Skip to main content

Sindhi - 4th Book of Maccabees

Page 1

‫جو چوٿون ڪتاب‬ ‫تعارف‬ ‫هي ڪتاب قديم ظلم جي مدهم وحشتن مان گونجندڙ هڪ خوفناڪ گجگوڙ وانگر آهي‪ .‬اهو هڪ باب آهي جيڪو شام جي ظالم‬ ‫اينٽيوڪس جي ظلم تي ٻڌل آهي‪ ،‬جنهن کي ڪجهه ايپيفينس‪ ،‬دي ديوانو سڏيندا هئا‪ .‬پهرين صدين جي رومي تاريخ ٻن اهڙن ظالمن کي‬ ‫رڪارڊ ڪري ٿي ‪ -‬ٻيو‪ ،‬ڪيليگول‪ ،‬ٻيو شاندار ديوانو‪.‬‬ ‫هن لکڻ جي شڪل هڪ تقرير جي شڪل آهي‪ .‬تقرير جا عروج ۽ زوال ايتري احتياط سان وقت تي مقرر ڪيا ويا آهن؛ ان جا دليل ايترا‬ ‫جاِ تي سڀ کان‬ ‫تباهي ڪندڙ آهن؛ ان جو منطق ايترو بيحد آهي؛ ان جا زور ايترا گهرا آهن؛ ان جو دليل ايترو ٿڌو آهي ‪ -‬جو اهو پنهنجي ء‬ ‫وڌيڪ فصاحت جي نموني طور وٺندو آهي‪.‬‬ ‫مکيه ڳالهه آهي ‪ -‬جرئت‪ .‬ليکڪ الهامي عقل جي فلسفي جي هڪ پرجوش بيان سان شروع ٿئي ٿو‪ .‬اسان هن ويهين صدي کي عقل جي‬ ‫لِ هڪ‬ ‫دور جي طور تي سوچڻ پسند ڪريون ٿا ۽ ان کي افسانن جي دور سان مقابلو ڪريون ٿا ‪ -‬پر اهڙي لکڻي اهڙي مفروضي ء‬ ‫چئلينج آهي‪ .‬اسان هڪ ليکڪ کي ڳوليون ٿا جيڪو شايد عيسائي دور کان اڳ پهرين صدي سان تعلق رکي ٿو ۽ عقل جي هڪ واضح‬ ‫فلسفي کي بيان ڪري ٿو جيڪو اڄ به ايترو ئي طاقتور آهي جيترو ٻه هزار سال اڳ هو‪.‬‬ ‫تشدد جي ڪمرن ۾ مشاهدن جي ترتيب بي رحم آهي‪ .‬اسان جي جديد ڪنن تي‪ ،‬جيڪي نرم شين سان مطابقت رکن ٿا‪ ،‬اهو خوفناڪ طور‬ ‫تي متاثر ڪري ٿو‪ .‬مسلسل تشدد جي تفصيل (صديون بعد اسپيني انڪوائيزيشن جي اوزارن جي تجويز ڪندي) اسان جي ذوق کي حيران‬ ‫ڪندڙ طريقي سان بيان ڪئي وئي آهي‪ .‬پوڙهي ماڻهو‪ ،‬ست ڀائر‪ ،‬۽ ما ءِ جي بيوقوف ڪردارن جو ظهور به‪ ،‬هن وحشيت کي نرم ڪرڻ‬ ‫لِ ڪجهه به نٿو ڪري جنهن سان هي مقرر جرئت کي ظاهر ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫اعلي اخلقي‬ ‫عيسائي چرچ جي قديم فادرن هن ڪتاب کي احتياط سان محفوظ ڪيو (اسان وٽ اهو هڪ شامي ترجمي مان آهي) هڪ‬ ‫ي‬ ‫قدر ۽ تعليم جي ڪم جي طور تي‪ ،‬۽ اهو بلشبہ ڪيترن ئي ابتدائي عيسائي شهيدن کان واقف هو‪ ،‬جيڪي ان کي پڙهڻ سان شهادت جي‬ ‫بلندي تي پهتا هئا‪.‬‬ ‫باب ‪1‬‬ ‫اعلي سوچ حاصل نه ڪئي آهي" ‪.‬دٻا ءِ" جو بحث‪.‬‬ ‫قديم زماني کان فلسفي جو هڪ خاڪو جيڪو الهامي عقل بابت آهي‪ .‬تهذيب ڪڏهن به‬ ‫ي‬ ‫آيت ‪ 48‬انسانيت جي سڄي فلسفي جو خلصو پيش ڪري ٿي‪.‬‬ ‫اعلي‬ ‫تي‬ ‫جذبن‬ ‫عقل‬ ‫الهامي‬ ‫ڇا‬ ‫يعني‬ ‫ٿو‪،‬‬ ‫ڪريان‬ ‫ارادو‬ ‫جو‬ ‫ڪرڻ‬ ‫بحث‬ ‫مان‬ ‫تي‬ ‫اعلي درجي جو سوال اهو آهي جنهن‬ ‫‪ 1‬فلسفياتي طور تي‬ ‫ي‬ ‫ي‬ ‫حڪمران آهي؛ ۽ ان جي فلسفي ڏانهن مان سنجيدگي سان توهان جي ڌيان جي درخواست ڪندس‪.‬‬ ‫‪ 2‬ڇاڪاڻ ته نه رڳو موضوع عام طور تي علم جي شاخ جي طور تي ضروري آهي‪ ،‬پر ان ۾ سڀ کان وڏين خوبين جي تعريف شامل‬ ‫آهي‪ ،‬جنهن مان منهنجو مطلب آهي خود قابو‪.‬‬ ‫پوِ اهو پڻ واضح طور‬ ‫‪ 3‬يعني‪ ،‬جيڪڏهن عقل ثابت ٿئي ٿي ته هو پرهيزگاري‪ ،‬پيٽ ۽ هوس جي خلف جذبن کي ڪنٽرول ڪري ٿو‪ ،‬ته ء‬ ‫تي ظاهر ٿئي ٿو ته هو انصاف جي خلف بدخواهي جهڙين جذبن تي‪ ،‬۽ مردانگي جي مخالف شين تي‪ ،‬يعني ڪاوڙ‪ ،‬درد ۽ خوف تي‬ ‫حاڪم آهي‪.‬‬ ‫پوِ اهو وسارڻ ۽ جهالت کي ڇو نٿو ڪنٽرول ڪري؟ انهن جو‬ ‫‪ 4‬پر‪ ،‬ڪجهه پڇي سگهن ٿا‪ ،‬جيڪڏهن عقل جذبن جو مالڪ آهي‪ ،‬ته ء‬ ‫مقصد طنز ڪرڻ آهي‪.‬‬ ‫‪ 5‬جواب اهو آهي ته عقل ذهن ۾ موجود خامين تي قابض نه آهي‪ ،‬پر انهن جذبن يا اخلقي خامين تي آهي جيڪي انصاف‪ ،‬مردانگي‪،‬‬ ‫پرهيزگاري ۽ فيصلي جي خلف آهن؛ ۽ انهن جي صورت ۾ ان جو عمل جذبن کي ختم ڪرڻ نه آهي‪ ،‬پر اسان کي انهن جي ڪاميابي‬ ‫سان مزاحمت ڪرڻ جي قابل بڻائڻ آهي‪.‬‬ ‫‪ 6‬مان توهان جي سامهون ڪيتريون ئي مثال آڻي سگهان ٿو‪ ،‬مختلف ذريعن مان ورتل‪ ،‬جتي عقل پاڻ کي جذبن تي حاوي ثابت ڪيو آهي‪،‬‬ ‫پر هاڻي تائين بهترين مثال جيڪو مان ڏئي سگهان ٿو اهو انهن جو نيڪ اخلق آهي جيڪي نيڪي جي خاطر مري ويا‪ ،‬اليعزر‪ ،‬۽ ست‬ ‫ڀائر ۽ ما ءِ‪.‬‬ ‫‪ 7‬ڇو ته انهن سڀني پنهنجي دردن جي حقارت سان‪ ،‬ها‪ ،‬موت تائين‪ ،‬ثابت ڪيو ته عقل جذبن کان مٿانهون آهي‪.‬‬ ‫‪ 8‬مان هتي انهن جي خوبين جي تعريف ۾ وڌيڪ ڪري سگهان ٿو‪ ،‬اهي‪ ،‬ما ءِ سان گڏ مرد‪ ،‬هن ڏينهن تي مرڻ تي اسان اخلقي‬ ‫لِ ملهائيندا آهيون‪ ،‬پر ان جي بدران مان انهن کي انهن اعزازن تي مبارڪباد ڏيندس جيڪي انهن‬ ‫خوبصورتي ۽ نيڪي جي محبت ء‬ ‫حاصل ڪيا آهن‪.‬‬ ‫‪ 9‬ڇاڪاڻ ته انهن جي همت ۽ برداشت جي تعريف‪ ،‬نه رڳو سڄي دنيا طرفان پر انهن جي جلدن پاران به‪ ،‬انهن کي ان ظلم جي خاتمي‬ ‫جو ليکڪ بڻايو جنهن ۾ اسان جي قوم بيٺي هئي‪ ،‬انهن پنهنجي برداشت سان ظالم کي شڪست ڏني‪ ،‬ته جيئن انهن جي ذريعي انهن جو‬ ‫ملڪ پاڪ ٿي سگهي‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪ 10‬پر مان هن وقت هن تي بحث ڪرڻ جو موقعو وٺندس‪ ،‬جڏهن اسان عام نظريي سان شروع ڪنداسين‪ ،‬جيئن مون کي عادت آهي‪ ،‬۽‬ ‫پوِ مان انهن جي ڪهاڻي ڏانهن اڳتي وڌندس‪ ،‬سڀ حڪمت واري خدا جي واکاڻ ڪندي‪.‬‬ ‫ء‬ ‫اعلي حاڪم آهي‪.‬‬ ‫تي‬ ‫جذبن‬ ‫عقل‬ ‫ڇا‬ ‫ته‬ ‫آهي‬ ‫اهو‬ ‫سوال‬ ‫جو‬ ‫اسان‬ ‫‪،‬‬ ‫پوِ‬ ‫‪11‬‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫‪ 12‬پر اسان کي صرف اهو بيان ڪرڻ گهرجي ته عقل ڇا آهي ۽ جذبو ڇا آهي‪ ،‬۽ جذبي جون ڪيتريون صورتون آهن‪ ،‬۽ ڇا عقل انهن‬ ‫سڀني کان مٿانهون آهي‪.‬‬ ‫‪ 13‬سبب اهو آهي ته مان ذهن کي واضح غور و فڪر سان حڪمت جي زندگي کي ترجيح ڏيان ٿو‪.‬‬ ‫‪ 14‬دانائي کي مان شين جي ڄاڻ سمجهان ٿو‪ ،‬الهي ۽ انساني‪ ،‬۽ انهن جي سببن جي‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪ 15‬مان هن کي شريعت جي تحت حاصل ڪيل ثقافت سمجهان ٿو‪ ،‬جنهن جي ذريعي اسان خدا جون شيون ۽ پنهنجي دنياوي فائدي ء‬ ‫انسان جون شيون چڱي ريت سکي سگهون ٿا‪.‬‬ ‫‪ 16‬هاڻي حڪمت فيصلي ۽ انصاف‪ ،‬۽ همت‪ ،‬۽ پرهيزگاري جي صورتن ۾ ظاهر ٿئي ٿي‪.‬‬ ‫‪ 17‬پر فيصلو يا خود ضابطو اهو آهي جيڪو انهن سڀني تي حاوي آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته ان جي ذريعي‪ ،‬حقيقت ۾‪ ،‬عقل جذبن تي پنهنجو اختيار‬ ‫قائم ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 18‬پر جذبن جا ٻه جامع ذريعا آهن‪ ،‬يعني خوشي ۽ درد‪ ،‬۽ ٻنهي جو تعلق بنيادي طور تي روح سان گڏ جسم سان پڻ آهي‪.‬‬ ‫‪ 19‬۽ خوشي ۽ درد ٻنهي جي حوالي سان ڪيترائي ڪيس آهن جتي جذبن جا ڪجهه خاص تسلسل هوندا آهن‪.‬‬ ‫پوِ ايندو آهي‪ ،‬۽ جڏهن ته خوف درد کان اڳ هوندو آهي‪،‬‬ ‫‪ 20‬اهڙي ءِ طرح جڏهن خواهش خوشي کان اڳ هوندي آهي‪ ،‬اطمينان ان کان ء‬ ‫پوِ غم ايندو آهي‪.‬‬ ‫پر درد کان ء‬ ‫‪ 21‬ڪاوڙ‪ ،‬ٻيهر‪ ،‬جيڪڏهن ڪو ماڻهو پنهنجن جذبن جي رستي کي پوئتي هٽائي ٿو‪ ،‬هڪ اهڙو جذبو آهي جنهن ۾ خوشي ۽ درد ٻئي گڏ‬ ‫ٿيل آهن‪.‬‬ ‫‪ 22‬خوشي جي تحت‪ ،‬اهو اخلقي زوال پڻ اچي ٿو جيڪو جذبن جي وسيع ترين قسم کي ظاهر ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 23‬اهو روح ۾ ظاهر ٿئي ٿو‪ ،‬ظاهري طور تي‪ ،‬للچ‪ ،‬بيڪار وڏائي‪ ،‬تڪرار‪ ،‬۽ غيبت‪ ،‬۽ جسم ۾ عجيب گوشت کائڻ‪ ،‬پيٽ ڀرڻ‪ ،‬۽ ڳجهي‬ ‫طور تي بدمعاشي ڪرڻ جي طور تي‪.‬‬ ‫‪ 24‬هاڻي خوشي ۽ ڏک ٻه وڻ وانگر آهن‪ ،‬جسم ۽ روح مان اڀرڻ سان‪ ،‬انهن جذبن جون ڪيتريون ئي شاخون نڪرنديون آهن؛ ۽ هر‬ ‫ماڻهو ءِ جو عقل ماسٽر باغبان جي حيثيت سان‪ ،‬گاهه ڪٽڻ ۽ ڪٽڻ ۽ ڳنڍڻ‪ ،‬۽ پاڻي کي ڦيرائڻ ۽ ان کي هتي ۽ اتي هدايت ڪرڻ‪ ،‬فطرت ۽‬ ‫جذبن جي جهنگ کي پالڻ هيٺ آڻيندو آهي‪.‬‬ ‫‪ 25‬ڇاڪاڻ ته جڏهن عقل نيڪين جو رهنما آهي ته اهو جذبن جو مالڪ آهي‪.‬‬ ‫جاِ تي‪ ،‬ڏسو ته عقل‪ ،‬تحمل جي روڪٿام واري عمل جي ڪري‪ ،‬جذبن تي غالب اچي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 26‬هاڻي‪ ،‬پهرين ء‬ ‫‪ 27‬مان سمجهان ٿو ته تحمل خواهشن کي دٻائڻ آهي؛ پر خواهشن مان ڪجهه ذهني ۽ ڪجهه جسماني آهن‪ ،‬۽ ٻئي قسم واضح طور تي‬ ‫عقل جي ڪنٽرول ۾ آهن؛ جڏهن اسان منع ٿيل گوشت جي طرف راغب ٿيندا آهيون‪ ،‬ته اسان انهن مان حاصل ٿيندڙ خوشين کي ڪيئن‬ ‫ڇڏي ڏيندا آهيون؟‬ ‫‪ 28‬ڇا اهو ناهي ته عقل ۾ خواهشن کي دٻائڻ جي طاقت آهي؟ منهنجي خيال ۾ اهو سچ آهي‪.‬‬ ‫‪ 29‬انهي ءِ ڪري جڏهن اسان کي پاڻي جي جانورن ۽ پکين‪ ،‬جانورن ۽ هر قسم جي گوشت کائڻ جي خواهش محسوس ٿئي ٿي جيڪي‬ ‫لِ منع ٿيل آهن‪ ،‬ته اسان عقل جي غلبي ذريعي پرهيز ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫قانون جي تحت اسان ء‬ ‫‪ 30‬ڇاڪاڻ ته اسان جي خواهشن جي رجحانن کي معتدل ذهن روڪي ٿو ۽ روڪي ٿو‪ ،‬۽ جسم جون سڀئي حرڪتون عقل جي لگام جي‬ ‫تابع آهن‪.‬‬ ‫‪ 31‬۽ جيڪڏهن قدرتي خواهش هجي ته ان ۾ حيران ٿيڻ جي ڪهڙي ڳالهه آهي‬ ‫ڇا روح جي خوبصورتي جي ميوي مان لطف اندوز ٿيڻ جي خواهش ختم ٿي وئي آهي؟‬ ‫‪ 32‬يقيناا‪ ،‬اهو ئي سبب آهي جو اسين نيڪ يوسف جي تعريف ڪريون ٿا‪ ،‬ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي عقل سان‪ ،‬ذهني ڪوشش سان‪ ،‬جسماني‬ ‫جذبي کي روڪيو‪ .‬ڇاڪاڻ ته هو‪ ،‬هڪ نوجوان ماڻهو ان عمر ۾ جڏهن جسماني خواهش مضبوط هوندي آهي‪ ،‬پنهنجي عقل سان هن جي‬ ‫جذبن جي جذبي کي ختم ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 33‬۽ عقل ثابت ٿيو آهي ته نه رڳو جنسي خواهش جي جذبي کي‪ ،‬پر هر قسم جي خواهشن کي به قابو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫شيِ جو للچ نہ ڪر جيڪا سندس آهي‘‪.‬‬ ‫ڇالِ ⁠جو شريعت ۾ لکيل آهي تہ ’تون پنهنجي پاڙيسري ءِ جي زال يا ڪنهن بہ‬ ‫‪34‬‬ ‫ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 35‬بيشڪ‪ ،‬جڏهن قانون اسان کي للچ نه ڪرڻ جو حڪم ڏئي ٿو‪ ،‬ته مون کي لڳي ٿو ته ان کي مضبوطي ءِ سان دليل جي تصديق ڪرڻ‬ ‫گهرجي ته عقل للچي خواهشن کي ڪنٽرول ڪرڻ جي قابل آهي‪ ،‬جيتوڻيڪ اهو انهن جذبن کي به ڪنٽرول ڪري ٿو جيڪي انصاف‬ ‫جي خلف جنگ ڪن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 36‬ٻيو ڪيئن‪ ،‬هڪ ماڻهو‪ ،‬جيڪو قدرتي طور تي شراب نوشي ڪندڙ‪ ،‬للچي ۽ شرابي آهي‪ ،‬کي پنهنجي فطرت کي تبديل ڪرڻ‬ ‫سيکاري سگهجي ٿو‪ ،‬جيڪڏهن عقل ظاهري طور تي جذبن جو مالڪ نه هجي؟‬ ‫‪ 37‬يقيناا‪ ،‬جڏهن ڪو ماڻهو پنهنجي زندگي شريعت جي مطابق ترتيب ڏئي ٿو‪ ،‬جيڪڏهن هو ڪنجوس آهي ته هو پنهنجي فطرت جي‬ ‫کانسواِ پئسا قرض ڏئي ٿو‪ ،‬۽ ستين سال جي عرصي ۾ قرض منسوخ ڪري ٿو‪.‬‬ ‫خلف ڪم ڪري ٿو‪ ،‬۽ ضرورتمندن کي سود‬ ‫ء‬ ‫‪ 38‬۽ جيڪڏهن هو نرم مزاج آهي‪ ،‬ته هو عقل جي عمل ذريعي قانون جي تابع آهي‪ ،‬۽ پنهنجي ٻوٽين کي گڏ ڪرڻ يا پنهنجي انگورن جي‬ ‫باغن مان آخري انگور کڻڻ کان پاسو ڪري ٿو‪.‬‬ ‫‪ 39‬۽ باقي سڀني جي حوالي سان اسان اهو تسليم ڪري سگهون ٿا ته عقل جذبن يا پيارن تي مالڪ جي حيثيت ۾ آهي‪.‬‬ ‫‪ 40‬ڇاڪاڻ ته شريعت والدين جي پيار کان مٿانهون آهي‪ ،‬ته جيئن ڪو ماڻهو انهن جي خاطر پنهنجي نيڪي کي نه ڇڏي‪ ،‬۽ اهو زال جي‬ ‫لِ پيار کي منظم ڪري‬ ‫پيار کي مٿانهون ڪري ٿو‪ ،‬ته جيئن جيڪڏهن هو ءِ غلطي ڪري ته ڪو مرد ان کي ملمت ڪري‪ ،‬۽ اهو ٻارن ء‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫ٿو‪ ،‬ته جيئن جيڪڏهن اهي شرارتي آهن ته ڪو مرد انهن کي سزا ڏئي‪ ،‬۽ اهو دوستي جي دعوائن کي ڪنٽرول ڪري ٿو‪ ،‬ته جيئن ڪو‬ ‫ماڻهو پنهنجن دوستن کي ملمت ڪري جيڪڏهن اهي برائي ڪن‪.‬‬ ‫‪ 41‬۽ ان کي متضاد ڳالهه نه سمجهو جڏهن قانون جي ذريعي عقل نفرت تي به قابو پائڻ جي قابل هجي‪ ،‬ته جيئن ڪو ماڻهو دشمن جي‬ ‫باغن کي ڪٽڻ کان پاسو ڪري‪ ،‬۽ دشمن جي ملڪيت کي خراب ڪندڙن کان بچائي‪ ،‬۽ انهن جو سامان گڏ ڪري جيڪو ٽڙيل پکڙيل‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫‪ 42‬۽ عقل جو قاعدو پڻ وڌيڪ جارحانه جذبن يا برائين‪ ،‬خواهشن‪ ،‬غرور‪ ،‬نمائش‪ ،‬غرور‪ ،‬۽ غيبت ذريعي وڌندو ثابت ٿيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 43‬ڇاڪاڻ ته معتدل ذهن انهن سڀني خراب جذبن کي رد ڪري ٿو‪ ،‬جيئن اهو ڪاوڙ کي به رد ڪري ٿو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اهو ان تي به فتح‬ ‫حاصل ڪري ٿو‪.‬‬ ‫موسي داٿن ۽ ابيرام تي ڪاوڙيل هو ته هن پنهنجي غضب کي آزاد نه ڪيو‪ ،‬پر پنهنجي غضب کي پنهنجي عقل سان قابو‬ ‫‪ 44‬ها‪ ،‬جڏهن‬ ‫ي‬ ‫ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 45‬ڇاڪاڻ ته جيئن مون چيو ته‪ ،‬معتدل ذهن جذبن تي فتح حاصل ڪرڻ جي قابل آهي‪ ،‬ڪجهه کي تبديل ڪندي‪ ،‬جڏهن ته ٻين کي‬ ‫مڪمل طور تي چيڀاٽڻ‪.‬‬ ‫‪ 46‬اسان جي ڏاهي پي ءِ يعقوب ڇو شمعون ۽ لوي جي گهرن کي شڪمي قبيلي جي بي سبب قتل عام جو الزام ڏنو‪ ،‬۽ چيو ته‪' ،‬لعنت هجي‬ ‫انهن جي ڪاوڙ تي'!‬ ‫‪ 47‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن عقل وٽ انهن جي ڪاوڙ کي روڪڻ جي طاقت نه هجي ها ته هو اهڙي طرح نه ڳالهائي ها‪.‬‬ ‫‪ 48‬ڇاڪاڻ ته جنهن ڏينهن خدا انسان کي پيدا ڪيو‪ ،‬هن سندس جذبا ۽ خواهشون هن ۾ وجهي ڇڏيون‪ ،‬۽ ساڳئي وقت‪ ،‬ذهن کي حواسن‬ ‫شيِ ۾ سندس مقدس رهنما هجي؛ ۽ ذهن کي هن قانون ڏنو‪ ،‬جنهن جي ذريعي جيڪڏهن‬ ‫جي وچ ۾ هڪ تخت تي ويهاريو ته جيئن هر‬ ‫ء‬ ‫ڪو ماڻهو پاڻ کي ترتيب ڏئي ٿو‪ ،‬ته هو هڪ اهڙي بادشاهت تي حڪومت ڪندو جيڪا نرم‪ ،‬انصاف پسند‪ ،‬نيڪ ۽ بهادر آهي‪.‬‬ ‫باب ‪2‬‬

‫خواهش ۽ ڪاوڙ جو حڪم‪ .‬دائود جي اڃ جي ڪهاڻي‪ .‬قديم تاريخ جا دلچسپ باب‪ .‬وحشي يهودين کي سوئر کائڻ تي مجبور ڪرڻ جي‬ ‫ڪوشش ڪري ٿو‪ .‬هڪ قديم ڪناري جا دلچسپ حوال (آيت )‪21.‬‬ ‫پوِ اهو وسارڻ ۽ جهالت جو مالڪ ڇو نه آهي؟‬ ‫‪ 1‬خير‪ ،‬ڪو ماڻهو پڇي سگهي ٿو‪ ،‬جيڪڏهن عقل جذبن جو مالڪ آهي ته ء‬ ‫‪ 2‬پر هي دليل انتهائي بيوقوف آهي‪ .‬عقل کي پاڻ ۾ جذبن يا خامين تي مالڪ نه ڏيکاريو ويو آهي‪ ،‬پر جسم جي خامين تي‪.‬‬ ‫‪ 3‬مثال طور‪ ،‬اوهان مان ڪو به اسان جي فطري خواهش کي ختم ڪرڻ جي قابل ناهي‪ ،‬پر عقل کيس خواهش جي غلم بڻجڻ کان بچڻ‬ ‫جي قابل بڻائي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 4‬اوهان مان ڪو به پنهنجي روح مان غصي کي ختم نٿو ڪري سگهي‪ ،‬پر اهو ممڪن آهي ته عقل غصي جي خلف سندس مدد ڪري‪.‬‬ ‫‪ 5‬اوهان مان ڪو به بدخواهي واري طبيعت کي ختم نٿو ڪري سگهي‪ ،‬پر عقل بدخواهي جي اثر هيٺ اچڻ جي خلف سندس طاقتور‬ ‫اتحادي ٿي سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 6‬عقل جذبن جو خاتمو نه آهي‪ ،‬پر انهن جو مخالف آهي‪.‬‬ ‫‪ 7‬بادشاهه دائود جي اڃ جو معاملو گهٽ ۾ گهٽ هن کي واضح ڪرڻ ۾ مدد ڪري سگهي ٿو‪.‬‬ ‫‪8‬ڇالِ ⁠جو جڏهن دائود سڄي زندگي فلستين سان وڙهيو‪ ،‬۽ اسان جي ملڪ جي جنگي سردارن جي مدد سان انهن مان گهڻن کي ماري‬ ‫ء‬ ‫ڇڏيو‪ ،‬تڏهن شام جو هو‪ ،‬پسيني ۽ محنت سان ٿڪجي پيو هو‪ ،‬شاهي خيمي ڏانهن آيو‪ ،‬جنهن جي چوڌاري اسان جي ابن ڏاڏن جي سڄي‬ ‫فوج خيمو ڪيو هو‪.‬‬ ‫پوِ سڄو لشڪر پنهنجي شام جي ماني تي ويٺو؛ پر بادشاهه‪ ،‬سخت اڃ ۾ ٻڏي ويو‪ ،‬جيتوڻيڪ هن وٽ گهڻو پاڻي هو‪ ،‬پر هو ان کي پي نه‬ ‫‪ 9‬ء‬ ‫سگهيو‪.‬‬ ‫لِ هڪ غير معقول خواهش وڌندڙ شدت سان هن کي ساڙي ڇڏيو ۽ بي جان ڪري‬ ‫‪ 10‬ان جي بدران‪ ،‬دشمن جي قبضي ۾ موجود پاڻي ءِ ء‬ ‫ڇڏيو ۽ کيس کائي ويو‪.‬‬ ‫پوِ جڏهن سندس محافظ بادشاهه جي خواهش خلف ڪاوڙ ڪئي‪ ،‬ته ٻه نوجوان‪ ،‬طاقتور جنگجو‪ ،‬شرمسار ٿيا ته سندن بادشاهه کي‬ ‫‪ 11‬ء‬ ‫سندس خواهش جي کوٽ آهي‪ ،‬پنهنجا سڀ هٿيار پهرايا‪ ،‬۽ هڪ پاڻي جو جهاز کڻي‪ ،‬دشمن جي قلعي تي چڙهي ويا؛ ۽ دروازي تي‬ ‫پهريدارن کان بي خبر چوري ڪندي‪ ،‬دشمن جي سڄي ڪئمپ ۾ ڳول ڪئي‪.‬‬ ‫لِ پاڻي ڪڍيو‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ انهن بهادري ءِ سان چشمو ڳولي لڌو‪ ،‬۽ ان مان بادشاهه ء‬ ‫‪ 13‬پر دائود‪ ،‬جيتوڻيڪ اڃا تائين اءڃ ۾ سڙي رهيو هو‪ ،‬پر هن سمجهيو ته اهڙو پاڻي‪ ،‬جيڪو رت جي برابر سمجهيو ويندو هو‪ ،‬سندس‬ ‫لِ هڪ سخت خطرو هو‪.‬‬ ‫روح ء‬ ‫‪ 14‬تنهنڪري‪ ،‬پنهنجي مرضي ءِ جي مخالفت ڪندي‪ ،‬هن خدا جي آڏو نذراني طور پاڻي وهايو‪.‬‬ ‫‪ 15‬ڇاڪاڻ ته هڪ معتدل ذهن خواهشن جي حڪمن تي فتح حاصل ڪرڻ‪ ،‬خواهشن جي باهه کي وسائڻ‪ ،‬۽ اسان جي جسمن جي‬ ‫تڪليفن سان فتح سان وڙهڻ جي قابل آهي جيتوڻيڪ اهي تمام گهڻو مضبوط هجن‪ ،‬۽ عقل جي اخلقي خوبصورتي ۽ نيڪي سان خواهشن‬ ‫جي سڀني تسلط کي حقارت سان منهن ڏيڻ جي قابل آهي‪.‬‬ ‫لِ سڏي ٿو‪.‬‬ ‫‪ 16‬۽ هاڻي موقعو اسان کي خود قابو واري عقل جي ڪهاڻي پيش ڪرڻ ء‬ ‫‪ 17‬هڪ اهڙي وقت ۾ جڏهن اسان جا ابا ڏاڏا قانون جي صحيح پيروي ڪرڻ سان وڏي سڪون سان لطف اندوز ٿيندا هئا‪ ،‬۽ خوش حالت‬ ‫لِ ٽيڪس منظور ڪيو‪ ،‬۽ اسان جي سياست کي تسليم‬ ‫۾ هئا‪ ،‬تنهن ڪري ايشيا جي بادشاهه‪ ،‬سيليوڪس نيڪانور‪ ،‬مندر جي خدمت ء‬ ‫ڪيو‪ ،‬بلڪل ان وقت‪ ،‬ڪجهه ماڻهن‪ ،‬عام اتفاق جي خلف جعلي طور تي ڪم ڪندي‪ ،‬اسان کي ڪيترن ئي ۽ مختلف آفتن ۾ ملوث ڪيو‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫لِ عهدو سنڀالي چڪو هو‪ ،‬هڪ خاص‬ ‫‪ 18‬اونياس‪ ،‬هڪ‬ ‫اعلي ڪردار وارو ماڻهو‪ ،‬جيڪو ان وقت سردار ڪاهن هو ۽ پنهنجي زندگي ء‬ ‫ي‬ ‫شمعون سندس خلف هڪ گروهه پيدا ڪيو‪ ،‬پر جيئن ته هر قسم جي بدمعاشي جي باوجود هو ماڻهن جي ڪري کيس نقصان پهچائڻ ۾‬ ‫ناڪام ٿيو‪ ،‬هو پنهنجي ملڪ سان غداري ڪرڻ جي ارادي سان پرڏيهه ڀڄي ويو‪.‬‬ ‫‪ 19‬تنهنڪري هو شام‪ ،‬فينيڪيا ۽ سليڪيا جي گورنر اپولونيئس وٽ آيو ۽ چيو ته‪' ،‬بادشاهه جو وفادار هجڻ ڪري‪ ،‬مان هتي توهان کي‬ ‫لِ آهيان ته يروشلم جي خزانن ۾ هزارين خانگي جمع ٿيل آهن‪ ،‬جيڪي مندر جي اڪائونٽ سان لڳاپيل نه آهن‪ ،‬۽ صحيح طور تي‬ ‫ٻڌائڻ ء‬ ‫بادشاهه سيليوڪس جي ملڪيت آهن'‪.‬‬ ‫لِ سائمن جي تعريف ڪئي‪ ،‬۽ سيليوڪس جي‬ ‫پوِ‪ ،‬بادشاهه جي وفادار خدمت ء‬ ‫‪ 20‬اپولونيئس معاملي جي تفصيلن جي جاچ ڪرڻ کان ء‬ ‫پوِ‪ ،‬هو فوري طور تي‬ ‫پوِ‪ ،‬معاملي کي حل ڪرڻ جو اختيار حاصل ڪرڻ کان ء‬ ‫درٻار ۾ جلدي ڪري‪ ،‬کيس قيمتي خزانو ظاهر ڪيو؛ ء‬ ‫اسان جي ملڪ ۾ مارچ ڪيو‪ ،‬ملعون سائمن ۽ هڪ تمام طاقتور فوج سان گڏ‪ ،‬۽ اعلن ڪيو ته هو خزاني ۾ خانگي جمعن تي قبضو‬ ‫لِ بادشاهه جي حڪم سان اتي موجود آهي‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫لِ هڪ بي عزتي واري ڳالهه سمجهي‪ ،‬جن‬ ‫‪ 21‬اسان جا ماڻهو هن اعلن تي سخت ڪاوڙجي ويا‪ ،‬۽ سخت احتجاج ڪيو‪ ،‬ان کي انهن ء‬ ‫لِ رکيا هئا‪ ،‬۽ انهن سندس رستي ۾ هر ممڪن رڪاوٽ وجهي ڇڏي‪.‬‬ ‫پنهنجا پئسا مندر جي خزاني ۾ لٽڻ ء‬ ‫‪ 22‬پر‪ ،‬اپولونيئس ڌمڪين سان‪ ،‬مندر ۾ داخل ٿيو‪.‬‬ ‫لِ اچي جيڪا ٽوڙي پئي وئي؛ ۽ جڏهن‬ ‫جاِ جي بچا ءِ ء‬ ‫پوِ مندر ۾ پادرين ۽ عورتن ۽ ٻارن خدا کي عرض ڪيو ته هو سندس پاڪ ء‬ ‫‪ 23‬ء‬ ‫لِ مارچ ڪيو‪ ،‬ته آسمان مان ملئڪ‪ ،‬گهوڙن تي سوار‪ ،‬انهن جي هٿن مان‬ ‫اپولونيئس پنهنجي هٿياربند لشڪر سان گڏ پئسا ضبط ڪرڻ ء‬ ‫بجلي چمڪندي‪ ،‬ظاهر ٿيا‪ ،‬۽ انهن تي وڏو خوف ۽ ڏڪڻي وجهي ڇڏيائون‪.‬‬ ‫‪ 24‬۽ اپولونيئس غير قومن جي صحن ۾ اڌ مئل ڪري پيو‪ ،‬۽ پنهنجا هٿ آسمان ڏانهن ڊگها ڪيا‪ ،‬۽ ڳوڙهن سان عبرانين کي التجا ڪئي ته‬ ‫لِ شفاعت ڪن ۽ آسماني لشڪر جي غضب کي روڪين‪.‬‬ ‫اهي سندس ء‬ ‫‪25‬ڇالِ ⁠جو هن چيو هو تہ مون گناهہ ڪيو آهي ۽ موت جي لئق آهي‪ ،‬۽ جيڪڏهن کيس پنهنجي جان ڏني وڃي تہ هو سڀني ماڻهن‬ ‫ء‬ ‫جاِ جي برڪت جي تعريف ڪندو‪.‬‬ ‫جي اڳيان پاڪ ء‬ ‫لِ شفاعت ڪئي ته جيئن بادشاهه‬ ‫‪ 26‬انهن لفظن کان متاثر ٿي‪ ،‬اونياس‪،‬‬ ‫اعلي پادري‪ ،‬جيتوڻيڪ ٻين معاملن ۾ تمام گهڻو محتاط هو‪ ،‬هن ء‬ ‫ي‬ ‫سيليوڪس اهو نه سوچي ته اپولونيئس کي ڪنهن انساني سازش ذريعي ختم ڪيو ويو هو ۽ نه ته خدائي انصاف سان‪.‬‬ ‫لِ روانو ٿيو جيڪي هن تي آيون‬ ‫پوِ بادشاهه کي انهن شين جي رپورٽ ڏيڻ ء‬ ‫‪ ،27‬تنهن ڪري‪ ،‬اپولونيئس پنهنجي حيرت انگيز نجات کان ء‬ ‫هيون‪.‬‬ ‫‪ 28‬پر سيليوڪس مري رهيو هو‪ ،‬سندس جانشين تخت تي سندس پٽ اينٽيوڪس ايپيفينس هو‪ ،‬جيڪو هڪ زبردست خوفناڪ ماڻهو هو؛‬ ‫اعلي پادري بڻايو‪ ،‬شرط اها هئي ته‬ ‫جنهن اونياس کي سندس مقدس عهدي تان برطرف ڪيو‪ ،‬۽ ان جي بدران پنهنجي ڀا ءِ جيسن کي‬ ‫ي‬ ‫مقرري جي بدلي ۾ جيسن کيس ساليانو ٽي هزار ڇهه سئو سٺ ٽيلنٽ ادا ڪري‪.‬‬ ‫‪ 29‬تنهنڪري هن ياسون کي سردار ڪاهن مقرر ڪيو ۽ کيس ماڻهن تي سردار مقرر ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 30‬۽ هن (جيسن) اسان جي ماڻهن کي شريعت جي بلڪل خلف ورزي ۾ زندگي گذارڻ جو هڪ نئون طريقو ۽ هڪ نئون آئين متعارف‬ ‫ڪرايو؛ ايتري قدر جو هن نه رڳو اسان جي ابن ڏاڏن جي جبل تي هڪ جمنازيم قائم ڪيو‪ ،‬پر هن اصل ۾ مندر جي خدمت کي ختم‬ ‫ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 31‬تنهن ڪري خدائي انصاف ڪاوڙ ۾ ڀرجي ويو ۽ انٽيوڪس کي پاڻ کي اسان جي خلف دشمن بڻائي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 32‬ڇاڪاڻ ته جڏهن هو مصر ۾ بطلموس سان جنگ ڪري رهيو هو ۽ ٻڌو ته يروشلم جا ماڻهو سندس موت جي خبر تي تمام گهڻو خوش‬ ‫ٿيا آهن‪ ،‬تڏهن هو هڪدم انهن جي خلف واپس هليو ويو‪.‬‬ ‫‪ 33‬۽ جڏهن هن شهر کي لءٽيو ته هن هڪ فرمان جاري ڪيو جنهن ۾ ڪنهن به شخص کي موت جي سزا جي مذمت ڪئي وئي جيڪو‬ ‫اسان جي ابن ڏاڏن جي قانون موجب زندگي گذاريندو ڏٺو وڃي‪.‬‬ ‫‪ 34‬پر هن ڏٺو ته سندس سڀئي حڪم اسان جي ماڻهن جي شريعت جي مستقل مزاجي کي ٽوڙڻ ۾ بيڪار هئا‪ ،‬۽ هن ڏٺو ته سندس سڀئي‬ ‫ڌمڪيون ۽ سزائون بلڪل حقير هيون‪ ،‬ايتري قدر جو عورتون به پنهنجن پٽن جو ختنو ڪرڻ تي‪ ،‬جيتوڻيڪ اهي اڳ ۾ ئي ڄاڻنديون هيون‬ ‫ته انهن جو انجام ڇا ٿيندو‪ ،‬انهن کي پنهنجي اولد سميت‪ ،‬پٿرن تان مٿي اڇلئي ڇڏيو ويو‪.‬‬ ‫‪ 35‬تنهن ڪري جڏهن سندس حڪمن کي ماڻهن جي ميڙ طرفان رد ڪيو ويو‪ ،‬تڏهن هن ذاتي طور تي هر هڪ کي الڳ الڳ اذيتون ڏئي‬ ‫مجبور ڪيو ته هو ناپاڪ گوشت کائي ۽ اهڙي طرح يهودي مذهب کي ڇڏي ڏئي‪.‬‬ ‫جاِ تي فيصلي ۾ ويٺو هو‪ ،‬سندس فوجون پوري‬ ‫‪ 36‬انهي ءِ ڪري‪ ،‬ظالم اينٽيوڪس‪ ،‬پنهنجن ڪائونسلرن سان گڏ‪ ،‬هڪ خاص اوچي ء‬ ‫هٿيارن سان سندس چوڌاري بيٺيون هيون‪ ،‬۽ هن پنهنجي محافظن کي حڪم ڏنو ته هر هڪ عبراني کي اتي گهلي وڃن ۽ انهن کي سوئر‬ ‫جو گوشت ۽ بتن کي پيش ڪيل شيون کائڻ تي مجبور ڪن؛ پر جيڪڏهن ڪو پاڻ کي ناپاڪ شين سان آلوده ڪرڻ کان انڪار ڪري‪،‬‬ ‫ته انهن کي اذيتون ڏنيون وينديون ۽ موت جي سزا ڏني ويندي‪.‬‬ ‫‪ 37‬۽ جڏهن ڪيترن کي زبردستي گرفتار ڪيو ويو‪ ،‬ته پهرين جماعت مان هڪ ماڻهو انٽيوڪس جي اڳيان پيش ڪيو ويو‪ ،‬هڪ عبراني‬ ‫جنهن جو نالو اليعزر هو‪ ،‬پيدائشي طور تي هڪ پادري‪ ،‬قانون جي ڄاڻ ۾ تربيت يافته‪ ،‬هڪ ماڻهو جيڪو سالن ۾ ترقي ڪئي ۽ ظالم جي‬ ‫درٻار ۾ ڪيترن ئي ماڻهن کي پنهنجي فلسفي جي ڪري سڃاتو ويندو هو‪.‬‬ ‫‪ 38‬۽ اينٽيوڪس‪ ،‬هن ڏانهن ڏسندي چيو' ‪:‬اي معزز انسان‪ ،‬مان توهان تي عذاب شروع ڪرڻ کان اڳ‪ ،‬مان توهان کي هي صلح ڏيندس‪،‬‬ ‫ته توهان کي سوئر جو گوشت کائڻ گهرجي ۽ پنهنجي جان بچائڻ گهرجي؛ ڇاڪاڻ ته مان توهان جي عمر ۽ توهان جي اڇن وارن جو‬ ‫احترام ڪريان ٿو‪ ،‬جيتوڻيڪ انهن کي ايتري عرصي تائين پائڻ‪ ،‬۽ اڃا تائين يهودي مذهب سان جڙيل رهڻ‪ ،‬مون کي توهان کي فلسفي نه‬ ‫سمجهڻ تي مجبور ڪري ٿو'‪.‬‬ ‫‪ 39‬ڇاڪاڻ ته هن جانور جو گوشت تمام بهترين آهي جيڪو فطرت اسان کي فضل سان عطا ڪيو آهي‪ ،‬۽ توهان ان کي ڇو نفرت ڪريو‬ ‫ٿا؟ سچ پچ معصوم خوشين مان لطف اندوز نه ٿيڻ بيوقوفي آهي‪ ،‬۽ فطرت جي نعمتن کي رد ڪرڻ غلط آهي‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪ 40‬پر مون کي لڳي ٿو ته اها اڃا به وڏي بيوقوفي هوندي‪ ،‬جيڪڏهن توهان سچائي بابت بيڪار واپرائڻ سان مون کي به پنهنجي سزا ڏيڻ‬ ‫لِ اڳتي وڌندا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 41‬ڇا تون پنهنجي بيوقوفي واري فلسفي مان جاڳندين نه؟ ڇا تون پنهنجي حسابن جي بيوقوفي کي هڪ طرف نه اڇلئيندين ۽ پنهنجي بالغ‬ ‫سالن جي مناسبت سان هڪ ٻيو ذهن اختيار ڪندي‪ ،‬مصلحت جو سچو فلسفو نه سکندين‪ ،‬۽ منهنجي خيراتي صلح کي ڪيئن سکندين‪ ،‬۽‬ ‫پنهنجي عزت واري عمر تي رحم نه ڪندين؟‬ ‫‪ 42‬ڇو ته اهو به غور ڪريو ته جيڪڏهن ڪا طاقت هجي جنهن جي نظر توهان جي هن مذهب تي هجي‪ ،‬ته هو هميشه توهان کي‬ ‫مجبوري ۾ ڪيل گناهه جي معافي ڏيندو‪.‬‬ ‫جڏهن ظالم طرفان ناپاڪ گوشت جي غيرقانوني کائڻ جي ترغيب ڏني وئي ته اليزار ڳالهائڻ جي اجازت گهري؛ ۽ ان کي قبول ڪندي‪،‬‬ ‫هن عدالت جي سامهون پنهنجي تقرير هن طرح شروع ڪئي‪:‬‬ ‫پوِ‪ ،‬اهو نٿا سمجهون ته اسان تي قانون جي‬ ‫' ‪44‬اسان‪ ،‬اي انٽيوڪس‪ ،‬خدائي قانون کي اسان جي ملڪ جي قانون طور قبول ڪرڻ کان ء‬ ‫فرمانبرداري کان وڌيڪ ڪا به مضبوط ضرورت آهي'‪.‬‬ ‫‪ 45‬تنهنڪري اسين يقينا ا اهو صحيح نہ ٿا سمجهون تہ ڪنهن بہ طرح شريعت جي خلف ورزي ڪريون‪.‬‬ ‫‪ 46‬۽ تڏهن به‪ ،‬جيڪڏهن اسان جو قانون‪ ،‬جيئن توهان سمجهو ٿا‪ ،‬واقعي الهي نه هجي ها‪ ،‬جڏهن ته اسان ان کي بيڪار طور تي الهي‬ ‫تقوي جي شهرت کي تباهه ڪريون‪.‬‬ ‫پوِ به اهو صحيح نه هوندو ته اسان پنهنجي‬ ‫مڃيو ها‪ ،‬ته ء‬ ‫ي‬ ‫لِ ننڍو گناهه نه سمجهو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته شريعت جي ڀڃڪڙي‪ ،‬ننڍين شين ۾ هجي يا وڏين شين ۾‪،‬‬ ‫پوِ ناپاڪ‬ ‫شيِ کائڻ کي اسان ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 47‬ء‬ ‫هڪجهڙي بڇڙي آهي؛ ڇاڪاڻ ته ٻنهي صورتن ۾ شريعت کي هڪجهڙائي سان حقير سمجهيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪ 48‬۽ توهان اسان جي فلسفي جو مذاق اڏايو ٿا‪ ،‬ڄڻ ته ان جي تحت اسين عقل جي برعڪس زندگي گذاري رهيا آهيون‪.‬‬ ‫‪ 49‬ائين نه آهي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته شريعت اسان کي پاڻ تي ضابطو رکڻ سيکاري ٿي‪ ،‬ته جيئن اسان پنهنجي سڀني خوشين ۽ خواهشن جا مالڪ‬ ‫هجون ۽ مردانگي ۾ مڪمل طور تي تربيت يافته هجون ته جيئن هر ڏک کي تياري سان برداشت ڪري سگهون؛ ۽ اهو انصاف سيکاري‬ ‫ٿو‪ ،‬ته جيئن اسان پنهنجي سڀني مختلف مزاجن سان انصاف سان ڪم ڪريون‪ ،‬۽ اهو صداقت سيکاري ٿو‪ ،‬ته جيئن اسان صرف ان خدا‬ ‫جي عبادت ڪريون جيڪو آهي‪.‬‬ ‫‪ 50‬تنهن ڪري اسين ڪو به ناپاڪ گوشت نه کائيندا آهيون؛ ڇاڪاڻ ته اسان جي قانون کي خدا جي طرفان ڏنل مڃڻ سان‪ ،‬اسان اهو پڻ‬ ‫لِ اسان جي فطرت مطابق محسوس ڪري ٿو‪.‬‬ ‫ڄاڻون ٿا ته دنيا جو خالق‪ ،‬هڪ قانون ڏيندڙ جي حيثيت سان‪ ،‬اسان ء‬ ‫لِ آسان هجن‪ ،‬۽ هن اسان کي اهڙو گوشت کائڻ کان منع‬ ‫‪ 51‬هن اسان کي حڪم ڏنو آهي ته اهي شيون کائو جيڪي اسان جي روحن ء‬ ‫ڪيو آهي جيڪو ان جي برعڪس هجي‪.‬‬ ‫‪ 52‬پر اهو هڪ ظالم جو ڪم آهي ته توهان اسان کي نه رڳو قانون جي ڀڃڪڙي ڪرڻ تي مجبور ڪيو‪ ،‬پر اسان کي اهڙي طرح کائڻ‬ ‫لِ تمام گهڻي نفرت جوڳي آهي‪.‬‬ ‫تي به مجبور ڪيو ته جيئن توهان هن ناپاڪي تي مذاق اڏائي سگهو جيڪا اسان ء‬ ‫‪ 53‬پر تون مون تي اهڙي طرح ٺٺوليون نه ڪر‪ ،‬۽ نه ئي مان پنهنجي ابن ڏاڏن جي مقدس قسم کي ٽوڙيندس ته قانون تي عمل ڪندس‪،‬‬ ‫جيتوڻيڪ تون منهنجون اکيون ڦاڙي ڇڏين ۽ منهنجون آنڊا ڦاڙي ڇڏين‪.‬‬ ‫‪ 54‬مان پوڙهائپ کان ايترو بيزار نه آهيان پر جڏهن صداقت خطري ۾ هوندي آهي ته جواني ءِ جي طاقت منهنجي عقل ڏانهن موٽندي آهي‪.‬‬ ‫‪ 55‬تنهن ڪري پنهنجي ريڪن کي سخت موڙيو ۽ پنهنجي فرنس کي وڌيڪ گرم ڪريو‪ .‬مون کي پنهنجي عمر تي ايترو رحم نه ٿو اچي‬ ‫جيترو مان پنهنجي پي ءِ ڏاڏن جي قانون کي پاڻ ۾ ٽوڙيان‪.‬‬ ‫‪ 56‬اي شريعت‪ ،‬جيڪا تون منهنجي استاد هئين‪ ،‬مان توکي نه ڇڏيندس‪ ،‬اي پياري نفس تي ضابطو؛ مان توکي شرمسار نه ڪندس‪ ،‬اي‬ ‫حڪمت سان پيار ڪندڙ عقل‪ ،‬۽ نه ئي مان توکي رد ڪندس‪ ،‬اي عزت واري پادري ۽ قانون جي ڄاڻ‪.‬‬ ‫‪ 57‬۽ نه ئي تون منهنجي پوڙهائپ جي پاڪ وات ۽ منهنجي سڄي عمر شريعت جي ثابت قدمي کي گندو ڪرين‪ .‬منهنجا ابا ڏاڏا مون کي‬ ‫پاڪ قبول ڪندا‪ ،‬موت تائين توهان جي عذابن کان بي خوف‪.‬‬ ‫‪ 58‬ڇو ته تون بيشڪ بي انصاف ماڻهن تي ظالم ٿي سگهين ٿو‪ ،‬پر تون صداقت جي معاملي ۾ منهنجي ارادي تي پنهنجي لفظن سان يا‬ ‫پنهنجي عملن سان غالب نه ٿي سگهندين‪.‬‬ ‫باب ‪3‬‬

‫اليزير‪ ،‬نرم مزاج پوڙهو ماڻهو‪ ،‬اهڙو حوصلو ڏيکاري ٿو جو جڏهن اسين ‪ 2000‬سال بعد به اهي لفظ پڙهون ٿا‪ ،‬اهي هڪ نه وسندڙ باهه‬ ‫وانگر لڳن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 1‬پر جڏهن اليعزر ظالمن جي نصيحتن جو هن طرح فصاحت سان جواب ڏنو‪ ،‬ته سندس چوڌاري محافظن کيس سختي سان ڇڪي تشدد‬ ‫جاِ تي وٺي ويا‪.‬‬ ‫واري ء‬ ‫‪ 2‬۽ پهريائين انهن پوڙهي ماڻهو ءِ کي ڪپڙا لٿا‪ ،‬جيڪو پاڪائي ءِ جي خوبصورتي ءِ سان سينگاريل هو‪.‬‬ ‫پوِ انهن سندس هٿن کي ٻنهي پاسن کان ٻڌو ۽ کيس چهرا هنيا‪ ،‬هڪ اعلن ڪندڙ سندس خلف بيٺو هو ۽ رڙ ڪري چيائين تہ‬ ‫‪ 3‬ء‬ ‫'بادشاهہ جي حڪم جي فرمانبرداري ڪريو'!‬ ‫‪ 4‬پر اهو عظيم ۽ شريف ماڻهو‪ ،‬جيڪو سچ پچ ۾ هڪ اليعزر هو‪ ،‬پنهنجي ذهن ۾ ان کان وڌيڪ متاثر نه ٿيو جيترو کيس خواب ۾ عذاب‬ ‫ڏنو پيو وڃي؛ ها‪ ،‬پوڙهو ماڻهو پنهنجيون اکيون آسمان ڏانهن بلند رکندي پنهنجي جسم کي کوڙن سان ٽڪرائجي ويو جيستائين هو رت ۾ نه‬ ‫وهي ويو ۽ سندس پاسا زخمن جو ڍير بڻجي ويا؛ ۽ جڏهن هو زمين تي ڪري پيو ڇاڪاڻ ته سندس جسم وڌيڪ درد کي برداشت نه‬ ‫ڪري سگهيو‪ ،‬تڏهن به هن پنهنجي عقل کي سڌو ۽ لچڪدار رکيو‪.‬‬ ‫پوِ جڏهن هو ڪري پيو ته ڪروٽ گارڊن مان هڪ سندس پير سان کيس پاسي ۾ بي رحمي سان لت هنئي ته جيئن هو اٿي سگهي‪.‬‬ ‫‪ 5‬ء‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪ 6‬پر هن ڏک برداشت ڪيو‪ ،‬۽ مجبوري کي حقير سمجهيو‪ ،‬۽ عذابن هيٺ برداشت ڪيو‪ ،‬۽ هڪ بهادر رانديگر وانگر سزا ڀوڳيندي‪،‬‬ ‫پوڙهي ماڻهو ءِ پنهنجن عذاب ڏيندڙن کي مات ڏني‪.‬‬ ‫‪ 7‬سندس پيشاني ءِ تي پسينو بيٺو هو‪ ،‬۽ هو سخت ساهه کڻي ساهه ڪڍي رهيو هو‪ ،‬جيستائين سندس روح جي عظمت پاڻ کي عذاب ڏيندڙن‬ ‫جي تعريف کان محروم نه ڪيو‪.‬‬ ‫لِ همدردي ڪندي‪ ،‬ڪجهه حد تائين سندس‬ ‫دوست‬ ‫پنهنجي‬ ‫تائين‬ ‫حد‬ ‫ڪجهه‬ ‫ڪندي‪،‬‬ ‫رحم‬ ‫تي‬ ‫پوڙهائپ‬ ‫پوِ‪ ،‬ڪجهه حد تائين سندس‬ ‫ء‬ ‫‪ 8‬ء‬ ‫همت جي تعريف ڪندي‪ ،‬بادشاهه جا ڪجهه درٻاري هن ڏانهن ويا ۽ چيو‪:‬‬ ‫لِ پڪل گوشت آڻينداسين‪ ،‬پر تون رڳو‬ ‫' ‪9‬اي اليعزر‪ ،‬تون هن مصيبت ۾ پاڻ کي ڇو چريو ڪري تباهه ڪري رهيو آهين؟ اسين تو ء‬ ‫سوئر جو گوشت کائڻ جو ڍنگ ڪرين ٿو‪ ،‬۽ پاڻ کي بچائين ٿو'‪.‬‬ ‫‪ 10‬۽ اليعزر‪ ،‬ڄڻ ته انهن جي صلح سندس اذيتن ۾ اضافو ڪري رهي هئي‪ ،‬زور سان رڙ ڪئي' ‪:‬نه‪ .‬اسان ابراهيم جا اولد ڪڏهن به‬ ‫لِ غير مناسب حصو ٺڳيون'‪.‬‬ ‫اهڙو بڇڙو خيال نه رکون جيترو ڪمزور دل سان اسان ء‬ ‫پوِ‪ ،‬۽ قانوني روپ ۾ اهڙي زندگي گذارڻ‬ ‫لِ‪ ،‬پوڙهائپ تائين سچائي ءِ سان جيئڻ کان ء‬ ‫‪ 11‬عقل جي برعڪس‪ ،‬بيشڪ‪ ،‬جيڪڏهن اسان ء‬ ‫لِ هڪ نمونو بڻجڻ‪ ،‬ته جيئن اسان انهن‬ ‫پوِ‪ ،‬هاڻي تبديل ٿيڻ ۽ پنهنجي ذات ۾ بي حيائي جي نوجوانن ء‬ ‫جي شهرت جي حفاظت ڪرڻ کان ء‬ ‫کي ناپاڪ گوشت کائڻ جي ترغيب ڏيون‪.‬‬ ‫‪ 12‬شرم جي ڳالهه آهي جيڪڏهن اسان ٿوري دير تائين جيئون‪ ،‬جڏهن ته سڀني ماڻهن طرفان بزدلي جي ڪري مذاق اڏايو پيو وڃي‪ ،‬۽‬ ‫ظالم طرفان بي رحمي جي ڪري حقير سمجهي موت تائين خدائي قانون جو دفاع ڪرڻ ۾ ناڪام ٿي وڃون‪.‬‬ ‫‪ 13‬تنهن ڪري‪ ،‬اي ابراهيم جا پٽ‪ ،‬ڇا توهان نيڪي ءِ جي خاطر نيڪي ءِ سان مرو ٿا؛ پر توهان‪ ،‬اي ظالم جا نوڪر‪ ،‬توهان پنهنجي ڪم‬ ‫۾ ڇو رڪجي وڃو ٿا؟‬ ‫پوِ‪ ،‬انهن کيس اذيتن تي فتح مند ۽ جلدن جي رحم کان به بي پرواهه ڏسي‪ ،‬کيس باهه ۾ ڇڪي وٺي ويا‪.‬‬ ‫‪ 14‬ء‬ ‫‪ 15‬اتي انهن کيس ان تي اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬کيس ظالمانه چالڪين سان ساڙيو‪ ،‬۽ انهن سندس نڪ ۾ بدبو ءِ جو شوربا وجهي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 16‬پر جڏهن باهه سندس هڏن تائين پهچي وئي ۽ هو دم ڏيڻ وارو هو‪ ،‬تڏهن هن پنهنجون اکيون خدا ڏانهن کنيون ۽ چيو‪:‬‬ ‫' ‪17‬اي خدا‪ ،‬تون ڄاڻين ٿو ته جيتوڻيڪ مان پاڻ کي بچائي سگهان ٿو پر مان تنهنجي شريعت جي ڪري باهه جي عذابن سان مري رهيو‬ ‫آهيان‪ .‬پنهنجي ماڻهن تي رحم ڪر‪ ،‬۽ اسان جي سزا انهن جي طرفان اطمينان بخش هجي‪ .‬منهنجي رت کي انهن جي پاڪائي بڻايو‪ ،‬۽‬ ‫لِ وٺي وڃ‪'،‬‬ ‫منهنجي روح کي انهن جي روحن جي فديه ء‬ ‫‪ 18‬۽ انهن لفظن سان پاڪ ماڻهو منهنجي اذيت هيٺ ۽ موت تائين عذابن جي خلف سندس دليل جي قانون جي خاطر پنهنجي روح کي‬ ‫عظيم انداز ۾ قربان ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫سواِ‪ ،‬الهامي عقل جذبن تي غالب آهي؛ ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن سندس جذبا يا ڏک سندس عقل تي غالب هجن ها ته اسان‬ ‫پوِ‪ ،‬سوال کان‬ ‫ء‬ ‫‪ 19‬ء‬ ‫اعلي طاقت جي هن ثبوت سان نوازيو وڃي ها‪.‬‬ ‫جي‬ ‫انهن‬ ‫کي‬ ‫انهن‬ ‫کي‬ ‫ي‬ ‫‪ 20‬پر هاڻي سندس عقل سندس جذبن تي فتح حاصل ڪري چڪو آهي‪ ،‬اسان ان کي صحيح طور تي انهن کي حڪم ڏيڻ جي طاقت سان‬ ‫منسوب ڪريون ٿا‪.‬‬ ‫‪ 21‬۽ اهو صحيح آهي ته اسان کي تسليم ڪرڻ گهرجي ته تسلط عقل سان آهي‪ ،‬گهٽ ۾ گهٽ انهن حالتن ۾ جتي اهو انهن دردن تي فتح‬ ‫حاصل ڪري ٿو جيڪي اسان جي ٻاهران اچن ٿا؛ ڇاڪاڻ ته ان کان انڪار ڪرڻ بيوقوف هو‪.‬‬ ‫‪ 22‬۽ منهنجو ثبوت نه رڳو دردن تي عقل جي برتري کي ڍڪي ٿو‪ ،‬پر خوشين تي ان جي برتري کي پڻ؛ ۽ نه ئي اهو انهن جي اڳيان‬ ‫هٿيار ڦٽا ڪري ٿو‪.‬‬ ‫باب ‪4‬‬

‫هي نام نهاد "عقل جو دور" شايد هن باب ۾ پڙهي سگهجي ٿو ته عقل جو فلسفو ‪ 2000‬سال پراڻو آهي‪ .‬ستن پٽن ۽ انهن جي ما ءِ جي‬ ‫ڪهاڻي‪.‬‬ ‫‪ 1‬اسان جي پي ءِ اليعزر جي ڪري‪ ،‬هڪ بهترين ڪاريگر وانگر جيڪو جذبن جي سمنڊ تي تقدس جي ٻيڙي کي هلئي رهيو هو‪،‬‬ ‫لِ به تقدس جي سر کي نه ڦيرايو جيستائين هو‬ ‫جيتوڻيڪ ظالم جي ڌمڪين کان متاثر ٿيو ۽ اذيتن جي تيز لهرن ۾ ٻڏي ويو‪ ،‬هڪ لمحي ء‬ ‫موت تي فتح جي پناهه گاهه ۾ نه پهتو‪.‬‬ ‫‪ 2‬ڪنهن به شهر جيڪو گهڻن ۽ چالڪ انجنن سان گهيريل هو‪ ،‬ڪڏهن به ايترو سٺو پنهنجو دفاع نه ڪيو جيترو ان پاڪ انسان ڪيو‬ ‫جڏهن سندس پاڪ روح تي لعنت‪ ،‬ريڪ ۽ باهه سان حملو ڪيو ويو‪ ،‬۽ هن انهن کي پنهنجي عقل جي ذريعي منتقل ڪيو جيڪي سندس‬ ‫روح جو گهيرو ڪري رهيا هئا‪ ،‬جيڪو تقدس جي ڍال هئي‪.‬‬ ‫لِ‪ ،‬پنهنجي ذهن کي هڪ چقندر جي سامونڊي ٽڪري ءِ وانگر قائم ڪندي‪ ،‬جذبن جي اڀرندڙ لهرن جي بيوقوف‬ ‫‪ 3‬اسان جي پي ءِ اليعزر ء‬ ‫شروعات کي ٽوڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 4‬اي پادري‪ ،‬پنهنجي پادري ءِ جي لئق‪ ،‬تو پنهنجن پاڪ ڏندن کي ناپاڪ نه ڪيو‪ ،‬۽ نه ئي پنهنجي پيٽ کي ناپاڪ گوشت سان آلوده‬ ‫جاِ هئي‪.‬‬ ‫ڪيو‪ ،‬جنهن ۾ صرف‬ ‫تقوي ۽ پاڪائي جي ء‬ ‫ي‬ ‫‪ 5‬اي شريعت جا مڃيندڙ ۽ الهي زندگي ءِ جا فلسفي! اهڙا ئي ماڻهو هجڻ گهرجن جن جو ڪم قانون جي خدمت ڪرڻ ۽ موت تائين ڏکن‬ ‫جي منهن ۾ پنهنجي رت ۽ عزت واري پسيني سان ان جو دفاع ڪرڻ آهي‪.‬‬ ‫لِ شريعت سان اسان جي وفاداري کي مضبوط ڪيو؛ ۽ پاڪائي جي عزت ۾ ڳالهائڻ سان‪،‬‬ ‫‪ 6‬اي پي ءِ‪ ،‬تون پنهنجي ثابت قدمي سان جلل ء‬ ‫تو پنهنجي تقرير کي ڪوڙو نه ڪيو‪ ،‬۽ پنهنجي عملن سان الهي فلسفي جي لفظن جي تصديق ڪئي‪ ،‬اي پوڙهو ماڻهو جيڪو اذيتن کان‬ ‫وڌيڪ طاقتور هو‪.‬‬ ‫‪ 7‬اي عزتدار بزرگ جيڪو شعلن کان وڌيڪ تيز هو‪ ،‬تون جذبن تي عظيم بادشاهه‪ ،‬اليعزر‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪8‬ڇالِ ⁠جو جيئن اسان جو پي ءِ هارون‪ ،‬خوشبوداري ءِ سان مسلح ٿي‪ ،‬وڏي جماعت مان ٻرندڙ ملئڪ جي خلف ڊوڙيو ۽ کيس‬ ‫ء‬ ‫پوِ‪ ،‬پنهنجي عقل ۾ بي خوف رهيو‪.‬‬ ‫شڪست ڏني‪ ،‬تيئن هارون جو پٽ‪ ،‬اليعزر‪ ،‬باه جي پگهلندڙ گرمي ۾ سڙي وڃڻ کان ء‬ ‫‪ 9‬۽ سڀ کان وڌيڪ شاندار‪ ،‬هو‪ ،‬هڪ پوڙهو ماڻهو هجڻ جي ڪري‪ ،‬سندس جسم جون هڏيون کليل هيون ۽ سندس عضوا آرامده هئا ۽‬ ‫سندس اعصاب ڪمزور هئا‪ ،‬پنهنجي عقل جي روح ۾ ٻيهر جوان ٿي ويو ۽ اسحاق جهڙي عقل سان هائيڊرا‪-‬هيڊڊ اذيت کي ڪمزوري ۾‬ ‫تبديل ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 10‬اي برڪت واري عمر‪ ،‬اي عزت واري اڇي مٿي‪ ،‬اي شريعت جي وفادار ۽ موت جي مهر سان ڪامل ٿيل زندگي!‬ ‫پوِ‪ ،‬جيڪڏهن ڪو پوڙهو ماڻهو صداقت جي خاطر موت تائين جي عذابن کي ناپسند ڪري ٿو ته اهو تسليم ڪرڻ گهرجي ته‬ ‫‪ 11‬يقيناا‪ ،‬ء‬ ‫الهامي عقل جذبن جي رهنمائي ڪرڻ جي قابل آهي‪.‬‬ ‫‪ 12‬پر ڪجهه شايد اهو جواب ڏين ته سڀئي ماڻهو جذبن جا مالڪ نه آهن ڇاڪاڻ ته سڀني ماڻهن وٽ پنهنجو عقل روشن نه آهي‪.‬‬ ‫‪ 13‬پر جيترا ماڻهو پنهنجي پوري دل سان سچائي ءِ کي پنهنجو پهريون خيال رکن ٿا‪ ،‬اهي ئي جسماني ڪمزوري ءِ تي غالب اچي سگهن‬ ‫لِ جيئرا آهن‪.‬‬ ‫لِ نہ مرن ٿا‪ ،‬جيئن اسان جا بزرگ‪ ،‬ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب‪ ،‬نہ مئا‪ ،‬پر خدا ء‬ ‫ٿا‪ ،‬۽ اهو ايمان رکن ٿا تہ اهي خدا ء‬ ‫‪ 14‬تنهن ڪري ڪجهه ماڻهن ۾ تضاد ناهي جيڪي پنهنجي عقل جي ڪمزوري جي نتيجي ۾ جذبي جا غلم نظر اچن ٿا‪.‬‬ ‫‪ 15‬ڇو ته ڪير اهڙو آهي جيڪو هڪ فلسفي جي حيثيت سان فلسفي جي پوري اصول جي پيروي ڪري‪ ،‬۽ خدا تي ڀروسو رکي‪ ،‬۽ اهو‬ ‫ڄاڻي ته نيڪي جي خاطر سڀني سختين کي برداشت ڪرڻ هڪ برڪت واري ڳالهه آهي‪ ،‬پر سچائي جي خاطر پنهنجي جذبن تي فتح‬ ‫حاصل نه ڪندو؟‬ ‫‪ 16‬ڇاڪاڻ ته عقلمند ۽ پاڻ تي ضابطو رکندڙ ماڻهو ئي جذبن جو بهادر حڪمران آهي‪.‬‬ ‫‪ 17‬ها‪ ،‬انهي ءِ طريقي سان نوجوان ڇوڪرا به‪ ،‬جيڪي فلسفي جا علمبردار آهن‪ ،‬انهي ءِ دليل جي ڪري جيڪو صداقت جي مطابق آهي‪،‬‬ ‫اڃا به وڌيڪ ڏکوئيندڙ عذابن تي فتح حاصل ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 18‬ڇاڪاڻ ته جڏهن ظالم پنهنجي پهرين ڪوشش ۾ پاڻ کي خاص طور تي شڪست کاڌي‪ ،‬۽ هڪ پوڙهي ماڻهو ءِ کي ناپاڪ گوشت‬ ‫کائڻ تي مجبور ڪرڻ جي ناڪامي ڏٺي‪ ،‬تڏهن واقعي سخت غصي ۾ هن محافظن کي حڪم ڏنو ته ٻيا عبراني نوجوان آڻين‪ ،‬۽ جيڪڏهن‬ ‫پوِ ڇڏي ڏين‪ ،‬پر جيڪڏهن اهي انڪار ڪن ته انهن کي وڌيڪ وحشيانه تشدد ڪن‪.‬‬ ‫اهي ناپاڪ گوشت کائيندا ته انهن کي کائڻ کان ء‬ ‫‪ 19‬۽ ظالم جي انهن حڪمن هيٺ ست ڀائر پنهنجي پوڙهي ما ءِ سان گڏ سندس اڳيان قيدي بڻايا ويا‪ ،‬سڀئي سهڻا‪ ،‬مهذب‪ ،‬۽ سٺي نموني‬ ‫ڄاول‪ ،‬۽ عام طور تي پرڪشش هئا‪.‬‬ ‫‪ 20‬۽ جڏهن ظالم انهن کي اتي ڏٺو‪ ،‬جيئن اهي هڪ ميلو ڳائڻو هجي ۽ انهن جي وچ ۾ سندن ما ءِ هجي‪ ،‬هن انهن تي ڌيان ڏنو‪ ،‬۽ انهن جي‬ ‫شريف ۽ ممتاز انداز کان متاثر ٿي انهن تي مسڪرايو‪ ،‬۽ انهن کي ويجهو سڏي چيو‪:‬‬ ‫لِ نيڪ خواهشن جو اظهار ڪريان ٿو‪ ،‬۽ توهان جي خوبصورتي جي تعريف ڪريان ٿو‪ ،‬۽‬ ‫' ‪21‬اي نوجوانو‪ ،‬مان توهان مان هر هڪ ء‬ ‫ڀائرن جي هڪ وڏي ٽولي جي تمام گهڻي عزت ڪريان ٿو؛ تنهن ڪري مان نه رڳو توهان کي صلح ڏيان ٿو ته ان پوڙهي ماڻهو ءِ جي‬ ‫جنون ۾ نه رهو جيڪو اڳ ۾ ئي ڏک برداشت ڪري چڪو آهي‪ ،‬پر مان توهان کي به التجا ڪريان ٿو ته منهنجي آڏو جهڪيو ۽ منهنجي‬ ‫دوستي ۾ شريڪ ٿيو‪.‬‬ ‫‪ 22‬ڇاڪاڻ ته‪ ،‬جيئن مان انهن کي سزا ڏيڻ جي قابل آهيان جيڪي منهنجا حڪم نه مڃيندا آهن‪ ،‬تيئن مان انهن کي اڳتي وڌائڻ جي قابل‬ ‫آهيان جيڪي منهنجي فرمانبرداري ڪن ٿا‪.‬‬ ‫پوِ يقين رکو ته جيڪڏهن توهان پنهنجي سياست جي ابن ڏاڏن جي قانون کي رد ڪندا ته توهان کي منهنجي خدمت ۾ اهم ۽ اختيار جا‬ ‫‪ 23‬ء‬ ‫عهدا ڏنا ويندا‪.‬‬ ‫‪ 24‬يوناني زندگي ۾ حصو وٺو‪ ،‬۽ نئين طريقي سان هلو‪ ،‬۽ پنهنجي جواني ءِ ۾ ڪجهه خوشي حاصل ڪريو؛ ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن توهان‬ ‫پنهنجي نافرماني سان مون کي ڪاوڙايو ته توهان مون کي خوفناڪ سزا ڏيڻ تي مجبور ڪندا ۽ توهان مان هر هڪ کي اذيت سان موت‬ ‫جي سزا ڏيندا‪.‬‬ ‫‪ 25‬تنهنڪري پاڻ تي رحم ڪريو‪ ،‬جن تي آ ءِ‪ ،‬اوهان جو مخالف‪ ،‬اوهان جي جواني ءِ ۽ اوهان جي خوبصورتي ءِ تي رحم ڪريان ٿو‪.‬‬ ‫‪ 26‬ڇا توهان پاڻ سان هن ڳالهه تي غور نه ڪندا ته جيڪڏهن توهان منهنجي نافرماني ڪندا ته توهان جي اڳيان عذاب ۾ موت کان‬ ‫سواِ‬ ‫ء‬ ‫ڪجهه به ناهي؟‬ ‫‪ 27‬انهن لفظن سان هن عذاب جا هٿيار اڳيان آڻڻ جو حڪم ڏنو ته جيئن انهن کي خوف سان ناپاڪ گوشت کائڻ تي آماده ڪري سگهجي‪.‬‬ ‫‪ 28‬پر جڏهن محافظن ڦيٿا‪ ،‬۽ جوڑوں کي ٽوڙڻ وارا‪ ،‬۽ ريڪ‪ ،‬۽ هڏن کي ٽوڙڻ وارا‪ ،‬۽ ڪيٽيپلٽ‪ ،‬۽ ديڳڙا‪ ،‬۽ بريزيرز‪ ،‬۽ انگوٺن جا‬ ‫پيچ‪ ،‬۽ لوه جا پنج‪ ،‬۽ ويج‪ ،‬۽ داغدار لوه پيدا ڪيا‪ ،‬ظالم وري ڳالهايو ۽ چيو‪:‬‬ ‫' ‪29‬منهنجا ڀائرو‪ ،‬توهان کي ڊڄڻ گهرجي‪ ،‬۽ انصاف جيڪو توهان پوڄيو ٿا اهو توهان جي بي پرواهه گناهه کي معاف ڪندو'‪.‬‬ ‫‪ 30‬پر انهن‪ ،‬سندس قائل ٻڌڻ ۽ سندس خوفناڪ انجنن کي ڏسي‪ ،‬نه رڳو ڪو خوف نه ڏيکاريو پر اصل ۾ ظالم جي مخالفت ۾ پنهنجو‬ ‫فلسفو ترتيب ڏنو‪ ،‬۽ پنهنجي صحيح عقل سان سندس ظلم کي گهٽايو‪.‬‬ ‫‪ 31‬۽ اڃا غور ڪريو؛ جيڪڏهن انهن مان ڪجهه ڪمزور ۽ بزدل هجن ها‪ ،‬ته اهي ڪهڙي قسم جي ٻولي استعمال ڪن ها؟ ڇا اهو هن‬ ‫طرح نه هجي ها؟‬ ‫' ‪32‬افسوس! اسين ڪيڏا بدبخت ۽ بيوقوف آهيون! جڏهن بادشاهه اسان کي دعوت ڏئي ٿو ۽ اسان سان مهربان سلوڪ جي درخواست‬ ‫ڪري ٿو ته ڇا اسين سندس فرمانبرداري نه ڪريون؟'‬ ‫‪ 33‬اسين ڇو بيڪار خواهشن سان پاڻ کي همٿايون ٿا ۽ اهڙي نافرماني جي همت ڪريون ٿا جيڪا اسان جي جان وٺي؟ اي منهنجا ڀائرو‪،‬‬ ‫ڇا اسان کي خوفناڪ اوزارن کان نه ڊڄڻ گهرجي ۽ سندس اذيتن جي ڌمڪين کي چڱي طرح نه سمجهڻ گهرجي‪ ،‬۽ انهن خالي فخر ۽‬ ‫هن موتمار فخر کي ڇڏي نه ڏيڻ گهرجي؟‬ ‫‪ 34‬اچو ته پنهنجي جواني ءِ تي رحم ڪريون ۽ پنهنجي ما ءِ جي عمر تي رحم ڪريون؛ ۽ دل ۾ رکون ته جيڪڏهن اسان نافرماني‬ ‫ڪنداسين ته اسان مري وينداسين‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪ 35‬۽ جيڪڏهن ضرورت جي ڪري اسان ڊڄي بادشاهه جي اڳيان جهڪي وڃون ته خدائي انصاف به اسان تي رحم ڪندو‪ .‬اسان هن‬ ‫پياري زندگي کي پاڻ کان ڇو پري ڪريون ۽ هن پياري دنيا کان پاڻ کي ڇو محروم ڪريون؟‬ ‫‪ 36‬اچو ته ضرورت جي خلف جدوجهد نه ڪريون ۽ نه ئي بيڪار اعتماد سان پنهنجي اذيت کي دعوت ڏيون‪.‬‬ ‫لِ رضامندي نٿي ڏئي‪ ،‬ڇاڪاڻ ته اسان کي اذيت جي هٿيارن کان ڊپ آهي‪.‬‬ ‫‪ 37‬شريعت پاڻ به اسان کي موت جي سزا ڏيڻ ء‬ ‫‪ 38‬ڇو اهڙي جهڳڙي اسان کي ڀڙڪائي ٿي ۽ هڪ موتمار ضد اسان کي پسند اچي ٿي‪ ،‬جڏهن ته اسان بادشاهه جي فرمانبرداري ڪندي‬ ‫پرامن زندگي گذاري سگهون ٿا؟‬ ‫‪ 39‬پر تشدد جي امڪان تي انهن نوجوانن مان ڪو به اهڙو لفظ نه نڪتو‪ ،‬۽ نه ئي اهڙا خيال انهن جي ذهنن ۾ آيا‪.‬‬ ‫‪40‬ڇالِ ⁠جو اهي خواهشن کان نفرت ڪندڙ ۽ ڏک تي غالب هئا‪.‬‬ ‫ء‬ ‫باب ‪5‬‬ ‫وحشت ۽ اذيت جو هڪ باب جيڪو قديم ظلم کي ان جي انتهائي وحشيت تي ظاهر ڪري ٿو‪ .‬آيت ‪ 26‬هڪ گہرا سچ آهي‪.‬‬ ‫‪ 1‬۽ اهڙي ءِ طرح جيئن ئي ظالم انهن کي ناپاڪ گوشت کائڻ جي ترغيب ختم ڪئي ته سڀني هڪ آواز سان‪ ،‬۽ هڪ روح وانگر‪ ،‬کيس‬ ‫چيو‪:‬‬ ‫لِ تيار آهيون'‪.‬‬ ‫' ‪2‬او ظالم‪ ،‬تون دير ڇو ٿو ڪرين؟ اسان پنهنجن ابن ڏاڏن جي حڪمن جي ڀڃڪڙي ڪرڻ کان وڌيڪ مرڻ ء‬ ‫موسي کي پنهنجو صلحڪار نہ بڻايون تہ اسان کي پنهنجن ابن ڏاڏن کي بہ‬ ‫‪3‬ڇالِ ⁠جو جيڪڏهن اسين شريعت تي عمل نہ ڪريون ۽‬ ‫ء‬ ‫ي‬ ‫شرمسار ڪرڻ گهرجي‪.‬‬ ‫‪ 4‬اي ظالم‪ ،‬جيڪو اسان کي قانون جي ڀڃڪڙي ڪرڻ جي صلح ڏئي ٿو‪ ،‬اسان کان نفرت ڪندي‪ ،‬اسان تي پاڻ کان وڌيڪ رحم نه‬ ‫ڪر‪.‬‬ ‫‪5‬ڇالِ ⁠جو اسين اوهان جي رحم جو قدر ڪريون ٿا‪ ،‬جو اوهان اسان کي شريعت جي ڀڃڪڙي جي بدلي ۾ اسان جي جان ڏني‪ ،‬جيڪا‬ ‫ء‬ ‫موت کان به وڌيڪ ڏکي آهي‪.‬‬ ‫‪ 6‬تون اسان کي عذاب ۾ موت جي ڌمڪين سان ڊيڄارين ٿو‪ ،‬ڄڻ ته ٿوري دير اڳ تو اليعزر کان ڪجه به نه سکيو هو‪.‬‬ ‫‪ 7‬پر جيڪڏهن عبراني بزرگن سچائي ءِ جي خاطر اذيتون برداشت ڪيون‪ ،‬ها‪ ،‬جيستائين اهي مرن‪ ،‬ته وڌيڪ مناسب طور تي اسين‬ ‫نوجوان مرد توهان جي مجبوري جي عذابن کي حقير سمجهندي مرنداسين‪ ،‬جنهن تي اسان جي بزرگ استاد پڻ فتح حاصل ڪئي هئي‪.‬‬ ‫‪ 8‬تنهن ڪري‪ ،‬اي ظالم‪ ،‬آزمائش ڪر‪ .‬۽ جيڪڏهن تون نيڪي ءِ جي خاطر اسان جون جانيون کسين ٿو‪ ،‬ته اهو نه سمجه ته تون اسان کي‬ ‫پنهنجن عذابن سان نقصان پهچائي رهيو آهين‪.‬‬ ‫‪ 9‬ڇاڪاڻ ته اسان هن جي ذريعي اسان جي بڇڙي سلوڪ ۽ ان جي برداشت کي نيڪي جو انعام ملندو؛ پر توهان اسان جي ظالمانه قتل‬ ‫لِ باهه جي عذاب ۾ مبتل ٿيندا‪.‬‬ ‫لِ الهي انصاف جي هٿان هميشه ء‬ ‫ء‬ ‫‪ 10‬نوجوانن جي انهن لفظن ظالم جي ڪاوڙ کي ٻيڻو ڪري ڇڏيو‪ ،‬نه رڳو انهن جي نافرماني تي پر ان تي جيڪو هن انهن جي ناشڪري‬ ‫سمجهيو‪.‬‬ ‫‪ 11‬تنهن ڪري سندس حڪم سان ڪوڙا هڻڻ وارا انهن مان وڏي کي اڳيان آڻيندا هئا ۽ هن کان ڪپڙا لهي ڇڏيندا هئا ۽ هن جا هٿ ۽‬ ‫ٻانهون ٻنهي پاسن کان ڏنڀن سان ٻڌي ڇڏيندا هئا‪.‬‬ ‫‪ 12‬پر جڏهن انهن کيس چهبڪن سان ماريو جيستائين اهي ٿڪجي نه ويا‪ ،‬۽ ان سان ڪجهه به حاصل نه ٿيو‪ ،‬تڏهن انهن کيس ڦيٿي تي‬ ‫اڇلئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫پوِ گڏيل هٽي ويو‪ ،‬هن ظالم کي‬ ‫‪ 13‬۽ ان تي شريف نوجوان کي ايتري تائين لتاڙيو ويو جيستائين سندس هڏا گڏيل نه هئا‪ .‬۽ جيئن گڏيل کان ء‬ ‫انهن لفظن ۾ ملمت ڪئي‪:‬‬ ‫' ‪14‬اي سڀ کان وڌيڪ نفرت انگيز ظالم‪ ،‬آسمان جي انصاف جا دشمن ۽ خوني ذهن وارا‪ ،‬تون مون کي هن طرح عذاب ڏئي رهيو آهين‬ ‫لِ'‪.‬‬ ‫لِ پر خدا جي قانون جي دفاع ڪرڻ ء‬ ‫نه ته قتل عام ۽ نه ئي بي حيائي ء‬ ‫لِ رضامندي ڏيو‪ ،‬ته جيئن توهان پنهنجن عذابن کان آزاد ٿي سگهو‪ '،‬هن انهن کي چيو‪' ،‬او بدبخت‬ ‫‪ 15‬۽ جڏهن محافظن کيس چيو‪' ،‬کائڻ ء‬ ‫غلم‪ ،‬توهان جو طريقو ايترو مضبوط ناهي جو منهنجي عقل کي قيد ڪري سگهي‪ .‬منهنجا عضوا ڪٽي ڇڏيو‪ ،‬۽ منهنجو گوشت ساڙيو‪ ،‬۽‬ ‫منهنجا جوڙا مروڙيو؛ سڀني عذابن ذريعي مان توهان کي ڏيکاريندس ته نيڪي جي ڪري صرف عبراني پٽ ناقاب ءل شڪست آهن'‪.‬‬ ‫‪ 16‬جيئن هو اهڙيون ڳالهيون ڪري رهيو هو‪ ،‬انهن مٿس گرم ڪوئل ٻاري ڇڏيا‪ ،‬۽ اذيت کي تيز ڪندي هن کي سائيڪل تي وڌيڪ‬ ‫سخت ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 17‬۽ سڄو ڦيٿو سندس رت سان لت پت ٿي ويو‪ ،‬۽ ڍير ٿيل ڪوئلن سندس جسم جي هيٺ ڪرڻ سان وسامي ويا‪ ،‬۽ ڦاٽل گوشت مشين جي‬ ‫محورن جي چوڌاري ڊوڙڻ لڳو‪.‬‬ ‫‪ 18‬۽ جڏهن سندس جسماني جسم اڳ ۾ ئي سڙي رهيو هو‪ ،‬تڏهن هي عظيم روح وارو نوجوان‪ ،‬ابراهيم جي سچي پٽ وانگر‪ ،‬بلڪل به نه‬ ‫رڙ ڪئي؛ پر جيئن ته هو باهه مان لفاني ۾ تبديل ٿي رهيو هو‪ ،‬هن وڏي شان سان عذاب برداشت ڪيو‪ ،‬۽ چيو‪:‬‬ ‫لِ نه ڇڏيو‪ ،‬۽ روح جي عظمت ۾ اسان جي برادري کي نه ڇڏيو'‪.‬‬ ‫' ‪19‬اي ڀائرو‪ ،‬منهنجي مثال جي پيروي ڪريو‪ .‬مون کي هميشه ء‬ ‫‪ 20‬جنگ‪ ،‬صداقت جي خاطر هڪ پاڪ ۽ عزت واري جنگ‪ ،‬جنهن جي ذريعي انصاف پسند خدا جيڪو اسان جي ابن ڏاڏن جي نگراني‬ ‫ڪندو هو‪ ،‬پنهنجي ماڻهن تي رحم ڪري ۽ لعنتي ظالم کان بدلو وٺي‪.‬‬ ‫‪ 21‬۽ انهن لفظن سان پاڪ نوجوان دم ڏئي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 22‬پر جڏهن سڀ سندس روح جي ثابت قدمي تي حيران ٿي رهيا هئا‪ ،‬محافظن ٻئي عمر جي پٽ کي اڳتي آندو‪ ،‬۽ کيس لوهه جي تيز پنجن‬ ‫وارن هٿن سان جهليندي‪ ،‬انجن ۽ ڪئٽپلٽ سان مضبوط ڪيو‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪ 23‬پر جڏهن انهن پنهنجي سوال جي جواب ۾ سندس عظيم ارادي کي ٻڌو‪' ،‬ڇا هو اذيت ڏيڻ بدران کائيندو؟' انهن پينٿر جهڙن جانورن‬ ‫لوهه جي پنن سان سندس ڳلن کي چيري ڇڏيو‪ ،‬۽ سندس ڳلن مان سڄو گوشت ڦاڙي ڇڏيو‪ ،‬۽ سندس مٿي مان چمڙي ڦاڙي ڇڏي‪.‬‬ ‫‪ 24‬پر هن صبر سان هن اذيت کي برداشت ڪندي چيو ته‪' ،‬اسان جي ابن ڏاڏن جي سچائي جي ڪري هر قسم جو موت ڪيترو نه مٺو‬ ‫آهي'!‬ ‫‪ 25‬۽ ظالم کي هن چيو‪' ،‬اي ظالمن ۾ سڀ کان وڌيڪ بي رحم‪ ،‬ڇا توکي اهو نٿو لڳي ته هن وقت تون پاڻ کي منهنجي ظلم کان به بدتر‬ ‫عذاب برداشت ڪري رهيو آهين جڏهن ته تنهنجي ظلم جي متڪبر ارادي کي منهنجي صداقت جي برداشت کان شڪست ڏيندي ڏسي‬ ‫رهيو آهين؟'‬ ‫‪ 26‬ڇاڪاڻ ته مون کي تڪليف ۾ مدد ملي ٿي انهن خوشين سان جيڪي نيڪي ءِ ذريعي اچن ٿيون‪ ،‬جڏهن ته تون عذاب ۾ آهين جڏهن ته‬ ‫پنهنجي بي عزتي تي فخر ڪري رهيو آهين؛ نه ته تون بچي سگهندين‪ ،‬اي تمام گهناؤنا ظالم‪ ،‬خدائي غضب جي سزا کان‪.‬‬ ‫‪ 27‬۽ جڏهن هو بهادري ءِ سان پنهنجي شاندار موت کي منهن ڏئي چڪو هو‪ ،‬ته ٽئين پٽ کي اڳيان آندو ويو ۽ ڪيترن ئي ماڻهن طرفان‬ ‫کيس دل سان منٿ ڪئي وئي ته هو پاڻ کي چکي ۽ بچائي‪.‬‬ ‫‪ 28‬پر هن وڏي آواز سان چيو تہ ”ڇا اوهان کي خبر ناهي تہ مون کي ۽ منهنجا ڀائر هڪ ئي پي ءِ پيدا ڪيا آهن ۽ منهنجا ڀائر مري ويا‬ ‫آهن‪ ،‬۽ اسان کي هڪ ئي ما ءِ پيدا ڪيو آهي‪ ،‬۽ منهنجي پرورش ساڳين تعليمن ۾ ٿي آهي؟‬ ‫‪ 29‬مان ڀائيچاري جي عظيم رشتي کي نه ٿو ڇڏيان‪.‬‬ ‫‪ 30‬تنهن ڪري جيڪڏهن توهان وٽ عذاب جو ڪو انجن آهي‪ ،‬ته ان کي منهنجي هن جسم تي لڳايو؛ ڇاڪاڻ ته توهان منهنجي روح‬ ‫تائين پهچي نٿا سگهو‪ ،‬جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا ته نه‪.‬‬ ‫‪ 31‬پر اهي انهي ءِ ماڻهو ءِ جي بي باڪ تقرير تي تمام گهڻو ڪاوڙيا‪ ،‬۽ انهن سندس هٿ ۽ پير پنهنجن ڦاٽل انجنن سان الڳ ڪري ڇڏيا‪ ،‬۽‬ ‫سندس عضوا انهن جي ساکٽن مان ڪڍي ڇڏيا‪ ،‬۽ انهن کي کوليو؛ ۽ انهن سندس آڱرين‪ ،‬هٿن‪ ،‬پيرن ۽ ڪءهنين جي جوڙن جي چوڌاري‬ ‫مروڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 32‬۽ ڪنهن به طرح سان سندس روح کي گهيرو نه ڪري سگهيا‪ ،‬انهن سندس چمڙي لهي ڇڏي‪ ،‬ان سان آڱرين جا نشان ڪڍيا‪ ،‬۽ سٿين‬ ‫انداز ۾ سندس مٿي مان سر جي کوپڙي ڦاڙي ڇڏي‪ ،‬۽ فوري طور تي کيس ڦيٿي تي کڻي ويا‪.‬‬ ‫‪ 33‬۽ انهي ءِ تي انهن سندس ڪرنگهي کي مروڙيو‪ ،‬تان جو هن ڏٺو ته سندس گوشت پٽين ۾ لٽڪيل آهي ۽ سندس آنڊن مان رت جا وڏا ڦڙا‬ ‫وهي رهيا آهن‪.‬‬ ‫لِ اهو ڏک برداشت‬ ‫‪ 34‬۽ موت جي وقت هن چيو‪' ،‬اسان‪ ،‬اي سڀ کان وڌيڪ نفرت انگيز ظالم‪ ،‬اسان جي پرورش ۽ اسان جي نيڪي ء‬ ‫ڪريون ٿا جيڪو خدا جي طرفان آهي؛ پر توهان پنهنجي بي عزتي ۽ پنهنجي ظلم جي ڪري بي انتها عذاب برداشت ڪندا'‪.‬‬ ‫‪ 35‬۽ جڏهن اهو ماڻهو پنهنجن ڀائرن جي لئق مري ويو‪ ،‬تڏهن انهن چوٿين کي اٿاريو‪ ،‬۽ کيس چيو ته‪' ،‬تون به پنهنجن ڀائرن وانگر چريو‬ ‫نه ٿي ءِ‪ ،‬پر بادشاهه جي فرمانبرداري ڪر ۽ پاڻ کي بچايو'‪.‬‬ ‫لِ اوهان وٽ ايتري گرم باهه ناهي جو مون کي بزدل بڻائين‪.‬‬ ‫‪ 36‬پر هن انهن کي چيو تہ ”مون ء‬ ‫‪ 37‬منهنجن ڀائرن جي برڪت واري موت‪ ،‬ظالم جي دائمي عذاب‪ ،‬۽ نيڪ ماڻهن جي شاندار زندگي جي ڪري‪ ،‬مان پنهنجي عظيم‬ ‫برادري کان انڪار نه ڪندس‪.‬‬ ‫‪ 38‬اي ظالم‪ ،‬ايذا ءِ ايجاد ڪر ته جيئن توکي خبر پوي ته مان انهن جو ڀا ءِ آهيان جن تي اڳ ۾ ئي ظلم ٿي چڪو آهي‪.‬‬ ‫‪ 39‬جڏهن هن اهو ٻڌو ته خونخوار‪ ،‬قاتل ۽ انتهائي نفرت انگيز اينٽيوڪس انهن کي حڪم ڏنو ته سندس زبان ڪٽي ڇڏين‪.‬‬ ‫‪ 40‬پر هن چيو‪' ،‬جيتوڻيڪ تون منهنجي زبان جو عضوو ڪڍي ڇڏين‪ ،‬خدا گونگن جو به ٻڌندڙ آهي'‪.‬‬ ‫‪ 41‬ڏسو‪ ،‬مان پنهنجي زبان تيار ڪڍي ڇڏيان ٿو‪ :‬ان کي ڪٽي ڇڏ‪ ،‬ڇو ته تون ان سان منهنجي دليل کي خاموش نه ڪندين‪.‬‬ ‫لِ ڏيون ٿا‪.‬‬ ‫‪ 42‬اسين خوشي ءِ سان خدا جي خاطر پنهنجن جسماني عضون کي مسخ ڪرڻ ء‬ ‫‪ 43‬پر خدا جلدي توهان جي پٺيان لڳندو؛ ڇاڪاڻ ته توهان ان زبان کي ڪٽي ڇڏيو آهي جيڪا هن جي ساراهه جا گيت ڳائيندي هئي‪.‬‬ ‫‪ 44‬پر جڏهن هن ماڻهو ءِ کي به اذيتن سان موت جي ننڊ سمهاريو ويو‪ ،‬ته پنجون اڳتي وڌي چيو‪' ،‬اي ظالم‪ ،‬مان نيڪي جي خاطر اذيت جي‬ ‫طلب ڪرڻ کان نه ٿو پوئتي هٽان'‪.‬‬ ‫‪ 45‬ها‪ ،‬مان پاڻ اڳيان اچان ٿو‪ ،‬ته جيئن‪ ،‬مون کي به مارڻ سان‪ ،‬تون اڃا وڌيڪ گناهن سان آسمان جي انصاف جي سزا کي وڌائين‪.‬‬ ‫لِ اسان کي هن طرح تباهه ڪري رهيو آهين؟‬ ‫‪ 46‬اي نيڪي جا دشمن ۽ انسان جا دشمن‪ ،‬تون ڪهڙي ڏوهه ء‬ ‫‪ 47‬ڇا توکي اهو بڇڙو لڳي ٿو ته اسين سڀني جي خالق جي عبادت ڪريون ۽ سندس نيڪ قانون مطابق زندگي گذاريون؟‬ ‫‪ 48‬پر اهي شيون عزت جي لئق آهن‪ ،‬نه ته عذاب جي‪ ،‬جيڪڏهن توهان انساني خواهشن کي سمجهي سگهو ها ۽ خدا جي اڳيان نجات‬ ‫جي اميد رکو ها‪.‬‬ ‫‪ 49‬ڏس‪ ،‬هاڻي تون خدا جو دشمن آهين ۽ جيڪي خدا جي عبادت ڪن ٿا انهن سان جنگ ڪرين ٿو‪.‬‬ ‫‪ 50‬جيئن هو ائين چئي رهيو هو ته محافظن کيس ٻڌي ڇڏيو ۽ کيس گوڏن ڀر کڻي آيا؛ ۽ انهن کيس گوڏن تي ٻڌي ڇڏيو‪ ،‬۽ اتي لوهه جي‬ ‫ڪلپن سان ٻڌي‪ ،‬انهن سندس ڪمر کي ڦرندڙ 'ويج' تي ايترو ته ويڙهيو جو هو مڪمل طور تي وڇون وانگر پوئتي ويڙهي ويو ۽ هر ڳنڍ‬ ‫ٽٽي ويو‪.‬‬ ‫‪ 51‬۽ اهڙي ءِ طرح ساهه کڻڻ جي سخت تڪليف ۽ جسم جي تڪليف ۾ هن چيو‪' ،‬شاندار‪ ،‬اي ظالم‪ ،‬تنهنجي مرضي ءِ جي خلف شاندار‬ ‫آهن اهي نعمتون جيڪي تون مون کي عطا ڪرين ٿو‪ ،‬جيڪي مون کي وڌيڪ عزت واري اذيتن ذريعي قانون جي وفاداري ڏيکارڻ جي‬ ‫قابل بڻائين ٿيون'‪.‬‬ ‫‪ 52‬۽ جڏهن هي ماڻهو به مري ويو‪ ،‬ته ڇهون پٽ آندو ويو‪ ،‬هڪ ننڍڙو ڇوڪرو‪ ،‬جنهن ظالم جي پڇا ڳاڇا جي جواب ۾ ته ڇا هو کائڻ ۽‬ ‫لِ تيار آهي‪ ،‬چيو‪:‬‬ ‫آزاد ٿيڻ ء‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫لِ پيدا ٿيا ۽ پاليا ويا‬ ‫' ‪53‬مان پنهنجن ڀائرن جيترو سالن ۾ پوڙهو نه آهيان‪ ،‬پر ذهن ۾ ايترو پوڙهو آهيان‪ .‬ڇاڪاڻ ته اسان ساڳئي مقصد ء‬ ‫لِ مرڻ جا پابند آهيون؛ تنهن ڪري جيڪڏهن توهان اسان کي ناپاڪ گوشت نه کائڻ تي اذيت ڏيڻ جو انتخاب‬ ‫هئاسين ۽ ساڳئي مقصد ء‬ ‫ڪيو‪ ،‬ته اذيت ڏيو'‪.‬‬ ‫‪ 54‬جڏهن هو اهي ڳالهيون ڪري رهيو هو ته اهي هن کي ڦيٿي تي کڻي آيا‪ ،‬۽ احتياط سان هن کي ڊگهو ڪيو ۽ هن جي پٺي جون هڏيون‬ ‫ڌار ڪيون ۽ هن جي هيٺان باهه ٻاري ڇڏي‪.‬‬ ‫‪ 55‬۽ انهن تيز ترڇيون ٺاهي سندس پٺي ءِ ۾ هنيون‪ ،‬۽ سندس پاسن ۾ سوراخ ڪري سندس آنڊن کي به ساڙي ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ‬ ‫‪ 56‬پر هن پنهنجي اذيتن جي وچ ۾ چيو‪' ،‬اي اوليائن جي لئق مقابلو‪ ،‬جتي اسان مان ڪيترائي ڀائر‪ ،‬صداقت جي خاطر‪ ،‬عذابن ۾ مقابلي ء‬ ‫داخل ٿيا آهن‪ ،‬۽ فتح نه ٿيا آهن'!‬ ‫‪ 57‬ڇاڪاڻ ته اي ظالم‪ ،‬نيڪ سمجه ناقاب ءل شڪست آهي‪.‬‬ ‫لِ وڃان ٿو‪ ،‬۽ پاڻ ۾ هڪ وڌيڪ مضبوط بدلو وٺندڙ کي شامل‬ ‫‪ 58‬نيڪي ءِ جي هٿيار ۾‪ ،‬مان پنهنجن ڀائرن سان گڏ موت ۾ شامل ٿيڻ ء‬ ‫لِ جيڪو توکي سزا ڏئي‪ ،‬اي عذابن جا سازشي ۽ سچن نيڪن جا دشمن‪.‬‬ ‫ڪرڻ ء‬ ‫‪ 59‬اسان ڇهن نوجوانن توهان جي ظلم کي ختم ڪري ڇڏيو آهي‪ .‬ڇا توهان جي بي وسي ءِ اسان جي عقل کي تبديل ڪرڻ يا اسان کي‬ ‫لِ تباهي ناهي؟‬ ‫ناپاڪ گوشت کائڻ تي مجبور ڪرڻ توهان ء‬ ‫لِ ٿڌي آهي‪ ،‬تنهنجي اذيت جا انجن اسان کي تڪليف نه ڏين‪ ،‬۽ تنهنجو تشدد ڪمزور آهي‪.‬‬ ‫‪ 60‬تنهنجي باهه اسان ء‬ ‫لِ آفيسر رهيا آهن‪ ،‬ڪنهن ظالم جا نه‪ ،‬پر خدائي قانون جا؛ ۽ تنهن ڪري اسان جو عقل اڃا تائين فتح نه ٿيو‬ ‫‪ 61‬ڇاڪاڻ ته محافظ اسان ء‬ ‫آهي‪.‬‬ ‫باب ‪6‬‬ ‫ڀائرن جا رشتا ۽ ما ءِ جو پيار‪.‬‬ ‫‪ 1‬۽ جڏهن هي به هڪ مبارڪ موت مري ويو‪ ،‬۽ ديڳڙي ۾ اڇليو ويو‪ ،‬ته ستون پٽ‪ ،‬سڀني کان ننڍو‪ ،‬سامهون آيو‪.‬‬ ‫‪ 2‬پر ظالم‪ ،‬جيتوڻيڪ پنهنجن ڀائرن کان سخت ناراض هو‪ ،‬پر ڇوڪرو تي رحم آيو‪ ،‬۽ کيس اتي اڳ ۾ ئي ٻڌل ڏسي‪ ،‬هن کيس ويجهو‬ ‫آندو‪ ،‬۽ کيس قائل ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي‪ ،‬چيو' ‪:‬تون پنهنجن ڀائرن جي بيوقوفي جو انجام ڏسين ٿو؛ ڇاڪاڻ ته انهن جي نافرماني جي‬ ‫ڪري انهن کي موت جي سزا ڏني وئي آهي‪ .‬جيڪڏهن تون فرمانبرداري نه ڪندين‪ ،‬ته تون پاڻ کي به سخت اذيت ڏني ويندي ۽ پنهنجي‬ ‫وقت کان اڳ موت جي سزا ڏني ويندي؛ پر جيڪڏهن تون فرمانبرداري ڪندين ته تون منهنجو دوست هوندين‪ ،‬۽ توکي بادشاهت جي ڪم‬ ‫اعلي عهدي تي پهچايو ويندو'‪.‬‬ ‫۾‬ ‫ي‬ ‫‪ 4‬۽ اهڙي ءِ طرح هن کيس اپيل ڪندي ڇوڪري جي ما ءِ کي گهرايو‪ ،‬ته جيئن گهڻن پٽن جي وڃائڻ جي غم ۾ هو ءِ بچيل کي فرمانبرداري‬ ‫ڪرڻ ۽ نجات حاصل ڪرڻ جي ترغيب ڏئي‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر ما ءِ‪ ،‬عبراني ٻولي ۾ ڳالهائيندي‪ ،‬جيئن مان بعد ۾ ٻڌائيندس‪ ،‬ڇوڪرو کي همت ڏني‪ ،‬۽ هن محافظن کي چيو‪' ،‬مون کي ڇڏ‪ ،‬ته جيئن‬ ‫مان بادشاهه ۽ سندس سڀني دوستن سان ڳالهائي سگهان'‪.‬‬ ‫لِ تڪڙ ڪئي‪.‬‬ ‫‪ 6‬۽ اهي‪ ،‬ڇوڪري جي درخواست تي خوش ٿيا‪ ،‬۽ کيس ڇڏڻ ء‬ ‫‪ 7‬۽ تيز گرم بيوقوف ڏانهن ڊوڙندي‪' ،‬اي بدڪار ظالم‪ '،‬هن رڙ ڪئي‪' ،‬۽ سڀني گنهگارن کان وڌيڪ بي دين‪ ،‬ڇا توکي شرم نه ٿي اچي ته‬ ‫خدا جي هٿن مان پنهنجون نعمتون ۽ پنهنجي بادشاهت کسين‪ ،‬۽ سندس ٻانهن کي قتل ڪرين ۽ صداقت جي پوئلڳن کي اذيت ڏين؟'‬ ‫لِ پڪڙي‬ ‫‪ 8‬جن شين جي ڪري خدائي انصاف توهان کي وڌيڪ تيز ۽ دائمي باهه ۽ عذابن ڏانهن پهچائي ٿو جيڪي توهان کي هميشه ء‬ ‫نه سگهندا‪.‬‬ ‫‪ 9‬ڇا توکي شرم نٿو اچي‪ ،‬اي بدقسمت انسان‪ ،‬۽ جهنگلي جانور جي دل وارا‪ ،‬جو تون پاڻ سان گڏ ساڳين جذبن وارن ماڻهن کي وٺي وڃين‬ ‫ٿو‪ ،‬جيڪي ساڳين عنصرن مان ٺهيل آهن‪ ،‬۽ انهن جون زبانون ڦاڙين ٿا‪ ،‬۽ انهن کي هن طريقي سان مارن ٿا ۽ اذيتون ڏين ٿا؟‬ ‫پوِ تون نيڪي ءِ جي سردارن جي ناانصافي‬ ‫‪ 10‬پر جڏهن انهن پنهنجين عظيم موتن ۾ خدا جي آڏو پنهنجي صداقت پوري ڪئي آهي‪ ،‬ته ء‬ ‫سان قتل ڪرڻ تي "افسوس آهي" رڙ ڪندين‪.‬‬ ‫پوِ موت جي ڪناري تي بيٺو‪ ،‬هن چيو‪' ،‬مان پنهنجن ڀائرن جي شاهدي کان بيزار نه آهيان'‪.‬‬ ‫‪ 11‬۽ ء‬ ‫‪ 12‬۽ مان پنهنجي ابن ڏاڏن جي خدا کي دعا ڪريان ٿو ته منهنجي قوم تي رحم ڪري‪.‬‬ ‫پوِ به سزا ڏيندو ته تون مرندين‪.‬‬ ‫‪ 13‬۽ هو توکي هن دنيا ۾ ۽ ان کان ء‬ ‫‪ 14‬۽ هن دعا سان هن پاڻ کي گرم ٿيل بريزر ۾ اڇلئي ڇڏيو‪ ،‬۽ اهڙي طرح هن جو ساهه ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫پوِ اهو عالمگير طور تي ثابت ٿيو ته الهامي عقل خواهشن تي‬ ‫‪ 15‬تنهن ڪري جيڪڏهن ستن ڀائرن موت تائين اذيتن کي ناپسند ڪيو‪ ،‬ته ء‬ ‫غالب آهي‪.‬‬ ‫‪ 16‬ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن اهي پنهنجن خواهشن يا ڏکن جي تابع ٿي وڃن ها ۽ ناپاڪ گوشت کائي ها ته اسان کي چوڻ گهرجي ها ته انهن‬ ‫کي ان سان فتح ڪيو ويو آهي‪.‬‬ ‫‪ 17‬پر هن ڪيم ۾ ائين نه هو؛ ان جي برعڪس‪ ،‬انهن جي عقل جي ڪري‪ ،‬جيڪو خدا جي نظر ۾ ساراهيو ويو هو‪ ،‬اهي پنهنجن جذبن‬ ‫کان مٿانهون ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪ 18‬۽ ذهن جي برتري کان انڪار ڪرڻ ناممڪن آهي؛ ڇاڪاڻ ته انهن پنهنجن جذبن ۽ دردن تي فتح حاصل ڪئي‪.‬‬ ‫‪ 19‬اسان انهن ماڻهن سان گڏ جيڪي ساڙڻ جي اذيتن کان اڳ نه ٿڪيا‪ ،‬انهن سان گڏ جذبي تي صحيح عقل جي مهارت کي تسليم ڪرڻ‬ ‫سواِ ٻيو ڪيئن ڪري سگهون ٿا؟‬ ‫کان‬ ‫ء‬ ‫لِ هڪ پرسکون داخل فراهم ڪن ٿا‪،‬‬ ‫‪ 20‬ڇاڪاڻ ته جيئن بندرگاهن تي ٺهيل برج لهرن جي حملي کي رد ڪن ٿا ۽ پناهه ۾ داخل ٿيندڙن ء‬ ‫تيئن نوجوانن جي ستن برجن واري صحيح عقل صداقت جي پناهه جو دفاع ڪيو ۽ جذبن جي طوفان کي رد ڪيو‪.‬‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫لِ سچائي ءِ جو پاڪ گيت ٺاهيو ۽ چيو تہ‪:‬‬ ‫‪ 21‬انهن هڪ ٻئي کي خوش ڪرڻ ء‬ ‫' ‪22‬اچو ته اسين ڀائرن وانگر مرون‪ ،‬اي ڀائرو‪ ،‬شريعت جي خاطر'‪.‬‬ ‫‪ 23‬اچو ته آشوري درٻار ۾ ٽن ٻارن جي نقل ڪريون جن ڀٽي جي هن ئي آزمائش کي حقير سمجهيو‪.‬‬ ‫‪ 24‬اچو ته سچائي ءِ جي ثبوت جي اڳيان خواهشن جو رخ نه ڪريون‪.‬‬ ‫‪ 25‬۽ هڪڙي چيو‪' ،‬ڀا ءِ‪ ،‬خوش رهو‪ '،‬۽ ٻيو‪' ،‬شان سان برداشت ڪريو'؛ ۽ ٻيو ماضي کي ياد ڪندي‪' ،‬ياد رکو ته توهان ڪهڙي نسل جا‬ ‫لِ پيش ڪيو'‪.‬‬ ‫آهيو‪ ،‬۽ جنهن جي پي ءِ جي هٿ تي اسحاق صداقت جي خاطر پاڻ کي قرباني ڏيڻ ء‬ ‫لِ وقف‬ ‫‪ 26‬۽ سڀني گڏجي‪ ،‬هڪ ٻئي ڏانهن روشني ءِ ۽ تمام گهڻي دليري ءِ سان ڏسندي چيو‪' ،‬اسين پوري دل سان پاڻ کي خدا جي ء‬ ‫لِ وقف ڪريون'‪.‬‬ ‫ڪنداسين جنهن اسان کي اسان جون روحون ڏنيون آهن‪ ،‬۽ اچو ته اسان پنهنجا جسم شريعت جي پابندي ءِ ء‬ ‫لِ‬ ‫‪ 27‬اسان کي ان کان نه ڊڄڻ گهرجي جيڪو سوچي ٿو ته هو قتل ڪري ٿو؛ ڇاڪاڻ ته خدا جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڪندڙ ماڻهن ء‬ ‫دائمي عذاب ۾ روح جو وڏو جدوجهد ۽ خطرو انتظار ڪري رهيو آهي‪.‬‬ ‫پوِ اچو ته پاڻ کي خدائي عقل جي جذبن تي عبور سان مسلح ڪريون‪.‬‬ ‫‪ 28‬ء‬ ‫پوِ‪ ،‬ابراهيم‪ ،‬اسحاق ۽ يعقوب اسان کي قبول ڪندا‪ ،‬۽ اسان جا سڀئي ابا ڏاڏا اسان جي تعريف ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 29‬اسان جي جذبي کان ء‬ ‫‪ 30‬۽ جڏهن ڀائرن کي ڇڪي ڪڍيو پئي ويو‪ ،‬تڏهن جن جو وارو اڃا نه آيو هو‪ ،‬تن هر هڪ کي الڳ الڳ چيو تہ ’ڀا ءِ‪ ،‬اسان کي بدنام نه‬ ‫چئجانِ جيڪي اڳ ئي مري ويا آهن‘‪.‬‬ ‫ڪر‪ ،‬۽ اسان جي ڀائرن کي ڪوڙو نه‬ ‫ء‬ ‫‪ 31‬توهان ڀائرن جي محبت کان بي خبر نه آهيو‪ ،‬جنهن بابت الهي ۽ حڪمت واري رزق انهن کي ورثي ۾ ڏنو آهي جيڪي پنهنجي پي ءِ‬ ‫کان پيدا ٿيا آهن‪ ،‬ان کي ما ءِ جي پيٽ ذريعي به انهن ۾ وجهي ڇڏيو آهي؛ جتي ڀائر ساڳئي عرصي تائين رهن ٿا‪ ،‬۽ ساڳئي وقت دوران‬ ‫پوِ دنيا ۾ آندو‬ ‫جاِ کان ء‬ ‫پنهنجو روپ وٺن ٿا‪ ،‬۽ ساڳئي رت مان پرورش پاندا آهن‪ ،‬۽ ساڳئي روح سان جيئرا ڪيا ويندا آهن‪ ،‬۽ ساڳئي ء‬ ‫ويندو آهي‪ ،‬۽ اهي ساڳئي چشمن مان کير ڪڍندا آهن‪ ،‬جنهن جي ذريعي انهن جي ڀائر روحن کي سيني ۾ هٿن ۾ گڏ پاليو ويندو آهي؛ ۽ اهي‬ ‫هڪ عام پرورش ۽ روزاني صحبت ۽ ٻي تعليم ذريعي‪ ،‬۽ خدا جي قانون جي تحت اسان جي نظم و ضبط ذريعي وڌيڪ ويجهو ٿين ٿا‪.‬‬ ‫‪ 32‬ڀائيچاري جي محبت جو احساس قدرتي طور تي مضبوط هجڻ ڪري‪ ،‬ستن ڀائرن جو باهمي اتحاد اڃا به مضبوط ٿيو‪ .‬ڇاڪاڻ ته‬ ‫ساڳئي قانون ۾ تربيت يافته‪ ،‬ساڳين نيڪين ۾ نظم و ضبط ڪيل‪ ،‬۽ سڌي زندگي ۾ گڏ پرورش پذير‪ ،‬اهي هڪ ٻئي سان وڌيڪ پيار ڪندا‬ ‫تقوي سان گڏ ان انهن جي‬ ‫لِ انهن جي عام جوش انهن جي باهمي اتحاد کي وڌايو‪ ،‬ڇاڪاڻ ته انهن جي‬ ‫هئا‪ .‬اخلقي خوبصورتي ۽ نيڪي ء‬ ‫ي‬ ‫ڀائيچاري جي محبت کي وڌيڪ تيز ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 33‬پر جيتوڻيڪ فطرت‪ ،‬صحبت‪ ،‬۽ انهن جي نيڪ طبيعت انهن جي ڀائيچاري جي محبت جي جوش کي وڌايو‪ ،‬تڏهن به بچيل پٽن پنهنجي‬ ‫مذهب ذريعي پنهنجن ڀائرن جي ڏسڻ جي حمايت ڪئي‪ ،‬جيڪي ريڪ تي هئا‪ ،‬موت تائين تشدد جو نشانو بڻايا ويا؛ وڌيڪ‪ ،‬انهن انهن کي‬ ‫لِ ڀائيچاري جي محبت‬ ‫اذيت کي منهن ڏيڻ جي همت افزائي ڪئي‪ ،‬ته جيئن نه رڳو پنهنجين اذيتن کي حقير سمجهن‪ ،‬پر پنهنجن ڀائرن ء‬ ‫جي جذبي کي به فتح ڪن‪.‬‬ ‫‪ 34‬اي عقلمند ذهن‪ ،‬بادشاهن کان وڌيڪ بادشاهي‪ ،‬آزاد ماڻهن کان وڌيڪ آزاد‪ ،‬ستن ڀائرن جي هم آهنگي جا‪ ،‬پاڪ ۽ پرهيزگاري جي‬ ‫بنيادي مقصد سان چڱي طرح مطابقت رکندڙ!‬ ‫سڪيو نه‪ ،‬پر سڀئي اذيت سان موت ڏانهن تيزي ءِ سان وڌيا جيئن‬ ‫‪ 35‬ستن نوجوانن مان ڪو به بزدل نه ٿيو‪ ،‬ڪو به موت جي منهن ۾ ء‬ ‫امرت جي رستي تي ڊوڙي رهيا هجن‪.‬‬ ‫‪ 36‬ڇاڪاڻ ته جيئن هٿ ۽ پير روح جي ترغيب سان هم آهنگ ٿي هلن ٿا‪ ،‬تيئن اهي پاڪ نوجوان‪ ،‬ڄڻ ته مذهب جي لفاني روح جي‬ ‫ترغيب سان‪ ،‬ان جي خاطر موت تائين هم آهنگ ٿي ويا‪.‬‬ ‫‪ 37‬اي پاڪ ست ڀيرا ڀائرن جي هم آهنگي ۾ ساٿي!‬ ‫‪ 38‬ڇاڪاڻ ته جيئن دنيا جي تخليق جا ست ڏينهن مذهب کي فروغ ڏيندا هئا‪ ،‬تيئن نوجوانن جي سنگت ۾ ست ڀيرا حصو ورتو‪ ،‬۽ بي‬ ‫حساب عذابن جي دهشت پيدا ڪئي‪.‬‬ ‫‪ 39‬هاڻي اسان کي انهن نوجوانن جي مصيبت جي باري ۾ ٻڌڻ سان ڏڪڻي ٿئي ٿي؛ پر انهن‪ ،‬نه رڳو ان کي پنهنجين اکين سان ڏٺو‪ ،‬۽ نه‬ ‫ئي صرف ڳالهايل‪ ،‬ويجهي خطري کي ٻڌو‪ ،‬پر اصل ۾ درد کي محسوس ڪندي‪ ،‬ان کي برداشت ڪيو؛ ۽ اهو باهه جي اذيت ۾‪ ،‬جنهن کان‬ ‫وڏو اذيت ٻيو ڇا ٿي سگهي ٿو؟‬ ‫‪ 40‬ڇاڪاڻ ته باهه جي طاقت تيز ۽ سخت آهي‪ ،‬۽ ان تيزي سان انهن جي جسمن کي ڳاري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 41‬۽ اهو عجيب نه سمجهو ته جيڪڏهن انهن مردن سان عقل انهن عذابن تي فتح حاصل ڪئي‪ ،‬جڏهن هڪ عورت جي روح به دردن‬ ‫جي هڪ وڌيڪ قسم کي ناپسند ڪيو؛ ڇاڪاڻ ته ستن نوجوانن جي ما ءِ پنهنجي هر هڪ ٻار تي ڏنل عذاب برداشت ڪيا‪.‬‬ ‫لِ احساس سندس سڄي دنيا جو‬ ‫‪ 42‬پر غور ڪريو ته ما ءِ جي دل جون خواهشون ڪيتريون نه هونديون آهن‪ ،‬ايتري قدر جو سندس اولد ء‬ ‫مرڪز بڻجي ويندو آهي؛ ۽ يقيناا‪،‬‬ ‫لِ انسانن وانگر پيار ۽ محبت رکن ٿا‪.‬‬ ‫ٻارن‬ ‫پنهنجن‬ ‫هتي‪ ،‬غير عقلمند جانور به‬ ‫ء‬ ‫‪ 43‬مثال طور‪ ،‬پکين ۾‪ ،‬اسان جي ڇتين هيٺان پناهه وٺندڙ پالتو جانور پنهنجن آکيرن جو دفاع ڪندا آهن؛ ۽ جيڪي جبلن جي چوٽين تي‪،‬‬ ‫پٿرن جي ڦاٽن ۾‪ ،‬وڻن جي سوراخن ۾‪ ،‬۽ ٽاريون ۾ آکيرا ڪندا آهن‪ ،‬۽ اتي پنهنجا ٻار ڪڍندا آهن‪ ،‬اهي به گهوڙي سوار کي ڀڄائي ڇڏيندا‬ ‫آهن‪.‬‬ ‫پوِ‪ ،‬جيڪڏهن اهي کيس ڀڄائي نه ٿا سگهن‪ ،‬ته اهي پيار جي جذبي ۾ ٻچن جي چوڌاري ڦرندا آهن‪ ،‬انهن کي پنهنجي تقرير ۾ سڏيندا‬ ‫‪ 44‬۽ ء‬ ‫آهن‪ ،‬۽ اهي پنهنجن ٻارن کي هر ممڪن طريقي سان مدد ڏيندا آهن‪.‬‬ ‫‪ 45‬۽ اسان کي غير عقلي جانورن ۾ اولد جي محبت جي مثالن جي ڪهڙي ضرورت آهي‪ ،‬جڏهن مکيون به‪ ،‬ڪنگڻ ٺاهڻ جي موسم ۾‪،‬‬ ‫مداخلت ڪندڙن کي روڪينديون آهن‪ ،‬۽ پنهنجي ڏنگ سان تلوار وانگر وار ڪنديون آهن‪ ،‬جيڪي پنهنجي ٻچن جي ويجهو ايندا آهن‪ ،‬۽‬ ‫انهن سان موت تائين وڙهندا آهن؟‬ ‫لِ پنهنجي پيار جي ڪري پنهنجي مقصد کان نه هٽي‪.‬‬ ‫ٻارن‬ ‫پنهنجن‬ ‫سان‪،‬‬ ‫روح‬ ‫جهڙي‬ ‫ابراهيم‬ ‫‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ء‬ ‫‪ 46‬پر هو ءِ‪ ،‬انهن نوجوانن جي ما ء‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫باب ‪7‬‬ ‫هن باب ۾ ما ءِ ۽ پي ءِ جي پيار جو مقابلو‪ ،‬فصاحت جون ڪجهه جبل جون چوٽيون آهن‪.‬‬ ‫‪ 1‬پٽن جي عقل‪ ،‬خواهشن تي حاڪم! اي مذهب‪ ،‬اهو ما ءِ کي سندس ٻارن کان وڌيڪ پيارو هو!‬ ‫‪ 2‬ما ءِ‪ ،‬جنهن جي اڳيان ٻہ چونڊون هيون‪ ،‬مذهب ۽ حال‪ ،‬ظالم جي واعدي مطابق پنهنجن ستن پٽن کي جيئرو بچائڻ‪ ،‬ان مذهب کي وڌيڪ‬ ‫لِ بچائي ٿو‪.‬‬ ‫پسند ڪيو‪ ،‬جيڪو خدا جي مطابق دائمي زندگي ء‬ ‫لِ والدين جي جذباتي محبت جو اظهار ڪيئن ڪري سگهان ٿو؟ اسان ٻار جي نرم طبيعت تي پنهنجي روح ۽ پنهنجي‬ ‫‪ 3‬او مان ٻارن ء‬ ‫شڪل جي هڪ شاندار مثال کي ڇڪيندا آهيون‪ ،‬۽ سڀ کان وڌيڪ ما ءِ جي پنهنجي ٻارن سان همدردي پي ءِ کان وڌيڪ گهري هجڻ جي‬ ‫ذريعي‪.‬‬ ‫لِ پيار‬ ‫‪ 4‬ڇو ته عورتون مردن جي ڀيٽ ۾ نرم روح جون هونديون آهن‪ ،‬۽ جيترا وڌيڪ ٻار جنم ڏينديون آهن‪ ،‬اوترو ئي انهن ۾ انهن ء‬ ‫وڌيڪ هوندو آهي‪.‬‬ ‫‪ 5‬پر‪ ،‬سڀني مائرن مان‪ ،‬ستن پٽن مان هو ءِ ٻين کان وڌيڪ پيار ۾ ڀريل هئي‪ ،‬اهو ڏسي ته‪ ،‬ستن ٻارن جي پيدائش ۾ پنهنجي پيٽ جي ميوي‬ ‫لِ ما ءِ جي شفقت محسوس ڪئي‪ ،‬۽ ڪيترن ئي دردن جي ڪري مجبور هئي جن ۾ هن هر هڪ کي ويجهي پيار سان جنم ڏنو‪ ،‬تنهن‬ ‫ء‬ ‫هوندي به هن خدا جي خوف جي ڪري پنهنجي ٻارن جي موجوده حفاظت کي رد ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫لِ سندس ما ءِ جي‬ ‫‪ 6‬هائو‪ ،‬۽ ان کان وڌيڪ‪ ،‬سندس پٽن جي اخلقي خوبصورتي ۽ نيڪي ۽ قانون جي فرمانبرداري جي ذريعي‪ ،‬انهن ء‬ ‫محبت وڌيڪ مضبوط ٿي وئي‪.‬‬ ‫‪ 7‬ڇاڪاڻ ته اهي انصاف پسند‪ ،‬پرهيزگار‪ ،‬بهادر ۽ عظيم دل وارا هئا‪ ،‬۽ هڪ ٻئي سان ۽ پنهنجي ما ءِ سان اهڙي طرح پيار ڪندا هئا جو‬ ‫انهن موت تائين شريعت جي فرمانبرداري ڪئي‪.‬‬ ‫لِ ڪيتريون ئي آزمائشون هيون‪ ،‬ڪنهن به هڪ صورت ۾‬ ‫‪ 8‬پر ان جي باوجود‪ ،‬جيتوڻيڪ هن کي پنهنجي ما ءِ جي جبلت جي تابع ٿيڻ ء‬ ‫خوفناڪ قسم جي اذيتن سندس عقل کي تبديل ڪرڻ جي طاقت نه هئي؛ پر ما ءِ هر پٽ کي الڳ الڳ‪ ،‬۽ سڀني کي گڏجي‪ ،‬پنهنجي مذهب‬ ‫لِ مرڻ جي ترغيب ڏني‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ والدين جي تڙپ‪ ،‬۽ نرسنگ جي اجرت‪ ،‬۽ مائرن جي ناقاب ءل شڪست پيار!‬ ‫اولد‬ ‫۽‬ ‫پيار‪،‬‬ ‫جي‬ ‫والدين‬ ‫۽‬ ‫فطرت‪،‬‬ ‫پاڪ‬ ‫اي‬ ‫‪9‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 10‬ما ءِ‪ ،‬انهن کي هڪ هڪ ڪري سڙيل ۽ سڙيل ڏسي‪ ،‬مذهب جي خاطر روح ۾ بي خوف رهي‪.‬‬ ‫‪ 11‬هن پنهنجن پٽن جو گوشت باهه ۾ سڙي رهيو ڏٺو‪ ،‬۽ انهن جي هٿن ۽ پيرن جا عضوا زمين تي ٽڙيل پکڙيل هئا‪ ،‬۽ گوشت جو ڍڪ‪،‬‬ ‫انهن جي مٿي کان ڳلن تائين ڦاٽي پيو هو‪ ،‬نقاب وانگر پکڙيل هو‪.‬‬ ‫‪ 12‬اي ما ءِ‪ ،‬جيڪو هاڻي پيٽ جي سورن کان وڌيڪ تيز سورن کي ڄاڻي ٿي! اي عورت‪ ،‬عورتن ۾ اڪيلي‪ ،‬جنهن جي پيٽ جو ميوو‬ ‫مڪمل مذهب هو!‬ ‫‪ 13‬تنهنجي پهرئين پٽ‪ ،‬جيڪو موت ڏئي رهيو هو‪ ،‬تنهنجو ارادو نه بدليو‪ ،‬۽ نه ئي تنهنجي ٻئي‪ ،‬پنهنجي اذيتن هيٺ تو تي رحم جي نظرن‬ ‫سان ڏٺو‪ ،‬۽ نه ئي تنهنجي ٽئين‪ ،‬پنهنجو روح ڦوڪيندي‪.‬‬ ‫‪ 14‬نه ئي تون روئين جڏهن تو عذابن جي وچ ۾ هر هڪ جون اکيون ساڳئي ڏک تي دليري ءِ سان ڏسنديون ڏٺيون‪ ،‬۽ نه ئي انهن جي‬ ‫ڏڪندڙ نڪ ۾ موت جي ويجهو اچڻ جا نشان ڏٺا‪.‬‬ ‫پوِ‬ ‫پوِ هٿ ڪٽيو پيو وڃي‪ ،‬۽ مٿو کان ء‬ ‫پوِ ڪٽيو پيو وڃي‪ ،‬۽ هٿ کان ء‬ ‫‪ 15‬جڏهن تو ڏٺو ته هڪ پٽ جو گوشت ٻئي پٽ جي گوشت کان ء‬ ‫مٿو ڇٽيو پيو وڃي‪ ،‬۽ لش تي لش اڇلئي وئي آهي‪ ،‬۽ اهو هنڌ تنهنجي ٻارن جي اذيتن جي ڪري تماشائين سان ڀريل آهي‪ ،‬تڏهن تو‬ ‫هڪ به ڳوڙهو نه وهايو‪.‬‬ ‫سون جا گيت ٻڌندڙ جي ڪنن کي ايترو متاثر ڪن ٿا‪ ،‬جيئن پٽن جا آواز‪ ،‬جيڪي عذابن جي‬ ‫گڏ‬ ‫سان‬ ‫آواز‬ ‫مٺي‬ ‫ئي‬ ‫سر ۽ نه‬ ‫‪ 16‬سائرن جا ء‬ ‫ء‬ ‫وچ مان ما ءِ سان ڳالهائي رهيا هئا‪.‬‬ ‫‪ 17‬ڪيترا ۽ ڪيترا وڏا عذاب هئا جن سان ما ءِ کي عذاب ڏنو ويو جڏهن ته سندس پٽن کي باهه ۽ باهه جي عذابن سان عذاب ڏنو ويو!‬ ‫‪ 18‬پر الهامي عقل سندس دل کي ڏک جي جذبي هيٺ هڪ مرد جي طاقت ڏني‪ ،‬۽ هن کي ما ءِ جي پيار جي موجوده خواهشن جو ڪو به‬ ‫لِ بلند ڪيو‪.‬‬ ‫حساب نه ڏيڻ ء‬ ‫‪ 19‬۽ جيتوڻيڪ هن پنهنجن ستن ٻارن جي تباهي ۽ انهن جي عذابن جي ڪيترن ئي ۽ مختلف شڪلن کي ڏٺو‪ ،‬پر نيڪ ما ءِ خدا تي ايمان‬ ‫جي ذريعي رضامندي سان انهن کي ڇڏي ڏنو‪.‬‬ ‫‪ 20‬ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي ذهن ۾ ڏٺو‪ ،‬جيئن اهو ڪائونسل جي ڪمري ۾ چالڪ وڪيل هو‪ ،‬فطرت‪ ،‬۽ والدين‪ ،‬۽ ما ءِ جي پيار‪ ،‬۽ سندس‬ ‫ٻارن کي ريڪ تي‪ ،‬۽ اهو ائين هو جيئن هو ءِ‪ ،‬ما ءِ‪ ،‬پنهنجي ٻارن جي صورت ۾ ٻن ووٽن جي وچ ۾ انتخاب ڪري رهي هئي‪ ،‬هڪ انهن‬ ‫لِ پنهنجن ستن پٽن جي بچا ءِ کي نه سمجهيو‪ ،‬پر‪ ،‬ابراهيم جي سچي ڌي ءِ‬ ‫لِ ۽ هڪ انهن کي جيئرو بچائڻ ء‬ ‫پوِ ٿوري وقت ء‬ ‫لِ‪ ،‬ء‬ ‫جي موت ء‬ ‫جي حيثيت سان‪ ،‬هن جي خدا ترس جرئت کي ياد ڪيو‪.‬‬ ‫‪ 21‬اي نسل جي ما ءِ‪ ،‬اسان جي قانون جي حمايت ڪندڙ‪ ،‬اسان جي مذهب جي محافظ‪ ،‬۽ پنهنجي اندر جي جدوجهد ۾ انعام جي فاتح!‬ ‫‪ 22‬اي عورت‪ ،‬مردن کان مزاحمت ڪرڻ ۾ وڌيڪ شريف ۽ جنگجوئن کان وڌيڪ بهادر!‬ ‫‪ 23‬ڇاڪاڻ ته جيئن نوح جي ٻيڙي‪ ،‬سڄي زنده دنيا کي دنيا جي طوفان ۾ پنهنجي بار سان گڏ‪ ،‬زبردست لهرن کي برداشت ڪيو‪ ،‬تيئن‬ ‫تون‪ ،‬شريعت جو محافظ‪ ،‬هر طرف کان جذبن جي اڀرندڙ لهرن کان ماريل‪ ،‬۽ پنهنجن پٽن جي اذيتن کان مضبوط ڌماڪن وانگر دٻجي‬ ‫ويو‪ ،‬انهن طوفانن کي شاندار طريقي سان برداشت ڪيو جيڪي مذهب جي خاطر توهان تي حملو ڪندا هئا‪.‬‬ ‫‪ 24‬انهي ءِ ڪري‪ ،‬جيڪڏهن ڪا عورت ۽ وڏي عمر واري‪ ،‬۽ ستن پٽن جي ما ءِ‪ ،‬پنهنجن ٻارن کي تشدد ڪري موت جي منهن ۾ ڏٺو‪ ،‬ته‬ ‫پوِ الهامي عقل کي ضرور اعتراف طور تي جذبن تي غالب حڪمران هجڻ گهرجي‪.‬‬ ‫ء‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫‪ 25‬انهي ءِ مطابق‪ ،‬مون ثابت ڪيو آهي ته نه رڳو مرد پنهنجن ڏکن تي فتح حاصل ڪئي آهي‪ ،‬پر هڪ عورت پڻ سڀ کان وڌيڪ‬ ‫خوفناڪ اذيتن کان نفرت ڪئي آهي‪.‬‬ ‫‪ 26‬۽ دانيال جي چوڌاري شينهن ايترا سخت نه هئا‪ ،‬ميشائيل جي ٻرندڙ باهه ايتري گرم نه هئي‪ ،‬جيتري هن جي اندر ما ءِ ٿيڻ جي جبلت‬ ‫کي ساڙي ڇڏيو هو جڏهن هن جا ست پٽ اذيت ۾ مبتل هئا‪.‬‬ ‫‪ 27‬پر پنهنجي مذهب جي رهنمائي واري عقل سان ما ءِ پنهنجا جذبا‪ ،‬جيتوڻيڪ گهڻا ۽ مضبوط هئا‪ ،‬ختم ڪري ڇڏيا‪.‬‬ ‫‪ 28‬ڇو ته هتي اهو به غور ڪرڻ جوڳو آهي ته جيڪڏهن عورت ما ءِ ٿيڻ جي باوجود ڪمزور روح واري هجي ها‪ ،‬ته شايد انهن تي‬ ‫روئي ها‪ ،‬۽ شايد هن طرح چيو وڃي ها‪:‬‬ ‫” ‪29‬او‪ ،‬ٽي ڀيرا مون کي بدبخت ڪيو‪ ،‬۽ ٽي ڀيرا کان وڌيڪ بدبخت! مون ست ٻار ڄڻيا آهن ۽ مان بي اولد رهيس“!‬ ‫‪ 30‬منهنجي پيٽ سان ست ڀيرا مشقت بيڪار رهي‪ ،‬۽ منهنجو ڏهن مهينن جو ٻار ست ڀيرا برداشت ڪرڻ بيڪار رهيو‪ ،‬۽ منهنجون کير‬ ‫پيارڻ واريون ٻڪريون بيڪار رهيون‪ ،‬۽ منهنجا کير پيارڻ وارا ڏک ۾ رهيا‪.‬‬ ‫لِ بيڪار‪ ،‬ڇا مون توهان جي پرورش جي گهڻين تڪليفن ۽ وڌيڪ ڏکين پريشانين کي برداشت ڪيو؟‬ ‫‪ 31‬اي منهنجا پٽ‪ ،‬توهان ء‬ ‫‪ 32‬افسوس‪ ،‬منهنجن پٽن تي‪ ،‬جو ڪجه اڃا تائين اڻ پرڻيل هئا‪ ،‬۽ جيڪي شادي شده هئا انهن ڪو به اولد نه ڪيو هو؛ مان توهان جي‬ ‫ٻارن کي ڪڏهن به نه ڏسندس‪ ،‬۽ نه ئي مون کي ڏاڏي جي نالي سان سڏيو ويندو‪.‬‬ ‫‪ 33‬او‪ ،‬مون کي‪ ،‬جنهن جا ڪيترائي سهڻا ٻار هئا‪ ،‬۽ مان پنهنجي مصيبت ۾ بيواهه ۽ بيزار آهيان! ۽ نه ئي ڪو پٽ هوندو جيڪو مون کي‬ ‫دفن ڪري جڏهن مان مرندس!‬ ‫لِ التجا ڪئي‪ ،‬۽ نه ئي‬ ‫‪ 34‬پر پاڪ ۽ خدا کان ڊڄندڙ ما ءِ انهن مان ڪنهن تي به هن ماتم سان نه روئي‪ ،‬نه ئي ڪنهن کي موت کان بچڻ ء‬ ‫انهن تي مرندڙ ماڻهن وانگر ماتم ڪيو؛ پر‪ ،‬جيئن ته هن ۾ هڪ مضبوط روح هئي ۽ پنهنجي پٽن جي تعداد کي‪ ،‬ٻئي ڀيري‪ ،‬لفاني زندگي‬ ‫۾ آڻي رهي هئي‪ ،‬هن انهن کان وڌيڪ التجا ڪئي ۽ التجا ڪئي ته اهي مذهب جي خاطر مرن‪.‬‬ ‫‪ 35‬اي ما ءِ‪ ،‬مذهب جي خاطر خدا جي جنگجو‪ ،‬پوڙهي ۽ عورت‪ ،‬تو پنهنجي برداشت سان ظالم کي شڪست ڏني‪ ،‬۽ عملن ۽ لفظن ۾ مرد‬ ‫کان وڌيڪ طاقتور ڏٺي وئي‪.‬‬ ‫‪ 36‬ڇو ته جڏهن توکي پنهنجن پٽن سان قيد ڪيو ويو هو‪ ،‬تڏهن تون اتي بيٺو هئين ۽ اليعزر کي اذيت ڏيندي ڏٺو هئائين‪ ،‬۽ تون پنهنجن پٽن‬ ‫سان عبراني ٻولي ۾ ڳالهايو هئين‪:‬‬ ‫لِ ان ۾ سڏيو ويو آهي‪ ،‬اسان جي ابن ڏاڏن جي قانون جي‬ ‫ڏيڻ‬ ‫شاهدي‬ ‫جي‬ ‫قوم‬ ‫جي‬ ‫اسان‬ ‫توهان‪،‬‬ ‫۽‬ ‫آهي؛‬ ‫' ‪37‬منهنجا پٽ‪ ،‬جنگ عظيم‬ ‫ء‬ ‫طرفان ان ۾ جوش سان وڙهو‪.‬‬ ‫‪38‬ڇالِ ⁠جو اهو شرم جوڳو ٿيندو‪ ،‬جيڪڏهن هي پوڙهو ماڻهو دين جي خاطر اذيت برداشت ڪري‪ ،‬اوهين نوجوان ماڻهو درد کان اڳ‬ ‫ء‬ ‫سڪي وڃو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫‪ 39‬ياد رکو ته توهان خدا جي خاطر دنيا ۾ آيا آهيو‪ ،‬۽ زندگي مان لطف اندوز ٿيا آهيو‪ ،‬۽ تنهن ڪري توهان خدا جا قرضدار آهيو ته هن‬ ‫لِ جلدي ڪئي‪ ،‬جيڪو اسان‬ ‫لِ اسان جي پي ءِ ابراهيم به پنهنجي پٽ اسحاق کي قربان ڪرڻ ء‬ ‫جي خاطر سڀ ڏک برداشت ڪريو؛ جنهن ء‬ ‫جي قوم جو پي ءِ هو؛ ۽ اسحاق‪ ،‬پنهنجي پي ءِ جو هٿ پاڻ تي چاقو کڻندي ڏسي‪ ،‬نه هٽيو‪.‬‬ ‫‪ 40‬۽ دانيال‪ ،‬جيڪو نيڪ ماڻهو هو‪ ،‬کي شينهن ڏانهن اڇليو ويو‪ ،‬۽ حنانياه‪ ،‬عزرياه ۽ ميشائيل کي باهه جي ڀٽي ۾ اڇليو ويو‪ ،‬۽ اهي خدا‬ ‫جي خاطر برداشت ڪيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 41‬۽ اوهين بہ‪ ،‬جيڪي خدا تي ساڳيو ايمان رکن ٿا‪ ،‬پريشان نہ ٿيو؛ ڇاڪاڻ ⁠تہ اهو عقل جي خلف هو تہ اوهين‪ ،‬سچائي ءِ کي ڄاڻندي‪،‬‬ ‫ڏکن کي برداشت نہ ڪندا‪.‬‬ ‫‪ 42‬انهن لفظن سان ستن جي ما ءِ پنهنجي هر پٽ کي خدا جي حڪم جي ڀڃڪڙي ڪرڻ بدران مرڻ جي ترغيب ڏني؛ اهي پاڻ به چڱي‬ ‫لِ جيئرا آهن‪ ،‬جيئن ابراهيم‪ ،‬اسحاق‪ ،‬يعقوب ۽ سڀئي بزرگ رهن ٿا‪.‬‬ ‫لِ مرڻ وارا ماڻهو خدا جي ء‬ ‫طرح ڄاڻن ٿا ته خدا جي ء‬ ‫باب ‪8‬‬ ‫مشهور "راستبازي جا رانديگر"‪ .‬هتي جرئت جي ڪهاڻي ختم ٿئي ٿي جنهن کي ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب سڏيو ويندو آهي‪.‬‬ ‫‪ 1‬ڪجهه محافظن اعلن ڪيو ته جڏهن هن کي به پڪڙي مارڻ وارو هو‪ ،‬ته هن پاڻ کي چتا تي ڪري ڇڏيو ته جيئن ڪو به ماڻهو هن‬ ‫جي جسم کي هٿ نه لڳائي سگهي‪.‬‬ ‫‪ 2‬اي ما ءِ‪ ،‬ته تو پنهنجن ستن پٽن سان گڏجي ظالم جي طاقت کي ٽوڙيو‪ ،‬۽ سندس بڇڙن منصوبن کي ناڪام بڻايو‪ ،‬۽ ايمان جي عظمت جو‬ ‫هڪ مثال ڏنو‪.‬‬ ‫‪ 3‬تون پنهنجن پٽن تي ٿنڀن وانگر ڇت وانگر شاندار طور تي رکيل هئين‪ ،‬۽ عذابن جي زلزلي توکي بلڪل به نه لوڏيو‪.‬‬ ‫‪ 4‬تنهنڪري خوش ٿيو‪ ،‬پاڪ دل ما ءِ‪ ،‬جو خدا جي هٿان اوهان جي صبر جي اميد يقيني آهي‪.‬‬ ‫‪ 5‬آسمان ۾ تارن جي وچ ۾ چنڊ ايترو شاندار نه آهي جيترو تون‪ ،‬پنهنجن ستن تارن جهڙن پٽن جي رستي کي صداقت ڏانهن روشن ڪري‪،‬‬ ‫خدا سان عزت ۾ بيٺو آهين؛ ۽ تون انهن سان گڏ جنت ۾ رکيل آهين‪.‬‬ ‫‪6‬ڇالِ ⁠جو تنهنجو ٻار ابراهيم جي اولد مان ٿيو هو‪.‬‬ ‫ء‬ ‫لِ جائز هجي ها ته اسين توهان جي پرهيزگاري جي ڪهاڻي کي ڪنهن فنڪار وانگر ٺاهي سگهون ٿا‪ ،‬ته ڇا‬ ‫‪ 7‬۽ جيڪڏهن اسان ء‬ ‫تماشائي ستن پٽن جي ما ءِ کي صداقت جي خاطر موت تائين ڪيتريون ئي اذيتون برداشت ڪندي ڏسي نه ڊڄن ها؟‬ ‫لِ‬ ‫جاِ تي اهي لفظ لکيا وڃن‪ ،‬جيڪي اسان جي ماڻهن جي ايندڙ نسلن جي يادگيري ء‬ ‫‪ 8‬۽ حقيقت ۾ اهو مناسب هو ته انهن جي آرام جي ء‬ ‫ڳالهائين‪:‬‬ ‫هتي هڪ پوڙهو پادري پيو آهي‬ ‫۽ هڪ عورت سالن سان ڀريل‬


‫ميڪابيز جو چوٿون ڪتاب‬

‫۽ سندس ست پٽ‬ ‫هڪ ظالم جي تشدد ذريعي‬ ‫عبراني قوم کي تباهه ڪرڻ جي خواهش‪.‬‬ ‫انهن اسان جي ماڻهن جي حقن کي جائز قرار ڏنو‬ ‫خدا ڏانهن ڏسڻ ۽ برداشت ڪرڻ‬ ‫موت تائين عذاب‪.‬‬ ‫‪9‬ڇالِ ⁠جو اهو سچ پچ هڪ پاڪ جنگ هئي جيڪا انهن وڙهي هئي‪ .‬انهي ءِ ڏينهن نيڪي‪ ،‬انهن کي صبر سان ثابت ڪندي‪ ،‬انهن جي‬ ‫ء‬ ‫اڳيان دائمي زندگي ءِ ۾ غير فاني فتح جو انعام رکيو‪.‬‬ ‫‪ 10‬پر جنگ ۾ پهريون شخص اليعزر هو‪ ،‬۽ ستن پٽن جي ما ءِ پنهنجو ڪردار ادا ڪيو‪ ،‬۽ ڀائر وڙهيا‪.‬‬ ‫‪ 11‬ظالم انهن جو مخالف هو ۽ دنيا ۽ انسان جي زندگي تماشائي هئي‪.‬‬ ‫‪ 12‬۽ سچائي فاتح کي فتح ڪيو ۽ پنهنجن رانديگرن کي تاج ڏنو‪ .‬سچي شريعت جي رانديگرن تي ڪير حيران نه ٿيو؟‬ ‫‪ 13‬ڪير انهن تي حيران نه ٿيو؟ ظالم پاڻ ۽ سندس سڄي ڪائونسل انهن جي برداشت جي تعريف ڪئي‪ ،‬جنهن جي ڪري اهي هاڻي ٻئي‬ ‫خدا جي تخت جي ڀرسان بيٺا آهن ۽ برڪت واري دور جي زندگي گذاري رهيا آهن‪.‬‬ ‫موسي چوي ٿو تہ 'جن پاڻ کي پاڪ ڪيو آهي‪ ،‬سي سڀ تنهنجي هٿ هيٺ آهن'‪.‬‬ ‫‪ 14‬ڇاڪاڻ ⁠تہ‬ ‫ي‬ ‫‪ 15‬۽ انهن ماڻهن‪ ،‬تنهن ڪري‪ ،‬پاڻ کي خدا جي خاطر پاڪ ڪيو‪ ،‬نه رڳو اهو اعزاز حاصل ڪيو‪ ،‬پر اهو اعزاز پڻ حاصل ڪيو ته‬ ‫انهن جي ذريعي دشمن کي اسان جي ماڻهن تي وڌيڪ اختيار نه رهيو‪ ،‬۽ ظالم کي سزا ملي‪ ،‬۽ اسان جو ملڪ پاڪ ڪيو ويو‪ ،‬انهن کي‬ ‫لِ فديو مليو؛ ۽ انهن نيڪ ماڻهن جي رت ۽ انهن جي موت جي ڪفاري جي ذريعي‪ ،‬الهي رزق اسرائيل‬ ‫اسان جي قوم جي گناهن جي ء‬ ‫کي نجات ڏني‪ ،‬جنهن سان اڳ ۾ برائي ڪئي وئي هئي‪.‬‬ ‫‪ 16‬ڇاڪاڻ ته جڏهن ظالم اينٽيوڪس انهن جي نيڪي جي بهادري ۽ اذيتن هيٺ انهن جي برداشت کي ڏٺو‪ ،‬تڏهن هن عوامي طور تي‬ ‫پنهنجن سپاهين کي هڪ مثال طور انهن جي برداشت جو مظاهرو ڪيو؛ ۽ اهڙي ءِ طرح هن پنهنجن ماڻهن کي جنگ جي ميدان ۾ ۽‬ ‫محاصري جي محنت ۾ عزت ۽ بهادري جي احساس سان متاثر ڪيو‪ ،‬ته جيئن هن پنهنجن سڀني دشمنن کي لٽيو ۽ ختم ڪري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 17‬اي بني اسرائيلو‪ ،‬ابراهيم جي نسل مان پيدا ٿيل ٻارو‪ ،‬هن قانون جي فرمانبرداري ڪريو‪ ،‬۽ هر طرح سان نيڪ رهو‪ ،‬اهو تسليم‬ ‫ڪريو ته الهامي عقل نه رڳو اندر کان‪ ،‬پر اسان جي ٻاهران به‪ ،‬جذبن ۽ ڏکن تي حاڪم آهي؛ جنهن جي ذريعي اهي ماڻهو‪ ،‬نيڪي ءِ جي‬ ‫خاطر پنهنجا جسم عذاب ۾ ڏئي‪ ،‬نه رڳو انسان ذات جي تعريف حاصل ڪئي‪ ،‬پر هڪ الهي ورثي جي لئق سمجهيا ويا‪.‬‬ ‫‪ 18‬۽ انهن جي ذريعي قوم امن حاصل ڪيو ۽ اسان جي ملڪ ۾ قانون جي پابندي بحال ڪري شهر کي دشمن کان قبضو ڪيو آهي‪.‬‬ ‫‪ 19‬۽ بدلو زمين تي ظالم اينٽيوڪس جو پيڇو ڪري رهيو آهي‪ ،‬۽ موت ۾ هو سزا ڀوڳي ٿو‪.‬‬ ‫‪20‬ڇالِ ⁠جو جڏهن هو يروشلم جي ماڻهن کي غير قومن وانگر زندگي گذارڻ ۽ اسان جي ابن ڏاڏن جي ريتن رسمن کي ڇڏي ڏيڻ ۾‬ ‫ء‬ ‫بلڪل ناڪام ٿيو‪ ،‬تڏهن هو يروشلم ڇڏي فارسين جي خلف روانو ٿيو‪.‬‬ ‫‪ 21‬هاڻي اهي ڳالهيون آهن جيڪي ستن پٽن جي ما ءِ‪ ،‬نيڪ عورت‪ ،‬پنهنجن ٻارن کي چيون‪:‬‬ ‫' ‪22‬مان هڪ پاڪ ڇوڪري هيس‪ ،‬۽ مان پنهنجي پي ءِ جي گهر کان نه هٽي هيس‪ ،‬۽ مون ان پسلي جي حفاظت ڪئي جيڪا حوا ۾ ٺاهي‬ ‫وئي هئي‪.‬‬ ‫‪ 23‬ڪنهن به ريگستاني للچائيندڙ‪ ،‬ڪنهن به ميدان ۾ ٺڳيندڙ‪ ،‬مون کي خراب نه ڪيو؛ ۽ نه ئي ڪوڙي‪ ،‬فريب ڏيندڙ نانگ منهنجي‬ ‫ڪنواريت جي پاڪيزگي کي خراب ڪيو؛ مان پنهنجي جواني ءِ جا سڀ ڏينهن پنهنجي مڙس سان گڏ رهيس؛ پر جڏهن منهنجا هي پٽ وڏا‬ ‫ٿيا‪ ،‬ته سندن پي ءِ فوت ٿي ويو‪.‬‬ ‫‪ 24‬هو خوش هو؛ ڇاڪاڻ ته هن ٻارن سان برڪت واري زندگي گذاري‪ ،‬۽ هن کي ڪڏهن به انهن جي نقصان جي درد جي خبر نه هئي‪.‬‬ ‫‪ 25‬جڏهن هو اسان سان گڏ هو‪ ،‬تڏهن اوهان کي شريعت ۽ نبين جون ڳالهيون سيکاريون‪ .‬هن اسان کي هابيل بابت پڙهي ٻڌايو‪ ،‬جنهن کي‬ ‫قابيل قتل ڪيو هو‪ ،‬۽ اسحاق بابت جيڪو ساڙڻ جي قرباني طور پيش ڪيو ويو هو‪ ،‬۽ يوسف بابت جيڪو قيد ۾ هو‪.‬‬ ‫‪ 26‬۽ هن اسان کي فيناس بابت ٻڌايو‪ ،‬جيڪو هڪ سرگرم پادري هو‪ ،‬۽ هن توهان کي حنانياه‪ ،‬عزرياه ۽ ميشائيل جو باه ۾ گيت سيکاريو‪.‬‬ ‫‪ 27‬۽ هن دانيال کي شينهن جي منڊي ۾ به جلل ڏنو‪ ،‬۽ کيس برڪت ڏني؛ ۽ هن توهان کي يسعياه جي چوڻ کي ياد ڏياريو‪،‬‬ ‫" ‪28‬ها‪ ،‬جيتوڻيڪ تون باهه مان لنگهين‪ ،‬شعل توکي نقصان نه پهچائيندا"‪.‬‬ ‫‪ 29‬هن اسان کي زبور نگار دائود جا لفظ ٻڌايا‪" ،‬صادقن جا ڏک گهڻا آهن"‪.‬‬ ‫لِ زندگي جو وڻ آهي جيڪي سندس مرضي ڪن ٿا"‪.‬‬ ‫‪ 30‬هن اسان کي سليمان جي چوڻي جو حوالو ڏنو‪" ،‬هو انهن سڀني ء‬ ‫موسي جي سيکاريل گيت کي نه وساريو‪،‬‬ ‫هو‬ ‫ته‬ ‫ڇاڪاڻ‬ ‫رهندا؟"‬ ‫زنده‬ ‫‪ 31‬هن حزقيل جي لفظن جي تصديق ڪئي‪" ،‬ڇا اهي سڪل هڏا‬ ‫ي‬ ‫جيڪو سيکاري ٿو‪" ،‬مان ماريندس ۽ مان جيئرو ڪندس‪ .‬هي توهان جي زندگي ۽ توهان جي ڏينهن جي برڪت آهي"‪.‬‬ ‫لِ باهه ٻاري ڇڏي‪ ،‬۽ پنهنجي جوش‬ ‫‪ 32‬آه‪ ،‬اهو ڏينهن ظالم هو‪ ،‬پر ظالم نه هو‪ ،‬جڏهن يونانين جي ظالم ظالم پنهنجي وحشي بدمعاشين ء‬ ‫سان ابراهيم جي ڌي ءِ جي ستن پٽن کي ٻيهر پنهنجي اذيتن ڏانهن وٺي آيو‪ ،‬۽ انهن جي اکين جا تارا انڌا ڪري ڇڏيا‪ ،‬۽ انهن جون زبانون‬ ‫ڪٽي ڇڏيون‪ ،‬۽ انهن کي ڪيترن ئي قسمن جي عذابن سان ماري ڇڏيو‪.‬‬ ‫‪ 33‬انهي ءِ ڪري خدا جو فيصلو لعنتي بدڪار جي پٺيان لڳو ۽ پٺيان پوندو‪.‬‬ ‫جاِ تي گڏ ڪيا ويا آهن‪ ،‬خدا کان پاڪ ۽ لفاني روح حاصل ڪيا‬ ‫‪ 34‬پر ابراهيم جا پٽ‪ ،‬پنهنجي فاتح ما ءِ سان گڏ‪ ،‬پنهنجي ابن ڏاڏن جي ء‬ ‫آهن‪ ،‬جنهن جي شان هميشہ هميشہ تائين هجي‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Sindhi - 4th Book of Maccabees by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu