باب1 1يسدراس نبي ءَ جو ٻيو ڪتاب ،ابن ساريا جو پٽ ،ازرياس پٽ ازرياس ،ابن هيلچياس پٽ ،سادامياس پٽ ،صدوق پٽ ،اخيتوب پٽ، 2اخيا پٽ فينيس جو ،پٽ هيلي جو ،امرياس پٽ هيلي جو ،امارياس پٽ عزيئي جو ،عزيي پٽ مريموت جو ،ارنا پٽ ارنا جو ،اوزياس پٽ بوريت جو ،بوريت پٽ ابيسي جو .فينيس جو پٽ ،العزر جو پٽ، 3هارون جو پٽ ،لوي جي قبيلي مان؛ جيڪو ميڊيز جي ملڪ ۾ ،فارس جي بادشاهه Artexerxesجي دور ۾ قيد ڪيو ويو. 4۽ خداوند جو ڪلم مون ڏانھن آيو ،چيائين تہ 5پنھنجي واٽ ڏانھن وڃو ،۽ منھنجي قوم کي ڏيکاريو انھن جا گناهہ ڪم ،۽ انھن جي ٻارن کي سندن بڇڙايون جيڪي انھن مون سان ڪيو آهي .جيئن اهي پنھنجن ٻارن جي ٻارن کي ٻڌائي سگھن ٿا: 6ڇالَء جو انھن ۾ سندن ابن ڏاڏن جا گناهہ وڌي ويا آهن ،ڇالَء جو هنن مون کي وساري ڇڏيو آهي ۽ ڌارين ديوين جي اڳيان نذرانو پيش ڪيو آهي. 7ڇا آ ءَ اهو ئي نہ آهيان ،جنھن انھن کي مصر جي ملڪ مان ،غلمي ءَ جي گھر مان ڪڍيو آهي؟ پر انھن مون کي غضب ڏانھن اڀاريو آهي ،۽ منھنجي صلحن جي توفيق ڪئي آهي. 8پوَء پنھنجي مٿي جا وار لهي ،مٿن سڀ بڇڙائي وڌاَء ،ڇالَء جو انھن منھنجي شريعت جي فرمانبرداري نہ ڪئي آهي ،پر اها باغي قوم آهي. 9آ ءَ ڪيستائين انھن کي برداشت ڪندس ،جن ۾ مون ايترا چڱا ڪم ڪيا آهن؟ 10مون ڪيترن ئي بادشاهن کي انھن جي خاطر ناس ڪيو آهي .فرعون کي سندس ٻانھن ۽ ان جي سموري طاقت سان گڏ ڪري ڇڏيو اٿم. 11مون انھن جي اڳيان سڀني قومن کي ناس ڪري ڇڏيو آهي ۽ اڀرندي ۾ مون ٻن صوبن جي ماڻھن کي ،يعني طائرس ۽ صيدا جي ماڻھن کي ڇڙوڇڙ ڪري ڇڏيو آهي ،۽ سندن مڙني دشمنن کي ماري وڌو آهي. 12تنھنڪري تون انھن سان ڳالھايو ،چئو تہ خداوند فرمائي ٿو، موسي کي سردار لَء ڏنو ۽ هارون کي 13مون توهان کي سمنڊ مان رستو ڏيکاريو ۽ شروعات ۾ توهان کي هڪڙو وڏو ۽ محفوظ رستو ڏنو .مون تو کي ي ڪاهن لَء . 14مون اوهان کي باه جي ٿنڀي ۾ روشني ڏني ،۽ مون اوهان ۾ وڏا عجب ڪيا آهن .اڃان تائين توهان مون کي وساري ڇڏيو آهي ،رب فرمائي ٿو. قادرمطلق خداوند فرمائي ٿو تہ” ٻٽڙا اوهان لَء نشان هئا .مون توهان کي توهان جي حفاظت لَء خيما ڏنا آهن :تنھن هوندي به توهان اتي 15اهڙي ءَ طرح ء گوڙ ڪيو، 16۽ پنھنجي دشمنن جي تباهي ءَ لَء منھنجي نالي تي فتح حاصل نہ ڪئي ،پر توهان اڄ ڏينھن تائين ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڏهن ڪڪڙهيو آهيو. 17ڪٿي آهن اهي فائدا جيڪي مون اوهان لَء ڪيا آهن؟ جڏهن اوهين رڻ پٽ ۾ بکايل ۽ اڃايل هئا ،تڏهن اوهين مون ڏانھن نہ روئي ،ڇا؟ 18۽ چيائين تہ” تون اسان کي مارڻ لَء هن بيابان ۾ ڇو وٺي آيو آهين؟ اسان لَء اهو بھتر هو ته مصرين جي خدمت ڪريون ،انھي ءَ کان ته هن بيابان ۾ مرون. 19پوَء مون کي اوهان جي ماتم تي رحم اچي ها ،۽ اوهان کي کائڻ لَ من ڏيان ها .تنھنڪري توهان ملئڪن جي ماني کائي. 20جڏهن اوهين اڃايل هئا ،تڏهن مون پٿر کي نه ٽوڙيو هو ۽ پاڻي اوهان جي ڀرڻ لَء نڪرندو هو؟ گرمي ءَ لَء مون توکي وڻن جي پنن سان ڍڪيو. 21مون توهان جي وچ ۾ هڪڙي ميوي واري زمين کي ورهايو ،مون کنعانين ،فريزين ۽ فلستين کي توهان جي اڳيان ڪڍي ڇڏيو ،پوَ توهان جي لَ وڌيڪ ڇا ڪريان؟ رب فرمائي ٿو. قادرمطلق فرمائي ٿو تہ” جڏهن اوهين بيابان ۾ ،امورين جي دريا ءَ ۾ ،اڃايل هئا ۽ منھنجي نالي تي ڪفر پيا ڪريو، 22خدا ء 23مون تو کي اوهان جي ڪفر جي ڪري باهہ نہ ڏني ،پر پاڻي ءَ ۾ هڪڙو وڻ اڇلئي دريا ءَ کي مٺو ڪيو. 24آ ءَ تو کي ڇا ڪريان ،اي يعقوب؟ تون ،يھودا ،منھنجي فرمانبرداري نه ڪندين :مان مون کي ٻين قومن ڏانھن موٽائي ڇڏيندس ،۽ انھن ڏانھن مان پنھنجو نالو ڏيندس ،ته اهي منھنجي قانونن تي عمل ڪن. 25جڏهن اوهان مون کي ڇڏيو آهي ،سو آ ءَ بہ اوهان کي ڇڏيندس .جڏهن توهان چاهيو ٿا ته مان توهان تي رحم ڪريان ،مون کي توهان تي رحم نه ڪيو ويندو. 26جڏهن بہ اوهين مون کي سڏيندا ،مان توهان کي نه ٻڌندس ،ڇالَء جو اوهان پنھنجا هٿ رت سان ناپاڪ ڪيا آهن ،۽ اوهان جا پير قتل ڪرڻ لَء تيز آهن. 27توهان ائين نه ڪيو آهي جيئن مون کي ڇڏي ڏنو ويو آهي ،پر توهان جي پاڻ کي ،خداوند فرمائي ٿو. قادرمطلق خداوند فرمائي ٿو تہ” ڇا مون تو کي پي ڪَ وانگر سندس پٽن ،ما ڪَ پنھنجي ڌيئرن ۽ پنھنجي ننڍڙن ٻارن کي پاليندي دعا نہ ڪئي 28اهڙي ءَ طرح ء آهي؟ 29تہ اوهين منھنجا ماڻھو هوندؤ ۽ آ ءَ اوهان جو خدا هجان .ته تون منھنجو اولد ٿيندين ۽ مان تنھنجو پي ڪَ ٿيان؟ 30مون اوهان کي گڏ ڪيو ،جيئن ڪڪڙ پنھنجن ڪڪڙن کي پنھنجي پرن هيٺان گڏ ڪندي آهي ،پر هاڻي آ ءَ اوهان کي ڇا ڪريان؟ مان توکي پنھنجي منھن مان ڪڍي ڇڏيندس. 31جڏهن توهان مون کي پيش ڪندا ،مان توهان کان منھن موڙي ڇڏيندس :توهان جي عيد جا ڏينھن ،توهان جا نوان چنڊ ،۽ توهان جي طھرين ،مون کي ڇڏي ڏنو آهي. 32مون اوهان ڏانھن پنھنجن ٻانھن نبين کي موڪليو ،جن کي اوهان پڪڙيو ۽ قتل ڪيو ،۽ انھن جا لش ٽڪرا ٽڪرا ڪيا ،جن جي رت جو آ ءَ اوهان جي هٿن مان گھرندو ،خداوند فرمائي ٿو. قادرمطلق خداوند فرمائي ٿو تہ’ تنھنجو گھر ويران آهي ،آ ءَ تو کي ائين ڪڍي ڇڏيندس جيئن وا ڪَ ٻوٽي ٿو. 33اهڙي ءَ طرح ء 34۽ اوهان جا ٻار ميوا نه ٿيندا .ڇالَء جو انھن منھنجي حڪم جي توفيق ڪئي آهي ،۽ اهو ڪم ڪيو آهي جيڪو مون کان اڳ بڇڙو آهي. 35مان توهان جا گھر انھن ماڻھن کي ڏيندس جيڪي اچڻ وارا آهن .جنھن اڃا تائين مون بابت نه ٻڌو آهي مون تي يقين نه ڪندو .جن کي مون ڪي به نشان نه ڏيکاريا آهن ،پر اهي ائين ڪندا جيڪي مون کين حڪم ڏنو آهي. 36انھن ڪنھن بہ نبي ءَ کي نہ ڏٺو آهي ،پر هو پنھنجن گناهن کي ياد ڪرڻ لَء سڏيندا ۽ انھن کي مڃيندا. 37آ ءَ انھن ماڻھن جي فضل جي شاهدي ٿو ڏيان ،جن جا ننڍڙا خوشي ءَ ۾ خوش ٿين ٿا ،۽ جيتوڻيڪ انھن مون کي جسماني اکين سان نہ ڏٺو آهي ،پر پوَء بہ اهي منھنجي ڳالھہ کي روح ۾ مڃين ٿا. 38۽ هاڻي اي ڀا ڪَ ،ڏس ڪھڙو شان؛ ۽ ڏسو جيڪي اوڀر کان اچن ٿا: 39جن کي آ ءَ اڳواڻ ڏيندس ،ابراهيم ،اسحاق ،يعقوب ،اوساس ،اموس ،ميڪياس ،يوئل ،ابدياس ۽ يونس، 40نحوم ،اباڪڪ ،سوفونياس ،اگيس ،زڪريا ۽ ملڪي ،جن کي پڻ خداوند جو ملئڪ سڏيو ويندو آهي.
باب2 1هي ءَ طرح خداوند فرمائي ٿو تہ” مون هن قوم کي غلمي ءَ مان ڪڍيو ۽ انھن کي پنھنجا حڪم نبين جي ٻانھن جي وسيلي ڏنائين .جن کي نه ٻڌندا هئا ،پر منھنجي صلحن کي ناپسند ڪيو. 2جنھن ما ڪَ انھن کي ڄاتو ،تنھن کين چيو تہ” اوهين ٻارن ،پنھنجي واٽ وڃو .ڇالَء جو مان هڪڙو بيواه آهيان ۽ ڇڏيل آهيان. 3مون تو کي خوشي ءَ سان پاليو .پر ڏک ۽ درد سان مون توکي وڃايو آهي :ڇالَء جو توهان خداوند پنھنجي خدا جي اڳيان گناهہ ڪيو آهي ۽ اهو ڪم ڪيو آهي جيڪو هن جي اڳيان بڇڙو آهي. 4پر هاڻي آ ءَ اوهان کي ڇا ڪريان؟ مان هڪڙو بيواه آهيان ۽ ڇڏيل آهيان :پنھنجي واٽ وڃ ،اي منھنجا ٻار ،۽ رب جي رحم کان پڇو. 5مون لَء ،اي ابا ،آ ءَ تو کي انھن ٻارن جي ما ڪَ جي شاهد لَء سڏيان ٿو ،جيڪا منھنجي عھد جي پاسداري نہ ڪندي. 6تہ انھن کي مونجھاري ۾ آڻين ،۽ انھن جي ما ڪَ کي ڦرلٽ ۾ آڻين ،انھي ءَ لَء تہ انھن مان ڪوبہ اولد نہ ٿئي. 7انھن کي ڌارين قومن ۾ پکڙجڻ گھرجي ،انھن جا نال ڌرتي ءَ تان رکيا وڃن ،ڇالَء جو هنن منھنجي واعدي جي توفيق ڪئي آهي. 8افسوس آهي تو لَء ،ايشور ،تون جيڪو تو ۾ بي انصافي ءَ کي لڪائيندو آهين !اي بڇڙا ماڻھو ،ياد ڪر مون سدوم ۽ عموريه سان ڇا ڪيو. 9جن جي زمين مٽي ءَ جي ڪچري ۽ خاڪ جي ڍير ۾ بيٺي آهي :ائين ئي آ ءَ انھن سان ڪندس جيڪي مون کي نہ ٻڌن ،خداوند قادر مطلق فرمائي ٿو. 10خداوند يسدراس کي ائين ٿو چوي تہ” منھنجي قوم کي چئو تہ آ ءَ کين يروشلم جي بادشاهت ڏيندس ،جيڪا آ ءَ بني اسرائيل کي ڏيان ها. 11انھن جو شان پڻ مون وٽ کڻندس ۽ انھن کي هميشه رهڻ وارا خيما ڏيندس ،جيڪي مون انھن لَء تيار ڪيا هئا. 12انھن وٽ زندگي ءَ جو وڻ هوندو ،جنھن لَء خوشبوَء جو عطر هوندو .اهي نه محنت ڪندا ،نه ٿڪبا. 13وڃو ،۽ اوهان کي ملندو :توهان ڏانھن ڪجھ ڏينھن لَ دعا ڪريو ،اهي مختصر ٿي وڃن :بادشاهت اڳ ۾ ئي توهان لَ تيار آهي :ڏس. 14آسمان ۽ زمين کي شاهدي ڏيو .ڇالَء جو مون برائي کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيو آهي ،۽ چڱائي پيدا ڪئي آهي ،ڇاڪاڻ تہ مان جيئرو آهيان ، خداوند فرمائي ٿو. 15ماَ ،پنھنجي ٻارن کي گلي ڏيو ۽ انھن کي خوشيَ سان آڻيو ،انھن جي پيرن کي ٿنڀن وانگر تيز ڪر ،ڇاڪاڻ تہ مون تو کي چونڊيو آهي ،خداوند فرمائي ٿو. 16۽ جيڪي مري ويا آهن تن کي انھن جي جڳھن مان وري جيئرو ڪندس ،۽ انھن کي قبرن مان ڪڍي آڻيندس ،ڇالَ جو مون پنھنجي نالي کي اسرائيل ۾ ڄاڻايو آهي. 17ڊڄ نه ،تون ٻارن جي ماَ ،ڇالَ جو مون توکي چونڊيو آهي ،خداوند فرمائي ٿو. 18تنھنجي مدد لَء آ ءَ پنھنجن ٻانھن ايسي ۽ جيريمي کي موڪليندس ،جن جي مشوري کان پوَء مون اوهان لَء مختلف ميون سان ڀريل ٻارهن وڻ تيار ڪيا آهن، 19۽ کير ۽ ماکي جا ڪيترائي چشما ،۽ ست زبردست جبل ،جن تي گلب ۽ لوليون اڀرن ٿيون ،جن سان مان توهان جي ٻارن کي خوشي سان ڀريندس. 20بيواه جو حق ڪريو ،يتيم جو انصاف ڪريو ،غريبن کي ڏيو ،يتيم جو بچا ڪَ ڪريو ،ننگن کي ڪپڙا پاؤ. 21ٽٽل ۽ ڪمزورن کي شفا ڏيو ،منڊي ءَ کي ٺٺولي ڪرڻ لَء نه کليو ،ٽڪنڊن جو بچا ڪَ ڪريو ،۽ انڌي ماڻھو ءَ کي منھنجي صاف نظر ۾ اچڻ ڏيو. 22پراڻن ۽ جوان کي پنھنجي ديوارن ۾ رکو. 23جتي بہ تو کي مئل لھي ،انھن کي کڻي دفن ڪر ،تہ آ ءَ تو کي پنھنجي قيامت ۾ پھريون جاَء ڏيندس. 24اي منھنجي قوم ،خاموش رهو ۽ آرام ڪر ،ڇالَء جو توهان جي خاموشي اڃا آئي آهي. 25پنھنجن ٻارن کي پالڻ ،اي سٺي نرس .انھن جي پيرن کي قائم ڪرڻ. 26پر انھن ٻانھن لَء ،جيڪي مون تو کي ڏنا آهن ،انھن مان هڪڙو به برباد نه ٿيندو .ڇو ته مان انھن کي توهان جي تعداد مان گھرندس. 27نه ٿڪو ،ڇالَء جو جڏهن مصيبت ۽ سختي ءَ جو ڏينھن ايندو ،تڏهن ٻيا روئندا ۽ غمگين ٿيندا ،پر تون خوش ٿيندين ۽ گھڻيون ٿينديون. 28قومون تو سان حسد ڪنديون ،پر اهي اوهان جي خلف ڪجھ به نه ڪري سگھندا ،خداوند فرمايو آهي. 29منھنجا هٿ توکي ڍڪيندا ،تنھنڪري تنھنجا ٻار دوزخ نه ڏسندا. 30خوش ٿي ،اي ما ڪَ ،پنھنجي ٻارن سان .ڇالَء جو مان توهان کي بچائيندس ،خداوند فرمائي ٿو. 31ياد رکو پنھنجن ٻارن کي جيڪي ننڊ ۾ آهن ،ڇاڪاڻ تہ آَ انھن کي زمين جي ڪنارن مان ڪڍي ڇڏيندس ۽ انھن تي رحم ڪندس ،ڇاڪاڻ تہ آَ ٻاجھارو آهيان ،خداوند قادر مطلق فرمائي ٿو. 32پنھنجن ٻارن کي گلي ڏيو جيستائين آ ءَ اچي انھن تي رحم ڪريان ،ڇاڪاڻ تہ منھنجا کوه ڀرجي ويندا ،۽ منھنجو فضل ختم نه ٿيندو. 33مون يسدراس کي اورب جبل تي خداوند جي طرفان حڪم ڏنو ويو ته آَ اسرائيل ڏانھن وڃان .پر جڏهن آ ءَ انھن وٽ پھتس ،تڏهن انھن مون کي بيزار ڪيو ،۽ خداوند جي حڪم جي توفيق ڪيائون. 34تنھنڪري آ ءَ اوهان کي ٻڌايان ٿو ،اي قومون ،جيڪي ٻڌو ۽ سمجھو ،پنھنجي ريڍار کي ڳوليو ،هو اوهان کي دائمي آرام ڏيندو .ڇاڪاڻ ته هو ويجھو آهي ، جيڪو دنيا جي آخر ۾ ايندو. 35بادشاهت جي انعام لَء تيار ٿجو ،ڇالَء جو هميشہ جي روشني اوهان تي هميشہ تائين چمڪندي. 36هن دنيا جي پاڇي کان ڀڄي وڃو ،پنھنجي جلل جي خوشي حاصل ڪريو :مان پنھنجي نجات ڏيندڙ کي کليل شاهدي ڏيان ٿو. 37اي اهو تحفو حاصل ڪريو جيڪو توهان کي ڏنو ويو آهي ۽ خوش ٿيو ،انھي ءَ جو شڪر ڪريو جنھن توهان کي آسماني بادشاهت ڏانھن وٺي ويو آهي. 38اٿو ۽ اٿي بيٺو ،انھن جو تعداد ڏسو جن تي خداوند جي عيد تي ڪمھر لڳل آهي. 39جيڪي دنيا جي پاڇي کان پري ٿي ويا آهن ،۽ رب جي شاندار ڪپڙا حاصل ڪيا آهن. 40پنھنجو نمبر وٺو ،اي سيون ،۽ انھن کي بند ڪر ،جيڪي سفيد ڪپڙا آهن ،جن خداوند جي قانون کي پورو ڪيو آهي. 41توهان جي ٻارن جو تعداد ،جن جي توهان جي تمنا آهي ،پوري ٿي وئي آهي :خداوند جي قدرت کان دعا گھرو ،ته توهان جي قوم ،جن کي شروعات کان سڏيو ويو آهي ،پاڪ ڪيو وڃي. 42مون يسدراس سيون جبل تي هڪڙو وڏو ماڻھو ڏٺو ،جن کي آ ءَ ڳڻي نہ سگھيس ،۽ انھن سڀني گيتن سان خداوند جي واکاڻ ڪئي. 43انھن جي وچ ۾ هڪڙو وڏو جوان هو ،جيڪو سڀني کان وڌيڪ ڊگھو هو ،۽ انھن جي سڀني مٿي تي تاج رکيل هو ،۽ وڌيڪ مٿاهين هو .جنھن تي مون کي ڏاڍو عجب لڳو. 44تنھنڪري مون ملئڪ کان پڇيو تہ” سائين ،هي ڇا آهن؟ 45هن جواب ڏنو ۽ مون کي چيو تہ” هي اهي آهن جن فاني ڪپڙا لهي ڇڏيا آهن ،۽ پھريون پھريون آهن ،۽ خدا جي نالي جو اقرار ڪيو آهي :هاڻي اهي تاج آهن ۽ کجيون وصول ڪن ٿا. 46پوَء مون ملئڪ کي چيو تہ” اهو ڪھڙو نوجوان آهي ،جيڪو انھن کي تاج ڏيئي کين هٿن ۾ کجيون ڏئي؟ 47تنھن تي هن مون کي جواب ڏنو تہ” اهو خدا جو فرزند آهي ،جنھن جو انھن دنيا ۾ اقرار ڪيو آهي .پوَء مون انھن کي ساراهڻ شروع ڪيو جيڪي خداوند جي نالي لَء ايتري سختي سان بيٺا آهن.
48پوَء ملئڪ مون کي چيو تہ” پنھنجي واٽ وڃ ۽ منھنجي قوم کي ٻڌاَء تہ ڪھڙي قسم جون شيون ۽ خداوند تنھنجي خدا جا ڪيڏا وڏا عجائب آهن ،جيڪي تو ڏٺا آهن. باب3 1شھر جي تباهي ءَ کان پوَء ٽيھين سال ،آ ءَ بابل ۾ هوس ،۽ پنھنجي پلنگ تي پريشان ٿي ويس ،۽ منھنجي دل ۾ خيال اڀري آيا: 2ڇالَء جو مون سيون جي ويراني ءَ ۽ انھن جي دولت کي ڏٺو جيڪي بابل ۾ رهندا هئا. تعالي جي آڏو خوفناڪ ڳالھيون ڪرڻ شروع ڪيون ۽ چيائين تہ 3تنھنڪري منھنجو روح ڏاڍو ڏڪي ويو ،جو مون خدا ي 4اي خداوند ،جيڪو حڪمراني ڪري ٿو ،تو شروع ۾ ڳالھايو ،جڏهن تو زمين کي پوکيو ،۽ اهو پاڻ کي اڪيلو ،۽ ماڻھن کي حڪم ڏنو، 5۽ آدم کي بي جان جسم ڏنو ،جيڪو تنھنجي هٿن جو ڪم هو ،۽ مٿس زندگي ءَ جو ڦڙو ڦوڪيو ،۽ هو تنھنجي اڳيان جيئرو ٿي ويو. 6۽ تون هن کي بھشت ڏانھن وٺي ويو ،جيڪو تنھنجي ساڄي هٿ پوکيو هو ،زمين جي اڳيان اچڻ کان اڳ. 7۽ تو هن کي حڪم ڏنو ته پنھنجي واٽ سان پيار ڪريو ،جنھن کي هن پار ڪيو ،۽ فوري طور تي تو هن ۾ ۽ سندس نسلن ۾ موت کي مقرر ڪيو ،جن مان قومون ،قبيل ،ماڻھو ۽ خاندان آيا ،تعداد ۾. 8۽ هر ماڻھو پنھنجي مرضي ءَ موجب هلندو رهيو ،۽ توکان اڳ عجيب ڪم ڪيائون ،۽ تنھنجي حڪمن جي توفيق ڪيائون. 9۽ وقت جي عمل ۾ ،تون وري انھن تي ٻوڏ آڻيندين جيڪي دنيا ۾ رهندا آهن ،۽ انھن کي برباد ڪري ڇڏيو. 10انھن مان هر هڪ ۾ ائين ٿيو تہ جيئن آدم کي موت آيو ،تيئن انھن لَء ٻوڏ آئي. 11تڏهن بہ انھن مان هڪڙو ڇڏي ويو آهين ،يعني نوح کي سندس گھر وارن سان ،جنھن مان سڀ نيڪ ماڻھو آيا. 12۽ ائين ٿيو ،جو جڏهن زمين تي رهڻ وارا گھڻا ٿيڻ لڳا ۽ کين گھڻا ٻار پيدا ٿيا ۽ وڏا ماڻھو ٿيا ،تڏهن اهي پھرين کان وڌيڪ بي دين ٿيڻ لڳا. 13هاڻي جڏهن اهي توکان اڳ ايترا بڇڙا هئا ،تڏهن تو انھن مان هڪڙو ماڻھو چونڊيو ،جنھن جو نالو ابراهيم هو. 14تو ان سان پيار ڪيو ،۽ صرف ان لَء تو پنھنجي مرضي ڏيکاري. 15۽ هن سان هڪڙو هميشه وارو واعدو ڪيو ،ساڻس واعدو ڪيو ته تون هن جي ٻج کي ڪڏهن به نه ڇڏيندو. يس .جيئن ته يعقوب لَ ،توهان هن کي پنھنجي لَ چونڊيو ،۽ عيسو طرفان رکيو ،۽ پوَ يعقوب هڪ وڏو وب ءو ء ،وَءت ءى ِء يس ءحقء ء علءى يء يعقڪ ء عي ء ء 16وَ ء ينتءهڪ ِءلءى ِء يس ءحقء ء ميڙ بڻجي ويو. 17۽ ائين ٿيو ،جڏهن تون سندس ٻج کي مصر مان ڪڍي ،انھن کي سينا جبل ڏانھن وٺي آيو. 18۽ تو آسمانن کي جھڪايو ،زمين کي تيز ڪيو ،سڄي دنيا کي هليو ،۽ گھرن کي ڏڪيو ،۽ ان دور جي ماڻھن کي پريشان ڪيو. 19۽ تنھنجو شان چار دروازن مان گذريو ،باه ،زلزلي ،واَ ۽ سرد .ته جيئن تون يعقوب جي نسل کي شريعت ڏئين ،۽ بني اسرائيل جي نسل کي محنت ڪرين. 20ڇالَء جو تو انھن کان بڇڙو دل نہ ڪڍيو ،جو تنھنجي شريعت انھن ۾ ميوو آڻي. 21ڇالَء جو پھريون آدم جيڪو بڇڙي دل وارو هو ،انھي ءَ ڪري حد کان لنگھي ويو ۽ غالب آيو .۽ ائين ئي اهي سڀئي هجن جيڪي هن مان پيدا ٿيا آهن. 22اهڙي ءَ طرح ڪمزوري هميشه قائم رهي .۽ قانون( پڻ )ماڻھن جي دل ۾ روٽ جي بدنامي سان؛ ته جيئن چڱائي دور ٿي وئي ،۽ برائي اڃا تائين رهي. 23پوَء وقت گذرندا ويا ۽ سال پڄاڻي ءَ تي پھتا ،پوَء تو تو کي هڪڙو نوڪر پيدا ڪيو ،جنھن جو نالو دائود آهي. 24جنھن کي تو حڪم ڏنو هو تہ پنھنجي نالي لَء هڪڙو شھر ٺاهيو ،۽ انھي ءَ ۾ تو لَء بخور ۽ نذرانو پيش ڪري. 25جڏهن هن ڳالھہ کي گھڻا سال ٿيا ،تڏهن شھر جا رهاڪو تو کي ڇڏي ويا، 26۽ سڀني شين ۾ ائين ئي ڪيو جيئن آدم ۽ سندس سڀني نسلن ڪيو ،ڇالَ جو انھن کي هڪڙو بڇڙو دل هو. 27تنھنڪري تو پنھنجو شھر پنھنجن دشمنن جي حوالي ڪري ڇڏيو. 28ڇا انھن جا ڪم انھي ءَ کان بھتر آهن جيڪي بابل ۾ رهن ٿا ،انھي ءَ لَء تہ انھن کي سيون تي بادشاهہ حاصل ٿئي؟ 29ڇالَء جو جڏهن آ ءَ اتي پھتس ،۽ بي انصافي ءَ کي ڏٺم ،تڏهن منھنجي روح هن ٽيھھي ءَ ۾ گھڻا بڇڙا ڏٺا .ڪن ،ته جيئن منھنجي دل مون کي ناڪام بڻائي. 30ڇالَء جو مون ڏٺو آهي تہ ڪيئن تو انھن کي گناهہ ڪرڻ ۾ مبتل ڪيو آهي ،۽ بدڪارن کي ڇڏي ڏنو آهي ،۽ پنھنجي قوم کي تباه ڪيو آهي ،۽ پنھنجن دشمنن کي بچايو آهي ،۽ ان کي نشانو نہ بڻايو آهي. 31مون کي ياد نه ٿو اچي ته اهو رستو ڪيئن ڇڏي ويو آهي :ڇا اهي بابل وارا سيون کان بھتر آهن؟ 32يا بني اسرائيل کان سواَء ڪو ٻيو ماڻھو آهي جيڪو توکي سڃاڻي؟ يا ڪھڙي نسل تنھنجي عھدن کي يعقوب وانگر مڃيو آهي؟ 33۽ اڃا تائين انھن جو اجر ظاهر نه ٿيو آهي ،۽ انھن جي محنت جو ڪو به ميوو نه آهي ،ڇالَ جو آَ هتان ۽ اتي غير قومن جي ذريعي ويو آهي ،۽ مون ڏٺو آهي ته اهي دولت ۾ وهن ٿا ،۽ توهان جي حڪمن تي نه سوچيو. 34تنھنڪري تون اسان جي بڇڙائي کي هاڻي ترازو ۾ وزن ڪر ،۽ انھن جي پڻ جيڪي دنيا ۾ رهندا آهن .تنھن ڪري تنھنجو نالو ڪٿي به نه ملندو سواَء اسرائيل ۾. 35يا اهو ڪڏهن هو جو زمين تي رهندڙن تنھنجي نظر ۾ گناهہ نہ ڪيو آهي؟ يا ڪھڙين ماڻھن تنھنجي حڪمن تي عمل ڪيو آهي؟ 36تون ڏسندين ته بني اسرائيل جي نالي سان توهان جي حڪمن تي عمل ڪيو آهي .پر قومون نه. باب4 1۽ اهو ملئڪ جيڪو مون ڏانھن موڪليو ويو هو ،جنھن جو نالو يوريل هو ،تنھن مون کي جواب ڏنو تہ 2وقءا ءل لءهڪ” :تنھنجي دل هن دنيا ۾ گھڻو پري ٿي وئي آهي ،ڇا تون سمجھين ٿو ته خدا جي واٽ کي سمجھي؟ ء 3پوَء مون چيو تہ” هائو ،منھنجا پالڻھار .۽ هن مون کي جواب ڏنو ،۽ چيو" ،مان موڪليو ويو آهيان ته توهان کي ٽي طريقا ڏيکاريان ،۽ توهان جي اڳيان ٽي مثال بيان ڪريان: 4جيڪڏهن تون مون کي هڪڙو بيان ڪري سگھين ٿو ،مان توهان کي ڏيکاريندس اهو رستو جيڪو توهان ڏسڻ چاهيو ٿا ،۽ مان توهان کي ڏيکاريندس جتان بڇڙو دل اچي ٿو. 5وقءالء” :اي منھنجا مالڪ .پوَء هن مون کي چيو ته ،پنھنجي واٽ وڃ ،مون کي باه جو وزن ڪر ،يا مون کي وا ءَ جي ڌماڪي جو اندازو ڪر ،يا مون کي ء وري انھي ءَ ڏينھن کي سڏي ،جيڪو گذري چڪو آهي. 6پوَء مون جواب ڏنو تہ” اهو ڪھڙو ماڻھو ڪري سگھي ٿو ،جو تون مون کان اهڙيون ڳالھيون پڇين؟ 7هن مون کي چيو تہ” جيڪڏهن آ ءَ توکان پڇان تہ سمنڊ جي وچ ۾ ڪھڙا وڏا رهڻ وارا آهن ،يا اوندهہ جي شروعات ۾ ڪيترا چشما آهن ،يا آسمان جي مٿان ڪيترا چشما آهن ،يا ڪھڙا چشما آهن؟ جنت:
8ٿي سگھي ٿو ته تون مون کي چوندين ،مان ڪڏهن به اونھين ۾ نه ويو آهيان ،نڪي اڃا تائين دوزخ ۾ ويو آهيان ،۽ نڪي مان ڪڏهن آسمان ۾ چڙهيو آهيان. 9پر هاڻي مون توکان رڳو آگ ۽ وا ڪَ ،۽ انھي ءَ ڏينھن بابت ،جنھن مان تون گذريو آهين ،۽ انھن شين بابت ،جن کان تون جدا ٿي نه سگھندين ،پر توکان مون کي انھن جو ڪوبہ جواب ڪونھي. 10هن مون کي وڌيڪ چيو ته ،تنھنجون شيون ،جيڪي تو وٽ وڏا ٿيا آهن ،ڇا تون ڄاڻي نه سگھندين. 11پوَء تنھنجي ٻيڙي ءَ کي ڪيئن سمجھڻ گھرجي ته اعلي جي واٽ کي سمجھي سگھي ،۽ دنيا هاڻي ظاهري طور تي بگڙيل آهي انھي ءَ فساد کي سمجھڻ لَء ي جيڪا منھنجي نظر ۾ ظاهر آهي؟ 12پوَء مون هن کي چيو تہ” اهو بھتر آهي تہ اسين بلڪل نہ هجون ،انھي ءَ کان ته اسين اڃا تائين بڇڙائي ءَ ۾ رهون ۽ ڏک سھيون ۽ خبر ئي نہ رهون. 13هن مون کي جواب ڏنو تہ” آ ءَ هڪڙي ٻيلي ۾ ويس ۽ ميدان ۾ ويس ۽ وڻن صلحون ڪيون، 14وقءالء” :اچو ته هلون ۽ سمنڊ سان جنگ ڪريون تہ اهو اسان جي اڳيان هليو وڃي ۽ اسان لَء وڌيڪ ڪاٺيون ٺاهيون. ء 15اهڙي ءَ طرح سمنڊ جي ٻوڏن صلح ڏني ۽ چيو تہ” اچو ،اچو تہ ميدان جي لٺن کي هيٺ ڪريون ،انھي ءَ لَء تہ اڪتي بہ ڪو ٻيو ملڪ ٺاهيون. 16ڪاٺي ءَ جو خيال اجايو ويو ،ڇالَء جو باه آئي ۽ ان کي ساڙي ڇڏيو. 17اهڙي ءَ طرح سمنڊ جي ٻوڏن جو خيال بيڪار ٿيو ،ڇالَء جو واري ءَ اٿي بيھي انھن کي روڪي ڇڏيو. 18جيڪڏهن تون هاڻي انھن ٻنھي جي وچ ۾ انصاف ڪندين تہ ڪنھن کي سچائي ثابت ڪندين؟ يا تون ڪنھن کي سزا ڏيندين؟ 19مون جواب ڏنو ۽ چيو ته ،اهو هڪڙو بيوقوف خيال آهي جيڪو انھن ٻنھي ٺاهيو آهي ،ڇاڪاڻ تہ زمين ڪاٺ کي ڏني وئي آهي ،۽ سمنڊ کي پڻ پنھنجي ٻوڏ کي کڻڻ جي جاَ آهي. 20پوَء هن مون کي جواب ڏنو تہ” تو صحيح فيصلو ڪيو آهي ،پر پاڻ بہ ڇو نہ ٿو فيصلو ڪرين؟ 21ڇالَء جو جھڙي ءَ طرح زمين ڪاٺ کي ڏني وئي آهي ،۽ سمنڊ پنھنجي سيلب لَء ،اهڙي ءَ طرح جيڪي زمين تي رهندا آهن سي سمجھي سگھندا آهن سواَء انھي ءَ جي جيڪا زمين تي آهي ،۽ اهو جيڪو آسمانن جي مٿان رهي ٿو رڳو انھن ڳالھين کي سمجھي سگھي ٿو .جيڪي آسمانن جي بلندين کان مٿي آهن. 22تڏهن مون جواب ڏنو تہ” آ ءَ تو کي عرض ٿو ڪريان ،اي خداوند ،مون کي عقل ڏي. اعلي شين جي باري ۾ ،پر انھن ڳالھين بابت ،جيڪي روز روز اسان وٽان لنگھن ٿا ،يعني انھي ءَ ڪري بني 23ڇالَء جو منھنجو خيال اهو نہ هو تہ ي اسرائيل کي غير قومن جي حوالي ڪيو وڃي ٿو ،۽ ڪھڙي سببان انھن ماڻھن کي ڏنو ويو آهي جن سان تو پيار ڪيو آهي .بي دين قومن جي مٿان ،۽ ڇو اسان جي ابن ڏاڏن جي قانون کي ختم ڪيو ويو آهي ،۽ لکيل معاهدن جو ڪوبه اثر نه ٿو اچي، 24۽ اسان دنيا مان ٽڙي پکڙيل وانگر لنگھي وڃون ٿا ،۽ اسان جي زندگي حيرت ۽ خوف آهي ،۽ اسين رحم ڪرڻ جي لئق نه آهيون. 25پوَء هو پنھنجي نالي جو ڇا ڪندو جنھن سان اسين سڏيا ويا آهيون؟ انھن شين مان مون پڇيو آهي. 26تڏهن هن مون کي جواب ڏنو ۽ چيو تہ” جيترو وڌيڪ ڳوليندؤ ،اوترو وڌيڪ عجب ۾ پئجي ويندؤ .ڇالَء جو دنيا تيزي ءَ سان گذرڻ واري آهي، 27۽ انھن ڳالھين کي سمجھي نہ سگھندؤ جن جو واعدو ايندڙ وقت ۾ صالحن سان ڪيو ويو آهي ،ڇالَء جو هي ءَ دنيا بي انصافي ءَ ۽ ڪمزورين سان ڀريل آهي. 28پر جيئن ته ٿائي بابت جنھن بابت تون مون کان پڇندين ،مان توکي ٻڌائيندس .ڇالَء جو بڇڙو پوکيو ويو آهي ،پر ان جي تباهي اڃا آئي آهي. 29تنھنڪري جيڪو پوکيو ويو سو نہ الٽجي ،۽ جيڪڏهن بڇڙائي ءَ جي پوکيل جاَء نه ٽري وڃي ،ته پوَء چڱائي پوکيل جاَء اچي نه سگھندي. 30ڇالَء جو بڇڙائي ءَ جو ٻج آدم جي دل ۾ شروع کان ئي پوکيو ويو آهي ،۽ انھي ءَ وقت تائين ڪيتري بي ديني پيدا ڪئي آهي؟ ۽ ان کي اڃا ڪيترو آڻيندو جيستائين ڇتڻ جو وقت اچي؟ 31هاڻي پنھنجو پاڻ تي غور ڪر ،بڇڙائي ءَ جو ڪھڙو وڏو ميوو بڇڙائي ءَ جي ٻج مان ڪڍيو آهي. 32۽ جڏهن ڪنن کي ڪٽيو ويندو ،جيڪي بي شمار آهن ،اهي ڪھڙيَ طرح هڪڙو فرش ڀريندا؟ 33پوَء مون جواب ۾ چيو تہ” اهي ڳالھيون ڪيئن ۽ ڪڏهن ٿينديون؟ ڇو اسان جا سال ٿورا ۽ بڇڙا آهن؟ اعلي کان مٿي تڪڙ نہ ڪر ،ڇالَء جو تنھنجي تڪڙ اجائي آهي انھي ءَ کان مٿي ٿيڻ لَء ،ڇالَء جو تو تمام 34۽ هن مون کي جواب ڏنو تہ ،تون تمام ي گھڻو وڌيو آهي. 35ڇا نيڪن جا روح پنھنجن ڪمرن ۾ انھن ڳالھين بابت سوال نہ پڇندا هئا ،ڇالَء جو آ ءَ ڪڏهن تائين هن انداز جي اميد رکندس؟ اسان جي انعام جي فرش جو ميوو ڪڏهن ايندو؟ 36انھن ڳالھين تي آريئل فرشتي انھن کي جواب ڏنو تہ” جڏهن بہ توهان ۾ ٻج جو تعداد ڀرجي ويو آهي ،ڇالَء جو هن دنيا کي ترازو ۾ وزن ڪيو آهي. 37ماپ سان هن وقت کي ماپيو آهي .۽ تعداد جي حساب سان هن وقت کي ڳڻيو آهي .۽ هو انھن کي نه هلندو ۽ نڪي هلئيندو ،جيستائين بيان ڪيل ماپ پورو نه ٿئي. 38تڏهن مون جواب ڏنو ۽ چيو تہ” اي خداوند ،جيڪو حڪمراني ڪري ٿو ،جيتوڻيڪ اسين سڀ بيڪار آهيون. 39۽ اسان جي لَء شايد اهو آهي ته نيڪن جا فرش نه ڀرجن ،ڇاڪاڻ تہ انھن جي گناهن جي ڪري جيڪي زمين تي رهن ٿا. 40تنھن تي هن مون کي جواب ڏنو تہ” هڪڙي ٻارڙي ءَ عورت وٽ وڃ ۽ کانئس پڇ تہ ڪڏهن هن جا نو مھينا پورا ٿيا آهن ،جيڪڏهن هن جي پيٽ ۾ اڃا وڌيڪ ڄمڻ باقي رهي. 41تڏهن مون چيو تہ” نه ،خداوند ،اهو ائين نه ڪري سگھي .۽ هن مون کي چيو ته ،قبر ۾ روح جا ڪمرا عورت جي پيٽ وانگر آهن: 42جھڙي ءَ طرح هڪڙي عورت جيڪا تڪليف ڪندي آهي ،تڪليف جي ضرورت کان بچڻ لَء تڪڙ ڪري ٿي ،اهڙي ءَ طرح اهي جڳھون انھن شين کي پھچائڻ لَء تڪڙ ڪن ٿيون جيڪي انھن جي حوالي ڪيون ويون آهن. 43شروع کان وٺي ،ڏس ،تون ڇا ڏسڻ گھرين ٿو ،اهو توکي ڏيکاريو ويندو. 44تڏهن مون جواب ڏنو تہ” جيڪڏهن مون کي توهان جي نظر ۾ فضل مليو آهي ،۽ جيڪڏهن ٿي سگھي ٿو ،۽ جيڪڏهن مون کي ملندو. 45پوَء مون کي ٻڌاَء ته اڳي کان وڌيڪ اچڻو آهي ،يا اچڻو آهي ان کان گھڻو ماضي. 46مون کي خبر آهي ته ماضي ڇا آهي ،پر مون کي خبر ناهي ته ڇا اچڻو آهي. 47۽ هن مون کي چيو تہ ساڄي پاسي اٿي بيھ ،۽ مان توهان کي مثال بيان ڪندس. 48تنھنڪري آ ءَ بيھي رهيس ۽ ڏٺم تہ هڪڙو گرم ٻرندڙ تنور منھنجي اڳيان لنگھي رهيو آهي ،۽ ائين ٿيو جو جڏهن شعل هليا ويا ،مون نھاريو تہ دونھون اٽڪيل رهيو. 49هن کان پوَء منھنجي اڳيان پاڻي ءَ وارو ڪڪر گذريو ۽ طوفان سان گھڻو مينھن وسايو .۽ جڏهن طوفاني مينھن گذري چڪو هو ،ڦڙا اڃا تائين رهيا. 50پوَء هن مون کي چيو تہ” پنھنجي پاڻ تي غور ڪر .جيئن مينھن قطرن کان وڌيڪ آهي ،۽ جيئن باهه دونھون کان وڌيڪ آهي .پر ڦڙا ۽ دونھون پوئتي رهجي ويا آهن :پوَء جيڪو مقدار گذري چڪو آهي اهو وڌيڪ ٿي ويو. 51پوَء مون دعا گھري ۽ چيو تہ” آ ءَ جيئرو رهان ،ڇا تون سمجھين ٿو تہ ان وقت تائين؟ يا انھن ڏينھن ۾ ڇا ٿيندو؟
52هن مون کي جواب ڏنو ۽ چيو” ،جيئن تون مون کان جيڪي نشانيون گھرندين ،تن مان ڪجھھ تو کي ٻڌائي سگھان ٿو ،پر تنھنجي زندگي ءَ کي هلئڻ لَء ، مان توکي ڏيکارڻ لَء نه موڪليو ويو آهيان .ڇاڪاڻ ته مون کي خبر ناهي. باب5 1تڏهن بہ جيئن نشانيون اينديون ،ڏس ،ڏينھن ايندا ،جيڪي زمين تي رهندا آهن سي وڏي تعداد ۾ کنيا ويندا ،۽ سچائي جي واٽ لڪائي ويندي ،۽ زمين بي ايمان ٿي ويندي. 2پر بدڪاري ان کان وڌي ويندي جيڪا هاڻي تون ڏسين ٿو ،يا جيڪو تو اڳي ٻڌو آهي. 3۽ اهو زمين ،جنھن کي تون هاڻي ڏسندين ءَ ته جڙهي ،اوچتو ڏسندين ته برباد ٿيندي. تعالي تو کي جيئرو رهڻ جي اجازت ڏئي ٿو ،تہ ٽيون ترار وڄڻ کان پوَء ڏسندين تہ سج اوچتو رات جو وري چمڪندو ۽ چنڊ ڏينھن ۾ ٽي 4پر جيڪڏهن خدا ي دفعا. 5۽ لٺ مان رت ٽڙي پوندو ،۽ پٿر پنھنجو آواز ڏيندو ،۽ ماڻھو پريشان ٿي ويندا. 6۽ اهو پڻ حڪمراني ڪندو ،جنھن کي اهي نه ڳوليندا آهن جيڪي زمين تي رهندا آهن ،۽ پکي پنھنجن ڀڄڻ سان گڏ ڀڄي ويندا. 7۽ سدوميتش سمنڊ مڇيون ڪڍي ڇڏيندو ،۽ رات جو هڪڙو شور مچائيندو ،جنھن کي گھڻن کي خبر نہ هئي ،پر اهي سڀيئي ان جو آواز ٻڌندا. 8ڪيترن ئي هنڌن تي پڻ مونجھارو پيدا ٿيندو ،۽ باه اڪثر ڪري ٻاهر موڪليو ويندو ،۽ جھنگلي جانور پنھنجي جڳھ تبديل ڪندا ،۽ حيض واريون عورتون راکشس آڻيندا. 9۽ لوڻ جو پاڻي مٺو ۾ ملندو ،۽ سڀ دوست هڪٻئي کي ناس ڪندا .پوَ پاڻ کي لڪائي ڇڏيندو ،۽ سمجھڻ پاڻ کي پنھنجي ڳجھي چيمبر ۾ واپس آڻيندو، 10۽ گھڻن مان ڳوليا ويندا ،پر اڃا تائين نه مليا ويندا ،پوَ زمين تي بي انصافي ۽ بي ضابطگي وڌي ويندي. 11هڪڙو ملڪ ٻئي کان پڇندو ۽ چوندو ،ڇا سچائي ماڻھوَ کي سچار بڻائي ٿو؟ توهان جي ذريعي؟ ۽ چوندو ،نه. 12ساڳئي وقت ماڻھو اميد رکندا ،پر ڪجھ به حاصل نه ٿيندو :اهي محنت ڪندا ،پر انھن جا طريقا ڪامياب نه ٿيندا. 13مان توکي اهڙيون نشانيون ڏيکارڻ لَء ڇڏيان ٿو .۽ جيڪڏهن تون وري دعا ڪندين ،۽ اڄ وانگر روئين ،۽ روزو روزو رکين ،تون اڃا به وڏيون ڳالھيون ٻڌندين. 14تڏهن آ ءَ جاڳيس ۽ منھنجي سڄي بدن ۾ هڪڙو بيحد خوف پکڙجي ويو ۽ منھنجو دماغ ائين پريشان ٿي ويو ،جو هو بي هوش ٿي ويو. 15تنھنڪري جيڪو ملئڪ مون سان ڳالھائڻ آيو هو ،تنھن مون کي پڪڙي ،تسلي ڏني ۽ مون کي پيرن تي بيھاريو. 16۽ ٻئي رات اهو ٿيو تہ ماڻھن جو ڪپتان صلحتيل مون وٽ آيو ،چيائين تہ” تون ڪٿي هئين؟ ۽ تنھنجو منھن ايترو ڳرو ڇو آهي؟ 17ڇا تو کي خبر ناهي تہ بني اسرائيل پنھنجي غلمي ءَ واري ملڪ ۾ تو سان واعدو ڪيو آهي؟ 18پوَء اٿو ۽ ماني کائو ۽ اسان کي ائين نه ڇڏيو ،جيئن ريڍار پنھنجو ڌڻ ظالم بگھڙن جي هٿن ۾ ڇڏي ڏئي. 19پوَء مون کيس چيو تہ” منھنجي طرف کان هليو وڃ ۽ منھنجي ويجھو نہ اچ .۽ اهو ٻڌو جيڪو مون چيو ،۽ مون کان هليو ويو. 20اهڙي ءَ طرح مون ست ڏينھن ماتم ۽ روئندي روزا رکيا ،جيئن يوريل ملئڪ مون کي حڪم ڏنو هو. 21۽ ستن ڏينھن کان پوَء ائين ٿيو جو منھنجي دل جا خيال وري مون لَء ڏاڍا ڏکيا هئا، 22۽ منھنجي روح کي سمجھڻ جو روح بحال ٿيو ،۽ مون وري خدا کان وڌيڪ ڳالھائڻ شروع ڪيو، 23وقءالء” :اي خداوند ،جيڪو حڪمراني ڪري ٿو ،زمين جي هر ڪاٺ ۽ ان جي سڀني وڻن مان ،تو تو کي رڳو هڪڙي انگور جي وڻ کي چونڊيو آهي. ء 24۽ سڄي دنيا جي سڀني زمينن مان تو چونڊيو هڪڙو هڪڙو کڙو ،۽ انھن جي سڀني گلن مان هڪڙو لولي. 25۽ سمنڊ جي سڀني کوٽائي مان تو هڪڙو درياَ ڀريو آهي ،۽ سڀني تعمير ٿيل شھرن مان توهان پنھنجي لَ سيون کي پاڪ ڪيو آهي. 26۽ سڀني پکين مان جيڪي پيدا ڪيا ويا آهن تن مان هڪڙو ڪبوتر رکيو آهي ،۽ سڀني ڍورن مان جيڪي توهان پيدا ڪيا آهن تن مان هڪڙي رڍ ڏني آهي. 27۽ ماڻھن جي سڀني ميڙ مان توهان کي هڪڙو ماڻھو مليا آهن ،۽ هن ماڻھن کي ،جنھن سان توهان پيار ڪيو آهي ،توهان هڪڙو قانون ڏنو آهي جيڪو سڀني لَ منظور آهي. 28۽ هاڻي اي خداوند ،تو ڇو هن هڪڙي قوم کي گھڻن جي حوالي ڪيو آهي؟ ۽ هڪڙي پاڙ تي ٻين کي تيار ڪيو اٿئي ،۽ توهان پنھنجي هڪڙي ئي ماڻھن کي گھڻن ماڻھن ۾ ڇو ورهايو آهي؟ 29۽ جن تنھنجا واعدا پورا ڪيا ۽ تنھنجي واعدن کي نہ مڃيو ،تن انھن کي لتاڙيو آهي. 30جيڪڏهن تو پنھنجي قوم سان ايتري نفرت ڪئي آهي ،تڏهن بہ انھن کي پنھنجن هٿن سان سزا ڏيڻ گھرجي. 31هاڻي جڏهن مون اهي ڳالھيون ڪيون ،تہ اهو ملئڪ جيڪو اڳئين رات مون وٽ آيو ،سو مون ڏانھن موڪليو ويو. 32۽ مون کي چيو ،مون کي ٻڌ ،۽ آَ اوهان کي سيکاريندو .جيڪو مان چوان ٿو سو ٻڌ ،۽ مان توکي وڌيڪ ٻڌائيندس. 33وقءا ءل ِ:ء لن ل لء ءل ت ء يْف ڪءروا .تڏهن هن مون کي چيو تہ” تون بني اسرائيل جي خاطر ڏاڍو پريشان آهين :ڇا تون انھن ماڻھن سان پيار ڪرين ٿو جنھن انھن کي ء بڻايو آهي؟ 34۽ مون چيو ،نه ،خداوند ،پر مون ڏاڍي ڏک سان ڳالھايو آهي ،ڇاڪاڻ تہ مون کي هر ڪلڪ مون کي ڏکوئي ٿو ،جڏهن مان محنت ڪريان ٿو خدا جي واٽ کي سمجھڻ لَ ،۽ سندس فيصلي جو حصو ڳولڻ لَ. 35۽ هن مون کي چيو" ،تون نه ٿو ڪري سگھين .۽ مون چيو ،ڇو ،رب؟ تڏهن مان ڪٿي پيدا ٿيس؟ يا منھنجي ما ڪَ جو پيٽ پوَء منھنجي قبر ڇو نه هجي ها ته مون يعقوب جي تڪليف ۽ اسرائيل جي ذخيري جي ٿڪل محنت نه ڏٺي آهي؟ 36هن مون کي چيو تہ” مون کي انھن شين جو ڳڻ ڪر ،جيڪي اڃا تائين نہ ٿيون اچن ،مون کي انھن گلن کي گڏ ڪر جيڪي پکڙيل آهن ،۽ مون کي انھن گلن کي وري سائو ڪر ،جيڪي سڪي ويا آهن. 37مون کي انھن جڳھن کي کوليو جيڪي بند آهن ،۽ مون کي واَ ڪڍيو جيڪي انھن ۾ بند آهن ،مون کي هڪڙي آواز جي تصوير ڏيکاريو ،۽ پوَ مان توهان کي ٻڌائيندس اهو شيَ جيڪو توهان ڄاڻڻ لَ محنت ڪري رهيا آهيو. س يعت ڪ ڪم يال ڪمس ءين؟ 38وقءا ءل :يءا ءربق يال ءح ءْ ڪم يال ءح قق ،ا لءن اللذءينء يء يعلء ڪمونء اللذءينء يء ء ء 39مون لَء ،مان بي عقل آهيان ،پوَء آ ءَ انھن ڳالھين بابت ڪيئن ٿو ڳالھايان ،جن بابت تون مون کان پڇين ٿو؟ 40پوَء هن مون کي چيو تہ” جيئن تون انھن ڳالھين مان ڪجھ بہ ڪري نہ سگھندين ،جن بابت مون چيو آهي ،تيئن تون منھنجي فيصلي جي يا آخر ۾ انھي ءَ محبت جو واعدو ڪري سگھين ٿو جنھن جو مون پنھنجي ماڻھن سان واعدو ڪيو آهي. 41۽ مون چيو ته ،اي خداوند ،تون اڃا انھن جي ويجھو آهين جيڪي آخر تائين محفوظ آهن ،۽ اهي ڇا ڪندا جيڪي مون کان اڳ هئا ،يا اسين جيڪي هاڻي آهيون ،يا اهي جيڪي اسان کان پوَء ايندا؟ 42۽ هن مون کي چيو" ،مان پنھنجي فيصلي کي هڪڙي انگوزي سان تشبيھ ڏيندس :جيئن پوئين جي ڪا سستي نه آهي ،تيئن پھرين جي ڪا تڪڙي نه آهي.
43تنھنڪري مون جواب ڏنو تہ” ڇا تون انھن کي ٺاهي نہ سگھندين جيڪي ٺاهيون ويون ،۽ هاڻي آهن ۽ جيڪي اچڻيون آهن ،هڪڙي ئي وقت ۾؟ ڇا تون پنھنجي فيصلي کي جلدي ڏيکاريندين؟ 44تڏهن هن مون کي جواب ڏنو ،۽ چيو تہ ،مخلوق کي ٺاهيندڙ کان مٿي جلدي نه ٿي سگھي .نه ته دنيا انھن کي هڪ ئي وقت ۾ رکي سگھي ٿي جيڪا ان ۾ پيدا ڪئي ويندي. 45۽ مون چيو ،جيئن تو پنھنجي ٻانھي کي چيو آهي ،ته تو ،جيڪو سڀني کي زندگي ڏئي ٿو ،هڪڙي ئي جاندار کي زندگي ڏني آهي ،جنھن کي توهان پيدا ڪيو آهي ،۽ انھي ءَ مخلوق ان کي جنم ڏنو آهي .هاڻي هڪ ڀيرو حاضر ٿيو. 46پوَء هن مون کي چيو تہ عورت جي پيٽ کان پڇ ۽ کيس چئو تہ” جيڪڏهن تون ٻار پيدا ڪندين تہ پوَء ان کي گڏ ڇو نه ڪندين ،پر هڪ ٻئي پٺيان؟ تنھن ڪري هن کي دعا ڪر ته ڏهه ٻار پيدا ڪري nهڪ ڀيرو. 47۽ مون چيو ،هوَ نه ٿي سگھي :پر اهو وقت جي فاصلي تي ڪرڻ گھرجي. 48پوَء هن مون کي چيو تہ” اهڙي ءَ طرح مون زمين جو پيٽ انھن کي ڏنو آهي جيڪي پنھنجي وقت ۾ ان ۾ پوکيا وڃن. 49ڇالَء جو جھڙي ءَ طرح هڪڙو ننڍڙو ٻار وڏي عمر جون شيون پيدا نٿو ڪري سگھي ،تيئن ئي مون دنيا کي اختيار ڪيو آهي جيڪا مون پيدا ڪئي آهي. 50۽ مون پڇيو ،۽ چيو ته ،توهان هاڻي مون کي رستو ڏنو آهي ،مان توهان جي اڳيان ڳالھائيندس :اسان جي ماَ ،جنھن بابت توهان مون کي ٻڌايو آهي ته هوَ جوان آهي ،هاڻي عمر جي ويجھو آهي. 51هن مون کي جواب ڏنو تہ” ٻار ڄڻيندڙ عورت کان پڇ تہ اهو توکي ٻڌائيندي. 52هن کي چئو تہ” جن کي تو هاڻي پيدا ڪيو آهي اهي ڇو آهن انھن جھڙا جيڪي اڳي هئا ،پر قد کان گھٽ؟ 53۽ هو ءَ تو کي جواب ڏيندي” ،جيڪي جواني ءَ ۾ پيدا ٿين ٿا ،سي هڪڙي نموني جا آهن ،۽ جيڪي ڄمڻ جي وقت ۾ پيدا ٿين ٿا ،جڏهن پيٽ خراب ٿئي ٿو ، سي ٻي صورت ۾ آهن. 54تنھنڪري تون به غور ڪر ته تون ڪيئن قد ۾ گھٽ آهين انھن کان جيڪي توهان کان اڳ هئا. 55۽ ائين ئي اهي آهن جيڪي توهان جي پٺيان اچن ٿا توهان کان گھٽ ،جھڙا مخلوق جيڪي هاڻي پوڙهي ٿيڻ شروع ٿي ويا آهن ،۽ جوانيَ جي طاقت کان گذري ويا آهن. 56تڏهن مون چيو ،اي پالڻھار ،آَ اوهان کي عرض ڪريان ٿو ،جيڪڏهن مون کي توهان جي نظر ۾ فضل مليو آهي ،پنھنجي ٻانھي کي ڏيکاريو جنھن جي ذريعي توهان پنھنجي مخلوق کي ڏسو. باب6 ض. ض يءجي عءلڪونء فءي ياأ ء ير ء ض ءِلءى اأ ء ير ء ض فءي ياأ ء ير ء ض فءي ياأ ء ير ء ض فءي ياأ ء ير ء 1فءقءا ءل ه ءڪو فءي ياأ ء ير ء 2ان کان اڳ جو گجگوڙ ٿئي ۽ روشني ٿئي ،يا بھشت جا بنياد رکيا ويا، 3ان کان اڳ جو منجھس گل نظر اچن ،يا هلندڙ طاقتون قائم ٿين ،ان کان اڳ جو بيشمار ملئڪ گڏ ٿين، 4يا ڪڏهن هوا جي بلندين کي مٿي ڪيو ويو ،ان کان اڳ جو آسمان جي ماپن جو نالو رکيو ويو ،يا سيون ۾ چمني گرم ٿي ويا، 5۽ اڳي ئي موجوده سالن جي ڳول ڪئي وئي ،۽ يا انھن جي ايجادن کي هاڻي گناه ڦري ويا ،ان کان اڳ جو اهي مھر هجن جن ايمان کي خزاني لَ گڏ ڪيو آهي. 6پوَء مون انھن ڳالھين تي غور ڪيو ،۽ اهي سڀيئي رڳو منھنجي وسيلي پيدا ڪيا ويا آهن ،۽ ڪنھن ٻئي جي وسيلي؛ مون جي وسيلي اهي ختم ٿي وينديون ، ۽ ڪنھن ٻئي جي وسيلي. 7پوَء مون جواب ڏنو ۽ چيو تہ” وقت جي جدائي ڇا ٿيندي؟ يا پھرين جي پڄاڻي ڪڏهن ٿيندي ،۽ ان جي شروعات ڪڏهن ٿيندي؟ 8هن مون کي چيو تہ ابراهيم کان وٺي اسحاق تائين ،جڏهن کانئس يعقوب ۽ عيسو پيدا ٿيا ،تڏهن يعقوب جو هٿ پھريائين عيسو جي کڙي ءَ تي هو. 9ڇالَء جو عيسو دنيا جي پڄاڻي آهي ۽ يعقوب انھي ءَ جي شروعات آهي جيڪو پٺيان ٿو اچي. 10ماڻھو ءَ جو هٿ ڪڪڙهي ۽ هٿ جي وچ ۾ آهي :ٻيو سوال ،ايسدراس ،تون نه پڇ. اعلي حڪمراني ،جيڪڏهن مون کي تنھنجي نظر ۾ فضل مليو آهي، 11تڏهن مون جواب ڏنو ۽ چيو تہ” اي خداوند ،انھي ءَ ي 12مان تو کي عرض ڪريان ٿو ،پنھنجي نوڪر کي پنھنجي نشانين جي پڄاڻي ڏيکاري ،جنھن جو تو مون کي گذريل رات جو حصو ڏيکاريو. 13تنھنڪري هن مون کي جواب ڏنو تہ” پنھنجن پيرن تي اٿي بيھہ ۽ هڪڙو زوردار آواز ٻڌ. 14۽ اهو ائين ٿيندو جيئن اهو هڪڙو وڏو حرڪت هو .پر جنھن جاَء تي تون بيٺو آهين ان کي نه لڏبو. 15تنھنڪري جڏهن اهو ڳالھائي تہ ڊڄو نہ ،ڇالَء جو ڪلم آخرت جو آهي ،۽ زمين جو بنياد سمجھيو ويو آهي. 16۽ ڇو؟ ڇالَء جو انھن شين جي ڳالھہ کان ڊڄي ٿو ۽ لڏي وڃي ٿو ،ڇاڪاڻ تہ اهو ڄاڻي ٿو تہ انھن شين جي پڇاڙي ءَ کي تبديل ٿيڻ گھرجي. 17جڏهن مون اهو ٻڌو ،تڏهن آ ءَ پنھنجي پيرن تي بيھي بيٺس ۽ ٻڌم تہ هڪڙو آواز پيو ،جيڪو ڳالھائي رهيو هو ۽ انھي ءَ جو آواز ڪيترن ئي پاڻي ءَ جي آواز جھڙو هو. ض. ض ءويء يعلء ڪمونء ءمنء ياأ ء ير ء 18وقءالء« ِ:ءذءا ه ءڪو اللذءينء يء ينت ڪ ڪم فءي ياأ ء ير ء ء 19۽ انھن کان پڇا ڳاڇا ڪرڻ شروع ڪندا ،اهي ڪھڙا آهن جن پنھنجي بي انصافيَ سان ناحق کي نقصان پھچايو آهي ،۽ جڏهن سيون جي مصيبت پوري ٿيندي. 20۽ جڏهن دنيا ،جيڪا ختم ٿيڻ شروع ٿي ويندي ،ختم ٿي ويندي ،پوَ آئون اهي نشانيون ڏيکاريندس :ڪتاب آسمان جي اڳيان کوليا ويندا ،۽ اهي سڀ گڏجي ڏسندا. 21۽ هڪڙي ورهين جا ٻار پنھنجن آوازن سان ڳالھائيندا ،جن عورتن کي ننڍڙن ٻارن کي جنم ڏيندو ،جيڪي ٽن يا چئن مھينن جا اڻ ڄاتل ٻار پيدا ڪندا ،۽ اهي جيئرا ٿيندا ۽ اٿندا. 22۽ اوچتو ئي پوکيل جايون اڻ ڄاتل نظر اينديون ،۽ اوچتو ئي مڪمل گودام خالي نظر ايندا. 23۽ صور هڪڙو آواز ڏيندو ،جيڪو جڏهن هر ڪو ٻڌندو ،اهي اوچتو ڊڄي ويندا. 24ان وقت دوست دشمنن وانگر هڪٻئي سان وڙهندا ،۽ زمين انھن سان گڏ خوف ۾ بيھي رهندي جيڪي ان ۾ رهندا آهن ،چشمن جا چشما بيھي رهندا ،۽ ٽن ڪلڪن ۾ اهي نه هلندا. 25جيڪو انھن سڀني کان رهندو ،جيڪو مون تو کي ٻڌايو آهي ،ڀڄي ويندو ،۽ منھنجي ڇوٽڪاري ۽ پنھنجي دنيا جي پڄاڻي کي ڏسندو. 26۽ اهي ماڻھو جيڪي وصول ڪيا ويا آهن سي ڏسندا ،جن پنھنجي ڄمڻ کان موت جو ذائقو نه چکيو آهي ،۽ رهندڙن جي دل بدلجي ويندي ،۽ هڪڙي ٻي معني ۾ تبديل ٿي ويندي. 27ڇالَء جو بڇڙائي ختم ڪئي ويندي ۽ ٺڳي ءَ کي ختم ڪيو ويندو. 28جيتري قدر ايمان جي ڳالھ آهي ،اهو ڦھلجي ويندو ،فساد ختم ٿي ويندو ،۽ سچائي ،جيڪا گھڻي عرصي کان بغير ميوو آهي ،بيان ڪئي ويندي.
29۽ جڏهن هو مون سان ڳالھائي رهيو هو” ڏس ،مون ٿورڙو ان ڏانھن ڏٺو ،جنھن جي اڳيان مان بيٺو هوس. 30۽ اهي ڳالھيون هن مون کي چيو .مان توکي رات جو وقت ڏيکارڻ آيو آهيان. 31جيڪڏهن تون اڃا وڌيڪ دعا گھرين ٿو ۽ ست ڏينھن وري روزا رکين ٿو ،تہ آ ءَ تو کي ڏينھون ڏينھن وڏيون ڳالھيون ٻڌائيندس ،جيڪي مون ٻڌو آهن. 32ڇالَء جو تنھنجو آواز سڀ کان مٿاهين ءَ جي اڳيان ٻڌو ويو آهي ،ڇالَء جو غالب تنھنجو نيڪ عمل ڏٺو آهي ،تنھنجي پاڪائي ءَ کي بہ ڏٺو آهي ، جيڪا تو کي پنھنجي جواني ءَ کان وٺي هئي. 33تنھنڪري هن مون کي موڪليو آهي تہ تو کي اهي سڀ ڳالھيون ڏيکاريان ،۽ تو کي چوان تہ” سٺو ره ۽ نہ ڊڄ. ض. ض ءِلءى اأ ء ير ء ض ءفي ياأ ء ير ء ض ءفي ياأ ء ير ء علءى اللذءينء ءفي يالف يءو ء 34ولء تءجي ءرَء ء ء 35هن کان پوَء ائين ٿيو جو آ ءَ وري روئي رهيس ۽ اهڙي ءَ طرح ست ڏينھن روزا رکيم ،انھي ءَ لَء تہ اهي ٽي هفتا پورا ڪريان ،جيڪي هن مون کي ٻڌايون آهن. 36۽ اٺين رات ۾ منھنجي دل وري منھنجي اندر ۾ ويڙهي وئي ،۽ مون خدا جي اڳيان ڳالھائڻ شروع ڪيو. 37ڇالَء جو منھنجو روح تمام گھڻو سڙي ويو ،۽ منھنجو روح ڏک ۾ پئجي ويو. 38وقءا ءل :يءا ءربق ،تو خلقت جي شروعات کان وٺي ،پھرين ڏينھن کان ڳالھايو آهي ،۽ ائين ئي چيو آهي .آسمان ۽ زمين کي ٺاهيو وڃي؛ ۽ تنھنجو لفظ هڪ ء مڪمل ڪم هو. 39پوَء روح ڦاٽي پيو ،۽ هر طرف اونداهي ۽ خاموشي ڇانيل هئي .انسان جي آواز جو آواز اڃا ٺھي نه سگھيو هو. 40تڏهن تو کي حڪم ڏنائين تہ پنھنجي خزانن مان هڪڙي چڱي روشني اچي ،انھي ءَ لَء تہ توهان جو ڪم ظاهر ٿئي. 41ٻئي ڏينھن تي تو آسمان جي روح کي ٺاهيو ۽ حڪم ڏنو ته ان کي الڳ ڪريو ۽ پاڻيَ جي وچ ۾ تقسيم ڪريو ،ته هڪڙو حصو مٿي وڃي ۽ ٻيو هيٺ رهجي. 42ٽئين ڏينھن تي تو حڪم ڏنو ته پاڻي زمين جي ستين حصي ۾ گڏ ڪيو وڃي :ڇھ حصا تو سڪي ڇڏيا ۽ رکيا آهن ،انھي ءَ نيت لَء ته انھن مان ڪي خدا جا پوکيا ۽ پوکيا وڃن ۽ توهان جي خدمت ڪن. 43ڇالَء جو جيئن ئي تنھنجو ڪلم ظاهر ٿيو تہ ڪم پورو ٿي ويو. 44ڇالَء جو فوري طور تي هڪڙو وڏو ۽ بيشمار ميوو هو ،۽ ذائقي لَء گھڻا ۽ مختلف قسم جون لذتون ،اڻ مٽندڙ رنگ جا گل ۽ عجيب خوشبوَء وارا ،۽ ائين ٽئين ڏينھن ٿيو. 45چوٿين ڏينھن تي تو حڪم ڏنو تہ سج چمڪي ،۽ چنڊ پنھنجي روشني ڏئي ،۽ تارا ترتيب ۾ هجن. 46۽ انھن کي هڪڙو حڪم ڏنو ويو ته انسان جي خدمت ڪرڻ لَ ،جيڪو ٿيڻو هو. 47پنجين ڏينھن تي تو چيو تہ ستين حصي کي ،جتي پاڻي گڏ ڪيو ويو هو ته اهو جاندار ،پکي ۽ مڇيون پيدا ڪري ،۽ ائين ئي ٿيو. 48ڇالَء جو گونگا پاڻي ۽ بي جان خدا جي حڪم تي جاندار شيون پيدا ڪيون ،تہ جيئن سڀ ماڻھو تنھنجي عجيب ڪمن جي ساراه ڪن. 49پوَء تو ٻن جاندارن کي مقرر ڪيو ،هڪڙي کي تون حنوڪ سڏين ٿو ۽ ٻيو ليويتان. 50۽ هڪڙي کي ٻئي کان جدا ڪيو :ستين حصي لَ ،يعني ،جتي پاڻي گڏ ڪيو ويو هو ،انھن ٻنھي کي پڪڙي نه سگھي. 51تو حنوک کي هڪڙو حصو ڏنو ،جيڪو ٽئين ڏينھن سڪي ويو ،انھي ءَ لَء تہ هو انھي ءَ ئي حصي ۾ رهي ،جنھن ۾ هزار ٽڪر آهن. 52پر تو ليياٿن کي ستون حصو ڏنو ،يعني نم؛ ۽ هن کي رکيو آهي ته کائي وڃي جنھن کان توهان چاهيو ،۽ جڏهن. 53ڇھين ڏينھن تي توهان زمين کي حڪم ڏنو تہ اهو توهان جي اڳيان جانورن ،ڍورن ۽ رينگڻ واريون شيون آڻين. 54۽ انھن کان پوَ ،آدم پڻ ،جنھن کي توهان پنھنجي سڀني مخلوقن جو مالڪ ڪيو آهي :اسين سڀ کانئس آيا آهيون ۽ اهي ماڻھو جن کي تو چونڊيو آهي. 55اهو سڀ ڪجھہ مون توهان جي اڳيان ٻڌايو آهي ،اي خداوند ،ڇاڪاڻ تہ تو دنيا کي اسان جي خاطر بڻايو آهي. 56ٻين ماڻھن لَء ،جيڪي آدم مان به آيا آهن ،تو چيو آهي ته اهي ڪجھ به نه آهن ،پر ٿڪڻ جھڙا ٿي وڃو ،۽ انھن جي گھڻائي کي هڪڙي ڦڙي سان تشبيھ ڏني آهي جيڪو هڪڙي ٿانو مان ڪري ٿو. 57۽ هاڻي ،اي پالڻھار ،ڏس ،اهي قومون ،جن کي ڪڏهن ڪجھ به نه سڏيو ويو آهي ،اسان جي مٿان مالڪ ٿيڻ شروع ڪيو آهي ،۽ اسان کي کائي. 58پر اسين تنھنجا ماڻھو ،جن کي تو پنھنجو پھريون پٽ سڏيو آهي ،تنھنجو اڪيلو پٽ ۽ تنھنجو پرجوش عاشق ،انھن جي هٿن ۾ ڏنو ويو آهي. 59جيڪڏهن دنيا هاڻي اسان جي خاطر ٺھي ،تہ پوَء اسان کي دنيا سان گڏ ورثو ڇو نہ ملي؟ اهو ڪيترو وقت برداشت ڪندو؟ باب7 1۽ جڏهن مون اهي ڳالھيون ختم ڪيون ،مون ڏانھن هڪڙو ملئڪ موڪليو ويو جيڪو مون ڏانھن راتيون اڳ موڪليو ويو هو. 2فءقءا ءل لءهڪ” :اڪٿ ،يسدراس ،۽ ٻڌ ،جيڪي آ ءَ تو کي ٻڌائڻ آيو آهيان. 3وقءا ءل :ءِ لن ل لء لء ڪْ يم .پوَء هن مون کي چيو تہ” سمنڊ هڪ وسيع جاَء تي قائم آهي ،انھي ءَ لَء تہ اهو اونھي ۽ وڏو ٿئي. ء 4پر ڪيس داخل ڪريو دروازا تنگ ۽ درياه وانگر. 5پوَء ڪير سمنڊ ۾ وڃي ان کي ڏسي سگھيو ۽ ان تي حڪومت ڪري؟ جيڪڏهن هو تنگي ءَ مان نه گذري ها ته وسيع ۾ ڪيئن اچي ها؟ 6ٻي ڳالھ به آهي .هڪڙو شھر ٺاهيو ويو آهي ،۽ هڪڙي وسيع ميدان تي ٺھيل آهي ،۽ سڀني سٺين شين سان ڀريل آهي. 7ان جو دروازو تنگ آهي ۽ گرڻ لَء خطرناڪ جاَء تي بيٺو آهي ،ڄڻڪ ساڄي پاسي باه هجي ۽ کاٻي پاسي اونھي پاڻي. 8۽ انھن ٻنھي جي وچ ۾ هڪڙو ئي رستو آهي ،حتي باه ۽ پاڻي ءَ جي وچ ۾ ،ايترو ننڍو جو اڪتي اڪهي سگھن ٿا ڪو ماڻھو هڪدم اتي نه وڃ. 9جيڪڏهن هي شھر هاڻي هڪڙي ماڻھو ءَ کي ورثي ۾ ڏنو ويو آهي ،جيڪڏهن هو ان خطري کان پاسو نه ڪندو ،جيڪو اڳ ۾ مقرر ڪيو ويو آهي ،اهو اهو وراثت ڪيئن حاصل ڪندو؟ 10وقءالء” :اي خداوند !پوَء هن مون کي چيو تہ ائين ئي بني اسرائيل جو حصو آهي. ء 11ڇالَء جو مون انھن جي خاطر دنيا ٺاهيو ،۽ جڏهن آدم منھنجي حڪمن جي ڀڃڪڙي ڪئي ،تڏهن حڪم ڏنو ويو تہ هاڻي پورو ٿيو. 12پوَء هن دنيا جا دروازا تنگ ڪيا ويا ،ڏک ۽ تڪليفن سان ڀريل ،اهي رڳو ٿورا ۽ بڇڙا آهن ،خطرن سان ڀريل ،۽ ڏاڍا ڏکوئيندڙ. 13ڇالَء جو وڏي ءَ دنيا جا دروازا وسيع ۽ پڪا هئا ۽ لفاني ميوو آڻيندا هئا. 14پوَء جيڪڏهن جيئرا رهڻ وارا محنت ڪن ٿا تہ انھن تنگي ۽ اجائي شين ۾ داخل نہ ٿين ،تہ اهي اهي شيون ڪڏهن بہ حاصل ڪري سگھندا جيڪي انھن لَء رکيل آهن. 15تنھنڪري تون پاڻ کي پريشان ڇو ٿو ڪرين ،ڇالَء جو تون رڳو خراب ماڻھو آهين؟ ۽ تون ڇو هليو ويو آهين ،جڏهن ته تون رڳو فاني آهين؟ 16تو پنھنجي دماغ ۾ انھي ءَ ڳالھہ تي غور ڇو نہ ڪيو جيڪو اچڻو آهي ،بلڪ انھي ءَ ڳالھہ تي جيڪو موجود آهي؟ 17تڏهن مون جواب ڏنو ۽ چيو تہ” اي خداوند ،جيڪو حڪمراني ڪرڻ وارو آهي ،تو پنھنجي شريعت ۾ مقرر ڪيو آهي تہ نيڪ ماڻھو انھن شين جا وارث ٿين ،پر بي دين ناس ٿين. 18تڏهن به سڌريل ڏک سھندا ،۽ وسيع اميد رکندا ،ڇالَء جو جن بڇڙا ڪم ڪيا آهن تن کي تڪليفون سھڻيون پونديون ،پر پوَء بہ وسيع نہ ڏسندا.
19۽ هن مون کي چيو .خدا کان مٿانھون ڪو به جج نه آهي ،۽ ٻيو ڪو به عقل کان مٿي نه آهي. 20ڇالَء جو گھڻا ئي آهن جيڪي هن زندگي ءَ ۾ مري وڃن ٿا ،ڇالَء جو اهي خدا جي انھي ءَ شريعت کي حقير ٿا سمجھن جيڪي سندن اڳيان رکيل آهن. 21ڇالَء جو خدا انھن کي سخت حڪم ڏنو آهي جيڪي آيا آهن ،انھن کي جيئڻ لَء ڇا ڪرڻ گھرجي ،جھڙي ءَ طرح اهي آيا ،۽ انھن کي سزا کان بچڻ لَء ڇا ڪرڻ گھرجي. 22تنھن هوندي بہ هن جا فرمانبردار نہ رهيا .پر هن جي خلف ڳالھايو ،۽ بيڪار شيون تصور ڪيو. اعلي بابت چيو ته هو نه آهي .۽ هن جا طريقا نه ڄاڻندا هئا: 23۽ پنھنجن بڇڙن ڪمن سان پاڻ کي ٺڳيو .۽ تمام ي 24پر هنن سندس شريعت کي حقير ڄاتو ۽ سندس واعدن کي رد ڪيو .هن جي قانونن ۾ اهي وفادار نه هئا ،۽ هن جا ڪم نه ڪيا آهن. 25تنھنڪري اي ايسڊراس ،خالي لَء خالي شيون آهن ۽ پورين لَء پوريون شيون آهن. 26ڏس ،اهو وقت ايندو ،جو اهي نشانيون جيڪي مون تو کي ٻڌايون آهن ،پوريون ٿينديون ،۽ ڪنوار ظاهر ٿيندي ،۽ هو ءَ نڪرندي نظر ايندي ،جيڪا هاڻي زمين تان هٽي وئي آهي. 27۽ جيڪو به اڳڪٿي ڪيل بڇڙن کان بچيل آهي سو منھنجا عجب ڏسندو. عيسي انھن سان گڏ ظاهر ٿيندو جيڪي ساڻس گڏ آهن ،۽ جيڪي باقي رهندا سي چار سؤ سالن اندر خوش ٿيندا. 28ڇالَء جو منھنجو پٽ ي 29انھن سالن کان پوَء منھنجو پٽ مسيح مري ويندو ۽ اهي سڀ ماڻھو جن جي زندگي آهي. 30۽ دنيا ست ڏينھن پراڻي خاموشي ءَ ۾ بدلجي ويندي ،جھڙي ءَ طرح اڳين فيصلن ۾ ،پوَء ڪوبہ ماڻھو باقي نه رهندو. 31۽ ستن ڏينھن کان پوَء دنيا ،جيڪا اڃا جيئري نہ آهي ،اٿندي ۽ اڪها مري ويندي جيڪا بگڙيل آهي. 32۽ زمين انھن کي بحال ڪندي جيڪي ان ۾ سمايل آهن ،۽ اهڙيَ طرح مٽي جيڪي خاموش رهندا آهن ،۽ ڳجھي جايون انھن روحن کي بچائيندا جيڪي انھن ڏانھن وجھندا هئا. 33۽ سڀ کان مٿاهين عدالت جي تخت تي ظاهر ٿيندو ،۽ مصيبت ختم ٿي ويندي ،۽ ڊگھي مصيبت ختم ٿي ويندي. 34پر رڳو فيصلو رهندو ،سچ بيھي رهندو ،۽ ايمان مضبوط ٿيندو. 35۽ ڪم پٺيان ٿيندو ،۽ اجر ڏيکاريو ويندو ،۽ چڱا ڪم زور وارا هوندا ،۽ بڇڙا ڪم ڪو قاعدو برداشت نه ڪندا. موسي انھن ابن ڏاڏن لَء جن بيابان ۾ گناهہ ڪيو. 36پوَء مون چيو تہ ،ابراهيم پھريائين سدومي ءَ لَء دعا ڪئي ۽ ي عيسي هن کان پوَء بني اسرائيل لَء عڪن جي زماني ۾: 37۽ ي 38۽ سموئيل ۽ دائود تباهي لَ ،۽ سليمان انھن لَ جيڪي مقدس ۾ اچڻ وارا آهن: 39۽ هيليا انھن لَء جيڪي مينھن پيا .۽ مئل لَ ،ته هو جيئرو ٿي سگھي ٿو: 40۽ Ezechiasسنھيريب جي زماني ۾ ماڻھن لَ :۽ گھڻن لَ گھڻا. 41ائين ئي هاڻي ،ڏٺائين ته فساد وڌي ويو آهي ،۽ بڇڙائي وڌي وئي آهي ،۽ نيڪن بدڪارن لَء دعا گھري آهي :هاڻي ائين ڇو نہ ٿئي؟ 42هن مون کي جواب ڏنو تہ” هي ءَ هاڻي هي ءَ زندگي ءَ جي پڄاڻي ناهي ،جتي تمام گھڻي شان و شوڪت رهي .تنھن ڪري انھن ڪمزورن لَء دعا ڪئي آهي. 43پر عذاب جو ڏينھن هوندو هن وقت جي پڄاڻي ،۽ آخرت جي ابديت جي شروعات ،جنھن ۾ فساد ٿي چڪو آهي، 44انتھاپسندي پڄاڻي تي پھتي آهي ،بي وفائي ختم ٿي وئي آهي ،سچائي وڌي وئي آهي ،۽ سچائي پيدا ٿي آهي. 45پوَء ڪوبہ ماڻھو انھي ءَ کي بچائي نہ سگھندو جيڪو ناس ٿئي ۽ نڪي انھي ءَ تي ظلم ڪري سگھي جنھن کي فتح ملي. 46پوَء مون جواب ڏنو ۽ چيو تہ” هي ءَ منھنجو پھريون ۽ آخري چوڻ آهي ،چڱو ٿئي ها تہ آدم کي زمين نہ ڏني وڃي ،يا وري جڏهن کيس ڏني ويئي تہ کيس گناهہ ڪرڻ کان روڪيان. 47ڇالَء جو هن هاڻي ماڻھو ءَ لَء ڪھڙو فائدو آهي جو هن وقت سختي ءَ ۾ جيئڻ ۽ مرڻ کان پوَء سزا جي تلش ۾ رهڻ؟ 48اي آدم ،تو ڇا ڪيو؟ ڇالَء جو جيتوڻيڪ اهو تون ئي آهين جيڪو گناهہ ڪيو آهي ،تون اڪيلو نہ آهين ،پر اسين سڀ آهيون جيڪي تو وٽان آيا آهيون. 49ڇالَء جو اهو اسان کي فائدو آهي ،جيڪڏهن اسان کي هڪ لفاني وقت جو واعدو ڪيو ويو آهي ڇا اسان اهي ڪم ڪيا آهن جيڪي موت آڻيندا آهن؟ 50۽ اهو ته اسان کي هڪڙي دائمي اميد جو واعدو ڪيو ويو آهي ،جڏهن تہ اسين سڀ کان وڌيڪ بڇڙا آهيون؟ 51۽ اهو ته اسان لَء صحت ۽ سلمتي ءَ جا گھر ٺھيل آهن ،جڏهن تہ اسين بڇڙائي ءَ سان رهيا آهيون؟ اعلي ترين جو شان انھن جي حفاظت لَء رکيو ويو آهي جيڪي محتاط زندگي گذاري رهيا آهن ،جڏهن تہ اسين سڀ کان وڌيڪ بڇڙي واٽ تي 52۽ اهو ته ي هليا آهيون؟ 53۽ اهو اهو بھشت ڏيکاريو وڃي ،جنھن جو ميوو هميشه رهندو ،جنھن ۾ سلمتي ۽ دوا آهي ،ڇالَ جو اسين ان ۾ داخل نه ڪنداسين؟ ( 54ڇاڪاڻ ته اسان اڻ وڻندڙ جڳھن ۾ گھمندا آهيون). 55۽ انھن جا منھن جن پرهيزگاري ڪئي آهي سي تارن جي مٿان چمڪندا ،پر اسان جا منھن اونداهين کان وڌيڪ ڪارا هوندا؟ 56ڇالَء جو جڏهن اسين جيئري رهيا هئاسين ۽ ڏوهہ ڪندا رهيا هئاسين ،تڏهن اسان اهو نہ سوچيو هو تہ مرڻ کان پوَء انھي ءَ لَء ڏک سھڻ شروع ڪريون. 57تڏهن هن مون کي جواب ڏنو تہ” هي جنگ جي حالت آهي ،جيڪا ماڻھو ءَ زمين تي پيدا ٿي وڙهندا. 58اهو ،جيڪڏهن هو غالب ٿي ويو ،اهو ڏک ٿيندو جيئن توهان چيو آهي ،پر جيڪڏهن هو فتح حاصل ڪري ،اهو اهو حاصل ڪندو جيڪو مان چوان ٿو. موسي ماڻھن کي چيو تہ” زندگي ءَ کي چونڊيو تہ جيئن اوهين جيئرو رهو. 59ڇالَء جو هي ءَ اها زندگي آهي جنھن جي زندگي ۾ ي 60تڏهن بہ انھن مٿس ايمان نہ آندو ،نڪي هن کان پوَء جي نبين ،نڪي مون کي ،جن انھن سان ڳالھايو آهي. 61ته انھن جي تباهي ءَ ۾ ايتري ڳري نه هجي ،جيتري انھن لَء خوشي ٿئي ،جيڪي ڇوٽڪاري جا قائل آهن. 62تڏهن مون جواب ڏنو تہ” اي خداوند ،مون کي خبر آهي تہ خدا سڀ کان وڌيڪ ٻاجھارو سڏجي ٿو ،انھي ءَ لَء تہ هو انھن تي رحم ڪري ٿو جيڪي اڃا دنيا ۾ نہ آيا آهن. 63۽ انھن تي پڻ جيڪي سندس شريعت ڏانھن موٽندا آهن. 64۽ اهو اهو آهي ته هو صبر ڪري ،۽ ڊگھي عرصي تائين انھن کي برداشت ڪري ٿو جن گناه ڪيو آهي ،پنھنجي مخلوق وانگر. 65۽ اهو ته اهو فضل وارو آهي ،ڇاڪاڻ تہ اهو ڏيڻ لَ تيار آهي جتي ضرورت آهي. انھن ۽ آهن ماضي ،جيڪي آهن موجود ،جيڪي ڪري ٿو رحم 66۽ اهو اهو آهي ته هو وڏي ٻاجھ وارو آهي ،ڇالَء جو هو انھن لَء وڌ کان وڌ لَء جيڪي اچڻ وارا آهن. 67ڇالَء جو جيڪڏهن هو پنھنجي ٻاجھ کي وڌائي نہ سگھندو تہ دنيا انھن سان گڏ نہ رهندي جيڪي ان جا وارث آهن. 68۽ اهو بخشيندو آهي .ڇالَء جو جيڪڏهن هن پنھنجي چڱائي ءَ جي ڪري ائين نہ ڪيو ،تہ جيئن اهي جن بڇڙا ڪم ڪيا آهن تن مان آساني ٿئي ،ماڻھن جو ڏه هزار حصو بہ جيئرو نہ رهندو. 69۽ جج هوندي ،جيڪڏهن هو انھن کي معاف نہ ڪري جيڪي سندس ڪلم سان چڱا ٿيا آهن ،۽ تڪرارن جي ميڙ کي ختم ڪري، 70بيشمار ميڙ ۾ تمام ٿورا رهجي ويا هوندا.
باب8 1هن مون کي جواب ۾ چيو تہ” خداوند هن دنيا کي گھڻن لَء بڻايو آهي ،پر اچڻ واري دنيا ٿورن لَء . 2مان توهان کي هڪڙو مثال ٻڌايان ٿو ،ايسڊراس؛ جيئن تون زمين کان پڇندين ،ته اهو تو کي چوندي ،ته اهو گھڻو ٺھيل ڏئي ٿو جنھن مان مٽي ءَ جا برتن ٺاهيا وڃن ٿا ،پر ٿورڙي مٽي جيڪا سون مان نڪرندي آهي ،اهو ئي حال آهي هن موجوده دنيا جو. 3خلقيل گھڻا آهن ،پر ٿورا بچيا ويندا. 4تنھنڪري مون جواب ڏنو تہ” پوَء هيٺ لھي وڃ ،اي منھنجا جان ،سمجھ ۽ ڏاهپ کي کائي. 5ڇالَء جو تو ٻڌائڻ لَء راضي ڪيو آهي ۽ اڳڪٿي ڪرڻ لَء تيار آهيو ،ڇالَء جو تو وٽ هاڻي رڳو رهڻ کان سواَء ٻي ڪا جاَء نہ آهي. 6اي پالڻھار ،جيڪڏهن تون پنھنجي ٻانھي کي تڪليف نه ڏئين ،ته اسين توهان جي اڳيان دعا ڪريون ،۽ تون اسان کي اسان جي دل ۾ ٻج ،۽ اسان جي سمجھ لَ ثقافت ڏي ،ته اهو ان جو ميوو اچي .هر هڪ ماڻھو ڪيئن رهندو ،جيڪو بگڙيل آهي ،جيڪو ماڻھو ءَ جي جاَء کڻندو آهي؟ 7ڇالَء جو تون اڪيلو آهين ۽ اسين سڀ تنھنجي هٿن جي هڪڙي ڪاريگر آهيون ،جھڙي ءَ طرح تو چيو آهي. 8ڇالَء جو جڏهن هاڻي جسم ما ڪَ جي پيٽ ۾ ٺھيل آهي ۽ تون ان کي عضوا ڏئين ٿو ،تڏهن تنھنجي مخلوق کي باه ۽ پاڻي ءَ ۾ محفوظ ڪيو وڃي ٿو ،۽ تنھنجي ڪمائي ءَ ۾ نو مھينا رهي تنھنجي انھي ءَ مخلوق کي ،جيڪا هن ۾ پيدا ٿي آهي. 9پر جيڪو رکي ٿو ۽ رکيو وڃي ٿو ،ٻئي کي محفوظ ڪيو ويندو ،۽ جڏهن وقت اچي ٿو ،محفوظ ٿيل پيٽ انھن شين کي بچائي ٿو جيڪي ان ۾ وڌا آهن. 10ڇالَء جو تو حڪم ڏنو آهي تہ جسم جي حصن مان ،يعني سينن مان کير ڏيو ،جيڪو سينن جو ميوو آهي. 11انھي ءَ لَء تہ جيڪا شيَء ٺھيل آهي ،سا ٿوري وقت لَء پالي ٿي ،جيستائين تون ان کي پنھنجي ٻاجھ ۾ نہ آڻين. 12تو ان کي پنھنجي صداقت سان وڌايو ،۽ پنھنجي شريعت ۾ ان جي پرورش ڪئي ،۽ پنھنجي فيصلي سان ان کي سڌاريو. 13۽ تون ان کي پنھنجي مخلوق وانگر ماريندين ،۽ پنھنجي ڪم وانگر ان کي تيز ڪندين. 14تنھنڪري جيڪڏهن تون انھي ءَ کي ناس ڪرين ،جنھن کي ايڏي وڏي محنت سان ٺاهيو ويو آهي ،تنھنڪري اهو سولو ڪم آهي جو تنھنجي حڪم سان ٺھيل آهي ،انھي ءَ لَء تہ جيڪا شيَء ٺاهي وئي آهي سا قائم رهي. 15تنھنڪري هاڻي اي خداوند ،مان ڳالھائيندو .عام طور تي انسان کي ڇڪڻ ،توهان کي چڱي طرح ڄاڻو ٿا .پر تنھنجي ماڻھن کي ڇھڻ ،جن جي خاطر مون کي افسوس آهي. 16۽ تنھنجي وراثت لَء ،جنھن لَء مان ماتم ڪريان ٿو .۽ بني اسرائيل لَء ،جن لَء مان ڳرو آهيان .۽ يعقوب لَء ،جنھن جي خاطر مان پريشان آهيان. 17تنھنڪري مان توهان جي اڳيان پنھنجي لَء ۽ انھن لَء دعا ڪرڻ شروع ڪندس :ڇالَء جو مون کي ڏسڻ ۾ اچي ٿو ته اسان جا گره جيڪي زمين ۾ رهندا آهن. 18پر مون ٻڌو آهي ته جج جي تڪڙي اچڻ وارو آهي. 19تنھنڪري منھنجو آواز ٻڌو ۽ منھنجي ڳالھين کي سمجھو ،۽ مان توهان جي اڳيان ڳالھائيندس .هي اسڊراس جي لفظن جي شروعات آهي ،ان کان اڳ جو هو ورتو ويو :۽ آَ ايس امداد، 20اي پالڻھار ،تون جيڪو هميشہ ۾ رهندو آهين ،جيڪو آسمان ۽ هوا ۾ مٿين شين مان ڏسي ٿو. 21جنھن جو تخت اهم آهي .جنھن جي شان کي سمجھي نه ٿو سگھجي .جنھن جي اڳيان ملئڪن جا لشڪر ڏڪندي بيٺا آهن، 22جنھن جي خدمت واَ ۽ باه ۾ ڄاڻندڙ آهي .جنھن جو ڪلم سچو آهي ،۽ چوڻيون مستقل آهن؛ جنھن جو حڪم مضبوط آهي ،۽ حڪم خوفناڪ آهي. 23جنھن جي نھار ڳوڙهي کي سڪي ڇڏي ٿي ،۽ ڪاوڙ جبلن کي ڳري ڇڏيندي آهي .جنھن جي سچائي گواهي آهي: 24اي پنھنجي ٻانھي جي دعا ٻڌ ،۽ پنھنجي مخلوق جي گذارش کي ٻڌاَ. 25ڇالَء جو جيستائين آ ءَ جيئرو رهندس ،تيستائين ڳالھائيندو رهندس ،۽ جيستائين مون کي سمجھ آهي ،آ ءَ جواب ڏيندس. 26اي پنھنجي قوم جي گناهن تي نه ڏس .پر انھن تي جيڪي سچائي ءَ سان توهان جي خدمت ڪن ٿا. 27غير قومن جي بڇڙي ايجادن جي پرواه نه ڪريو ،پر انھن جي خواهش جو جيڪي اوهان جي شاهدين کي مصيبتن ۾ رکندا آهن. 28انھن بابت نه سوچيو جيڪي توکان اڳ ٺڳي ءَ سان هليا ويا آهن ،پر انھن کي ياد ڪر ،جيڪي توهان جي مرضي ءَ موجب تنھنجي خوف کي ڄاڻن ٿا. 29تنھنجي مرضي نہ هجي تہ انھن کي ناس ڪري ،جيڪي جانورن وانگر رهيا آهن .پر انھن کي ڏسڻ لَ جيڪي واضح طور تي تنھنجي شريعت سيکاريا آهن. 30تون انھن تي ڪاوڙ نه ڪر ،جيڪي جانورن کان بھتر سمجھن ٿا .پر انھن سان پيار ڪريو جيڪي هميشه تنھنجي صداقت ۽ شان تي ڀروسو رکندا آهن. 31ڇالَء جو اسين ۽ اسان جا ابا ڏاڏا اهڙين بيمارين ۾ مبتل آهيون ،پر اسان گنھگارن جي ڪري تون ٻاجھارو سڏبو. 32ڇالَء جو جيڪڏهن توهان چاهيو ٿا تہ اسان تي رحم ڪريو ،تہ پوَء تون اسان لَء رحمدل سڏبين ،يعني جن وٽ سچائي ءَ جا ڪم ڪونھي. 33ڇالَء جو سچار ،جن جا ڪيترائي چڱا ڪم تو وٽ رکيل آهن ،تن کي پنھنجن ڪمن مان اجر ملندا. 34ڇالَء جو ماڻھو ڇا آهي ،جو تون مٿس ناراض ٿئين؟ يا ڪھڙي خراب نسل آهي ،جو تون ان تي ايترو تلخ ٿئين؟ 35ڇالَء جو حقيقت ۾ انھن مان ڪوبہ ماڻھو پيدا نہ ٿيو آهي ،پر هن بدڪاري ڪئي آهي .۽ ايمان وارن مان ڪو به اهڙو ناهي جنھن غلط ڪم نه ڪيو هجي. 36ڇالَء جو اي خداوند ،تنھنجي صداقت ۽ تنھنجي نيڪي بيان ڪئي ويندي ،جيڪڏهن تون انھن تي رحم ڪر ،جن کي چڱن ڪمن جو يقين ناهي. 37تڏهن هن مون کي جواب ڏنو ۽ چيو تہ” تو ڪجھھ ڳالھيون صحيح ڪيون آهن ،۽ اهو تنھنجي چوڻ موجب ٿيندو. 38ڇالَء جو آ ءَ انھن جي طبيعت بابت نہ سوچيندس جن موت کان اڳ ،عدالت کان اڳ ،تباهي ءَ کان اڳ گناهہ ڪيو آهي. 39پر آ ءَ نيڪن جي طبيعت تي خوش ٿيندس ،۽ انھن جي زيارت ۽ ڇوٽڪاري ۽ اجر کي ياد ڪندس ،جيڪو انھن کي ملندو. 40جيئن مون هاڻي چيو آهي ،تيئن ئي ٿيندو. 41ڇالَء جو جيئن هاري ءَ زمين تي گھڻو ٻج پوکي ٿو ۽ گھڻا وڻ پوکي ٿو ،تڏهن بہ جيڪي پوکيا وڃن ٿا ،سي فصلن ۾ نہ ٿا اچن ۽ جيڪي پوکيا وڃن ٿا ، سي پاڙ نہ ٿا لھجن .دنيا ۾؛ اهي سڀئي نه بچيا ويندا. 42تنھن تي مون جواب ڏنو تہ” جيڪڏهن مون کي فضل مليو آهي تہ مون کي ڳالھائڻ ڏيو. 43جھڙي ءَ طرح باغبان جو ٻج مري وڃي ٿو ،جيڪڏهن اڪهو نه اڪڀري ،۽ مناسب وقت تي مينھن نه پوي .يا جيڪڏهن تمام گھڻو مينھن اچي ،۽ ان کي خراب ڪري: 44اهڙي ءَ طرح ماڻھو ءَ کي به ناس ٿئي ٿو ،جيڪو تنھنجي هٿن سان ٺھيل آهي ۽ تنھنجي ئي شڪل سڏجي ٿو ،ڇالَء جو تون انھي ءَ جھڙو آهين ،جنھن جي خاطر تو سڀ شيون ٺاهيون آهن ،۽ انھي ءَ کي باغبان جي ٻج سان تشبيھ ڏني آهي. 45اسان تي ناراض نه ٿيو پر پنھنجي قوم کي بچايو ،۽ پنھنجي وراثت تي رحم ڪر ،ڇالَ جو تون پنھنجي مخلوق تي رحم ڪندڙ آهين. 46تڏهن هن مون کي جواب ڏنو تہ” موجود شيون هاڻي هاڻي لَء آهن ۽ جيڪي اچڻيون آهن سي اچڻيون آهن. 47ڇالَء جو تون ايترو ننڍو آهين جو تون منھنجي مخلوق کي مون کان وڌيڪ پيار ڪرڻ جي قابل ٿي سگھندين :پر آ ءَ ڪيترائي ڀيرا تنھنجي ويجھو آيو آهيان ،۽ انھي ءَ ڏانھن ،پر ڪڏهن بدڪارن ڏانھن نہ.
48هن ۾ پڻ تون عظيم آهين سڀ کان مٿاهين ءَ اڳيان. 49انھي ءَ ۾ تو پاڻ کي جھليو آهي ،جھڙي ءَ طرح هي تو وٽ آهي ،۽ پاڻ کي انھي ءَ لئق نہ سمجھيو آهين جو سڌريلن ۾ گھڻو ساراهيو وڃي. 50ڇالَء جو انھن تي ڪيتريون ئي وڏيون مصيبتون اينديون جيڪي پوئين وقت ۾ دنيا ۾ رهندا ،ڇالَء جو اهي وڏا وڏائي ءَ سان هليا آهن. 51پر تون پنھنجي لَء سمجھ ،۽ انھن لَء عزت ڳولين جيڪي تو جھڙا آهن. 52ڇالَء جو توهان لَء بھشت کوليو ويو آهي ،زندگي ءَ جو وڻ پوکيو ويو آهي ،ايندڙ وقت تيار ڪيو ويو آهي ،فراهمي تيار ڪئي وئي آهي ،هڪڙو شھر ٺاهيو ويو آهي ،۽ آرام جي اجازت آهي ،هائو ،ڪامل نيڪي ۽ حڪمت. 53بڇڙائي ءَ جي پاڙ اوهان کان بند ڪئي وئي آهي ،ڪمزوري ۽ ڪھڙي ءَ کي تو کان لڪايو ويو آهي ،۽ فساد وسرڻ لَء دوزخ ۾ ڀڄي ويندو آهي. 54غم گذري ويا آهن ،۽ آخر ۾ ڏيکاريو ويو آهي ابدي خزانو. 55تنھنڪري اوهين انھن جي ميڙ بابت وڌيڪ سوال نہ پڇو جيڪي ناس ٿين ٿا. 56ڇالَء جو جڏهن هنن آزادي ورتي ،تڏهن انھن مٿاهين ءَ کي بي حرمتي سمجھي ،سندس شريعت جي بي حرمتي سمجھي ۽ سندس واٽون ڇڏي ڏنيون. 57ان کان سواَء هنن سندس نيڪن کي لتاڙيو آهي، 58۽ پنھنجن دل ۾ چيو ته ،ڪو به خدا نه آهي .ها ،۽ اهو ڄاڻڻ آهي ته انھن کي مرڻو پوندو. 59ڇالَء جو جيئن مٿي بيان ڪيل شيون توهان کي قبول ڪنديون ،تيئن انھن لَء اڃ ۽ ڏک تيار آهن ،ڇاڪاڻ تہ هن جي مرضي نہ هئي تہ ماڻھو بيڪار ٿين. 60پر اهي آهن جيڪي پيدا ڪيا ويا آهن ان جي نالي کي بدنام ڪيو جنھن انھن کي ٺاهيو ،۽ ان جا شڪرگذار نه هئا جنھن انھن لَء زندگي تيار ڪئي. 61تنھنڪري منھنجو فيصلو هاڻي ويجھو آهي. 62اهي ڳالھيون مون سڀني ماڻھن کي نه ڏيکاريون آهن ،پر توهان ڏانھن ،۽ توهان جھڙن ٿورن کي .تڏهن مون جواب ڏنو ۽ چيو: 63ڏس ،اي پالڻھار ،هاڻي تو مون کي عجب جي ڪثرت ڏيکاريو آهي ،جيڪي تون آخري وقت ۾ ڪرڻ شروع ڪندين ،پر ڪھڙي وقت ،تو مون کي نه ڏيکاريو آهي. باب9 1پوَء هن مون کي جواب ڏنو ۽ چيو تہ” تون وقت کي چڱي ءَ طرح ماپ ڪر ،۽ جڏهن تون ڪجھھ اڳئين نشانين کي ڏسندين ،جيڪي مون تو کي اڳي ٻڌايون آهن. تعالي انھي ءَ دنيا ۾ اچڻ شروع ڪندو ،جيڪا هن ٺاهي هئي. 2پوَء تون سمجھندين تہ اهو اهو ئي وقت آهي ،جنھن ۾ خدا ي 3تنھنڪري جڏهن دنيا ۾ زلزل ۽ ماڻھن جا گوڙ ڏٺا ويندا. 4پوَء تون چڱي ءَ طرح سمجھي سگھندين تہ خدا انھن ڳالھين جي باري ۾ ڳالھايو آهي ،جيڪي تو کان اڳي ،يعني شروعات کان وٺي. 5ڇالَء جو جھڙي ءَ طرح دنيا ۾ جيڪا شيَء بڻيل آهي تنھن جي شروعات ۽ پڄاڻي آهي ۽ پڄاڻي پڌري آهي. 6اهڙي ءَ طرح عجائب ۽ قدرت واري ڪمن ۾ بہ انھي ءَ مٿاهين ءَ زماني جي شروعات آهي ۽ پڄاڻي اثرن ۽ نشانين ۾. 7و ءم ين يءجي عء ڪل ءمنء يال ءج يعلء ڪم ءو ءل تءجي عء ءل ءمنء يالعء ءملءينء ،۽ ايمان جي ڪري ،جنھن تي اوهان ايمان آندو آهي. ء 8بيان ڪيل خطرن کان بچايو ويندو ،۽ منھنجي نجات منھنجي ملڪ ۾ ،۽ منھنجي حدن ۾ ڏسندو ،ڇاڪاڻ تہ مون انھن کي پنھنجي لَ شروع کان پاڪ ڪيو آهي. 9پوَء اهي ڏکوئيندڙ حالت ۾ هوندا ،جن هاڻي منھنجي طريقن کي خراب ڪيو آهي ،۽ اهي جن انھن کي ڇڏي ڏنو آهي ،اهي عذاب ۾ رهندا. 10ڇالَء جو جن پنھنجي زندگي ءَ ۾ فائدا حاصل ڪيا آهن ،۽ مون کي نہ ڄاتو. 11۽ جن منھنجي شريعت کان نفرت ڪئي ،جڏهن تہ اڃا انھن کي آزادي ملي هئي ،۽ جڏهن اڃا انھن لَء توبھہ جي جاَء کليل هئي ،تن سمجھي نہ ،پر ان کي حقير سمجھيو. 12مرڻ کان پوَء به ان کي درد جي ذريعي ڄاڻڻ گھرجي. 13۽ تنھنڪري توهان اهو نه ڄاڻو ته بدڪارن کي ڪھڙي سزا ڏني ويندي ،۽ ڪڏهن :پر پڇو ته ڪيئن سچار بچائي سگھندا ،جن جي دنيا آهي ،۽ جنھن لَ دنيا ٺاهيو ويو آهي. 14پوَء مون جواب ۾ چيو تہ 15مون اڳي به چيو آهي ،۽ هاڻي به ڳالھايو آهي ،۽ هاڻي به ٻڌايان ٿو ،ته انھن مان گھڻا ئي آهن جيڪي ناس ٿين ٿا ،انھن کان وڌيڪ جيڪي بچي ويندا. 16جھڙي ءَ طرح لھر قطري کان وڏي آهي. 17هن مون کي جواب ڏنو تہ” جيئن زمين آهي ،تيئن ٻج بہ آهي .جيئن گل هجن ،اهڙا رنگ به هجن .جيئن ڪم ڪندڙ آهي ،اهو پڻ ڪم آهي .۽ جيئن هاري پاڻ آهي ،تيئن سندس پالڻھار به آهي :ڇالَء جو اهو وقت دنيا جو هو. 18۽ هاڻي جڏهن مون دنيا تيار ڪئي آهي ،جيڪا اڃا ٺھيل ئي نہ هئي ،انھي ءَ لَء تہ انھن جي رهڻ لَء انھي ءَ ۾ هاڻي جيئرو رهي ،تڏهن ڪنھن بہ منھنجي خلف ڳالھ نہ ڪئي. 19ڇالَء جو انھي ءَ وقت هر ڪنھن حڪم مڃيو ،پر هاڻي انھن جا آداب جيڪي هن دنيا ۾ پيدا ڪيا ويا آهن ،سي هميشہ جي ٻج جي ڪري خراب ٿي ويا آهن ،۽ اهڙي قانون جي ڪري ،جنھن کي ڳجھو ئي نہ آهي. 20تنھنڪري مون دنيا تي غور ڪيو ،۽ ڏسان تہ اڪن اوزارن جي ڪري جيڪي اڪن ۾ آيا هئا ،تن جي ڪري هڪڙو خطرو آهي. 21۽ مون ڏٺو ،۽ ان کي تمام گھڻو بچايو ،۽ مون کي هڪڙي انگور جي ڪلستر ،۽ هڪڙي وڏي ماڻھن جو هڪڙو ٻوٽو رکيو آهي. 22پوَء انھي ءَ ميڙ کي ناس ٿئي ،جيڪو بيڪار پيدا ٿيو هو .۽ منھنجو انگور رکيو وڃي ،۽ منھنجو ٻوٽو .ڇالَء جو مون وڏي محنت سان ان کي پورو ڪيو آهي. 23تنھن هوندي بہ جيڪڏهن تون اڃا ست ڏينھن وڌيڪ بيھي رهين( ،پر تون انھن ۾ روزا نہ رک. 24پر گلن جي ميدان ۾ وڃو ،جتي ڪو گھر ٺھيل نه آهي ،۽ رڳو ميدان جا گل کائو .گوشت نه چکو ،شراب نه پيئو ،پر رڳو گل کائو؛) 25۽ خدا کان مسلسل دعا گھرو ،پوَ آَ ايندس ۽ توسان ڳالھائيندس. 26تنھنڪري آ ءَ انھي ءَ ميدان ۾ ويس جنھن کي اردٿ سڏيو ويندو آهي ،جيئن هن مون کي حڪم ڏنو هو .۽ مان اتي گلن جي وچ ۾ ويھي رهيس ،۽ پوک جي ٻوٽن مان کاڌو ،۽ ان جي گوشت مون کي مطمئن ڪيو. 27ستن ڏينھن کان پوَء آ ءَ گھاس تي ويھي رهيس ،۽ منھنجي دل مون ۾ اڳي وانگر بيزار ٿي ويئي. تعالي جي اڳيان ڳالھائڻ شروع ڪيو ۽ چيائين تہ 28پوَء مون پنھنجو وات کوليو ۽ خدا ي 29اي پالڻھار ،تون پاڻ کي اسان ڏانھن ڏيکارين ٿو ،تون اسان جي ابن ڏاڏن کي بيابان ۾ ڏيکاريو ويو ،هڪڙي جاَ تي جتي ڪو ماڻھو ٿڌڙي نه آهي ،هڪڙي بنجر جاَ تي ،جڏهن اهي مصر مان نڪتا.
30وقءا ءل لءهڪ” :اي بني اسرائيل !۽ منھنجي لفظن کي نشان لڳايو ،اي جيڪب جو ٻج. ء 31ڇالَء جو ڏسو ،آ ءَ پنھنجو شريعت اوهان ۾ پوکيندس ۽ اهو اوهان ۾ ميوو آڻيندو ۽ اوهان کي ان ۾ هميشه عزت ملندي. 32پر اسان جا ابا ڏاڏا ،جن کي شريعت ملي ٿي ،تن ان تي عمل نہ ڪيو ۽ اوهان جي حڪمن تي عمل نہ ڪيو ،۽ جيتوڻيڪ تنھنجي شريعت جو ميوو ناس ٿيو ،نڪي اهو ٿي سگھيو ،ڇالَء جو اهو تنھنجو ئي هو. 33پر جن اهو حاصل ڪيو سي برباد ٿي ويا ،ڇالَء جو انھن انھي ءَ شيَء کي نہ رکيو جيڪو انھن ۾ پوکيل هو. 34۽ ڏسو ،اهو هڪڙو رواج آهي ،جڏهن زمين کي ٻج ملي ٿو ،يا سمنڊ ۾ ٻيڙيَ يا ڪنھن ٻيڙيَ جو گوشت يا پيئڻ ،جنھن ۾ پوکيو ويو يا ان ۾ اڇليو ويو ، اهو برباد ٿي ويو. ڪ 35جيڪي پوکيا ويا يا ان ۾ اڇليا ويا يا حاصل ڪيا ويا ،سا ناس ٿئي ۽ اسان وٽ نه رهي ،پر اسان سان ائين نه ٿيو آهي. 36ڇالَء جو اسين جن کي شريعت ملي آهي سي گناهہ جي ڪري برباد ٿيون ٿا ۽ اسان جي دل بہ جنھن اها قبول ڪئي آهي 37تنھن هوندي بہ شريعت ناس نہ ٿي ،پر قائم رهي ٿي هن جي قوت. 38جڏهن مون اهي ڳالھيون پنھنجي دل ۾ ڪيون ،تڏهن مون پنھنجين اکين سان پوئتي ڏٺو ۽ ساڄي پاسي هڪڙي عورت ڏٺم ،جنھن تي هو ماتم ڪري رهي هئي ۽ وڏي آواز سان روئي رهي هئي ،۽ دل ئي دل ۾ ڏاڍي غمگين هئي .ڪپڙا ڪرايا هئا ،۽ هن جي مٿي تي خاڪ هئي. 39پوَء مون کي پنھنجين سوچن کي وڃڻ ڏيو جنھن ۾ آ ءَ هوس ،۽ مون کي هن ڏانھن موٽائي ڇڏيائين. 40۽ کيس چيو ته ،تون ڇو روئين؟ تون پنھنجي دماغ ۾ ايترو اداس ڇو آهين؟ 41پوَء هن مون کي چيو تہ” سائين ،مون کي اڪيلو ڇڏي ڏيو ،تہ آ ءَ پاڻ کي روئان ۽ پنھنجي ڏک ۾ اضافو ڪريان ،ڇالَء جو آ ءَ پنھنجي دماغ ۾ سخت پريشان آهيان ،۽ تمام گھٽ ڪريان ٿو. 42مون کيس چيو تہ” توکي ڇا ٿيو آهي؟ مون کي ٻڌاَء . 43هن مون کي چيو تہ” آ ءَ تنھنجي ٻانھي بانجھ آهيان ۽ مون کي ڪوبہ اولد ڪونھي ،جيتوڻيڪ مون کي ٽيھ سال مڙس هو. 44۽ انھن ٽيھن سالن ۾ مون ٻيو ڪجھ به نه ڪيو آهي ڏينھن رات ،۽ هر ڪلڪ ،پر پنھنجي دعا گھري ،سڀ کان وڌيڪ. 45ٽيھن سالن کان پوَء خدا منھنجي ٻڪڌي تنھنجي ٻانھي ٻڪڌي ،منھنجي ڏک تي غور ڪيو ،منھنجي مصيبت تي غور ڪيو ۽ مون کي پٽ ڏنو ،۽ مان هن تي ڏاڍي خوش ٿيس ،ائين ئي منھنجو مڙس ۽ منھنجا سڀ پاڙيسري پڻ هئا ،۽ اسان کيس وڏي عزت ڏني .قادر مطلق. 46۽ مون کيس وڏي مشقت سان پاليو. 47پوَء جڏهن هو وڏو ٿيو ۽ اهو وقت آيو جو هن کي زال هجي ،تڏهن مون دعوت ڏني. باب10 1پوَء ائين ٿيو جو جڏهن منھنجو پٽ شادي ءَ جي ڪمري ۾ داخل ٿيو تہ هو ڪري پيو ۽ مري ويو. 2پوَء اسان سڀني بتيون کوٽي ڇڏيون ،۽ منھنجا سڀ پاڙيسري مون کي تسلي ڏيڻ لَء اٿيا ،تنھنڪري مون رات جو ٻئي ڏينھن تائين آرام ڪيو. 3۽ ائين ٿيو ،جڏهن اهي سڀ ڇڏي ويا هئا تہ مون کي تسلي ڏيڻ لَء ،آخر تائين مان چپ ٿي ويس .پوَء مان رات جو اٿيس ۽ ڀڄي ويس ۽ هتي هن ميدان ۾ آيو ، جيئن تون ڏسين ٿو. 4هاڻي آ ءَ اهو ارادو ٿو ڪريان تہ شھر ڏانھن موٽي نہ ،پر هتي رهان ،نڪي کائي پيئي ،بلڪ هميشہ ماتم ڪريان ۽ مرڻ تائين روزو رکان. 5پوَء مون اتي ڇڏي ڏنو ،جنھن ۾ آ ءَ هوس ۽ هن کي ڪاوڙ ۾ چيائين تہ 6اي بيوقوف عورت ،ٻين سڀني کان وڌيڪ ،تون اسان جو ماتم نٿو ڏسين ،۽ اسان کي ڇا ٿيو؟ 7اسان جي ما ڪَ سيون ڪھڙي ءَ طرح تمام گھڻائي ءَ سان ڀريل آهي ،۽ ڏاڍي نٻل آهي ،ڏاڍي ڏکوئيندڙ آهي؟ 8۽ هاڻي جڏهن اسان سڀني کي ماتم ۽ غمگين ڏسي رهيا آهيون ،ڇالَء جو اسين سڀ غم ۾ مبتل آهيون ،ڇا تون هڪڙو پٽ لَء غمگين آهين؟ 9ڇالَء جو زمين کان پڇو ،۽ هو ءَ توکي ٻڌائيندي تہ اهو اهو آهي جنھن کي پنھنجي مٿان اڀرندڙ گھڻن جي زوال تي ماتم ڪرڻ گھرجي. 10ڇالَء جو هن مان سڀ پھريائين نڪتا ،۽ ٻيا سڀ انھي ءَ مان نڪرندا ،۽ ڏسندا ،اهي لڳ ڀڳ سڀ تباهي ءَ ڏانھن هليا ويندا ،۽ انھن مان هڪڙو ميڙ بلڪل ختم ٿي ويو آهي. 11پوَء انھي ءَ کان وڌيڪ ڪير ماتم ڪري ،جنھن ايڏو وڏو ميڙ وڃائي ڇڏيو آهي .۽ تون نه ،جنھن لَء افسوس آهي پر هڪ لَء ؟ 12پر جيڪڏهن تون مون کي چوندين تہ منھنجو ماتم ڌرتي ءَ جھڙو نہ آهي ،ڇالَء جو مون پنھنجي پيٽ جو ميوو وڃائي ڇڏيو آهي ،جنھن کي مون دردن ۽ ڏکن سان ڄايو آهي. 13پر زمين ائين نه آهي ،ڇالَء جو ميڙ انھي ءَ ۾ موجود آهي زمين جي دستور موجب هليو ويو ،جيئن آيو آهي. 14پوَء آ ءَ توکي ٻڌايان ٿو ،جيئن تو محنت سان پيدا ڪيو آهي .اهڙي ءَ طرح زمين پڻ پنھنجو ميوو ڏنو آهي ،يعني انسان ،شروع کان وٺي انھي ءَ کي جنھن کيس بڻايو آهي. 15تنھنڪري هاڻي پنھنجو غم پاڻ وٽ رک ،۽ جيڪا مصيبت تو کي پھتي آهي تنھن کي چڱي همت سان برداشت ڪر. 16ڇالَء جو جيڪڏهن تون خدا جي سچائي ءَ واري فيصلي کي مڃيندين ،تہ پوَء توهان ٻنھي کي پنھنجو پٽ بروقت ملندو ۽ عورتن ۾ ساراهيو ويندو. 17پوَء شھر ۾ پنھنجي مڙس وٽ وڃ. 18۽ هن مون کي چيو" ،مان ائين نه ڪندس :مان شھر ۾ نه ويندس ،پر هتي مرندس. 19پوَء مون اڳتي وڌي ساڻس ڳالھايو ۽ چيائين تہ 20ائين نہ ڪريو ،پر صلح ڏيو .منھنجي طرفان :سيون جون مشڪلتون ڪيتريون آهن؟ يروشلم جي غم جي حوالي سان تسلي حاصل ڪريو. 21ڇالَء جو تون ڏسين ٿو تہ اسان جي مقدس جاَء برباد ٿي وئي آهي ،اسان جي قربان گاهہ ڊاهي وئي آهي ،اسان جو مندر ڊاهيو ويو آهي. 22اسان جي زبور زمين تي رکيل آهي ،اسان جي گيت کي خاموش ڪيو ويو آهي ،اسان جي خوشي پڄاڻي تي آهي ،اسان جي شمع جي روشني وجھي وئي آهي ،اسان جي عھد جي صندوق کي خراب ڪيو ويو آهي ،اسان جي مقدس شيون ناپاڪ ڪيون ويون آهن ،۽ اسان جو نالو .اسان کي سڏيو وڃي ٿو تقريبن بدنام ڪيو ويو آهي :اسان جي ٻارن کي شرمسار ڪيو ويو آهي ،اسان جي پادرين کي ساڙيو ويو آهي ،اسان جا ليوي قيد ڪيا ويا آهن ،اسان جون ڪنواريون ناپاڪ آهن ،۽ اسان جي زالن کي خراب ڪيو ويو آهي .اسان جا سڌريل ماڻھو لڏي ويا ،اسان جا ننڍڙا ناس ڪيا ويا ،اسان جا جوان غلمي ءَ ۾ جڪڙيا ويا ،۽ اسان جا طاقتور ماڻھو ڪمزور ٿي ويا. 23۽ ،جيڪو سڀني کان وڏو آهي ،سيون جي مھر هاڻي پنھنجي عزت وڃائي چڪي آهي .ڇاڪاڻ ته هو ءَ انھن جي هٿن ۾ ڏني وئي آهي جيڪي اسان کان نفرت ڪن ٿا. 24۽ تنھنڪري پنھنجي وڏي ڳري کي هٽائي ڇڏيو ،۽ غمن جي ڪثرت کي هٽائي ڇڏيو ،ته غالب اوهان تي وري مھرباني ڪري ،۽ مٿاهين توهان کي آرام ۽ آرام ڏيندو توهان جي محنت مان. 25جڏهن آ ءَ هن سان ڳالھائي رهيو هوس ،تڏهن اوچتو سندس منھن بيحد چمڪي ويو ،۽ سندس منھن ائين چمڪائڻ لڳو ،جو آ ءَ هن کان ڊڄي ويس ،۽ سوچيندو رهيس تہ اهو ڇا ٿو ٿئي.
26۽ اوچتو ،اوچتو ،هوَ ڏاڍي ڊڄي رڙ ڪئي ،ايتري قدر جو زمين عورت جي گوڙ تي ڌڪ لڳي. 27پوَء مون نھاريو تہ اها عورت وري مون کي نظر نہ آئي ،پر اتي هڪڙو شھر ٺھيل هو .وڏي جاَء پاڻ کي بنيادن مان ظاهر ڪيو :پوَء مون ڊڄي ويو ۽ وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو: 28ڪٿي آهي يوريل ملئڪ ،جيڪو پھرين مون وٽ آيو هو؟ ڇاڪاڻ ته هن مون کي ڪيترن ئي پيچرن ۾ ڪري ڇڏيو آهي ،۽ منھنجي پڇاڙي فساد ۾ تبديل ٿي وئي آهي ،۽ منھنجي دعا کي ملمت ڪرڻ لَ. 29جڏهن آ ءَ اهي ڳالھيون ڪري رهيو هوس ،تڏهن هو مون وٽ آيو ۽ مون ڏانھن نھاريائين. 30۽ ڏس ،آ ءَ ڄڻ مري ويو هوس ،۽ منھنجي سمجھ مون کان کسي ويئي ،۽ هن مون کي ساڄي هٿ کان وٺي ،تسلي ڏني ،۽ مون کي پيرن تي بيھاريو ،۽ مون کي چيائين تہ 31توکي ڇا ٿيو آهي؟ ۽ تون ايترو پريشان ڇو آهين؟ ۽ تنھنجي سمجھ ۽ تنھنجي دل جا خيال ڇو پريشان آهن؟ 32مون چيو تہ” انھي ءَ ڪري جو تو مون کي ڇڏي ڏنو آهي ،پر پوَء بہ مون تنھنجي چوڻ تي عمل ڪيو ۽ ميدان ۾ ويس ،۽ مون ڏٺو آهي ،پر اڃا تائين ڏٺم ، جو بيان ڪري نہ سگھندس. ص ڪرونء . ،وَ ء ين ڪ 33فءقءا ءل :فءقءا ءل ءم ءردءً ة ء 34تڏهن مون چيو تہ” ڳالھاَء ،منھنجا مالڪ ،مون ۾ .رڳو مون کي نه ڇڏيو ،نه ته مان پنھنجي اميد کان مايوس ٿي مري وڃان. 35ڇالَء جو مون ڏٺو آهي تہ آ ءَ نہ ٿو ڄاڻان ۽ ٻڌو اٿم تہ آ ءَ نہ ٿو ڄاڻان. 36يا منھنجو عقل ٺڳيو آهي ،يا منھنجو روح خواب ۾ آهي؟ 37تنھنڪري هاڻي آ ءَ تو کي عرض ٿو ڪريان تہ تون پنھنجي نوڪر کي اهو رويا ڏيکاريندين. تعالي تو کي ڪيتريون ئي ڳجھيون ڳالھيون 38پوَء هن مون کي جواب ڏنو ۽ چيو تہ” ٻڌ ،آ ءَ تو کي ٻڌائيندس ۽ ٻڌايان ٿو ته تون ڇو ٿو ڊڄين ،ڇالَء جو خدا ي پڌرو ڪندو. 39هن ڏٺو آهي تہ تنھنجو رستو صحيح آهي ،انھي ءَ لَء تہ تون پنھنجي قوم لَء مسلسل غمگين آهين ۽ سيون لَء وڏو ماتم ٿو ڪرين. 40تنھنڪري هي ءَ انھي ءَ رويا جو مطلب آهي جيڪو تو تازو ڏٺو آهي. 41تو هڪڙي عورت کي ماتم ڪندي ڏٺو ،۽ تون کيس تسلي ڏيڻ لڳو. 42پر هاڻي تو کي عورت جو جھڙو وڌيڪ ڪونھي ،پر اتي هڪڙو شھر ٺھيل نظر آيو. 43۽ جتي هن توکي پنھنجي پٽ جي موت بابت ٻڌايو ،اهو حل آهي: 44اها عورت ،جنھن کي تو ڏٺو آهي ،سيون آهي ،۽ جڏهن هن تو کي چيو هو ته ،جنھن کي تون هڪ اڏيل شھر وانگر ڏسين ٿو، 45جڏهن ته ،مان چوان ٿو ،هن توکي چيو آهي ،ته هو ءَ ٽيھ سال بانجھ هئي :اهي اهي ٽيھ سال آهن ،جن ۾ هن کي ڪو نذرانو پيش نه ڪيو ويو هو. 46پر ٽيھن سالن کان پوَء سليمان شھر ٺاهيو ۽ نذرانو پيش ڪيو ۽ پوَء بنجر کي پٽ ڄائو. 47۽ جڏهن هن توکي ٻڌايو هو ته هن کي محنت سان پاليو هو ،اهو يروشلم ۾ رهندو هو. 48پر جڏهن هن تو کي چيو تہ” منھنجو پٽ پنھنجي شادي ءَ جي ڪمري ۾ اچي بيھي ويو ۽ مري ويو ،اهو ئي تباه ٿيو جيڪو يروشلم ۾ آيو. 49۽ ،ڏس ،توهان هن جي جھڙي کي ڏٺو ،۽ ڇاڪاڻ تہ هن پنھنجي پٽ لَ ماتم ڪيو ،توهان هن کي تسلي ڏيڻ شروع ڪيو :۽ انھن شين مان جيڪي اتفاق ڪيو ويو آهي ،اهي توهان لَ کوليا ويندا. 50ڇالَء جو هاڻي سڀ کان مٿاهين اهو ڏسي ٿو ته تون بي سبب غمگين آهين ،۽ پنھنجي پوري دل سان هن لَء ڏکارو آهين ،تنھنڪري هن تو کي پنھنجي شان جي چمڪ ۽ سندس خوبصورتي ءَ جي چمڪ ڏيکاري آهي. 51تنھنڪري مون تو کي انھي ءَ ميدان ۾ رهڻ جي نصيحت ڪئي ،جتي ڪو گھر ٺھيل نہ هو. 52ڇالَء جو مون کي خبر هئي تہ سڀ کان مٿاهين هي ءَ تو کي ڏيکاريندو. 53تنھنڪري مون تو کي حڪم ڏنو آهي تہ انھي ءَ ميدان ۾ وڃ ،جتي ڪنھن عمارت جو بنياد ڪونھي. تعالي پنھنجو شھر ڏيکارڻ شروع ڪيو آهي ،اتي ڪنھن بہ ماڻھو ءَ جي عمارت بيھي نہ ٿي سگھي. 54ڇالَء جو جنھن جاَء کان خدا ي 55۽ تنھنڪري ڊڄو نه ،پنھنجي دل کي خوفزده نه ٿيڻ ڏيو ،پر پنھنجي رستي ۾ وڃو ،۽ عمارت جي خوبصورتي ۽ عظمت کي ڏسو ،جيترو توهان جون اکيون ڏسي سگھن ٿيون. 56پوَء ايترو ٻڌندؤ جيترو پنھنجا ڪن سمجھي سگھندا. اعلي سان سڏيو ويو آهين .۽ ائين ئي آهن پر ٿورا. 57ڇالَء جو تون ٻين گھڻن کان وڌيڪ برڪت وارو آهين ،۽ ي 58پر سڀاڻي رات جو تون هتي رهندين. اعلي شين جا رويا ڏيکاريندو ،جيڪي سڀ کان مٿاهين انھن سان ڪندو جيڪي آخري ڏينھن ۾ زمين تي رهندا . انھن 59۽ اهڙي ءَ طرح مٿاهين ءَ توهان کي ي سو مان اڪن رات ننڊ ڪئي ۽ ٻيو ،جيئن هن مون کي حڪم ڏنو هو. باب11 1پوَء مون هڪڙو خواب ڏٺو تہ سمنڊ مان هڪڙو عقاب آيو ،جنھن کي ٻارهن پنن وارا پر ۽ ٽي مٿا هئا. 2۽ مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،هوَ پنھنجن پرن کي سڄي زمين تي پکڙيل آهي ،۽ هوا جا سڀ هوا مٿس اڏامي ويا ،۽ گڏ ٿي ويا. 3۽ مون ڏٺو ،۽ هن جي پنن مان ٻيا مخالف پنن پيدا ٿيا .۽ اهي ننڍا پن ۽ ننڍا ٿي ويا. 4پر هن جا مٿا آرام ۾ هئا :وچ ۾ هڪڙو مٿو ٻئي کان وڏو هو ،پر ان کي باقي رهيو. 5ان کان علوه مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،عقاب پنھنجي پنن سان پرواز ڪيو ،۽ زمين تي ۽ انھن تي جيڪي اتي رهندا هئا ،راڄ ڪيو. 6۽ مون ڏٺو ته آسمان جي هيٺان سڀ شيون هن جي تابع آهن ،۽ ڪوبہ ماڻھو هن جي خلف نه ڳالھايو ،نڪي زمين تي هڪڙي مخلوق. 7۽ مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،عقاب پنھنجي پنن تي اٿي ،۽ پنھنجي پنن سان ڳالھائيندي چيو تہ 8سڀني کي هڪ ئي وقت نھاريو :هر ڪو پنھنجي جاَء تي سمھي رهيو ،۽ هر هڪ کي ڏسندو رهيو. 9پر انھن مڙن کي آخري دم تائين محفوظ رکيو وڃي. 10مون ڏٺو ،۽ اهو آواز هن جي ڪنن مان نڪرندو ،پر سندس جسم جي وچ مان. 11۽ مون هن جي برعڪس پنن کي ڳڻيو ،۽ ڏسو ،انھن مان اٺ هئا. 12پوَء مون نھاريو ،۽ ڏٺم ،ساڄي پاسي هڪڙو پنو اڀريو ،۽ راڄ ڪرڻ لڳو .ڊي سڄي زمين تي؛ 13۽ ائين ئي ٿيو ،جڏهن اهو راڄ ڪيو ،ان جي پڄاڻي آئي ،۽ ان جي جاَ وڌيڪ ظاهر نه ڪئي وئي :پوَ ايندڙ پٺيان بيٺو .۽ راڄ ڪيو ،۽ وڏو وقت گذريو. 14پوَء ائين ٿيو جو جڏهن بادشاهت ڪيائين ،تڏهن انھي ءَ جي پڄاڻي به پھرين وانگر آئي ،ايتري قدر جو وري ظاهر نہ ٿي. 15پوَء اتي هڪڙو آواز آيو ۽ چيائين تہ 16ٻڌ ،جنھن زمين تي ايترو عرصو حڪومت ڪئي آهي ،اهو آ ءَ تو کي ٻڌايان ٿو ،ان کان اڳ جو تون وري ظاهر نہ ٿئين،
17توهان کان پوَء ڪوبہ نہ پھچندو تنھنجي وقت تائين ،نڪي ان جي اڌ تائين. 18پوَء ٽيون اٿيو ،۽ اڳي وانگر حڪومت ڪيائين ،۽ وري ظاهر نہ ٿيو. 19اهڙي ءَ طرح اهو هڪڙو ٻئي پٺيان سڀ رهجي ويو ،جيئن هر هڪ راڄ ڪيو ۽ پوَء وري ظاهر نه ٿيو. 20پوَء مون ڏٺو ،۽ ،ڏس ،وقت گذرڻ سان گڏ پنن جيڪي پٺيان ساڄي پاسي بيٺا آهن ،ته اهي به حڪومت ڪن .۽ انھن مان ڪجھه حڪومت ڪئي ،پر ٿوري دير ۾ اهي وڌيڪ ظاهر نه ٿيا. 21ڇالَء جو انھن مان ڪي مقرر ڪيا ويا ،پر حڪومت نہ ڪيائون. 22انھي ءَ کان پوَء مون نھاريو تہ ٻارهن پنھون وري نظر نہ آيا ۽ نڪي ٻہ ننڍڙا پن. 23۽ عقاب جي جسم تي وڌيڪ ڪوبہ ڪونھي ،پر ٽي مٿا جيڪي آرام ڪري رهيا هئا ،۽ ڇھه ننڍا پر. 24پوَء مون ڏٺو تہ ٻہ ننڍڙا پن ڇھن کان جدا ٿي ساڄي پاسي واري مٿو هيٺ ڪري رهيا آهن ،ڇالَء جو چار پنھنجي جاَء تي قائم رهيا. 25۽ مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،پنن جي هيٺان جيڪي پاڻ کي قائم ڪرڻ ۽ حڪمراني ڪرڻ لَ سوچي رهيا هئا. 26پوَء مون ڏٺو تہ هڪڙو ٺھيل هو ،پر ٿوري ءَ دير ۾ اها وڌيڪ نظر نہ آئي. 27۽ ٻيو پھرين کان جلد پري ٿي ويو. 28۽ مون ڏٺو ،۽ ،ڏسو ،ٻنھي رهيا هئا جيڪي پاڻ ۾ پڻ راڄ ڪرڻ لَ سوچي رهيا هئا. 29۽ جڏهن انھن اهو سوچيو تہ ڏسو ،اتي هڪڙي مٿو جاڳيو جيڪو آرام ڪري رهيو هو ،يعني اهو اهو جيڪو وچ ۾ هو .ڇاڪاڻ ته اهو ٻن ٻين سرن کان وڏو هو. 30پوَء مون ڏٺو تہ ٻيا ٻئي مٿا بہ انھي ءَ سان مليا هئا. 31۽ ڏس ،مٿو ڦري ويو انھن سان گڏ جيڪي ان سان گڏ هئا ،۽ ونگ جي هيٺان ٻن پنن کي کائي ويا جيڪي بادشاه ڪندا. 32پر هن سر سڄي زمين کي خوف ۾ وجھي ڇڏيو ،۽ ان ۾ انھن مڙني تي حڪومت ڪئي جيڪي زمين تي رهيا آهن تمام گھڻي ظلم سان .۽ دنيا جي حڪمراني ان جي سڀني پرن کان وڌيڪ هئي. 33هن کان پوَء مون ڏٺو تہ اوچتو اهو مٿو جيڪو وچ ۾ هو ،سو پرن جھڙو ظاهر نہ ٿيو. 34پر اڪهي ٻئي مٿا رهيا ،جن ساڳي ءَ طرح زمين تي ۽ اڪن ۾ رهندڙن تي حڪومت ڪئي. 35پوَء مون ڏٺو ،ته ساڄي پاسي جو مٿو کاٻي پاسي وارو هو. 36پوَء مون کي هڪ آواز آيو ،جنھن مون کي چيو تہ” پنھنجي اڳيان ڏس ،۽ جيڪي ڪجھہ تون ڏسين ٿو تنھن تي غور ڪر. 37پوَء مون ڏٺو ۽ ڏٺم ،ڄڻ اهو هڪڙو ٻرندڙ شينھن آهي ،جنھن کي ڪاٺ مان ڇڄي پيو ،۽ مون ڏٺو تہ هن هڪڙي ماڻھو ءَ جو آواز چيل ڏانھن موڪليو ۽ چيائين تہ تعالي توکي چوندو، 38تون ٻڌ ،آ ءَ توسان ڳالھائيندس ،۽ خدا ي 39ڇا تون اهو نہ آهين جيڪو انھن چئن جانورن مان باقي رهيو ،جن کي مون پنھنجي دنيا ۾ راڄ ڪيو ،انھي ءَ لَء تہ انھن جي دور جي پڄاڻي انھن جي وسيلي ٿئي؟ 40۽ چوٿون آيو ،۽ انھن سڀني جانورن کي غالب ڪري ڇڏيو جيڪي اڳ ۾ هئا ،۽ دنيا تي وڏي خوف سان ،۽ زمين جي سڄي قطب تي تمام گھڻي ظلم سان غالب ٿي ويا .۽ ايترو عرصو هو زمين تي ٺڳي ءَ سان رهيو. 41ڇالَء جو تو زمين تي سچائي ءَ سان فيصلو نہ ڪيو آهي. 42ڇالَء جو تو مسڪينن کي ايذايو آهي ،تو امن پسندن کي ايذايو آهي ،تو ڪوڙن کي پيار ڪيو آهي ،۽ انھن جي رهائشن کي ناس ڪيو آهي ،جن ميوي پيدا ڪيا آهن ،۽ انھن جي ڀتين کي ڊاهيو آهي ،جن توکي ڪو نقصان پھچايو آهي. اعلي تائين پھچي ٿو ،۽ تنھنجو فخر غالب ڏانھن. 43تنھنڪري تنھنجي ناانصافي جو معاملو ي 44مٿاهين به فخر جي وقتن تي نھاريو آهي ،۽ ڏسو ،اهي ختم ٿي ويا آهن ،۽ سندس بدڪاريون پوريون ٿيون. 45۽ تنھنڪري وڌيڪ نه ظاهر ٿيندو ،نه تون عقاب ،نڪي تنھنجا خوفناڪ پن ،نڪي تنھنجا بڇڙا پن ،نڪي تنھنجا خراب مٿا ،نڪي تنھنجا نقصانڪار پنجا ،نڪي تنھنجو سڄو بدن. 46ته جيئن سڄي زمين تازگي حاصل ڪري ،۽ واپس اچي ،تنھنجي تشدد کان نجات حاصل ڪري ،۽ اهو انھي ءَ لَء اميد رکي سگھي ٿو ته انصاف ۽ رحم انھي ءَ لَء جنھن کيس بڻايو آهي. باب12 1۽ ائين ٿيو ،جڏهن شينھن اهي ڳالھيون چيل کي چيو ،مون ڏٺو تہ 2۽ ڏسو ،اهو مٿو جيڪو رهيو هو ۽ چار پرن کان وڌيڪ نظر نہ آيا ،۽ ٻئي ان ڏانھن ويا ۽ پاڻ کي راڄ ڪرڻ لَ تيار ڪيو ،۽ انھن جي بادشاهي ننڍڙي هئي ،۽ هٿ ڀريو. 3پوَء مون ڏٺو ،پوَء اهي وڌيڪ نظر نه آيا ،۽ عقاب جو سمورو جسم سڙي ويو ،جنھن ڪري زمين ڏاڍي خوف ۾ هئي ،پوَء مون کي پنھنجي دماغ جي پريشاني ءَ ۽ پريشاني ءَ مان ،۽ وڏي خوف کان ،جاڳايو .۽ منھنجي روح کي چيو، اعلي جي واٽن کي ڳولين ٿو. 4ڏس ،اهو تو مون سان ڪيو آهي ،جنھن ۾ تون ي 5آ ءَ اڃا تائين پنھنجي دماغ ۾ ٿڪل آهيان ۽ پنھنجي روح ۾ ڏاڍو ڪمزور آهيان .۽ مون ۾ ٿورڙي طاقت آهي ،وڏي خوف جي لَء جنھن سان مون کي هن رات متاثر ڪيو ويو. 6تنھنڪري هاڻي آ ءَ سڀ کان مٿاهين ءَ کي عرض ڪندس ،تہ هو مون کي آخرت تائين تسلي بخشي. 7وقءا ءل ءل يءا ءربق يال ءح قق يال ءح ءق يي ڪم ،جيڪڏهن مون کي ان کان اڳ فضل مليو آهي hy sight،۽ جيڪڏهن آ ءَ توسان انصاف ڪيو ويو آهيان ٻين گھڻن کان اڳ ،۽ ء جيڪڏهن منھنجي دعا واقعي تنھنجي منھن اڳيان اچي. 8تنھنڪري مون کي تسلي ڏي ،۽ پنھنجي خادم کي هن خوفناڪ خواب جي تعبير ۽ واضح فرق ڏيکاريو ،ته تون منھنجي روح کي مڪمل طور تي آرام ڪرين. 9ڇالَء جو تو مون کي انھي ءَ لئق سمجھيو آهي تہ مون کي آخري وقت تائين ڏيکاريان. 10فءقءا ءل لءهڪ” :هي ءَ آهي تعبير جو خواب: 11اهو عقاب ،جنھن کي تو سمنڊ مان نڪرندي ڏٺو ،سو بادشاهت آهي ،جيڪا تنھنجي ڀا ڪَ دانيال جي رويا ۾ ڏٺي هئي. 12پر اهو هن کي بيان نہ ڪيو ويو ،تنھنڪري هاڻي آَ اوهان کي بيان ڪريان ٿو. 13ڏس ،اهي ڏينھن ايندا ،جو هڪڙو بادشاهت زمين تي اڀري ايندي ،۽ اهو انھن سڀني بادشاهن کان وڌيڪ ڊڄي ويندو جيڪي ان کان اڳ هئا. 14انھي ءَ ۾ ٻارهن بادشاهي هڪٻئي پٺيان راڄ ڪندا. 15جنھن جو ٻيو راڄ شروع ٿيندو ،۽ ٻارهن مان ڪنھن هڪ کان وڌيڪ وقت هوندو.
16۽ هي ٻارهن پرن جي نشاندهي ڪن ٿا ،جيڪي تو ڏٺا. 17پر اهو آواز جيڪو تو ٻڌو آهي ڳالھايو ،۽ جيڪو توهان ڏٺو آهي ته سرن مان نڪرندي ،پر ان جي جسم جي وچ مان ،هي تعبير آهي: 18اهو آهي ته انھي ءَ بادشاهت جي وقت کان پوَء وڏيون ڪوششون ٿينديون ،۽ اهو ناڪام ٿيڻ جي خطري ۾ بيھي رهندو :پر اهو پوَء نه گرندو ،پر پنھنجي شروعات ڏانھن وري بحال ٿيندو. 19۽ جتي تو ڏٺا اڪٺن ننڍڙا پنن هيٺان سندس پرن سان چمڪي رهيا هئا ،تنھن جو تعبير هي آهي: 20انھي ءَ ۾ اٺ بادشاه پيدا ٿيندا ،جن جو وقت ننڍو هوندو ۽ سندن سال تيز هوندا. 21۽ انھن مان ٻه ناس ٿي ويندا ،وچين وقت جي ويجھو :چار رکيا ويندا جيستائين انھن جي پڄاڻي ٿيڻ شروع ٿئي ،پر ٻن کي آخر تائين رکيو ويندو. 22۽ جڏهن توهان ڏٺو تہ ٽي مٿا آرام ڪري رهيا آهن ،تعبير هي آهي: 23پنھنجي آخري ڏينھن ۾ سڀ کان مٿاهين ٽي بادشاهي قائم ڪندو ،۽ انھن ۾ ڪيتريون ئي شيون نئين ڪري ڇڏيندو ،۽ انھن کي زمين جي بادشاهي ملندي، 24۽ انھن مان جيڪي اتي رهندا آهن ،تمام گھڻي ظلم سان ،انھن سڀني کان وڌيڪ جيڪي انھن کان اڳ هئا ،تنھنڪري انھن کي عقاب جا سر سڏيندا آهن. 25ڇالَء جو اهي اهي آهن جيڪي سندس بڇڙائي ءَ کي پورو ڪندا ،۽ جيڪي سندس آخري پڄاڻي ڪندا. 26۽ جتي توهان ڏٺو آهي ته اهو وڏو مٿو وڌيڪ نمودار نه ٿيو ،اهو اشارو ڪري ٿو ته انھن مان هڪڙو پنھنجي بستري تي مرندو ،۽ اڃا تائين درد سان. 27ڇالَء جو جيڪي باقي رهندا ،تن کي تلوار سان ماريو ويندو. 28ڇالَء جو هڪڙي جي تلوار ٻئي کي کائي ويندي ،پر آخر ۾ هو پاڻ ئي تلوار سان ڪري پوندو. 29جڏهن تو ڏٺا ٻه پن پرن هيٺان ،ساڄي پاسي واري مٿي تان لنگھندا. اعلي ترين پنھنجي پڄاڻي ءَ تائين رکيو آهي :هي ءَ ننڍڙي بادشاهت آهي ۽ مصيبتن سان ڀريل آهي ،جيئن توهان 30ان جو مطلب آهي ته اهي اهي آهن ،جن کي ي ڏٺو آهي. 31۽ اهو شينھن ،جنھن کي تو ڪاٺ مان اڪٿندي ،گرجندي ،عقاب سان ڳالھائيندي ۽ سندس بي انصافي ءَ لَء انھن سڀني ڳالھين سان ملمت ڪندي ڏٺو ، جيڪي تو ٻڌو هو. 32هي ڪَ اهو مسيح آهي ،جنھن کي خدا انھن لَء ۽ انھن جي بڇڙائي ءَ لَء آخرت تائين رکيو آهي :هو انھن کي ملمت ڪندو ،۽ انھن کي سندن ظلم سان ملمت ڪندو. 33ڇالَء جو هو انھن کي عدالت ۾ جيئرو پنھنجي اڳيان پيش ڪندو ،کين ملمت ڪندو ۽ کين سڌاريندو. 34باقي منھنجي قوم لَء هو ٻاجھ سان بچائيندو ،جن کي منھنجي سرحدن تي دٻايو ويو آهي ،۽ هو انھن کي خوش ڪندو قيامت جي ڏينھن تائين ،جنھن بابت مون تو کي شروعات کان وٺي چيو آهي. 35هي ڪَ اهو ئي آهي جيڪو تو ڏٺو آهي ۽ اهي ئي آهن تعبيرون. 36تون ته فقط انھي ءَ راز کي ڄاڻڻ لَء ملي آهين. 37تنھنڪري اهي سڀ شيون جيڪي تو ڪتاب ۾ ڏٺيون آهن ،تن کي لڪايو. 38۽ انھن ماڻھن جي عقلمندن کي سيکاريو ،جن جي دلين کي توهان ڄاڻو ٿا ۽ اهي راز ڄاڻن ٿا. 39پر تون اڃا ست ڏينھن وڌيڪ هتي ترسي ،انھي ءَ لَء تہ تو کي ڏيکاريو وڃي ،جيڪو خدا جي مرضي ءَ موجب آهي ،سو تو کي ٻڌائيندو .۽ ان سان گڏ هو پنھنجي رستي ڏانھن هليو ويو. 40جڏهن سڀني ماڻھن ڏٺو تہ ست ڏينھن گذري ويا آهن ۽ آ ءَ وري شھر ۾ نہ ايندس ،تڏهن انھن سڀني کي گڏ ڪيو ،ننڍي کان وڏي تائين ۽ مون وٽ آيا ۽ چيائون تہ 41اسان توکي ڪھڙي تڪليف ڏني آهي؟ ۽ اسان توسان ڪھڙو بڇڙو ڪم ڪيو آهي جو تون اسان کي ڇڏي هن هنڌ بيٺي آهين؟ 42ڇالَء جو انھن سڀني نبين مان رڳو تون ئي اسان کي ڇڏي ويو آهين ،جيئن پراڻين جاين جي جھرمٽ ،۽ اونداهي ءَ جاَء تي هڪ شمع وانگر ،۽ طوفان کان بچا ءَ واري هنڌ يا ٻيڙي ءَ وانگر. 43ڇا اسان وٽ جيڪي بڇڙا آهن سي ڪافي نه آهن؟ 44جيڪڏهن تون اسان کي ڇڏي ڏئين ها تہ اسان لَء ڪيترو بھتر ٿئي ها ،جيڪڏهن اسين بہ سيون جي وچ ۾ ساڙيو وڃون ها؟ 45ڇالَء جو اسين انھن کان بھتر نہ آهيون جيڪي اتي مري ويا .۽ وڏي آواز سان روئڻ لڳا .پوَء مون کين جواب ڏنو ۽ چيو ته: 46اي بني اسرائيل ،چڱو آرام ڪر .۽ ڳري نه ڪر ،اي يعقوب جو گھر. 47ڇالَء جو مٿاهين ءَ اوهان کي ياد ڪيو آهي ،۽ غالب اوهان کي آزمائش ۾ نہ وساريو آهي. 48منھنجي لَء ،مون اوهان کي نه ڇڏيو آهي ،نڪي آ ءَ اوهان کان جدا ٿي چڪو آهيان ،پر آ ءَ هن جاَء تي آيو آهيان ،انھي ءَ لَء ته سيون جي ويراني ءَ لَء دعا ڪريان ،۽ انھي ءَ لَء تہ آ ءَ اوهان جي گھٽ ملڪيت لَء رحم حاصل ڪريان .توهان جي حرم. 49هاڻي هر ماڻھو پنھنجي گھر وڃ ،۽ انھن ڏينھن کان پوَء آ ءَ اوهان وٽ ايندس. 50پوَء ماڻھو شھر ڏانھن ويا ،جيئن مون کين حڪم ڏنو هو. 51پر آ ءَ ست ڏينھن انھي ءَ ميدان ۾ رهيس ،جيئن ملئڪ مون کي حڪم ڏنو هو .۽ صرف انھن ڏينھن ۾ کائيندو هوس جيڪي ميدان جي گلن جا هئا ،۽ منھنجي ڀاڄين جو گوشت هو. باب13 1ستن ڏينھن کان پوَء مون رات جو هڪڙو خواب ڏٺو. 2۽ ڏسو ،سمنڊ مان هڪڙو وا ڪَ آيو ،جنھن ان جي سڀني لھرن کي ڦيرايو. 3۽ مون ڏٺو ،۽ ،اهو ماڻھو هزارين آسمانن سان مضبوط ٿي ويو آهي ،۽ جڏهن هن پنھنجو منھن ڦيرايو ،سڀ شيون جيڪي سندس هيٺان ڏٺيون هيون ،ڏڪڻ لڳي. 4جڏهن اهو آواز سندس وات مان نڪرندو هو ،تڏهن اهي سڀيئي سڙي ويندا هئا ،جن سندس آواز ٻڌو هو ،جھڙي ءَ طرح ڌرتي ءَ کي باهه لڳڻ سان ساڙي ويندي آهي. 5هن کان پوَء مون ڏٺو تہ آسمان جي چئني هوائن مان ماڻھن جو هڪڙو ميڙ گڏ ٿيو آهي ،انھي ءَ لَء تہ انھي ءَ ماڻھو ءَ کي قابو ڪري ،جيڪو سمنڊ مان نڪرندو هو. 6پر مون ڏٺو تہ هو پاڻ کي هڪڙو وڏو جبل ٺھرائي ان تي اڏامي ويو. 7پر مون اهو علئقو يا جاَء ڏٺي هئي ،جتي ٽڪري ءَ تي ڪتب آندو ويو هو ،پر آ ءَ ڪري نہ سگھيس. 8۽ هن کان پوَ مون ڏٺو ،۽ ڏسو ،اهي سڀيئي گڏ ٿيا هئا جيڪي کيس مات ڏيڻ لَ گڏ ٿيا هئا ،سخت ڊڄي ويا ،۽ اڃا به وڙهندا هئا. 9۽ ڏسو ،جڏهن هن ڏٺو تہ ميڙ جو تشدد جيڪو آيو ،سو نہ پنھنجو هٿ مٿي کنيائين ،نڪي تلوار کنيائين ۽ نڪي جنگ جو ڪو اوزار.
10پر مون رڳو اهو ڏٺو ته هن پنھنجي وات مان ٻاهر ڪڍيو جيئن باهہ جو ڌماڪو ٿيو ،۽ سندس چپن مان هڪڙو ٻرندڙ سانس ،۽ پنھنجي زبان مان چمڪ ۽ طوفان ڪڍيائين. 11۽ اهي سڀ گڏجي گڏ ٿيا .باهه جو ڌماڪو ،ٻرندڙ سانس ،۽ عظيم طوفان؛ ۽ لڙائي لَء تيار ڪيل ميڙ تي تشدد سان ڪري پيو ،۽ انھن سڀني کي ساڙي ڇڏيو ،ايتري قدر جو بيشمار ميڙ جي اوچتو ڪجھه به نظر نه آيو ،پر رڳو مٽي ۽ دونھين جي بوَ :جڏهن مون اهو ڏٺو ته مان ڊڄي ويو. . 12ان کان پوَء مون اهو ئي ماڻھو ءَ کي جبل تان هيٺ لھندي ڏٺو ،۽ انھي ءَ ٻئي امن پسند ميڙ کي سڏيو. 13پوَء گھڻا ماڻھو وٽس آيا ،جن مان ڪي خوش ٿيا ،ڪي غمگين ٿيا ،انھن مان ڪي بندا هئا ،۽ ڪي انھن مان کڻي آيا ،جن کي پيش ڪيو ويو ،پوَء آ ءَ وڏي ڊپ کان بيمار هوس ،۽ جاڳيس ۽ چيائين تہ 14تو شروع کان وٺي پنھنجي نوڪر کي اهي معجزا ڏيکاريا آهن ،۽ مون کي انھي ءَ لئق سمجھيو آهيو جو تو کي منھنجي دعا قبول ٿئي. 15هاڻي مون کي ڏيکاريو هن خواب جي تعبير. 16ڇالَء جو جيئن آ ءَ سمجھان ٿو ،تيئن افسوس انھن لَء جيڪي انھن ڏينھن ۾ ڇڏيا ويندا ۽ وڌيڪ افسوس انھن لَء جيڪي نہ ڇڏيا ويندا. 17ڇالَء جو جيڪي نہ بچيا هئا سي ڳرا ٿي ويا هئا. 18هاڻي آ ءَ سمجھان ٿو اهي شيون جيڪي پوئين ڏينھن ۾ رکيل آهن ،جيڪي انھن سان ٿينديون ۽ انھن لَء جيڪي پوئتي رهجي ويا آهن. 19تنھنڪري اهي وڏن خطرن ۽ گھڻن ضرورتن ۾ اچن ٿا ،جھڙوڪ اهي خواب بيان ڪن ٿا. 20تنھن هوندي بہ جيڪو خطري ۾ آهي تنھن لَء انھن ڳالھين ۾ پھچڻ کان وڌيڪ سولو آهي تہ ڪڪر جھڙو دنيا مان نڪري وڃي ۽ جيڪي شيون آخري ڏينھن ۾ ٿين ٿيون ،تن کي نہ ڏسن .۽ هن مون کي جواب ڏنو ،۽ چيو ته: 21آ ءَ تو کي انھي ءَ رويا جي تعبير ڏيکاريندس ،۽ آ ءَ تو کي اها ڳالھہ ڏيندس ،جيڪا تو گھري هئي. 22جڏهن تو انھن جي باري ۾ چيو آهي جيڪي پوئتي رهجي ويا آهن ،تعبير هي آهي: 23اهو جيڪو ان وقت ۾ خطري کي برداشت ڪندو ،اهو پاڻ کي سنڀاليندو آهي :جيڪي خطري ۾ پئجي ويندا آهن اهي اهي آهن جن جا ڪم آهن ،۽ خدا تي ايمان آهي. 24تنھنڪري اهو ڄاڻو تہ جيڪي ڇڏي ويا آهن سي مئلن کان وڌيڪ برڪت وارا آهن. 25انھي ءَ رويا جو مطلب هي آهي تہ” جڏهن تو هڪ ماڻھو ءَ کي سمنڊ جي وچ مان ايندي ڏٺو. اعلي هڪڙو وڏو موسم رکيو آهي ،جيڪو پنھنجي ذات سان پنھنجي مخلوق کي بچائيندو ،۽ اهو انھن کي حڪم ڏيندو جيڪي 26اهو اهو آهي جنھن کي خدا ي پوئتي رهجي ويا آهن. 27۽ جڏهن تو ڏٺو تہ هن جي وات مان وا ڪَ ،باهہ ۽ طوفان وانگر ٻاهر نڪتو. 28۽ اهو ته هن وٽ نه تلوار آهي ،نڪي جنگ جو ڪو اوزار ،پر اهو اهو آهي جو مٿس ڊوڙڻ سڄي ميڙ کي برباد ڪري ڇڏيو جيڪو کيس تابع ڪرڻ آيو . هي آهي تعبير: 29ڏس ،اهي ڏينھن اچن ٿا ،جڏهن سڀ کان وڌيڪ انھن کي نجات ڏيڻ شروع ڪندو جيڪي زمين تي آهن. 30۽ هو انھن کي حيران ڪري ڇڏيندو جيڪي زمين تي رهندا آهن. 31۽ هڪ ٻئي سان وڙهڻ جو ارادو ڪيو ويندو ،هڪڙو شھر ٻئي سان ،هڪڙي جڳھ ٻئي سان ،هڪڙو ماڻھو ٻئي سان ،۽ هڪڙي ملڪ ٻئي سان. 32۽ اهو وقت ايندو جڏهن اهي شيون ظاهر ٿينديون ،۽ اهي نشانيون واقع ٿينديون جيڪي مون توهان کي اڳ ۾ ڏيکاريا آهن ،۽ پوَ منھنجو فرزند بيان ڪيو ويندو ،جنھن کي توهان هڪڙو ماڻھو مٿي چڙهندي ڏٺو. 33جڏهن سڀ ماڻھو سندس آواز ٻڌندا ،تڏهن هر هڪ ماڻھو پنھنجي ملڪ ۾ هڪ ٻئي جي خلف جنگ ڇڏي ڏيندو. 34۽ هڪڙو بيشمار ميڙ گڏ ڪيو ويندو ،جيئن توهان انھن کي ڏٺو آهي ،اچڻ لَ تيار آهي ،۽ وڙهندي مٿس غالب ڪن. 35پر هو سيون جبل جي چوٽي ءَ تي بيھي رهندو. 36۽ سيون ايندو ،۽ سڀني ماڻھن کي ڏيکاريو ويندو ،جيڪو تيار ۽ تعمير ڪيو ويو آهي .جيئن تو ڏٺو آهي ٽڪري ءَ کي بغير هٿن جي. 37۽ هي منھنجو پٽ انھن قومن جي بڇڙي ايجادن کي ڇنڊڇاڻ ڪندو ،جيڪي پنھنجي بڇڙي زندگي لَ طوفان ۾ گر ٿي ويا آهن. 38۽ انھن جي اڳيان پنھنجا بڇڙا خيال رکندو ،۽ انھن کي عذاب ڏيڻ شروع ڪيو ويندو جنھن سان انھن کي عذاب ٿيڻ شروع ڪيو ويندو ،جيڪي هڪڙي شعلي وانگر آهن ،۽ اهو انھن کي بغير محنت جي قانون سان ناس ڪندو ،جيڪو مون وانگر آهي. 39۽ جڏهن تو ڏٺو تہ هن وٽ هڪڙو ٻيو امن پسند ميڙ گڏ ڪيو. 40اهي ڏهہ قبيل آهن ،جن کي اوسيا بادشاهہ جي زماني ۾ پنھنجن ئي ملڪ مان قيد ڪري ڪڍيو ويو ،جن کي اسور جي بادشاهہ سلمانناصر قيد ڪري ڪڍيو ،۽ هو انھن کي پاڻي ءَ جي مٿان کڻي ويا ،پوَء اهي ٻئي ملڪ ۾ آيا. . 41پر هنن پاڻ ۾ صلح ڪئي تہ غير قومن جي ميڙ کي ڇڏي ڪنھن ٻئي ملڪ ڏانھن هليو وڃن ،جتي ڪڏهن بہ ماڻھو نہ رهندا. 42انھي ءَ لَء تہ اهي اڪتي پنھنجا قانون برقرار رکي سگھن ،جيڪي هنن پنھنجي ملڪ ۾ ڪڏهن بہ نہ رکيا. 43۽ اهي فرات ۾ درياَ جي تنگ جڳھن کان داخل ٿيا. 44ڇالَء جو سڀ کان مٿاهين انھن لَء نشانيون ڏيکاريائين ۽ سيلب کي روڪي رکيو ،جيستائين اهي پار ٿي ويا. 45ڇالَء جو انھي ءَ ملڪ مان گذرڻ لَء هڪڙو وڏو رستو هو ،يعني ڏيڍ سال جو ،۽ اهو ئي علئقو آرسرٿ سڏجي ٿو. 46پوَء پوئين وقت تائين اتي رهيا .۽ هاڻي جڏهن اهي اچڻ شروع ٿيندا، 47مٿاهين ءَ وري درياه جي چشمن ۾ رهندو ،انھي ءَ لَء تہ اهي لنگھي سگھن ،تنھنڪري تو ميڙ کي امن سان ڏٺو. 48پر تنھنجي قوم مان جيڪي ڇڏي ويا سي اهي آهن جيڪي منھنجي حدن ۾ مليا آهن. 49هاڻي جڏهن هو گڏ ٿيل قومن جي ڪثرت کي ناس ڪري ،هو پنھنجي قوم جو بچا ڪَ ڪندو ،جيڪي رهندا آهن. 50پوَء هو انھن کي وڏا عجب ڏيکاريندو. 51پوَء مون چيو ،اي پالڻھار جو حڪمران ،مون کي هي ڏيکاريو :مون انھي ءَ ماڻھو ءَ کي سمنڊ جي وچ مان ڇو ايندي ڏٺو آهي؟ 52۽ هن مون کي چيو تہ جيئن تون سمنڊ جي اونھين شين کي ڳولي نہ سگھندين ۽ نہ ڄاڻي سگھندين ،تيئن زمين تي ڪوبہ ماڻھو منھنجي پٽ کي ڏسي نہ ٿو سگھي ،يا جيڪي ساڻس گڏ آهن ،پر ڏينھن جي وقت. . 53هي ءَ تعبير آهي انھي ءَ خواب جي ،جيڪا تو ڏٺي آهي ،۽ جنھن سان هتي رڳو تون ئي روشن ٿيو آهين. 54ڇالَء جو تو پنھنجو رستو ڇڏي ڏنو آهي ،۽ منھنجي شريعت تي پنھنجي محنت لڳو ڪئي آهي ،۽ ان جي ڳول ۾ آهيو. 55تو پنھنجي زندگي حڪمت ۾ ترتيب ڏني آهي ،۽ سمجھ کي پنھنجي ماَ سڏيو آهي. 56۽ تنھنڪري مون توهان کي سڀ کان وڌيڪ خزانو ڏيکاريو آهي :باقي ٽن ڏينھن کان پوَ مان توهان سان ٻيون ڳالھيون ڪندس ،۽ توهان کي زبردست ۽ عجيب ڳالھيون بيان ڪندس. 57پوَء مان ميدان ۾ نڪري ويس ،خدا جي وڏي ساراهه ۽ شڪرگذاري ڪندي ،سندس عجائبات جي ڪري ،جيڪي هن وقت تي ڪيا. 58۽ ڇاڪاڻ تہ اهو ساڳيو ئي حڪومت ڪري ٿو ،۽ اهڙيون شيون جيڪي پنھنجي موسمن ۾ ڪن ٿا ،۽ مان اتي ٽي ڏينھن ويھي رهيو.
باب14 1ٽئين ڏينھن تي آ ءَ بلوئن جي ٻج هيٺ ويھي رهيس ،تڏهن ڏسان تہ هڪڙي ٻوٽي مان هڪڙو آواز آيو ،جنھن چيو تہ” اسدراس ،ايسدراس. 2وقءا ءل” :آ ءَ حاضر آهيان ،خداوند ۽ مان پنھنجي پيرن تي بيٺو. ء موسي ڏانھن ،۽ ساڻس ڳالھايو هوس ،جڏهن منھنجي قوم مصر ۾ خدمت ڪئي هئي. هو 3پوَء هن مون کي چيو تہ” مون جھاز ۾ پاڻ کي ظاهر ڪيو ي 4مون هن کي موڪليو ۽ پنھنجي قوم کي مصر مان ڪڍي اڪن جبل تي وٺي آيو ،جتي مون کيس گھڻو وقت پاڻ وٽ رکيو هو. 5۽ کيس ڪيتريون ئي عجيب ڳالھيون ٻڌايائين ،۽ کيس زماني ۽ آخرت جا راز ڏيکاريائين .۽ کيس حڪم ڏنائين، 6اهي ڳالھيون تون بيان ڪندين ،۽ اهي لڪائيندين. 7۽ هاڻي آ ءَ توکي چوان ٿو، 8تہ تون پنھنجي دل ۾ اهي نشانيون رکين جيڪي مون ڏيکاريون آهن ،۽ جيڪي خواب تو ڏٺا آهن ،۽ تعبيرون جيڪي تو ٻڌو آهي. 9ڇالَء جو تون سڀني کان پري ٿي ويندَء ،۽ ان کان پوَء تون منھنجي پٽ سان گڏ رهندين ،۽ انھن جھڙن سان گڏ رهندين ،جيستائين وقت ختم نہ ٿئي. 10ڇالَء جو دنيا پنھنجي جواني ءَ کي وڃائي چڪي آهي ۽ وقت پوڙها ٿيڻ شروع ٿي ويا آهن. 11ڇالَء جو دنيا ٻارهن حصن ۾ ورهايل آهي ۽ ان جا ڏه حصا اڳي ئي ختم ٿي چڪا آهن ۽ اڌ حصو ڏهون حصو. 12۽ باقي رهي ٿو جيڪو ڏهون حصو جي اڌ کان پوَ آهي. 13تنھنڪري هاڻي پنھنجي گھر کي ترتيب ڏيو ۽ پنھنجي قوم کي ٺھرايو ،انھن کي تسلي ڏيو جيڪي مصيبت ۾ آهن ،۽ هاڻي فساد کي ڇڏي ڏيو. 14فاني خيالن کي ڇڏي ڏيو ،انسان جي تڪليف کي هٽائي ڇڏيو ،هاڻي ڪمزور طبيعت کي هٽائي ڇڏيو، 15۽ انھن خيالن کي ڇڏي ڏيو جيڪي توهان تي تمام گھڻا آهن ،۽ توهان کي هن وقت کان ڀڄڻ لَ جلدي ڪريو. 16ڇالَء جو انھن کان وڏيون بڇڙايون جيڪي تو ڏٺيون آهن ،سي هتي ٿينديون. 17ڇالَء جو ڏسو دنيا ڪيتري قدر ڪمزور ٿيندي ويندي عمر جي لحاظ کان ،اوترو ئي ان ۾ رهندڙن تي بڇڙايون وڌنديون. 18ڇالَء جو وقت پري ڀڄي ويو آهي ،۽ اجاره ڏيڻ مشڪل آهي ،ڇالَء جو هاڻي جلد اچڻ وارو آهي اهو خواب ،جيڪو تو ڏٺو آهي. 19تڏهن مون توهان جي اڳيان جواب ڏنو ۽ چيو تہ 20ڏس ،اي خداوند ،آ ءَ ويندس ،جيئن تو مون کي حڪم ڪيو آهي ،۽ جيڪي ماڻھو موجود آهن تن کي ملمت ڪندس ،پر جيڪي پوَء پيدا ٿيندا ،انھن کي ڪير نصيحت ڪندو؟ اهڙي ءَ طرح دنيا اونداهين ۾ رکيل آهي ،۽ جيڪي اتي رهندا آهن سي روشني ءَ کان سواَء آهن. 21تنھنڪري تنھنجي شريعت کي ساڙيو ويو آهي ڪنھن کي به خبر نه آهي ته اهي شيون جيڪي توهان ڪيون آهن ،يا اهو ڪم جيڪو شروع ٿيڻ وارو آهي. 22پر جيڪڏهن مون کي توهان جي اڳيان فضل مليو آهي تہ مون ۾ پاڪ روح موڪليو ۽ آ ءَ اهي سڀ ڪجھ لکندس جيڪي دنيا ۾ شروع کان وٺي ڪيا ويا آهن ،جيڪي تنھنجي شريعت ۾ لکيل آهن ،انھي ءَ لَء تہ ماڻھو تنھنجو رستو ڳولين .جيڪو پوئين ڏينھن ۾ جيئرو رهندو. 23هن مون کي جواب ڏنو تہ” پنھنجي رستي وڃ ،ماڻھن کي گڏ ڪر ۽ کين چئو تہ اهي اوهان کي چاليھن ڏينھن تائين نہ ڳوليندا. 24پر ڏس تون گھڻا دٻي جا وڻ تيار ڪر ۽ ساريا ،ڊبريا ،سليميا ،ايڪنس ۽ اسيل کي پاڻ سان گڏ وٺي اچ ،اهي پنج آهن جيڪي جلدي لکڻ لَء تيار آهن. 25۽ هتي اچ ،۽ مان تنھنجي دل ۾ سمجھڻ جي هڪڙي شمع روشن ڪندس ،جيڪا اوستائين نه وجھي ويندي ،جيستائين اهي شيون مڪمل نه ٿينديون جيڪي توهان لکڻ شروع ڪندا. 26۽ جڏهن توهان ڪيو آهي ،ڪجھ شيون توهان کي شايع ڪندؤ ،۽ ڪجھ شيون توهان ڄاڻن کي ڳجھي طور تي ڏيکاريندؤ :سڀاڻي هن ڪلڪ توهان لکڻ شروع ڪندا. 27پوَء آ ءَ ٻاهر نڪري ويس ،جيئن هن چيو هو ،۽ سڀني ماڻھن کي گڏ ڪري چيائين تہ 28هي ڳالھيون ٻڌ ،اي بني اسرائيل. 29اسان جا ابا ڏاڏا شروعات ۾ مصر ۾ اجنبي هئا ،جتان کين ڇوٽڪارو مليو. 30۽ زندگي ءَ جو شريعت حاصل ڪيائون ،جنھن کي انھن نہ رکيو ،جنھن کان پوَء توهان به حد کان لنگھيو آهي. 31پوَء زمين ،سيون جو ملڪ ،اوهان ۾ ورهائجي ويو ،پر اوهان جي ابن ڏاڏن ۽ اوهان پاڻ بڇڙا ڪم ڪيا آهن ،۽ انھن طريقن تي عمل نہ ڪيو آهي ،جن جو سڀ کان وڏو حڪم اوهان کي ڏنو ويو آهي. 32۽ جيئن ته هو هڪڙو سچو جج آهي ،تنھنڪري هن اوهان کان وقت تي اهو وٺي ورتو جيڪو هن اوهان کي ڏنو هو. 33هاڻي اوهين هتي آهيو ۽ اوهان جا ڀائر آهيو. 34تنھنڪري جيڪڏهن ائين ٿئي ٿو ته توهان پنھنجي سمجھ کي هيٺ آڻيندؤ ۽ پنھنجي دلين کي سڌاريندا ،توهان کي جيئرو رکيو ويندو ۽ مرڻ کان پوَ توهان تي رحم ڪيو ويندو. 35ڇالَء جو موت کان پوَء اهو فيصلو ايندو ،جڏهن اسين وري جيئرا ٿي وينداسين ،۽ پوَء نيڪن جا نال پڌرا ٿيندا ،۽ بي دين جا ڪم پڌرا ٿيندا. 36تنھنڪري ڪوبہ ماڻھو مون وٽ هاڻي نہ اچي ،۽ نڪي مون کي انھن چاليھن ڏينھن جي ڳول ڪريو. 37تنھنڪري آ ءَ انھن پنجن ماڻھن کي وٺي ويس ،جيئن هن مون کي چيو هو ۽ اسين ميدان ۾ وياسين ۽ اتي ئي رهياسين. 38۽ ٻئي ڏينھن تي ،هڪڙي آواز مون کي سڏيو" ،اسدراس ،پنھنجو وات کوليو ۽ پيَ جيڪو آَ تو کي پيئڻ لَ ڏيان ٿو. 39پوَء مون پنھنجو وات کوليو ،تڏهن مون کي هڪڙو پيالو مليو ،جيڪو پاڻي ءَ سان ڀريل هو ،پر ان جو رنگ باهہ جھڙو هو. 40۽ مون اهو ورتو ۽ پيتو ،۽ جڏهن مون ان کي پيتو ،منھنجي دل سمجھايو ،۽ منھنجي سيني ۾ دانائي وڌي وئي ،ڇاڪاڻ تہ منھنجي روح منھنجي يادگيري کي مضبوط ڪيو. 41۽ منھنجو وات کوليو ويو ،۽ وڌيڪ بند نه ڪيو ويو. تعالي پنجن ماڻھن کي سمجھہ ڏني ،۽ انھن رات جا عجيب نظارا لکيا ،جيڪي ٻڌايا ويا ،جن جي کين خبر ئي نہ هئي ،۽ اهي چاليھ ڏينھن ويٺا ،ڏينھن ۾ 42خدا ي لکندا رهيا ۽ رات جو ماني کائين. 43جيئن مون لَ .مان ڏينھن ۾ ڳالھائيندو هوس ،۽ مون پنھنجي زبان کي رات جو نه رکيو هو. 44انھن چاليھن ڏينھن ۾ ٻه سؤ چار ڪتاب لکيا. 45۽ ائين ٿيو ،جڏهن چاليھ ڏينھن پورا ٿيا ،تڏهن مٿاهين ءَ چيو تہ” جيڪو پھريون تو لکيو آهي سو پڌرو ڪيو ،انھي ءَ لَء تہ لئق ۽ غير لئق پڙهي سگھن. 46پر پوَء انھن سترن کي پھريائين رکي ،انھن کي رڳو انھن جي حوالي ڪرين ،جيڪي ماڻھن ۾ عقلمند آهن. 47ڇالَء جو انھن ۾ سمجھہ جو چشمو ،ڏاهپ جو چشمو ۽ علم جو وهڪرو آهي. 48۽ مون ائين ڪيو.
باب15 1ڏس ،تون منھنجي قوم جي ڪنن ۾ پيشنگوئي جون ڳالھيون ٻڌاَء ،جيڪي آ ءَ تنھنجي وات ۾ وجھندس ،خداوند فرمائي ٿو: 2۽ انھن کي ڪاغذ ۾ لکو ،ڇالَ جو اهي وفادار ۽ سچا آهن. 3خوف نه ڪر انھن خيالن کان جيڪي توهان جي خلف آهن ،انھن جي بي اعتباري توهان کي پريشان نه ڪن ،جيڪي توهان جي خلف ڳالھائين ٿا. 4ڇالَء جو سڀ بي وفائي پنھنجي بي وفائي ءَ ۾ مري ويندا. 5ڏسو ،خداوند فرمائي ٿو ،آ ءَ دنيا تي آفتون آڻيندس .تلوار ،ڏڪار ،موت ،۽ تباهي. 6ڇالَء جو بڇڙائي ءَ سڄي ءَ زمين کي تمام گھڻو ناپاڪ ڪري ڇڏيو آهي ،۽ انھن جا نقصانڪار ڪم پورا ٿي ويا آهن. 7تنھنڪري خداوند فرمائي ٿو، 8مان پنھنجي زبان کي انھن جي بڇڙائي ءَ کي ڇھڻ کان وڌيڪ نه روڪيندس ،جيڪي اهي بي عزتي ءَ سان ڪن ٿا ،نڪي انھن کي انھن ڳالھين ۾ تڪليف ڏيندس ،جن ۾ هو بڇڙائي ءَ سان ڪم ڪن ٿا :ڏسو ،بيگناه ۽ صالحن جو رت مون ڏانھن روئي ٿو ،۽ انھن جا روح .صرف مسلسل شڪايت. 9۽ تنھنڪري ،خداوند فرمائي ٿو ،مان ضرور انھن جو بدلو وٺندس ،۽ مون کي انھن مان سڀني بي گناه خون وصول ڪندس. 10ڏس ،منھنجي قوم کي قتل ڪرڻ لَ رڍ وانگر هليو ويو آهي :مان انھن کي هاڻي مصر جي ملڪ ۾ رهڻ جي اجازت نه ڏيندس. 11پر آ ءَ انھن کي زورآور هٿ ۽ ڊگھي ٻانھن سان آڻيندس ۽ مصر کي پھريائين جھڙي آفتون آڻيندس ۽ اتان جي سڄي ملڪ کي ناس ڪري ڇڏيندس. 12مصر ماتم ڪندو ،۽ ان جو بنياد ان آفت ۽ عذاب سان ماريو ويندو جيڪو خدا مٿس آڻيندو. 13اهي جيڪي زمين تائين ماتم ڪندا ،ڇالَء جو انھن جا ٻج ڦاٽڻ ۽ گجگوڙ ۽ خوفناڪ برج سان ناڪارا ٿي ويندا. 14افسوس آهي دنيا ۽ انھن لَء جيڪي منجھس رهن ٿا! 15ڇالَء جو تلوار ۽ انھن جي تباهي ويجھي آهي ،۽ هڪڙو ماڻھو اٿي بيٺا ۽ وڙهندا .ٽي ،۽ انھن جي هٿن ۾ تلوارون. 16ڇالَء جو ماڻھن جي وچ ۾ فتنو ٿيندو ،۽ هڪ ٻئي تي حملو ڪندا .اهي پنھنجن بادشاهن ۽ شھزادن جي پرواهه نه ڪندا ،۽ انھن جي عملن جو طريقو انھن جي طاقت ۾ بيٺو هوندو. 17هڪڙو ماڻھو شھر ۾ وڃڻ گھرندو ،پر ڪري نہ سگھندو. 18ڇالَء جو انھن جي غرور جي ڪري شھر پريشان ٿيندا ،گھر ڊاهيا ويندا ۽ ماڻھو ڊڄندا. 19ڪنھن ماڻھو ءَ کي پنھنجي پاڙيسري ءَ تي رحم نہ ايندو ،پر انھن جي گھرن کي تلوار سان ڊاهندو ۽ سندن مال ڦريندو ،ڇاڪاڻ تہ ماني جي کوٽ ۽ وڏي مصيبت سبب. 20ڏس ،خدا فرمائي ٿو تہ آ ءَ زمين جي سڀني بادشاهن کي سڏيندس ،جيڪي منھنجي عزت ڪن ،جيڪي سج اڀرڻ کان وٺي ،ڏکڻ کان ،اوڀر کان ۽ لبنس کان آهن .پاڻ کي هڪ ٻئي جي خلف ڦيرايو ،۽ انھن شين جو بدلو ڏيو جيڪي انھن سان ڪيو آهي. 21جھڙي ءَ طرح اهي اڄ ڏينھن تائين منھنجي چونڊيل ماڻھن لَء ڪندا آهن ،تيئن آ ءَ بہ ڪندس ،۽ انھن جي ڳچي ءَ ۾ بدلو ڏيندس .اهڙي ءَ طرح خداوند خدا فرمائي ٿو؛ 22منھنجو ساڄو هٿ گنھگارن کي نه بخشيندو ،۽ منھنجي تلوار انھن تي نه هلندي ،جيڪي ڌرتي ءَ تي بيگناه خون وهائين ٿا. 23سندس غضب مان باه نڪري وئي آهي ،۽ زمين جي بنيادن کي ساڙي ڇڏيو آهي ،۽ گنھگارن کي ساڙي ڇڏيو آهي ،جيئن ٻرندڙ ٿلھي. 24افسوس انھن لَء جيڪي گناهہ ڪن ٿا ۽ منھنجا حڪم نہ ٿا مڃين .رب فرمائي ٿو. 25آ ءَ انھن کي نه بخشيندس :پنھنجي واٽ وڃ ،اي ٻارو ،قدرت کان ،منھنجي مقدس جاَء کي ناپاڪ نہ ڪريو. 26ڇالَء جو خداوند انھن سڀني کي ڄاڻي ٿو جيڪي سندس خلف گناهہ ڪن ٿا ،تنھنڪري هو انھن کي موت ۽ تباهي ءَ جي حوالي ڪري ٿو. 27ڇالَء جو هاڻي سڄي زمين تي آفتون اچي ويون آهن ۽ اوهين انھن ۾ رهندا ،ڇالَء جو خدا اوهان کي نہ بچائيندو ،ڇالَء جو اوهان هن جي خلف گناه ڪيو آهي. 28هڪڙو خوفناڪ نظارو ڏسو ،۽ اڀرندي کان اهو ظاهر ٿيو: 29جتي عرب جي ڊريگن جون قومون گھڻن رٿن سان گڏ نڪرنديون ،۽ انھن جي ميڙ کي زمين تي واَ وانگر هليو ويندو ،انھي ءَ لَء تہ جيڪي انھن کي ٻڌندا سي ڊڄن ۽ ڏڪڻ لڳا. 30پڻ غضب ۾ ڪاوڙيل ڪرمنينس ٻاهر نڪرندا جيئن ڪاٺ جي جھنگلي سؤرن ،۽ اهي وڏي طاقت سان ايندا ،۽ انھن سان وڙهندا ،۽ اشورين جي ملڪ جو هڪڙو حصو برباد ڪندا. 31۽ پوَء ڊريگنن جو مٿيون هٿ هوندو ،پنھنجي فطرت کي ياد ڪندي .۽ جيڪڏهن اهي پاڻ کي ڦري ويندا ،انھن کي ايذائڻ لَ وڏي طاقت سان گڏ سازش، 32پوَء اهي پريشان ٿي ويندا ۽ پنھنجي طاقت سان خاموش رهندا ۽ ڀڄي ويندا. 33۽ اشورين جي ملڪ مان دشمن انھن کي گھيرو ڪندو ،۽ انھن مان ڪجھ کي کائي ويندا ،۽ انھن جي لشڪر ۾ خوف ۽ خوف هوندو ،۽ سندن بادشاهن جي وچ ۾ جھيڙو ٿيندو. 34ڏسو ڪڪر اوڀر کان ۽ اتر کان ڏکڻ تائين ،۽ اهي ڏسڻ ۾ ڏاڍا خوفناڪ آهن ،غضب ۽ طوفان سان ڀريل آهن. 35اهي هڪٻئي تي ڌڪ لڳندا ،۽ اهي تارن جي هڪڙي وڏي ميڙ کي زمين تي ماريندا ،حتي پنھنجن تارن کي .۽ رت تلوار کان پيٽ تائين ٿيندو، 36۽ ماڻھن جو گوبر اڪٺ جي ڪچھري ڏانھن. 37۽ زمين تي وڏو خوف ۽ ڏڪڻ هوندو ،۽ اهي جيڪي غضب کي ڏسندا ،ڊڄي ويندا ۽ انھن تي ڏڪڻ لڳندا. 38پوَء ڏکڻ ۽ اتر کان ۽ ٻيو ڀاڱو اولھھ کان وڏا طوفان ايندا. 39۽ زوردار هوائون اڀرندي کان اينديون ،۽ ان کي کوليندا .۽ اهو ڪڪر جيڪو هن غضب ۾ اٿاريو ،۽ تارو اوڀر ۽ اولھ واَ ڏانھن خوف پيدا ڪرڻ لَ هليو ويو ،ناس ٿي ويندو. 40وڏا وڏا ڪڪر غضب ۽ تارا سان ڀرجي ويندا ،انھي ءَ لَء تہ اهي سڄي ءَ زمين کي ۽ انھن ۾ رهندڙن کي ڊڄي سگھن .۽ اهي هر مٿاهين ۽ ممتاز جڳھ تي هڪڙو خوفناڪ تارو وجھندا، 41باهہ ،اڪڏام ،اڪڏامندڙ تلوارون ،۽ گھڻا پاڻي ،انھي ءَ لَء ته سڀ زمينون ڀرجي وڃن ،۽ سڀ دريا ءَ ،وڏن پاڻي ءَ جي گھڻائي ءَ سان. 42اهي شھر ۽ ديوارون ،جبل ۽ ٽڪريون ،وڻن جا وڻ ،گھاس جا باغ ۽ انھن جي اناج کي ٽوڙي ڇڏيندا. 43۽ اهي ثابت قدمي سان بابل ڏانھن ويندا ،۽ کيس ڊڄي ويندا. 44اهي هن وٽ ايندا ،۽ کيس گھيرو ڪندا ،تارو ۽ سڄو غضب مٿس هارندا ،پوَء مٽي ۽ دونھون آسمان ڏانھن ويندا ،۽ جيڪي سندس آس پاس آهن سي سڀ سندس ماتم ڪندا. 45۽ جيڪي هن جي هيٺان رهندا سي انھن جي خدمت ڪندا جن هن کي خوف ۾ رکيو آهي. 46۽ تون ،ايشيا ،بابل جي اميد جو حصو وٺندڙ آهين ،۽ هن جي ذات جو شان آهين: 47مصيبت آهي تو لَء ،تون بڇڙي آهين ،ڇالَء جو تو پاڻ کي هن جھڙو بڻائي ڇڏيو آهي .۽ تنھنجي ڌيئرن کي زنا سان سينگاريو آهي ،انھي ءَ لَء ته اهي خوش ٿين ۽ تنھنجي پيارن ۾ فخر ڪن ،جن هميشه توسان زنا ڪرڻ جي تمنا ڪئي آهي.
48تو ان جي پيروي ڪئي آهي ،جنھن کان نفرت آهي سندس سڀني ڪمن ۽ ايجادن ۾ ،تنھنڪري خدا فرمائي ٿو، 49مان تو تي آفتون موڪليندس .بيوه ،غربت ،ڏڪار ،تلوار ۽ موذي مرض ،پنھنجي گھرن کي تباهي ۽ موت سان برباد ڪرڻ لَء . 50۽ تنھنجي قدرت جو جلل گلن وانگر سڪي ويندو ،گرمي پيدا ٿيندي جيڪا تو تي موڪلي وئي آهي. 51تو کي ڪمزور ڪيو ويندو جيئن غريب عورت لٽين سان ،۽ زخمن سان عذاب ٿيل ،ايتري قدر جو طاقتور ۽ عاشق حاصل ڪرڻ جي قابل نه هوندا . توهان وٽ. 52ڇا آ ءَ حسد سان تنھنجي خلف ائين ڪريان ها ،خداوند فرمائي ٿو، 53جيڪڏهن تون هميشہ منھنجي چونڊيل ماڻھن کي قتل نہ ڪرين ها ،پنھنجي هٿن جي هٿ کي بلند ڪندي ،۽ انھن جي مئلن تي چوندي ،جڏهن تون شرابي هئين، 54پنھنجي منھن جي خوبصورتي کي بيان ڪريو؟ 55تنھنجي زنا جو اجر تنھنجي ڳچي ءَ ۾ هوندو ،تنھنڪري توکي بدلو ملندو. 56جھڙي ءَ طرح تو منھنجي چونڊيل سان ڪئي آهي ،خداوند فرمائي ٿو ،تيئن خدا تو سان ڪندو ،۽ تو کي فساد ۾ آڻي ڇڏيندو. 57تنھنجا ٻار بک وگھي مري ويندا ،۽ تون تلوار جي ڪري ڪرندو ،تنھنجا شھر ٽٽي پوندا ،۽ تنھنجا سڀيئي زمين ۾ تلوار سان ناس ٿي ويندا. 58جيڪي جبلن تي هوندا ،سي بک وگھي مرندا ۽ پنھنجا ئي گوشت کائيندا ۽ پنھنجو رت پيئندا ،ڇاڪاڻ تہ ماني ءَ جي بک ۽ پاڻي ءَ جي اڃ لڳندي. 59تون ناخوش ٿي سمنڊ مان ايندين ۽ وري آفتون آڻيندين. 60۽ رستي ۾ اهي بيڪار شھر ڏانھن ڊوڙندا ،۽ توهان جي ملڪ جو ڪجھ حصو ناس ڪندا ،۽ تنھنجي شان جو هڪڙو حصو کائيندا ،۽ بابل ڏانھن موٽي ويندا ،جيڪو تباه ڪيو ويو آهي. ء ي ض. ر اأ ض ءوه ءڪو فءي ي ء 61وَ ء ينت ء ڪھونء ءمنء يالء ير ء ء 62۽ اوهان کي ،اوهان جي شھرن ،اوهان جي زمين ۽ اوهان جي جبلن کي کائي ويندا .تنھنجا سڀ ڪاٺ ۽ ميويدار وڻ باهه سان سڙي ويندا. 63تنھنجي ٻارن کي قيد ڪري وٺي ويندا ،۽ ڏس ،تو وٽ ڇا آهي ،اڪن کي خراب ڪري ڇڏيندا ۽ تنھنجي چھري جي حسن کي خراب ڪندا. باب16 1افسوس آهي تو تي ،بابل ۽ ايشيا !مصيبت آهي تو تي ،مصر ۽ شام! 2پنھنجو پاڻ کي ڳچي ءَ جا ڪپڙا ۽ وار ڍڪيو ،پنھنجن ٻارن کي ماتم ڪريو ۽ افسوس ڪريو .ڇو ته توهان جي تباهي هٿ ۾ آهي. 3تنھن تي تلوار موڪلي وئي آهي ،۽ ڪير اڪن کي موٽائي؟ 4اوهان جي وچ ۾ باهہ موڪلي وئي آهي ،۽ ڪير ان کي وسائي سگھي ٿو؟ 5اوهان ڏانھن آفتون موڪليون ويون آهن ،۽ اهو ڇا آهي جيڪو انھن کي ڀڄائي سگھي؟ 6ڇا ڪو ماڻھو بکايل شينھن کي ڪاٺ ۾ هلئي سگھي ٿو؟ يا ڇا ڪو ٿلھي جي باه کي وسائي سگھي ٿو ،جڏهن اهو سڙڻ شروع ڪيو آهي؟ 7ڇا هڪڙو وري انھي ءَ تير کي ڦيرائي سگھي ٿو جيڪو هڪڙي مضبوط تير انداز کي ماريو ويو آهي؟ 8عظيم خداوند آفتون موڪلي ٿو ۽ ڪير آهي جيڪو انھن کي ڀڄائي سگھي؟ 9سندس غضب مان باه نڪرندي ،۽ ڪير آهي جيڪو ان کي وسائي؟ 10اهو وڄ ڪندو ،۽ ڪير نه ڊڄندو؟ هو گجگوڙ ڪندو ،۽ ڪير نه ڊڄندو؟ 11خداوند کي ڌمڪيون ڏيندو ،۽ ڪير ان جي موجودگي ۾ مڪمل طور تي پائوڊر کي نه ماريو ويندو؟ 12ڌرتي ڌڙڪي ٿي ۽ ان جا بنياد .سمنڊ اونھائي مان لھرن سان اڀري ٿو ،۽ ان جون لھرون پريشان آهن ،۽ ان جون مڇيون پڻ ،رب جي اڳيان ،۽ سندس طاقت جي جلل جي اڳيان: 13ڇالَء جو هن جو ساڄو هٿ مضبوط آهي ،جيڪو ڪمان کي جھلي ٿو ،سندس تير جيڪي هو هلئي ٿو ،سي تيز آهن ،۽ جڏهن دنيا جي پڇاڙي ءَ ۾ هلڻ شروع ڪيا وڃن ،تڏهن اڪهي اڪن کي نہ وساريندا. 14ڏسو ،آفتون موڪليون ويون آهن ،۽ ايستائين واپس نه اينديون ،جيستائين زمين تي نه اينديون. 15باهہ ٻرندڙ آهي ،۽ ان کي وسائڻ نه پوندي ،جيستائين زمين جي بنياد کي کائي نه. 16جھڙي ءَ طرح تير جيڪو ڪنھن طاقتور تير جو نشانو آهي سو پوئتي نه موٽندو ،تيئن ئي آفتون جيڪي زمين تي موڪلي وينديون ،سي وري واپس نه اينديون. 17افسوس آهي مون کي !افسوس آهي مون کي !انھن ڏينھن ۾ مون کي ڪير بچائيندو؟ 18ڏک ۽ وڏي ماتم جي شروعات؛ ڏڪار جي شروعات ۽ عظيم موت؛ جنگين جي شروعات ،۽ طاقتون خوف ۾ بيھندا .برائي جي شروعات !مان ڇا ڪريان جڏهن اهي برائيون اينديون؟ 19ڏس ،ڏڪار ۽ آفت ،مصيبت ۽ پريشاني ،ترميم لَء ڏوهن جي طور تي موڪليا ويا آهن. 20پر انھن سڀني ڳالھين جي ڪري اهي پنھنجي بڇڙائي ءَ کان نہ ڦرندا ،نڪي هميشہ ڪفن جو خيال رکندا. 21ڏس ،زمين تي شيون ايتريون سٺيون سستيون ٿينديون ،جو اهي پاڻ کي چڱي ءَ حالت ۾ سمجھندا ،۽ پوَء به زمين تي بڇڙايون ،تلوار ،ڏڪار ۽ وڏو مونجھارو وڌندو. 22ڇالَء جو انھن مان گھڻا جيڪي زمين تي رهندا آهن سي ڏڪار جي ڪري مري ويندا .۽ ٻيو ،جيڪو بک کان بچي ٿو ،تلوار تباهه ڪري ڇڏيندي. 23۽ مئل گوبر وانگر ٻاهر ڪڍيا ويندا ،۽ ڪوبہ ماڻھو انھن کي آرام ڪرڻ وارو نه هوندو ،ڇالَ جو زمين برباد ٿي ويندي ،۽ شھر هيٺ اڇليا ويندا. 24اتي ڪوبہ ماڻھو باقي نہ رهندو جيڪو زمين کي وجھي ۽ ان ۾ پوکي 25وڻ ميوا ڏيندا ،۽ ڪير انھن کي گڏ ڪندو؟ 26انگور پڪي ويندا ،۽ ڪير انھن کي لھندو؟ ڇو ته سڀ جڳھون ماڻھن جي ويران ٿي وينديون: 27انھي ءَ لَء تہ هڪڙو ماڻھو ٻئي کي ڏسڻ ۽ سندس آواز ٻڌڻ جي تمنا ڪندو. 28ڇالَء جو هڪڙي شھر مان ڏهہ رهجي ويندا ۽ ٻنھي ميدانن مان ،جيڪي پاڻ کي ڳچي ءَ ۾ لڪائيندا ۽ پٿرن جي ڦاٽن ۾. 29جيئن زيتون جي باغ ۾ هر وڻ تي ٽي يا چار زيتون ڇڏي ويا آهن. 30يا جيئن جڏهن انگورن جو باغ گڏ ڪيو ويندو آهي ،تڏهن انھن مان ڪي ٽڪرا رهجي ويندا آهن جيڪي چڱي ءَ طرح انگورن جي باغ ۾ ڳوليندا آهن. 31ائين ئي انھن ڏينھن ۾ ٽي يا چار هوندا جيڪي تلوارن سان پنھنجن گھرن جي تلشي وٺندا. 32۽ زمين ويران ٿي ويندي ،۽ ان جا پوکيا پراڻا ٿي ويندا ،۽ هن جا رستا ۽ سندس سڀ رستا ڪنڊن سان ڀريل هوندا ،ڇاڪاڻ تہ ڪو ماڻھو انھن مان سفر نه ڪندو. 33ڪنواريون ماتم ڪنديون ،جن کي ڪنوار ڪونھي .زالون ماتم ڪنديون ،جن کي مڙس نه هوندا .سندن ڌيئرون ماتم ڪنديون ،جن جو ڪوبه مددگار نه هوندو.
34جنگين ۾ سندن گھوڙا ناس ٿي ويندا ۽ سندن مڙس ڏڪار جي ڪري مري ويندا. 35هاڻي اهي ڳالھيون ٻڌو ۽ سمجھو ،اي خداوند جا ٻانھو. 36ڏس ،خداوند جو ڪلم ،ان کي قبول ڪريو :انھن معبودن کي نہ مڃيو جن بابت خداوند ڳالھايو آهي. 37ڏسو ،آفتون ويجھا آهن ،۽ سست نہ ٿيون. 38جيئن نائين مھيني ۾ هڪڙي عورت پنھنجي پٽ کي جنم ڏئي ٿي ،پنھنجي ڄمڻ جي ٻن يا ٽن ڪلڪن سان ،وڏي درد پنھنجي پيٽ کي گھيرو ڪري ٿو ، اهو درد ،اهو درد ،جڏهن ٻار پيدا ٿئي ٿو ،اهي هڪڙي گھڙيَ کي سست نه ڪن. 39اهڙي ءَ طرح آفتون زمين تي اچڻ ۾ سستي نہ ڪنديون ،۽ دنيا ماتم ڪندي ،۽ غم ان تي هر طرف کان ايندو. 40اي منھنجا ماڻھو ،منھنجو ڪلم ٻڌو :توهان کي پنھنجي جنگ لَء تيار ڪر ،۽ انھن بڇڙن ۾ هجي جيئن زمين تي حاجي. 41جيڪو وڪڻي ٿو سو ڀڄڻ جھڙو آهي ۽ جيڪو خريد ڪري ٿو سو وڃائڻ وارو آهي. 42اهو جيڪو واپار تي قبضو ڪري ٿو ،اهو اهو آهي جنھن کي ان مان ڪو نفعو ناهي ،۽ اهو جيڪو تعمير ڪري ٿو ،اهو اهو آهي جيڪو ان ۾ نه رهندو. 43جيڪو پوکيندو آهي ،سو ڄڻ ته لڻڻ وارو نه آهي ،۽ اهو پڻ جيڪو انگورن جو باغ پوکيندو آهي ،جيئن اهو انگورن کي گڏ نه ڪندو. 44اهي جيڪي شادي ڪن ٿا ،اهي آهن جن کي اولد ڪونھي .۽ جيڪي شادي نه ڪندا آهن ،رنن وانگر. 45تنھنڪري اهي جيڪي محنت ڪن ٿا بيڪار آهن. 46ڇالَء جو اجنبي پنھنجا ميوا لڻيندا ،پنھنجا مال ڦريندا ،پنھنجا گھر ڊاهندا ۽ پنھنجن ٻارن کي قيد ڪندا ،ڇالَء جو قيد ۽ ڏڪار ۾ کين ٻار پيدا ٿيندا. 47۽ اهي جيڪي پنھنجي واپار تي ڦرلٽ سان قبضو ڪن ٿا ،اوترو وڌيڪ اهي پنھنجن شھرن ،پنھنجن گھرن ،پنھنجي ملڪيت ۽ پنھنجن ماڻھن کي سينگارين ٿا. 48آ ءَ انھن کان وڌيڪ ناراض ٿي ويندس انھن جي گناه جي ڪري ،خداوند فرمائي ٿو. 49جھڙي ءَ طرح ڪا ڪڪوڙي سچي ايماندار ۽ نيڪ عورت سان حسد ڪري ٿي. 50تنھنڪري سچائي ءَ کي بڇڙائي ءَ کان نفرت ٿيندي ،جڏهن هو پاڻ کي سجاڳ ڪندي ،۽ مٿس الزام مڙهندي ،جڏهن اهو ايندو ،جيڪو انھي ءَ جو دفاع ڪندو ،جيڪو پوري ءَ طرح سان ڌرتي ءَ تي هر گناه کي ڳولي ٿو. 51تنھنڪري اوهين انھي ءَ جھڙا نہ ٿيو ،نڪي انھن جي ڪمن ڏانھن. 52ڇالَء جو اڃا ٿورڙو ،۽ بدڪاري کي زمين مان ڪڍيو ويندو ،۽ سچائي توهان جي وچ ۾ حڪومت ڪندي. 53گنھگار کي ائين نه چئجي ته هن گناهہ نه ڪيو آهي ،ڇالَء جو خدا سندس مٿي تي ڪوئلي جي باهہ کي ساڙيندو ،جيڪو خداوند خدا ۽ سندس شان جي اڳيان چوي ٿو ،مون گناه نه ڪيو آهي. 54ڏس ،خداوند ماڻھن جي سڀني ڪمن ،انھن جي تصورن ،سندن سوچن ۽ سندن دلين کي ڄاڻي ٿو. 55جيڪي ڳالھائي رهيا هئا ،رڳو اهو لفظ ،زمين کي ٺھيو .۽ اهو ٺاهيو ويو :آسمان کي ٺاهيو وڃي .۽ اهو پيدا ڪيو ويو. 56هن جي ڪلم ۾ تارا ٺاهيا ويا ،۽ هو انھن جو تعداد ڄاڻي ٿو. 57هو ڳوڙها ڳولھي ٿو ،۽ ان جا خزانا .هن سمنڊ کي ماپيو آهي ،۽ ان ۾ ڇا آهي. 58هن سمنڊ کي پاڻي ءَ جي وچ ۾ بند ڪري ڇڏيو آهي ،۽ پنھنجي ڪلم سان هن زمين کي پاڻي ءَ تي لٽڪايو آهي. 59اهو آسمانن کي هڪڙي خزاني وانگر پکيڙي ٿو .پاڻي تي هن ان جو بنياد رکيو. 60ريگستان ۾ هن پاڻي ءَ جا چشما ۽ جبلن جي چوٽين تي تل ءَ ٺاهيا ،انھي ءَ لَء تہ مٿاهين جبلن مان ٻوڏون وسائي زمين کي پاڻي ڏئي. 61هن ماڻھو ءَ کي بڻايو ،سندس دل بدن جي وچ ۾ وجھي ،کيس سانس ،زندگي ۽ سمجھ ڏني. 62۽ اهو روح القدس خدا جو آهي ،جنھن هر شيَ کي بڻايو ،۽ زمين جي ڳجھن ۾ سڀني لڪيل شين کي ڳولي ٿو، 63بيشڪ اهو اوهان جي ٺاه جوڙ کي ڄاڻي ٿو ،۽ جيڪي اوهين پنھنجن دلين ۾ سوچيندا آهيو ،انھن کي به ،جيڪي گناه ڪندا آهن ،۽ پنھنجا گناه لڪائيندا. 64تنھنڪري خداوند توهان جي سڀني ڪمن کي چڱي طرح ڳولي ورتو آهي ،۽ اهو اوهان سڀني کي شرمسار ڪندو. 65۽ جڏهن اوهان جا گناهہ ظاهر ڪيا ويندا ،تڏهن ماڻھن جي اڳيان شرمندا رهندا ،۽ اوهان جا پنھنجا گناهہ انھي ءَ ڏينھن تي اوهان جا الزام هوندا. 66تون ڇا ڪندين؟ يا خدا ۽ سندس ملئڪن جي اڳيان پنھنجا گناه ڪيئن لڪائيندا؟ 67ڏس ،خدا پاڻ جج آهي ،ان کان ڊڄو :پنھنجن گناهن کان پاسو ڪريو ،۽ پنھنجن گناهن کي وساريو ،انھن سان هميشه لَء مداخلت نه ڪريو ،اهڙي ءَ طرح خدا توهان کي هدايت ڪندو ،۽ توهان کي سڀني مصيبتن کان بچائيندو. 68ڇالَء جو ،ڏسو ،هڪڙي وڏي ميڙ جو ٻرندڙ غضب اوهان تي پکڙجي ويو آهي ،۽ اهي اوهان مان ڪي کڻي ويندا ،۽ اوهان کي کارائيندا ،بيڪار رهندي ،بتن جي اڳيان پيش ڪيل شيون. 69۽ جيڪي انھن کي راضي ڪن ٿا تن کي ٺٺوليون ۽ ملمت ۾ ،۽ پيرن هيٺان لڪايو ويندو. 70ڇالَء جو اتي هر هنڌ ۽ ايندڙ شھرن ۾ ،انھن لَء وڏو بغاوت هوندو جيڪي خداوند کان ڊڄن ٿا. 71اهي چريو ماڻھن وانگر هوندا ،ڪنھن کي بہ نہ بخشيندا ،پر اڃا تائين انھن کي برباد ۽ برباد ڪندا جيڪي خداوند کان ڊڄن ٿا. 72ڇالَء جو اهي برباد ڪندا ۽ پنھنجا سامان کڻي ويندا ۽ انھن کي پنھنجن گھرن مان ٻاهر اڇلئي ڇڏيندا. 73پوَء اهي سڃا ويندا ،جيڪي منھنجا چونڊيل آهن .۽ انھن کي باه ۾ سون وانگر آزمايو ويندو. 74ٻڌ ،اي منھنجا پيارا ،خداوند فرمائي ٿو :ڏسو ،مصيبت جا ڏينھن ويجھو آهن ،پر مان توهان کي ان کان بچائيندس. 75اوهين نه ڊڄو ۽ نه شڪ ڪريو .ڇاڪاڻ ته خدا توهان جو رهنما آهي، 76۽ انھن جو هدايت ڪندڙ جيڪي منھنجي حڪمن ۽ حڪمن تي عمل ڪن ٿا ،خداوند خدا فرمائي ٿو :اوهان جا گناه اوهان کي گھٽائڻ نه ڏيو ،۽ اوهان جا گناه پاڻ کي مٿي نه ڪن. 77افسوس آهي انھن لَء جيڪي پنھنجن گناهن سان جڙيل آهن ۽ پنھنجن گناهن سان ڍڪيل آهن زمينون ڄڻ ته ٻڪرين سان ڍڪيل آهن ،۽ ان جو رستو ڪنڊن سان ڍڪيل آهي ،ته جيئن ڪو به ماڻھو گذري نه سگھي! 78ان کي ڪپڙا لهي ڇڏيا وڃن ٿا ۽ ان سان گڏ باه ۾ اڇليو وڃي ٿو.