باب 1 1ھڪڙي خط جي ھڪڙي نقل ،جيڪا جريمي انھن ڏانھن موڪلي ھئي ،جن کي بابل جي بادشاھ جي طرفان بابل ڏانھن وٺي وڃڻو ھو ،انھن کي تصديق ڪرڻ الء ،جيئن ھن کي خدا جو حڪم ڏنو ويو آھي. 2انھن گناھن جي ڪري جيڪي توھان خدا جي اڳيان ڪيا آھن ،توھان کي بابل جي بادشاھ نابوچودوناسور جي طرفان بابل ڏانھن قيد ڪيو ويندو. 3تنھنڪري جڏھن اوھين بابل ڏانھن ايندا ،توھان اتي ڪيترائي سال رھندؤ ،۽ ھڪڙي ڊگھي عرصي تائين ،يعني ست پيڙھون ،۽ ان کان پوء مان توھان کي اتان کان امن سان وٺي ويندس. 4ھاڻي اوھين بابل ۾ چاندي َء ،سون ۽ ڪاٺ جا ديوتا ڏسندؤ ،جيڪي ڪلھن تي رکيل آھن ،جيڪي قومن کي ڊڄن ٿا. 5تنھنڪري خبردار ٿجو تہ اوھين ڪنھن بہ طرح اجنبي وانگر نہ ٿيو ،نڪي اوھين ۽ انھن مان ،جڏھن اوھين ميڙ کي سندن اڳيان ۽ سندن پٺيان سندن پوڄا ڪندي ڏسندا. 6پر تون پنھنجي دلين ۾ چئو ،اي خداوند ،اسان کي تنھنجي عبادت ڪرڻ گھرجي. 7ڇاال ِءجو منھنجو مالئڪ اوھان سان گڏ آھي ۽ آ ٌء پاڻ اوھان جي روحن جو خيال رکندو آھيان. 8انھن جي زبان جو تعلق آھي ،اھو ڪم ڪندڙ پالش ڪندو آھي ،۽ اھي پاڻ کي سون سان ڍڪيل آھن ۽ چانديء سان ڍڪيل آھن .اڃان تائين اھي رڳو ڪوڙ آھن ،۽ ڳالھائي نٿا سگھن. 9سو سونا کڻي ،ڄڻ ڪنھن ڪنواري ڇوڪري َء ال ِء ھو ،جنھن کي هم جنس پرست ٿيڻ پسند آھي ،اھي پنھنجن ديوتا جي سرن ال ِء تاج ٺاھيندا آھن. 10ڪڏھن ڪڏھن ڪاھن بہ پنھنجن ديوتائن کان سون ۽ چاندي َء جو سامان کڻي پاڻ کي عطا ڪن ٿا. 11ھائو ،اھي ان مان عام ڪسبياڻين کي ڏيندا ،۽ انھن کي ماڻھن وانگر ڪپڙا سينگاريندا ،چاندي َء جا ديوتا ،سون ۽ ڪاٺ جا ديوتا. 12تڏھن بہ اھي ديوتا پاڻ کي زنگ ۽ ڪنگڻ کان بچائي نہ ٿا سگھن ،جيتوڻيڪ اھي واڱڻائي ڪپڙن سان ڍڪيل ھجن. 13اھي ھيڪل جي مٽي َء جي ڪري پنھنجا منھن اُگھن ٿا ،جڏھن مٿن گھڻو آھي. 14۽ جيڪو ڏوھاري کي موت جي سزا نٿو ڏئي سگھي ،سو عصا جھلي ٿو ،ڄڻڪ ھو ملڪ جو جج ھجي. 15ھن جي ساڄي ھٿ ۾ خنجر ۽ ڪھاڙو آھي ،پر ھو پاڻ کي جنگ ۽ چورن کان بچائي نٿو سگھي. 16جنھن جي ڪري اھي سڃاتل نہ آھن خدا آھن ،تنھنڪري انھن کان نه ڊڄو. 17ڇاڪاڻتہ ھڪڙي برتن وانگر ،جيڪو ماڻھو استعمال ڪري ٿو ،جڏھن اھو ڀڃي ٿو .ائين ئي انهن جي ديوتا سان آهي :جڏهن اهي مندر ۾ رکيا ويندا آهن، انهن جون اکيون انهن جي پيرن جي مٽي سان ڀرجي وينديون آهن جيڪي اندر اچن ٿا. 18۽ جيئن ته دروازا ھر پاسي کان پڪڙيا ويا آھن انھي َء ال ِء جيڪو بادشاھه کي ناراض ڪري ٿو ،موت جي سزا ڏيڻ ال ِء ،اھڙي َء طرح پادرين پنھنجن مندرن کي دروازن ،تالن ۽ بارن سان روزو رکندا آھن ،متان سندن ديوتا چورن سان خراب ٿي وڃن. 19اھي انھن کي ميڻ بتيون روشن ڪندا آھن ،ھائو ،پنھنجي ال ِء وڌيڪ ،جن مان ھو ھڪڙي کي به ڏسي نه سگھندا آھن. 20اھي ھيڪل جي شعاعن مان ھڪڙو آھن ،پر اھي چون ٿا ته انھن جي دل کي زمين مان نڪرندڙ شين کي ڇڪيو ويو آھي .۽ جڏھن اھي کائيندا آھن ۽ سندن ڪپڙا ،اھي محسوس نه ڪندا آھن. 21انھن جا منھن ھيڪل مان نڪرندڙ دونھين جي ڪري ڪارا ٿي ويا آھن. 22انھن جي جسمن ۽ مٿي تي چمگادڙ ،ٻٻر ،پکي ۽ ٻليون بہ ويٺا آھن. 23ان جي ذريعي توھان ڄاڻو ٿا ته اھي خدا نه آھن ،تنھنڪري انھن کان نه ڊڄو. 24جيتوڻيڪ انھن جي باري ۾ سونھن آھي ،جيڪو انھن کي خوبصورت بنائڻ الء ،جيستائين اھي زنگ کي صاف نه ڪن ،اھي چمڪندڙ نه ٿيندا ،ڇاالءجو جڏھن اھي پگھلجي ويا ھئا ،تڏھن انھن کي محسوس نه ڪيو. 25جن شين ۾ ساهه نه هوندو ،سي تمام گهڻي قيمت تي خريد ڪيون وينديون آهن. 26اھي ڪلھن تي کڻندا آھن ،جن جا پير ڪونھ آھن ،جنھن سان اھي ماڻھن کي اعالن ڪن ٿا ته اھي ڪجھ به قيمتي نه آھن. 27جيڪي انھن جي خدمت ڪن ٿا ،سي بہ شرمسار ٿين ٿا ،ڇاال ِءجو جيڪڏھن اھي ڪنھن وقت زمين تي ڪري پون ،تڏھن وري پاڻ مان اُٿي نہ سگھندا، نڪي جيڪڏھن ڪو انھن کي سڌو ڪري ،تہ اھي پاڻ کان ھلي سگھندا ،نڪي جيڪڏھن جھڪي وڃن .ڇا اھي پاڻ کي سڌو ڪري سگھن ٿا :پر اھي انھن جي اڳيان تحفا رکيا آھن جيئن مئل ماڻھن کي. 28جيڪي شيون انھن ال ِء قربان ڪيون وڃن ٿيون ،انھن جا پادري وڪڻن ٿا ۽ غلط استعمال ڪن ٿا .اهڙي َء طرح سندن زالون ان جو حصو لوڻ ۾ وجهنديون آهن .پر غريبن ۽ ڪمزورن کي ان مان ڪجھ به نه ڏيندا آھن. 29حيض واريون عورتون ۽ عورتون جيڪي ٻار جي پيٽ ۾ پنھنجا قرباني کائيندا آھن ،انھن شين مان توھان ڄاڻو ٿا ته اھي خدا آھن ،انھن کان نه ڊڄو. 30ڇاال ِءجو اھي خدا ڪيئن ٿا سڏجن؟ ڇاڪاڻ ته عورتون چاندي َء ،سون ۽ ڪاٺ جي ديوتائن جي اڳيان گوشت رکي ٿي. 31۽ ڪاھن پنھنجن مندرن ۾ ويھي رھيا آھن ،پنھنجا ڪپڙا ڦاٽل آھن ،۽ پنھنجا مٿا ۽ ڏاڍا ڪٽيل آھن ،۽ انھن جي مٿي تي ڪجھ به نه آھي. 32اھي پنھنجن ديوتا جي اڳيان گوڙ ڪن ٿا ۽ رڙيون ڪن ٿا ،جيئن ماڻھو عيد تي ڪندا آھن جڏھن ڪو مري ويندو آھي. 33ڪاھنن بہ پنھنجا ڪپڙا الھي پنھنجن زالن ۽ ٻارن کي پھرايو. 34جيڪڏھن انھن سان ڪو بڇڙو ڪم ڪري ،يا چڱائي ،اھي ان جو بدلو ڏئي نہ سگھندا آھن ،اھي نڪي بادشاھہ قائم ڪري سگھندا ،نڪي ان کي ھيٺ ڪري سگھندا. 35اھڙي َء طرح ،اھي نه دولت ڏئي سگھن ٿا ۽ نڪي پيسا ،جيتوڻيڪ ڪو ماڻھو انھن ال ِء واعدو ڪري ۽ ان کي پورو نہ ڪري ،انھن کي ان جي ضرورت نه پوندي. 36اھي ڪنھن ماڻھو َء کي موت کان بچائي نہ سگھندا ،نڪي ڪمزور کي طاقتور کان بچائي سگھندا. 37اھي ڪنھن انڌي ماڻھو َء کي بصارت ڏئي نہ سگھندا ،نڪي ڪنھن ماڻھو َء جي ڏک ۾ مدد ڪري سگھندا. 38اھي رنزال تي رحم ڪري نہ سگھندا ،نڪي يتيم سان ڀالئي ڪندا.
39انھن جا ڪاٺ جا ديوتا ،جيڪي سون ۽ چاندي َء سان مڙيل آھن ،سي انھن پٿرن وانگر آھن ،جيڪي جبل مان ڪٽيا ويا آھن ،جيڪي انھن جي پوڄا ڪن ٿا ،سي حيران ٿي ويندا. 40پو ِء ماڻھو ڪيئن ٿو سوچي ۽ چوي تہ اھي ديوتا آھن ،جڏھن تہ ڪلديون بہ انھن جي بي عزتي ڪن؟ 41جيڪڏھن اھي ڪنھن گونگي کي ڏسن ،جيڪو ڳالھائي نہ ٿو سگھي ،اھي کيس وٺي اچن ٿا ۽ بيل کي عرض ڪن ٿا ته ھو ڳالھائي ،ڄڻڪ ھو سمجھي سگھي ٿو. 42پر ھو پاڻ اھا ڳالھہ سمجھي نہ سگھندا آھن ۽ ڇڏي ڏيندا آھن ،ڇاال ِءجو انھن کي ڪا خبر ئي نہ آھي. 43اھي عورتون بہ انھن جي چوڌاري رسي َء سان ويھنديون آھن ،جيڪي رستي ۾ ويھنديون آھن ،خوشبو ِء ال ِء ڪڪڙ ساڙينديون آھن ،پر جيڪڏھن انھن مان ڪو ھڪڙو لنگھندڙ ماڻھو َء وٽان ليٽيل ھوندو ،تڏھن پنھنجي ساٿي َء کي مالمت ڪري ،انھي َء ال ِء تہ ھو پاڻ کي الئق نہ سمجھي ، .۽ نه ئي هن جي تار ڀڄي وئي. 44انھن مان جيڪي ڪجھھ ڪيو ويو آھي سو ڪوڙو آھي ،پوء اھو ڪيئن سوچيو يا چئجي ته اھي ديوتا آھن؟ 45اهي ڪاريگرن ۽ سوناري َء جا ٺهيل آهن :اهي ڪم ڪندڙ کان سوا ِء ٻيو ڪجهه به نٿا ٿي سگهن. 46۽ اھي پاڻ جن انھن کي ٺاھيو آھي ڪڏھن به ڊگھي عرصي تائين جاري رھي نه سگھندا .پو ِء جيڪي شيون انهن مان ٺهيل آهن ،سي خدا ڪيئن ٿين؟ 47ڇاال ِءجو انھن پٺيان ايندڙن ال ِء ڪوڙ ۽ مالمت ڇڏي ڏني. 48ڇاال ِءجو جڏھن مٿن ڪا جنگ يا آفت اچي ٿي ،تڏھن ڪاھن پاڻ ۾ صالح ڪن ٿا ،تہ ھو انھن سان گڏ ڪٿي لڪل رھن. 49پو ِء ماڻھو ڪيئن نه ٿا سمجھن ته اھي ڪو ديوتا آھن ،جيڪي نه پاڻ کي جنگ کان بچائي سگھن ٿا ،نڪي طاعون کان؟ 50ڇاال ِءجو اھي رڳو ڪاٺ جا آھن ۽ چاندي َء ۽ سون سان ڍڪيل آھن ،پو ِء اھو معلوم ٿيندو تہ اھي ڪوڙا آھن. 51۽ اھو ظاھر ٿيندو سڀني قومن ۽ بادشاھن تي ،اھي خدا نه آھن ،پر ماڻھن جي ھٿن جا ڪم آھن ،۽ انھن ۾ خدا جو ڪم ڪونھي. 52تہ پو ِء ڪير نہ ٿو ڄاڻي تہ اھي خدا آھن؟ 53ڇاال ِءجو اھي ملڪ ۾ نہ ڪو بادشاھہ مقرر ڪري سگھندا ۽ نڪي ماڻھن کي مينھن ڏيئي سگھندا. 54اھي پنھنجي سببن جو فيصلو ڪري سگھن ٿا ،نڪي ڪنھن غلطي َء جو ازالو ڪري سگھن ٿا ،ڇاڪاڻتہ اھي آسمان ۽ زمين جي وچ ۾ ڪڪرن وانگر آھن. 55پو ِء جڏھن ڪاٺ جي ديوتائن جي گھر کي باھ لڳندي ،يا سون يا چاندي َء سان ڍڪيل ھوندي ،تڏھن سندن پادرين ڀڄي ويندا ۽ ڀڄي ويندا .پر اھي پاڻ کي شعاع وانگر سڙي ويندا. 56ان کان عالوه اهي ڪنهن به بادشاهه يا دشمنن کي برداشت نه ڪري سگهندا آهن ،پوء اهو ڪيئن سوچيو يا چيو وڃي ٿو ته اهي ديوتا آهن؟ 57نه ته اھي ڪاٺ جا ديوتا آھن ،جيڪي چاندي يا سون سان ڍڪيل آھن ،اھي چور يا ڌاڙيلن کان بچي سگھندا آھن. 58جن جو سون ،چاندي ۽ ڪپڙا جيڪي ڍڪيل آھن ،اھي جيڪي مضبوط آھن ،اھي کڻندا آھن ۽ ھلندا آھن ،۽ نڪي پاڻ کي سنڀالي سگھندا آھن. 59تنھنڪري اھو بھتر آھي ته ھڪڙو بادشاھ ھجي جيڪو پنھنجي طاقت جو مظاهرو ڪري ،يا ڪنھن گھر ۾ ھڪڙو نفعو وارو برتن ،جنھن جو مالڪ استعمال ڪري ،انھن ڪوڙن ديوتا کان .يا ڪنهن گهر ۾ دروازو هئڻ ،اهڙيون شيون رکڻ ال ِء ،اهڙن ڪوڙن ديوين کان .يا محالت ۾ ڪاٺ جو ٿلهو ،اهڙن ڪوڙن ديوتائن کان. 60ڇاال ِءجو سج ،چنڊ ۽ تارا ،روشني َء سان ۽ پنھنجين ڪمن ال ِء موڪليل فرمانبردار آھن. 61اھڙي َء طرح بجلي َء جي چمڪ جڏھن ڦھلجي ٿي ته ڏسڻ ۾ آسان آھي .۽ ساڳي َء ريت هوا هر ملڪ ۾ وهندي آهي. 62۽ جڏھن خدا ڪڪرن کي حڪم ڪري ٿو ته سڄي دنيا تي ھلڻ الء ،اھي ائين ڪندا آھن جيئن انھن کي چيو ويندو آھي. 63۽ مٿان کان موڪليل باھ جبلن ۽ ڪاٺيون کي ساڙيندي ،جيئن حڪم ڏنو ويو آھي ،پر اھي انھن جھڙا آھن ،نڪي ڏيکاري ۽ طاقت ۾. 64تنهن ڪري اهو نه سمجهيو وڃي ۽ نه ئي چيو وڃي ته اهي ديوتا آهن ،ڏسڻ ۾ ،اهي نه ئي سببن جو فيصلو ڪرڻ جي قابل آهن ،۽ نه ئي انسانن الء سٺو ڪم ڪرڻ جي قابل آهن. 65تنھنڪري ڄاڻون ٿا تہ اھي خدا آھن ،انھن کان نه ڊڄو. 66ڇاال ِءجو اھي نڪي لعنت ڪري سگھن ٿا ۽ نڪي بادشاھن کي بخشي سگھن ٿا. 67نه ته اھي آسمان ۾ غير قومن جي وچ ۾ نشانيون ڏيکاري سگھندا آھن ،نڪي سج وانگر چمڪيندا آھن ۽ نڪي چنڊ وانگر روشني ڏيندا آھن. 68جانور انھن کان بھتر آھن ،ڇاال ِءجو اھي ڍير ھيٺ اچي پنھنجي مدد ڪن. 69پو ِء اھو اسان تي ڪنھن بہ طرح ظاھر نہ ٿيو ته اھي ديوتا آھن ،تنھنڪري انھن کان نه ڊڄو. 70ڇاال ِءجو جيئن ڪڪڙن جي باغ ۾ ڪو ٻوٽو ڪونھي ،تيئن انھن جا ڪاٺ جا ديوتا آھن ۽ چاندي َء ۽ سون سان ڍڪيل آھن. 71۽ ساڳي َء طرح سندن ڪاٺ جا ديوتا ،جيڪي چاندي َء ۽ سون سان ڍڪيل آھن ،باغ ۾ اڇي ڪانڊير وانگر آھن ،جنھن تي ھر ھڪ پکي ويھي .جيئن هڪ مئل جسم ڏانهن ،جيڪو اونداهي ۾ اوڀر آهي. 72۽ اوھين ڄاڻو ٿا ته انھن کي ڪو ديوتا نه آھن انھن تي چمڪندڙ جامني رنگ جي ڪري ،۽ اھي پاڻ کي کائي ويندا ،۽ ملڪ ۾ بدنام ٿي ويندا. 73تنھنڪري اھو بھتر آھي جيڪو سچار ماڻھو َء جو ڪو بُت نہ ھو ،ڇاال ِءجو ھو مالمت کان پري ھوندو.