Sindhi - Book of Enoch by R.H. Charles

‫حنوڪ جو ڪتاب‬ ‫باب‪1‬‬ ‫‪ .1‬حنوڪ جي برڪت جا لفظ ‪،‬جنهن سان هن چونڊيل ۽ نيڪ ماڻهن کي برڪت ڏني ‪،‬جيڪي مصيبت جي ڏينهن ۾ رهندا ‪،‬جڏهن سڀئي‬ ‫بدڪار ۽ بي دين ختم ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ هن پنهنجو مثال ڏنو ۽ چيو ‪ -‬حنوڪ هڪ نيڪ ماڻهو ‪،‬جنهن جون اکيون خدا کوليون هيون ‪،‬آسمان ۾ پاڪ ذات جو رويا ڏٺو ‪،‬‬ ‫لِ نه ‪،‬پر‬ ‫جيڪو ملئڪن مون کي ڏيکاريو ‪،‬۽ انهن کان مون سڀ ڪجهه ٻڌو ‪،‬۽ انهن کان مون جيئن ڏٺو تيئن سمجهيو ‪،‬پر هن نسل ء‬ ‫لِ جيڪو ايندڙ آهي‪.‬‬ ‫هڪ ڏورانهين نسل ء‬ ‫‪ .3‬مون چونڊيلن بابت چيو ‪،‬۽ انهن بابت پنهنجو مثال کنيو ‪:‬پاڪ عظيم پنهنجي رهائشگاهه مان نڪرندو‪،‬‬ ‫‪4.‬۽ ابدي خدا زمين تي ‪،‬سينا جبل تي به ٽنگندو ‪،‬۽ پنهنجي ڪئمپ مان ظاهر ٿيندو ‪،‬۽ پنهنجي طاقت جي طاقت سان آسمان جي آسمان مان‬ ‫ظاهر ٿيندو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ سڀيئي ڊڄي ويندا ‪،‬۽ نگهبان ڌڙڪندا ‪،‬۽ وڏو خوف ۽ ڏڪڻي انهن کي زمين جي ڇيڙي تائين پڪڙيندي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ وڏا جبل ڌڏي ويندا ‪،‬۽ وڏا ٽڪرا هيٺ ڪيا ويندا ‪،‬۽ باهه جي اڳيان موم وانگر ڳري ويندا‪،‬‬ ‫‪7.‬۽ زمين بلڪل ڦاٽي پوندي ‪،‬۽ جيڪي ڪجهہ زمين تي آهي سو ناس ٿي ويندو ‪،‬۽ سڀني ماڻهن تي فيصلو ٿيندو‪.‬‬ ‫‪8.‬پر هو نيڪن سان صلح ڪندو ‪.‬۽ چونڊيلن جي حفاظت ڪندو ‪،‬۽ انهن تي رحم ٿيندو ‪.‬۽ اهي سڀ خدا جا هوندا ‪،‬۽ اهي خوشحال ٿيندا ‪،‬۽‬ ‫اهي سڀ برڪت وارا هوندا ‪.‬۽ هو انهن سڀني جي مدد ڪندو ‪،‬۽ انهن تي روشني ظاهر ٿيندي ‪،‬۽ هو انهن سان صلح ڪندو‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ ڏسو !هو پنهنجن ڏهہ هزار پاڪ ماڻهن سان گڏ اچي ٿو ‪،‬تہ جيئن سڀني تي انصاف ڪري ‪،‬۽ سڀني بي دينن کي ناس ڪري ‪:‬۽ سڀني‬ ‫انسانن کي انهن جي بي ديني ءِ جي سڀني ڪمن جي سزا ڏئي جيڪي انهن بي ديني ءِ سان ڪيا آهن ‪،‬۽ انهن سڀني سخت ڳالهين جي جيڪي‬ ‫بي دين گنهگارن سندس خلف ڳالهايون آهن‪.‬‬ ‫باب‪2‬‬ ‫شيِ تي نظر رکو ‪،‬ڪيئن اهي پنهنجا مدار نه ٿا بدلئين ‪،‬۽ اهي روشنيون جيڪي آسمان ۾ آهن ‪،‬ڪيئن اهي سڀ‬ ‫‪ .1‬آسمان ۾ ٿيندڙ هر‬ ‫ء‬ ‫اڀرن ٿيون ۽ هر هڪ پنهنجي وقت تي ترتيب ڏين ٿيون ‪،‬۽ پنهنجي مقرر ڪيل ترتيب جي خلف ورزي نه ڪريو‪.‬‬ ‫‪ .2‬زمين تي نظر وجهو ‪،‬۽ انهن شين تي ڌيان ڏيو جيڪي ان تي شروع کان آخر تائين ٿين ٿيون ‪،‬اهي ڪيتريون ثابت قدم آهن ‪،‬ڪيئن‬ ‫شيِ تبديل نه ٿيندي آهي ‪،‬پر خدا جا سڀ ڪم توهان کي نظر اچن ٿا‪.‬‬ ‫زمين تي ڪا به‬ ‫ء‬ ‫‪ .3‬اونهارو ۽ سياري ڏسو ‪،‬ڪيئن سڄي زمين پاڻي ءِ سان ڀريل آهي ‪،‬۽ ڪڪر ‪،‬شبنم ۽ مينهن ان تي وسي رهيا آهن‪.‬‬ ‫باب‪3‬‬ ‫‪،‬سواِ چوڏهن وڻن جي ‪،‬جيڪي پنهنجا پن نه‬ ‫ڏسو ۽ ڏسو ته ڪيئن سياري ۾ سڀئي وڻ سڪي ويا آهن ۽ پنهنجا سڀئي پن ڪري ڇڏيندا آهن‬ ‫ء‬ ‫ٿا وڃائين پر پراڻا پن ٻن کان ٽن سالن تائين برقرار رکن ٿا جيستائين نئون نه اچي‪.‬‬

‫‪1‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪4‬‬ ‫۽ وري ‪،‬اونهاري جي ڏينهن تي نظر وجهو ته ڪيئن سج زمين جي مٿان ان جي سامهون آهي ‪.‬۽ توهان سج جي گرمي جي ڪري ڇانو ۽‬ ‫پناهه ڳوليندا آهيو ‪،‬۽ زمين پڻ وڌندڙ گرمي سان سڙي ٿي ‪،‬۽ تنهن ڪري توهان زمين تي ‪،‬يا ان جي گرمي جي ڪري پٿر تي نه ٿا چڙهي‬ ‫سگهو‪.‬‬ ‫باب‪5‬‬ ‫‪1.‬ڏسو ته وڻ ڪيئن پاڻ کي سائي پنن سان ڍڪيندا آهن ۽ ميوا ڏيندا آهن ‪:‬تنهن ڪري توهان ڌيان ڏيو ۽ سندس سڀني ڪمن جي حوالي‬ ‫لِ جيئرو آهي ‪،‬ان انهن کي ڪيئن بڻايو آهي‪.‬‬ ‫سان ڄاڻو ‪،‬۽ سڃاڻو ته جيڪو هميشه ء‬ ‫لِ انجام ڏين ٿا ‪،‬۽ انهن جا ڪم تبديل نه ٿيندا‬ ‫‪2.‬۽ سندس سڀ ڪم سال کان سال تائين ائين ئي هلندا رهن ٿا ‪،‬۽ سڀئي ڪم جيڪي اهي هن ء‬ ‫آهن ‪،‬پر جيئن خدا مقرر ڪيو آهي ‪،‬تيئن ئي ڪيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ ڏسو ته ڪيئن سمنڊ ۽ دريا ءِ ساڳي ءِ طرح ڪم ڪن ٿا ۽ سندس حڪمن کان پنهنجا ڪم نه ٿا ڦيرائين‪.‬‬ ‫‪4.‬پر اوهين ثابت قدم نہ رهيا آهيو ۽ نہ ئي خداوند جي حڪمن تي عمل ڪيو آهي ‪،‬پر اوهين ممنهن موڙيو آهيو ۽ پنهنجن ناپاڪ واتن سان‬ ‫سندس عظمت جي خلف وڏائي ڪندڙ ۽ سخت ڳالهيون ڳالهايون ٿا ‪.‬او ‪،‬اي سخت دل ‪،‬اوهان کي ڪو به سڪون نه ملندو‪.‬‬ ‫‪5.‬تنهن ڪري توهان پنهنجي ڏينهن کي سزا ڏيندا ‪،‬۽ توهان جي زندگي جا سال ضايع ٿي ويندا ‪،‬۽ توهان جي تباهي جا سال دائمي سزا ۾‬ ‫وڌندا ‪،‬۽ توهان کي ڪا به رحم نه ملندي‪.‬‬ ‫لِ دائمي سزا بڻائيندؤ ‪،‬۽ توهان جي ذريعي سڀ لعنت ڪندڙ لعنت ڪندا ‪،‬۽‬ ‫‪6.‬انهن ڏينهن ۾ توهان پنهنجن نالن کي سڀني نيڪ ماڻهن ء‬ ‫لِ بي خدا لعنت هوندي ‪.‬۽ سڀ ‪ ...‬خوش ٿيندا ‪،‬۽ گناهن جي معافي‬ ‫سڀ گنهگار ۽ بي خدا توهان جي ذريعي ملمت ڪندا ‪،‬۽ توهان جي ء‬ ‫لِ ڪا به نجات نه هوندي ‪،‬پر‬ ‫لِ نجات هوندي ‪،‬هڪ سٺي روشني ‪.‬۽ توهان سڀني گنهگارن ء‬ ‫هوندي ‪،‬۽ هر رحم ‪،‬امن ۽ برداشت ‪:‬انهن ء‬ ‫توهان سڀني تي لعنت رهندي‪.‬‬ ‫لِ روشني ‪،‬خوشي ۽ امن هوندو ‪،‬۽ اهي زمين جا وارث ٿيندا‪.‬‬ ‫‪7.‬پر چونڊيلن ء‬ ‫پوِ چونڊيلن کي دانائي ڏني ويندي ‪،‬۽ اهي سڀ جيئرا رهندا ۽ ڪڏهن به گناهه نه ڪندا ‪،‬يا ته بي ديني ءِ جي ڪري يا غرور جي‬ ‫‪8‬۽ ء‬ ‫ڪري ‪:‬پر جيڪي عقلمند آهن اهي عاجز هوندا‪.‬‬ ‫‪9‬۽ اهي وري ڪڏهن به نافرماني نه ڪندا ‪،‬۽ نه ئي پنهنجي سڄي زندگي گناهه ڪندا ‪،‬۽ نه ئي خدا جي غضب يا غضب کان مرندا ‪،‬پر‬ ‫اهي پنهنجي زندگي جي ڏينهن جو تعداد پورو ڪندا ‪.‬۽ انهن جون زندگيون امن ۾ وڌنديون ‪،‬۽ انهن جي خوشي جا سال وڌندا ‪،‬دائمي خوشي‬ ‫۽ امن ۾ ‪،‬انهن جي زندگي جي سڀني ڏينهن ۾‪.‬‬ ‫باب‪6‬‬ ‫‪ .1‬۽ اهو ٿيو جڏهن انسانن جا ٻار وڌيا ته انهن ڏينهن ۾ انهن کي سهڻيون ۽ سهڻيون ڌيئرون پيدا ٿيون‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ ملئڪن ‪،‬آسمان جي ٻارن ‪،‬انهن کي ڏٺو ۽ انهن جي خواهش ڪئي ‪،‬۽ هڪ ٻئي کي چيو' ‪:‬اچو ‪،‬اسان کي انسانن جي اولد مان زالون‬ ‫چونڊيون ۽ اسان کي ٻار پيدا ڪريون'‪.‬‬ ‫لِ راضي نه ٿيندا ‪،‬۽ مون کي‬ ‫ڪرڻ‬ ‫ڪم‬ ‫هن‬ ‫واقعي‬ ‫توهان‬ ‫ته‬ ‫آهي‬ ‫ڊپ‬ ‫کي‬ ‫‪:‬مون‬ ‫چيو'‬ ‫کي‬ ‫‪،‬انهن‬ ‫هو‬ ‫‪ .3‬۽ سيمجازا ‪،‬جيڪو سندن اڳواڻ‬ ‫ء‬ ‫اڪيلو ئي هڪ وڏي گناهه جي سزا ڀوڳڻي پوندي'‪.‬‬ ‫‪ .4‬۽ سڀني کيس جواب ڏنو ۽ چيو' ‪:‬اچو ته سڀ قسم کڻون ‪،‬۽ سڀ پاڻ کي باهمي الزامن سان پابند ڪريون ته هن منصوبي کي نه‬ ‫ڇڏينداسين پر هي ڪم ڪنداسين'‪.‬‬ ‫پوِ سڀني گڏجي قسم کنيو ۽ پاڻ کي ان تي باهمي الزامن سان جڪڙيو‪.‬‬ ‫‪ .5‬ء‬ ‫‪ .6‬۽ اهي ڪمل ٻہ سو هئا؛ جيڪي يارد جي ڏينهن ۾ هرمون جبل جي چوٽي ءِ تي لٿا ‪،‬۽ انهن ان کي هرمون جبل سڏيو ‪،‬ڇاڪاڻ ته انهن‬ ‫قسم کنيو هو ۽ پاڻ کي ان تي باهمي الزامن سان ڳنڍيو هو‪.‬‬ ‫‪ .7‬۽ انهن جي اڳواڻن جا نال هي آهن ‪:‬سماعز ‪،‬انهن جي اڳواڻ ‪،‬اراڪيبا ‪،‬رميل ‪،‬ڪوڪابيل ‪،‬تميل ‪،‬رميل ‪،‬دانيل ‪،‬عزقيل ‪،‬براقيجل ‪،‬‬ ‫س ءمَءل ‪ ،‬ستاريل ‪ ،‬تريل ‪ ،‬مج ءم مل ‪ ،‬سريلم‪.‬‬ ‫عسايل ‪،‬آرمروس ‪،‬انقاليل ‪،‬زارقيل ‪،‬زارقيل ‪ .‬ء‬ ‫‪ .8‬هي انهن جا ڏهه سردار آهن‪.‬‬ ‫باب‪7‬‬ ‫لِ هڪ هڪ چونڊي ‪،‬۽ انهن وٽ وڃڻ ۽ انهن سان پاڻ کي پليت ڪرڻ‬ ‫‪ .1‬۽ ٻين سڀني گڏجي پاڻ ۾ زالون ڪيون ‪،‬۽ هر هڪ پنهنجي ء‬ ‫شروع ڪيو ‪،‬۽ انهن انهن کي جادو ۽ جادو ‪،‬۽ پاڙون ڪٽڻ سيکاريو ‪،‬۽ انهن کي ٻوٽن سان واقف ڪرايو‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ اهي پيٽ سان ٿيون ‪،‬۽ انهن وڏا ديوتا ڄاتا ‪،‬جن جو قد ٽي هزار ايج هو‪.‬‬ ‫‪ .3‬جنهن ماڻهن جي سڀني حاصلت کي کائي ڇڏيو ‪.‬۽ جڏهن ماڻهو انهن کي وڌيڪ برقرار نه رکي سگهيا‪،‬‬ ‫‪ .4‬جنات انهن جي خلف ٿي ويا ۽ انسانذات کي نگلي ويا‪.‬‬ ‫‪ .5‬۽ اهي پکين ‪،‬جانورن ‪،‬جيتڻ وارن جانورن ۽ مڇين خلف گناهه ڪرڻ لڳا ۽ هڪ ٻئي جو گوشت کائڻ ۽ رت پيئڻ لڳا‪.‬‬ ‫پوِ زمين بي دينن تي الزام لڳايو‪.‬‬ ‫‪ .6‬ء‬ ‫‪2‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪8‬‬ ‫‪ .1‬۽ عزازيل ماڻهن کي تلوارون ‪،‬چاقو ‪،‬ڍالون ۽ سينه بند ٺاهڻ سيکاريو ‪،‬۽ انهن کي زمين جي ڌاتو ۽ انهن کي ڪم ڪرڻ جي فن ‪،‬‬ ‫ڪنگڻ ‪،‬۽ زيور ‪،‬۽ سرمئي جو استعمال ‪،‬۽ پلڪن جي سينگار ‪،‬۽ هر قسم جا قيمتي پٿر ‪،‬۽ هر قسم جا رنگين رنگ سيکاريا‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ اتي تمام گهڻي بي دينائي پيدا ٿي ‪،‬۽ انهن زناڪاري ڪئي ‪،‬۽ اهي گمراهه ٿي ويا ‪،‬۽ انهن جي سڀني طريقن ۾ خراب ٿي ويا ‪.‬سمجازا‬ ‫جادو ۽ پاڙون ڪٽڻ سيکاريو ‪،‬ارماروس جادو جو حل ‪،‬براقجيل ‪،‬نجوم سيکاريو ‪،‬ڪوڪابيل تارا ‪،‬عزاقيل ڪڪرن جو علم ‪،‬اراقيل زمين‬ ‫جون نشانيون ‪،‬شمسيل سج جون نشانيون ‪،‬۽ سريل چنڊ جو وهڪرو ‪.‬۽ جيئن ماڻهو ختم ٿي ويا ‪،‬اهي روئي رهيا هئا ‪،‬۽ انهن جو روئڻ‬ ‫آسمان تائين ويو‪...‬‬ ‫باب‪9‬‬ ‫پوِ مائيڪل ‪،‬يوريل ‪،‬رافيل ۽ جبرائيل آسمان مان هيٺ ڏٺا ۽ زمين تي تمام گهڻو رت وهندي ڏٺو ‪،‬۽ زمين تي سڀ لقانونيت ٿي رهي‬ ‫‪ .1‬۽ ء‬ ‫هئي‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ انهن هڪ ٻئي کي چيو' ‪:‬زمين جيڪا آباد نه آهي ‪،‬انهن جي روئڻ جو آواز آسمان جي دروازن تائين پهچندو آهي'‪.‬‬ ‫‪ .3‬۽ هاڻي توهان ڏانهن ‪،‬آسمان جا پاڪ ماڻهو ‪،‬انسانن جا روح پنهنجو ڪيس ٺاهيندا آهن ‪،‬چون ٿا ته" ‪،‬اسان جو ڪيس سڀ کان‬ ‫اعلي‬ ‫ي‬ ‫جي اڳيان پيش ڪريو"‪.‬‬ ‫‪ .4‬۽ انهن ازل جي خداوند کي چيو' ‪:‬خداوندن جو خداوند ‪،‬ديوتائن جو خدا ‪،‬بادشاهن جو بادشاهه ‪،‬۽ ازل جو خدا ‪،‬تنهنجي شان جو تخت‬ ‫سڀني نسلن تائين قائم آهي ‪،‬۽ تنهنجو نالو پاڪ ۽ شاندار ۽ سڀني نسلن تائين برڪت وارو آهي'!‬ ‫شيِ تي قدرت آهي ‪:‬۽ سڀ شيون تنهنجي نظر ۾ ننگي ۽ کليل آهن ‪،‬۽ تون سڀ شيون ڏسين ٿو ‪،‬‬ ‫‪ .5‬تو سڀ شيون ٺاهيون آهن ‪،‬۽ تو کي هر‬ ‫ء‬ ‫شيِ تو کان لڪائي نٿي سگهي‪.‬‬ ‫۽ ڪا به‬ ‫ء‬ ‫‪ .6‬تون ڏسين ٿو ته عزازيل ڇا ڪيو آهي ‪،‬جنهن زمين تي سڀ بي انصافي سيکاري آهي ۽ اهي ابدي راز ظاهر ڪيا آهن جيڪي آسمان ۾‬ ‫محفوظ هئا ‪،‬جن کي ماڻهو سکڻ جي ڪوشش ڪري رهيا هئا‪:‬‬ ‫‪ .7‬۽ سيمجازا ‪،‬جنهن کي تو پنهنجن ساٿين تي حڪومت ڪرڻ جو اختيار ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪ .8‬۽ اهي زمين تي انسانن جي ڌيئرن وٽ ويا آهن ‪،‬۽ عورتن سان سمهيا آهن ‪،‬۽ پاڻ کي ناپاڪ ڪيو آهي ‪،‬۽ انهن تي هر قسم جا گناهه‬ ‫ظاهر ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪ .9‬۽ عورتن ديوتائن کي جنم ڏنو آهي ‪،‬۽ ان ڪري سڄي زمين رت ۽ بي انصافي سان ڀرجي وئي آهي‪.‬‬ ‫‪ .10‬۽ هاڻي ‪،‬ڏسو ‪،‬جيڪي مري ويا آهن انهن جا روح روئي رهيا آهن ۽ آسمان جي دروازن ڏانهن پنهنجو سوٽ ٺاهي رهيا آهن ‪،‬۽ انهن‬ ‫جا ماتم مٿي چڙهي ويا آهن ‪:‬۽ زمين تي ٿيندڙ بي قانون ڪمن جي ڪري بند نه ٿا ٿي سگهن‪.‬‬ ‫‪ .11‬۽ تون سڀ ڪجهه ڄاڻين ٿو ان کان اڳ جو اهي ٿين ‪،‬۽ تون اهي شيون ڏسين ٿو ۽ تون انهن کي برداشت ڪرين ٿو ‪،‬۽ تون اسان کي‬ ‫اهو نٿو ٻڌائين ته اسان کي انهن سان ڇا ڪرڻ گهرجي‪.‬‬ ‫باب‪10‬‬ ‫اعلي ‪،‬پاڪ ۽ عظيم چيو ‪،‬۽ اليوم جي پٽ ڏانهن اريئل موڪليو ‪،‬۽ کيس چيو‪:‬‬ ‫‪1.‬پوِ سڀ کان‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪2.‬نوح وٽ وڃو ۽ کيس منهنجي نالي ۾ چئو ته" پاڻ کي لڪايو "!۽ کيس اهو انجام ٻڌايو جيڪو ويجهو اچي رهيو آهي ‪:‬ته سڄي زمين‬ ‫شيِ کي تباهه ڪري ڇڏيندو‪.‬‬ ‫تباهه ٿي ويندي ‪،‬۽ هڪ طوفان سڄي زمين تي اچڻ وارو آهي ‪،‬۽ ان تي موجود هر‬ ‫ء‬ ‫لِ محفوظ رهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ هاڻي هن کي هدايت ڪريو ته هو بچي وڃي ۽ سندس اولد دنيا جي سڀني نسلن ء‬ ‫‪4.‬۽ وري خداوند رافيل کي چيو' ‪:‬عزازيل جا هٿ ۽ پير ٻڌي ان کي اوندهه ۾ اڇلئي ڇڏ ‪:‬۽ ريگستان ۾ هڪ سوراخ ڪر ‪،‬جيڪو دوديل‬ ‫۾ آهي ‪،‬۽ ان کي ان ۾ اڇلئي ڇڏ'‪.‬‬ ‫لِ اتي رهڻ ڏيو ‪،‬۽ پنهنجو چهرو ڍڪيو ته جيئن هو‬ ‫‪5.‬۽ مٿس سخت ۽ ڪڙڪيل پٿر رکجو ‪،‬۽ کيس اوندهه سان ڍڪيو ‪،‬۽ هميشه ء‬ ‫روشني نه ڏسي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ وڏي فيصلي جي ڏينهن تي هن کي باهه ۾ اڇليو ويندو ‪.‬۽ زمين کي شفا ڏيندو جنهن کي ملئڪن خراب ڪيو آهي ‪،‬۽ زمين جي شفا‬ ‫جو اعلن ڪندو ‪،‬ته جيئن اهي وبا کي شفا ڏين ‪،‬۽ ته جيئن سڀني انسانن جا ٻار انهن سڀني ڳجهن شين جي ڪري تباهه نه ٿين جيڪي‬ ‫نگهبانن ظاهر ڪيون آهن ۽ پنهنجن پٽن کي سيکاريون آهن‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ سڄي زمين عزازيل جي سيکاريل ڪمن جي ڪري خراب ٿي وئي آهي ‪:‬سڀ گناهه هن ڏانهن منسوب ڪريو‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ خداوند جبرائيل کي چيو' ‪:‬حرامن ۽ بدڪارن ۽ زناڪارن جي اولد جي خلف اڳتي وڌو ‪:‬۽ زناڪارن جي اولد ۽ نگهبانن جي اولد‬ ‫کي ماڻهن مان ناس ڪريو ۽ انهن کي ٻاهر ڪڍو ‪:‬انهن کي هڪ ٻئي جي خلف موڪليو ته جيئن اهي هڪ ٻئي کي جنگ ۾ ناس ڪن ‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن کي ڊگها ڏينهن نه ملندا'‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ جيڪي به درخواستون اهي يعني انهن جا پي مِ توهان کان ڪندا ‪،‬انهن جي طرفان انهن جي پي مِ کي قبول نه ڪيون وينديون ‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته اهي اميد رکن ٿا ته دائمي زندگي گذاريندا ‪،‬۽ انهن مان هر هڪ پنج سؤ سال جيئرو رهندو‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ خداوند ميڪائيل کي چيو تہ” وڃ ‪،‬سمجازا ۽ سندس ساٿين کي ٻڌ ‪،‬جن عورتن سان گڏجي پاڻ کي ناپاڪ ڪيو آهي ۽ انهن سان‬ ‫گڏجي ناپاڪ ٿي ويا آهن“‪.‬‬ ‫‪3‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪12.‬۽ جڏهن انهن جا پٽ هڪ ٻئي کي قتل ڪندا ‪،‬۽ انهن پنهنجن پيارن جي تباهي ڏٺي ‪،‬ته انهن کي ستر پيڙهين تائين زمين جي وادي ۾‬ ‫لِ آهي ‪،‬پورو نه ٿئي‪.‬‬ ‫قيد ڪريو ‪،‬جيستائين انهن جي فيصلي ۽ انهن جي خاتمي جي ڏينهن تائين ‪،‬جيستائين اهو فيصلو جيڪو هميشه ء‬ ‫لِ بند ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪13.‬انهن ڏينهن ۾ اهي باهه جي اوندهه ڏانهن وٺي ويندا ‪:‬۽ عذاب ۽ قيد ۾ جتي اهي هميشه ء‬ ‫پوِ سڀني نسلن جي آخر تائين انهن سان گڏ قيد ۾ رهندو‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ جيڪو به ڏوهي ۽ ناس ٿيندو ‪،‬ان کان ء‬ ‫‪15.‬۽ سڀني بدڪارن جي روحن ۽ نگهبانن جي اولد کي ناس ڪر ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن ماڻهن سان ظلم ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪16.‬زمين تان هر بڇڙائي کي ختم ڪريو ۽ هر بڇڙي ڪم کي ختم ڪريو ‪:‬۽ صداقت ۽ سچائي جو ٻوٽو ظاهر ٿئي ‪:‬۽ اهو هڪ نعمت‬ ‫لِ سچائي ۽ خوشي ۾ پوکيا ويندا‪.‬‬ ‫ثابت ٿيندو؛ صداقت ۽ سچائي جا ڪم هميشه ء‬ ‫پوِ سڀ نيڪ ماڻهو بچي ويندا ‪،‬۽ جيئرا رهندا جيستائين انهن کي هزارين ٻار پيدا نه ٿين ‪،‬۽ اهي پنهنجي جواني ءِ ۽ پوڙهائپ جا‬ ‫‪17‬۽ ء‬ ‫سڀ ڏينهن امن سان پورا ڪندا‪.‬‬ ‫پوِ سڄي زمين نيڪي ءِ سان پوکي ويندي ‪،‬۽ سڀ وڻ پوکيا ويندا ۽ نعمتن سان ڀريل هوندا‪.‬‬ ‫‪18‬۽ ء‬ ‫‪19.‬۽ سڀ پسنديده وڻ ان ۾ لڳايا ويندا ‪،‬۽ اهي ان ۾ ڊاکن جا باغ لڳائيندا ‪:‬۽ جيڪو ڊاکن ان تي لڳايو ويندو ان مان گهڻو شراب پيدا ٿيندو ‪،‬‬ ‫۽ جيڪو ٻج ان تي پوکيو ويندو ان مان هر هڪ ماپ هڪ هزار ميوا ڏيندو ‪،‬۽ زيتون جي هر ماپ مان ڏهه ماڻ تيل نڪرندو‪.‬‬ ‫‪20.‬۽ زمين کي هر ظلم ‪،‬هر بي انصافي ‪،‬هر گناه ۽ هر بي ديني ءِ کان پاڪ ڪر ‪:‬۽ هر ناپاڪي جيڪا زمين تي ڪئي وڃي ٿي ‪،‬سا‬ ‫زمين تان ناس ڪر‪.‬‬ ‫‪21.‬۽ سڀ انسان جا ٻار صالح ٿيندا ‪،‬۽ سڀ قومون منهنجي عبادت ڪنديون ۽ منهنجي تعريف ڪنديون ‪،‬۽ سڀ منهنجي عبادت ڪندا ‪.‬۽‬ ‫زمين هر قسم جي ناپاڪي ‪،‬هر گناهه ‪،‬هر قسم جي سزا ۽ هر قسم جي عذاب کان پاڪ ٿي ويندي ‪،‬۽ مان انهن کي نسل در نسل ۽ هميشه‬ ‫لِ ڪڏهن به ان تي نه موڪليندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب‪11‬‬ ‫‪ .1‬۽ انهن ڏينهن ۾ مان آسمان ۾ نعمتن جا ذخيرا کوليندس ‪،‬ته جيئن انهن کي انسانن جي ٻارن جي ڪم ۽ محنت تي زمين تي نازل ڪريان‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ سچائي ۽ امن دنيا جي سڀني ڏينهن ۽ انسانن جي سڀني نسلن ۾ گڏجي لڳاپيل هوندا‪.‬‬ ‫باب‪12‬‬ ‫‪1.‬انهن ڳالهين کان اڳ حنوڪ لڪيل هو ‪،‬۽ انسانن مان ڪنهن کي به خبر نه هئي ته هو ڪٿي لڪيل هو ‪،‬۽ ڪٿي رهندو هو ‪،‬۽ هن سان‬ ‫ڇا ٿيو هو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ سندس سرگرميون نگرانن سان لڳاپيل هيون ‪،‬۽ سندس ڏينهن پاڪ ماڻهن سان گڏ هئا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مان ‪،‬حنوڪ ‪،‬عظمت جي خداوند ۽ زمانن جي بادشاهه کي مبارڪباد ڏئي رهيو هوس ‪،‬۽ ڏسو !نگهبانن مون کي حنوڪ لکندڙ‬ ‫سڏيو ۽ مون کي چيو‪:‬‬ ‫جاِ کي ڇڏي ڏنو‬ ‫' ‪4.‬اي حنوڪ ‪،‬اي سچائي ءِ جا لکندڙ ‪،‬وڃو ‪،‬آسمان جي نگهبانن کي اعلن ڪريو جيڪي بلند آسمان ‪،‬پاڪ دائمي ء‬ ‫لِ زالون ورتيون آهن" ‪:‬توهان زمين تي وڏي‬ ‫آهي ‪،‬۽ پاڻ کي عورتن سان ناپاڪ ڪيو آهي ‪،‬۽ زمين جي ٻارن وانگر ڪيو آهي ‪،‬۽ پاڻ ء‬ ‫تباهي ڪئي آهي‪:‬‬ ‫‪5.‬۽ اوهان کي ڪابہ سلمتي نہ ملندي ۽ نہ ئي گناهہ جي بخشش ‪.‬۽ جيئن تہ اهي پنهنجن ٻارن ۾ خوش آهن‪،‬‬ ‫لِ دعا ڪندا ‪،‬پر توهان کي رحم ۽ امن نه‬ ‫‪6.‬پنهنجن پيارن جو قتل اهي ڏسندا ‪،‬۽ پنهنجن ٻارن جي تباهي تي اهي ماتم ڪندا ‪،‬۽ هميشه ء‬ ‫ملندو‪.‬‬ ‫باب‪13‬‬ ‫‪1.‬۽ حنوڪ ويو ۽ چيو' ‪:‬عزازيل ‪،‬توکي ڪڏهن به امن نه ملندو ‪:‬تنهنجي خلف هڪ سخت سزا جاري ڪئي وئي آهي ته توکي قيد ۾‬ ‫وجهي'‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ جيڪا بي انصافي تو سيکاري آهي ۽ جيڪا بي ديني ءِ ‪،‬بي انصافي ءِ ۽ گناهه جي سڀني ڪمن کي تو ماڻهن تي ڏيکاريو آهي ‪،‬تنهن‬ ‫جي ڪري تو کي ڪابه برداشت يا درخواست نه ڏني ويندي‪.‬‬ ‫‪3.‬پوِ مان وڃي سڀني سان گڏجي ڳالهايو ‪،‬۽ اهي سڀ ڊڄي ويا ‪،‬۽ خوف ۽ ڏڪڻي انهن کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ هڪ درخواست ٺاهيان تہ جيئن انهن کي معافي ملي ‪،‬۽ آسمان جي خداوند جي حضور ۾ انهن‬ ‫انهن‬ ‫تہ‬ ‫ڪيو‬ ‫عرض‬ ‫کي‬ ‫مون‬ ‫انهن‬ ‫‪4.‬۽‬ ‫ء‬ ‫جي درخواست پڙهان‪.‬‬ ‫پوِ اهي پنهنجن گناهن جي ڪري شرمساري ءِ جي ڪري ‪،‬جن جي ڪري انهن کي سزا ڏني وئي هئي ‪،‬هن‬ ‫‪5.‬ڇالِ ⁠جو انهي ءِ کان ء‬ ‫ء‬ ‫سان ڳالهائي نہ سگهيا ۽ نڪي آسمان ڏانهن اکيون کڻي سگهيا‪.‬‬ ‫‪6.‬پوِ مون انهن جي درخواست ۽ دعا انهن جي روحن ۽ انهن جي عملن جي حوالي سان انفرادي طور تي لکي ۽ انهن جي درخواستن‬ ‫ء‬ ‫جي حوالي سان ته انهن کي معافي ۽ ڏينهن جي ڊيگهه ملي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ مان هليو ويس ۽ دان جي پاڻي ءِ تي ويٺس ‪،‬دان جي ملڪ ۾ ‪،‬هرمون جي اولهه جي ڏکڻ ۾ ‪:‬مون انهن جي درخواست پڙهي جيستائين‬ ‫مون کي ننڊ نه آئي‪.‬‬ ‫‪4‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪8.‬۽ ڏسو مون کي هڪ خواب آيو ‪،‬۽ مون تي رويا ڪري پيا ‪،‬۽ مون عذاب جا رويا ڏٺا ‪،‬۽ هڪ آواز مون کي حڪم ڏنو ته مان اهو‬ ‫آسمان جي پٽن کي ٻڌايان ۽ انهن کي تنبيهه ڪريان‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ جڏهن مان جاڳيس ‪،‬مان انهن وٽ آيس ‪،‬۽ اهي سڀ گڏجي ويٺا هئا ‪،‬لبنان ۽ سنيسر جي وچ ۾ ابلسجائل ۾ روئي رهيا هئا ‪،‬۽ پنهنجا‬ ‫منهن ڍڪيل هئا‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ مون انهن جي اڳيان اهي سڀ رويا بيان ڪيا جيڪي مون ننڊ ۾ ڏٺا هئا ‪،‬۽ مان صداقت جون ڳالهيون ڳالهائڻ ۽ آسماني نگهبانن کي‬ ‫ملمت ڪرڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫باب‪14‬‬ ‫‪1.‬انهي ءِ خواب ۾ پاڪ عظيم جي حڪم جي مطابق ‪،‬صداقت جي لفظن ۽ دائمي نگرانن جي ملمت جو ڪتاب‪.‬‬ ‫‪2.‬مون پنهنجي ننڊ ۾ ڏٺو ته هاڻي مان گوشت جي زبان ۽ پنهنجي وات جي ساهه سان ڇا چوندس ‪:‬جيڪو عظيم انسانن کي ڏنو آهي ته‬ ‫جيئن ان سان ڳالهائي سگهن ۽ دل سان سمجهي سگهن‪.‬‬ ‫‪3.‬جيئن هن انسان کي پيدا ڪيو آهي ۽ حڪمت جي ڪلم کي سمجهڻ جي طاقت ڏني آهي ‪،‬تيئن هن مون کي به پيدا ڪيو آهي ۽ مون کي‬ ‫نگرانن ‪،‬آسمان جي ٻارن کي ملمت ڪرڻ جي طاقت ڏني آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬مون توهان جي درخواست لکي ‪،‬۽ منهنجي خواب ۾ اهو ظاهر ٿيو ته توهان جي درخواست توهان کي سڀني ابدي ڏينهن تائين منظور نه‬ ‫ڪئي ويندي ‪،‬۽ اهو فيصلو آخرڪار توهان تي منظور ڪيو ويو آهي ‪:‬ها ‪،‬توهان جي درخواست توهان کي منظور نه ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫لِ آسمان تي نه چڙهندين ‪،‬۽ زمين جي زنجيرن ۾ اهو فرمان جاري ڪيو ويو آهي ته جيئن توکي دنيا جي‬ ‫پوِ تون هميشه ء‬ ‫‪5.‬۽ هاڻي کان ء‬ ‫سڀني ڏينهن تائين پابند رکيو وڃي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ ته اڳ ۾ توهان پنهنجن پيارن پٽن جي تباهي ڏٺي هوندي ۽ توهان کي انهن ۾ ڪا به خوشي نه ٿيندي ‪،‬پر اهي توهان جي اڳيان تلوار‬ ‫ڪري پوندا‪.‬‬ ‫سان ء‬ ‫لِ اوهان جي دعا قبول نہ ڪئي ويندي ‪،‬۽ نڪي اوهان پاڻ ‪،‬جيتوڻيڪ اوهين روئو ۽ دعا گهرو ۽ اهي سڀ ڳالهيون چئو‬ ‫‪7.‬پر انهن ء‬ ‫جيڪي مون لکيون آهن‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ مون کي خواب هن طرح ڏيکاريو ويو ‪:‬ڏسو ‪،‬خواب ۾ ڪڪر مون کي دعوت ڏني ۽ هڪ ڌنڌ مون کي سڏي ‪،‬۽ تارن ۽ بجلي ءِ جي‬ ‫لِ مجبور ڪيون ۽ مون کي مٿي کنيو ‪،‬۽ مون کي آسمان ڏانهن کڻي‬ ‫رفتار مون کي تيز ۽ تيز ڪيو ‪،‬۽ خواب ۾ هوائون مون کي اڏامڻ ء‬ ‫ويون‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ مان اندر ويس جيستائين هڪ ڀت جي ويجهو پهتس جيڪا بلور سان ٺهيل هئي ۽ باهه جي زبانن سان گهريل هئي ‪:‬۽ اهو مون کي‬ ‫ڊيڄارڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ مان باهه جي زبانن ۾ داخل ٿيس ۽ هڪ وڏي گهر جي ويجهو پهتس جيڪو بلور مان ٺهيل هو ‪:‬۽ گهر جون ڀتيون بلور مان ٺهيل‬ ‫هڪ ٽيسيليٽڊ فرش وانگر هيون ‪،‬۽ ان جو بنياد بلور مان ٺهيل هو‪.‬‬ ‫‪11.‬ان جي ڇت تارن ۽ بجلي ءِ جي رستي وانگر هئي ‪،‬۽ انهن جي وچ ۾ باهه جا ڪروب هئا ‪،‬۽ انهن جو آسمان پاڻي وانگر صاف هو‪.‬‬ ‫‪12.‬ڀتين کي باهه لڳي وئي ‪،‬۽ ان جا دروازا باهه سان سڙي ويا‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ مان ان گهر ۾ داخل ٿيس ‪،‬۽ اهو باهه وانگر گرم ۽ برف وانگر ٿڌو هو ‪:‬ان ۾ زندگي ءِ جون ڪا به خوشي نه هئي ‪:‬خوف مون کي‬ ‫ڍڪي ڇڏيو ‪،‬۽ ڏڪڻي مون کي پڪڙيو‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ جڏهن مان ڏڪيس ۽ ڏڪيس ‪،‬ته مان منهن ڀر ڪري پيس‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ مون هڪ رويا ڏٺي ‪،‬۽ ڏسو !هڪ ٻيو گهر هو ‪،‬جيڪو پهرين کان وڏو هو ‪،‬۽ سڄو دروازو منهنجي اڳيان کليل هو ‪،‬۽ اهو باهه‬ ‫جي شعلن سان ٺهيل هو‪.‬‬ ‫‪16.‬۽ هر لحاظ کان اهو شان ۽ شوڪت ۽ حد ۾ ايترو ته شاندار هو جو مان توهان کي ان جي شان ۽ ان جي وسعت بيان نٿو ڪري‬ ‫سگهان‪.‬‬ ‫‪17.‬۽ ان جو فرش باهه جو هو ‪،‬۽ ان جي مٿان بجلي ۽ تارن جو رستو هو ‪،‬۽ ان جي ڇت به باهه جي شعلن جهڙي هئي‪.‬‬ ‫‪18.‬۽ مون ڏٺو تہ ان ۾ هڪ بلند تخت هو ‪:‬ان جو ڏيک بلور وانگر هو ‪،‬۽ ان جا ڦيٿا چمڪندڙ سج وانگر هئا ‪،‬۽ اتي ڪروبين جو رويا‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪19.‬۽ تخت جي هيٺان ٻرندڙ باه جا دريا ءِ نڪرندا هئا ‪،‬تنهنڪري مان انهن ڏانهن ڏسي نہ ٿي سگهيس‪.‬‬ ‫‪20.‬۽ وڏو جلل ان تي ويٺو هو ‪،‬۽ سندس ڪَڙا سج کان وڌيڪ چمڪندڙ ۽ برف کان وڌيڪ سفيد هئا‪.‬‬ ‫‪21.‬ڪو به ملئڪ اندر اچي نه سگهيو ۽ سندس چهري کي ڏسي نه سگهيو ڇاڪاڻ ته سندس شان ۽ شوڪت هئي ۽ ڪو به انسان هن‬ ‫کي ڏسي نه سگهيو‪.‬‬ ‫‪22.‬سندس چوڌاري ٻرندڙ باهه هئي ‪،‬۽ سندس اڳيان هڪ وڏو باهه بيٺو هو ‪،‬۽ ڪو به سندس ويجهو نه ٿي سگهيو ‪:‬ڏهه هزار ڀيرا ڏهه‬ ‫هزار سندس اڳيان بيٺا هئا ‪،‬پر کيس ڪنهن به صلحڪار جي ضرورت نه هئي‪.‬‬ ‫‪23.‬۽ جيڪي پاڪ ماڻهو سندس ويجهو هئا ‪،‬سي رات جو نه نڪتا ۽ نه ئي کانئس پري ٿيا‪.‬‬ ‫‪24.‬۽ ان وقت تائين مان منهن ڀر ڪري پيو هوس ۽ ڏڪندو هوس ‪:‬۽ خداوند پنهنجي وات سان مون کي سڏيو ۽ مون کي چيو ته' ‪،‬هتي‬ ‫اچ ‪،‬حنوڪ ‪،‬۽ منهنجو ڪلم ٻڌ'‪.‬‬ ‫‪25.‬۽ هڪڙو پاڪ مون وٽ آيو ۽ مون کي جاڳايو ‪،‬۽ مون کي اٿي دروازي جي ويجهو آندو ‪:‬۽ مون پنهنجو منهن هيٺ لهي ويو‪.‬‬

‫‪5‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪15‬‬ ‫‪1.‬۽ هن جواب ڏنو ۽ مون کي چيو ‪،‬۽ مون سندس آواز ٻڌو' ‪:‬ڊڄ نه ‪،‬حنوڪ ‪،‬تون نيڪ ماڻهو ۽ سچائي ءِ جو لکندڙ ‪.‬هتي اچو ۽ منهنجو‬ ‫آواز ٻڌو'‪.‬‬ ‫لِ شفاعت ڪرڻ گهرجي ‪"،‬۽‬ ‫ماڻهن‬ ‫‪:‬توکي‬ ‫آهي"‬ ‫موڪليو‬ ‫لِ‬ ‫ڪرڻ‬ ‫شفاعت‬ ‫لِ‬ ‫انهن‬ ‫توکي‬ ‫‪،‬جن‬ ‫چئو‬ ‫کي‬ ‫نگهبانن‬ ‫جي‬ ‫‪،‬آسمان‬ ‫وڃو‬ ‫‪2.‬۽‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫لِ نه‪:‬‬ ‫ماڻهن ء‬ ‫‪3.‬ڇو توهان مٿاهين ‪،‬پاڪ ۽ دائمي آسمان کي ڇڏي ڏنو آهي ‪،‬۽ عورتن سان ورتا مِ ڪيو آهي ‪،‬۽ پاڻ کي مردن جي ڌيئرن سان ناپاڪ‬ ‫لِ زالون ورتيون آهن ‪،‬۽ زمين جي ٻارن وانگر ڪم ڪيو آهي ‪،‬۽ پنهنجن پٽن وانگر ديو پيدا ڪيا آهن؟‬ ‫ڪيو آهي ۽ پاڻ ء‬ ‫‪4.‬جيتوڻيڪ اوهين پاڪ ‪،‬روحاني ۽ دائمي زندگي گذاريندڙ هئا ‪،‬پر اوهان پاڻ کي عورتن جي رت سان پليت ڪيو آهي ‪،‬۽ گوشت جي‬ ‫رت سان ٻار پيدا ڪيا آهن ‪،‬۽ ماڻهن جي اولد وانگر ‪،‬گوشت ۽ رت جي خواهش ڪئي آهي ‪،‬جيئن اهي مرندا ۽ ناس ٿيندا آهن‪.‬‬ ‫‪5.‬تنهن ڪري مون انهن کي زالون ڏنيون آهن ته جيئن اهي انهن کي حمل ڏين ۽ انهن مان ٻار پيدا ڪن ‪،‬ته جيئن انهن کي زمين تي‬ ‫شيِ جي کوٽ نه رهي‪.‬‬ ‫ڪنهن به‬ ‫ء‬ ‫لِ غيرفاني هئا‪.‬‬ ‫‪6.‬پر اوهين اڳي روحاني هئا ‪،‬دائمي زندگي گذاريندا هئا ‪،‬۽ دنيا جي سڀني پيڙهن ء‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو جيڪي آسمان وارا آهن ‪،‬تن جو ٽڪاڻو آسمان ۾ آهي‪.‬‬ ‫لِ زالون مقرر نہ ڪيون آهن‬ ‫ء‬ ‫‪7.‬۽ انهي ءِ ڪري مون اوهان ء‬ ‫‪8.‬۽ هاڻي ‪،‬اهي ديو ‪،‬جيڪي روحن ۽ جسم مان پيدا ٿيا آهن ‪،‬زمين تي بڇڙا روح سڏيا ويندا ‪،‬۽ زمين تي انهن جو ٽڪاڻو هوندو‪.‬‬ ‫‪9.‬بڇڙا روح انهن جي جسمن مان نڪرندا آهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي انسانن مان پيدا ٿيا آهن ‪،‬۽ پاڪ نگهبانن مان انهن جي شروعات ۽‬ ‫ابتدائي شروعات آهي؛ اهي زمين تي بڇڙا روح هوندا ‪،‬۽ انهن کي بڇڙا روح سڏيو ويندو‪.‬‬ ‫‪10.‬جيئن ته آسمان جي روحن جو تعلق آهي ‪،‬انهن جو گهر آسمان ۾ هوندو ‪،‬پر جيئن ته زمين جي روحن جو تعلق آهي جيڪي زمين تي‬ ‫پيدا ٿيا آهن ‪،‬انهن جو گهر زمين تي هوندو‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ ديوتائن جا روح زمين تي تڪليف ڏين ٿا ‪،‬ظلم ڪن ٿا ‪،‬تباهه ڪن ٿا ‪،‬حملو ڪن ٿا ‪،‬جنگ ڪن ٿا ۽ تباهي ڪن ٿا ‪،‬۽ مصيبت پيدا‬ ‫ڪن ٿا ‪:‬اهي کاڌو نه ٿا کائين ‪،‬پر بک ۽ اڃ جو شڪار ٿين ٿا ‪،‬۽ ڏوهه ڪن ٿا ‪.‬۽ اهي روح انسانن جي ٻارن ۽ عورتن جي خلف اٿي کڙا‬ ‫ٿيندا ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهي انهن مان نڪتل آهن‪.‬‬ ‫باب‪16‬‬ ‫پوِ ‪،‬بغير ڪنهن فيصلي جي تباهه ڪندا ‪-‬‬ ‫‪1.‬ديوتائن جي قتل ۽ تباهي ۽ موت جي ڏينهن کان ‪،‬جن جي جسم جي روحن مان ‪،‬نڪرڻ کان ء‬ ‫اهڙي طرح اهي خاتمي جي ڏينهن تائين تباهه ڪندا ‪،‬اهو عظيم فيصلو جنهن ۾ دور ختم ٿيندو ‪،‬نگرانن ۽ بي دينن تي ‪،‬ها ‪،‬مڪمل طور تي‬ ‫ختم ٿي ويندو‪.‬‬ ‫لِ موڪليو آهي ‪،‬جيڪي اڳ ۾ آسمان ۾ هئا ‪،‬انهن کي چئو‪:‬‬ ‫لِ شفاعت ڪرڻ ء‬ ‫‪2.‬۽ هاڻي انهن نگرانن جي باري ۾ جن توکي پنهنجي ء‬ ‫" ‪3.‬تون آسمان ۾ هئين ‪،‬پر سڀ راز اڃا تائين تو تي ظاهر نه ٿيا هئا ‪،‬۽ تون بيڪار کي ڄاڻين ٿو ‪،‬۽ اهي تو پنهنجي دلين جي سختي ءِ ۾‬ ‫عورتن کي ٻڌايا آهن ‪،‬۽ انهن رازن ذريعي عورتون ۽ مرد زمين تي تمام گهڻو بڇڙو ڪم ڪن ٿا"‪.‬‬ ‫‪4.‬تنهنڪري انهن کي چئو تہ” اوهان کي سڪون نہ آهي“‪.‬‬ ‫باب‪17‬‬ ‫جاِ تي کڻي ويا جتي جيڪي اتي هئا اهي ٻرندڙ باهه وانگر هئا ‪،‬۽ ‪،‬جڏهن اهي چاهيندا هئا ‪،‬اهي‬ ‫‪1.‬۽ اهي مون کي کڻي ويا ۽ هڪ اهڙي ء‬ ‫انسانن وانگر ظاهر ٿيندا هئا‪.‬‬ ‫جاِ تي ۽ هڪ جبل تي کڻي آيا ‪،‬جنهن جي چوٽي آسمان تائين پهچي ٿي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اهي مون کي اونداهي جي ء‬ ‫‪3.‬۽ مون روشنين جا هنڌ ۽ تارن ۽ گجگوڙ جا خزانا ۽ سڀ کان وڌيڪ اونهائي ۾ ڏٺا ‪،‬جتي هڪ ٻرندڙ ڪمان ۽ تير ۽ انهن جو ترڪش ‪،‬‬ ‫۽ هڪ ٻرندڙ تلوار ۽ سڀئي بجليون هيون‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اهي مون کي جيئري پاڻي ءِ ڏانهن ۽ اولهه جي باهه ڏانهن وٺي ويا ‪،‬جيڪا سج جي هر لهڻ کي قبول ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ مان باهه جي هڪ دريا ءِ وٽ پهتس جنهن ۾ باهه پاڻي ءِ وانگر وهندي آهي ۽ اولهه طرف وڏي سمنڊ ۾ وهندي آهي‪.‬‬ ‫جاِ تي هليو ويس جتي ڪو به گوشت نه هلندو آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬مون وڏيون دريائون ڏٺيون ۽ وڏي دريا ءِ ۽ وڏي اونداهي ڏانهن آيس ‪،‬۽ ان ء‬ ‫جاِ ڏٺي جتان سڀ ڳوڙها وهندا هئا‪.‬‬ ‫‪7.‬مون سياري جي اونداهي جا جبل ۽ اها ء‬ ‫‪8.‬مون زمين جي سڀني دريائن جا وات ۽ مڳڙهن جا وات ڏٺا‪.‬‬ ‫باب‪18‬‬ ‫‪1.‬مون سڀني هوائن جا خزانا ڏٺا ‪:‬مون ڏٺو ته ڪيئن هن انهن سان سڄي تخليق ۽ زمين جي مضبوط بنيادن کي سينگاريو هو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون زمين جي ڪنڊ جو پٿر ڏٺو ‪:‬مون چار هوائون ڏٺيون جيڪي زمين ۽ آسمان جي آسمان کي کڻي وڃن ٿيون‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون ڏٺو ته ڪيئن هوائون آسمان جي تارن کي پکيڙين ٿيون ‪،‬۽ آسمان ۽ زمين جي وچ ۾ پنهنجو مقام رکن ٿيون ‪:‬اهي آسمان جا ٿنڀا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪4.‬مون آسمان جون هوائون ڏٺيون جيڪي ڦرنديون آهن ۽ سج ۽ سڀني تارن جي دائري کي انهن جي لهڻ تي آڻينديون آهن‪.‬‬ ‫‪6‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪5.‬مون زمين تي هوائون ڏٺيون جيڪي ڪڪرن کي کڻي رهيون هيون ‪:‬مون ملئڪن جا رستا ڏٺا ‪.‬مون زمين جي آخر ۾ مٿي آسمان جو‬ ‫آسمان ڏٺو‪.‬‬ ‫جاِ ڏٺم جيڪا ڏينهن رات جلندي رهي ٿي ‪،‬جتي شاندار پٿرن جا ست جبل آهن ‪،‬ٽي اوڀر طرف ۽ ٽي ڏکڻ‬ ‫هڪ‬ ‫۽‬ ‫وڌيس‬ ‫اڳتي‬ ‫‪6.‬۽ مان‬ ‫ء‬ ‫طرف‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ جيڪي اوڀر طرف هئا ‪،‬انهن مان هڪ رنگين پٿر جو هو ‪،‬هڪ موتي جو ‪،‬۽ هڪ يارڪ جو ‪،‬۽ جيڪي ڏکڻ طرف هئا اهي‬ ‫ڳاڙهي پٿر جا هئا‪.‬‬ ‫‪8.‬پر وچ وارو خدا جي تخت وانگر آسمان تائين پهچي ويو ‪،‬جيڪو سنگ مرمر جو تخت هو ‪،‬۽ تخت جي چوٽي نيلم جي هئي‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ مون هڪ ٻرندڙ باهه ڏٺي ‪.‬۽ انهن جبلن کان ٻاهر هڪ علئقو هو جيڪو وڏي زمين جي پڇاڙي هئي ‪:‬اتي آسمان مڪمل ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ مون هڪ اونهو کڏ ڏٺو ‪،‬جنهن ۾ آسماني باهه جا ٿنڀا هئا ‪،‬۽ انهن جي وچ ۾ مون باهه جا ٿنڀا ڪرندا ڏٺا ‪،‬جيڪي اوچائي ۽ گهرائي‬ ‫۾ هڪجهڙا هئا‪.‬‬ ‫جاِ ڏٺي جنهن ۾ مٿي آسمان جهڙو آسمان نه هو ‪،‬۽ نه ئي ان جي هيٺان ڪا مضبوط‬ ‫‪11.‬۽ انهي ءِ اونداهي کان اڳتي مون هڪ اهڙي ء‬ ‫جاِ هئي‪.‬‬ ‫زمين هئي ‪:‬ان تي نه پاڻي هو ‪،‬۽ نه ئي پکي ‪،‬پر اهو هڪ ويران ۽ خوفناڪ ء‬ ‫‪12.‬مون اتي ست تارا ڏٺا جيڪي وڏا ٻرندڙ جبل هئا ‪،‬۽ جڏهن مون انهن بابت پڇيو ته‪،‬‬ ‫لِ قيد خانو بڻجي ويو آهي'‪.‬‬ ‫‪13.‬ملئڪ چيو' ‪:‬هي جڳهه آسمان ۽ زمين جي ڇيڙي آهي ‪:‬هي تارن ۽ آسمان جي لشڪر ء‬ ‫‪14.‬۽ تارا جيڪي باهه تي ڦرن ٿا ‪،‬اهي اهي آهن جن پنهنجي اڀرڻ جي شروعات ۾ خداوند جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي ‪،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته اهي پنهنجي مقرر وقت تي نه نڪتا آهن‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ هو انهن تي غضبناک ٿيو ‪،‬۽ انهن کي ان وقت تائين قيد ۾ رکيو جيستائين انهن جو گناهه ڏهه هزار سالن تائين پورو نه ٿئي‪.‬‬ ‫باب‪19‬‬ ‫‪ .1‬۽ يوريل مون کي چيو' ‪:‬هتي اهي ملئڪ بيٺا هوندا جيڪي پاڻ کي عورتن سان ڳنڍيندا آهن ‪،‬۽ انهن جا روح ڪيترائي مختلف روپ‬ ‫لِ گمراهه ڪندا ‪،‬هتي‬ ‫اختيار ڪري انسان ذات کي ناپاڪ ڪري رهيا آهن ۽ انهن کي ديوتائن جي طور تي شيطانن جي قرباني ڏيڻ ء‬ ‫اهي بيٺا هوندا ‪،‬ان عظيم فيصلي جي ڏينهن تائين جنهن ۾ انهن جو فيصلو ڪيو ويندو جيستائين انهن جو خاتمو نه ڪيو وڃي‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ ملئڪن جون عورتون جيڪي گمراه ٿي ويون ‪،‬سي به سائرن بڻجي وينديون‪.‬‬ ‫‪ .3‬۽ مان ‪،‬حنوڪ ‪،‬اڪيلو ئي اهو خواب ڏٺو ‪،‬سڀني شين جي پڇاڙي ‪:‬۽ ڪو به ماڻهو ائين نه ڏسندو جيئن مون ڏٺو آهي‪.‬‬ ‫باب‪20‬‬ ‫‪1.‬۽ اهي پاڪ ملئڪن جا نال آهن جيڪي ڏسن ٿا‪.‬‬ ‫‪2.‬يوريل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جيڪو دنيا ۽ ٽارٽارس تي آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬رافيل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جيڪو انسانن جي روحن تي حاوي آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬رگويل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ جيڪو روشنين جي دنيا کان بدلو وٺندو آهي‪.‬‬ ‫‪5.‬ميڪائيل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬مطلب ته ‪،‬اهو جيڪو انسان ذات جي بهترين حصي ۽ انتشار تي مقرر آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬سراقل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جيڪو روحن تي مقرر آهي ‪،‬جيڪي روح ۾ گناهه ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪7.‬جبرائيل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جيڪو جنت ‪،‬نانگن ۽ ڪروبيم جي مٿان آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬رميئل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جنهن کي خدا امٿندڙن تي مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫باب‪21‬‬ ‫‪1.‬۽ مان اتي هليو ويس جتي شيون افراتفري واريون هيون‪.‬‬ ‫جاِ افراتفري ۽ خوفناڪ‬ ‫‪2.‬۽ مون اتي ڪجهه خوفناڪ ڏٺو ‪:‬مون نه ته مٿي آسمان ڏٺو ۽ نه ئي مضبوط بنياد واري زمين ‪،‬پر هڪ ء‬ ‫هئي‪.‬‬ ‫‪3.‬اتي مون آسمان جا ست تارا ڏٺا ‪،‬جيڪي گڏجي ٻڌل هئا ‪،‬وڏن جبلن وانگر ۽ باه سان ٻرندڙ‪.‬‬ ‫لِ ٻڌل آهن ‪،‬۽ ڪهڙي سبب تي انهن کي هتي اڇليو ويو آهي؟'‬ ‫‪4.‬پوِ مون چيو' ‪:‬اهي ڪهڙي گناهه ء‬ ‫ء‬ ‫‪5.‬پوِ چيو ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬۽ انهن جي اڳواڻي ڪري رهيو هو ‪،‬۽ چيو' ‪:‬حنوڪ ‪،‬تون ڇو ٿو پڇين ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ڇو ٿو خواهش ڪرين؟'‬ ‫۽ سچ ء‬ ‫‪6.‬اهي آسمان جي تارن جي تعداد مان آهن ‪،‬جن خداوند جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي ‪،‬۽ هتي ڏهه هزار سالن تائين قيد آهن ‪،‬جيڪو‬ ‫انهن جي گناهن جي ڪري گذريو آهي ‪،‬پورو نه ٿئي‪.‬‬ ‫شيِ ڏٺي ‪:‬اتي هڪ وڏي باهه‬ ‫‪7.‬۽ اتان کان مان ٻئي هنڌ ڏانهن ويس ‪،‬جيڪو اڳئين کان به وڌيڪ خوفناڪ هو ‪،‬۽ مون هڪ خوفناڪ‬ ‫ء‬ ‫جاِ اوندهه تائين ڦاٽي پئي هئي ‪،‬جيڪا باهه جي وڏن هيٺ لهندڙ ٿنڀن سان ڀريل هئي ‪:‬نه ته ان جي حد يا‬ ‫جيڪا سڙي ۽ ٻرندي رهي ‪،‬۽ اها ء‬ ‫شدت ڏسي سگهيس ‪،‬۽ نه ئي مان اندازو لڳائي سگهيس‪.‬‬ ‫جاِ ڪيتري خوفناڪ آهي ۽ ڏسڻ ۾ ڪيتري خوفناڪ آهي'!‬ ‫‪8.‬پوِ مون چيو' ‪:‬اها ء‬ ‫ء‬ ‫‪7‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪9.‬پوِ اموريل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ ‪،‬جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬مون کي جواب ڏنو ‪،‬۽ مون کي چيو' ‪:‬حنوڪ ‪،‬توکي اهڙو خوف ۽ ڊپ‬ ‫ء‬ ‫جاِ جي ڪري ‪،‬۽ درد جي تماشي جي ڪري'‪.‬‬ ‫ڇو آهي؟ '۽ مون جواب ڏنو' ‪:‬هن خوفناڪ ء‬ ‫لِ قيد هوندا'‪.‬‬ ‫جاِ ملئڪن جو قيد خانو آهي ‪،‬۽ هتي اهي هميشه ء‬ ‫‪10.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬هي ء‬ ‫باب‪22‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان مان ٻئي هنڌ ويس ‪،‬۽ هن مون کي اولهه ۾ هڪ ٻيو وڏو ۽ بلند جبل ۽ سخت پٿر ڏيکاريو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ ان ۾ چار خالي جڳهون هيون ‪،‬گهڻيون ۽ ويڪريون ۽ تمام هموار ‪.‬خالي جڳهون ڪيتريون هموار ۽ ڏسڻ ۾ گهڻيون ۽ اونداهيون آهن‪.‬‬ ‫‪3.‬پوِ رافيل جواب ڏنو ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬۽ مون کي چيو‪:‬‬ ‫ء‬ ‫لِ ٺاهيون ويون آهن ته جيئن مئلن جي روحن جا روح انهن ۾ گڏ ٿين ‪،‬ها ته سڀني انسانن جي اولد‬ ‫' ‪4.‬اهي خالي جڳهيون انهي ءِ مقصد ء‬ ‫جون روحون هتي گڏ ٿين ‪.‬۽ اهي جڳهيون انهن کي انهن جي فيصلي جي ڏينهن تائين ۽ انهن جي مقرر ڪيل وقت تائين مقرر ڪيل وقت‬ ‫لِ ٺاهيون ويون آهن'‪.‬‬ ‫تائين ‪،‬جيستائين انهن تي وڏو فيصلو نه اچي ‪،‬انهن کي حاصل ڪرڻ ء‬ ‫‪5.‬مون انسانن جي ٻارن جا روح ڏٺا جيڪي مئل هئا ‪،‬۽ انهن جو آواز آسمان ڏانهن ويو ۽ سوٽ ڪيو‪.‬‬ ‫‪6.‬پوِ مون رافيل ملئڪ کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬۽ مون کيس چيو' ‪:‬هي روح ‪ -‬اهو ڪنهن جو آهي جنهن جو آواز نڪرندو‬ ‫ء‬ ‫آهي ۽ مناسب لڳندو آهي؟'‬ ‫‪7.‬۽ هن مون کي جواب ڏنو ته' ‪:‬هي اهو روح آهي جيڪو هابيل مان نڪتو ‪،‬جنهن کي سندس ڀا مِ قابيل ماريو هو ‪،‬۽ هو سندس خلف‬ ‫ڪيس ڪندو رهندو جيستائين سندس اولد زمين تان ختم نه ٿئي ۽ سندس اولد انسانن جي اولد مان ختم نه ٿئي'‪.‬‬ ‫‪8.‬پوِ مون ان بابت ۽ سڀني خالي جڳهن بابت پڇيو' ‪:‬هڪ ٻئي کان الڳ ڇو ٿيو؟'‬ ‫ء‬ ‫لِ اهڙي‬ ‫‪9.‬۽ هن مون کي جواب ڏنو ۽ مون کي چيو' ‪:‬اهي ٽي ٺاهيا ويا آهن ته جيئن مئلن جا روح الڳ ٿين ‪.‬۽ نيڪ ماڻهن جي روحن ء‬ ‫تقسيم ڪئي وئي آهي ‪،‬جنهن ۾ پاڻي جو چمڪندڙ چشمو آهي'‪.‬‬ ‫لِ ڪيو ويو آهي جڏهن اهي مرن ٿا ۽ زمين ۾ دفن ڪيا وڃن ٿا ۽ انهن تي انهن جي زندگي ۾ فيصلو نه ڪيو‬ ‫‪10.‬۽ اهو ئي گناهگارن ء‬ ‫ويو آهي‪.‬‬ ‫لِ لعنت ڪندڙن جي سزا ۽‬ ‫هميشه‬ ‫۽‬ ‫تائين‬ ‫ڏينهن‬ ‫عظيم‬ ‫جي‬ ‫فيصلي‬ ‫جيستائين‬ ‫ويندا‬ ‫ڪيا‬ ‫الڳ‬ ‫۾‬ ‫تڪليف‬ ‫وڏي‬ ‫هن‬ ‫روح‬ ‫جا‬ ‫انهن‬ ‫‪11.‬هتي‬ ‫ء‬ ‫لِ پابند ڪندو‪.‬‬ ‫لِ بدلو ‪.‬اتي هو انهن کي هميشه ء‬ ‫عذاب ‪،‬۽ انهن جي روحن ء‬ ‫لِ ورهايل آهي جيڪي پنهنجون چالڪيون ڪن ٿا ۽ پنهنجي تباهي جو اعلن ڪن ٿا ‪،‬جڏهن اهي‬ ‫جي‬ ‫روحن‬ ‫‪12.‬۽ اهڙي طرح انهن‬ ‫ء‬ ‫گنهگارن جي ڏينهن ۾ قتل ڪيا ويا هئا‪.‬‬ ‫لِ ٺاهيو ويو آهي جيڪي نيڪ نه هئا پر گنهگار هئا ‪،‬جيڪي گناهن ۾ مڪمل هئا ‪،‬۽ فاسقن مان ‪.‬‬ ‫‪13.‬اهڙي طرح انهن ماڻهن جي روحن ء‬ ‫اهي ساٿي هوندا ‪:‬پر انهن جي روحن کي قيامت جي ڏينهن قتل نه ڪيو ويندو ۽ نه ئي انهن کي اتان اٿاريو ويندو‪.‬‬ ‫لِ حڪومت‬ ‫‪14.‬پوِ مون جلل جي خداوند جي واکاڻ ڪئي ۽ چيو' ‪:‬سڀاڳو هجي منهنجو خداوند ‪،‬صداقت جو خداوند ‪،‬جيڪو هميشه ء‬ ‫ء‬ ‫ڪندو آهي'‪.‬‬ ‫باب‪23‬‬ ‫‪1.‬اتان کان مان زمين جي ڇيڙن جي اولهه ۾ ٻئي هنڌ هليو ويس‪.‬‬ ‫سواِ ڊوڙي رهي هئي ‪،‬۽ ڏينهن يا رات پنهنجي رستي کان نه رڪجي پر باقاعدي‬ ‫‪2.‬۽ مون هڪ ٻرندڙ باهه ڏٺي جيڪا آرام ڪرڻ کان‬ ‫ء‬ ‫ڊوڙندي رهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون پڇيو' ‪:‬هي ڇا آهي جيڪو آرام نٿو ڪري؟'‬ ‫‪4.‬پوِ رگويل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬مون کي جواب ڏنو ۽ مون کي چيو' ‪:‬هي باهه جو وهڪرو جيڪو تو‬ ‫ء‬ ‫ڏٺو آهي اهو اولهه ۾ باهه آهي جيڪا آسمان جي سڀني روشني ءِ کي ستائي ٿي'‪.‬‬ ‫باب‪24‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان کان مان زمين جي ٻئي هنڌ ويس ‪،‬۽ هن مون کي باهه جو هڪ جبل ڏيکاريو جيڪو ڏينهن رات ٻرندو هو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مان ان کان اڳتي وڌيس ۽ ست شاندار جبل ڏٺا ‪،‬جيڪي هڪ ٻئي کان مختلف هئا ‪،‬۽ ان جا پٿر شاندار ۽ خوبصورت هئا ‪،‬مجموعي‬ ‫طور تي شاندار ‪،‬شاندار ظاهر ۽ خوبصورت ٻاهران ‪:‬ٽي اوڀر طرف ‪،‬هڪ ٻئي تي قائم ‪،‬۽ ٽي ڏکڻ طرف ‪،‬هڪ ٻئي تي ‪،‬۽ ڳوڙها‬ ‫اونداهي واهه ‪،‬جن مان ڪو به ٻئي سان نه مليا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ ستين جبل انهن جي وچ ۾ هو ‪،‬۽ اهو انهن کان اوچائي ۾ وڌيڪ هو ‪،‬تخت جي سيٽ وانگر ‪:‬۽ خوشبودار وڻ تخت جي چوڌاري‬ ‫گهيريل هئا‪.‬‬ ‫خوشبوِ سڀني‬ ‫‪4.‬۽ انهن ۾ هڪ اهڙو وڻ هو جيڪو مون ڪڏهن به نه سونگهيو هو ‪،‬نه انهن ۾ ڪو هو ۽ نه ئي ڪو ان جهڙو هو ‪:‬ان ۾‬ ‫ء‬ ‫لِ سڪي نه سگهندا آهن ‪:‬۽ ان جو ميوو خوبصورت آهي ‪،‬۽ ان جو ميوو‬ ‫خوشبوئن کان وڌيڪ هئي ‪،‬۽ ان جا پن ۽ گل ۽ ڪاٺ هميشه ء‬ ‫کجي ءِ جي وڻ وانگر آهي‪.‬‬ ‫‪5.‬پوِ مون چيو' ‪:‬هي وڻ ڪيترو سهڻو ۽ خوشبودار آهي ‪،‬۽ ان جا پن سهڻا آهن ‪،‬۽ ان جا گل ڏسڻ ۾ تمام گهڻا خوشگوار آهن'‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪6.‬پوِ مائيڪل جواب ڏنو ‪،‬جيڪو پاڪ ۽ معزز ملئڪن مان هڪ هو جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬۽ انهن جو اڳواڻ هو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪8‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪25‬‬ ‫خوشبوِ بابت ڇو پڇين ٿو ‪،‬۽ تون سچ ڇو سکڻ چاهين ٿو؟'‬ ‫‪1.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬حنوڪ ‪،‬تون مون کان وڻ جي‬ ‫ء‬ ‫شيِ بابت ڄاڻڻ چاهيان ٿو ‪،‬پر خاص طور تي هن وڻ بابت'‪.‬‬ ‫‪2.‬پوِ مون کيس جواب ڏنو' ‪:‬مان هر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪3.‬۽ هن جواب ڏنو' ‪:‬هي بلند جبل جيڪو تو ڏٺو آهي ‪،‬جنهن جي چوٽي خدا جي تخت وانگر آهي ‪،‬اهو سندس تخت آهي ‪،‬جتي پاڪ عظيم ‪،‬‬ ‫لِ هيٺ ايندو'‪.‬‬ ‫شان جو مالڪ ‪،‬دائمي بادشاهه ‪،‬ويٺو هوندو ‪،‬جڏهن هو نيڪي سان زمين جي زيارت ء‬ ‫‪4.‬۽ هن خوشبودار وڻ جي حوالي سان ‪،‬ڪنهن به انسان کي ان کي هٿ لڳائڻ جي اجازت ناهي جيستائين اهو عظيم فيصلو نه ٿئي ‪،‬جڏهن‬ ‫‪.‬پوِ اهو نيڪ ۽ پاڪ ماڻهن کي ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫هو سڀني کان بدلو وٺندو ۽ هر‬ ‫لِ ختم ڪندو ء‬ ‫شيِ کي هميشه ء‬ ‫ء‬ ‫جاِ ۾ ‪،‬خداوند جي مندر ۾ ‪،‬جيڪو ابدي بادشاهه آهي ‪،‬لڳايو ويندو‪.‬‬ ‫لِ هوندو ‪:‬ان کي پاڪ ء‬ ‫‪5.‬ان جو ميوو چونڊيلن جي کاڌي ء‬ ‫خوشبوِ انهن جي هڏن ۾ هوندي ‪،‬۽ اهي زمين‬ ‫جاِ ۾ داخل ٿيندا؛ ۽ ان جي‬ ‫ء‬ ‫‪6‬پوِ اهي خوشي ءِ سان خوش ٿيندا ۽ خوش ٿيندا ‪،‬۽ اهي پاڪ ء‬ ‫ء‬ ‫تي ڊگهي زندگي گذاريندا ‪،‬جيئن توهان جا پي مِ ڏاڏا گذاريندا هئا ‪:‬۽ انهن جي ڏينهن ۾ ڪو به غم يا وبا يا عذاب يا آفت انهن کي نه ڇهندي‪.‬‬ ‫لِ اهڙيون شيون تيار ڪيون آهن ‪،‬۽ انهن کي پيدا ڪيو‬ ‫‪7.‬پوِ مون جلل واري خدا ‪،‬دائمي بادشاهه کي مبارڪ ڏني ‪،‬جنهن نيڪ ماڻهن ء‬ ‫ء‬ ‫آهي ۽ انهن کي ڏيڻ جو واعدو ڪيو آهي‪.‬‬ ‫باب‪26‬‬ ‫جاِ ڏٺي جتي وڻ هئا جن جون ٽاريون ٽٽي رهيون هيون ۽ هڪ ٽٽل‬ ‫‪1.‬۽ مان اتان کان زمين جي وچ ۾ ويس ‪،‬۽ مون هڪ برڪت واري ء‬ ‫وڻ وانگر ڦملنديون هيون‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اتي مون هڪ پاڪ جبل ڏٺو ‪،‬۽ اوڀر ۾ جبل جي هيٺان هڪ ندي هئي ۽ اها ڏکڻ ڏانهن وهندي هئي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون اوڀر طرف هڪ ٻيو جبل ڏٺو جيڪو هن کان مٿي هو ‪،‬۽ انهن جي وچ ۾ هڪ اونهو ۽ تنگ واهه هو ‪:‬ان ۾ جبل جي هيٺان هڪ‬ ‫وهڪرو به وهندو هو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ ان جي اولهه ۾ هڪ ٻيو جبل هو ‪،‬جيڪو پهرين کان هيٺ ۽ گهٽ اوچائي وارو هو ‪،‬۽ انهن جي وچ ۾ هڪ مڳري ۽ سڪل واهه هئي ‪:‬‬ ‫۽ هڪ ٻي مڳري ۽ سڪل واهه ٽنهي جبلن جي ڇيڙي تي هئي‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ سڀئي واديون ڳڙيون ۽ تنگ هيون ‪،‬سخت پٿر مان ٺهيل هيون ‪،‬۽ انهن تي وڻ نه لڳايا ويا هئا‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ مون کي پٿرن تي حيرت ٿي ‪،‬۽ مون کي وادي تي حيرت ٿي ‪،‬ها ‪،‬مون کي تمام گهڻو تعجب ٿيو‪.‬‬ ‫باب‪27‬‬ ‫لِ آهي؟'‬ ‫‪1.‬پوِ مون چيو' ‪:‬هي برڪت واري زمين ‪،‬جيڪا مڪمل طور تي وڻن سان ڀريل آهي ‪،‬۽ وچ ۾ هي لعنتي وادي ڪهڙي مقصد ء‬ ‫ء‬ ‫م‬ ‫لِ‬ ‫لِ آهي جيڪي هميشه ء‬ ‫‪2.‬پوِ اوريل ‪،‬پاڪ ملئڪن مان هڪ جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬جواب ڏنو ۽ چيو' ‪:‬هي لعنتي وادي انهن ء‬ ‫ء‬ ‫لعنتي آهن ‪:‬هتي سڀئي لعنتي گڏ ڪيا ويندا جيڪي پنهنجي چَن سان خداوند جي خلف بي ادب ڳالهيون ڪن ٿا ۽ سندس شان بابت سخت‬ ‫جاِ هوندي'‪.‬‬ ‫ڳالهيون ڪن ٿا ‪.‬هتي انهن کي گڏ ڪيو ويندو ‪،‬۽ هتي انهن جي فيصلي جي ء‬ ‫لِ نيڪ ماڻهن جي سامهون نيڪ فيصلي جو نظارو هوندو ‪:‬هتي رحمدل جلل جي رب ‪،‬دائمي بادشاهه‬ ‫‪3.‬آخري ڏينهن ۾ انهن تي هميشه ء‬ ‫کي مبارڪباد ڏيندا‪.‬‬ ‫لِ شڪرگذاري ڪندا جنهن مطابق هن انهن کي پنهنجو حصو ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬اڳين جي فيصلي جي ڏينهن ۾ ‪،‬اهي هن جي رحمت جي ء‬ ‫‪5.‬پوِ مون جلل جي پالڻهار کي ساراهيو ۽ سندس شان بيان ڪيو ۽ سندس شان سان تعريف ڪئي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب‪28‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان کان مان اوڀر طرف ‪،‬ريگستان جي جبلن جي وچ ۾ ويس ‪،‬۽ مون هڪ بيابان ڏٺو ۽ اهو اڪيلو هو ‪،‬وڻن ۽ ٻوٽن سان ڀريل‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مٿان کان پاڻي وهي نڪتو‪.‬‬ ‫‪3.‬هڪ وڏي پاڻي ءِ جي وهڪري وانگر تيز وهندڙ جيڪو اتر اولهه ڏانهن وهندو هو ‪،‬ان جي ڪري هر طرف ڪڪر ۽ شبنم مٿي‬ ‫چڙهندا هئا‪.‬‬ ‫باب‪29‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان کان مان ريگستان ۾ ٻئي هنڌ هليو ويس ‪،‬۽ هن جبل جي قطار جي اوڀر ۾ ويجهو پهتس‪.‬‬ ‫خوشبوِ ڪڍي رهيا هئا ‪،‬۽ وڻ پڻ بادام جي وڻ سان ملندڙ جلندڙ هئا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اتي مون خوشبودار وڻ ڏٺا جيڪي لوبان ۽ ممر جي‬ ‫ء‬ ‫باب‪30‬‬ ‫جاِ ڏٺي ‪،‬پاڻي ءِ سان ڀريل هڪ وادي‪.‬‬ ‫‪ .1‬۽ انهن کان اڳتي ‪،‬مان اوڀر ڏانهن گهڻو پري ويس ‪،‬۽ مون هڪ ٻي ء‬ ‫‪2.‬۽ اتي هڪ وڻ هو ‪،‬جنهن جو رنگ خوشبودار وڻن جهڙو هو جيئن مستي‪.‬‬ ‫‪9‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪3.‬۽ انهن وادين جي ڪنارن تي مون خوشبودار دارچيني ڏٺي ‪.‬۽ انهن کان اڳتي مان اوڀر ڏانهن وڌيس‪.‬‬ ‫باب‪31‬‬ ‫‪1.‬۽ مون ٻيا جبل ڏٺا ‪،‬۽ انهن جي وچ ۾ وڻن جا جهنڊا هئا ‪،‬۽ انهن مان امرت وهي رهيو هو ‪،‬جنهن کي سارارا ۽ گلبانم سڏيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ انهن جبلن کان پري مون زمين جي ڇيڙن جي اوڀر ۾ هڪ ٻيو جبل ڏٺو ‪،‬جنهن تي الو جا وڻ هئا ‪،‬۽ سڀئي وڻ بادام جي وڻن وانگر‬ ‫ستل هئا‪.‬‬ ‫خوشبوِ کان وڌيڪ مٺي هوندي هئي‪.‬‬ ‫خوشبوِ ڪنهن به‬ ‫‪3.‬۽ جڏهن ڪو ان کي ساڙيندو هو ‪،‬ته ان جي‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫باب‪32‬‬ ‫پوِ ‪،‬جيئن مون جبلن جي مٿان اتر ڏانهن ڏٺو ‪،‬مون ست جبل ڏٺا جيڪي چونڊيل جٽادار ميون ۽‬ ‫‪1.‬۽ انهن خوشبودار خوشبوئن کان ء‬ ‫خوشبودار وڻن ‪،‬دارچيني ۽ مرچ سان ڀريل هئا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اتان کان مان انهن سڀني جبلن جي چوٽين تي چڙهي ويس ‪،‬زمين جي اوڀر طرف پري ‪،‬۽ اريٿرين سمنڊ جي مٿان گذري ويس ۽ ان‬ ‫کان پري هليو ويس ‪،‬۽ ملئڪ زوتيل جي مٿان گذري ويس‪.‬‬ ‫خوشبوِ وارا هئا ‪،‬وڏا ‪،‬تمام سهڻا ۽ شاندار ‪،‬۽‬ ‫‪3.‬۽ مان نيڪي ءِ جي باغ ۾ آيس ‪،‬۽ انهن وڻن کان ٻاهر ڪيترائي وڏا وڻ ڏٺا ‪،‬جيڪي سٺي‬ ‫ء‬ ‫حڪمت جو وڻ جنهن مان اهي کائيندا آهن ۽ وڏي حڪمت ڄاڻندا آهن‪.‬‬ ‫‪4.‬اهو وڻ صنوبر جي وڻ وانگر اوچائي ۾ آهي ‪،‬۽ ان جا پن ڪاروب جي وڻ وانگر آهن ‪:‬۽ ان جو ميوو انگورن جي ڇڙن وانگر آهي ‪،‬‬ ‫تمام سهڻو ‪:‬۽ وڻ جي خوشبو پري تائين پهچندي آهي‪.‬‬ ‫‪5.‬پوِ مون چيو' ‪:‬وڻ ڪيترو سهڻو آهي ‪،‬۽ ان جو ڏيک ڪيترو پرڪشش آهي'!‬ ‫ء‬ ‫‪6.‬پوِ پاڪ ملئڪ رافيل ‪،‬جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬مون کي جواب ڏنو ۽ چيو' ‪:‬هي حڪمت جو وڻ آهي ‪،‬جنهن مان توهان جو پوڙهو‬ ‫ء‬ ‫پي مِ ۽ توهان جي پوڙهي ما مِ ‪،‬جيڪي توهان کان اڳ هيون ‪،‬کائي چڪا آهن ‪،‬۽ انهن حڪمت سکي ۽ انهن جون اکيون کوليون ويون ‪،‬۽‬ ‫انهن کي خبر پئي ته اهي ننگا آهن ۽ انهن کي باغ مان ڪڍيو ويو آهي'‪.‬‬ ‫باب‪33‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان کان مان زمين جي ڇيڙي تائين ويس ۽ اتي وڏا جانور ڏٺا ‪،‬۽ هر هڪ ٻئي کان مختلف هو؛ ۽ مون پکي به ڏٺا جيڪي ظاهر ‪،‬‬ ‫خوبصورتي ۽ آواز ۾ مختلف هئا ‪،‬هڪ ٻئي کان مختلف هو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ انهن جانورن جي اوڀر ۾ مون زمين جا ڇيڙا ڏٺا جتي آسمان رکيل آهي ‪،‬۽ آسمان جا دروازا مکليل هئا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون ڏٺو ته آسمان جا تارا ڪيئن نڪرندا آهن ‪،‬۽ مون انهن دروازن کي ڳڻيو جن مان اهي نڪرندا آهن ‪،‬۽ انهن جا سڀئي ٻاهر نڪتا‬ ‫لکيا ‪،‬هر هڪ تاري جا الڳ الڳ ‪،‬انهن جي تعداد ۽ انهن جي نالن ‪،‬انهن جي ڪورسن ۽ انهن جي جڳهن ‪،‬۽ انهن جي وقتن ۽ انهن جي‬ ‫مهينن جي مطابق ‪،‬جيئن پاڪ فرشتو اوريل جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬مون کي ڏيکاريو‪.‬‬ ‫لِ لکيا ‪،‬۽ انهن جا قانون ۽ انهن جون‬ ‫لِ لکي ڇڏيون ‪:‬انهن جا نال به هن منهنجي ء‬ ‫‪4.‬هن مون کي سڀ شيون ڏيکاريون ۽ منهنجي ء‬ ‫ڪمَنيون‪.‬‬ ‫باب‪34‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان کان مان اتر طرف زمين جي ڇيڙن تائين ويس ‪،‬۽ اتي مون سڄي زمين جي ڇيڙن تي هڪ عظيم ۽ شاندار سازش ڏٺي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ هتي مون آسمان ۾ آسمان جا ٽي دروازا کليل ڏٺا ‪:‬انهن مان هر هڪ ذريعي اتر جون هوائون هلنديون آهن ‪:‬جڏهن اهي هلن ٿيون ته‬ ‫ٿڌ ‪،‬ڳڙا ‪،‬ٿڌ ‪،‬برف ‪،‬شبنم ۽ مينهن پوندو آهي‪.‬‬ ‫لِ ڦوڪيندا آهن ‪:‬پر جڏهن اهي ٻين ٻن دروازي مان ڦوڪيندا آهن ‪،‬ته اهو زمين تي تشدد ۽ مصيبت‬ ‫‪3.‬۽ هڪ دروازي مان اهي هميشه ء‬ ‫سان هوندو آهي ‪،‬۽ اهي تشدد سان ڦوڪيندا آهن‪.‬‬ ‫باب‪35‬‬ ‫‪ .1‬۽ اتان کان مان اولهه طرف زمين جي ڇيڙن تائين ويس ‪،‬۽ اتي آسمان جا ٽي دروازا کليل ڏٺا جيئن مون اوڀر ۾ ڏٺا هئا ‪،‬ساڳي تعداد ۾‬ ‫دروازا ‪،‬۽ ساڳي تعداد ۾ ٻاهر نڪرڻ وارا دروازا‪.‬‬ ‫باب‪36‬‬ ‫‪1.‬۽ اتان کان مان ڏکڻ ڏانهن زمين جي ڇيڙن تائين ويس ‪،‬۽ اتي آسمان جا ٽي کليل دروازا ڏٺا ‪:‬۽ اتان شبنم ‪،‬مينهن ۽ هوا ايندي آهي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اتان کان مان اوڀر طرف آسمان جي ڇيڙن تائين ويس ‪،‬۽ هتي آسمان جا ٽي اوڀر وارا دروازا کليل ۽ انهن جي مٿان ننڍا دروازا ڏٺا‪.‬‬ ‫‪3.‬انهن ننڍڙن دروازن مان هر هڪ ذريعي آسمان جا تارا لنگهن ٿا ۽ اولهه ڏانهن ان رستي تي هلن ٿا جيڪو انهن کي ڏيکاريل آهي‪.‬‬ ‫‪10‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪4.‬۽ جڏهن به مون ڏٺو ته مون هميشه جلل جي خداوند جي تعريف ڪئي ‪،‬۽ مان جلل جي خداوند جي تعريف ڪندو رهيس ‪،‬جنهن‬ ‫عظيم ۽ شاندار معجزا ڪيا آهن ‪،‬ته جيئن ملئڪن ‪،‬روحن ۽ انسانن کي سندس ڪم جي عظمت ڏيکاري ‪،‬ته جيئن اهي سندس ڪم ۽‬ ‫لِ‬ ‫سندس سڀني مخلوقن جي تعريف ڪن ‪:‬ته جيئن اهي سندس طاقت جو ڪم ڏسن ۽ سندس هٿن جي عظيم ڪم جي تعريف ڪن ۽ هميشه ء‬ ‫سندس تعريف ڪن‪.‬‬ ‫باب‪37‬‬ ‫‪1.‬ٻيو رويا جيڪو هن ڏٺو ‪،‬حڪمت جو رويا ‪ -‬جيڪو حنوڪ پٽ يارد ‪،‬مهلل ايل جو پٽ ‪،‬قينان جو پٽ ‪،‬انوس جو پٽ ‪،‬سيت جو پٽ ‪،‬آدم‬ ‫جو پٽ ‪،‬ڏٺو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ هي حڪمت جي لفظن جي شروعات آهي جيڪي مون پنهنجي آواز کي بلند ڪيو ۽ زمين تي رهندڙن کي چيو ‪:‬ٻڌو ‪،‬اي پراڻي زماني‬ ‫جا ماڻهو ‪،‬۽ ڏسو ‪،‬توهان جيڪي بعد ۾ ايندا ‪،‬پاڪ جي لفظن کي جيڪي مان روحن جي خداوند جي اڳيان ڳالهائيندس‪.‬‬ ‫‪3.‬اهو بهتر هو ته انهن کي صرف پراڻي زماني جي ماڻهن کي ٻڌايو وڃي ‪،‬پر انهن کان به جيڪي بعد ۾ اچن ٿا ‪،‬اسان حڪمت جي‬ ‫شروعات کي روڪي نه سگهنداسين‪.‬‬ ‫‪4.‬اڄ تائين روحن جي مالڪ طرفان اهڙي حڪمت ڪڏهن به نه ڏني وئي آهي جيئن مون کي منهنجي بصيرت مطابق ‪،‬روحن جي‬ ‫مالڪ جي خوشي ءِ مطابق ملي آهي جنهن جي طرفان مون کي دائمي زندگي جو حصو ڏنو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪5.‬پوِ مون کي ٽي مثال ٻڌايا ويا ‪،‬۽ مون پنهنجي آواز سان زمين تي رهندڙن کي اهي بيان ڪيا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب‪38‬‬ ‫‪1.‬پهرين تمثيل ‪.‬جڏهن نيڪن جي جماعت ظاهر ٿيندي ‪،‬۽ گنهگارن کي انهن جي گناهن جي سزا ڏني ويندي ‪،‬۽ زمين جي منهن تان ڌڪي‬ ‫ڇڏيو ويندو‪:‬‬ ‫‪2.‬۽ جڏهن اهو نيڪ ماڻهو نيڪ ماڻهن جي اکين اڳيان ظاهر ٿيندو ‪،‬جن جا چونڊيل ڪم روحن جي مالڪ تي لٽڪندا آهن ‪،‬۽ نيڪ ۽‬ ‫جاِ ڪٿي‬ ‫چونڊيل ماڻهن تي روشني ظاهر ٿيندي جيڪي زمين تي رهندا آهن ‪،‬تڏهن گنهگارن جو گهر ڪٿي هوندو ‪،‬۽ انهن جي آرام جي ء‬ ‫لِ سٺو هجي ها‪.‬‬ ‫هوندي جن روحن جي مالڪ کي رد ڪيو آهي؟ جيڪڏهن اهي پيدا نه ٿين ها ته انهن ء‬ ‫‪3.‬جڏهن نيڪن جا راز ظاهر ڪيا ويندا ۽ گنهگارن جو فيصلو ڪيو ويندو ‪،‬۽ بي دين ماڻهن کي نيڪن ۽ چونڊيلن جي حضور کان ڪڍيو‬ ‫ويندو‪،‬‬ ‫‪4.‬ان وقت کان وٺي ‪،‬جيڪي زمين جا مالڪ آهن ‪،‬اهي وڌيڪ طاقتور ۽ بلند نه ٿيندا ‪:‬۽ اهي پاڪ جو چهرو ڏسي نه سگهندا ‪،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫روحن جي خداوند پنهنجو نور پاڪ ‪،‬نيڪ ۽ چونڊيل ماڻهن جي چهري تي ظاهر ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪5.‬پوِ بادشاه ۽ طاقتور ناس ٿي ويندا ۽ نيڪ ۽ پاڪ ماڻهن جي هٿن ۾ ڏنا ويندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ ڪو به روحن جي پالڻهار کان رحم جي طلب نه ڪندو ڇو ته انهن جي زندگي ختم ٿيڻ واري آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ ان کان ء‬ ‫باب‪39‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ اهو ٿيندو ته چونڊيل ۽ پاڪ ٻار آسمان مان لهندا ‪،‬۽ انهن جو نسل انسانن جي اولد سان گڏ هڪ ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ انهن ڏينهن ۾ حنوڪ کي جوش ۽ غضب جا ڪتاب ۽ بيچيني ۽ نيڪالي جا ڪتاب مليا ‪.‬۽ روحن جو خداوند فرمائي ٿو ته انهن تي‬ ‫رحم نه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ انهن ڏينهن ۾ هڪ وا مِ مون کي زمين تان کڻي ويو ‪،‬۽ مون کي آسمان جي ڇيڙي تي رکي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اتي مون ٻيو رويا ڏٺو ‪،‬پاڪ ماڻهن جون رهائش گاهون ‪،‬۽ نيڪ ماڻهن جون آرام گاهون‪.‬‬ ‫جاِ پاڪ ماڻهن سان گڏ‬ ‫‪5.‬هتي منهنجي اکين انهن جي رهائش کي ڏٺو جتي اهي سندس نيڪ ملئڪن سان گڏ هئا ‪،‬۽ انهن جي آرام جي ء‬ ‫لِ درخواست ڪئي ۽ شفاعت ڪئي ۽ دعا ڪئي ‪،‬۽ صداقت انهن جي اڳيان پاڻي وانگر وهندي هئي ‪،‬۽ رحم‬ ‫هئي ‪.‬۽ انهن ماڻهن جي ٻارن ء‬ ‫لِ آهي‪.‬‬ ‫زمين تي شبنم وانگر وهندو هو ‪:‬اهڙي طرح اهو انهن جي وچ ۾ هميشه ء‬ ‫جاِ تي منهنجي اکين صداقت ۽ ايمان جي چونڊيل کي ڏٺو‪،‬‬ ‫‪6a.‬۽ انهي ءِ ء‬ ‫‪7a.‬۽ مون سندس رهائش گاهه روحن جي پالڻهار جي پرن هيٺان ڏٺي‪.‬‬ ‫لِ بي شمار هوندا‪.‬‬ ‫‪6‬ب ‪.‬۽ سندس ڏينهن ۾ صداقت غالب ايندي ‪،‬۽ نيڪ ۽ چونڊيل سندس اڳيان هميشه ء‬ ‫‪7‬ب ‪.‬۽ سندس اڳيان سڀ نيڪ ۽ چونڊيل ماڻهو ٻرندڙ بتين وانگر مضبوط هوندا ‪،‬۽ سندن وات برڪت سان ڀريل هوندو ‪،‬۽ سندن چپ‬ ‫روحن جي خداوند جي نالي جي واکاڻ ڪندا ‪،‬۽ سندس اڳيان صداقت ڪڏهن به ناڪام نه ٿيندي ‪،‬۽ سندس اڳيان صداقت ڪڏهن به ناڪام‬ ‫نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪8.‬اتي مون رهڻ جي خواهش ڪئي ‪،‬۽ منهنجو روح ان رهائش جي خواهشمند هو ‪:‬۽ اتي اڳ ۾ منهنجو حصو رهيو آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهو‬ ‫روحن جي پالڻهار جي اڳيان منهنجي باري ۾ قائم ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪9.‬انهن ڏينهن ۾ مون روحن جي خداوند جي نالي جي تعريف ۽ تعريف ڪئي ‪،‬ڇاڪاڻ ته هن مون کي روحن جي خداوند جي خوشي ءِ‬ ‫لِ مقرر ڪيو آهي‪.‬‬ ‫مطابق برڪت ۽ شان ء‬ ‫جاِ تي نظر رکي ‪،‬۽ مون کيس برڪت ڏني ۽ سندس تعريف ڪندي چيو' ‪:‬برڪت وارو آهي ‪،‬۽‬ ‫‪10.‬گهڻي وقت تائين منهنجين اکين انهي ءِ ء‬ ‫لِ برڪت وارو هجي'‪.‬‬ ‫هو شروع کان وٺي هميشه ء‬ ‫‪11‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫لِ ڇا آهي ۽ نسل در نسل ڇا ٿيندو‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ سندس اڳيان ڪا به وقفو ناهي ‪.‬هو دنيا جي پيدا ٿيڻ کان اڳ ئي ڄاڻي ٿو ته هميشه ء‬ ‫‪12.‬جيڪي ننڊ نٿا ڪن ‪،‬اهي توکي مبارڪباد ڏين ٿا ‪:‬اهي تنهنجي شان جي سامهون بيٺا آهن ۽ مبارڪباد ڏين ٿا ‪،‬تعريف ڪن ٿا ۽ تعريف‬ ‫ڪن ٿا ‪،‬چون ٿا" ‪:‬پاڪ ‪،‬پاڪ ‪،‬پاڪ ‪،‬روحن جو رب آهي ‪:‬هو زمين کي روحن سان ڀري ٿو"‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ هتي منهنجي اکين انهن سڀني کي ڏٺو جيڪي ننڊ ۾ نه آهن ‪:‬اهي سندس اڳيان بيٺا آهن ۽ برڪت ڏين ٿا ۽ چون ٿا' ‪:‬برڪت وارو‬ ‫لِ برڪت وارو هجي'‪.‬‬ ‫هجي ‪،‬۽ خداوند جو نالو هميشه ء‬ ‫‪14.‬۽ منهنجو چهرو بدلجي ويو ‪،‬۽ مان وڌيڪ ڏسي نہ ٿي سگهيس‪.‬‬ ‫باب‪40‬‬ ‫پوِ مون هزارين ۽ ڏهه هزار ڀيرا ڏهه هزار ڏٺا ‪،‬مون هڪ اهڙو ميڙ ڏٺو جيڪو بيشمار ۽ حساب کان ٻاهر هو ‪،‬جيڪو‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫روحن جي خداوند جي اڳيان بيٺو هو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ روحن جي خداوند جي چئني پاسن تي مون چار موجودگي ڏٺيون ‪،‬جيڪي ننڊ نه ڪندڙ کان مختلف هيون ‪،‬۽ مون انهن جا نال سکيا ‪:‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته جيڪو فرشتو مون سان گڏ هو ‪،‬ان مون کي انهن جا نال ٻڌايا ‪،‬۽ مون کي سڀ لڪيل شيون ڏيکاريون‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون انهن چئن حضورن جا آواز ٻڌا جڏهن اهي جلل جي خداوند جي اڳيان تعريف ڪري رهيا هئا‪.‬‬ ‫لِ برڪت ڏئي ٿي‪.‬‬ ‫‪4.‬پهرين آواز روحن جي پالڻهار کي هميشه ء‬ ‫‪5.‬۽ ٻيو آواز مون ٻڌو جيڪو چونڊيل ۽ چونڊيلن کي برڪت ڏيندو هو جيڪي روحن جي خداوند تي لٽڪندا آهن‪.‬‬ ‫لِ دعا ۽ شفاعت ڪندو ۽ روحن جي خداوند جي نالي تي منٿون ڪندو‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ ٽيون آواز مون ٻڌو ‪،‬جيڪو زمين تي رهندڙن ء‬ ‫‪7.‬۽ مون چوٿين آواز ٻڌو جيڪو شيطانن کي روڪي رهيو هو ۽ انهن کي روحن جي خداوند جي اڳيان اچڻ کان منع ڪري رهيو هو ته‬ ‫جيئن اهي زمين تي رهندڙن تي الزام لڳائي سگهن‪.‬‬ ‫شيِ ڏيکاري جيڪا لڪل آهي' ‪:‬اهي چار‬ ‫پوِ مون امن جي فرشتي کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ ويو ‪،‬جنهن مون کي هر‬ ‫ء‬ ‫‪8.‬ان کان ء‬ ‫حضور ڪير آهن جيڪي مون ڏٺا آهن ۽ جن جا لفظ مون ٻڌا ۽ لکيا آهن؟'‬ ‫‪9.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬پهريون ميڪائيل آهي ‪،‬رحمدل ۽ صبر ڪندڙ ‪:‬۽ ٻيو ‪،‬جيڪو سڀني بيمارين ۽ سڀني زخمن تي انسانن جي اولد تي‬ ‫لِ‬ ‫مقرر آهي ‪،‬رافيل آهي ‪:‬۽ ٽيون ‪،‬جيڪو سڀني طاقتن تي مقرر آهي ‪،‬جبرائيل آهي ‪:‬۽ چوٿون ‪،‬جيڪو توبه تي مقرر آهي انهن جي اميد ء‬ ‫جيڪي دائمي زندگي جا وارث آهن ‪،‬نالو فانوئيل آهي '‪.‬۽ اهي روحن جي خداوند جا چار ملئڪ آهن ۽ چار آواز جيڪي مون انهن ڏينهن‬ ‫۾ ٻڌا هئا‪.‬‬ ‫باب‪41‬‬ ‫پوِ مون آسمان جا سڀ راز ڏٺا ‪،‬۽ بادشاهت ڪيئن ورهايل آهي ‪،‬۽ ڪيئن ماڻهن جا عمل ترازو ۾ وزن ڪيا ويا آهن‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫‪2.‬۽ اتي مون چونڊيلن جا محل ۽ پاڪ ماڻهن جا محل ڏٺا ‪،‬۽ منهنجي اکين اتي سڀني گنهگارن کي ڏٺو جيڪي اتان ڪڍيا پيا وڃن جيڪي‬ ‫روحن جي خداوند جي نالي کان انڪار ڪن ٿا ‪،‬۽ انهن کي ڇڪي ڪڍيو پيو وڃي ‪:‬۽ اهي روحن جي خداوند کان ايندڙ سزا جي ڪري‬ ‫قائم نه رهي سگهيا‪.‬‬ ‫لِ ورهايل آهن ‪،‬۽ ڪڪرن ۽ شبنم جا‬ ‫‪3.‬۽ اتي منهنجي اکين بجلي ۽ گجگوڙ جا راز ۽ هوائن جا راز ڏٺا ‪،‬اهي ڪيئن زمين تي اڏامڻ ء‬ ‫جاِ تي اچن ٿا ۽ ڪٿان اهي مٽي ءِ واري زمين کي سير ڪن ٿا‪.‬‬ ‫راز ‪،‬۽ اتي مون ڏٺو ته اهي ڪٿان ان ء‬ ‫‪4.‬۽ اتي مون بند ڪمرا ڏٺا جن مان هوائون ورهايل آهن ‪،‬ڳڙن ۽ هوائن جو ڪمرو ‪،‬ڌنڌ ۽ ڪڪرن جو ڪمرو ‪،‬۽ ان جو ڪڪر دنيا‬ ‫جي شروعات کان وٺي زمين تي اڏامي ٿو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ مون سج ۽ چنڊ جا ڪمرا ڏٺا ‪،‬جتان اهي اڳتي وڌن ٿا ۽ ڪٿي وري اچن ٿا ‪،‬۽ انهن جي شاندار واپسي ‪،‬۽ ڪيئن هڪ ٻئي کان‬ ‫مٿاهون آهي ‪،‬۽ انهن جو شاندار مدار ‪،‬۽ ڪيئن اهي پنهنجي مدار کي نه ڇڏيندا آهن ‪،‬۽ اهي پنهنجي مدار ۾ ڪجهه به شامل نه ڪندا آهن ۽‬ ‫نه ئي ان مان ڪجهه وٺندا آهن ‪،‬۽ اهي هڪ ٻئي سان ايمان رکندا آهن ‪،‬ان قسم جي مطابق جنهن سان اهي پاڻ ۾ ڳنڍيل آهن‪.‬‬ ‫لِ غالب آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ پهريون سج نڪرندو آهي ۽ روحن جي پالڻهار جي حڪم موجب پنهنجي رستي تي هلندو آهي ‪،‬۽ سندس نالو هميشه ء‬ ‫جاِ تي پنهنجي رستي جو سفر پورو ڪري ٿي ‪-‬‬ ‫پوِ مون چنڊ جو لڪيل ۽ نظر ايندڙ رستو ڏٺو ‪،‬۽ هو ءِ ڏينهن ۽ رات ان ء‬ ‫‪7.‬۽ ان کان ء‬ ‫لِ‬ ‫هڪ روحن جي رب جي اڳيان ٻئي جي سامهون بيهي رهي ٿي ‪.‬۽ اهي شڪرگذاري ۽ تعريف ڪن ٿا ۽ آرام نٿا ڪن؛ ڇاڪاڻ ته انهن ء‬ ‫انهن جو شڪرگذاري آرام آهي‪.‬‬ ‫لِ اوندهه آهي‬ ‫لِ روشني ۽ گنهگارن ء‬ ‫لِ بدلجي ٿو ‪،‬۽ چنڊ جي رستي جو رستو نيڪن ء‬ ‫‪8.‬ڇاڪاڻ ته سج اڪثر ڪري نعمت يا لعنت ء‬ ‫خداوند جي نالي تي ‪،‬جنهن روشني ۽ اوندهه جي وچ ۾ جدائي ڪئي ‪،‬۽ انسانن جي روحن کي ورهايو ‪،‬۽ نيڪن جي روحن کي مضبوط‬ ‫ڪيو ‪،‬پنهنجي صداقت جي نالي تي‪.‬‬ ‫لِ هڪ جج مقرر ڪري ٿو ۽‬ ‫‪9.‬ڇالِ ⁠جو ڪوبہ ملئڪ نہ ٿو روڪي ۽ نہ ڪا طاقت روڪي سگهي ٿي‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو هو سڀني ء‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫انهن سڀني جو پاڻ اڳيان فيصلو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫باب‪42‬‬ ‫پوِ کيس آسمان ۾ هڪ رهائش جو هنڌ ڏنو ويو‪.‬‬ ‫جاِ نه ملي جتي هو ءِ رهي سگهي؛ ء‬ ‫‪1.‬دانائي کي ڪا به ء‬ ‫‪12‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫جاِ تي موٽي آئي ‪،‬۽ ملئڪن ۾‬ ‫لِ ٻاهر نڪتي ‪،‬۽ کيس ڪا به رهائش نه ملي ‪:‬حڪمت پنهنجي ء‬ ‫‪2.‬حڪمت انسانن جي اولد ۾ رهڻ ء‬ ‫جاِ تي ويٺي‪.‬‬ ‫پنهنجي ء‬ ‫‪3.‬۽ سندس ڪمرن مان بي انصافي نڪري وئي ‪:‬جن کي هن ڳولي نه لڌو ‪،‬۽ انهن سان گڏ رهي ‪،‬جيئن ريگستان ۾ مينهن ‪،‬۽ امڃايل زمين‬ ‫تي شبنم‪.‬‬ ‫باب‪43‬‬ ‫‪1.‬۽ مون ٻيون بجليون ۽ آسمان جا تارا ڏٺا ‪،‬۽ مون ڏٺو ته ڪيئن هن انهن سڀني کي انهن جي نالن سان سڏيو ۽ انهن هن جي ڳالهه ٻڌي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون ڏٺو ته ڪيئن انهن کي انهن جي روشني جي تناسب مطابق صحيح ترازو ۾ وزن ڪيو ويو آهي ‪:‬مون انهن جي جڳهن جي‬ ‫ويڪر ۽ انهن جي ظاهر ٿيڻ جو ڏينهن ڏٺو ‪،‬۽ ڪيئن انهن جي گردش بجلي پيدا ڪري ٿي ‪:‬۽ مون انهن جي گردش کي ملئڪن جي تعداد‬ ‫جي مطابق ڏٺو ‪،‬۽ ڪيئن اهي هڪ ٻئي سان ايمان رکن ٿا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون فرشتي کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ ويو ۽ مون کي لڪايل شيون ڏيکاريون' ‪:‬اهي ڇا آهن؟'‬ ‫معني ڏيکاري آهي ‪:‬اهي پاڪ ماڻهن جا نال آهن جيڪي زمين تي رهن‬ ‫‪4.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬روحن جي خداوند توکي انهن جي تمثيلي‬ ‫ي‬ ‫لِ روحن جي خداوند جي نالي تي يقين رکن ٿا'‪.‬‬ ‫ٿا ۽ هميشه ء‬ ‫باب‪44‬‬ ‫هڪ ٻيو واقعو جيڪو مون بجلي ءِ جي حوالي سان ڏٺو ‪:‬ڪيئن ڪجهه تارا اڀرن ٿا ۽ بجلي ءِ بڻجي وڃن ٿا ۽ پنهنجي نئين شڪل سان الڳ‬ ‫نه ٿي سگهن‪.‬‬ ‫باب‪45‬‬ ‫‪1.‬۽ هي ٻيو مثال انهن بابت آهي جيڪي پاڪ ماڻهن جي رهائش ۽ روحن جي پالڻهار جي نالي کان انڪار ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اهي آسمان ۾ نه چڙهندا ‪،‬۽ نه زمين تي ايندا ‪:‬اهڙي طرح گنهگارن جو انجام ٿيندو ‪،‬جن روحن جي خداوند جي نالي کان انڪار ڪيو‬ ‫لِ محفوظ آهن‪.‬‬ ‫آهي ‪،‬جيڪي اهڙي طرح مصيبت ۽ مصيبت جي ڏينهن ء‬ ‫‪3.‬انهي ءِ ڏينهن منهنجو چونڊيل جلل جي تخت تي ويهندو ‪،‬۽ انهن جي ڪمن جي جانچ ڪندو ‪،‬۽ انهن جي آرام جون جايون بيشمار‬ ‫هونديون ‪.‬۽ جڏهن اهي منهنجي چونڊيلن کي ڏسندا ‪،‬۽ جن منهنجي شاندار نالي کي سڏيو آهي ‪،‬ته انهن جي روح انهن ۾ مضبوط ٿيندي‪:‬‬ ‫‪4.‬پوِ مان پنهنجي چونڊيل کي انهن ۾ رهائيندس ‪.‬۽ مان آسمان کي تبديل ڪندس ۽ ان کي دائمي نعمت ۽ روشني بڻائيندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5.‬۽ مان زمين کي بدلئي ڇڏيندس ۽ ان کي برڪت وارو بڻائيندس ‪:‬۽ مان پنهنجن چونڊيلن کي ان تي رهڻ ڏيندس ‪:‬پر گنهگار ۽ بدڪار‬ ‫ان تي پير نه رکندا‪.‬‬ ‫‪6.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ مون پنهنجن نيڪن کي امن ڏنو آهي ۽ انهن کي مطمئن ڪيو آهي ‪،‬۽ انهن کي پنهنجي اڳيان رهڻ ڏنو آهي ‪:‬پر گنهگارن‬ ‫لِ مون سان گڏ فيصلو اچڻ وارو آهي ‪،‬تنهنڪري مان انهن کي زمين تان ناس ڪندس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب‪46‬‬ ‫‪1.‬۽ اتي مون هڪ کي ڏٺو جنهن جو مٿو ڏينهن جو هو ‪،‬۽ سندس مٿو امن وانگر اڇو هو ‪،‬۽ ان سان گڏ هڪ ٻيو ماڻهو هو جنهن جو چهرو‬ ‫انسان وانگر هو ‪،‬۽ سندس چهرو پاڪ ملئڪن مان هڪ وانگر فضل سان ڀريل هو‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون ان ملئڪ کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ ويو ۽ مون کي ابن آدم بابت سڀ لڪل شيون ڏيکاريون ‪،‬ته هو ڪير هو ‪،‬ڪٿان آيو ‪،‬‬ ‫۽ هو ڏينهن جي سردار سان ڇو ويو؟ ۽ هن جواب ڏنو ۽ مون کي چيو ‪:‬هي انسان جو پٽ آهي جنهن وٽ صداقت آهي ‪،‬جنهن سان صداقت‬ ‫رهي ٿي ‪،‬۽ جيڪو لڪيل شين جا سڀ خزانا ظاهر ڪري ٿو‪،‬‬ ‫لِ صداقت ۾ برتري رکي‬ ‫‪3.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ روحن جي خداوند کيس چونڊيو آهي ‪،‬۽ جنهن جي قسمت روحن جي خداوند جي اڳيان هميشه ء‬ ‫ٿي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هي ابن آدم ‪،‬جنهن کي تو ڏٺو آهي ‪،‬بادشاهن ۽ طاقتورن کي سندن تخت تان اٿاريندو ‪،‬۽ طاقتورن کي سندن تخت تان اٿاريندو ‪،‬۽‬ ‫طاقتورن جون واڳون ڪيرائيندو ‪،‬۽ گنهگارن جا ڏند ڀڃي ڇڏيندو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هو بادشاهن کي سندن تختن ۽ بادشاهتن تان ڪيرائي ڇڏيندو ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهي سندس تعريف ۽ تعريف نٿا ڪن ‪،‬۽ نه ئي عاجزي سان‬ ‫تسليم ڪن ٿا ته بادشاهت انهن کي ڪٿان عطا ڪئي وئي هئي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ هو طاقتورن جو چهرو هيٺ ڪندو ‪،‬۽ انهن کي شرم سان ڀري ڇڏيندو ‪.‬۽ اونداهي انهن جي رهائش هوندي ‪،‬۽ ڪيڙا انهن جو بسترو‬ ‫هوندا ‪،‬۽ انهن کي پنهنجن بسترن مان اٿڻ جي اميد نه هوندي ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهي روحن جي خداوند جي نالي جي تعريف نه ڪندا آهن‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ اءهي امهي آهن جيڪي آسمان جي تارن جو انصاف ڪن ٿا ‪،‬۽ وڏائي ڪندڙ جي خلف پنهنجا هٿ کڻن ٿا ‪،‬۽ زمين تي لتاڙين ٿا ۽ ان‬ ‫تي رهن ٿا ‪.‬۽ انهن جا سڀ ڪم بي انصافي ظاهر ڪن ٿا ‪،‬۽ انهن جي طاقت انهن جي دولت تي آهي ‪،‬۽ انهن جو ايمان انهن ديوتائن تي‬ ‫آهي جيڪي انهن پنهنجي هٿن سان ٺاهيا آهن ‪،‬۽ اهي روحن جي خداوند جي نالي کان انڪار ڪن ٿا‪،‬‬ ‫‪8.‬۽ اهي سندس ڪليسيائن جي گهرن کي ستائين ٿا ‪،‬۽ انهن ايمان وارن کي به جيڪي روحن جي خداوند جي نالي تي ٽنگيل آهن‪.‬‬ ‫‪13‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪47‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ نيڪن جي دعا ۽ نيڪن جو رت زمين تان روحن جي خداوند جي اڳيان مٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪2.‬انهن ڏينهن ۾ ‪،‬پاڪ ماڻهو جيڪي آسمان ۾ مٿي رهن ٿا ‪،‬هڪ آواز سان گڏ ٿيندا ۽ دعا ۽ تعريف ڪندا ‪،‬۽ روحن جي خداوند جي نالي‬ ‫جو شڪر ادا ڪندا ۽ برڪت ڏيندا ‪،‬نيڪ ماڻهن جي رت جي طرفان جيڪو وهايو ويو آهي ‪،‬۽ ته جيئن نيڪ ماڻهن جي دعا روحن جي‬ ‫لِ ڏک نه ڀوڳڻو پوي‪.‬‬ ‫خداوند جي اڳيان بيڪار نه ٿئي ‪،‬ته جيئن انهن سان انصاف ڪيو وڃي ‪،‬۽ ته جيئن انهن کي هميشه ء‬ ‫‪3.‬انهن ڏينهن ۾ مون ڏينهن جي سردار کي ڏٺو جڏهن هو پنهنجي شان جي تخت تي ويٺو هو ‪،‬۽ جيئرن جا ڪتاب سندس اڳيان کوليا ويا ‪:‬۽‬ ‫سندس سڀ لشڪر جيڪو مٿي آسمان ۾ آهي ۽ سندس صلحڪار سندس اڳيان بيٺا هئا‪،‬‬ ‫‪4.‬۽ پاڪ ماڻهن جون دليون خوشي ءِ سان ڀرجي ويون ‪،‬ڇاڪاڻ ته نيڪ ماڻهن جو تعداد پيش ڪيو ويو هو ‪،‬۽ نيڪ ماڻهن جي دعا ٻڌي‬ ‫وئي هئي ‪،‬۽ پاڪ روحن جي خداوند جي اڳيان نيڪ ماڻهن جو رت گهريو ويو هو‪.‬‬ ‫باب‪48‬‬ ‫‪1.‬۽ اتي مون نيڪي ءِ جو چشمو ڏٺو جيڪو ڪڏهن به ختم نه ٿيندو ‪:‬۽ ان جي چوڌاري حڪمت جا ڪيترائي چشما هئا؛ ۽ سڀ اڃايل انهن‬ ‫مان پيئندا هئا ‪،‬۽ حڪمت سان ڀرجي ويندا هئا ‪،‬۽ انهن جا گهر نيڪن ‪،‬پاڪ ۽ چونڊيلن سان گڏ هئا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ انهي ءِ وقت روحن جي خداوند جي اڳيان ابن آدم جو نالو رکيو ويو ‪،‬۽ سندس نالو ڏينهن جي سردار جي اڳيان رکيو ويو‪.‬‬ ‫‪3.‬ها ‪،‬سج ۽ نشانين جي پيدا ٿيڻ کان اڳ ‪،‬آسمان جا تارا پيدا ٿيڻ کان اڳ ‪،‬سندس نالو روحن جي پالڻهار جي اڳيان رکيو ويو هو‪.‬‬ ‫لِ اميد جيڪي‬ ‫لِ روشني هوندو ‪،‬۽ انهن ء‬ ‫لِ هڪ لٺ هوندو جنهن تي اهي پاڻ کي قائم رکندا ۽ نه ڪندا ‪،‬۽ هو غير قومن ء‬ ‫‪4.‬هو نيڪن ء‬ ‫دل ۾ پريشان آهن‪.‬‬ ‫‪5.‬زمين تي رهندڙ سڀ سندس اڳيان گرندا ۽ سجدو ڪندا ‪،‬۽ روحن جي خداوند جي تعريف ۽ برڪت ڪندا ۽ گيت ڳائيندا‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ انهي ءِ ڪري ئي کيس چونڊيو ويو ۽ سندس اڳيان لڪايو ويو ‪،‬دنيا جي پيدائش کان اڳ ۽ هميشہ تائين‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ روحن جي خداوند جي حڪمت کيس پاڪ ۽ نيڪ ماڻهن تي ظاهر ڪيو آهي؛ ڇاڪاڻ ته هن نيڪ ماڻهن جي قسمت کي محفوظ‬ ‫رکيو آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته انهن هن بي انصافي جي دنيا کان نفرت ۽ حقارت ڪئي آهي ‪،‬۽ روحن جي خداوند جي نالي تي ان جي سڀني ڪمن‬ ‫۽ طريقن کان نفرت ڪئي آهي ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن جي نالي تي اهي بچيا ويا آهن ‪،‬۽ هن جي نيڪ مرضي مطابق اهو انهن جي زندگي جي‬ ‫حوالي سان ٿيو آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬انهن ڏينهن ۾ زمين جا بادشاهه منهن هيٺ ڪندا ‪،‬۽ طاقتور جيڪي پنهنجي هٿن جي ڪمن جي ڪري ملڪ جا مالڪ هوندا ‪،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته اهي پنهنجي مصيبت ۽ مصيبت جي ڏينهن ۾ پاڻ کي بچائي نه سگهندا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ مان انهن کي پنهنجن چونڊيلن جي هٿن ۾ ڏيندس ‪:‬جيئن باه ۾ ڪکن ‪،‬تيئن اهي پاڪ جي سامهون ساڙيندا ‪:‬جيئن پاڻي ءِ ۾ سيه ‪،‬اهي‬ ‫نيڪن جي سامهون ٻڏي ويندا ‪،‬۽ انهن جو ڪو به نشان نه ملندو‪.‬‬ ‫ڪرندا ۽ وري نہ اٿندا ‪:‬۽ ڪوبہ انهن کي هٿن سان وٺي ۽‬ ‫‪10.‬۽ انهن جي مصيبت جي ڏينهن زمين تي آرام هوندو ‪،‬۽ انهن جي اڳيان اهي ء‬ ‫نہ اٿاريندو ‪:‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن روحن جي خداوند ۽ سندس مسيح جو انڪار ڪيو آهي ‪.‬روحن جي خداوند جو نالو مبارڪ هجي‪.‬‬ ‫باب‪49‬‬ ‫لِ گهٽ نه ٿيندو آهي‪.‬‬ ‫‪l.‬ڇاڪاڻ ته حڪمت پاڻي ءِ وانگر وهايو ويندو آهي ‪،‬۽ شان سندس اڳيان هميشه ء‬ ‫‪2.‬ڇاڪاڻ ته هو صداقت جي سڀني رازن ۾ طاقتور آهي ‪،‬۽ بي انصافي پاڇي وانگر غائب ٿي ويندي ‪،‬۽ ان جو ڪو به تسلسل نه هوندو؛‬ ‫لِ آهي ‪،‬۽ سندس طاقت سڀني نسلن تائين آهي‪.‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته چونڊيل روحن جي خداوند جي اڳيان بيٺو آهي ‪،‬۽ سندس شان هميشه ء‬ ‫‪3.‬۽ ان ۾ دانائي جو روح ‪،‬۽ بصيرت ڏيندڙ روح ‪،‬۽ سمجه ۽ طاقت جو روح ‪،‬۽ انهن جو روح رهي ٿو جيڪي سچائي ءِ ۾ سمهي پيا آهن‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هو مڳجهن ڳالهين جو فيصلو ڪندو ‪،‬۽ ڪو به سندس اڳيان ڪوڙو لفظ نه ڳالهائي سگهندو؛ ڇاڪاڻ ته هو پنهنجي مرضي ءِ مطابق‬ ‫روحن جي پالڻهار جي اڳيان چونڊيل آهي‪.‬‬ ‫باب‪50‬‬ ‫لِ تبديلي ايندي ‪،‬۽ ڏينهن جو نور انهن تي رهندو ‪،‬۽ شان ۽ شوڪت پاڪ ڏانهن موٽندي‪،‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ پاڪ ۽ چونڊيل ماڻهن ء‬ ‫‪2.‬مصيبت جي ڏينهن تي جنهن تي گنهگارن جي خلف برائي گڏ ڪئي ويندي ‪.‬۽ نيڪ روحن جي پالڻهار جي نالي تي فتح حاصل ڪندا ‪:‬‬ ‫۽ هو ٻين کي ان جي شاهدي ڏيندو ته جيئن اهي توبه ڪن ۽ پنهنجن هٿن جي ڪمن کي ڇڏي ڏين‪.‬‬ ‫‪3.‬انهن کي روحن جي خداوند جي نالي سان ڪا عزت نہ ملندي ‪،‬پر انهن کي سندس نالي سان ڇوٽڪارو ملندو ‪،‬۽ روحن جو خداوند انهن‬ ‫تي رحم ڪندو ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ سندس رحم وڏو آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هو پنهنجي فيصلي ۾ به سچو آهي ‪،‬۽ سندس جلل جي حضور ۾ بڇڙائي به قائم نه رهندي ‪:‬سندس فيصلي تي توبه نه ڪندڙ سندس‬ ‫اڳيان ناس ٿيندو‪.‬‬ ‫پوِ مان انهن تي رحم نه ڪندس ‪،‬روحن جو خداوند فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هاڻي کان ء‬

‫‪14‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪51‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ زمين پڻ اهو واپس ڪندي جيڪو ان جي حوالي ڪيو ويو آهي ‪،‬۽ شيول پڻ اهو واپس ڪندو جيڪو ان کي مليو آهي ‪،‬‬ ‫۽ دوزخ اهو واپس ڪندو جيڪو ان جو قرض آهي‪.‬‬ ‫‪:‬ڇالِ ⁠جو اهو ڏينهن ويجهو اچي ويو آهي جڏهن انهن کي نجات ملندي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ هو انهن مان نيڪ ۽ پاڪ ماڻهن کي چونڊيندو‬ ‫ء‬ ‫‪3.‬۽ چونڊيل ماڻهو انهن ڏينهن ۾ منهنجي تخت تي ويهندو ‪،‬۽ سندس وات حڪمت ۽ صلح جا سڀ راز وهائي ڇڏيندو ‪:‬ڇاڪاڻ ته روحن‬ ‫جي خداوند اهي کيس ڏنا آهن ۽ کيس جلل ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ انهن ڏينهن ۾ جبل رڍن وانگر ٽَندا ‪،‬۽ ٽڪريون کير سان ڍمڪيل گهيٽن وانگر ٽَنديون ‪،‬۽ آسمان ۾ سڀني ملئڪن جا منهن خوشي ءِ‬ ‫سان روشن ٿيندا‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪5.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن ڏينهن ۾ چونڊيل اٿي کڙو ٿيندو ‪،‬۽ زمين خوش ٿيندي ‪،‬۽ نيڪ ماڻهو ان تي رهندا ‪،‬۽ چونڊيل ماڻهو ان تي گهمندا‪.‬‬ ‫باب‪52‬‬ ‫جاِ تي جتي مون لڪايل شين جا سڀ خواب ڏٺا هئا ‪ -‬ڇاڪاڻ ته مون کي هڪ وا مِ ۾ کڻي ويو هو ۽ اهي‬ ‫پوِ انهي ءِ ء‬ ‫‪l.‬۽ انهن ڏينهن کان ء‬ ‫مون کي اولهه ڏانهن کڻي ويا هئا‪.‬‬ ‫‪2.‬اتي منهنجي اکين آسمان جون سڀ ڳجهيون شيون ڏٺيون جيڪي ٿينديون ‪،‬لوهه جو جبل ‪،‬ٽامي جو جبل ‪،‬چاندي ءِ جو جبل ‪،‬سون جو‬ ‫جبل ‪،‬نرم ڌاتو جو جبل ‪،‬۽ سيهي جو جبل‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون انهي ءِ ملئڪ کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ ويو هو ‪،‬۽ چيائين تہ' هي ڪهڙيون شيون آهن جيڪي مون ڳجهي طرح ڏٺيون‬ ‫آهن؟'‬ ‫‪4.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬اهي سڀ شيون جيڪي تو ڏٺيون آهن ‪،‬اهي سندس مسح ڪيل جي بادشاهي جي خدمت ڪنديون ته جيئن هو زمين‬ ‫تي طاقتور ۽ طاقتور ٿئي'‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ امن جي فرشتي جواب ڏنو ‪،‬مون کي چيو' ‪:‬ٿورو انتظار ڪر ‪،‬۽ تو تي اهي سڀئي ڳجهيون شيون ظاهر ڪيون وينديون جيڪي‬ ‫روحن جي رب جي چوڌاري آهن'‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ اهي جبل جيڪي توهان جي اکين ڏٺا آهن ‪،‬لوهه جو جبل ‪،‬ٽامي جو جبل ‪،‬۽ چاندي ءِ جو جبل ‪،‬۽ سون جو جبل ‪،‬۽ نرم ڌاتو جو جبل ‪،‬۽‬ ‫سيهي جو جبل ‪،‬اهي سڀ چونڊيل جي حضور ۾ موم وانگر هوندا ‪:‬باهه جي اڳيان ‪،‬۽ پاڻي وانگر جيڪو مٿي کان انهن جبلن تي وهندو‬ ‫آهي ‪،‬۽ اهي سندس پيرن جي اڳيان بي طاقت ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪7.‬انهن ڏينهن ۾ ڪوبہ نہ بچي سگهندو ‪،‬نہ سون ۽ نہ چاندي ءِ سان ‪،‬۽ نہ ئي ڪو بچي سگهندو‪.‬‬ ‫لِ ڪو لوه نه هوندو ‪،‬۽ نه ئي ڪو ماڻهو سينه بند پائيندو ‪.‬ٽامي جو ڪو ڪم نه ٿيندو ‪،‬۽ ٽين جو ڪو ڪم نه ٿيندو ۽ ان جي‬ ‫‪8.‬۽ جنگ ء‬ ‫قدر نه ڪئي ويندي ‪،‬۽ سيسو جي ڪا ضرورت نه پوندي‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ اهي سڀ شيون رد ڪيون وينديون ۽ زمين جي مٿاڇري تان تباهه ڪيون وينديون ‪،‬جڏهن چونڊيل روحن جي رب جي سامهون ظاهر‬ ‫ٿيندو‪.‬‬ ‫باب‪53‬‬ ‫لِ تحفا ‪،‬تحفا ۽ خراج‬ ‫‪1.‬اتي منهنجي اکين هڪ کليل وادي ڏٺي ‪،‬جنهن جا وات کليل هئا ‪،‬۽ زمين ‪،‬سمنڊ ۽ ٻيٽن تي رهندڙ سڀئي ماڻهو هن ء‬ ‫تحسين پيش ڪندا ‪،‬پر اها اونهي وادي پوري نه ٿيندي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ انهن جا هٿ بي انصافي ڪن ٿا ‪،‬۽ گنهگار انهن سڀني کي کائي وڃن ٿا جن تي اهي بي انصافي سان ظلم ڪن ٿا ‪:‬پر گنهگار روحن‬ ‫لِ ناس ٿي ويندا‪.‬‬ ‫جي رب جي سامهون تباهه ڪيا ويندا ‪،‬۽ انهن کي سندس زمين تان ڪڍيو ويندو ‪،‬۽ اهي هميشه ء‬ ‫‪3.‬ڇاڪاڻ ته مون ڏٺو ته سڀني عذاب جي ملئڪن اتي موجود هئا ۽ شيطان جا سڀ هٿيار تيار ڪري رهيا هئا‪.‬‬ ‫لِ اهي ساز تيار ڪري رهيا آهن؟'‬ ‫‪4.‬۽ مون امن جي فرشتي کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ ويو' ‪:‬اهي ڪنهن ء‬ ‫لِ تيار ڪن ٿا ‪،‬ته جيئن اهي تباهه ٿين'‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬اهي هن زمين جي بادشاهن ۽ طاقتورن ء‬ ‫پوِ انهن کي روحن جي خداوند جي نالي تي ڪو‬ ‫پوِ نيڪ ۽ چونڊيل پنهنجي جماعت جي گهر کي ظاهر ڪندو ‪:‬هاڻي کان ء‬ ‫‪6.‬۽ ان کان ء‬ ‫به روڪيو نه ويندو‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ هي جبل سندس صداقت جي اڳيان زمين وانگر بيٺا نه رهندا ‪،‬پر ٽڪريون پاڻي ءِ جي چشمي وانگر هونديون ‪،‬۽ نيڪ ماڻهو گنهگارن‬ ‫جي ظلم کان آرام حاصل ڪندا‪.‬‬ ‫باب‪54‬‬ ‫‪1.‬۽ مون ڏٺو ۽ زمين جي ٻئي حصي ڏانهن ممڙيو ‪،‬۽ اتي هڪ اونهي وادي ڏٺم جنهن ۾ باهه ٻرندي هئي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اهي بادشاهن ۽ طاقتورن کي کڻي آيا ‪،‬۽ انهن کي هن اونهي وادي ۾ اڇلئڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ اتي منهنجي اکين ڏٺو ته ڪيئن انهن انهن کي پنهنجا اوزار ٺاهيا ‪،‬بيشمار وزن جا لوهه جا زنجير‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيا پيا وڃن؟'‬ ‫‪4.‬۽ مون امن جي فرشتي کان پڇيو ‪،‬جيڪو مون سان گڏ ويو هو ‪،‬۽ چيو' ‪:‬هي زنجير ڪنهن ء‬ ‫‪15‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫لِ تيار ڪيا پيا وڃن ‪،‬ته جيئن اهي انهن کي پڪڙي مڪمل سزا جي اوندهه ۾ اڇلئي‬ ‫‪5.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬اهي عزازيل جي لشڪر ء‬ ‫ڇڏين ‪،‬۽ اهي پنهنجن جبڙن کي سخت پٿرن سان ڍڪيندا جيئن روحن جي رب حڪم ڏنو آهي'‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ ميڪائيل ‪،‬جبرائيل ‪،‬رافيل ‪،‬۽ فانوئيل ان عظيم ڏينهن تي انهن کي پڪڙيندا ‪،‬۽ ان ڏينهن انهن کي ٻرندڙ باهه ۾ اڇلئيندا ‪،‬ته جيئن‬ ‫روحن جو خداوند انهن کان شيطان جي تابع ٿيڻ ۽ زمين تي رهندڙن کي گمراهه ڪرڻ ۾ انهن جي بي انصافي جو بدلو وٺي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ انهن ڏينهن ۾ روحن جي خداوند کان سزا ايندي ‪،‬۽ هو آسمانن جي مٿان پاڻي جا سڀ خانا ۽ زمين جي هيٺان چشما کوليندو‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ سڀ پاڻي پاڻي ءِ سان ملي ويندا ‪:‬جيڪو آسمانن کان مٿي آهي اهو مذڪر آهي ‪،‬۽ جيڪو پاڻي زمين جي هيٺان آهي اهو مونث آهي‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ اهي زمين تي رهندڙن ۽ آسمان جي ڇيڙن هيٺ رهندڙن کي ناس ڪندا‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ جڏهن اهي پنهنجي بڇڙائي کي سڃاڻندا جيڪا انهن زمين تي ڪئي آهي ‪،‬تڏهن انهن جي ڪري اهي تباهه ٿي ويندا‪.‬‬ ‫باب‪55‬‬ ‫پوِ ڏينهن جي سردار توبه ڪئي ۽ چيو' ‪:‬مون زمين تي رهندڙ سڀني کي بيڪار تباهه ڪيو آهي'‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫پوِ مان زمين تي رهندڙ سڀني سان ائين نه ڪندس ‪،‬۽ مان آسمان ۾ هڪ نشاني قائم‬ ‫‪2.‬۽ هن پنهنجي وڏي نالي جو قسم کنيو' ‪:‬هاڻي کان ء‬ ‫لِ نيڪ نيتي جو عهد هوندو ‪،‬جيستائين آسمان زمين کان مٿي آهي ‪.‬۽ اهو منهنجي حڪم‬ ‫ڪندس ‪:‬۽ اهو منهنجي ۽ انهن جي وچ ۾ هميشه ء‬ ‫جي مطابق آهي'‪.‬‬ ‫‪3.‬جڏهن مان مصيبت ۽ سور جي ڏينهن تي انهن کي ملئڪن جي هٿ ۾ وٺڻ چاهيان ٿو ‪،‬تڏهن مان پنهنجو عذاب ۽ غضب انهن تي نازل‬ ‫ڪندس ‪،‬روحن جو خداوند خدا فرمائي ٿو‪.‬‬ ‫‪4.‬اي زمين تي رهندڙ طاقتور بادشاهو ‪،‬توهان کي منهنجي چونڊيل کي ڏسڻو پوندو ‪،‬ڪيئن هو شان جي تخت تي ويٺو آهي ۽ عزازيل ‪،‬‬ ‫سندس سڀني ساٿين ‪،‬۽ سندس سڀني لشڪرن جو روحن جي رب جي نالي تي فيصلو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫باب‪56‬‬ ‫‪1.‬۽ مون اتي ڏٺو ته سزا جي ملئڪن جا لشڪر وڃي رهيا هئا ‪،‬۽ انهن وٽ لوهه ۽ پيتل جا کوڙا ۽ زنجيرون هيون‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون امن جي فرشتي کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ ويو هو ‪،‬۽ چيائين' ‪:‬هي ڪنهن ڏانهن وڃي رهيا آهن جيڪي لعنتون کڻي رهيا‬ ‫آهن؟'‬ ‫‪3.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬انهن جي چونڊيل ۽ پيارن کي ‪،‬ته جيئن انهن کي وادي جي اونداهي جي کڏ ۾ اڇليو وڃي'‪.‬‬ ‫پوِ اها وادي انهن جي چونڊيل ۽ پيارن سان ڀرجي ويندي ‪،‬۽ انهن جي زندگين جا ڏينهن ختم ٿي ويندا ‪،‬۽ انهن جي گمراهه ٿيڻ جا‬ ‫‪4.‬۽ ء‬ ‫پوِ ڳڻيا نه ويندا‪.‬‬ ‫ڏينهن ان کان ء‬ ‫‪5.‬۽ انهن ڏينهن ۾ ملئڪ موٽي ايندا ‪،‬۽ پاڻ کي اوڀر طرف پارٿين ۽ ميديس تي ڌڪيندا ‪:‬اهي بادشاهن کي امڀاريندا ‪،‬ايتري قدر جو انهن تي‬ ‫بيچيني جو روح ايندو ‪،‬۽ اهي انهن کي پنهنجن تختن تان اٿاريندا ‪،‬ته جيئن اهي شينهن وانگر پنهنجن گودن مان نڪرندا ‪،‬۽ بکايل بگهڙن‬ ‫وانگر پنهنجن ڌڻن ۾‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ اهي سندس چونڊيلن جي ملڪ تي چڙهندا ۽ پيرن هيٺان لتاڙيندا ‪،‬۽ سندس چونڊيلن جي ملڪ انهن جي اڳيان ڳاه ۽ شاهراه هوندو‪.‬‬ ‫لِ رڪاوٽ بڻجندو ‪.‬۽ اهي پاڻ ۾ وڙهڻ شروع ڪندا ‪،‬۽ انهن جو ساڄو هٿ پاڻ تي‬ ‫‪7.‬پر منهنجي نيڪن جو شهر انهن جي گهوڙن ء‬ ‫مضبوط هوندو ‪،‬۽ ڪو به ماڻهو پنهنجي ڀا مِ کي نه سڃاڻندو ‪،‬نه ئي ڪو پٽ پنهنجي پي مِ کي ۽ نه ئي پنهنجي ما مِ کي ‪،‬جيستائين انهن جي‬ ‫قتل ٿيڻ سان لشن جو تعداد نه هجي ‪،‬۽ انهن جي سزا بيڪار نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪8.‬انهن ڏينهن ۾ پاتال پنهنجا ڄاڙا کوليندو ‪،‬۽ اهي ان ۾ نگليا ويندا ‪،‬۽ انهن جي تباهي ختم ٿي ويندي؛ پاتال چونڊيلن جي سامهون گنهگارن‬ ‫کي نگليندو‪.‬‬ ‫باب‪57‬‬ ‫پوِ ائين ٿيو ته مون گاڏين جو هڪ ٻيو لشڪر ڏٺو ‪،‬۽ ماڻهو انهن تي سوار هئا ‪،‬۽ اوڀر کان ۽ اولهه کان ڏکڻ ڏانهن هوائون‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫اچي رهيون هيون‪.‬‬ ‫جاِ‬ ‫‪2.‬۽ انهن جي گاڏين جو آواز ٻڌو ويو ‪،‬۽ جڏهن هي گڙٻڙ ٿي ته آسمان مان پاڪ ماڻهن ان تي تبصرو ڪيو ‪،‬۽ زمين جا ٿنڀا پنهنجي ء‬ ‫تان هٽي ويا ‪،‬۽ ان جو آواز هڪ ڏينهن ۾ آسمان جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين ٻڌو ويو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ اهي سڀيئي هيٺ لهي پوندا ۽ روحن جي خداوند جي عبادت ڪندا ‪.‬۽ هي ٻئي تمثيل جو اختتام آهي‪.‬‬ ‫باب‪58‬‬ ‫‪1.‬۽ مون ٽيون تمثيل ٻڌائڻ شروع ڪيو جيڪو نيڪن ۽ چونڊيلن بابت هو‪.‬‬ ‫‪2.‬برڪت وارا آهيو ‪،‬اي صالح ۽ چونڊيلو ‪،‬ڇو ته توهان جو حصو شاندار هوندو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ نيڪ ماڻهو سج جي روشني ءِ ۾ هوندا ‪.‬۽ چونڊيل دائمي زندگي ءِ جي روشني ءِ ۾ ‪:‬انهن جي زندگي ءِ جا ڏينهن لمتناہی هوندا ‪،‬۽ پاڪ‬ ‫ماڻهن جا ڏينهن بي شمار هوندا‪.‬‬ ‫لِ امن هوندو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اهي روشني ڳوليندا ۽ روحن جي پالڻهار سان صداقت ڳوليندا ‪:‬ابدي پالڻهار جي نالي تي نيڪن ء‬ ‫‪16‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫پوِ آسمان ۾ پاڪ ماڻهن کي چيو ويندو ته اهي سچائي ءِ جا راز ‪،‬ايمان جي ميراث جي ڳول ڪن ‪:‬ڇاڪاڻ ته اهو زمين تي‬ ‫‪5.‬۽ ان کان ء‬ ‫سج وانگر روشن ٿي چڪو آهي ‪،‬۽ اونداهي ختم ٿي وئي آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ هڪ روشني هوندي جيڪا ڪڏهن به ختم نه ٿيندي ‪،‬۽ ڪجهه ڏينهن تائين اهي نه ايندا ‪،‬ڇاڪاڻ ته اوندهه پهرين ختم ٿي ويندي ‪،‬۽‬ ‫لِ قائم ڪئي ويندي‪.‬‬ ‫روشني روحن جي پالڻهار جي اڳيان قائم ڪئي ويندي ‪،‬۽ صداقت جي روشني روحن جي پالڻهار جي اڳيان هميشه ء‬ ‫باب‪59‬‬ ‫‪1.‬انهن ڏينهن ۾ منهنجي اکين بجلي ءِ جا راز ۽ روشنيون ڏٺيون ‪،‬۽ اهي فيصل جيڪي اهي عمل ڪن ٿا ۽ اهي روشني ڪن ٿا هڪ نعمت‬ ‫لِ جيئن روحن جي رب چاهي ٿو‪.‬‬ ‫يا لعنت ء‬ ‫‪2.‬۽ اتي مون گجگوڙ جا راز ڏٺا ‪،‬۽ ڪيئن جڏهن اهو آسمان ۾ مٿي گونجي ٿو ‪،‬ته ان جو آواز ٻڌو وڃي ٿو ‪،‬۽ هن مون کي زمين تي ڪيل‬ ‫لِ آهن‪.‬‬ ‫لِ آهن ‪،‬يا روحن جي رب جي ڪلم مطابق لعنت ء‬ ‫فيصل ڏسڻ جو سبب بڻايو ‪،‬ڇا اهي ڀلئي ۽ برڪت ء‬ ‫لِ روشن ٿين ٿا‪.‬‬ ‫پوِ مون کي روشنين ۽ بجلي ءِ جا سڀ راز ڏيکاريا ويا ‪،‬۽ اهي برڪت ۽ اطمينان ء‬ ‫‪3.‬۽ ان کان ء‬ ‫باب‪60‬‬ ‫‪1.‬پنج سؤ سال ۾ ‪،‬ستين مهيني ۾ ‪،‬حنوڪ جي زندگي ءِ ۾ مهيني جي چوڏهين ڏينهن تي ‪.‬انهي ءِ تمثيل ۾ مون ڏٺو ته ڪيئن هڪ زبردست‬ ‫اعلي جو لشڪر ‪،‬۽ ملئڪ ‪،‬هڪ هزار هزار ۽ ڏهه هزار ڀيرا ڏهه هزار ‪،‬وڏي‬ ‫زلزلي آسمانن جي آسمان کي ڌڏي ڇڏيو ‪،‬۽ سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫پريشاني سان پريشان ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ ڏينهن جو سردار پنهنجي جلل جي تخت تي ويٺو هو ‪،‬۽ ملئڪ ۽ نيڪ ماڻهو سندس چوڌاري بيٺا هئا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون کي وڏو ڏڪڻ لڳو ‪،‬۽ خوف مون کي پڪڙيو ‪،‬۽ منهنجون پٺيون لڪي ويون ‪،‬۽ منهنجون لغامون ڳري ويون ‪،‬۽ مان منهن ڀر‬ ‫ڪري پيس‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ ميڪائيل پاڪ ماڻهن مان هڪ ٻيو ملئڪ موڪليو ۽ هن مون کي اٿاريو ‪،‬۽ جڏهن هن مون کي اٿاريو ته منهنجو روح موٽي آيو؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته مان هن لشڪر جي نظر ‪،‬۽ آسمان جي شور ۽ زلزلي کي برداشت نه ڪري سگهيس ‪.‬۽ ميڪائيل مون کي چيو' ‪:‬تون اهڙي‬ ‫لِ رحمدل ۽ صبر وارو رهيو‬ ‫خواب سان ڇو پريشان آهين؟ جيستائين اڄ ڏينهن تائين سندس رحم جو ڏينهن رهيو؛ ۽ هو زمين تي رهندڙن ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيو آهي جيڪي سچي شريعت جي عبادت نٿا‬ ‫‪5.‬۽ جڏهن اهو ڏينهن ‪،‬طاقت ‪،‬سزا ۽ فيصلو ايندو ‪،‬جيڪو روحن جي خداوند انهن ء‬ ‫لِ هڪ عهد تيار ڪيو ويو‬ ‫لِ جيڪي سندس نالو بيڪار وٺن ٿا ‪،‬تڏهن اهو ڏينهن چونڊيلن ء‬ ‫ڪن ‪،‬۽ سچي فيصلي کي رد ڪن ٿا ‪،‬۽ انهن ء‬ ‫لِ هڪ جاچ‪.‬‬ ‫آهي ‪،‬پر گنهگارن ء‬ ‫‪6.‬جڏهن روحن جي مالڪ جو عذاب انهن تي پوندو ‪،‬ته اهو آرام ڪندو ته جيئن روحن جي مالڪ جو عذاب بيڪار نه ٿئي ‪،‬۽ اهو ٻارن‬ ‫کي انهن جي مائرن سان ۽ ٻارن کي انهن جي پي مِ سان ماريندو ‪.‬بعد ۾ فيصلو سندس رحم ۽ صبر جي مطابق ٿيندو‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ انهي ءِ ڏينهن ٻہ ديوتا جدا ٿيا ‪،‬هڪ مادي ديوتا جنهن جو نالو ليوياٿن هو ‪،‬ته جيئن سمنڊ جي تراين ۾ پاڻي ءِ جي چشمن جي مٿان رهي‪.‬‬ ‫‪8.‬پر نر جو نالو بهيموٿ آهي ‪،‬جيڪو پنهنجي سيني سان دمودين نالي هڪ ويران بيابان ۾ رهندو هو ‪،‬باغ جي اوڀر ۾ جتي چونڊيل ۽ نيڪ‬ ‫ماڻهو رهن ٿا ‪،‬جتي منهنجو ڏاڏو مٿي کنيو ويو هو ‪،‬آدم کان ستين ‪،‬پهريون ماڻهو جنهن کي روحن جي رب پيدا ڪيو‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ مون ٻئي ملئڪ کي عرض ڪيو ته هو مون کي انهن راکشسن جي طاقت ڏيکاري ‪،‬ڪيئن اهي هڪ ڏينهن جدا ٿي ويا ۽ اڇليا ويا ‪،‬‬ ‫هڪ کي سمنڊ جي اونداهي ۾ ‪،‬۽ ٻئي کي بيابان جي خشڪ زمين تي‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬اي انسان جا پٽ ‪،‬هتي تون اهو ڄاڻڻ چاهين ٿو ته ڇا لڪل آهي'‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ ٻيو ملئڪ ‪،‬جيڪو مون سان گڏ آيو ۽ مون کي لڪل شيون ڏيکاريون ‪،‬تنهن مون کي ٻڌايو تہ آسمان ۾ اوچائي ۾ ‪،‬زمين جي هيٺان ‪،‬‬ ‫آسمان جي ڇيڙن ۾ ۽ آسمان جي بنياد تي ڇا آهي‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ هوائن جا ڪمرا ‪،‬۽ هوائون ڪيئن ورهايل آهن ‪،‬۽ انهن کي ڪيئن وزن ڪيو ويو آهي ‪،‬۽ هوائن جا دروازا ڪيئن ڳڻيا ويا آهن ‪،‬هر‬ ‫هڪ هوائن جي طاقت ۽ چنڊ جي روشني جي طاقت ۽ مناسب طاقت جي مطابق ‪:‬۽ تارن جا ورهاڱا انهن جي نالن مطابق ‪،‬۽ ڪيئن سڀئي‬ ‫ورهاڱا ورهايل آهن‪.‬‬ ‫ڪري ٿو ‪،‬۽ سڀ ٽڪرا جيڪي بجلي ءِ ۾ ٺهيل آهن ته جيئن اهي روشن ٿين ‪،‬۽ انهن جو لشڪر ته جيئن اهي هڪدم‬ ‫‪13.‬۽ جتي جتي ء‬ ‫فرمانبردار ٿين‪.‬‬ ‫‪14.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ گجگوڙ کي آرام جون جڳهون مقرر ڪيون ويون آهن جيڪي ان جي انتظار ۾ آهن؛ ۽ گجگوڙ ۽ بجلي هڪ ٻئي کان‬ ‫الڳ نه آهن ‪،‬۽ جيتوڻيڪ هڪ ۽ اڻ ورهايل نه آهن ‪،‬اهي ٻئي روح جي ذريعي گڏ ٿين ٿا ۽ الڳ نه ٿا ٿين‪.‬‬ ‫‪15.‬ڇاڪاڻ ته جڏهن بجلي چمڪي ٿي ‪،‬ته گجگوڙ پنهنجو آواز ڪڍي ٿي ‪،‬۽ روح ڇلڻ دوران رڪجي ٿو ‪،‬۽ انهن جي وچ ۾ برابر‬ ‫ورهائي ٿو؛ ڇاڪاڻ ته انهن جي ڇلڻ جو خزانو ريتي وانگر آهي ‪،‬۽ انهن مان هر هڪ کي جڏهن ڇلندو آهي ته ان کي لگام سان جهليو‬ ‫ويندو آهي ‪،‬۽ روح جي طاقت سان پوئتي موٽايو ويندو آهي ‪،‬۽ زمين جي ڪيترن ئي حصن مطابق اڳتي وڌايو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪16.‬۽ سمنڊ جو روح مردانگي ۽ طاقتور آهي ‪،‬۽ هو پنهنجي طاقت جي طاقت موجب ان کي لغام سان پوئتي ڇڪي ٿو ‪،‬۽ ساڳئي طرح اهو‬ ‫اڳتي هليو وڃي ٿو ۽ زمين جي سڀني جبلن جي وچ ۾ ٽڙي پکڙجي وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪17.‬۽ ٿڌڙي پاري جو روح سندس پنهنجو فرشتو آهي ‪،‬۽ ڳڙن جو روح هڪ سٺو فرشتو آهي‪.‬‬ ‫‪18.‬۽ برف جو روح پنهنجي طاقت جي ڪري پنهنجي ڪمرن کي ڇڏي ڏنو آهي ‪ -‬ان ۾ هڪ خاص روح آهي ‪،‬۽ جيڪو ان مان مٿي‬ ‫اچي ٿو اهو دونهي وانگر آهي ‪،‬۽ ان جو نالو ٿڌ آهي‪.‬‬ ‫‪17‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪19.‬۽ ڌنڌ جو روح انهن جي ڪمرن ۾ انهن سان گڏ نه آهي ‪،‬پر ان جو هڪ خاص ڪمرو آهي؛ ڇاڪاڻ ته ان جو رستو روشني ۽ اوندهه‬ ‫۾ ‪،‬۽ سياري ۽ اونهاري ۾ شاندار آهي ‪،‬۽ ان جي ڪمري ۾ هڪ فرشتو آهي‪.‬‬ ‫‪20.‬۽ شبنم جي روح آسمان جي ڪنارن تي رهي ٿي ‪،‬۽ مينهن جي ڪمرن سان ڳنڍيل آهي ‪،‬۽ ان جو وهڪرو سياري ۽ اونهاري ۾ آهي ‪:‬‬ ‫۽ ان جا ڪڪر ۽ ڌنڌ جا ڪڪر ڳنڍيل آهن ‪،‬۽ هڪ ٻئي کي ڏئي ٿو‪.‬‬ ‫‪21.‬۽ جڏهن مينهن جو روح پنهنجي ڪمري مان نڪرندو آهي ‪،‬ملئڪ ايندا آهن ۽ ڪمري کي کوليندا آهن ۽ ان کي ٻاهر ڪڍندا آهن ‪،‬۽‬ ‫جڏهن اهو سڄي زمين تي پکڙيل هوندو آهي ته اهو زمين تي پاڻي سان ملئي ويندو آهي ‪.‬۽ جڏهن به اهو زمين تي پاڻي سان ملئي ويندو‬ ‫آهي‪...‬‬ ‫لِ کاڌو آهن ‪.‬تنهنڪري مينهن جي‬ ‫لِ آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي آسمان ۾ رهندڙ خدا کان زمين ء‬ ‫‪22.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ پاڻي زمين تي رهندڙن ء‬ ‫ماپ آهي ۽ ملئڪ ان کي سنڀاليندا آهن‪.‬‬ ‫‪23.‬۽ اهي شيون مون نيڪن جي باغ ڏانهن ڏٺيون‪.‬‬ ‫‪24.‬۽ امن جو فرشتو جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬مون کي چيو' ‪:‬هي ٻئي راکشس ‪،‬خدا جي عظمت جي مطابق تيار ڪيا ويا آهن ‪،‬کارائيندا'‪...‬‬ ‫باب‪61‬‬ ‫‪1.‬۽ مون انهن ڏينهن ۾ ڏٺو ته انهن ملئڪن کي ڪيترا ڊگها رسا ڏنا ويا هئا ‪،‬۽ اهي پاڻ ۾ پر کڻي اڏامي ويا ‪،‬۽ اهي اتر ڏانهن هليا ويا‪.‬‬ ‫لِ ويا آهن'‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون ملئڪ کان پڇيو ‪،‬کيس چيو' ‪:‬انهن ملئڪن اهي رسيون ڇو کڻي هليا ويا آهن؟ '۽ هن مون کي چيو' ‪:‬اهي ماپڻ ء‬ ‫‪3.‬۽ جيڪو ملئڪ مون سان گڏ هليو ‪،‬تنهن مون کي چيو تہ” اهي نيڪن جا ماپ ۽ نيڪن جا رسا نيڪن تائين پهچائيندا ‪،‬تہ جيئن اهي‬ ‫لِ روحن جي خداوند جي نالي تي قائم رهن“‪.‬‬ ‫هميشه ء‬ ‫‪4.‬چونڊيل چونڊيلن سان گڏ رهڻ شروع ڪندا ‪،‬۽ اهي ماپون آهن جيڪي ايمان کي ڏنيون وينديون ‪،‬۽ جيڪي صداقت کي مضبوط‬ ‫ڪنديون‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ اهي ماپون زمين جي گهراين جا سڀ راز ظاهر ڪنديون ‪،‬۽ اهي جيڪي ريگستان ۾ تباهه ٿي ويا آهن ‪،‬۽ اهي جيڪي جانورن پاران‬ ‫کائي ويا آهن ‪،‬۽ اهي جيڪي سمنڊ جي مڇين پاران کائي ويا آهن ‪،‬ته جيئن اهي واپس اچي سگهن ۽ پاڻ کي ‪،‬چونڊيل جي ڏينهن تي ‪،‬‬ ‫ڇاڪاڻ ته ڪو به روحن جي رب جي اڳيان تباهه نه ٿيندو ‪،‬۽ ڪو به تباهه نه ٿي سگهي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ جيڪي آسمان ۾ رهن ٿا ‪،‬تن سڀني کي حڪم ‪،‬طاقت ‪،‬هڪ آواز ۽ هڪ روشني ملي جيڪا باهہ وانگر هئي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ انهن پنهنجي پهرين ڳالهين سان انهي ءِ کي برڪت ڏني ‪،‬۽ دانائي سان سندس تعريف ۽ تعريف ڪئي ‪،‬۽ اهي ڳالهائڻ ۽ زندگي ءِ جي‬ ‫روح ۾ دانائي وارا هئا‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ روحن جي خداوند چونڊيل کي جلل جي تخت تي ويهاريو ‪.‬۽ هو آسمان ۾ پاڪ ماڻهن جي سڀني ڪمن جو انصاف ڪندو ‪،‬۽ انهن جا‬ ‫ڪم ترازو ۾ وزن ڪيا ويندا‪،‬‬ ‫‪9.‬۽ جڏهن هو پنهنجو منهن مٿي ڪندو تہ جيئن روحن جي خداوند جي نالي جي ڪلم موجب انهن جي ڳجهن رستن جو فيصلو ڪري ۽‬ ‫روحن جي خداوند جي سچي فيصلي جي رستي موجب انهن جي رستي جو فيصلو ڪري ‪،‬تڏهن اهي سڀ هڪ آواز سان ڳالهائيندا ۽‬ ‫برڪت ڏيندا ‪،‬۽ روحن جي خداوند جي نالي جي تعريف ۽ تعريف ڪندا ۽ پاڪ ڪندا‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ هو آسمان جي سڀني لشڪرن کي ‪،‬۽ مٿي سڀني پاڪ ماڻهن کي ‪،‬۽ خدا جي لشڪر کي ‪،‬ڪروبڪ ‪،‬سرافين ۽ اوفنين ‪،‬۽ سڀني‬ ‫طاقت وارن ملئڪن کي ‪،‬۽ سڀني بادشاهتن جي ملئڪن کي ‪،‬۽ چونڊيل هڪ کي ‪،‬۽ زمين ۽ پاڻي ءِ تي ٻين طاقتن کي سڏيندو‪.‬‬ ‫‪11.‬انهي ءِ ڏينهن هڪ آواز بلند ٿيندو ‪،‬۽ ايمان جي روح ۾ ‪،‬حڪمت جي روح ۾ ‪،‬صبر جي روح ۾ ‪،‬رحم جي روح ۾ ‪،‬انصاف ۽ امن جي‬ ‫روح ۾ ‪،‬۽ نيڪي جي روح ۾ برڪت ۽ تسبيح ۽ بلندي ڪندو ‪،‬۽ سڀ هڪ آواز سان چوندا" ‪:‬سڀاڳو آهي ‪،‬۽ روحن جي خداوند جو نالو‬ ‫لِ برڪت وارو هجي"‪.‬‬ ‫هميشه ء‬ ‫‪12.‬سڀ جيڪي آسمان ۾ مٿي نه سمهن ٿا ‪،‬سي کيس برڪت ڏيندا ‪:‬سڀ پاڪ ماڻهو جيڪي آسمان ۾ آهن ‪،‬سي کيس برڪت ڏيندا ‪،‬۽ سڀ‬ ‫چونڊيل جيڪي زندگي جي باغ ۾ رهن ٿا ‪:‬۽ هر نور جو روح جيڪو تنهنجي برڪت واري نالي کي برڪت ڏيڻ ‪،‬تسبيح ڪرڻ ‪،‬۽ تعريف‬ ‫لِ تنهنجي نالي جي تسبيح ۽ برڪت ڪندا‪.‬‬ ‫ڪرڻ ۽ پاڪ ڪرڻ جي قابل آهي ‪،‬۽ سڀ انسان حد کان وڌيڪ هميشه ء‬ ‫‪13.‬ڇالِ ⁠جو روحن جي خداوند جي رحمت وڏي آهي ۽ هو صبر ڪندڙ آهي ‪.‬هن پنهنجا سڀ ڪم ۽ جيڪي ڪجهہ پيدا ڪيو آهي ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫سو پاڪ ۽ چونڊيل ماڻهن تي ‪،‬روحن جي خداوند جي نالي تي ظاهر ڪيو آهي‪.‬‬ ‫باب‪62‬‬ ‫‪،‬اعلي ماڻهن ۽ زمين تي رهندڙن کي حڪم ڏنو ‪،‬۽ چيو' ‪:‬جيڪڏهن توهان چونڊيل کي سڃاڻي‬ ‫‪1.‬۽ اهڙي طرح خداوند بادشاهن ‪،‬طاقتورن‬ ‫ي‬ ‫سگهو ٿا ته پنهنجون اکيون کوليو ۽ پنهنجا سڱ مٿي ڪريو'‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ روحن جي خداوند کيس پنهنجي جلل جي تخت تي ويهاريو ‪،‬۽ سچائي ءِ جو روح مٿس نازل ٿيو ‪،‬۽ سندس وات جو ڪلم سڀني‬ ‫گنهگارن کي ماري ٿو ‪،‬۽ سڀ بدڪار سندس سامهون کان ناس ڪيا وڃن ٿا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ ان ڏينهن سڀ بادشاهه ۽ طاقتور ‪،‬۽ وڏائي ڪندڙ ۽ زمين کي سنڀاليندڙ امٿي بيٺا هوندا ‪،‬۽ اهي ڏسندا ۽ سڃاڻندا ته هو ڪيئن پنهنجي‬ ‫شان جي تخت تي ويٺو آهي ‪،‬۽ سندس اڳيان صداقت جو فيصلو ڪيو ويندو آهي ‪،‬۽ سندس اڳيان ڪو به ڪوڙو لفظ نه ڳالهايو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬پوِ انهن تي سور ٿيندو جيئن پيٽ ۾ ويندڙ عورت کي ٿيندو آهي ‪،‬۽ ٻار ڄڻڻ وقت سور ٿيندو آهي ‪،‬جڏهن سندس ٻار پيٽ ۾ ويندو آهي ‪،‬۽‬ ‫ء‬ ‫ٻار ڄڻڻ وقت سور ٿيندو آهي‪.‬‬ ‫‪18‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫⁠آدم کي پنهنجي جلل جي‬

‫‪5.‬۽ انهن مان هڪ حصو ٻئي ڏانهن نهاريندو ‪،‬۽ اهي ڊڄي ويندا ‪،‬۽ منهن لڪل ٿي ويندا ‪،‬۽ جڏهن اهي ابن‬ ‫تخت تي ويٺل ڏسندا ‪،‬تڏهن انهن کي ڏک ٿيندو‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ بادشاهن ۽ طاقتورن ۽ زمين جا سڀئي مالڪ ان کي برڪت ڏيندا ‪،‬تسبيح ڪندا ۽ ساراهندا ‪،‬جيڪو سڀني تي حڪمراني ڪري ٿو ‪،‬‬ ‫جيڪو لڪيل هو‪.‬‬ ‫تعالي پنهنجي قدرت سان کيس محفوظ رکيو ۽ چونڊيلن تي ظاهر ڪيو‪.‬‬ ‫خدا‬ ‫‪،‬۽‬ ‫هو‬ ‫ويو‬ ‫لڪايو‬ ‫ئي‬ ‫کان‬ ‫شروعات‬ ‫⁠آدم‬ ‫ابن‬ ‫‪7.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫ي‬ ‫‪8.‬۽ چونڊيل ۽ پاڪ ماڻهن جي جماعت ٻج پوکي ويندي ‪،‬۽ سڀ چونڊيل ان ڏينهن سندس اڳيان بيٺا هوندا‪.‬‬ ‫‪،‬اعلي ۽ جيڪي زمين تي حڪومت ڪن ٿا ‪،‬سندس اڳيان منهن ڀر ڪري پوڄا ڪندا ۽ ابن آدم تي اميد رکندا ‪،‬‬ ‫‪9.‬۽ سڀئي بادشاهه ‪،‬طاقتور‬ ‫ي‬ ‫۽ کيس التجا ڪندا ۽ سندس هٿان رحم جي درخواست ڪندا‪.‬‬ ‫‪10.‬تڏهن به ‪،‬روحن جو مالڪ انهن کي ايترو تنگ ڪندو جو اهي جلدي ۾ سندس حضور مان نڪري ويندا ‪،‬۽ انهن جا منهن شرم سان‬ ‫ڀرجي ويندا ‪،‬۽ انهن جي منهن تي اونداهي وڌيڪ گهري ٿيندي‪.‬‬ ‫لِ ملئڪن جي حوالي ڪندو تہ جيئن انهن کان بدلو وٺي ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن سندس اولد ۽ سندس چونڊيلن‬ ‫‪11.‬۽ هو انهن کي سزا ڏيڻ ء‬ ‫تي ظلم ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو روحن جي خداوند جو غضب انهن تي آهي ‪،‬۽‬ ‫لِ تماشو هوندا ‪.‬اهي انهن تي خوش ٿيندا‬ ‫ء‬ ‫‪12.‬۽ اهي نيڪن ۽ سندس چونڊيلن ء‬ ‫سندس تلوار انهن جي رت سان پيتل آهي‪.‬‬ ‫پوِ اهي ڪڏهن به گنهگارن ۽ بدڪارن جو منهن نه ڏسندا‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ انهي ءِ ڏينهن نيڪ ۽ چونڊيل بچيا ويندا ‪،‬۽ ان کان ء‬ ‫‪14.‬۽ روحن جو خداوند انهن تي رهندو ‪،‬۽ اهي ابن ⁠آدم سان گڏ کائيندا ‪،‬۽ ليٽندا ۽ هميشہ تائين جيئرا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ نيڪ ۽ چونڊيل زمين تان اٿي کڙا ٿيندا ‪،‬۽ منهن لڪل نه هوندو ‪.‬۽ انهن کي جلل جا ڪَڙا پهريل هوندا‪،‬‬ ‫‪16.‬۽ اهي روحن جي خداوند کان زندگي ءِ جا ڪَڙا هوندا ‪:‬۽ توهان جا ڪَڙا پراڻا نه ٿيندا ‪،‬۽ نه ئي توهان جو شان روحن جي خداوند‬ ‫جي اڳيان ختم ٿيندو‪.‬‬ ‫باب‪63‬‬ ‫‪1.‬انهن ڏينهن ۾ ‪،‬طاقتور ۽ بادشاه جيڪي زمين جا مالڪ آهن ‪،‬هن کي عرض ڪندا ته انهن کي سندس سزا ڏيندڙ ملئڪن کان ٿوري‬ ‫مهلت ڏئي ‪،‬جن جي حوالي ڪيو ويو هو ‪،‬ته جيئن اهي روحن جي رب جي اڳيان سجدو ڪن ۽ هن جي اڳيان پنهنجن گناهن جو اعتراف‬ ‫ڪن‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اهي روحن جي پالڻهار جي واکاڻ ۽ تعريف ڪندا ‪،‬۽ چوندا' ‪:‬سڀاڳو آهي روحن جو پالڻهار ۽ بادشاهن جو پالڻهار ‪،‬۽ طاقتورن جو‬ ‫پالڻهار ۽ اميرن جو پالڻهار ‪،‬۽ جلل جو پالڻهار ۽ حڪمت جو پالڻهار'‪،‬‬ ‫لِ ‪:‬تنهنجا سڀ راز اونها ۽ بيشمار آهن ‪،‬۽ تنهنجي‬ ‫‪3.‬۽ هر مڳجهي‬ ‫شيِ ۾ شاندار آهي تنهنجي طاقت نسل در نسل ‪،‬۽ تنهنجي شان هميشه ء‬ ‫ء‬ ‫صداقت حساب کان ٻاهر آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬اسان هاڻي سکيو آهي ته اسان کي بادشاهن جي خداوند ۽ سڀني بادشاهن جي بادشاهه جي تعريف ڪرڻ گهرجي ۽ ان جي تعريف ڪرڻ‬ ‫گهرجي‪.‬‬ ‫لِ آرام ملي ها ‪،‬۽ سندس جلل جي اڳيان پنهنجي ايمان جو اقرار ڪريون‬ ‫‪5.‬۽ چوندا ته ‪:‬ڪاش اسان کي تسبيح ۽ شڪرگذاري ڪرڻ ء‬ ‫ها!‬ ‫‪6.‬۽ هاڻي اسين ٿوري آرام جي خواهش ڪريون ٿا پر ان کي نه ٿا ڳوليون ‪:‬اسين سخت ڪوشش ڪريون ٿا ۽ ان کي حاصل نٿا ڪريون ‪:‬‬ ‫لِ آهي‪:‬‬ ‫۽ روشني اسان جي اڳيان غائب ٿي وئي آهي ‪،‬۽ اونداهي اسان جو گهر هميشه ء‬ ‫‪7.‬ڇاڪاڻ ته اسان هن جي اڳيان ايمان نه آندو آهي ‪،‬۽ نه ئي روحن جي خداوند جي نالي جي تعريف ڪئي آهي ‪،‬۽ نه ئي پنهنجي رب جي‬ ‫تعريف ڪئي آهي ‪،‬پر اسان جي اميد اسان جي بادشاهي جي عصا ۾ هئي ‪،‬۽ اسان جي شان ۾‪.‬‬ ‫لِ مهلت نه ٿي ملي ‪،‬ته اسان جو‬ ‫‪8.‬۽ اسان جي مصيبت ۽ مصيبت جي ڏينهن ۾ هو اسان کي بچائي نٿو سگهي ‪،‬۽ اسان کي اقرار ڪرڻ ء‬ ‫رب پنهنجي سڀني ڪمن ۾ ‪،‬پنهنجي فيصلن ۽ پنهنجي انصاف ۾ سچو آهي ‪،‬۽ سندس فيصل ڪنهن به شخص جي طرفداري نٿا ڪن‪.‬‬ ‫‪9.‬اسين پنهنجين ڪمن جي ڪري سندس حضور کان گذري وڃون ٿا ‪،‬۽ اسان جا سڀ گناهہ سچائي ءِ ۾ لکيل آهن‪.‬‬ ‫‪10.‬هاڻي اهي پاڻ کي چوندا' ‪:‬اسان جون جانيون ناجائز ڪمائي سان ڀريل آهن ‪،‬پر اهو اسان کي ان جي وچ مان شيول جي بار ۾ لهڻ کان‬ ‫نٿو روڪي'‪.‬‬ ‫‪11.‬پوِ انهن جا منهن اونداهي سان ڀرجي ويندا ‪،‬۽ ابن ⁠آدم جي اڳيان شرمسار ٿيندا ‪،‬۽ اهي سندس حضور کان پري ڪيا ويندا ‪،‬۽ تلوار‬ ‫ء‬ ‫سندس سامهون انهن جي وچ ۾ رهندي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي زمين جا مالڪ آهن‬ ‫‪12.‬روحن جي پالڻهار هن طرح چيو تہ' ‪:‬هي حڪم ۽ فيصلو آهي طاقتورن ‪،‬بادشاهن‬ ‫‪،‬اعلي ۽ انهن ء‬ ‫ي‬ ‫روحن جي پالڻهار جي اڳيان'‪.‬‬ ‫باب‪64‬‬ ‫جاِ تي لڪيل ڏٺيون‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ ٻيون شڪلون جيڪي مون ان ء‬ ‫‪2.‬مون ملئڪ جو آواز ٻڌو جيڪو چوندو هو' ‪:‬هي اهي ملئڪ آهن جيڪي زمين تي لهي آيا ‪،‬۽ انسانن جي ٻارن تي لڪل شيون ظاهر‬ ‫لِ ورغليو'‪.‬‬ ‫ڪيون ۽ انسانن جي ٻارن کي گناهه ڪرڻ ء‬ ‫‪19‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪65‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ نوح زمين کي ڏٺو ته اها ٻڏي وئي هئي ۽ ان جي تباهي ويجهو هئي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ هو اتان اٿيو ۽ زمين جي ڇيڙي تائين ويو ‪،‬۽ پنهنجي ڏاڏي حنوڪ کي وڏي آواز سان رڙ ڪئي ‪:‬۽ نوح ٽي ڀيرا ڪاوڙيل آواز سان‬ ‫چيو ‪:‬مون کي ٻڌو ‪،‬مون کي ٻڌو ‪،‬مون کي ٻڌو‪.‬‬ ‫ٻڌاِ ته اهو ڇا آهي جيڪو زمين تي ڪري رهيو آهي جو زمين اهڙي خراب حالت ۾ آهي ۽ ڌڏي رهي‬ ‫‪3.‬۽ مون کيس چيو' ‪:‬مون کي ء‬ ‫آهي ‪،‬نه ته شايد مان ان سان گڏ تباهه ٿي وڃان؟'‬ ‫‪4.‬پوِ زمين تي وڏو شور ٿيو ‪،‬۽ آسمان مان هڪ آواز ٻڌڻ ۾ آيو ‪،‬۽ مان منهن ڀر ڪري پيس‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪5.‬۽ منهنجو ڏاڏو حنوڪ آيو ۽ منهنجي ڀرسان بيٺو ‪،‬۽ مون کي چيو' ‪:‬تون مون کي ڇو رڙ ڪري روئي رهيو آهين؟'‬ ‫‪6.‬۽ خداوند جي حضور مان زمين تي رهندڙن بابت حڪم آيو آهي تہ انهن جي بربادي پوري ٿي آهي ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن ملئڪن جا سڀ‬ ‫مڳجه ‪،‬شيطانن جا سڀ ظلم ‪،‬۽ انهن جي سڀ طاقتون ‪ -‬سڀ کان وڌيڪ مڳجهيون ‪ -‬۽ جادوگرن جي سڀ طاقت ‪،‬جادوگرن جي طاقت ‪،‬۽‬ ‫لِ ڍاليل بت ٺاهيندڙن جي طاقت سکي ورتي آهي‪.‬‬ ‫سڄي زمين ء‬ ‫‪7.‬۽ ڪيئن چاندي زمين جي مٽي ءِ مان پيدا ٿئي ٿي ‪،‬۽ ڪيئن نرم ڌاتو زمين ۾ پيدا ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪8.‬ڇاڪاڻ ته سيسو ۽ ٽين پهرين وانگر زمين مان پيدا نه ٿيندا آهن ‪:‬اهو هڪ چشمو آهي جيڪو انهن کي پيدا ڪري ٿو ‪،‬۽ هڪ فرشتو‬ ‫ان ۾ بيٺو آهي ‪،‬۽ اهو فرشتو غالب آهي‪.‬‬ ‫پوِ منهنجي ڏاڏي حنوڪ منهنجو هٿ جهليو ۽ مون کي اٿاريو ‪،‬۽ مون کي چيو' ‪:‬وڃ ‪،‬ڇاڪاڻ ته مون روحن جي رب کان‬ ‫‪9.‬۽ ان کان ء‬ ‫زمين تي هن شور بابت پڇيو آهي'‪.‬‬ ‫لِ روڪي نه سگهندس ‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ هن مون کي چيو" ‪:‬انهن جي بي انصافي جي ڪري انهن جو فيصلو طئي ڪيو ويو آهي ۽ مان هميشه ء‬ ‫انهن جادوگرن جي ڪري جيڪي انهن ڳولي لڌا ۽ سکيا آهن ‪،‬زمين ۽ ان تي رهندڙ ماڻهو تباهه ٿي ويندا"‪.‬‬ ‫جاِ ناهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته انهن انهن کي اهو ڏيکاريو آهي جيڪو لڪايو ويو هو ‪،‬۽ اهي‬ ‫لِ توبه جي ڪا به ء‬ ‫‪11.‬۽ اهي ‪ -‬انهن کي هميشه ء‬ ‫لِ ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬روحن جو مالڪ ڄاڻي ٿو ته توهان پاڪ آهيو ‪،‬۽ رازن جي حوالي سان هن ملمت کان بي قصور‬ ‫لعنتي آهن ‪:‬پر توهان ء‬ ‫آهيو‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ هن توهان جو نالو پاڪ ماڻهن ۾ مقرر ڪيو آهي ‪،‬۽ توهان کي زمين تي رهندڙن ۾ محفوظ رکندو ‪،‬۽ توهان جي نيڪ نسل کي‬ ‫لِ نڪرندو جيڪو‬ ‫لِ مقرر ڪيو آهي ‪،‬۽ توهان جي نسل مان نيڪ ۽ پاڪ ماڻهن جو هڪ چشمو هميشه ء‬ ‫بادشاهت ۽ وڏي عزت ء‬ ‫بيشمار هوندو‪.‬‬ ‫باب‪66‬‬ ‫لِ زمين جي هيٺان‬ ‫پوِ هن مون کي سزا جا ملئڪ ڏيکاريا جيڪي زمين تي رهندڙ ۽ رهندڙ سڀني تي فيصلو ۽ تباهي آڻڻ ء‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫لِ تيار آهن‪.‬‬ ‫پاڻي ءِ جي سڀني طاقتن کي ڇڏڻ ء‬ ‫‪2.‬۽ روحن جي خداوند ملئڪن کي حڪم ڏنو جيڪي نڪري رهيا هئا ته اهي پاڻي کي نه وڌائين پر انهن کي روڪين ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهي‬ ‫ملئڪ پاڻي ءِ جي طاقتن تي هئا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مان حنوڪ جي حضور کان هليو ويس‪.‬‬ ‫باب‪67‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ خدا جو ڪلم مون وٽ آيو ‪،‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬نوح ‪،‬تنهنجو حصو منهنجي سامهون آيو آهي ‪،‬گهڻو ڪجهه بي عيب ‪،‬‬ ‫گهڻو پيار ۽ صداقت'‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ هاڻي ملئڪ ڪاٺ جي عمارت ٺاهي رهيا آهن ‪،‬۽ جڏهن اهي اهو ڪم مڪمل ڪندا ته مان ان تي پنهنجو هٿ رکندس ۽ ان کي‬ ‫سواِ نه رهندي‪.‬‬ ‫محفوظ ڪندس ‪،‬۽ ان مان زندگي جو ٻج نڪرندو ‪،‬۽ هڪ اهڙي تبديلي ايندي جو زمين آبادي ءِ کان‬ ‫ء‬ ‫لِ پنهنجي اڳيان قائم رکندس ‪،‬۽ جيڪي تو سان گڏ رهندا آهن انهن کي پکيڙيندس ‪:‬اهو زمين تي بيڪار‬ ‫‪3.‬۽ مان تنهنجي اولد کي هميشه ء‬ ‫نه ٿيندو ‪،‬پر اهو برڪت وارو ٿيندو ۽ خداوند جي نالي تي زمين تي وڌندو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هو انهن ملئڪن کي قيد ڪندو ‪،‬جن بي انصافي ڏيکاري آهي ‪،‬ان ٻرندڙ وادي ۾ جيڪا منهنجي ڏاڏي حنوڪ اڳ ۾ مون کي اولهه ۾‬ ‫سون ‪،‬چاندي ‪،‬لوهه ‪،‬نرم ڌاتو ۽ ٽين جي جبلن جي وچ ۾ ڏيکاري هئي‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ مون اها وادي ڏٺي جنهن ۾ پاڻي ءِ جو وڏو ڌٻڻ ۽ ڌٻڻ هو‪.‬‬ ‫بوِ پيدا ٿي ‪،‬۽ اهو انهن‬ ‫جاِ تي ‪،‬گندهڪ جي ء‬ ‫‪6.‬۽ جڏهن اهو سڀ ڪجهه ٿيو ‪،‬ته ان باهه واري پگهريل ڌاتو ۽ ان جي ڌاتو ءِ مان ان ء‬ ‫پاڻي ءِ سان ڳنڍيل هو ‪،‬۽ فرشتن جي اها وادي ‪،‬جن انسانن کي گمراهه ڪيو هو ‪،‬ان زمين هيٺان سڙي وئي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ ان جي وادين مان باه جا نديون وهن ٿيون ‪،‬جتي انهن ملئڪن کي سزا ڏني وڃي ٿي جن زمين تي رهندڙن کي گمراه ڪيو هو‪.‬‬ ‫لِ ‪.‬‬ ‫‪8.‬پر انهن ڏينهن ۾ اهي پاڻي بادشاهن ‪،‬طاقتورن ۽‬ ‫لِ ‪،‬پر روح جي سزا ء‬ ‫لِ ڪم ايندا ‪،‬جسم جي شفا ء‬ ‫اعلي ماڻهن ۽ زمين تي رهندڙن ء‬ ‫ي‬ ‫هاڻي انهن جو روح خواهشن سان ڀريل آهي ‪،‬تہ جيئن انهن کي پنهنجي جسم ۾ سزا ملي ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن روحن جي خداوند جو انڪار‬ ‫ڪيو آهي ۽ روزانو پنهنجي سزا ڏسندا آهن ‪،‬پر سندس نالي تي ايمان نہ ٿا آڻين‪.‬‬ ‫لِ هڪجهڙائي تبديلي ايندي؛‬ ‫‪9.‬۽ جيئن جيئن انهن جي جسمن جي ساڙڻ جي شدت وڌندي ويندي ‪،‬تيئن تيئن انهن جي روح ۾ هميشه ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته روحن جي پالڻهار جي اڳيان ڪو به بيڪار لفظ نه ڳالهائيندو‪.‬‬ ‫‪20‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪،‬ڇالِ‬ ‫⁠جو انهن تي سزا جو فيصلو ٿيندو‬ ‫ء‬

‫⁠جو اهي پنهنجي جسماني خواهشن تي ايمان آڻين ٿا ۽ خداوند جي روح جو انڪار‬

‫‪10.‬ڇالِ‬ ‫ء‬ ‫ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ انهن ڏينهن ۾ اهي ساڳيا پاڻي تبديل ٿيندا؛ ڇاڪاڻ ته جڏهن انهن ملئڪن کي انهن پاڻي ءِ ۾ سزا ڏني ويندي ‪،‬ته اهي پاڻي جا چشما‬ ‫پنهنجو گرمي پد تبديل ڪندا ‪،‬۽ جڏهن ملئڪ مٿي چڙهندا ‪،‬ته چشمن جو هي پاڻي تبديل ٿي ويندو ۽ ٿڌو ٿي ويندو‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ مون مائيڪل کي جواب ڏيندي ٻڌو ۽ چوندو رهيو تہ' ‪:‬هي فيصلو جنهن سان ملئڪن جو فيصلو ڪيو ويندو آهي ‪،‬اهو بادشاهن ۽‬ ‫لِ شاهدي آهي جيڪي زمين جا مالڪ آهن'‪.‬‬ ‫طاقتورن ء‬ ‫‪13.‬ڇاڪاڻ ته اهي عدالت جا پاڻي بادشاهن جي جسم جي شفا ۽ انهن جي جسم جي خواهشن کي پورو ڪن ٿا ‪،‬تنهن ڪري اهي نه ڏسندا‬ ‫لِ ٻرندڙ باهه بڻجي ويندا‪.‬‬ ‫۽ نه ئي يقين ڪندا ته اهي پاڻي بدلجي ويندا ۽ هميشه ء‬ ‫باب‪68‬‬ ‫پوِ منهنجي ڏاڏي حنوڪ مون کي تمثيلن جي ڪتاب ۾ سڀني رازن جي تعليم ڏني جيڪا کيس ڏني وئي هئي ‪،‬۽ هن انهن کي‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫لِ تمثيلن جي ڪتاب جي لفظن ۾ گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫مون ء‬ ‫‪2.‬۽ ان ڏينهن مائيڪل رافيل کي جواب ڏنو ۽ چيو' ‪:‬روح جي طاقت مون کي رازن جي فيصلي جي شدت ‪،‬ملئڪن جي فيصلي جي‬ ‫ڪري منتقل ڪري ٿي ۽ مون کي ڏڪائي ٿي ‪:‬ڪير ان سخت فيصلي کي برداشت ڪري سگهي ٿو جيڪو عمل ۾ آندو ويو آهي ‪،‬۽ جنهن‬ ‫جي اڳيان اهي ڳري وڃن ٿا؟'‬ ‫‪3.‬۽ مائيڪل ٻيهر جواب ڏنو ‪،‬۽ رافيل کي چيو' ‪:‬اهو ڪير آهي جنهن جو دل ان بابت نرم نه ٿيو آهي ‪،‬۽ جنهن جي سيني ۾ هن فيصلي جي‬ ‫ڪلم کان پريشاني نه آهي جيڪا انهن تي انهن جي ڪري آئي آهي جيڪي انهن کي هن طرح ٻاهر ڪڍيو آهي؟'‬ ‫‪4.‬۽ جڏهن هو روحن جي خداوند جي سامهون بيٺو ‪،‬مائيڪل رافيل کي چيو' ‪:‬مان خداوند جي نظر هيٺ انهن جو حصو نه وٺندس؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته روحن جو خداوند انهن سان ناراض ٿيو آهي ڇاڪاڻ ته اهي ائين ڪندا آهن جيئن اهي خداوند آهن ‪.‬تنهن ڪري سڀ ڪجهه‬ ‫لِ ايندو؛ ڇاڪاڻ ته نه ته فرشتو ۽ نه ئي انسان ان ۾ پنهنجو حصو حاصل ڪندو ‪،‬پر صرف انهن کي‬ ‫جيڪو لڪيل آهي انهن تي هميشه ء‬ ‫لِ پنهنجو فيصلو مليو آهي'‪.‬‬ ‫هميشه ء‬ ‫باب‪69‬‬ ‫پوِ اهي انهن کي ڊيڄاريندا ۽ ڌڙڪائيندا ‪،‬ڇاڪاڻ ته انهن اهو زمين تي رهڻ وارن کي ڏيکاريو آهي‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ هن فيصلي کان ء‬ ‫‪2.‬۽ ڏسو انهن ملئڪن جا نال ۽ هي آهن انهن جا نال ‪:‬انهن مان پهريون سمجاز ‪،‬ٻيو ارطاقيفا ‪،‬۽ ٽيون ارمين ‪،‬چوٿون ڪوڪابيل ‪،‬پنجون‬ ‫ترائيل ‪،‬ڇهون رومجال ‪،‬ستين دانجال ‪،‬اٺون نقيل ‪،‬نائين براقيل ‪،‬ڏهون عزال ‪،‬يارهين ارمروس ‪،‬ٻارهين بترجال ‪،‬تيرهون بوساسجال ‪،‬‬ ‫چوڏهين حنانيل ‪،‬پندرهين ترائيل ‪،‬۽ سورهين سماپيسيل ‪،‬سترهون جيتريل ‪،‬اٺين تومال ‪،‬انيسوي ترائيل ‪،‬ويهون رومال ‪،‬ايڪويهين عزال‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ اءهي انهن جي ملئڪن جا سردار ۽ انهن جا نال آهن ‪،‬۽ انهن جا سردار جيڪي سؤ ‪،‬پنجاه ۽ ڏهن تي آهن‪.‬‬ ‫‪4.‬پهرين يعقون جو نالو ‪:‬يعني ‪،‬جنهن خدا جي سڀني پٽن کي گمراه ڪيو ‪،‬۽ انهن کي زمين تي لٿو ‪،‬۽ انهن کي انسانن جي ڌيئرن ذريعي‬ ‫گمراه ڪيو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ ٻئي جو نالو اسبيل رکيو ويو ‪:‬هن خدا جي پاڪ پٽن کي بڇڙي صلح ڏني ‪،‬۽ انهن کي گمراه ڪيو ته جيئن اهي پنهنجن جسمن کي‬ ‫انسانن جي ڌيئرن سان پليت ڪن‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ ٽئين جو نالو گدريل هو ‪:‬اهو ئي آهي جنهن انسانن جي ٻارن کي موت جا سڀ ڌڪ ڏيکاريا ‪،‬۽ هن حوا کي گمراهه ڪيو ‪،‬۽ انسانن‬ ‫لِ تلوار ‪،‬۽ انسانن جي ٻارن کي موت جا سڀ هٿيار‪.‬‬ ‫جي ٻارن کي موت جا هٿيار ڏيکاريا ‪ -‬ڍال ‪،‬زره ‪،‬۽ جنگ ء‬ ‫لِ زمين تي رهندڙن جي خلف نڪتا آهن‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ سندس هٿ کان اهي ان ڏينهن کان وٺي هميشه ء‬ ‫‪8.‬۽ چوٿين جو نالو پينيمو هو ‪:‬هن انسانن جي اولد کي ڪڙو ۽ مٺو سيکاريو ‪،‬۽ هن انهن کي انهن جي حڪمت جا سڀ راز سيکاريا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ هن انسان ذات کي مس ۽ ڪاغذ سان لکڻ جي هدايت ڪئي ‪،‬۽ ان ڪري ڪيترن ئي ازل کان ابد تائين ۽ اڄ تائين گناهه ڪيا‪.‬‬ ‫لِ نہ پيدا ڪيا ويا هئا تہ پنهنجي ايمان جي تصديق مس ۽ قلم سان ڪن‪.‬‬ ‫‪10.‬ڇالِ ⁠جو ماڻهو انهي ءِ مقصد ء‬ ‫ء‬ ‫لِ ته اهي پاڪ ۽ نيڪ رهن ‪،‬۽ موت ‪،‬جيڪا هر‬ ‫شيِ‬ ‫ء‬ ‫‪11.‬ڇاڪاڻ ته انسانن کي بلڪل ملئڪن وانگر پيدا ڪيو ويو هو ‪،‬انهي مقصد ء‬ ‫کي تباهه ڪري ٿي ‪،‬انهن کي پڪڙي نه سگهي ها ‪،‬پر ان جي علم ذريعي اهي تباهه ٿي رهيا آهن ‪،‬۽ هن طاقت ذريعي اهو مون کي کائي‬ ‫رهيو آهي‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ پنجين جو نالو ڪيسديجا رکيو ويو ‪:‬هي اهو آهي جنهن انسانن جي اولد کي روحن ۽ ڀوتن جا سڀ بڇڙا مار ‪،‬۽ پيٽ ۾ جنين جا مار ‪،‬‬ ‫ته جيئن اهو ختم ٿي وڃي ‪،‬۽ روح جا مار ‪،‬نانگ جا ڪٽ ‪،‬۽ منجهند جي گرمي ۾ ٿيندڙ مار ‪،‬نانگ جو پٽ ‪،‬تبايت نالي‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ هي ڪاسبيل جو ڪم آهي ‪،‬جيڪو ان قسم جو سردار آهي جيڪو هن پاڪ ماڻهن کي ڏيکاريو جڏهن هو شان و شوڪت ۾ مٿي‬ ‫رهندو هو ‪،‬۽ ان جو نالو بءيقا آهي‪.‬‬ ‫‪14.‬هن ملئڪ ميڪائيل کي درخواست ڪئي ته کيس لڪل نالو ڏيکاري ‪،‬ته جيئن هو ان کي قسم ۾ بيان ڪري سگهي ‪،‬ته جيئن اهي ان‬ ‫نالي ۽ قسم جي اڳيان ڏڪي وڃن جنهن انسانن جي ٻارن کي سڀ ڪجهه راز ۾ ظاهر ڪيو‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ هي هن قسم جي طاقت آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهو طاقتور ۽ مضبوط آهي ‪،‬۽ هن هن قسم کي مائيڪل جي هٿ ۾ رکيو‪.‬‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫‪16.‬۽ هي هن قسم جا راز آهن ‪...‬۽ اهي سندس قسم جي ذريعي مضبوط آهن ‪:‬۽ آسمان دنيا جي پيدا ٿيڻ کان اڳ لٽڪيل هو ‪،‬۽ هميشه ء‬ ‫‪21‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪17.‬۽ ان جي ذريعي زمين پاڻي ءِ تي قائم ڪئي وئي ‪،‬۽ جبلن جي ڳجهن ڪنڊن مان خوبصورت پاڻي نڪرندا آهن ‪،‬دنيا جي پيدائش کان‬ ‫وٺي ۽ ابد تائين‪.‬‬ ‫‪18.‬۽ انهي ءِ قسم جي ذريعي سمنڊ پيدا ٿيو ‪،‬۽ ان جي بنياد طور هن پنهنجي غضب جي وقت جي خلف ريتي کي قائم ڪيو ‪،‬۽ اهو دنيا‬ ‫جي پيدائش کان وٺي ابد تائين ان کان ٻاهر وڃڻ جي همت نه ڪندو‪.‬‬ ‫جاِ تان نه لهنديون‪.‬‬ ‫پنهنجي‬ ‫تائين‬ ‫ابد‬ ‫کان‬ ‫ازل‬ ‫۽‬ ‫ٿيون‬ ‫رهن‬ ‫قائم‬ ‫‪19.‬۽ انهي ءِ قسم جي ذريعي مڳجهيون مضبوط ڪيون ويون آهن ‪،‬۽‬ ‫ء‬ ‫‪20.‬۽ انهي ءِ قسم جي ذريعي سج ۽ چنڊ پنهنجو سفر پورو ڪن ٿا ‪،‬۽ ازل کان ابد تائين پنهنجي حڪم کان نه هٽن ٿا‪.‬‬ ‫‪21.‬۽ انهي ءِ قسم جي ذريعي تارا پنهنجو سفر پورو ڪن ٿا ‪،‬۽ هو انهن کي انهن جي نالن سان سڏي ٿو ‪،‬۽ اهي ازل کان ابد تائين کيس‬ ‫جواب ڏين ٿا‪.‬‬ ‫‪22.‬ساڳي ءِ طرح پاڻي ءِ جا روح ‪،‬وا مِ ‪،‬۽ سڀني زائفرن جا روح ‪،‬۽ وا مِ جي سڀني پاسن کان سندن رستا‪.‬‬ ‫‪23.‬۽ گجگوڙ جا آواز ۽ بجلي ءِ جي روشني محفوظ آهن ‪:‬۽ ڳڙن جا ڪمرا ۽ ٿڌ جا ڪمرا ‪،‬۽ ڌنڌ جا ڪمرا ‪،‬۽ مينهن ۽ شبنم جا ڪمرا‬ ‫محفوظ آهن‪.‬‬ ‫‪24.‬اهي سڀيئي ايمان آڻين ٿا ۽ روحن جي خداوند جو شڪر ادا ڪن ٿا ۽ پنهنجي پوري طاقت سان سندس تعريف ڪن ٿا ‪.‬انهن جو کاڌو‬ ‫هر شڪرگذاري ۾ آهي ‪.‬اهي روحن جي خداوند جو نالو هميشہ تائين شڪرگذار ۽ تعريف ۽ تعريف ڪندا رهن ٿا‪.‬‬ ‫‪25.‬۽ هي قسم انهن تي زبردست آهي ‪،‬۽ ان جي ذريعي اهي محفوظ آهن ۽ انهن جا رستا محفوظ آهن ‪،‬۽ انهن جو رستو تباهه نه ٿيندو‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪26.‬انهن ۾ وڏي خوشي ٿي ۽ انهن خدا جي واکاڻ ڪئي ‪،‬تعريف ڪئي ۽ وڏائي ڪئي ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن تي ابن ⁠آدم جو نالو ظاهر ٿيو‬ ‫هو‪.‬‬ ‫‪27.‬۽ هو پنهنجي جلل واري تخت تي ويٺو ‪،‬۽ انصاف جو اختيار ابن ⁠آدم کي ڏنو ويو ‪،‬۽ هن گنهگارن کي زمين تان ختم ڪري ڇڏيو ‪،‬‬ ‫۽ انهن کي جيڪي دنيا کي گمراهہ ڪري رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪28.‬انهن کي زنجيرن سان ٻڌو ويندو ‪،‬۽ انهن جي تباهي جي جڳه ۾ قيد ڪيو ويندو ‪،‬۽ انهن جا سڀ ڪم زمين تان غائب ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو ابن ⁠آدم ظاهر ٿيو آهي ۽ پنهنجي جلل جي تخت تي ويٺو آهي ‪،‬۽ سڀ‬ ‫شيِ فاني نہ رهندي‬ ‫پوِ ڪابہ‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪29.‬۽ هن کان ء‬ ‫بڇڙايون سندس اڳيان ٽري وينديون ‪.‬۽ ابن ⁠آدم جو ڪلم نڪرندو ۽ روحن جي خداوند جي اڳيان زور سان ظاهر ٿيندو‪.‬‬ ‫باب‪70‬‬ ‫پوِ ائين ٿيو ته سندس نالو سندس حياتي ءِ ۾ ابن آدم ۽ زمين تي رهندڙن مان روحن جي خداوند جي نالي تي بلند ڪيو ويو‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫‪2.‬۽ هو روح جي رتهن تي مٿي کنيو ويو ۽ سندس نالو انهن مان غائب ٿي ويو‪.‬‬ ‫پوِ مون کي انهن ۾ شمار نه ڪيو ويو ‪:‬۽ هن مون کي ٻن هوائن جي وچ ۾ ‪،‬اتر ۽ اولهه جي وچ ۾ رکيو ‪،‬جتي ملئڪن‬ ‫‪3.‬۽ ان ڏينهن کان ء‬ ‫جاِ ماپي‪.‬‬ ‫لِ چونڊيل ۽ صالحن جي ء‬ ‫رسيون کڻي مون ء‬ ‫جاِ تي رهندا هئا‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اتي مون پهرين پي مِ ڏاڏن ۽ نيڪن کي ڏٺو جيڪي شروعات کان وٺي انهي ءِ ء‬ ‫باب‪71‬‬ ‫پوِ ائين ٿيو ته منهنجو روح منتقل ٿيو ‪،‬۽ اهو آسمان ڏانهن مٿي چڙهي ويو ‪:‬۽ مون خدا جا پاڪ پٽ ڏٺا ‪.‬اهي باهه جي شعلن‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫تي قدم رکي رهيا هئا ‪:‬انهن جا ڪَڙا اڇا هئا ۽ انهن جا ڪَڙا ‪،‬۽ انهن جا منهن برف وانگر چمڪي رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون باهه جا ٻه وهڪرا ڏٺا ‪،‬۽ ان باهه جي روشني هائيڪينٿ وانگر چمڪي رهي هئي ‪،‬۽ مان روحن جي پالڻهار جي اڳيان منهن ڀر‬ ‫ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ ملئڪ مائيڪل ‪،‬جيڪو آرڪي فرشتن مان هڪ هو ‪،‬مون کي منهنجي ساڄي هٿ کان جهليو ‪،‬۽ مون کي مٿي کنيو ۽ مون کي‬ ‫سڀني رازن ۾ وٺي ويو ‪،‬۽ هن مون کي صداقت جا سڀ راز ڏيکاريا‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هن مون کي آسمان جي ڇيڙن جا سڀ راز ڏيکاريا ‪،‬۽ سڀني تارن جا سڀ ڪمرا ‪،‬۽ سڀئي روشنيون ‪،‬جتان اهي پاڪ ماڻهن جي‬ ‫سامهون اچن ٿيون‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هن منهنجي روح کي آسمانن جي آسمان ۾ منتقل ڪيو ‪،‬۽ مون اتي ڏٺو ته اهو ڪرسٽل مان ٺهيل هڪ اڏاوت هئي ‪،‬۽ انهن ڪرسٽل‬ ‫جي وچ ۾ زنده باهه جون زبانون هيون‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ منهنجي روح اهو ڪمر ڏٺو جيڪو باهه جي گهر کي ڍڪي رهيو هو ‪،‬۽ ان جي چئني پاسن کان باهه سان ڀريل نهرون هيون ‪،‬۽ اهي‬ ‫ان گهر کي ڍڪي رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ چوڌاري سيرافين ‪،‬ڪروبڪ ۽ اوفنين هئا ‪:‬۽ اهي اهي آهن جيڪي ننڊ نٿا ڪن ‪،‬۽ سندس شان جي تخت جي حفاظت ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ مون ملئڪن کي ڏٺو جيڪي ڳڻپ ۾ نه اچي سگهيا ‪،‬هڪ هزار ‪،‬۽ ڏهه هزار ڀيرا ڏهه هزار ‪،‬ان گهر جي چوڌاري گهيرو ڪيو ‪.‬۽‬ ‫ميڪائيل ‪،‬۽ رافيل ‪،‬۽ جبرائيل ‪،‬۽ فانوئيل ‪،‬۽ پاڪ ملئڪ جيڪي آسمانن جي مٿان آهن ‪،‬ان گهر مان اندر ۽ ٻاهر نڪرندا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ اهي انهي ءِ گهر مان نڪتا ‪،‬۽ ميڪائيل ‪،‬جبرائيل ‪،‬رافيل ۽ فانوئيل ‪،‬۽ ڪيترائي پاڪ ملئڪ بي شمار‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ انهن سان گڏ ڏينهن جو سردار ‪،‬سندس مٿو امن وانگر اڇو ۽ پاڪ ‪،‬۽ سندس لباس ناقابل بيان آهي‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ مان منهن ڀر ڪري پيس ‪،‬۽ منهنجو سڄو جسم آرام سان ڀرجي ويو ‪،‬۽ منهنجو روح بدلجي ويو؛ ۽ مون وڏي آواز سان رڙ‬ ‫ڪئي ‪، . . .‬طاقت جي روح سان ‪،‬۽ برڪت وارو ‪،‬جلل ۽ تعريف ڪئي وئي‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ اهي نعمتون جيڪي منهنجي وات مان نڪرنديون هيون ‪،‬انهن ڏينهن جي سربراهه جي اڳيان تمام گهڻيون خوش ڪندڙ هيون‪.‬‬ ‫‪22‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪13.‬۽ اهو ڏينهن جو سربراهه مائيڪل ۽ جبرائيل ‪،‬رافيل ۽ فانوئل سان گڏ آيو ‪،‬هزارين ۽ ڏهه هزار ملئڪ بي شمار هئا‪.‬‬ ‫لِ پيدا ٿيو آهي؛ ۽‬ ‫‪14.‬۽ هو مون وٽ آيو ۽ پنهنجي آواز سان مون کي سلم ڪيو ‪،‬۽ مون کي چيو' ‪:‬هي ابن آدم آهي جيڪو سچائي ءِ ء‬ ‫سچائي هن تي رهي ٿي ‪،‬۽ ڏينهن جي سردار جي سچائي هن کي نه ڇڏيندي'‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ هن مون کي چيو تہ” هو توکي ايندڙ دنيا جي نالي تي امن جو اعلن ڪري ٿو ‪.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ دنيا جي پيدائش کان وٺي امن اتان کان‬ ‫لِ رهندو“‪.‬‬ ‫لِ ۽ هميشه ء‬ ‫لِ هميشه ء‬ ‫هلندو آيو آهي ‪.‬۽ اهو تو ء‬ ‫‪16.‬۽ سڀ سندس واٽن تي هلندا ‪،‬ڇاڪاڻ ته صداقت کيس ڪڏهن به نه ڇڏيندي ‪:‬هن سان گڏ انهن جا گهر هوندا ‪،‬۽ هن سان گڏ انهن جو‬ ‫لِ جدا نه ٿيندا‪.‬‬ ‫لِ ۽ هميشه ء‬ ‫وارث هوندو ‪،‬۽ اهي هن کان هميشه ء‬ ‫‪17.‬۽ اهڙي ءِ طرح ابن ⁠آدم جي ڏينهن ڊگها ٿيندا ‪،‬۽ نيڪن کي امن ۽ سڌي واٽ ملندي ‪،‬روحن جي خداوند جي نالي ۾ هميشہ تائين‪.‬‬ ‫باب‪72‬‬ ‫‪1.‬آسمان جي روشني ءِ جي ڪورسن جو ڪتاب ‪،‬هر هڪ جا تعلقات ‪،‬انهن جي طبقن ‪،‬انهن جي بادشاهت ۽ انهن جي موسمن ‪،‬انهن جي‬ ‫نالن ۽ اصليت جي جڳهن ۽ انهن جي مهينن جي مطابق ‪،‬جيڪي پاڪ فرشتو يوريل ‪،‬جيڪو مون سان گڏ هو ‪،‬جيڪو انهن جو رهنما‬ ‫آهي ‪،‬مون کي ڏيکاريا؛ ۽ هن مون کي انهن جا سڀئي قانون بلڪل ساڳي طرح ڏيکاريا جيئن اهي آهن ‪،‬۽ اهو دنيا جي سڀني سالن جي‬ ‫حوالي سان ڪيئن آهي ۽ هميشه تائين ‪،‬جيستائين نئين تخليق مڪمل نه ٿئي جيڪا هميشه تائين قائم رهي ٿي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ هي نورن جو پهريون قانون آهي ‪:‬سج جو نور آسمان جي اوڀر وارن پاسن ۾ اڀرندو آهي ‪،‬۽ آسمان جي اولهه وارن پاسن ۾ لهندو آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون ڇهه دروازا ڏٺا جن ۾ سج اڀري ٿو ‪،‬۽ ڇهه دروازا جن ۾ سج لهي ٿو ۽ چنڊ اڀري ٿو ۽ لهي ٿو انهن دروازن ۾ ‪،‬۽ تارن جا اڳواڻ‬ ‫۽ جن کي اهي اڳواڻي ڪن ٿا ‪:‬ڇهه اوڀر ۾ ۽ ڇهه اولهه ۾ ‪،‬۽ سڀئي هڪ ٻئي جي پٺيان صحيح ترتيب ۾ ‪:‬انهن دروازن جي ساڄي ۽ کاٻي‬ ‫پاسي ڪيتريون ئي دريون پڻ‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ پهريائين وڏو نور نڪرندو آهي ‪،‬جنهن کي سج سڏيو ويندو آهي ‪،‬۽ سندس گهيرو آسمان جي گهيرو وانگر آهي ‪،‬۽ اهو روشن ۽ گرم‬ ‫ڪندڙ باهه سان ڀريل آهي‪.‬‬ ‫لِ اتر طرف موٽي ٿو ‪،‬۽ اهڙي‬ ‫‪5.‬جنهن گاڏي تي هو چڙهي ٿو ‪،‬ان کي هوا هلئي ٿي ‪،‬۽ سج آسمان مان لهي ٿو ۽ اوڀر ڏانهن پهچڻ ء‬ ‫طرح هدايت ڪئي وئي آهي جو هو مناسب دروازي تي اچي ٿو ۽ آسمان جي منهن ۾ چمڪي ٿو‪.‬‬ ‫‪6.‬هن طريقي سان هو پهرين مهيني ۾ عظيم پورٽل ۾ اڀري ٿو ‪،‬جيڪو ڪاسٽ ۾ انهن ڇهن پورٽلن مان چوٿون آهي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ چوٿين دروازي ۾ جتان سج پهرين مهيني ۾ اڀرندو آهي ‪،‬ٻارهن دريون کليل آهن ‪،‬جن مان هڪ شعلو نڪرندو آهي جڏهن اهي‬ ‫پنهنجي موسم ۾ کوليا ويندا آهن‪.‬‬ ‫‪8.‬جڏهن سج آسمان ۾ اڀري ٿو ‪،‬ته هو لڳاتار ٽيهه صبح جو ان چوٿين دروازي مان ٻاهر نڪرندو آهي ‪،‬۽ آسمان جي اولهه ۾ چوٿين‬ ‫دروازي تي صحيح طور تي لهي ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ هن عرصي دوران ڏينهن روزانو ڊگهو ٿيندو ويندو آهي ۽ رات رات جي ڀيٽ ۾ ننڍي ٿيندي ويندي آهي ٽيهين صبح تائين‪.‬‬ ‫‪10.‬انهي ءِ ڏينهن ڏينهن رات کان نائين حصي تائين ڊگهو هوندو آهي ‪،‬۽ ڏينهن بلڪل ڏهه حصن ۽ رات اٺ حصن جي هوندي آهي‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ سج انهي ءِ چوٿين دروازي کان اڀري ٿو ‪،‬۽ چوٿين دروازي تي لهي ٿو ۽ ٽيهه صبح جو اوڀر جي پنجين دروازي تي واپس اچي ٿو ‪،‬‬ ‫۽ ان مان اڀري ٿو ۽ پنجين دروازي تي لهي ٿو‪.‬‬ ‫پوِ ڏينهن ٻن حصن کان ڊگهو ٿي ويندو آهي ۽ يارهن حصن تائين پهچي ويندو آهي ‪،‬۽ رات ننڍي ٿي ويندي آهي ۽ ست حصن تائين‬ ‫‪12.‬۽ ء‬ ‫پهچي ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ اهو اوڀر ڏانهن موٽندو آهي ۽ ڇهين دروازي ۾ داخل ٿيندو آهي ‪،‬۽ پنهنجي نشاني جي ڪري ڇهين دروازي تي هڪ ٽيهه صبح جو‬ ‫اڀرندو ۽ لهندو آهي‪.‬‬ ‫‪14.‬انهي ءِ ڏينهن ڏينهن رات کان ڊگهو ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ ڏينهن رات کان ٻيڻو ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ ڏينهن ٻارهن حصا ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ رات‬ ‫ننڍي ٿي ڇهه حصا ٿي ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ سج مٿي چڙهندو آهي ته جيئن ڏينهن ننڍو ۽ رات ڊگهي ٿئي ‪،‬۽ سج اوڀر ڏانهن موٽي ٿو ۽ ڇهين دروازي ۾ داخل ٿئي ٿو ‪،‬۽ ان مان‬ ‫اڀري ٿو ۽ ٽيهه صبح لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪16.‬۽ جڏهن ٽيهه صبح پورا ٿين ٿا ‪،‬ڏينهن بلڪل هڪ حصو گهٽجي ٿو ‪،‬۽ يارهن حصا ٿي وڃي ٿو ‪،‬۽ رات ست‪.‬‬ ‫‪17.‬۽ سج اولهه ۾ انهي ءِ ڇهين دروازي کان نڪرندو آهي ‪،‬۽ اوڀر ڏانهن ويندو آهي ۽ پنجين دروازي ۾ ٽيهه صبح جو اڀرندو آهي ‪،‬۽‬ ‫پنجين اولهه واري دروازي ۾ ٻيهر اولهه ۾ لهندو آهي‪.‬‬ ‫‪18.‬انهي ءِ ڏينهن ڏينهن ٻن حصن ۾ گهٽجي ويندو آهي ‪،‬۽ ڏهه حصا ٿيندو آهي ۽ رات اٺ حصا ٿيندي آهي‪.‬‬ ‫‪19.‬۽ سج انهي ءِ پنجين دروازي مان نڪرندو آهي ۽ اولهه جي پنجين دروازي تي لهي ويندو آهي ‪،‬۽ پنهنجي نشاني جي ڪري هڪ ٽيهه‬ ‫صبح جو چوٿين دروازي تي اڀرندو آهي ‪،‬۽ اولهه ۾ لهي ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪20.‬انهي ءِ ڏينهن ڏينهن رات جي برابر ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ ڊيگهه ۾ برابر ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ رات نو حصا ۽ ڏينهن نو حصا ٿي ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪21.‬۽ سج انهي ءِ دروازي کان اڀري ٿو ۽ اولهه ۾ لهي ٿو ‪،‬۽ اوڀر ڏانهن موٽي ٿو ۽ ٽئين دروازي ۾ ٽيهه صبح جو اڀري ٿو ۽ ٽئين دروازي‬ ‫۾ اولهه ۾ لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪22.‬۽ ان ڏينهن رات ڏينهن کان ڊگهي ٿي ويندي آهي ‪،‬۽ رات رات کان ڊگهي ٿي ويندي آهي ‪،‬۽ ڏينهن ڏينهن کان ننڍو ٿي ويندو آهي‬ ‫جيستائين ٽيهه صبح ٿئي ‪،‬۽ رات بلڪل ڏهه حصا ۽ ڏينهن اٺ حصا ٿي ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪23.‬۽ سج انهي ءِ ٽئين دروازي کان اڀري ٿو ۽ اولهه ۾ ٽئين دروازي تي لهي ٿو ۽ اوڀر ڏانهن واپس اچي ٿو ‪،‬۽ ٽيهه صبح جو اوڀر ۾ ٻئي‬ ‫دروازي تي اڀري ٿو ‪،‬۽ ساڳئي طرح آسمان جي اولهه ۾ ٻئي دروازي تي لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪23‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪24.‬۽ انهي ءِ ڏينهن رات يارهن حصن جي برابر ۽ ڏينهن ست حصن جي برابر ٿيندو‪.‬‬ ‫‪25.‬۽ سج انهي ءِ ڏينهن ٻئي دروازي کان اڀري ٿو ۽ اولهه ۾ ٻئي دروازي ۾ لهي ٿو ‪،‬۽ اوڀر ۾ پهرين دروازي ۾ ڏيڍ وڳي صبح جو واپس‬ ‫اچي ٿو ‪،‬۽ آسمان جي اولهه ۾ پهرين دروازي ۾ لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪26.‬۽ ان ڏينهن رات ڊگهي ٿي ويندي آهي ۽ ڏينهن جي ٻيڻي ٿي ويندي آهي ‪:‬۽ رات بلڪل ٻارهن حصن جي ۽ ڏينهن ڇهه حصن جي‪.‬‬ ‫‪27.‬۽ سج ان سان پنهنجي مدار جي حصن مان گذري چڪو آهي ۽ پنهنجي مدار جي انهن حصن تي ٻيهر ڦري ٿو ‪،‬۽ ٽيهه صبح جو ان‬ ‫دروازي ۾ داخل ٿئي ٿو ۽ ان جي سامهون اولهه ۾ لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪28.‬۽ انهي ءِ رات رات جي ڊيگهه ۾ نائين حصو گهٽجي ويو ‪،‬۽ رات يارهن حصا ۽ ڏينهن ست حصا ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪29.‬۽ سج موٽي آيو آهي ۽ اوڀر ۾ ٻئي دروازي ۾ داخل ٿيو آهي ‪،‬۽ ٽيهن صبحن تائين پنهنجي مدار جي انهن حصن تي واپس اچي ٿو ‪،‬‬ ‫اڀرندو ۽ لهندو آهي‪.‬‬ ‫‪30.‬۽ انهي ءِ ڏينهن رات جي ڊيگهه گهٽجي ويندي آهي ‪،‬۽ رات ڏهه حصا ۽ ڏينهن اٺ حصا ٿي ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪31.‬۽ انهي ءِ ڏينهن سج انهي ءِ دروازي کان اڀري ٿو ‪،‬۽ اولهه ۾ لهي ٿو ‪،‬۽ اوڀر ڏانهن موٽي ٿو ‪،‬۽ ٽئين دروازي ۾ هڪ ٽيهه صبح جو‬ ‫اڀري ٿو ‪،‬۽ آسمان جي اولهه ۾ لهي ٿو‪.‬‬ ‫‪32.‬انهي ءِ ڏينهن رات گهٽجي ٿي ۽ نو حصا ٿي ويندي آهي ‪،‬۽ ڏينهن نو حصا ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ رات ڏينهن جي برابر هوندي آهي ۽ سال‬ ‫پنهنجي ڏينهن جي برابر ٽي سئو چوهٺ هوندو آهي‪.‬‬ ‫‪33.‬۽ ڏينهن ۽ رات جي ڊيگهه ‪،‬۽ ڏينهن ۽ رات جي مختصر ٿيڻ ‪ -‬سج جي وهڪري ذريعي اهي فرق ڪيا ويندا آهن‪.‬‬ ‫‪34.‬تنهن ڪري اهو اچي ٿو ته ان جو رستو روزانو ڊگهو ٿيندو وڃي ٿو ‪،‬۽ ان جو رستو رات جو ننڍو ٿيندو وڃي ٿو‪.‬‬ ‫‪35.‬۽ هي سج جو قانون ۽ طريقو آهي ‪،‬۽ سندس واپسي جيترو ڀيرا هو سٺ ڀيرا واپس ايندو آهي ۽ اڀرندو آهي ‪،‬يعني اهو عظيم نور جنهن‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫کي سج سڏيو ويندو آهي ‪،‬هميشه ء‬ ‫‪36.‬۽ جيڪو اهڙي طرح اڀري ٿو اهو وڏو نور آهي ‪،‬۽ ان جو نالو ان جي ظاهر جي مطابق رکيو ويو آهي ‪،‬جيئن خداوند حڪم ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪37.‬جيئن هو اڀري ٿو ‪،‬تيئن هو لهي ٿو ۽ گهٽجي نٿو ‪،‬۽ آرام نٿو ڪري ‪،‬پر ڏينهن ۽ رات ڊوڙي ٿو ‪،‬۽ سندس روشني چنڊ کان ست ڀيرا‬ ‫وڌيڪ روشن آهي؛ پر سائيز جي لحاظ کان اهي ٻئي برابر آهن‪.‬‬ ‫باب‪73‬‬ ‫پوِ مون هڪ ٻيو قانون ڏٺو جيڪو ننڍي روشني سان لڳاپيل هو ‪،‬جنهن کي چنڊ سڏيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ هن قانون کان ء‬ ‫‪2.‬۽ سندس گهيرو آسمان جي گهيرو وانگر آهي ‪،‬۽ سندس رته جنهن تي هو ءِ سواري ڪري ٿي ‪،‬هوا هلئي ٿي ‪،‬۽ کيس هڪ خاص انداز‬ ‫۾ روشني ڏني وئي آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ سندس اڀرڻ ۽ لهڻ هر مهيني بدلجي ٿو ‪:‬۽ سندس ڏينهن سج جي ڏينهن وانگر آهن ‪،‬۽ جڏهن سندس روشني هڪجهڙي ٿئي ٿي ته اها‬ ‫سج جي روشني جي ستين حصي جي برابر آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اهڙي ءِ طرح هو ءِ اڀري ٿي ‪.‬۽ اوڀر ۾ سندس پهريون مرحلو ٽيههين صبح جو نڪرندو آهي ‪:‬۽ ان ڏينهن تي هو ءِ نظر ايندي آهي ‪،‬۽‬ ‫لِ ٽيههين ڏينهن تي چنڊ جو پهريون مرحلو سج سان گڏ ان دروازي تي ٺاهيندي آهي جتي سج اڀرندو آهي‪.‬‬ ‫توهان ء‬ ‫‪،‬سواِ ان جي ستين حصي جي ‪،‬۽‬ ‫‪5.‬۽ ان جو اڌ حصو ستين حصي تائين نڪري ٿو ‪،‬۽ ان جو سڄو گهيرو خالي آهي ‪،‬بغير روشني جي‬ ‫ء‬ ‫ان جي روشني جي چوڏهين حصي جي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ جڏهن هو ءِ پنهنجي روشني جي اڌ جو ستون حصو حاصل ڪري ٿي ‪،‬ته سندس روشني ستين حصي ۽ اڌ جي برابر ٿي ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ هو ءِ سج سان گڏ لهي ٿي ‪،‬۽ جڏهن سج اڀري ٿو ته چنڊ به ساڻس گڏ اڀري ٿو ۽ روشني جي هڪ حصي جو اڌ حصو حاصل ڪري‬ ‫ٿو ‪،‬۽ ان رات ۾ پنهنجي صبح جي شروعات ۾ قمري ڏينهن جي شروعات ۾ چنڊ سج سان گڏ لهي ٿو ‪،‬۽ ان رات چوڏهن حصن ۽ انهن مان‬ ‫هڪ جي اڌ حصي سان نظر نه ٿو اچي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ هو ءِ ان ڏينهن تي بلڪل ستين حصي سان اڀري ٿي ‪،‬۽ سج جي اڀرڻ کان ٻاهر نڪرندي ۽ پوئتي هٽندي آهي ‪،‬۽ پنهنجي باقي ڏينهن ۾‬ ‫باقي تيرهن حصن ۾ روشن ٿي ويندي آهي‪.‬‬ ‫باب‪74‬‬ ‫لِ هڪ قانون ‪،‬۽ ڪيئن ان قانون جي مطابق هو ءِ پنهنجي ماهوار گردش ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ مون هڪ ٻيو طريقو ڏٺو ‪،‬هن ء‬ ‫‪2.‬۽ اهي سڀ يوريل ‪،‬پاڪ فرشتو جيڪو انهن سڀني جو اڳواڻ آهي ‪،‬مون کي ڏيکاريا ‪،‬۽ انهن جا موقف ‪،‬۽ مون انهن جا موقف لکيا جيئن‬ ‫هن مون کي ڏيکاريا ‪،‬۽ مون انهن جا مهينا لکيا جيئن اهي هئا ‪،‬۽ انهن جي روشنين جو ظهور پندرهن ڏينهن تائين پورو ٿيو‪.‬‬ ‫‪3.‬هڪڙي ستين حصي ۾ هو ءِ اوڀر ۾ پنهنجي سڄي روشني پوري ڪري ٿي ‪،‬۽ هڪڙي ستين حصي ۾ اولهه ۾ پنهنجي سڄي اونداهي‬ ‫پوري ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ ڪجهه مهينن ۾ هو ءِ پنهنجون سيٽنگون تبديل ڪري ٿي ‪،‬۽ ڪجهه مهينن ۾ هو ءِ پنهنجي مخصوص ڪورس تي عمل ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪5.‬ٻن مهينن ۾ چنڊ سج سان گڏ لهي ٿو ‪:‬انهن ٻن وچين دروازن ۾ ٽيون ۽ چوٿون‪.‬‬ ‫لِ ٻاهر نڪرندي آهي ‪،‬۽ ڦرندي آهي ۽ ٻيهر ان دروازي مان واپس ايندي آهي جتي سج اڀرندو آهي ‪،‬۽ پنهنجي‬ ‫‪6.‬هو ءِ ست ڏينهن ء‬ ‫سموري روشني پوري ڪندي آهي ‪:‬۽ هو ءِ سج کان پوئتي هٽي ويندي آهي ‪،‬۽ اٺن ڏينهن ۾ ڇهين دروازي ۾ داخل ٿيندي آهي جتان سج‬ ‫نڪرندو آهي‪.‬‬ ‫‪24‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪7.‬۽ جڏهن سج چوٿين دروازي کان ٻاهر نڪرندو آهي ته هو ءِ ست ڏينهن ٻاهر نڪرندي آهي ‪،‬جيستائين هو ءِ پنجين دروازي کان ٻاهر‬ ‫نڪرندي آهي ۽ ستن ڏينهن ۾ چوٿين دروازي ڏانهن واپس موٽندي آهي ۽ پنهنجي سڄي روشني پوري ڪندي آهي ‪:‬۽ هو ءِ اٺن ڏينهن ۾‬ ‫پهرين دروازي ۾ واپس ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ هو ءِ ستن ڏينهن ۾ چوٿين دروازي ۾ ٻيهر موٽي اچي ٿي جتان سج نڪرندو آهي‪.‬‬ ‫‪9.‬اهڙي طرح مون انهن جي پوزيشن ڏٺي ‪ -‬انهن ڏينهن ۾ چنڊ ڪيئن اڀرندا هئا ۽ سج ڪيئن لهندو هو‪.‬‬ ‫لِ ‪،‬جڏهن اهي پورا ٿين ٿا ‪،‬ته ان‬ ‫‪10.‬۽ جيڪڏهن پنج سال گڏ ڪيا وڃن ته سج ۾ ٽيهه ڏينهن وڌيڪ ٿين ٿا ‪،‬۽ انهن پنجن سالن مان هڪ ء‬ ‫۾ شامل ٿيندڙ سڀئي ڏينهن ‪ 364‬ڏينهن ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ سج ۽ تارن جي زيادتي ڇهه ڏينهن جي برابر آهي ‪: 5‬سالن ۾ هر سال ‪ 6‬ڏينهن ‪ 30‬ڏينهن جي برابر ٿين ٿا ‪:‬۽ چنڊ سج ۽ تارن جي‬ ‫پويان ‪ 30‬ڏينهن جي تعداد تائين اچي ٿو‪.‬‬ ‫لِ دير نه‬ ‫جاِ تي هميشه ء‬ ‫‪12.‬۽ سج ۽ تارا سڀني سالن کي هڪجهڙائي سان آڻيندا آهن ‪،‬ته جيئن اهي هڪ ڏينهن به اڳتي نه وڌن يا پنهنجي ء‬ ‫ڪن؛ پر سال مڪمل انصاف سان ‪ 364‬ڏينهن ۾ پورا ڪن‪.‬‬ ‫‪13. 3‬سالن ۾ ‪ 1092‬ڏينهن آهن ‪،‬۽ ‪ 5‬سالن ۾ ‪ 1820‬ڏينهن ‪،‬تنهنڪري ‪ 8‬سالن ۾ ‪ 2912‬ڏينهن آهن‪.‬‬ ‫لِ ڏينهن ‪ 3‬سالن ۾ ‪ 1062‬ڏينهن ٿين ٿا ‪،‬۽ ‪ 5‬سالن ۾ اهو ‪ 50‬ڏينهن پوئتي پوي ٿو[ ‪:‬يعني ‪ (1770‬جي )مجموعي ۾ ‪(1000‬‬ ‫‪14.‬صرف چنڊ ء‬ ‫۽ ‪) 62‬ڏينهن شامل ڪرڻا آهن]‪.‬‬ ‫لِ ‪ 8‬سالن ۾ ڏينهن ‪ 2832‬ڏينهن ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ ‪ 5‬سالن ۾ ‪ 1770‬ڏينهن آهن ‪،‬تنهن ڪري چنڊ ء‬ ‫[ ‪16.‬ڇاڪاڻ ته ‪ 8‬سالن ۾ هو ءِ ‪ 80‬ڏينهن جي برابر پوئتي پوي ٿي ‪]، 8‬سالن ۾ هو ءِ جيترا ڏينهن پوئتي پوي ٿي ‪،‬اهي سڀ ‪ 80‬آهن‪.‬‬ ‫‪17.‬۽ سال انهن جي دنيا جي اسٽيشنن ۽ سج جي اسٽيشنن جي مطابق صحيح طور تي پورو ٿئي ٿو ‪،‬جيڪي انهن دروازن مان نڪرندا‬ ‫آهن جن مان اهو( سج )اڀرندو آهي ۽ ‪ 30‬ڏينهن لهندو آهي‪.‬‬ ‫باب‪75‬‬ ‫‪1.‬۽ هزارين سردارن جا اڳواڻ ‪،‬جيڪي سڄي مخلوق ۽ سڀني تارن تي مقرر آهن ‪،‬انهن جو تعلق چئن انٽرڪالري ڏينهن سان پڻ آهي ‪،‬‬ ‫جيڪي سال جي حساب سان پنهنجي عهدي کان الڳ نه آهن ‪،‬۽ اهي چار ڏينهن تي خدمت ڪندا آهن جيڪي سال جي حساب ۾ شمار نه‬ ‫ڪيا ويا آهن‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ انهن جي ڪري ماڻهو ان ۾ غلطي ڪن ٿا ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهي روشنيون واقعي دنيا جي اسٽيشنن تي خدمت ڪن ٿيون ‪،‬هڪ پهرين‬ ‫پورٽل ۾ ‪،‬هڪ آسمان جي ٽئين پورٽل ۾ ‪،‬هڪ چوٿين پورٽل ۾ ‪،‬۽ هڪ ڇهين پورٽل ۾ ‪،‬۽ سال جي درستگي ان جي الڳ الڳ ٽي سئو‬ ‫چوهٺ اسٽيشنن ذريعي حاصل ڪئي ويندي آهي‪.‬‬ ‫لِ آسمان جي سڀني‬ ‫لِ جيڪي فرشتي اوريل مون کي ڏيکاريا ‪،‬جنهن کي جلل جي خداوند هميشه ء‬ ‫‪3.‬انهن نشانين ‪،‬وقتن ‪،‬سالن ۽ ڏينهن ء‬ ‫نورن تي ‪،‬آسمان ۾ ۽ دنيا ۾ مقرر ڪيو آهي ‪،‬ته جيئن اهي آسمان جي منهن تي حڪومت ڪن ۽ زمين تي نظر اچن ‪،‬۽ ڏينهن ۽ رات ‪،‬يعني‬ ‫لِ اڳواڻ ٿين جيڪي آسمان جي سڀني رتهن ۾ پنهنجو انقلب آڻين ٿا‪.‬‬ ‫سج ‪،‬چنڊ ۽ تارن ‪،‬۽ سڀني خدمت ڪندڙ مخلوقن ء‬ ‫‪4.‬ساڳئي طرح ‪،‬يوريل مون کي ٻارهن دروازا ڏيکاريا ‪،‬جيڪي آسمان ۾ سج جي رت جي دائري ۾ کليل هئا ‪،‬جن مان سج جون شعاعون‬ ‫نڪرنديون آهن ‪:‬۽ انهن مان زمين تي گرمي پکڙجي ويندي آهي ‪،‬جڏهن اهي انهن جي مقرر ڪيل موسمن تي کوليا ويندا آهن‪.‬‬ ‫لِ جڏهن اهي کليل آهن ‪،‬آسمان ۾ ڇيڙن تي کليل بيٺل آهن‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هوائن ۽ شبنم جي روح ء‬ ‫‪6.‬جيئن ته آسمان ۾ ٻارهن دروازن بابت ‪،‬زمين جي ڇيڙن تي ‪،‬جن مان سج ‪،‬چنڊ ۽ تارا نڪرندا آهن ‪،‬۽ اوڀر ۽ اولهه ۾ آسمان جا سڀ‬ ‫ڪم‪.‬‬ ‫‪7.‬انهن جي کاٻي ۽ ساڄي پاسي ڪيتريون ئي دريون کليل آهن ‪،‬۽ هڪ دري پنهنجي مقرر وقت تي گرمي پيدا ڪري ٿي ‪،‬جيئن اهي انهن‬ ‫دروازن سان ملندڙ جلندڙ آهن جن مان تارا نڪرندا آهن جيئن هن انهن کي حڪم ڏنو آهي ‪،‬۽ جتي اهي پنهنجي تعداد جي مطابق مقرر‬ ‫ڪندا آهن‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ مون آسمان ۾ رتها ڏٺا ‪،‬جيڪي دنيا ۾ ڊوڙندا رهيا ‪،‬انهن دروازن جي مٿان جن ۾ تارا گردش ڪندا آهن جيڪي ڪڏهن به لهي نه ٿا‬ ‫سگهن‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ هڪ سڀني کان وڏو آهي ‪،‬۽ اهو آهي جيڪو سڄي دنيا ۾ پنهنجو رستو ٺاهيندو آهي‪.‬‬ ‫باب‪76‬‬ ‫لِ ٻارهن دروازا کليل هئا ‪،‬جتان هوائون زمين تي هلنديون ۽ هلنديون آهن‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ زمين جي ڇيڙن تي مون ڏٺو ته آسمان جي سڀني حصن ء‬ ‫‪2.‬انهن مان ٽي آسمان جي منهن تي کليل آهن ‪،‬۽ ٽي اولهه ۾ ‪،‬۽ ٽي آسمان جي ساڄي پاسي ‪،‬۽ ٽي کاٻي پاسي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ ٽي پهريان اوڀر جا آهن ‪،‬۽ ٽي اتر جا آهن ‪،‬۽ ٽي ڏکڻ جي کاٻي پاسي وارا آهن ‪،‬۽ ٽي اولهه جا آهن‪.‬‬ ‫‪4.‬انهن مان چئن مان برڪت ۽ خوشحالي جون هوائون اينديون آهن ‪،‬۽ انهن اٺن مان نقصانڪار هوائون اينديون آهن ‪:‬جڏهن اهي موڪليا‬ ‫شيِ تي جيڪا پاڻي ۾ ۽ زمين تي آهي ‪،‬تباهي‬ ‫ويندا آهن ‪،‬ته اهي سڄي زمين تي ۽ ان تي پاڻي تي ‪،‬۽ ان تي رهندڙ سڀني تي ‪،‬۽ هر‬ ‫ء‬ ‫آڻينديون آهن‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ انهن دروازن مان پهريون وا مِ ‪،‬جنهن کي اوڀر وارو وا مِ سڏيو ويندو آهي ‪،‬پهرين دروازي مان نڪرندو آهي جيڪو اوڀر ۾ آهي ‪،‬۽‬ ‫ڏکڻ ڏانهن مائل ٿيندو آهي ‪:‬ان مان تباهي ‪،‬خشڪ سالي ‪،‬گرمي ۽ تباهي نڪرندي آهي‪.‬‬ ‫‪25‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪6.‬۽ ٻئي دروازي جي وچ ۾ جيڪو مناسب آهي ‪،‬ان مان مينهن ۽ ميويدار ‪،‬خوشحالي ۽ شبنم نڪرندا آهن؛ ۽ ٽئين دروازي جي ذريعي‬ ‫جيڪو اتر طرف آهي ‪،‬ٿڌ ۽ خشڪي ايندي آهي‪.‬‬ ‫پوِ ڏکڻ جون هوائون ٽن دروازن مان گذرن ٿيون ‪:‬انهن مان پهرين دروازي مان اوڀر طرف مائل گرم هوائون اچن ٿيون‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ انهن کان ء‬ ‫خوشبوِ ‪،‬شبنم ۽ مينهن ‪،‬۽ خوشحالي ۽ صحت نڪرندي آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ ان جي ڀرسان وچين دروازي مان خوشبودار‬ ‫ء‬ ‫‪9.‬۽ ٽئين دروازي مان جيڪو اولهه طرف هو ‪،‬وس ۽ مينهن ‪ ،‬ءٽڪڙ ۽ تباهي نڪرندي‪.‬‬ ‫پوِ اتر جون هوائون ‪:‬اوڀر ۾ ستين دروازي کان وس ۽ مينهن ‪،‬ٽڪڙيون ۽ تباهي اينديون آهن‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ انهن کان ء‬ ‫‪11.‬۽ وچين دروازي مان سڌي طرف صحت ‪،‬مينهن ‪،‬شبنم ۽ خوشحالي ايندي آهي؛ ۽ اولهه ۾ ٽئين دروازي مان ڪڪر ۽ ٿڌ ‪،‬برف ۽‬ ‫مينهن ‪،‬شبنم ۽ ماڪڙ ايندا آهن‪.‬‬ ‫پوِ اولهه جون هوائون آهن ‪:‬پهرين دروازي مان جيڪو اتر سان ڳنڍيل آهي ‪،‬شبنم ۽ ٿڌ ‪،‬۽ برف ۽ ٿڌ نڪرندي‬ ‫‪12.‬۽ انهن[ چار ]کان ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ وچين دروازي مان شبنم ۽ مينهن ‪،‬۽ خوشحالي ۽ برڪت نڪرندي آهي؛ ۽ آخري دروازي مان جيڪو ڏکڻ سان ملندڙ آهي ‪،‬خشڪ‬ ‫سالي ۽ بربادي ‪،‬۽ ساڙڻ ۽ تباهي نڪرندي آهي‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ آسمان جي چئني حصن جا ٻارهن دروازا ان سان مڪمل ٿي ويا آهن ‪،‬۽ انهن جا سڀ قانون ۽ انهن جا سڀ آفت ۽ انهن جا سڀ فائدا‬ ‫مون توکي ڏيکاريا آهن ‪،‬منهنجا پٽ متوسلح‪.‬‬ ‫باب‪77‬‬ ‫اعلي اتي لهندو ‪،‬ها ‪،‬اتي‬ ‫‪1.‬۽ پهرين ٽه ماهي کي اوڀر سڏيو ويندو آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهو پهريون آهي ‪:‬۽ ٻيو ‪،‬ڏکڻ ‪،‬ڇاڪاڻ ته سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫لِ برڪت وارو آهي لهندو‪.‬‬ ‫هڪ خاص‬ ‫معني ۾ هو جيڪو هميشه ء‬ ‫ي‬ ‫‪2.‬۽ اولهه واري حصي کي گهٽجندڙ سڏيو ويندو آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته اتي آسمان جون سڀئي روشنيون گهٽجي وينديون آهن ۽ لهي وينديون‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫لِ آهي ‪:‬۽ ٻئي‬ ‫‪3.‬۽ چوٿون حصو ‪،‬جنهن کي اتر سڏيو ويندو آهي ‪،‬ٽن حصن ۾ ورهايل آهي ‪:‬انهن مان پهريون حصو ماڻهن جي رهائش ء‬ ‫حصي ۾ پاڻي جا سمنڊ ‪،‬۽ ڳوڙها ‪،‬ٻيل ۽ نديون ‪،‬۽ اونداهي ۽ ڪڪر آهن؛ ۽ ٽئين حصي ۾ نيڪي ءِ جو باغ آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬مون ست وڏا جبل ڏٺا ‪،‬جيڪي زمين تي سڀني جبلن کان مٿي هئا ‪:‬۽ اتان ٿڌڪار نڪرندي آهي ‪،‬۽ ڏينهن ‪،‬موسمون ۽ سال گذري ويندا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪5.‬مون زمين تي ست دريا ءِ ڏٺا ‪،‬جيڪي سڀني دريائن کان وڏا هئا ‪:‬انهن مان هڪ اولهه کان اچي پنهنجو پاڻي وڏي سمنڊ ۾ وجهي ٿي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ اهي ٻئي اتر کان سمنڊ ڏانهن اچن ٿا ۽ اوڀر ۾ اريٿرين سمنڊ ۾ پنهنجو پاڻي وجهي ڇڏيندا آهن‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ باقي چار اتر واري پاسي کان پنهنجي سمنڊ ڏانهن نڪرن ٿا ‪،‬انهن مان ٻه اريٿرين سمنڊ ڏانهن ‪،‬۽ ٻه وڏي سمنڊ ۾ ۽ اتي پاڻ کي ڇڏي‬ ‫ڏين ٿا ۽ ڪجهه چون ٿا ‪:‬ريگستان ۾‪.‬‬ ‫‪8.‬ست وڏا ٻيٽ جيڪي مون سمنڊ ۽ مکيه زمين ۾ ڏٺا ‪:‬ٻه مکيه زمين ۾ ۽ پنج وڏي سمنڊ ۾‪.‬‬ ‫باب‪78‬‬ ‫‪1.‬۽ سج جا نال هيٺيان آهن ‪:‬پهريون اورجيرس ‪،‬۽ ٻيو توماس‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ چنڊ جا چار نال آهن ‪:‬پهريون نالو اسونجا ‪،‬ٻيو ايبل ‪،‬ٽيون بناسي ‪،‬۽ چوٿون ايرا آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬اهي ٻہ وڏيون تجليون آهن ‪:‬انهن جو گهيرو آسمان جي گهيرو وانگر آهي ‪،‬۽ ٻنهي جي گهيرو جي ماپ هڪجهڙي آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬سج جي گهيري ۾ روشني جا ست حصا آهن جيڪي چنڊ کان وڌيڪ ان ۾ شامل ڪيا ويا آهن ‪،‬۽ اهو مخصوص ماپن ۾ منتقل ڪيو‬ ‫ويندو آهي جيستائين سج جو ستين حصو ختم نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ اهي اولهه جي دروازن ۾ داخل ٿين ٿا ‪،‬۽ اتر طرف پنهنجو چڪر لڳائين ٿا ‪،‬۽ آسمان جي منهن تي اوڀر جي دروازن مان نڪرندا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ جڏهن چنڊ اڀري ٿو ته آسمان ۾ چوڏهين حصو نظر اچي ٿو ‪:‬روشني ان ۾ پوري ٿي وڃي ٿي ‪:‬چوڏهين ڏينهن تي هو ءِ پنهنجي روشني‬ ‫پوري ڪري ٿي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ روشني جا پندرهن حصا ان کي پندرهن ڏينهن تائين منتقل ڪيا ويندا آهن جڏهن سندس روشني پوري ٿيندي آهي ‪،‬سال جي نشاني‬ ‫مطابق ‪،‬۽ اهو پندرهن حصا ٿي ويندو آهي ‪،‬۽ چنڊ چوڏهين حصي جي اضافي سان وڌندو آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ چنڊ جي اونداهي ءِ ۾ پهرين ڏينهن تي سندس روشني جي چوڏهن حصن تائين گهٽجي ويندو آهي ‪،‬ٻئي ڏينهن تي روشني جي تيرهن‬ ‫حصن تائين ‪،‬ٽئين ڏينهن تي ٻارهن حصن تائين ‪،‬چوٿين ڏينهن تي يارهن حصن تائين ‪،‬پنجين ڏينهن تي ڏهه حصن تائين ‪،‬ڇهين ڏينهن تي‬ ‫نو ‪،‬ستين ڏينهن تي اٺن تائين ‪،‬اٺين ڏينهن تي ستين تائين ‪،‬نائين ڏينهن تي ڇهين تائين ‪،‬ڏهين ڏينهن تي پنجين تائين ‪،‬يارهين ڏينهن تي چار‬ ‫ڏينهن تي ‪،‬ٻارهين ڏينهن تي ٽي ڏينهن تي ‪،‬تيرهين ڏينهن تي ٻه ڏينهن تي ‪،‬چوڏهين ڏينهن تي ستين ڏينهن جي اڌ تائين ‪،‬۽ سندس باقي سڀ‬ ‫روشني پندرهين ڏينهن تي مڪمل طور تي غائب ٿي ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ ڪجهه مهينن ۾ مهيني ۾ امنتاليهه ڏينهن ۽ هڪ ڀيرو اءٺائي ڏينهن هوندا آهن‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ يوريل مون کي هڪ ٻيو قانون ڏيکاريو ‪:‬جڏهن روشني چنڊ ڏانهن منتقل ٿئي ٿي ‪،‬۽ ڪهڙي پاسي سج طرفان ان ڏانهن منتقل ٿئي‬ ‫ٿي‪.‬‬ ‫‪26‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪11.‬چنڊ جي روشني جي سڄي عرصي دوران ‪،‬جڏهن هو چوڏهن ڏينهن تائين سج جي سامهون هوندو آهي ‪،‬تڏهن هو ان کي پاڻ ڏانهن‬ ‫منتقل ڪري رهيو آهي ‪،‬جڏهن آسمان ۾ سندس روشني پوري ٿيندي آهي ‪،‬۽ جڏهن هو پوري روشني ۾ روشن ٿي ويندو آهي ‪،‬ته سندس‬ ‫روشني آسمان ۾ پوري ٿيندي آهي‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ پهرين ڏينهن تي ان کي نئون چنڊ سڏيو ويندو آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ ان ڏينهن تي روشني ان تي چمڪي ٿي‪.‬‬ ‫‪13.‬هو ءِ بلڪل ان ڏينهن پورو چنڊ بڻجي ويندي آهي جڏهن سج اولهه ۾ لهندو آهي ‪،‬۽ اوڀر کان رات جو اڀرندو آهي ‪،‬۽ چنڊ سڄي رات‬ ‫چمڪندو آهي جيستائين سج سندس سامهون اڀري ٿو ۽ چنڊ سج جي سامهون نظر اچي ٿو‪.‬‬ ‫‪14.‬جنهن پاسي کان چنڊ جي روشني نڪرندي آهي ‪،‬اتي اها ٻيهر گهٽجي ويندي آهي جيستائين سڀ روشني غائب ٿي ويندي آهي ۽ مهيني‬ ‫جا سڀ ڏينهن ختم ٿي ويندا آهن ‪،‬۽ سندس گهيرو خالي هوندو آهي ‪،‬روشني کان خالي‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ ٽي مهينا هو ءِ ٽيهه ڏينهن ٺاهيندي آهي ‪،‬۽ پنهنجي وقت تي هو ءِ ٽي مهينا هر هڪ انتاليهه ڏينهن ٺاهيندي آهي ‪،‬جنهن ۾ هو ءِ پهرين‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫عرصي ۾ پنهنجي گهٽتائي کي پورو ڪندي آهي ‪،‬۽ پهرين پورٽل ۾ هڪ سئو ستر ڏينهن ء‬ ‫لِ هو ءِ هر هڪ ۾ اوڻٽيهن‬ ‫لِ ظاهر ٿيندي آهي ‪،‬۽ ٽن مهينن ء‬ ‫‪16.‬۽ جڏهن هو ءِ ٻاهر نڪرندي آهي ته هو ءِ ٽيهن ڏينهن جي ٽن مهينن ء‬ ‫ڏينهن جي ظاهر ٿيندي آهي‪.‬‬ ‫‪17.‬رات جو هو ءِ هر ڀيري ويهن ڏينهن تائين مرد وانگر نظر ايندي آهي ‪،‬۽ ڏينهن جو هو ءِ آسمان وانگر نظر ايندي آهي ‪،‬۽ هن ۾ سندس‬ ‫سواِ ٻيو ڪجهه به ناهي‪.‬‬ ‫روشني کان‬ ‫ء‬ ‫باب‪79‬‬ ‫‪1.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬مون توکي سڀ ڪجهه ڏيکاريو آهي ‪،‬۽ آسمان جي سڀني تارن جو قانون پورو ٿي ويو آهي‪.‬‬ ‫لِ مقرر‬ ‫لِ ‪،‬۽ هر مهيني ۽ هر هفتي ء‬ ‫لِ ‪،‬۽ ان جي نڪرڻ ء‬ ‫لِ ‪،‬۽ هر سال ء‬ ‫لِ ‪،‬۽ هر وقت جي حڪمراني ء‬ ‫‪2.‬۽ هن مون کي هر ڏينهن ء‬ ‫لِ انهن سڀني قانونن کي ڏيکاريو‪:‬‬ ‫ڪيل حڪم ء‬ ‫پوِ گهٽجڻ‬ ‫‪3.‬۽ چنڊ جو گهٽجڻ جيڪو ڇهين دروازي ۾ ٿئي ٿو ‪:‬ڇاڪاڻ ته هن ڇهين دروازي ۾ ان جي روشني پوري ٿئي ٿي ‪،‬۽ ان کان ء‬ ‫جي شروعات آهي‪:‬‬ ‫‪4.‬۽ اهو زوال جيڪو پهرين بندرگاهه ۾ ان جي موسم ۾ ٿئي ٿو ‪،‬جيستائين هڪ سؤ ستر ڏينهن پورا نه ٿين ‪:‬هفتن ‪،‬پنجويهن هفتن ۽ ٻہ‬ ‫ڏينهن جي حساب سان‪.‬‬ ‫‪5.‬هو ءِ سج ۽ تارن جي ترتيب کان بلڪل پنج ڏينهن پوئتي پوي ٿي هڪ عرصي ۾ ‪،‬۽ جڏهن هي جڳهه جيڪا توهان ڏسو ٿا ‪،‬پار ڪئي‬ ‫وئي آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬اهڙي طرح هر نوراني جي تصوير ۽ خاڪو آهي جيڪو آرڪي فرشتو يوريل ‪،‬جيڪو انهن جو اڳواڻ آهي ‪،‬مون کي ڏيکاريو‪.‬‬ ‫باب‪80‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ ملئڪ يوريل مون کي جواب ڏنو ۽ چيو' ‪:‬ڏس ‪،‬مون توکي سڀ ڪجهه ڏيکاريو آهي ‪،‬حنوڪ ‪،‬۽ مون توکي سڀ‬ ‫ڪجهه ظاهر ڪيو آهي ته تون هي سج ۽ هي چنڊ ‪،‬۽ آسمان جي تارن جي سردارن ۽ انهن سڀني کي جيڪي انهن کي ڦيرائيندا آهن ‪،‬انهن‬ ‫جا ڪم ۽ وقت ۽ روانگيون'‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ گنهگارن جي ڏينهن ۾ سال گهٽجي ويندا ‪،‬۽ سندن اولد سندن زمينن ۽ ٻنين ۾ دير سان رهندو ‪،‬۽ زمين تي سڀ شيون بدلجي وينديون ‪،‬‬ ‫۽ پنهنجي وقت تي ظاهر نه ٿينديون ‪:‬۽ مينهن روڪيو ويندو ‪،‬۽ آسمان ان کي روڪيندو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ انهن وقتن ۾ زمين جا ميوا پوئتي رهجي ويندا ‪،‬۽ پنهنجي وقت ۾ نه وڌندا ‪،‬۽ وڻن جا ميوا پنهنجي وقت ۾ روڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ چنڊ پنهنجو حڪم بدلئيندو ‪،‬۽ پنهنجي وقت تي ظاهر نه ٿيندو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ انهن ڏينهن ۾ سج نظر ايندو ۽ هو شام جو اولهه ۾ وڏي رٿ جي ڇيڙي تي سفر ڪندو ‪،‬۽ روشني جي ترتيب کان وڌيڪ روشن ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيل‬ ‫‪6.‬۽ تارن جا ڪيترائي سردار مقرر ڪيل حڪم جي ڀڃڪڙي ڪندا ‪.‬۽ اهي پنهنجا مدار ۽ ڪم تبديل ڪندا ‪،‬۽ انهن ء‬ ‫موسمن تي ظاهر نه ٿيندا‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ تارن جو سڄو حڪم گنهگارن کان لڪي ويندو ‪،‬۽ زمين تي رهندڙن جا خيال انهن بابت گمراه ٿي ويندا ‪،‬۽ اهي پنهنجن سڀني طريقن‬ ‫کان بدلجي ويندا ‪،‬ها ‪،‬اهي گمراه ٿي ويندا ۽ انهن کي خدا سمجهندا‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ انهن تي برائي وڌيڪ ٿيندي ‪،‬۽ انهن تي عذاب ايندو جيڪو سڀني کي تباهه ڪندو‪.‬‬ ‫باب‪81‬‬ ‫‪1.‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬حنوڪ ‪،‬انهن آسماني تختين تي نظر ڪر ‪،‬۽ پڙهو جيڪو انهن تي لکيل آهي ‪،‬۽ هر هڪ حقيقت تي غور ڪر'‪.‬‬ ‫شيِ سمجهيم ‪،‬۽ انسان ذات جي سڀني ڪمن جو‬ ‫شيِ پڙهي جيڪا انهن تي لکيل هئي ۽ هر‬ ‫‪2.‬۽ مون آسماني تختيون ڏٺيون ‪،‬۽ هر‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫ڪتاب پڙهيم ‪،‬۽ سڀني انساني ٻارن جو جيڪي زمين تي ڏورانهن نسلن تائين هوندا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون فورا ا عظيم خداوند جي ساراهه ڪئي ‪،‬جيڪو شان وارو بادشاهه آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته هن دنيا جا سڀ ڪم ڪيا آهن ‪،‬۽ مون خداوند‬ ‫جي صبر جي ڪري سندس تعريف ڪئي ‪،‬۽ انسانن جي اولد جي ڪري کيس برڪت ڏني‪.‬‬ ‫پوِ مون چيو' ‪:‬برڪت وارو آهي اهو ماڻهو جيڪو نيڪي ۽ نيڪي ءِ ۾ مري ٿو ‪،‬جنهن بابت ناانصافي جو ڪو به ڪتاب نه‬ ‫‪4.‬۽ ان کان ء‬ ‫لکيو ويو آهي ‪،‬۽ جنهن جي خلف فيصلي جو ڏينهن نه ملندو'‪.‬‬ ‫‪27‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪5.‬۽ انهن ستن پاڪ ماڻهن مون کي کڻي منهنجي گهر جي دروازي جي اڳيان زمين تي رکيو ‪،‬۽ مون کي چيو' ‪:‬پنهنجي پٽ متوسلح کي‬ ‫ٻڌاِ ‪،‬۽ پنهنجن سڀني ٻارن کي ڏيکاريو ته ڪو به انسان خداوند جي نظر ۾ نيڪ ناهي ‪،‬ڇاڪاڻ ته هو انهن جو خالق آهي'‪.‬‬ ‫سڀ ڪجهه ء‬ ‫‪6.‬هڪ سال اسين توکي تنهنجي پٽ سان گڏ ڇڏينداسين ‪،‬جيستائين تون پنهنجا آخري حڪم نه ڏيندين ‪،‬ته جيئن تون پنهنجن ٻارن کي‬ ‫لِ ان کي لکندين ‪،‬۽ پنهنجن سڀني ٻارن کي شاهدي ڏيندين؛ ۽ ٻئي سال ۾ اهي توکي پنهنجي وچ مان ڪڍي ڇڏيندا‪.‬‬ ‫سيکارين ۽ انهن ء‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو نيڪ نيڪن کي نيڪي ءِ جي خبر ڏيندا؛ نيڪ ۽ نيڪ سان گڏ خوش ٿيندا ‪،‬۽ هڪ ٻئي کي‬ ‫رکو‬ ‫مضبوط‬ ‫‪7.‬پنهنجو دل‬ ‫ء‬ ‫مبارڪون ڏيندا‪.‬‬ ‫‪8.‬پر گنهگار گنهگارن سان گڏ مرندا ‪،‬۽ مرتد مرتد سان گڏ لٽجي ويندا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ جيڪي نيڪي ڪن ٿا ‪،‬سي ماڻهن جي ڪمن جي ڪري مرندا ‪،‬۽ بي ⁠دينن جي ڪمن جي ڪري کڄي ويندا‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ انهن ڏينهن ۾ انهن مون سان ڳالهائڻ ڇڏي ڏنو ‪،‬۽ مان پنهنجي قوم وٽ آيس ‪،‬۽ دنيا جي پالڻهار جي واکاڻ ڪندو رهيس‪.‬‬ ‫باب‪82‬‬ ‫لِ لکي رهيو آهيان ‪،‬۽ مون توکي سڀ ڪجهه‬ ‫‪1.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ متوسله ‪،‬اهي سڀ ڳالهيون مان توکي ٻڌائي رهيو آهيان ۽ تنهنجي ء‬ ‫ظاهر ڪيو آهي ‪،‬۽ توکي انهن سڀني بابت ڪتاب ڏنا آهن ‪:‬تنهن ڪري ‪،‬منهنجا پٽ متوسله ‪،‬پنهنجي پي مِ جي هٿ مان ڪتاب محفوظ‬ ‫ڪر ‪،‬۽ ڏس ته تون انهن کي دنيا جي نسلن تائين پهچائين‪.‬‬ ‫‪2.‬مون توکي ۽ تنهنجي ٻارن کي دانائي ڏني آهي ‪،‬۽ تنهنجا ٻار جيڪي تو کي ٿيندا ‪،‬ته جيئن اهي پنهنجي ٻارن کي نسل در نسل ڏئي‬ ‫سگهن ‪،‬اها دانائي جيڪا انهن جي سوچ کان ٻاهر آهي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ جيڪي ان کي سمجهن ٿا اهي ننڊ نه ڪندا ‪،‬پر ڪنن سان ٻڌندا ته جيئن اهي هن حڪمت کي سکي سگهن ‪،‬۽ اهو انهن کي خوش‬ ‫ڪندو جيڪي ان کي سٺي کاڌي کان بهتر کائيندا آهن‪.‬‬ ‫‪4.‬سڀ نيڪ ماڻهو برڪت وارا آهن ‪،‬سڀ نيڪ آهن جيڪي نيڪي جي رستي تي هلن ٿا ۽ گناهه ڪن ٿا ‪،‬گنهگارن وانگر نه ‪،‬انهن سڀني‬ ‫ڏينهن جي حساب ۾ جڏهن سج آسمان مان گذرندو آهي ‪،‬ٽيهن ڏينهن تائين دروازن ۾ داخل ٿيندو آهي ۽ ٻاهر نڪرندو آهي ‪،‬هزارين تارن‬ ‫جي سرن سان ‪،‬انهن چار سان گڏ جيڪي هڪ ٻئي سان ڳنڍيل آهن جيڪي سال جي چئن حصن کي ورهائيندا آهن ‪،‬جيڪي انهن جي‬ ‫اڳواڻي ڪندا آهن ۽ انهن سان گڏ چار ڏينهن داخل ٿيندا آهن‪.‬‬ ‫‪5.‬انهن جي ڪري ماڻهو ڏوهي هوندا ۽ انهن کي سال جي سڄي حساب ۾ نه ڳڻيو ويندو ‪:‬ها ‪،‬ماڻهو ڏوهي هوندا ۽ انهن کي صحيح طرح نه‬ ‫سڃاڻندا‪.‬‬ ‫لِ صحيح طور تي درج ٿيل آهن ‪،‬هڪ پهرين دروازي ۾ ۽ هڪ‬ ‫‪6.‬ڇاڪاڻ ته اهي سال جي حساب سان تعلق رکن ٿا ۽ ان تي هميشه ء‬ ‫ٽئين ۾ ‪،‬۽ هڪ چوٿين ۾ ۽ هڪ ڇهين ۾ ‪،‬۽ سال ٽي سئو چوهٺ ڏينهن ۾ پورو ٿئي ٿو‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ ان جو حساب صحيح آهي ۽ ان جو رڪارڊ ٿيل حساب صحيح آهي؛ ڇو ته روشنيون ‪،‬مهينا ۽ عيدون ‪،‬سال ۽ ڏينهن ‪،‬يوريل مون کي‬ ‫ڏيکاريا ۽ ظاهر ڪيا آهن ‪،‬جنهن کي دنيا جي سڄي تخليق جي رب آسمان جي لشڪر کي تابع ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ کيس آسمان ۾ رات ۽ ڏينهن تي اختيار آهي ته هو ماڻهن کي روشن ڪري ‪ -‬سج ‪،‬چنڊ ۽ تارا ‪،‬۽ آسمان جي سڀني طاقتن کي جيڪي‬ ‫پنهنجي گول رتن ۾ گردش ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ اءهي تارن جي ترتيب آهي ‪،‬جيڪي پنهنجين جڳهن تي ‪،‬۽ پنهنجين موسمن ‪،‬عيدن ۽ مهينن ۾ لهندا آهن‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ اهي انهن جا نال آهن جيڪي انهن جي اڳواڻي ڪن ٿا ‪،‬جيڪي ڏسن ٿا ته اهي پنهنجي وقت تي ‪،‬پنهنجي ترتيب ۾ ‪،‬پنهنجي موسمن‬ ‫۾ ‪،‬پنهنجي مهينن ۾ ‪،‬پنهنجي حڪمراني جي دور ۾ ‪،‬۽ پنهنجي عهدن تي داخل ٿين ٿا‪.‬‬ ‫پوِ حڪمن جا ٻارهن اڳواڻ‬ ‫‪11.‬انهن جا چار اڳواڻ جيڪي سال جي چئن حصن کي ورهائيندا آهن ‪،‬پهرين داخل ٿين ٿا؛ ۽ انهن کان ء‬ ‫لِ هزارين کان مٿي سردار آهن جيڪي ڏينهن کي ورهائيندا آهن؛ ۽ چئن‬ ‫جيڪي مهينن کي ورهائيندا آهن؛ ۽ ٽي سؤ سٺ ڏينهن ء‬ ‫لِ اڳواڻ آهن جيڪي سال جي چئن حصن کي ورهائيندا آهن‪.‬‬ ‫انٽرڪالري ڏينهن ء‬ ‫‪12.‬۽ هزارين ماڻهن تي مشتمل هي سربراه اڳواڻ ۽ اڳواڻ جي وچ ۾ هڪ ٻئي سان ڳنڍيل آهن ‪،‬هر هڪ اسٽيشن جي پويان ‪،‬پر انهن جا‬ ‫اڳواڻ تقسيم ڪن ٿا ‪.‬۽ اهي اڳواڻن جا نال آهن جيڪي سال جي چئن حصن کي ورهائيندا آهن جيڪي مقرر ڪيا ويا آهن ‪:‬ملڪيل ‪،‬‬ ‫حليميلڪ ‪،‬۽ ميليجال ‪،‬۽ ناريل‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ انهن جي اڳواڻي ڪندڙن جا نال ‪:‬عدنار ‪،‬۽ عجصيل ‪،‬۽ اليوميل ‪ -‬اهي ٽيئي حڪمن جي اڳواڻن جي پيروي ڪن ٿا‪،‬‬ ‫‪14.‬۽ هڪ اهڙو آهي جيڪو ٽنهي اڳواڻن جي پيروي ڪري ٿو جيڪي اسٽيشنن جي اڳواڻن جي پيروي ڪن ٿا جيڪي سال جي چئن‬ ‫حصن کي ورهائيندا آهن‪.‬‬ ‫‪15.‬سال جي شروعات ۾ ملڪجال پهريون اڀري ٿو ۽ حڪومت ڪري ٿو ‪،‬جنهن کي تميني ۽ سج سڏيو ويندو آهي ‪،‬۽ جڏهن هو حڪومت‬ ‫ڪري ٿو ته سندس بادشاهي جا سڀ ڏينهن ايڪانوي ڏينهن آهن‪.‬‬ ‫‪16.‬۽ اهي ڏينهن جون نشانيون آهن جيڪي سندس بادشاهت جي ڏينهن ۾ زمين تي نظر اينديون ‪:‬پسڻ ‪،‬گرمي ‪،‬۽ سڪون؛ ۽ سڀئي وڻ ميوا‬ ‫ڏين ٿا ‪،‬۽ سڀني وڻن تي پن پيدا ٿين ٿا ‪،‬۽ ڪڻڪ جو فصل ‪،‬گلب جا گل ‪،‬۽ سڀئي گل جيڪي ميدان ۾ نڪرندا آهن ‪،‬پر سياري جي موسم‬ ‫جا وڻ سڪي ويندا آهن‪.‬‬ ‫‪17.‬۽ انهن جي اڳواڻي ڪندڙ سردارن جا نال هي آهن ‪:‬برڪائل ‪،‬زليبسيل ‪،‬۽ ٻيو جيڪو هڪ هزار سردار سان شامل ڪيو ويو آهي ‪،‬‬ ‫جنهن کي حلوياسف سڏيو ويندو آهي ‪:‬۽ هن اڳواڻ جي حڪومت جا ڏينهن ختم ٿي ويا آهن‪.‬‬ ‫پوِ ايندڙ اڳواڻ حليمليڪ آهي ‪،‬جنهن کي چمڪندڙ سج جو نالو ڏنو ويو آهي ‪،‬۽ سندس روشني جا سڀ ڏينهن ايڪانوي‬ ‫‪18.‬سندس کان ء‬ ‫ڏينهن آهن‪.‬‬ ‫‪28‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪19.‬۽ زمين تي سندس ڏينهن جون نشانيون هي آهن ‪:‬تيز گرمي ۽ خشڪي ‪،‬۽ وڻ پنهنجا ميوا پچائيندا ۽ پنهنجا سڀ ميوا پڪل ۽ تيار‬ ‫ڪندا ‪،‬۽ رڍون ٻچا پيدا ڪنديون ۽ پيٽ سان ٿينديون ‪،‬۽ زمين جا سڀ ميوا ۽ جيڪي ٻنين ۾ آهي ۽ انگور جي حوض ۾ گڏ ڪيا ويندا ‪:‬اهي‬ ‫شيون سندس بادشاهت جي ڏينهن ۾ ٿينديون‪.‬‬ ‫‪20.‬اهي نال ‪،‬حڪم ‪،‬۽ هزارين سردارن جا اڳواڻ آهن ‪ :‬ءگدء ءجل ‪،‬ڪيئل ‪،‬۽ هيل ‪،‬۽ هڪ هزار سردار جو نالو جيڪو انهن سان شامل ڪيو‬ ‫ويو آهي ‪،‬اسفال ‪:‬۽ سندس بادشاهي جا ڏينهن ختم ٿيڻ وارا آهن‪.‬‬ ‫باب‪83‬‬ ‫‪1.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ متوسلح ‪،‬مان توکي پنهنجا سڀ خواب ڏيکاريندس جيڪي مون ڏٺا آهن ‪،‬۽ انهن کي تنهنجي اڳيان بيان ڪندس‪.‬‬ ‫‪2.‬شادي ڪرڻ کان اڳ مون ٻه خواب ڏٺا ‪،‬۽ هڪ ٻئي کان بلڪل مختلف هو ‪:‬پهريون جڏهن مان لکڻ سکي رهيو هوس ‪:‬ٻيو جڏهن مان‬ ‫تنهنجي ما مِ کي وٺڻ کان اڳ ‪،‬جڏهن مون هڪ خوفناڪ خواب ڏٺو ‪.‬۽ انهن بابت مون رب کان دعا گهري‪.‬‬ ‫‪3.‬مون پاڻ کي پنهنجي ڏاڏي مهلل جي گهر ۾ ليٽي ڇڏيو هو ‪،‬جڏهن مون هڪ خواب ۾ ڏٺو ته ڪيئن آسمان ٽٽي پيو ۽ کڻي ويو ۽ زمين تي‬ ‫ڪري پيو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ جڏهن اهو زمين تي ڪري پيو ته مون ڏٺو ته ڪيئن زمين هڪ وڏي اوندهه ۾ ٻڏي وئي هئي ‪،‬۽ جبل جبلن تي لٽڪيا ويا هئا ‪،‬۽‬ ‫ٽڪريون ٽڪرين تي ڪري پيون هيون ‪،‬۽ وڏا وڻ پنهنجن ٿنڀن کان ڦاٽي پيا هئا ‪،‬۽ هيٺ اڇليا ويا ۽ اوندهه ۾ ٻڏي ويا‪.‬‬ ‫پوِ منهنجي وات ۾ هڪ لفظ آيو ‪،‬۽ مون زور سان رڙ ڪئي ‪،‬۽ چيو' ‪:‬زمين تباهه ٿي وئي آهي'‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ ء‬ ‫‪6.‬۽ منهنجي ڏاڏي مهلل مون کي جاڳايو جڏهن مان سندس ويجهو ليٽيل هيس ‪،‬۽ مون کي چيو' ‪:‬تون ڇو روئين ٿو ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬۽ ڇو ٿو‬ ‫اهڙو ماتم ڪرين؟'‬ ‫شيِ ڏٺي آهي ‪،‬۽ قبر جو لمحو‬ ‫‪7.‬۽ مون کيس سڄو خواب ٻڌايو جيڪو مون ڏٺو هو ‪،‬۽ هن مون کي چيو' ‪:‬منهنجا پٽ ‪،‬تو هڪ خوفناڪ‬ ‫ء‬ ‫زمين جي سڀني گناهن جي رازن جي باري ۾ تنهنجو خواب آهي ‪:‬ان کي ضرور اوندهه ۾ ٻڏڻ گهرجي ۽ وڏي تباهي سان تباهه ٿيڻ‬ ‫گهرجي'‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬امٿ ۽ جلل جي خداوند کان دعا ڪر ‪،‬جيئن ته تون ايمان وارو آهين ‪،‬ته جيئن زمين تي ڪجهه بچيل رهي ‪،‬۽ هو‬ ‫سڄي زمين کي تباهه نه ڪري‪.‬‬ ‫‪9.‬منهنجا پٽ ‪،‬آسمان مان هي سڀ ڪجهه زمين تي ايندو ‪،‬۽ زمين تي وڏي تباهي ٿيندي‪.‬‬ ‫لِ پنهنجي دعا لکي ڇڏيم ‪،‬۽ مان توکي سڀ ڪجهه‬ ‫پوِ مان اٿيس ۽ دعا گهريم ۽ التجا ڪئي ۽ عرض ڪيو ‪،‬۽ دنيا جي نسلن ء‬ ‫‪10.‬ان کان ء‬ ‫ڏيکاريندس ‪،‬منهنجا پٽ متوسلح‪.‬‬ ‫شيِ‬ ‫‪11.‬۽ جڏهن مان هيٺان نڪري ويس ۽ آسمان ڏٺو ‪،‬۽ سج اوڀر ۾ اڀرندو ‪،‬۽ چنڊ اولهه ۾ لهندو ‪،‬۽ ڪجهه تارا ‪،‬۽ سڄي زمين ‪،‬۽ هر‬ ‫ء‬ ‫جيئن هن شروعات ۾ ڄاتي هئي ‪،‬تڏهن مون انصاف جي رب کي ساراهيو ۽ سندس تعريف ڪئي ڇاڪاڻ ته هن سج کي اوڀر جي دريائن‬ ‫مان ڪڍيو هو ‪،‬۽ هو آسمان جي منهن تي چڙهندو ۽ اڀرندو رهيو ‪،‬۽ ٻاهر نڪتو ۽ ڏيکاريل رستي تي هلندو رهيو‪.‬‬ ‫باب‪84‬‬ ‫‪1.‬۽ مون پنهنجا هٿ صداقت ۾ بلند ڪيا ۽ پاڪ ۽ عظيم کي برڪت ڏني ‪،‬۽ پنهنجي وات جي ساهه سان ۽ گوشت جي زبان سان ڳالهايو ‪،‬‬ ‫لِ ٺاهي آهي ‪،‬ته جيئن اهي ان سان ڳالهائين ‪،‬۽ هن انهن کي ساهه ۽ هڪ زبان ۽ هڪ وات ڏنو ته‬ ‫جيڪا خدا انسانن جي جسم جي ٻارن ء‬ ‫جيئن اهي ان سان ڳالهائين‪:‬‬ ‫' ‪2.‬اي خداوند ‪،‬بادشاهه ‪،‬تون برڪت وارو هجين ‪،‬پنهنجي عظمت ۾ عظيم ۽ طاقتور ‪،‬آسمان جي سڄي مخلوق جو پالڻهار ‪،‬بادشاهن جو‬ ‫لِ قائم رهي ‪،‬۽ سڀني نسلن تائين تنهنجي بادشاهي؛ ۽ سڀ‬ ‫بادشاهه ۽ سڄي دنيا جو خدا ‪.‬۽ تنهنجي طاقت ۽ بادشاهت ۽ عظمت هميشه ء‬ ‫لِ تنهنجي پيرن جي صندلي آهي'‪.‬‬ ‫لِ تنهنجو تخت آهن ‪،‬۽ سڄي زمين هميشه ء‬ ‫آسمان هميشه ء‬ ‫جاِ‬ ‫لِ ڪا به‬ ‫‪3.‬ڇو ته تو هر‬ ‫شيِ مشڪل ناهي ‪،‬حڪمت تنهنجي تخت جي ء‬ ‫ء‬ ‫شيِ ٺاهي آهي ۽ تون ئي ان تي حڪومت ڪرين ٿو ‪،‬۽ تو ء‬ ‫ء‬ ‫تان نه هٽندي آهي ‪،‬۽ نه ئي تنهنجي حضور کان پري ٿيندي آهي ‪.‬۽ تون سڀ ڪجهه ڄاڻين ٿو ۽ ڏسين ٿو ۽ ٻڌين ٿو ‪،‬۽ تو کان ڪجهه به‬ ‫لڪيل ناهي ڇو ته تون سڀ ڪجهه ڏسين ٿو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هاڻي تنهنجي آسمان جا ملئڪ گناهه جا مجرم آهن ‪،‬۽ تنهنجو غضب ماڻهن جي جسم تي فيصلي جي عظيم ڏينهن تائين رهندو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هاڻي ‪،‬اي خدا ‪،‬خداوند ۽ عظيم بادشاهه ‪،‬مان توهان کي عرض ۽ التجا ڪريان ٿو ته منهنجي دعا پوري ڪريو ‪،‬ته مون کي زمين تي‬ ‫هڪ اولد ڇڏي ڏيو ‪،‬۽ سڀني انسانن کي تباهه نه ڪريو ‪،‬۽ زمين کي آباد نه ڪريو ‪،‬ته جيئن هڪ دائمي تباهي ٿئي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پروردگار ‪،‬زمين تان ان گوشت کي تباهه ڪر جنهن تنهنجي غضب کي اڀاريو آهي ‪،‬پر صداقت ۽ صداقت جو گوشت‬ ‫لڪاِ ‪،‬اي پروردگار‪.‬‬ ‫دائمي ٻج جي ٻوٽي وانگر قائم ڪر ‪،‬۽ پنهنجي خادم جي دعا کان پنهنجو منهن نه‬ ‫ء‬ ‫باب‪85‬‬ ‫پوِ مون ٻيو خواب ڏٺو ‪،‬۽ مان توکي پورو خواب ڏيکاريندس ‪،‬منهنجا پٽ‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ ان کان ء‬ ‫‪2.‬۽ حنوڪ پنهنجو آواز بلند ڪيو ۽ پنهنجي پٽ متوسلح کي چيو' ‪:‬منهنجا پٽ ‪،‬مان توسان ڳالهائيندس ‪:‬منهنجا لفظ ٻڌ ‪ -‬پنهنجو ڪن‬ ‫پنهنجي پي مِ جي خواب ڏانهن مائل ڪر'‪.‬‬ ‫‪29‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪3.‬تنهنجي ما مِ ايڊنا کي کڻڻ کان اڳ ‪،‬مون پنهنجي بستري تي هڪ خواب ۾ ڏٺو ‪،‬۽ ڏسو ته هڪ ڍڳي زمين مان نڪرندي هئي ‪،‬۽ اهو‬ ‫پوِ هڪ ڳئون نڪتي ‪،‬۽ ان سان گڏ ٻه ڍڳي نڪتيون ‪،‬انهن مان هڪ ڪارو ۽ ٻيو ڳاڙهو‪.‬‬ ‫ڍڳي اڇو هو؛ ۽ ان کان ء‬ ‫پوِ مان ان ڳاڙهي ڍڳي کي وڌيڪ ڏسي نه سگهيس‪.‬‬ ‫کان‬ ‫ان‬ ‫‪،‬۽‬ ‫ڪيو‬ ‫پيڇو‬ ‫جو‬ ‫ان‬ ‫تي‬ ‫زمين‬ ‫۽‬ ‫ڇيڙيو‬ ‫کي‬ ‫ڍڳي‬ ‫ڳاڙهي‬ ‫‪4.‬۽ اهو ڪارو ڍڳو‬ ‫ء‬ ‫‪5.‬پر اهو ڪارو ڍڳو وڏو ٿيو ۽ اهو ڍڳو ان سان گڏ هليو ‪،‬۽ مون ڏٺو ته ڪيترائي ڍڳا ان مان نڪتا جيڪي ان سان ملندڙ جلندڙ هئا ۽ ان‬ ‫جي پٺيان لڳا‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ اها ڳئون ‪،‬اها پهرين ڳئون ‪،‬پهرين ڍڳي جي اڳيان کان نڪري وئي ته جيئن ان ڳاڙهي ڍڳي کي ڳولي سگهي ‪،‬پر کيس نه مليو ‪،‬۽ ان‬ ‫تي وڏي افسوس سان ماتم ڪيو ۽ ان کي ڳوليو‪.‬‬ ‫پوِ هو ءِ ٻيهر نه روئي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ مان ڏسندو رهيس جيستائين پهريون ڍڳو هن وٽ آيو ۽ هن کي خاموش ڪرايو ‪،‬۽ ان وقت کان ء‬ ‫پوِ هن ڪيترائي ڍڳا ۽ ڪارا ڍڳا ڄاوا‪.‬‬ ‫پوِ هن ٻيو اڇو ڍڳو ڄاتو ‪،‬۽ ان کان ء‬ ‫‪8.‬۽ ان کان ء‬ ‫‪9.‬۽ مون پنهنجي ننڊ ۾ ڏٺو ته اڇو ڍڳو به ساڳيو ئي وڌي هڪ وڏو اڇو ڍڳو بڻجي ويو ‪،‬۽ ان مان ڪيترائي اڇا ڍڳا پيدا ٿيا ‪،‬۽ اهي ان سان‬ ‫ملندڙ جلندڙ هئا ‪.‬۽ انهن ڪيترائي اڇا ڍڳا پيدا ڪرڻ شروع ڪيا ‪،‬جيڪي انهن سان ملندڙ جلندڙ هئا ‪،‬هڪ ٻئي پٺيان ‪،‬ايستائين جو‬ ‫ڪيترائي‪.‬‬ ‫باب‪86‬‬ ‫‪1.‬۽ ٻيهر مون پنهنجين اکين سان ڏٺو جڏهن مان سمهي رهيو هوس ‪،‬۽ مون مٿي آسمان ڏٺو ‪،‬۽ ڏسو ته هڪ تارو آسمان مان ڪري پيو ‪،‬۽‬ ‫اهو اٿيو ۽ انهن ڍڳن جي وچ ۾ کائي ۽ چرڻ لڳو‪.‬‬ ‫پوِ مون وڏا ۽ ڪارا ڍڳا ڏٺا ‪،‬۽ ڏسو ته انهن سڀني پنهنجا اسٽال ‪،‬چراگاهه ۽ پنهنجا ڍور تبديل ڪيا ‪،‬۽ هڪ ٻئي سان گڏ رهڻ‬ ‫‪2.‬۽ ان کان ء‬ ‫لڳا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ مون وري خواب ۾ ڏٺو ‪،‬۽ آسمان ڏانهن ڏٺو ‪،‬۽ مون ڏٺو ته ڪيترائي تارا هيٺ لهي رهيا آهن ۽ پاڻ کي آسمان مان پهرين تاري ڏانهن‬ ‫ڪري رهيا آهن ‪،‬۽ اهي انهن ڍورن ۾ ڍڳا بڻجي ويا ۽ انهن سان گڏ انهن ۾ چرندا هئا‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ مون انهن ڏانهن ڏٺو ۽ ڏٺو ‪،‬۽ ڏسو ته اهي سڀئي پنهنجا پڃرا ٻاهر ڪڍي رهيا هئا ‪،‬گهوڙن وانگر ‪،‬۽ ڳئون جي ڳئون کي ڍڪڻ شروع‬ ‫ڪيو ‪،‬۽ اهي سڀئي حاملہ ٿي ويا ۽ هاٿي ‪،‬امٺ ۽ گڏهه ننگا ٿيا‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ سڀئي ڍڳا انهن کان ڊڄڻ لڳا ۽ انهن کان ڊڄڻ لڳا ‪،‬۽ پنهنجن ڏندن سان چٻاڙڻ ۽ کائڻ ۽ پنهنجن سڱن سان سينگارڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ انهن وڌيڪ ‪،‬انهن ڍڳن کي کائڻ شروع ڪيو؛ ۽ ڏسو ته زمين جا سڀ ٻار انهن جي اڳيان ڏڪڻ ۽ ڏڪڻ لڳا ۽ انهن کان ڀڄڻ لڳا‪.‬‬ ‫باب‪87‬‬ ‫‪1.‬۽ وري مون ڏٺو ته ڪيئن اهي هڪ ٻئي کي هڻندا ۽ هڪ ٻئي کي نگلڻ لڳا ‪،‬۽ زمين زور سان روئڻ لڳي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ مون وري پنهنجون اکيون آسمان ڏانهن کنيون ‪،‬۽ مون خواب ۾ ڏٺو ‪،‬۽ ڏسو ته آسمان مان اهڙا ماڻهو نڪرندا هئا جيڪي اڇا ماڻهو‬ ‫جاِ تان نڪتا ۽ ٽي انهن سان گڏ‪.‬‬ ‫هئا ‪:‬۽ چار ان ء‬ ‫جاِ‬ ‫‪3.‬۽ اهي ٽي جيڪي آخري ٻاهر آيا هئا ‪،‬مون کي هٿ کان جهليو ۽ مون کي زمين جي نسلن کان پري کڻي ويا ‪،‬۽ مون کي هڪ بلند ء‬ ‫تي مٿي کنيو ‪،‬۽ مون کي زمين کان مٿي هڪ ٽاور ڏيکاريو ‪،‬۽ سڀئي ٽڪريون هيٺيون هيون‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ هڪ مون کي چيو' ‪:‬هتي ترسو جيستائين توهان اهو سڀ ڪجهه نه ڏسو جيڪو انهن هاٿين ‪،‬اٺن ‪،‬گڏهن ‪،‬تارن ۽ ڍڳن ‪،‬۽ انهن سڀني‬ ‫سان ٿئي ٿو'‪.‬‬ ‫باب‪88‬‬ ‫‪1.‬۽ مون انهن چئن مان هڪ کي ڏٺو جيڪو پهريان ٻاهر آيو هو ‪،‬۽ هن پهرين تاري کي پڪڙيو جيڪو آسمان مان ڪري پيو هو ‪،‬۽ ان‬ ‫کي هٿ پير ٻڌي هڪ اوندهه ۾ اڇلئي ڇڏيو ‪:‬هاڻي اهو اوندهه تنگ ۽ اونهو ‪،‬۽ خوفناڪ ۽ اونداهو هو‪.‬‬ ‫‪:‬پوِ اهي هڪ ٻئي کي مارڻ لڳا ‪،‬۽ سڄي زمين انهن جي ڪري‬ ‫‪2.‬۽ انهن مان هڪ تلوار ڪڍي ‪،‬۽ انهن هاٿين ‪،‬اٺن ۽ گڏهن کي ڏني‬ ‫ء‬ ‫ڌڏي وئي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ جيئن مان رويا ۾ ڏسي رهيو هوس ‪،‬ته ڏسو ‪،‬انهن چئن مان هڪ ‪،‬جيڪي آسمان مان نڪتا هئا ‪،‬انهن کي پٿر هڻي ماريو ‪،‬۽ سڀني‬ ‫وڏن تارن کي گڏ ڪري ورتو ‪،‬جن جي پوشاڪ گهوڙن وانگر هئي ‪،‬۽ انهن سڀني کي هٿ پير ٻڌي ‪،‬۽ انهن کي زمين جي اوندهه ۾ اڇلئي‬ ‫ڇڏيو‪.‬‬ ‫باب‪89‬‬ ‫‪1.‬۽ انهن چئن مان هڪ ان اڇي ڍڳي وٽ ويو ۽ کيس هڪ راز ۾ هدايت ڪئي ‪،‬بغير ڪنهن خوف جي ‪:‬هو هڪ ڍڳي پيدا ٿيو ۽ هڪ‬ ‫لِ هڪ وڏو برتن ٺاهيو ۽ ان تي رهڻ لڳو؛ ۽ ٽي ڍڳي ان برتن ۾ هن سان گڏ رهندا هئا ۽ انهن کي ڍڪيو ويو‪.‬‬ ‫انسان ٿيو ‪،‬۽ پنهنجي ء‬ ‫‪2.‬۽ وري مون آسمان ڏانهن اکيون کڻي ڏٺيون ۽ هڪ بلند ڇت ڏٺي ‪،‬جنهن تي ست پاڻي جا وهڪرا هئا ‪،‬۽ اهي وهڪرا گهڻو پاڻي کڻي‬ ‫هڪ احاطي ۾ وهي رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪30‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪3.‬۽ مون ٻيهر ڏٺو ‪،‬۽ ڏسو ته ان وڏي احاطي جي مٿاڇري تي چشما کلي ويا ‪،‬۽ اهو پاڻي اڀرڻ لڳو ۽ مٿاڇري تي چڙهڻ لڳو ‪،‬۽ مون اهو‬ ‫احاطو ڏٺو جيستائين ان جي سڄي مٿاڇري پاڻي سان ڍڪيل نه هئي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ پاڻي ‪،‬اوندهه ‪،‬۽ ڌنڌ ان تي وڌي ويو؛ ۽ جيئن مون ان پاڻي جي اوچائي ڏانهن ڏٺو ‪،‬اهو پاڻي ان بند جي اوچائي کان مٿي ٿي ويو هو ‪،‬۽‬ ‫ان بند جي مٿان وهي رهيو هو ‪،‬۽ اهو زمين تي بيٺو هو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ انهي ءِ باڙ جا سڀ ڍور گڏ ڪيا ويا جيستائين مون ڏٺو ته اهي ڪيئن ٻڏي ويا ۽ نگلجي ويا ۽ انهي ءِ پاڻي ءِ ۾ مري ويا‪.‬‬ ‫‪6.‬پر اهو جهاز پاڻي ءِ تي ترندو رهيو ‪،‬جڏهن ته سڀئي ڍڳا ‪،‬هاٿي ‪،‬امٺ ۽ گڏهه سڀني جانورن سان گڏ تري ۾ ٻڏي ويا ‪،‬تنهنڪري مان انهن‬ ‫کي وڌيڪ نه ڏسي سگهيس ‪،‬۽ اهي ڀڄي نه سگهيا ‪،‬پر مري ويا ۽ کوٽائي ۾ ٻڏي ويا‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ مون وري خواب ۾ ڏٺو جيستائين اهي پاڻي جا وهڪرا ان بلند ڇت تان هٽائي ويا ‪،‬۽ زمين جا ڳوڙها برابر ڪيا ويا ۽ ٻيا ڳوڙها کوليا‬ ‫ويا‪.‬‬ ‫‪8.‬پوِ پاڻي انهن ۾ وهڻ لڳو ‪،‬جيستائين زمين نظر نه آئي؛ پر اهو جهاز زمين تي بيٺو ‪،‬۽ اوندهه ختم ٿي وئي ۽ روشني ظاهر ٿي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪9.‬پر اهو اڇو ڍڳو جيڪو ماڻهو ٿي چڪو هو ‪،‬انهي ءِ ٿان ءِ مان نڪتو ‪،‬۽ ٽي ڍڳا ساڻس گڏ ‪،‬۽ انهن ٽنهي مان هڪڙو امن ڍڳي وانگر اڇو‬ ‫هو ‪،‬۽ انهن مان هڪڙو رت وانگر ڳاڙهو هو ‪،‬۽ هڪڙو ڪارو ‪:‬۽ اهو اڇو ڍڳو انهن کان هليو ويو‪.‬‬ ‫‪10-27.‬نوح جي موت کان وٺي خروج تائين‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ انهن جهنگلي جانور ۽ پکي پيدا ڪرڻ شروع ڪيا ‪،‬جنهن ڪري مختلف نسل پيدا ٿيا ‪:‬شينهن ‪،‬شينهن ‪،‬بگهڙ ‪،‬ڪتا ‪،‬جهنگلي سوئر ‪،‬‬ ‫لومڙ ‪،‬گليري ‪،‬سوئر ‪،‬باز ‪،‬گده ‪،‬چيل ‪،‬عقاب ۽ ڪوئو؛ ۽ انهن مان هڪ اڇو ڍڳو پيدا ٿيو‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ اهي هڪ ٻئي کي چڪ هڻڻ لڳا؛ پر انهن ۾ پيدا ٿيل اڇو ڍڳو هڪ جهنگلي گڏهه ۽ ان سان گڏ هڪ اڇو ڍڳو پيدا ڪيو ‪،‬۽ جهنگلي‬ ‫گڏهه وڌندا ويا‪.‬‬ ‫‪12.‬پر جيڪو ڍڳو هن مان پيدا ٿيو هو ‪،‬تنهن مان هڪ ڪارو جهنگلي سوئر ۽ هڪ اڇو رڍ پيدا ٿيو؛ ۽ پهرين ٻلي مان ڪيترائي سوئر‬ ‫پيدا ٿيا ‪،‬پر انهي ءِ رڍ مان ٻارهن رڍون پيدا ٿيون‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ جڏهن اهي ٻارهن رڍون وڏيون ٿي ويون ‪،‬ته انهن انهن مان هڪ گڏهن کي ڏئي ڇڏي ‪،‬۽ انهن گڏهن ٻيهر اها رڍ بگهڙن کي ڏئي‬ ‫ڇڏي ‪،‬۽ اها رڍ بگهڙن جي وچ ۾ وڌي وئي‪.‬‬ ‫لِ آندو ‪:‬۽ اهي وڌندا ويا ۽ رڍن جا ڪيترائي ڌڻ بڻجي ويا‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ خداوند يارهن رڍن کي ان سان گڏ رهڻ ۽ بگهڙن جي وچ ۾ چرڻ ء‬ ‫‪15.‬۽ بگهڙ انهن کان ڊڄڻ لڳا ‪،‬۽ انهن تي ايستائين ظلم ڪيو جيستائين انهن پنهنجن ننڍڙن ٻارن کي تباهه نه ڪيو ‪،‬۽ انهن پنهنجن ٻارن‬ ‫کي گهڻي پاڻي واري ندي ۾ اڇلئي ڇڏيو ‪:‬پر اهي رڍون پنهنجن ننڍڙن ٻارن جي ڪري زور سان روئڻ لڳيون ۽ پنهنجي رب ڏانهن‬ ‫شڪايت ڪرڻ لڳيون‪.‬‬ ‫‪16.‬۽ هڪ رڍ جيڪا بگهڙن کان بچي وئي هئي ڀڄي وئي ۽ جهنگلي گڏهن ڏانهن ڀڄي وئي؛ ۽ مون رڍن کي ڏٺو ته اهي ڪيئن روئي‬ ‫رهيون هيون ۽ روئي رهيون هيون ‪،‬۽ پنهنجي پوري طاقت سان پنهنجي رب کي دعا ڪري رهيون هيون ‪،‬جيستائين رڍن جو اهو رب‬ ‫جاِ مان رڍن جي آواز تي هيٺ لهي آيو ‪،‬۽ انهن وٽ آيو ۽ انهن کي چرايو‪.‬‬ ‫هڪ بلند ء‬ ‫‪17.‬پوِ‬ ‫عيسي انهي ءِ رڍ کي سڏيو جيڪا بگهڙن کان بچي وئي هئي ‪،‬۽ ان کي بگهڙن بابت چيو تہ” انهن کي نصيحت ڪر تہ رڍن کي‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫هٿ نہ لئين“‪.‬‬ ‫‪18.‬۽ رڍون خداوند جي حڪم موجب بگهڙن وٽ ويون ‪،‬۽ ٻي رڍ ان سان ملي ۽ ان سان گڏ هلي ‪،‬۽ ٻئي ويا ۽ گڏجي انهن بگهڙن جي ميڙ‬ ‫پوِ رڍن کي هٿ نه لڳايو‪.‬‬ ‫۾ داخل ٿيا ‪،‬۽ انهن سان ڳالهايو ۽ انهن کي نصيحت ڪئي ته هاڻي کان ء‬ ‫پوِ مون بگهڙن کي ڏٺو ‪،‬۽ ڪيئن اهي پنهنجي پوري طاقت سان رڍن تي تمام گهڻو ظلم ڪري رهيا هئا؛ ۽ رڍون زور سان رڙيون‬ ‫‪19.‬۽ ء‬ ‫ڪري رهيون هيون‪.‬‬ ‫‪20.‬۽ خداوند رڍن وٽ آيو ۽ انهن انهن بگهڙن کي مارڻ شروع ڪيو ‪:‬۽ بگهڙ روئڻ لڳا؛ پر رڍون خاموش ٿي ويون ۽ هڪدم رڙيون‬ ‫ڪرڻ بند ڪري ڇڏيون‪.‬‬ ‫‪21.‬۽ مون رڍن کي ڏٺو جيستائين اهي بگهڙن مان نڪري ويون؛ پر بگهڙن جون اکيون انڌيون ٿي ويون ‪،‬۽ اهي بگهڙ پنهنجي پوري‬ ‫طاقت سان رڍن جي پٺيان هليا ويا‪.‬‬ ‫‪22.‬رڍن جو مالڪ انهن سان گڏ هليو ‪،‬انهن جو اڳواڻ ٿي ‪،‬۽ سندس سڀ رڍون سندس پٺيان هليون ‪:‬۽ سندس منهن چمڪندڙ ‪،‬شاندار ۽‬ ‫ڏسڻ ۾ خوفناڪ هو‪.‬‬ ‫‪23.‬پر بگهڙ انهن رڍن جو پيڇو ڪرڻ لڳا جيستائين اهي پاڻي ءِ جي سمنڊ تائين نه پهتا‪.‬‬ ‫‪24.‬۽ اهو سمنڊ ڦاٽي پيو ‪،‬۽ پاڻي انهن جي سامهون ٻنهي پاسن کان بيٺو هو ‪،‬۽ انهن جي پالڻهار انهن جي اڳواڻي ڪئي ۽ پاڻ کي انهن ۽‬ ‫بگهڙن جي وچ ۾ بيهاريو‪.‬‬ ‫‪25.‬۽ جيئن ته انهن بگهڙن اڃا تائين رڍن کي نه ڏٺو ‪،‬اهي ان سمنڊ جي وچ ۾ هليا ويا ‪،‬۽ بگهڙ رڍن جي پٺيان هليا ‪،‬۽ اهي بگهڙ انهن جي‬ ‫پٺيان ان سمنڊ ۾ ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫لِ ڦريا ‪،‬پر اهو سمنڊ گڏ ٿي ويو ‪،‬۽ جيئن ٺاهيو ويو هو ‪،‬تيئن ٿي‬ ‫‪26.‬۽ جڏهن انهن رڍن جي مالڪ کي ڏٺو ‪،‬ته اهي سندس سامهون ڀڄڻ ء‬ ‫ويو ‪،‬۽ پاڻي اڀريو ۽ مٿي چڙهي ويو جيستائين انهن بگهڙن کي ڍڪي نه ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪27.‬۽ مون ڏٺو جيستائين اهي سڀئي بگهڙ جيڪي انهن رڍن جو پيڇو ڪري رهيا هئا ‪،‬مري ويا ۽ ٻڏي ويا‪.‬‬ ‫‪28-40.‬ريگستان ۾ اسرائيل ‪،‬قانون جي عطا ‪،‬فلسطين ۾ داخل‪.‬‬ ‫‪31‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪28.‬پر رڍون انهي ءِ پاڻي مان ڀڄي ويون ۽ هڪ بيابان ۾ هليا ويا ‪،‬جتي نه پاڻي هو ۽ نه ئي گاهه؛ ۽ اهي پنهنجون اکيون کولڻ ۽ ڏسڻ لڳا؛‬ ‫۽ مون ڏٺو ته رڍن جو رب انهن کي چرائي رهيو هو ۽ انهن کي پاڻي ۽ گاهه ڏئي رهيو هو ‪،‬۽ اها رڍ وڃي رهي هئي ۽ انهن جي اڳواڻي‬ ‫ڪري رهي هئي‪.‬‬ ‫‪29.‬۽ اها رڍ ان بلند پٿر جي چوٽي ءِ تي چڙهي وئي ‪،‬۽ رڍن جي مالڪ ان کي انهن ڏانهن موڪليو‪.‬‬ ‫پوِ مون رڍن جي مالڪ کي ڏٺو جيڪو انهن جي اڳيان بيٺو هو ‪،‬۽ سندس صورت عظيم ‪،‬خوفناڪ ۽ شاندار هئي ‪،‬۽ اهي‬ ‫‪30.‬۽ ان کان ء‬ ‫سڀ رڍون هن کي ڏسي رهيون هيون ۽ سندس سامهون ڊڄي ويون‪.‬‬ ‫‪31.‬۽ سڀيئي ڊڄي ويا ۽ ڏڪڻ لڳا ‪،‬۽ انهن رڍن کي رڙ ڪري چيو تہ" اسين پنهنجي پالڻهار جي اڳيان بيهي نہ ٿا سگهون ۽ نہ ئي کيس‬ ‫ڏسي سگهون ٿا"‪.‬‬ ‫‪32.‬۽ اها رڍ جيڪا انهن کي وٺي پئي وئي ‪،‬ٻيهر ان پٿر جي چوٽي ءِ تي چڙهي وئي ‪،‬پر رڍون انڌيون ٿيڻ لڳيون ۽ ان رستي کان ڀٽڪڻ‬ ‫لڳيون جيڪو هن انهن کي ڏيکاريو هو ‪،‬پر ان رڍ کي خبر نه هئي‪.‬‬ ‫‪33.‬۽ رڍن جو مالڪ انهن تي تمام گهڻو ڪاوڙيو ‪،‬۽ اهو رڍ ان کي ڏسي ‪،‬۽ ٽڪر جي چوٽي ءِ تان هيٺ لهي ‪،‬۽ رڍن وٽ آئي ‪،‬۽ انهن جو‬ ‫وڏو حصو انڌو ۽ ڪريل ڏٺو‪.‬‬ ‫‪34.‬جڏهن انهن اهو ڏٺو تہ ڊڄي ويا ۽ ڏڪڻ لڳا ‪،‬۽ پنهنجن واڙين ڏانهن موٽڻ جي خواهش ڪيائون‪.‬‬ ‫‪35.‬۽ اها رڍ ٻين رڍن کي پاڻ سان گڏ کڻي وئي ‪،‬۽ انهن رڍن وٽ آئي جيڪي ڪري پيون هيون ‪،‬۽ انهن کي مارڻ شروع ڪيو؛ ۽ رڍون‬ ‫ان جي موجودگي کان ڊڄي ويون ‪،‬۽ اهڙي طرح اها رڍون انهن رڍن کي واپس آڻيندي جيڪي ڪري پيون هيون ‪،‬۽ اهي پنهنجن واڙين‬ ‫ڏانهن موٽي ويون‪.‬‬ ‫لِ هڪ گهر ٺاهيو ‪،‬۽ سڀني رڍن کي ان گهر ۾‬ ‫‪36.‬۽ مون هن خواب ۾ ڏٺو جيستائين اها رڍ هڪ انسان بڻجي وئي ۽ رڍن جي مالڪ ء‬ ‫رکيو‪.‬‬ ‫‪37.‬۽ مون ڏٺو جيستائين هي رڍ جيڪا ان رڍن سان ملي هئي جيڪا انهن جي اڳواڻي ڪري رهي هئي سمهي پئي ‪:‬۽ مون ڏٺو جيستائين‬ ‫جاِ تي اٿيا ‪،‬۽ هڪ چراگاهه تي پهتا ‪،‬۽ پاڻي ءِ جي هڪ وهڪري جي ويجهو پهتا‪.‬‬ ‫سڀئي وڏيون رڍون مري ويون ۽ ننڍا ٻار پنهنجي ء‬ ‫‪38.‬پوِ اها رڍ ‪،‬جيڪا انهن جو اڳواڻ هئي ‪،‬جيڪا هاڻي هڪ انسان بڻجي چڪي هئي ‪،‬انهن کان پري ٿي وئي ۽ سمهي پئي ‪،‬۽ سڀ‬ ‫ء‬ ‫رڍون ان کي ڳولي رهيون هيون ۽ وڏي رڙ سان ان تي روئڻ لڳيون‪.‬‬ ‫جاِ‬ ‫لِ روئڻ ڇڏي ڏنو ۽ پاڻي ءِ جي ان وهڪري کي پار ڪيو ‪،‬۽ اتي ٻه رڍون اڳواڻ طور انهن جي ء‬ ‫‪39.‬۽ مون ڏٺو جيستائين اهي ان رڍ ء‬ ‫تي اٿيون جيڪي انهن جي اڳواڻي ڪري سمهي پيا هئا‪.‬‬ ‫جاِ ۽ هڪ خوشگوار ۽ شاندار زمين تي نه پهتيون ‪،‬۽ مون ڏٺو جيستائين اهي رڍون مطمئن نه‬ ‫‪40.‬۽ مون ڏٺو جيستائين رڍون هڪ سٺي ء‬ ‫ٿيون؛ ۽ اهو گهر انهن جي وچ ۾ خوشگوار زمين ۾ بيٺو هو‪.‬‬ ‫‪41-50.‬ججن جي زماني کان وٺي مندر جي تعمير تائين‪.‬‬ ‫‪41.‬۽ ڪڏهن ڪڏهن انهن جون اکيون مکلي وينديون هيون ‪،‬۽ ڪڏهن انڌيون ٿي وينديون هيون ‪،‬جيستائين ٻي رڍ امٿي انهن کي وٺي ويندي‬ ‫هئي ۽ انهن سڀني کي واپس آڻيندي هئي ‪،‬۽ انهن جون اکيون مکلي وينديون هيون‪.‬‬ ‫‪42.‬۽ ڪتا ‪،‬لومڙيون ۽ جهنگلي سوئر انهن رڍن کي کائڻ لڳا ‪،‬جيستائين رڍن جي مالڪ انهن جي وچ مان هڪ ٻي رڍ کي اٿاريو ‪،‬‬ ‫جيڪو انهن جي اڳواڻي ڪري رهيو هو‪.‬‬ ‫‪43.‬۽ اهو رڍ انهن ڪتن ‪،‬لومڙين ۽ جهنگلي سوئرن جي ٻنهي پاسن کان ڌڪ هڻڻ لڳو جيستائين هو انهن سڀني کي تباهه نه ڪري ڇڏي‪.‬‬ ‫‪44.‬۽ اها رڍ ‪،‬جنهن جون اکيون مکليون هيون ‪،‬ان رڍ کي ڏٺو ‪،‬جيڪو رڍن جي وچ ۾ هو ‪،‬جيستائين اهو پنهنجو شان ڇڏي ڏنو ۽ انهن رڍن‬ ‫کي ڌڪ هڻڻ شروع ڪيو ‪،‬۽ انهن کي لتاڙيو ‪،‬۽ پاڻ کي بي ادب ڪيو‪.‬‬ ‫‪45.‬۽ رڍن جي مالڪ ان گهيٽي کي ٻئي گهيٽي ڏانهن موڪليو ۽ ان کي ان گهيٽي جي بدران هڪ گهيٽي ۽ رڍن جو اڳواڻ بڻايو ‪،‬جيڪو‬ ‫پنهنجو شان وڃائي چڪو هو‪.‬‬ ‫‪46.‬۽ اهو ان وٽ ويو ۽ ان سان اڪيلو ڳالهايو ‪،‬۽ ان کي هڪ رڍ بڻائي ڇڏيو ‪،‬۽ ان کي رڍن جو شهزادو ۽ اڳواڻ بڻايو؛ پر انهن سڀني‬ ‫شين دوران انهن ڪتن رڍن تي ظلم ڪيو‪.‬‬ ‫‪47.‬۽ پهريون گهيرو ٻئي گهيٽي جو پيڇو ڪيو ‪،‬۽ اهو ٻيو گهيٽو اٿيو ۽ ان جي اڳيان ڀڄي ويو؛ ۽ مون ڏٺو جيستائين انهن ڪتن پهرين‬ ‫گهيٽي کي ڪيرائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪48.‬۽ اهو ٻيو گهيرو اٿيو ۽ ننڍين رڍن کي وٺي ويو‪.‬‬ ‫‪49.‬۽ اهي رڍون وڌنديون ۽ وڌنديون ويون؛ پر سڀ ڪتا ‪،‬لومڙيون ‪،‬۽ جهنگلي سوئر ڊڄي ويا ۽ ان کان اڳ ڀڄي ويا ‪،‬۽ اهو رڍ جهنگلي‬ ‫جانورن کي ماريندو رهيو ‪،‬۽ انهن جهنگلي جانورن کي هاڻي رڍن ۾ ڪا به طاقت نه رهي ۽ انهن کي ڪجهه به نه لمٽيو ‪.‬۽ اهو رڍ‬ ‫ڪيتريون رڍون پيدا ڪري سمهي پيو؛ ۽ هڪ ننڍڙي رڍ ان جي بدران رڍ بڻجي وئي ‪،‬۽ انهن رڍن جو شهزادو ۽ اڳواڻ بڻجي وئي‪.‬‬ ‫لِ گهر تي هڪڙو اوچو ۽ وڏو منارو ٺاهيو‬ ‫لِ ٺاهيو ويو ‪:‬۽ رڍن جي پالڻهار ء‬ ‫‪50.‬۽ اهو گهر وڏو ۽ ويڪرو ٿي ويو ‪،‬۽ اهو انهن رڍن ء‬ ‫ويو ‪،‬۽ اهو گهر گهٽ هو ‪،‬پر منارو اوچو ۽ بلند هو ‪،‬۽ رڍن جو مالڪ انهي ءِ منار تي بيٺو هو ۽ انهن سندس اڳيان هڪ پورو دسترخوان‬ ‫پيش ڪيو‪.‬‬ ‫‪51-67.‬اسرائيل ۽ يهودا جون ٻہ بادشاهتون ‪،‬يروشلم جي تباهي تائين‪.‬‬

‫‪32‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪ .51‬۽ وري مون انهن رڍن کي ڏٺو جيڪي ٻيهر غلط ٿي ويون ۽ ڪيترائي رستا هليا ‪،‬۽ پنهنجو گهر ڇڏي ڏنائين ‪،‬۽ رڍن جي مالڪ رڍن‬ ‫مان ڪجهه کي سڏيو ۽ انهن کي رڍن ڏانهن موڪليو ‪،‬پر رڍن انهن کي مارڻ شروع ڪيو‪.‬‬ ‫‪ .52‬۽ انهن مان هڪ بچي ويو ۽ ماريو نه ويو ‪،‬۽ اهو تيزي ءِ سان هليو ويو ۽ رڍن تي زور سان رڙيون ڪرڻ لڳو؛ ۽ انهن ان کي مارڻ‬ ‫جي ڪوشش ڪئي ‪،‬پر رڍن جي مالڪ ان کي رڍن کان بچايو ‪،‬۽ ان کي مون وٽ آندو ‪،‬۽ ان کي اتي رهڻ ڏنو‪.‬‬ ‫‪53.‬۽ هن ڪيتريون ئي ٻيون رڍون انهن رڍن ڏانهن موڪليون ته جيئن انهن جي شاهدي ڏين ۽ انهن تي ماتم ڪن‪.‬‬ ‫پوِ مون ڏٺو ته جڏهن اهي خداوند جي گهر ۽ سندس برج کي ڇڏي ويا ته اهي مڪمل طور تي ڪري پيا ‪،‬۽ انهن جون‬ ‫‪54.‬۽ ان کان ء‬ ‫اکيون انڌيون ٿي ويون؛ ۽ مون رڍن جي مالڪ کي ڏٺو ته ڪيئن هن انهن جي ڌڻ ۾ انهن جي وچ ۾ گهڻو قتل عام ڪيو جيستائين انهن رڍن‬ ‫جاِ سان غداري ڪئي‪.‬‬ ‫ان قتل کي دعوت ڏني ۽ سندس ء‬ ‫‪55.‬۽ هن انهن کي شينهن ‪،‬شينهن ‪،‬بگهڙن ۽ جهنگلن ‪،‬لومڙين ۽ سڀني جهنگلي جانورن جي حوالي ڪيو ‪،‬۽ اهي جهنگلي جانور انهن رڍن‬ ‫کي ٽڪر ٽڪر ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪56.‬۽ مون ڏٺو تہ هن انهن جو گهر ۽ منارو ڇڏي ڏنو ۽ انهن سڀني کي شينهن جي هٿ ۾ ڏنو تہ جيئن انهن کي ڦاڙي ۽ کائي وڃن ‪،‬يعني‬ ‫سڀني جهنگلي جانورن جي هٿ ۾‪.‬‬ ‫‪57.‬۽ مون پنهنجي سڄي طاقت سان زور سان رڙيون ڪرڻ شروع ڪيون ‪،‬۽ رڍن جي خداوند کي عرض ڪرڻ لڳس ‪،‬۽ کيس رڍن جي‬ ‫باري ۾ بيان ڪرڻ لڳس ته انهن کي سڀني جهنگلي جانورن کائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪58.‬پر هو بي پرواه رهيو ‪،‬جيتوڻيڪ هن اهو ڏٺو ‪،‬۽ خوش ٿيو ته انهن کي کائي ويو ‪،‬نگليو ويو ۽ لٽيو ويو ‪،‬۽ انهن کي سڀني جانورن جي‬ ‫لِ ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫هٿن ۾ کائي وڃڻ ء‬ ‫‪59.‬۽ هن ستر ريڍارن کي سڏيو ‪،‬۽ انهن رڍن کي انهن ڏانهن اڇلئي ڇڏيو ته جيئن اهي انهن کي چرائين ‪،‬۽ هن ريڍارن ۽ انهن جي ساٿين‬ ‫کي چيو ته" ‪:‬توهان مان هر هڪ کي هاڻي کان رڍون چرائڻ ڏيو ‪،‬۽ جيڪو ڪجهه مان توهان کي حڪم ڏيان ٿو اهو ڪريو"‪.‬‬ ‫‪60.‬۽ مان انهن کي توهان جي حوالي ڪندس ۽ انهن کي صحيح ڳڻپ ۾ ٻڌائيندس ‪،‬۽ توهان کي ٻڌائيندس ته انهن مان ڪير تباهه ٿيڻو آهي‬ ‫۽ اهي توهان کي تباهه ڪندا "‪.‬۽ هن انهن کي اهي رڍون ڏنيون‪.‬‬‫‪61.‬۽ هن ٻئي کي سڏيو ۽ ان سان چيو” ‪:‬ڏسو ۽ ڏسو ته ريڍار انهن رڍن سان ڇا ڪندا؛ ڇاڪاڻ ته اهي انهن مان وڌيڪ تباهه ڪندا‬ ‫جيڪي مون انهن کي حڪم ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪62.‬۽ هر زيادتي ۽ تباهي جيڪا رڍن جي ذريعي ڪئي ويندي ‪،‬اهو لکو ته اهي منهنجي حڪم مطابق ڪيترا تباهه ڪن ٿا ‪،‬۽ ڪيترا‬ ‫پنهنجي مرضي مطابق ‪:‬هر هڪ رڍ جي خلف سڀ تباهي لکو جيڪا هو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫لِ حوالي ڪن ٿا ‪،‬ته جيئن مون وٽ اهو انهن‬ ‫ڪرڻ‬ ‫‪63.‬۽ منهنجي اڳيان تعداد سان پڙهو ته اهي ڪيترا تباهه ڪن ٿا ‪،‬۽ ڪيترا تباهه‬ ‫ء‬ ‫جي خلف شاهدي هجي ‪،‬۽ ريڍارن جي هر ڪم کي ڄاڻان ‪،‬ته جيئن مان سمجهي سگهان ۽ ڏسي سگهان ته اهي ڇا ڪن ٿا ‪،‬ڇا اهي‬ ‫منهنجي حڪم تي عمل ڪن ٿا جيڪو مون انهن کي حڪم ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪64.‬پر اهي ان کي نه ڄاڻندا ‪،‬۽ تون انهن کي اهو نه ٻڌائيندين ‪،‬۽ نه ئي انهن کي ڊيڄاريندين ‪،‬پر صرف هر هڪ فرد جي خلف سڀ‬ ‫تباهي رڪارڊ ڪر جيڪا ريڍار هر هڪ کي پنهنجي وقت ۾ آڻيندا آهن ۽ اهو سڀ منهنجي اڳيان رکندا‪.‬‬ ‫‪65.‬۽ مون ڏٺو جيستائين اهي ريڍار پنهنجي موسم ۾ چرڻ لڳا ‪،‬۽ انهن کي مارڻ ۽ تباهه ڪرڻ شروع ڪيو ويو جيڪو انهن کي چيو ويو‬ ‫هو ‪،‬۽ انهن رڍن کي شينهن جي هٿ ۾ ڏئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪66.‬۽ شينهن ۽ شينهن انهن رڍن جو وڏو حصو کائيندا ۽ نگليندا هئا ‪،‬۽ جهنگلي سوئر انهن سان گڏ کائيندا هئا؛ ۽ انهن ان مناري کي ساڙي‬ ‫ڇڏيو ۽ ان گهر کي ڊاهي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪67.‬۽ مون کي ان مناري تي تمام گهڻو ڏک ٿيو ڇاڪاڻ ته رڍن جو اهو گهر ڊاهي ڇڏيو ويو هو ‪،‬۽ بعد ۾ مان اهو نه ڏسي سگهيس ته اهي‬ ‫رڍون ان گهر ۾ داخل ٿيون يا نه‪.‬‬ ‫‪68-71.‬ملئڪن جي حڪمرانن جو پهريون دور ‪ -‬يروشلم جي تباهي کان قيد مان واپسي تائين‪.‬‬ ‫‪68.‬۽ رڍن ۽ سندن ساٿين اهي رڍون سڀني جهنگلي جانورن جي حوالي ڪيون ته جيئن انهن کي کائي وڃن ‪،‬۽ انهن مان هر هڪ کي‬ ‫پنهنجي وقت ۾ هڪ خاص تعداد مليو ‪:‬اهو ٻئي طرفان هڪ ڪتاب ۾ لکيو ويو هو ته انهن مان هر هڪ ڪيترا تباهه ڪيا‪.‬‬ ‫‪69.‬۽ هر هڪ مقرر ڪيل کان وڌيڪ کي ماريو ۽ تباهه ڪيو؛ ۽ مان انهن رڍن جي ڪري روئڻ ۽ ماتم ڪرڻ لڳس‪.‬‬ ‫شيِ کي لکي رهيو هو جيڪا انهن رڍن پاران ڏينهن‬ ‫‪70.‬۽ اهڙي ءِ طرح مون خواب ۾ اهو ڏٺو جيڪو لکي رهيو هو ‪،‬ڪيئن هو هر ان‬ ‫ء‬ ‫ڏينهن تباهه ڪئي وئي هئي ‪،‬۽ کڻي ۽ رکي ڇڏيو هو ۽ اصل ۾ سڄو ڪتاب رڍن جي رب کي ڏيکاريو ‪ -‬جيتوڻيڪ اهو سڀ ڪجهه جيڪو‬ ‫انهن ڪيو هو ‪،‬۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو انهن مان هر هڪ وڃائي ڇڏيو هو ‪،‬۽ اهو سڀ ڪجهه جيڪو انهن تباهي جي حوالي ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪71.‬۽ رڍن جي پالڻهار جي اڳيان ڪتاب پڙهيو ويو ‪،‬۽ هن سندس هٿ مان ڪتاب ورتو ۽ ان کي پڙهيو ۽ ان تي ممهر هنئي ۽ ان کي رکي‬ ‫ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪72-77.‬ٻيو دور ‪ -‬سائرس جي دور کان وٺي سڪندر اعظم جي دور تائين‪.‬‬ ‫‪72.‬۽ فوري طور تي مون ڏٺو ته ڪيئن ريڍار ٻارهن ڪلڪن تائين چرندا هئا ‪،‬۽ ڏسو ته انهن رڍن مان ٽي پوئتي موٽيا ۽ آيا ۽ اندر‬ ‫داخل ٿيا ۽ ان گهر مان ڪريل سڀني کي ٺاهڻ شروع ڪيو؛ پر جهنگلي سوئر انهن کي روڪڻ جي ڪوشش ڪئي ‪،‬پر اهي نه ڪري‬ ‫سگهيا‪.‬‬ ‫‪33‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪73.‬۽ انهن ٻيهر اڳ وانگر تعمير ڪرڻ شروع ڪيو ‪،‬۽ انهن اهو ٽاور ٺاهيو ‪،‬۽ ان کي بلند ٽاور سڏيو ويو؛ ۽ انهن ٻيهر ٽاور جي اڳيان‬ ‫هڪ ميز رکڻ شروع ڪيو ‪،‬پر ان تي سڀ ماني آلوده ۽ صاف نه هئي‪.‬‬ ‫‪74.‬۽ جڏهن اهو سڀ ڪجهه ٿيو ته انهن رڍن جون اکيون انڌيون ٿي ويون ته جيئن اهي نه ڏسي سگهن ‪،‬۽ انهن جي رڍن جون اکيون به‬ ‫لِ حوالي ڪيو ‪،‬۽ انهن رڍن کي پيرن سان لتاڙيو ۽ کائي ويا‪.‬‬ ‫انڌيون ٿي ويون؛ ۽ انهن انهن کي وڏي تعداد ۾ پنهنجن رڍن کي تباهي ء‬ ‫‪75.‬۽ رڍن جو مالڪ بي پرواه رهيو ‪،‬جيستائين سڀ رڍون ميدان ۾ ڇڙوڇڙ ٿي ويون ۽ انهن سان ملي ويون ‪،‬۽ انهن انهن کي جانورن‬ ‫جي هٿ کان نه بچايو‪.‬‬ ‫‪76.‬۽ اهو جنهن ڪتاب لکيو ‪،‬اهو ان کي کڻي ويو ‪،‬۽ ان کي ڏيکاريو ۽ رڍن جي پالڻهار جي اڳيان پڙهيو ‪،‬۽ انهن جي خاطر کيس منٿ‬ ‫ڪئي ‪،‬۽ انهن جي خاطر کيس منٿ ڪئي جيئن هن کيس رڍن جا سڀ ڪم ڏيکاريا ‪،‬۽ سڀني رڍن جي خلف سندس اڳيان شاهدي ڏني‪.‬‬ ‫‪77.‬۽ هن اصل ڪتاب کڻي پنهنجي ڀرسان رکي ڇڏيو ۽ هليو ويو‪.‬‬ ‫باب‪90‬‬ ‫‪1-5.‬ٽيون دور ‪ -‬سڪندر اعظم کان وٺي گريڪو‪-‬شامي تسلط تائين‪.‬‬ ‫‪1.‬۽ مون ڏٺو ته هن طريقي سان پنجٽيهه ريڍار رڍن کي چرائڻ جو ڪم سنڀاليو ‪،‬۽ انهن پنهنجي دورن کي پهرين وانگر مڪمل ڪيو؛ ۽‬ ‫لِ چرائي سگهن ‪،‬هر هڪ ريڍار پنهنجي دور ۾‪.‬‬ ‫ٻين انهن کي پنهنجي هٿن ۾ ورتو ‪،‬ته جيئن انهن کي پنهنجي دور ء‬ ‫پوِ مون پنهنجي خواب ۾ آسمان جا سڀ پکي ايندا ڏٺا ‪،‬عقاب ‪،‬گده ‪،‬چڻنگ ‪،‬ڪانو؛ پر عقاب سڀني پکين جي اڳواڻي ڪئي؛ ۽‬ ‫‪2.‬۽ ان کان ء‬ ‫اهي انهن رڍن کي کائڻ لڳا ‪،‬۽ انهن جون اکيون ڪڍي انهن جو گوشت کائڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ رڍون رڙيون ڪيون ڇاڪاڻ ته پکي انهن جو گوشت کائي رهيا هئا ‪،‬۽ مون ننڊ ۾ ڏٺو ۽ ان ريڍار تي افسوس ڪيو جيڪو رڍن کي‬ ‫چرائيندو هو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ مون ڏٺو جيستائين اهي رڍون ڪتن ‪،‬عقابن ۽ ڀنگن کائي ويون ‪،‬۽ انهن تي نه گوشت ‪،‬نه چمڙي ۽ نه سينو باقي رهيو ‪،‬جيستائين‬ ‫صرف انهن جا هڏا اتي بيٺا رهيا ‪:‬۽ انهن جا هڏا به زمين تي ڪري پيا ۽ رڍون ٿوريون ٿي ويون‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ مون ڏٺو ته ٽيويهن ماڻهن چراگاهه سنڀالي ورتي ۽ پنهنجي ڪيترن ئي دورن ۾ اٺاويهه ڀيرا مڪمل ڪيا‪.‬‬ ‫‪6-12.‬چوٿون دور ‪ -‬گريڪو‪-‬شامي تسلط کان وٺي ميڪابي بغاوت تائين‪.‬‬ ‫‪6.‬پر ڏسو ‪،‬انهن اڇين رڍن ٻچن کي کنيو ‪،‬۽ اهي پنهنجون اکيون کولڻ ۽ ڏسڻ ۽ رڍن کي رڙيون ڪرڻ لڳا‪.‬‬ ‫‪7.‬ها ‪،‬انهن انهن کي پڪاريو ‪،‬پر انهن انهن جي ڳالهه نه ٻڌي ‪،‬پر تمام گهڻو ٻوڙا هئا ‪،‬۽ انهن جون اکيون تمام گهڻيون انڌيون هيون‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ مون رويا ۾ ڏٺو ته ڪيئن ڪان مِ انهن رڍن تي اڏامي ويا ۽ انهن مان هڪ کي کڻي رڍن کي ٽڪر ٽڪر ڪري کائي ويا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ مون ڏٺو جيستائين انهن رڍن تي سڱ امڀريا ‪،‬۽ ڪانون پنهنجا سڱ اڇلئي ڇڏيا؛ ۽ مون ڏٺو جيستائين انهن رڍن مان هڪ جو وڏو‬ ‫سڱ امڀريو ‪،‬۽ انهن جون اکيون مکلي ويون‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ ان انهن ڏانهن ڏٺو ۽ انهن جون اکيون کوليون ‪،‬۽ ان رڍن کي رڙيون ڪيون ‪،‬۽ رڍن ان کي ڏٺو ۽ سڀئي ان ڏانهن ڊوڙيا‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ ان سڀ جي باوجود ‪،‬اهي عقاب ‪،‬گده ‪،‬ڪان ۽ چڻنگ اڃا تائين رڍن کي ڦاڙيندا رهيا ۽ انهن تي چڙهي رهيا هئا ۽ انهن کي کائي‬ ‫رهيا هئا ‪:‬تڏهن به رڍون خاموش رهيون ‪،‬پر رڍون روئڻ ۽ رڙيون ڪرڻ لڳيون‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ اهي ڪان مِ ان سان وڙهندا ۽ وڙهندا رهيا ۽ ان جي سڱ کي هيٺ ڪرڻ جي ڪوشش ڪندا رهيا ‪،‬پر انهن کي ان تي ڪو به‬ ‫اختيار نه هو‪.‬‬ ‫‪13-19.‬يهودين تي غير قومن جو آخري حملو( جتي ‪ 13-15‬۽ ‪ 16-18‬ٻٽيون آهن‪).‬‬ ‫‪13.‬۽ مون ڏٺو جيستائين ريڍار ۽ عقاب ۽ اهي گده ۽ چڻنگ آيا ‪،‬۽ انهن ڪاون کي رڙ ڪئي ته اهي ان رڍ جو سڱ ٽوڙي ڇڏين ‪،‬۽ اهي‬ ‫وڙهندا ۽ ان سان وڙهندا رهيا ‪،‬۽ اهو انهن سان وڙهندو رهيو ۽ رڙ ڪندو رهيو ته ان جي مدد اچي‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ مون ڏٺو جيستائين اهو ماڻهو ‪،‬جيڪو رڍن جا نال لکي رڍن جي پالڻهار جي حضور ۾ کڻي ويو ‪،‬آيو ۽ ان جي مدد ڪئي ۽ ان کي‬ ‫لِ هيٺ آيو هو‪.‬‬ ‫سڀ ڪجهه ڏيکاريو ‪:‬هو ان رڍ جي مدد ء‬ ‫‪15.‬۽ مون ڏٺو جيستائين رڍن جو مالڪ غضب ۾ انهن تي نه آيو ‪،‬۽ جيڪي به کيس ڏٺائون سي ڀڄي ويا ‪،‬۽ اهي سڀ سندس منهن کان‬ ‫سندس پاڇي ۾ ڪري پيا‪.‬‬ ‫‪16.‬سڀئي عقاب ‪،‬گده ‪،‬ڪان مِ ۽ چڻنگ گڏ ٿيا ‪،‬۽ انهن سان گڏ ميدان جون سڀ رڍون به آيون ‪،‬ها ‪،‬اهي سڀ گڏ ٿيا ‪،‬۽ هڪ ٻئي جي مدد‬ ‫ڪئي ته رڍ جو سڱ ٽوڙيو وڃي‪.‬‬ ‫‪17.‬۽ مون امن ماڻهو ءِ کي ڏٺو ‪،‬جنهن خداوند جي حڪم موجب ڪتاب لکيو ‪،‬جيستائين هن اهو ڪتاب کوليو جيڪو انهن ٻارهن آخري‬ ‫ريڍارن ڪيو هو ‪،‬۽ ڏيکاريو ته انهن رڍن جي خداوند جي اڳيان پنهنجن اڳوڻن کان گهڻو وڌيڪ تباهه ڪيو هو‪.‬‬ ‫‪18.‬۽ مون ڏٺو جيستائين رڍن جو مالڪ انهن وٽ آيو ۽ پنهنجي غضب جي لٺ کي هٿ ۾ کڻي زمين تي حملو ڪيو ‪،‬۽ زمين ڦاٽي پئي ‪،‬۽‬ ‫آسمان جا سڀ جانور ۽ پکي انهن رڍن مان ڪري پيا ‪،‬۽ زمين ۾ نگلجي ويا ۽ انهن کي ڍڪي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪19.‬۽ مون ڏٺو تہ رڍن کي هڪ وڏي تلوار ڏني وئي ۽ رڍون جهنگلي جي سڀني جانورن تي حملو ڪري انهن کي مارڻ لڳيون ۽ سڀ‬ ‫جانور ۽ پکي انهن جي اڳيان ڀڄي ويا‪.‬‬ ‫‪34‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪20-27.‬ڪرندڙ ملئڪن ‪،‬ريڍارن ۽ مرتدين جو فيصلو‪.‬‬ ‫‪20.‬۽ مون ڏٺو جيستائين هڪ تخت خوشگوار زمين ۾ رکيل هو ‪،‬۽ رڍن جو مالڪ پاڻ ان تي ويٺو هو ‪،‬۽ ٻئي مهر ٿيل ڪتاب کڻي رڍن‬ ‫جي مالڪ جي اڳيان انهن ڪتابن کي کوليو‪.‬‬ ‫‪21.‬۽ خداوند انهن ماڻهن کي ست پهريون سفيد سڏيو ‪،‬۽ حڪم ڏنو ته اهي سندس اڳيان آڻين ‪،‬پهرين تاري کان شروع ڪندي جيڪو رستو‬ ‫ڏيکاريندو هو ‪،‬سڀئي تارا جن جي پرائيويٽ ميمبر گهوڙن جي وانگر هئا ‪،‬۽ انهن سڀني کي سندس اڳيان آندو‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪22.‬پوِ هن انهي ءِ ماڻهو ءِ کي چيو جيڪو انهن ستن گورن مان هڪڙو هو ‪،‬جيڪو سندس اڳيان لکيو هو ‪،‬۽ کيس چيو تہ” اهي ستر‬ ‫ء‬ ‫ريڍار کڻ ‪،‬جن کي مون رڍون ڏنيون هيون ‪،‬۽ جن پنهنجي اختيار سان انهن کي وٺي منهنجي حڪم کان وڌيڪ ماريو“‪.‬‬ ‫‪23.‬۽ مون ڏٺو تہ اهي سڀ ٻڌل هئا ‪،‬۽ اهي سڀ سندس اڳيان بيٺا هئا‪.‬‬ ‫جاِ ڏانهن ويا ‪،‬۽ انهن‬ ‫‪24.‬پهريائين تارن تي فيصلو ڪيو ويو ‪،‬۽ انهن جو فيصلو ڪيو ويو ۽ انهن کي ڏوهاري قرار ڏنو ويو ‪،‬۽ سزا جي ء‬ ‫کي هڪڙي اوڙاهہ ۾ اڇليو ويو ‪،‬جيڪو باه ۽ شعلن سان ڀريل هو ‪،‬۽ باه جي ٿنڀن سان ڀريل هو‪.‬‬ ‫‪25.‬۽ انهن ستر ريڍارن جو فيصلو ڪيو ويو ۽ انهن کي ڏوهي قرار ڏنو ويو ‪،‬۽ انهن کي انهي ءِ باهه واري اوندهه ۾ اڇليو ويو‪.‬‬ ‫‪26.‬۽ مون ڏٺو ته ڪيئن زمين جي وچ ۾ هڪ اهڙو ئي اوندهه کوليو ويو ‪،‬جيڪو باهه سان ڀريل هو ‪،‬۽ اهي انهن انڌين رڍن کي کڻي آيا ‪،‬‬ ‫۽ انهن سڀني جو فيصلو ڪيو ويو ۽ انهن کي ڏوهي قرار ڏنو ويو ۽ هن باهه واري اوندهه ۾ اڇليو ويو ‪،‬۽ انهن کي ساڙيو ويو؛ هاڻي هي‬ ‫اوندهه ان گهر جي ساڄي پاسي هو‪.‬‬ ‫‪27.‬۽ مون انهن رڍن کي سڙيندي ۽ انهن جي هڏين کي سڙيندي ڏٺو‪.‬‬ ‫‪28-38.‬نئون يروشلم ‪،‬بچيل غير قومن جي تبديلي ‪،‬نيڪ ماڻهن ‪،‬مسيح جو جيئرو ٿيڻ‪.‬‬ ‫لِ اٿي بيٺس جيستائين انهن ان پراڻي گهر کي ويڙهي ڇڏيو؛ ۽ سڀني ٿنڀن کي کڻي ويا ‪،‬۽ گهر جا سڀئي شعاع ۽ زيور‬ ‫‪28.‬۽ مان ڏسڻ ء‬ ‫جاِ تي رکيو‪.‬‬ ‫ساڳئي وقت ان سان گڏ ويڙهيا ويا ‪،‬۽ انهن ان کي کڻي زمين جي ڏکڻ ۾ هڪ ء‬ ‫جاِ تي قائم ڪيو‬ ‫‪29.‬۽ مون ڏٺو جيستائين رڍن جي مالڪ هڪ نئون گهر آندو جيڪو پهرين کان وڏو ۽ بلند هو ‪،‬۽ ان کي پهرين جي ء‬ ‫جنهن ۾ بيئر ويڙهيل هئي ‪:‬ان جا سڀ ٿنڀا نوان هئا ‪،‬۽ ان جا زيور نوان ۽ پهرين کان وڏا هئا ‪،‬پراڻو جيڪو هن ڪڍيو هو ‪،‬۽ سڀ رڍون ان‬ ‫۾ هيون‪.‬‬ ‫‪30.‬۽ مون ڏٺو تہ سڀ رڍون جيڪي بچيل هيون ‪،‬۽ زمين تي سڀ جانور ‪،‬۽ آسمان جا سڀ پکي ‪،‬هيٺ ڪري انهن رڍن کي سجدو ڪري‬ ‫رهيا هئا ۽ هر ڳالهه ۾ انهن کان التجا ڪري رهيا هئا ۽ انهن جي فرمانبرداري ڪري رهيا هئا‪.‬‬ ‫پوِ اهي ٽي ‪،‬جيڪي اڇا ڪَڙا پائي رهيا هئا ۽ مون کي منهنجي هٿ کان پڪڙيو هو ‪،‬جيڪو مون کي اڳ ۾ کڻي ويو هو ‪،‬‬ ‫‪31.‬۽ ان کان ء‬ ‫۽ ان رڍ جو هٿ پڻ مون کي پڪڙي رهيو هو ‪،‬انهن مون کي مٿي کڻي فيصلو ٿيڻ کان اڳ انهن رڍن جي وچ ۾ بيهاريو‪.‬‬ ‫‪32.‬۽ اهي رڍون سڀ اڇيون هيون ‪،‬۽ انهن جي امن گهڻي ۽ صاف هئي‪.‬‬ ‫‪33.‬۽ سڀ جيڪي تباهه ۽ ٽڙي پکڙي ويا هئا ‪،‬۽ سڀ جهنگلي جانور ۽ سڀ پکي ‪،‬انهي ءِ گهر ۾ گڏ ٿيا ‪،‬۽ رڍن جو مالڪ وڏي خوشي‬ ‫سان خوش ٿيو ڇاڪاڻ ته اهي سڀ خيرات ۾ هئا ۽ پنهنجي گهر ڏانهن موٽي آيا هئا‪.‬‬ ‫‪34.‬۽ مون ڏٺو جيستائين انهن اها تلوار رکي ‪،‬جيڪا رڍن کي ڏني وئي هئي ‪،‬۽ ان کي واپس گهر ۾ آندو ‪،‬۽ ان کي خداوند جي حضور ۾‬ ‫مهر ڪيو ويو ‪،‬۽ سڀني رڍن کي ان گهر ۾ دعوت ڏني وئي ‪،‬پر ان انهن کي نه جهليو‪.‬‬ ‫‪35.‬۽ سڀني جون اکيون مکلي ويون ‪،‬۽ انهن چڱائي ڏٺي ‪،‬۽ انهن مان ڪو به اهڙو نه هو جيڪو نه ڏسي‪.‬‬ ‫‪36.‬۽ مون ڏٺو تہ اهو گهر وڏو ۽ ويڪرو ۽ تمام گهڻو ڀريل هو‪.‬‬ ‫‪37.‬۽ مون ڏٺو ته هڪ اڇو ڍڳو پيدا ٿيو ‪،‬جنهن جا وڏا سڱ هئا ۽ ميدان جا سڀ جانور ۽ هوا جا سڀ پکي هن کان ڊڄندا هئا ۽ هر وقت‬ ‫هن کان دعا گهرندا هئا‪.‬‬ ‫‪38.‬۽ مون ڏٺو جيستائين انهن جا سڀئي نسل تبديل نه ٿيا ‪،‬۽ اهي سڀ اڇا ڍڳا بڻجي ويا؛ ۽ انهن مان پهريون ڍڳو هڪ ٻڪري بڻجي ويو ‪،‬۽‬ ‫اهو ڍڳو هڪ وڏو جانور بڻجي ويو ۽ ان جي مٿي تي وڏا ڪارا سڱ هئا؛ ۽ رڍن جو رب ان تي ۽ سڀني ڍڳن تي خوش ٿيو ‪. 39.‬۽ مان‬ ‫انهن جي وچ ۾ سمهي پيس ‪:‬۽ مان جاڳيس ۽ سڀ ڪجهه ڏٺو‪.‬‬ ‫‪40.‬هي اهو رويا آهي جيڪو مون سمهڻ وقت ڏٺو ‪،‬۽ مان جاڳيس ۽ صداقت جي خداوند جي تعريف ڪئي ۽ کيس جلل ڏنو‪.‬‬ ‫‪41.‬پوِ مون وڏي روئڻ سان روئي ڏنو ۽ منهنجا ڳوڙها نه رهيا جيستائين مان وڌيڪ برداشت نه ڪري سگهيس ‪:‬جڏهن مون ڏٺو ‪،‬ته‬ ‫ء‬ ‫شيِ ايندي ۽ پوري ٿيندي ‪،‬۽ انسانن جا سڀ ڪم انهن جي ترتيب سان‬ ‫اهي ان جي ڪري وهي ويا جيڪو مون ڏٺو هو؛ ڇاڪاڻ ته هر‬ ‫ء‬ ‫مون کي ڏيکاريا ويا‪.‬‬ ‫‪42.‬انهي ءِ رات مون کي پهريون خواب ياد آيو ‪،‬۽ ان جي ڪري مان روئي پيس ۽ پريشان ٿيس ‪ -‬ڇاڪاڻ ته مون اهو خواب ڏٺو هو‪.‬‬ ‫باب‪91‬‬ ‫' ‪1.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ متوسلح ‪،‬پنهنجن سڀني ڀائرن کي مون وٽ سڏ ‪،‬۽ پنهنجي ما مِ جي سڀني پٽن کي مون وٽ گڏ ڪر؛ ڇاڪاڻ ته‬ ‫لِ‬ ‫ڪلم مون کي سڏي ٿو ‪،‬۽ روح مون تي نازل ٿيو آهي ‪،‬ته جيئن مان توهان کي اهو سڀ ڪجهه ڏيکاريان جيڪو توهان سان هميشه ء‬ ‫ٿيندو'‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ اتي متوسلح ويو ۽ پنهنجن سڀني ڀائرن کي پاڻ وٽ سڏايو ۽ پنهنجن مائٽن کي گڏ ڪيو‪.‬‬ ‫‪35‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪3.‬۽ هن سڀني نيڪي ءِ جي اولد سان ڳالهايو ۽ چيو' ‪:‬اي حنوڪ جا پٽو ‪،‬پنهنجي پي مِ جون سڀ ڳالهيون ٻڌو ‪،‬۽ منهنجي وات جي آواز کي‬ ‫صحيح طرح ٻڌو؛ ڇاڪاڻ ته مان توهان کي نصيحت ڪريان ٿو ۽ توهان کي چوان ٿو ‪،‬پيارا ‪:‬سچائي ءِ سان پيار ڪريو ۽ ان ۾ هلو'‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ ٻٽي دل سان سچائي ءِ جي ويجهو نه وڃو ‪،‬۽ ٻٽي دل وارن سان گڏ نه ٿيو ‪،‬پر نيڪي ءِ ۾ هلو ‪،‬منهنجا پٽو ‪.‬۽ اهو توهان کي سٺن رستن‬ ‫تي هلئيندو ‪،‬۽ نيڪي توهان جو ساٿي هوندي‪.‬‬ ‫‪5.‬ڇالِ ⁠جو مون کي خبر آهي تہ زمين تي ظلم ضرور وڌندو ‪،‬۽ زمين تي وڏو عذاب نازل ٿيندو ‪،‬۽ سڀ بي انصافي ختم ٿيندي ‪:‬هائو ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫اهو پنهنجي پاڙن کان ڪٽيو ويندو ‪،‬۽ ان جو سڄو ڍانچو تباه ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ زمين تي ناانصافي ٻيهر ختم ٿي ويندي ‪،‬۽ ناانصافي ۽ تشدد جا سڀ ڪم ‪،‬۽ خطا ٻٽي درجي ۾ غالب ايندي‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ جڏهن گناهه ‪،‬بي انصافي ۽ ڪفر ‪،‬۽ هر قسم جي ڪمن ۾ تشدد وڌي ويندو ‪،‬۽ ارتداد ‪،‬گناهه ۽ ناپاڪي وڌي ويندي ‪،‬تڏهن آسمان مان‬ ‫لِ نڪرندو‪.‬‬ ‫انهن سڀني تي وڏو عذاب ايندو ‪،‬۽ پاڪ خداوند غضب ۽ عذاب سان زمين تي فيصلو ڪرڻ ء‬ ‫‪8.‬انهن ڏينهن ۾ ظلم پنهنجي پاڙن کان ڪٽيو ويندو ‪،‬۽ ناانصافي جون پاڙون ٺڳي ءِ سان گڏ ‪،‬۽ اهي آسمان هيٺان ناس ڪيا ويندا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ قومن جا سڀ بت ڇڏي ڏنا ويندا ‪،‬۽ مندر باهه سان ساڙيا ويندا ‪،‬۽ اهي انهن کي سڄي زمين تان هٽائي ڇڏيندا ‪،‬۽ اهي باهه جي فيصلي‬ ‫لِ ناس ٿي ويندا‪.‬‬ ‫۾ اڇليا ويندا ‪،‬۽ غضب ۽ ڏکوئيندڙ فيصلي ۾ هميشه ء‬ ‫‪10.‬۽ نيڪ پنهنجي ننڊ مان جاڳندا ‪،‬۽ دانائي امٿي ويندي ۽ انهن کي ڏني ويندي‪.‬‬ ‫پوِ ناانصافي جون پاڙون ڪٽيون وينديون ‪،‬۽ گنهگار تلوار سان تباهه ڪيا ويندا ‪...‬هر هنڌ ڪفر ڪندڙن مان ڪٽيا ويندا ‪،‬‬ ‫‪11.‬۽ ان کان ء‬ ‫۽ جيڪي تشدد جو منصوبو ٺاهيندا آهن ۽ جيڪي ڪفر ڪندا آهن ‪،‬اهي تلوار سان تباهه ٿيندا‪.‬‬ ‫پوِ ٻيو اٺون هفتو ايندو ‪،‬جيڪو سچائي ءِ جو هوندو ‪.‬۽ ان کي تلوار ڏني ويندي ته جيئن ظالمن تي سچو فيصلو ڪيو وڃي ‪،‬‬ ‫‪12.‬۽ ان کان ء‬ ‫۽ گنهگار نيڪن جي هٿن ۾ ڏنا ويندا‪.‬‬ ‫لِ هڪ گهر تعمير ڪيو‬ ‫‪13.‬۽ ان جي آخر ۾ اهي پنهنجي صداقت جي ڪري گهر حاصل ڪندا ‪،‬۽ عظيم بادشاهه جي شان ۾ هميشه ء‬ ‫ويندو‪،‬‬ ‫پوِ ‪،‬نائين هفتي ۾ ‪،‬سڄي دنيا تي صحيح فيصلو ظاهر ڪيو ويندو ‪،‬۽ بي دينن جا سڀ‬ ‫‪14.‬۽ سڀ انسان سڌي رستي ڏانهن ڏسندا ‪.‬۽ ان کان ء‬ ‫لِ لکي ويندي‪.‬‬ ‫ڪم سڄي زمين تان غائب ٿي ويندا ‪،‬۽ دنيا تباهي ء‬ ‫پوِ ‪،‬ڏهين هفتي ۾ ‪،‬ستين حصي ۾ ‪،‬وڏو دائمي فيصلو ٿيندو ‪،‬جنهن ۾ هو ملئڪن جي وچ ۾ انتقام وٺندو‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ ان کان ء‬ ‫‪16.‬پهريون آسمان ويندو ۽ لنگهي ويندو ‪،‬۽ هڪڙو نئون آسمان ظاهر ٿيندو ‪،‬۽ آسمان جون سڀ طاقتون ست ڀيرا روشني ڏينديون‪.‬‬ ‫لِ بي شمار هوندا ‪،‬۽ سڀ نيڪي ۽ صداقت ۾ هوندا ‪،‬۽ گناهه جو ذڪر ڪڏهن به نه‬ ‫پوِ ڪيترائي هفتا ٿيندا جيڪي هميشه ء‬ ‫‪17.‬۽ ان کان ء‬ ‫ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪18.‬۽ هاڻي مان توهان کي ٻڌايان ٿو ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬۽ توهان کي نيڪي جا رستا ۽ تشدد جا رستا ڏيکاريان ٿو ‪.‬ها ‪،‬مان توهان کي ٻيهر‬ ‫ڏيکاريندس ته جيئن توهان کي خبر پوي ته ڇا ٿيندو‪.‬‬ ‫‪19.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬منهنجي ڳالهه ٻڌو ‪،‬۽ نيڪي ءِ جي رستن تي هلو ‪،‬۽ تشدد جي رستن تي نه هلو؛ ڇاڪاڻ ته جيڪي به بدي ءِ جي‬ ‫لِ ناس ٿي ويندا‪.‬‬ ‫رستن تي هلن ٿا اهي هميشه ء‬ ‫باب‪92‬‬ ‫‪1.‬حنوڪ پاران لکيل ڪتاب ‪ -‬حنوڪ واقعي حڪمت جو هي مڪمل اصول لکيو ‪،‬جيڪو سڀني ماڻهن جي ساراهه جوڳو آهي ۽‬ ‫لِ جيڪي صداقت ۽ امن جو مشاهدو ڪندا ‪،‬سڄي زمين جو جج آهي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي زمين تي رهندا ‪،‬۽ ايندڙ نسلن ء‬ ‫منهنجي سڀني ٻارن ء‬ ‫لِ ڏينهن مقرر ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪2.‬زماني جي ڪري اوهان جو روح پريشان نہ ٿئي‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو پاڪ ۽ عظيم سڀني شين ء‬ ‫ء‬ ‫‪3.‬۽ نيڪ ماڻهو ننڊ مان جاڳندو ‪،‬امٿندو ۽ نيڪي ءِ جي رستن تي هلندو ‪،‬۽ سندس سڀ رستو ۽ گفتگو دائمي نيڪي ۽ فضل ۾ هوندي‪.‬‬ ‫‪4.‬هو نيڪن تي رحم ڪندو ۽ کيس دائمي صداقت ڏيندو ‪،‬۽ کيس طاقت ڏيندو ته جيئن هو نيڪي ۽ صداقت سان نوازيو وڃي ‪.‬۽ هو دائمي‬ ‫روشني ۾ هلندو‪.‬‬ ‫پوِ ڪڏهن به نظر نه ايندو‪.‬‬ ‫لِ ناس ٿي ويندو ‪،‬۽ ان ڏينهن کان ء‬ ‫‪5.‬۽ گناهه اوندهه ۾ هميشه ء‬ ‫باب‪93‬‬ ‫پوِ حنوڪ ٻئي ڏنا ۽ ڪتابن مان ٻڌائڻ شروع ڪيو ‪.‬۽ حنوڪ چيو' ‪:‬سچائي ءِ جي ٻارن ۽ دنيا جي چونڊيلن جي باري ۾ ‪،‬۽‬ ‫‪ .1‬۽ ان کان ء‬ ‫صداقت جي ٻوٽي جي باري ۾ ‪،‬مان اهي ڳالهيون ڳالهائيندس ‪،‬ها ‪،‬مان حنوڪ انهن کي توهان کي ٻڌائيندس ‪،‬منهنجا پٽ‪:‬‬ ‫‪ .2‬جيڪو مون کي آسماني رويا ۾ نظر آيو ‪،‬۽ جيڪو مون پاڪ ملئڪن جي ڪلم ذريعي سڃاتو آهي ‪،‬۽ آسماني تختين مان سکيو آهي ‪،‬‬ ‫ان جي مطابق‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ حنوڪ ڪتابن مان بيان ڪرڻ شروع ڪيو ۽ چيو' ‪:‬مان پهرين هفتي ۾ ستين ڏينهن پيدا ٿيو هوس ‪،‬جڏهن ته انصاف ۽ صداقت اڃا‬ ‫تائين قائم هئي'‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ منهنجي پٺيان ٻئي هفتي ۾ وڏي بڇڙائي پيدا ٿيندي ‪،‬۽ ٺڳي امڀرندي؛ ۽ ان ۾ پهريون انجام هوندو ‪.‬۽ ان ۾ هڪ ماڻهو بچايو ويندو؛ ۽ ان‬ ‫لِ هڪ قانون ٺاهيو ويندو‪.‬‬ ‫پوِ بي انصافي وڌندي ‪،‬۽ گنهگارن ء‬ ‫جي ختم ٿيڻ کان ء‬ ‫لِ نيڪي جي‬ ‫پوِ ٽئين هفتي ۾ ان جي آخر ۾ ‪،‬هڪ ماڻهو کي نيڪي جي ٻوٽي طور چونڊيو ويندو ‪،‬۽ سندس اولد هميشه ء‬ ‫‪5.‬۽ ان کان ء‬ ‫ٻوٽي بڻجي ويندي‪.‬‬ ‫‪36‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫لِ هڪ احاطو‬ ‫لِ هڪ قانون ۽ انهن ء‬ ‫پوِ چوٿين هفتي ۾ ‪،‬ان جي آخر ۾ ‪،‬پاڪ ۽ صالحن جا رويا ڏٺا ويندا ‪،‬۽ سڀني نسلن ء‬ ‫‪6.‬۽ ان کان ء‬ ‫ٺاهيو ويندو‪.‬‬ ‫لِ تعمير ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫هميشه‬ ‫گهر‬ ‫جو‬ ‫شوڪت‬ ‫۽‬ ‫‪،‬شان‬ ‫۾‬ ‫آخر‬ ‫جي‬ ‫‪،‬ان‬ ‫۾‬ ‫هفتي‬ ‫پنجين‬ ‫پوِ‬ ‫کان‬ ‫‪7.‬۽ ان‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫پوِ ڇهين هفتي ۾ سڀ جيڪي ان ۾ رهن ٿا انڌا ٿي ويندا ‪،‬۽ انهن سڀني جون دليون بي دين حڪمت کي ڇڏي ڏينديون ‪.‬۽ ان ۾‬ ‫‪8.‬۽ ان کان ء‬ ‫هڪ ماڻهو مٿي چڙهندو؛ ۽ ان جي آخر ۾ بادشاهي جو گهر باهه سان ساڙيو ويندو ‪،‬۽ چونڊيل پاڙ جو سڄو نسل ٽڙي پکڙي ويندو‪.‬‬ ‫پوِ ستين هفتي ۾ هڪ مرتد نسل پيدا ٿيندي ‪،‬۽ ان جا ڪم گهڻا ٿيندا ‪،‬۽ ان جا سڀ ڪم مرتد ٿيندا‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ ان کان ء‬ ‫‪10.‬۽ ان جي آخر ۾ ‪،‬سچائي ءِ جي دائمي ٻوٽي مان چونڊيل نيڪ چونڊيا ويندا ‪،‬ته جيئن سندس سڄي مخلوق بابت ست ڀيرا هدايت حاصل‬ ‫ڪن‪.‬‬ ‫‪11.‬ڇالِ ⁠جو سڀني ماڻهن مان ڪير آهي جيڪو پاڪ جي آواز کي ٻڌي سگهي ٿو بغير پريشان ٿيڻ جي؟ ۽ ڪير سندس خيالن تي غور‬ ‫ء‬ ‫ڪري سگهي ٿو؟ ۽ ڪير آهي جيڪو آسمان جا سڀ ڪم ڏسي سگهي ٿو؟‬ ‫‪12.‬۽ اهڙو ڪيئن ٿي سگهي ٿو جيڪو آسمان کي ڏسي سگهي ‪،‬۽ اهڙو ڪير آهي جيڪو آسمان جون شيون سمجهي سگهي ۽ ڪنهن‬ ‫روح يا روح کي ڏسي سگهي ۽ ان کي ٻڌائي سگهي ‪،‬يا مٿي چڙهي سگهي ۽ انهن جي سڀني پڇاڙين کي ڏسي سگهي ۽ انهن کي سوچي يا‬ ‫انهن وانگر ڪري سگهي؟‬ ‫‪13.‬۽ سڀني ماڻهن مان ڪير آهي جيڪو ڄاڻي سگهي ته زمين جي ويڪرائي ۽ ڊيگهه ڪيتري آهي ‪،‬۽ جنهن کي انهن سڀني جي ماپ‬ ‫ڏيکاري وئي آهي؟‬ ‫شيِ تي رکيو ويو آهي ‪،‬۽ تارن‬ ‫‪14.‬ڇا ڪو اهڙو آهي جيڪو آسمان جي ڊيگهه ۽ اوچائي کي سمجهي سگهي ٿو ‪،‬۽ ان جو بنياد ڪهڙي‬ ‫ء‬ ‫جو تعداد ڪيترو آهي ‪،‬۽ سڀئي روشنيون ڪٿي بيٺيون آهن؟‬ ‫باب‪94‬‬ ‫‪1.‬۽ هاڻي مان توهان کي چوان ٿو ‪،‬منهنجا پٽو ‪،‬سچائي سان پيار ڪريو ۽ ان ۾ هلو؛ ڇاڪاڻ ته سچائي جا رستا قبوليت جي لئق آهن ‪،‬پر‬ ‫بي انصافي جا رستا اوچتو تباهه ٿي ويندا ۽ غائب ٿي ويندا‪.‬‬ ‫لِ هڪ پيڙهي ءِ ۾ تشدد ۽ موت جا رستا ظاهر ڪيا ويندا ‪،‬۽ اهي انهن کان پري رهندا ‪،‬۽ انهن جي پيروي نه ڪندا‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ ڪجهه ماڻهن ء‬ ‫‪3.‬۽ هاڻي مان توهان کي نيڪن کي چوان ٿو ‪:‬بڇڙائي ءِ جي رستن تي نه هلو ‪،‬نڪي موت جي رستن تي ‪،‬۽ نه انهن جي ويجهو وڃو ‪،‬نه ته‬ ‫تباهه ٿي ويندا‪.‬‬ ‫لِ نيڪي ۽ چونڊيل زندگي ڳوليو ۽ چونڊيو ‪،‬۽ امن جي رستن تي هلو ‪،‬۽ اوهين جيئرا رهندؤ ۽ ڪامياب ٿيندا‪.‬‬ ‫‪4.‬پر اوهين پاڻ ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو مون کي خبر آهي‬ ‫‪5.‬۽ منهنجين ڳالهين کي پنهنجي دلين ۾ مضبوطي ءِ سان جهليو ‪،‬۽ انهن کي پنهنجي دلين مان ڪڍڻ نه ڏيو؛‬ ‫ء‬ ‫جاِ نه ملي ‪،‬۽ ڪنهن به قسم جي‬ ‫لِ ڪا ء‬ ‫لِ آزمائيندا ‪،‬ته جيئن ان ء‬ ‫ته گنهگار ماڻهن کي بڇڙي طريقي سان حڪمت حاصل ڪرڻ ء‬ ‫آزمائش گهٽ نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪6.‬افسوس آهي انهن تي جيڪي بي انصافي ۽ ظلم جي تعمير ڪن ٿا ‪،‬۽ ٺڳي ءِ کي بنياد بڻائين ٿا؛ ڇاڪاڻ ته اهي اوچتو ڪيرايا ويندا ‪،‬۽‬ ‫انهن کي ڪا به امن نه هوندي‪.‬‬ ‫ڪري‬ ‫‪7.‬افسوس آهي انهن تي جيڪي پنهنجا گهر گناهه سان ٺاهين ٿا ‪.‬ڇاڪاڻ ته اهي پنهنجي سڀني بنيادن کان ڊهي پوندا ‪،‬۽ تلوار سان ء‬ ‫پوندا ‪.‬۽ جيڪي فيصلي ۾ سون ۽ چاندي حاصل ڪن ٿا ‪،‬اهي اوچتو تباهه ٿي ويندا‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو اوهان پنهنجي دولت تي ڀروسو ڪيو آهي ‪،‬۽ اوهين پنهنجي دولت مان نڪري ويندا ‪،‬‬ ‫‪8.‬افسوس ‪،‬اوهان تي ‪،‬اي دولتمندو‬ ‫ء‬ ‫ڇالِ ⁠جو اوهان پنهنجي دولت جي ڏينهن ۾ خدا کي ياد نہ ڪيو آهي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ تيار آهيو‪.‬‬ ‫‪9.‬اوهان ڪفر ۽ بڇڙائي ڪئي آهي ‪،‬۽ قتل جي ڏينهن ‪،‬اونداهي جي ڏينهن ۽ وڏي عدالت جي ڏينهن ء‬ ‫‪10.‬مان توهان کي ائين چوان ٿو ۽ اعلن ڪريان ٿو ‪:‬جنهن توهان کي پيدا ڪيو آهي اهو توهان کي ڪيرائي ڇڏيندو ‪،‬۽ توهان جي زوال‬ ‫تي ڪا به رحم نه ڪئي ويندي ‪،‬۽ توهان جو خالق توهان جي تباهي تي خوش ٿيندو‪.‬‬ ‫لِ ملمت جو سبب بڻجندا‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ انهن ڏينهن ۾ اوهان جا نيڪ ماڻهو گنهگارن ۽ بي ⁠دينن ء‬ ‫باب‪95‬‬ ‫‪1.‬ڪاش منهنجون اکيون پاڻي ءِ جا ڪڪر هجن ها ‪،‬ته جيئن مان تنهنجي مٿان روئي سگهان ها ‪،‬۽ پنهنجا ڳوڙها پاڻي ءِ جي ڪڪر وانگر‬ ‫وهائي سگهان ها ‪:‬ته جيئن مان پنهنجي دل جي تڪليف کان آرام وٺان ها!‬ ‫‪2.‬ڪنهن اوهان کي اجازت ڏني آهي تہ اوهين ملمت ۽ بڇڙا ڪم ڪريو؟ ۽ اهڙي ءِ طرح اوهان تي سزا ايندي ‪،‬اي گنهگارو!‬ ‫‪3.‬اي نيڪوڪارو ‪،‬گنهگارن کان نه ڊڄو؛ ڇو ته خداوند وري انهن کي اوهان جي هٿن ۾ ڏيندو ‪،‬تہ جيئن اوهين پنهنجي مرضي ءِ مطابق‬ ‫انهن جو فيصلو ڪري سگهو‪.‬‬ ‫‪4.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي لعنتون ڪندا آهيو جيڪي واپس نه ٿي سگهن ‪:‬تنهن ڪري توهان جي گناهن جي ڪري شفا توهان کان‬ ‫پري هوندي‪.‬‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو توهان کي توهان جي ڪمن جو بدلو ملندو‪.‬‬ ‫‪5.‬مصيبت آهي توهان تي جيڪي پنهنجي پاڙيسري سان بڇڙائي ڪريو ٿا‬ ‫ء‬ ‫‪6.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬ڪوڙن شاهدن تي ‪،‬۽ انهن تي جيڪي ناانصافي جو وزن ڪن ٿا ‪،‬ڇو ته توهان اوچتو ئي تباهه ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪.‬ڇالِ ⁠جو توهان کي ناانصافي جي ڪري حوالي ڪيو ويندو ۽‬ ‫‪7.‬افسوس آهي توهان تي اي گنهگارو !ڇو ته توهان نيڪن کي ستايو ٿا‬ ‫ء‬ ‫ستايو ويندو ‪،‬۽ ان جو جوڙو توهان تي ڳرو هوندو‪.‬‬ ‫‪37‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫باب‪96‬‬ ‫‪1.‬اي نيڪوڪار ‪،‬اميد رکو؛ ڇو ته اوچتو گنهگار توهان جي اڳيان تباهه ٿي ويندا ‪،‬۽ توهان کي توهان جي خواهشن مطابق انهن تي‬ ‫حڪومت ملندي‪.‬‬ ‫‪2.‬۽ گنهگارن جي مصيبت جي ڏينهن ۾ ‪،‬توهان جا ٻار عقاب وانگر چڙهندا ۽ امڀرندا ‪،‬۽ توهان جو آکيرو گدهن کان مٿي هوندو ‪،‬۽ توهان‬ ‫لِ بي انصافن جي اڳيان ڪنڊن وانگر ‪،‬۽ سائرن توهان جي ڪري‬ ‫مٿي چڙهندا ۽ زمين جي دڙن ۾ داخل ٿيندا ‪،‬۽ پٿر جي ڦاٽن کي هميشه ء‬ ‫آهون ڀريندا ‪ -‬۽ روئندا‪.‬‬ ‫‪3.‬تنهن ڪري ‪،‬اوهين جن ڏک برداشت ڪيو آهي ‪،‬ڊڄو نه؛ ڇو ته شفا توهان جو حصو هوندي ‪،‬۽ هڪ روشن روشني توهان کي روشن‬ ‫ڪندي ‪،‬۽ توهان آسمان مان آرام جو آواز ٻڌندا‪.‬‬ ‫!ڇالِ ⁠جو توهان جو مال توهان کي نيڪ ڏيکاري ٿو ‪،‬پر توهان جا دل توهان کي گنهگار‬ ‫‪4.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬اي گنهگارو‬ ‫ء‬ ‫لِ توهان جي خلف شاهدي هوندي‪.‬‬ ‫سمجهن ٿا ‪.‬۽ اها ڳالهه توهان جي بڇڙن ڪمن جي يادگيري ء‬ ‫‪5.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي بهترين ڪڻڪ کائو ٿا ‪،‬۽ وڏين ٿانون ۾ شراب پيئو ٿا ‪،‬۽ پنهنجي طاقت سان غريبن کي پيرن هيٺان‬ ‫لتاڙيو ٿا‪.‬‬ ‫‪6.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي هر چشمي مان پاڻي پيئندا آهيو ‪،‬ڇو ته اوچتو توهان سڪي ويندا ۽ سڪي ويندا ‪،‬ڇاڪاڻ ته توهان‬ ‫زندگي جي چشمي کي ڇڏي ڏنو آهي‪.‬‬ ‫‪7.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي بڇڙا ڪم ڪريو ٿا ‪،‬ٺڳي ڪريو ٿا ۽ ڪفر ڪريو ٿا ‪:‬اهو توهان جي برائي جي يادگيري هوندو‪.‬‬ ‫‪8.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬اي طاقتورو !جيڪي نيڪن تي ظلم ڪرڻ جي طاقت رکن ٿا ‪،‬ڇو ته توهان جي تباهي جو ڏينهن اچي رهيو‬ ‫لِ گهڻا ۽ سٺا ڏينهن ايندا ‪ -‬توهان جي فيصلي جي ڏينهن ۾‪.‬‬ ‫آهي ‪.‬انهن ڏينهن ۾ نيڪن ء‬ ‫باب‪97‬‬ ‫‪1.‬اي نيڪوڪارو ‪،‬يقين رکو ته گنهگار شرمسار ٿيندا ‪،‬۽ ناانصافي جي ڏينهن ۾ تباهه ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪2.‬اي گنهگارو ‪،‬اوهان کي خبر هجي تہ سڀ کان وڌيڪ اوهان جي تباهي ءِ جو خيال رکي ٿو ‪،‬۽ آسمان جا ملئڪ اوهان جي تباهي ءِ تي‬ ‫خوش ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪3.‬اي گنهگارو ‪،‬اوهين ڇا ڪندا؟ ۽ قيامت جي ڏينهن اوهين ڪٿي ڀڄي ويندا ‪،‬جڏهن اوهين نيڪن جي دعا جو آواز ٻڌندا؟‬ ‫‪4.‬ها ‪،‬توهان انهن وانگر ٿيندا ‪،‬جن جي خلف هي لفظ شاهدي هوندو" ‪:‬اوهين گنهگارن جا ساٿي رهيا آهيو"‪.‬‬ ‫لِ اوهان جي فيصلي جا ڏينهن ايندا‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ انهن ڏينهن ۾ نيڪن جي دعا خداوند تائين پهچندي ‪،‬۽ اوهان ء‬ ‫‪6.‬۽ اوهان جي بي انصافي ءِ جا سڀ لفظ عظيم پاڪ جي اڳيان پڙهيا ويندا ‪،‬۽ اوهان جا منهن شرم سان ڍڪيل هوندا ‪،‬۽ هو هر انهي ءِ ڪم‬ ‫کي رد ڪندو جيڪو بڇڙائي ءِ تي ٻڌل آهي‪.‬‬ ‫‪7.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬اي گنهگارو ‪،‬جيڪي سمنڊ جي وچ ۽ خشڪ زمين تي رهندا آهيو ‪،‬جن جي ياد توهان جي خلف بڇڙي آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي بي انصافي ءِ سان چاندي ۽ سون ڪمائيندا آهيو ۽ چوندا آهيو ته” ‪:‬اسان دولت سان مال مال ٿي ويا‬ ‫آهيون ۽ اسان وٽ ملڪيت آهي؛ ۽ اسان جيڪو ڪجهه چاهيو هو اهو حاصل ڪيو آهي“‪.‬‬ ‫‪9.‬۽ هاڻي اسان کي اهو ڪرڻ ڏيو جيڪو اسان ارادو ڪيو هو ‪:‬ڇو ته اسان چاندي گڏ ڪئي آهي ‪،‬۽ اسان جي گهرن ۾ گهڻا آبادگار آهن ‪.‬‬ ‫۽ اسان جا اناج پاڻي سان ڀريل آهن‪،‬‬ ‫‪10.‬ها ۽ پاڻي وانگر توهان جا ڪوڙ وهي ويندا؛ ڇو ته توهان جو مال نه رهندو ‪،‬پر جلدي توهان کان مٿي ويندو؛ ڇاڪاڻ ته توهان اهو‬ ‫سڀ ڪجهه ناانصافي سان حاصل ڪيو آهي ‪،‬۽ توهان کي وڏي لعنت جي حوالي ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫باب‪98‬‬ ‫‪1.‬۽ هاڻي مان توهان کي قسم کڻان ٿو ‪،‬عقلمند ۽ بيوقوف کي ‪،‬ڇو ته توهان کي زمين تي ڪيترائي تجربا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪2.‬ڇو ته اوهين مرد عورت کان وڌيڪ سينگار ۽ ڪنواري کان وڌيڪ رنگين ڪَڙا پائيندا ‪:‬بادشاهت ۽ شان ۽ شوڪت ۾ ‪،‬طاقت ۾ ‪،‬‬ ‫چاندي ‪،‬سون ۽ واڱڻائي رنگ ۾ ‪،‬۽ شان ۽ شوڪت ۽ کاڌي ۾ ‪،‬اهي پاڻي ءِ وانگر وهايا ويندا‪.‬‬ ‫‪3.‬تنهن ڪري انهن ۾ تعليم ۽ دانائي جي گهٽتائي ٿيندي ‪،‬۽ اهي پنهنجي مال ملڪيت سان گڏ تباهه ٿي ويندا؛ ۽ انهن جي سڀني شان ۽‬ ‫شوڪت سان ‪،‬۽ شرم ۽ قتل ۽ وڏي غربت ۾ ‪،‬انهن جي روحن کي باهه جي تنور ۾ اڇليو ويندو‪.‬‬ ‫‪4.‬مون اوهان کي قسم کنيو آهي ‪،‬اوهين گنهگارو ‪،‬جيئن جبل غلم نه ٿيو آهي ‪،‬۽ ٽڪري عورت جي ٻانهي نه ٿي آهي ‪،‬تيئن گناه زمين تي‬ ‫نه موڪليو ويو آهي ‪،‬پر ماڻهو ءِ پاڻ ان کي پيدا ڪيو آهي ‪،‬۽ جيڪي ان کي ڪندا آهن ‪،‬اهي وڏي لعنت هيٺ اچي ويندا‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ عورت کي سنڍ نہ ڏني وئي آهي ‪،‬پر پنهنجي هٿن جي ڪمن جي ڪري بي اولد مري ويندي آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬مون اوهان کي قسم کنيو آهي ‪،‬اي گنهگارو ‪،‬پاڪ عظيم جي نالي سان ‪،‬ته اوهان جا سڀ بڇڙا ڪم آسمان ۾ ظاهر ٿيندا ‪،‬۽ اوهان جي‬ ‫ظلم جي ڪنهن به ڪم کي ڍڪيو ۽ لڪايو نه ويندو‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ پنهنجي روح ۾ نه سوچيو ۽ نه ئي پنهنجي دل ۾ چئو ته توهان کي خبر ناهي ۽ توهان نٿا ڏسو ته هر گناهه هر روز آسمان ۾ سڀ کان‬ ‫اعلي جي حضور ۾ رڪارڊ ڪيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫ي‬ ‫‪8.‬هاڻي کان وٺي توهان کي خبر آهي ته توهان جو سڀ ظلم جيڪو توهان ظلم ڪيو ٿا ‪،‬اهو توهان جي فيصلي جي ڏينهن تائين هر روز‬ ‫لکيو ويندو‪.‬‬ ‫‪38‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫پوِ‬ ‫‪9.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬اي بيوقوفو !ڇو ته توهان پنهنجي بيوقوفي ءِ جي ڪري تباهه ٿيندا ‪:‬۽ توهان عقلمندن تي ظلم ڪندا آهيو ‪،‬۽ ء‬ ‫توهان جو حصو نه هوندو‪.‬‬ ‫لِ تيار آهيو ‪.‬تنهن ڪري ‪،‬اي گنهگارو ‪،‬جيئڻ جي اميد نه رکو ‪،‬پر توهان هليا ويندا ۽‬ ‫ڏينهن‬ ‫جي‬ ‫تباهي‬ ‫توهان‬ ‫‪10.‬۽ هاڻي ‪،‬ڄاڻو ته‬ ‫ء‬ ‫لِ ۽ توهان‬ ‫لِ تيار آهيو ‪،‬مصيبت جي ڏينهن ء‬ ‫مرندا؛ ڇاڪاڻ ته توهان کي ڪا به فديه نه آهي ‪.‬ڇاڪاڻ ته توهان وڏي فيصلي جي ڏينهن ء‬ ‫لِ‪.‬‬ ‫لِ وڏي شرمندگي ء‬ ‫جي روحن ء‬ ‫لِ سٺيون‬ ‫‪11.‬افسوس ‪،‬اوهان تي ‪،‬اوهين هٺيل دل وارا ‪،‬جيڪي بڇڙا ڪم ڪندا آهيو ۽ رت کائيندا آهيو ‪.‬اوهان وٽ کائڻ پيئڻ ۽ پيٽ ڀرڻ ء‬ ‫شيون ڪٿان اينديون؟ انهن سڀني سٺين شين مان جيڪي خداوند متعال زمين تي گهڻو ڪري رکيون آهن؛ تنهنڪري اوهان کي ڪو به امن‬ ‫نه ملندو‪.‬‬ ‫لِ چڱائي جي اميد رکو ٿا؟ ڄاڻو ته‬ ‫‪12.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي بدڪاري جي ڪمن کي پسند ڪندا آهيو‬ ‫‪.‬پوِ توهان ڇو پاڻ ء‬ ‫ء‬ ‫توهان کي نيڪ ماڻهن جي حوالي ڪيو ويندو ‪،‬۽ اهي توهان جون ڳچيون وڍيندا ۽ توهان کي قتل ڪندا ‪،‬۽ توهان تي رحم نه ڪندا‪.‬‬ ‫لِ ڪابہ قبر نہ کوٽائي ويندي‪.‬‬ ‫لِ جيڪي نيڪن جي مصيبت ۾ خوش ٿيو ٿا‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو اوهان ء‬ ‫ء‬ ‫‪13.‬افسوس آهي اوهان ء‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو توهان کي زندگي جي ڪا اميد نه هوندي‪.‬‬ ‫‪14.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي نيڪن جي ڳالهين کي رد ڪريو ٿا‬ ‫ء‬ ‫لِ لکندا آهن ته ماڻهو انهن‬ ‫‪15.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي ڪوڙ ۽ بي دين ڳالهيون لکندا آهيو‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو اهي پنهنجا ڪوڙ انهي ءِ ء‬ ‫ء‬ ‫کي ٻڌن ۽ پنهنجي پاڙيسري سان بي ⁠ديني ڪن‪.‬‬ ‫‪16.‬تنهن ڪري انهن کي ڪو به سڪون نه هوندو پر اوچتو موت مرندا‪.‬‬ ‫باب‪99‬‬ ‫‪1.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي بي ديني ءِ جا ڪم ڪريو ٿا ‪،‬۽ ڪوڙ تي فخر ڪريو ٿا ۽ انهن جي تعريف ڪريو ٿا ‪:‬توهان تباهه ٿي‬ ‫ويندا ‪،‬۽ توهان جي ڪا به خوش زندگي نه هوندي‪.‬‬ ‫‪2.‬افسوس آهي انهن تي جيڪي سچائي ءِ جي لفظن کي ٽوڙين ٿا ‪،‬۽ دائمي قانون جي ڀڃڪڙي ڪن ٿا ‪،‬۽ پاڻ کي ان ۾ تبديل ڪن ٿا جيڪو‬ ‫اهي گنهگار نه هئا ‪:‬انهن کي زمين تي پيرن هيٺان لتاڙيو ويندو‪.‬‬ ‫لِ بلند ڪريو ‪،‬۽ انهن کي ملئڪن جي اڳيان شاهدي طور پيش‬ ‫ِ‬ ‫يادگيري‬ ‫‪3.‬اي نيڪوڪارو ‪،‬انهن ڏينهن ۾ تيار ٿيو ته پنهنجون دعائون‬ ‫ء ء‬ ‫لِ پيش ڪن‪.‬‬ ‫ڪريو ‪،‬ته جيئن اهي گنهگارن جي گناهن کي خدا‬ ‫تعالي جي اڳيان يادگيري ءِ ء‬ ‫ي‬ ‫‪4.‬انهن ڏينهن ۾ قومون ڀڙڪنديون ‪،‬۽ قومن جا خاندان تباهي ءِ جي ڏينهن تي اٿي کڙا ٿيندا‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ انهن ڏينهن ۾ غريب ماڻهو ٻاهر نڪرندا ۽ پنهنجن ٻارن کي کڻي ويندا ‪،‬۽ اهي انهن کي ڇڏي ڏيندا ‪،‬تہ جيئن انهن جا ٻار انهن جي‬ ‫ڪري ناس ٿي وڃن ‪.‬هائو ‪،‬اهي پنهنجن ٻارن کي ڇڏي ڏيندا جيڪي اڃا تائين کير پياريندڙ آهن ‪،‬۽ انهن ڏانهن نہ موٽندا ‪،‬۽ پنهنجن پيارن‬ ‫تي رحم نہ ڪندا‪.‬‬ ‫لِ تيار ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ وري به مان توهان کي قسم ٿو کڻان ‪،‬اي گنهگارو ‪،‬ته گناهه مسلسل خونريزي جي ڏينهن ء‬ ‫‪7.‬۽ جيڪي پٿرن ۽ سون ‪،‬چاندي ‪،‬ڪاٺ ‪،‬پٿر ۽ مٽي ءِ جي قبرن جي پوڄا ڪن ٿا ‪،‬۽ جيڪي ناپاڪ روحن ۽ شيطانن ۽ هر قسم جي بتن‬ ‫جي پوڄا ڪن ٿا جيڪي علم جي مطابق نه آهن ‪،‬انهن کي انهن کان ڪا به مدد نه ملندي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ اهي پنهنجي دلين جي بيوقوفي جي ڪري بي دين ٿي ويندا ‪،‬۽ انهن جون اکيون انهن جي دلين جي خوف ۽ خوابن جي رويا جي‬ ‫ڪري انڌيون ٿي وينديون‪.‬‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو انهن پنهنجو سڀ ڪم ڪوڙ ۾ ڪيو هوندو ‪،‬۽ پٿر جي پوڄا ڪئي هوندي ‪:‬‬ ‫ٿيندا‬ ‫وارا‬ ‫ڊڄڻ‬ ‫۽‬ ‫دين‬ ‫بي‬ ‫‪9.‬انهن جي ڪري اهي‬ ‫ء‬ ‫تنهنڪري اهي هڪ پل ۾ ناس ٿي ويندا‪.‬‬ ‫تعالي جي واٽن تي هلن ٿا ‪،‬۽‬ ‫خدا‬ ‫‪،‬۽‬ ‫ٿا‬ ‫سمجهن‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫۽‬ ‫ٿا‬ ‫ڪن‬ ‫قبول‬ ‫ڳالهيون‬ ‫جون‬ ‫ڏاهپ‬ ‫جيڪي‬ ‫‪10.‬پر انهن ڏينهن ۾ سڀاڳا آهن اهي‬ ‫ي‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو اهي ڇوٽڪارو پائيندا‪.‬‬ ‫سندس سچائي ءِ جي رستي تي هلن ٿا ‪،‬۽ بي دينن سان گڏ بي دين نہ ٿين ٿا‬ ‫ء‬ ‫‪11.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي پنهنجي پاڙيسرين سان بڇڙائي ڪندا آهيو ‪،‬ڇو ته توهان کي پاتال ۾ قتل ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪،‬ڇالِ ⁠جو‬ ‫‪12.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي ٺڳي ۽ ڪوڙا ماپ ٺاهيندا آهيو ‪،‬۽ انهن تي جيڪي زمين تي ڪڙو پن پيدا ڪندا آهيو‬ ‫ء‬ ‫انهن کي بلڪل ناس ڪيو ويندو‪.‬‬ ‫‪13.‬افسوس آهي توهان تي جيڪي ٻين جي سخت محنت سان پنهنجا گهر ٺاهيندا آهيو ‪،‬۽ انهن جا سڀ تعميراتي سامان گناهه جون سرون‬ ‫۽ پٿر آهن ‪،‬مان توهان کي ٻڌايان ٿو ته توهان کي ڪو به امن نه هوندو‪.‬‬ ‫‪14.‬افسوس آهي انهن تي جيڪي پنهنجن ابن ڏاڏن جي ماپ ۽ دائمي ورثي کي رد ڪن ٿا ‪،‬۽ جن جا روح بتن جي پٺيان لڳن ٿا ‪،‬ڇاڪاڻ‬ ‫ته انهن کي ڪو به آرام نه ملندو‪.‬‬ ‫‪15.‬افسوس آهي انهن تي جيڪي ناانصافي ڪن ٿا ۽ ظلم ۾ مدد ڪن ٿا ‪،‬۽ پنهنجن پاڙيسرين کي وڏي فيصلي جي ڏينهن تائين قتل ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪16.‬ڇالِ ⁠جو هو اوهان جو شان و شوڪت ڪيرائي ڇڏيندو ‪،‬۽ اوهان جي دلين تي مصيبت آڻيندو ‪،‬۽ پنهنجو سخت غضب نازل ڪندو ‪،‬‬ ‫ء‬ ‫۽ اوهان سڀني کي تلوار سان ناس ڪندو ‪.‬۽ سڀ پاڪ ۽ نيڪ اوهان جا گناهہ ياد ڪندا‪.‬‬ ‫باب‪100‬‬ ‫جاِ تي پي مِ ۽ سندن پٽ ماريا ويندا ‪،‬۽ ڀائر هڪ ٻئي سان گڏ موت ۾ ڪرندا ‪،‬جيستائين انهن جي رت سان نديون‬ ‫‪1.‬۽ انهن ڏينهن ۾ هڪ ء‬ ‫وهنديون‪.‬‬ ‫‪39‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪2.‬ڇو ته ڪو به ماڻهو پنهنجي پٽن ۽ پوٽن جي پٽن کي مارڻ کان پنهنجو هٿ نه روڪيندو ‪،‬۽ گنهگار پنهنجي معزز ڀا مِ کان پنهنجو هٿ‬ ‫نه روڪيندو ‪:‬صبح کان سج لهڻ تائين اهي هڪ ٻئي کي قتل ڪندا‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ گهوڙو گنهگارن جي رت ۾ سيني تائين هلندو ‪،‬۽ رٿ پنهنجي اوچائي تائين ٻڏي ويندي‪.‬‬ ‫اعلي‬ ‫جاِ تي گڏ ڪندا جيڪي گناهه کي هيٺ آڻيندا هئا ‪،‬۽ سڀ کان‬ ‫‪4.‬انهن ڏينهن ۾ ملئڪ لڪيل هنڌن تي لهندا ‪،‬۽ انهن سڀني کي هڪ ء‬ ‫ي‬ ‫قيامت جي ڏينهن تي اٿي کڙو ٿيندو ‪،‬ته جيئن گنهگارن جي وچ ۾ وڏو فيصلو ڪري سگهي‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ سڀني نيڪن ۽ پاڪ ماڻهن تي هو پاڪ ملئڪن مان نگهبان مقرر ڪندو ‪،‬جيڪي انهن جي اک جي تار وانگر حفاظت ڪندا ‪،‬‬ ‫جيستائين هو سڀني بڇڙن ۽ سڀني گناهن کي ختم نه ڪري ‪،‬۽ جيتوڻيڪ نيڪ ماڻهو ڊگهي ننڊ ۾ سمهن ٿا ‪،‬انهن کي ڊڄڻ جي ڪا به‬ ‫ضرورت ناهي‪.‬‬ ‫پوِ زمين جا ٻار عقلمندن کي سلمتي ءِ سان ڏسندا ‪،‬۽ هن ڪتاب جي سڀني لفظن کي سمجهندا ‪،‬۽ سمجهندا ته انهن جي دولت انهن کي‬ ‫‪6.‬۽ ء‬ ‫بچائي نه سگهندي ‪،‬جڏهن انهن جا گناهه ختم ٿي ويندا‪.‬‬ ‫‪7.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬اي گنهگارو ‪،‬سخت مصيبت جي ڏينهن تي ‪،‬جيڪي نيڪن کي ايذائيندا آهيو ۽ انهن کي باهه ۾ ساڙيندا آهيو ‪:‬‬ ‫توهان کي توهان جي ڪمن جي مطابق سزا ڏني ويندي‪.‬‬ ‫لِ تيار رهو ٿا ‪:‬تنهنڪري اوهان تي خوف ايندو ‪،‬۽ اوهان جي‬ ‫‪8.‬افسوس ‪،‬اوهان تي ‪،‬اي هٺيل دل ‪،‬جيڪي بڇڙائي ءِ جي سازش ڪرڻ ء‬ ‫مدد ڪرڻ وارو ڪو نہ هوندو‪.‬‬ ‫‪9.‬اي گنهگارو ‪،‬اوهان تي افسوس !اوهان جي وات جي ڳالهين ۽ اوهان جي هٿن جي ڪمن جي ڪري ‪،‬جيڪي اوهان بي ⁠ديني طور‬ ‫ڪيا آهن ‪،‬اوهين باهہ کان بہ وڌيڪ ٻرندڙ شعلن ۾ ساڙيندؤ‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ هاڻي ڄاڻو تہ هو ملئڪن کان آسمان ۾ توهان جي ڪمن ‪،‬سج ‪،‬چنڊ ۽ تارن کان توهان جي گناهن جي باري ۾ پڇندو ‪،‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫توهان زمين تي نيڪن جو فيصلو ڪندا آهيو‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ هو توهان جي خلف هر ڪڪر ‪،‬ڌنڌ ‪،‬وس ۽ مينهن کي سڏيندو ‪،‬ڇاڪاڻ ته اهي سڀ توهان جي ڪري توهان تي لهڻ کان روڪيا‬ ‫ويندا ‪،‬۽ اهي توهان جي گناهن کي ياد ڪندا‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ هاڻي مينهن کي تحفا ڏيو ته جيئن اهو توهان تي وسڻ کان نه روڪيو وڃي ‪،‬۽ نه ئي وسڻ ‪،‬جڏهن اهو توهان کان سون ۽ چاندي‬ ‫حاصل ڪري ته اهو وسندو‪.‬‬ ‫ڪرندا ‪،‬‬ ‫تي‬ ‫اوهان‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫آفتن‬ ‫سڀني‬ ‫پنهنجن‬ ‫طوفان‬ ‫برفاني‬ ‫سڀ‬ ‫‪،‬۽‬ ‫رندي‬ ‫ڪ‬ ‫تي‬ ‫اوهان‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫ٿڌڪار‬ ‫پنهنجي‬ ‫‪13.‬جڏهن ٿڌڪار ۽ برف‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫تڏهن انهن ڏينهن ۾ اوهين انهن جي اڳيان بيهي نہ سگهندؤ‪.‬‬ ‫باب‪101‬‬ ‫اعلي جي هر ڪم تي ‪،‬۽ ان کان ڊڄو ۽ ان جي حضور ۾ ڪو به بڇڙو ڪم نه‬ ‫‪1.‬اي آسمان جا ٻارو ‪،‬آسمان تي نظر رکو ‪،‬۽ سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫ڪريو‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫‪2.‬جيڪڏهن هو آسمان جون دريون بند ڪري ڇڏي ‪،‬۽ توهان جي ڪري مينهن ۽ شبنم کي زمين تي پوڻ کان روڪي ڇڏي ‪،‬ته ء‬ ‫توهان ڇا ڪندا؟‬ ‫‪3.‬۽ جيڪڏهن هو توهان جي ڪمن جي ڪري توهان تي ڪاوڙ موڪلي ‪،‬ته توهان کيس درخواست نه ڪري سگهو ٿا؛ ڇاڪاڻ ته‬ ‫توهان سندس صداقت جي خلف وڏائي ۽ بي عزتي واريون ڳالهيون ڪيون آهن ‪:‬تنهن ڪري توهان کي ڪو به امن نه ملندو‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اوهين جهازن جي ملحن کي نہ ٿا ڏسو ‪،‬تہ ڪيئن سندن جهاز لهرن ۾ هيڏانهن لڏندا آهن ‪،‬هوائن ۾ لمڏندا آهن ۽ سخت مصيبت ۾ هوندا‬ ‫آهن؟‬ ‫‪5.‬۽ تنهن ڪري اهي ڊڄن ٿا ڇاڪاڻ ته انهن جون سڀ سٺيون شيون انهن سان گڏ سمنڊ ۾ هلي وينديون آهن ‪،‬۽ انهن جي دل ۾ بڇڙا خيال‬ ‫آهن ته سمنڊ انهن کي نگليندو ۽ اهي ان ۾ مري ويندا‪.‬‬ ‫اعلي جو ڪم نه آهن ‪،‬۽ ڇا هن ان جي ڪمن جي حد مقرر نه‬ ‫کان‬ ‫‪،‬سڀ‬ ‫حرڪتون‬ ‫سڀ‬ ‫‪6.‬ڇا سڄو سمنڊ ۽ ان جو سڀ پاڻي ‪،‬۽ ان جون‬ ‫ي‬ ‫ڪئي آهي ‪،‬۽ ان کي ريتي سان محدود نه ڪيو آهي؟‬ ‫‪7.‬۽ سندس جهڻڪ تي اهو ڊڄي ٿو ۽ سڪي ٿو ‪،‬۽ ان جون سڀ مڇيون ۽ جيڪي ان ۾ آهي سو مري وڃي ٿو؛ پر اي گنهگارو ‪،‬جيڪي‬ ‫زمين تي رهو ٿا ‪،‬ان کان نه ڊڄو‪.‬‬ ‫شيِ کي سمجه ۽ حڪمت‬ ‫‪8.‬ڇا آسمان ۽ زمين ۽ جيڪي ڪجه انهن ۾ آهي ‪،‬ان کي هن نه بڻايو آهي؟ ڪنهن زمين ۽ سمنڊ ۾ هلندڙ هر‬ ‫ء‬ ‫ڏني آهي؟‬ ‫اعلي کان نٿا ڊڄن‪.‬‬ ‫‪9.‬ڇا جهازن جا ملح سمنڊ کان نه ٿا ڊڄن؟ پر گنهگار سڀ کان‬ ‫ي‬ ‫باب‪102‬‬ ‫‪1.‬انهن ڏينهن ۾ جڏهن هو توهان تي سخت باهه آڻيندو ‪،‬توهان ڪٿي ڀڄي ويندا ‪،‬۽ توهان ڪٿي نجات ڳوليندا؟ ۽ جڏهن هو توهان جي‬ ‫خلف پنهنجو ڪلم جاري ڪندو ته ڇا توهان ڊڄي ۽ ڊڄي نه ويندا؟‬ ‫‪2.‬۽ سڀ روشنيون وڏي خوف سان ڊڄي وينديون ‪،‬۽ سڄي زمين ڊڄي ويندي ۽ ڏڪندي ۽ ڊڄندي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ سڀئي ملئڪ پنهنجا حڪم پورا ڪندا ‪،‬۽ پاڻ کي وڏي شان جي حضور کان لڪائڻ جي ڪوشش ڪندا ‪،‬۽ زمين جا ٻار ڏڪندا ۽‬ ‫لِ لعنتي رهندؤ ‪،‬۽ اوهان کي ڪا به امن نه ملندي‪.‬‬ ‫ڌڙڪندا؛ ۽ اوهين گنهگار هميشه ء‬ ‫‪4.‬اي نيڪن جي روحن ‪،‬ڊڄو نه ‪،‬۽ اميد رکو ته اوهين جيڪي سچائي ءِ ۾ مري ويا آهيو‪.‬‬ ‫‪40‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪5.‬۽ جيڪڏهن توهان جو روح غمگين ٿي پاتال ۾ لهي ويو آهي ته غم نه ڪريو ‪،‬۽ توهان جي زندگي ۾ توهان جو جسم توهان جي نيڪي‬ ‫جي مطابق نه ٿيو آهي ‪،‬پر گنهگارن جي فيصلي جي ڏينهن جو انتظار ڪريو ‪،‬۽ لعنت ۽ سزا جي ڏينهن جو‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ جڏهن توهان مرو ٿا ته گنهگار توهان جي باري ۾ ڳالهائين ٿا" ‪:‬جيئن اسان مرون ٿا ‪،‬تيئن نيڪ مرن ٿا ‪،‬۽ انهن کي پنهنجن ڪمن جو‬ ‫ڪهڙو فائدو ملندو؟"‬ ‫‪7.‬ڏسو ‪،‬جيئن اسان ‪،‬تيئن اهي غم ۽ اونداهي ۾ مرن ٿا ‪،‬۽ انهن وٽ اسان کان وڌيڪ ڇا آهي؟ هاڻي کان اسين برابر آهيون‪.‬‬ ‫لِ ڪا به روشني نه ڏسندا‪.‬‬ ‫پوِ اهي هميشه ء‬ ‫لِ ڇا ڏسندا؟ ڏسو ‪،‬اهي به مري ويا آهن ‪،‬۽ هاڻي کان ء‬ ‫‪8.‬۽ انهن کي ڇا ملندو ۽ اهي هميشه ء‬ ‫‪9.‬اي گنهگارو ‪،‬آ ءِ اوهان کي ٻڌايان ٿو تہ اوهين کائيندا پيئندا ‪،‬چوري ڪندا ۽ گناه ڪندا آهيو ‪،‬ماڻهن کي ننگا ڪندا آهيو ‪،‬دولت ڪمائيندا‬ ‫آهيو ۽ چڱا ڏينهن ڏسندا آهيو‪.‬‬ ‫‪10.‬ڇا توهان نيڪن کي ڏٺو آهي ته انهن جو انجام ڪيئن ٿيندو آهي ‪،‬جو انهن جي موت تائين انهن ۾ ڪنهن به قسم جو تشدد نه ملندو‬ ‫آهي؟‬ ‫" ‪11.‬تڏهن به اهي ناس ٿي ويا ۽ ائين ٿي ويا ڄڻ ته اهي هئا ئي نه هئا ‪،‬۽ انهن جا روح مصيبت ۾ شيول ۾ لهي ويا"‪.‬‬ ‫باب‪103‬‬ ‫‪1.‬تنهن ڪري ‪،‬هاڻي ‪،‬مان توهان کي قسم کڻان ٿو ‪،‬نيڪوڪار ‪،‬بادشاهت ۾ عظيم ‪،‬عزتدار ۽ غالب جي شان جو ‪،‬۽ سندس عظمت جو قسم‬ ‫کڻان ٿو‪:‬‬ ‫‪2.‬مون کي هڪ راز خبر آهي ‪،‬۽ مون آسماني تختيون پڙهيون آهن ‪،‬۽ پاڪ ڪتاب ڏٺا آهن ‪،‬۽ انهن ۾ لکيل ۽ انهن جي باري ۾ لکيل ڏٺا‬ ‫آهن‪:‬‬ ‫لِ لکيو ويو آهي جيڪي سچائي ءِ ۾ مري ويا آهن ‪،‬۽‬ ‫لِ تيار ڪيو ويو آهي ‪،‬۽ انهن جي روحن ء‬ ‫‪3.‬ته سڀ نيڪي ‪،‬خوشي ۽ شان انهن ء‬ ‫توهان جي محنت جي بدلي ۾ توهان کي ڪيتريون ئي نيڪيون ڏنيون وينديون ‪،‬۽ توهان جو حصو جيئرن جي حصي کان گهڻو وڌيڪ‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪4.‬۽ اوهان جا روح جيڪي سچائي ءِ ۾ مري ويا آهن ‪،‬جيئرا رهندا ۽ خوش ٿيندا ‪،‬۽ انهن جا روح فنا نه ٿيندا ‪،‬۽ نڪي انهن جي يادگيري‬ ‫عظيم جي حضور کان وٺي دنيا جي سڀني نسلن تائين رهندي ‪:‬تنهنڪري انهن جي بي عزتي کان وڌيڪ نہ ڊڄو‪.‬‬ ‫‪5.‬افسوس آهي توهان تي ‪،‬اي گنهگارو ‪،‬جڏهن توهان مري وڃو ‪،‬جيڪڏهن توهان پنهنجن گناهن جي دولت ۾ مري وڃو ‪،‬۽ جيڪي توهان‬ ‫جهڙا آهن اهي توهان جي باري ۾ چون ٿا' ‪:‬برڪت وارا آهن گنهگار ‪:‬انهن پنهنجا سڀ ڏينهن ڏٺا آهن'‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ ڪيئن اهي خوشحالي ۽ دولت ۾ مري ويا آهن ‪،‬۽ انهن پنهنجي زندگي ۾ مصيبت يا قتل نه ڏٺو آهي؛ ۽ اهي عزت سان مري ويا آهن ‪،‬۽‬ ‫انهن جي زندگي دوران انهن تي فيصلو نه ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪7.‬ڄاڻو تہ انهن جي جان پاتال ۾ لٿي ويندي ‪،‬۽ اهي پنهنجي وڏي مصيبت ۾ بدبخت ٿيندا‪.‬‬ ‫لِ ٿيندو ‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ اوهان جا روح اونداهين ‪،‬زنجيرن ۽ ٻرندڙ باه ۾ داخل ٿيندا جتي سخت سزا هوندي؛ ۽ وڏو فيصلو دنيا جي سڀني نسلن ء‬ ‫اوهان تي افسوس ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ اوهان کي ڪابہ امن نہ ملندو‪.‬‬ ‫‪9.‬نيڪ ۽ نيڪ ماڻهن جي باري ۾ جيڪي زندگي ۾ آهن ‪،‬اهو نه چئو ته" ‪:‬اسان جي ڏکئي ڏينهن ۾ اسان سخت محنت ڪئي ۽ هر مصيبت‬ ‫جو تجربو ڪيو ‪،‬۽ گهڻي برائي سان منهن ڏنو ۽ فنا ٿي ويا ‪،‬۽ ٿورا ٿي ويا ۽ اسان جو روح ننڍو ٿي ويو"‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ اسين تباهه ٿي ويا آهيون ۽ ڪو به مددگار نه مليو آهي هڪ لفظ به ‪:‬اسان کي اذيت ڏني وئي آهي ۽ تباهه ڪيو ويو آهي ‪،‬۽ روزانو‬ ‫زندگي ڏسڻ جي اميد نه ڪئي وئي آهي‪.‬‬ ‫‪11.‬اسان کي اميد هئي ته اسين مٿو ٿينداسين ۽ اسين دم بڻجي وينداسين ‪:‬اسان محنت ڪئي آهي ۽ اسان جي محنت ۾ ڪا به اطمينان نه‬ ‫هئي؛ ۽ اسين گنهگارن ۽ بدڪارن جو کاڌو بڻجي ويا آهيون ‪،‬۽ انهن اسان تي پنهنجو جوڙو ڳرو رکيو آهي‪.‬‬ ‫‪12.‬انهن اسان تي حڪومت ڪئي آهي جيڪي اسان کان نفرت ڪندا هئا ۽ اسان کي ماريندا هئا؛ ۽ جن اسان کان نفرت ڪئي انهن جي‬ ‫اڳيان اسان پنهنجون ڳچيون جهڪائيون آهن ‪،‬پر انهن اسان تي رحم نه ڪيو‪.‬‬ ‫جاِ نه ملي جتي ڀڄي وڃون ۽ انهن‬ ‫‪13.‬اسان چاهيون ٿا ته انهن کان ڀڄي وڃون ته جيئن بچي وڃون ۽ آرام ڪريون ‪،‬پر ڪا به اهڙي ء‬ ‫کان محفوظ رهون‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ اسان جي مصيبت ۾ حاڪمن جي آڏو شڪايت ڪئي ‪،‬۽ اسان کي نگلڻ وارن جي خلف رڙيون ڪيون ‪،‬پر انهن اسان جي فرياد تي‬ ‫ڌيان نه ڏنو ‪،‬۽ اسان جي آواز تي ڌيان نه ڏنو‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ انهن انهن جي مدد ڪئي جيڪي اسان کي لمٽيندا هئا ۽ اسان کي کائي ويندا هئا ۽ جن اسان کي ٿورا بڻائيندا هئا؛ ۽ انهن پنهنجو ظلم‬ ‫لڪايو ‪،‬۽ انهن اسان کان انهن جو جوڙو نه هٽايو جيڪي اسان کي کائي ويندا هئا ۽ اسان کي ڇڙوڇڙ ڪندا هئا ۽ اسان کي قتل ڪندا هئا ‪،‬‬ ‫۽ انهن پنهنجو قتل لڪايو ‪،‬۽ ياد نه رکيو ته انهن اسان جي خلف پنهنجا هٿ کنيا هئا‪.‬‬ ‫باب‪104‬‬ ‫‪1.‬مان توهان کي قسم ٿو کڻان ته آسمان ۾ ملئڪ توهان کي عظيم جي شان کان اڳ سٺي ياد ڪندا آهن ‪:‬۽ توهان جا نال عظيم جي شان‬ ‫کان اڳ لکيل آهن‪.‬‬ ‫‪2.‬اميد رکو؛ ڇاڪاڻ ته اڳي توهان کي بيماري ۽ مصيبت جي ڪري شرمسار ڪيو ويو هو؛ پر هاڻي توهان آسمان جي روشنين وانگر‬ ‫لِ کوليا ويندا‪.‬‬ ‫چمڪندا ‪،‬توهان چمڪندا ۽ توهان کي ڏٺو ويندو ‪،‬۽ آسمان جا دروازا توهان ء‬ ‫‪41‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫لِ فرياد ڪريو ‪،‬۽ اهو اوهان کي ظاهر ٿيندو؛ ڇاڪاڻ ته اوهان جو سڀ ڏک حاڪمن تي ۽ انهن سڀني تي‬ ‫‪3.‬۽ پنهنجي فرياد ۾ ‪،‬فيصلي ء‬ ‫ايندو جن اوهان کي لمٽيندڙن جي مدد ڪئي‪.‬‬ ‫‪4.‬اميد رکو ‪،‬۽ پنهنجون اميدون نه ڇڏيون ڇو ته توهان کي آسمان جي ملئڪن وانگر وڏي خوشي ملندي‪.‬‬ ‫‪5.‬توهان کي ڇا ڪرڻو پوندو؟ وڏي فيصلي جي ڏينهن تي توهان کي لڪائڻ جي ضرورت نه پوندي ۽ توهان کي گنهگار طور نه ڏٺو‬ ‫ويندو ‪،‬۽ دائمي فيصلو دنيا جي سڀني نسلن تائين توهان کان پري هوندو‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ هاڻي اي نيڪوڪارو ‪،‬ڊڄو نه ‪،‬جڏهن توهان گنهگارن کي پنهنجي طريقن ۾ مضبوط ۽ خوشحال ٿيندي ڏسندا ‪:‬انهن سان ساٿي نه ٿيو ‪،‬‬ ‫پر انهن جي تشدد کان پري رهو؛ ڇو ته توهان آسمان جي لشڪر جا ساٿي بڻجي ويندا‪.‬‬ ‫‪7.‬۽ ‪،‬جيتوڻيڪ اوهين گنهگار چئو ٿا تہ" ‪:‬اسان جا سڀ گناه ڳولهيا نہ ويندا ۽ لکيا نہ ويندا "‪،‬تڏهن بہ اهي اوهان جا سڀ گناه هر روز‬ ‫لکيندا‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ هاڻي مان توهان کي ڏيکاريان ٿو ته روشني ۽ اونداهي ‪،‬ڏينهن ۽ رات ‪،‬توهان جا سڀئي گناهه ڏسندا آهن‪.‬‬ ‫‪9.‬پنهنجي دلين ۾ بي دين نه ٿيو ‪،‬۽ ڪوڙ نه ڳالهايو ۽ سچائي ءِ جي لفظن کي نه بدليو ‪،‬۽ نه ئي پاڪ عظيم جي لفظن کي ڪوڙو ڪرڻ‬ ‫جو الزام لڳايو ‪،‬۽ نه ئي پنهنجن بتن جو حساب وٺو؛ ڇاڪاڻ ته توهان جو سڀ ڪوڙ ۽ توهان جو سڀ بي دينيت نيڪي ۾ نه پر وڏي‬ ‫گناهه ۾ آهي‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ هاڻي مون کي هي راز معلوم ٿيو آهي تہ گنهگار سچائي ءِ جي ڳالهين کي گهڻن طريقن سان بدلئيندا ۽ بگاڙيندا ‪،‬بڇڙيون ڳالهيون‬ ‫ڳالهائيندا ‪،‬ڪوڙ ڳالهائيندا ‪،‬وڏيون ٺڳيون ڪندا ۽ انهن جي ڳالهين بابت ڪتاب لکندا‪.‬‬ ‫‪11.‬پر جڏهن اهي منهنجا سڀ لفظ پنهنجين ٻولين ۾ سچائي ءِ سان لکندا آهن ‪،‬۽ منهنجي لفظن مان ڪجهه به نه بدلئيندا يا گهٽائيندا نه آهن‬ ‫پر انهن سڀني کي سچائي ءِ سان لکندا آهن ‪ -‬اهي سڀ جيڪي مون پهرين انهن بابت شاهدي ڏني هئي‪.‬‬ ‫‪12.‬پوِ ‪،‬مون کي ٻيو راز معلوم آهي ‪،‬ته ڪتاب نيڪ ۽ عقلمند کي ڏنا ويندا ته جيئن خوشي ‪،‬صداقت ۽ گهڻي حڪمت جو سبب بڻجن‪.‬‬ ‫ء‬ ‫پوِ سڀئي نيڪ ماڻهو جن انهن مان نيڪي ءِ جا سڀ‬ ‫‪13.‬۽ انهن کي ڪتاب ڏنا ويندا ‪،‬۽ اهي انهن تي ايمان آڻيندا ۽ انهن تي خوش ٿيندا ‪،‬۽ ء‬ ‫رستا سکيا آهن ‪،‬انهن کي بدلو ڏنو ويندو‪.‬‬ ‫باب‪105‬‬ ‫‪1.‬انهن ڏينهن ۾ خداوند انهن کي حڪم ڏنو ته هو زمين جي ٻارن کي سڏين ۽ انهن جي حڪمت بابت گواهي ڏين ‪:‬انهن کي اهو ڏيکاريو؛‬ ‫ڇاڪاڻ ته توهان انهن جا رهنما آهيو ‪،‬۽ سڄي زمين تي انعام آهيو‪.‬‬ ‫لِ سچائي ءِ جي رستن تي انهن سان گڏ هونداسين؛ ۽ توهان کي امن ملندو ‪:‬‬ ‫‪2.‬ڇاڪاڻ ته مان ۽ منهنجو پٽ انهن جي زندگي ۾ هميشه ء‬ ‫خوش ٿيو ‪،‬اي سچائي ءِ جا ٻارو ‪.‬آمين‪.‬‬ ‫باب‪106‬‬ ‫لِ زال ورتي ‪،‬۽ هو ءِ ان مان حاملہ ٿي ۽ هڪ پٽ کي جنم ڏنو‪.‬‬ ‫پوِ منهنجي پٽ متوسلح پنهنجي پٽ لمڪ ء‬ ‫‪1.‬۽ ڪجه ڏينهن کان ء‬ ‫م‬ ‫‪2.‬۽ سندس جسم برف وانگر اڇو ۽ گلب جي گل وانگر ڳاڙهو هو ‪،‬۽ سندس مٿي جا وار ۽ سندس ڊگها وار ان وانگر اڇا هئا ‪،‬۽ سندس‬ ‫اکيون خوبصورت هيون ‪.‬۽ جڏهن هن پنهنجون اکيون کوليون ‪،‬تڏهن هن سڄي گهر کي سج وانگر روشن ڪيو ‪،‬۽ سڄو گهر تمام گهڻو‬ ‫روشن هو‪.‬‬ ‫پوِ هو دائي جي هٿن ۾ اٿيو ‪،‬پنهنجو وات کوليو ‪،‬۽ صداقت جي خداوند سان ڳالهايو‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ ء‬ ‫‪4.‬۽ سندس پي مِ لمڪ کان ڊڄي ويو ۽ ڀڄي ويو ‪،‬۽ پنهنجي پي مِ متوسلح وٽ آيو‪.‬‬ ‫‪5.‬۽ هن کيس چيو تہ” مون هڪ عجيب پٽ پيدا ڪيو آهي ‪،‬جيڪو انسانن کان مختلف ۽ مختلف آهي ‪،‬۽ آسمان جي خدا جي پٽن وانگر‬ ‫آهي؛ ۽ سندس طبيعت مختلف آهي ۽ هو اسان وانگر ناهي ‪،‬۽ سندس اکيون سج جي شعاعن وانگر آهن ‪،‬۽ سندس چهرو شاندار آهي“‪.‬‬ ‫‪6.‬۽ مون کي ائين لڳي ٿو ته هو مون مان نه پر ملئڪن مان پيدا ٿيو آهي ‪،‬۽ مون کي ڊپ آهي ته سندس ڏينهن ۾ زمين تي ڪو معجزو‬ ‫ٿي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫لِ آهيان ته توهان اسان جي پي مِ حنوڪ وٽ وڃو ۽ ان کان‬ ‫‪7.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پي مِ ‪،‬مان هتي توهان کي عرض ڪرڻ ۽ عرض ڪرڻ ء‬ ‫سچ سکيو ‪،‬ڇاڪاڻ ته سندس رهائش ملئڪن جي وچ ۾ آهي‪.‬‬ ‫‪8.‬۽ جڏهن متوسلح پنهنجي پٽ جون ڳالهيون ٻڌيون ‪،‬ته هو زمين جي ڇيڙي تائين مون وٽ آيو؛ ڇاڪاڻ ته هن ٻڌو هو ته مان اتي آهيان ‪،‬‬ ‫۽ هن زور سان رڙ ڪئي ‪،‬۽ مون سندس آواز ٻڌو ۽ مان هن وٽ آيس ‪.‬۽ مون کيس چيو' ‪:‬ڏس ‪،‬هتي آهيان ‪،‬منهنجو پٽ ‪،‬تون مون وٽ ڇو‬ ‫آيو آهين؟'‬ ‫‪9.‬هن جواب ڏنو تہ” آ ءِ اوهان وٽ وڏي پريشاني جي ڪري آيو آهيان ۽ هڪ پريشان ڪندڙ رويا جي ڪري ويجهو آيو آهيان“‪.‬‬ ‫‪10.‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پي مِ ‪،‬منهنجي ڳالهه ٻڌو ‪:‬منهنجي پٽ لمڪ کي هڪ پٽ پيدا ٿيو آهي ‪،‬جنهن جهڙو ڪو به ناهي ‪،‬۽ سندس فطرت‬ ‫انسان جي فطرت وانگر ناهي ‪،‬۽ سندس جسم جو رنگ برف کان وڌيڪ اڇو ۽ گلب جي گل کان وڌيڪ ڳاڙهو آهي ‪،‬۽ سندس مٿي جا‬ ‫پوِ سڄي گهر کي روشن‬ ‫وار اڇي امن کان وڌيڪ اڇا آهن ‪،‬۽ سندس اکيون سج جي شعاعن وانگر آهن ‪،‬۽ هن پنهنجون اکيون کوليون ۽ ء‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ هو دائي جي هٿن ۾ اٿيو ‪،‬۽ پنهنجو وات کوليو ۽ آسمان جي خداوند جي واکاڻ ڪئي‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ سندس پي مِ لمڪ ڊڄي ويو ۽ مون ڏانهن ڀڄي ويو ‪،‬۽ هن کي يقين نه آيو ته هو هن مان پيدا ٿيو آهي ‪،‬پر هو آسمان جي ملئڪن‬ ‫جي صورت ۾ هو ‪.‬۽ ڏسو ‪،‬مان توهان وٽ آيو آهيان ته جيئن توهان مون کي سچائي ٻڌائي سگهو‪.‬‬ ‫‪42‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫‪13.‬۽ مون ‪،‬حنوڪ ‪،‬جواب ڏنو ۽ کيس چيو تہ' خداوند زمين تي هڪڙو نئون ڪم ڪندو ‪،‬۽ اهو مون اڳ ۾ ئي رويا ۾ ڏٺو آهي ‪،‬۽ توکي‬ ‫ٻڌائيندس تہ منهنجي پي مِ يارد جي پيڙهي ءِ ۾ آسمان جي ڪجه ملئڪن خداوند جي ڪلم جي خلف ورزي ڪئي'‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ ڏسو ‪،‬اهي گناهه ڪن ٿا ۽ قانون جي ڀڃڪڙي ڪن ٿا ‪،‬۽ عورتن سان گڏجي گناهه ڪن ٿا ‪،‬۽ انهن مان ڪن سان شاديون ڪن ٿا ‪،‬‬ ‫۽ انهن مان ٻار پيدا ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪15.‬۽ اهي زمين تي ديو پيدا ڪندا جيڪي روح جي مطابق نه پر جسماني طور تي ‪،‬۽ زمين تي هڪ وڏو عذاب ايندو ‪،‬۽ زمين هر قسم‬ ‫جي نجاست کان پاڪ ٿي ويندي‪.‬‬ ‫لِ هڪ وڏو طوفان ۽ تباهي ايندي‪.‬‬ ‫‪16.‬ها ‪،‬سڄي زمين تي هڪ وڏو تباهي ايندي ‪،‬۽ هڪ سال ء‬ ‫‪17.‬۽ هي پٽ جيڪو توهان کي ڄائو آهي ‪،‬زمين تي ڇڏي ڏنو ويندو ‪،‬۽ هن جا ٽي ٻار هن سان گڏ بچيا ويندا ‪:‬جڏهن زمين تي سڀ انسان‬ ‫مري ويندا ‪،‬تڏهن هو ۽ هن جا پٽ بچيا ويندا‪.‬‬ ‫ٻڌاِ ته جيڪو پيدا ٿيو آهي اهو سچ پچ سندس پٽ آهي ‪،‬۽ ان جو نالو نوح رک ‪،‬ڇاڪاڻ ته هو توهان‬ ‫‪18.‬۽ هاڻي پنهنجي پٽ لمڪ کي ء‬ ‫جي حوالي ڪيو ويندو ‪،‬۽ هو ۽ سندس پٽ ان تباهي کان بچي ويندا جيڪا زمين تي سڀني گناهن ۽ سڀني بي انصافين جي ڪري ايندي ‪،‬‬ ‫جيڪا هن جي ڏينهن ۾ زمين تي ختم ٿيندي‪.‬‬ ‫پوِ اڃا به وڌيڪ بي انصافي ٿيندي جيڪا پهرين زمين تي ختم ٿي هئي؛ ڇاڪاڻ ته مان پاڪ ماڻهن جا راز ڄاڻان ٿو؛‬ ‫‪19.‬۽ ان کان ء‬ ‫ڇاڪاڻ ته هن ‪،‬خداوند ‪،‬مون کي ڏيکاريو ۽ مون کي ٻڌايو آهي ‪،‬۽ مون انهن کي آسماني تختين تي پڙهيو آهي‪.‬‬ ‫باب‪107‬‬ ‫‪ .1‬۽ مون انهن تي لکيل ڏٺو ته نسل در نسل گناهه ڪندا رهندا ‪،‬جيستائين نيڪي ءِ جي نسل پيدا نه ٿئي ‪،‬۽ گناهه تباهه نه ٿئي ۽ گناهه زمين‬ ‫تان ختم ٿي وڃي ‪،‬۽ ان تي هر قسم جي نيڪي اچي‪.‬‬ ‫ٻڌاِ ته هي پٽ ‪،‬جيڪو پيدا ٿيو آهي ‪،‬حقيقت ۾ سندس پٽ آهي ‪،‬۽ اهو ڪوڙ ناهي‪.‬‬ ‫‪ .2‬۽ هاڻي ‪،‬منهنجا پٽ ‪،‬وڃو ۽ پنهنجي پٽ لمڪ کي ء‬ ‫‪ .3‬۽ جڏهن متوسلح پنهنجي پي مِ حنوڪ جون ڳالهيون ٻڌيون ‪ -‬ڇاڪاڻ ته هن کيس سڀ ڪجهه ڳجهي طرح ڏيکاريو هو ‪ -‬تڏهن هو واپس‬ ‫پوِ زمين کي تسلي ڏيندو‪.‬‬ ‫آيو ۽ انهن کي ڏيکاريائين ۽ ان پٽ جو نالو نوح رکيو؛ ڇاڪاڻ ته هو سڀني تباهي کان ء‬ ‫باب‪108‬‬ ‫پوِ ايندا ‪،‬۽ آخري ڏينهن ۾ قانون تي عمل ڪندا‪.‬‬ ‫لِ لکيو جيڪي هن کان ء‬ ‫‪1.‬ٻيو ڪتاب جيڪو حنوڪ پنهنجي پٽ متوسلح ۽ انهن ء‬ ‫‪2.‬اوهين جن چڱائي ڪئي آهي ‪،‬سي انهن ڏينهن جو انتظار ڪندا جيستائين بڇڙا ڪم ڪندڙ ختم نه ٿين؛ ۽ ظالمن جي طاقت ختم نه ٿئي‪.‬‬ ‫‪3.‬۽ انتظار ڪريو جيستائين گناهه ختم نه ٿئي ‪،‬ڇاڪاڻ ته انهن جا نال زندگي جي ڪتاب ۽ پاڪ ڪتابن مان ختم ڪيا ويندا ‪،‬۽ انهن جو‬ ‫جاِ تي روئندا ۽ ماتم ڪندا جيڪو هڪ افراتفري‬ ‫لِ تباهه ٿي ويندو ‪،‬۽ انهن جا روح قتل ڪيا ويندا ‪،‬۽ اهي هڪ اهڙي ء‬ ‫اولد هميشه ء‬ ‫واري بيابان آهي ‪،‬۽ اهي باهه ۾ ساڙيندا؛ ڇاڪاڻ ته اتي ڪا به زمين ناهي‪.‬‬ ‫شيِ ڏٺي جيڪا اڻ ڏٺل ڪڪر وانگر هئي؛ ڇاڪاڻ ته ان جي کوٽائي جي ڪري مان مٿي نه ڏسي سگهيس ‪،‬۽ مون‬ ‫‪4.‬۽ مون اتي ڪا‬ ‫ء‬ ‫باهه جو شعلو تيزي ءِ سان ٻرندو ڏٺو ‪،‬۽ چمڪندڙ جبلن وانگر شيون چوڌاري ڦرنديون ۽ لڏنديون ڏٺيون‪.‬‬ ‫شيِ ڇا آهي؟ ڇاڪاڻ ته اهو آسمان نه‬ ‫‪5.‬۽ مون پاڪ ملئڪن مان هڪ کان پڇيو جيڪو مون سان گڏ هو ۽ کيس چيو' ‪:‬هي چمڪندڙ‬ ‫ء‬ ‫آهي پر صرف ٻرندڙ باهه جو شعلو آهي ‪،‬۽ روئڻ ‪،‬روئڻ ‪،‬ماتم ۽ سخت درد جو آواز آهي'‪.‬‬ ‫جاِ جيڪا تون ڏسين ٿو ‪ -‬هتي گنهگارن ۽ ڪفر بڪندڙن جا روح اڇليا ويا آهن ‪،‬۽ انهن جا روح جيڪي‬ ‫‪6.‬۽ هن مون کي چيو تہ” هي ء‬ ‫بڇڙا ڪم ڪن ٿا ‪،‬۽ انهن جا روح جيڪي خداوند نبين جي واتان ٻڌا آهن ‪ -‬۽ اهي شيون جيڪي ٿيڻ واريون آهن‪.‬‬ ‫‪7.‬ڇاڪاڻ ⁠تہ انهن مان ڪجهہ آسمان ۾ مٿي لکيل ۽ لکيل آهن ‪،‬تہ جيئن ملئڪ انهن کي پڙهي ڄاڻن تہ گنهگارن تي ڇا گذرندو ‪،‬۽‬ ‫عاجزن جي روحن تي ‪،‬۽ انهن تي جيڪي پنهنجي جسمن کي تڪليف ڏني آهي ۽ خدا کان بدلو ورتو ويو آهي ‪،‬۽ انهن تي جيڪي بڇڙن‬ ‫ماڻهن کان شرمسار ٿيا آهن‪.‬‬ ‫شيِ سان پيار ڪندا هئا ‪،‬پر پنهنجا جسم عذاب‬ ‫‪8.‬جيڪي خدا سان پيار ڪندا هئا ۽ نه سون ‪،‬نه چاندي ۽ نه ئي دنيا جي ڪنهن به سٺي‬ ‫ء‬ ‫جي حوالي ڪري ڇڏيندا هئا‪.‬‬ ‫شيِ کي هڪ گذرندڙ ساهه سمجهي ‪،‬۽ ان‬ ‫‪9.‬جيڪي ‪،‬جڏهن کان اهي وجود ۾ آيا آهن ‪،‬دنيا جي کاڌي جي خواهش نه ڪئي ‪،‬پر هر‬ ‫ء‬ ‫مطابق زندگي گذاريائون ‪،‬۽ خداوند انهن کي گهڻو آزمايو ‪،‬۽ انهن جا روح پاڪ مليا ته جيئن اهي سندس نالي کي ساراهي سگهن‪.‬‬ ‫لِ مقرر ڪيون آهن ‪،‬ڪتابن ۾ بيان ڪيون آهن ‪.‬۽ هن انهن کي انهن جو بدلو ڏنو آهي ‪،‬‬ ‫‪10.‬۽ سڀ نعمتون جيڪي مون انهن ء‬ ‫ڇاڪاڻ ⁠تہ اهي اهڙا ڏٺا ويا آهن جن دنيا ۾ پنهنجي جان کان وڌيڪ آسمان کي پيار ڪيو ‪،‬۽ جيتوڻيڪ اهي بڇڙن ماڻهن جي پيرن هيٺان‬ ‫لتاڙيا ويا ‪،‬۽ انهن کان بدسلوڪي ۽ بدنامي برداشت ڪئي ۽ شرمسار ٿيا ‪،‬تڏهن به انهن مون کي برڪت ڏني‪.‬‬ ‫‪11.‬۽ هاڻي مان نيڪ روحن کي سڏيندس جيڪي روشني ءِ جي نسل سان تعلق رکن ٿا ‪،‬۽ مان انهن کي تبديل ڪندس جيڪي اونداهي ۾‬ ‫پيدا ٿيا هئا ‪،‬جن کي جسماني طور تي اهڙي عزت سان بدلو نه ڏنو ويو هو جيئن انهن جي وفاداري مستحق هئي‪.‬‬ ‫‪12.‬۽ مان انهن کي چمڪندڙ روشني ۾ آڻيندس جيڪي منهنجي پاڪ نالي سان پيار ڪندا آهن ‪،‬۽ مان هر هڪ کي سندس عزت جي‬ ‫تخت تي ويهاريندس‪.‬‬ ‫‪13.‬۽ اهي بي شمار وقتن تائين روشن رهندا ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ خدا جو فيصلو صداقت آهي ‪،‬ڇاڪاڻ ⁠تہ هو وفادارن کي سڌين واٽن جي‬ ‫گهر ۾ وفاداري ڏيندو‪.‬‬ ‫‪14.‬۽ اهي ڏسندا ته جيڪي اونداهي ۾ پيدا ٿيا هئا ‪،‬انهن کي اونداهي ۾ هليو ويو ‪،‬جڏهن ته نيڪ ماڻهو روشن ٿيندا‪.‬‬ ‫‪43‬‬

‫حنوڪ جو ڪتاب‬

‫لِ ڏينهن ۽ موسمون مقرر ڪيون‬ ‫‪15.‬۽ گنهگار زور سان رڙيون ڪندا ۽ انهن کي چمڪندڙ ڏسندا ‪،‬۽ اهي واقعي اتي ويندا جتي انهن ء‬ ‫ويون آهن‪.‬‬

‫‪44‬‬