1بادشاهن باب 1 1هاڻي دائود بادشاهه پوڙهو ۽ عمر ۾ بيمار هو؛ ۽ انهن کيس ڪپڙن سان ڍڪيو ،پر هن کي گرمي نه ملي. لِ هڪ جوان ڪنواري ڳولهيو وڃي :۽ اها بادشاهہ جي اڳيان بيهي 2تنهنڪري سندس نوڪرن کيس چيو تہ ”منهنجي مالڪ بادشاهہ ء رهي ،۽ سندس پرورش ڪري ،۽ تنهنجي سيني ۾ ليٽائي ،تہ جيئن منهنجا مالڪ بادشاهہ گرم ٿين“. 3تنهنڪري انهن اسرائيل جي سڀني علئقن ۾ هڪ خوبصورت ڇوڪري ءِ جي ڳول ڪئي ،۽ انهن شونميت جي عورت ابيشاگ کي ڳولي لڌو ۽ ان کي بادشاهہ وٽ وٺي آيا. 4۽ ڇوڪري ڏاڍي سهڻي هئي ،۽ بادشاهه جي پرواهه ڪندي هئي ،۽ سندس خدمت ڪندي هئي :پر بادشاهه هن کي نه سڃاتو. لِ رته ۽ گهوڙا ۽ پنجاهه ماڻهو تيار ڪيا 5پوِ حجيت جي پٽ ادونياہ پاڻ کي بلند ڪيو ۽ چيو تہ ”آ ءِ بادشاهه ٿيندس “.۽ هن پنهنجي ء ء جيڪي سندس اڳيان ڊوڙن. 6۽ سندس پي ءِ ڪڏهن به کيس ناراض نه ڪيو هو ته تون ائين ڇو ڪيو آهي؟ ۽ هو پڻ هڪ تمام سٺو ماڻهو هو؛ ۽ سندس ما ءِ کيس ابي پوِ جنم ڏنو. سلوم کان ء 7۽ هن ضروياہ جي پٽ يوآب ۽ ابياتر ڪاهن سان الح ڪئي :۽ انهن ادونياہ جي پيروي ڪندي هن جي مدد ڪئي. 8پر ادوق ڪاهن ،يهويادع جو پٽ بنايا ،نبي ناٿن ،شمعي ،ريئي ۽ دائود جا طاقتور ماڻهو ادونياہ سان گڏ نہ هئا. 9۽ ادونياہ زوهيلٿ جي پٿر وٽ ،جيڪو اينروگل جي ويجهو آهي ،رڍون ،ڍڳا ۽ ٿلها ڍڳا ذبح ڪيا ،۽ پنهنجن سڀني ڀائرن ،بادشاهه جي پٽن ۽ يهوداہ جي سڀني ماڻهن کي ،بادشاهه جي نوڪرن کي سڏيو. 10پر ناٿن نبي ،بنايا ،۽ طاقتور ماڻهن ۽ پنهنجي ڀا ءِ سليمان کي نہ سڏيو. 11تنهنڪري ناٿن سليمان جي ما ءِ بت شيبا سان ڳالهائيندي چيو تہ ”ڇا تو نہ ٻڌو آهي تہ حجيت جو پٽ ادونياہ حڪومت ڪري رهيو آهي ۽ اسان جو مالڪ دائود ان کي نہ ٿو ڄاڻي؟ 12تنهنڪري هاڻي اچو ،مان اوهان کي الح ڏيان ٿو تہ اوهين پنهنجي ۽ پنهنجي پٽ سليمان جي جان بچائي سگهو. 13وڃ ۽ بادشاهه دائود وٽ وڃ ،۽ کيس چئو ،ڇا توهان ،منهنجا مالڪ ،بادشاهه ،پنهنجي ٻانهي ءِ سان قسم نه کنيو هو ته ،يقينا ا توهان جو پوِ ادونياہ ڇو بادشاهي ڪري ٿو؟ پٽ سليمان منهنجي پٺيان بادشاهي ڪندو ،۽ هو منهنجي تخت تي ويهندو؟ ء 14ڏس ،جڏهن تون اڃا اتي بادشاهه سان ڳالهائي رهيو آهين ،مان به تنهنجي پٺيان اندر ايندس ،۽ تنهنجي لفظن جي تصديق ڪندس. 15۽ بت شيبا بادشاهه وٽ ڪمري ۾ وئي ،۽ بادشاهه تمام پوڙهو هو ،۽ شونميت ابيشاگ بادشاهه جي خدمت ڪندي هئي. 16۽ بت شيبا جهڪي ۽ بادشاهہ کي سجدو ڪيو .۽ بادشاهہ چيو تہ "تون ڇا ٿو چاهين؟" ا 17۽ هن کيس چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ ،تو پنهنجي ٻانهي ءِ سان خداوند پنهنجي خدا جو قسم کنيو هو تہ ،يقينا تنهنجو پٽ سليمان مون پوِ بادشاهي ڪندو ۽ منهنجي تخت تي ويهندو“. کان ء 18۽ هاڻي ،ڏسو ،ادونياہ بادشاهي ڪري ٿو؛ ۽ هاڻي ،منهنجا مالڪ بادشاهه ،توهان کي خبر ناهي: 19۽ هن گهڻي تعداد ۾ ڍڳا ،ٿلها ڍڳا ۽ رڍون ذبح ڪيون آهن ،۽ بادشاهه جي سڀني پٽن ،ابياتر ڪاهن ۽ لشڪر جي سردار يوآب کي سڏايو آهي ،پر هن توهان جي ٻانهي سليمان کي نه سڏيو آهي. 20۽ اي منهنجا مالڪ ،اي بادشاهه ،سڀني اسرائيلين جون نظرون توهان تي آهن ته توهان انهن کي ٻڌايو ته منهنجي مالڪ بادشاهه جي تخت تي ڪير ويهندو. 21ٻي اورت ۾ ائين ٿيندو ،جڏهن منهنجو مالڪ بادشاهه پنهنجي ابن ڏاڏن سان گڏ سمهندو ،ته مان ۽ منهنجو پٽ سليمان مجرم شمار ڪيا ويندا. 22۽ ،ڏسو ،جڏهن هو ءِ اڃا بادشاهه سان ڳالهائي رهي هئي ،ته ناٿن نبي به اندر آيو. 23۽ انهن بادشاهہ کي ٻڌايو تہ” ،ڏسو ،ناٿن نبي “.۽ جڏهن هو بادشاهہ جي اڳيان اندر آيو ،تڏهن هن بادشاهہ جي اڳيان پنهنجو ءمنہ زمين تي ڪري سجدو ڪيو. 24۽ ناٿن چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ ،اي بادشاهه ،ڇا توهان چيو آهي تہ ادونياہ منهنجي پٺيان بادشاهي ڪندو ۽ منهنجي تخت تي ويٺو هوندو؟“ 25ڇاڪاڻ ته هو اڄ هيٺ لٿو آهي ،۽ گهڻي تعداد ۾ ڍڳا ،ٿلها ڍڳا ۽ رڍون ذبح ڪيون آهن ،۽ سڀني بادشاهه جي پٽن ،لشڪر جي سردارن ۽ ابياٿر ڪاهن کي سڏ ڪيو آهي؛ ۽ ،ڏسو ،اهي سندس اڳيان کائيندا پيئندا آهن ۽ چون ٿا ته ،خدا بادشاهه ادونياہ جيئرو رهي. 26پر مون کي ،تنهنجي ٻانهي کي ،ادوق ڪاهن ،يهويادع جي پٽ بناياہ کي ۽ تنهنجي ٻانهي سليمان کي نہ سڏيو آهي. پوِ سندس 27ڇا هي ڪم منهنجي مالڪ بادشاهه ڪيو آهي ،۽ توهان پنهنجي نوڪر کي اهو نه ٻڌايو آهي ته منهنجي مالڪ بادشاهه کان ء تخت تي ڪير ويهندو؟ 28تڏهن دائود بادشاهہ جواب ڏنو ۽ چيو تہ "مون کي بت شيبا کي سڏ ".۽ هو ءِ بادشاهہ جي حضور ۾ آئي ۽ بادشاهہ جي اڳيان بيٺي. 29۽ بادشاهہ قسم کنيو ۽ چيو تہ ”خداوند جيئري هجڻ جو قسم ،جنهن منهنجي جان کي سڀني مصيبتن کان بچايو آهي، 30جيئن مون توسان خداوند اسرائيل جي خدا جو قسم کنيو هو ته ،يقينا ا تنهنجو پٽ سليمان منهنجي پٺيان بادشاهي ڪندو ،۽ هو منهنجي جاِ تي منهنجي تخت تي ويهندو ،مان اڄ ضرور ائين ڪندس. ء 31پوِ بت شيبا زمين تي منهن ڪري سجدو ڪيو ۽ بادشاهه کي سجدو ڪيو ۽ چيو تہ ”منهنجو مالڪ بادشاهه دائود هميشه جيئرو ء رهي“. 32۽ دائود بادشاهه چيو تہ ادوق ڪاهن ،ناٿن نبي ۽ يهويدع جي پٽ بناياہ کي مون وٽ گهرايو .۽ اهي بادشاهه جي اڳيان آيا.
1بادشاهن
33بادشاه انهن کي چيو تہ پنهنجي مالڪ جي نوڪرن کي پاڻ سان گڏ وٺو ۽ منهنجي پٽ سليمان کي منهنجي خچر تي سوار ڪرايو ۽ کيس گيحون ڏانهن لٿو. 34۽ ادوق ڪاهن ۽ ناتهن نبي اتي کيس اسرائيل جو بادشاه مقرر ڪن :۽ توتارو وڄائي چئو تہ ،خدا سليمان بادشاه جيئرو رهي. جاِ تي بادشاهہ ٿيندو :۽ مون کيس 35پوِ اوهين سندس پٺيان چڙهندا تہ جيئن هو اچي منهنجي تخت تي ويهي، ڇالِ جو هو منهنجي ء ء ء اسرائيل ۽ يهوداہ تي حاڪم مقرر ڪيو آهي. 36۽ يهويدع جي پٽ بناياہ بادشاه کي جواب ڏنو ،۽ چيو تہ "آمين :خداوند منهنجي مالڪ بادشاه جو خدا پڻ ائين ئي چوي". 37جيئن خداوند منهنجي مالڪ بادشاهه سان گڏ رهيو آهي ،تيئن ئي هو سليمان سان گڏ هجي ۽ سندس تخت کي منهنجي مالڪ بادشاهه دائود جي تخت کان به وڏو ڪري. 38تنهنڪري ادوق ڪاهن ،ناٿن نبي ،يهويادع جو پٽ بنايا ،۽ ڪرتي ۽ فلتي ،هيٺ لهي ويا ۽ سليمان کي دائود بادشاهہ جي خچر تي سوار ڪرايو ،۽ کيس جيحون ڏانهن وٺي ويا. 39۽ ادوق ڪاهن خيمي مان تيل جو هڪ ءسنگر ڪڍيو ۽ سليمان کي مسح ڪيو .۽ انهن توتارو وڄايو؛ ۽ سڀني ماڻهن چيو تہ ،سليمان بادشاهہ جيئرو رهو. 40۽ سڀ ماڻهو سندس پٺيان آيا ،۽ ماڻهو بانسري وڄائي ،۽ وڏي خوشي سان خوش ٿيا ،جو زمين انهن جي آواز سان ڦاٽي پئي. 41۽ ادونياہ ۽ سڀئي مهمان جيڪي سندس سان گڏ هئا ،جڏهن اهي کاڌو کائي رهيا هئا ته اهو ٻڌو .۽ جڏهن يوآب توتاري جو آواز ٻڌو، تڏهن هن چيو ته شهر ۾ هي شور ڇو آهي؟ 42۽ اڃا هو ڳالهائي رهيو هو ،ته ڏسو ،ابياتر ڪاهن جو پٽ يونٿن آيو ،۽ ادونياہ کيس چيو" ،اندر اچ ،ڇو ته تون هڪ بهادر ماڻهو آهين، ۽ خوشخبري آڻيندو آهين". 43۽ يوناٿن جواب ڏنو ۽ ادونياہ کي چيو ته ،بيشڪ اسان جي مالڪ بادشاهه دائود سليمان کي بادشاهه بڻايو آهي. 44۽ بادشاهہ ادوق ڪاهن ،ناتهن نبي ،يهويادع جو پٽ بنايا ،۽ ڪرتي ۽ فلتي کي ساڻس گڏ موڪليو آهي ،۽ انهن کيس بادشاه جي خچر تي سوار ڪرايو آهي. 45۽ ادوق ڪاهن ۽ ناٿن نبي کيس گيحون ۾ بادشاه مقرر ڪيو آهي :۽ اهي اتان خوشي ءِ سان آيا آهن ،ايتري قدر جو شهر وري گونجي ويو .هي اهو شور آهي جيڪو اوهان ٻڌو آهي. 46۽ سليمان پڻ بادشاهت جي تخت تي ويٺو آهي. لِ آيا ،۽ چيائون ته ،خدا سليمان جو نالو توهان جي 47۽ وڌيڪ ،بادشاهه جا نوڪر اسان جي مالڪ بادشاهه دائود کي مبارڪباد ڏيڻ ء نالي کان بهتر ڪري ،۽ سندس تخت توهان جي تخت کان وڏو ڪري .۽ بادشاهه بستري تي سجدو ڪيو. 48۽ بادشاهہ هيئن بہ چيو تہ خداوند اسرائيل جو خدا ساراهہ جوڳو آهي ،جنهن اڄ منهنجي تخت تي هڪڙو ماڻهو ويٺو آهي ،۽ منهنجون اکيون بہ اهو ڏسي رهيون آهن. 49۽ ادونياہ سان گڏ سڀ مهمان ڊڄي ويا ،۽ اٿيا ،۽ هر هڪ پنهنجي رستي هليو ويو. 50۽ ادونياہ سليمان کان ڊڄي ويو ،۽ اٿيو ،۽ ويو ،۽ قربان گاہ جي سڱن کي جهليو. 51۽ سليمان کي ٻڌايو ويو تہ” ،ڏسو ،ادونياہ سليمان بادشاهه کان ڊڄي ٿو ،ڇاڪاڻ تہ ،هن قربان گاهه جا ءسنگ جهليا آهن ،۽ چئي رهيو آهي تہ سليمان بادشاهه اڄ مون سان قسم کڻي ته هو پنهنجي نوڪر کي تلوار سان نه ماريندو“. 52۽ سليمان چيو تہ جيڪڏهن هو پاڻ کي لئق ماڻهو ڏيکاريندو تہ سندس وار بہ زمين تي نہ پوندو ،پر جيڪڏهن سندس اندر بڇڙائي ملي تہ هو مري ويندو. 53پوِ سليمان بادشاهه موڪليو ،۽ اهي کيس قربانگاهه تان لهي آيا .۽ هو آيو ۽ سليمان بادشاهه جي اڳيان سجدو ڪيو :۽ سليمان کيس ء چيو ته پنهنجي گهر وڃ. باب 2 1هاڻي دائود جا ڏينهن ويجها آيا ته هو مرڻ وارو هو؛ ۽ هن پنهنجي پٽ سليمان کي حڪم ڏنو ته، 2مان سڄي زمين جي رستي تي وڃان ٿو :تنهن ڪري مضبوط رهو ،۽ پاڻ کي مرد ڏيکاريو. 3۽ خداوند پنهنجي خدا جي حڪمن تي عمل ڪر ،سندس واٽن تي هل ،سندس قانونن ،حڪمن ،فيصلن ۽ شاهدن تي عمل ڪر ،جيئن موسي جي شريعت ۾ لکيل آهي ،تہ جيئن تون هر ڪم ۾ ڪامياب ٿئين ،۽ جتي بہ تون پاڻ کي ڦيرائين. ي 4تہ جيئن خداوند پنهنجو ڪلم جاري رکي جيڪو هن مون بابت چيو هو تہ ،جيڪڏهن اوهان جا ٻار پنهنجي رستي تي ڌيان ڏين ۽ پوِ اوهان مان هڪڙو ماڻهو اسرائيل جي تخت تي ويٺو پنهنجي سڄي دل ۽ پنهنجي سڄي جان سان سچائي ءِ سان منهنجي اڳيان هلن ،تہ ء هوندو. 5ان کان علوہ ،توکي خبر آهي ته ضروياہ جي پٽ يوآب مون سان ڇا ڪيو ۽ اسرائيل جي لشڪر جي ٻن سردارن ،نير جي پٽ ابنير ۽ يتر جي پٽ عماسا سان ڇا ڪيو ،جن کي هن قتل ڪيو ،۽ امن ۾ جنگ جو خون وهايو ،۽ جنگ جو خون سندس ڪمر تي لڳايو جيڪو سندس پٺي تي هو ،۽ سندس پيرن تي جيڪي بوٽ هئا. 6تنهنڪري پنهنجي عقل مطابق ڪم ڪر ،۽ سندس ڪءرندڙ ءمنهن کي سلمتي ءِ سان قبر ۾ نه وڃڻ ڏي. 7پر برزلي گلد جي پٽن تي رحم ڪر ،۽ انهن کي انهن مان هجڻ گهرجي جيڪي تنهنجي دسترخوان تي کائيندا آهن :ڇاڪاڻ ته جڏهن مان تنهنجي ڀا ءِ ابشالوم جي ڪري ڀڄي ويس ته اهي مون وٽ اهڙي طرح آيا هئا. 8۽ ڏس ،تو وٽ شمعي آهي ،جيڪو جيرا جو پٽ آهي ،جيڪو بنيامين بحوريم جو هڪ آهي ،جنهن مون کي سخت لعنت ڪئي هئي لِ آيو ،۽ مون هن سان خداوند جو قسم کنيو ته ،مان توکي تلوار سان نه جڏهن مان محنائم ڏانهن ويو هوس :پر هو مون سان اردن تي ملڻ ء ماريندس.
1بادشاهن
9تنهنڪري هاڻي هن کي بي ڏوهي نہ سمجهو ،ڇو تہ تون عقلمند ماڻهو آهين ،۽ ڄاڻين ٿو تہ توکي هن سان ڇا ڪرڻ گهرجي؛ پر سندس ڪءرندڙ ءمنهن رت سان گڏ قبر ۾ لٿو. 10پوِ دائود پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ۽ دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو ويو. ء 11۽ دائود بني اسرائيل تي چاليهه سال حڪومت ڪئي :ست سال حبرون ۾ ۽ ٽيٽيهه سال يروشلم ۾ حڪومت ڪئي. 12پوِ سليمان پنهنجي پي ءِ دائود جي تخت تي ويٺو؛ ۽ سندس بادشاهي تمام گهڻي قائم ٿي. ء 13۽ حجيت جو پٽ ادونياہ سليمان جي ما ءِ بتشبا وٽ آيو ،۽ هن چيو" ،ڇا توهان الح سان آيا آهيو؟ "۽ هن چيو" ،سلم سان". 14هن وڌيڪ چيو ته ،مون کي توهان کي ڪجهه چوڻو آهي .۽ هن چيو ته ،چئو. 15۽ هن چيو تہ” ،توکي خبر آهي تہ بادشاهي منهنجي هئي ،۽ سڀني اسرائيلن مون تي پنهنجو رخ ڪيو هو تہ مان بادشاهي ڪريان ،پر بادشاهي بدلجي وئي آهي ۽ منهنجي ڀا ءِ جي ٿي وئي آهي ،ڇاڪاڻ تہ اها خداوند جي طرفان سندس هئي“. 16۽ هاڻي مان توهان کان هڪ درخواست گهران ٿي ،مون کي انڪار نه ڪر “.۽ هن کيس چيو ته” ،چئو“. 17۽ هن چيو ته” ،مهرباني ڪري ،سليمان بادشاهه سان ڳالهايو( ،ڇاڪاڻ ته هو توهان کي انڪار نه ڪندو) ،ته هو مون کي شونميت ابيشاگ سان شادي ڪري“. لِ بادشاهه سان ڳالهائيندس“. 18۽ بت شيبا چيو تہ ”ٺيڪ آهي؛ مان تنهنجي ء لِ ،۽ کيس سجدو ڪري، لِ ڳالهائي .۽ بادشاهہ اءٿي ساڻس ملڻ ء 19تنهنڪري بت شيبا سليمان بادشاهہ وٽ وئي ،تہ جيئن اءن سان ادونياہ ء جاِ ٺهرائي؛ ۽ اءها سندس ساڄي پاسي ويٺي. لِ هڪ ء پنهنجي تخت تي ويٺو ،۽ بادشاهہ جي ما ءِ ء 20پوِ هن چيو تہ ”مون کي توکان هڪ ننڍڙي درخواست گهرجي؛ مان توکان درخواست ڪيان ٿو تہ مون کي انڪار نہ ڪر “.۽ ء بادشاهه کيس چيو تہ ”ما ءِ ،پڇ ،ڇو تہ مان توکان انڪار نہ ڪندس“. 21۽ هن چيو تہ” ،ابيشگ شونميت کي پنهنجي ڀا ءِ ادونياہ سان شادي ڪرڻ ڏيو“. لِ بادشاهي پڻ گهريو؛ لِ شونميت ابيشاگ ڇو گهرين ٿي؟ ان ء 22۽ سليمان بادشاهه پنهنجي ما ءِ کي جواب ڏنو ۽ چيو" ،۽ تون ادونياہ ء لِ به". لِ ۽ ابياتار ڪاهن ۽ زروياہ جي پٽ يوآب ء ڇاڪاڻ ته هو منهنجو وڏو ڀا ءِ آهي ،ان ء 23پوِ سليمان بادشاهه خداوند جو قسم کڻي چيو تہ جيڪڏهن ادونياہ هي لفظ پنهنجي جان جي خلف نه ڳالهايو آهي تہ خدا مون سان ائين ء ئي ڪري ۽ ان کان به وڌيڪ. 24تنهن ڪري ،قسم آهي ته خداوند جيئرو آهي ،جنهن مون کي قائم ڪيو آهي ،۽ مون کي منهنجي پي ءِ دائود جي تخت تي رکيو آهي ،۽ جنهن مون کي هڪ گهر بڻايو آهي ،جيئن هن واعدو ڪيو هو ،ادونياہ اڄ ئي ماريو ويندو. 25۽ سليمان بادشاهہ يهويادع جي پٽ بناياہ جي هٿ سان موڪليو؛ ۽ اهو مٿس حملو ڪيو ۽ هو مري ويو. 26۽ بادشاه ابياتر ڪاهن کي چيو تہ ”تون عناتوت ڏانهن پنهنجي زمينن ڏانهن هليو وڃ ،ڇاڪاڻ تہ تون موت جي لئق آهين :پر مان هن وقت توکي ماري نہ ڇڏيندس ،ڇاڪاڻ تہ تو منهنجي پي ءِ دائود جي اڳيان خداوند خدا جو اندوق کڻي هليو هو ،۽ ڇاڪاڻ تہ تون انهن سڀني مصيبتن ۾ مبتل آهين جن ۾ منهنجي پي ءِ تي مصيبت آئي هئي. 27تنهنڪري سليمان ابياتر کي خداوند جي ڪاهن ٿيڻ کان ڪڍي ڇڏيو ،تہ جيئن هو خداوند جو اهو ڪلم پورو ڪري ،جيڪو هن شيلوہ ۾ عيلي جي گهر بابت چيو هو. 28پوِ يوآب کي خبر پهتي :ڇاڪاڻ ته يوآب ادونياہ جي پٺيان ڦريو هو ،جيتوڻيڪ هو ابشالوم جي پٺيان نه ڦريو هو .۽ يوآب خداوند جي ء خيمي ڏانهن ڀڄي ويو ۽ قربان گاہ جي ءسنگن کي جهليو. .پوِ سليمان 29۽ سليمان بادشاهه کي خبر پئي ته يوآب خداوند جي خيمه ڏانهن ڀڄي ويو آهي؛ ۽ ،ڏسو ،هو قربان گاہ جي ڀرسان آهي ء يهويدع جي پٽ بنايا کي موڪليو ته" ،وڃ ،هن تي حملو ڪر". 30۽ بناياہ خداوند جي خيمي ۾ آيو ۽ کيس چيو تہ ”بادشاهہ چوي ٿو تہ ٻاهر اچ “.۽ هن چيو تہ ”نه ،پر مان هتي مرندس “.۽ بناياہ بادشاهه کي ٻيهر خبر ڏني تہ ”يوآب ائين چيو ۽ هن مون کي اهڙو جواب ڏنو“. 31۽ بادشاهہ کيس چيو تہ جيئن هن چيو آهي تيئن ڪر ۽ کيس ماري ڇڏ ۽ کيس دفن ڪر تہ جيئن تون مون کان ۽ منهنجي پي ءِ جي گهر کان اهو بيگناه خون ڪڍين جيڪو يوآب وهايو هو. 32۽ خداوند سندس خون جي سزا سندس ئي سر تي ڏيندو ،جنهن ٻن ماڻهن تي حملو ڪيو جيڪي پاڻ کان وڌيڪ نيڪ ۽ بهتر هئا ،۽ انهن کي تلوار سان قتل ڪيو ،منهنجي پي ءِ دائود کي خبر نه هئي ،يعني نير جو پٽ ابنير ،جيڪو اسرائيل جي لشڪر جو سردار هو ۽ يتر جو پٽ عماسا ،جيڪو يهوداہ جي لشڪر جو سردار هو. لِ رهندو :پر دائود تي ،سندس اولد تي ،سندس گهر 33تنهن ڪري انهن جو خون يوآب جي سر تي ۽ سندس اولد جي سر تي هميشه ء لِ سلمتي هوندي. تي ۽ سندس تخت تي ،خداوند کان هميشه ء 34تنهنڪري يهويادع جو پٽ بنايا مٿي چڙهي ويو ۽ کيس ماري ڇڏيو ۽ کيس بيابان ۾ پنهنجي گهر ۾ دفن ڪيو ويو. جاِ تي مقرر جي ابياتر جاِ تي لشڪر تي مقرر ڪيو :۽ بادشاهہ ادوق ڪاهن کي ء 35۽ بادشاهہ يهويادع جي پٽ بناياہ کي سندس ء ڪيو. 36پوِ بادشاهہ شمعي کي سڏائي موڪليو ۽ کيس چيو تہ ”يروشلم ۾ پنهنجو گهر ٺاهيو ۽ اتي رهو ۽ اتان ڪٿي بہ نہ وڃو“. ء 37ڇالِ جو جنهن ڏينهن تون ٻاهر نڪرندين ۽ قدرون ندي ءِ جي پار ڪندين ،تڏهن توکي پڪ ڄاڻندين تہ تون ضرور مرندين :تنهنجو ء خون تنهنجي ئي سر تي هوندو. 38۽ شمعي بادشاهه کي چيو تہ ”چڱو چيو آهي :جيئن منهنجي مالڪ بادشاهه چيو آهي ،تيئن ئي تنهنجو نوڪر ڪندو “.۽ شمعي ڪيترائي ڏينهن يروشلم ۾ رهيو. 39۽ ٽن سالن جي آخر ۾ ائين ٿيو ته شمعي جا ٻہ نوڪر گت جي بادشاهه معڪا جي پٽ آڪيش وٽ ڀڄي ويا .۽ انهن شمعي کي ٻڌايو تہ، ڏسو ،اوهان جا نوڪر گت ۾ آهن.
1بادشاهن
40پوِ شمعي اٿيو ،پنهنجي گڏه تي زين وجهي ،۽ پنهنجي نوڪرن جي ڳول ۾ گت ڏانهن آڪيش ڏانهن ويو :۽ شمعي ويو ۽ گت مان ء پنهنجن نوڪرن کي وٺي آيو. 41۽ سليمان کي ٻڌايو ويو ته شمعي يروشلم کان گت ڏانهن ويو آهي ،۽ واپس آيو آهي. 42پوِ بادشاهہ شمعي کي سڏائي چيو تہ ”ڇا مون توکي خداوند جو قسم نہ ورتو هو ۽ خبردار نہ ڪيو هو تہ ،پڪ ڄاڻو تہ جنهن ڏينهن ء تون ٻاهر نڪرندين ۽ ڪٿي بہ گهمندين تہ توکي ضرور مرڻو پوندو؟ “۽ تو مون کي چيو تہ ”جيڪو ڪلم مون ٻڌو آهي سو سٺو آهي“. 43پوِ تو خداوند جي قسم ۽ منهنجي حڪم جي پاسداري ڇو نه ڪئي؟ ء 44بادشاهہ شمعي کي وڌيڪ چيو تہ” ،تون سڀ بڇڙايون ڄاڻين ٿو جيڪي تنهنجي دل ۾ آهن ،جيڪي تو منهنجي پي ءِ دائود سان ڪيون هيون .تنهنڪري خداوند تنهنجي بڇڙائي تنهنجي سر تي موٽائيندو. لِ قائم رهندو. 45۽ سليمان بادشاهه کي برڪت ملندي ،۽ دائود جو تخت خداوند جي اڳيان هميشه ء 46تنهنڪري بادشاهہ يهويادع جي پٽ بناياہ کي حڪم ڏنو ،جيڪو ٻاهر نڪتو ۽ مٿس حملو ڪيو ،۽ هو مري ويو .۽ بادشاهي سليمان جي هٿ ۾ قائم ٿي. باب 3 1۽ سليمان مصر جي بادشاهه فرعون سان لڳاپو قائم ڪيو ،۽ فرعون جي ڌي ءِ سان شادي ڪئي ،۽ کيس دائود جي شهر ۾ وٺي آيو، جيستائين هن پنهنجو گهر ،خداوند جو گهر ،۽ يروشلم جي چوڌاري ڀت ٺاهڻ ختم نه ڪيو. 2رڳو ماڻهو مٿاهين هنڌن تي قربانيون ڏيندا هئا ،ڇاڪاڻ ته انهن ڏينهن تائين خداوند جي نالي تي ڪو به گهر تعمير نه ٿيو هو. 3۽ سليمان خداوند سان پيار ڪندو هو ،پنهنجي پي ءِ دائود جي حڪمن تي هلندو هو :رڳو هن بلند هنڌن تي قرباني ڪئي ۽ بخور ساڙيو. لِ ويو؛ ڇاڪاڻ ته اهو وڏو مٿاهين مقام هو :سليمان انهي ءِ قربان گاہ تي هڪ هزار ساڙيل قربانيون 4۽ بادشاهہ جبعون ۾ قرباني ڪرڻ ء پيش ڪيون. ”پوِ جيڪو مان توکي ڏيان“. 5جبعون ۾ خداوند رات جو خواب ۾ سليمان کي ظاهر ٿيو :۽ خدا چيو ته، ء ء 6۽ سليمان چيو تہ” ،تو پنهنجي ٻانهي دائود منهنجي پي ءِ تي وڏي رحمت ڏيکاري آهي ،جيئن هو تنهنجي اڳيان سچائي ءِ ،اداقت ۽ لِ هڪڙو پٽ ڏنو آهي ،جيئن لِ اها وڏي رحمت رکي آهي ،جو تو کيس سندس تخت تي ويهڻ ء سچائي ءِ سان تنهنجي اڳيان هليو .۽ تو هن ء اڄ آهي. جاِ تي بادشاهه بڻايو آهي :۽ مان ارف هڪ ننڍڙو ٻار جي دائود ِ پي منهنجي کي ٻانهي پنهنجي تو خدا، منهنجا خداوند اي هاڻي، 7۽ ء ء آهيان :مون کي خبر ناهي ته ڪيئن ٻاهر وڃان ۽ ڪيئن اندر اچان. 8۽ تنهنجو خادم تنهنجي ماڻهن جي وچ ۾ آهي جن کي تو چونڊيو آهي ،هڪ وڏي قوم ،جيڪا ڪثرت جي ڪري ڳڻپ يا ڳڻپ نه ٿي ڪري سگهجي. 9تنهنڪري پنهنجي ٻانهي کي سمجهدار دل ڏي تہ جيئن پنهنجي قوم جو انصاف ڪريان ،تہ جيئن مان نيڪي ۽ بدي جي وچ ۾ فرق ڪري سگهان :ڇو تہ اوهان جي هن وڏي قوم جو ڪير انصاف ڪري سگهي ٿو؟ شيِ گهري هئي. 10۽ اهو ڪلم خداوند کي پسند آيو ته سليمان هي ء لِ دولت گهري آهي ،۽ لِ ڊگهي عمر نه گهري آهي؛ نه ئي پاڻ ء 11۽ خدا کيس چيو تہ ،ڇاڪاڻ تہ تو هي ڪم گهريو آهي ،۽ پنهنجي ء لِ عقل گهري آهي ته جيئن انصاف کي سمجهي سگهين. نه ئي پنهنجن دشمنن جي جان گهري آهي؛ پر تو پنهنجي ء 12ڏس ،مون تنهنجي چوڻ مطابق ڪيو آهي :ڏس ،مون توکي هڪ عقلمند ۽ سمجه وارو دل ڏنو آهي؛ ايتري قدر جو تو کان اڳ ڪو به پوِ ڪو به تو جهڙو پيدا ٿيندو. تو جهڙو نه هو ۽ نه ئي تو کان ء 13۽ مون توکي اهو به ڏنو آهي جيڪو تو نه گهريو آهي ،دولت ۽ عزت ٻئي ،ايتري قدر جو بادشاهن ۾ ڪو به تنهنجي سڄي زندگي تو جهڙو نه هوندو. پوِ مان 14۽ جيڪڏهن تون منهنجي راهن تي هلندين ،منهنجي قانونن ۽ حڪمن تي عمل ڪندين ،جيئن تنهنجو پي ءِ دائود هلندو هو ،ته ء تنهنجا ڏينهن ڊگها ڪندس. 15۽ سليمان جاڳيو؛ ۽ ،ڏسو ،اهو هڪ خواب هو .۽ هو يروشلم ۾ آيو ،۽ خداوند جي عهد جي اندوق جي اڳيان بيٺو ،۽ ساڙڻ جون لِ دعوت ڪئي. قربانيون پيش ڪيون ،۽ سلمتي جون قربانيون پيش ڪيون ،۽ پنهنجي سڀني نوڪرن ء 16پوِ ٻہ عورتون ،جيڪي ڪسبياڻيون هيون ،بادشاهہ وٽ آيون ۽ سندس اڳيان بيٺيون. ء 17۽ هڪڙي عورت چيو ،اي منهنجا مالڪ ،مان ۽ هي عورت هڪ ئي گهر ۾ رهون ٿا؛ ۽ مون کي گهر ۾ هن سان گڏ هڪ ٻار پيدا ٿيو. پوِ ٽئين ڏينهن تي اهو ٿيو ته هن عورت پڻ پيدائش ڪئي :۽ اسين گڏ هئاسين؛ گهر ۾ اسان سان گڏ ڪو به کان پيدائش منهنجي 18۽ ء سواِ اسان ٻن جي گهر ۾. اجنبي نه هو، ء 19۽ هن عورت جو ٻار رات جو مري ويو؛ ڇاڪاڻ ته هن ان کي ڍڪي ڇڏيو هو. 20۽ اڌ رات جو اءٿي ،۽ جڏهن تنهنجي ٻانهي سمهي رهي هئي ،ته منهنجي پٽ کي منهنجي ڀرسان کان کڻي پنهنجي سيني ۾ رکيو ،۽ پنهنجو مئل ٻار منهنجي سيني ۾ رکيو. 21۽ جڏهن مان ابح جو اٿيس ته پنهنجي ٻار کي کير پياريان ،ته ڏسو ته اهو مري ويو هو :پر جڏهن مون ابح جو غور ڪيو ته ڏسو ته اهو منهنجو پٽ نه هو ،جيڪو مون جنم ڏنو هو. 22۽ ٻي عورت چيو" ،نه؛ پر جيئرو منهنجو پٽ آهي ،۽ مئل تنهنجو پٽ آهي ".۽ هن چيو" ،نه؛ پر مئل تنهنجو پٽ آهي ،۽ جيئرو منهنجو پٽ آهي ".اهڙي طرح انهن بادشاهه جي اڳيان ڳالهايو.
1بادشاهن
23پوِ بادشاهہ چيو تہ ،هڪ چوي ٿي تہ هي منهنجو پٽ آهي جيڪو جيئرو آهي ،۽ تنهنجو پٽ مئل آهي :۽ ٻي چوي ٿي تہ ،نہ؛ پر ء تنهنجو پٽ مئل آهي ،۽ منهنجو پٽ جيئرو آهي. 24۽ بادشاهہ چيو تہ ،مون کي تلوار آڻيو ،۽ اهي بادشاهہ جي اڳيان تلوار کڻي آيا. 25۽ بادشاهہ چيو تہ جيئري ٻار کي ٻہ ٽڪرا ڪريو ،۽ اڌ هڪڙي کي ڏيو ۽ اڌ ٻئي کي. لِ تڙپي رهي هئي ،۽ هن چيو ،اي پٽ پنهنجي دل 26پوِ ان عورت جنهن جو جيئرو ٻار هو ،بادشاهه سان ڳالهايو ،ڇاڪاڻ ته سندس ء ء منهنجا مالڪ ،جيئرو ٻار هن کي ڏيو ،۽ ان کي ڪنهن به اورت ۾ نه ماريو .پر ٻئي چيو ،اهو نه منهنجو هجي ۽ نه توهان جو ،پر ان کي ورهايو. 27پوِ بادشاهہ جواب ڏنو تہ ،جيئرو ٻار کيس ڏيو ،۽ ڪنهن بہ طرح ان کي نہ ماريو ،اها ئي ان جي ما ءِ آهي. ء 28۽ سڀني اسرائيلين بادشاهه جي فيصلي بابت ٻڌو؛ ۽ اهي بادشاهه کان ڊڄندا هئا :ڇاڪاڻ ته انهن ڏٺو ته خدا جي حڪمت هن ۾ هئي ،ته هو فيصلو ڪري. باب 4 1تنهنڪري سليمان بادشاهه سڄي اسرائيل تي بادشاهه هو. 2۽ اءهي اءهي سردار هئا جيڪي سندس هئا :ادوق ڪاهن جو پٽ عزرياہ، 3شيشا جا پٽ اليهوريف ۽ اخيا ،منشي هئا؛ اخيلود جو پٽ يهوسفط ،ءمددر. 4۽ يهويدع جو پٽ بنايا لشڪر جو سردار هو :۽ ادوق ۽ ابياتار ڪاهن هئا: 5۽ ناٿن جو پٽ عزرياہ آفيسرن جو سربراهه هو :۽ ناٿن جو پٽ زبود چيف آفيسر ۽ بادشاهه جو دوست هو. 6۽ اخيشار گهر جو ءمک هو :۽ عبدا جو پٽ ادونيرام محصول جي ءمک هو. لِ کاڌو پهچائيندا هئا :هر هڪ ماڻهو سال ۾ پنهنجو 7۽ سليمان سڄي اسرائيل تي ٻارهن آفيسر هئا ،جيڪي بادشاهه ۽ سندس گهراڻي ء مهينو کاڌو پهچائيندو هو. 8۽ انهن جا نال هي آهن :حور جو پٽ ،جبل افرائيم ۾: َ ،شعل ءبم ،بءيت شمس ،ءو لاليءلءنء بءيت ءحنانء ۾: 9ءبن دڪار ،ءمقء ء 10حيصد جو پٽ ،اروبوت ۾ ،سوخو ۽ حفر جي سڄي زمين سندس هئي. 11ابينداب جو پٽ ،سڄي دور علئقي ۾ ،جنهن سليمان جي ڌي ءِ تفت سان شادي ڪئي هئي. 12بعنا پٽ احلود؛ هن جو تعلق تنخ ۽ مجدو ۽ سمورو بيت ،جيڪو يزرعيل جي هيٺان زرتنه وٽ آهي ،بيٿشيان کان ابيلمحلح تائين ،ان جاِ تائين ،جيڪو يڪنام کان پري آهي. ء 13جابر جو پٽ راموت جلعاد ۾ هو؛ منسي جي پٽ يائر جا شهر سندس قبضي ۾ هئا ،جيڪي جلعاد ۾ آهن؛ ارجوب جو علئقو به سندس قبضي ۾ هو ،جيڪو بسن ۾ آهي ،سٺ وڏا شهر ڀتين ۽ پيتل جي سيخن سان. 14عددو جي پٽ احينداب کي مهنائيم هو: 15اخيمعَ نفتالي ۾ هو ،۽ هن سليمان جي ڌي ءِ بسمت سان شادي ڪئي. 16بعنه بن ءحوشءى ،آشر ۽ ءعلوت ۾ هو. 17يء ءهوشءافءا ء ءار: ط بلنء فء ء ارو ءح ،فءي يء ء ساَ ء 18ءسمعي پٽ ايلہ ،بنيامين ۾: 19جبر ،اوري جو پٽ ،جلعاد جي ملڪ ۾ ،امورين جي بادشاهه سيحون ۽ باشان جي بادشاهه عوج جي ملڪ ۾ هو؛ ۽ هو ملڪ ۾ اڪيلو ئي آفيسر هو. 20يهوداہ ۽ اسرائيل گهڻا هئا ،جيئن سمنڊ جي ڪناري واري ءِ جي ڪثرت ،کائيندا پيئندا ۽ خوشيون ڪندا هئا. 21۽ سليمان دريا ءِ کان وٺي فلستين جي ملڪ ۽ مصر جي سرحد تائين سڀني بادشاهتن تي حڪومت ڪئي :اهي تحفا آڻيندا هئا ،۽ سليمان جي سڄي زندگي خدمت ڪندا هئا. 22۽ سليمان جي هڪ ڏينهن جي روزي ٽيهه ماپ مٺو اٽو ۽ سٺ ماپ اٽو هئي، سواِ هرڻ ،هرڻ ،هرڻ ۽ ٿلها ڪڪڙ. 23ڏهه ٿلها ڍڳا ،چراگاهن مان ويهه ڍڳا ،۽ هڪ سؤ رڍون ،انهن کان ء 24ڇالِ جو هن جو دريا ءِ جي هن پار جي سڄي علئقي تي حڪومت هئي ،تءفصہ کان وٺي عزہ تائين ،دريا ءِ جي هن پار جي سڀني ء بادشاهن تي :۽ سندس چوڌاري سڀني پاسن تي امن هو. 25۽ يهوداہ ۽ اسرائيل ،هر هڪ ماڻهو پنهنجي انگورن جي انگورن ۽ انجير جي وڻ هيٺان ،دان کان وٺي بيرشبا تائين ،سليمان جي سڄي ڏينهن ۾ سلمتي سان رهندا هئا. لِ گهوڙن جا چاليه هزار ٿانون ۽ ٻارهن هزار گهوڙي سوار هئا. 26۽ سليمان وٽ پنهنجي رتهن ء لِ جيڪي سليمان بادشاهه جي دسترخوان تي ايندا هئا ،هر هڪ پنهنجي مهيني ۾ کاڌو لِ ۽ انهن سڀني ء 27۽ اهي آفيسر سليمان بادشاهه ء شيِ جي کوٽ نه هئي. فراهم ڪندا هئا :انهن کي ڪنهن به ء جاِ تي آندو جتي آفيسر هئا ،هر هڪ ماڻهو پنهنجي فرض مطابق. ڪوڙو پڻ اءن ء 28۽ گهوڙن ۽ ڍڳن ء لِ ءج ءو ۽ ء 29۽ خدا سليمان کي حڪمت ۽ سمجه تمام گهڻي ڏني ،۽ دل جي ڪشادگي ،ايتري قدر جو سمنڊ جي ڪناري تي واري ءِ جيتري. 30۽ سليمان جي حڪمت اوڀر جي سڀني ماڻهن جي حڪمت ۽ مصر جي سڀني حڪمت کان وڌيڪ هئي. 31ڇالِ جو هو سڀني ماڻهن کان وڌيڪ عقلمند هو ،ايٿان عزرائي ،۽ ماهول جي پٽن هيمان ،چالڪول ۽ دردا کان :۽ سندس شهرت آس ء پاس جي سڀني قومن ۾ هئي. 32۽ هن ٽي هزار چوڻيون ڪيون :۽ سندس گيت هڪ هزار پنج هئا.
1بادشاهن
33۽ هن وڻن بابت ڳالهايو ،لبنان ۾ ديوار جي وڻ کان وٺي ڀت مان نڪرندڙ زوفا تائين :هن جانورن ،پکين ،جيتڻ وارن شين ۽ مڇين بابت پڻ ڳالهايو. لِ ايندا هئا. ٻڌڻ حڪمت جي سليمان هو، ٻڌو بابت حڪمت سندس جن کان، بادشاهن سڀني جي دنيا مان، ماڻهن سڀني 34۽ ء باب 5 جاِ تي بادشاهه 1۽ اور جي بادشاهه حيرام پنهنجا نوڪر سليمان ڏانهن موڪليا؛ ڇاڪاڻ ته هن ٻڌو هو ته انهن کيس سندس پي ءِ جي ء مقرر ڪيو آهي :ڇاڪاڻ ته حيرام هميشه دائود جو پيارو هو. 2۽ سليمان حيرام ڏانهن موڪليو ،۽ چيو تہ، لِ گهر نه ٺاهي 3توکي خبر آهي ته منهنجو پي ءِ دائود پنهنجي چوڌاري جنگين جي ڪري ،جيڪي هر طرف هيون ،پنهنجي خدا جي نالي ء سگهيو ،جيستائين خداوند انهن کي سندس پيرن هيٺان نه رکيو. 4پر هاڻي خداوند منهنجي خدا مون کي هر طرف آرام ڏنو آهي ،تنهنڪري نه ڪو دشمن آهي ۽ نه ئي ڪا برائي ٿي رهي آهي. لِ هڪ گهر ٺاهڻ جو ارادو ڪريان ٿو ،جيئن خداوند منهنجي پي ءِ دائود سان چيو هو تہ، 5۽ ،ڏسو ،مان پنهنجي خدا خداوند جي نالي ء لِ هڪ گهر ٺاهڻ وارو آهي'. نالي منهنجي اهو ويهاريندس، تي تخت تنهنجي جاِ تي ء 'تنهنجو پٽ ،جنهن کي مان تنهنجي ء لِ لبنان مان ديودار جا وڻ ڪٽائين؛ ۽ منهنجا نوڪر اوهان جي نوڪرن سان گڏ هوندا .۽ مان 6تنهنڪري هاڻي تون حڪم ڪر تہ مون ء لِ اءجرت ڏيندس جيڪا اوهان مقرر ڪندا ،ڇاڪاڻ تہ اوهين ڄاڻو ٿا تہ اسان مان ڪوبہ ايدونين اوهان کي اوهان جي نوڪرن ء وانگر ڪاٺ ڪٽڻ ۾ ماهر ڪونهي. 7۽ ائين ٿيو ،جڏهن حيرام سليمان جون ڳالهيون ٻڌيون ،تڏهن هو تمام گهڻو خوش ٿيو ،۽ چيائين ته” ،اڄ خداوند جي ساراهه آهي ،جنهن دائود کي هن وڏي قوم تي هڪ عقلمند پٽ ڏنو آهي“. 8۽ حيرام سليمان کي چيو تہ” ،مون انهن شين تي غور ڪيو آهي جيڪي تو مون ڏانهن موڪليو آهي :۽ مان ديودار جي ڪاٺ ۽ انوبر جي ڪاٺ بابت تنهنجي سڀ خواهش پوري ڪندس. جاِ تي پهچائيندس جيڪا تون مون کي 9منهنجا نوڪر انهن کي لبنان کان سمنڊ تائين آڻيندا :۽ مان انهن کي سمنڊ ذريعي ترندڙن ۾ ان ء لِ کاڌو ڏيڻ مقرر ڪندين ،۽ انهن کي اتي لهيندس ،۽ تون انهن کي قبول ڪندين :۽ تون منهنجي خواهش پوري ڪندين ،منهنجي گهر ء سان. 10تنهنڪري حيرام سليمان کي سندس سڄي خواهش مطابق ديودار جا وڻ ۽ انوبر جا وڻ ڏنا. لِ ويهه هزار مڻ ڪڻڪ ۽ ويهه مڻ خالص تيل ڏنو :اهڙي طرح سليمان حيرام کي 11۽ سليمان حيرام کي پنهنجي گهر وارن کي کاڌي ء سال بہ سال ڏيندو رهيو. 12۽ خداوند سليمان کي حڪمت ڏني ،جيئن هن ان سان واعدو ڪيو هو :۽ حيرام ۽ سليمان جي وچ ۾ الح هئي؛ ۽ انهن ٻنهي گڏجي هڪ عهد ڪيو. 13۽ سليمان بادشاهه سڄي اسرائيل مان هڪ مزدور مقرر ڪيو؛ ۽ اهو مزدور ٽيهه هزار ماڻهو هئا. 14۽ هن انهن کي لبنان موڪليو ،هر مهيني ڏهه هزار ڪورس ذريعي :هڪ مهينو اهي لبنان ۾ هئا ،۽ ٻه مهينا گهر ۾ :۽ ادونيرام ليوي تي هو. 15۽ سليمان وٽ ستر هزار بار کڻندڙ هئا ،۽ اسي هزار جبلن ۾ ڪٽڻ وارا هئا. 16سليمان جي سردارن کان علوہ جيڪي ڪم تي هئا ،ٽي هزار ٽي سئو ،جيڪي ڪم ڪندڙ ماڻهن تي حڪومت ڪندا هئا. لِ پٿر تراشيا. 17۽ بادشاهہ حڪم ڏنو ،۽ انهن وڏا پٿر ،قيمتي پٿر آندا ،۽ گهر جي بنياد رکڻ ء لِ ڪاٺ ۽ پٿر 18۽ سليمان جي معمارن ۽ حيرام جي معمارن ۽ پٿر جي کوٽائي ڪندڙن انهن کي تراشيو :تنهن ڪري انهن گهر ٺاهڻ ء تيار ڪيا. باب 6 پوِ چار سؤ اٺين سال ۾ ،سليمان جي اسرائيل تي حڪومت جي چوٿين سال ۾ ،زيف 1۽ بني اسرائيل جي مصر جي ملڪ مان نڪرڻ کان ء مهيني ۾ ،جيڪو ٻيو مهينو آهي ،هن خداوند جو گهر ٺاهڻ شروع ڪيو. لِ ٺاهيو ،ان جي ڊيگهه سٺ هٿ ،ويڪر ويه هٿ ۽ اوچائي ٽيه هٿ هئي. 2۽ جيڪو گهر سليمان بادشاهہ خداوند ء 3۽ گهر جي مندر جي اڳيان ڏيڍ گهر جي ويڪر جي مطابق ويه هٿ ڊگهو هو ۽ گهر جي اڳيان ان جي ويڪر ڏه هٿ هئي. لِ تنگ بتين جون دريون ٺاهيون. 4۽ گهر ء 5۽ گهر جي ڀت جي چوڌاري ڪمرا ٺاهيا ،گهر جي ڀتين جي چوڌاري ،مندر ۽ اوطاق جي چوڌاري :۽ گهر جي چوڌاري ڪمرا ٺاهيا: 6هيٺيون ڪمرو پنج هٿ ويڪرو هو ،وچ وارو ڇهه هٿ ويڪرو هو ،۽ ٽيون ست هٿ ويڪرو هو :ڇاڪاڻ ته هن گهر جي ڀت جي ٻاهران چوڌاري تنگ بيٺڪون ٺاهيون هيون ،ته جيئن شعاع گهر جي ڀتين ۾ مضبوط نه ٿين. 7۽ گهر ،جڏهن اهو تعمير ٿي رهيو هو ،پٿر مان ٺهيل هو جيڪو اتي آڻڻ کان اڳ تيار ڪيو ويو هو :تنهن ڪري جڏهن اهو تعمير ٿي رهيو هو ته گهر ۾ نه ڪو هٿوڙو ،نه ڪهاڙي ۽ نه ئي لوهه جو ڪو اوزار ٻڌڻ ۾ آيو. 8وچين ڪمري جو دروازو گهر جي ساڄي پاسي هو :۽ اهي وچين ڪمري ۾ گهمندڙ ڏاڪڻين سان مٿي ويندا هئا ،۽ وچ مان ٽئين ڪمري ۾. 9پوِ هن گهر ٺاهيو ۽ ان کي پورو ڪيو؛ ۽ گهر کي ديودار جي تختن ۽ شعاعن سان ڍڪيو. ء پوِ هن سڄي گهر جي چوڌاري ڪمرا ٺاهيا ،جيڪي پنج هٿ اوچا هئا :۽ اهي ديودار جي ڪاٺ سان گهر تي رکيل هئا. 10۽ ء
1بادشاهن
11۽ خداوند جو ڪلم سليمان تي نازل ٿيو ،چيائين تہ 12هن گهر جي باري ۾ جيڪو تون ٺاهي رهيو آهين ،جيڪڏهن تون منهنجي قانونن تي هلندين ،۽ منهنجي فيصلن تي عمل ڪندين ،۽ پوِ مان تو سان پنهنجو ڪلم پورو ڪندس ،جيڪو مون تنهنجي پي ءِ منهنجي سڀني حڪمن تي عمل ڪندين ته جيئن انهن تي هلن ،ته ء دائود سان ڳالهايو هو: 13۽ مان بني اسرائيل جي وچ ۾ رهندس ،۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل کي نہ ڇڏيندس. 14تنهنڪري سليمان گهر ٺاهيو ۽ ان کي پورو ڪيو. 15۽ گهر جي اندر ڀتين کي ديودار جي تختن سان ٺاهيو ،گهر جي فرش ۽ ڇت جي ڀتين کي :۽ انهن کي اندر ڪاٺ سان ڍڪيو ،۽ گهر جي فرش کي انوبر جي تختن سان ڍڪيو. لِ، 16۽ هن گهر جي پاسن تي ويهه هٿ تعمير ڪيا ،فرش ۽ ڀتين ٻنهي تي ديودار جا تختا لڳايا :هن انهن کي ان جي اندر ،ايراڪيل ء لِ به ٺاهيو. جاِ ء ايستائين جو سڀ کان پاڪ ء 17۽ گهر ،يعني ان جي اڳيان مندر ،چاليه هٿ ڊگهو هو. 18۽ گهر جي اندر ديوار جي ڪاٺي تي ڪاٺيون ۽ کليل گل تراشيل هئا :سڀ ديوار جي ڪاٺي هئي؛ ڪو به پٿر نظر نه آيو. 19۽ هن گهر جي اندر ۾ الهام تيار ڪيو ،ته جيئن اتي خداوند جي عهد جي اندوق کي رکي سگهجي. 20۽ اڳيان واري حصي جي ڊيگهه ويهه هٿ ،ويهه هٿ ويڪر ۽ اوچائي ويهه هٿ هئي :۽ هن ان کي خالص سون سان ڍڪيو؛ ۽ اهڙي طرح قربان گاہ ديودار جي ڪاٺي ءِ مان ڍڪي هئي. 21تنهنڪري سليمان گهر کي اندر خالص سون سان ڍڪيو :۽ هن اوطاق جي اڳيان سون جي زنجيرن سان هڪڙو حصو ٺاهيو؛ ۽ ان کي سون سان ڍڪيو. جاِ جي ڀرسان هئي ،ان کي سون سان 22۽ سڄو گهر سون سان ڍڪيو ،جيستائين سڄو گهر پورو نه ٿيو :۽ سڄي قربان گاہ جيڪا اوائلي ء ڍڪيو. 23۽ ڪعبي جي اندر ،هن زيتون جي وڻ جا ٻہ ڪروبي ٺاهيا ،هر هڪ ڏهه هٿ اوچو هو. 24۽ ڪروب جي هڪڙي ونگ پنج هٿ ويڪري هئي ۽ ٻئي ونگ پنج هٿ ويڪري هئي :هڪڙي ونگ جي ڇيڙي کان ٻئي جي ڇيڙي تائين ڏه هٿ ويڪري هئي. 25۽ ٻيو ڪروب ڏهه هٿ هو :ٻئي ڪروب هڪ ماپ ۽ هڪ ماپ جا هئا. 26هڪڙي ڪروب جي ڊيگهه ڏهه هٿ هئي ،۽ ٻئي ڪروب جي به اهڙي ئي هئي. 27۽ هن ڪروبين کي اندروني گهر جي اندر رکيو :۽ اهي ڪروبين جا پر پکيڙيندا هئا ،ايتري قدر جو هڪ جو پر هڪ ڀت سان ڇهندو هو ،۽ ٻئي ڪروبين جو پر ٻئي ڀت سان ڇهندو هو؛ ۽ انهن جا پر گهر جي وچ ۾ هڪ ٻئي سان ڇهندا هئا. 28۽ هن ڪروبين کي سون سان ڍڪيو. 29۽ هن گهر جي سڀني ڀتين جي چوڌاري ڪروبين ،کجي ءِ جي وڻن ۽ کليل گلن جي شڪلن سان اندر ۽ ٻاهر تراشيو. 30۽ گهر جي فرش کي اندر ۽ ٻاهر سون سان مڙهيو. لِ هن زيتون جي وڻ جا دروازا ٺاهيا :ڇت ۽ پاسي جا ٿنڀا ڀت جو پنجون حصو هئا. 31۽ اوطاق جي داخلي ء 32ٻئي دروازا زيتون جي وڻ جا هئا؛ ۽ هن انهن تي ڪروبين ،کجي ءِ جي وڻن ۽ کليل گلن جون نقش نگاريون ڪيون ،۽ انهن کي سون سان ڍڪيو ،۽ ڪروبين ۽ کجي ءِ جي وڻن تي سون پکيڙيو. لِ زيتون جي وڻ جون چوڪون ٺاهيون ،ڀت جو چوٿون حصو. 33اهڙي ءِ طرح هن مندر جي دروازي ء 34۽ ٻہ دروازا انوبر جي وڻ جا هئا :هڪ دروازي جا ٻہ پن ءڦرڻ وارا هئا ،۽ ٻئي دروازي جا ٻہ پن ءڦرڻ وارا هئا. 35۽ هن انهن تي ڪروبيم ،کجي ءِ جا وڻ ۽ کليل گل تراشيا :۽ انهن کي سون سان ڍڪيو جيڪو تراشيل ڪم تي لڳل هو. 36۽ هن اندريون احن ٽن قطارن ۾ ڪٽيل پٿرن ۽ هڪ قطار ديودار جي شعاعن سان ٺاهيو. 37چوٿين سال ۾ ،زيف مهيني ۾ خداوند جي گهر جو بنياد رکيو ويو: 38۽ يارهين سال ۾ ،بءول جي مهيني ۾ ،جيڪو اٺون مهينو آهي ،گهر ان جي سڀني حصن سان ۽ ان جي سڀني نموني مطابق مڪمل ڪيو ويو .ائين ئي هن ان کي ٺاهڻ ۾ ست سال لڳا. باب 7 1پر سليمان تيرهن سال پنهنجو گهر ٺاهيندو رهيو ،۽ پنهنجو سڄو گهر مڪمل ڪيائين. 2هن لبنان جي ٻيلي جو گهر پڻ ٺاهيو؛ ان جي ڊيگهه هڪ سؤ هٿ ،ويڪر پنجاهه هٿ ۽ اوچائي ٽيهه هٿ هئي ،ديودار جي ٿنڀن جي چئن قطارن تي ،ٿنڀن تي ديودار جي شعاعن سان. 3۽ اهو مٿي ديودار جي ڪاٺ سان ڍڪيل هو ،جيڪي پنجيتاليهه ٿنڀن تي هئا ،هڪ قطار ۾ پندرهن ٿنڀا. 4۽ ٽن قطارن ۾ دريون هيون ،۽ روشني ٽن قطارن ۾ روشني ءِ جي سامهون هئي. 5۽ سڀئي دروازا ۽ ٿنڀا چورس هئا ،دريون به هيون :۽ روشني ٽن قطارن ۾ روشني ءِ جي سامهون هئي. 6۽ هن ٿنڀن جو هڪ ڏيڍ ٺاهيو؛ ان جي ڊيگهه پنجاهه هٿ ۽ ويڪر ٽيهه هٿ هئي :۽ ڏيڍ انهن جي اڳيان هو :۽ ٻيا ٿنڀا ۽ ٿلهو شعاع انهن جي اڳيان هو. لِ هڪ ڏيڍ ٺاهيو جتي هو فيصلو ڪري سگهي ٿو ،يعني فيصلي جو ڏيڍ :۽ اهو فرش جي هڪ پاسي کان ٻئي پاسي 7پوِ هن تخت ء ء تائين ديوار سان ڍڪيل هو. لِ پڻ هڪڙو 8۽ سندس گهر جتي هو رهندو هو ،اتي ورانڊي اندر ٻيو احن هو ،جيڪو اهڙي ڪم جو هو .سليمان فرعون جي ڌي ءِ ء گهر ٺاهيو ،جنهن کي هن شادي ڪئي هئي ،هن ورانڊي وانگر.
1بادشاهن
9اهي سڀ قيمتي پٿرن جا هئا ،ڪٽيل پٿرن جي ماپ مطابق ،آري سان ڪٽيل ،اندر ۽ ٻاهر ،بنياد کان چوٽي تائين ،۽ ائين ئي ٻاهر وڏي احن ڏانهن. 10۽ بنياد قيمتي پٿرن جو هو ،وڏا پٿر ،ڏهه هٿ ڊگها پٿر ،۽ اٺ هٿ ڊگها پٿر. 11۽ مٿان قيمتي پٿر هئا ،ڪٽيل پٿرن جي ماپ مطابق ،۽ ديودار. لِ خداوند جي گهر ٻنهي هئي، ٺهيل سان شعلن جي ديودار قطار هڪ 12۽ وڏي احن جي چوڌاري ٽي قطارون تراشيل پٿرن جون ۽ ء لِ. جي اندروني احن ۽ گهر جي برآمدي ء 13۽ سليمان بادشاهه حيرام کي اور مان گهرائي موڪليو. 14هو نفتالي جي قبيلي جي هڪ بيواهه جو پٽ هو ،۽ سندس پي ءِ اور جو هڪ ماڻهو هو ،جيڪو ٽامي جو ڪاريگر هو :۽ هو ڏاهپ، سمجهه ۽ ٽامي جي سڀني ڪمن ڪرڻ جي مهارت سان ڀريل هو .۽ هو سليمان بادشاهه وٽ آيو ،۽ پنهنجو سڀ ڪم ڪيو. 15ڇاڪاڻ ته هن ٽامي جا ٻه ٿنڀا ٺاهيا ،هر هڪ ارڙهن هٿ اوچو هو :۽ ٻارهن هٿ جي قطار انهن مان هر هڪ جي چوڌاري گهيريل هئي. لِ پگهريل پيتل جا ٻه ءمنهن ٺاهيا :هڪڙي ءمنهن جي اوچائي پنج هٿ ۽ ٻئي ءمنهن جي اوچائي پنج هٿ 16۽ هن ٿنڀن جي چوٽين تي رکڻ ء هئي. لِ ست. نهن م ٻئي ۽ ست نهن م هڪڙي هار، جا ڪم جي زنجيرن ۽ جال جا ڪم جي چيڪر نهن م تي چوٽين جي ٿنڀن 17۽ لِ لِ ء ء ء ء ء ء لِ به 18۽ هن ٿنڀا ٺاهيا ،۽ هڪ ڄار جي چوڌاري ٻه قطارون ٺاهيون ،ته جيئن مٿي تي موجود ڪنڊن کي ڍڪي سگهجي ،۽ ٻئي ڪنڊ ء ائين ئي ڪيو. ء 19۽ ٿنڀن جي چوٽين تي ءمنهن ،ڏيڍي ءِ ۾ لسن جي ڪم جا هئا ،چار هٿ ويڪرا هئا. 20۽ ٻنهي ٿنڀن جي مٿان مٿاهين تي پڻ انار هئا ،پيٽ جي سامهون جيڪو ڄاري جي ڀرسان هو :۽ ٻئي مٿاهين تي چوڌاري قطارن ۾ ٻہ سؤ انار هئا. 21۽ هن ٿنڀن کي مندر جي برآمدي ۾ رکيو :۽ هن ساڄي ٿنڀو قائم ڪيو ،۽ ان جو نالو ياچين رکيو :۽ هن کاٻي ٿنڀو قائم ڪيو ،۽ ان جو نالو بوعز رکيو. 22۽ ٿنڀن جي چوٽي ءِ تي سوسن جو ڪم هو :اهڙي ءِ طرح ٿنڀن جو ڪم پورو ٿيو. 23۽ هن هڪ پگهريل حوض ٺاهيو ،هڪ ڪناري کان ٻئي ڪناري تائين ڏهه هٿ :اهو چوڌاري گول هو ،۽ ان جي اوچائي پنج هٿ هئي :۽ ٽيهه هٿ جي هڪ قطار ان جي چوڌاري گهيرو ڪيو. 24۽ ان جي ڪناري جي هيٺان چوڌاري گول هئا ،ڏهه هٿ ۾ ،جيڪي سمنڊ جي چوڌاري گهيرو ڪندا هئا :جڏهن گول اڇليا ويندا هئا ته اهي ٻن قطارن ۾ ٺاهيا ويندا هئا. 25اهو ٻارهن ڍڳن تي بيٺل هو ،ٽن جو ءمنهن اتر طرف هو ،ٽن جو ءمنهن اولهه طرف هو ،ٽن جو ءمنهن ڏکڻ طرف هو ،۽ ٽن جو ءمنهن اوڀر طرف هو :۽ سمنڊ انهن جي مٿان رکيل هو ،۽ انهن جا سڀ پوئين حصا اندر هئا. 26۽ اهو هڪ هٿ ويڪرو هو ،۽ ان جو ڪنارو پيالي جي ڪنار وانگر ٺهيل هو ،جنهن ۾ سوسن جا گل هئا :ان ۾ ٻه هزار غسل سمايا ويندا هئا. 27۽ هن ڏهه بنياد پيتل جا ٺاهيا؛ هر بنياد جي ڊيگهه چار هٿ ،ويڪر چار هٿ ۽ اوچائي ٽي هٿ هئي. 28۽ بنيادن جو ڪم هن طرح هو :انهن کي سرحدون هيون ،۽ سرحدون ڪنارن جي وچ ۾ هيون: 29۽ انهن ڪنڊن تي جيڪي ڪنارن جي وچ ۾ هئا ،شينهن ،ڍڳا ۽ ڪروبيم هئا :۽ ڪنارن تي مٿي هڪ بنياد هو :۽ شينهن ۽ ڍڳن جي هيٺان ڪجهه پتلي ڪم جا اضافي هئا. 30۽ هر بنياد تي چار ٽامي جا ڦيٿا ۽ ٽامي جا پليٽ هئا :۽ ان جي چئني ڪنڊن ۾ هيٺيون نليون هيون :حوض جي هيٺان هر اضافي جي پاسي تي پگهريل نليون هيون. 31۽ ان جو ءمنهن مٿي ۽ مٿي هڪ هٿ هو :پر ان جو ءمنهن بنياد جي ڪم جي مطابق گول هو ،هڪ هٿ ۽ اڌ هٿ :۽ ان جي ءمنهن تي پڻ انهن جي ڪنارن سان گڏ نقش هئا ،چار چورس ،گول نه. 32۽ ڪنڊن جي هيٺان چار ڦيٿا هئا؛ ۽ ڦيٿن جا درا بنياد سان ڳنڍيل هئا :۽ هڪ ڦيٿي جي اوچائي هڪ هٿ ۽ اڌ هٿ هئي. سوچا ،سڀ پگهريل هئا. 33۽ ڦيٿن جو ڪم گاڏي جي ڦيٿي وانگر هو :انهن جا محور ،انهن جون نيڙيون ،انهن جا ڦيٿا ۽ انهن جا ء 34۽ هر بنياد جي چئني ڪنڊن تي چار هيٺيون ٽنگون هيون :۽ هيٺيون ٽنگون ساڳئي بنياد جون هيون. 35۽ بنياد جي چوٽي ءِ تي اڌ هٿ اوچو گول گول دائرو هو :۽ بنياد جي چوٽي ءِ تي ان جا ڪنارا ۽ ان جا ڪنارا ساڳئي مان ٺهيل هئا. 36ڇاڪاڻ ته ان جي ڪنارن جي پليٽن تي ،۽ ان جي ڪنارن تي ،هن ڪروبيم ،شينهن ۽ کجي ءِ جي وڻن کي هر هڪ جي تناسب مطابق ،۽ چوڌاري اضافو ڪيو. 37هن طريقي سان ڏهه بنياد ٺاهيا :انهن سڀني ۾ هڪ ئي ڌاڳو ،هڪ ئي ماپ ۽ هڪ ئي ماپ هئي. 38پوِ هن پيتل جا ڏهه حوض ٺاهيا :هڪ حوض ۾ چاليهه حمام سمايا ويندا هئا :۽ هر حوض چار هٿ هو :۽ ڏهن بنيادن مان هر هڪ ء تي هڪ حوض هو. 39۽ هن گهر جي ساڄي پاسي پنج بنياد رکيا ،۽ گهر جي کاٻي پاسي پنج :۽ هن گهر جي ساڄي پاسي اوڀر طرف ڏکڻ جي سامهون سمنڊ رکيو. لِ ٿانو ٺاهيا .تنهن ڪري حيرام اهو سڀ ڪم پورو ڪيو جيڪو هن بادشاهه سليمان کي خداوند جي گهر ء 40۽ حيرام حوض ،بيلچا ۽ ء ٺاهيو هو: لِ هيون. ٿانو کي ڍڪڻ ء ٿانو جيڪي ٻن ٿنڀن جي چوٽين تي هئا ،۽ ٻہ ڄاريون جيڪي ٿنڀن جي چوٽين تي هئا ،تن ٻن ء 41ٻہ ٿنڀا ،۽ ٻہ ء لِ ٻہ قطارون انار ،جيڪي ٿنڀن تي ءمنهن جي ٻن پيالن کي ڍڪينديون هيون. لِ چار سؤ انار ،يعني هڪ ڄاري ء 42۽ ٻنهي ڄارين ء 43۽ ڏهه ڪءرسيون ،۽ ڪءرسين تي ڏهه حوض؛
1بادشاهن
44۽ هڪ سمنڊ ،۽ سمنڊ جي هيٺان ٻارهن ڍڳا؛ لِ ٺاهيا هئا ،اهي چمڪندڙ پيتل جا هئا. لِ خداوند جي گهر ء ٿانو :۽ اهي سڀ برتن ،جيڪي حيرام بادشاهه سليمان ء 45۽ ء ٿانو ،بيلچا ۽ ء سڪوت ۽ ضرتان جي وچ ۾ مٽي ءِ جي زمين ۾ ٺاهيو. ۾، ميدان جي اردن کي انهن 46بادشاه ء 47۽ سليمان سڀني ٿانون کي بغير وزن ڪرڻ جي ڇڏيو ،ڇاڪاڻ ته اهي تمام گهڻا هئا :۽ نه ئي پيتل جو وزن معلوم ڪيو ويو. 48۽ سليمان سڀ شيون ٺاهيون جيڪي خداوند جي گهر سان لڳاپيل هيون :سون جي قربانگاهه ،۽ سون جي ميز ،جنهن تي نذراني جي ماني رکيل هئي، 49۽ خالص سون جا شمعدان ،پنج ساڄي پاسي ۽ پنج کاٻي پاسي ،اءراديل جي اڳيان ،سون جا گل ،ڏيئا ۽ چمٽا، جاِ لِ ،سڀ کان پاڪ ء ٿانو؛ ۽ سون جا ڪنگڻ ،اندروني گهر جي دروازن ء ٿانو ،چمچا ۽ خوشبودار ء 50۽ خالص سون جا پيال ،ڳوڙها ،ء لِ. لِ ،۽ گهر جي دروازن ء ء لِ ،يعني هيڪل جي دروازن ء لِ جيڪو ڪم ڪيو هو اهو سڀ پورو ٿيو .۽ سليمان اهي شيون اندر آندو جيڪي 51اهڙي ءِ طرح بادشاهه سليمان خداوند جي گهر ء سندس پي ءِ دائود وقف ڪيون هيون؛ چاندي ،سون ۽ برتن به ،هن خداوند جي گهر جي خزانن ۾ رکيا. باب 8 1پوِ سليمان بني اسرائيل جي بزرگن ۽ سڀني قبيلي جي سردارن ،بني اسرائيل جي ابن ڏاڏن جي سردارن کي يروشلم ۾ بادشاهه سليمان ء وٽ گڏ ڪيو ،ته جيئن اهي دائود جي شهر ،جيڪو اهيون آهي ،مان خداوند جي عهد جي اندوق کي کڻي اچن. 2۽ بني اسرائيل جا سڀ ماڻهو ايٿانيم مهيني ۾ عيد تي ،جيڪو ستين مهينو آهي ،بادشاهه سليمان وٽ گڏ ٿيا. 3۽ بني اسرائيل جا سڀ بزرگ آيا ،۽ ڪاهنن اندوق کنيو. 4۽ اهي خداوند جي اندوق ،اجتماع جي خيمي ۽ سڀ پاڪ شيون جيڪي خيمي ۾ هيون ،کڻي آيا ،۽ انهن کي ڪاهنن ۽ لوي بہ کڻي آيا. 5۽ سليمان بادشاهه ۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت ،جيڪا هن وٽ گڏ ٿي هئي ،هن سان گڏ اندوق جي اڳيان هئا ،رڍن ۽ ڍڳن جي قرباني ڏني ،جيڪي گهڻائي جي ڪري نه ٻڌائي سگهجن ٿيون ۽ نه ئي ڳڻيا ويندا هئا. جاِ ۾ ،ڪروبين جي پرن هيٺان آندو. جاِ تي ،گهر جي اوطاق ۾ ،پاڪ ترين ء 6۽ ڪاهنن خداوند جي عهد جي اندوق کي سندس ء جاِ تي پکيڙيندا هئا ،۽ ڪروبي اندوق ۽ ان جي لٺين کي مٿي ڍڪيندا هئا. 7ڇاڪاڻ تہ ڪروبي پنهنجا ٻہ پر اندوق جي ء جاِ جي سامهون نظر ايندا هئا ،۽ اهي ٻاهران نظر نه ايندا هئا :۽ اهي اڄ 8۽ انهن لٺيون ايتريون ڊگهيون ڪيون جو انهن جا ڇيڙا مقدس ء تائين اتي آهن. موسي اتي حورب تي رکيا هئا ،جڏهن خداوند بني اسرائيل سان سواِ ٻيو ڪجهه به نه هو ،جيڪي 9اندوق ۾ پٿر جي ٻن تختين کان ء ي هڪ عهد ڪيو هو ،جڏهن اهي مصر جي ملڪ مان نڪتا هئا. جاِ مان ٻاهر نڪتا ،ته ڪڪر خداوند جي گهر کي ڀرجي ويو، 10۽ جڏهن ڪاهن پاڪ ء لِ بيهي نه سگهيا ،ڇاڪاڻ ته خداوند جو جلل خداوند جي گهر کي ڀرجي 11ايتري قدر جو ڪاهن ڪڪر جي ڪري خدمت ڪرڻ ء ويو هو. 12پوِ سليمان چيو تہ خداوند چيو تہ هو گهاٽي اونداهي ۾ رهندو. ء لِ رهندا. جاِ جتي توهان هميشه ء لِ هڪ گهر ٺاهيو آهي ،هڪ اهڙي ء لِ رهڻ ء 13مون ضرور توهان ء 14۽ بادشاه پنهنجو منهن ڦيرايو ،۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي برڪت ڏني( :۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت بيٺي هئي؛) 15۽ هن چيو تہ ،خداوند اسرائيل جو خدا ساراهيو ،جنهن پنهنجي وات سان منهنجي پي ءِ دائود سان ڳالهايو ۽ پنهنجي هٿ سان اهو پورو ڪيو ،چيو تہ، 16جنهن ڏينهن کان مون پنهنجي قوم بني اسرائيل کي مصر مان ڪڍيو ،مون بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان ڪو به شهر نه چونڊيو ته لِ چونڊيو. جيئن ڪو گهر ٺاهي ته جيئن منهنجو نالو ان ۾ رهي؛ پر مون دائود کي پنهنجي قوم بني اسرائيل تي غالب ٿيڻ ء لِ هڪ گهر ٺاهي. 17۽ منهنجي پي ءِ دائود جي دل ۾ هو ته خداوند اسرائيل جي خدا جي نالي ء لِ هڪ گهر ٺاهڻ جو ارادو هو ،تو سٺو ڪيو جو اهو 18۽ خداوند منهنجي پي ءِ دائود کي چيو ،جڏهن ته تنهنجي دل ۾ منهنجي نالي ء تنهنجي دل ۾ هو. لِ گهر ٺاهيندو. 19پر تون گهر نہ ٺاهيندين ،پر تنهنجو پٽ جيڪو تنهنجي پيٽ مان نڪرندو ،اهو منهنجي نالي ء جاِ تي اٿيو آهيان ،۽ اسرائيل جي تخت تي 20۽ خداوند پنهنجو ڪلم پورو ڪيو آهي جيڪو هن چيو هو ،۽ مان پنهنجي پي ءِ دائود جي ء لِ هڪ گهر ٺاهيو آهي. ويٺو آهيان ،جيئن خداوند واعدو ڪيو هو ،۽ اسرائيل جي خدا خداوند جي نالي ء جاِ ٺهرائي آهي ،جنهن ۾ خداوند جو اهو عهد آهي جيڪو هن اسان جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو ،جڏهن لِ هڪ ء 21۽ مون اتي اندوق ء هو کين مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو هو. 22۽ سليمان بني اسرائيل جي سڄي جماعت جي سامهون خداوند جي قربان گاہ جي اڳيان بيٺو ،۽ پنهنجا هٿ آسمان ڏانهن پکيڙيائين: 23۽ هن چيو تہ ،اي خداوند اسرائيل جا خدا ،توهان جهڙو ڪو به خدا ناهي ،مٿي آسمان ۾ يا هيٺ زمين تي ،جيڪو توهان جي ٻانهن سان عهد ۽ رحم رکي ٿو جيڪي توهان جي اڳيان پوري دل سان هلن ٿا: 24جيڪو تو پنهنجي ٻانهي دائود سان واعدو ڪيو هو سو تو پورو ڪيو آهي :تو پنهنجي وات سان بہ ڳالهايو هو ،۽ پنهنجي هٿ سان ان کي پورو ڪيو آهي ،جيئن اڄ آهي. 25تنهنڪري هاڻي ،اي خداوند اسرائيل جا خدا ،پنهنجي ٻانهي منهنجي پي ءِ دائود سان جيڪو واعدو ڪيو هو سو پورو ڪر ،تہ ’منهنجي لِ هڪ ماڻهو ءِ جي کوٽ نہ ٿيندي ،تہ جيئن تنهنجا ٻار پنهنجي رستي تي ڌيان ڏين ،تہ لِ تنهنجي ء نظر ۾ اسرائيل جي تخت تي ويهڻ ء جيئن تون منهنجي اڳيان هلين جيئن تون منهنجي اڳيان هلين‘. 26۽ هاڻي ،اي اسرائيل جا خدا ،تنهنجي ڳالهه سچي ثابت ٿئي ،جيڪا تو پنهنجي ٻانهي منهنجي پي ءِ دائود سان ڪئي هئي.
1بادشاهن
.پوِ هي گهر ڪيترو گهٽ آهي جيڪو 27پر ڇا خدا واقعي زمين تي رهندو؟ ڏس ،آسمان ۽ آسمانن جو آسمان توکي نٿو سمائي سگهي ء مون ٺاهيو آهي؟ 28پر اي خداوند منهنجا خدا ،تون پنهنجي ٻانهي جي دعا ۽ سندس التجا تي ڌيان ڏي ،۽ ان جي فرياد ۽ دعا تي ڌيان ڏي ،جيڪا تنهنجو ٻانهو اڄ تنهنجي اڳيان ڪري رهيو آهي. جاِ ڏانهن جنهن بابت اوهان چيو آهي تہ منهنجو نالو ِ انهي يعني رهن، کليل ڏانهن گهر هن ڏينهن 29تہ جيئن اوهان جون اکيون رات ۽ ء ء جاِ ڏانهن ڪندو. اتي رهندو :تہ جيئن اوهين انهي ءِ دعا کي ٻڌو جيڪا اوهان جو خادم هن ء جاِ ڏانهن ءمنهن ڪري دعا گهرندا :۽ تون پنهنجي رهائش 30۽ تون پنهنجي ٻانهي ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي دعا ٻڌ ،جڏهن اهي هن ء جاِ آسمان تي ٻڌ :۽ جڏهن تون ٻڌ ،معاف ڪر. واري ء 31جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي پاڙيسري سان گناهه ڪري ۽ ان تي قسم کنيو وڃي ته جيئن هو کيس قسم کڻائي ۽ اهو قسم هن گهر ۾ تنهنجي قربانگاهه جي اڳيان اچي. 32پوِ تون آسمان ۾ ٻڌي ڪر ،۽ عمل ڪر ،۽ پنهنجن ٻانهن جو فيصلو ڪر ،بدڪار کي سزا ڏي ،ته جيئن سندس ڪم سندس سر تي ء اچي؛ ۽ نيڪ کي سچو ڪري ،ته جيئن کيس سندس نيڪي ءِ مطابق بدلو ڏي. 33جڏهن توهان جي قوم بني اسرائيل دشمن جي اڳيان شڪست کائي وڃي ،ڇاڪاڻ ته انهن توهان جي خلف گناهه ڪيو آهي ،۽ اهي توهان ڏانهن موٽندا ،۽ توهان جي نالي جو اقرار ڪندا ،۽ هن گهر ۾ توهان کان دعا ۽ دعا ڪندا: 34پوِ تون آسمان ۾ ٻڌي ڇڏ ،۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي گناهہ کي معاف ڪر ،۽ انهن کي انهي ءِ ملڪ ۾ واپس آڻيندين جيڪو تو ء انهن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو. 35جڏهن آسمان بند ٿئي ۽ مينهن نه پوي ،ڇاڪاڻ ته انهن توهان جي خلف گناهه ڪيو آهي ،جيڪڏهن اهي هن جڳهه ڏانهن دعا ڪن ،۽ توهان جي نالي جو اقرار ڪن ،۽ پنهنجي گناهه کان توبه ڪن ،جڏهن توهان انهن کي تڪليف ڏيو ٿا: 36پوِ تون آسمان ۾ ٻڌي ڇڏ ۽ پنهنجن ٻانهن ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي گناهه کي معاف ڪر ،ته جيئن تون انهن کي اهو سٺو رستو ء وساِ ،جيڪو تو پنهنجي قوم کي ورثي ۾ ڏنو آهي. سيکارين جنهن تي انهن کي هلڻ گهرجي ،۽ پنهنجي ملڪ تي مينهن ء 37جيڪڏهن ملڪ ۾ ڏڪار پوي ،وبا هجي ،ڦڦڙ هجي ،ڦڦڙ هجي ،ٽءڪڙ هجي ،يا ڪيڙا هجن؛ جيڪڏهن سندن دشمن انهن جي شهرن جي ملڪ ۾ انهن کي گهيرو ڪري؛ ڪا به آفت هجي ،ڪا به بيماري هجي؛ 38ڪنهن به ماڻهو ءِ يا تنهنجي سڄي قوم بني اسرائيل جي طرفان ،جيڪو هر هڪ پنهنجي دل جي تڪليف کي ڄاڻي ۽ هن گهر ڏانهن پنهنجا هٿ وڌائي ،ڪهڙي به دعا ۽ منٿ ڪري: جاِ آسمان ۾ ٻڌ ،۽ معاف ڪر ،۽ ڪم ڪر ،۽ هر ڪنهن ماڻهو ءِ کي سندس طريقن مطابق بدلو ڏي، 39پوِ تون پنهنجي رهائش واري ء ء جنهن جي دل کي تون ڄاڻين ٿو؛ (ڇاڪاڻ ته تون ئي ،سڀني ماڻهن جي دلين کي ڄاڻين ٿو؛) 40تہ جيئن اهي سڀ ڏينهن تنهنجو خوف رکن جيستائين اهي انهي ءِ ملڪ ۾ رهن جيڪو تو اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو. 41وڌيڪ ،هڪ پرديسي بابت ،جيڪو تنهنجي قوم بني اسرائيل مان نه آهي ،پر تنهنجي نالي جي خاطر پري ملڪ کان آيو آهي. ( 42ڇاڪاڻ ته اهي توهان جي وڏي نالي ،توهان جي مضبوط هٿ ۽ توهان جي وڌايل هٿ جي باري ۾ ٻڌندا؛ )جڏهن هو ايندو ۽ هن گهر ڏانهن دعا ڪندو؛ جاِ آسمان ۾ ٻڌ ،۽ جيڪو به اجنبي تو کي سڏي ٿو تنهن جي مطابق ڪر ،تہ جيئن زمين جا سڀ ماڻهو 43تون پنهنجي رهائش واري ء تنهنجو نالو ڄاڻن ۽ تنهنجو خوف رکن ،جيئن تنهنجي قوم بني اسرائيل ڪندا آهن؛ ۽ اهي ڄاڻن تہ هي گهر ،جيڪو مون ٺاهيو آهي ،تنهنجي نالي سان سڏيو ويندو آهي. لِ نڪرن ،جتي بہ تون انهن کي موڪلين ،۽ خداوند کان انهي ءِ شهر ڏانهن ڪرڻ جنگ سان دشمن پنهنجي ماڻهو 44جيڪڏهن تنهنجا ء لِ ٺاهيو آهي. دعا گهرن جيڪو تو چونڊيو آهي ،۽ انهي ءِ گهر ڏانهن جيڪو مون تنهنجي نالي ء 45پوِ تون آسمان ۾ انهن جي دعا ۽ التجا ٻڌ ،۽ انهن جي حق ۾ مدد ڪر. ء 46جيڪڏهن اهي توهان جي خلف گناهه ڪن( ،ڇاڪاڻ ته ڪو به ماڻهو ناهي جيڪو گناهه نه ڪندو آهي) ،۽ توهان انهن تي ناراض ٿيو ،۽ انهن کي دشمن جي حوالي ڪيو ،ته جيئن اهي انهن کي قيد ڪري دشمن جي ملڪ ڏانهن وٺي وڃن ،پري يا ويجهو؛ 47پر جيڪڏهن اهي انهي ءِ ملڪ ۾ پاڻ کي سمجهن جتي انهن کي قيد ڪري کڻي ويا هئا ،۽ توبه ڪن ،۽ انهن جي ملڪ ۾ جيڪي انهن کي قيد ڪري کڻي ويا هئا ،توکان دعا گهري ،چون ته ،اسان گناهه ڪيو آهي ،۽ بڇڙائي ڪئي آهي ،اسان بڇڙائي ڪئي آهي؛ پوِ پنهنجي سڄي دل ۽ پنهنجي سڄي جان سان ،پنهنجن دشمنن جي ملڪ ۾ ،جن انهن کي قيد ڪيو ،تو ڏانهن موٽندا ۽ پنهنجي ملڪ 48۽ ء لِ ٺاهيو آهي ،تو ڏانهن ،جيڪو تو انهن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،اهو شهر جيڪو تو چونڊيو آهي ،۽ اهو گهر جيڪو مون تنهنجي نالي ء کان دعا گهرندا. جاِ آسمان ۾ انهن جي دعا ۽ منٿ ٻڌ ،۽ انهن جي حق ۾ مدد ڪر، 49پوِ تون پنهنجي رهائش واري ء ء 50۽ پنهنجي قوم کي معاف ڪر جن تنهنجي خلف گناه ڪيو آهي ،۽ انهن سڀني گناهن کي جن ۾ انهن توسان زيادتي ڪئي آهي ،۽ انهن کي انهن جي اڳيان رحم ڪر جيڪي انهن کي قيدي بڻائين ٿا ،تہ جيئن اهي انهن تي رحم ڪن: 51ڇالِ جو اهي تنهنجا ماڻهو ۽ تنهنجي ميراث آهن ،جن کي تو مصر مان لوه جي ڀٽي مان ڪڍيو آهي. ء 52تہ جيئن تنهنجيون اکيون تنهنجي ٻانهي جي منٿ ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جي منٿ تي ءکليل رهن ،تہ جيئن اهي جيڪي گهرن ٿا تنهن ۾ انهن کي ٻڌن. موسي جي هٿان 53ڇالِ جو تو انهن کي زمين جي سڀني ماڻهن کان الڳ ڪيو تہ جيئن اهي تنهنجي ميراث ٿين ،جيئن تو پنهنجي ٻانهي ء ي چيو هو ،جڏهن تون اسان جي ابن ڏاڏن کي مصر مان ڪڍيو ،اي خداوند! 54۽ ائين ٿيو ،جڏهن سليمان خداوند کان هي سڀ دعا ۽ منٿ ختم ڪئي ،تڏهن هو خداوند جي قربانگاهه جي اڳيان کان اٿيو ،گوڏن ڀر ويٺي هٿ آسمان ڏانهن وڌائيندي. 55۽ هو بيٺو ،۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت کي وڏي آواز سان برڪت ڏني ،۽ چيو تہ،
1بادشاهن
56ساراهہ جوڳو خداوند ،جنهن پنهنجي قوم بني اسرائيل کي آرام ڏنو آهي ،جيئن هن واعدو ڪيو هو :پنهنجي سڀني نيڪ واعدن مان موسي جي هٿان ڪيو هو. هڪڙو به لفظ ناڪام نه ٿيو آهي ،جيڪو هن پنهنجي ٻانهي ي 57خداوند اسان جو خدا اسان سان گڏ هجي ،جيئن هو اسان جي ابن ڏاڏن سان هو :هو اسان کي نه ڇڏي ۽ نه اسان کي ڇڏي. 58تہ جيئن هو اسان جي دلين کي پاڻ ڏانهن مائل ڪري ،تہ جيئن اسين سندس سڀني طريقن تي هلون ،۽ سندس حڪمن ،قانونن ۽ فيصلن تي عمل ڪريون ،جيڪي هن اسان جي ابن ڏاڏن کي ڏنا هئا. 59۽ منهنجا اهي لفظ ،جن سان مون خداوند جي اڳيان دعا ڪئي آهي ،ڏينهن رات اسان جي خدا جي ويجهو هجن ،ته جيئن هو پنهنجي خادم جو ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل جو هر وقت انصاف ڪري ،جيئن معاملو گهربل هجي: 60تہ جيئن زمين جا سڀ ماڻهو ڄاڻن تہ خداوند ئي خدا آهي ،۽ ٻيو ڪوبہ خدا ناهي. لِ ،جيئن اڄ 61تنهنڪري اوهان جو دل خداوند اسان جي خدا سان ڪامل هجي ،سندس قانونن تي هلڻ ۽ سندس حڪمن تي عمل ڪرڻ ء آهي. 62۽ بادشاهہ ۽ سندس سڄي بني اسرائيل خداوند جي اڳيان قرباني پيش ڪئي. 63۽ سليمان سلمتي ءِ جي قرباني پيش ڪئي ،جيڪا هن خداوند کي پيش ڪئي ،يعني ٻہ هزار ڳئون ۽ هڪ لک ويهه هزار رڍون .تنهن ڪري بادشاهه ۽ بني اسرائيل جي سڀني ماڻهن خداوند جو گهر وقف ڪيو. 64انهي ءِ ڏينهن بادشاهه خداوند جي گهر جي سامهون واري احن جي وچ کي پاڪ ڪيو :ڇاڪاڻ ته اتي هن ساڙڻ جون قربانيون، ميوي جون قربانيون ۽ سلمتي جي قربانين جي چربی پيش ڪئي :ڇاڪاڻ ته ٽامي جي قربانگاهه جيڪا خداوند جي اڳيان هئي ساڙڻ لِ تمام ننڍي هئي. جون قربانيون ،ميوي جون قربانيون ۽ سلمتي جي قربانين جي چربی قبول ڪرڻ ء 65۽ انهي ءِ وقت سليمان ۽ سڀني بني اسرائيلن گڏجي هڪ وڏي جماعت سان گڏجي حمات جي داخل ٿيڻ کان وٺي مصر جي ندي ءِ تائين، اسان جي خداوند خدا جي اڳيان ست ڏينهن ۽ ست ڏينهن ،يعني چوڏهن ڏينهن تائين عيد ڪئي. 66اٺين ڏينهن تي هن ماڻهن کي موڪل ڏني :۽ انهن بادشاهه کي مبارڪباد ڏني ،۽ خوشي ءِ ۽ خوشي ءِ سان پنهنجن خيمن ڏانهن ويا ،انهن لِ ڪيون هيون. لِ جيڪي خداوند پنهنجي خادم دائود ۽ پنهنجي قوم اسرائيل ء سڀني نيڪين ء باب 9 1۽ اهو ٿيو ،جڏهن سليمان خداوند جي گهر ۽ بادشاهي گهر جي تعمير مڪمل ڪئي ،۽ سليمان جي سڀني خواهشن کي جيڪي هن ڪرڻ لِ راضي هو، ء 2تہ خداوند سليمان کي ٻيو ڀيرو ظاهر ٿيو ،جيئن هو جبعون ۾ هن کي ظاهر ٿيو هو. 3۽ خداوند کيس چيو تہ "مون تنهنجي دعا ۽ منٿ ٻڌي آهي ،جيڪا تو منهنجي اڳيان ڪئي آهي .مون هن گهر کي پاڪ ڪيو آهي، لِ اتي رکين؛ ۽ منهنجون اکيون ۽ منهنجو دل هميشہ اتي رهندا". جيڪو تو ٺاهيو آهي ،تہ جيئن منهنجو نالو هميشہ ء 4۽ جيڪڏهن تون منهنجي اڳيان هلندين ،جيئن تنهنجو پي ءِ دائود هليو ،دل جي سچائي ۽ سچائي ءِ سان ،انهن سڀني تي عمل ڪندين جيڪي مون توکي حڪم ڏنا آهن ،۽ منهنجا قانون ۽ منهنجا فيصل سنڀاليندين: لِ قائم ڪندس ،جيئن مون تنهنجي پي ءِ دائود سان واعدو ڪيو هو ته ،اسرائيل 5پوِ مان تنهنجي بادشاهي جو تخت اسرائيل تي هميشه ء ء لِ هڪ ماڻهو جي کوٽ نه هوندي. جي تخت تي تنهنجي ء 6پر جيڪڏهن توهان يا توهان جا ٻار منهنجي پيروي ڪرڻ کان ڦري ويندا ۽ منهنجا حڪم ۽ قانون نه رکندا جيڪي مون توهان جي اڳيان رکيا آهن ،پر وڃو ۽ ٻين ديوتائن جي عبادت ڪريو ۽ انهن جي پوڄا ڪريو: لِ پاڪ ڪيو 7پوِ مان اسرائيل کي ان زمين مان ڪٽي ڇڏيندس جيڪا مون انهن کي ڏني آهي؛ ۽ هي گهر ،جيڪو مون پنهنجي نالي ء ء آهي ،مان پنهنجي نظر کان پري ڪندس؛ ۽ اسرائيل سڀني ماڻهن ۾ هڪ چوڻي ۽ هڪ طنز هوندو: 8۽ هن گهر تي ،جيڪو مٿاهون آهي ،هر ڪو جيڪو ان کان گذرندو ،حيران ٿيندو ،۽ ءسسڪا هڻندو؛ ۽ چوندا ته خداوند هن ملڪ ۽ هن گهر سان اهڙو ڇو ڪيو آهي؟ 9۽ اهي جواب ڏيندا ،ڇاڪاڻ ته انهن خداوند پنهنجي خدا کي ڇڏي ڏنو ،جيڪو انهن جي ابن ڏاڏن کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيو هو، ۽ ٻين ديوتائن کي قبول ڪيو ،۽ انهن جي پوڄا ڪئي ۽ انهن جي عبادت ڪئي ،تنهن ڪري خداوند انهن تي هي سڀ برائي آندي آهي. 10۽ ويهن سالن جي آخر ۾ ،جڏهن سليمان ٻہ گهر ،خداوند جو گهر ۽ بادشاهہ جو گهر ،ٺاهيا، ( 11هاڻي اور جي بادشاهه حيرام سليمان کي ديودار جي وڻن ۽ انوبر جي وڻن ۽ سون سان سينگاريو هو ،سندس سڀني خواهشن پوِ بادشاهه سليمان حيرام کي گليل جي ملڪ ۾ ويهه شهر ڏنا. مطابق) ،ته ء لِ نڪتو جيڪي سليمان کيس ڏنا هئا؛ ۽ اهي هن کي خوش نه ٿيا. 12۽ حيرام اور کان انهن شهرن کي ڏسڻ ء 13۽ هن چيو" ،منهنجا ڀا ءِ ،هي ڪهڙا شهر آهن جيڪي تو مون کي ڏنا آهن؟ "۽ هن انهن کي اڄ تائين ڪابول جي زمين سڏيو. 14۽ حيرام بادشاهه ڏانهن ڇهه سئو ٽئنٽ سون موڪليو. 15۽ هي ان بيگار جو سبب آهي جيڪو سليمان بادشاهه کنيو هو :خداوند جي گهر ۽ پنهنجي گهر ،۽ ملو ،۽ يروشلم جي ڀت ،حصور، لِ. ميگدو ۽ جزر ٺاهڻ ء 16ڇاڪاڻ ته مصر جي بادشاهه فرعون چڙهائي ڪئي هئي ،۽ گيزر تي قبضو ڪيو ،۽ ان کي باهه سان ساڙي ڇڏيو ،۽ شهر ۾ رهندڙ ڪنعاني ماڻهن کي قتل ڪيو ،۽ اهو پنهنجي ڌي ءِ ،سليمان جي زال کي تحفي طور ڏنو. 17۽ سليمان جزر ۽ هيٺيون بيت حورون تعمير ڪيو، 18۽ بعلت ۽ تدمور ،جيڪي بيابان ۾ ،ملڪ ۾، لِ شهر ،۽ جيڪي سليمان يروشلم ،لبنان ۽ پنهنجي لِ شهر ،۽ سندس گهوڙن ء 19۽ سليمان جا سڀ گودام جا شهر ،۽ سندس رتهن ء حڪومت جي سڄي ملڪ ۾ تعمير ڪرڻ گهريا.
1بادشاهن
فرزي ،ءح ءوين ۽ يبوسي مان بچيا هئا ،جيڪي بني اسرائيل مان نه هئا، 20۽ سڀئي ماڻهو جيڪي امورين ،ءحتدين ،ء پوِ ملڪ ۾ رهيا ،جن کي بني اسرائيل به مڪمل طور تي ناس نه ڪري سگهيا ،سليمان انهن تي 21انهن جا ٻار جيڪي انهن کان ء غلمي جو محصول لڳايو جيڪو اڄ تائين آهي. 22پر سليمان بني اسرائيل مان ڪو به غلم نه بڻايو :پر اهي جنگي ماڻهو ،سندس نوڪر ،سندس سردار ،سندس ڪمانڊر ،سندس رتهن جا حاڪم ۽ سندس گهوڙا سوار هئا. 23اهي سليمان جي ڪم جي نگراني ڪندڙ پنج سئو پنجاهه عملدارن جا سردار هئا ،جيڪي ڪم ڪندڙ ماڻهن تي حڪومت ڪندا هئا. :پوِ هن ملو ٺاهيو. لِ ٺاهيو هو ء 24پر فرعون جي ڌي ءِ دائود جي شهر مان پنهنجي گهر ۾ آئي جيڪو سليمان هن ء لِ ٺاهي 25۽ سليمان سال ۾ ٽي ڀيرا ساڙڻ جون قربانيون ۽ سلمتي جون قربانيون ان قربان گاهه تي پيش ڪندو هو جيڪا هن خداوند ء هئي ،۽ هن قربان گاهه تي بخور ساڙيو جيڪو خداوند جي اڳيان هو .اهڙي طرح هن گهر مڪمل ڪيو. 26۽ سليمان بادشاهہ عصيون جابر ۾ جهازن جو هڪ ٻيڙو ٺاهيو ،جيڪو ايلوت جي ڀرسان ،ڳاڙهي سمنڊ جي ڪناري تي ،ادوم جي ملڪ ۾ آهي. 27۽ حيرام پنهنجا نوڪر ،جيڪي سمنڊ جا ڄاڻو هئا ،سليمان جي نوڪرن سان گڏ بحري ٻيڙي ۾ موڪليا. 28۽ اهي اوفير ۾ آيا ،۽ اتان کان چار سئو ويه تول سون کڻي آيا ،۽ اهو بادشاهہ سليمان وٽ کڻي آيا. باب 10 لِ آئي. 1۽ جڏهن شيبا جي راڻي خداوند جي نالي بابت سليمان جي شهرت ٻڌي ،تڏهن هو ءِ کيس سخت سوالن سان آزمائڻ ء 2۽ هو ءِ هڪ تمام وڏي ٽرين سان يروشلم ۾ آئي ،اءٺن سان جيڪي مصالحا ،تمام گهڻو سون ۽ قيمتي پٿر کڻي آيا هئا :۽ جڏهن هو ءِ سليمان وٽ آئي ،تڏهن هن سان سڀ ڪجهه ڳالهايو جيڪو هن جي دل ۾ هو. 3۽ سليمان کيس سندس سڀ سوال ٻڌايا :بادشاهه کان ڪا به ڳالهه لڪيل نه هئي ،جيڪا هن کيس نه ٻڌائي هجي. 4۽ جڏهن شيبا جي راڻي سليمان جي سڀني حڪمت ۽ گهر کي ڏٺو جيڪو هن ٺاهيو هو، 5۽ سندس دسترخوان جو کاڌو ،سندس نوڪرن جي ويٺي ،۽ سندس وزيرن جي حاضري ،۽ سندن ڪپڙا ،۽ سندس پيالي ،۽ سندس چڙهڻ جنهن سان هو خداوند جي گهر ڏانهن ويو -هاڻي هن ۾ روح نه رهيو. 6۽ هن بادشاهه کي چيو ته ،اها سچي خبر هئي جيڪا مون پنهنجي ملڪ ۾ توهان جي ڪمن ۽ توهان جي حڪمت جي باري ۾ ٻڌي هئي. 7پر مون انهن لفظن تي يقين نه ڪيو ،جيستائين مان نه آيس ،۽ منهنجين اکين ان کي نه ڏٺو :۽ ،ڏسو ،اڌ مون کي نه ٻڌايو ويو :توهان جي حڪمت ۽ خوشحالي ان شهرت کان وڌيڪ آهي جيڪا مون ٻڌي هئي. 8خوش نصيب آهن توهان جا ماڻهو ،خوش نصيب آهن اهي توهان جا نوڪر ،جيڪي هميشه توهان جي اڳيان بيٺا آهن ،۽ توهان جي حڪمت ٻڌن ٿا. 9خداوند تنهنجو خدا سڀاڳو هجي ،جيڪو تو ۾ خوش ٿيو ۽ توکي اسرائيل جي تخت تي ويهاريو :ڇاڪاڻ ته خداوند اسرائيل سان هميشه لِ پيار ڪيو ،تنهن ڪري هن توکي بادشاهه بڻايو ته جيئن انصاف ۽ انصاف ڪرين. ء 10۽ هن بادشاهه کي هڪ سؤ ويهه تول سون ڏنو ،۽ مصالحن جو تمام وڏو ذخيرو ۽ قيمتي پٿر :شيبا جي راڻي سليمان بادشاهه کي جيڪي مصالحا ڏنا هئا ،انهن جي ڀيٽ ۾ وڌيڪ ڪڏهن به اهڙيون گهڻيون شيون نه آيون. 11۽ حيرام جي بحري ٻيڙي ،جيڪا اوفير کان سون آڻيندي هئي ،اوفير کان تمام گهڻو چندن جا وڻ ۽ قيمتي پٿر کڻي آئي. لِ بربط ۽ سرود به ٺاهيا :اهڙا چندن جا لِ چندن جي وڻن جا ٿنڀا ٺاهيا ،۽ ڳائڻ وارن ء 12۽ بادشاهه خداوند جي گهر ۽ بادشاهه جي گهر ء وڻ اڄ تائين نه آيا ۽ نه ئي ڏٺا ويا آهن. سواِ جيڪو سليمان کيس پنهنجي 13۽ سليمان بادشاهه شيبا جي راڻي کي سندس سڀ خواهشون ڏنيون ،جيڪي هن گهريون ،ان کان ء .پوِ هو ءِ ۽ سندس نوڪر پنهنجي ملڪ ڏانهن موٽي ويا. شاهي فضل مان ڏنو ء 14هاڻي سليمان وٽ هڪ سال ۾ سون جو وزن ڇهه سئو ڇاهٺ ٽئنٽ هو، 15ان کان علوہ هن وٽ واپارين ،مصالحن جي واپارين ،عرب جي سڀني بادشاهن ۽ ملڪ جي حاڪمن کان به مال هو. 16۽ سليمان بادشاهه ڇٽيل سون جا ٻه سؤ ڍال ٺاهيا :هڪ ڍال ۾ ڇهه سؤ شيڪل سون لڳو. 17۽ هن ڇٽيل سون جون ٽي سؤ ڍالون ٺاهيون؛ هڪ ڍال ۾ ٽي پائونڊ سون لڳو :۽ بادشاهه انهن کي لبنان جي ٻيلي جي گهر ۾ رکيو. 18ان کان علوہ بادشاهه هڪ وڏو تخت هٿي دانت جو ٺاهيو ۽ ان کي بهترين سون سان ڍڪيو. جاِ تي ٻنهي پاسن تي ٽنگون هيون ،۽ ٽنگن جي ڀرسان ٻه 19تخت کي ڇهه ڏاڪڻيون هيون ،۽ تخت جو مٿو پٺيان گول هو :۽ تخت جي ء شينهن بيٺا هئا. 20۽ ٻارهن شينهن ڇهن ڏاڪڻين تي هڪ پاسي ۽ ٻئي پاسي بيٺا هئا :ڪنهن به بادشاهت ۾ اهڙو ٺهيل نه هو. 21۽ سليمان بادشاهه جا سڀ پيئڻ جا ٿانو سون جا هئا ،۽ لبنان جي ٻيلي جي گهر جا سڀ ٿانو خالص سون جا هئا؛ ڪو به چاندي ءِ جو نه هو :سليمان جي ڏينهن ۾ ان جو ڪو به حساب نه هو. 22ڇاڪاڻ ته بادشاهه وٽ سمنڊ ۾ حيرام جي جهاز سان گڏ ترشيش جو جهاز هو :ٽن سالن ۾ هڪ ڀيرو ترشيش جو جهاز سون ،چاندي، هاٿي دانت ،بندر ۽ مور کڻي ايندو هو. 23اهڙي طرح سليمان بادشاهه دولت ۽ حڪمت ۾ دنيا جي سڀني بادشاهن کان وڌيڪ هو. لِ ،جيڪا خدا سندس دل ۾ رکي هئي. 24۽ سڄي زمين سليمان جي ڳول ۾ هئي ،سندس حڪمت ٻڌڻ ء 25۽ هر هڪ ماڻهو سال جي حساب سان پنهنجون سوغاتون ،چاندي ءِ جا برتن ،سون جا برتن ،ڪپڙا ،هٿيار ،مصالحا ،گهوڙا ۽ خچر آڻيندو هو.
1بادشاهن
لِ ۽ 26۽ سليمان رته ۽ گهوڙا گڏ ڪيا :۽ هن وٽ هڪ هزار چار سؤ رته ۽ ٻارهن هزار گهوڙا سوار هئا ،جن کي هن شهرن ۾ رتهن ء يروشلم ۾ بادشاهہ سان گڏ رکيو. 27۽ بادشاهہ يروشلم ۾ چاندي کي پٿرن وانگر بڻايو ،۽ ديوار کي وادي ۾ موجود گومر جي وڻن وانگر گهڻو ڪري ڇڏيو. ڪ ءور جو سوت قيمت تي واول ڪندا هئا. ڪ ءور جو سوت :بادشاهه جا سوداگر ء 28۽ سليمان گهوڙا مصر مان آندا هئا ،۽ ء 29۽ هڪ رته مصر مان ڇهه سؤ مثقال چاندي ءِ ۾ ۽ هڪ گهوڙو هڪ سؤ پنجاهه ۾ آيو ۽ اهڙي ءِ طرح سڀني ءح ءتين بادشاهن ۽ شام جي لِ ،انهن کي انهن جي ذريعي ڪڍيو ويو. بادشاهن ء باب 11 1پر سليمان بادشاهه ڪيترين ئي عجيب عورتن سان پيار ڪندو هو ،جن ۾ فرعون جي ڌي ءِ به شامل هئي ،موآبي ،عموني ،ادومي، ايدوني ۽ ءحتي جون عورتون؛ 2انهن قومن مان جن بابت خداوند بني اسرائيل کي چيو ته ،توهان انهن سان نه ملو ،۽ نه ئي اهي توهان سان ملو ،ڇو ته اهي ضرور توهان جي دل کي پنهنجن معبودن ڏانهن ڦيرائيندا :سليمان انهن سان پيار ۾ جڪڙيل رهيو. 3۽ هن جون ست سؤ زالون ،شهزاديون ۽ ٽي سؤ ڌيئرون هيون :۽ هن جون زالون هن جو دل ڦيرائي ڇڏيون. 4ڇالِ جو جڏهن سليمان پوڙهو ٿيو ،تڏهن سندس زالن سندس دل کي ٻين ديوتائن ڏانهن ڦيرائي ڇڏيو :۽ سندس دل خداوند پنهنجي خدا ء سان ڪامل نہ هئي ،جيئن سندس پي ءِ دائود جي دل هئي. 5ڇالِ جو سليمان ايدونين جي ديوي عشتارٿ جي پوڄا ڪئي ۽ عمونين جي نفرت انگيز بت ملڪم جي پوڄا ڪئي. ء 6۽ سليمان خداوند جي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪيو ،۽ خداوند جي پٺيان مڪمل طور تي نه هليو ،جيئن سندس پي ءِ دائود ڪيو هو. لِ ۽ عمون جي اولد جي نفرت انگيز بت مولک 7پوِ سليمان يروشلم جي اڳيان واري ٽڪري ءِ تي ،موآب جي نفرت انگيز بت ڪموش ء ء جاِ ٺاهي. هڪ لِ اعلي ء ء ي لِ قربانيون ڏينديون هيون. لِ ڪيو ،جيڪي بخور ساڙينديون هيون ۽ پنهنجن ديوتائن ء 8۽ ساڳي ءِ طرح هن پنهنجين سڀني عجيب زالن ء 9۽ خداوند سليمان سان ناراض ٿيو ،ڇاڪاڻ تہ سندس دل خداوند اسرائيل جي خدا کان ڦري وئي هئي ،جيڪو کيس ٻه ڀيرا ظاهر ٿيو هو، 10۽ هن کي هن ڳالهه بابت حڪم ڏنو هو ته هو ٻين معبودن جي پٺيان نه وڃي :پر هن اهو نه رکيو جيڪو خداوند حڪم ڏنو هو. 11تنهن ڪري خداوند سليمان کي چيو ته ،ڇاڪاڻ ته هي تو سان ڪيو ويو آهي ،۽ تو منهنجي عهد ۽ قانونن تي عمل نه ڪيو آهي، جيڪي مون توکي حڪم ڏنا آهن ،مان ضرور تو کان بادشاهي کسي وٺندس ۽ تنهنجي نوڪر کي ڏيندس. 12پر مان تنهنجي ڏينهن ۾ تنهنجي پي ءِ دائود جي خاطر اهو نه ڪندس ،پر مان اهو تنهنجي پٽ جي هٿ کان ڦاڙي ڇڏيندس. 13پر مان سڄي بادشاهي نه ڇڪيندس ،پر منهنجي ٻانهي دائود جي خاطر ۽ يروشلم جي خاطر جيڪو مون چونڊيو آهي ،تنهنجي پٽ کي هڪ قبيلي ڏيندس. 14۽ خداوند سليمان جي خلف هڪ دشمن ،ادومي حدد کي ڀڙڪايو :هو ادوم ۾ بادشاهه جي نسل مان هو. لِ پوِ ،مقتولن کي دفن ڪرڻ ء 15ڇاڪاڻ تہ جڏهن دائود ادوم ۾ هو ،۽ لشڪر جو سردار يوآب ،ادوم ۾ هر هڪ مرد کي مارڻ کان ء ويو هو. ( 16يوآب سڄي بني اسرائيل سان گڏ ڇهن مهينن تائين اتي رهيو ،جيستائين هن ادوم ۾ هر مرد کي ختم نه ڪيو): لِ؛ حدد اڃا ننڍڙو ٻار هو. 17اهو ته حدد ڀڄي ويو ،هو ۽ سندس پي ءِ جا ڪجهه ادومي نوڪر ساڻس گڏ ،مصر ڏانهن وڃڻ ء 18۽ اهي مديان مان نڪتا ۽ فاران ۾ آيا :۽ فاران مان ماڻهو پاڻ سان گڏ کڻي مصر ۾ آيا ،مصر جي بادشاه فرعون وٽ؛ جنهن کيس گهر ڏنو ،۽ کيس کاڌو مقرر ڪيو ،۽ کيس زمين ڏني. 19۽ حدد کي فرعون جي نظر ۾ وڏو احسان مليو ،تنهنڪري هن کيس پنهنجي زال جي ڀيڻ ،راڻي تحفنيس جي ڀيڻ سان شادي ڪرائي. لِ گنوبت کي جنم ڏنو ،جنهن کي تحفنيس فرعون جي گهر ۾ کير پيارڻ کان بچايو :۽ گنوبت فرعون جي پٽن 20۽ تحفنيس جي ڀيڻ هن ء سان گڏ فرعون جي گهر ۾ هئي. 21۽ جڏهن حدد مصر ۾ ٻڌو ته دائود پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهي پيو آهي ،۽ لشڪر جو سردار يوآب مري ويو آهي ،تڏهن حدد فرعون کي چيو ته مون کي وڃڻ ڏيو ته جيئن مان پنهنجي ملڪ ڏانهن وڃان. 22پوِ فرعون کيس چيو تہ ”پر توکي مون وٽ ڪهڙي کوٽ آهي جو تون پنهنجي ملڪ وڃڻ چاهين ٿو؟ “هن جواب ڏنو تہ ”ڪجهه بہ ء نہ ،پر مون کي ڪنهن بہ طرح وڃڻ ڏيو“. 23۽ خدا سندس ٻئي دشمن کي اءڀاريو ،يعني اليادا جو پٽ رزون ،جيڪو پنهنجي مالڪ ضوباہ جي بادشاه هددعزر کان ڀڄي ويو. 24۽ هن پاڻ وٽ ماڻهو گڏ ڪيا ،۽ هڪ ٽولي جو سردار ٿيو ،جڏهن دائود انهن کي ضوباہ مان ماريو :۽ اهي دمشق ڏانهن ويا ،۽ اتي رهيا ،۽ دمشق ۾ بادشاهي ڪئي. سواِ ان شرارت جي جيڪا حداد ڪئي هئي :۽ هن اسرائيل کان نفرت 25۽ هو سليمان جي سڄي ڏينهن ۾ اسرائيل جو دشمن رهيو، ء ڪئي ،۽ شام تي حڪومت ڪئي. 26۽ نباط جو پٽ يربعام ،جيڪو زريدا جو افرائي هو ،سليمان جو نوڪر هو ،جنهن جي ما ءِ جو نالو زروا هو ،هڪ بيواهه عورت، تنهن به بادشاهه جي خلف هٿ کنيو. 27۽ اهو ئي سبب هو جو هن بادشاهہ جي خلف پنهنجو هٿ کنيو :سليمان ءملو ٺاهيو ،۽ پنهنجي پي ءِ دائود جي شهر جي ڀتين جي مرمت ڪئي. 28۽ اهو ماڻهو يربعام هڪ زبردست بهادر ماڻهو هو :۽ سليمان هن نوجوان کي محنتي ڏٺو ،تنهن ڪري هن کي يوسف جي گهراڻي جي سڀني ڪمن تي حاڪم بڻايو.
1بادشاهن
29۽ اهو ٿيو ته جڏهن يروبعام يروشلم کان ٻاهر نڪتو ،ته نبي اخياہ شيلوني کيس رستي ۾ مليو؛ ۽ هن پاڻ کي هڪ نئون ڪپڙو پهريل هو؛ ۽ اهي ٻئي ميدان ۾ اڪيل هئا: 30۽ اخياہ پنهنجي نئين چادر کي پڪڙيو ۽ ان کي ٻارهن ٽڪرن ۾ ڦاڙي ڇڏيو. 31۽ هن يربعام کي چيو تہ ”ڏه ٽڪرا پاڻ وٺ ،ڇاڪاڻ تہ خداوند ،اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ ،ڏسو ،مان سليمان جي هٿ کان بادشاهي ڦاڙي ڇڏيندس ۽ توکي ڏه قبيل ڏيندس. ( 32پر منهنجي ٻانهي دائود جي خاطر ۽ يروشلم جي خاطر ،جيڪو شهر مون بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان چونڊيو آهي ،هڪ قبيلو هن وٽ هوندو). 33ڇاڪاڻ تہ انهن مون کي ڇڏي ڏنو آهي ۽ ايدونين جي ديوي اشتارٿ ،موآب جي ديوي ڪموش ۽ عمون جي اولد جي ديوي ملڪوم جي پوڄا ڪئي آهي ،۽ منهنجي طريقن تي نہ هليا آهن تہ جيڪي منهنجي نظر ۾ احيح آهن ،۽ منهنجا قانون ۽ منهنجا فيصل نہ سنڀاليائون ،جيئن سندس پي ءِ دائود ڪيو هو. 34پر مان سندس هٿ مان سڄي بادشاهت نہ وٺندس ،پر مان کيس پنهنجي ٻانهي دائود جي خاطر ،جنهن کي مون چونڊيو آهي ،سندس سڄي زندگي حاڪم بڻائيندس ،ڇاڪاڻ تہ هن منهنجا حڪم ۽ منهنجا قانون مڃيا. 35پر مان سندس پٽ جي هٿ مان بادشاهي کسي وٺندس ۽ توکي ،ڏهه قبيل به ڏيندس. 36۽ سندس پٽ کي مان هڪ قبيلو ڏيندس ته جيئن منهنجي ٻانهي دائود جي روشني هميشه منهنجي اڳيان يروشلم ۾ رهي ،اهو شهر جنهن لِ چونڊيو آهي. کي مون پنهنجو نالو اتي رکڻ ء 37۽ مان توکي کڻندس ،۽ تون پنهنجي مرضي ءِ مطابق حڪومت ڪندين ،۽ بني اسرائيل جو بادشاه ٿيندين. 38۽ جيڪڏهن تون انهن سڀني کي ٻڌندين جيڪي مون توکي حڪم ڏنا آهن ،۽ منهنجي طريقن تي هلندين ،۽ اهو ڪندين جيڪو منهنجي لِ هڪ نظر ۾ احيح آهي ،منهنجا قانون ۽ منهنجا حڪم سنڀاليندين ،جيئن منهنجي ٻانهي دائود ڪيو ،تہ مان توسان گڏ هوندس ،۽ تو ء لِ ٺاهيو هو ،۽ اسرائيل توکي ڏيندس. مضبوط گهر ٺاهيندس ،جيئن مون دائود ء لِ نه. 39۽ مان دائود جي اولد کي ان ڪري تڪليف ڏيندس ،پر هميشه ء 40تنهنڪري سليمان يربعام کي مارڻ جي ڪوشش ڪئي .۽ يربعام اٿيو ۽ مصر ۾ ڀڄي ويو ،مصر جي بادشاهه شيشق وٽ ،۽ سليمان جي موت تائين مصر ۾ رهيو. 41۽ سليمان جا باقي ڪم ،۽ جيڪي سندس ڪم هئا ،۽ سندس حڪمت ،ڇا اهي سليمان جي ڪمن جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 42۽ سليمان يروشلم ۾ سڄي اسرائيل تي چاليه سال حڪومت ڪئي. جاِ تي بادشاه سندس رحبعام پٽ سندس :۽ ويو ڪيو دفن ۾ شهر جي 43۽ سليمان پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ پنهنجي پي ءِ دائود ء ٿيو. باب 12 1۽ رحبعام شڪم ڏانهن ويو :ڇاڪاڻ ته سڀ بني اسرائيل شڪم ڏانهن آيا هئا ته کيس بادشاهه بڻائين. 2۽ اهو ٿيو ،جڏهن نباط جي پٽ يربعام ،جيڪو اڃا تائين مصر ۾ هو ،ان بابت ٻڌو( ،ڇاڪاڻ ته هو سليمان بادشاهه جي حضور کان ڀڄي ويو هو ،۽ يربعام مصر ۾ رهڻ لڳو؛) .پوِ يربعام ۽ بني اسرائيل جي سڄي جماعت اچي رحبعام سان ڳالهائي چيو تہ، 3تہ انهن کيس سڏايو ء 4اوهان جي پي ءِ اسان جي پاڃاري کي ڳرو ڪيو هو .هاڻي اوهين پنهنجي پي ءِ جي پاڃاري ۽ ڳري پاڃاري کي هلڪو ڪريو ،جيڪو هن اسان تي رکيو هو ،تہ اسين اوهان جي خدمت ڪنداسين. پوِ مون وٽ موٽي اچو .۽ ماڻهو هليا ويا. 5۽ هن انهن کي چيو ته ،ٽي ڏينهن اڃا تائين هليا وڃو ،ء 6۽ رحبعام بادشاهه انهن بزرگن سان الح ڪئي ،جيڪي سندس پي ءِ سليمان جي اڳيان بيٺا هئا جڏهن هو اڃا تائين جيئرو هو ،۽ چيو ته ،توهان ڪيئن الح ڏيو ٿا ته مان هن ماڻهن کي جواب ڏيان؟ 7۽ انهن کيس چيو تہ” ،جيڪڏهن تون اڄ هن قوم جو خادم ٿيندين ،۽ انهن جي خدمت ڪندين ،۽ انهن کي جواب ڏيندين ،۽ انهن سان سٺا لِ تنهنجا خادم رهندا“. پوِ اهي هميشہ ء لفظ ڳالهائيندين ،تہ ء 8پر هن بزرگن جي الح کي ڇڏي ڏنو ،جيڪا انهن کيس ڏني هئي ،۽ انهن نوجوانن سان الح ڪئي جيڪي هن سان گڏ وڏا ٿيا هئا ،۽ جيڪي هن جي اڳيان بيٺا هئا: 9۽ هن انهن کي چيو ته ،توهان ڪهڙي الح ڏيو ٿا ته اسان انهن ماڻهن کي جواب ڏئي سگهون ،جن مون سان ڳالهايو آهي ته ،جيڪو جوڙو توهان جي پي ءِ اسان تي رکيو هو ،ان کي هلڪو ڪر؟ 10۽ جيڪي نوجوان ساڻس گڏ وڏا ٿيا هئا ،تن کيس چيو تہ ”انهن ماڻهن کي جيڪي تو سان ڳالهائي رهيا هئا ،تن کي تون هيئن چئو تہ لِ ان کي هلڪو ڪر ،تون انهن کي ائين چئو تہ منهنجي ننڍي آڱر منهنجي پي ءِ تنهنجي پي ءِ اسان جو جوڙو ڳرو ڪيو ،پر تون اسان ء جي ڪمر کان گهڻي ٿلهي هوندي“. 11۽ هاڻي جڏهن منهنجي پي ءِ توهان تي ڳرو ءجڳ رکيو هو ،مان توهان جي ءجڳ ۾ اضافو ڪندس :منهنجي پي ءِ توهان کي چابڪن سان سزا ڏني آهي ،پر مان توهان کي وڇون سان سزا ڏيندس. 12پوِ يربعام ۽ سڀ ماڻهو ٽئين ڏينهن رحبعام وٽ آيا ،جيئن بادشاهه حڪم ڏنو هو ،ته ٽئين ڏينهن مون وٽ ٻيهر اچو. ء 13۽ بادشاهہ ماڻهن کي سخت جواب ڏنو ،۽ بزرگن جي الح کي ڇڏي ڏنو جيڪا انهن کيس ڏني هئي. 14۽ جوانن جي الح موجب انهن سان ڳالهائيندي چيائين تہ” ،منهنجي پي ءِ اوهان جو جوڙو ڳرو ڪيو هو ،۽ آ ءِ اوهان جو جوڙو وڌيڪ وڌائيندس :منهنجي پي ءِ اوهان کي چابڪن سان به سزا ڏني ،پر آ ءِ اوهان کي وڇون سان سزا ڏيندس“.
1بادشاهن
15تنهن ڪري بادشاهه ماڻهن جي ڳالهه نه ٻڌي؛ ڇاڪاڻ ته اهو سبب خداوند جي طرفان هو ،ته جيئن هو پنهنجو اهو ڪلم پورو ڪري جيڪو خداوند شيلوني اخياہ جي ذريعي نباط جي پٽ يربعام کي چيو هو. 16پوِ جڏهن سڀني اسرائيل ڏٺو ته بادشاهه انهن جي ڳالهه نه ٻڌي ،تڏهن ماڻهن بادشاهه کي جواب ڏنو ته” ،دائود ۾ اسان جو ڪهڙو ء حصو آهي؟ ۽ نه ئي يسي جي پٽ ۾ اسان جي ڪا ميراث آهي :اي اسرائيل ،پنهنجن خيمن ڏانهن وڃو .هاڻي پنهنجي گهر کي سنڀاليو، دائود “.تنهن ڪري اسرائيل پنهنجن خيمن ڏانهن هليو ويو. 17پر بني اسرائيل جيڪي يهوداہ جي شهرن ۾ رهندا هئا ،رحبعام انهن تي حڪومت ڪئي. 18پوِ رحبعام بادشاهہ ادورام کي موڪليو ،جيڪو مزدورن جي مٿان هو؛ ۽ سڀني اسرائيلي کيس پٿرن سان ماريو ،جو هو مري ويو . ء تنهنڪري رحبعام بادشاهہ جلدي ڪئي ته کيس پنهنجي رتهي تي چڙهي يروشلم ڏانهن ڀڄي وڃي. 19تنهنڪري اسرائيل اڄ ڏينهن تائين دائود جي گهراڻي جي خلف بغاوت ڪئي. 20۽ اهو ٿيو ،جڏهن سڀني اسرائيلين ٻڌو ته يربعام واپس آيو آهي ،تڏهن انهن کيس جماعت ۾ سڏايو ۽ کيس سڄي اسرائيل تي بادشاهه سواِ يهوداہ جي قبيلي جي. بڻايو :ڪو به دائود جي گهراڻي جي پيروي نه ڪئي، ء 21۽ جڏهن رحبعام يروشلم ۾ آيو ،تڏهن هن يهوداہ جي سڄي گهراڻي کي ،بنيامين جي قبيلي سان گڏ ڪيو ،هڪ لک اسي هزار چونڊيل لِ ،ته جيئن بادشاهت سليمان جي پٽ رحبعام کي واپس آڻين. ماڻهو ،جيڪي جنگجو هئا ،اسرائيل جي گهراڻي سان وڙهڻ ء 22پر خدا جو ڪلم سمعياہ مرد خدا وٽ پهتو ،چيائين تہ، ڳالهاِ، 23يهوداہ جي بادشاه سليمان جي پٽ رحبعام سان ،۽ يهوداہ ۽ بنيامين جي سڀني گهرن سان ،۽ باقي رهيل ماڻهن سان ء 24خداوند فرمائي ٿو تہ اوهين مٿي نہ وڃو ۽ نڪي پنهنجن ڀائرن بني اسرائيلن سان وڙهو .هر ڪو پنهنجي گهر ڏانهن موٽي وڃي ،ڇو تہ هي ڳالهہ منهنجي طرفان آهي “.تنهنڪري انهن خداوند جي ڪلم کي ٻڌو ۽ خداوند جي ڪلم موجب واپس هليا ويا. 25پوِ يربعام افرائيم جي جبل ۾ شڪم تعمير ڪيو ،۽ ان ۾ رهيو؛ ۽ اتان نڪري فنوايل ٺاهيو. ء 26۽ يربعام پنهنجي دل ۾ چيو ته هاڻي بادشاهي دائود جي گهر ڏانهن موٽندي. پوِ هن ماڻهن جو دل پنهنجي مالڪ ،يعني يهوداہ جي لِ وڃن ٿا ،ته ء 27جيڪڏهن هي ماڻهو يروشلم ۾ خداوند جي گهر ۾ قرباني ڏيڻ ء بادشاهه رحبعام ڏانهن موٽندو ،۽ اهي مون کي ماريندا ۽ يهوداہ جي بادشاهه رحبعام ڏانهن موٽي ويندا. لِ يروشلم ڏانهن وڃڻ تمام گهڻو آهي .اي بني اسرائيلو، 28تڏهن بادشاه الح ڪئي ۽ سون جا ٻہ گابي ٺاهيا ،۽ انهن کي چيو تہ ”اوهان ء ڏسو اوهان جا ديوتا ،جيڪي اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آيا آهن“. 29۽ هن هڪ کي بيت ايل ۾ رکيو ،۽ ٻيو کي دان ۾ رکيو. لِ ويا ،يعني دان تائين. ڪرڻ عبادت اڳ کان 30۽ هي ڳالهه گناهه بڻجي وئي :ڇاڪاڻ ته ماڻهو هڪ ء اعلي جاين جا گهر ٺاهيا ،۽ گهٽ ۾ گهٽ ماڻهن مان پادري مقرر ڪيا ،جيڪي لوي جي اولد مان نه هئا. 31۽ هن ي 32۽ يربعام اٺين مهيني ۾ ،مهيني جي پندرهين تاريخ تي هڪ عيد مقرر ڪئي ،جيئن يهوداہ ۾ عيد ٿيندي آهي ،۽ هن قربان گاهه تي اعلي هنڌن جي قرباني پيش ڪئي .ائين ئي هن بيت ايل ۾ ڪيو ،انهن گابن کي قرباني ڏني جيڪي هن ٺاهيا هئا :۽ هن بيت ايل ۾ انهن ي ڪاهنن کي مقرر ڪيو جيڪي هن ٺاهيا هئا. 33تنهنڪري هن اٺين مهيني جي پندرهين ڏينهن تي ،يعني انهي ءِ مهيني ۾ جيڪو هن پنهنجي دل سان ٺهرايو هو ،انهي ءِ قربان گاهہ تي لِ عيد مقرر ڪئي :۽ هن قربان گاهہ تي نذرانو پيش ڪيو ۽ بخور ساڙيو. نذرانو پيش ڪيو ،۽ بني اسرائيل ء باب 13 لِ بيٺو هو. 1۽ ،ڏسو ،خداوند جي ڪلم سان يهوداہ مان خدا جو هڪ ماڻهو بيت ايل ۾ آيو :۽ يربعام قربان گاهه جي ڀرسان بخور ساڙڻ ء 2۽ هن خداوند جي ڪلم ۾ قربانگاهه جي خلف رڙ ڪئي ،۽ چيو ته ،اي قربانگاهه ،قربانگاهه ،خداوند فرمائي ٿو ته ،ڏس ،دائود جي گهراڻي ۾ هڪ ٻار پيدا ٿيندو ،جنهن جو نالو يوسياہ آهي؛ ۽ هو تو تي اوچي جڳهن جي پادرين کي قربان ڪندو جيڪي تو تي بخور ٻاريندا آهن ،۽ انسانن جون هڏيون تو تي ساڙيون وينديون. 3۽ ساڳئي ڏينهن هن هڪ نشاني ڏني ،چيو ته هي اهو نشان آهي جيڪو خداوند ٻڌايو آهي :ڏسو ،قربان گاہ ڦاٽي پوندي ۽ ان تي رکيل راه وهائي ويندي. 4۽ ائين ٿيو ،جڏهن يربعام بادشاهه خدا جي ماڻهو ءِ جو چوڻ ٻڌو ،جيڪو بيت ايل ۾ قربانگاهه جي خلف رڙ ڪئي هئي ،تڏهن هن قربانگاهه تان پنهنجو هٿ وڌايو ۽ چيو ته” ،هن کي پڪڙيو “.۽ سندس هٿ ،جيڪو هن سندس خلف وڌايو هو ،سڪي ويو ،تنهن ڪري هو ان کي ٻيهر پاڻ ڏانهن ڇڪي نه سگهيو. 5قربان گاہ ڦاٽل هئي ۽ ان مان راه ٻاهر نڪري وئي ،اهو انهي ءِ نشاني جي مطابق هو جيڪو خدا جي ماڻهو ءِ خداوند جي ڪلم سان ڏنو هو. لِ دعا گهر تہ منهنجو 6۽ بادشاهہ خدا جي ماڻهو ءِ کي جواب ڏنو تہ” ،هاڻي خداوند پنهنجي خدا جي حضور ۾ عرض ڪر ۽ منهنجي ء هٿ وري بحال ٿئي “.۽ خدا جي ماڻهو ءِ خداوند کي عرض ڪيو تہ بادشاهہ جو هٿ وري بحال ٿيو ۽ اڳي وانگر ٿي ويو. 7۽ بادشاهہ خدا جي ماڻهو ءِ کي چيو تہ ”مون سان گهر اچ ۽ پاڻ کي تازو ڪر ،۽ مان توکي انعام ڏيندس“. جاِ تي ماني 8۽ خدا جي ماڻهو ءِ بادشاهہ کي چيو تہ جيڪڏهن تون مون کي پنهنجو اڌ گهر ڏيندين تہ بہ مان تو سان گڏ نہ ويندس ،نہ هن ء کائيندس ۽ نہ پاڻي پيئندس. 9ڇالِ جو خداوند جي ڪلم موجب مون کي حڪم ڏنو ويو آهي تہ نہ ماني کا ءِ ،نہ پاڻي پيئجان ،۽ نہ ئي انهي ءِ رستي کان موٽيجان ء جنهن رستي کان آيو آهيان. 10تنهنڪري هو ٻئي رستي سان هليو ويو ،۽ انهي ءِ رستي سان نہ موٽيو جنهن رستي کان هو بيت ل ۾ آيو هو.
1بادشاهن
11هاڻي بيت لحم ۾ هڪ پوڙهو نبي رهندو هو؛ ۽ سندس پٽ آيا ۽ کيس اهي سڀ ڪم ٻڌايا جيڪي خدا جي ماڻهو ءِ ان ڏينهن بيت لحم ۾ ڪيا هئا :اهي لفظ جيڪي هن بادشاهه سان ٻڌا هئا ،اهي انهن پنهنجي پي ءِ کي به ٻڌايا. 12۽ سندن پي ءِ انهن کان پڇيو تہ ”هو ڪهڙي رستي ويو؟ ڇاڪاڻ تہ سندس پٽن ڏٺو هو تہ خدا جو ماڻهو ،جيڪو يهوداہ کان آيو هو، ڪهڙي رستي ويو“. .پوِ انهن هن کي گڏهه تي زين چاڙهيو ۽ هو ان تي سوار ٿيو. چاڙهيو زين تي گڏهه کي مون ته چيو کي 13۽ هن پنهنجن پٽن ء 14۽ خدا جي ماڻهو ءِ جي پٺيان هليو ويو ۽ کيس هڪ بلوط جي وڻ هيٺان ويٺو ڏٺائين :۽ هن کيس چيو ته" ،ڇا تون خدا جو ماڻهو آهين جيڪو يهودا کان آيو هو؟ "هن چيو" ،مان آهيان". 15پوِ هن کيس چيو تہ ”مون سان گڏ گهر اچ ۽ ماني کا ءِ“. ء جاِ تي توهان سان 16۽ هن چيو ته ،مان توهان سان گڏ واپس نه ٿو وڃي سگهان ،۽ نه ئي توهان سان گڏ اندر وڃي سگهان ٿو ،مان هن ء گڏ ماني نه کائيندس ۽ نه پاڻي پيئندس. 17ڇاڪاڻ تہ خداوند جي ڪلم موجب مون کي چيو ويو آهي تہ تون اتي نه ماني کائيندين ۽ نه پاڻي پيئيندين ۽ نه ئي ان رستي کان موٽي ويندين جنهن تي تون آيو آهين. 18هن کيس چيو تہ ”آ ءِ بہ تو وانگر نبي آهيان؛ ۽ هڪ ملئڪ مون سان خداوند جي ڪلم سان ڳالهايو تہ کيس پاڻ سان گڏ پنهنجي گهر ۾ واپس وٺي اچ تہ جيئن هو ماني کائي ۽ پاڻي پيئي “.پر هن کيس ڪوڙ ڳالهايو. 19پوِ هو ان سان گڏ واپس ويو ،۽ سندس گهر ۾ ماني کائيندو ۽ پاڻي پيئندو رهيو. ء 20۽ ائين ٿيو ،جڏهن اهي ميز تي ويٺا هئا ،ته خداوند جو ڪلم نبي تي پهتو جيڪو کيس واپس آڻيندو هو: 21۽ هن خدا جي ماڻهو ءِ کي رڙ ڪري چيو جيڪو يهودا کان آيو هو ،ته خداوند فرمائي ٿو ته جيئن ته تو خداوند جي وات جي نافرماني ڪئي آهي ۽ اهو حڪم نه رکيو آهي جيڪو خداوند تنهنجي خدا توکي ڏنو هو، جاِ تي ماني کاڌي ۽ پاڻي پيتو آهي ،جتي خداوند توکي چيو هو ته ،نه ماني کا ءِ ۽ نه پاڻي پي ءِ، 22پر تون موٽي آيو آهين ۽ تو انهي ءِ ء تنهنجو لش تنهنجي پي ءِ ڏاڏن جي قبر ۾ نه ويندو. لِ جنهن کي هو واپس کڻي آيو هو. لِ گڏهه تي زين وڌو ،يعني ان نبي ء 23۽ ائين ٿيو ،جڏهن هن ماني کائي ۽ پيتو ،تڏهن هن ان ء 24۽ جڏهن هو هليو ويو ،هڪ شينهن رستي تي هن کي مليو ۽ هن کي ماري ڇڏيو :۽ سندس لش رستي ۾ پيو هو ،۽ گڏو ان جي ڀرسان بيٺو هو ،شينهن پڻ لش جي ڀرسان بيٺو هو. 25۽ ،ڏسو ،ماڻهو اتان لنگهيا ،۽ ڏٺائون ته لش رستي ۾ پيو آهي ،۽ شينهن لش جي ڀرسان بيٺو آهي :۽ اهي آيا ۽ اهو شهر ۾ ٻڌايو جتي پوڙهو نبي رهندو هو. 26۽ جڏهن نبي جيڪو کيس رستي کان موٽائي آندو هو ،اهو ٻڌو ،تڏهن هن چيو ته” ،اهو خدا جو ماڻهو آهي ،جنهن خداوند جي ڪلم جي نافرماني ڪئي هئي .تنهن ڪري خداوند کيس شينهن جي حوالي ڪيو آهي ،جنهن کيس ڦاڙي ماري ڇڏيو آهي ،جيئن خداوند کيس چيو هو“. لِ گڏهه تي زين چاڙهيو “.۽ انهن هن تي زين چاڙهيو. 27۽ هن پنهنجن پٽن کي چيو تہ ”مون ء 28۽ هو ويو ۽ ڏٺائين ته سندس لش رستي ۾ پيو آهي ۽ گڏهه ۽ شينهن لش جي ڀرسان بيٺا آهن :شينهن لش نه کاڌو هو ۽ نه ئي گڏهه کي ڦاڙيو هو. لِ. 29۽ نبي خدا جي مڙس جو لش کڻي گڏه تي رکي واپس آندو :۽ پوڙهو نبي شهر ۾ آيو ،ماتم ڪرڻ ۽ دفن ڪرڻ ء 30۽ هن پنهنجو لش پنهنجي قبر ۾ رکيو؛ ۽ انهن هن تي ماتم ڪيو ۽ چيو ته ،افسوس ،منهنجا ڀا ءِ! 31۽ ائين ٿيو ،جڏهن هن کيس دفن ڪيو ،ته هن پنهنجن پٽن کي چيو ته ،جڏهن مان مري وڃان ،ته مون کي ان قبر ۾ دفن ڪريو جتي خدا جو ماڻهو دفن ٿيل آهي؛ منهنجون هڏيون سندس هڏين جي ڀرسان رکجو. اعلي جاين سڀني ۾ شهرن جي سامريہ ۽ خلف جي گاهہ قربان جي 32ڇالِ جو جيڪو ڪلم هن خداوند جي ڪلم سان بيت ايل ء ي جي گهرن جي خلف چيو هو ،سو ضرور سچو ٿيندو. اعلي هنڌن جا پادري بڻايا :جيڪو به مان ماڻهن گهٽ ۾ گهٽ وري پر موٽيو، نه کان پوِ يربعام پنهنجي بڇڙي واٽ 33انهي ءِ ڳالهه کان ء ي اعلي هنڌن جي پادرين مان هڪ بڻجي ويندو هو. چاهيندو هو ،ان کي پاڪ ڪندو هو ،۽ هو ي لِ گناهه بڻجي وئي ،ايتري تائين جو ان کي ڪٽي ڇڏيو ۽ ان کي زمين تان ناس ڪري ڇڏيو. 34۽ هي ڳالهه يربعام جي گهراڻي ء باب 14 1ان وقت يربعام جو پٽ ابياہ بيمار ٿي پيو. بدلِ تہ جيئن توکي يربعام جي زال جي سڃاڻپ نه ٿئي .۽ شيلو ڏانهن وڃ ،ڏس، روپ پنهنجو ۽ 2۽ يربعام پنهنجي زال کي چيو تہ ”اءٿ ء اتي اخياہ نبي آهي ،جنهن مون کي ٻڌايو تہ مون کي هن قوم تي بادشاهه ٿيڻ گهرجي“. 3۽ پاڻ سان ڏهه مانيون ،ڪڪڙ ۽ ماکي جو پيالو کڻي ان وٽ وڃ ،هو توکي ٻڌائيندو ته ٻار جو ڇا ٿيندو. 4۽ يربعام جي زال ائين ڪيو ،۽ اءٿي ،۽ شيلو ڏانهن وئي ،۽ اخياہ جي گهر آئي ،پر اخياہ ڏسي نه سگهيو ،ڇاڪاڻ ته سندس اکيون وڏي عمر جي ڪري ڪمزور ٿي ويون هيون. لِ اچي رهي آهي ،ڇاڪاڻ تہ هو بيمار آهي ،تون لِ ڪجهه پڇڻ ء 5۽ خداوند اخياہ کي چيو تہ ”ڏس ،يربعام جي زال توکان پنهنجي پٽ ء هن کي ائين ۽ ائين چئو ،ڇاڪاڻ تہ جڏهن هو ءِ اندر ايندي تہ هو ءِ پاڻ کي ٻي عورت ظاهر ڪندي“. 6۽ ائين ٿيو ،جڏهن اخياہ سندس پيرن جو آواز ٻڌو ،جڏهن هو ءِ دروازي تي اندر آئي ،تڏهن هن چيو” ،اي يربعام جي زال ،اندر اچ ،تون لِ موڪليو ويو آهي“. پاڻ کي ٻيو ڇو ٿي ڏيکارين؟ ڇاڪاڻ ته مون کي تو ڏانهن وڏي خوشخبري ڏيڻ ء
1بادشاهن
7وڃو ،يربعام کي چئو تہ خداوند اسرائيل جو خدا ائين فرمائي ٿو تہ جيئن مون توکي قوم مان بلند ڪيو ۽ پنهنجي قوم اسرائيل تي سردار بڻايو، 8۽ دائود جي گهراڻي کان بادشاهي کسي ورتي ۽ توکي ڏني .پر تون منهنجي ٻانهي دائود وانگر نه آهين ،جنهن منهنجا حڪم مڃيا ۽ پوري دل سان منهنجي پيروي ڪئي ،ته جيئن ارف اهو ڪري سگهي جيڪو منهنجي نظر ۾ احيح هو. لِ ٻيا معبود ۽ ڍاليل پاڻ لِ ڪاوڙائڻ 9پر تو انهن سڀني کان وڌيڪ بڇڙائي ڪئي آهي جيڪي تو کان اڳ هئا :ڇو ته تو وڃي مون کي ء ء بت ٺاهيا آهن ،۽ مون کي پنهنجي پٺي پٺيان اڇلئي ڇڏيو آهي. 10تنهن ڪري ،ڏسو ،مان يربعام جي گهر تي برائي آڻيندس ،۽ يربعام مان ان کي ڪٽي ڇڏيندس جيڪو ڀت تي پيشاب ڪري ٿو ،۽ ان کي جيڪو اسرائيل ۾ بند ۽ ڇڏيل آهي ،۽ يربعام جي گهر جي باقيات کي کڻي ويندس ،جيئن ڪو ماڻهو ڀاڻ کڻندو آهي ،جيستائين اهو سڀ ختم نه ٿئي. 11جيڪو يربعام جو شهر ۾ مرندو ،ڪتا ان کي کائيندا ،۽ جيڪو ميدان ۾ مرندو ،ان کي هوا جا پکي کائي ويندا ،ڇاڪاڻ ته خداوند اهو چيو آهي. ء 12تنهنڪري اٿ ،پنهنجي گهر وڃ :۽ جڏهن تنهنجا پير شهر ۾ گهڙندا تہ ٻار مري ويندو. لِ ماتم ڪندو ۽ کيس دفن ڪندو :ڇاڪاڻ ته يربعام مان رڳو اهو ئي قبر ۾ ويندو ،ڇاڪاڻ ته يربعام جي 13۽ سڄو بني اسرائيل سندس ء گهراڻي ۾ هن ۾ اسرائيل جي خدا جي طرف ڪجهه سٺو مليو آهي. 14وڌيڪ ،خداوند اسرائيل تي هڪ بادشاهه مقرر ڪندو ،جيڪو ان ڏينهن يربعام جي گهر کي تباهه ڪندو :پر ڇا؟ هاڻي به. 15ڇالِ جو خداوند اسرائيل کي ماريندو ،جيئن پاڻي ءِ ۾ نڙي ءِ کي ڌءڏي ٿو ،۽ هو اسرائيل کي هن سٺي ملڪ مان اءڇلئي ڇڏيندو، ء جيڪو هن انهن جي ابن ڏاڏن کي ڏنو هو ،۽ انهن کي دريا ءِ جي پار ڇڙوڇڙ ڪري ڇڏيندو ،ڇاڪاڻ تہ انهن پنهنجيون ااطبلون ٺاهيون آهن ،۽ خداوند کي غضب ۾ وڌو آهي. 16۽ هو اسرائيل کي يربعام جي گناهن جي ڪري ڇڏي ڏيندو ،جنهن گناهه ڪيو ۽ اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو. 17۽ يربعام جي زال اءٿي ،هلي وئي ،۽ ترضه ڏانهن آئي :۽ جڏهن هو ءِ دروازي جي چوڪ تي پهتي ته ٻار مري ويو. لِ ماتم ڪيو ،جيئن خداوند جو ڪلم هو ،جيڪو هن پنهنجي ٻانهي اخياہ نبي جي 18۽ انهن کيس دفن ڪيو؛ ۽ سڀ بني اسرائيل سندس ء هٿان چيو هو. 19۽ يربعام جا باقي ڪم ،ڪيئن هن جنگ ڪئي ۽ ڪيئن هن حڪومت ڪئي ،ڏسو ،اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل آهن. جاِ تي بادشاہ سندس ناداب پٽ سندس ۽ ويو، سمهي گڏ سان ڏاڏن ابن پنهنجن هو :۽ هئا سال ٻاويهه ڏينهن جا حڪومت جي يربعام 20۽ ء ٿيو. 21۽ سليمان جو پٽ رحبعام يهوداہ ۾ بادشاهي ڪئي .رحبعام ايڪتاليهه سالن جو هو جڏهن هن بادشاهي شروع ڪئي ،۽ هن يروشلم ۾ سترهن سال حڪومت ڪئي ،اهو شهر جيڪو خداوند بني اسرائيل جي سڀني قبيلن مان چونڊيو هو ته اتي پنهنجو نالو رکي .۽ سندس ما ءِ جو نالو نعمه هو جيڪا عموني هئي. 22۽ يهوداہ خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا ،۽ انهن پنهنجن گناهن سان کيس غضب ۾ وڌو ،جيڪي انهن جي ابن ڏاڏن ڪيا هئا ،انهن سڀني کان وڌيڪ. 23ڇاڪاڻ تہ انهن هر مٿاهين ٽڪري ءِ تي ۽ هر سائي وڻ هيٺان اوچيون جايون ،مورتيون ۽ آسرا ٺاهيا. 24۽ ملڪ ۾ بدڪار عورتون پڻ هيون :۽ اهي انهن قومن جي سڀني نفرتن وارن ڪمن وانگر ڪندا هئا جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو. 25۽ رحبعام بادشاهه جي پنجين سال ۾ اهو ٿيو ته مصر جو بادشاهه شيشق يروشلم تي چڙهائي ڪئي: 26۽ هن خداوند جي گهر جا خزانا ۽ بادشاهه جي گهر جا خزانا لٽي ورتا؛ هن سڀ ڪجهه لٽي ورتا :۽ سون جون سڀ ڍالون به کڻي ويو جيڪي سليمان ٺاهيون هيون. 27۽ رحبعام بادشاهہ انهن جي بدران پيتل جون ڍالون ٺاهيون ،۽ انهن کي محافظن جي سردار جي هٿن ۾ سونپيو ،جيڪي بادشاه جي گهر جي دروازي جي نگهباني ڪندا هئا. 28۽ ائين ٿيندو هو ،جڏهن به بادشاهه خداوند جي گهر ۾ ويندو هو ،ته پهريدار انهن کي کڻي ويندا هئا ،۽ انهن کي واپس پهريدارن جي ڪمري ۾ آڻيندا هئا. 29هاڻي رحبعام جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيو ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 30۽ رحبعام ۽ يربعام جي وچ ۾ سندن سڄي ڏينهن ۾ جنگ هلندي رهي. 31۽ رحبعام پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ دائود جي شهر ۾ پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ دفن ڪيو ويو .۽ سندس ما ءِ جو نالو نعمه هو جاِ تي بادشاهي ڪئي. جيڪا عموني هئي .۽ سندس پٽ ابيام سندس ء باب 15 1هاڻي نباط جي پٽ يربعام جي ارڙهين سال ۾ ابيام يهوداہ تي حڪومت ڪئي. 2هن يروشلم ۾ ٽي سال حڪومت ڪئي ۽ سندس ما ءِ جو نالو معڪا هو ،جيڪا ابي شالوم جي ڌي ءِ هئي. 3۽ هو پنهنجي پي ءِ جي سڀني گناهن ۾ هليو ،جيڪي هن کان اڳ ڪيا هئا :۽ سندس دل خداوند پنهنجي خدا سان ڪامل نه هئي ،جيئن سندس پي ءِ دائود جو دل هو. 4تڏهن بہ دائود جي خاطر خداوند سندس خدا کيس يروشلم ۾ هڪ چراغ ڏنو ،تہ جيئن سندس پٽ سندس پٺيان قائم ڪري ۽ يروشلم کي قائم ڪري.
1بادشاهن
شيِ کان نہ ڦريو جيڪو هن کيس 5ڇاڪاڻ تہ دائود اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ احيح هو ،۽ پنهنجي سڄي زندگي ڪنهن بہ ء سواِ رڳو اورياہ ءحتي جي معاملي ۾. حڪم ڏنو هو، ء 6۽ رحبعام ۽ يربعام جي وچ ۾ سندس سڄي زندگي جنگ هلندي رهي. 7هاڻي ابيام جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ ۽ ابيام ۽ يربعام جي وچ ۾ جنگ ٿي. جاِ تي بادشاه ٿيو. 8۽ ابيام پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو؛ ۽ انهن کيس دائود جي شهر ۾ دفن ڪيو :۽ سندس پٽ آسا سندس ء 9۽ اسرائيل جي بادشاهه يربعام جي ويهين سال ۾ آسا يهوداہ تي حڪومت ڪئي. 10۽ هن يروشلم ۾ ايڪتاليهه سال حڪومت ڪئي ۽ سندس ما ءِ جو نالو معڪا هو ،جيڪا ابي شالوم جي ڌي ءِ هئي. 11۽ آسا اهو ڪيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ احيح هو ،جيئن سندس پي ءِ دائود ڪيو هو. 12۽ هن ملڪ مان بدڪارن کي ڪڍي ڇڏيو ،۽ سڀ بت جيڪي سندس ابن ڏاڏن ٺاهيا هئا ،انهن کي هٽائي ڇڏيو. 13۽ سندس ما ءِ معڪا کي به ،جيتوڻيڪ کيس راڻي جي عهدي تان هٽايو ،ڇاڪاڻ ته هن هڪ ااطبل ۾ هڪ بت ٺاهيو هو؛ ۽ آسا سندس بت کي تباهه ڪري ڇڏيو ۽ ان کي قدرون جي ندي ءِ وٽ ساڙي ڇڏيو. 14پر اوچيون جايون نه ڊاهيون ويون :تڏهن به آسا جو دل پنهنجي سڄي زندگي خداوند سان ڪامل رهيو. 15۽ هن پنهنجي پي ءِ جون شيون ۽ پاڻ جيڪي وقف ڪيون هيون ،اهي خداوند جي گهر ۾ آڻيون ،چاندي ،سون ۽ برتن. 16۽ آسا ۽ اسرائيل جي بادشاهه بعشا جي وچ ۾ سندن سڄي زندگي جنگ هلندي رهي. 17۽ اسرائيل جو بادشاهه بعشا يهودا جي خلف چڙهائي ڪئي ،۽ رامه کي تعمير ڪيو ،ته جيئن هو ڪنهن کي به يهودا جي بادشاهه آسا ڏانهن ٻاهر وڃڻ يا اندر اچڻ جي اجازت نه ڏئي. 18پوِ آسا سڀ چاندي ۽ سون جيڪو خداوند جي گهر جي خزانن ۾ ۽ بادشاهي گهر جي خزانن ۾ بچيو هو ،کڻي پنهنجي نوڪرن جي هٿ ء ۾ ڏنو :۽ آسا بادشاه انهن کي شام جي بادشاه حزيون جي پٽ تبريمون جي پٽ بنهدد ڏانهن موڪليو ،جيڪو دمشق ۾ رهندو هو ،۽ چيائين تہ، 19منهنجي ۽ تنهنجي وچ ۾ ،۽ منهنجي پي ءِ ۽ تنهنجي پي ءِ جي وچ ۾ هڪ عهد آهي :ڏسو ،مون تو ڏانهن چاندي ۽ سون جو تحفو موڪليو آهي ،اچو ۽ اسرائيل جي بادشاهه بعشا سان پنهنجو عهد ٽوڙيو ،ته جيئن هو مون کان پري ٿي وڃي. لِ موڪليو ،۽ ڪرڻ حملو تي شهرن 20تنهنڪري بنهدد آسا بادشاهہ جي ڳاله مڃي ،۽ پنهنجي لشڪر جي سردارن کي اسرائيل جي ء ايون ،دان ،ابيل بيت ماخا ،۽ سڄي ڪنيروت ،نفتالي جي سڄي ملڪ سميت ماريو. 21۽ جڏهن بعشا اهو ٻڌو ،تڏهن هن رامه جي تعمير ڇڏي ڏني ۽ ترضه ۾ رهڻ لڳو. 22پوِ آسا بادشاهه سڄي يهودا ۾ اعلن ڪيو؛ ڪو به بچيو نه ويو :۽ اهي راما جا پٿر ۽ ان جي ڪاٺ کڻي ويا ،جن سان بعشا تعمير ء ڪيو هو؛ ۽ آسا بادشاهه انهن سان بنيامين جو ءگبا ۽ ءمصفا تعمير ڪيو. 23آسا جا باقي سڀ ڪم ،سندس سڀ طاقت ،۽ جيڪي هن ڪيو ،۽ اهي شهر جيڪي هن تعمير ڪيا ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ تڏهن به ،پنهنجي پوڙهائپ جي زماني ۾ ،هن جي پيرن ۾ بيماري هئي. 24آسا پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ پنهنجي پي ءِ دائود جي شهر ۾ پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ دفن ٿيو :۽ سندس پٽ يهوسفط سندس جاِ تي بادشاه ٿيو. ء 25۽ يربعام جو پٽ ناداب يهوداہ جي بادشاهه آسا جي ٻئي سال ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ ٻه سال اسرائيل تي حڪومت ڪئي. 26۽ هن خداوند جي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪيو ،۽ پنهنجي پي ءِ جي طريقي تي هليو ،۽ پنهنجي گناهه ۾ جيڪو هن اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو. 27۽ اءشڪار جي گهراڻي مان اخياہ جي پٽ بعشا سندس خلف سازش ڪئي؛ ۽ بعشا کيس فلستين جي قبضي ۾ ءگبٿون ۾ ماريو؛ ڇاڪاڻ ته ناداب ۽ سڀ اسرائيل ءگبٿون جو گهيرو ڪيو هو. جاِ تي بادشاهي ڪئي. 28يهوداہ جي بادشاهه آسا جي ٽئين سال ۾ به بعشا کيس ماري ڇڏيو ۽ سندس ء 29۽ جڏهن هو بادشاہ ٿيو ،تڏهن هن يربعام جي سڄي گهر کي ماريو؛ هن يربعام جو ڪو به ماڻهو نه ڇڏيو ،جيستائين هن کيس تباهه نه ڪيو ،جيئن خداوند پنهنجي خادم اخياہ شيلوني جي ذريعي چيو هو: 30ڇاڪاڻ تہ يربعام جي گناهن جي ڪري جيڪي هن ڪيا ۽ جيڪي هن اسرائيل کي گناهه ڏياريا ،پنهنجي غضب جي ڪري جنهن سان هن اسرائيل جي خدا خداوند کي غضب ڏياريو. 31هاڻي ناداب جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 32۽ آسا ۽ اسرائيل جي بادشاهه بعشا جي وچ ۾ سندن سڄي زندگي جنگ هلندي رهي. 33يهوداہ جي بادشاهہ آسا جي ٽئين سال ۾ اخياہ جو پٽ بعشا سڄي اسرائيل تي ترضه ۾ چوويه سال حڪومت ڪرڻ لڳو. 34۽ هن خداوند جي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪيو ،۽ يربعام جي طريقي تي هليو ،۽ سندس گناهه ۾ جيڪو هن اسرائيل کي گناهه ڪرڻ تي مجبور ڪيو. باب 16 1پوِ خداوند جو ڪلم ياهو بن حناني تي بعشا جي خلف نازل ٿيو ،چيائين ته: ء 2ڇاڪاڻ تہ مون توکي مٽي ءِ مان مٿي ڪيو ۽ پنهنجي قوم بني اسرائيل تي سردار بڻايو؛ ۽ تون يربعام جي واٽ تي هليو آهين ،۽ لِ؛ لِ ،پنهنجن گناهن سان مون کي ناراض ڪرڻ ء منهنجي قوم بني اسرائيل کي گناهہ ڪرڻ ء 3ڏس ،مان بعشا جي اولد ۽ سندس گهر جي اولد کي ختم ڪندس ،۽ تنهنجو گهر نباط جي پٽ يربعام جي گهر وانگر ڪندس. 4جيڪو بعشا جو خاندان شهر ۾ مرندو ،تنهن کي ڪتا کائيندا؛ ۽ جيڪو سندس خاندان ميدان ۾ مرندو ،تنهن کي هوا جا پکي کائيندا.
1بادشاهن
5هاڻي بعشا جا باقي ڪم ،۽ جيڪي هن ڪيو ،۽ سندس طاقت ،اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاهي ڪئي. 6پوِ بعشا پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ سمهي ويو ۽ ترضه ۾ دفن ٿيو :۽ سندس پٽ ايله سندس ء ء 7۽ حناني جي پٽ ياهو نبي جي هٿان خداوند جو ڪلم بعشا ۽ سندس گهراڻي جي خلف پهتو ،جيتوڻيڪ انهن سڀني بڇڙن ڪمن جي ڪري جيڪي هن خداوند جي نظر ۾ ڪيا هئا ،پنهنجي هٿن جي ڪم سان هن کي غضب ڏياريو ،يربعام جي گهراڻي وانگر ٿيو؛ ۽ ڇاڪاڻ ته هن کيس قتل ڪيو. 8يهوداہ جي بادشاهہ آسا جي ڇهين سال ۾ ،بعشا جو پٽ ايلہ ،ترضہ ۾ بني اسرائيل تي ٻہ سال حڪومت ڪرڻ لڳو. 9۽ سندس نوڪر زمري ،جيڪو سندس رتهين جي اڌ جو سردار هو ،سندس خلف سازش ڪئي ،جڏهن هو ترضه ۾ هو ،۽ ترضه ۾ پنهنجي گهر جي نگران ارضا جي گهر ۾ شراب پي رهيو هو ۽ نشي ۾ هو. جاِ تي بادشاهي ڪيائين. 10۽ زمري اندر ويو ۽ کيس ماريو ۽ ماري ڇڏيو ،يهوداہ جي بادشاهه آسا جي ستويهين سال ۾ ،۽ سندس ء 11۽ جڏهن هو بادشاهي ڪرڻ لڳو ،تڏهن تخت تي ويٺي ئي هن بعشا جي سڄي گهر کي قتل ڪري ڇڏيو :هن هڪ به اهڙو ماڻهو نه ڇڏيو جيڪو ڀت تي پيشاب ڪري ،نه سندس مائٽن مان ،نه سندس دوستن مان. 12اهڙي ءِ طرح زمري بعشا جي سڄي گهر کي ناس ڪيو ،جيئن خداوند جو ڪلم هو ،جيڪو هن بعشا جي خلف ياهو نبي جي معرفت چيو هو، 13بعشا جي سڀني گناهن ۽ سندس پٽ ايلہ جي گناهن جي ڪري ،جن سان انهن گناهه ڪيو ،۽ جن سان انهن اسرائيل کي گناهه ڪرايو، جڏهن انهن پنهنجين بڇڙن بتن سان خداوند اسرائيل جي خدا کي غضب ڪيو. 14هاڻي ايلہ جا باقي ڪم ۽ جيڪي هن ڪيا ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 15يهوداہ جي بادشاهہ آسا جي ستائيس سال ۾ زمري ترضه ۾ ست ڏينهن حڪومت ڪئي ۽ ماڻهن فلستين جي شهر ءگبتون جي سامهون ۾ خيمو هنيو هو. 16۽ جيڪي ماڻهو خيمي ۾ هئا ،انهن ٻڌو ته زمري سازش ڪئي آهي ۽ بادشاهه کي به ماري ڇڏيو آهي ،تنهن ڪري سڀني اسرائيلي لشڪر جي سردار عمري کي انهي ءِ ڏينهن خيمي ۾ اسرائيل جو بادشاهه بڻايو. 17۽ عمري ءگبٿون کان هليو ويو ،۽ سڀ بني اسرائيل ساڻس گڏ هئا ،۽ انهن ترضه جو گهيرو ڪيو. 18۽ اهو ٿيو ،جڏهن زمري ڏٺو ته شهر قبضو ڪيو ويو آهي ،ته هو بادشاهه جي گهر جي محل ۾ ويو ،۽ بادشاهه جي گهر کي پاڻ تي باهه ڏئي ساڙي ڇڏيو ،۽ مري ويو، 19سندس گناهن جي ڪري جيڪي هن گناهه ڪيا ،خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪرڻ ۾ ،يربعام جي طريقي تي هلڻ ۾ ،۽ سندس گناهه ۾ جيڪو هن ڪيو ،ته جيئن اسرائيل کي گناهه ڪرائي. 20هاڻي زمري جا باقي ڪم ۽ سندس غداري جيڪا هن ڪئي ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 21پوِ بني اسرائيل جا ماڻهو ٻن حصن ۾ ورهائجي ويا :اڌ ماڻهو گينات جي پٽ تبني جي پٺيان لڳا ته جيئن کيس بادشاهه بڻائين؛ ۽ اڌ ء عمري جي پٺيان لڳا. 22پر جيڪي ماڻهو عمري جي پٺيان لڳا ،اهي انهن ماڻهن تي غالب آيا جيڪي تبني پٽ گينات جي پٺيان لڳا :تنهن ڪري تبني مري ويو، ۽ عمري بادشاهي ڪئي. 23يهوداہ جي بادشاهه آسا جي ٽيٽيهين سال ۾ عمري اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ،ٻارهن سال :ڇهه سال ترضه ۾ حڪومت ڪئي. 24۽ هن سامريہ ٽڪري کي سمر کان ٻہ ٽانڪا چاندي ءِ ۾ خريد ڪيو ،۽ ٽڪري ءِ تي تعمير ڪرايو ،۽ ان شهر جو نالو سامر جي نالي تي رکيو ،جيڪو ٽڪري ءِ جو مالڪ هو. 25پر عمري خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا ،۽ جيڪي هن کان اڳ هئا انهن سڀني کان وڌيڪ بدتر ڪم ڪيو. 26ڇاڪاڻ تہ هو نباط جي پٽ يربعام جي سڀني طريقن تي هليو ۽ سندس گناهه ۾ جيڪو هن اسرائيل کي گناهه کان بچايو ،ته جيئن انهن جي بتن سان خداوند اسرائيل جي خدا کي غضب ڏياري. 27هاڻي عمري جا باقي ڪم جيڪي هن ڪيا ۽ سندس طاقت جيڪا هن ڏيکاري ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاهي ڪئي. 28پوِ عمري پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ مري ويو ،۽ سامريہ ۾ دفن ٿيو :۽ سندس پٽ احاب سندس ء ء 29۽ يهوداہ جي بادشاهہ آسا جي اٺٽيهن سال ۾ عمري جو پٽ احاب اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو :۽ عمري جو پٽ احاب سامريہ ۾ اسرائيل تي ٻاويه سال حڪومت ڪئي. 30۽ عمري جي پٽ اخياب خداوند جي نظر ۾ سڀني کان وڌيڪ بڇڙو ڪم ڪيو جيڪي هن کان اڳ هئا. لِ هڪ هلڪو ڪم هو ،تنهن ڪري هن ايدونين جي بادشاهه اءتبعل 31۽ ائين ٿيو ،ڄڻ ته نباط جي پٽ يربعام جي گناهن تي هلڻ هن ء جي ڌي ءِ اءيزبل سان شادي ڪئي ،۽ وڃي بعل جي خدمت ڪئي ،۽ ان جي پوڄا ڪئي. لِ هڪ قربانگاهه ٺاهي ،جيڪو هن سامريہ ۾ ٺاهيو هو. 32۽ هن بعل جي گهر ۾ بعل ء 33۽ اخي اب هڪ يسوريہ بت ٺاهيو؛ ۽ اخي اب اسرائيل جي سڀني بادشاهن کان وڌيڪ جيڪي هن کان اڳ هئا ،خداوند اسرائيل جي خدا کي غضب ڏياريو. 34سندس ڏينهن ۾ بيت اللحم جي هيئل يريحو تعمير ڪيو :هن پنهنجي پهرين پٽ ابيرام ۾ ان جو بنياد رکيو ،۽ پنهنجي ننڍي پٽ سگوب ۾ ان جا دروازا لڳايا ،جيئن خداوند جي ڪلم مطابق ،جيڪو هن نون جي پٽ يشوع جي ذريعي چيو هو. باب 17 1۽ ايليا تشبي ،جيڪو جلعاد جي رهاڪن مان هو ،اخياب کي چيو ته ،خداوند اسرائيل جي خدا جي جيئري قسم ،جنهن جي اڳيان مان بيٺو آهيان ،انهن سالن ۾ نه شبنم پوندي ۽ نه مينهن ،پر منهنجي چوڻ موجب.
1بادشاهن
2۽ خداوند جو ڪلم هن تي نازل ٿيو ،چيائين ته: لڪاِ ،جيڪو اردن جي سامهون آهي. 3اتان نڪري وڃ ،اوڀر طرف ءمڙ ،۽ پاڻ کي ڪريت جي وادي وٽ ء 4۽ ائين ٿيندو ،ته تون ندي ءِ مان پيئين؛ ۽ مون ڪانون کي حڪم ڏنو آهي ته اتي توکي کارائين. 5تنهنڪري هو ويو ۽ خداوند جي ڪلم موجب ڪم ڪيائين :ڇاڪاڻ تہ هو وڃي ڪريت ندي ءِ جي ڪناري تي رهيو ،جيڪو اردن جي اڳيان آهي. 6۽ ڪان ءِ ابح جو ماني ۽ گوشت آڻيندا هئا ،۽ شام جو ماني ۽ گوشت؛ ۽ هو ندي ءِ مان پيتو. پوِ ،اهو وهڪرو سڪي ويو ،ڇاڪاڻ ته ملڪ ۾ مينهن نه پيو هو. 7۽ ڪجه وقت کان ء 8۽ خداوند جو ڪلم هن تي نازل ٿيو ،چيائين ته: 9اءٿ ،ايدا جي علئقي اارفت ڏانهن وڃ ،۽ اتي رهه :ڏس ،مون اتي هڪ بيواهه عورت کي حڪم ڏنو آهي ته توکي پالي. 10پوِ هو اٿيو ۽ اارفت ڏانهن ويو .۽ جڏهن هو شهر جي دروازي تي پهتو ،تڏهن ڏٺائين ته اها بيوہ عورت ڪاٺيون گڏ ڪري رهي ء هئي .۽ هن ان کي سڏ ڪري چيو ته” ،مهرباني ڪري ،مون کي ٿانو ۾ ٿورو پاڻي آڻي ڏي ته جيئن مان پي سگهان“. لِ وڃي رهي هئي ،تڏهن هن کيس سڏ ڪيو ۽ چيو ته” ،مهرباني ڪري ،پنهنجي هٿ ۾ ماني ءِ جو ٽڪرو 11۽ جڏهن هو ءِ ان کي آڻڻ ء کڻي اچ“. 12۽ هن چيو تہ” ،خداوند تنهنجي خدا جي جيئري هجڻ جو قسم ،مون وٽ ڪيڪ ناهي ،پر هڪ بيرل ۾ هڪ ءمٺ آٽو آهي ،۽ هڪ ٿانو لِ تيار ڪريان ،ته جيئن ۾ ٿورو تيل آهي :۽ ،ڏسو ،مان ٻه ڪاٺيون گڏ ڪري رهي آهيان ،ته جيئن مان اندر وڃي پنهنجي ۽ پنهنجي پٽ ء اسين ان کي کائي سگهون ۽ مري سگهون. پوِ لِ هڪ ننڍڙو ڪيڪ ٺاهي ،۽ مون وٽ آڻي ،۽ ء 13۽ ايليا کيس چيو تہ ”ڊڄ نه ،وڃ ۽ جيئن چيو آهي تيئن ڪر ،پر پهريائين مون ء لِ ٺاهي. لِ ۽ پنهنجي پٽ ء پنهنجي ء 14ڇالِ جو خداوند اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ جيستائين خداوند زمين تي مينهن نہ موڪلي ،تيستائين اٽي جو دٻو ضايع نہ ٿيندو ،۽ ء نہ ئي تيل جو ٿانو گهٽبو. 15۽ هو ءِ هلي وئي ۽ ايليا جي چوڻ مطابق ڪيو :۽ هو ءِ ،هو ،۽ سندس گهر وارا ،ڪيترن ڏينهن تائين کائيندا رهيا. 16۽ خداوند جي ڪلم موجب ،جيڪو هن ايلياہ جي ذريعي چيو هو ،نه ته اٽي جو دٻو ضايع ٿيو ،۽ نه ئي تيل جو ٿانو گهٽ ٿيو. پوِ اهو ٿيو تہ گهر جي مالڪياڻي عورت جو پٽ بيمار ٿي پيو؛ ۽ سندس بيماري ايتري سخت هئي جو سندس اندر 17۽ انهن ڳالهين کان ء دم ئي نہ رهيو. 18۽ هن ايليا کي چيو ته ،اي خدا جا ماڻهو ،مون کي توهان سان ڇا ڪرڻو آهي؟ ڇا تون منهنجي گناهه کي ياد ڏيارڻ ۽ منهنجي پٽ کي لِ مون وٽ آيو آهين؟ مارڻ ء 19۽ هن کيس چيو ته" ،مون کي پنهنجو پٽ ڏي ".۽ هن کيس سندس سيني مان ڪڍيو ،۽ کيس مٿي هڪ ماڙي ءِ تي وٺي ويو ،جتي هو رهندو هو ،۽ کيس پنهنجي بستري تي ليٽايو. 20۽ هن خداوند کي پڪاريو ۽ چيو تہ ”اي خداوند منهنجا خدا ،ڇا تو انهي ءِ رنڙ عورت تي به مصيبت آندي آهي جنهن سان مان رهيس ٿو ،سندس پٽ کي مارڻ سان؟“ 21۽ هن پاڻ کي ٽي ڀيرا ٻار تي جهليو ،۽ خداوند کي پڪاريو ،۽ چيو ته ،اي منهنجا خدا ،اي منهنجا خدا ،مان تو کي دعا ٿو ڪريان ته هن ٻار جو روح هن ۾ ٻيهر اچي. 22۽ خداوند ايلياہ جو آواز ٻڌو؛ ۽ ٻار جو روح وري هن ۾ آيو ،۽ هو جيئرو ٿي ويو. 23۽ ايليا ٻار کي کڻي ڪمري مان گهر ۾ لٿو ۽ ان کي سندس ما ءِ جي حوالي ڪيو :۽ ايليا چيو" ،ڏس ،تنهنجو پٽ جيئرو آهي". 24۽ عورت ايليا کي چيو تہ ”هاڻي مون کي خبر پئي تہ تون خدا جو ماڻهو آهين ،۽ خداوند جو ڪلم جيڪو تنهنجي وات ۾ آهي سو سچو آهي“. باب 18 پوِ ،خداوند جو ڪلم ٽئين سال ۾ ايلياہ تي نازل ٿيو ،تہ ”وڃ ،پاڻ کي اخياب ڏانهن ڏيکاري ،۽ مان زمين تي مينهن 1گهڻن ڏينهن کان ء موڪليندس“. لِ ويو .۽ سامريہ ۾ سخت ڏڪار پيو. 2۽ ايلياہ پاڻ کي اخياب ڏانهن ڏيکارڻ ء 3۽ اخي اب عوبدياہ کي سڏيو ،جيڪو سندس گهر جو گورنر هو( .هاڻي عوبدياہ خداوند کان تمام گهڻو ڊڄندو هو): 4ڇالِ جو جڏهن اءيزبل خداوند جي نبين کي ماري ڇڏيو ،تڏهن عبدياہ هڪ سؤ نبين کي وٺي ،انهن کي پنجاه پنجاه ڪري هڪ غار ۾ ء لڪائي ڇڏيو ،۽ انهن کي ماني ۽ پاڻي کارايو). 5۽ اخياب عوبديه کي چيو ته ،ملڪ ۾ وڃو ،پاڻي ءِ جي سڀني چشمن ۽ سڀني ندين ڏانهن ،شايد اسان کي گهوڙن ۽ خچرن کي جيئرو بچائڻ لِ گاهه ملي سگهي ،ته جيئن اسان سڀئي جانور نه وڃايون. ء 6تنهنڪري انهن ملڪ کي پاڻ ۾ ورهايو تہ جيئن ان مان گذري سگهن :اخاب هڪ طرف اڪيلو ويو ۽ عبدياہ ٻئي طرف اڪيلو ويو. 7۽ جيئن عوبديه رستي ۾ هو ،ته ڏسو ،ايليا کيس مليو :۽ هن کيس سڃاتو ،۽ منهن ڀر ڪري پيو ،۽ چيو" ،ڇا تون منهنجو مالڪ ايليا آهين؟" 8۽ هن کيس جواب ڏنو تہ” ،آ ءِ آهيان :وڃ ،پنهنجي مالڪ کي چئو تہ ڏسو ،ايليا هتي آهي“. 9۽ هن چيو ته ،مون ڪهڙو ڏوهه ڪيو آهي جو تون پنهنجي نوڪر کي اخياب جي هٿ ۾ ڏئين ٿو ته هو مون کي ماري ڇڏي؟ لِ نه موڪليو هجي : 10خداوند تنهنجي خدا جي جيئري هجڻ جي قسم سان ،ڪا به قوم يا بادشاهي ناهي جتي منهنجي مالڪ توکي ڳولڻ ء ۽ جڏهن اهي چون ٿا ته هو اتي ناهي ،تڏهن هن بادشاهي ۽ قوم جو قسم کنيو ته انهن توکي نه ڳولي لڌو.
1بادشاهن
ٻڌاِ تہ ڏسو ،ايليا هتي آهي. 11۽ هاڻي تون چوين ٿو تہ وڃ ،پنهنجي مالڪ کي ء پوِ جڏهن مان آيس ۽ احاب 12۽ جيئن ئي مان تو وٽان هليو ويندس ،ته خداوند جو روح توکي اتي وٺي ويندو جتي مون کي خبر ناهي؛ ۽ ء کي ٻڌايان ،۽ هو توکي نه ڳولي سگهندو ،ته هو مون کي ماري ڇڏيندو :پر مان تنهنجو ٻانهو پنهنجي جواني ءِ کان ئي خداوند کان ڊڄندو آهيان. 13ڇا منهنجي مالڪ کي اهو نه ٻڌايو ويو هو ته مون ڇا ڪيو جڏهن ايزبل خداوند جي نبين کي قتل ڪيو ،ته ڪيئن مون خداوند جي نبين مان هڪ سؤ ماڻهن کي پنجاهه پنجاهه ڪري هڪ غار ۾ لڪايو ۽ انهن کي ماني ۽ پاڻي کارايو؟ ٻڌاِ تہ ڏسو ،ايليا هتي آهي :۽ هو مون کي ماريندو. 14۽ هاڻي تون چوين ٿو تہ وڃ ،پنهنجي مالڪ کي ء 15۽ ايليا چيو تہ ،لشڪرن جي خداوند جي جيئري قسم ،جنهن جي اڳيان آ ءِ بيٺو آهيان ،اڄ ضرور پاڻ کي هن تي ظاهر ڪندس. لِ ويو. لِ ويو ،۽ کيس ٻڌايو :۽ اخياب ايليا سان ملڻ ء 16تنهنڪري عوبدياہ اخياب سان ملڻ ء 17۽ ائين ٿيو ،جڏهن احاب ايليا کي ڏٺو ،تڏهن احاب کيس چيو” ،ڇا تون اهو آهين جيڪو اسرائيل کي پريشان ڪري ٿو؟“ 18هن جواب ڏنو تہ” ،مون اسرائيل کي تڪليف نه ڏني آهي ،پر توهان ۽ توهان جي پي ءِ جي گهراڻي کي ،ڇاڪاڻ ته توهان خداوند جي حڪمن کي ڇڏي ڏنو آهي ۽ بعل بتن جي پيروي ڪئي آهي. 19تنهنڪري هاڻي موڪلي ڪر ۽ سڄي بني اسرائيل کي ڪرمل جبل تي مون وٽ گڏ ڪر ،۽ بعل جا چار سو پنجاه نبي ۽ ااطبل جا چار سو نبي ،جيڪي ايزبل جي دسترخوان تي کائيندا آهن. 20تنهنڪري اخياب سڀني بني اسرائيلن ڏانهن پيغام موڪليا ،۽ نبين کي ڪرمل جبل تي گڏ ڪيو. 21پوِ ايليا سڀني ماڻهن وٽ آيو ۽ چيو تہ ”اوهين ڪيترو وقت ٻن راين جي وچ ۾ لٽڪندا رهو؟ جيڪڏهن خداوند خدا آهي تہ سندس ء تابعداري ڪريو ،پر جيڪڏهن بعل آهي تہ سندس تابعداري ڪريو “.۽ ماڻهن کيس هڪ لفظ بہ جواب نہ ڏنو. 22پوِ ايلياہ ماڻهن کي چيو تہ ”آ ءِ ،رڳو مان ئي ،خداوند جو نبي آهيان ،پر بعل جا نبي چار سو پنجاهه ماڻهو آهن. ء لِ هڪڙو ڍڳو چونڊين ،۽ ان کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڪاٺ تي رکن ،۽ 23تنهنڪري انهن کي اسان کي ٻہ ڍڳا ڏيڻ گهرجن؛ ۽ اهي پاڻ ء هيٺان باه نہ وجهن :۽ مان ٻئي ڍڳي کي تيار ڪندس ،۽ ان کي ڪاٺ تي رکندس ،۽ هيٺان باه نہ وجهانندس: 24۽ اوهين پنهنجن ديوتائن جي نالي تي سڏ ڪريو ،۽ مان خداوند جي نالي تي سڏيندس :۽ جيڪو خدا باه سان جواب ڏئي ٿو ،اهو خدا هجي “.۽ سڀني ماڻهن جواب ڏنو ۽ چيو تہ” ،اهو سٺو چيو ويو آهي“. لِ هڪڙو ٻڪرو چونڊيو ،۽ پهريائين ان کي تيار ڪريو؛ ڇو تہ اوهين گهڻا آهيو؛ ۽ پنهنجن 25۽ ايليا بعل جي نبين کي چيو تہ ،پاڻ ء ديوتائن جي نالي تي سڏ ڪريو ،پر هيٺان باه نہ وجهو. 26۽ انهن اهو ٻٻر ورتو جيڪو انهن کي ڏنو ويو هو ،۽ ان کي تيار ڪيو ،۽ ابح کان وٺي منجهند تائين بعل جي نالي تي دعا ڪئي ،۽ چيو ته ،اي بعل ،اسان جي ٻڌو .پر ڪو به آواز نه هو ،۽ نه ئي ڪو جواب ڏيڻ وارو .۽ اهي قربان گاہ تي ٽپو ڏنا جيڪا ٺاهي وئي هئي. 27۽ منجهند جو ائين ٿيو ،ته ايليا انهن تي ٺٺوليون ڪيون ،۽ چيو ته ،زور سان رڙ ڪريو :ڇاڪاڻ ته هو هڪ ديوتا آهي؛ يا ته هو ڳالهائي رهيو آهي ،يا هو پٺيان پيو آهي ،يا هو سفر ۾ آهي ،يا شايد هو سمهي پيو آهي ،۽ جاڳڻو پوندو. 28۽ انهن زور سان رڙيون ڪيون ،۽ پنهنجي طريقي موجب چاقو ۽ نيزا سان پاڻ کي زخمي ڪيو ،جيستائين انهن تي رت وهي نه ويو. 29۽ ائين ٿيو ،جڏهن منجهند گذري وئي ،۽ اهي شام جي قرباني جي وقت تائين نبوت ڪندا رهيا ،ته نه ڪو آواز هو ،نه ڪو جواب ڏيڻ وارو ،۽ نه ئي ڪو ڌيان ڏيڻ وارو. 30۽ ايلياہ سڀني ماڻهن کي چيو تہ "منهنجي ويجهو اچو ".۽ سڀ ماڻهو سندس ويجهو آيا .۽ هن خداوند جي قربانگاهه جي مرمت ڪئي جيڪا ڊهي پئي هئي. 31۽ ايلياہ يعقوب جي پٽن جي قبيلن جي تعداد جي مطابق ٻارهن پٿر کنيا ،جن کي خداوند جو ڪلم آيو ،چيو تہ "تنهنجو نالو اسرائيل هوندو". 32۽ پٿرن سان هن خداوند جي نالي تي هڪ قربانگاهه ٺاهي :۽ قربانگاهه جي چوڌاري هڪ خندق ٺاهي ،ايتري وڏي جو ٻه ماپ ٻج سمائي سگهي. 33۽ هن ڪاٺيون ترتيب ڏنيون ،۽ ڍڳي کي ٽڪر ٽڪر ڪري ڪاٺ تي رکيو ،۽ چيو ته چار مڻ پاڻي سان ڀريو ،۽ ان کي ساڙڻ واري قرباني ۽ ڪاٺ تي هاريو. 34۽ هن چيو" ،ٻي ڀيري ڪريو ".۽ انهن اهو ٻيو ڀيرو ڪيو .۽ هن چيو" ،ٽيون ڀيرو ڪريو ".۽ انهن اهو ٽيون ڀيرو ڪيو. 35۽ پاڻي قربان گاهه جي چوڌاري وهي ويو؛ ۽ هن خندق کي به پاڻي ءِ سان ڀريو. 36۽ شام جي قرباني جي وقت ائين ٿيو ،ته ايليا نبي ويجهو آيو ،۽ چيو” ،اي خداوند ابراهيم ،اسحاق ۽ اسرائيل جا خدا ،اڄ اهو معلوم ٿئي ته تون اسرائيل ۾ خدا آهين ،۽ مان تنهنجو خادم آهيان ،۽ مون اهي سڀ شيون تنهنجي چوڻ تي ڪيون آهن. 37اي خداوند ،منهنجي ڳالهه ٻڌ ،ته جيئن هي ماڻهو ڄاڻن ته تون ئي خداوند خدا آهين ،۽ تو انهن جي دلين کي وري موٽائي ڇڏيو آهي. 38پوِ خداوند جي باهه نازل ٿي ،۽ ساڙڻ واري قرباني ،ڪاٺيون ،پٿر ۽ مٽي ساڙي ڇڏيائين ،۽ کاهي ۾ پاڻي کي چاڙهي ڇڏيو. ء 39۽ جڏهن سڀني ماڻهن اهو ڏٺو ،تڏهن اهي منهن ڀر ڪري پيا ۽ چيائون ته” ،خداوند ،اهو ئي خدا آهي ،خداوند ،اهو ئي خدا آهي“. 40۽ ايليا انهن کي چيو ته بعل جي نبين کي پڪڙيو ،انهن مان ڪو به ڀڄي نه وڃي .۽ انهن انهن کي پڪڙيو :۽ ايليا انهن کي قيشون ندي ءِ تي لٿو ،۽ اتي انهن کي قتل ڪيو. 41۽ ايلياہ اخياب کي چيو ته ،اءٿ ،کائو ۽ پيئو ،ڇو ته گهڻي مينهن جو آواز آهي. لِ مٿي ويو .۽ ايلياہ ڪرمل جي چوٽي ءِ تي چڙهي ويو؛ ۽ پاڻ کي زمين تي ڪري پيو ،۽ پنهنجو منهن 42تنهنڪري اخياب کائڻ ۽ پيئڻ ء پنهنجن گوڏن جي وچ ۾ رکيائين، 43۽ پنهنجي نوڪر کي چيو تہ ”هاڻي مٿي وڃ ،سمنڊ ڏانهن نهاريو “.۽ هو مٿي ويو ،۽ ڏٺائين تہ چيائين تہ ”ڪجه بہ ڪونهي “.۽ چيائين تہ ”ٻيهر ست ڀيرا وڃ“.
1بادشاهن
44۽ ستين ڀيري ائين ٿيو ته هن چيو” ،ڏسو ،سمنڊ مان هڪ ننڍڙو ڪڪر نڪرندو آهي ،جيڪو ماڻهو ءِ جي هٿ جهڙو آهي “.۽ هن چيو” ،مٿي وڃو ،اخياب کي چئو ته پنهنجو رته تيار ڪريو ۽ هيٺ لهي وڃو ،ته جيئن مينهن توهان کي نه روڪي“. 45۽ انهي دوران ،آسمان ڪڪرن ۽ هوا سان ڪارو ٿي ويو ،۽ وڏو مينهن وسڻ لڳو .۽ اخاب سواري ڪري يزرعيل ڏانهن هليو ويو. 46۽ خداوند جو هٿ ايليا تي هو ،۽ هن پنهنجو ڪمر ٻڌو ۽ اخياب جي اڳيان يزرعيل جي دروازي تائين ڊوڙيو. باب 19 1۽ اخي اب اءيزبل کي سڀ ڪجهہ ٻڌايو جيڪو ايلياہ ڪيو هو ،۽ اهو پڻ ٻڌايو ته ڪيئن هن سڀني نبين کي تلوار سان ماريو هو. 2پوِ ايزبل ايلياہ ڏانهن هڪ قااد موڪليو ،جنهن چيو تہ ”جيڪڏهن مان سڀاڻي هن وقت تائين تنهنجي جان انهن مان ڪنهن هڪ جي ء جان وانگر نہ ڪريان تہ ديوتا مون سان ائين ئي ڪن ۽ ان کان بہ وڌيڪ“. لِ هليو ويو ،۽ بيرسبع ۾ آيو ،جيڪو يهوداہ جو آهي ،۽ پنهنجي نوڪر کي 3۽ جڏهن هن اهو ڏٺو ،تڏهن هو اٿيو ،۽ پنهنجي جان بچائڻ ء اتي ڇڏي ويو. لِ عرض ڪيو ته هو مري 4پر هو پاڻ هڪ ڏينهن جو سفر بيابان ۾ هليو ويو ،۽ آيو ۽ هڪ انوبر جي وڻ هيٺان ويٺو :۽ هن پاڻ ء وڃي؛ ۽ چيو ته ،بس ٿيو؛ هاڻي ،اي خداوند ،منهنجي جان وٺي ڇڏ ،ڇاڪاڻ ته مان پنهنجن ابن ڏاڏن کان بهتر نه آهيان. 5۽ جڏهن هو هڪ انوبر جي وڻ هيٺان ليٽي پيو ۽ سمهي پيو ،تڏهن هڪ ملئڪ کيس هٿ لتو ۽ چيو ته” ،اءٿ ۽ کا ءِ“. 6۽ هن ڏٺو ،۽ ڏٺائين ته ڪوئلن تي پڪل هڪ ڪيڪ ۽ سندس مٿي تي پاڻي جو هڪ پيالو هو .۽ هن کاڌو پيتو ،۽ ٻيهر ليٽيو. لِ تمام ڊگهو آهي“. 7۽ خداوند جو ملئڪ ٻئي ڀيري آيو ۽ کيس هٿ لتو ۽ چيو تہ ”اءٿ ۽ کا ءِ ،ڇاڪاڻ تہ سفر تو ء 8۽ هو اٿيو ،کاڌو پيتو ،۽ انهي ءِ کاڌي جي طاقت سان چاليهه ڏينهن ۽ چاليهه راتيون خدا جي جبل هورب ڏانهن هليو. 9۽ هو اتي هڪ غار ۾ آيو ،۽ اتي ٽڪيو؛ ۽ ،ڏسو ،خداوند جو ڪلم هن ڏانهن آيو ،۽ هن کيس چيو ته ،تون هتي ڇا ڪري رهيو آهين، ايليا؟ لِ تمام گهڻو غيرت آئي آهي ،ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل تنهنجي عهد کي ڇڏي ڏنو 10۽ هن چيو تہ” ،مون کي خداوند لشڪرن جي خدا ء آهي ،تنهنجين قربانگاهن کي ڊاهي ڇڏيو آهي ،۽ تنهنجي نبين کي تلوار سان قتل ڪيو آهي .۽ مان ،ارف مان ئي بچيو آهيان .۽ اهي منهنجي جان وٺڻ جي ڪوشش ڪري رهيا آهن. 11۽ هن چيو" ،ٻاهر وڃ ۽ خداوند جي اڳيان جبل تي بيٺو ".۽ ،ڏسو ،خداوند اتان گذريو ،۽ هڪ وڏي ۽ تيز وا ءِ جبلن کي چيري ڇڏيو ،۽ پوِ زلزلو آيو؛ پر خداوند زلزلي ۾ نه هو: خداوند جي اڳيان پٿر ٽڪر ٽڪر ڪيا؛ پر خداوند وا ءِ ۾ نه هو :۽ وا ءِ کان ء پوِ هڪ خاموش ننڍڙي آواز آئي. پوِ باهه لڳي؛ پر خداوند باهه ۾ نه هو :۽ باهه کان ء 12۽ زلزلي کان ء 13۽ ائين ٿيو ،جڏهن ايليا اهو ٻڌو ،ته هن پنهنجو منهن پنهنجي چادر ۾ ويڙهيو ،۽ ٻاهر نڪري ويو ،۽ غار جي دروازي تي بيٺو .۽ ،ڏسو، هڪ آواز هن ڏانهن آيو ،۽ چيو" ،تون هتي ڇا ڪري رهيو آهين ،ايليا؟" لِ تمام گهڻو غيرت آئي آهي ،ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل تنهنجي عهد کي ڇڏي ڏنو 14۽ هن چيو تہ” ،مون کي خداوند لشڪرن جي خدا ء آهي ،تنهنجين قربانگاهن کي ڊاهي ڇڏيو آهي ،۽ تنهنجي نبين کي تلوار سان قتل ڪيو آهي؛ ۽ مان ،ارف مان ئي بچيو آهيان؛ ۽ اهي منهنجي جان وٺڻ جي ڪوشش ڪري رهيا آهن. 15۽ خداوند کيس چيو تہ ”وڃ ،دمشق جي بيابان ڏانهن موٽي وڃ ،۽ جڏهن تون اچين تہ حزائيل کي شام جو بادشاهه مقرر ڪر. جاِ تي نبي ٿيڻ لِ مسح ڪر ۽ ابيل محولہ جي شافاط جي پٽ اليشع کي پنهنجي ء 16۽ نمشي جي پٽ ياهو کي اسرائيل جو بادشاهه ٿيڻ ء لِ مسح ڪر. ء 17۽ اهو ٿيندو ،جيڪو حزائيل جي تلوار کان بچي ويندو ،اهو ياهو ماريندو ۽ جيڪو ياهو جي تلوار کان بچي ويندو ،اهو اليشع ماريندو. 18پر مون اسرائيل ۾ ست هزار ڇڏيا آهن ،اهي سڀ گوڏا جيڪي بعل جي اڳيان نه جهڪيا آهن ،۽ اهي سڀ وات جيڪي ان کي چمي نه سگهيا آهن. 19پوِ هو اتان روانو ٿيو ۽ اليشع کي مليو ،جيڪو پنهنجي اڳيان ٻارهن جوڙا ٻڪرين سان گڏ هلت ڪري رهيو هو ۽ هو ٻارهين جوڙو ء سان گڏ هو .۽ ايليا سندس ڀرسان لنگهي ويو ۽ پنهنجو چادر هن تي اڇلئي ڇڏيو. پوِ مان توهان جي پٺيان 20۽ هو ڍڳا ڇڏي ،ايليا جي پٺيان ڊوڙيو ،۽ چيو" ،مون کي اجازت ڏيو ته منهنجي پي ءِ ۽ ما ءِ کي چمي ڏيان ،۽ ء ايندس ".۽ هن کيس چيو" ،وري موٽي وڃ ،ڇو ته مون توهان سان ڇا ڪيو آهي؟" 21پوِ هو ان کان موٽيو ۽ هڪ ڳئون جو جوڙو کڻي انهن کي ذبح ڪيو ۽ انهن جو گوشت انهن جي اوزارن سان پچايو ۽ ماڻهن کي ڏنو ء .پوِ هو اٿيو ۽ ايليا جي پٺيان هليو ۽ سندس خدمت ڪيائين. کاڌو ۽ انهن ء باب 20 1۽ شام جي بادشاهه بنهدد پنهنجي سڄي لشڪر کي گڏ ڪيو :۽ ساڻس گڏ ٻٽيهه بادشاهه ،گهوڙا ۽ رته هئا :۽ هو سامريہ تي چڙهي ويو ۽ ان جو گهيرو ڪيو ،۽ ان سان جنگ ڪئي. 2۽ هن اسرائيل جي بادشاهه احاب ڏانهن شهر ۾ قااد موڪليا ۽ کيس چيو ته ،بنهدد چوي ٿو، 3توهان جو چاندي ۽ توهان جو سون منهنجو آهي؛ توهان جون زالون ۽ توهان جا ٻار ،جيتوڻيڪ سڀ کان وڌيڪ سهڻا ،منهنجا آهن. 4۽ اسرائيل جي بادشاه جواب ڏنو ۽ چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ ،اي بادشاهه ،توهان جي چوڻ مطابق ،مان توهان جو آهيان ۽ جيڪو ڪجهه مون وٽ آهي. 5۽ قااد وري آيا ۽ چيائون تہ ،بنهدد چوي ٿو تہ جيتوڻيڪ مون تو ڏانهن موڪليو آهي تہ تون پنهنجو چاندي ،پنهنجو سون ،پنهنجون زالون ۽ پنهنجو ٻار مون کي حوالي ڪر.
1بادشاهن
6پر مان سڀاڻي هن وقت پنهنجا نوڪر تو ڏانهن موڪليندس ،۽ اهي تنهنجي گهر ۽ تنهنجي نوڪرن جي گهرن جي تلشي وٺندا؛ ۽ اهو ٿيندو ،ته جيڪو به تنهنجي نظر ۾ سٺو هوندو ،اهي ان کي پنهنجي هٿ ۾ کڻندا ۽ ان کي کڻي ويندا. 7پوِ اسرائيل جي بادشاه ملڪ جي سڀني بزرگن کي سڏيو ۽ چيو تہ ”ڏسو ،مان اوهان کي عرض ٿو ڪريان تہ ڏسو تہ هي ماڻهو ڪيئن ء لِ موڪليو شرارت جي ڪوشش ڪري ٿو :ڇاڪاڻ تہ هن مون کي منهنجي زالن ،منهنجي ٻارن ،منهنجي چاندي ۽ منهنجي سون ء آهي .۽ مون کيس انڪار نہ ڪيو. 8۽ سڀني بزرگن ۽ سڀني ماڻهن کيس چيو ته ،هن جي ڳالهه نه ٻڌو ۽ نه ئي راضي ٿيو. 9تنهنڪري هن بنهدد جي قاادن کي چيو تہ منهنجي مالڪ بادشاهہ کي چئو تہ جيڪو ڪجهہ اوهان پهرين پنهنجي نوڪر ڏانهن موڪليو هو سو سڀ آ ءِ ڪندس :پر هي ڪم آ ءِ نہ ٿو ڪري سگهان “.۽ قااد هليا ويا ۽ کيس وري خبر ڏنائون. 10۽ بنهدد کيس چيو تہ” ،ديوتا مون سان ائين ئي ڪن ،۽ ان کان به وڌيڪ ،جيڪڏهن سامريہ جي مٽي منهنجي پيروي ڪندڙ سڀني لِ ڪافي هجي“. لِ ءمٺن ء ماڻهن ء 11۽ اسرائيل جي بادشاه جواب ڏنو ۽ چيو تہ ،کيس چئو تہ جيڪو پنهنجو ءسر ڍڪي ٿو ،اهو انهي ءِ وانگر فخر نہ ڪري جيڪو ان کي لهي ٿو. 12۽ ائين ٿيو ،جڏهن بنهدد هي پيغام ٻڌو ،جڏهن هو ۽ بادشاهن ڇتين ۾ پي رهيا هئا ،تڏهن هن پنهنجن نوڪرن کي چيو ته اف بندي ڪريو .۽ انهن شهر جي خلف اف بندي ڪئي. 13۽ ،ڏسو ،هڪ نبي اسرائيل جي بادشاهه اخياب وٽ آيو ،۽ چيائين ته" ،خداوند فرمائي ٿو ته ڇا تو هي سڀ وڏو لشڪر ڏٺو آهي؟ ڏس، مان اڄ ان کي تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس .۽ توکي خبر پوندي ته مان خداوند آهيان". ".پوِ هن 14۽ اخي اب چيو" ،ڪنهن جي ذريعي؟ "۽ هن چيو" ،خداوند ائين فرمائي ٿو ،اوبن جي سردارن جي نوجوانن جي ذريعي ء چيو" ،جنگ جو حڪم ڪير ڏيندو؟ "۽ هن جواب ڏنو" ،تون". پوِ هن سڀني ماڻهن کي ،يعني سڀني بني 15پوِ هن اوبن جي سردارن جي نوجوانن کي ڳڻيو ،۽ اهي ٻه سو ٻٽيهه هئا :۽ انهن کان ء ء اسرائيلن کي ،ست هزار ڳڻيو. 16۽ اهي منجهند جو ٻاهر نڪتا .پر بنهدد ۽ بادشاہ ،ٻٽيهه بادشاہ جيڪي هن جي مدد ڪندا هئا ،تنبورن ۾ شراب پي رهيا هئا. 17۽ اوبن جي سردارن جا نوجوان پهريائين نڪتا؛ ۽ بنهدد ٻاهر موڪليو ،۽ انهن کيس ٻڌايو تہ ،سامريہ مان ماڻهو نڪرندا آهن. لِ نڪتا آهن ،انهن کي جيئرو لِ نڪتا آهن ،انهن کي جيئرو پڪڙيو؛ يا جيڪڏهن اهي جنگ ء 18۽ هن چيو ته ،جيڪڏهن اهي الح ء پڪڙيو. 19پوِ اوبن جي سردارن جا اهي نوجوان شهر مان ٻاهر آيا ،۽ فوج جيڪا انهن جي پٺيان هئي. ء 20۽ انهن مان هر هڪ پنهنجي ماڻهو کي قتل ڪيو :۽ شامي ڀڄي ويا؛ ۽ اسرائيل انهن جو پيڇو ڪيو :۽ شام جو بادشاهه بنهدد گهوڙي سوارن سان گڏ گهوڙي تي ڀڄي ويو. 21۽ اسرائيل جو بادشاه ٻاهر نڪتو ،۽ گهوڙن ۽ رتهن کي ماريو ،۽ شامين کي وڏي قتل عام سان ماريو. 22۽ نبي اسرائيل جي بادشاهه وٽ آيو ۽ کيس چيو ته ،وڃ ،پاڻ کي مضبوط ڪر ،۽ نشان لڳايو ،۽ ڏسو ته توهان ڇا ٿا ڪريو ،ڇاڪاڻ ته سال جي واپسي تي شام جو بادشاهه توهان تي چڙهائي ڪندو. 23۽ شام جي بادشاهه جي نوڪرن کيس چيو ته ،انهن جا معبود جبلن جا معبود آهن؛ تنهن ڪري اهي اسان کان وڌيڪ طاقتور هئا؛ پر اچو ته انهن سان ميدان ۾ وڙهون ،۽ يقينا ا اسان انهن کان وڌيڪ طاقتور ٿينداسين. جاِ تان هٽايو ،۽ انهن جي ڪمرن ۾ سپه سالر مقرر ڪريو: 24۽ هي ڪم ڪريو ،بادشاهن کي ،هر هڪ کي سندس ء لِ هڪ لشڪر ڳڻيو ،جيئن توهان جي وڃايل فوج ،گهوڙي جي بدلي گهوڙو ،۽ رته جي بدلي رته :۽ اسين انهن سان ميدان 25۽ پنهنجي ء ا ۾ وڙهنداسين ،۽ يقينا اسين انهن کان وڌيڪ طاقتور هونداسين .۽ هن انهن جي آواز کي ٻڌو ،۽ ائين ڪيو. لِ افيق ڏانهن ويو. 26۽ سال جي واپسي تي ،بنهدد شامين کي ڳڻيو ،۽ اسرائيل سان جنگ ڪرڻ ء 27۽ بني اسرائيل ڳڻيا ويا ،۽ سڀ حاضر هئا ،۽ انهن جي خلف ويا :۽ بني اسرائيل انهن جي اڳيان خيما هنيا جيئن ٻڪرين جا ٻه ننڍڙا ڌڻ هجن؛ پر شامين ملڪ کي ڀريو. 28۽ هڪ خدا جو ماڻهو آيو ۽ اسرائيل جي بادشاهه سان ڳالهايو ،۽ چيو ته خداوند ائين فرمائي ٿو ،ڇاڪاڻ ته شامي چون ٿا ته خداوند جبلن جو خدا آهي ،پر هو وادين جو خدا ناهي ،تنهن ڪري مان هن سڄي وڏي ميڙ کي توهان جي هٿ ۾ ڏيندس ،۽ توهان کي خبر پوندي ته مان خداوند آهيان. 29۽ اهي ست ڏينهن هڪ ٻئي جي سامهون خيما هڻندا رهيا .۽ ائين ٿيو ،ته ستين ڏينهن تي جنگ شروع ٿي وئي :۽ بني اسرائيل هڪ ئي ڏينهن ۾ هڪ لک شامي پيادل سپاهين کي ماري ڇڏيو. 30پر باقي ماڻهو افيق ڏانهن ڀڄي ويا ،شهر ۾؛ ۽ اتي هڪ ڀت ستائيس هزار ماڻهن تي ڪري پئي جيڪي بچيا هئا .۽ بنهدد ڀڄي ويو ،۽ شهر ۾ هڪ اندروني ڪمري ۾ داخل ٿيو. 31۽ سندس نوڪرن کيس چيو تہ ”ڏس ،اسان ٻڌو آهي تہ اسرائيل جي گهراڻي جا بادشاهہ رحمدل بادشاهہ آهن ،اچو تہ ،اسان کي پنهنجين ڪمرن تي ٽاٽ ۽ پنهنجين مٿن تي رسيون وجهي ،۽ اسرائيل جي بادشاهہ وٽ وڃون ،شايد هو اوهان جي جان بچائيندو“. 32پوِ انهن پنهنجي ڪمرن تي ٽاٽ ويڙهيو ۽ پنهنجي مٿن تي رسيون ٻڌيون ۽ اسرائيل جي بادشاهه وٽ آيا ۽ چيو ته” ،تنهنجو خادم بنهدد ء چوي ٿو ته ،مون کي جيئرو رهڻ ڏيو “.هن چيو ته” ،ڇا هو اڃا تائين جيئرو آهي؟ هو منهنجو ڀا ءِ آهي“. .پوِ هن 33هاڻي ماڻهن احتياط سان ڏٺو ته ڇا هن مان ڪا ڳالهه نڪرندي ،۽ جلدي ۾ ان کي پڪڙيو :۽ انهن چيو ته ،توهان جو ڀا ءِ بنهدد ء .پوِ بنهدد هن وٽ آيو؛ ۽ هن کيس گاڏي تي چڙهايو. چيو ته ،وڃو ،هن کي وٺي اچو ء لِ 34۽ بنهدد کيس چيو تہ” ،جيڪي شهر منهنجي پي ءِ تنهنجي پي ءِ کان ورتا هئا ،سي مان واپس ڪندس؛ ۽ تون دمشق ۾ پنهنجي ء گهٽيون ٺاهيندين جيئن منهنجي پي ءِ سامريہ ۾ ٺاهي هئي “.تڏهن احاب چيو تہ” ،مان توکي هن عهد سان موڪليندس “.تنهن ڪري هن ساڻس عهد ڪيو ۽ کيس موڪلي ڇڏيو.
1بادشاهن
35۽ نبين جي اولد مان هڪ ماڻهو ءِ پنهنجي پاڙيسري کي خداوند جي ڪلم ۾ چيو ته ،مون کي مار ،پر ان ماڻهو ءِ کيس مارڻ کان انڪار ڪيو. 36پوِ هن کيس چيو تہ ”ڇاڪاڻ تہ تو خداوند جي آواز جي فرمانبرداري نہ ڪئي آهي ،ڏس ،جيئن ئي تون مون کان ويندين ،هڪ ء شينهن توکي ماريندو “.۽ جيئن ئي هو هن کان پري ٿيو ،هڪ شينهن هن کي ڳولي لڌو ۽ هن کي ماري ڇڏيو. 37پوِ هو ٻيو ماڻهو مليو ۽ چيائين ته” ،مون کي مار “.۽ ان ماڻهو ءِ ان کي ڌڪ هنيو ،۽ هن ڌڪ هنيو ۽ کيس زخمي ڪيو. ء 38پوِ نبي هليو ويو ،۽ رستي ۾ بادشاهه جو انتظار ڪرڻ لڳو ،۽ پنهنجي منهن تي خاڪ ڍڪي پاڻ کي لڪايو. ء 39۽ جيئن بادشاه اتان لنگهيو ،تڏهن هن بادشاهہ کي رڙ ڪئي :۽ چيائين تہ ”تنهنجو نوڪر جنگ جي وچ ۾ ويو هو ،۽ ڏسو ،هڪڙو ماڻهو ءمڙيو ۽ هڪ ماڻهو ءِ کي مون وٽ وٺي آيو ۽ چيائين تہ هن ماڻهو ءِ کي سنڀالي رک ،جيڪڏهن ڪنهن طرح اهو گم ٿي وڃي تہ سندس جان جي بدلي تنهنجي جان ويندي ،يا تہ توکي هڪ ٽءنٽ چاندي ڏيڻي پوندي“. 40۽ جڏهن تنهنجو نوڪر هتي ۽ اتي مصروف هو ،ته هو هليو ويو .۽ اسرائيل جي بادشاهه کيس چيو ته ،تنهنجو فيصلو اهڙو ئي ٿيندو؛ تون پاڻ اهو فيصلو ڪيو آهي. 41۽ هن جلدي ڪئي ،۽ پنهنجي منهن تان خاڪ هٽائي ڇڏي؛ ۽ اسرائيل جي بادشاهه هن کي سڃاتو ته هو نبين مان هو. 42۽ هن کيس چيو تہ ”خداوند فرمائي ٿو تہ ڇاڪاڻ تہ تو هڪ ماڻهو ءِ کي پنهنجي هٿ مان ڇڏائي ڇڏيو آهي جنهن کي مون مڪمل لِ مقرر ڪيو هو ،تنهن ڪري تنهنجي جان هن جي جان جي بدلي ۾ ويندي ۽ تنهنجا ماڻهو سندس ماڻهن جي بدلي ۾. طور تي تباهه ڪرڻ ء 43۽ اسرائيل جو بادشاهہ ڏک ۽ ناراض ٿي پنهنجي گهر ڏانهن ويو ۽ سامريہ ۾ آيو. باب 21 پوِ ائين ٿيو تہ يزرعيل جي نبوت وٽ انگورن جو باغ هو ،جيڪو يزرعيل ۾ هو ،جيڪو سامريہ جي بادشاهہ احاب 1۽ انهن ڳالهين کان ء جي محل جي ويجهو هو. 2۽ احاب نابوت کي چيو تہ ”مون کي پنهنجو انگورن جو باغ ڏي ،تہ جيئن مان ان کي جڙي ٻوٽين جو باغ ڪريان ،ڇاڪاڻ تہ اهو منهنجي گهر جي ويجهو آهي :۽ مان توکي ان جي بدلي ۾ ان کان بهتر انگورن جو باغ ڏيندس؛ يا ،جيڪڏهن اهو توکي سٺو لڳي ،تہ مان توکي ان جي قيمت پئسن ۾ ڏيندس“. 3۽ نبوت اخياب کي چيو تہ ”خداوند مون کي منع ڪري تہ مان پنهنجي پي ءِ ڏاڏن جي ميراث اوهان کي ڏيان“. 4۽ اخياب پنهنجي گهر ۾ ڏک ۽ ناراض ٿي آيو ،ڇاڪاڻ ته يزرعيلي نبوت هن سان ڳالهايو هو ،ڇاڪاڻ ته هن چيو هو ته ،مان توهان کي پنهنجي ابن ڏاڏن جي ميراث نه ڏيندس .۽ هن کيس پنهنجي بستري تي ليٽايو ،۽ پنهنجو منهن ڦيرايو ،۽ ماني نه کائڻ چاهيائين. 5پر سندس زال اءيزبل وٽس آئي ۽ کيس چيائين تہ ”تنهنجو روح ايترو غمگين ڇو آهي جو تون ماني نٿو کائين؟“ 6۽ هن کيس چيو ،ڇاڪاڻ ته مون يزرعيلي نبوت سان ڳالهايو هو ،۽ کيس چيو هو ته مون کي پنهنجو انگورن جو باغ پئسن جي عيوض ڏيو؛ يا جيڪڏهن اهو توهان کي پسند اچي ،ته مان توهان کي ان جي عيوض ٻيو انگورن جو باغ ڏيندس :۽ هن جواب ڏنو ،مان توهان کي پنهنجو انگورن جو باغ نه ڏيندس. 7۽ سندس زال اءيزبل کيس چيو تہ ”ڇا تون هاڻي اسرائيل جي بادشاهت تي حڪومت ڪرين ٿو؟ اءٿ ،ماني کا ءِ ،۽ پنهنجو دل خوش ڪر : مان توکي يزرعيل جي نابوت جو انگورن جو باغ ڏيندس“. 8تنهنڪري هن احاب جي نالي تي خط لکيا ،۽ انهن تي سندس ءمهر سان ءمهر هنئي ،۽ خط انهن بزرگن ۽ اميرن ڏانهن موڪليا جيڪي سندس شهر ۾ نابوت سان گڏ رهندا هئا. 9۽ هن خطن ۾ لکيو ،ته روزو رکڻ جو اعلن ڪريو ،۽ نابوت کي ماڻهن ۾ بلند ڪريو: 10۽ ٻہ ماڻهو ،بدمعاش پٽ ،سندس اڳيان بيهاريو ،جيڪي سندس خلف شاهدي ڏين ۽ چون تہ تو خدا ۽ بادشاهہ جي خلف ڪفر بڪيو .پوِ کيس ٻاهر ڪڍي سنگسار ڪريو تہ جيئن هو مري وڃي. آهي ء 11۽ سندس شهر جا ماڻهو ،بزرگ ۽ امير جيڪي سندس شهر جا رهواسي هئا ،انهن ائين ئي ڪيو جيئن ايزبل انهن ڏانهن موڪليو هو ،۽ جيئن انهن خطن ۾ لکيل هو جيڪي هن انهن ڏانهن موڪليا هئا. جاِ تي ويهاريو. 12انهن روزو رکڻ جو اعلن ڪيو ،۽ نبوت کي ماڻهن جي وچ ۾ مٿاهين ء 13۽ ٻہ ماڻهو ،جيڪي بدمعاش هئا ،اندر آيا ۽ سندس اڳيان ويٺا :۽ بدمعاش ماڻهن ماڻهن جي سامهون سندس خلف ،يعني نبوت جي “.پوِ اهي کيس شهر کان ٻاهر کڻي ويا ۽ پٿرن سان ماريائون، خلف ،شاهدي ڏني ته” ،نابوت خدا ۽ بادشاهه جي خلف ڪفر بڪيو آهي ء جو هو مري ويو. 14پوِ انهن ايزبل ڏانهن پيغام موڪليو تہ ،نابوت سنگسار ڪيو ويو آهي ۽ مري ويو آهي. ء 15۽ ائين ٿيو ،جڏهن ايزبل ٻڌو ته نابوت کي سنگسار ڪيو ويو آهي ،۽ هو مري ويو آهي ،تڏهن ايزبل اخياب کي چيو ته ،اءٿ ،يزرعيلي لِ ڏيڻ کان انڪار ڪيو هو ،ڇاڪاڻ ته نابوت جيئرو ناهي ،پر مري نابوت جي انگورن جي باغ تي قبضو ڪر ،جيڪو هن توکي پئسن ء ويو آهي. 16۽ جڏهن احاب ٻڌو ته نبوت مري ويو آهي ،تڏهن احاب اٿيو ته يزرعيلي نبوت جي انگورن جي باغ ۾ وڃي ان تي قبضو ڪري. 17۽ خداوند جو ڪلم ايليا تشبي تي نازل ٿيو ،چيائين ته: لِ هيٺ لهي وڃ ،جيڪو سامريہ ۾ آهي :ڏسو ،هو نبوت جي انگورن جي باغ ۾ آهي ،جتي 18اءٿ ،اسرائيل جي بادشاهه اخياب سان ملڻ ء لِ ويو آهي. هو ان تي قبضو ڪرڻ ء 19۽ تون ان سان ڳالهائيندين تہ خداوند فرمائي ٿو تہ ڇا تو قتل ڪيو ۽ قبضو بہ ڪيو؟ ۽ تون ان سان ڳالهائيندين تہ خداوند فرمائي ٿو تہ جتي ڪتن نابوت جو رت چاٽيو ،اتي ڪتا تنهنجو رت چاٽيندا ،۽ تنهنجو بہ.
1بادشاهن
20۽ اخياب ايليا کي چيو" ،اي منهنجا دشمن ،ڇا تو مون کي ڳولي لڌو؟ "هن جواب ڏنو" ،مون توکي ڳولي لڌو آهي ،ڇاڪاڻ ته تو پاڻ لِ وڪرو ڪيو آهي". کي خداوند جي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪرڻ ء 21ڏس ،مان تو تي برائي آڻيندس ،۽ تنهنجي اولد کي ختم ڪندس ،۽ احاب مان ان کي ڪٽي ڇڏيندس جيڪو ڀت تي پيشاب ڪري ٿو ،۽ ان کي جيڪو اسرائيل ۾ بند ۽ ڇڏيل آهي، 22۽ تنهنجي گهر کي نباط جي پٽ يربعام جي گهر ۽ اخيا جي پٽ بعشا جي گهر وانگر ڪندس ،ڇاڪاڻ ته تو مون کي غضب ۾ وڌو آهي ۽ اسرائيل کان گناهه ڪرايو آهي. 23۽ خداوند اءيزبل بابت پڻ چيو تہ’ ،يزرعيل جي ڀت وٽ ڪتا اءيزبل کي کائي ويندا‘. 24جيڪو احاب جو خاندان شهر ۾ مرندو ،تنهن کي ڪتا کائيندا؛ ۽ جيڪو ميدان ۾ مرندو ،تنهن کي هوا جا پکي کائيندا. لِ وڪڻيو ،جنهن کي سندس زال ايزبل اءڀاريو 25پر ڪو به اهڙو نه هو جهڙو اخي اب ،جنهن پاڻ کي خداوند جي نظر ۾ بڇڙائي ڪرڻ ء هو. 26۽ هن تمام گهڻو بڇڙو ڪم ڪيو ،بتن جي پيروي ڪندي ،جيئن سڀني ڪمن وانگر امورين ڪيو ،جن کي خداوند بني اسرائيل جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو. 27۽ جڏهن احاب اهي ڳالهيون ٻڌيون ،تڏهن هن پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي ڇڏيا ،۽ پنهنجي جسم تي ٽاٽ وجهي ،روزو رکيو ،ٽاٽ ۾ ليٽيو ،۽ آرام سان هليو ويو. 28۽ خداوند جو ڪلم الياس تشبي تي نازل ٿيو ،چيائين ته: 29ڇا تون ڏسين ٿو تہ اخي اب ڪيئن پاڻ کي منهنجي اڳيان عاجز ڪيو آهي؟ ڇاڪاڻ تہ هن پاڻ کي منهنجي اڳيان عاجز ڪيو آهي، مان سندس ڏينهن ۾ برائي نه آڻيندس ،پر سندس پٽ جي ڏينهن ۾ سندس گهر تي برائي آڻيندس. باب 22 1۽ شام ۽ اسرائيل جي وچ ۾ ٽي سال بغير جنگ جي هليا. 2۽ ٽئين سال ۾ اهو ٿيو ته يهوسفط ،يهوداہ جو بادشاهه ،اسرائيل جي بادشاهه وٽ آيو. 3۽ اسرائيل جي بادشاه پنهنجن نوڪرن کي چيو تہ ڇا اوهان کي خبر آهي تہ راموت گلد اسان جو آهي ،۽ اسين خاموش رهون ٿا ۽ ان کي شام جي بادشاه جي هٿ مان نہ ٿا وٺون؟ لِ ويندين؟ "۽ يهوسفط اسرائيل جي بادشاهه کي چيو، ڪرڻ جنگ ڏانهن گلياد راموت گڏ سان 4۽ هن يهوسفط کي چيو" ،ڇا تون مون ء "مان توهان وانگر آهيان ،منهنجا ماڻهو توهان جي ماڻهن وانگر ،منهنجا گهوڙا توهان جي گهوڙن وانگر". 5۽ يهوشافاط اسرائيل جي بادشاه کي چيو تہ "اڄ خداوند جي ڪلم کان پڇو". لِ وڃان يا 6پوِ اسرائيل جي بادشاه نبين کي گڏ ڪيو ،تقريبن چار سؤ ماڻهو ،۽ انهن کي چيو تہ "ڇا مان راموت گلياڊ تي جنگ ڪرڻ ء ء روڪيان؟ "۽ انهن چيو تہ "چڙهي وڃو؛ ڇاڪاڻ تہ خداوند ان کي بادشاه جي هٿ ۾ ڏيندو". 7۽ يهوشافاط چيو تہ ڇا هتي خداوند جو ڪو نبي نہ آهي ،تہ جيئن اسين ان کان پڇون؟ 8۽ اسرائيل جي بادشاه يهوشافاط کي چيو تہ "هڪڙو ماڻهو اڃا تائين آهي ،امل جو پٽ ميڪايا ،جنهن جي ذريعي اسين خداوند کان پڇي سگهون ٿا :پر مون کي ان کان نفرت آهي؛ ڇاڪاڻ تہ هو مون بابت چڱائي جي پيشنگوئي نٿو ڪري ،پر برائي جي ".۽ يهوشافاط چيو تہ "بادشاهہ کي ائين نہ چوڻ گهرجي". پهچاِ“. هتي جلدي کي ميڪايا پٽ جي ”امل تہ چيو ۽ ڪيو سڏ کي 9پوِ اسرائيل جي بادشاه هڪ آفيسر ء ء 10۽ اسرائيل جو بادشاه ۽ يهوداہ جو بادشاه يهوشافاط هر هڪ پنهنجي تخت تي ويٺا هئا ،پنهنجا ڪپڙا پائي ،سامريہ جي دروازي جي جاِ تي؛ ۽ سڀ نبي انهن جي اڳيان نبوت ڪري رهيا هئا. دروازي تي هڪڙي خالي ء 11۽ ڪنعانه جي پٽ ادقياہ لوه جا ءسنگ ٺاهيا :۽ چيو تہ ”خداوند فرمائي ٿو تہ انهن سان تون شامين کي ڌڪيندين ،جيستائين انهن کي ناس نہ ڪري ڇڏين“. 12۽ سڀني نبين ائين ئي پيشنگوئي ڪئي ،چيو تہ راموت گلياد ڏانهن وڃو ۽ ڪامياب ٿيو :ڇاڪاڻ تہ خداوند ان کي بادشاهہ جي هٿ ۾ ڏيندو. لِ ويو هو ،تنهن کيس چيو تہ ”ڏس ،نبين جا لفظ هڪ وات سان بادشاهه کي نيڪي جو اعلن ڪن 13۽ جيڪو قااد ميڪايا کي سڏڻ ء ٿا :دعا ڪريو تہ توهان جو ڪلم انهن مان هڪ جي ڪلم وانگر هجي ۽ جيڪو سٺو آهي سو ڳالهايو“. 14۽ ميڪايا چيو تہ ”خداوند جي حياتي ءِ جو قسم ،جيڪو خداوند مون کي چوندو ،سو ئي چوندس“. لِ وڃون يا نه؟ "۽ هن کيس جواب 15پوِ هو بادشاهه وٽ آيو .۽ بادشاهه کيس چيو" ،ميڪايا ،ڇا اسان راموت گلياڊ تي جنگ ڪرڻ ء ء ڏنو" ،وڃ ۽ ڪامياب ٿيو ،ڇاڪاڻ ته خداوند ان کي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندو". ٻڌاِ؟“ 16۽ بادشاهہ کيس چيو تہ ”آ ءِ توکي ڪيترا ڀيرا قسم ڏيان تہ تون مون کي خداوند جي نالي تي سچ کان ء سواِ ٻيو ڪجهہ نہ ء 17۽ هن چيو ته ،مون سڀني اسرائيلين کي ٽڪرين تي ڇڙوڇڙ ڏٺو ،جيئن رڍن جو ڪو رڍ نه هجي :۽ خداوند چيو ته ،انهن جو ڪو مالڪ ناهي :انهن مان هر هڪ کي سلمتي ءِ سان پنهنجي گهر ڏانهن موٽڻ ڏيو. 18۽ اسرائيل جي بادشاه يهوشافاط کي چيو تہ ”ڇا مون توکي نہ چيو هو تہ هو منهنجي باري ۾ ڪا بہ چڱائي نہ پر برائي جي اڳڪٿي ڪندو؟ 19۽ هن چيو تہ ”تنهنڪري خداوند جو ڪلم ٻڌو :مون خداوند کي پنهنجي تخت تي ويٺو ڏٺو ،۽ آسمان جو سڄو لشڪر سندس ساڄي ۽ کاٻي پاسي سندس ڀرسان بيٺو هو. 20۽ خداوند چيو تہ ”ڪير اخي اب کي ورغلئيندو تہ هو راموت گلياد تي چڙهي ڪري ڪري؟ “۽ هڪ هن طرح چيو ۽ ٻئي هن طرح چيو.
1بادشاهن
21۽ هڪ روح نڪري آيو ،۽ خداوند جي اڳيان بيٺو ،۽ چيو ته مان هن کي قائل ڪندس. 22خداوند کيس چيو تہ ”ڪهڙي سان؟ “۽ هن چيو تہ ”مان ٻاهر ويندس ۽ سندس سڀني نبين جي وات ۾ ڪوڙو روح ٿيندس “.۽ هن چيو تہ ”تون کيس ٺڳيندين ۽ ڪامياب ٿيندين .اڳتي وڌي ائين ڪر“. 23تنهن ڪري ،هاڻي ڏسو ،خداوند توهان جي انهن سڀني نبين جي وات ۾ ڪوڙو روح وجهي ڇڏيو آهي ،۽ خداوند توهان جي باري ۾ برائي جو اعلن ڪيو آهي. لِ مون کان ڪهڙي 24پر ادقياہ پٽ ڪنعانا ويجهو ويو ۽ ميڪايا جي ڳل تي ڌڪ هنيو ۽ چيو تہ ”خداوند جو روح تو سان ڳالهائڻ ء طرف ويو؟“ لِ اندروني ڪمري ۾ ويندين“. 25۽ ميڪايا چيو تہ” ،ڏس ،تون ان ڏينهن ڏسندين ،جڏهن تون پاڻ کي لڪائڻ ء 26۽ اسرائيل جي بادشاه چيو تہ ،ميڪايا کي وٺي وڃو ۽ کيس شهر جي گورنر آمون ۽ بادشاهہ جي پٽ يوآش وٽ واپس وٺي وڃو. 27۽ چئو تہ بادشاهہ چوي ٿو تہ هن ماڻهو ءِ کي قيد ۾ وجهو ،۽ کيس مصيبت جي ماني ۽ مصيبت جو پاڻي کارايو ،جيستائين آ ءِ سلمتي ءِ سان نہ اچان. پوِ خداوند منهنجي ذريعي نہ ڳالهايو آهي “.۽ هن چيو تہ ”اي 28۽ ميڪايا چيو تہ” ،جيڪڏهن توهان سلمتي ءِ سان موٽي اچو تہ ء انسانو ،سڀ ٻڌو“. 29تنهنڪري اسرائيل جو بادشاه ۽ يهوداہ جو بادشاه يهوشافاط راموت گلياد ڏانهن ويا. 30۽ اسرائيل جي بادشاه يهوشافاط کي چيو تہ” ،آ ءِ پنهنجو ويس بدلئي جنگ ۾ داخل ٿيندس؛ پر تون پنهنجا ڪپڙا پائي “.۽ اسرائيل جي بادشاه پنهنجو ويس بدلئي جنگ ۾ ويو. 31پر شام جي بادشاه پنهنجي ٻہ ٻہ سردارن کي حڪم ڏنو جيڪي سندس رتهن تي حڪومت ڪندا هئا ،تہ ”ننڍي ۽ وڏي سان نہ وڙهو، رڳو اسرائيل جي بادشاه سان. ا 32۽ ائين ٿيو ،جڏهن رتهين جي سردارن يهوشافاط کي ڏٺو ،تڏهن چيائون تہ ”يقينا اهو اسرائيل جو بادشاهہ آهي “.۽ اهي سندس خلف لِ هڪ طرف ٿي ويا :۽ يهوشافاط رڙ ڪئي. وڙهڻ ء 33۽ اهو ٿيو ،جڏهن رتهين جي سردارن ڏٺو ته اهو اسرائيل جو بادشاهه نه هو ،تڏهن اهي سندس پٺيان لڳڻ کان پوئتي هٽي ويا. 34۽ هڪڙي ماڻهو ءِ بي پرواهي سان ڪمان ڪڍي ،۽ اسرائيل جي بادشاهه کي سڙهه جي جوڙن جي وچ ۾ لڳو ،تنهن ڪري هن پنهنجي رته جي سوار کي چيو ته پنهنجو هٿ ڦيرايو ۽ مون کي لشڪر مان ٻاهر ڪڍي وڃ ،ڇاڪاڻ ته مان زخمي آهيان. 35۽ ان ڏينهن جنگ وڌي وئي :۽ بادشاهه شامين جي مقابلي ۾ پنهنجي رت ۾ بيٺو رهيو ،۽ شام جو مري ويو :۽ رت زخم مان نڪري رت جي وچ ۾ وهي ويو. 36۽ سج لهڻ وقت لشڪر ۾ هڪ اعلن ٿيو ،ته هر ڪو پنهنجي شهر ڏانهن ۽ هر ڪو پنهنجي ملڪ ڏانهن. 37پوِ بادشاه مري ويو ،۽ سامريہ ۾ آندو ويو؛ ۽ انهن بادشاه کي سامريہ ۾ دفن ڪيو. ء 38۽ هڪ ماڻهو سامريہ جي تل ءِ ۾ رٿ کي ڌوتو؛ ۽ ڪتن سندس رت چاٽيو؛ ۽ انهن سندس هٿيار ڌوتا؛ جيئن خداوند جو ڪلم هو جيڪو هن چيو هو. 39هاڻي اخي اب جا باقي ڪم ،۽ جيڪي ڪجهه هن ڪيو ،۽ اهو هٿي دانت جو گهر جيڪو هن ٺاهيو ،۽ اهي سڀ شهر جيڪي هن تعمير ڪيا ،ڇا اهي اسرائيل جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ جاِ تي بادشاه ٿيو. 40پوِ اخياب پنهنجن پي ءِ ڏاڏن سان گڏ مري ويو ۽ سندس پٽ اخزياہ سندس ء ء 41۽ آسا جو پٽ يهوسفط اسرائيل جي بادشاهہ اخياب جي چوٿين سال ۾ يهوداہ تي حڪومت ڪرڻ لڳو. 42يهوشافط پنجٽيهن سالن جو هو جڏهن هن حڪومت ڪرڻ شروع ڪئي؛ ۽ هن يروشلم ۾ پنجويهه سال حڪومت ڪئي .۽ سندس ما ءِ جو نالو عزوبه هو جيڪا شلهي جي ڌي ءِ هئي. 43۽ هو پنهنجي پي ءِ آسا جي سڀني طريقن تي هليو؛ هو ان کان نه ڦريو ،اهو ڪندو رهيو جيڪو خداوند جي نظر ۾ احيح هو :تڏهن به اوچيون جايون نه ڊاهيون ويون؛ ڇاڪاڻ ته ماڻهو اڃا تائين اوچيون جايون تي قربانيون ڏيندا هئا ۽ بخور ساڙيندا هئا. 44۽ يهوشافاط اسرائيل جي بادشاه سان الح ڪئي. 45هاڻي يهوسفط جا باقي ڪم ،۽ سندس طاقت جيڪا هن ڏيکاري ،۽ ڪيئن هن جنگ ڪئي ،ڇا اهي يهوداہ جي بادشاهن جي تاريخ جي ڪتاب ۾ لکيل نه آهن؟ 46۽ باقي بچيل لونڊي عورتون ،جيڪي سندس پي ءِ آسا جي ڏينهن ۾ رهيون هيون ،انهن کي ملڪ مان ڪڍي ڇڏيو. 47ان وقت ادوم ۾ ڪو به بادشاهه نه هو :هڪ نائب بادشاهه هو. لِ اوفير ڏانهن وڃن :پر اهي نہ ويا؛ ڇاڪاڻ تہ اهي جهاز عصيون جابر ۾ ٽٽي پيا. 48يهوشافط ترشيش جا جهاز ٺاهيا تہ جيئن سون ء 49پوِ احاب جي پٽ اخزياہ يهوشافاط کي چيو تہ ”منهنجن نوڪرن کي پنهنجن نوڪرن سان گڏ ٻيڙين ۾ وڃڻ ڏيو “.پر يهوشافاط نه ء مڃيو. 50۽ يهوشافاط پنهنجن ابن ڏاڏن سان گڏ سمهيو ،۽ پنهنجي پي ءِ دائود جي شهر ۾ پنهنجي پي ءِ ڏاڏن سان گڏ دفن ٿيو :۽ سندس پٽ يهورام جاِ تي بادشاه ٿيو. سندس ء 51اخياب جو پٽ اخزياہ يهوداہ جي بادشاهه يهوسفط جي سترهين سال ۾ سامريہ ۾ اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ لڳو ۽ ٻه سال اسرائيل تي حڪومت ڪيائين. 52۽ هن خداوند جي نظر ۾ بڇڙو ڪم ڪيو ،۽ پنهنجي پي ءِ ۽ پنهنجي ما ءِ جي رستي تي ۽ نباط جي پٽ يربعام جي رستي تي هليو ،جنهن اسرائيل کي گناهه کان بچايو: 53ڇاڪاڻ تہ هن بعل جي عبادت ڪئي ۽ ان جي پوڄا ڪئي ،۽ خداوند اسرائيل جي خدا کي ڪاوڙايو ،جيئن سندس پي ءِ ڪيو هو.