Skip to main content

Sindhi - Parable of the Lost Sheep, the Lost Coin, and the Prodigal Son

Page 1

‫گم ٿيل رڍ‪ ،‬گم ٿيل سڪو‪ ،‬۽ ضايع ٿيل پٽ‬ ‫لوقا ‪32-15:1‬‬ ‫لِ سندس ويجھو آيا‬ ‫‪1.‬پوِ سڀ محصول اڳاڙيندڙ ۽ گنھگار سندس ڳالھيون ٻڌڻ ء‬ ‫ء‬ ‫۽ فريسي ۽ شريعت جا عالم ڪڪرڪي چوڻ لڳا تہ ”ھي ماڻھو گنھگارن جي آجيان ٿو ڪري ۽ انھن سان گڏ ‪2‬‬ ‫“‪.‬کائي ٿو‬ ‫۽ ھن انھن کي ھي مثال ڏيندي چيو تہ ‪3‬‬ ‫اوھان مان ڪھڙو ماڻھو آھي جنھن کي سؤ رڍون ھجن ۽ انھن مان ھڪ گم ٿي وڃي تہ ڇا اھو نوانوي رڍن ‪4‬‬ ‫کي بيابان ۾ ڇڏي گم ٿيل رڍ جي ڳول ۾ نہ ويندو جيستائين اھا نہ ملي؟‬ ‫‪.‬۽ جڏھن ھو اھا ڳولي ٿو تہ خوشي ءِ سان ان کي ڪلھن تي کڻي ٿو ‪5‬‬ ‫۽ جڏھن گھر پھچندو آھي تہ پنھنجن دوستن ۽ پاڙيسرين کي سڏي چوندو آھي تہ مون سان گڏ خوشي ‪6‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون پنھنجي وڃايل رڍ لڌي آھي‬ ‫‪.‬ڪريو‪،‬‬ ‫ء‬ ‫‪،‬آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ ساڳي ءِ طرح ھڪ گنھگار جي توبھہ ڪرڻ تي آسمان ۾ وڌيڪ خوشي ٿيندي ‪7‬‬ ‫‪.‬سواِ نوانوي نيڪن جي‪ ،‬جن کي توبھہ جي ضرورت نہ آھي‬ ‫ء‬ ‫يا ڪھڙي عورت وٽ ڏھہ چاندي ءِ جا سڪا آھن ۽ ھڪ وڃائجي وڃي ٿي‪ ،‬تہ ڇا اھا شمع ٻاري گھر صاف ‪8‬‬ ‫نہ ڪندي ۽ جيستائين اھو نہ ملي تيستائين چڱي ءِ طرح نہ ڳوليندي؟‬ ‫‪،‬۽ جڏھن لڀي ٿي تہ پنھنجن ساھيڙين ۽ پاڙيسرين کي سڏي ٿي ۽ چوي ٿي تہ ’مون سان خوشي ڪريو ‪9‬‬ ‫‘‪.‬ڇالِ ⁠جو مون پنھنجو وڃايل سڪو لڌو آھي‬ ‫ء‬ ‫آ ءِ اوھان کي ٻڌايان ٿو تہ اھڙي ءِ طرح خدا جي ملئڪن جي اڳيان ھڪ گنھگار جي توبھہ ڪرڻ تي ‪10‬‬ ‫‪.‬خوشي ٿيندي آھي‬ ‫‪:‬۽ ھن چيو ته‪ ،‬ھڪ ماڻھو جا ٻہ پٽ ھئا ‪11‬‬ ‫۽ انھن مان ننڍي پٽ پنھنجي پي ڪِ کي چيو تہ ’بابا‪ ،‬ملڪيت جو جيڪو حصو مون کي ملي ٿو سو مون کي ‪12‬‬ ‫‪.‬ڏي‪ ‘.‬۽ ھن پنھنجي گذران انھن ۾ ورھائي ڇڏيو‬ ‫‪،‬اڃا ٿورا ڏينھن ئي نه گذريا ته ننڍو پٽ سڀ ڪجھه گڏ ڪري ڪنھن ڏورانھين ملڪ جي سفر تي نڪتو ‪13‬‬ ‫‪.‬۽ اتي ھن پنھنجو مال عيش عشرت ۾ اڏائي ڇڏيو‬ ‫‪1‬‬


‫‪.‬جڏھن سڀ ڪجھہ خرچ ڪري چڪو تہ انھي ءِ ملڪ ۾ سخت ڏڪار پيو ۽ ھو محتاج ٿيڻ لڳو ‪14‬‬ ‫لِ موڪليو ‪15‬‬ ‫‪.‬پوِ ھو انھي ءِ ملڪ جي ھڪڙي شھري ءِ وٽ ويو ۽ کيس پنھنجن ٻنين ۾ سوئرن چارڻ ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬۽ ھو چاھيندو ھو ته پنھنجو پيٽ انھن ڀاڄين سان ڀري جيڪي سوئرن کائيندا ھئا‪ :‬۽ ڪنھن به کيس نه ڏنو ‪16‬‬ ‫جڏھن کيس ھوش آيو‪ ،‬تڏھن چيائين تہ ’منھنجي پي ڪِ جا ڪيترا نوڪر گھڻو کاڌو پيتو اٿن ۽ وڌيڪ کائين ‪17‬‬ ‫‘!ٿا‪ ،‬۽ آ ءِ بک ۾ مران ٿو‬ ‫مان اٿي پنھنجي پي ڪِ وٽ ويندس ۽ کيس چوندس تہ اي بابا‪ ،‬مون آسمان ۽ اوھان جي اڳيان گناھہ ڪيو ‪18‬‬ ‫‪.‬آھي‬ ‫‪.‬۽ ھاڻي تنھنجو پٽ سڏائڻ جي لئق نه آھيان‪ .‬مون کي پنھنجن نوڪرن مان ھڪ بڻائي ڇڏ ‪19‬‬ ‫پوِ ھو اٿي پنھنجي پي ڪِ وٽ آيو‪ ،‬پر جڏھن ھو اڃا گھڻو پري ھو ته سندس پي ڪِ کيس ڏٺو ۽ رحم ڪري ‪20‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬اٿيو ۽ ڊوڙي سندس ڳچي ءِ ۾ پئجي کيس چميائين‬ ‫پٽ کيس چيو تہ ”بابا‪ ،‬مون آسمان ۽ اوھان جي نظر ۾ گناھہ ڪيو آھي ۽ ھاڻي اوھان جو پٽ سڏائڻ جي ‪21‬‬ ‫“‪.‬لئق نہ آھيان‬ ‫پر پي ڪِ پنھنجن نوڪرن کي چيو تہ ’سڀ کان سٺو ڪپڙو ڪڍو ۽ ان کي پھرايو‪ ،‬سندس ھٿ ۾ منڊي ۽ ‪22‬‬ ‫‘‪.‬پيرن ۾ ڪجتي پارايو‬ ‫‪.‬۽ ٿلھو گابو ھتي آڻيو‪ ،‬ان کي ڪھو‪ ،‬۽ اچو ته کائون ۽ خوشيون ملھايون ‪23‬‬ ‫‪24‬ڇالِ ⁠جو منھنجو ھي پٽ مري ويو ھو ۽ وري جيئرو ٿيو آھي؛ گم ٿي ويو ھو ۽ ھاڻي مليو آھي‪ “.‬۽ اھي‬ ‫ء‬ ‫‪.‬خوشيون ملھاڻ لڳا‬ ‫‪.‬ھاڻي سندس وڏو پٽ ٻني ءِ ۾ ھو‪ :‬۽ جڏھن ھو آيو ۽ گھر جي ويجھو پھتو‪ ،‬تڏھن ھن ڳائڻ ۽ ناچ جو آواز ٻڌو ‪25‬‬ ‫“۽ ھڪڙي نوڪر کي سڏي پڇيائين تہ ”ھي سڀ ڇا مطلب آھي؟ ‪26‬‬ ‫تنھن تي ھن کيس چيو تہ ’تنھنجو ڀا ڪِ موٽي آيو آھي‪ ،‬۽ تنھنجي پي ڪِ ٿلھو وھڙو ڪڪٽايو آھي‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ‪27‬‬ ‫‘‪.‬ھن کيس صحيح سلمت گھرايو آھي‬ ‫‪.‬تڏھن ھو ڪاوڙيو ۽ اندر وڃڻ ئي نہ چاھيو‪ ،‬تنھنڪري سندس پي ڪِ ٻاھر آيو ۽ کيس منٿ ڪيائين ‪28.‬‬ ‫پر ھن پنھنجي پي ڪِ کي جواب ڏنو تہ ’ڏس‪ ،‬مون ڪيترائي سال اوھان جي خدمت ڪئي آھي ۽ ڪڏھن بہ ‪29‬‬ ‫اوھان جو حڪم نافرماني نہ ڪئي آھي‪ ،‬پر اوھان مون کي ڪڏھن بہ ٻڪري نہ ڏني تہ جيئن پنھنجن دوستن‬ ‫‪.‬سان خوشي ڪريان‬ ‫پر جڏھن اوھان جو ھي پٽ آيو‪ ،‬جنھن اوھان جو سڄو مال ڪافرن سان گڏ اڏائي ڇڏيو آھي‪ ،‬تڏھن اوھان ‪30‬‬ ‫لِ ٿلھو گاھه ڪھايو آھي‬ ‫‪.‬ھن ء‬ ‫‪.‬۽ ھن کيس چيو ته پٽ‪ ،‬تون ھميشه مون سان گڏ آھين‪ ،‬۽ جيڪو ڪجھه مون وٽ آھي سو سڀ تنھنجو آھي ‪31‬‬ ‫اسان کي خوشيون ملھائڻ ۽ خوشيون ملھائڻ گھرجن‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوھان جو ھي ڀا ڪِ مري ويو ھو ۽ وري ‪32‬‬ ‫‪.‬جيئرو ٿيو آھي‪ .‬گم ٿي ويو ھو ۽ ھاڻي مليو آھي‬

‫‪2‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - Parable of the Lost Sheep, the Lost Coin, and the Prodigal Son by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu