Skip to main content

Sindhi - Gideon, A Mighty Man of Valour

Page 1

‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬ ‫قاضي ‪6‬‬ ‫‪.‬۽ بني اسرائيل خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا‪ :‬۽ خداوند انهن کي ست سالن تائين مديان جي هٿ ۾ ڏنو ‪1‬‬ ‫‪.‬۽ مديانين جو هٿ اسرائيل تي غالب ٿيو‪ :‬۽ مديانين جي ڪري بني اسرائيل جبلن ۾ ڳرا ۽ غار ۽ مضبوط قلعا ٺاهيا ‪2‬‬ ‫۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن اسرائيل ٻج پوکيندا هئا‪ ،‬ته مديانين ۽ عماليقي ۽ اوڀر جا ماڻهو به انهن تي چڙهندا هئا؛ ‪3‬‬ ‫لِ ڪا به ‪4‬‬ ‫۽ انهن انهن جي خلف خيما کوڙيا ۽ زمين جي پيداوار کي تباهه ڪيو‪ ،‬جيستائين توهان غزه تائين پهتا‪ ،‬۽ اسرائيل ء‬ ‫‪.‬روزي نه ڇڏي‪ ،‬نه رڍ‪ ،‬نه ڍڳي‪ ،‬نه گڏهه‬ ‫ا‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي پنهنجن ڍورن ۽ پنهنجن خيمن سان گڏ آيا‪ ،‬۽ اهي ِءڊن وانگر گهڻا آيا؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي ۽ سندن اٺ ٻئي بي ‪5‬‬ ‫لِ گهڙيا‬ ‫‪.‬شمار هئا‪ :‬۽ اهي ملڪ کي تباه ڪرڻ ء‬ ‫‪.‬۽ اسرائيلي مديانين جي ڪري تمام گهڻو غريب ٿي ويا؛ ۽ بني اسرائيل خداوند کي فرياد ڪئي ‪6‬‬ ‫‪،‬۽ اهو ٿيو‪ ،‬جڏهن بني اسرائيل مديانين جي ڪري خداوند کي فرياد ڪئي ‪7‬‬ ‫تہ خداوند بني اسرائيل ڏانهن هڪڙو نبي موڪليو‪ ،‬جنهن انهن کي چيو تہ خداوند بني اسرائيل جو خدا فرمائي ٿو تہ مون ‪8‬‬ ‫‪.‬اوهان کي مصر مان ڪڍيو ۽ اوهان کي غلمي ءِ جي گهر مان ڪڍيو‬ ‫۽ مون اوهان کي مصرين جي هٿ کان ۽ انهن سڀني جي هٿ کان بچايو جيڪي اوهان تي ظلم ڪندا هئا‪ ،‬۽ اوهان جي اڳيان ‪9‬‬ ‫‪.‬انهن کي ڪڍي ڇڏيو ۽ اوهان کي سندن ملڪ ڏنو‬ ‫۽ مون اوهان کي چيو تہ آ ءِ اوهان جو خداوند خدا آهيان‪ ،‬امورين جي ديوتائن کان نہ ڊڄو‪ ،‬جن جي ملڪ ۾ اوهين رهو ٿا‪ :‬پر ‪10‬‬ ‫‪.‬اوهان منهنجي ڳالهہ تي عمل نہ ڪيو آهي‬ ‫پوِ خداوند جو هڪ ملئڪ آيو ۽ عفره ۾ هڪ بلوط جي وڻ هيٺان ويٺو‪ ،‬جيڪو يوآش ابيعزري ءِ جو هو‪ :‬۽ سندس پٽ ‪11‬‬ ‫ء‬ ‫لِ اناج جي حوض ۾ ڪڻڪ ڇٽي رهيو هو‬ ‫‪.‬جدعون ميديانين کان لڪائڻ ء‬ ‫“‪.‬۽ خداوند جو ملئڪ هن کي ظاهر ٿيو ۽ هن کي چيو ته‪” ،‬اي زبردست بهادر مرد‪ ،‬خداوند تو سان گڏ آهي ‪12‬‬ ‫پوِ هي سڀ اسان سان ڇو ٿيو؟ ۽ سندس ‪13‬‬ ‫۽ جدعون کيس چيو تہ ”اي منهنجا پالڻهار‪ ،‬جيڪڏهن خداوند اسان سان گڏ آهي تہ ء‬ ‫سڀ معجزا ڪٿي آهن جيڪي اسان جي ابن ڏاڏن اسان کي ٻڌايا هئا تہ ڇا خداوند اسان کي مصر مان نہ ڪڍيو؟ پر هاڻي خداوند‬ ‫“‪.‬اسان کي ڇڏي ڏنو آهي ۽ اسان کي مدينين جي هٿن ۾ ڏئي ڇڏيو آهي‬ ‫۽ خداوند هن ڏانهن ڏٺو ۽ چيو ته‪" ،‬پنهنجي هن طاقت ۾ وڃ‪ ،‬۽ بني اسرائيل کي مديانين جي هٿ کان بچائين‪ .‬ڇا مون توکي نه ‪14‬‬ ‫"موڪليو آهي؟‬ ‫۽ هن کيس چيو ته‪ ،‬اي منهنجا پروردگار‪ ،‬مان اسرائيل کي ڪيئن بچائيندس؟ ڏسو‪ ،‬منهنجو خاندان منسي ۾ غريب آهي‪ ،‬۽ ‪15‬‬ ‫‪.‬مان پنهنجي پي اِ جي گهر ۾ سڀني کان ننڍو آهيان‬ ‫“‪.‬۽ خداوند کيس چيو تہ ”يقينا ا مان تو سان گڏ هوندس‪ ،‬۽ تون مديانين کي هڪ ماڻهو ءِ وانگر ماريندين ‪16‬‬

‫‪1‬‬


‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬

‫پوِ مون کي ڪا نشاني ڏيکار ته تون مون سان ‪17‬‬ ‫۽ هن کيس چيو ته‪ ،‬جيڪڏهن هاڻي مون تي تنهنجي مهرباني آهي‪ ،‬ته ء‬ ‫‪.‬ڳالهائين ٿو‬ ‫آ ءِ توکي عرض ٿو ڪريان تہ هتان نہ وڃ‪ ،‬جيستائين آ ءِ تو وٽ نہ اچان ۽ پنهنجو نذرانو ڪڍي تنهنجي اڳيان نہ رکان‪ “.‬۽ ‪18‬‬ ‫“‪.‬هن چيو تہ ”جيستائين تون وري نہ ايندين‪ ،‬مان ترسيندس‬ ‫۽ جدعون اندر ويو‪ ،‬۽ هڪ ٻارڙو تيار ڪيو‪ ،‬۽ هڪ ايفا اِي جون بيخميري مانيون‪ :‬هن گوشت هڪ ِوڪري ۾ رکيو‪ ،‬۽ ‪19‬‬ ‫‪.‬شوربا هڪ ٿانو ۾ رکيو‪ ،‬۽ ان کي ٻاهر ڪڍي بلوط جي وڻ هيٺان پيش ڪيو‪ ،‬۽ ان کي پيش ڪيو‬ ‫‪.‬۽ خدا جي ملئڪ کيس چيو تہ ”گوشت ۽ بيخميري مانيون کڻي هن پٿر تي رک ۽ شوربا هار‪ “.‬۽ هن ائين ئي ڪيو ‪20‬‬ ‫پوِ خداوند جي ملئڪ پنهنجي هٿ ۾ لٺ جي ڇيڙي کي وڌائي گوشت ۽ بيخميري مانين کي ڇهيو‪ ،‬۽ پٿر مان باهه نڪري ‪21‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ خداوند جو ملئڪ سندس نظر کان غائب ٿي ويو‬ ‫‪.‬گوشت ۽ بيخميري مانين کي ساڙي ڇڏيو‪ .‬ء‬ ‫‪22‬جڏهن جدعون ڏٺو تہ هو خداوند جو ملئڪ آهي‪ ،‬تڏهن جدعون چيو تہ ”افسوس‪ ،‬اي خداوند خدا! ڇاڪاڻ ⁠تہ مون خداوند‬ ‫“‪.‬جي ملئڪ کي روبرو ڏٺو آهي‬ ‫“‪.‬۽ خداوند کيس چيو تہ ”سلمت هجي‪ ،‬ڊڄو نہ‪ ،‬تون نہ مرندين ‪23‬‬ ‫لِ هڪ قربانگاهه ٺاهي ۽ ان کي يهووا شالوم رکيو‪ :‬اهو اڄ تائين ابيعزر جي عفره ۾ آهي ‪24‬‬ ‫‪.‬پوِ جدعون اتي خداوند جي ء‬ ‫ء‬ ‫۽ ساڳئي رات ائين ٿيو جو خداوند هن کي چيو تہ ”پنهنجي پي اِ جو ٻڪرو‪ ،‬يعني ٻيو ٻڪرو جيڪو ستن سالن جو آهي‪ ،‬وٺ ‪25‬‬ ‫‪.‬۽ بعل جي قربانگاهه کي جيڪو تنهنجي پي اِ جو آهي‪ ،‬اڇلئي ڇڏ ۽ ان جي ڀرسان يسوريه کي ڪٽي ڇڏ‬ ‫جاِ تي هڪ قربانگاهہ ٺاهيو‪ ،‬۽ ٻيو ٻءلو کڻي ان اصطبل جي ‪26‬‬ ‫لِ هن پٿر جي چوِي ءِ تي‪ ،‬ترتيب ڏنل ء‬ ‫۽ خداوند پنهنجي خدا ء‬ ‫‪.‬ڪاٺ سان ساڙيل قرباني پيش ڪريو جيڪو تون ڪٽيندين‬ ‫پوِ جدعون پنهنجن نوڪرن مان ڏه ماڻهو کنيا‪ ،‬۽ جيئن خداوند کيس چيو هو‪ ،‬ائين ئي ڪيو‪ :‬۽ ائين ٿيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هو ‪27‬‬ ‫ء‬ ‫پنهنجي پي اِ جي گهر وارن ۽ شهر جي ماڻهن کان ڊڄندو هو‪ ،‬تنهنڪري هو ڏينهن جو اهو ڪم نه ڪري سگهيو‪ ،‬تنهنڪري هن‬ ‫‪.‬اهو رات جو ڪيو‬ ‫۽ جڏهن شهر جا ماڻهو صبح جو سوير ااٿيا ته ڏٺائون ته بعل جي قربانگاهه ڪيرائي پئي وئي آهي ۽ ان جي ڀرسان يسوريه ‪28‬‬ ‫‪.‬ڪٽي پئي وئي آهي‪ ،‬۽ ٻيو ٻلي ان قربانگاهه تي قربان ڪيو پيو وڃي جيڪا ٺاهي وئي هئي‬ ‫۽ اهي هڪ ٻئي کي چوڻ لڳا‪" ،‬ڪنهن هي ڪم ڪيو آهي؟" ۽ جڏهن انهن پڇا ڳاڇا ڪئي‪ ،‬ته انهن چيو‪" ،‬يوآش جي پٽ ‪29‬‬ ‫"‪.‬جدعون هي ڪم ڪيو آهي‬ ‫پوِ شهر جي ماڻهن يوآش کي چيو ته‪ ،‬پنهنجي پٽ کي ٻاهر ڪڍو ته جيئن هو مري وڃي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن بعل جي قربانگاهه ‪30‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬کي ڊاهي ڇڏيو آهي ۽ ان جي ڀرسان يسوريت کي ڪٽي ڇڏيو آهي‬ ‫لِ وڙهندا؟ ڇا توهان هن کي بچائيندا؟ جيڪو به هن ‪31‬‬ ‫۽ يوآش سڀني کي چيو جيڪي سندس خلف بيٺا هئا‪" ،‬ڇا توهان بعل ء‬ ‫لِ وڙهندو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ڪنهن سندس‬ ‫پوِ پاڻ ء‬ ‫لِ وڙهندو‪ ،‬ان کي صبح تائين ماريو وڃي‪ .‬جيڪڏهن هو ديوتا آهي‪ ،‬ته ء‬ ‫ء‬ ‫"‪.‬قربانگاهه کي ڊاهي ڇڏيو آهي‬ ‫يربعل رکيو‪ ،‬۽ چيائين تہ ”بعل کي سندس خلف دليل ڏيڻ ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هن ‪32‬‬ ‫تنهنڪري انهي ءِ ڏينهن هن سندس نالو ا‬ ‫“‪.‬سندس قربان ⁠گاهہ ڊاهيو آهي‬ ‫‪.‬پوِ سڀ مديان‪ ،‬عماليقي ۽ اوڀر جا ماڻهو گڏ ٿيا ۽ پار ويا ۽ يزرعيل جي وادي ۾ خيما لڳا ‪33‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬پر خداوند جو روح جدعون تي نازل ٿيو‪ ،‬۽ هن توتارو وڄايو؛ ۽ ابيعزر سندس پٺيان گڏ ٿيا ‪34‬‬ ‫۽ هن سڄي منسي ۾ قاصد موڪليا؛ ۽ اهي پڻ سندس پٺيان گڏ ٿيا‪ :‬۽ هن آشر‪ ،‬زبولون ۽ نفتالي ڏانهن قاصد موڪليا؛ ۽ اهي ‪35‬‬ ‫لِ آيا‬ ‫‪.‬انهن سان ملڻ ء‬ ‫‪،‬۽ جدعون خدا کي چيو تہ جيڪڏهن تون منهنجي هٿ سان اسرائيل کي بچائيندين‪ ،‬جيئن تو چيو آهي ‪36‬‬ ‫ڏس‪ ،‬مان فرش تي اان جو هڪ ااون وجهندس؛ ۽ جيڪڏهن شبنم رڳو اان تي هجي ۽ چوڌاري سڄي زمين سڪي هجي‪ ،‬ته ‪37‬‬ ‫‪.‬پوِ مون کي خبر پوندي ته جيئن تو چيو آهي‪ ،‬تون منهنجي هٿ سان اسرائيل کي بچائيندين‬ ‫ء‬ ‫۽ ائين ئي ٿيو‪ :‬ڇاڪاڻ ته هو ٻئي ڏينهن صبح جو سوير اٿيو‪ ،‬۽ اان کي گڏ ڪيو‪ ،‬۽ اان مان شبنم نچوڙي‪ ،‬پاڻي ءِ سان ڀريل ‪38‬‬ ‫‪.‬پيالو ڪڍيو‬ ‫۽ جدعون خدا کي چيو تہ‪ ،‬پنهنجو غضب مون تي نہ گرم ڪر‪ ،‬۽ مان رڳو هڪ ڀيرو ڳالهائيندس‪ :‬مون کي آزمائڻ ڏيو‪ ،‬پر ‪39‬‬ ‫‪.‬هڪ ڀيرو اان سان؛ هاڻي رڳو اان تي سڪي وڃي‪ ،‬۽ سڄي زمين تي شبنم پوي‬ ‫‪.‬۽ خدا ان رات ائين ئي ڪيو‪ :‬ڇاڪاڻ ته رڳو اان تي سڪل هو‪ ،‬۽ سڄي زمين تي شبنم هئي ‪40‬‬

‫قاضي ‪7‬‬ ‫يربعل‪ ،‬جيڪو جدعون آهي‪ ،‬۽ سڀ ماڻهو جيڪي ساڻس گڏ هئا‪ ،‬صبح جو اٿيا ۽ حرود جي کوهه جي ڀرسان خيما هنيا ‪1‬‬ ‫ء‬ ‫‪:‬پوِ ا‬ ‫‪.‬تنهن ڪري مديانين جي لشڪر انهن جي اتر طرف‪ ،‬موره جي ِڪري ءِ تي‪ ،‬وادي ۾ هئي‬ ‫۽ خداوند جدعون کي چيو تہ‪” ،‬جيڪي ماڻهو تو سان گڏ آهن‪ ،‬اهي ايترا گهڻا آهن جو مان مديانين کي انهن جي هٿن ۾ نه ڏئي ‪2‬‬ ‫“‪.‬سگهان‪ ،‬متان اسرائيل منهنجي خلف فخر ڪري چوي تہ منهنجي هٿ مون کي بچايو آهي‬

‫‪2‬‬


‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬

‫تنهنڪري هاڻي وڃو‪ ،‬ماڻهن جي ڪنن ۾ اعلن ڪريو تہ جيڪو بہ ڊڄي ۽ ڊڄي ٿو‪ ،‬سو موِي وڃي ۽ جلعاد جبل کان صبح ‪3‬‬ ‫‪.‬سوير هليو وڃي‪ “.‬۽ ماڻهن مان ٻاويه هزار موِي آيا؛ ۽ ڏه هزار باقي رهيا‬ ‫لِ انهن کي آزمائيندس ‪4‬‬ ‫‪:‬۽ خداوند جدعون کي چيو تہ‪” ،‬ماڻهو اڃا بہ گهڻا آهن‪ ،‬انهن کي پاڻي ءِ تي هيٺ له‪ ،‬۽ مان اتي تنهنجي ء‬ ‫۽ اهو ٿيندو تہ جنهن بابت مان توکي چوان تہ هي تو سان گڏ ويندو‪ ،‬اهو تو سان گڏ ويندو؛ ۽ جنهن بابت مان توکي چوان تہ هي‬ ‫‪.‬تو سان گڏ نہ ويندو‪ ،‬اهو نہ ويندو‬ ‫‪،‬پوِ هو ماڻهن کي پاڻي ءِ وٽ لٿو ۽ خداوند جدون کي چيو تہ ”جيڪو ڪتي وانگر پنهنجي زبان سان پاڻي چپر چپر ڪري ٿو ‪5‬‬ ‫ء‬ ‫رکجانِ‬ ‫لِ گوڏن ڀر جهڪي ٿو‪ ،‬تنهن کي بہ پاڻ وٽ‬ ‫“‪.‬تنهن کي پاڻ وٽ‬ ‫ء‬ ‫رکجانِ؛ ۽ جيڪو پيئڻ ء‬ ‫ء‬ ‫۽ جيڪي ماڻهو پنهنجو هٿ پنهنجي وات تي رکي چپ چاپ پاڻي پيئندا هئا‪ ،‬انهن جو تعداد ِي سؤ هو‪ :‬پر باقي سڀ ماڻهو پاڻي ‪6‬‬ ‫لِ گوڏن ڀر ڪري پيا‬ ‫‪.‬پيئڻ ء‬ ‫۽ خداوند جدعون کي چيو تہ‪” ،‬انهن ِن سؤ ماڻهن جي ذريعي جيڪي چپ چپ ڪري پيئندا هئا‪ ،‬مان توکي بچائيندس ۽ ‪7‬‬ ‫جاِ تي وڃڻ ڏي‬ ‫“‪.‬مديانين کي تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس‪ :‬۽ باقي سڀني ماڻهن کي هر هڪ پنهنجي پنهنجي ء‬ ‫تنهنڪري ماڻهن پنهنجن هٿن ۾ کاڌو ۽ پنهنجا توتارا کنيا‪ :‬۽ هن باقي بني اسرائيل جي سڀني ماڻهن کي پنهنجي خيمي ڏانهن ‪8‬‬ ‫‪.‬موڪليو‪ ،‬۽ انهن ِي سؤ ماڻهن کي رکيائين‪ :‬۽ مدين جي لشڪر سندس هيٺان وادي ۾ هئي‬ ‫"‪.‬۽ ساڳئي رات خداوند هن کي چيو ته‪" ،‬ااٿ‪ ،‬لشڪر ڏانهن لهي وڃ‪ ،‬ڇاڪاڻ ته مون ان کي تنهنجي هٿ ۾ ڏنو آهي ‪9‬‬ ‫پوِ توهان پنهنجي نوڪر فاراه سان گڏ لشڪر ڏانهن وڃو ‪10‬‬ ‫‪.‬پر جيڪڏهن توهان هيٺ وڃڻ کان ڊڄو ٿا‪ ،‬ته ء‬ ‫پوِ هو پنهنجي نوڪر ‪11‬‬ ‫پوِ توهان جا هٿ مضبوط ٿيندا ته لشڪر ڏانهن لهي وڃو‪ .‬ء‬ ‫۽ تون ٻڌندين ته اهي ڇا چوندا آهن؛ ۽ ء‬ ‫‪.‬فورا سان گڏ لشڪر ۾ موجود هٿياربند ماڻهن جي ٻاهران هليو ويو‬ ‫۽ مديانين‪ ،‬عماليقي ۽ اوڀر جا سڀ ماڻهو گهڻي تعداد ۾ ِءڊن وانگر وادي ۾ پيا هئا؛ ۽ سندن ااٺ بيشمار هئا‪ ،‬جيئن سمنڊ جي ‪12‬‬ ‫‪.‬ڪناري واري ءِ جي ڪثرت‬ ‫‪،‬۽ جڏهن جدعون آيو‪ ،‬ته اتي هڪ ماڻهو هو جنهن پنهنجي ساٿي کي خواب ٻڌايو‪ ،‬۽ چيو ته‪ ،‬ڏسو‪ ،‬مون هڪ خواب ڏٺو‪ ،‬۽ ‪13‬‬ ‫ڏسو‪ ،‬ءج ءو جي ماني ءِ جو هڪ ڪيڪ مديان جي لشڪر ۾ ڪري پيو‪ ،‬۽ هڪ خيمي تي آيو‪ ،‬۽ ان کي ايترو ڌڪ هنيو جو اهو‬ ‫‪.‬ڪري پيو‪ ،‬۽ ان کي الٽائي ڇڏيو‪ ،‬جو خيمو بيٺو هو‬ ‫سواِ ٻيو ڪجهه به ‪14‬‬ ‫۽ سندس ساٿي جواب ڏنو ۽ چيو تہ‪” ،‬هي اسرائيل جي هڪ مرد يوآش جي پٽ جدعون جي تلوار کان‬ ‫ء‬ ‫“‪.‬ناهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته خدا مدين ۽ سڄي لشڪر کي سندس هٿ ۾ ڏنو آهي‬ ‫۽ ائين ٿيو‪ ،‬جڏهن جدعون خواب جي ڳالهه ۽ ان جي تعبير ٻڌي‪ ،‬تڏهن سجدو ڪيو‪ ،‬۽ بني اسرائيل جي لشڪر ۾ موِي آيو ۽ ‪15‬‬ ‫“‪.‬چيو تہ ”اٿ‪ ،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خداوند مديان جي لشڪر کي اوهان جي هٿ ۾ ڏنو آهي‬ ‫‪.‬۽ هن ِي سؤ ماڻهن کي ِن ِولن ۾ ورهايو‪ ،‬۽ هر هڪ جي هٿ ۾ هڪ توتاري‪ ،‬خالي گهڙا ۽ گهڙن جي اندر ڏيئا رکيائين ‪16‬‬ ‫۽ هن انهن کي چيو ته مون ڏانهن ڏسو ۽ ائين ئي ڪريو‪ :‬۽ ڏسو‪ ،‬جڏهن مان ڪئمپ جي ٻاهران ايندس‪ ،‬ته جيئن مان ‪17‬‬ ‫‪.‬ڪندس‪ ،‬اوئين ئي توهان ڪندا‬ ‫جڏهن مان ۽ جيڪي مون سان گڏ آهيون‪ ،‬توتاري وڄائيندس‪ ،‬تڏهن توهان به سڄي لشڪر جي هر پاسي تي توتاري وڄايو ۽ ‪18‬‬ ‫'‪.‬چئو‪' ،‬خداوند جي ۽ جدعون جي تلوار‬ ‫پوِ جدعون ۽ سو ماڻهو جيڪي ساڻس گڏ هئا‪ ،‬وچين پڙ جي شروعات ۾ ڪئمپ جي ٻاهران آيا؛ ۽ انهن صرف نئون پڙ ‪19‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬لڳايو هو‪ :‬۽ انهن توتارا وڄايا‪ ،‬۽ انهن گهڙن کي ڀڃي ڇڏيو جيڪي انهن جي هٿن ۾ هئا‬ ‫لِ رکيا‪ :‬۽ ‪20‬‬ ‫۽ ِنهي ِولين توتارا وڄايا‪ ،‬۽ گهڙا ڀڃي ڇڏيا‪ ،‬۽ پنهنجي کاٻي هٿن ۾ مشعلون ۽ پنهنجي ساڄي هٿن ۾ توتارا وڄائڻ ء‬ ‫“‪.‬اهي رڙ ڪري رهيا هئا‪” ،‬خداوند جي ۽ جدعون جي تلوار‬ ‫جاِ تي بيٺو هو‪ :‬۽ سڄو لشڪر ڊوڙيو‪ ،‬رڙيون ڪيون ۽ ڀڄي ويو ‪21‬‬ ‫‪.‬۽ هر هڪ ماڻهو ڪئمپ جي چوڌاري پنهنجي پنهنجي ء‬ ‫۽ ِي سؤ توتارا وڄايا‪ ،‬۽ خداوند هر هڪ جي تلوار ان جي ساٿي جي خلف‪ ،‬سڄي لشڪر تي هلئي‪ :‬۽ لشڪر صيريرات ۾ ‪22‬‬ ‫‪.‬بيت ءش ط‬ ‫طه ڏانهن ۽ تبت تائين ابيل محولہ جي سرحد تائين ڀڄي ويو‬ ‫‪.‬۽ بني اسرائيل جا ماڻهو نفتالي‪ ،‬آشر ۽ سڄي منسي مان گڏ ٿيا ۽ مديانين جي پٺيان لڳا ‪23‬‬ ‫۽ جدعون سڄي جبل واري افرائيم ۾ قاصد موڪليا‪ ،‬۽ چيو تہ‪ ،‬مديانين جي خلف لهي اچو ۽ انهن جي اڳيان بيت براه ۽ اردن ‪24‬‬ ‫پوِ سڀ افرائيم جا ماڻهو گڏ ٿيا ۽ بيت براه ۽ اردن تائين پاڻي قبضو ڪيو‬ ‫‪.‬تائين پاڻي قبضو ڪريو‪ .‬ء‬ ‫۽ انهن مديانين جا ٻہ سردار‪ ،‬عوريب ۽ زئيب کي پڪڙيو؛ ۽ انهن عوريب کي عوريب جي ِڪري تي قتل ڪيو‪ ،‬۽ زئيب ‪25‬‬ ‫کي زئيب جي انگورن جي حوض تي قتل ڪيو‪ ،‬۽ مديانين جو پيڇو ڪيو‪ ،‬۽ عوريب ۽ زئيب جا مٿا اردن جي پار جدعون وٽ‬ ‫‪.‬کڻي آيا‬

‫قاضي ‪8‬‬ ‫لِ ويو هئين تہ ‪1‬‬ ‫۽ افرائيم جي ماڻهن کيس چيو تہ "تو اسان سان اهڙو سلوڪ ڇو ڪيو‪ ،‬جو جڏهن تون مديانين سان وڙهڻ ء‬ ‫‪.‬اسان کي نہ سڏيو؟" ۽ انهن ساڻس سخت جهڳڙو ڪيو‬

‫‪3‬‬


‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬

‫۽ هن انهن کي چيو ته‪" ،‬مون هاڻي توهان جي مقابلي ۾ ڇا ڪيو آهي؟ ڇا افرائيم جي انگورن جو ڇٽيل حصو ابيعزر جي ‪2‬‬ ‫"انگورن جي فصل کان بهتر نه آهي؟‬ ‫پوِ ‪3‬‬ ‫خدا توهان جي هٿن ۾ مديان جي سردارن‪ ،‬عوريب ۽ زئيب کي ڏنو آهي‪ :‬۽ مان توهان جي مقابلي ۾ ڇا ڪري سگهيس؟ ء‬ ‫‪.‬جڏهن هن اهو چيو ته انهن جو غضب هن تي گهٽجي ويو‬ ‫‪.‬۽ جدعون اردن وٽ آيو‪ ،‬۽ پار ٿيو‪ ،‬هو ۽ ِي سؤ ماڻهو جيڪي ساڻس گڏ هئا‪ ،‬ٿڪل هئا‪ ،‬پر انهن جي پٺيان پيا ‪4‬‬ ‫سڪات جي ماڻهن کي چيو ته‪” ،‬منهنجي پٺيان ايندڙ ماڻهن کي مانيون ڏيو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي ٿڪجي پيا آهن‪ ،‬۽ مان مديان ‪5‬‬ ‫۽ هن ا‬ ‫“‪.‬جي بادشاهن زبح ۽ ضل امنع جي پٺيان پيو آهيان‬ ‫سڪوت جي سردارن چيو تہ ڇا ءزبح ۽ ضل امنطا جا هٿ هاڻي تنهنجي هٿ ۾ آهن‪ ،‬جو اسين تنهنجي لشڪر کي ماني ڏيون؟ ‪6‬‬ ‫۽ ا‬ ‫۽ جدعون چيو تہ‪” ،‬تنهنڪري جڏهن خداوند زبح ۽ ضل امنع کي منهنجي هٿ ۾ ڏيندو‪ ،‬تڏهن مان توهان جو گوشت بيابان جي ‪7‬‬ ‫“‪.‬ڪنڊن ۽ ڪنارن سان ڦاڙيندس‬ ‫۽ هو اتان فنوايل ڏانهن ويو‪ ،‬۽ انهن سان به ساڳيو ئي ڳالهايو‪ :‬۽ فنوايل جي ماڻهن کيس اهڙو ئي جواب ڏنو جيئن سڪوت جي ‪8‬‬ ‫‪.‬ماڻهن کيس جواب ڏنو هو‬ ‫‪.‬۽ هن فنوئيل جي ماڻهن سان پڻ ڳالهايو‪ ،‬چيو ته‪ ،‬جڏهن مان سلمتي ءِ سان موِي ايندس‪ ،‬تڏهن مان هن برج کي ڊاهي ڇڏيندس ‪9‬‬ ‫هاڻي زبح ۽ ضل امنطا ڪرقور ۾ هئا‪ ،‬۽ انهن جا لشڪر انهن سان گڏ هئا‪ ،‬لڳ ڀڳ پندرهن هزار ماڻهو‪ ،‬اهي سڀ جيڪي اوڀر ‪10‬‬ ‫‪.‬جي ٻارن جي سڀني لشڪر مان بچيا هئا‪ :‬ڇاڪاڻ ته هڪ لک ويهه هزار تلوار هلئيندڙ ماڻهو مارجي ويا‬ ‫۽ جدعون نوبح ۽ يگبها جي اوڀر ۾ خيمن ۾ رهندڙن جي رستي تي چڙهي ويو‪ ،‬۽ لشڪر کي ماريو‪ :‬ڇاڪاڻ ته لشڪر ‪11‬‬ ‫‪.‬محفوظ هو‬ ‫۽ جڏهن ءزبح ۽ ضل امنطا ڀڄي ويا‪ ،‬تڏهن هن انهن جو پيڇو ڪيو ۽ مديان جي ٻن بادشاهن‪ ،‬ءزبح ۽ ضل امنطا کي پڪڙيو‪ ،‬۽ سڄي ‪12‬‬ ‫‪.‬لشڪر کي شڪست ڏني‬ ‫‪،‬۽ يوآش جو پٽ جدعون سج اڀرڻ کان اڳ جنگ کان موِي آيو ‪13‬‬ ‫سڪات جي سردارن ۽ اان جي ‪14‬‬ ‫سڪات جي ماڻهن مان هڪ نوجوان کي پڪڙيو ۽ کانئس پڇا ڳاڇا ڪئي‪ :‬۽ هن کيس ا‬ ‫۽ ا‬ ‫‪.‬بزرگن جو احوال ٻڌايو‪ ،‬يعني ستر ماڻهو‬ ‫سڪات جي ماڻهن وٽ آيو ۽ چيائين تہ ”ڏسو ءزبح ۽ ضل امنطا‪ ،‬جن سان توهان مون کي ملمت ڪئي هئي ۽ چيو هو تہ ‪15‬‬ ‫۽ هو ا‬ ‫ط‬ ‫“ڇا ءزبح ۽ ضل امنا جا هٿ هاڻي توهان جي هٿ ۾ آهن‪ ،‬جو اسين توهان جي ٿڪل ماڻهن کي ماني ڏيون؟‬ ‫‪.‬۽ هن شهر جي بزرگن کي ۽ بيابان جي ڪنڊن ۽ ڪانڊيرن کي ورتو‪ ،‬۽ انهن سان هن سڪوت جي ماڻهن کي تعليم ڏني ‪16‬‬ ‫‪.‬۽ هن فنوئيل جو برج ڊاهي ڇڏيو‪ ،‬۽ شهر جي ماڻهن کي قتل ڪيو ‪17‬‬ ‫پوِ هن ءزباح ۽ ضل امنع کي چيو‪” ،‬اهي ڪهڙي قسم جا ماڻهو هئا جن کي توهان تبور ۾ ماريو هو؟“ ۽ انهن جواب ‪18‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڏنو‪” ،‬جيئن توهان آهيو‪ ،‬تيئن اهي هئا؛ هر هڪ بادشاهه جي ٻارن وانگر هو‬ ‫۽ هن چيو ته‪ ،‬اهي منهنجا ڀائر هئا‪ ،‬منهنجي ما اِ جا پٽ‪ .‬جيئري خداوند جي قسم‪ ،‬جيڪڏهن توهان انهن کي جيئرو بچايو ها ‪19‬‬ ‫‪.‬ته مان توهان کي نه ماريان ها‬ ‫۽ هن پنهنجي پهرين پٽ يٿر کي چيو ته اٿي ۽ انهن کي ماري ڇڏ‪ .‬پر نوجوان پنهنجي تلوار نه ڪڍي‪ :‬ڇاڪاڻ ته هو ڊڄي ‪20‬‬ ‫‪.‬ويو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هو اڃا جوان هو‬ ‫پوِ جدعون ‪21‬‬ ‫پوِ ءزبح ۽ ضل امنع چيو تہ ”ااٿ ۽ اسان تي حملو ڪر‪ ،‬ڇاڪاڻ تہ جيئن انسان آهي‪ ،‬تيئن سندس طاقت به آهي‪ “.‬ء‬ ‫ء‬ ‫‪.‬اٿيو ۽ ءزبح ۽ ضل امنع کي ماري ڇڏيو ۽ انهن جي ااٺن جي ڳچين تي پيل زيور لهي ڇڏيا‬ ‫‪،‬پوِ بني اسرائيل جي ماڻهن جدعون کي چيو تہ ”تون اسان تي حڪومت ڪر‪ ،‬تون ۽ تنهنجو پٽ ۽ تنهنجو پوِو بہ ‪22‬‬ ‫ء‬ ‫‪.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ تو اسان کي مديان جي هٿ کان بچايو آهي‬ ‫۽ جدعون انهن کي چيو تہ‪” ،‬مان اوهان تي حڪومت نہ ڪندس‪ ،‬۽ نہ ئي منهنجو پٽ اوهان تي حڪومت ڪندو‪ ،‬پر خداوند ‪23‬‬ ‫“‪.‬اوهان تي حڪومت ڪندو‬ ‫۽ جدعون انهن کي چيو‪" ،‬مان توهان کان هڪ درخواست ڪرڻ چاهيان ٿو‪ ،‬ته توهان هر هڪ ماڻهو کي پنهنجي شڪار ‪24‬‬ ‫جي ڪنن جون ٻوريون ڏيو‪) ".‬ڇاڪاڻ ته انهن وٽ سون جون ٻوريون هيون‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهي اسماعيلي هئا‪(.‬‬ ‫۽ انهن جواب ڏنو ته‪ ،‬اسين خوشي ءِ سان انهن کي ڏينداسين‪ .‬۽ انهن هڪ ڪپڙو وڇايو‪ ،‬۽ هر هڪ ماڻهو پنهنجي شڪار جا ‪25‬‬ ‫‪.‬ڪنوارا ان ۾ وجهي ڇڏيا‬ ‫۽ جيڪي سون جون ڪنواريون هن گهريون هيون‪ ،‬انهن جو وزن هڪ هزار ست سؤ شيڪل سون هو؛ زيورن‪ ،‬ڳٽن‪ ،‬۽ ‪26‬‬ ‫سواِ جيڪي انهن جي ااٺن جي ڳچين ۾ هئا‬ ‫سواِ جيڪي مديان جي بادشاهن تي هئا‪ ،‬۽ انهن زنجيرن کان‬ ‫‪.‬واڱڻائي ڪپڙن کان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫۽ جدعون ان مان هڪ ايفود ٺاهيو‪ ،‬۽ ان کي پنهنجي شهر ۾‪ ،‬يعني عفره ۾ رکيو‪ :‬۽ سڀ اسرائيلي اتي ان جي پٺيان زناڪاري ‪27‬‬ ‫لِ ڦندي بڻجي وئي‬ ‫‪.‬ڪرڻ لڳا‪ :‬اها‬ ‫شيِ جدعون ۽ سندس گهر ء‬ ‫ء‬ ‫اهڙي ءِ طرح مديان بني اسرائيل جي اڳيان تابع ٿي ويا‪ ،‬ايتري قدر جو انهن وري پنهنجو مٿو نه کنيو‪ .‬۽ جدعون جي ڏينهن ۾ ‪28‬‬ ‫‪.‬ملڪ چاليهه سالن تائين امن ۾ رهيو‬ ‫يربعل پنهنجي گهر ۾ رهڻ لڳو ‪29‬‬ ‫‪.‬۽ يوآش جو پٽ ا‬ ‫‪.‬۽ جدعون کي سندس جسم مان ستر پٽ پيدا ٿيا‪ :‬ڇاڪاڻ ته هن کي ڪيتريون ئي زالون هيون ‪30‬‬

‫‪4‬‬


‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬

‫‪.‬۽ سندس ڪنڀار جيڪا شڪم ۾ هئي‪ ،‬تنهن کي به هڪ پٽ ڄائو‪ ،‬جنهن جو نالو هن ابي ملڪ رکيو ‪31‬‬ ‫عفره ۾ پنهنجي پي اِ يوآش جي قبر ۾ دفن ڪيو ‪32‬‬ ‫۽ يوآش جو پٽ جدعون چڱي پوڙهي ءِ عمر ۾ فوت ٿيو‪ ،‬۽ کيس ابيعزر جي ا‬ ‫‪.‬ويو‬ ‫۽ ائين ٿيو‪ ،‬جيئن ئي جدعون مري ويو‪ ،‬ته بني اسرائيل وري ڦري ويا‪ ،‬۽ بعل جي پٺيان زناڪاري ڪئي‪ ،‬۽ بعل بريت کي ‪33‬‬ ‫‪.‬پنهنجو ديوتا بڻايو‬ ‫۽ بني اسرائيلن خداوند پنهنجي خدا کي ياد نہ ڪيو‪ ،‬جنهن انهن کي انهن جي سڀني دشمنن جي هٿن کان بچايو هو جيڪي هر ‪34‬‬ ‫‪.‬پاسي هئا‬ ‫يربعل جي گهراڻي‪ ،‬يعني جدعون تي رحم ڪيو‪ ،‬جيئن هن اسرائيل سان سڀ نيڪي ڪئي هئي ‪35‬‬ ‫انهن‬ ‫‪.‬۽ نه ئي‬ ‫ا‬

‫آيت جي لحاظ کان آيت جي تقسيم‬ ‫ججز باب ‪ 6‬کان ‪ 8‬۾ گائيڊون جي ڪهاڻي بائيبل ۾ سڀ کان وڌيڪ متاثر ڪندڙ داستانن مان هڪ آهي‪ .‬اهو هڪ قوم جي‬ ‫بغاوت ۽ ظلم جي چڪر‪ ،‬هڪ ناممڪن هيرو جي بيچيني ۽ خوفناڪ سڏ‪ ،‬صرف ‪ 300‬ماڻهن سان حاصل ڪيل هڪ معجزاتي‬ ‫‪.‬فوجي فتح‪ ،‬۽ ڪاميابي جي پيچيده نتيجي کي بيان ڪري ٿو‬

‫باب ڇهون‪ :‬ظلم‪ ،‬سڏ‪ ،‬۽ تياري‬ ‫آيتون ‪) 6-1‬مدياني ظلم(‪ :‬ڇاڪاڻ ته اسرائيل خداوند جي نظر ۾ بڇڙا ڪم ڪيا‪ ،‬خدا انهن کي ستن سالن تائين مدين جي هٿ ۾‬ ‫‪،‬ڏنو‪ .‬مديني‪ ،‬عماليقي ۽ اوڀر جي ٻارن ملڪ کي تباهه ڪيو‪ ،‬فصلن ۽ چوپائي مال کي تباهه ڪيو‪ ،‬بني اسرائيلين کي ڍورن‬ ‫‪.‬غارن ۽ جبلن ۾ لڪائڻ تي مجبور ڪيو‬ ‫آيتون ‪) 10-7‬پيغمبر جي ملمت(‪ :‬جڏهن بني اسرائيل مديانين جي ڪري خداوند کي پڪاريو‪ ،‬ته خدا هڪ نبي موڪليو ته جيئن‬ ‫انهن کي پنهنجي فضل جي ياد ڏياري ‪ -‬ڪيئن هن انهن کي مصر مان ڪڍيو ۽ انهن کي حڪم ڏنو ته امورين جي ديوتائن کان نه‬ ‫‪.‬ڊڄو ‪ -‬پر انهن سندس آواز جي فرمانبرداري نه ڪئي‬ ‫آيتون ‪) 16-11‬خداوند جو فرشتو ظاهر ٿئي ٿو(‪ :‬خداوند جو فرشتو آيو ۽ عفره ۾ هڪ بلوط جي هيٺان ويٺو‪ ،‬جيڪو يوآش ابي‬ ‫لِ شراب جي حوض ۾ ڪڻڪ ڇٽي رهيو هو‪ .‬فرشتي اعلن ڪيو‬ ‫‪،‬عزرائي جو هو‪ .‬سندس پٽ‪ ،‬جدعون ‪ ،‬مديانين کان لڪائڻ ء‬ ‫خداوند توهان سان گڏ آهي‪ ،‬اي طاقتور بهادر مرد‪ ".‬جدعون اهو سوال ڪيو‪ ،‬اسرائيل جي غربت ۽ پنهنجي پي اِ جي گهر ۾"‬ ‫"‪.‬پنهنجي گهٽ حيثيت ڏانهن اشارو ڪندي‪ .‬خداوند هن کي يقين ڏياريو‪ ،‬چيو‪" ،‬يقينا ا مان توهان سان گڏ هوندس‬ ‫‪،‬آيتون ‪) 24-17‬قبوليت جي نشاني(‪ :‬جدعون هڪ نشاني گهري ته اهو ثابت ڪري ته اهو سچ پچ خدا ڳالهائي رهيو آهي‬ ‫گوشت ۽ بيخميري ڪيڪ تيار ڪندي‪ .‬جڏهن ملئڪ پنهنجي لٺ جي نوڪ سان قرباني کي ڇهيو‪ ،‬ته پٿر مان باهه نڪتي ۽ ان‬ ‫پوِ ته اهو ڪير هو‪ ،‬جدعون پنهنجي جان کان ڊڄي ويو‪ ،‬پر خداوند‬ ‫کي ساڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ ملئڪ غائب ٿي ويو‪ .‬اهو سمجهڻ کان ء‬ ‫کيس چيو‪" ،‬توکي سلمتي هجي؛ نه ڊڄ‪ :‬تون نه مرندين‪ ".‬جدعون اتي هڪ قربانگاهه ٺاهي جنهن جو نالو يهوه شالوم )خداوند‬ ‫‪.‬سلمتي آهي( رکيو ويو‬ ‫آيتون ‪) 32-25‬بعل جي قربانگاهه جي تباهي(‪ :‬ساڳئي رات‪ ،‬خدا جدعون کي چيو ته هو پنهنجي پي اِ جو ٻيو ڍڳو کڻي وڃي ۽‬ ‫پنهنجي پي اِ جي بعل جي قربانگاهه کي ڊاهي‪ ،‬ان جي ڀرسان ڪاٺ جي باغ )عشيره( کي ڪٽي ڇڏي‪ .‬جدعون رات جو ڏهن‬ ‫نوڪرن سان گڏ پنهنجي خاندان ۽ شهر جي ماڻهن جي خوف کان اهو ڪيو‪ .‬جڏهن ٻئي صبح دريافت ٿيو‪ ،‬ته شهر جي ماڻهن‬ ‫لِ‬ ‫لِ دعوى ڪندا؟‪ ...‬کيس پنهنجي حق ء‬ ‫سندس موت جو مطالبو ڪيو‪ ،‬پر يوآش سندس دفاع ڪندي چيو‪" ،‬ڇا توهان بعل ء‬ ‫‪.‬دعوى ڪرڻ ڏيو‪ ".‬ان ڪري‪ ،‬جدعون جو نالو يروبعل رکيو ويو )"بعل کي سندس خلف دعوى ڪرڻ ڏيو"(‬ ‫آيتون ‪) 35-33‬خدا جو روح جدعون کي طاقت ڏئي ٿو(‪ :‬مديان ۽ عماليقي گڏ ٿيا ۽ يزرعيل جي وادي ۾ خيما کوڙيا‪" .‬خداوند جو‬ ‫روح جدعون تي نازل ٿيو" )لفظي طور تي هن کي ڪپڙا پهريل هئا(‪ ،‬۽ هن هڪ صور وڄايو‪ ،‬ابيعزر‪ ،‬آشر‪ ،‬زبولون ۽ نفتالي‬ ‫‪.‬جي قبيلن کي گڏ ڪري سندس پيروي ڪئي‬ ‫‪.‬آيتون ‪) 40-36‬اان جي نشاني(‪ :‬اڃا به اطمينان جي ڳول ۾‪ ،‬جدعون خدا کان اان جي ااون استعمال ڪندي هڪ نشاني گهري‬ ‫پوِ‪ ،‬هن درخواست ڪئي ته ااون‬ ‫پهرين‪ ،‬هن صرف اان تي شبنم گهريو جڏهن ته زمين سڪي رهي؛ خدا ان کي عطا ڪيو‪ .‬ء‬ ‫‪.‬سڪي رهي جڏهن ته زمين تي شبنم هجي؛ خدا اهو به ڪيو‬

‫‪5‬‬


‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬

‫باب ‪ :7‬پتلي فوج ۽ مدين تي فتح‬ ‫يربعل ) ءگدون( ۽ سندس فوج هارود جي کوهه جي ويجهو خيما هنيو‪ ،‬جڏهن ته مديان اتر ۾ هئا‬ ‫‪.‬آيتون ‪) 3-1‬فوج کي گهٽائڻ(‪ :‬ا‬ ‫لِ‬ ‫دعوي ڪري‪ .‬خدا جدعون کي‬ ‫جو‬ ‫شوڪت‬ ‫و‬ ‫شان‬ ‫پاڻ‬ ‫تي‬ ‫خدا‬ ‫اسرائيل‬ ‫متان‬ ‫‪،‬‬ ‫آهن‬ ‫گهڻا‬ ‫تمام‬ ‫خدا جدعون کي ٻڌايو ته ماڻهو‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪.‬هدايت ڪئي ته اعلن ڪري ته ڪو به ڊڄندڙ ماڻهو نڪري سگهي ٿو‪ 22,000 .‬ماڻهو هليا ويا ‪ 10,000 ،‬پوئتي رهجي ويا‬ ‫آيتون ‪) 8-4‬پاڻي ءِ جو امتحان(‪ :‬خدا چيو ته اڃا به تمام گهڻا آهن‪ .‬هن جدعون کي چيو ته انهن کي پاڻي ءِ ۾ آڻيو‪ ،‬جتي هو انهن کي‬ ‫لِ گوڏن‬ ‫الڳ ڪندو‪ .‬جيڪي ڪتي وانگر پنهنجي زبان سان پاڻي پيئندا هئا )‪ 300‬ماڻهو( انهن کي الڳ ڪيو ويو‪ .‬جيڪي پيئڻ ء‬ ‫‪.‬ڀر ويهندا هئا انهن کي گهر موڪليو ويو‪ .‬صرف ‪ 300‬ماڻهن سان‪ ،‬خدا واعدو ڪيو ته مدين کي جدعون جي هٿن ۾ ڏيندو‬ ‫آيتون ‪) 15-9‬مدياني خواب(‪ :‬ان رات‪ ،‬خدا جدعون کي چيو ته دشمن جي ڪئمپ ۾ وڃي ڇو ته هن ان کي سندس هٿ ۾ ڏئي‬ ‫ڇڏيو هو‪ .‬پنهنجي نوڪر فرح سان گڏ‪ ،‬جدعون هڪ مدياني سپاهي کي ٻڌو جيڪو پنهنجي ساٿي کي خواب ۾ ٻڌائي رهيو هو ته‬ ‫ءج ءو جي ماني جو هڪ ڪيڪ مدياني لشڪر ۾ ڪري پيو‪ ،‬هڪ خيمي کي ِڪر هنيو ۽ اهو ڪري پيو‪ .‬ٻئي سپاهي ان جي‬ ‫سواِ ٻيو ڪجهه به ناهي‪ ...‬ڇاڪاڻ ته خدا مدياني کي سندس هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو‬ ‫تعبير ڪئي‪" :‬هي جدعون جي تلوار کان‬ ‫ء‬ ‫‪.‬آهي‪ ".‬خدا جي عبادت ڪندي‪ ،‬جدعون اعتماد سان پنهنجن ماڻهن ڏانهن موِيو‬ ‫‪،‬آيتون ‪) 22-16‬ڏيئا ۽ گهڙن جي حڪمت عملي(‪ :‬گدون ‪ 300‬ماڻهن کي ِن ِولن ۾ ورهايو‪ .‬هن هر هڪ ماڻهو کي هڪ صور‬ ‫هڪ خالي گهڙو‪ ،‬۽ گهڙي اندر هڪ مشعل )ڏيئو( ڏني ‪ .‬رات جو ڪئمپ جي چوڌاري گهيرو ڪندي‪ ،‬انهن توتارا وڄايا‪ ،‬گهڙا‬ ‫ڀڃي ڇڏيا‪ ،‬مشعلون پنهنجي کاٻي هٿن ۾ ۽ ِوِيون پنهنجي ساڄي هٿن ۾ رکيون‪ ،‬۽ رڙيون ڪيون‪" ،‬خداوند جي تلوار‪ ،‬۽ گدون‬ ‫جي تلوار‪ ".‬مديانين ڪئمپ تي خوف طاري ٿي ويو‪ ،‬۽ خداوند هر ماڻهو جي تلوار پنهنجي ساٿي جي خلف سڄي لشڪر ۾‬ ‫‪.‬رکي‬ ‫آيتون ‪) 25-23‬پيروي(‪ :‬نفتالي‪ ،‬آشر ۽ منسي مان بني اسرائيل جا ماڻهو ڀڄي ويل مديانين جو پيڇو ڪندا رهيا‪ .‬جدعون جبل‬ ‫‪،‬افرائيم جي پار قاصد موڪليا ته جيئن بيت براه ۽ اردن ۾ انهن جي اڳيان پاڻي تي قبضو ڪري سگهن‪ ،‬ٻن مديانين شهزادن‬ ‫‪.‬اوريب ۽ زيب کي پڪڙي ۽ قتل ڪري ‪ ،‬جن جا سر اهي جدعون ڏانهن واپس آندا‬

‫پوِ‬ ‫باب ‪ :8‬تعاقب‪ ،‬تڪرار‪ ،‬۽ ان کان ء‬ ‫لِ نه سڏيو ويو‬ ‫آيتون ‪) 3-1‬افرائيم سان هڪ سفارتي حل(‪ :‬افرائيم جي ماڻهن سخت شڪايت ڪئي ته انهن کي اڳ ۾ جنگ ء‬ ‫هو‪ .‬جدعون عاجزي ۽ تدبر سان جواب ڏنو‪" :‬مون هاڻي توهان جي مقابلي ۾ ڇا ڪيو آهي؟ ڇا افرائيم جي انگورن جو ڇٽڻ‬ ‫‪.‬ابي عزر جي انگورن کان بهتر ناهي؟" سندس نرم جواب انهن جي ڪاوڙ کي ختم ڪري ڇڏيو‬ ‫آيتون ‪) 9-4‬سڪوت ۽ فنوئيل تي انڪار(‪ :‬جدعون ۽ سندس ٿڪل ‪ 300‬ماڻهو باقي مديانين بادشاهن‪ ،‬زبح ۽ ضل امنطا جي سخت‬ ‫لِ ماني گهري‪ ،‬پر اڳواڻن جدعون‬ ‫تعاقب ۾ اردن دريا ءِ پار ڪيا‪ .‬انهن سڪوت ۽ فنوئيل جي بزرگن کان ٿڪل فوجن کي کارائڻ ء‬ ‫جو مذاق اڏايو ۽ انڪار ڪيو‪ ،‬چيو ته انهن اڃا تائين بادشاهن کي پڪڙيو ناهي‪ .‬جدعون انهن کي خبردار ڪيو ته هو انهن کي‬ ‫لِ واپس ايندو‬ ‫‪.‬ڪنڊن ۽ ڪانڊيرن سان سزا ڏيڻ ء‬ ‫آيتون ‪) 17-10‬سزا ۽ گرفتاري(‪ :‬جدعون باقي مديانين لشڪر کي حيران ڪري ڇڏيو ۽ بادشاهن زبح ۽ ضل امنا کي گرفتار‬ ‫ڪيو ‪ .‬واپسي تي‪ ،‬هن سڪوت جي بزرگن کي ريگستاني ڪنڊن ۽ ڪنارن سان سيکت ڏني‪ ،‬۽ هن فنوئيل جو ِاور ڊاهي ڇڏيو ۽‬ ‫‪.‬شهر جي ماڻهن کي ماري ڇڏيو‬ ‫آيتون ‪) 21-18‬بادشاهن جي قسمت(‪ :‬جدعون زيبا ۽ ضلمنا کان پڇيو ته انهن تبور ۾ ڪهڙي قسم جا ماڻهو ماريا‪ ،‬اهو دريافت‬ ‫ڪيو ته اهي هن جا پنهنجا ڀائر هئا‪ .‬هن پنهنجي وڏي پٽ‪ ،‬جيٿر کي حڪم ڏنو ته انهن کي قتل ڪري‪ ،‬پر ڇوڪرو ڊڄي ويو‬ ‫پوِ ٻنهي بادشاهن جدعون کي چيو ته انهن کي پاڻ ماري‪ ،‬۽ جدعون انهن کي ماري ڇڏيو‪ ،‬انهن‬ ‫ڇاڪاڻ ته هو اڃا جوان هو‪ .‬ء‬ ‫‪.‬جي ااٺن جي ڳچين مان چنڊ جا زيور ڪڍيا‬ ‫آيتون ‪) 27-22‬گولڊن ايفود ۽ اسرائيل جو خاتمو(‪ :‬اسرائيل جدعون ۽ سندس نسل کي موروثي حڪمران بڻائڻ جي ڪوشش‬ ‫ڪئي‪ ،‬پر جدعون سختي ءِ سان انڪار ڪيو‪ ،‬اعلن ڪيو ته‪" ،‬خداوند توهان تي حڪومت ڪندو‪ ".‬تنهن هوندي به‪ ،‬جدعون‬ ‫هڪ درخواست ڪئي‪ :‬ته هر ماڻهو کيس پنهنجي لاٽ مان هڪ ڪنوار ڏئي‪ .‬هن ‪ 1,755‬شيڪل سون گڏ ڪيو ۽ هڪ ايفود‬

‫‪6‬‬


‫گائيڊون‪ ،‬هڪ طاقتور بهادر ماڻهو‬

‫ٺاهيو ‪ ،‬ان کي پنهنجي شهر عفره ۾ رکيو‪ .‬افسوس سان‪ ،‬سڀ اسرائيل اتي ان جي پٺيان زنا ڪرڻ لڳا ‪ ،‬۽ اهو جدعون ۽ سندس‬ ‫لِ هڪ ڦندي بڻجي ويو‬ ‫‪.‬گهر ء‬ ‫آيتون ‪) 35-28‬جدون جو موت ۽ اسرائيل جو وسارڻ(‪ :‬مدين کي شڪست ڏني وئي‪ ،‬۽ جدون جي زندگي ۾ ملڪ ‪ 40‬سالن تائين‬ ‫‪،‬آرام ڪيو‪ .‬جدون هڪ سٺي عمر ۾ فوت ٿي ويو ۽ پنهنجي پي اِ يوآش جي قبر ۾ دفن ڪيو ويو‪ .‬سندس موت کان فوري طور تي‬ ‫بني اسرائيل روحاني زنا ڏانهن موِي ويا‪ ،‬بعل‪-‬بيريت جي پوڄا ڪئي ۽ يروبعل )جدون( جي گهر تي پنهنجي سڀني نيڪين جي‬ ‫‪.‬لِ مهرباني نه ڏيکاري‬ ‫ء‬

‫گائيڊون جي ڪهاڻي مان اهم سبق‬ ‫خدا ڪمزور ۽ غير ممڪن کي استعمال ڪري ٿو‪ :‬گائيڊون خوف ۾ لڪڻ لڳو ۽ پنهنجي قبيلي کي منسي ۾ سڀ کان ڪمزور‬ ‫سمجهيو‪ .‬خدا جان بوجه ڪري پنهنجي فوج کي ‪ 32,000‬کان گهٽائي ‪ 300‬ڪيو ته جيئن اهو ثابت ٿئي ته فتح انساني طاقت سان‬ ‫‪.‬نه پر خدائي طاقت سان ايندي آهي‬ ‫انساني شڪ سان صبر‪ :‬خدا گائيڊون جي گهري عدم تحفظ ۽ نشانين )باهه ۽ ااون( جي درخواستن کي ناقابل يقين صبر ۽ فضل‬ ‫‪.‬سان پورو ڪيو‪ ،‬نرمي ءِ سان سندس ايمان کي قدم بہ قدم وڌايو‬ ‫سچي قيادت ۾ عاجزي شامل آهي‪ :‬گائيڊون نازڪ قبائلي سياست کي ڪاميابي سان منظم ڪيو )افرائيم جي ماڻهن کي پرسکون‬ ‫‪.‬ڪرڻ( ۽ شاهي طاقت کان صاف انڪار ڪيو‪ ،‬اهو تسليم ڪندي ته خدا کي صرف اسرائيل تي حڪومت ڪرڻ گهرجي‬ ‫ڪاميابي ۾ سمجهوتي جو خطرو‪ :‬سندس ناقابل يقين فتحن جي باوجود‪ ،‬گائيڊون جي سون جي ايفوڊ جي تخليق سندس خاندان ۽‬ ‫لِ هڪ روحاني ڦندي )بت پرستي( بڻجي وئي‪ ،‬اهو ثابت ڪيو ته روحاني چوکسي جي ضرورت آهي ‪ -‬۽ خاص طور تي‬ ‫ قوم ء‬‫پوِ به‬ ‫‪.‬هڪ وڏي فتح کان ء‬

‫‪7‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - Gideon, A Mighty Man of Valour by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu