ ۽‬ ‫توهان ان کي يروشلم تائين کڻي وڃو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ سليمان سڀني پرديسي جيڪي اسرائيل جي ملڪ ۾ هئا انهن کي ڳڻيو‪ ،‬جيئن سندس پي اِ دائود انهن کي ڳڻيو هو؛ ۽ اهي هڪ لک‬ ‫پنجاهه ٽي هزار ڇهه سئو مليا‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬۽ ٽي هزار ڇهه سؤ نگران ماڻهن کي ڪم تي مقرر‬ ‫لِ‪ ،‬۽ اسي هزار کي جبل ۾ ڪٽڻ ء‬ ‫‪18‬۽ هن انهن مان ستر هزار کي بار کڻڻ ء‬ ‫لِ مقرر ڪيا‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫باب ‪3‬‬ ‫جاِ تي جيڪو‬ ‫‪1‬پوِ سليمان يروشلم ۾ موريا جبل تي خداوند جو گهر ٺاهڻ شروع ڪيو‪ ،‬جتي خداوند سندس پي اِ دائود کي ظاهر ٿيو‪ ،‬ان ء‬ ‫ء‬ ‫دائود يبوسي اورنان جي ڳهه ۾ تيار ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هن پنهنجي بادشاهت جي چوٿين سال ۾‪ ،‬ٻئي مهيني جي ٻئي ڏينهن تي تعمير ڪرڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫لِ هدايت ڪئي وئي هئي ‪.‬پهرين ماپ موجب هٿن جي حساب‬ ‫‪3‬هاڻي اهي شيون آهن جن جي ذريعي سليمان کي خدا جي گهر جي تعمير ء‬ ‫سان ڊگهائي سٺ هٿ ۽ ويڪر ويه هٿ هئي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ گهر جي اڳيان جيڪو ڏيڍو هو‪ ،‬ان جي ڊيگهه گهر جي ويڪر جي مطابق ويه هٿ ۽ اوچائي هڪ سؤ ويه هٿ هئي ‪:‬۽ هن ان کي‬ ‫اندر خالص سون سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ وڏي گهر جي ڇت صنوبر جي ڪاٺ سان ڪئي‪ ،‬جنهن کي نفيس سون سان ڍڪيو‪ ،‬۽ ان تي کجي ءِ جا وڻ ۽ زنجير لڳايا‪.‬‬ ‫لِ قيمتي پٿرن سان سينگاريو ‪:‬۽ سون پروائم جو سون هو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هن گهر کي خوبصورتي ءِ ء‬ ‫ا‬ ‫‪7‬۽ هن گهر‪ ،‬شعاعن‪ ،‬ٿنڀن‪ ،‬۽ ان جي ڀتين ۽ ان جي دروازن کي سون سان مڙهيو؛ ۽ ڀتين تي ڪروبين کي اڪريو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ هن سڀ کان پاڪ گهر ٺاهيو‪ ،‬جنهن جي ڊيگهه گهر جي ويڪر جي مطابق ويهه هٿ ۽ ويڪر ويهه هٿ هئي ‪:‬۽ هن ان کي ڇهن سؤ‬ ‫تولن جي مقدار ۾ خالص سون سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ ميخن جو وزن پنجاهه شيڪل سون هو ‪.‬۽ هن مٿين ڪمرن کي سون سان مڙهيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ سڀ کان پاڪ گهر ۾ هن ٻہ ڪروبيم ٺاهيا جيڪي تصوير جي ڪم جا هئا‪ ،‬۽ انهن کي سون سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ڪروبين جا پر ويه هٿ ڊگها هئا ‪:‬هڪڙي ڪروب جو هڪڙو پر پنج هٿ هو ۽ گهر جي ڀت تائين پهچي رهيو هو ۽ ٻيو پر پڻ پنج‬ ‫هٿ هو ۽ ٻئي ڪروبين جي پر تائين پهچي رهيو هو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ٻئي ڪروب جو هڪ ونگ پنج هٿ هو‪ ،‬جيڪو گهر جي ڀت سان ڳنڍيل هو ‪:‬۽ ٻيو ونگ پڻ پنج هٿ هو‪ ،‬جيڪو ٻئي ڪروب جي‬ ‫ونگ سان ڳنڍيل هو‪.‬‬ ‫‪13‬انهن ڪروبين جا پر ويهه هٿ پکيڙيل هئا ‪:‬۽ اهي پنهنجن پيرن تي بيٺا هئا‪ ،‬۽ انهن جا منهن اندرئين پاسي هئا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ هن نيرو‪ ،‬واڱڻائي‪ ،‬قرمزي ۽ عمدو ڪپڙي جو پردو ٺاهيو ۽ ان تي ڪروبي فرشتا ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ گهر جي اڳيان ٻہ ٿنڀا پنجٽيهه هٿ اوچا ٺاهيائين‪ ،‬۽ هر هڪ جي چوٽي ءِ تي امنهن پنج هٿ هو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ هن زنجير ٺاهيا‪ ،‬جيئن ته الهام ۾ آهن‪ ،‬۽ انهن کي ٿنڀن جي مٿن تي لڳايو؛ ۽ هڪ سؤ انار ٺاهي‪ ،‬۽ انهن کي زنجيرن تي لڳايو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ هن هيڪل جي اڳيان ٿنڀا ٺاهيا‪ ،‬هڪ ساڄي پاسي ۽ ٻيو کاٻي پاسي؛ ۽ ساڄي پاسي واري جو نالو ياچين رکيو ۽ کاٻي پاسي واري‬ ‫جو نالو بوعز رکيو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬ ‫‪1‬ان کان علوه‪ ،‬هن پيتل جي هڪ قربانگاهه ٺاهي‪ ،‬جنهن جي ڊيگهه ويهه هٿ‪ ،‬ويهه هٿ ويڪر ۽ اوچائي ڏهه هٿ هئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هن هڪ پگهريل حوض ٺاهيو جيڪو هڪ ڪناري کان ٻئي ڪناري تائين ڏهه هٿ هو‪ ،‬جيڪو گول هو ۽ ان جي اوچائي پنج هٿ‬ ‫هئي؛ ۽ ان جي چوڌاري ٽيهه هٿ جو هڪ رسو هو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ ان جي هيٺان گابن جي شڪل هئي‪ ،‬جيڪي ان جي چوڌاري گهيرو ڪندا هئا ‪:‬هڪ هٿ ۾ ڏه‪ ،‬جيڪي سمنڊ جي چوڌاري گهيرو‬ ‫ڪندا هئا ‪.‬جڏهن اهو ٺهيو ويو تہ گابن جون ٻہ قطارون ٺاهيون ويون‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪4‬اهو ٻارهن ڍڳن تي بيٺو هو‪ ،‬ٽن جو امنهن اتر طرف هو‪ ،‬ٽن جو امنهن اولهه طرف هو‪ ،‬ٽن جو امنهن ڏکڻ طرف هو‪ ،‬۽ ٽن جو امنهن اوڀر‬ ‫طرف هو ‪:‬۽ سمنڊ انهن جي مٿان رکيل هو‪ ،‬۽ انهن جا سڀ پوئين حصا اندر هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ان جي ٿولهه هڪ هٿ ويڪر هئي‪ ،‬۽ ان جو ڪنارو پيالي جي ڪنار جي ڪم وانگر هو‪ ،‬جنهن ۾ سوسن جا گل هئا؛ ۽ ان ۾ ٽي‬ ‫هزار غسل اچي سگهيا ۽ سمائجي سگهيا‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫قرباني‬ ‫واري‬ ‫ساڙڻ‬ ‫اهي‬ ‫جيڪي‬ ‫شيون‬ ‫‪:‬اهي‬ ‫لِ‬ ‫ڌوئڻ‬ ‫۾‬ ‫انهن‬ ‫رکيا‪،‬‬ ‫پاسي‬ ‫کاٻي‬ ‫پنج‬ ‫۽‬ ‫پاسي‬ ‫‪6‬هن ڏهه حوض پڻ ٺاهيا‪ ،‬۽ پنج ساڄي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ هو‪.‬‬ ‫پيش ڪندا هئا انهن ۾ ڌوئندا هئا؛ پر سمنڊ پادرين جي ڌوئڻ ء‬ ‫‪7‬۽ هن انهن جي شڪل مطابق سون جا ڏهه شمعدان ٺاهيا‪ ،‬۽ انهن کي مندر ۾ رکيو‪ ،‬پنج ساڄي پاسي ۽ پنج کاٻي پاسي‪.‬‬ ‫ٿانو ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪8‬هن ڏهه ميزون به ٺاهيون ۽ انهن کي هيڪل ۾ رکيون‪ ،‬پنج ساڄي پاسي ۽ پنج کاٻي پاسي ‪.‬۽ سون جا هڪ سؤ ء‬ ‫لِ دروازا ٺاهيا‪ ،‬۽ انهن جي دروازن کي پيتل سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬وڌيڪ‪ ،‬هن ڪاهنن جو صحن‪ ،‬وڏو صحن‪ ،‬۽ صحن ء‬ ‫‪10‬۽ هن سمنڊ کي اوڀر جي ڇيڙي جي ساڄي پاسي‪ ،‬ڏکڻ جي سامهون رکيو‪.‬‬ ‫لِ ٺاهڻو هو‪.‬‬ ‫لِ بادشاهه سليمان ء‬ ‫ٿانو ٺاهيا ‪.‬۽ حورام اهو ڪم پورو ڪيو جيڪو هن کي خدا جي گهر ء‬ ‫‪11‬۽ حورام ٿانو‪ ،‬بيلچا ۽ ء‬ ‫لِ؛‬ ‫‪12‬يعني ٻہ ٿنڀا‪ ،‬۽ ٿنڀا‪ ،‬۽ ٿنڀن جي چوٽين تي امنهن‪ ،‬۽ ٻہ ءسرهاڻيون جيڪي ٿنڀن جي چوٽين تي امنهن جي ٻن امنهنن کي ڍڪڻ ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ٻنهي ءسرن تي چار سؤ انار؛ هر ءسرن تي ٻن قطارن ۾ انار‪ ،‬ٿنڀن تي موجود امنهن جي ٻن ءسرن کي ڍڪڻ ء‬ ‫‪14‬هن باسن به ٺاهيو‪ ،‬۽ باسن تي حوض به ٺاهيا؛‬ ‫‪15‬هڪ وڏو حوض ۽ ان جي هيٺان ٻارهن ڍڳا‪.‬‬ ‫لِ چمڪندڙ پيتل جا ٺاهيا‪.‬‬ ‫لِ خداوند جي گهر ء‬ ‫ٿانو‪ ،‬بيلچا‪ ،‬ڪانڊا ۽ انهن جا سڀ اوزار‪ ،‬حورام پنهنجي پي اِ سليمان بادشاهه ء‬ ‫‪16‬۽ ء‬ ‫سڪوت ۽ زرداته جي وچ ۾ مٽي ءِ جي زمين ۾ ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪17‬بادشاه انهن کي اردن جي ميدان ۾‪ ،‬ا‬ ‫‪18‬اهڙي ءِ طرح سليمان اهي سڀ برتن وڏي مقدار ۾ ٺاهيا ‪:‬ڇاڪاڻ ته پيتل جو وزن معلوم نه ٿي سگهيو‪.‬‬ ‫لِ هيون‪ ،‬سون جي قربان گاه پڻ‪ ،‬۽ اهي ميزون جن تي نذراني جي ماني رکيل‬ ‫‪19‬۽ سليمان سڀ شيون ٺاهيون جيڪي خدا جي گهر ء‬ ‫هئي‪.‬‬ ‫جاِ جي اڳيان دستور مطابق ساڙيا وڃن‪.‬‬ ‫‪20‬ان کان علوه شمعدان ۽ انهن جا ڏيئا‪ ،‬جيڪي خالص سون مان مقدس ء‬ ‫‪21‬۽ گل‪ ،‬ڏيئا‪ ،‬۽ چمٽا‪ ،‬سون جا ٺاهيا‪ ،‬۽ اهو پورو سون؛‬ ‫جاِ‪ ،‬۽‬ ‫پاڪ‬ ‫کان‬ ‫سڀ‬ ‫دروازن‬ ‫اندرين‬ ‫جي‬ ‫ان‬ ‫دروازو‪،‬‬ ‫جو‬ ‫گهر‬ ‫‪:‬۽‬ ‫هئا‬ ‫جا‬ ‫ٿانو خالص سون‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪22‬۽ اگلزار‪ ،‬ء‬ ‫ٿانو‪ ،‬چمچا ۽ خوشبودار ء‬ ‫هيڪل جي گهر جا دروازا‪ ،‬سون جا هئا‪.‬‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫لِ جيڪو ڪم ڪيو هو اهو پورو ٿيو ‪:‬۽ سليمان اهي سڀ شيون اندر آنديون جيڪي سندس پي اِ‬ ‫‪1‬اهڙي ءِ طرح سليمان خداوند جي گهر ء‬ ‫دائود وقف ڪيون هيون؛ ۽ چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬۽ سڀ سامان‪ ،‬هن خدا جي گهر جي خزانن ۾ رکيا‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ سليمان بني اسرائيل جي بزرگن ۽ سڀني قبيلن جي سردارن‪ ،‬بني اسرائيل جي ابن ڏاڏن جي سردارن کي يروشلم ۾ گڏ ڪيو‪ ،‬ته جيئن‬ ‫ء‬ ‫خداوند جي عهد جي صندوق کي دائود جي شهر‪ ،‬جيڪو صهيون آهي‪ ،‬مان کڻي اچن‪.‬‬ ‫‪3‬تنهن ڪري بني اسرائيل جا سڀ ماڻهو ستين مهيني ۾ عيد تي بادشاهه وٽ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪4‬۽ بني اسرائيل جا سڀ بزرگ آيا؛ ۽ لوين صندوق کنيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ اهي صندوق‪ ،‬اجتماع جو خيمو‪ ،‬۽ سڀ پاڪ برتن جيڪي خيمي ۾ هئا‪ ،‬کڻي آيا‪ ،‬انهن کي ڪاهنن ۽ لوي کڻي آيا‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سليمان بادشاهه ۽ بني اسرائيل جي سڀني جماعتن جيڪي صندوق جي اڳيان گڏ ٿيا هئا‪ ،‬رڍن ۽ ڍڳن جي قرباني ڏني‪ ،‬جيڪي گهڻي‬ ‫تعداد ۾ نه ٻڌائي سگهجن ٿيون ۽ نه ئي ڳڻيا وڃن‪.‬‬ ‫جاِ ۾‪ ،‬ڪروبين جي پرن هيٺان آندو‪.‬‬ ‫جاِ تي‪ ،‬گهر جي اوطاق ۾‪ ،‬سڀ کان پاڪ ء‬ ‫‪7‬۽ ڪاهن خداوند جي عهد جي صندوق کي سندس ء‬ ‫جاِ تي پکيڙيندا هئا‪ ،‬۽ ڪروبي صندوق ۽ ان جي لٺين کي مٿي ڍڪيندا هئا‪.‬‬ ‫‪8‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ڪروبي پنهنجا پر صندوق جي ء‬ ‫جاِ جي اڳيان صندوق مان نظر ايندا هئا؛ پر اهي ٻاهران‬ ‫‪9‬۽ انهن صندوق جون لٺيون ايتري قدر ڊگهيون ڪيون جو انهن جا ڇيڙا مقدس ء‬ ‫نظر نه ايندا هئا ‪.‬۽ اهو اڄ تائين اتي آهي‪.‬‬ ‫موسي حورب تي ان ۾ رکيا هئا‪ ،‬جڏهن خداوند بني اسرائيل سان هڪ عهد ڪيو‬ ‫سواِ ٻن تختين جي جيڪي‬ ‫‪10‬صندوق ۾ ڪجه به نه هو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫هو‪ ،‬جڏهن اهي مصر مان نڪتا هئا‪.‬‬ ‫پوِ قطار ۾ انتظار‬ ‫جاِ مان ٻاهر آيا( ‪:‬ڇاڪاڻ ته سڀ ڪاهن جيڪي موجود هئا‪ ،‬پاڪ ڪيا ويا هئا‪ ،‬۽ ء‬ ‫‪11‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن ڪاهن پاڪ ء‬ ‫نه ڪيو)‪:‬‬ ‫‪12‬۽ لوي جيڪي ڳائڻا هئا‪ ،‬سڀئي آسف‪ ،‬هيمان‪ ،‬يدوتون جا‪ ،‬۽ پنهنجن پٽن ۽ ڀائرن سان گڏ‪ ،‬اڇي ڪپڙي ۾ ملبوس هئا‪ ،‬جهنجها‪ ،‬سرود ۽‬ ‫بربط کڻي‪ ،‬قربان گاهه جي اوڀر واري ڇيڙي تي بيٺا هئا‪ ،‬۽ انهن سان گڏ هڪ سو ويهه ڪاهن توتارا وڄائي رهيا هئا)‪:‬‬ ‫‪13‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن توتارا وڄائيندڙ ۽ ڳائڻا هڪ هئا‪ ،‬ته جيئن خداوند جي تعريف ۽ شڪرگذاري ۾ هڪ آواز ٻڌو وڃي؛ ۽ جڏهن اهي‬ ‫توتارا‪ ،‬جهانجه ۽ موسيقي جي سازن سان پنهنجو آواز بلند ڪيو‪ ،‬۽ خداوند جي تعريف ڪندي چيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو سٺو آهي؛ ڇاڪاڻ ته‬ ‫لِ قائم رهندي آهي ‪.‬تڏهن گهر ڪڪر سان ڀرجي ويو‪ ،‬يعني خداوند جو گهر؛‬ ‫سندس رحمت هميشه ء‬ ‫لِ بيهي نه سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند جو جلل خدا جي گهر کي ڀرجي ويو‬ ‫‪14‬ايتري قدر جو ڪاهن ڪڪر جي ڪري خدمت ڪرڻ ء‬ ‫هو‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫باب ‪6‬‬ ‫‪1‬پوِ سليمان چيو تہ خداوند فرمايو آهي تہ هو گهاٽي اونداهي ۾ رهندو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫جاِ ٺاهي آهي‪.‬‬ ‫لِ هڪ ء‬ ‫لِ تنهنجي رهائش ء‬ ‫لِ رهائش جو گهر ۽ هميشه ء‬ ‫‪2‬پر مون تنهنجي ء‬ ‫‪3‬۽ بادشاه پنهنجو منهن ڦيرايو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي برڪت ڏني ‪:‬۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت بيٺي رهي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هن چيو تہ‪ ،‬خداوند اسرائيل جو خدا مبارڪ هجي‪ ،‬جنهن پنهنجي هٿن سان اهو ڪم پورو ڪيو آهي جيڪو هن پنهنجي وات سان‬ ‫منهنجي پي اِ دائود سان چيو هو تہ‪،‬‬ ‫‪5‬جنهن ڏينهن کان وٺي مون پنهنجي قوم کي مصر جي ملڪ مان ڪڍيو‪ ،‬مون بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان ڪو به شهر نه چونڊيو‬ ‫آهي ته جيئن منهنجو نالو اتي رهي‪ ،‬۽ نه ئي مون ڪنهن به ماڻهو کي پنهنجي قوم بني اسرائيل تي حاڪم چونڊيو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬پر مون يروشلم کي چونڊيو آهي ته جيئن منهنجو نالو اتي رهي؛ ۽ مون دائود کي چونڊيو آهي ته منهنجي قوم بني اسرائيل تي هجي‪.‬‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهي‪.‬‬ ‫‪7‬هاڻي منهنجي پي اِ دائود جي دل ۾ هو ته اسرائيل جي خدا جي نالي ء‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهڻ جو ارادو هو‪ ،‬تنهن ڪري تو سٺو ڪيو‬ ‫‪8‬پر خداوند منهنجي پي اِ دائود کي چيو تہ جيئن تہ تنهنجي دل ۾ منهنجي نالي ء‬ ‫جو اهو تنهنجي دل ۾ هو‪:‬‬ ‫لِ گهر ٺاهيندو‪.‬‬ ‫نالي‬ ‫منهنجي‬ ‫اهو‬ ‫نڪرندو‪،‬‬ ‫مان‬ ‫پيٽ‬ ‫تنهنجي‬ ‫جيڪو‬ ‫پٽ‬ ‫تنهنجو‬ ‫پر‬ ‫ٺاهيندين‪،‬‬ ‫‪9‬تڏهن بہ تون گهر نہ‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي اٿيو آهيان‪ ،‬۽‬ ‫‪10‬تنهنڪري خداوند پنهنجو ڪلم پورو ڪيو آهي جيڪو هن چيو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ آ ءِ پنهنجي پي اِ دائود جي ء‬ ‫لِ گهر ٺاهيو آهيان‪.‬‬ ‫جيئن خداوند واعدو ڪيو هو‪ ،‬اسرائيل جي تخت تي ويٺو آهيان‪ ،‬۽ خداوند اسرائيل جي خدا جي نالي ء‬ ‫‪11‬۽ مون ان ۾ صندوق رکيو آهي‪ ،‬جنهن ۾ خداوند جو اهو عهد آهي جيڪو هن بني اسرائيل سان ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هو بني اسرائيل جي سڄي جماعت جي سامهون خداوند جي قربانگاهه جي اڳيان بيٺو ۽ پنهنجا هٿ پکيڙيائين‪:‬‬ ‫‪13‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سليمان هڪ پيتل جو تختو ٺاهيو هو‪ ،‬جيڪو پنج هٿ ڊگهو‪ ،‬پنج هٿ ويڪرو ۽ ٽي هٿ اوچو هو‪ ،‬۽ ان کي صحن جي‬ ‫وچ ۾ رکيو هو ‪:‬۽ ان تي بيٺو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي سڀني جماعت جي اڳيان گوڏن ڀر ڪري‪ ،‬۽ پنهنجا هٿ آسمان ڏانهن وڌائين‪،‬‬ ‫‪14‬۽ چيو تہ‪ ،‬اي خداوند اسرائيل جا خدا‪ ،‬آسمان ۾ ۽ زمين ۾ تو جهڙو ڪوبہ خدا ڪونهي‪ ،‬جيڪو عهد کي برقرار رکي ٿو ۽ پنهنجن‬ ‫ٻانهن تي رحم ڪري ٿو‪ ،‬جيڪي پنهنجي سڄي دل سان تنهنجي اڳيان هلن ٿا‪:‬‬ ‫‪15‬تون جيڪو پنهنجي ٻانهي منهنجي پي اِ دائود سان واعدو ڪيو هو سو پورو ڪيو آهي؛ ۽ پنهنجي وات سان ڳالهايو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي هٿ‬ ‫سان ان کي پورو ڪيو آهي‪ ،‬جيئن اڄ آهي‪.‬‬ ‫‪16‬تنهنڪري هاڻي‪ ،‬اي خداوند اسرائيل جا خدا‪ ،‬پنهنجي ٻانهي منهنجي پي اِ دائود سان اهو واعدو پورو ڪر جيڪو تو ساڻس ڪيو هو‬ ‫لِ‬ ‫لِ هڪ ماڻهو ءِ جي کوٽ نہ ٿيندي‪ ،‬پر تنهنجا ٻار منهنجي شريعت تي هلڻ ء‬ ‫لِ تنهنجي ء‬ ‫تہ‪ ،‬منهنجي نظر ۾ اسرائيل جي تخت تي ويهڻ ء‬ ‫پنهنجي طريقي تي ڌيان ڏين‪ ،‬جيئن تون منهنجي اڳيان هليو آهين‪.‬‬ ‫‪17‬هاڻي‪ ،‬اي خداوند اسرائيل جا خدا‪ ،‬تنهنجو ڪلم سچو ثابت ٿئي جيڪو تو پنهنجي ٻانهي دائود سان ڳالهايو آهي‪.‬‬ ‫‪18‬پر ڇا خدا واقعي زمين تي ماڻهن سان گڏ رهندو؟ ڏس‪ ،‬آسمان ۽ آسمانن جو آسمان توکي سمائي نٿو سگهي ‪.‬ڪيترو گهٽ هي گهر‬ ‫جيڪو مون ٺاهيو آهي!‬ ‫‪19‬تنهنڪري‪ ،‬اي خداوند منهنجا خدا‪ ،‬پنهنجي ٻانهي جي دعا ۽ سندس منٿ تي ڌيان ڏي‪ ،‬انهي ءِ فرياد ۽ دعا کي ٻڌ جيڪا تنهنجو ٻانهو‬ ‫تنهنجي اڳيان ڪري ٿو‪.‬‬ ‫جاِ تي جنهن بابت اوهان چيو آهي تہ اوهين پنهنجو نالو اتي‬ ‫‪20‬تہ جيئن اوهان جون اکيون هن گهر تي ڏينهن رات کليل رهن‪ ،‬انهي ءِ ء‬ ‫جاِ ڏانهن رخ ڪري جيڪا دعا گهري ٿو‪ ،‬تنهن کي ٻڌو‪.‬‬ ‫رکندؤ‪ ،‬تہ جيئن اوهان جو خادم هن ء‬ ‫جاِ‬ ‫جاِ ڏانهن ڪندا ‪:‬پنهنجي رهائش واري ء‬ ‫‪21‬تنهنڪري پنهنجي ٻانهي ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي دعائن کي ٻڌو‪ ،‬جيڪي اهي هن ء‬ ‫تان‪ ،‬آسمان تان بہ ٻڌو؛ ۽ جڏهن اوهين ٻڌو تہ معاف ڪريو‪.‬‬ ‫‪22‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسري سان گناهه ڪري ۽ ان کان قسم ورتو وڃي ته هو کيس قسم کڻائي ۽ اهو قسم هن گهر ۾ تنهنجي‬ ‫قربانگاهه جي اڳيان کڻي‪،‬‬ ‫‪23‬پوِ تون آسمان مان ٻڌي ڪر‪ ،‬۽ عمل ڪر‪ ،‬۽ پنهنجن ٻانهن جو انصاف ڪر‪ ،‬بدڪار کي سزا ڏيندي‪ ،‬سندس ڪم جو بدلو سندس سر‬ ‫ء‬ ‫تي ڏيندي؛ ۽ نيڪ کي سچو ثابت ڪندي‪ ،‬کيس سندس صداقت مطابق بدلو ڏيندي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جيڪڏهن تنهنجي قوم بني اسرائيل دشمن جي هٿان شڪست کائي وڃي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن تنهنجي خلف گناهه ڪيو آهي؛ ۽ اهي‬ ‫موٽي اچن ۽ تنهنجي نالي جو اقرار ڪن‪ ،‬۽ هن گهر ۾ تنهنجي اڳيان دعا ۽ منٿ ڪن‪.‬‬ ‫‪25‬پوِ تون آسمان مان ٻڌ‪ ،‬۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي گناهہ کي معاف ڪر‪ ،‬۽ انهن کي انهي ءِ ملڪ ۾ واپس آڻيو جيڪو تو انهن کي‬ ‫ء‬ ‫۽ انهن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪26‬جڏهن آسمان بند ٿئي ۽ مينهن نه پوي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن توهان جي خلف گناهه ڪيو آهي؛ پر جيڪڏهن اهي هن جڳهه ڏانهن رخ‬ ‫ڪري دعا ڪن‪ ،‬۽ توهان جي نالي جو اقرار ڪن‪ ،‬۽ پنهنجي گناهه کان توبه ڪن‪ ،‬جڏهن توهان انهن کي تڪليف ڏيو ٿا؛‬ ‫‪27‬پوِ تون آسمان مان ٻڌي ڇڏ ۽ پنهنجن ٻانهن ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي گناهه کي معاف ڪر‪ ،‬جڏهن تون انهن کي اهو سٺو رستو‬ ‫ء‬ ‫وساِ‪ ،‬جيڪو تو پنهنجي قوم کي ميراث طور ڏنو آهي‪.‬‬ ‫سيکارين جنهن تي انهن کي هلڻ گهرجي؛ ۽ پنهنجي ملڪ تي مينهن‬ ‫ء‬ ‫‪28‬جيڪڏهن ملڪ ۾ ڏڪار پوي‪ ،‬جيڪڏهن وبا هجي‪ ،‬جيڪڏهن ڦڦڙ هجي‪ ،‬يا ڦڦڙ هجي‪ ،‬يا ٽءڪڙا هجن‪ ،‬يا ڪيڙا هجن‪ ،‬جيڪڏهن انهن‬ ‫جا دشمن انهن کي انهن جي ملڪ جي شهرن ۾ گهيرو ڪن‪ ،‬ڪا به تڪليف يا ڪا به بيماري هجي‪:‬‬ ‫‪29‬پوِ ڪنهن به ماڻهو ءِ يا تنهنجي سڄي قوم بني اسرائيل کان ڪهڙي دعا يا منٿ ڪئي ويندي‪ ،‬جڏهن هر ڪو پنهنجو درد ۽ غم ڄاڻي ۽‬ ‫ء‬ ‫هن گهر ڏانهن پنهنجا هٿ پکيڙي‪:‬‬ ‫جاِ ٻڌين‪ ،‬۽ معاف ڪرين‪ ،‬۽ هر ڪنهن ماڻهو ءِ کي سندس سڀني طريقن مطابق بدلو ڏي‪،‬‬ ‫‪30‬پوِ تون آسمان مان پنهنجي رهائش واري ء‬ ‫ء‬ ‫جنهن جي دل کي تون ڄاڻين ٿو؛ (ڇاڪاڻ ته تون رڳو ماڻهن جي دلين کي ڄاڻين ٿو)‪:‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪31‬تہ جيئن اهي تو کان ڊڄن ۽ تنهنجي راهن تي هلن‪ ،‬جيستائين اهي انهي ءِ ملڪ ۾ رهن جيڪو تو اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪32‬وڌيڪ اهو پرديسي جيڪو تنهنجي قوم بني اسرائيل مان نه آهي‪ ،‬پر تنهنجي وڏي نالي‪ ،‬تنهنجي طاقتور هٿ ۽ تنهنجي وڌايل بازو جي‬ ‫ڪري پري ملڪ کان آيو آهي‪ ،‬جيڪڏهن اهي اچن ۽ هن گهر ۾ دعا گهرن؛‬ ‫جاِ تان‪ ،‬ٻڌ‪ ،‬۽ جيڪو به اجنبي توکان پڇي ٿو‪ ،‬اهو ڪر‪ ،‬ته جيئن زمين جا سڀ ماڻهو‬ ‫‪33‬پوِ تون آسمان مان‪ ،‬پنهنجي رهائش واري ء‬ ‫ء‬ ‫تنهنجو نالو ڄاڻن ۽ تو کان ڊڄن‪ ،‬جيئن تنهنجي قوم بني اسرائيل‪ ،‬۽ ڄاڻن ته هي گهر جيڪو مون ٺاهيو آهي‪ ،‬تنهنجو نالو آهي‪.‬‬ ‫لِ نڪرن‪ ،‬جيئن تون انهن کي موڪلين ٿو‪ ،‬۽ اهي تو کان هن شهر ڏانهن‬ ‫‪34‬جيڪڏهن تنهنجا ماڻهو پنهنجن دشمنن سان جنگ ڪرڻ ء‬ ‫لِ ٺاهيو آهي‪.‬‬ ‫دعا گهرن جيڪو تو چونڊيو آهي‪ ،‬۽ اهو گهر جيڪو مون تنهنجي نالي ء‬ ‫‪35‬پوِ تون آسمان مان سندن دعا ۽ منٿ ٻڌ‪ ،‬۽ سندن حق جي حمايت ڪر‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪36‬جيڪڏهن اهي توهان جي خلف گناهه ڪن‪( ،‬ڇاڪاڻ ته ڪو به اهڙو ماڻهو ناهي جيڪو گناهه نه ڪري )۽ توهان انهن تي ناراض‬ ‫ٿيو‪ ،‬۽ انهن کي انهن جي دشمنن جي حوالي ڪيو‪ ،‬۽ اهي انهن کي قيد ڪري ڪنهن پري يا ويجهو ملڪ ڏانهن وٺي وڃن؛‬ ‫‪37‬پر جيڪڏهن اهي انهي ءِ ملڪ ۾ پاڻ کي سمجهن جتي انهن کي قيد ڪيو ويو آهي‪ ،‬۽ پنهنجي قيد جي ملڪ ۾ توکان دعا گهري‪ ،‬چون‬ ‫ته اسان گناهه ڪيو آهي‪ ،‬اسان غلط ڪم ڪيو آهي‪ ،‬۽ بڇڙائي ڪئي آهي؛‬ ‫‪38‬جيڪڏهن اهي پنهنجي سڄي دل ۽ سڄي جان سان توهان ڏانهن واپس اچن ته پنهنجي قيد جي ملڪ ۾‪ ،‬جتي انهن انهن کي قيد ڪري‬ ‫کڻي ويا آهن‪ ،‬۽ پنهنجي ملڪ ڏانهن دعا ڪن‪ ،‬جيڪو توهان انهن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو‪ ،‬۽ شهر ڏانهن جيڪو توهان چونڊيو آهي‪ ،‬۽‬ ‫لِ ٺاهيو آهي‪:‬‬ ‫گهر ڏانهن جيڪو مون توهان جي نالي ء‬ ‫جاِ تان‪ ،‬انهن جي دعا ۽ التجا ٻڌ‪ ،‬۽ انهن جي حق ۾ مدد ڪر‪ ،‬۽ پنهنجي ماڻهن کي معاف‬ ‫‪39‬پوِ تون آسمان مان‪ ،‬پنهنجي رهائش واري ء‬ ‫ء‬ ‫ڪر جن تنهنجي خلف گناهه ڪيو آهي‪.‬‬ ‫جاِ تي ڪيل دعا تي ڌيان ڏين‪.‬‬ ‫‪40‬هاڻي‪ ،‬منهنجا خدا‪ ،‬مان توکي عرض ٿو ڪريان ته‪ ،‬تنهنجون اکيون کليل هجن ۽ تنهنجا ڪن هن ء‬ ‫جاِ تي اٿي‪ ،‬تون ۽ تنهنجي طاقت جو صندوق ‪:‬تنهنجا ڪاهن‪ ،‬اي خداوند خدا‪،‬‬ ‫‪41‬تنهنڪري هاڻي‪ ،‬اي خداوند خدا‪ ،‬پنهنجي آرام جي ء‬ ‫نجات سان ڍڪيل هجن‪ ،‬۽ تنهنجا بزرگ نيڪي ءِ ۾ خوش ٿين‪.‬‬ ‫‪42‬اي خداوند خدا‪ ،‬پنهنجي مسح ڪيل جو منهن نہ موڙ‪ ،‬پنهنجي ٻانهي دائود جي رحمتن کي ياد ڪر‪.‬‬ ‫باب ‪7‬‬ ‫‪1‬جڏهن سليمان دعا گهري‪ ،‬تڏهن آسمان مان باهه لٿي‪ ،‬۽ ساڙڻ واري قرباني ۽ قربانين کي ساڙي ڇڏيو؛ ۽ خداوند جي جلل گهر کي‬ ‫ڀرجي ويو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ڪاهن خداوند جي گهر ۾ داخل ٿي نہ سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند جو جلل خداوند جي گهر کي ڀرجي ويو هو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ جڏهن سڀني بني اسرائيل ڏٺو ته باهه ڪيئن لهي رهي آهي ۽ خداوند جو جلل گهر تي آهي‪ ،‬تڏهن انهن فرش تي زمين تي منهن‬ ‫لِ قائم رهندي“‪.‬‬ ‫ڪري سجدو ڪيو ۽ خداوند جي تعريف ڪئي ۽ چيو ته‪” ،‬ڇاڪاڻ ته هو سٺو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سندس رحمت هميشه ء‬ ‫‪4‬پوِ بادشاهہ ۽ سڀني ماڻهن خداوند جي اڳيان قربانيون پيش ڪيون‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5‬۽ بادشاهه سليمان ٻہ هزار ڳئون ۽ هڪ لک ويهه هزار رڍن جي قرباني پيش ڪئي ‪:‬تنهن ڪري بادشاهه ۽ سڀني ماڻهن خدا جي گهر‬ ‫کي وقف ڪيو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪6‬۽ ڪاهن پنهنجي ڪمن تي بيٺا هئا ‪:‬لوي پڻ خداوند جي موسيقي ءِ جي سازن سان گڏ هئا‪ ،‬جيڪي دائود بادشاهہ خداوند جي ساراهہ ء‬ ‫ٺاهيا هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحمت هميشه قائم رهندي آهي‪ ،‬جڏهن دائود پنهنجي خدمت سان ساراهہ ڪئي؛ ۽ ڪاهن انهن جي اڳيان‬ ‫توتارا وڄائي رهيا هئا‪ ،‬۽ سڀ اسرائيل بيٺا هئا‪.‬‬ ‫‪7‬وڌيڪ‪ ،‬سليمان خداوند جي گهر جي اڳيان صحن جي وچ کي پاڪ ڪيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اتي هن ساڙڻ جون قربانيون ۽ سلمتي جي‬ ‫قربانين جي چربی پيش ڪئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته پيتل جي قربانگاهه جيڪا سليمان ٺاهي هئي ساڙڻ جون قربانيون‪ ،‬ميوي جي قربانيون ۽ چربی‬ ‫کي برداشت نه ڪري سگهي‪.‬‬ ‫‪8‬ساڳئي وقت سليمان ست ڏينهن عيد ملهائي‪ ،‬۽ سڀني بني اسرائيلن ساڻس گڏ‪ ،‬هڪ تمام وڏي جماعت‪ ،‬حمات جي داخل کان وٺي مصر‬ ‫جي ندي ءِ تائين‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اٺين ڏينهن تي انهن هڪ مقدس گڏجاڻي ڪئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن ست ڏينهن قربان گاهه جي وقف ۽ ست ڏينهن عيد ملهائي‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ستين مهيني جي تيرهين تاريخ تي هن ماڻهن کي پنهنجن خيمن ڏانهن موڪليو‪ ،‬خوش ۽ خوش دل ان نيڪي جي ڪري جيڪا‬ ‫خداوند دائود‪ ،‬سليمان ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل تي ڏيکاري هئي‪.‬‬ ‫‪11‬اهڙي ءِ طرح سليمان خداوند جي گهر ۽ بادشاهه جي گهر کي مڪمل ڪيو ‪:‬۽ جيڪو ڪجهه سليمان جي دل ۾ آيو ته خداوند جي گهر‬ ‫۾ ۽ پنهنجي گهر ۾ ڪري‪ ،‬اهو سڀ هن ڪاميابي سان ڪيو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫لِ قرباني جي گهر ء‬ ‫‪12‬۽ خداوند رات جو سليمان کي ظاهر ٿيو‪ ،‬۽ کيس چيو ته‪ ،‬مون تنهنجي دعا ٻڌي آهي‪ ،‬۽ هن جڳهه کي پاڻ ء‬ ‫چونڊيو آهي‪.‬‬ ‫‪13‬جيڪڏهن مان آسمان کي بند ڪريان ته مينهن نه پوي‪ ،‬يا جيڪڏهن مان ماڪڙن کي حڪم ڏيان ته زمين کائي وڃن‪ ،‬يا جيڪڏهن مان‬ ‫پنهنجي ماڻهن ۾ وبا موڪليان؛‬ ‫‪14‬جيڪڏهن منهنجا ماڻهو‪ ،‬جيڪي منهنجي نالي سان سڏيا وڃن ٿا‪ ،‬پاڻ کي عاجز ڪن‪ ،‬دعا ڪن‪ ،‬۽ منهنجو منهن ڳولين‪ ،‬۽ پنهنجن‬ ‫پوِ مان آسمان مان ٻڌندس‪ ،‬۽ انهن جي گناهن کي معاف ڪندس‪ ،‬۽ انهن جي ملڪ کي شفا ڏيندس‪.‬‬ ‫بڇڙن طريقن کان ڦرن‪ ،‬ته ء‬ ‫جاِ تي ڪيل دعا تي ڌيان ڏيندا‪.‬‬ ‫‪15‬هاڻي منهنجون اکيون کليل هونديون‪ ،‬۽ منهنجا ڪن هن ء‬ ‫‪16‬ڇالِ ⁠جو مون هاڻي هن گهر کي چونڊيو ۽ پاڪ ڪيو آهي‪ ،‬تہ جيئن منهنجو نالو هميشہ تائين هجي ‪:‬۽ منهنجون اکيون ۽ منهنجو دل‬ ‫ء‬ ‫هميشہ اتي رهندا‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪17‬۽ توهان جي باري ۾‪ ،‬جيڪڏهن توهان منهنجي اڳيان هلندؤ‪ ،‬جيئن توهان جو پي اِ دائود هليو‪ ،‬۽ انهن سڀني جي مطابق عمل ڪندؤ‬ ‫جيڪي مون توهان کي حڪم ڏنو آهي‪ ،‬۽ منهنجا قانون ۽ منهنجي فيصلن تي عمل ڪندين؛‬ ‫لِ‬ ‫ٿيڻ‬ ‫حڪمران‬ ‫۾‬ ‫اسرائيل‬ ‫ته‪،‬‬ ‫هو‬ ‫ڪيو‬ ‫عهد‬ ‫‪18‬پوِ مان تنهنجي بادشاهي جو تخت قائم ڪندس‪ ،‬جيئن مون تنهنجي پي اِ دائود سان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ هڪ ماڻهو جي کوٽ نه هوندي‪.‬‬ ‫تنهنجي ء‬ ‫‪19‬پر جيڪڏهن اوهين امنهن موڙيندؤ‪ ،‬۽ منهنجا قانون ۽ منهنجا حڪم ڇڏيندؤ‪ ،‬جيڪي مون اوهان جي اڳيان رکيا آهن‪ ،‬۽ وڃي ٻين‬ ‫ديوتائن جي عبادت ڪندا ۽ انهن جي پوڄا ڪندا‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪20‬پوِ مان انهن کي پنهنجي ملڪ مان پاڙون پٽي ڪڍندس جيڪو مون انهن کي ڏنو آهي؛ ۽ هي گهر‪ ،‬جيڪو مون پنهنجي نالي ء‬ ‫ء‬ ‫پاڪ ڪيو آهي‪ ،‬مان پنهنجي نظر کان پري ڪري ڇڏيندس‪ ،‬۽ ان کي سڀني قومن ۾ هڪ چوڻي ۽ بدنامي بڻائيندس‪.‬‬ ‫‪21‬۽ هي گهر‪ ،‬جيڪو بلند آهي‪ ،‬هر هڪ کي حيرت ٿيندي جيڪو ان کان گذرندو‪ ،‬ايتري قدر جو هو چوندو ته خداوند هن ملڪ ۽ هن‬ ‫گهر سان اهڙو ڇو ڪيو آهي؟‬ ‫‪22‬۽ جواب ڏنو ويندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا خداوند کي ڇڏي ڏنو‪ ،‬جيڪو انهن کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو‬ ‫هو‪ ،‬۽ ٻين ديوتائن کي پڪڙيو‪ ،‬انهن جي پوڄا ڪئي ۽ انهن جي عبادت ڪئي‪ ،‬تنهن ڪري هن انهن تي هي سڀ برائي آندي آهي‪.‬‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫‪1‬۽ ويهن سالن جي آخر ۾‪ ،‬جڏهن سليمان خداوند جو گهر ۽ پنهنجو گهر ٺاهيو هو‪،‬‬ ‫‪2‬ته جيڪي شهر حيرام سليمان کي واپس ڪيا هئا‪ ،‬سليمان انهن کي تعمير ڪرايو ۽ بني اسرائيل کي اتي رهڻ ڏنو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ سليمان حمات ضوباه ڏانهن ويو‪ ،‬۽ ان تي غالب آيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هن بيابان ۾ تدمور ۽ حمات ۾ سڀ گودام شهر تعمير ڪيا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن مٿيون بيت هورون ۽ هيٺيون بيت هورون تعمير ڪرايو‪ ،‬جيڪي قلعي وارا شهر هئا‪ ،‬ڀتين‪ ،‬دروازن ۽ سلخن سان‪.‬‬ ‫‪6‬۽ بعلت‪ ،‬۽ سڀ گودام شهر جيڪي سليمان وٽ هئا‪ ،‬۽ سڀ رتهن شهر‪ ،‬۽ گهوڙي سوار شهر‪ ،‬۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو سليمان‬ ‫يروشلم‪ ،‬لبنان ۽ پنهنجي حڪومت جي سڄي ملڪ ۾ ٺاهڻ چاهيندو هو‪.‬‬ ‫‪7‬جيئن ته اهي سڀ ماڻهو جيڪي هٽين‪ ،‬امورين‪ ،‬فرزي‪ ،‬حوي ۽ يبوسي مان بچيا هئا‪ ،‬جيڪي اسرائيل جا نه هئا‪،‬‬ ‫پوِ ملڪ ۾ رهيا هئا‪ ،‬جن کي بني اسرائيل ناس نہ ڪيو‪ ،‬سليمان انهن کي اڄ ڏينهن تائين‬ ‫‪8‬پر انهن جي اولد مان‪ ،‬جيڪي انهن کان ء‬ ‫لِ مجبور ڪيو‪.‬‬ ‫مزدوري ڏيڻ ء‬ ‫لِ غلم نہ بڻايو؛ پر اهي جنگي ماڻهو‪ ،‬سندس سردارن جا سردار‪ ،‬سندس رتهن‬ ‫‪9‬پر سليمان بني اسرائيل مان ڪنهن کي بہ پنهنجي ڪم ء‬ ‫۽ گهوڙن جا سردار هئا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ اهي بادشاهه سليمان جي آفيسرن جا سردار هئا‪ ،‬جيتوڻيڪ ٻه سو پنجاهه‪ ،‬جيڪي ماڻهن تي حڪومت ڪندا هئا‪.‬‬ ‫لِ ٺاهيو هو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن چيو ته منهنجي زال‬ ‫‪11‬۽ سليمان فرعون جي ڌي ءِ کي دائود جي شهر مان ان گهر ۾ وٺي آيو جيڪو هن ان ء‬ ‫اسرائيل جي بادشاهه دائود جي گهر ۾ نه رهندي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي جڳهيون پاڪ آهن‪ ،‬جتي خداوند جو صندوق آيو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ سليمان خداوند جي قربان گاه تي خداوند کي ساڙڻ واريون قربانيون پيش ڪيون‪ ،‬جيڪا هن برآمدي جي اڳيان ٺاهي هئي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫موسي جي حڪم موجب‪ ،‬سبت جي ڏينهن‪ ،‬نئين چنڊ تي‪ ،‬۽ سال ۾ ٽي ڀيرا خاص عيدن تي‪،‬‬ ‫‪13‬هر روز هڪ مقرر ڪيل طريقي سان‪،‬‬ ‫ي‬ ‫يعني بيخميري ماني ءِ جي عيد تي‪ ،‬هفتن جي عيد تي‪ ،‬۽ خيمن جي عيد تي‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيو‪،‬‬ ‫لِ ۽ لوي کي انهن جي ذميوارين ء‬ ‫‪14‬۽ هن پنهنجي پي اِ دائود جي حڪم موجب‪ ،‬ڪاهنن جي ٽولن کي انهن جي خدمت ء‬ ‫ته جيئن ڪاهنن جي اڳيان تعريف ڪن ۽ خدمت ڪن‪ ،‬جيئن هر روز جي فرض جي ضرورت هئي ‪:‬دربان پڻ هر دروازي تي انهن جي‬ ‫ٽولن مطابق ‪:‬ڇاڪاڻ ته خدا جي مرد دائود اهڙو ئي حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ اهي ڪنهن به معاملي بابت‪ ،‬يا خزانن جي باري ۾ بادشاهه جي حڪم کان نه ڦريا‪.‬‬ ‫‪16‬هاڻي سليمان جو سڀ ڪم خداوند جي گهر جي بنياد جي ڏينهن کان وٺي ان جي مڪمل ٿيڻ تائين تيار هو‪ ،‬تنهنڪري خداوند جو گهر‬ ‫مڪمل ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ سليمان عصيون جابر ۽ ايلوت ڏانهن ويو‪ ،‬جيڪي ادوم جي ملڪ ۾ سمنڊ جي ڪناري تي آهن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪18‬۽ حورام کيس پنهنجن نوڪرن جي هٿان جهاز ۽ نوڪر موڪليا جيڪي سمنڊ جا ڄاڻو هئا؛ ۽ اهي سليمان جي نوڪرن سان گڏ اوفير‬ ‫ڏانهن ويا‪ ،‬۽ اتان چار سو پنجاهه تول سون کڻي‪ ،‬۽ انهن کي سليمان بادشاهه وٽ آندو‪.‬‬ ‫باب ‪9‬‬ ‫لِ آئي‪ ،‬هڪ تمام‬ ‫‪1‬۽ جڏهن شيبا جي راڻي سليمان جي شهرت جي خبر ٻڌي‪ ،‬تڏهن هو ءِ سليمان کي سخت سوالن سان يروشلم ۾ آزمائڻ ء‬ ‫وڏي جماعت سان‪ ،‬ااٺن سان جيڪي مصالحا‪ ،‬سون ۽ قيمتي پٿر کڻي آيا هئا ‪:‬۽ جڏهن هو ءِ سليمان وٽ آئي‪ ،‬تڏهن هن سان سڀ ڪجهه‬ ‫ڳالهايو جيڪو هن جي دل ۾ هو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ سليمان کيس سندس سڀ سوال ٻڌايا ‪:‬۽ سليمان کان ڪا به اهڙي ڳالهه لڪيل نه هئي جيڪا هن کيس نه ٻڌائي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ جڏهن شيبا جي راڻي سليمان جي حڪمت ۽ سندس تعمير ڪيل گهر ڏٺو‪،‬‬ ‫‪4‬۽ سندس دسترخوان جو کاڌو‪ ،‬سندس نوڪرن جي ويٺي‪ ،‬۽ سندس وزيرن جي حاضري‪ ،‬۽ سندن لباس؛ سندس پيالي کڻندڙ ۽ سندن‬ ‫لباس؛ ۽ سندس چڙهڻ جنهن سان هو خداوند جي گهر ۾ مٿي ويو؛ هن ۾ وڌيڪ روح نه رهيو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن بادشاهه کي چيو ته‪ ،‬اها هڪ سچي خبر هئي جيڪا مون پنهنجي ملڪ ۾ توهان جي ڪمن ۽ توهان جي حڪمت جي باري ۾ ٻڌي‬ ‫هئي‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪6‬پر مون انهن جي ڳالهين تي يقين نه ڪيو‪ ،‬جيستائين مان نه آيس‪ ،‬۽ منهنجين اکين اهو نه ڏٺو ‪:‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬توهان جي حڪمت جي عظمت‬ ‫جو اڌ مون کي نه ٻڌايو ويو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته توهان ان شهرت کان وڌيڪ آهيو جيڪا مون ٻڌي هئي‪.‬‬ ‫‪7‬خوش نصيب آهن توهان جا ماڻهو‪ ،‬۽ خوش نصيب آهن اهي توهان جا نوڪر‪ ،‬جيڪي هميشه توهان جي اڳيان بيٺا آهن ۽ توهان جي‬ ‫حڪمت ٻڌن ٿا‪.‬‬ ‫لِ بادشاهه ٿي‬ ‫خدا‬ ‫پنهنجي‬ ‫خداوند‬ ‫تون‬ ‫جيئن‬ ‫ته‬ ‫ويهاريو‬ ‫تي‬ ‫تخت‬ ‫پنهنجي‬ ‫توکي‬ ‫۽‬ ‫ٿيو‬ ‫خوش‬ ‫۾‬ ‫تو‬ ‫جيڪو‬ ‫هجي‪،‬‬ ‫سڀاڳو‬ ‫خدا‬ ‫تنهنجو‬ ‫‪8‬خداوند‬ ‫ء‬ ‫لِ قائم ڪري‪ ،‬تنهن ڪري هن توکي انهن تي‬ ‫سگهين ‪:‬ڇاڪاڻ ته تنهنجو خدا اسرائيل سان پيار ڪندو هو ته جيئن انهن کي هميشه ء‬ ‫بادشاهه بڻايو ته جيئن انصاف ۽ انصاف ڪرين‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هن بادشاهه کي هڪ سؤ ويهه ٽئلنٽ سون‪ ،‬وڏي مقدار ۾ مصالحا ۽ قيمتي پٿر ڏنا ‪:‬نه ته شيبا جي راڻي سليمان بادشاهه کي اهڙو‬ ‫مصالحو ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ حورام جا نوڪر ۽ سليمان جا نوڪر‪ ،‬جيڪي اوفير کان سون آڻيندا هئا‪ ،‬اهي چندن جا وڻ ۽ قيمتي پٿر کڻي آيا‪.‬‬ ‫لِ بربط ۽ ستار ٺاهيا ‪:‬۽ يهوداه جي ملڪ ۾‬ ‫لِ ڇتون ۽ ڳائڻ وارن ء‬ ‫‪11‬۽ بادشاهہ چندن جي وڻن مان خداوند جي گهر ۽ بادشاه جي محل ء‬ ‫اڳ ۾ اهڙا ڪو به نه ڏٺا ويا هئا‪.‬‬ ‫سواِ جيڪو هن بادشاهه ڏانهن آندو‬ ‫‪12‬۽ سليمان بادشاهه شيبا جي راڻي کي سندس سڀ خواهشون ڏنيون‪ ،‬جيڪي هن گهريون‪ ،‬ان کان‬ ‫ء‬ ‫‪.‬پوِ هو ءِ ۽ سندس نوڪر پنهنجي ملڪ ڏانهن هليا ويا‪.‬‬ ‫هو ء‬ ‫‪13‬هاڻي سليمان وٽ هڪ سال ۾ سون جو وزن ڇهه سو ڇاهٺ ٽئنٽ هو‪.‬‬ ‫‪14‬ان کان علوه جيڪو واپاري ۽ واپاري آڻيندا هئا ‪.‬۽ عرب جا سڀ بادشاهه ۽ ملڪ جا حاڪم سليمان ڏانهن سون ۽ چاندي آڻيندا هئا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ سليمان بادشاهه ڇٽيل سون جا ٻه سؤ ڍال ٺاهيا ‪:‬هڪ ڍال ۾ ڇهه سؤ شيڪل ڇٽيل سون لڳو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ ٽي سؤ ڍالون ڇٽيل سون مان ٺاهيون ‪:‬هڪ ڍال ۾ ٽي سؤ مثقال سون لڳو ‪.‬۽ بادشاهه انهن کي لبنان جي ٻيلي واري گهر ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪17‬ان کان علوه بادشاهه هڪ وڏو تخت هٿي دانت جو ٺاهيو ۽ ان کي خالص سون سان ڍڪيو‪.‬‬ ‫جاِ جي هر پاسي‬ ‫‪18‬۽ تخت ڏانهن ڇه ڏاڪڻيون هيون‪ ،‬۽ سون جو هڪ پير رکڻ وارو ٿانو هو‪ ،‬جيڪي تخت سان لڳل هئا‪ ،‬۽ ويهڻ جي ء‬ ‫تي ٿنڀا هئا‪ ،‬۽ ٿنڀن جي ڀرسان ٻه شينهن بيٺا هئا‪:‬‬ ‫‪19‬۽ ٻارهن شينهن ڇهن ڏاڪڻين تي هڪ پاسي ۽ ٻئي پاسي بيٺا هئا ‪.‬ڪنهن به بادشاهت ۾ اهڙو ڪڏهن به نه ٺاهيو ويو هو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ سليمان بادشاهه جا سڀ پيئڻ جا ٿانو سون جا هئا‪ ،‬۽ لبنان جي ٻيلي جي گهر جا سڀ ٿانو خالص سون جا هئا ‪:‬ڪو به چاندي ءِ جو نه‬ ‫شيِ نه سمجهيو ويندو هو‪.‬‬ ‫هو؛ سليمان جي ڏينهن ۾ ان کي ڪا به‬ ‫ء‬ ‫‪21‬ڇاڪاڻ ته بادشاهه جا جهاز حورام جي نوڪرن سان گڏ ترشيش ڏانهن ويندا هئا ‪:‬هر ٽن سالن ۾ هڪ ڀيرو ترشيش جا جهاز سون‪،‬‬ ‫چاندي‪ ،‬هٿي دانت‪ ،‬بندر ۽ مور کڻي ايندا هئا‪.‬‬ ‫‪22‬۽ سليمان بادشاهه دولت ۽ حڪمت ۾ دنيا جي سڀني بادشاهن کان اڳتي هو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيڪا خدا سندس دل ۾ رکي هئي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ دنيا جا سڀ بادشاه سليمان جي حضور ۾ ايندا هئا‪ ،‬سندس دانائي ٻڌڻ ء‬ ‫‪24‬۽ هر هڪ ماڻهو پنهنجون سوغاتون‪ ،‬چاندي ءِ جا برتن‪ ،‬سون جا برتن‪ ،‬ڪپڙا‪ ،‬هٿيار‪ ،‬مصالحا‪ ،‬گهوڙا ۽ خچر‪ ،‬سال بہ سال آڻيندو هو‪.‬‬ ‫ٿانو هئا‪ ،‬۽ ٻارهن هزار گهوڙي سوار هئا؛ جن کي هن رتهن جي شهرن ۾ ۽ يروشلم ۾‬ ‫‪25‬۽ سليمان وٽ گهوڙن ۽ رتهن ء‬ ‫لِ چار هزار ء‬ ‫بادشاهہ سان گڏ رکيو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ هو دريا ءِ کان وٺي فلستين جي ملڪ ۽ مصر جي سرحد تائين سڀني بادشاهن تي حڪومت ڪندو هو‪.‬‬ ‫‪27‬۽ بادشاهہ يروشلم ۾ چاندي کي پٿرن وانگر بڻايو‪ ،‬۽ ديودار جي وڻن کي اگلر جي وڻن وانگر بڻايو جيڪي هيٺاهين ميدانن ۾ آهن‪.‬‬ ‫لِ مصر ۽ سڀني ملڪن مان گهوڙا آڻيندا هئا‪.‬‬ ‫‪28‬۽ اهي سليمان ء‬ ‫‪29‬هاڻي سليمان جا باقي ڪم‪ ،‬پهرين ۽ آخر ۾‪ ،‬ڇا اهي ناٿن نبي جي ڪتاب ۾‪ ،‬۽ شيلوني اخياه جي نبوت ۾‪ ،‬۽ عدو غيببين جي رويا ۾‬ ‫يربعام پٽ نباط جي خلف لکيل نه آهن؟‬ ‫‪30‬۽ سليمان يروشلم ۾ سڄي اسرائيل تي چاليهه سال حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫جاِ تي‬ ‫‪31‬۽ سليمان پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪ ،‬۽ کيس پنهنجي پي اِ دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو ‪:‬۽ سندس پٽ رحبعام سندس ء‬ ‫بادشاه ٿيو‪.‬‬ ‫باب ‪10‬‬ ‫‪1‬۽ رحبعام شڪم ڏانهن ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته سڀ بني اسرائيل شڪم ڏانهن آيا هئا ته کيس بادشاهه بڻائين‪.‬‬ ‫‪2‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن نباط جو پٽ يربعام‪ ،‬جيڪو مصر ۾ هو‪ ،‬جتي هو سليمان بادشاهه جي حضور کان ڀڄي ويو هو‪ ،‬اهو ٻڌو‪ ،‬ته يربعام‬ ‫مصر مان موٽي آيو‪.‬‬ ‫‪.‬پوِ يربعام ۽ سڀ اسرائيل آيا ۽ رحبعام کي چيو تہ‪،‬‬ ‫لِ موڪليو ء‬ ‫‪3‬۽ انهن رحبعام کي سڏڻ ء‬ ‫‪4‬اوهان جي پي اِ اسان جي پاڃاري کي ڳرو ڪيو هو ‪.‬تنهنڪري هاڻي پنهنجي پي اِ جي سخت غلمي ۽ ڳري پاڃاري کي ڪجه هلڪو‬ ‫ڪريو جيڪو هن اسان تي رکيو هو‪ ،‬تہ اسين اوهان جي خدمت ڪنداسين‪.‬‬ ‫پوِ مون وٽ ٻيهر اچو ‪.‬۽ ماڻهو هليا ويا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن انهن کي چيو ته ٽن ڏينهن کان ء‬ ‫‪6‬۽ رحبعام بادشاهه انهن بزرگن سان صلح ڪئي جيڪي سندس پي اِ سليمان جي اڳيان بيٺا هئا جڏهن هو اڃا تائين جيئرو هو‪ ،‬۽ چيو ته‪،‬‬ ‫لِ توهان مون کي ڪهڙي صلح ڏيو ٿا؟"‬ ‫"هن قوم کي جواب ڏيڻ ء‬ ‫‪7‬۽ انهن کيس چيو تہ‪” ،‬جيڪڏهن تون هنن ماڻهن تي رحم ڪندين‪ ،‬۽ انهن کي خوش ڪندين‪ ،‬۽ انهن سان سٺيون ڳالهيون ڪندين‪ ،‬تہ‬ ‫لِ تنهنجا خادم رهندا‪.‬‬ ‫اهي هميشہ ء‬ ‫‪8‬پر هن بزرگن جي صلح کي ڇڏي ڏنو ۽ انهن نوجوانن سان صلح ڪئي جيڪي هن سان گڏ پرورش پاتي هئي ۽ سندس اڳيان بيٺا هئا‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪9‬۽ هن انهن کي چيو ته‪ ،‬توهان ڪهڙي صلح ڏيو ٿا ته اسان انهن ماڻهن کي جواب ڏئي سگهون‪ ،‬جن مون سان ڳالهايو آهي ته‪ ،‬توهان‬ ‫جي پي اِ اسان تي رکيل جوا کي ڪجهه گهٽ ڪريو؟‬ ‫‪10‬۽ جيڪي نوجوان ساڻس گڏ پلجي وڏا ٿيا هئا‪ ،‬تن کيس چيو تہ ”جيڪي ماڻهو تو سان ڳالهائي رهيا هئا‪ ،‬تن کي تون هيئن جواب ڏي‪ ،‬تہ‬ ‫لِ ان کي ڪجهه هلڪو ڪر ‪.‬تون انهن کي ائين چئو تہ منهنجي ننڍي آڱر منهنجي‬ ‫تنهنجي پي اِ اسان جو جوڙو ڳرو ڪيو‪ ،‬پر تون اسان ء‬ ‫پي اِ جي ڪمر کان گهڻي ٿلهي هوندي“‪.‬‬ ‫‪11‬ڇاڪاڻ ته جڏهن منهنجي پي اِ توهان تي ڳرو اجڳ رکيو هو‪ ،‬تڏهن مان توهان تي ڳرو اجڳ وڌيڪ وجهندس ‪:‬منهنجي پي اِ توهان کي‬ ‫چابڪن سان سيکت ڏني‪ ،‬پر مان توهان کي وڇون سان سيکت ڏيندس‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ يربعام ۽ سڀ ماڻهو ٽئين ڏينهن رحبعام وٽ آيا‪ ،‬جيئن بادشاهه چيو هو ته‪ ،‬ٽئين ڏينهن مون وٽ موٽي اچو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪13‬۽ بادشاه انهن کي سخت جواب ڏنو؛ ۽ بادشاه رحبعام بزرگن جي صلح کي ڇڏي ڏنو‪،‬‬ ‫‪14‬۽ جوانن جي صلح موجب انهن کي جواب ڏنو‪ ،‬چيائين تہ ”منهنجي پي اِ اوهان جو جوڙو ڳرو ڪيو‪ ،‬پر آ ءِ ان کي وڌيڪ وڌائيندس ‪:‬‬ ‫منهنجي پي اِ اوهان کي چابڪن سان سيکت ڏني‪ ،‬پر آ ءِ اوهان کي وڇون سان سيکت ڏيندس“‪.‬‬ ‫‪15‬تنهنڪري بادشاهہ ماڻهن جي نہ ٻڌي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو خدا جي طرفان هو‪ ،‬تہ جيئن خداوند پنهنجو ڪلم پورو ڪري‪ ،‬جيڪو هن‬ ‫شيلوني اخياه جي هٿان نباط جي پٽ يربعام کي چيو هو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ جڏهن سڀني اسرائيل ڏٺو ته بادشاهه انهن جي ڳالهه نه ٻڌي‪ ،‬تڏهن ماڻهن بادشاهه کي جواب ڏنو ته‪” ،‬دائود ۾ اسان جو ڪهڙو حصو‬ ‫آهي؟ ۽ يسي جي پٽ ۾ اسان جو ڪو به وارث ناهي ‪.‬اي اسرائيل‪ ،‬هر ڪو پنهنجي خيمن ڏانهن هليو وڃي ‪.‬۽ هاڻي‪ ،‬دائود‪ ،‬پنهنجي گهر جو‬ ‫خيال رکجو “‪.‬تنهن ڪري سڀ اسرائيل پنهنجن خيمن ڏانهن هليا ويا‪.‬‬ ‫‪17‬پر بني اسرائيل جيڪي يهوداه جي شهرن ۾ رهندا هئا‪ ،‬رحبعام انهن تي حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ رحبعام بادشاهه هدورام کي موڪليو‪ ،‬جيڪو مزدورن جي مٿان هو؛ ۽ بني اسرائيلن کيس پٿرن سان ماريو‪ ،‬جو هو مري ويو ‪.‬پر‬ ‫ء‬ ‫رحبعام بادشاهه جلدي ڪئي ته کيس پنهنجي رتهي تي چڙهائي يروشلم ڏانهن ڀڄي وڃي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اسرائيل اڄ ڏينهن تائين دائود جي گهراڻي جي خلف بغاوت ڪئي آهي‪.‬‬ ‫باب ‪11‬‬ ‫‪1‬۽ جڏهن رحبعام يروشلم ۾ آيو‪ ،‬تڏهن هن يهوداه ۽ بنيامين جي گهراڻي مان هڪ لک اسي هزار چونڊيل ماڻهو گڏ ڪيا‪ ،‬جيڪي جنگجو‬ ‫هئا‪ ،‬ته جيئن اسرائيل سان وڙهجي‪ ،‬ته جيئن هو رحبعام کي بادشاهت واپس آڻي سگهي‪.‬‬ ‫‪2‬پر خداوند جو ڪلم سمعياه مرد خدا تي نازل ٿيو‪ ،‬تہ‬ ‫ڳالهاِ تہ‪،‬‬ ‫‪3‬يهوداه جي بادشاه سليمان جي پٽ رحبعام ۽ يهوداه ۽ بنيامين ۾ رهندڙ سڀني اسرائيلين سان‬ ‫ء‬ ‫‪4‬خداوند فرمائي ٿو تہ اوهين مٿي نہ وڃو ۽ نڪي پنهنجن ڀائرن سان وڙهو ‪.‬هر ڪو پنهنجي گهر ڏانهن موٽي وڃي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هي‬ ‫ڪم مون کان ٿيو آهي “‪.‬۽ انهن خداوند جي ڳالهين جي تابعداري ڪئي ۽ يربعام جي خلف وڃڻ کان موٽي ويا‪.‬‬ ‫لِ شهر ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ رحبعام يروشلم ۾ رهيو‪ ،‬۽ يهوداه ۾ دفاع ء‬ ‫‪6‬هن بيت لحم‪ ،‬ايتام ۽ تقوع کي بہ تعمير ڪيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ بيتصور‪ ،‬شوڪو‪ ،‬عدولم‪،‬‬ ‫‪8‬۽ جات‪ ،‬ماريشه‪ ،‬۽ زيف‪،‬‬ ‫‪9‬۽ ادوريم‪ ،‬۽ لکيش‪ ،‬۽ عزيقه‪،‬‬ ‫صرعا‪ ،‬ايالون ۽ حبرون‪ ،‬جيڪي يهوداه ۽ بنيامين ۾ آهن‪ ،‬انهن قلعي بند شهرن کي مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ ا‬ ‫‪11‬۽ هن مضبوط قلعن کي مضبوط ڪيو‪ ،‬۽ انهن ۾ سپه سالر مقرر ڪيا‪ ،‬۽ کاڌي پيتي‪ ،‬تيل ۽ شراب جو ذخيرو ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هر هڪ شهر ۾ ڍالون ۽ نيزي رکيا‪ ،‬۽ انهن کي تمام گهڻو مضبوط ڪيو‪ ،‬يهوداه ۽ بنيامين کي پنهنجي پاسي ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سڄي اسرائيل ۾ ڪاهن ۽ لوي پنهنجن سڀني علئقن مان سندس طرف راغب ٿيا‪.‬‬ ‫‪14‬ڇاڪاڻ ⁠تہ لوي پنهنجا مضافات ۽ پنهنجون ملڪيتون ڇڏي يهوداه ۽ يروشلم ۾ آيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ يربعام ۽ سندس پٽن انهن کي‬ ‫لِ پادري ءِ جي عهدي تي عمل ڪرڻ کان روڪيو هو‪:‬‬ ‫خداوند جي ء‬ ‫لِ‬ ‫لِ جيڪي هن ٺاهيا هئا‪ ،‬ڪاهن مقرر ڪيا‪.‬‬ ‫اعلي جڳهن‪ ،‬ديوتائن ۽ گابن جي بتن ء‬ ‫‪15‬۽ هن پاڻ ء‬ ‫ي‬ ‫پوِ بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان‪ ،‬جيڪي پنهنجي دل سان خداوند اسرائيل جي خدا جي ڳول ۾ لڳا هئا‪ ،‬يروشلم ۾ آيا‪ ،‬ته‬ ‫‪16‬۽ انهن کان ء‬ ‫جيئن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خداوند خدا جي آڏو قرباني ڪن‪.‬‬ ‫‪17‬تنهنڪري انهن يهوداه جي بادشاهت کي مضبوط ڪيو‪ ،‬۽ سليمان جي پٽ رحبعام کي ٽي سال مضبوط ڪيو ‪:‬ٽي سال اهي دائود ۽‬ ‫سليمان جي رستي تي هلندا رهيا‪.‬‬ ‫‪18‬۽ رحبعام محلت سان شادي ڪئي‪ ،‬جيڪا دائود جي پٽ يريموت جي ڌي ءِ هئي ۽ ابيخيل سان جيڪا يشي جي پٽ اءلياب جي ڌي ءِ هئي‪.‬‬ ‫‪19‬جنهن مان کيس ٻار ٿيا ‪:‬يعوش‪ ،‬شمريا ۽ زحم‪.‬‬ ‫پوِ هن ابي سلوم جي ڌي ءِ معڪا سان شادي ڪئي؛ جنهن مان ابياه‪ ،‬عطائي‪ ،‬زيزا ۽ شلوميت پيدا ٿيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ان کان ء‬ ‫‪21‬۽ رحبعام پنهنجي سڀني زالن ۽ ڌيئرن کان وڌيڪ ابي سلوم جي ڌي ءِ معڪا سان پيار ڪندو هو( ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن ارڙهن زالون ۽ سٺ‬ ‫ڌيئرون رکيون هيون؛ ۽ کيس اٺاويهه پٽ ۽ سٺ ڌيئرون پيدا ٿيون)‪.‬‬ ‫‪22‬۽ رحبعام ابياه کي معڪا جي پٽ کي سردار بڻايو ته جيئن هو پنهنجن ڀائرن ۾ سردار ٿئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن کيس بادشاهه بڻائڻ جو ارادو‬ ‫ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ هن عقلمندي سان ڪم ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجن سڀني ٻارن کي يهوداه ۽ بنيامين جي سڀني علئقن ۾‪ ،‬هر قلعي واري شهر ۾ ڇڙوڇڙ ڪري‬ ‫ڇڏيو ‪:‬۽ هن انهن کي گهڻو کاڌو ڏنو ‪.‬۽ هن ڪيتريون ئي زالون چاهيون‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫باب ‪12‬‬ ‫‪1‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن رحبعام بادشاهت قائم ڪئي‪ ،‬۽ پاڻ کي مضبوط ڪيو‪ ،‬تڏهن هن خداوند جي شريعت کي ڇڏي ڏنو‪ ،‬۽ سڀني بني‬ ‫اسرائيلن سان گڏ‪.‬‬ ‫‪2‬۽ اهو ٿيو ته رحبعام بادشاهه جي پنجين سال ۾ مصر جو بادشاهه شيشق يروشلم تي چڙهائي ڪئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن خداوند جي خلف‬ ‫گناهه ڪيو هو‪،‬‬ ‫‪3‬ٻارهن سؤ رتهن ۽ سٺ هزار گهوڙي سوار سان گڏ ‪:‬۽ جيڪي ماڻهو مصر مان ساڻس گڏ آيا هئا‪ ،‬انهن جو تعداد بي شمار هو ‪:‬لوبي‪،‬‬ ‫سڪي ۽ حبشي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هن يهوداه سان لڳاپيل قلعي وارا شهر ورتا ۽ يروشلم ۾ آيو‪.‬‬ ‫‪5‬پوِ سمعياه نبي رحبعام ۽ يهوداه جي سردارن وٽ آيو‪ ،‬جيڪي شيشق جي ڪري يروشلم ۾ گڏ ٿيا هئا‪ ،‬۽ انهن کي چيو ته‪ ،‬خداوند فرمائي‬ ‫ء‬ ‫ٿو ته توهان مون کي ڇڏي ڏنو آهي‪ ،‬۽ تنهن ڪري مون توهان کي شيشق جي هٿ ۾ ڇڏيو آهي‪.‬‬ ‫‪6‬تڏهن بني اسرائيل جي سردارن ۽ بادشاهہ پاڻ کي عاجز ڪيو ۽ چيو تہ ”خداوند سچو آهي“‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جڏهن خداوند ڏٺو ته انهن پاڻ کي عاجز ڪيو‪ ،‬تڏهن خداوند جو ڪلم سمعياه ڏانهن پهتو‪ ،‬جنهن چيو ته انهن پاڻ کي عاجز ڪيو‬ ‫آهي؛ تنهن ڪري مان انهن کي تباهه نه ڪندس‪ ،‬پر مان انهن کي ڪجهه نجات ڏيندس؛ ۽ منهنجو غضب شيشق جي هٿان يروشلم تي نه‬ ‫نازل ٿيندو‪.‬‬ ‫‪8‬تڏهن بہ اهي سندس نوڪر هوندا؛ تہ جيئن اهي منهنجي خدمت ۽ ملڪن جي بادشاهن جي خدمت کي ڄاڻن‪.‬‬ ‫‪9‬تنهنڪري مصر جو بادشاهہ شيشق يروشلم تي چڙهي آيو ۽ خداوند جي گهر جا خزانا ۽ بادشاهہ جي گهر جا خزانا کڻي ويو؛ هن سڀ‬ ‫ڪجهہ کڻي ويو ‪:‬هو سون جون ڍالون بہ کڻي ويو جيڪي سليمان ٺاهيون هيون‪.‬‬ ‫‪10‬انهن جي بدران رحبعام بادشاهہ پيتل جون ڍالون ٺاهيون ۽ انهن کي محافظن جي سردار جي هٿن ۾ ڏنو‪ ،‬جيڪي بادشاهہ جي گهر جي‬ ‫دروازي تي نگهباني ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ جڏهن بادشاهه خداوند جي گهر ۾ داخل ٿيندو هو‪ ،‬تڏهن پهريدار ايندا هئا ۽ انهن کي کڻي ويندا هئا‪ ،‬۽ انهن کي واپس پهريدارن جي‬ ‫ڪمري ۾ آڻيندا هئا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جڏهن هن پاڻ کي عاجز ڪيو‪ ،‬تڏهن خداوند جو غضب هن کان ٽري ويو‪ ،‬ته جيئن هو هن کي بلڪل تباهه نه ڪري ‪:‬۽ يهوداه ۾ به‬ ‫شيون سٺيون ٿي ويون‪.‬‬ ‫‪13‬تنهنڪري رحبعام بادشاهہ يروشلم ۾ پاڻ کي مضبوط ڪيو ۽ حڪومت ڪئي ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ رحبعام هڪ چاليه سالن جو هو جڏهن‬ ‫هو بادشاهت ڪرڻ لڳو‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ ستر سال حڪومت ڪئي‪ ،‬اهو شهر جيڪو خداوند بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان چونڊيو هو‬ ‫تہ پنهنجو نالو اتي رکي ‪.‬۽ سندس ما اِ جو نالو نعمه هو جيڪا عموني عورت هئي‪.‬‬ ‫لِ تيار نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ هن بڇڙا ڪم ڪيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي دل کي خداوند جي ڳول ء‬ ‫‪15‬هاڻي رحبعام جا ڪم‪ ،‬پهرين کان آخر تائين‪ ،‬ڇا اهي سمعياه نبي ۽ عدو غيببين جي ڪتاب ۾ نسب نامن جي حوالي سان لکيل نه آهن؟‬ ‫۽ رحبعام ۽ يربعام جي وچ ۾ مسلسل جنگيون ٿينديون رهيون‪.‬‬ ‫جاِ تي بادشاهي ڪئي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ رحبعام پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ مري ويو‪ ،‬۽ دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو ‪:‬۽ سندس پٽ ابياه سندس ء‬ ‫باب ‪13‬‬ ‫‪1‬يربعام بادشاهه جي ارڙهين سال ۾ ابياه يهوداه تي حڪومت ڪرڻ لڳو‪.‬‬ ‫ا‬ ‫‪2‬هن يروشلم ۾ ٽي سال حڪومت ڪئي ‪.‬سندس ما اِ جو نالو ميڪايا هو ۽ اورييل جي ڌي ءِ هئي جيڪا جبعه جي هئي ‪.‬۽ ابياه ۽ يربعام جي‬ ‫وچ ۾ جنگ لڳي‪.‬‬ ‫لِ صف آرا ٿيو‪ ،‬يعني چار لک چونڊيل ماڻهو ‪:‬يربعام به اٺ لک چونڊيل ماڻهن سان‬ ‫‪3‬۽ ابياه بهادر جنگي ماڻهن جي فوج سان جنگ ء‬ ‫لِ صف آرا ٿيو‪ ،‬جيڪي طاقتور بهادر هئا‪.‬‬ ‫سندس خلف جنگ ء‬ ‫‪4‬۽ ابياه صمريم جبل تي بيٺو‪ ،‬جيڪو افرائيم جي جبل ۾ آهي‪ ،‬۽ چيو تہ "اي يربعام ۽ سڀ بني اسرائيل‪ ،‬منهنجي ڳالهه ٻڌو؛‬ ‫لِ ڏني‪ ،‬هاڻي کيس ۽ سندس پٽن کي لوڻ‬ ‫‪5‬ڇا اوهان کي خبر نہ پوندي تہ خداوند اسرائيل جي خدا دائود کي اسرائيل تي بادشاهت هميشہ ء‬ ‫جي عهد سان؟‬ ‫‪6‬پر نباط جو پٽ يربعام‪ ،‬جيڪو دائود جي پٽ سليمان جو خادم هو‪ ،‬اٿيو آهي ۽ پنهنجي مالڪ جي خلف بغاوت ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اتي بيڪار ماڻهو گڏ ٿيا آهن‪ ،‬بدمعاش جا ٻار‪ ،‬۽ پاڻ کي سليمان جي پٽ رحبعام جي خلف مضبوط ڪيو آهي‪ ،‬جڏهن رحبعام جوان ۽‬ ‫نرم دل هو‪ ،‬۽ انهن جو مقابلو نه ڪري سگهيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ هاڻي توهان سوچيو ٿا ته خداوند جي بادشاهي کي دائود جي پٽن جي هٿ ۾ برداشت ڪريو؛ ۽ توهان هڪ وڏو ميڙ آهيو‪ ،‬۽ توهان‬ ‫لِ ديوتا بڻايا آهن‪.‬‬ ‫سان گڏ سون جا گابي آهن‪ ،‬جيڪي يربعام توهان ء‬ ‫‪9‬ڇا اوهان خداوند جي پادرين‪ ،‬هارون جي پٽن ۽ لوين کي ڪڍي نہ ڇڏيو آهي ۽ ٻين ملڪن جي قومن جي دستور موجب پاڻ کي پادري‬ ‫لِ اچي‪ ،‬اهو انهن جو پادري ٿي سگهي جيڪي‬ ‫نہ بڻايو آهي؟ تہ جيئن جيڪو بہ هڪ جوان ٻڪر ۽ ست رڍن سان پاڻ کي پاڪ ڪرڻ ء‬ ‫خدا نہ آهن‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬خداوند اسان جو خدا آهي‪ ،‬۽ اسان کيس نه ڇڏيو آهي؛ ۽ ڪاهن‪ ،‬جيڪي خداوند جي خدمت ڪن ٿا‪ ،‬هارون جا پٽ‬ ‫‪10‬پر اسان جي ء‬ ‫آهن‪ ،‬۽ لوي پنهنجي ڪم تي منتظر آهن‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪11‬۽ اهي هر صبح ۽ هر شام خداوند جي اڳيان ساڙيل قربانيون ۽ خوشبودار لوبان ساڙيندا آهن ‪:‬اهي پيشڪش جي ماني پڻ پاڪ ميز تي‬ ‫لِ ‪:‬ڇاڪاڻ ته اسين خداوند پنهنجي خدا جي حڪم تي عمل‬ ‫ترتيب ڏيندا آهن؛ ۽ سون جو شمعدان ان جي ڏيئن سان گڏ‪ ،‬هر شام جلئڻ ء‬ ‫ڪندا آهيون؛ پر توهان هن کي ڇڏي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬خدا پاڻ اسان سان گڏ اسان جو اڳواڻ آهي‪ ،‬۽ سندس پادري توتارا وڄائي رهيا آهن ته جيئن توهان جي خلف ڊيڄارين ‪.‬اي‬ ‫بني اسرائيلو‪ ،‬پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا جي خلف نه وڙهو‪ ،‬ڇو ته توهان ڪامياب نه ٿيندا‪.‬‬ ‫‪13‬پر يربعام انهن جي پٺيان هڪ گهيرو ڪيو ‪:‬تنهن ڪري اهي يهودا جي اڳيان هئا‪ ،‬۽ گهيرو انهن جي پٺيان هو‪.‬‬ ‫‪14‬۽ جڏهن يهودا پوئتي ڏٺو‪ ،‬ته ڏٺائين ته جنگ اڳيان ۽ پٺيان هئي ‪:‬۽ انهن خداوند کي پڪاريو‪ ،‬۽ ڪاهنن توتارا وڄايا‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ يهوداه جي ماڻهن لڙڪ لڙيا ‪:‬۽ جيئن ئي يهوداه جا ماڻهو لڙڪ لڙيا‪ ،‬تڏهن خدا يربعام ۽ سڀني اسرائيل کي ابياه ۽ يهوداه جي‬ ‫ء‬ ‫اڳيان ماريو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ بني اسرائيل يهوداه کان ڀڄي ويا ‪:‬۽ خدا انهن کي انهن جي هٿ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ ابياه ۽ سندس ماڻهن انهن کي وڏي قتل عام سان ماريو ‪:‬تنهنڪري بني اسرائيل جا پنج لک چونڊيل ماڻهو مارجي ويا‪.‬‬ ‫‪18‬اهڙي ءِ طرح بني اسرائيل ان وقت هيٺ لهي ويا‪ ،‬۽ يهوداه جا ماڻهو غالب آيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا تي ڀروسو‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ ابياه يربعام جو پيڇو ڪيو ۽ کانئس شهر کسي ورتا‪ ،‬بيت ايل ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬يشانه ۽ ان جا ڳوٺ‪ ،‬۽ عفرين ۽ ان جا ڳوٺ‪.‬‬ ‫‪20‬۽ ابياه جي ڏينهن ۾ يربعام ٻيهر طاقت حاصل نه ڪئي ‪:‬۽ خداوند هن کي مارايو‪ ،‬۽ هو مري ويو‪.‬‬ ‫‪21‬پر ابياه طاقتور ٿي ويو‪ ،‬۽ چوڏهن زالون شاديون ڪيون‪ ،‬۽ کيس ٻہ پٽ ۽ سورهن ڌيئرون پيدا ٿيون‪.‬‬ ‫‪22‬۽ ابياه جا باقي ڪم‪ ،‬سندس طريقا ۽ سندس چوڻ‪ ،‬نبي عدو جي تاريخ ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫باب ‪14‬‬ ‫جاِ تي حڪومت‬ ‫‪1‬پوِ ابياه پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهي ويو‪ ،‬۽ انهن کيس دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو ‪:‬۽ سندس پٽ آسا سندس ء‬ ‫ء‬ ‫ڪئي ‪.‬سندس ڏينهن ۾ ملڪ ڏه سال امن ۾ رهيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ آسا اهو ڪيو جيڪو خداوند پنهنجي خدا جي نظر ۾ سٺو ۽ صحيح هو‪:‬‬ ‫اعلي جايون ڊاهيون‪ ،‬۽ مجسما ٽوڙي ڇڏيا‪ ،‬۽ اصطبل ڪٽي ڇڏيا‪:‬‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن ڌارين ديوتائن جون قربان ⁠گاهون ۽‬ ‫ي‬ ‫‪4‬۽ يهوداه کي حڪم ڏنو تہ پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا خداوند جي ڳول ڪن ۽ شريعت ۽ حڪم تي عمل ڪن‪.‬‬ ‫اعلي جايون ۽ بت هٽائي ڇڏيا ‪:‬۽ بادشاهي هن جي اڳيان خاموش هئي‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن يهوداه جي سڀني شهرن مان‬ ‫ي‬ ‫‪6‬۽ هن يهوداه ۾ قلعي وارا شهر تعمير ڪيا ‪:‬ڇاڪاڻ ته ملڪ ۾ امن هو‪ ،‬۽ انهن سالن ۾ هن جي ڪا به جنگ نه هئي؛ ڇاڪاڻ ته خداوند‬ ‫هن کي آرام ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪7‬تنهن ڪري هن يهودا کي چيو ته‪ ،‬اچو ته اهي شهر ٺاهيون ۽ انهن جي چوڌاري ڀتيون‪ ،‬برج‪ ،‬دروازا ۽ عقاب ٺاهيون‪ ،‬جيستائين ملڪ‬ ‫اڃا تائين اسان جي سامهون آهي ‪.‬ڇاڪاڻ ته اسان پنهنجي خداوند خدا جي ڳول ڪئي آهي‪ ،‬اسان هن جي ڳول ڪئي آهي‪ ،‬۽ هن اسان کي‬ ‫هر طرف آرام ڏنو آهي ‪.‬تنهن ڪري انهن تعمير ڪيو ۽ ڪاميابي حاصل ڪئي‪.‬‬ ‫‪8‬۽ آسا وٽ ماڻهن جي فوج هئي جيڪي نشانا ۽ نيزي کڻندا هئا‪ ،‬يهوداه مان ٽي لک؛ ۽ بنيامين مان‪ ،‬جيڪي ڍال کڻندا هئا ۽ ڪمان کڻندا‬ ‫هئا‪ ،‬ٻہ لک اسي هزار؛ اهي سڀيئي زبردست بهادر هئا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ انهن جي مقابلي ۾ زرح ايٿوپيا هڪ هزار هزار جي لشڪر ۽ ٽي سؤ رتهن سان نڪتو؛ ۽ ماريشا ڏانهن آيو‪.‬‬ ‫لِ صفون ٺاهيون‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ آسا سندس خلف نڪتو‪ ،‬۽ انهن ماريشه ۾ صفاتا جي وادي ۾ جنگ ء‬ ‫ء‬ ‫‪11‬آسا خداوند پنهنجي خدا کي پڪاريو ۽ چيو تہ "خداوند‪ ،‬تو وٽ ڪجهہ بہ نہ آهي جيڪو مدد ڪري سگهي‪ ،‬گهڻن سان يا انهن سان جن‬ ‫وٽ طاقت نہ آهي ‪.‬اسان جي مدد ڪر‪ ،‬اي خداوند اسان جا خدا؛ ڇو تہ اسين تو تي ڀروسو ڪريون ٿا‪ ،‬۽ تنهنجي نالي تي اسين هن ميڙ‬ ‫جي خلف وڃون ٿا ‪.‬اي خداوند‪ ،‬تون اسان جو خدا آهين ‪.‬ماڻهو کي تنهنجي خلف غالب نہ اچڻ ڏي"‪.‬‬ ‫‪12‬تنهنڪري خداوند آسا ۽ يهوداه جي اڳيان ايٿوپين کي ماريو؛ ۽ ايٿوپي ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪13‬آسا ۽ سندس لشڪر جيڪي سندس ساٿي هئا‪ ،‬انهن جو جرار تائين پيڇو ڪيو‪ ،‬۽ ايٿوپيائي ماڻهو ايترا ته تباهه ٿيا جو اهي پاڻ کي‬ ‫بچائي نه سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي خداوند ۽ سندس لشڪر جي اڳيان تباهه ٿي ويا‪ ،‬۽ اهي تمام گهڻو مال غنيمت کڻي ويا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ انهن جرار جي آس پاس جي سڀني شهرن کي ماريو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند جو خوف انهن تي ڇانيل هو ‪:‬۽ انهن سڀني شهرن کي‬ ‫لاٽيو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن ۾ گهڻو مال غنيمت هو‪.‬‬ ‫‪15‬انهن ڍورن جي خيمن تي به حملو ڪيو‪ ،‬۽ گهڻي تعداد ۾ رڍون ۽ ااٺ کڻي ويا‪ ،‬۽ يروشلم ڏانهن موٽي ويا‪.‬‬ ‫باب ‪15‬‬ ‫‪1‬۽ خدا جو روح عزرياه پٽ عوديد تي نازل ٿيو‪:‬‬ ‫لِ ٻاهر نڪتو‪ ،‬۽ کيس چيو ته‪" ،‬آسا‪ ،‬۽ سڀ يهوداه ۽ بنيامين‪ ،‬منهنجي ڳالهه ٻڌو؛ خداوند توهان سان گڏ آهي‪،‬‬ ‫‪2‬۽ هو آسا سان ملڻ ء‬ ‫جيستائين توهان هن سان گڏ آهيو؛ ۽ جيڪڏهن توهان هن کي ڳوليندا‪ ،‬ته هو توهان کي ملندو؛ پر جيڪڏهن توهان هن کي ڇڏي ڏيو‪ ،‬ته هو‬ ‫توهان کي ڇڏي ڏيندو"‪.‬‬ ‫سواِ رهيو آهي‪.‬‬ ‫سواِ‪ ،‬۽ شريعت کان‬ ‫سواِ‪ ،‬تعليم ڏيندڙ ڪاهن کان‬ ‫‪3‬هاڻي گهڻي وقت تائين اسرائيل سچي خدا کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪4‬پر جڏهن اهي پنهنجي مصيبت ۾ اسرائيل جي خدا ڏانهن ڦريا ۽ کيس ڳوليو‪ ،‬ته هو انهن کي مليو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ انهن وقتن ۾ نه ته ٻاهر نڪرندڙ کي امن هو ۽ نه ئي اندر ايندڙ کي‪ ،‬پر ملڪن جي سڀني رهاڪن تي وڏيون مصيبتون هيون‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪:‬ڇالِ ⁠جو خدا انهن کي هر طرح جي مصيبت سان تنگ ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ قوم قوم کان تباهه ٿي وئي‪ ،‬۽ شهر شهر کان شهر‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوهان جي ڪم جو بدلو ملندو‪.‬‬ ‫‪7‬تنهنڪري مضبوط ٿيو‪ ،‬۽ پنهنجا هٿ ڪمزور نہ ٿين‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ جڏهن آسا اهي ڳالهيون ۽ عوديد نبي ءِ جي پيشنگوئي ٻڌي‪ ،‬تڏهن هن همت ڪئي‪ ،‬۽ يهوداه ۽ بنيامين جي سڄي ملڪ مان ۽ انهن‬ ‫شهرن مان جيڪي هن افرائيم جبل مان ورتا هئا‪ ،‬نفرت انگيز بتن کي هٽائي ڇڏيو‪ ،‬۽ خداوند جي قربانگاهه کي نئين سر تعمير ڪيو‪،‬‬ ‫جيڪا خداوند جي برآمدي جي اڳيان هئي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هن سڀني يهوداه ۽ بنيامين کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ جيڪي پرديسي انهن سان گڏ افرائيم‪ ،‬منسي ۽ شمعون مان هئا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي اسرائيل مان‬ ‫گهڻو ڪري هن ڏانهن اچي ويا‪ ،‬جڏهن انهن ڏٺو ته خداوند سندس خدا هن سان گڏ آهي‪.‬‬ ‫‪10‬تنهنڪري اهي آسا جي حڪومت جي پندرهين سال جي ٽئين مهيني ۾ يروشلم ۾ گڏ ٿيا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ ساڳئي وقت انهن پنهنجي لاوٽ مان ست سؤ ڍڳا ۽ ست هزار رڍون خداوند کي پيش ڪيون‪.‬‬ ‫‪12‬۽ انهن هڪ عهد ڪيو تہ هو پنهنجي سڄي دل ۽ پنهنجي سڄي جان سان خداوند پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا جي ڳول ڪندا‪.‬‬ ‫‪13‬تہ جيڪو بہ خداوند بني اسرائيل جي خدا جي ڳول نہ ڪندو‪ ،‬ان کي قتل ڪيو وڃي‪ ،‬ڇا ننڍو هجي يا وڏو‪ ،‬ڇا مرد هجي يا عورت‪.‬‬ ‫‪14‬۽ انهن وڏي آواز سان‪ ،‬للڪار سان‪ ،‬توتارن ۽ تارن سان خداوند سان قسم کنيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ سڀ يهودا قسم تي خوش ٿيا ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجي پوري دل سان قسم کنيو هو‪ ،‬۽ پنهنجي پوري خواهش سان هن کي ڳوليو هو؛ ۽‬ ‫هو انهن کان مليو ‪:‬۽ خداوند انهن کي چوڌاري آرام ڏنو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ آسا بادشاهه جي ما اِ معڪا بابت به‪ ،‬هن کيس راڻي جي عهدي تان هٽايو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن هڪ اصطبل ۾ هڪ بت ٺاهيو هو ‪:‬۽ آسا‬ ‫سندس بت کي ڪٽي ڇڏيو‪ ،‬ان کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو ۽ ان کي قدرون جي ندي ءِ تي ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪17‬پر بني اسرائيل مان اوچيون جايون نه هٽايون ويون ‪:‬تڏهن به آسا جو دل سندس سڄي زندگي ڪامل رهيو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ هن خدا جي گهر ۾ اهي شيون آنديون جيڪي سندس پي اِ وقف ڪيون هيون‪ ،‬۽ جيڪي هن پاڻ وقف ڪيون هيون‪ ،‬چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬۽‬ ‫برتن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ آسا جي حڪومت جي پنجٽيهين سال تائين ڪا به جنگ نه ٿي‪.‬‬ ‫باب ‪16‬‬ ‫لِ ته هو‬ ‫‪1‬آسا جي حڪومت جي ڇٽيهين سال ۾‪ ،‬اسرائيل جو بادشاهه بعشا يهودا تي چڙهائي ڪئي‪ ،‬۽ رامه کي تعمير ڪيو‪ ،‬انهي مقصد ء‬ ‫ڪنهن کي به يهودا جي بادشاهه آسا ڏانهن ٻاهر وڃڻ يا اندر اچڻ نه ڏئي‪.‬‬ ‫‪2‬پوِ آسا خداوند جي گهر ۽ بادشاه جي گهر جي خزانن مان چاندي ۽ سون ڪڍيو‪ ،‬۽ شام جي بادشاه بنهدد ڏانهن موڪليو‪ ،‬جيڪو دمشق‬ ‫ء‬ ‫۾ رهندو هو‪ ،‬چيائين تہ‪،‬‬ ‫‪3‬منهنجي ۽ تنهنجي وچ ۾ هڪ عهد آهي‪ ،‬جيئن منهنجي پي اِ ۽ تنهنجي پي اِ جي وچ ۾ هو ‪:‬ڏسو‪ ،‬مون توکي چاندي ۽ سون موڪليو آهي ‪.‬‬ ‫وڃ‪ ،‬اسرائيل جي بادشاهه بعشا سان پنهنجو عهد ٽوڙي ڇڏ‪ ،‬ته جيئن هو مون کان پري ٿي وڃي‪.‬‬ ‫لِ موڪليو؛ ۽ انهن ايون‪،‬‬ ‫‪4‬۽ بنهدد آسا بادشاهه جي ڳالهه مڃي‪ ،‬۽ پنهنجي فوجن جي سردارن کي اسرائيل جي شهرن تي حملو ڪرڻ ء‬ ‫دان‪ ،‬ابيل ائم ۽ نفتالي جي سڀني گودام شهرن کي ماريو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جڏهن بعشا اهو ٻڌو‪ ،‬تڏهن هن رامه جي تعمير بند ڪري ڇڏي ۽ پنهنجو ڪم بند ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪6‬پوِ آسا بادشاهہ سڄي يهوداه کي گڏ ڪيو؛ ۽ اهي راما جا پٿر ۽ ان جي ڪاٺ کڻي ويا‪ ،‬جن سان بعشا تعمير ڪري رهيو هو؛ ۽ هن‬ ‫ء‬ ‫انهن سان ءگبا ۽ ءمصفا ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ان وقت حناني غيب گواه يهوداه جي بادشاهه آسا وٽ آيو ۽ کيس چيو ته‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تو شام جي بادشاهه تي ڀروسو ڪيو آهي‪ ،‬۽‬ ‫خداوند پنهنجي خدا تي ڀروسو نه ڪيو آهي‪ ،‬تنهن ڪري شام جي بادشاهه جو لشڪر تنهنجي هٿ مان بچي ويو آهي‪.‬‬ ‫‪8‬ڇا ايٿوپيائي ۽ لبيائي هڪ وڏو لشڪر نه هئا‪ ،‬جن وٽ گهڻا رتها ۽ گهوڙا سوار هئا؟ پر جيئن ته تو خداوند تي ڀروسو ڪيو‪ ،‬هن انهن‬ ‫کي تنهنجي هٿ ۾ ڏنو‪.‬‬ ‫‪9‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند جون اکيون سڄي زمين تي گهمنديون آهن‪ ،‬تہ جيئن انهن جي خاطر پاڻ کي طاقتور ڏيکاري جن جو دل سندس‬ ‫طرف مڪمل آهي ‪.‬هتي تو بيوقوفي ڪئي آهي‪ ،‬تنهن ڪري هاڻي کان وٺي تو وٽ جنگيون ٿينديون‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ آسا غيب ٻڌائيندڙ تي ڪاوڙيو‪ ،‬۽ کيس قيد خاني ۾ وجهي ڇڏيو؛ ڇاڪاڻ ته هو هن ڳالهه جي ڪري هن تي غضب ۾ هو ‪.‬۽ ساڳئي‬ ‫ء‬ ‫وقت آسا ڪجهه ماڻهن تي ظلم ڪيو‪.‬‬ ‫‪11‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬آسا جا ڪم‪ ،‬پهرين ۽ آخري‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي يهوداه ۽ اسرائيل جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫‪12‬۽ آسا پنهنجي حڪومت جي اڻٽيهين سال ۾ پيرن ۾ بيماري ٿي‪ ،‬ايتري تائين جو سندس بيماري تمام گهڻي ٿي وئي ‪:‬پر هن پنهنجي‬ ‫بيماري ۾ خداوند کي نه‪ ،‬پر طبيبن کي ڳوليو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ آسا پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهي ويو‪ ،‬۽ پنهنجي حڪومت جي هڪ ۽ چاليهين سال ۾ مري ويو‪.‬‬ ‫لِ ٺاهيون هيون‪ ،‬۽ کيس انهي ءِ بستري تي رکيائون جيڪو‬ ‫‪14‬۽ انهن کيس سندس ئي قبرن ۾ دفن ڪيو‪ ،‬جيڪي هن دائود جي شهر ۾ پاڻ ء‬ ‫لِ تمام وڏو ساه‬ ‫مٺي‬ ‫خوشبوِ ۽ مختلف قسمن جي مصالحن سان ڀريل هو جيڪو دوا سازن جي فن سان تيار ڪيو ويو هو ‪:‬۽ انهن سندس ء‬ ‫ء‬ ‫کنيو‪.‬‬ ‫باب ‪17‬‬ ‫جاِ تي راڄ ڪيو‪ ،‬۽ پاڻ کي اسرائيل جي خلف مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪1‬۽ سندس پٽ يهوسفط سندس ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪2‬۽ هن يهوداه جي سڀني قلعي وارن شهرن ۾ فوجون رکيون‪ ،‬۽ يهوداه جي ملڪ ۾ ۽ افرائيم جي شهرن ۾‪ ،‬جيڪي سندس پي اِ آسا قبضو‬ ‫ڪيا هئا‪ ،‬چوڪيدار مقرر ڪيا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ خداوند يهوشافاط سان گڏ هو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هو پنهنجي پي اِ دائود جي پهرين طريقن تي هليو‪ ،‬۽ بعل جي ڳول نه ڪئي‪.‬‬ ‫‪4‬پر پنهنجي پي اِ جي خدا خداوند جي ڳول ڪئي‪ ،‬۽ سندس حڪمن تي هليو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي ڪمن تي نه‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري خداوند بادشاهي سندس هٿ ۾ قائم ڪئي؛ ۽ سڀ يهوداه يهوشافات ڏانهن تحفا آڻيندا هئا؛ ۽ هن وٽ گهڻو مال ۽ عزت هئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ سندس دل خداوند جي طريقن ۾ بلند ٿي وئي ‪:‬ان کان علوه هن يهوداه مان اوچيون جايون ۽ اصطبل هٽائي ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ پنهنجي حڪومت جي ٽئين سال ۾ هن پنهنجن سردارن‪ ،‬بنهيل‪ ،‬عبدياه‪ ،‬زڪريا‪ ،‬نتن ايل ۽ ميڪاياه ڏانهن يهوداه جي شهرن ۾ سيکارڻ‬ ‫لِ موڪليو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬۽ انهن سان گڏ هن لوي موڪليا‪ ،‬يعني سمعياه‪ ،‬نٿنياه‪ ،‬زبدياه‪ ،‬عساهيل‪ ،‬شميراموت‪ ،‬يهوناتهن‪ ،‬ادونياه‪ ،‬طوبياه‪ ،‬۽ طوبادونياه‪ ،‬لوي؛ ۽‬ ‫انهن سان گڏ اليشام ۽ يهورام‪ ،‬ڪاهن‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اهي يهوداه ۾ تعليم ڏيندا هئا‪ ،‬۽ خداوند جي شريعت جو ڪتاب انهن سان گڏ هو‪ ،‬۽ يهوداه جي سڀني شهرن ۾ گهمندا هئا‪ ،‬۽ ماڻهن کي‬ ‫سيکاريندا هئا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ خداوند جو خوف يهوداه جي آس پاس جي سڀني ملڪن جي بادشاهتن تي ڇانئجي ويو‪ ،‬تنهنڪري انهن يهوسفط جي خلف جنگ نه‬ ‫ڪئي‪.‬‬ ‫لِ تحفا ۽ خراج طور چاندي آندي؛ ۽ عربن کيس ڌڻ‪ ،‬ست هزار ست سؤ رڍون ۽ ست هزار ست سؤ‬ ‫‪11‬۽ ڪجه فلستين يهوشافاط ء‬ ‫ٻڪريون آندي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ يهوسفط تمام گهڻو وڏو ٿيو؛ ۽ هن يهودا ۾ قلعا ۽ گودام جا شهر تعمير ڪيا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ يهوداه جي شهرن ۾ هن جو گهڻو ڪاروبار هو ‪:‬۽ جنگي ماڻهو‪ ،‬طاقتور بهادر‪ ،‬يروشلم ۾ هئا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ انهن جو انگ انهن جي ابن ڏاڏن جي گهر جي مطابق هي آهي ‪:‬يهودا مان‪ ،‬هزارن جا سردار؛ عدنه سردار‪ ،‬۽ هن سان گڏ ٽي لک‬ ‫طاقتور بهادر ماڻهو هئا‪.‬‬ ‫پوِ يهوحانان سردار هو‪ ،‬۽ هن سان گڏ ٻہ لک اسي هزار هئا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ ان کان ء‬ ‫پوِ ذڪري جو پٽ عمسيا هو‪ ،‬جنهن خوشي ءِ سان پاڻ کي خداوند جي آڏو پيش ڪيو؛ ۽ هن سان گڏ ٻہ لک طاقتور بهادر‬ ‫‪16‬۽ ان کان ء‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫‪17‬۽ بنيامين مان ‪:‬اليادا هڪ زبردست بهادر مرد هو‪ ،‬۽ هن سان گڏ ٻه لک ماڻهو تير انداز ۽ ڍال سان مسلح هئا‪.‬‬ ‫لِ تيار هئا‪.‬‬ ‫پوِ يهوزآباد هو‪ ،‬۽ هن سان گڏ هڪ لک اسي هزار جنگ ء‬ ‫‪18‬۽ ان کان ء‬ ‫سواِ جن کي بادشاهه سڄي يهوداه ۾ قلعي بند شهرن ۾ رکيو هو‪.‬‬ ‫‪19‬اهي بادشاهه جي خدمت ڪندا هئا‪ ،‬انهن کان‬ ‫ء‬ ‫باب ‪18‬‬ ‫‪1‬هاڻي يهوسفط وٽ دولت ۽ عزت گهڻي هئي‪ ،‬۽ هن احاب سان لڳاپو رکيو‪.‬‬ ‫لِ جيڪي ساڻس گڏ هئا‪ ،‬گهڻي تعداد ۾ رڍون ۽ ڍڳا‬ ‫پوِ‪ ،‬هو سامريہ ۾ اخياب وٽ ويو‪ ،‬۽ اخياب سندس ۽ انهن ماڻهن ء‬ ‫‪2‬ڪجه سالن کان ء‬ ‫لِ قائل ڪيو‪.‬‬ ‫قربان ڪيا ۽ کيس راموت گلعاد ڏانهن وڃڻ ء‬ ‫‪3‬۽ اسرائيل جي بادشاهه اخي اب يهوداه جي بادشاهه يهوسفط کي چيو‪" ،‬ڇا تون مون سان گڏ راموت گلياد ڏانهن ويندين؟ "هن جواب ڏنو‪،‬‬ ‫"مان توهان وانگر آهيان‪ ،‬۽ منهنجا ماڻهو توهان جي ماڻهن وانگر آهن؛ ۽ اسين جنگ ۾ توهان سان گڏ هونداسين"‪.‬‬ ‫‪4‬۽ يهوشافاط اسرائيل جي بادشاه کي چيو تہ‪ ،‬اڄ خداوند جي ڪلم کان پڇو‪.‬‬ ‫لِ وڃون يا مان‬ ‫‪5‬تنهنڪري اسرائيل جي بادشاه چار سؤ نبين کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي چيو تہ "ڇا اسين راموت گلياد ڏانهن جنگ ڪرڻ ء‬ ‫روڪيان؟ "۽ انهن چيو تہ "چڙهي وڃو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا ان کي بادشاه جي هٿ ۾ ڏيندو"‪.‬‬ ‫‪6‬پر يهوشافاط چيو تہ ڇا هتي خداوند جو ڪو نبي ڪونهي‪ ،‬تہ اسين ان کان پڇون؟‬ ‫‪7‬۽ اسرائيل جي بادشاه يهوشافاط کي چيو تہ "هڪڙو ماڻهو اڃا تائين آهي‪ ،‬جنهن جي ذريعي اسين خداوند کان پڇي سگهون ٿا ‪:‬پر مون‬ ‫کي ان کان نفرت آهي؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ هن مون کي ڪڏهن بہ چڱائي جي پيشنگوئي نہ ڪئي‪ ،‬پر هميشہ بڇڙائي جي ‪.‬اهو ئي امل جو پٽ‬ ‫ميڪايا آهي "‪.‬۽ يهوشافاط چيو تہ "بادشاهہ کي ائين نہ چوڻ گهرجي"‪.‬‬ ‫‪8‬۽ اسرائيل جي بادشاه پنهنجي هڪڙي آفيسر کي سڏي چيو تہ ”جلدي امل جي پٽ ميڪايا کي وٺي اچ“‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اسرائيل جو بادشاهه ۽ يهوداه جو بادشاهه يهوسفط ٻنهي مان ڪو به پنهنجي تخت تي ويٺو هو‪ ،‬پنهنجا ڪپڙا پائي‪ ،‬۽ اهي سامريه جي‬ ‫جاِ تي ويٺا هئا؛ ۽ سڀ نبي انهن جي اڳيان نبوت ڪري رهيا هئا‪.‬‬ ‫دروازي جي داخل تي هڪ خالي ء‬ ‫لِ لوه جا سڱ ٺاهيا هئا‪ ،‬۽ چيو تہ ”خداوند فرمائي ٿو تہ انهن سان تون شام کي ڌڪيندين جيستائين اهي‬ ‫‪10‬۽ صدقياه پٽ ڪنعانه پاڻ ء‬ ‫ناس نہ ٿي وڃن“‪.‬‬ ‫‪11‬۽ سڀني نبين ائين ئي پيشنگوئي ڪئي‪ ،‬چيو تہ راموت گلياد ڏانهن وڃو ۽ ڪامياب ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند ان کي بادشاهہ جي هٿ ۾‬ ‫ڏيندو‪.‬‬ ‫لِ نيڪي جو‬ ‫لِ ويو هو‪ ،‬تنهن کيس چيو تہ ”ڏس‪ ،‬نبين جا لفظ هڪ ئي رضامندي سان بادشاهه ء‬ ‫‪12‬۽ جيڪو قاصد ميڪايا کي سڏڻ ء‬ ‫اعلن ڪن ٿا ‪.‬تنهن ڪري‪ ،‬مان تو کي دعا ٿو ڪريان ته تنهنجو ڪلم انهن جي ڪلم وانگر هجي‪ ،‬۽ تون نيڪي ڳالهائين‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ميڪايا چيو تہ ”خداوند جي حياتي ءِ جو قسم‪ ،‬جيڪو منهنجو خدا چوندو‪ ،‬سو ئي چوندس“‪.‬‬ ‫لِ راموت گلياڊ وڃون يا مان روڪيان؟ “۽‬ ‫‪14‬۽ جڏهن هو بادشاهه وٽ آيو‪ ،‬تڏهن بادشاهه کيس چيو تہ ”ميڪايا‪ ،‬ڇا اسين جنگ ڪرڻ ء‬ ‫هن چيو تہ ”اوهين مٿي وڃو ۽ ڪامياب ٿيو‪ ،‬۽ اهي اوهان جي هٿ ۾ ڏنا ويندا“‪.‬‬ ‫ٻڌاِ؟“‬ ‫نہ‬ ‫ڪجهہ‬ ‫ٻيو‬ ‫سواِ‬ ‫کان‬ ‫سچ‬ ‫تي‬ ‫نالي‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫‪15‬۽ بادشاهہ کيس چيو تہ ”آ ءِ توکي ڪيترا ڀيرا قسم ڏيان تہ تون مون کي‬ ‫ء‬ ‫ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪16‬پوِ هن چيو تہ‪ ،‬مون سڀني اسرائيلين کي جبلن تي ٽڙيل ڏٺو‪ ،‬جيئن رڍون جن جو ڪو رڍ نه هجي ‪:‬۽ خداوند چيو تہ‪ ،‬انهن جو ڪو‬ ‫ء‬ ‫مالڪ ناهي‪ ،‬تنهن ڪري هر ڪو پنهنجي گهر سلمتي ءِ سان موٽي وڃي‪.‬‬ ‫‪17‬۽ اسرائيل جي بادشاه يهوشافاط کي چيو تہ ”ڇا مون توکي نہ چيو هو تہ هو مون کي چڱائي نہ پر برائي جي اڳڪٿي ڪندو؟‬ ‫‪18‬وري هن چيو تہ ”تنهنڪري خداوند جو ڪلم ٻڌو ‪:‬مون خداوند کي پنهنجي تخت تي ويٺو ڏٺو‪ ،‬۽ آسمان جو سڄو لشڪر سندس ساڄي‬ ‫۽ کاٻي پاسي بيٺو هو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ خداوند چيو تہ ”ڪير اسرائيل جي بادشاهه اخياب کي ورغلئيندو تہ هو راموت گلياد تي چڙهائي ڪري ڪري؟ “هڪ اهڙو چيو‬ ‫۽ ٻيو اهڙو چيو‪.‬‬ ‫‪20‬پوِ هڪڙو روح نڪري آيو ۽ خداوند جي اڳيان بيٺو ۽ چيائين تہ ”آ ءِ هن کي ڀلئيندس “‪.‬خداوند کيس چيو تہ ”ڪهڙي طرح؟“‬ ‫ء‬ ‫‪21‬۽ هن چيو‪' ،‬مان ٻاهر ويندس ۽ سندس سڀني نبين جي وات ۾ ڪوڙو روح بڻجي ويندس '‪.‬۽ خداوند چيو ته‪' ،‬تون هن کي فريب ڏيندين‪،‬‬ ‫۽ تون به غالب ٿيندين ‪.‬ٻاهر وڃو ۽ ائين ئي ڪريو'‪.‬‬ ‫‪22‬تنهن ڪري‪ ،‬هاڻي ڏسو‪ ،‬خداوند توهان جي انهن نبين جي وات ۾ ڪوڙو روح وجهي ڇڏيو آهي‪ ،‬۽ خداوند توهان جي خلف بڇڙو چيو‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لِ مون کان‬ ‫‪23‬تڏهن ڪنعانا جو پٽ صدقياه ويجهو آيو ۽ ميڪايا جي ڳل تي ڌڪ هنيو ۽ چيو تہ ”خداوند جو روح توسان ڳالهائڻ ء‬ ‫ڪهڙي طرف ويو؟“‬ ‫لِ اندروني ڪمري ۾ ويندين“‪.‬‬ ‫‪24‬۽ ميڪايا چيو تہ‪” ،‬ڏس‪ ،‬تون ان ڏينهن ڏسندين جڏهن تون پاڻ کي لڪائڻ ء‬ ‫‪25‬پوِ اسرائيل جي بادشاه چيو تہ‪ ،‬ميڪاياه کي وٺي وڃو ۽ کيس شهر جي گورنر آمون ۽ بادشاهہ جي پٽ يوآش وٽ واپس وٺي وڃو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪26‬۽ چئو تہ بادشاهہ چوي ٿو تہ هن ماڻهو ءِ کي قيد ۾ وجهو‪ ،‬۽ کيس مصيبت جي ماني ۽ مصيبت جو پاڻي کارايو‪ ،‬جيستائين آ ءِ سلمتي ءِ‬ ‫سان نہ موٽي اچان‪.‬‬ ‫ا‬ ‫پوِ خداوند منهنجي ذريعي نہ ڳالهايو آهي “‪.‬۽ هن چيو‬ ‫‪27‬۽ ميڪايا چيو تہ‪” ،‬جيڪڏهن توهان يقينا سلمتي ءِ سان موٽي اچو ٿا‪ ،‬تہ ء‬ ‫تہ ”اوهين سڀ ماڻهو ٻڌو“‪.‬‬ ‫‪28‬تنهنڪري اسرائيل جو بادشاه ۽ يهوداه جو بادشاه يهوشافاط راموت گلياد ڏانهن ويا‪.‬‬ ‫‪29‬۽ اسرائيل جي بادشاه يهوشافاط کي چيو تہ‪” ،‬آ ءِ پنهنجو ويس بدلئيندس ۽ جنگ ۾ ويندس؛ پر تون پنهنجا ڪپڙا پائين “‪.‬تنهنڪري‬ ‫اسرائيل جي بادشاه پنهنجو ويس بدلئي ڇڏيو؛ ۽ اهي جنگ ۾ ويا‪.‬‬ ‫سواِ‬ ‫‪30‬هاڻي شام جي بادشاهه رتنن جي سردارن کي حڪم ڏنو هو ته جيڪي پاڻ سان گڏ هئا‪ ،‬ته ”تون ننڍي يا وڏي سان نه وڙه‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اسرائيل جي بادشاهه سان‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪31‬۽ جڏهن رتهين جي سردارن يهوسفط کي ڏٺو‪ ،‬تڏهن انهن چيو ته‪” ،‬اهو اسرائيل جو بادشاهه آهي “‪.‬تنهن ڪري اهي جنگ ڪرڻ ء‬ ‫لِ مجبور ڪيو‪.‬‬ ‫هن جي چوڌاري گهيرو ڪيو؛ پر يهوسفط رڙ ڪئي‪ ،‬۽ خداوند هن جي مدد ڪئي؛ ۽ خدا انهن کي هن کان پري ڪرڻ ء‬ ‫‪32‬ڇالِ ⁠جو جڏهن رتهين جي سردارن ڏٺو تہ اهو اسرائيل جو بادشاهہ نہ آهي‪ ،‬تڏهن اهي سندس پٺيان لڳڻ کان ڦري ويا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪33‬۽ هڪڙي ماڻهو ءِ بي پرواهي سان ڪمان ڪڍي‪ ،‬۽ اسرائيل جي بادشاهه کي سڙهه جي جوڙن جي وچ ۾ لڳو‪ ،‬تنهن ڪري هن‬ ‫ڦيراِ ته مون کي لشڪر مان ٻاهر ڪڍي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان زخمي آهيان‪.‬‬ ‫پنهنجي سوار کي چيو ته پنهنجو هٿ‬ ‫ء‬ ‫‪34‬۽ ان ڏينهن جنگ وڌي وئي ‪:‬پر اسرائيل جو بادشاهه شام تائين شامين جي مقابلي ۾ پنهنجي رت ۾ بيٺو رهيو ‪:‬۽ سج لهڻ جي وقت هو‬ ‫مري ويو‪.‬‬ ‫باب ‪19‬‬ ‫‪1‬۽ يهوداه جو بادشاهه يهوسفط يروشلم ۾ سلمتي ءِ سان پنهنجي گهر موٽي آيو‪.‬‬ ‫لِ ٻاهر نڪتو ۽ يهوسفط بادشاهه کي چيو ته‪ ،‬ڇا توهان کي بدڪارن جي‬ ‫‪2‬۽ حناني جو پٽ ياهو‪ ،‬جيڪو غيب جو عالم هو‪ ،‬ان سان ملڻ ء‬ ‫مدد ڪرڻ گهرجي ۽ انهن سان پيار ڪرڻ گهرجي جيڪي خداوند کان نفرت ڪن ٿا؟ تنهن ڪري خداوند جو غضب توهان تي نازل ٿيو‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لِ پنهنجو دل تيار ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪3‬تڏهن بہ تو ۾ چڱايون مليون آهن‪ ،‬جو تو ملڪ مان اصطبل کي ڪڍي ڇڏيو آهي‪ ،‬۽ خدا جي ڳول ء‬ ‫‪4‬۽ يهوشافاط يروشلم ۾ رهيو ‪:‬۽ هو وري بئر شيبا کان جبل افرائيم تائين ماڻهن جي وچ ۾ نڪتو‪ ،‬۽ انهن کي خداوند انهن جي ابن ڏاڏن جي‬ ‫خدا ڏانهن موٽائي آندو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن يهوداه جي سڀني قلعي بند شهرن ۾‪ ،‬شهر شهر ۾ قاضي مقرر ڪيا‪،‬‬ ‫لِ فيصلو ڪريو ٿا‪ ،‬جيڪو فيصلي ۾‬ ‫لِ نہ‪ ،‬پر خداوند ء‬ ‫‪6‬۽ ججن کي چيو تہ جيڪي ڪريو ٿا‪ ،‬تنهن تي ڌيان ڏيو‪ ،‬ڇو تہ اوهين ماڻهن ء‬ ‫اوهان سان گڏ آهي‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو خداوند اسان جي خدا سان ڪوبہ گناهہ‬ ‫‪7‬تنهنڪري هاڻي خداوند جو خوف اوهان تي هجي‪ ،‬خبردار رهو ۽ اهو ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڪونهي‪ ،‬نڪي ماڻهن جو طرفدار آهي‪ ،‬نڪي تحفا وٺڻ‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪8‬وڌيڪ يروشلم ۾ يهوسفط لوي‪ ،‬ڪاهنن ۽ بني اسرائيل جي خاندانن جي سردارن مان ڪجهہ کي خداوند جي فيصلي ۽ تڪرارن ء‬ ‫مقرر ڪيو‪ ،‬جڏهن اهي يروشلم ڏانهن موٽيا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هن انهن کي حڪم ڏنو ته‪” ،‬اهو ڪم توهان خداوند جي خوف ۾‪ ،‬وفاداري ۽ پوري دل سان ڪندا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جيڪي به توهان جي ڀائرن مان جيڪي پنهنجن شهرن ۾ رهن ٿا‪ ،‬توهان وٽ خون ۽ خون جي وچ ۾‪ ،‬قانون ۽ حڪم‪ ،‬قانون ۽ فيصلن‬ ‫جي وچ ۾‪ ،‬توهان انهن کي خبردار به ڪريو ته اهي خداوند جي خلف گناهه نه ڪن‪ ،‬۽ توهان تي ۽ توهان جي ڀائرن تي غضب نازل‬ ‫ٿئي ‪.‬اهو ڪريو‪ ،‬۽ توهان گناهه نه ڪريو‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪11‬۽ ڏسو‪ ،‬خداوند جي سڀني معاملن ۾ سردار ڪاهن امريا اوهان جو مٿي آهي؛ ۽ اسماعيل جو پٽ زبديا‪ ،‬يهوداه جي گهراڻي جو سردار‪،‬‬ ‫بادشاهہ جي سڀني معاملن ۾ ‪.‬۽ لوي اوهان جي اڳيان آفيسر هوندا ‪.‬دليري سان ڪم ڪريو‪ ،‬۽ خداوند نيڪي سان گڏ هوندو‪.‬‬ ‫باب ‪20‬‬ ‫لِ آيا‪.‬‬ ‫پوِ اهو به ٿيو ته موآب جا ٻار‪ ،‬۽ عمون جا ٻار‪ ،‬۽ انهن سان گڏ ٻيا عمونين کان‬ ‫سواِ‪ ،‬يهوسفط جي خلف جنگ ڪرڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪1‬ان کان ء‬ ‫‪2‬پوِ ڪجهہ ماڻهو آيا جن يهوشافاط کي ٻڌايو تہ‪” ،‬سمنڊ جي پار کان شام جي هن پار هڪ وڏو لشڪر اوهان جي خلف اچي رهيو‬ ‫ء‬ ‫آهي؛ ۽ ڏسو‪ ،‬اهي حزازونتامار ۾ آهن‪ ،‬جيڪو اينجيدي آهي‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيو‪ ،‬۽ سڄي يهوداه ۾ روزو رکڻ جو اعلن ڪيو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ يهوسفط ڊڄي ويو‪ ،‬۽ پاڻ کي خداوند جي ڳول ڪرڻ ء‬ ‫لِ آيا‪.‬‬ ‫لِ ‪:‬يهوداه جي سڀني شهرن مان به اهي خداوند جي ڳول ڪرڻ ء‬ ‫‪4‬۽ يهوداه پاڻ کي گڏ ڪيو‪ ،‬خداوند کان مدد گهرڻ ء‬ ‫‪5‬۽ يهوسفط يهودا ۽ يروشلم جي جماعت ۾‪ ،‬خداوند جي گهر ۾‪ ،‬نئين صحن جي اڳيان بيٺو‪،‬‬ ‫‪6‬۽ چيو تہ‪ ،‬اي خداوند اسان جي ابن ڏاڏن جا خدا‪ ،‬ڇا تون آسمان ۾ خدا نہ آهين؟ ۽ ڇا تون قومن جي سڀني بادشاهن تي حڪومت نہ ٿو‬ ‫ڪرين؟ ۽ تنهنجي هٿ ۾ طاقت ۽ طاقت نہ آهي‪ ،‬جو ڪو بہ تنهنجو مقابلو ڪري نہ سگهي؟‬ ‫‪7‬ڇا تون اسان جو خدا نه آهين‪ ،‬جنهن هن ملڪ جي رهاڪن کي پنهنجي قوم بني اسرائيل جي اڳيان ٻاهر ڪڍيو ۽ ان کي پنهنجي دوست‬ ‫لِ ڏنو؟‬ ‫ابراهيم جي اولد کي هميشه ء‬ ‫جاِ ٺاهيائون‪ ،‬۽ چيائون تہ‪،‬‬ ‫لِ ااتي هڪ مقدس ء‬ ‫‪8‬۽ ااهي اان ۾ رهيا‪ ،‬۽ تنهنجي نالي جي ء‬ ‫‪9‬جيڪڏهن‪ ،‬جڏهن اسان تي برائي اچي ٿي‪ ،‬جيئن تلوار‪ ،‬فيصلو‪ ،‬يا وبا‪ ،‬يا ڏڪار‪ ،‬اسين هن گهر جي اڳيان ۽ توهان جي سامهون بيٺا‬ ‫پوِ توهان ٻڌندؤ ۽ مدد ڪندؤ‪.‬‬ ‫آهيون‪( ،‬ڇاڪاڻ ته توهان جو نالو هن گهر ۾ آهي‪) ،‬۽ اسان جي مصيبت ۾ توهان کي سڏي‪ ،‬ته ء‬ ‫‪10‬۽ هاڻي‪ ،‬ڏسو‪ ،‬عمون‪ ،‬موآب ۽ جبل سعير جا ٻار‪ ،‬جن تي تو اسرائيل کي حملو ڪرڻ نه ڏنو‪ ،‬جڏهن اهي مصر جي ملڪ مان نڪتا‪،‬‬ ‫پر اهي انهن کان ڦري ويا‪ ،‬۽ انهن کي تباهه نه ڪيو؛‬ ‫لِ آيا آهن‪ ،‬جيڪو تو اسان کي‬ ‫‪11‬ڏس‪ ،‬مان چوان ٿو‪ ،‬ته اهي اسان کي ڪيئن بدلو ڏين ٿا‪ ،‬جو اسان کي تنهنجي ملڪيت مان ڪڍڻ ء‬ ‫وارث طور ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪12‬اي اسان جا خدا‪ ،‬ڇا تون انهن جو فيصلو نه ڪندين؟ ڇاڪاڻ ته اسان ۾ هن وڏي لشڪر جي خلف ڪا طاقت ناهي جيڪا اسان جي‬ ‫خلف اچي رهي آهي؛ ۽ نه ئي اسان کي خبر آهي ته ڇا ڪريون‪ ،‬پر اسان جون اکيون توهان تي آهن‪.‬‬ ‫‪13‬۽ سڄو يهودا پنهنجن ننڍڙن ٻارن‪ ،‬زالن ۽ ٻارن سان گڏ خداوند جي اڳيان بيٺو هو‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ يحزيئيل تي‪ ،‬جيڪو زڪريا جو پٽ‪ ،‬بنايا جو پٽ‪ ،‬يعيئيل جو پٽ‪ ،‬متنيا جو پٽ‪ ،‬جيڪو آسف جي اولد مان هڪ لوي هو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫جماعت جي وچ ۾ خداوند جو روح نازل ٿيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن چيو تہ ”اوهين سڀ يهوداه ۽ يروشلم جا رهواسي ۽ اي بادشاهہ يهوشافاط ٻڌو‪ ،‬خداوند اوهان کي ائين چوي ٿو تہ هن وڏي ميڙ‬ ‫جي ڪري نہ ڊڄو ۽ نہ ئي پريشان ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ جنگ اوهان جي نہ آهي‪ ،‬پر خدا جي آهي‪.‬‬ ‫‪16‬سڀاڻي اوهين انهن سان لٿو ‪:‬ڏسو‪ ،‬اهي صيض جي ٽڪري ءِ تان مٿي اچن ٿا؛ ۽ اوهين انهن کي يريئيل جي بيابان جي اڳيان‪ ،‬ندي ءِ جي‬ ‫ڇيڙي تي ملندؤ‪.‬‬ ‫‪17‬اوهان کي هن جنگ ۾ وڙهڻ جي ضرورت نہ پوندي ‪.‬پاڻ کي تيار رکو‪ ،‬بيهي رهو‪ ،‬۽ خداوند جي نجات کي پاڻ سان گڏ ڏسو‪ ،‬اي‬ ‫يهوداه ۽ يروشلم ‪:‬نه ڊڄو‪ ،‬۽ نه ئي پريشان ٿيو ‪.‬سڀاڻي انهن جي خلف نڪرو‪ ،‬ڇو ته خداوند اوهان سان گڏ هوندو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ يهوشافاط پنهنجو مٿو زمين تي جهڪايو ‪:‬۽ سڀ يهوداه ۽ يروشلم جا رهاڪو خداوند جي اڳيان ڪري پيا‪ ،‬خداوند جي عبادت ڪئي‪.‬‬ ‫‪19‬۽ لوي‪ ،‬جيڪي قهاتي ۽ قوراهي هئا‪ ،‬اٿي بيٺا ته جيئن وڏي آواز سان خداوند اسرائيل جي خدا جي تعريف ڪن‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اهي صبح جو سوير اٿيا‪ ،‬۽ تڪوع جي بيابان ۾ هليا ويا ‪:‬۽ جيئن اهي هليا ويا‪ ،‬يهوسفط بيٺو ۽ چيو‪" ،‬اي يهوداه ۽ اي يروشلم جا‬ ‫رهواسيو‪ ،‬منهنجي ٻڌو؛ خداوند پنهنجي خدا تي ايمان آڻيو‪ ،‬تنهنڪري توهان قائم ٿيندا ‪.‬سندس نبين تي ايمان آڻيو‪ ،‬تنهنڪري توهان ڪامياب‬ ‫ٿيندا"‪.‬‬ ‫لِ ڳائڻا مقرر ڪيا‪ ،‬۽ جيڪي پاڪائي جي خوبصورتي جي تعريف ڪن‪،‬‬ ‫‪21‬۽ جڏهن هن ماڻهن سان صلح ڪئي‪ ،‬تڏهن هن خداوند ء‬ ‫لِ قائم آهي‪.‬‬ ‫جيئن اهي فوج جي اڳيان نڪتا‪ ،‬۽ چون ته‪ ،‬خداوند جي ساراهه ڪريو؛ ڇاڪاڻ ته سندس رحمت هميشه ء‬ ‫‪22‬۽ جڏهن اهي ڳائڻ ۽ تعريف ڪرڻ لڳا‪ ،‬تڏهن خداوند عمون‪ ،‬موآب ۽ جبل سعير جي ماڻهن جي خلف گهيرو ڪيو‪ ،‬جيڪي يهودا جي‬ ‫خلف آيا هئا؛ ۽ انهن کي شڪست ڏني وئي‪.‬‬ ‫لِ ‪:‬۽‬ ‫ڪرڻ‬ ‫تباهه‬ ‫۽‬ ‫مارڻ‬ ‫تي‬ ‫طور‬ ‫مڪمل‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫بيٺا‪،‬‬ ‫اٿي‬ ‫خلف‬ ‫جي‬ ‫رهاڪن‬ ‫جي‬ ‫جبل‬ ‫‪23‬ڇاڪاڻ ته عمون ۽ موآب جا ٻار سعير‬ ‫ء‬ ‫جڏهن اهي سعير جي رهاڪن کي ختم ڪري چڪا هئا‪ ،‬ته هر هڪ ٻئي کي تباهه ڪرڻ ۾ مدد ڪئي‪.‬‬ ‫‪24‬۽ جڏهن يهودا بيابان ۾ نگران برج ڏانهن آيو‪ ،‬انهن ميڙ ڏانهن ڏٺو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏٺائين ته اهي زمين تي ڪريل لش هئا‪ ،‬۽ ڪو به نه بچيو‪.‬‬ ‫لِ آيا‪ ،‬تڏهن انهن کي انهن ۾ لشن سان گڏ دولت ۽ قيمتي زيور مليا‪،‬‬ ‫‪25‬۽ جڏهن يهوشافاط ۽ سندس ماڻهو انهن کان مال غنيمت وٺڻ ء‬ ‫لِ لهي ڇڏيا‪ ،‬ان کان وڌيڪ جو اهي کڻي نه سگهيا ‪:‬۽ انهن کي مال غنيمت گڏ ڪرڻ ۾ ٽي ڏينهن لڳا‪ ،‬اهو تمام گهڻو‬ ‫جيڪي انهن پاڻ ء‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ چوٿين ڏينهن تي اهي براکا جي وادي ۾ گڏ ٿيا؛ ڇاڪاڻ ته اتي انهن خداوند جي واکاڻ ڪئي ‪:‬تنهن ڪري ساڳئي جڳهه جو نالو اڄ‬ ‫تائين براکا جي وادي سڏيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪27‬پوِ اهي موٽي آيا‪ ،‬يهوداه ۽ يروشلم جو هر هڪ ماڻهو‪ ،‬۽ يهوشافاط انهن جي اڳيان هو‪ ،‬تہ خوشي ءِ سان وري يروشلم ڏانهن وڃن‪،‬‬ ‫ء‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند انهن کي پنهنجن دشمنن تي خوش ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ اهي يروشلم ۾ ستار‪ ،‬بربط ۽ توتارا کڻي خداوند جي گهر ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪29‬۽ جڏهن انهن ٻڌو ته خداوند بني اسرائيل جي دشمنن سان وڙهيو آهي ته انهن ملڪن جي سڀني بادشاهتن تي خدا جو خوف ڇانيل هو‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪30‬تنهنڪري يهوشافاط جي بادشاهي خاموش رهي ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس خدا کيس چوڌاري آرام ڏنو‪.‬‬ ‫‪31‬۽ يهوشافاط يهوداه تي حڪومت ڪئي ‪:‬جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو تہ سندس عمر پنجٽيهہ سال هئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ پنجويه سال‬ ‫حڪومت ڪئي ‪.‬سندس ما اِ جو نالو عزوبه هو‪ ،‬جيڪا شلهي جي ڌي ءِ هئي‪.‬‬ ‫‪32‬۽ هو پنهنجي پي اِ آسا جي رستي تي هليو‪ ،‬۽ ان کان نه هٽيو‪ ،‬۽ اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪.‬‬ ‫‪33‬پر اوچيون جايون نه ڊاهيون ويون ‪:‬ڇاڪاڻ ته اڃا تائين ماڻهن پنهنجي دل پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا ڏانهن تيار نه ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪34‬هاڻي يهوسفط جا باقي ڪم‪ ،‬پهرين کان آخر تائين‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي حناني جي پٽ ياهو جي ڪتاب ۾ لکيل آهن‪ ،‬جيڪو اسرائيل جي بادشاهن‬ ‫جي ڪتاب ۾ ذڪر ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫پوِ يهودا جو بادشاهه يهوسفط پاڻ کي اسرائيل جي بادشاهه اخزياه سان مليو‪ ،‬جنهن تمام گهڻو بڇڙو ڪم ڪيو‪:‬‬ ‫‪35‬۽ ان کان ء‬ ‫لِ جهاز ٺاهيا ‪:‬۽ انهن عصيون جابر ۾ جهاز ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪36‬۽ هن پاڻ سان گڏجي ترشيش ڏانهن وڃڻ ء‬ ‫‪37‬پوِ ماريشا جي دوداوه جي پٽ اءليعزر يهوشافاط جي خلف نبوت ڪئي‪ ،‬۽ چيو تہ "ڇاڪاڻ تہ تون پاڻ کي اخزياه سان شامل ڪيو‬ ‫ء‬ ‫آهي‪ ،‬خداوند تنهنجا ڪم ٽوڙي ڇڏيا آهن "‪.‬۽ جهاز ٽٽي پيا‪ ،‬جو اهي ترشيش ڏانهن وڃي نہ سگهيا"‪.‬‬ ‫باب ‪21‬‬ ‫جاِ‬ ‫‪1‬پوِ يهوشافاط پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ مري ويو ۽ دائود جي شهر ۾ پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ دفن ٿيو ۽ سندس پٽ يهورام سندس ء‬ ‫ء‬ ‫تي بادشاه ٿيو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ سندس ڀائر يهوشافاط جا پٽ هئا‪ ،‬عزرياه‪ ،‬يحيئيل‪ ،‬زڪرياه‪ ،‬عزرياه‪ ،‬ميڪائيل ۽ شفتياه ‪:‬اهي سڀ اسرائيل جي بادشاهہ يهوشافاط جا‬ ‫پٽ هئا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ سندن پي اِ کين چاندي ءِ‪ ،‬سون ۽ قيمتي شين جا وڏا تحفا ڏنا‪ ،‬۽ يهوداه ۾ قلعي بند شهر به ڏنا ‪:‬پر هن يهورام کي بادشاهي ڏني؛ ڇاڪاڻ‬ ‫ته هو پهريون پٽ هو‪.‬‬ ‫‪4‬جڏهن يهورام پنهنجي پي اِ جي بادشاهت ڏانهن وڌيو‪ ،‬تڏهن هن پاڻ کي مضبوط ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجن سڀني ڀائرن کي تلوار سان قتل ڪيو‪ ،‬۽‬ ‫بني اسرائيل جي ڪيترن ئي سردارن کي به‪.‬‬ ‫‪5‬يهورام ٻٽيهہ سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ اٺ سال حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هو بني اسرائيل جي بادشاهن جي طريقي تي هليو‪ ،‬جيئن اخياب جي گهراڻي ڪيو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن احياب جي ڌي ءِ سان شادي‬ ‫ڪئي هئي ‪:‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو‪.‬‬ ‫‪7‬پر خداوند دائود جي گهراڻي کي تباهه نه ڪرڻ گهريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن دائود سان عهد ڪيو هو ۽ واعدو ڪيو هو ته هو کيس ۽‬ ‫لِ روشني ڏيندو‪.‬‬ ‫سندس اولد کي هميشه ء‬ ‫‪8‬سندس ڏينهن ۾ ادوم يهوداه جي حڪومت کان بغاوت ڪئي ۽ پاڻ کي بادشاهه بڻايو‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ يهورام پنهنجن سردارن ۽ پنهنجن سڀني رتهن سان گڏ نڪتو ‪:‬۽ هو رات جو اٿيو‪ ،‬۽ ادومين کي ماريو جيڪي کيس گهيرو ڪري‬ ‫ء‬ ‫رهيا هئا‪ ،‬۽ رتهن جي سردارن کي‪.‬‬ ‫‪10‬تنهن ڪري ادومي اڄ تائين يهوداه جي هٿ هيٺان بغاوت ڪندا رهيا آهن ‪.‬ساڳئي وقت لبناه به سندس هٿ هيٺان بغاوت ڪئي؛ ڇاڪاڻ‬ ‫ته هن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا خداوند کي ڇڏي ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪11‬وڌيڪ‪ ،‬هن يهودا جي جبلن ۾ اوچا مقام ٺاهيا‪ ،‬۽ يروشلم جي رهاڪن کي زنا ڪرڻ تي مجبور ڪيو‪ ،‬۽ يهودا کي ان تي مجبور ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ اتي ايلياه نبي کان هڪ خط آيو‪ ،‬جنهن ۾ چيو ويو ته‪ ،‬خداوند تنهنجي پي اِ دائود جو خدا ائين فرمائي ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تون پنهنجي پي اِ‬ ‫يهوسفط جي طريقن تي ۽ نه ئي يهوداه جي بادشاهه آسا جي طريقن تي هليو آهين‪،‬‬ ‫‪13‬پر تون بني اسرائيل جي بادشاهن جي طريقي تي هليو آهين‪ ،‬۽ يهوداه ۽ يروشلم جي رهواسين کي زناڪاري ڪرڻ تي مجبور ڪيو‬ ‫آهي‪ ،‬جيئن اخياب جي گهراڻي جي زناڪاري ڪئي هئي‪ ،‬۽ تو پنهنجي پي اِ جي گهراڻي جي ڀائرن کي به قتل ڪيو آهي‪ ،‬جيڪي تو کان‬ ‫بهتر هئا‪:‬‬ ‫‪14‬ڏس‪ ،‬خداوند تنهنجي قوم‪ ،‬تنهنجي ٻارن‪ ،‬تنهنجي زالن ۽ تنهنجي سڀني سامان کي وڏي آفت سان ماريندو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ توکي آنڊن جي بيماري ءِ جي ڪري سخت بيماري ٿيندي‪ ،‬جيستائين بيماري ءِ جي ڪري تنهنجون آنڊون روزانو ٻاهر نڪرنديون‪.‬‬ ‫‪16‬وڌيڪ‪ ،‬خداوند يهورام جي خلف فلستين ۽ عربن جي روح کي ڀڙڪايو‪ ،‬جيڪي ايٿوپين جي ويجهو هئا‪:‬‬ ‫‪17‬۽ اهي يهودا تي چڙهائي ڪئي‪ ،‬۽ ان ۾ گهڙي ويا‪ ،‬۽ بادشاهه جي گهر ۾ مليل سڀ مال‪ ،‬سندس پٽن ۽ سندس زالن کي به کڻي ويا؛‬ ‫سواِ سندس پٽن مان ننڍو يهوآخز جي‪.‬‬ ‫ايتري قدر جو سندس ڪو به پٽ نه بچيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ خداوند هن جي آنڊن ۾ هڪ لعلج بيماري سان ماريو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ انهن سڀني کان ء‬ ‫پوِ‪ ،‬بيماري ءِ سبب سندس آنڊا ٻاهر نڪري ويا ‪:‬تنهن ڪري هو سخت بيمارين ۾‬ ‫کان‬ ‫آخر‬ ‫جي‬ ‫سالن‬ ‫ٻن‬ ‫سان‪،‬‬ ‫گذرڻ‬ ‫‪19‬۽ ائين ٿيو ته وقت‬ ‫ء‬ ‫لِ ڪا به باهه نه ٻاري‪ ،‬جيئن سندس پي اِ ڏاڏن کي ساڙيندا هئا‪.‬‬ ‫مري ويو ‪.‬۽ سندس ماڻهن سندس ء‬ ‫‪20‬جڏهن هو بادشاهي ڪرڻ لڳو ته ٻٽيهه سالن جو هو‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ اٺ سال حڪومت ڪئي‪ ،‬۽ بغير ڪنهن جي خواهش جي هليو‬ ‫ويو ‪.‬جيتوڻيڪ انهن کيس دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو‪ ،‬پر بادشاهن جي قبرن ۾ نه‪.‬‬ ‫باب ‪22‬‬ ‫جاِ تي بادشاهه بڻايو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ماڻهن جي ٽولي جيڪي عربن سان گڏ ڪئمپ‬ ‫‪1‬۽ يروشلم جي باشندن سندس ننڍي پٽ اخزياه کي سندس ء‬ ‫۾ آيا هئا‪ ،‬انهن سڀني وڏن کي قتل ڪري ڇڏيو هو ‪.‬تنهن ڪري يهورام جي بادشاهه اخزياه بادشاهي ڪئي‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪2‬اخزياه جڏهن راڄ ڪرڻ لڳو ته ٻائيتاليهه سالن جو هو‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ هڪ سال حڪومت ڪئي ‪.‬سندس ما اِ جو نالو عثلياه هو جيڪا‬ ‫عمري جي ڌي ءِ هئي‪.‬‬ ‫‪3‬هو پڻ اخياب جي گهراڻي جي طريقن تي هليو ‪:‬ڇاڪاڻ ته سندس ما اِ کيس بڇڙا ڪم ڪرڻ جي صلح ڏيندي هئي‪.‬‬ ‫پوِ سندس‬ ‫‪4‬تنهن ڪري هن اخياب جي گهراڻي وانگر خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهي سندس پي اِ جي وفات کان ء‬ ‫لِ سندس صلحڪار هئا‪.‬‬ ‫تباهي ءِ ء‬ ‫‪5‬هو انهن جي صلح تي به هليو‪ ،‬۽ اسرائيل جي بادشاهه احاب جي پٽ يهورام سان گڏ شام جي بادشاهه هزائيل سان راموت گلياڊ ۾ جنگ‬ ‫لِ ويو ‪:‬۽ شامين يهورام کي ماريو‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫لِ موٽي آيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو رامہ ۾ زخم کائي ويو هو‪ ،‬جڏهن هو شام جي بادشاهه حزائيل سان‬ ‫‪6‬۽ هو يزرعيل ۾ شفا حاصل ڪرڻ ء‬ ‫لِ يزرعيل ۾ ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو‬ ‫جنگ ڪري رهيو هو ‪.‬۽ يهوداه جي بادشاهه يهورام جو پٽ عزرياه‪ ،‬اخياب جي پٽ يهورام کي ڏسڻ ء‬ ‫بيمار هو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اخزياه جي تباهي خدا جي طرفان يورام وٽ اچڻ سان ٿي ‪:‬ڇاڪاڻ ته جڏهن هو آيو‪ ،‬تڏهن هو يورام سان گڏ نمشي جي پٽ ياهو جي‬ ‫لِ مقرر ڪيو هو‪.‬‬ ‫خلف نڪتو‪ ،‬جنهن کي خداوند اخياب جي گهر کي ختم ڪرڻ ء‬ ‫‪8‬۽ اهو ٿيو ته‪ ،‬جڏهن ياهو احاب جي گهراڻي تي سزا ڏئي رهيو هو‪ ،‬۽ يهوداه جي سردارن ۽ اخزياه جي ڀائرن جي پٽن کي مليو‪ ،‬جيڪي‬ ‫اخزياه جي خدمت ڪندا هئا‪ ،‬هن انهن کي قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ هن اخزياه کي ڳوليو ‪:‬۽ انهن کيس پڪڙيو‪( ،‬ڇاڪاڻ ته هو سامريه ۾ لڪيل هو )۽ کيس ياهو وٽ وٺي آيا ‪:‬۽ جڏهن انهن کيس قتل‬ ‫ڪيو‪ ،‬ته انهن کيس دفن ڪيو ‪:‬ڇاڪاڻ ته‪ ،‬انهن چيو‪ ،‬اهو يهوسفط جو پٽ آهي‪ ،‬جنهن پنهنجي پوري دل سان خداوند کي ڳوليو ‪.‬تنهن‬ ‫ڪري اخزياه جي گهراڻي کي بادشاهت کي قائم رکڻ جي طاقت نه هئي‪.‬‬ ‫‪10‬پر جڏهن اخزياه جي ما اِ عتلياه ڏٺو ته سندس پٽ مري ويو آهي‪ ،‬تڏهن هو ءِ ااٿي ۽ يهوداه جي گهراڻي جي سڀني شاهي نسل کي ناس‬ ‫ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪11‬پر بادشاهه جي ڌي ءِ يهوشابت‪ ،‬اخزياه جي پٽ يوآش کي ورتو‪ ،‬۽ کيس بادشاهه جي پٽن مان چوري ڪري ڇڏيو جيڪي مارجي ويا‬ ‫هئا‪ ،‬۽ کيس ۽ سندس دائي کي هڪ بستري جي ڪمري ۾ رکيو ‪.‬تنهن ڪري يهوشابت‪ ،‬بادشاهه يهورام جي ڌي ءِ‪ ،‬يهويدع ڪاهن جي‬ ‫زال‪( ،‬ڇاڪاڻ ته هو ءِ اخزياه جي ڀيڻ هئي‪) ،‬کيس عتلياه کان لڪايو‪ ،‬ته جيئن هن کيس قتل نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هو انهن سان گڏ خدا جي گهر ۾ ڇهه سال لڪيل رهيو ‪:‬۽ عتلياه ملڪ تي حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫باب ‪23‬‬ ‫‪1‬۽ ستين سال ۾ يهويدع پاڻ کي مضبوط ڪيو‪ ،‬۽ سوين سردارن‪ ،‬يروهم جو پٽ عزريا‪ ،‬يهوحانان جو پٽ اسماعيل‪ ،‬عزريا عوبيد جو پٽ‬ ‫عدايا‪ ،‬عدايا جو پٽ معسيا ۽ زڪري جو پٽ اليشافاط کي پاڻ سان عهد ۾ ورتو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ اهي يهوداه ۾ گهميا‪ ،‬۽ يهوداه جي سڀني شهرن مان لوي ۽ بني اسرائيل جي خاندانن جي سردارن کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ اهي يروشلم ڏانهن‬ ‫آيا‪.‬‬ ‫‪3‬۽ سڄي جماعت خدا جي گهر ۾ بادشاهه سان عهد ڪيو‪ ،‬۽ هن انهن کي چيو ته ڏسو‪ ،‬بادشاهه جو پٽ بادشاهي ڪندو‪ ،‬جيئن خداوند‬ ‫دائود جي اولد بابت چيو آهي‪.‬‬ ‫‪4‬هي اهو ڪم آهي جيڪو اوهان کي ڪرڻو پوندو ‪:‬اوهان مان ٽيون حصو‪ ،‬ڪاهنن ۽ لوين مان‪ ،‬سبت جي ڏينهن داخل ٿيندا‪ ،‬دروازن جا‬ ‫دربان هوندا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ ٽيون حصو بادشاهه جي محل تي هوندو‪ ،‬۽ ٽيون حصو بنياد جي دروازي تي هوندو ‪:‬۽ سڀ ماڻهو خداوند جي گهر جي صحن ۾ هوندا‪.‬‬ ‫کانسواِ ڪنهن کي بہ اندر نہ اچڻ ڏيو‪ ،‬اهي اندر وڃن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي‬ ‫‪6‬پر خداوند جي گهر ۾ ڪاهنن ۽ لوين جي خدمت ڪندڙن‬ ‫ء‬ ‫پاڪ آهن‪ ،‬پر سڀ ماڻهو خداوند جي نگراني ڪندا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ لوي بادشاهه جي چوڌاري گهيرو ڪندا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي هٿن ۾ هٿيار کڻي؛ ۽ جيڪو ٻيو گهر ۾ ايندو‪ ،‬ان کي قتل ڪيو ويندو ‪:‬پر‬ ‫جڏهن بادشاهه اندر اچي ۽ جڏهن هو ٻاهر وڃي ته توهان ان سان گڏ هجو‪.‬‬ ‫‪8‬تنهنڪري لوي ۽ سڀني يهوداه يهوياد جي حڪم مطابق سڀ ڪجه ڪيو‪ ،‬۽ هر هڪ پنهنجا ماڻهو جيڪي سبت جي ڏينهن اندر ايندا هئا‬ ‫۽ انهن سان گڏ جيڪي سبت جي ڏينهن ٻاهر نڪرندا هئا‪ ،‬ڇو ته يهوياد جي پادري ٽولن کي برطرف نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪9‬وڌيڪ‪ ،‬يهويدع ڪاهن سئو سردارن کي نيزي‪ ،‬ڍال ۽ ڍالون ڏنيون‪ ،‬جيڪي دائود بادشاهه جون هيون‪ ،‬جيڪي خدا جي گهر ۾ هيون‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هن سڀني ماڻهن کي‪ ،‬هر هڪ ماڻهو کي هٿ ۾ هٿيار کڻي‪ ،‬مندر جي ساڄي پاسي کان مندر جي کاٻي پاسي تائين‪ ،‬قربان گاهه ۽ مندر‬ ‫جي ڀرسان‪ ،‬بادشاهه جي چوڌاري بيهاريو‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ انهن بادشاهہ جي پٽ کي ٻاهر ڪڍيو‪ ،‬۽ مٿس تاج رکيو‪ ،‬۽ کيس شاهدي ڏني‪ ،‬۽ کيس بادشاه بڻايو ‪.‬۽ يهويادع ۽ سندس پٽن کيس‬ ‫ء‬ ‫مسح ڪيو‪ ،‬۽ چيو تہ بادشاهہ جيئرو رهي‪.‬‬ ‫‪12‬جڏهن عتلياه ماڻهن جي ڊوڙڻ ۽ بادشاهه جي تعريف ڪرڻ جو شور ٻڌو‪ ،‬تڏهن هو ءِ ماڻهن وٽ خداوند جي گهر ۾ آئي‪:‬‬ ‫‪13‬۽ هن ڏٺو‪ ،‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬بادشاهه داخل تي پنهنجي ستون تي بيٺو هو‪ ،‬۽ شهزادا ۽ توتارا بادشاهه جي ڀرسان هئا ‪:‬۽ ملڪ جا سڀئي ماڻهو‬ ‫‪.‬پوِ عتلياه پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا‬ ‫خوش ٿيا‪ ،‬۽ توتارا وڄائي رهيا هئا‪ ،‬ڳائڻا پڻ موسيقي جي سازن سان‪ ،‬۽ جيڪي تعريف ڳائڻ سيکاريندا هئا ء‬ ‫۽ چيو‪ ،‬غداري‪ ،‬غداري‪.‬‬ ‫س ءون جي سردارن کي ٻاهر ڪڍيو جيڪي لشڪر تي مقرر هئا‪ ،‬۽ انهن کي چيو ته‪" ،‬هن کي صفن مان ٻاهر‬ ‫ء‬ ‫‪14‬پوِ يهويدع ڪاهن ء‬ ‫ڪڍو ‪:‬۽ جيڪو به هن جي پٺيان اچي‪ ،‬ان کي تلوار سان قتل ڪيو وڃي "‪.‬ڇاڪاڻ ته ڪاهن چيو ته‪" ،‬هن کي خداوند جي گهر ۾ قتل نه‬ ‫ڪريو"‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪15‬پوِ انهن هن تي هٿ وڌا؛ ۽ جڏهن هو ءِ بادشاهه جي گهر جي گهوڙي جي دروازي جي داخل تي پهتي‪ ،‬ته انهن هن کي اتي ئي قتل‬ ‫ء‬ ‫ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ يهويدع پنهنجي ۽ سڀني ماڻهن جي وچ ۾ ۽ بادشاهه جي وچ ۾ هڪ عهد ڪيو ته اهي خداوند جا ماڻهو هجن‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ سڀيئي ماڻهو بعل جي گهر ڏانهن ويا ۽ ان کي ڀڃي ڇڏيو‪ ،‬۽ سندس قربانگاهن ۽ سندس بتن کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ بعل‬ ‫ء‬ ‫جي پادري متان کي قربانگاهن جي اڳيان قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ يهويدع خداوند جي گهر جا ڪم ليوي ڪاهنن جي هٿان مقرر ڪيا‪ ،‬جن کي دائود خداوند جي گهر ۾ ورهايو هو‪ ،‬ته جيئن خداوند‬ ‫موسي جي شريعت ۾ لکيل آهي‪ ،‬خوشي ءِ ۽ ڳائڻ سان‪ ،‬جيئن دائود طرفان مقرر ڪيو ويو‬ ‫جي ساڙڻ واريون قربانيون پيش ڪن‪ ،‬جيئن‬ ‫ي‬ ‫هو‪.‬‬ ‫شيِ ۾ ناپاڪ هجي‪ ،‬اندر داخل نه‬ ‫‪19‬۽ هن خداوند جي گهر جي دروازن تي دربان مقرر ڪيا‪ ،‬ته جيئن ڪو به ماڻهو جيڪو ڪنهن به‬ ‫ء‬ ‫ٿئي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ هن سوين سردارن‪ ،‬اميرن‪ ،‬ماڻهن جي حاڪمن ۽ ملڪ جي سڀني ماڻهن کي پاڻ سان گڏ ورتو‪ ،‬۽ بادشاهه کي خداوند جي گهر مان‬ ‫لٿو ‪:‬۽ اهي مٿاهين دروازي مان بادشاهه جي گهر ۾ آيا‪ ،‬۽ بادشاهه کي بادشاهي جي تخت تي ويهاريو‪.‬‬ ‫‪21‬۽ ملڪ جا سڀ ماڻهو خوش ٿيا ‪:‬۽ شهر خاموش ٿي ويو‪ ،‬جڏهن انهن عتلياه کي تلوار سان ماريو هو‪.‬‬ ‫باب ‪24‬‬ ‫‪1‬يوآش ست سالن جو هو جڏهن هن حڪومت شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ چاليهه سال حڪومت ڪئي ‪.‬سندس ما اِ جو نالو به ضبياه هو‬ ‫جيڪا بيرشبا جي هئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ يوآش يهويدع ڪاهن جي سڄي زندگي اهو ئي ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪.‬‬ ‫‪3‬۽ يهويدع کيس ٻہ زالون ڏنيون؛ ۽ کيس پٽ ۽ ڌيئرون پيدا ٿيون‪.‬‬ ‫پوِ اهو ٿيو ته يوآش جو ارادو هو ته خداوند جي گهر جي مرمت ڪري‪.‬‬ ‫‪4‬۽ ان کان ء‬ ‫‪5‬۽ هن ڪاهنن ۽ لوين کي گڏ ڪيو ۽ انهن کي چيو ته‪ ،‬يهوداه جي شهرن ڏانهن وڃو ۽ سڀني اسرائيلين کان سال بہ سال پنهنجي خدا جي‬ ‫لِ پئسا گڏ ڪريو‪ ،‬۽ ڏسو ته توهان ڪم کي جلدي ڪريو ‪.‬پر لوين ان ۾ جلدي نه ڪئي‪.‬‬ ‫گهر جي مرمت ء‬ ‫لِ ڇو نہ‬ ‫‪6‬۽ بادشاهہ سردار يهويادع کي سڏايو ۽ کيس چيو تہ ”تو ليوين کان يهوداه ۽ يروشلم مان گڏ ڪيل رقم شاهدي جي خيمي ء‬ ‫گهرائي؟“‬ ‫‪7‬ڇاڪاڻ ته عثلياه جي پٽن‪ ،‬انهي ءِ بڇڙي عورت‪ ،‬خدا جي گهر کي ڀڃي ڇڏيو هو؛ ۽ خداوند جي گهر جون سڀ وقف ڪيل شيون به انهن‬ ‫لِ وقف ڪيون هيون‪.‬‬ ‫بعل جي ء‬ ‫‪8‬۽ بادشاهہ جي حڪم تي انهن هڪ صندوق ٺاهيو ۽ ان کي خداوند جي گهر جي دروازي تي ٻاهر رکيو‪.‬‬ ‫موسي بيابان ۾ اسرائيل تي رکيو هو‪.‬‬ ‫‪9‬۽ انهن يهوداه ۽ يروشلم ۾ اعلن ڪيو تہ خداوند وٽ اهو جمع آڻيو جيڪو خدا جي ٻانهي‬ ‫ي‬ ‫‪10‬۽ سڀ سردار ۽ سڀ ماڻهو خوش ٿيا‪ ،‬۽ اندر آندا ۽ صندوق ۾ وڌا‪ ،‬جيستائين اهي ختم نه ٿيا‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ اهو ٿيو ته جڏهن صندوق کي ليوين جي هٿان بادشاهه جي آفيس ۾ آندو ويو‪ ،‬۽ جڏهن انهن ڏٺو ته ان ۾ گهڻو پئسو هو‪ ،‬تڏهن‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي کڻي ويا ‪.‬انهن‬ ‫بادشاهه جو منشي ۽ سردار ڪاهن جو آفيسر آيا ۽ صندوق کي خالي ڪيو‪ ،‬۽ ان کي کڻي ويا‪ ،‬۽ ان کي ٻيهر پنهنجي ء‬ ‫ڏينهن ڏينهن ائين ڪيو‪ ،‬۽ گهڻو پئسو گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫لِ سنگ‬ ‫مرمت‬ ‫جي‬ ‫گهر‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫۽‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫ڪندا‬ ‫ڪم‬ ‫جو‬ ‫خدمت‬ ‫جي‬ ‫گهر‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫جيڪي‬ ‫‪12‬۽ بادشاه ۽ يهويدع اهو انهن کي ڏنو‬ ‫ء‬ ‫تراش ۽ ڪاريگر رکيا‪ ،‬۽ انهن کي پڻ جيڪي لوه ۽ پيتل ٺاهيندا هئا تہ جيئن خداوند جي گهر جي مرمت ڪن‪.‬‬ ‫‪13‬تنهنڪري ڪاريگر ڪم ڪيو‪ ،‬۽ انهن جي طرفان ڪم پورو ٿيو‪ ،‬۽ انهن خدا جي گهر کي سندس حالت ۾ رکيو‪ ،‬۽ ان کي مضبوط‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫لِ برتن‬ ‫‪14‬۽ جڏهن اهي اهو مڪمل ڪري چڪا‪ ،‬ته اهي باقي پئسا بادشاهه ۽ يهويدع جي اڳيان کڻي آيا‪ ،‬جنهن مان خداوند جي گهر ء‬ ‫لِ برتن‪ ،‬چمچا‪ ،‬۽ سون ۽ چاندي جا برتن ‪.‬۽ اهي يهويدع جي سڄي زندگي خداوند جي‬ ‫ٺاهيا ويا هئا‪ ،‬يعني خدمت ڪرڻ ۽ نذرانو ڏيڻ ء‬ ‫گهر ۾ هميشه ساڙڻ واريون قربانيون پيش ڪندا رهيا‪.‬‬ ‫‪15‬پر يهويدع پوڙهو ٿي ويو‪ ،‬۽ جڏهن هو مري ويو ته پوري عمر جو هو؛ جڏهن هو مري ويو ته هڪ سو ٽيهه سال جو هو‪.‬‬ ‫لِ نيڪي ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪16‬۽ انهن کيس دائود جي شهر ۾ بادشاهن سان گڏ دفن ڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن اسرائيل ۾ خدا ۽ سندس گهر جي ء‬ ‫‪.‬پوِ بادشاهه انهن جي ڳالهه ٻڌي‪.‬‬ ‫پوِ يهوداه جا سردار آيا ۽ بادشاهه کي سجدو ڪيو ء‬ ‫‪17‬يهويدع جي وفات کان ء‬ ‫‪18‬۽ انهن پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا جي گهر کي ڇڏي ڏنو ۽ عياشين ۽ بتن جي پوڄا ڪئي ‪:‬۽ انهن جي هن گناهه جي ڪري يهوداه ۽‬ ‫يروشلم تي غضب نازل ٿيو‪.‬‬ ‫‪19‬پر هن انهن ڏانهن نبي موڪليا تہ انهن کي خداوند ڏانهن موٽائي آڻين؛ ۽ انهن انهن جي خلف شاهدي ڏني‪ ،‬پر انهن ڪن نہ ڏنو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ خدا جو روح يهويدع جي پٽ زڪريا تي نازل ٿيو‪ ،‬جيڪو ماڻهن جي مٿان بيٺو هو‪ ،‬۽ انهن کي چيو ته‪ ،‬خدا چوي ٿو ته توهان‬ ‫خداوند جي حڪمن جي ڀڃڪڙي ڇو ڪندا آهيو‪ ،‬جو توهان ڪامياب نه ٿي سگهو؟ ڇاڪاڻ ته توهان خداوند کي ڇڏي ڏنو آهي‪ ،‬هن به‬ ‫توهان کي ڇڏي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪21‬۽ انهن سندس خلف سازش ڪئي ۽ بادشاهه جي حڪم سان خداوند جي گهر جي صحن ۾ کيس سنگسار ڪيو‪.‬‬ ‫‪22‬اهڙي ءِ طرح يوآش بادشاهه کي سندس پي اِ يهويدع جي ڪيل مهرباني ياد نه رهي‪ ،‬پر سندس پٽ کي ماري ڇڏيو ‪.‬۽ جڏهن هو مري‬ ‫ويو‪ ،‬تڏهن هن چيو ته‪” ،‬خداوند ان کي ڏس ۽ ان جو حساب وٺ“‪.‬‬ ‫‪23‬۽ سال جي آخر ۾ اهو ٿيو ته شام جو لشڪر هن تي چڙهائي ڪئي ‪:‬۽ اهي يهوداه ۽ يروشلم ۾ آيا‪ ،‬۽ ماڻهن جي سڀني سردارن کي‬ ‫ماڻهن مان تباهه ڪيو‪ ،‬۽ انهن مان سڀ مال غنيمت دمشق جي بادشاهه ڏانهن موڪليائون‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫⁠تہ‬

‫‪24‬ڇاڪاڻ ⁠تہ شام جي لشڪر ماڻهن جي هڪ ننڍڙي ٽولي سان آيو‪ ،‬۽ خداوند هڪ تمام وڏو لشڪر انهن جي هٿ ۾ ڏنو‪ ،‬ڇاڪاڻ‬ ‫انهن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خداوند خدا کي ڇڏي ڏنو هو ‪.‬تنهنڪري انهن يوآش تي سزا لڳو ڪئي‪.‬‬ ‫‪25‬۽ جڏهن اهي هن کان هليا ويا‪( ،‬ڇاڪاڻ ته انهن هن کي وڏين بيمارين ۾ ڇڏيو‪) ،‬هن جي پنهنجن نوڪرن يهويدع پادري جي پٽن جي‬ ‫خون جي ڪري هن جي خلف سازش ڪئي‪ ،‬۽ هن کي سندس بستري تي قتل ڪيو‪ ،‬۽ هو مري ويو ‪:‬۽ انهن کيس دائود جي شهر ۾ دفن‬ ‫ڪيو‪ ،‬پر انهن کيس بادشاهن جي قبرن ۾ دفن نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ اهي اهي آهن جن سندس خلف سازش ڪئي ‪:‬عموني عورت شمعث جو پٽ زباد ۽ موآبي عورت شمرث جو پٽ يهوزباد‪.‬‬ ‫‪27‬هاڻي سندس پٽن جي باري ۾‪ ،‬۽ سندس مٿان رکيل بارن جي وڏي ڳالهه‪ ،‬۽ خدا جي گهر جي مرمت‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي بادشاهن جي ڪتاب‬ ‫جاِ تي بادشاهي ڪئي‪.‬‬ ‫جي تاريخ ۾ لکيل آهن ‪.‬۽ سندس پٽ امصياه سندس ء‬ ‫باب ‪25‬‬ ‫‪1‬امصياه پنجويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ اوڻٽيهه سال حڪومت ڪئي ‪.‬۽ سندس ما اِ جو‬ ‫نالو يروشلم جي يهوعدان هو‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪ ،‬پر مڪمل دل سان نه‪.‬‬ ‫‪3‬هاڻي اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن هن جي بادشاهي قائم ٿي‪ ،‬ته هن پنهنجن نوڪرن کي قتل ڪيو جن سندس پي اِ بادشاهه کي قتل ڪيو هو‪.‬‬ ‫لِ نہ مرندا‪ ،‬۽‬ ‫‪4‬پر هن انهن جي ٻارن کي قتل نہ ڪيو‪ ،‬پر جيئن‬ ‫موسي جي ڪتاب ۾ لکيل آهي‪ ،‬جتي خداوند حڪم ڏنو هو تہ‪ ،‬پي اِ ٻارن ء‬ ‫ي‬ ‫لِ مرندو‪.‬‬ ‫لِ مرندا‪ ،‬پر هر ڪو پنهنجي گناهہ ء‬ ‫نڪي ٻار پي اِ پي اِ ء‬ ‫‪5‬وڌيڪ امصياه يهودا کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي هزارين تي سردار ۽ سئو تي سردار مقرر ڪيو‪ ،‬انهن جي ابن ڏاڏن جي گهرانن جي‬ ‫مطابق‪ ،‬سڄي يهودا ۽ بنيامين ۾ ‪:‬۽ هن انهن کي ويهن سالن ۽ ان کان مٿي جي عمر وارن مان ڳڻيو‪ ،‬۽ انهن کي ٽي لک چونڊيل ماڻهو مليا‪،‬‬ ‫جيڪي جنگ ۾ وڃڻ جي قابل هئا‪ ،‬جيڪي نيزي ۽ ڍال کڻي سگهن ٿا‪.‬‬ ‫‪6‬هن بني اسرائيل مان هڪ لک طاقتور سپاهين کي هڪ سؤ تولن چاندي ءِ جي عيوض نوڪري تي رکيو‪.‬‬ ‫‪7‬پر خدا جو هڪڙو ماڻهو هن وٽ آيو ۽ چيائين تہ ”اي بادشاهہ‪ ،‬اسرائيل جي لشڪر کي پاڻ سان گڏ نہ وڃڻ ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند‬ ‫اسرائيل سان‪ ،‬يعني سڀني افرائيم جي اولد سان گڏ نہ آهي‪.‬‬ ‫لِ مضبوط رهو ‪:‬خدا توکي دشمن جي اڳيان ڪيرائي ڇڏيندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خدا کي‬ ‫‪8‬پر جيڪڏهن تون وڃڻ چاهين ٿو ته اهو ڪر‪ ،‬جنگ ء‬ ‫مدد ڪرڻ ۽ ڪيرائڻ جي طاقت آهي‪.‬‬ ‫‪9‬۽ امصياه خدا جي ماڻهو ءِ کي چيو تہ ”پر اسان انهن سو ٽئلنٽن جو ڇا ڪنداسين جيڪي مون اسرائيل جي لشڪر کي ڏنا آهن؟ “۽ خدا‬ ‫جي ماڻهو ءِ جواب ڏنو تہ ”خداوند اوهان کي هن کان گهڻو وڌيڪ ڏئي سگهي ٿو“‪.‬‬ ‫لِ الڳ ڪيو ‪:‬تنهن ڪري انهن جو غضب‬ ‫‪10‬پوِ امصياه انهن کي‪ ،‬يعني‪ ،‬فوج جيڪا هن وٽ افرائيم مان آئي هئي‪ ،‬واپس گهر وڃڻ ء‬ ‫ء‬ ‫يهوداه تي تمام گهڻو ڀڙڪيو‪ ،‬۽ اهي وڏي غضب ۾ گهر موٽي ويا‪.‬‬ ‫‪11‬۽ امصياه پاڻ کي مضبوط ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي ماڻهن کي وٺي ويو‪ ،‬۽ لوڻ جي وادي ڏانهن ويو‪ ،‬۽ سعير جي ٻارن مان ڏهه هزار کي‬ ‫ماريو‪.‬‬ ‫‪12‬۽ باقي ڏهه هزار جيئرا بچيا‪ ،‬جيڪي يهودا جا ماڻهو قيدي کڻي ويا‪ ،‬۽ انهن کي پٿر جي چوٽي ءِ تي کڻي آيا‪ ،‬۽ انهن کي پٿر جي چوٽي ءِ‬ ‫تان هيٺ اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬ته اهي سڀ ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪13‬پر فوج جا سپاهي جن کي امصياه واپس موڪليو هو ته اهي ساڻس جنگ ۾ نه وڃن‪ ،‬اهي يهوداه جي شهرن تي ڪري پيا‪ ،‬سامريه کان‬ ‫بيت هورون تائين‪ ،‬۽ انهن مان ٽي هزار کي ماريو‪ ،‬۽ گهڻو مال ڦري ويا‪.‬‬ ‫‪14‬پوِ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن امصياه ادومين جي قتل کان موٽي آيو‪ ،‬تڏهن هن سعير جي اولد جا ديوتا کڻي آيا‪ ،‬۽ انهن کي پنهنجا ديوتا مقرر‬ ‫ء‬ ‫ڪيو‪ ،‬۽ انهن جي اڳيان سجدو ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي بخور ٻاريو‪.‬‬ ‫‪15‬تنهنڪري خداوند جو غضب امصياه تي ڀڙڪيو‪ ،‬۽ هن هڪ نبي موڪليو‪ ،‬جنهن کيس چيو تہ ”تون ماڻهن جي ديوتائن جي ڳول ڇو‬ ‫ڪئي آهين‪ ،‬جيڪي پنهنجن ماڻهن کي تنهنجي هٿ کان بچائي نہ سگهيا؟“‬ ‫‪16‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن هو ساڻس ڳالهائي رهيو هو‪ ،‬ته بادشاهه کيس چيو‪" ،‬ڇا تون بادشاهه جي صلحڪار مان ٺهيل آهين؟ روڪيو؛ توکي‬ ‫"پوِ نبي خاموش رهيو‪ ،‬۽ چيو‪" ،‬مون کي خبر آهي ته خدا توکي تباهه ڪرڻ جو ارادو ڪيو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تو اهو‬ ‫ڇو ماريو وڃي؟‬ ‫ء‬ ‫ڪيو آهي‪ ،‬۽ منهنجي صلح نه ٻڌي آهي"‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ يهوداه جي بادشاه امصياه صلح ڪئي ۽ اسرائيل جي بادشاهہ ياهو جي پٽ يهوآخز جي پٽ يوآش ڏانهن موڪليو تہ ”اچو تہ‬ ‫ء‬ ‫هڪ ٻئي کي امنهن ۾ ڏسون“‪.‬‬ ‫‪18‬۽ اسرائيل جي بادشاهه يوآش يهوداه جي بادشاهه امصياه ڏانهن موڪليو ته‪ ،‬لبنان ۾ رهندڙ هڪ ڪڪڙ لبنان ۾ موجود ديودار ڏانهن‬ ‫موڪليو ته‪ ،‬پنهنجي ڌي ءِ کي منهنجي پٽ سان شادي ڪر ‪.‬۽ هڪ جهنگلي جانور جيڪو لبنان ۾ هو‪ ،‬اتان لنگهيو ۽ ان ڪڪڙ کي لتاڙي‬ ‫ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ توکي بلند ڪري ٿو ‪:‬هاڻي گهر ۾ رهہ ‪.‬تون‬ ‫‪19‬تون چوين ٿو تہ‪ ،‬ڏس‪ ،‬تو ادومين کي شڪست ڏني آهي؛ ۽ تنهنجو دل فخر ڪرڻ ء‬ ‫پنهنجي نقصان ۾ ڇو دخل ڏئين ٿو تہ تون ۽ يهوداه پاڻ ڪري پئو؟‬ ‫‪20‬پر امصياه ٻڌڻ نه چاهيو؛ ڇاڪاڻ ته اهو خدا جي طرفان آيو هو‪ ،‬ته جيئن هو انهن کي انهن جي دشمنن جي هٿ ۾ ڏئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫اهي ادوم جي ديوتائن جي ڳول ۾ هئا‪.‬‬ ‫‪21‬تنهنڪري اسرائيل جو بادشاهہ يوآش مٿي چڙهي ويو؛ ۽ انهن هڪ ٻئي کي آمهون سامهون ڏٺو‪ ،‬هو ۽ يهوداه جو بادشاهہ امصياه‪،‬‬ ‫بيت شمس ۾‪ ،‬جيڪو يهوداه جو آهي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ يهوداه کي اسرائيل جي اڳيان شڪست ڏني وئي‪ ،‬۽ اهي هر هڪ پنهنجي خيمي ڏانهن ڀڄي ويا‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪23‬۽ اسرائيل جي بادشاهہ يوآش يهوداه جي بادشاهہ امصياه کي‪ ،‬جيڪو يوآش جو پٽ ۽ يهوآخز جو پٽ هو‪ ،‬بيت شمس ۾ گرفتار ڪيو ۽‬ ‫کيس يروشلم ۾ وٺي آيو ۽ يروشلم جي ڀت کي افرائيم جي دروازي کان ڪنڊ جي دروازي تائين چار سؤ هٿ ڊاهيو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ هن سڀ سون‪ ،‬چاندي ۽ سڀ برتن جيڪي خدا جي گهر ۾ عوبيد ادوم سان مليا هئا‪ ،‬۽ بادشاهه جي گهر جا خزانا‪ ،‬يرغمال پڻ کڻي‬ ‫ويا ۽ سامريہ ڏانهن موٽي آيا‪.‬‬ ‫پوِ پندرهن سال جيئرو رهيو‪.‬‬ ‫کان‬ ‫وفات‬ ‫جي‬ ‫يوآش‬ ‫پٽ‬ ‫جي‬ ‫يهوآخز‬ ‫بادشاهه‬ ‫جي‬ ‫اسرائيل‬ ‫امصياه‬ ‫پٽ‬ ‫جو‬ ‫يوآش‬ ‫‪25‬۽ يهوداه جي بادشاهه‬ ‫ء‬ ‫‪26‬هاڻي امصياه جا باقي ڪم‪ ،‬پهرين ۽ آخري‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي يهوداه ۽ اسرائيل جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟‬ ‫‪27‬پوِ جڏهن امصياه خداوند جي پيروي ڪرڻ کان ڦري ويو ته انهن يروشلم ۾ سندس خلف سازش ڪئي؛ ۽ هو لڪيش ڏانهن ڀڄي ويو ‪:‬‬ ‫ء‬ ‫پر انهن سندس پٺيان لڪيش ڏانهن ماڻهو موڪليا ۽ اتي کيس قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ انهن کيس گهوڙن تي سوار ڪيو‪ ،‬۽ يهوداه جي شهر ۾ سندس ابن ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو‪.‬‬ ‫باب ‪26‬‬ ‫جاِ تي کيس بادشاهه بڻايو‪.‬‬ ‫عزياه کي‪ ،‬جيڪو سورهن سالن جو هو‪ ،‬ورتو ۽ سندس پي اِ امصياه جي ء‬ ‫‪1‬پوِ يهوداه جي سڀني ماڻهن ا‬ ‫ء‬ ‫پوِ جڏهن بادشاهه پنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪.‬‬ ‫کان‬ ‫ان‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫بحال‬ ‫ڏانهن‬ ‫يهوداه‬ ‫کي‬ ‫ان‬ ‫۽‬ ‫ڪيو‪،‬‬ ‫تعمير‬ ‫ايلوت‬ ‫‪2‬هن‬ ‫ء‬ ‫عزياه جڏهن حڪومت ڪرڻ لڳو ته سندس عمر سورهن سال هئي ۽ هن يروشلم ۾ ٻاونجاه سال حڪومت ڪئي ‪.‬سندس ما اِ جو نالو‬ ‫‪ 3‬ا‬ ‫يڪولياه هو جيڪا يروشلم جي هئي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪ ،‬جيئن سندس پي اِ امصياه ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هو زڪريا جي ڏينهن ۾ خدا جي ڳول ڪندو رهيو‪ ،‬جيڪو خدا جي رويا ۾ سمجه رکندڙ هو ‪:‬۽ جيستائين هو خداوند جي ڳول ڪندو‬ ‫رهيو‪ ،‬خدا کيس ڪامياب ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هو ٻاهر نڪتو ۽ فلستين سان جنگ ڪئي‪ ،‬۽ گت جي ڀت‪ ،‬يبنه جي ڀت ۽ اشدود جي ڀت کي ڊاهي ڇڏيو‪ ،‬۽ اشدود جي چوڌاري ۽‬ ‫فلستين جي وچ ۾ شهر ٺاهيا‪.‬‬ ‫‪7‬۽ خدا کيس فلستين ۽ عربن جي خلف جيڪي جربعل ۾ رهندا هئا ۽ محونين جي خلف مدد ڪئي‪.‬‬ ‫عزياه کي تحفا ڏنا ‪:‬۽ سندس نالو مصر جي داخل ٿيڻ تائين پکڙجي ويو؛ ڇاڪاڻ ته هن پاڻ کي تمام گهڻو مضبوط ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ عمونين ا‬ ‫عزياه يروشلم ۾ ڪنڊ جي دروازي تي‪ ،‬وادي جي دروازي تي‪ ،‬۽ ڀت جي موڙ تي برج تعمير ڪيا‪ ،‬۽ انهن کي مضبوط‬ ‫‪9‬ان کان علوه ا‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هن ريگستان ۾ برج ٺاهيا‪ ،‬۽ ڪيترائي کوهه کوٽيا ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن وٽ گهڻا ڍور هئا‪ ،‬ٻنهي هيٺان ملڪ ۾ ۽ ميدانن ۾ ‪:‬هاري پڻ‪ ،‬۽‬ ‫انگورن جي باغبان جبلن ۾ ۽ ڪرمل ۾ ‪:‬ڇاڪاڻ ته هو زراعت کي پسند ڪندو هو‪.‬‬ ‫لِ نڪتا‪ ،‬انهن جي حساب جي تعداد‬ ‫‪11‬ان کان علوه ا‬ ‫عزياه وٽ جنگي ماڻهن جو لشڪر هو‪ ،‬جيڪي لشڪر جي ٽوليون ڪري جنگ ء‬ ‫مطابق‪ ،‬جيئيل منشي ۽ معسياه حاڪم جي هٿان‪ ،‬حنانياه جي هٿ هيٺ‪ ،‬جيڪو بادشاهہ جي سردارن مان هڪڙو هو‪.‬‬ ‫‪12‬طاقتور بهادر مردن جي خاندانن جي سردارن جو ڪال تعداد ٻہ هزار ڇهه سئو هو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انهن جي هٿ هيٺ ٽي لک ست هزار پنج سؤ فوج هئي‪ ،‬جيڪا وڏي طاقت سان جنگ ڪري رهي هئي ته جيئن دشمن جي خلف‬ ‫بادشاهه جي مدد ڪري سگهي‪.‬‬ ‫لِ غليل تيار ڪيا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ ا‬ ‫لِ ڍالون‪ ،‬نيزا‪ ،‬ٽوپ‪ ،‬زنجير‪ ،‬ڪمان ۽ پٿر اڇلئڻ ء‬ ‫عزياه سڄي لشڪر ء‬ ‫لِ ‪.‬۽ سندس نالو پري‬ ‫هلئڻ‬ ‫پٿر‬ ‫وڏا‬ ‫۽‬ ‫تير‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫تي‬ ‫ڀتين‬ ‫۽‬ ‫برجن‬ ‫جيڪي‬ ‫ٺاهيا‪،‬‬ ‫انجن‬ ‫ڪيل‬ ‫ايجاد‬ ‫پاران‬ ‫ماڻهن‬ ‫چالڪ‬ ‫۾‪،‬‬ ‫يروشلم‬ ‫هن‬ ‫‪15‬۽‬ ‫ء‬ ‫پري تائين پکڙجي ويو؛ ڇاڪاڻ ته هن کي شاندار طور تي مدد ڪئي وئي‪ ،‬جيستائين هو مضبوط نه ٿيو‪.‬‬ ‫‪16‬پر جڏهن هو طاقتور ٿيو‪ ،‬تڏهن سندس دل تباهي ءِ ڏانهن وڌي وئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي خداوند خدا جي خلف نافرماني ڪئي‪ ،‬۽‬ ‫خداوند جي مندر ۾ ويو ته جيئن بخور جي قربانگاهه تي بخور ٻاري‪.‬‬ ‫‪17‬۽ عزرياه ڪاهن سندس پٺيان اندر ويو ۽ ساڻس گڏ خداوند جا اسي ڪاهن‪ ،‬جيڪي بهادر ماڻهو هئا‪.‬‬ ‫عزياه‪ ،‬اهو توکي نه گهرجي ته خداوند جي اڳيان بخور ٻارين‪ ،‬پر هارون‬ ‫عزياه بادشاهه جي مخالفت ڪئي ۽ کيس چيو ته‪ ” ،‬ا‬ ‫‪18‬۽ انهن ا‬ ‫جاِ مان نڪري وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته تو گناهه ڪيو آهي ‪.‬۽ نه ئي‬ ‫لِ پاڪ ڪيا ويا آهن ‪.‬مقدس ء‬ ‫جي پٽن جي پادرين کي‪ ،‬جيڪي بخور ٻارڻ ء‬ ‫خداوند خدا کان تنهنجي عزت ٿيندي“‪.‬‬ ‫لِ خوشبودار هو ‪:‬۽ جڏهن هو پادرين تي ڪاوڙيل هو‪ ،‬تڏهن سندس پيشاني ءِ‬ ‫‪19‬پوِ ا‬ ‫عزياه ڪاوڙجي پيو‪ ،‬۽ سندس هٿ ۾ بخور ساڙڻ ء‬ ‫ء‬ ‫تي ڪوڙ جو مرض به خداوند جي گهر ۾ پادرين جي سامهون‪ ،‬بخور جي قربانگاهه جي ڀرسان کان اڀري آيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ عزرياه سردار ڪاهن ۽ سڀني ڪاهنن هن ڏانهن نهاريو‪ ،‬۽ ڏٺائين تہ سندس پيشاني ءِ تي ڪوڙهہ هئي‪ ،‬۽ انهن کيس اتان ڌڪي‬ ‫ڪڍيو؛ هائو‪ ،‬پاڻ به جلدي ۾ نڪري ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند کيس مار ڏني هئي‪.‬‬ ‫عزياه بادشاهه پنهنجي مرڻ تائين ڪوڙهي جو مريض رهيو‪ ،‬۽ هڪ الڳ گهر ۾ رهندو هو‪ ،‬هڪ ڪوڙهي جو مريض هو؛‬ ‫‪21‬۽ ا‬ ‫ڇاڪاڻ ته هو خداوند جي گهر کان ڪٽيل هو ‪:‬۽ سندس پٽ يوتام بادشاهه جي گهر تي هو‪ ،‬۽ ملڪ جي ماڻهن جو انصاف ڪندو هو‪.‬‬ ‫عزياه جا باقي ڪم‪ ،‬پهرين ۽ آخر ۾‪ ،‬آموص جي پٽ يسعياه نبي لکيا‪.‬‬ ‫‪22‬هاڻي ا‬ ‫عزياه پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪ ،‬۽ انهن کيس سندس ابن ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو‪ ،‬جيڪو بادشاهن جو دفن ٿيل ميدان ۾ هو؛‬ ‫‪23‬پوِ ا‬ ‫ء‬ ‫جاِ تي بادشاه ٿيو‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن چيو تہ‪ ،‬اهو ڪوڙهہ جو مريض آهي ‪:‬۽ سندس پٽ يوتام سندس ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫باب ‪27‬‬ ‫‪1‬يوتام پنجويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ سورهن سال حڪومت ڪئي ‪.‬سندس ما اِ جو نالو‬ ‫به يروشاه هو‪ ،‬جيڪا صدوق جي ڌي ءِ هئي‪.‬‬ ‫عزياه ڪيو هو ‪:‬پر هو خداوند جي مندر ۾ داخل نه ٿيو ‪.‬۽ ماڻهو‬ ‫ِ‬ ‫پي‬ ‫سندس‬ ‫جيئن‬ ‫هو‪،‬‬ ‫صحيح‬ ‫‪2‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾‬ ‫ا ا‬ ‫اڃا تائين فساد ڪندا رهيا‪.‬‬ ‫‪3‬هن خداوند جي گهر جو مٿاهون دروازو ٺاهيو‪ ،‬۽ اوفل جي ڀت تي هن گهڻو ڪجهه ٺاهيو‪.‬‬ ‫‪4‬ان کان علوه‪ ،‬هن يهوداه جي جبلن ۾ شهر تعمير ڪيا‪ ،‬۽ ٻيلن ۾ قلعا ۽ برج تعمير ڪيا‪.‬‬ ‫‪5‬هن عمونين جي بادشاهه سان به وڙهيو‪ ،‬۽ انهن تي غالب آيو ‪.‬۽ عمونين ان سال کيس هڪ سؤ تول چاندي‪ ،‬ڏهه هزار ماڻ ڪڻڪ ۽‬ ‫ڏهه هزار ءجو ڏني ‪.‬ٻئي ۽ ٽئين سال به عمونين ان کي ايترو ئي ڏنو‪.‬‬ ‫‪6‬تنهنڪري يوتام طاقتور ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن پنهنجي خداوند خدا جي اڳيان پنهنجون راهون تيار ڪيون‪.‬‬ ‫‪7‬هاڻي يوٿم جا باقي ڪم‪ ،‬۽ سندس سڀ جنگيون ۽ سندس طريقا‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي اسرائيل ۽ يهوداه جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫‪8‬جڏهن هو راڄ ڪرڻ لڳو ته پنجويهن سالن جو هو ۽ يروشلم ۾ سورهن سال حڪومت ڪيائين‪.‬‬ ‫جاِ تي بادشاهي ڪئي‪.‬‬ ‫سندس‬ ‫آحز‬ ‫‪9‬۽ يوتام پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪ ،‬۽ انهن کيس دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو ‪:‬۽ سندس پٽ‬ ‫ء‬ ‫باب ‪28‬‬ ‫‪1‬آحز ويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ سورهن سال حڪومت ڪئي ‪:‬پر هن اهو نه ڪيو‬ ‫جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪ ،‬جيئن هن جي پي اِ دائود ڪيو هو‪:‬‬ ‫لِ پگهريل تصويرون پڻ ٺاهيون‪.‬‬ ‫‪2‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هو بني اسرائيل جي بادشاهن جي طريقن تي هليو‪ ،‬۽ بعل جي ء‬ ‫‪3‬ان کان علوه‪ ،‬هن بن هنوم جي وادي ۾ بخور ساڙيو ۽ پنهنجي ٻارن کي باهه ۾ ساڙيو‪ ،‬انهن قومن جي نفرت انگيز ڪمن جي پيروي‬ ‫ڪندي جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو‪.‬‬ ‫‪4‬هن بلند هنڌن تي‪ ،‬ٽڪرين تي‪ ،‬۽ هر سائي وڻ هيٺان قرباني ڪئي ۽ بخور ساڙيو‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري خداوند سندس خدا کيس شام جي بادشاه جي هٿ ۾ ڏنو؛ ۽ انهن کيس ماريو‪ ،‬۽ پنهنجي گهڻي ميڙ کي قيد ڪري دمشق ڏانهن‬ ‫وٺي آيا ‪.‬۽ کيس اسرائيل جي بادشاه جي هٿ ۾ پڻ ڏنو ويو‪ ،‬جنهن کيس وڏي قتل عام سان ماريو‪.‬‬ ‫‪6‬ڇاڪاڻ ته رملياه جي پٽ فءقءح هڪ ئي ڏينهن ۾ يهودا ۾ هڪ لک ويهه هزار ماڻهن کي ماري ڇڏيو‪ ،‬جيڪي سڀ بهادر ماڻهو هئا‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجن ابن ڏاڏن جي خدا خداوند کي ڇڏي ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪7‬۽ ءزڪري‪ ،‬جيڪو افرائيم جو هڪ طاقتور ماڻهو هو‪ ،‬بادشاهه جي پٽ معسياه کي‪ ،‬۽ گهر جي گورنر عزريقام کي ۽ بادشاهه جي ٻئي‬ ‫پاسي الکانه کي ماري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ بني اسرائيل پنهنجن ڀائرن مان ٻه لک‪ ،‬عورتون‪ ،‬پٽ ۽ ڌيئرون قيد ڪري کڻي ويا‪ ،‬۽ انهن کان گهڻو مال به کڻي ويا‪ ،‬۽ مال غنيمت‬ ‫سامريه ڏانهن کڻي آيا‪.‬‬ ‫‪9‬پر اتي خداوند جو هڪڙو نبي هو‪ ،‬جنهن جو نالو عودد هو ‪.‬۽ هو سامريہ ڏانهن ايندڙ لشڪر جي اڳيان نڪري ويو ۽ انهن کي چيائين‬ ‫تہ ”ڏسو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهان جي ابن ڏاڏن جو خداوند خدا يهوداه تي غضبناک هو‪ ،‬تنهنڪري هن انهن کي اوهان جي هٿ ۾ ڏنو آهي‪ ،‬۽‬ ‫اوهان انهن کي اهڙي غضب ۾ ماري ڇڏيو آهي جيڪو آسمان تائين پهچي ٿو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ هاڻي توهان جو ارادو آهي ته يهوداه ۽ يروشلم جي ماڻهن کي پنهنجن غلمن ۽ ٻانهين جي حيثيت ۾ رکو‪ ،‬پر ڇا توهان سان گڏ‪،‬‬ ‫توهان سان گڏ‪ ،‬خداوند توهان جي خدا جي خلف گناهه نه آهن؟‬ ‫ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪11‬تنهنڪري هاڻي منهنجي ڳالهہ ٻڌو ۽ انهن قيدين کي واپس موڪليو‪ ،‬جن کي اوهان پنهنجن ڀائرن مان قيد ڪيو آهي‪،‬‬ ‫ء‬ ‫خداوند جو سخت غضب اوهان تي آهي‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ افرائيم جي اولد مان ڪجه سردار‪ ،‬عزرياه پٽ يوحنان‪ ،‬برخيا پٽ مشيلموته‪ ،‬يحزقيا پٽ شلوم‪ ،‬۽ عماسا پٽ هدلئي‪ ،‬جنگ کان‬ ‫ء‬ ‫ايندڙن جي خلف اٿي بيٺا‪.‬‬ ‫‪13‬۽ انهن کي چيو تہ‪ ،‬اوهين قيدين کي هتي نہ آڻيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان اڳ ۾ ئي خداوند جي خلف گناهہ ڪيو آهي‪ ،‬اوهين اسان جي‬ ‫گناهن ۽ اسان جي ڏوهہ ۾ وڌيڪ اضافو ڪرڻ جو ارادو رکو ٿا ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان جو ڏوهہ وڏو آهي‪ ،‬۽ اسرائيل تي سخت غضب آهي‪.‬‬ ‫‪14‬تنهنڪري هٿياربند ماڻهن قيدين ۽ مال غنيمت کي سردارن ۽ سڄي جماعت جي اڳيان ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ اهي ماڻهو جن جا نال ٻڌايا ويا هئا‪ ،‬ااٿيا ۽ قيدين کي کڻي ويا‪ ،‬۽ لاوٽ سان سڀني ننگن کي ڪپڙا پهرايا‪ ،‬۽ انهن کي ڪپڙا پهرايا‪ ،‬۽‬ ‫ء‬ ‫لِ ڏنائين‪ ،‬۽ انهن تي تيل لڳايو‪ ،‬۽ انهن مان سڀني ڪمزورن کي گڏهن تي کڻي ويا‪ ،‬۽ انهن کي‬ ‫پيئڻ‬ ‫۽‬ ‫کائڻ‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫۽‬ ‫پارايا‪،‬‬ ‫تا‬ ‫ج‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫ء‬ ‫ا‬ ‫پوِ اهي سامريه ڏانهن موٽي ويا‪.‬‬ ‫کجي ءِ جي وڻن جي شهر يريحو ڏانهن پنهنجن ڀائرن وٽ وٺي ويا‪ ،‬ء‬ ‫لِ موڪليو‪.‬‬ ‫‪16‬انهي ءِ وقت بادشاهه آحز اشوريه جي بادشاهن کي مدد ء‬ ‫‪17‬ڇاڪاڻ ته ادومي وري آيا هئا ۽ يهوداه تي حملو ڪيو هو‪ ،‬۽ قيدي کڻي ويا هئا‪.‬‬ ‫‪18‬فلستين پڻ هيٺاهين جي علئقن ۽ يهوداه جي ڏکڻ جي شهرن تي حملو ڪيو هو ۽ بيت شمس‪ ،‬اجالون‪ ،‬گديروت‪ ،‬شوخو ۽ ان جي ڳوٺن‬ ‫تي قبضو ڪيو هو‪ ،‬تمنا ۽ ان جي ڳوٺن تي‪ ،‬جمزو ۽ ان جي ڳوٺن تي به قبضو ڪيو هو‪ ،‬۽ اهي اتي رهڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪19‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند اسرائيل جي بادشاهه آحز جي ڪري يهوداه کي هيٺ لٿو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ هن يهوداه کي ننگو ڪيو ۽ خداوند جي‬ ‫خلف سخت گناه ڪيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ اسور جو بادشاهه تءگلت پلنسر هن وٽ آيو‪ ،‬۽ هن کي تنگ ڪيو‪ ،‬پر هن کي مضبوط نه ڪيو‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪21‬ڇاڪاڻ ته آحز خداوند جي گهر مان‪ ،‬بادشاه جي گهر مان ۽ سردارن مان ڪجهہ ڪڍي اسور جي بادشاه کي ڏنو‪ ،‬پر هن سندس مدد‬ ‫نه ڪئي‪.‬‬ ‫‪22‬۽ پنهنجي مصيبت جي وقت ۾ هن خداوند جي خلف وڌيڪ گناهه ڪيو ‪:‬هي اهو بادشاهه آحز آهي‪.‬‬ ‫لِ قرباني ڏني‪ ،‬جن کيس ماريو هو ‪:‬۽ هن چيو ته‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ شام جي بادشاهن جا ديوتا انهن‬ ‫‪23‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن دمشق جي ديوتائن ء‬ ‫لِ قرباني ڪندس ته جيئن اهي منهنجي مدد ڪن ‪.‬پر اهي هن جي ۽ سڄي اسرائيل جي تباهي هئا‪.‬‬ ‫جي مدد ڪن ٿا‪ ،‬تنهن ڪري مان انهن ء‬ ‫‪24‬۽ آحز خدا جي گهر جا برتن گڏ ڪيا ۽ خدا جي گهر جا برتن ٽڪرا ٽڪرا ڪيا‪ ،‬۽ خداوند جي گهر جا دروازا بند ڪري ڇڏيا‪ ،‬۽‬ ‫لِ قربانگاهون ٺاهيون‪.‬‬ ‫يروشلم جي هر ڪنڊ ۾ پاڻ ء‬ ‫لِ اوچا هنڌ ٺاهيا‪ ،‬۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا خداوند کي غضب ۾ وڌو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ يهوداه جي هر شهر ۾ ٻين ديوتائن جي اڳيان بخور ٻارڻ ء‬ ‫‪26‬هاڻي سندس باقي ڪم ۽ سندس سڀ طريقا‪ ،‬پهرين ۽ آخري‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي يهوداه ۽ اسرائيل جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫‪27‬۽ آحز پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪ ،‬۽ انهن کيس شهر ۾‪ ،‬يروشلم ۾ به دفن ڪيو ‪:‬پر انهن کيس اسرائيل جي بادشاهن جي قبرن ۾ نه‬ ‫جاِ تي بادشاهي ڪئي‪.‬‬ ‫آندو ‪:‬۽ سندس پٽ حزقياه سندس ء‬ ‫باب ‪29‬‬ ‫‪1‬حزقياه پنجويهن سالن جي عمر ۾ راڄ ڪرڻ لڳو ۽ يروشلم ۾ اوڻٽيهه سال حڪومت ڪيائين ۽ سندس ما اِ جو نالو ابياه هو‪ ،‬جيڪا‬ ‫زڪريا جي ڌي ءِ هئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪ ،‬جيئن سندس پي اِ دائود ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪3‬هن پنهنجي بادشاهت جي پهرين سال ۾‪ ،‬پهرين مهيني ۾‪ ،‬خداوند جي گهر جا دروازا کوليا ۽ انهن جي مرمت ڪئي‪.‬‬ ‫‪4‬۽ هن ڪاهنن ۽ لوين کي اندر آندو‪ ،‬۽ انهن کي اوڀر واري گهٽي ۾ گڏ ڪيو‪،‬‬ ‫‪5‬۽ انهن کي چيو تہ ”اي لويؤ‪ ،‬منهنجي ٻڌو‪ ،‬هاڻي پاڻ کي پاڪ ڪريو‪ ،‬۽ پنهنجن ابن ڏاڏن جي خداوند خدا جي گهر کي پاڪ ڪريو‪ ،‬۽‬ ‫جاِ مان گندگي ڪڍي ڇڏيو‪.‬‬ ‫پاڪ ء‬ ‫‪6‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اسان جي ابن ڏاڏن گناهہ ڪئي آهي ۽ اهو ڪيو آهي جيڪو خداوند اسان جي خدا جي نظر ۾ بڇڙو هو‪ ،‬۽ کيس ڇڏي ڏنو‬ ‫آهي‪ ،‬۽ خداوند جي گهر کان منهن موڙيو آهي ۽ پنهنجيون پٺيون ڦيرايون آهن‪.‬‬ ‫جاِ ۾ بخور نه ٻاريا آهن ۽ نه‬ ‫‪7‬۽ انهن برآمدي جا دروازا بند ڪري ڇڏيا آهن‪ ،‬۽ ڏيئا وسائي ڇڏيا آهن‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي خدا جي پاڪ ء‬ ‫ئي ساڙڻ جون قربانيون پيش ڪيون آهن‪.‬‬ ‫سسڪار ۾ مبتل ڪيو آهي‪ ،‬جيئن اوهين‬ ‫‪8‬تنهنڪري خداوند جو غضب يهوداه ۽ يروشلم تي نازل ٿيو‪ ،‬۽ هن انهن کي مصيبت‪ ،‬حيرت ۽ ا‬ ‫پنهنجين اکين سان ڏسو ٿا‪.‬‬ ‫لِ قيدي آهن‪.‬‬ ‫ڪريا ويا آهن‪ ،‬۽ اسان جا پٽ‪ ،‬ڌيئرون ۽ اسان جون زالون انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اسان جا ابا ڏاڏا تلوار سان ء‬ ‫‪10‬هاڻي منهنجي دل ۾ آهي ته مان خداوند اسرائيل جي خدا سان عهد ڪريان ته جيئن سندس سخت غضب اسان کان ٽري وڃي‪.‬‬ ‫‪11‬منهنجا پٽو‪ ،‬هاڻي لپرواهي نه ڪريو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند توهان کي چونڊيو آهي ته هن جي اڳيان بيٺا رهو‪ ،‬هن جي خدمت ڪريو‪ ،‬۽‬ ‫هن جي خدمت ڪريو ۽ بخور ٻاريو‪.‬‬ ‫‪12‬پوِ لوي ااٿيا ‪:‬محت پٽ عماسي ۽ يوئيل پٽ عزرياه جيڪي قهات جي اولد مان هئا ‪:‬۽ مراري جي اولد مان‪ ،‬قيس پٽ عبدي ۽‬ ‫ء‬ ‫عزرياه پٽ يحليل ايل‪ ،‬۽ جيرشون جي اولد مان‪ ،‬يوآح پٽ ز ممه ۽ عدن پٽ يوآح‪.‬‬ ‫‪13‬۽ اليزافان جي پٽن مان شمري ۽ يعئيل؛ ۽ آساف جي پٽن مان زڪريا ۽ متنياه‪.‬‬ ‫عزيئيل‪.‬‬ ‫‪14‬۽ هيمان جي پٽن مان يحيئيل ۽ شمعي؛ ۽ يدوتون جي پٽن مان سمعياه ۽ ا‬ ‫‪15‬۽ انهن پنهنجن ڀائرن کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ پاڻ کي پاڪ ڪيو‪ ،‬۽ بادشاهه جي حڪم موجب‪ ،‬خداوند جي ڪلم موجب‪ ،‬خداوند جي گهر کي‬ ‫لِ آيا‪.‬‬ ‫پاڪ ڪرڻ ء‬ ‫‪16‬۽ ڪاهن خداوند جي گهر جي اندروني حصي ۾ ويا ته ان کي پاڪ ڪن‪ ،‬۽ سڀ ناپاڪي جيڪا انهن کي خداوند جي گهر ۾ ملي‪ ،‬ان‬ ‫کي خداوند جي گهر جي صحن ۾ ڪڍي آيا‪ ،‬۽ لوي ان کي کڻي ويا‪ ،‬ته جيئن ان کي ڪدرون جي ندي ءِ ۾ ٻاهر کڻي وڃن‪.‬‬ ‫‪17‬پوِ انهن پهرين مهيني جي پهرين ڏينهن تي پاڪ ڪرڻ شروع ڪيو‪ ،‬۽ مهيني جي اٺين ڏينهن تي اهي خداوند جي برآمدي وٽ آيا ‪:‬‬ ‫ء‬ ‫تنهنڪري انهن اٺن ڏينهن ۾ خداوند جي گهر کي پاڪ ڪيو؛ ۽ پهرين مهيني جي سورهين ڏينهن تي انهن اهو ڪم ختم ڪيو‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ اهي حزقياه بادشاهه وٽ ويا ۽ چيائون ته‪” ،‬اسان خداوند جو سڄو گهر‪ ،‬ساڙڻ جي قرباني جي قربانگاهه‪ ،‬ان جي سڀني سامانن ۽‬ ‫ء‬ ‫نذراني جي ماني جي ميز ۽ ان جي سڀني سامانن کي صاف ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪19‬وڌيڪ‪ ،‬اهي سڀئي برتن‪ ،‬جيڪي آحز بادشاهه پنهنجي دور حڪومت ۾ پنهنجي گناهه ۾ رد ڪري ڇڏيا هئا‪ ،‬اسان تيار ڪيا آهن ۽‬ ‫پاڪ ڪيا آهن‪ ،‬۽ ڏسو‪ ،‬اهي خداوند جي قربان گاه جي سامهون آهن‪.‬‬ ‫‪20‬پوِ حزقياه بادشاهه صبح جو اٿيو‪ ،‬۽ شهر جي حڪمرانن کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ خداوند جي گهر ڏانهن ويو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ گناهه جي قرباني طور‪ ،‬۽ هن‬ ‫جاِ ۽ يهودا ء‬ ‫‪21‬۽ اهي ست ڍڳا‪ ،‬ست رڍون‪ ،‬ست گهيٽا ۽ ست ٻڪريون کڻي آيا‪ ،‬بادشاهت‪ ،‬مقدس ء‬ ‫هارون جي پٽن ڪاهنن کي حڪم ڏنو ته انهن کي خداوند جي قربانگاهه تي پيش ڪن‪.‬‬ ‫‪22‬تنهنڪري انهن ٻڪرين کي ذبح ڪيو‪ ،‬۽ ڪاهنن رت ورتو ۽ ان کي قربان گاه تي ڇٽڪاريو ‪:‬ساڳي ءِ طرح‪ ،‬جڏهن انهن رڍن کي ذبح‬ ‫ڪيو‪ ،‬تڏهن انهن رت کي قربان گاه تي ڇٽڪاريو ‪:‬انهن گهيٽن کي پڻ ذبح ڪيو‪ ،‬۽ انهن رت کي قربان گاه تي ڇٽڪاريو‪.‬‬ ‫لِ ٻڪريون کڻي آيا؛ ۽ انهن پنهنجا هٿ انهن تي رکيا‪:‬‬ ‫‪23‬۽ اهي بادشاهه ۽ جماعت جي اڳيان گناهه جي قرباني ء‬ ‫لِ ڪفارو ڏئي سگهجي ‪:‬‬ ‫‪24‬۽ ڪاهنن انهن کي قتل ڪيو‪ ،‬۽ انهن جي رت سان قربان گاه تي صلح ڪيو‪ ،‬ته جيئن سڄي اسرائيل ء‬ ‫لِ ساڙڻ واري قرباني ۽ گناه جي قرباني ڏني وڃي‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ بادشاه حڪم ڏنو هو تہ سڄي اسرائيل ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪25‬۽ هن لوين کي خداوند جي گهر ۾ جهانجه‪ ،‬ستار ۽ بربط سان مقرر ڪيو‪ ،‬جيئن دائود‪ ،‬بادشاهه جي غيب گوئي ڏيندڙ جاد ۽ ناتهن نبي‬ ‫جي حڪم سان‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خداوند جو حڪم سندس نبين جي ذريعي اهڙو ئي هو‪.‬‬ ‫‪26‬۽ لوي دائود جي سازن سان ۽ ڪاهن توتن سان گڏ بيٺا هئا‪.‬‬ ‫‪27‬۽ حزقياه قربان گاهه تي ساڙڻ واري قرباني پيش ڪرڻ جو حڪم ڏنو ‪.‬۽ جڏهن ساڙڻ واري قرباني شروع ٿي‪ ،‬ته خداوند جو گيت پڻ‬ ‫توتن ۽ اسرائيل جي بادشاهه دائود جي مقرر ڪيل سازن سان شروع ٿيو‪.‬‬ ‫‪28‬۽ سڄي جماعت سجدو ڪيو‪ ،‬۽ ڳائڻا ڳائيندا هئا‪ ،‬۽ توتارا وڄائيندا هئا ‪:‬۽ اهو سڀ ڪجهه جاري رهيو جيستائين ساڙڻ واري قرباني‬ ‫ختم نه ٿي‪.‬‬ ‫‪29‬۽ جڏهن اهي قرباني ختم ڪري چڪا هئا‪ ،‬تڏهن بادشاهه ۽ جيڪي ساڻس گڏ هئا‪ ،‬انهن سجدو ڪيو ۽ سجدو ڪيو‪.‬‬ ‫‪30‬وڌيڪ حزقياه بادشاهه ۽ سردارن لوين کي حڪم ڏنو ته دائود ۽ آسف غيب گوئي ڏيندڙ جي ڪلم سان خداوند جي ساراهه ڳائين ‪.‬۽‬ ‫انهن خوشي ءِ سان تعريفون ڳايون‪ ،‬۽ انهن پنهنجا مٿا جهڪائي سجدو ڪيو‪.‬‬ ‫لِ وقف ڪيو آهي‪ ،‬ويجهو اچو ۽ خداوند جي گهر ۾ قربانيون ۽‬ ‫‪31‬تڏهن حزقياه جواب ڏنو تہ ”هاڻي اوهان پاڻ کي خداوند جي ء‬ ‫شڪرگذاري جون قربانيون آڻيو “‪.‬۽ جماعت قربانيون ۽ شڪرگذاري جون قربانيون ۽ جيڪي بہ دل سان ساڙيل هئا سي کڻي آئي‪.‬‬ ‫‪32‬جماعت جيڪي ساڙڻ جون قربانيون آنديون‪ ،‬تن جو تعداد ستتر ٻڪريون‪ ،‬هڪ سؤ رڍون ۽ ٻه سؤ ٻڪريون هيون ‪.‬اهي سڀ خداوند‬ ‫لِ هيون‪.‬‬ ‫لِ ساڙڻ واري قرباني ء‬ ‫جي ء‬ ‫‪33‬۽ پاڪ ڪيل شيون ڇهه سئو ڍڳا ۽ ٽي هزار رڍون هيون‪.‬‬ ‫‪34‬پر ڪاهن تمام ٿورا هئا‪ ،‬تنهنڪري اهي سڀني ساڙڻ وارين قربانين جي چمڙي نه لهي سگهيا ‪.‬تنهنڪري انهن جي ڀائرن لوي انهن‬ ‫جي مدد ڪئي‪ ،‬جيستائين ڪم ختم نه ٿيو‪ ،‬۽ جيستائين ٻيا ڪاهن پاڻ کي پاڪ نه ڪري ورتائون ‪:‬ڇاڪاڻ ته لوي پاڻ کي پاڪ ڪرڻ‬ ‫لِ پادرين کان وڌيڪ سچا هئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ پيئڻ جون قربانيون‪ ،‬تنهن‬ ‫‪35‬۽ ساڙڻ واريون قربانيون گهڻيون هيون‪ ،‬سلمتي ءِ جي قربانين جي چربی ۽ هر ساڙڻ واري قرباني ء‬ ‫ڪري خداوند جي گهر جي خدمت ترتيب سان ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪36‬۽ حزقياه ۽ سڀ ماڻهو خوش ٿيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خدا ماڻهن کي تيار ڪيو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهو ڪم اوچتو ٿيو هو‪.‬‬ ‫باب ‪30‬‬ ‫‪1‬۽ حزقياه سڀني اسرائيل ۽ يهوداه ڏانهن موڪليو‪ ،‬۽ افرائيم ۽ منسي ڏانهن پڻ خط لکيا‪ ،‬ته اهي يروشلم ۾ خداوند جي گهر ۾ اچن‪ ،‬ته جيئن‬ ‫لِ فسح ملهائين‪.‬‬ ‫خداوند اسرائيل جي خدا جي ء‬ ‫‪2‬ڇاڪاڻ ⁠تہ بادشاهہ‪ ،‬سندس سردارن ۽ يروشلم جي سڀني جماعتن صلح ڪئي هئي تہ ٻئي مهيني ۾ عيد فصح ملهائين‪.‬‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي ان وقت تي اهو نه ملهائي سگهيا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ڪاهنن پاڻ کي ڪافي پاڪ نه ڪيو هو‪ ،‬۽ نه ئي ماڻهو پاڻ کي يروشلم‬ ‫۾ گڏ ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ اها ڳالهه بادشاهه ۽ سڄي جماعت کي پسند آئي‪.‬‬ ‫‪5‬تنهنڪري انهن هڪ فرمان قائم ڪيو تہ سڄي اسرائيل ۾‪ ،‬بيرشبا کان وٺي دان تائين‪ ،‬اعلن ڪيو وڃي تہ اهي يروشلم ۾ خداوند‬ ‫لِ اچن ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن اهو گهڻو وقت کان اهڙي طرح نہ ڪيو هو جيئن لکيل هو‪.‬‬ ‫لِ فسح ملهائڻ ء‬ ‫اسرائيل جي خدا جي ء‬ ‫‪6‬پوِ قاصد بادشاهه ۽ سندس اميرن جا خط کڻي سڄي اسرائيل ۽ يهوداه ۾ هليا ويا‪ ،‬۽ بادشاهه جي حڪم موجب‪ ،‬چيائون ته‪ ،‬اي اسرائيل‬ ‫ء‬ ‫جا ٻار‪ ،‬ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ اسرائيل جي خدا جي خداوند ڏانهن موٽيو‪ ،‬۽ هو توهان جي باقي بچيل ماڻهن ڏانهن موٽندو‪ ،‬جيڪي اسور جي‬ ‫بادشاهن جي هٿ مان بچي ويا آهن‪.‬‬ ‫‪7‬۽ اوهين پنهنجن ابن ڏاڏن ۽ پنهنجن ڀائرن وانگر نہ ٿيو‪ ،‬جن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا جي خلف گناهہ ڪئي‪ ،‬تنهنڪري جنهن انهن کي‬ ‫بربادي ءِ ۾ ڇڏي ڏنو‪ ،‬جيئن اوهين ڏسو ٿا‪.‬‬ ‫جاِ ۾ داخل ٿيو‪ ،‬جنهن کي هن‬ ‫‪8‬هاڻي اوهين پنهنجن ابن ڏاڏن وانگر سخت نه ٿيو‪ ،‬پر پاڻ کي خداوند جي حوالي ڪريو‪ ،‬۽ سندس مقدس ء‬ ‫لِ پاڪ ڪيو آهي ‪:‬۽ خداوند پنهنجي خدا جي عبادت ڪريو‪ ،‬ته جيئن سندس غضب جو سخت طوفان توهان کان ٽٽي پوي‪.‬‬ ‫هميشه ء‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو جيڪڏهن اوهين وري خداوند ڏانهن موٽندؤ تہ اوهان جا ڀائر ۽ اوهان جا ٻار انهن جي اڳيان رحم ڪندا جيڪي کين قيد‬ ‫ء‬ ‫‪:‬ڇالِ ⁠جو خداوند اوهان جو خدا رحمدل ۽ رحمدل آهي‪ ،‬۽ جيڪڏهن اوهين سندس‬ ‫ڪري ٿا ڇڏين‪ ،‬تہ جيئن اهي وري هن ملڪ ۾ اچن‬ ‫ء‬ ‫طرف موٽيندؤ تہ پنهنجو منهن اوهان کان نہ موڙيندو‪.‬‬ ‫‪10‬پوِ قاصد شهر کان شهر تائين افرائيم ۽ منسي جي ملڪ مان گذرندا ويا ۽ زبولون تائين به پهتا ‪:‬پر اهي انهن تي ٺٺوليون ڪندا هئا ۽‬ ‫ء‬ ‫انهن تي ٺٺوليون ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪11‬پر آشر‪ ،‬منسي ۽ زبولون مان ڪجهہ ماڻهو پاڻ کي عاجز ڪري يروشلم ۾ آيا‪.‬‬ ‫لِ هو ته جيئن اهي بادشاهه ۽ شهزادن جي حڪم تي عمل ڪن‪ ،‬خداوند جي ڪلم‬ ‫‪12‬۽ يهوداه ۾ خدا جو هٿ انهن کي هڪ دل ڏيڻ ء‬ ‫سان‪.‬‬ ‫لِ يروشلم ۾ گهڻا ماڻهو گڏ ٿيا‪ ،‬هڪ تمام وڏي جماعت‪.‬‬ ‫‪13‬۽ ٻئي مهيني ۾ بيخميري ماني ءِ جي عيد ملهائڻ ء‬ ‫‪14‬پوِ اهي اٿيا ۽ يروشلم ۾ جيڪي قربان ⁠گاهون هيون‪ ،‬۽ سڀني لوبان جي قربان ⁠گاهن کي بہ ڪڍيائون‪ ،‬۽ انهن کي قدرون جي وادي‬ ‫ء‬ ‫۾ اڇلئي ڇڏيائون‪.‬‬ ‫‪15‬پوِ انهن ٻئي مهيني جي چوڏهين تاريخ تي فسح جو جيل ڪٺو ڪيو ‪:‬۽ ڪاهن ۽ لوي شرمسار ٿيا ۽ پاڻ کي پاڪ ڪيو‪ ،‬۽ ساڙڻ‬ ‫ء‬ ‫واريون قربانيون خداوند جي گهر ۾ آنديون‪.‬‬ ‫موسي جي شريعت موجب ‪:‬ڪاهنن رت ڇٽيو‪ ،‬جيڪو انهن لوين جي هٿ کان‬ ‫ماڻهو‬ ‫جي‬ ‫خدا‬ ‫رهيا‪،‬‬ ‫جاِ تي بيٺا‬ ‫‪16‬۽ اهي پنهنجي پنهنجي ء‬ ‫ي‬ ‫حاصل ڪيو‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫لِ فسح جي قربانين‬ ‫‪17‬ڇاڪاڻ ته جماعت ۾ گهڻا ئي اهڙا هئا جيڪي پاڪ نه ڪيا ويا هئا‪ ،‬تنهن ڪري لوين کي هر هڪ غير پاڪ ء‬ ‫لِ پاڪ ڪري سگهجي‪.‬‬ ‫کي ذبح ڪرڻ جو حڪم ڏنو ويو‪ ،‬ته جيئن انهن کي خداوند جي ء‬ ‫‪18‬ڇاڪاڻ ته ماڻهن جي هڪ وڏي ميڙ‪ ،‬ايستائين جو افرائيم‪ ،‬منسي‪ ،‬اءشڪار ۽ زبولون جا ڪيترائي ماڻهو پاڻ کي پاڪ نه ڪيو هو‪،‬‬ ‫لِ دعا گهري‪ ،‬چيو ته‪ ،‬نيڪ خداوند هر ڪنهن کي‬ ‫تڏهن به انهن فسح جي عيد ان کان‬ ‫سواِ کاڌي جيڪا لکيل هئي ‪.‬پر حزقياه انهن ء‬ ‫ء‬ ‫معاف ڪري‪.‬‬ ‫جاِ جي‬ ‫لِ تيار ڪري ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ اهو مقدس ء‬ ‫‪19‬جيڪو پنهنجي دل کي خدا‪ ،‬خداوند پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا جي ڳول ڪرڻ ء‬ ‫پاڪائي مطابق پاڪ نه ٿيو آهي‪.‬‬ ‫‪20‬۽ خداوند حزقياه جي ٻڌي‪ ،‬۽ ماڻهن کي شفا ڏني‪.‬‬ ‫‪21‬۽ بني اسرائيل جيڪي يروشلم ۾ موجود هئا‪ ،‬انهن ست ڏينهن تائين وڏي خوشي سان بيخميري ماني جي عيد ملهائي ‪:‬۽ لوي ۽ ڪاهن‬ ‫لِ بلند آوازن سان ڳائيندا هئا‪.‬‬ ‫روزانو خداوند جي تعريف ڪندا هئا‪ ،‬۽ خداوند جي ء‬ ‫‪22‬۽ حزقياه سڀني لوين کي تسلي ڏني جيڪي خداوند جي سٺي ڄاڻ سيکاريندا هئا ‪:‬۽ اهي ست ڏينهن تائين عيد کائيندا رهيا‪ ،‬سلمتي‬ ‫جون قربانيون پيش ڪندا رهيا ۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا خداوند جي اڳيان اقرار ڪندا رهيا‪.‬‬ ‫‪23‬۽ سڄي جماعت صلح ڪئي ته ٻيا ست ڏينهن ملهايون ‪:‬۽ انهن ٻيا ست ڏينهن خوشي ءِ سان ملهايا‪.‬‬ ‫‪24‬ڇاڪاڻ ته يهوداه جي بادشاهه حزقياه جماعت کي هڪ هزار ٻڪريون ۽ ست هزار رڍون ڏنيون؛ ۽ سردارن جماعت کي هڪ هزار‬ ‫ٻڪريون ۽ ڏهه هزار رڍون ڏنيون ‪:‬۽ وڏي تعداد ۾ ڪاهن پاڻ کي پاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫‪25‬۽ يهوداه جي سڄي جماعت‪ ،‬ڪاهنن ۽ لوي سان گڏ‪ ،‬۽ سڀ جماعت جيڪا اسرائيل مان نڪتي هئي‪ ،‬۽ اهي پرديسي جيڪي اسرائيل‬ ‫جي ملڪ مان نڪتي هئا ۽ جيڪي يهوداه ۾ رهندا هئا‪ ،‬خوش ٿيا‪.‬‬ ‫‪26‬تنهنڪري يروشلم ۾ وڏي خوشي هئي ‪:‬ڇاڪاڻ ته اسرائيل جي بادشاهه دائود جي پٽ سليمان جي زماني کان وٺي يروشلم ۾ اهڙو‬ ‫ڪڏهن به نه ٿيو هو‪.‬‬ ‫جاِ تائين‪ ،‬آسمان‬ ‫‪27‬پوِ پادري ۽ ليوي اٿيا ۽ ماڻهن کي برڪت ڏني ‪:‬۽ انهن جو آواز ٻڌو ويو‪ ،‬۽ انهن جي دعا سندس پاڪ رهائش واري ء‬ ‫ء‬ ‫تائين پهتي‪.‬‬ ‫باب ‪31‬‬ ‫‪1‬جڏهن اهو سڀ ڪجهه ختم ٿي ويو‪ ،‬تڏهن سڀ اسرائيلي جيڪي اتي موجود هئا‪ ،‬اهي يهوداه جي شهرن ڏانهن ويا ۽ انهن بتن کي ٽڪرا‬ ‫ٽڪرا ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ عياشيون ڪٽي ڇڏيون‪ ،‬۽ يهوداه ۽ بنيامين‪ ،‬افرائيم ۽ منسي جي سڀني بلند جڳهن ۽ قربانگاهن کي ڊاهي ڇڏيو‪،‬‬ ‫‪.‬پوِ سڀئي بني اسرائيل‪ ،‬هر هڪ پنهنجي ملڪيت ڏانهن‪ ،‬پنهنجن شهرن ڏانهن‬ ‫جيستائين انهن سڀني کي مڪمل طور تي تباهه نه ڪيو‬ ‫ء‬ ‫موٽي ويا‪.‬‬ ‫‪2‬۽ حزقياه ڪاهنن ۽ لوين جا طبقا انهن جي طبقن مطابق مقرر ڪيا‪ ،‬هر هڪ پنهنجي خدمت جي مطابق‪ ،‬ڪاهن ۽ لوين کي ساڙڻ‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬خدمت ڪرڻ‪ ،‬شڪر ڪرڻ ۽ خداوند جي خيمن جي دروازن ۾ تعريف ڪرڻ ء‬ ‫وارين قربانين ۽ سلمتي ءِ جي قربانين ء‬ ‫لِ‪ ،‬۽ سبت جي‬ ‫‪3‬هن پنهنجي ملڪيت مان بادشاهه جو حصو ساڙڻ جي قربانين ء‬ ‫لِ مقرر ڪيو‪ ،‬يعني صبح ۽ شام جي ساڙڻ جي قربانين ء‬ ‫لِ‪ ،‬جيئن خداوند جي شريعت ۾ لکيل آهي‪.‬‬ ‫ڏينهن‪ ،‬نئين چنڊ ۽ مقرر ڪيل عيدن ء‬ ‫‪4‬وڌيڪ هن يروشلم ۾ رهندڙ ماڻهن کي حڪم ڏنو ته اهي ڪاهنن ۽ لوين جو حصو ڏين‪ ،‬ته جيئن اهي خداوند جي شريعت ۾ همٿائي‬ ‫سگهن‪.‬‬ ‫‪5‬۽ جيئن ئي حڪم پهتو‪ ،‬بني اسرائيل اناج‪ ،‬شراب‪ ،‬تيل‪ ،‬ماکي ۽ زمين جي سڀني پيداوار جو پهريون ميوو گهڻو ڪري آندو؛ ۽ انهن سڀني‬ ‫شين جو ڏهون حصو گهڻو ڪري آندو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ بني اسرائيل ۽ يهوداه جي باري ۾‪ ،‬جيڪي يهوداه جي شهرن ۾ رهندا هئا‪ ،‬اهي پڻ ڍڳن ۽ رڍن جو ڏهون حصو ۽ پاڪ شين جو ڏهون‬ ‫لِ وقف ڪيون ويون هيون‪ ،‬اندر آندا ۽ انهن کي ڍير ڪري رکيائون‪.‬‬ ‫حصو جيڪي خداوند پنهنجي خدا ء‬ ‫‪7‬ٽئين مهيني ۾ انهن ڍڳن جي بنياد رکڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ ستين مهيني ۾ انهن کي پورو ڪيو‪.‬‬ ‫‪8‬۽ جڏهن حزقياه ۽ سردار آيا ۽ ڍير ڏٺا‪ ،‬تڏهن انهن خداوند ۽ سندس قوم اسرائيل جي ساراهه ڪئي‪.‬‬ ‫‪9‬پوِ حزقياه ڪاهنن ۽ لوين کان ڍڳن بابت پڇيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪10‬۽ صدوق جي گهر جي سردار ڪاهن عزرياه کيس جواب ڏنو‪ ،‬۽ چيو تہ‪” ،‬جڏهن کان ماڻهن خداوند جي گهر ۾ نذرانا آڻڻ شروع ڪيا‬ ‫لِ ڪافي آهي ۽ گهڻو بچيو آهي ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند پنهنجي قوم کي برڪت ڏني آهي؛ ۽ جيڪو بچيو آهي سو هي‬ ‫آهن‪ ،‬اسان وٽ کائڻ ء‬ ‫وڏو ذخيرو آهي‪.‬‬ ‫‪11‬پوِ حزقياه خداوند جي گهر ۾ ڪمرا تيار ڪرڻ جو حڪم ڏنو؛ ۽ انهن انهن کي تيار ڪيو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪12‬۽ نذرانا‪ ،‬ڏهون حصو ۽ وقف ڪيل شيون ايمانداري سان اندر آنديون ‪:‬جن تي ڪنونياه لوي حاڪم هو‪ ،‬۽ سندس ڀا اِ شمعي ٻيو هو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ يحيئيل‪ ،‬عززياه‪ ،‬نحت‪ ،‬عساهيل‪ ،‬يريموته‪ ،‬يوزباد‪ ،‬اليليل‪ ،‬اسمچياه‪ ،‬محت ۽ بنايا‪ ،‬حزقياه بادشاهه ۽ خدا جي گهر جي حاڪم عزرياه‬ ‫جي حڪم تي ڪنونياه ۽ سندس ڀا اِ شمعي جي هٿ هيٺ نگران هئا‪.‬‬ ‫‪14‬۽ قوري‪ ،‬يمنه لوي جو پٽ‪ ،‬جيڪو اوڀر طرف دربان هو‪ ،‬خدا جي رضامندي سان ڪيل نذرانن تي مقرر هو‪ ،‬ته جيئن خداوند جون‬ ‫نذرون ۽ پاڪ ترين شيون ورهائي سگهي‪.‬‬ ‫پوِ عدن‪ ،‬مينامين‪ ،‬يشوع‪ ،‬سمعياه‪ ،‬امرياه ۽ شڪنياه‪ ،‬ڪاهنن جي شهرن ۾‪ ،‬پنهنجي مقرر ڪيل عهدي تي هئا‪ ،‬ته جيئن‬ ‫‪15‬۽ ان کان ء‬ ‫پنهنجن ڀائرن کي ورهائي سگهن‪ ،‬۽ ننڍن کي به‪.‬‬ ‫‪16‬ٽن سالن ۽ ان کان مٿي عمر وارن مردن جي نسب نامي کان علوه‪ ،‬هر هڪ کي جيڪو خداوند جي گهر ۾ داخل ٿئي ٿو‪ ،‬انهن جي‬ ‫لِ انهن جي ورهاست مطابق انهن جي ذميوارين ۾ حصو ملندو هو؛‬ ‫روزاني خدمت ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪17‬۽ ڪاهنن جي نسب نامي ۾ پنهنجن پيئرن جي گهرن جي مطابق ۽ لوي جيڪي ويهن سالن ۽ ان کان مٿي عمر جا هئا‪ ،‬انهن جي‬ ‫ورهاست مطابق‪.‬‬ ‫‪18‬۽ انهن سڀني ننڍڙن ٻارن‪ ،‬زالن‪ ،‬پٽن ۽ ڌيئرن جي نسب نامي ۾‪ ،‬سڄي جماعت ۾ ‪:‬ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجي مقرر ڪيل عهدي تي پاڻ کي‬ ‫پاڪائي ۾ پاڪ ڪيو‪:‬‬ ‫‪19‬۽ هارون جي اولد مان ڪاهن‪ ،‬جيڪي پنهنجن شهرن جي مضافات جي ميدانن ۾ هئا‪ ،‬هر هڪ شهر ۾‪ ،‬اهي ماڻهو جن کي نالي سان‬ ‫چونڊيو ويو هو‪ ،‬ته جيئن ڪاهنن جي سڀني مردن کي ۽ انهن سڀني کي حصو ڏين جيڪي لوي ۾ نسب نامي ۾ شمار ڪيا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ حزقياه سڄي يهوداه ۾ ائين ڪيو‪ ،‬۽ اهو ڪم ڪيو جيڪو خداوند سندس خدا جي اڳيان سٺو‪ ،‬صحيح ۽ سچو هو‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬هن اهو پنهنجي‬ ‫‪21‬۽ هر ڪم ۾ جيڪو هن خدا جي گهر جي خدمت‪ ،‬شريعت ۽ حڪمن ۾ شروع ڪيو‪ ،‬پنهنجي خدا جي ڳول ڪرڻ ء‬ ‫پوري دل سان ڪيو‪ ،‬۽ ڪامياب ٿيو‪.‬‬ ‫باب ‪32‬‬ ‫پوِ‪ ،‬اشوريه جو بادشاهه سيناخيريب آيو‪ ،‬۽ يهوداه ۾ داخل ٿيو‪ ،‬۽ قلعي بند شهرن جي خلف خيمه هنيو‪ ،‬۽‬ ‫‪1‬انهن ڳالهين ۽ ان جي قيام کان ء‬ ‫لِ فتح ڪري‪.‬‬ ‫سوچيو ته انهن کي پاڻ ء‬ ‫‪2‬۽ جڏهن حزقياه ڏٺو ته سينحيرب آيو آهي‪ ،‬۽ هن جو ارادو يروشلم جي خلف جنگ ڪرڻ جو هو‪،‬‬ ‫‪3‬هن پنهنجن سردارن ۽ طاقتور ماڻهن سان صلح ڪئي ته شهر کان ٻاهر چشمن جي پاڻي کي بند ڪن ‪:‬۽ انهن هن جي مدد ڪئي‪.‬‬ ‫‪4‬تنهنڪري گهڻا ماڻهو گڏ ٿيا‪ ،‬جن سڀني چشمن ۽ ملڪ جي وچ مان وهندڙ ندي ءِ کي بند ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ چيائون تہ‪” ،‬اسور جا بادشاه‬ ‫ڇو اچن ۽ گهڻو پاڻي ڳولين؟“‬ ‫‪5‬۽ هن پاڻ کي مضبوط ڪيو‪ ،‬۽ سڄي ڀت جيڪا ٽٽي وئي هئي‪ ،‬ان کي تعمير ڪيو‪ ،‬۽ ان کي برجن تائين بلند ڪيو‪ ،‬۽ هڪ ٻي ڀت کان‬ ‫ٻاهر‪ ،‬۽ دائود جي شهر ۾ ملو جي مرمت ڪئي‪ ،‬۽ گهڻو ڪري تير ۽ ڍالون ٺاهيون‪.‬‬ ‫‪6‬۽ هن ماڻهن تي جنگي سردار مقرر ڪيا‪ ،‬۽ انهن کي شهر جي دروازي جي گهٽي ۾ پاڻ وٽ گڏ ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي تسلي ڏيندي چيو ته‪:‬‬ ‫‪7‬مضبوط ۽ همت وارو ٿيو‪ ،‬اسور جي بادشاهه کان نه ڊڄو ۽ نه ئي ان سڄي ميڙ کان جيڪو هن سان گڏ آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان سان گڏ‬ ‫هن کان وڌيڪ آهي‪:‬‬ ‫‪8‬هن سان گڏ انساني هٿ آهي؛ پر اسان سان گڏ اسان جو خدا خداوند آهي جيڪو اسان جي مدد ڪري ۽ اسان جون جنگيون وڙهندو “‪.‬۽‬ ‫ماڻهن پاڻ کي يهوداه جي بادشاهه حزقياه جي لفظن تي آرام ڏنو‪.‬‬ ‫پوِ اشوريہ جي بادشاهه سيناخيريب پنهنجا نوڪر يروشلم ڏانهن موڪليا‪( ،‬پر هن پاڻ لڪش ۽ پنهنجي سڄي طاقت سان گڏ‬ ‫‪9‬ان کان ء‬ ‫گهيرو ڪيو )يهوداه جي بادشاهه حزقياه ۽ سڀني يهوداه ڏانهن جيڪي يروشلم ۾ هئا‪ ،‬چيو ته‪:‬‬ ‫‪10‬اشور جو بادشاهه سينحيرب ائين چوي ٿو ته‪ ،‬توهان ڪهڙي تي ڀروسو ڪيو ٿا‪ ،‬جو توهان يروشلم ۾ گهيري ۾ رهو ٿا؟‬ ‫لِ قائل نٿو ڪري‪ ،‬۽ چوي ٿو تہ خداوند اسان جو خدا اسان‬ ‫لِ پاڻ کي تسليم ڪرڻ ء‬ ‫‪11‬ڇا حزقياه اوهان کي قحط ۽ اڃ جي ڪري مرڻ ء‬ ‫کي اسور جي بادشاهہ جي هٿ کان بچائيندو؟‬ ‫اعلي هنڌ ۽ قربانگاهون نه ڊاهي ڇڏيا آهن‪ ،‬۽ يهوداه ۽ يروشلم کي حڪم نه ڏنو آهي ته‪ ،‬توهان هڪ ئي‬ ‫‪12‬ڇا ساڳئي حزقياه پنهنجا‬ ‫ي‬ ‫قربانگاه جي اڳيان عبادت ڪريو ۽ ان تي بخور ٻاريو؟‬ ‫‪13‬اوهان کي خبر ناهي تہ مون ۽ منهنجي ابن ڏاڏن ٻين ملڪن جي سڀني ماڻهن سان ڇا ڪيو آهي؟ ڇا انهن ملڪن جي قومن جا ديوتا‬ ‫ڪنهن طرح پنهنجين زمينن کي منهنجي هٿ کان بچائي سگهيا؟‬ ‫‪14‬انهن قومن جي سڀني ديوتائن مان ڪير اهڙو هو جن کي منهنجي پي اِ ڏاڏي بلڪل تباهه ڪيو هو‪ ،‬جيڪو پنهنجي قوم کي منهنجي هٿ‬ ‫کان بچائي سگهي‪ ،‬ته توهان جو خدا توهان کي منهنجي هٿ کان بچائي سگهي؟‬ ‫‪15‬تنهن ڪري هاڻي حزقياه توهان کي ٺڳي نه ڏئي‪ ،‬۽ نه ئي توهان کي هن طريقي سان ٺڳي‪ ،‬۽ نه ئي ان تي يقين ڪر ‪:‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫ڪنهن به قوم يا بادشاهت جو ڪو به ديوتا پنهنجي قوم کي منهنجي هٿ کان ۽ منهنجي ابن ڏاڏن جي هٿ کان بچائي نه سگهيو‪ ،‬تنهنجو خدا‬ ‫توهان کي منهنجي هٿ کان ڪيترو گهٽ بچائيندو؟‬ ‫‪16‬۽ سندس نوڪرن خداوند خدا ۽ سندس خادم حزقياه جي خلف اڃا به وڌيڪ ڳالهايو‪.‬‬ ‫لِ خط پڻ لکيا‪ ،‬ته جيئن ٻين ملڪن جي قومن جي ديوتائن‬ ‫‪17‬هن اسرائيل جي خداوند خدا جي بي عزتي ڪرڻ ۽ سندس خلف ڳالهائڻ ء‬ ‫پنهنجن ماڻهن کي منهنجي هٿ کان نه بچايو آهي‪ ،‬تيئن حزقياه جو خدا به پنهنجن ماڻهن کي منهنجي هٿ کان نه بچائيندو‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ انهن يهودين جي ٻولي ۾ وڏي آواز سان يروشلم جي ماڻهن کي جيڪي ڀت تي هئا‪ ،‬رڙيون ڪيون‪ ،‬ته جيئن انهن کي ڊيڄارين ۽‬ ‫ء‬ ‫پريشان ڪن؛ ته جيئن اهي شهر تي قبضو ڪن‪.‬‬ ‫‪19‬۽ اهي يروشلم جي خدا جي خلف ڳالهائي رهيا هئا‪ ،‬جيئن زمين جي ماڻهن جي ديوتائن جي خلف‪ ،‬جيڪي انسان جي هٿن جا ڪم‬ ‫هئا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ انهي ءِ ڪري حزقياه بادشاهه ۽ آموز جي پٽ يسعياه نبي دعا گهري ۽ آسمان ڏانهن روئي‪.‬‬ ‫‪21‬پوِ خداوند هڪ ملئڪ موڪليو‪ ،‬جنهن اسور جي بادشاهه جي لشڪر ۾ سڀني طاقتور سپاهين‪ ،‬سردارن ۽ سردارن کي ماري ڇڏيو ‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ هو شرمسار ٿي پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽيو ‪.‬۽ جڏهن هو پنهنجي ديوتا جي گهر ۾ داخل ٿيو‪ ،‬ته سندس پيٽ مان نڪتل ماڻهن کيس اتي‬ ‫ء‬ ‫تلوار سان قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪22‬اهڙي ءِ طرح خداوند حزقياه ۽ يروشلم جي رهاڪن کي اسور جي بادشاهه سينحرب ۽ ٻين سڀني جي هٿ کان بچايو‪ ،‬۽ انهن کي هر‬ ‫طرف کان هدايت ڪئي‪.‬‬ ‫پوِ سڀني قومن جي نظر ۾‬ ‫لِ تحفا کڻي آيا ‪:‬ايتري قدر جو ان کان ء‬ ‫لِ تحفا ۽ يهوداه جي بادشاهه حزقياه ء‬ ‫‪23‬۽ گهڻا ئي يروشلم ۾ خداوند ء‬ ‫سندس عظمت وڌي وئي‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪24‬انهن ڏينهن ۾ حزقياه بيمار ٿي مرڻ تائين پهتو‪ ،‬۽ خداوند کان دعا گهري ‪:‬۽ هن هن سان ڳالهايو‪ ،‬۽ هن کيس هڪ نشاني ڏني‪.‬‬ ‫‪25‬پر حزقياه وري انهي ءِ ڀلئي جي مطابق ڪم نہ ڪيو جيڪو کيس ڏني وئي هئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس دل مغرور ٿي وئي هئي‪،‬‬ ‫تنهنڪري مٿس ۽ يهوداه ۽ يروشلم تي غضب نازل ٿيو‪.‬‬ ‫‪26‬پر حزقياه ۽ يروشلم جا رهواسي پنهنجي دل جي غرور جي ڪري پاڻ کي عاجز ڪيو‪ ،‬تنهن ڪري حزقياه جي ڏينهن ۾ خداوند جو‬ ‫غضب انهن تي نه آيو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫لِ چاندي‪ ،‬سون‪ ،‬قيمتي پٿر‪ ،‬مصالحن‪ ،‬ڍالن ۽ هر قسم جي خوشگوار زيورن ء‬ ‫‪27‬۽ حزقياه وٽ تمام گهڻو مال ۽ عزت هئي ‪:‬۽ هن پاڻ ء‬ ‫خزانا ٺاهيا‪.‬‬ ‫لِ بسترا‪.‬‬ ‫ٿانو‪ ،‬۽ ڌڻ ء‬ ‫لِ گودام؛ ۽ سڀني قسمن جي جانورن ء‬ ‫‪28‬۽ اناج‪ ،‬شراب ۽ تيل جي واڌ ء‬ ‫لِ ء‬ ‫‪29‬وڌيڪ‪ ،‬هن کيس شهر ۽ رڍن ۽ ڍڳن جي گهڻائي ڏني ‪:‬ڇاڪاڻ ته خدا کيس تمام گهڻو مال ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪30‬انهي ءِ ئي حزقياه گيحون جي مٿئين وهڪري کي به بند ڪيو ۽ ان کي سڌو دائود جي شهر جي اولهه طرف آندو ‪.‬۽ حزقياه پنهنجي‬ ‫سڀني ڪمن ۾ ڪامياب ٿيو‪.‬‬ ‫‪31‬پر بابل جي شهزادن جي سفيرن جي معاملي ۾‪ ،‬جيڪي هن ڏانهن موڪليا ته ملڪ ۾ ڪيل عجب بابت پڇا ڳاڇا ڪن‪ ،‬خدا هن کي‬ ‫لِ ڇڏي ڏنو‪ ،‬ته جيئن هو سڀ ڪجهه ڄاڻي سگهي ته سندس دل ۾ ڇا آهي‪.‬‬ ‫آزمائڻ ء‬ ‫‪32‬هاڻي حزقياه جا باقي ڪم ۽ سندس چڱائي‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي يسعياه نبي‪ ،‬آموز جي پٽ جي رويا ۾ ۽ يهوداه ۽ اسرائيل جي بادشاهن جي‬ ‫ڪتاب ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫جاِ تي دفن ڪيو ‪:‬۽ سڀني يهوداه ۽‬ ‫‪33‬۽ حزقياه پنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪ ،‬۽ انهن کيس دائود جي پٽن جي قبرن جي سڀ کان وڏي ء‬ ‫جاِ تي بادشاه ٿيو‪.‬‬ ‫يروشلم جي رهاڪن سندس وفات تي سندس عزت ڪئي ‪.‬۽ سندس پٽ منسي سندس ء‬ ‫باب ‪33‬‬ ‫‪1‬منسي ٻارهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ پنجاهه سال حڪومت ڪئي‪:‬‬ ‫‪2‬پر خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيائين‪ ،‬جيئن انهن قومن جا نفرت انگيز ڪم‪ ،‬جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو‪.‬‬ ‫لِ قربانگاهون ٺاهيون‪ ،‬۽ اهڙا‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن انهن اوچن جاين کي وري ٺاهيو جيڪي سندس پي اِ حزقياه ڊاهيا هئا‪ ،‬۽ هن بعل جي ء‬ ‫بت ٺاهيا‪ ،‬۽ آسمان جي سڀني لشڪر جي پوڄا ڪئي‪ ،‬۽ انهن جي خدمت ڪئي‪.‬‬ ‫لِ رهندو‪.‬‬ ‫هميشه‬ ‫۾‬ ‫يروشلم‬ ‫نالو‬ ‫منهنجو‬ ‫‪4‬۽ هن خداوند جي گهر ۾ قربانگاهون ٺاهيون‪ ،‬جنهن بابت خداوند چيو هو ته‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ قربانگاهون ٺاهيون‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن خداوند جي گهر جي ٻنهي صحن ۾ آسمان جي سڀني لشڪر ء‬ ‫‪6‬۽ هن پنهنجي ٻارن کي هنوم جي پٽ جي وادي ۾ باهه مان گذرايو ‪:‬هن وقت به ڏٺا‪ ،‬۽ جادوگري ڪئي‪ ،‬۽ جادوگري ڪئي‪ ،‬۽ هڪ‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫واقف روح ۽ جادوگرن سان معاملو ڪيو ‪:‬هن خداوند جي نظر ۾ تمام گهڻو بڇڙو ڪم ڪيو‪ ،‬هن کي ڪاوڙائڻ ء‬ ‫‪7‬۽ هن هڪ نقش ٿيل تصوير‪ ،‬جيڪو بت هن ٺاهيو هو‪ ،‬خدا جي گهر ۾ رکيو‪ ،‬جنهن بابت خدا دائود ۽ سندس پٽ سليمان کي چيو هو ته‪،‬‬ ‫لِ رکندس‪:‬‬ ‫هن گهر ۾ ۽ يروشلم ۾‪ ،‬جيڪو مون بني اسرائيل جي سڀني قبيلن کان اڳ چونڊيو آهي‪ ،‬مان پنهنجو نالو هميشه ء‬ ‫لِ مقرر ڪيو آهي‪ ،‬ته‬ ‫‪8‬۽ نه ئي وري مان بني اسرائيل جي پيرن کي ان ملڪ مان ڪڍي ڇڏيندس جيڪو مون توهان جي ابن ڏاڏن ء‬ ‫جيئن اهي انهن سڀني حڪمن تي عمل ڪرڻ جي احتياط ڪن جيڪي مون انهن کي حڪم ڏنا آهن‪ ،‬سڄي شريعت‪ ،‬قانون ۽ حڪمن مطابق‬ ‫موسي جي هٿ سان ڏنا ويا آهن‪.‬‬ ‫جيڪي‬ ‫ي‬ ‫‪9‬تنهنڪري منسي يهوداه ۽ يروشلم جي رهاڪن کي گمراهہ ڪيو‪ ،‬۽ انهن غير قومن کان بہ وڌيڪ بدتر ڪم ڪيا‪ ،‬جن کي خداوند بني‬ ‫اسرائيل کان اڳ تباه ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ خداوند منسي ۽ سندس قوم سان ڳالهايو‪ ،‬پر انهن نہ ٻڌو‪.‬‬ ‫‪11‬تنهنڪري خداوند انهن تي اسور جي بادشاهہ جي لشڪر جي سردارن کي آندو‪ ،‬جن منسي کي ڪنڊن جي وچ ۾ پڪڙيو ۽ کيس‬ ‫زنجيرن سان ٻڌي بابل ڏانهن وٺي ويا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ جڏهن هو مصيبت ۾ هو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجي خداوند خدا کي عرض ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا جي اڳيان پاڻ کي تمام گهڻو‬ ‫عاجز ڪيو‪،‬‬ ‫‪.‬پوِ منسي‬ ‫‪13‬۽ هن کان دعا گهري ‪:‬۽ هن کان دعا گهري وئي‪ ،‬۽ هن جي دعا ٻڌي‪ ،‬۽ هن کي يروشلم ڏانهن سندس بادشاهت ۾ واپس آندو ء‬ ‫کي خبر پئي ته خداوند ئي خدا آهي‪.‬‬ ‫پوِ هن دائود جي شهر کان ٻاهر هڪ ڀت ٺاهي‪ ،‬گيحون جي اولهه پاسي‪ ،‬وادي ۾‪ ،‬مڇي جي دروازي جي داخل تائين‪ ،‬۽ اوفل‬ ‫‪14‬ان کان ء‬ ‫جي چوڌاري گهيرو ڪيو‪ ،‬۽ ان کي تمام گهڻو اوچائي بلند ڪيو‪ ،‬۽ يهوداه جي سڀني قلعي وارن شهرن ۾ جنگي سردار مقرر ڪيا‪.‬‬ ‫‪15‬۽ هن عجيب ديوتائن ۽ خداوند جي گهر مان بت ۽ سڀئي قربانگاهون جيڪي هن خداوند جي گهر جي جبل تي ۽ يروشلم ۾ ٺاهيون‬ ‫هيون‪ ،‬انهن کي ڪڍي ڇڏيو ۽ انهن کي شهر کان ٻاهر اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ هن خداوند جي قربانگاهه جي مرمت ڪئي‪ ،‬۽ ان تي سلمتي جون قربانيون ۽ شڪرگذاري جون قربانيون قربان ڪيون‪ ،‬۽ يهوداه‬ ‫کي حڪم ڏنو ته هو خداوند اسرائيل جي خدا جي خدمت ڪن‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪17‬تڏهن به ماڻهو بلند هنڌن تي قربانيون ڏيندا هئا‪ ،‬پر رڳو خداوند پنهنجي خدا ء‬ ‫‪18‬هاڻي منسي ءِ جا باقي ڪم‪ ،‬۽ سندس خدا ڏانهن دعا‪ ،‬۽ انهن بيبين جا لفظ جيڪي هن سان خداوند اسرائيل جي خدا جي نالي تي‬ ‫ڳالهائيندا هئا‪ ،‬اهي اسرائيل جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫اعلي جايون ٺاهيون‪ ،‬۽‬ ‫‪19‬سندس دعا پڻ‪ ،‬۽ ڪيئن خدا هن تي رحم ڪيو‪ ،‬۽ سندس سڀ گناهه‪ ،‬۽ سندس ڏوه‪ ،‬۽ اهي جڳهيون جتي هن‬ ‫ي‬ ‫باغ ۽ تراشيل تصويرون قائم ڪيون‪ ،‬ان کان اڳ جو هو عاجز ٿيو ‪:‬ڏسو‪ ،‬اهي ڏسندڙن جي چوڻين ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫جاِ تي بادشاه ٿيو‪.‬‬ ‫سندس‬ ‫‪20‬پوِ منسي پنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو‪ ،‬۽ انهن کيس سندس گهر ۾ دفن ڪيو ‪:‬۽ سندس پٽ امون‬ ‫ء‬ ‫ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪21‬امون ٻاويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي ۽ ٻه سال يروشلم ۾ حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪22‬پر هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو‪ ،‬جيئن سندس پي اِ منسي ڪيو هو ‪:‬ڇاڪاڻ ته آمون انهن سڀني تراشيل بتن کي‬ ‫قرباني ڏني جيڪي سندس پي اِ منسي ٺاهيا هئا ۽ انهن جي خدمت ڪئي‪.‬‬ ‫‪23‬۽ خداوند جي اڳيان پاڻ کي عاجز نه ڪيو‪ ،‬جيئن سندس پي اِ منسي پاڻ کي عاجز ڪيو هو؛ پر آمون وڌيڪ ۽ وڌيڪ گناهه ڪندو‬ ‫ويو‪.‬‬ ‫‪24‬۽ سندس نوڪرن سندس خلف سازش ڪئي ۽ کيس سندس ئي گهر ۾ قتل ڪيو‪.‬‬ ‫‪25‬پر ملڪ جي ماڻهن انهن سڀني کي ماري ڇڏيو جيڪي بادشاهه امون جي خلف سازش ڪئي هئي؛ ۽ ملڪ جي ماڻهن سندس پٽ‬ ‫جاِ تي بادشاهه بڻايو‪.‬‬ ‫يوسياه کي سندس ء‬ ‫باب ‪34‬‬ ‫‪1‬يوسياه اٺن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ ٽيٽيهه سال حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪2‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ صحيح هو‪ ،‬۽ پنهنجي پي اِ دائود جي طريقن تي هليو‪ ،‬۽ نه ساڄي هٿ ڏانهن ۽ نه کاٻي طرف‬ ‫ڦريو‪.‬‬ ‫‪3‬ڇاڪاڻ ته سندس حڪومت جي اٺين سال ۾‪ ،‬جڏهن هو اڃا جوان هو‪ ،‬هن پنهنجي پي اِ دائود جي خدا جي ڳول شروع ڪئي ‪:‬۽ ٻارهين‬ ‫سال ۾ هن يهوداه ۽ يروشلم کي اوچي جڳهن‪ ،‬باغن‪ ،‬تراشيل تصويرن ۽ پگهريل تصويرن کان پاڪ ڪرڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ انهن سندس اڳيان بعل جون قربانگاهون ڊاهي ڇڏيون؛ ۽ اهي بت جيڪي انهن جي مٿان هئا‪ ،‬انهن کي ڪٽي ڇڏيو؛ ۽ عيرش‪ ،‬تراشيل‬ ‫بت‪ ،‬۽ پگهريل بت‪ ،‬ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيا‪ ،‬۽ انهن مان مٽي ٺاهي‪ ،‬۽ انهن جي قبرن تي ڇٽي ڇڏيو جيڪي انهن کي قربان ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪5‬۽ هن ڪاهنن جون هڏيون انهن جي قربانگاهن تي ساڙي ڇڏيون‪ ،‬۽ يهوداه ۽ يروشلم کي پاڪ ڪيو‪.‬‬ ‫‪6‬۽ ائين ئي هن منسي‪ ،‬افرائيم ۽ شمعون جي شهرن ۾ ڪيو‪ ،‬ايستائين جو نفتالي تائين‪ ،‬انهن جي گوڏن جي چوڌاري‪.‬‬ ‫‪7‬۽ جڏهن هن قربان ⁠گاهون ۽ عياشيون ڊاهيون‪ ،‬۽ تراشيل بتن کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڇڏيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي سڄي ملڪ ۾ سڀ بت‬ ‫ڪٽي ڇڏيا‪ ،‬تڏهن هو يروشلم ڏانهن موٽيو‪.‬‬ ‫‪8‬هاڻي پنهنجي حڪومت جي ارڙهين سال ۾‪ ،‬جڏهن هن ملڪ ۽ گهر کي پاڪ ڪيو‪ ،‬تڏهن هن اصلياه جي پٽ شافن‪ ،‬شهر جي گورنر‬ ‫معسياه ۽ يوآحز جي پٽ يوآح کي رڪارڊر موڪليو ته جيئن خداوند پنهنجي خدا جي گهر جي مرمت ڪري‪.‬‬ ‫‪9‬۽ جڏهن اهي سردار ڪاهن هلڪيا وٽ آيا‪ ،‬تڏهن انهن اهو پئسو ڏنو جيڪو خدا جي گهر ۾ آندو ويو هو‪ ،‬جيڪو لوي جيڪي دروازن‬ ‫جي سنڀال ڪندا هئا‪ ،‬منسي ۽ افرائيم ۽ اسرائيل جي سڀني باقي بچيل ماڻهن ۽ سڀني يهوداه ۽ بنيامين جي هٿن مان گڏ ڪيو هو؛ ۽ اهي‬ ‫يروشلم ڏانهن موٽي ويا‪.‬‬ ‫‪10‬۽ انهن اهو انهن ڪاريگرن جي هٿ ۾ ڏنو جيڪي خداوند جي گهر جي نگراني ڪندا هئا‪ ،‬۽ انهن اهو انهن ڪاريگرن کي ڏنو جيڪي‬ ‫خداوند جي گهر ۾ ڪم ڪندا هئا‪ ،‬تہ جيئن گهر جي مرمت ۽ مرمت ڪن‪.‬‬ ‫‪11‬انهن ڪاريگرن ۽ معمارن کي به اهو ڏنو ته جيئن ڪٽيل پٿر ۽ ڪاٺ خريد ڪن ۽ انهن گهرن کي فرش ڪن جيڪي يهودا جي‬ ‫بادشاهن تباهه ڪيا هئا‪.‬‬ ‫‪12‬۽ ماڻهن ڪم ايمانداري سان ڪيو ‪:‬۽ انهن جا نگران يحات ۽ عبدياه‪ ،‬لوي‪ ،‬جيڪي مراري جي پٽن مان هئا؛ ۽ زڪريا ۽ مشلم‪،‬‬ ‫لِ؛ ۽ ٻيا لوي‪ ،‬جيڪي سڀ موسيقي جي سازن ۾ ماهر هئا‪.‬‬ ‫جيڪي قهاتن جي پٽن مان هئا‪ ،‬ان کي اڳتي وڌائڻ ء‬ ‫‪13‬۽ اهي بار کڻندڙن جي مٿان هئا‪ ،‬۽ انهن سڀني جي نگراني ڪندا هئا جيڪي ڪنهن به قسم جي خدمت ۾ ڪم ڪندا هئا ‪:‬۽ لوين مان‬ ‫لکندڙ‪ ،‬آفيسر ۽ دربان هئا‪.‬‬ ‫موسي جي طرفان ڏنل خداوند جي شريعت جو‬ ‫کي‬ ‫ڪاهن‬ ‫خلقياه‬ ‫تڏهن‬ ‫هئا‪،‬‬ ‫ويا‬ ‫آندا‬ ‫۾‬ ‫گهر‬ ‫جي‬ ‫خداوند‬ ‫جيڪي‬ ‫ڪڍيا‬ ‫‪14‬۽ جڏهن اهي پئسا‬ ‫ي‬ ‫ڪتاب مليو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ خلقياه جواب ڏنو ۽ شافن منشي کي چيو ته‪ ،‬مون کي خداوند جي گهر ۾ شريعت جو ڪتاب مليو آهي ‪.‬۽ خلقياه اهو ڪتاب شافن کي‬ ‫ڏنو‪.‬‬ ‫‪16‬۽ شافن ڪتاب بادشاهہ وٽ کڻي ويو‪ ،‬۽ بادشاهہ کي وري خبر ڏنائين‪ ،‬۽ چيائين تہ‪ ،‬جيڪو ڪجهہ اوهان جي ٻانهن کي سونپيو ويو‬ ‫هو‪ ،‬سو اهي ڪندا آهن‪.‬‬ ‫‪17‬۽ انهن اهو پئسو گڏ ڪيو آهي جيڪو خداوند جي گهر ۾ مليو هو‪ ،‬۽ ان کي نگرانن ۽ ڪاريگرن جي هٿ ۾ ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪18‬پوِ شافن منشي بادشاهہ کي ٻڌايو تہ‪” ،‬خلقياه ڪاهن مون کي هڪ ڪتاب ڏنو آهي “‪.‬۽ شافن بادشاهہ جي اڳيان اهو پڙهيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪19‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن بادشاهه قانون جا لفظ ٻڌا‪ ،‬تڏهن هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪20‬۽ بادشاهہ هلڪيا‪ ،‬سافن جي پٽ اخيقام‪ ،‬ميڪا جي پٽ عبدون‪ ،‬سافن جي منشي ۽ بادشاه جي نوڪر عسايا کي حڪم ڏنو تہ‪،‬‬ ‫لِ جيڪي اسرائيل ۽ يهوداه ۾ باقي آهن‪ ،‬پڇو ته هن ڪتاب جي لفظن بابت ڇا مليو آهي ‪:‬‬ ‫لِ ۽ انهن ء‬ ‫‪21‬وڃو‪ ،‬خداوند کان منهنجي ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته خداوند جو غضب وڏو آهي جيڪو اسان تي نازل ٿيو آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان جي ابن ڏاڏن خداوند جي ڪلم تي عمل نه ڪيو‬ ‫لِ جيڪو هن ڪتاب ۾ لکيل آهي‪.‬‬ ‫آهي‪ ،‬انهي سڀ ڪجهه ڪرڻ ء‬ ‫‪22‬۽ هلڪيا‪ ،‬۽ اهي جيڪي بادشاهه مقرر ڪيا هئا‪ ،‬خلدا نبيہ وٽ ويا‪ ،‬جيڪا شلوم جي زال هئي‪ ،‬تڪوات جو پٽ‪ ،‬حسرا جو پٽ‪ ،‬جيڪو‬ ‫ڪپڙن جو سنڀاليندڙ هو؛ (هاڻي هو ءِ يروشلم ۾ ڪاليج ۾ رهندي هئي )‪:‬۽ انهن هن سان اهو ئي ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪23‬۽ هن انهن کي جواب ڏنو تہ‪ ،‬خداوند بني اسرائيل جو خدا ائين فرمائي ٿو تہ جنهن ماڻهو ءِ توهان کي مون ڏانهن موڪليو آهي‪ ،‬ان کي‬ ‫چئو تہ‬ ‫جاِ تي ۽ ان جي رهواسين تي برائي آڻيندس‪ ،‬يعني اهي سڀ لعنتون جيڪي هن ڪتاب ۾ لکيل آهن‬ ‫‪24‬خداوند فرمائي ٿو تہ ڏسو‪ ،‬مان هن ء‬ ‫جيڪي انهن يهوداه جي بادشاهه جي اڳيان پڙهيا آهن‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫لِ بخور ساڙيا آهن‪ ،‬تہ جيئن اهي پنهنجي هٿن جي سڀني ڪمن سان مون‬ ‫‪25‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن مون کي ڇڏي ڏنو آهي‪ ،‬۽ ٻين معبودن ء‬ ‫کي غضب ڏيارين‪ ،‬تنهنڪري منهنجو غضب هن جڳه تي نازل ٿيندو‪ ،‬۽ وسامي نہ سگهندو‪.‬‬ ‫لِ موڪليو آهي‪ ،‬تنهن کي چئو ته‪ ،‬خداوند اسرائيل جو خدا انهن‬ ‫‪26‬۽ يهوداه جي بادشاهه جي باري ۾‪ ،‬جنهن توهان کي خداوند کان پڇڻ ء‬ ‫ڳالهين جي باري ۾ چوي ٿو جيڪي توهان ٻڌيون آهن‪.‬‬ ‫‪27‬ڇاڪاڻ ته توهان جو دل نرم هو‪ ،‬۽ توهان خدا جي اڳيان پاڻ کي عاجز ڪيو‪ ،‬جڏهن توهان هن جڳهه ۽ ان جي رهواسين جي خلف‬ ‫سندس ڳالهيون ٻڌيون‪ ،‬۽ توهان منهنجي اڳيان پاڻ کي عاجز ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجا ڪپڙا ڦاڙيا‪ ،‬۽ منهنجي اڳيان روئيو‪ ،‬مون توهان کي پڻ ٻڌو‬ ‫آهي‪ ،‬خداوند فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪28‬ڏس‪ ،‬مان توکي تنهنجي پي اِ ڏاڏن سان گڏ ڪندس‪ ،‬۽ تون پنهنجي قبر ۾ سلمتي ءِ سان گڏ ڪئي ويندين‪ ،‬۽ نه ئي تنهنجون اکيون اهو‬ ‫جاِ تي ۽ ان جي رهواسين تي آڻيندس ‪.‬تنهن ڪري اهي بادشاهه کي ٻيهر خبر کڻي آيا‪.‬‬ ‫سڀ برائي ڏسنديون جيڪي مان هن ء‬ ‫‪29‬پوِ بادشاهہ يهوداه ۽ يروشلم جي سڀني بزرگن کي گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪30‬۽ بادشاهہ خداوند جي گهر ۾ ويو‪ ،‬۽ يهوداه جا سڀ ماڻهو‪ ،‬يروشلم جا رهاڪو‪ ،‬ڪاهن‪ ،‬لوي ۽ سڀ ماڻهو‪ ،‬وڏا ۽ ننڍا ‪:‬۽ هن انهن جي‬ ‫ڪنن ۾ عهد جي ڪتاب جون سڀ ڳالهيون پڙهي ٻڌايون جيڪو خداوند جي گهر ۾ مليو هو‪.‬‬ ‫جاِ تي بيٺو‪ ،‬۽ خداوند جي اڳيان هڪ عهد ڪيو‪ ،‬تہ خداوند جي پٺيان هلندو‪ ،‬۽ سندس حڪمن‪ ،‬سندس شاهدن ۽‬ ‫‪31‬۽ بادشاهہ پنهنجي ء‬ ‫قانونن تي پنهنجي سڄي دل ۽ پنهنجي سڄي جان سان عمل ڪندو‪ ،‬تہ جيئن هن ڪتاب ۾ لکيل عهد جي ڳالهين تي عمل ڪري‪.‬‬ ‫‪32‬۽ هن يروشلم ۽ بنيامين ۾ موجود سڀني کي ان تي قائم ڪيو ‪.‬۽ يروشلم جي رهواسين خدا جي عهد جي مطابق ڪم ڪيو‪ ،‬جيڪو انهن‬ ‫جي ابن ڏاڏن جو خدا هو‪.‬‬ ‫‪33‬۽ يوسياه بني اسرائيل جي سڀني ملڪن مان سڀ نفرت انگيز شيون ڪڍي ڇڏيون‪ ،‬۽ جيڪي اسرائيل ۾ موجود هئا انهن سڀني کي‬ ‫لِ ‪.‬۽ سندس سڄي زندگي انهن پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا جي‬ ‫لِ مجبور ڪيو‪ ،‬يعني خداوند پنهنجي خدا جي خدمت ڪرڻ ء‬ ‫خدمت ڪرڻ ء‬ ‫پيروي ڪرڻ کان نه هٽيو‪.‬‬ ‫باب ‪35‬‬ ‫لِ فسح جي عيد ملهائي ‪:‬۽ انهن پهرين مهيني جي چوڏهين تاريخ تي فسح جي قرباني ڪئي‪.‬‬ ‫‪1‬وڌيڪ‪ ،‬يوسياه يروشلم ۾ خداوند جي ء‬ ‫لِ همٿايو‪،‬‬ ‫‪2‬۽ هن ڪاهنن کي انهن جي ڪمن ۾ مقرر ڪيو‪ ،‬۽ انهن کي خداوند جي گهر جي خدمت ء‬ ‫لِ پاڪ هئا‪ ،‬تہ پاڪ صندوق کي انهي ءِ گهر ۾ رکجو‬ ‫‪3‬۽ انهن لوين کي چيو جيڪي سڄي اسرائيل کي سيکاريندا هئا ۽ جيڪي خداوند ء‬ ‫جيڪو سليمان بني اسرائيل جي بادشاهہ دائود ٺاهيو هو ‪.‬اهو اوهان جي ڪلهن تي بار نہ هوندو ‪.‬هاڻي خداوند پنهنجي خدا ۽ سندس قوم‬ ‫اسرائيل جي خدمت ڪريو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ پاڻ کي پنهنجن ابن ڏاڏن جي گهرن مطابق‪ ،‬پنهنجن ورهن مطابق تيار ڪريو‪ ،‬جيئن اسرائيل جي بادشاهه دائود ۽ سندس پٽ سليمان‬ ‫لکيا هئا‪.‬‬ ‫جاِ ۾ پنهنجن ڀائرن جي ابن ڏاڏن جي خاندانن جي ورهاست مطابق ۽ لوين جي خاندانن جي ورهاست موجب بيٺا رهو‪.‬‬ ‫‪5‬۽ پاڪ ء‬ ‫موسي جي هٿان خداوند جي‬ ‫اهي‬ ‫جيئن‬ ‫تہ‬ ‫ڪريو‪،‬‬ ‫تيار‬ ‫کي‬ ‫ڀائرن‬ ‫پنهنجن‬ ‫۽‬ ‫ڪريو‪،‬‬ ‫پاڪ‬ ‫کي‬ ‫پاڻ‬ ‫ڪهو‪،‬‬ ‫قرباني‬ ‫جي‬ ‫فسح‬ ‫‪6‬تنهنڪري‬ ‫ي‬ ‫ڪلم موجب ڪم ڪن‪.‬‬ ‫لِ جيڪي حاضر هئا‪ ،‬انهن جو تعداد ٽيهه‬ ‫‪7‬۽ يوسياه ماڻهن کي‪ ،‬رڍن مان‪ ،‬گهيٽا ۽ ٻڪريون ڏنيون‪ ،‬سڀ فسح جي قربانين ء‬ ‫لِ‪ ،‬سڀني ء‬ ‫هزار هو‪ ،‬۽ ٽي هزار ٻڪريون ‪:‬اهي بادشاهه جي ملڪيت مان هئا‪.‬‬ ‫‪8‬۽ سندس سردارن خوشي ءِ سان ماڻهن‪ ،‬ڪاهنن ۽ لوين کي ڏنا ‪:‬خدا جي گهر جي حاڪمن‪ ،‬هلڪيا ۽ زڪريا ۽ يحييل‪ ،‬ڪاهنن کي فسح‬ ‫لِ ٻہ هزار ڇهه سئو ننڍا ڍڳا ۽ ٽي سئو ڍڳا ڏنا‪.‬‬ ‫جي قربانين ء‬ ‫لِ پنج هزار ننڍا ٻڪريون‬ ‫‪9‬ڪنانياه‪ ،‬سندس ڀائر سمعياه ۽ نتنئيل‪ ،‬۽ ليوين جا سردار حسبياه‪ ،‬يعيئيل ۽ يوزباد‪ ،‬لوين کي فسح جي قرباني ء‬ ‫۽ پنج سئو ٻڪريون ڏنيون‪.‬‬ ‫جاِ تي بيٺا‪ ،‬۽ ليوي پنهنجي پنهنجي جماعت ۾‪ ،‬بادشاهه جي حڪم موجب‪.‬‬ ‫‪10‬تنهنڪري عبادت تيار ڪئي وئي‪ ،‬۽ پادري پنهنجي پنهنجي ء‬ ‫‪11‬۽ انهن فسح جي جانورن کي ذبح ڪيو‪ ،‬۽ ڪاهنن پنهنجن هٿن جو رت ڇٽيو‪ ،‬۽ لوين انهن جي کل لٿي‪.‬‬ ‫لِ ڏين‪ ،‬جيئن‬ ‫‪12‬۽ انهن ساڙڻ واريون قربانيون ڪڍيون تہ جيئن اهي ماڻهن جي خاندانن جي ورهاست موجب خداوند کي پيش ڪرڻ ء‬ ‫موسي جي ڪتاب ۾ لکيل آهي ‪.‬۽ انهن ڍڳن سان بہ ائين ئي ڪيو‪.‬‬ ‫ي‬ ‫ٿانون ۾ ااباليون‪ ،‬۽ انهن کي جلدي سڀني‬ ‫۽‬ ‫ٿانون‬ ‫ن‪،‬‬ ‫ٿانو‬ ‫قربانيون‬ ‫پاڪ‬ ‫ٻيون‬ ‫‪13‬۽ انهن قاعدي موجب فسح جي قرباني باه ۾ پچائي ‪:‬پر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ماڻهن ۾ ورهايو‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هارون جا پٽ ڪاهن رات تائين ساڙڻ جون قربانيون ۽ چربی چاڙهڻ ۾‬ ‫ڪاهنن‬ ‫۽‬ ‫پاڻ‬ ‫‪14‬پوِ انهن‬ ‫لِ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار ڪيو‪.‬‬ ‫لِ ۽ ڪاهنن‪ ،‬هارون جي پٽ ڪاهنن ء‬ ‫مصروف هئا‪ ،‬تنهنڪري لوين پاڻ ء‬ ‫جاِ تي هئا؛ ۽ دربان هر دروازي تي‬ ‫‪15‬۽ آسف جا پٽ ڳائڻا دائود‪ ،‬آسف‪ ،‬هيمان ۽ بادشاهه جي غيب گو يدوتون جي حڪم موجب پنهنجي ء‬ ‫لِ تياري ڪندا هئا‪.‬‬ ‫انتظار ڪندا هئا؛ انهن کي پنهنجي خدمت کان ٻاهر نه نڪرڻو پيو؛ ڇاڪاڻ ته انهن جا ڀائر لوي انهن ء‬ ‫‪16‬تنهنڪري خداوند جي سڀ عبادت انهي ءِ ڏينهن تيار ڪئي وئي‪ ،‬تہ جيئن فسح ملهائي سگهجي ۽ خداوند جي قربان ⁠گاهہ تي ساڙڻ‬ ‫جون قربانيون پيش ڪيون وڃن‪ ،‬جيئن بادشاهہ يوسياه حڪم ڏنو هو‪.‬‬ ‫‪17‬۽ بني اسرائيل جيڪي اتي موجود هئا‪ ،‬تن انهي ءِ وقت فسح ۽ بيخميري ماني ءِ جي عيد ست ڏينهن تائين ملهائي‪.‬‬ ‫‪18‬۽ سموئيل نبي ءِ جي ڏينهن کان وٺي اسرائيل ۾ اهڙي فسح نه ملهائي وئي هئي؛ ۽ نه ئي اسرائيل جي سڀني بادشاهن اهڙي فسح ملهائي‬ ‫هئي جيئن يوسياه‪ ،‬ڪاهنن‪ ،‬لوي‪ ،‬۽ سڀ يهوداه ۽ اسرائيل جيڪي موجود هئا‪ ،‬۽ يروشلم جا رهواسي‪.‬‬ ‫‪19‬يوسياه جي حڪومت جي ارڙهين سال ۾ هي عيد فصح ملهايو ويو‪.‬‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫پوِ‪ ،‬جڏهن يوسياه مندر تيار ڪيو‪ ،‬تڏهن مصر جو بادشاهه نڪو فرات جي ڪناري ڪرڪيمش سان جنگ ڪرڻ‬ ‫‪20‬انهي ءِ سڀ کان ء‬ ‫لِ آيو ‪:‬۽ يوسياه سندس خلف ٻاهر نڪتو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪21‬پر هن هن ڏانهن سفير موڪليا‪ ،‬۽ چيو تہ ”اي يهوداه جا بادشاهه‪ ،‬منهنجو تو سان ڇا واسطو؟ مان اڄ تنهنجي خلف نه پر ان گهر جي‬ ‫خلف آيو آهيان جنهن سان منهنجي جنگ آهي ‪.‬ڇاڪاڻ ته خدا مون کي حڪم ڏنو آهي ته جلدي ڪريان ‪.‬خدا سان مداخلت ڪرڻ کان‬ ‫پاسو ڪر‪ ،‬جيڪو مون سان گڏ آهي‪ ،‬ته جيئن هو توکي تباهه نه ڪري“‪.‬‬ ‫‪22‬تڏهن به يوسياه پنهنجو منهن نه موڙيو‪ ،‬پر پاڻ کي بدلئي ڇڏيو ته جيئن هو ساڻس وڙهندو‪ ،‬۽ خدا جي وات مان نڪو جي لفظن کي نه‬ ‫لِ آيو‪.‬‬ ‫ٻڌو‪ ،‬۽ ميگدو جي وادي ۾ وڙهڻ ء‬ ‫‪23‬۽ تير اندازن بادشاهه يوسياه تي فائر ڪيا؛ ۽ بادشاهه پنهنجن نوڪرن کي چيو ته مون کي ٻاهر ڪڍو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مان سخت زخمي‬ ‫آهيان‪.‬‬ ‫‪24‬تنهنڪري سندس نوڪرن کيس انهي ءِ رته مان ڪڍيو ۽ کيس ٻئي رته ۾ ويهاريو جيڪو سندس هو؛ ۽ اهي کيس يروشلم ۾ کڻي آيا‪ ،‬۽‬ ‫لِ ماتم ڪيو‪.‬‬ ‫هو مري ويو‪ ،‬۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي قبرن مان هڪڙي ۾ دفن ڪيو ويو ‪.‬۽ سڄو يهوداه ۽ يروشلم يوسياه ء‬ ‫لِ ماتم ڪيو ‪:‬۽ سڀ ڳائڻا مرد ۽ ڳائڻيون عورتون اڄ تائين پنهنجن ماتم ۾ يوسياه جي باري ۾ ڳالهائين ٿيون‪ ،‬۽ انهن‬ ‫‪25‬۽ يرمياه يوسياه ء‬ ‫کي اسرائيل ۾ هڪ دستور بڻايو ‪:‬۽‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي ماتم ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫‪26‬هاڻي يوسياه جا باقي ڪم ۽ سندس نيڪي‪ ،‬جيئن خداوند جي شريعت ۾ لکيل هو‪،‬‬ ‫‪27‬۽ سندس ڪم‪ ،‬پهرين ۽ آخري‪ ،‬ڏسو‪ ،‬اهي اسرائيل ۽ يهوداه جي بادشاهن جي ڪتاب ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫باب ‪36‬‬ ‫جاِ تي يروشلم ۾ بادشاهه بڻايو‪.‬‬ ‫‪1‬پوِ ملڪ جي ماڻهن يوسياه جي پٽ يهوآخز کي ورتو ۽ کيس سندس پي اِ جي ء‬ ‫ء‬ ‫‪2‬يهوآخز ٽيويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ ٽي مهينا حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪3‬۽ مصر جي بادشاهہ کيس يروشلم ۾ قيد ڪيو‪ ،‬۽ ملڪ تي هڪ سؤ تولن چاندي ۽ هڪ تولن سون جو جرمانو لڳايو‪.‬‬ ‫‪4‬۽ مصر جي بادشاهہ سندس ڀا اِ الياقيم کي يهوداه ۽ يروشلم جو بادشاه بڻايو‪ ،‬۽ سندس نالو بدلئي يهوياقيم رکيو ‪.‬۽ نڪو سندس ڀا اِ‬ ‫يهوآخز کي مصر وٺي ويو‪.‬‬ ‫‪5‬يهوياقيم پنجويهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يارهن سال يروشلم ۾ حڪومت ڪئي ‪:‬۽ هن اهو ڪيو‬ ‫جيڪو سندس خدا جي نظر ۾ بڇڙو هو‪.‬‬ ‫‪6‬بابل جي بادشاهه نبوچدنضر سندس خلف چڙهائي ڪئي‪ ،‬۽ کيس زنجيرن ۾ ٻڌي بابل ڏانهن وٺي ويو‪.‬‬ ‫‪7‬نبوچنازسر خداوند جي گهر جي ڪجهہ سامان بابل کڻي ويو ۽ انهن کي بابل ۾ پنهنجي مندر ۾ رکيو‪.‬‬ ‫‪8‬هاڻي يهوياقيم جا باقي ڪم‪ ،‬۽ سندس نفرت انگيز ڪم جيڪي هن ڪيا‪ ،‬۽ جيڪي هن ۾ ڏٺا ويا‪ ،‬اهي اسرائيل ۽ يهوداه جي بادشاهن جي‬ ‫جاِ تي بادشاهي ڪئي‪.‬‬ ‫ڪتاب ۾ لکيل آهن ‪:‬۽ سندس پٽ يهوياڪين سندس ء‬ ‫‪9‬يهوياڪين اٺن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي‪ ،‬۽ هن يروشلم ۾ ٽي مهينا ۽ ڏهه ڏينهن حڪومت ڪئي ‪:‬۽ هن اهو‬ ‫ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ بڇڙو هو‪.‬‬ ‫‪10‬۽ جڏهن سال پورو ٿيو‪ ،‬تڏهن نبوچناززار بادشاهه کيس خداوند جي گهر جي سٺين شين سان گڏ بابل ڏانهن موڪليو‪ ،‬۽ سندس ڀا اِ‬ ‫صدقياه کي يهوداه ۽ يروشلم جو بادشاهه بڻايو‪.‬‬ ‫‪11‬صدقياه هڪويهن سالن جو هو جڏهن هن راڄ ڪرڻ شروع ڪيو ۽ يروشلم ۾ يارهن سال حڪومت ڪئي‪.‬‬ ‫‪12‬۽ هن اهو ڪيو جيڪو خداوند سندس خدا جي نظر ۾ بڇڙو هو‪ ،‬۽ يرمياه نبي جي اڳيان جيڪو خداوند جي وات مان ڳالهائي رهيو هو‪،‬‬ ‫پاڻ کي عاجز نه ڪيو‪.‬‬ ‫‪13‬۽ هن بادشاهه نبوچدنضر جي خلف به بغاوت ڪئي‪ ،‬جنهن هن کان خدا جو قسم کنيو هو ‪:‬پر هن پنهنجي ڳچي ءِ کي سخت ڪيو‪ ،‬۽‬ ‫پنهنجي دل کي سخت ڪيو ته هو اسرائيل جي خداوند خدا ڏانهن نه موٽي‪.‬‬ ‫‪14‬ان کان علوه‪ ،‬سڀني سردار ڪاهنن ۽ ماڻهن غير قومن جي سڀني نفرت انگيز ڪمن کان تمام گهڻو گناهه ڪيو ۽ خداوند جي گهر کي‬ ‫جيڪو هن يروشلم ۾ پاڪ ڪيو هو‪ ،‬پليت ڪيو‪.‬‬ ‫‪15‬۽ خداوند سندن ابن ڏاڏن جي خدا پنهنجن پيغمبرن جي وسيلي انهن ڏانهن وقت بوقت موڪليندو رهيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ کيس پنهنجي قوم ۽‬ ‫پنهنجي رهائش گاه تي رحم آيو‪.‬‬ ‫‪16‬پر انهن خدا جي پيغمبرن جو مذاق اڏايو‪ ،‬۽ سندس ڳالهين کي حقير سمجهيو‪ ،‬۽ سندس نبين جو غلط استعمال ڪيو‪ ،‬جيستائين خداوند‬ ‫جو غضب سندس قوم تي اڀريو‪ ،‬ايتري تائين جو ڪو به علج نه رهيو‪.‬‬ ‫جاِ ۾ تلوار سان قتل ڪيو‪ ،‬۽ جوان يا‬ ‫مقدس‬ ‫سندن‬ ‫کي‬ ‫جوانن‬ ‫جي‬ ‫‪17‬تنهنڪري هن ڪلدين جي بادشاهہ کي انهن تي آندو‪ ،‬جنهن انهن‬ ‫ء‬ ‫ڇوڪري‪ ،‬پوڙهي‪ ،‬يا عمر جي ڪري جهڪيل ماڻهو ءِ تي ڪو به رحم نه ڪيو ‪:‬هن انهن سڀني کي سندس هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪18‬۽ خدا جي گهر جا سڀ برتن‪ ،‬وڏا ۽ ننڍا‪ ،‬۽ خداوند جي گهر جا خزانا‪ ،‬۽ بادشاهه ۽ سندس اميرن جا خزانا؛ اهي سڀ هو بابل کڻي ويو‪.‬‬ ‫‪19‬۽ انهن خدا جي گهر کي ساڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ يروشلم جي ڀت کي ڀڃي ڇڏيو‪ ،‬۽ ان جي سڀني محلت کي باه سان ساڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ ان جي‬ ‫سڀني سٺين شين کي ناس ڪيو‪.‬‬ ‫‪20‬۽ جيڪي تلوار کان بچي ويا هئا‪ ،‬انهن کي بابل کڻي ويو؛ جتي اهي فارس جي بادشاهت جي حڪومت تائين سندس ۽ سندس پٽن جا‬ ‫غلم هئا‪:‬‬ ‫لِ‪ ،‬جيستائين زمين پنهنجا سبت نه ماڻي ‪:‬ڇاڪاڻ ته جيستائين هو ءِ ويران رهي‪،‬‬ ‫‪21‬يرمياه جي واتان خداوند جي ڪلم کي پورو ڪرڻ ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫تيستائين هن سبت رکيو‪ ،‬ستر سال پورا ڪرڻ ء‬

‫‪2‬تاريخون‬

‫‪22‬هاڻي فارس جي بادشاهه سائرس جي پهرين سال ۾‪ ،‬ته جيئن يرمياه جي واتان ٻڌايل خداوند جو ڪلم پورو ٿئي‪ ،‬خداوند فارس جي‬ ‫بادشاهه سائرس جي روح کي ااڀاريو‪ ،‬ته هن پنهنجي سڄي بادشاهت ۾ هڪ اعلن ڪيو‪ ،‬۽ ان کي لکت ۾ پڻ رکيو‪ ،‬چوڻ لڳو ته‪،‬‬ ‫‪23‬فارس جو بادشاهه سائرس چوي ٿو ته‪ ،‬خداوند آسمان جي خدا مون کي زمين جون سڀ بادشاهتون ڏنيون آهن؛ ۽ هن مون کي حڪم‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهيان ‪.‬سندس سڀني ماڻهن مان توهان مان ڪير آهي؟ خداوند سندس خدا‬ ‫ڏنو آهي ته يروشلم ۾‪ ،‬جيڪو يهوداه ۾ آهي‪ ،‬سندس ء‬ ‫هن سان گڏ هجي‪ ،‬۽ هن کي مٿي وڃڻ ڏيو‪.‬‬