آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب باب 1 1جڏهن لولوا قائن جون ڳالهيون ٻڌيون ،تڏهن هو ءُ روئي ۽ پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ وٽ وئي ،۽ انهن کي ٻڌايو ته ڪيئن قائن پنهنجي ڀا ءُ هابيل کي ماريو هو. پوُ سڀني زور سان رڙيون ڪيون ۽ پنهنجا آواز بلند ڪيا ،۽ پنهنجا ءمنهن تي ڌڪ هنيا ،پنهنجي مٿن تي مٽي وجهي ،پنهنجا ڪپڙا ڦاڙي 2ء جاُ تي آيا جتي هابيل کي قتل ڪيو ويو هو. ڇڏيا ،۽ ٻاهر نڪري انهي ءُ ء 3۽ انهن کيس زمين تي مئل ڏٺو ،۽ سندس چوڌاري جانور هئا؛ جڏهن اهي هن نيڪ جي ڪري روئي رهيا هئا .سندس جسم مان ،ان جي خوشبوُ نڪتي. پاڪائي جي ڪري ،مٺي مصالحن جي ء 4۽ آدم کيس کڻي ويو ،سندس ڳوڙها سندس چهري تان وهي رهيا هئا؛ ۽ خزانن جي غار ۾ ويو ،جتي هن کيس رکيو ،۽ کيس مٺي مصالحن ۽ ءمر سان ويڙهيو. 5۽ آدم ۽ حوا هڪ سو چاليهه ڏينهن تائين وڏي غم ۾ سندس دفن ڪندا رهيا .هابيل پندرهن ۽ ساڍا سال ۽ قابيل سترهن سال. سواُ لُ ماتم ختم ٿيو ،تڏهن هن پنهنجي ڀيڻ لولوا کي وٺي پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ جي اجازت کان ء 6قابيل جي ڳالهه آهي ته ،جڏهن سندس ڀا ءُ ء شادي ڪئي؛ ڇاڪاڻ ته اهي پنهنجي ڏکوئيندڙ دل جي ڪري کيس هن کان روڪي نه سگهيا. جاُ جي ويجهو جتي هن پنهنجي ڀا ءُ کي ماريو هو. پوُ هو باغ کان پري جبل جي تري ۾ لٿو ،ان ء 7ء جاُ تي ڪيترائي ميويدار وڻ ۽ ٻيلي جا وڻ هئا .سندس ڀيڻ کيس ٻار ڄاوا ،جيڪي پنهنجي مرضي ءُ سان درجن تائين وڌڻ لڳا 8۽ انهي ءُ ء جاُ کي ڀري نه سگهيا. جيستائين اهي ان ء پوُ ،حوا حاملہ ٿي؛ ۽ پوُ ست سالن تائين گڏ نه ٿيا .تنهن هوندي به ،ان کان ء 9پر آدم ۽ حوا جي حوالي سان ،اهي هابيل جي جنازي کان ء جڏهن هو ءُ حاملہ هئي ،آدم هن کي چيو ته "اچو ،هڪ نذرانو کڻي خدا کي پيش ڪريون ،۽ ان کان دعا گهرون ته اسان کي هڪ سهڻو ٻار ڏئي ،جنهن ۾ اسان کي تسلي ملي سگهي ،۽ جنهن سان اسان هابيل جي ڀيڻ سان شادي ڪري سگهون". پوُ انهن هڪ نذرانو تيار ڪيو ۽ ان کي قربان گاہ تي آندو ،۽ خداوند جي اڳيان پيش ڪيو ،۽ منٿ ڪرڻ لڳا تہ انهن جي نذراني کي 10ء قبول ڪري ۽ انهن کي سٺو اولد ڏئي. پوُ ،انهن ،آدم ،حوا ۽ انهن جي ڌي ءُ جي عبادت ڪئي ،۽ خزانن جي غار ۾ لٿا ۽ ان ۾ 11۽ خدا آدم جي ٻڌي ۽ سندس نذر قبول ڪئي .ء هڪ ڏيئو رکيو ،جيڪو رات ۽ ڏينهن ،هابيل جي لش جي اڳيان جلندو رهي. پوُ آدم ۽ حوا روزا ۽ دعا جاري رکيا جيستائين حوا جي ٻار پيدا ٿيڻ جو وقت نه آيو ،جڏهن هن آدم کي چيو" :مان پٿر جي غار ۾ وڃڻ 12ء لُ". چاهيان ٿي ،ان ۾ ٻار پيدا ڪرڻ ء 13۽ هن چيو" ،وڃ ۽ پنهنجي ڌي ءُ کي پاڻ سان گڏ وٺي وڃ ته جيئن هو ءُ تنهنجي خدمت ڪري؛ پر مان پنهنجي پٽ هابيل جي لش کان اڳ خزانن جي هن غار ۾ رهندس". پوُ حوا آدم جي ڳالهه مڃي ،۽ سندس ڌي ءُ سان گڏ هليا ويا ،پر آدم خزانن جي غار ۾ اڪيلو رهيو. 14ء باب 2 1۽ حوا هڪ پٽ کي جنم ڏنو جيڪو شڪل ۽ صورت ۾ بلڪل سهڻو هو .سندس خوبصورتي سندس پي ءُ آدم وانگر هئي ،پر اڃا به وڌيڪ سهڻو. پوُ هن پنهنجي ڌي ءُ کي آدم ڏانهن موڪليو ته کيس چوي ته اچي ٻار کي پوُ حوا کي ڏسي تسلي ٿي ،۽ هو ءُ اٺ ڏينهن غار ۾ رهي؛ ء 2ء جاُ تي رهي ،جيستائين آدم واپس نه آيو .۽ هو ءُ به ائين ئي رهي. ڏسي ۽ ان جو نالو رکي .پر ڌي ءُ پنهنجي ڀا ءُ جي لش وٽ سندس ء لُ تسلي 3پر جڏهن آدم آيو ۽ ٻار جي سهڻي صورت ،سندس خوبصورتي ۽ سندس ڪامل شڪل ڏٺي ،تڏهن هو ان تي خوش ٿيو ،۽ هابيل ء پوُ هن ٻار جو نالو سيت رکيو ،جنهن جو مطلب آهي" ،خدا منهنجي دعا ٻڌي آهي ،۽ مون کي منهنجي مصيبت مان نجات ڏياري ڏني .ء آهي" .پر ان جو مطلب پڻ آهي "طاقت ۽ طاقت". پوُ ،خزانن جي غار ڏانهن موٽيو؛ ۽ سندس ڌي ءُ پنهنجي ما ءُ وٽ موٽي وئي. پوُ آدم ٻار جو نالو رکڻ کان ء 4ء 5پر حوا پنهنجي غار ۾ رهي ،جيستائين چاليهه ڏينهن پورا نه ٿيا ،جڏهن هو ءُ آدم وٽ آئي ،۽ ٻار ۽ پنهنجي ڌي ءُ کي پاڻ سان گڏ کڻي آئي. لُ لُ ڏک جي ڪري پاڻ کي غسل ڏنو؛ پر حوا ۽ ٻار پاڪائي ء 6۽ اهي پاڻي ءُ جي هڪ ندي ءُ تي پهتا ،جتي آدم ۽ سندس ڌي ءُ هابيل ء غسل ڪيو. لُ قربان ڪيو؛ ۽ خدا انهن جي قرباني قبول ڪئي ،۽ انهن تي ۽ پوُ اهي موٽي آيا ،۽ هڪ قرباني کڻي ،۽ جبل تي ويا ۽ ان کي ٻار ء 7ء انهن جي پٽ سيٿ تي پنهنجو برڪت موڪليو؛ ۽ اهي خزانن جي غار ڏانهن واپس آيا. 8آدم جي حوالي سان ،هو پنهنجي زال حوا کي ٻيهر نه سڃاڻي سگهيو ،پنهنجي سڄي زندگي ۾؛ ۽ نه ئي انهن مان ڪو به اولد پيدا ٿيو؛ پر صرف اهي پنج ،قابيل ،لولوا ،هابيل ،اڪليا ۽ سيٿ. 9پر سيٿ قد ۽ طاقت ۾ وڌندو ويو؛ ۽ روزو رکڻ ۽ دعا ڪرڻ لڳو ،جوش سان.
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
باب 3 1اسان جي پي ءُ آدم جي حوالي سان ،ستن سالن جي آخر ۾ جڏهن هو پنهنجي زال حوا کان الڳ ٿيو هو ،شيطان هن تي حسد ڪيو ،جڏهن هن هن کي هن کان جدا ٿيندي ڏٺو؛ ۽ هن کي ٻيهر هن سان گڏ رهڻ جي ڪوشش ڪئي. پوُ آدم اٿيو ۽ خزانن جي غار جي مٿان چڙهي ويو؛ ۽ رات جو اتي سمهندو رهيو .پر جيئن ئي هر ڏينهن روشني ٿيندي هئي ته هو غار 2ء لُ. ۾ هيٺ لهي ويندو هو ،اتي دعا ڪرڻ ۽ ان مان برڪت حاصل ڪرڻ ء 3پر جڏهن شام ٿي ته هو غار جي ڇت تي چڙهي ويو ،جتي هو اڪيلو سمهي پيو ،ڊڄي ته متان شيطان مٿس غالب نه اچي .۽ هو انتاليهه ڏينهن تائين الڳ رهيو. پوُ شيطان ،جيڪو سڀني نيڪين کان نفرت ڪندڙ هو ،جڏهن هن آدم کي اڪيلو ،روزو ۽ دعا ڪندي ڏٺو ،ته هڪ خوبصورت عورت 4ء جي صورت ۾ ان جي سامهون ظاهر ٿيو ،جيڪا چاليهين ڏينهن جي رات آئي ۽ سندس سامهون بيٺي ،۽ کيس چيو:-- ” 5اي آدم ،جڏهن کان تون هن غار ۾ رهيو آهين ،اسان کي تو کان وڏو سڪون مليو آهي ،۽ تنهنجي دعا اسان تائين پهتي آهي ،۽ اسان کي تنهنجي باري ۾ تسلي ملي آهي. لُ چڙهي ويو آهين ،اسان کي تو بابت شڪ ٿيو آهي ،۽ حوا کان تنهنجي " 6پر هاڻي ،اي آدم ،جڏهن ته تون غار جي ڇت تي سمهڻ ء پوُ ٻيهر ،جڏهن تون هن غار جي ڇت تي آهين ،ته تنهنجي دعا ٻاهر ڪڍي ويندي آهي ،۽ جدائي جي ڪري اسان تي وڏو ڏک آيو آهي .ء تنهنجو دل هڪ پاسي کان ٻئي پاسي ڀٽڪندو آهي". " 7پر جڏهن تون غار ۾ هئين ته تنهنجي دعا باهه وانگر گڏ ٿي رهي هئي؛ اها اسان تي لهي آئي ،۽ تو کي آرام مليو". 8پوُ مون کي اوهان جي ٻارن تي بہ ڏک ٿيو جيڪي اوهان کان جدا ٿي ويا آهن؛ ۽ اوهان جي پٽ هابيل جي قتل تي مون کي وڏو ڏک ” ء آهي؛ ڇاڪاڻ تہ هو سچو هو؛ ۽ هڪ سچي ماڻهو ءُ تي هر ڪو غم ڪندو. پوُ مون کي حوا تي تمام گهڻو ڏک ٿيو ،ڇاڪاڻ ته هو ءُ " 9پر مون کي تنهنجي پٽ سيت جي پيدائش تي خوشي ٿي؛ پر ٿوري دير کان ء منهنجي ڀيڻ آهي .ڇاڪاڻ ته جڏهن خدا توهان تي گهري ننڊ موڪلي ،۽ هن کي توهان جي پاسي کان ٻاهر ڪڍيو ،تڏهن هن مون کي به هن سان گڏ ٻاهر ڪڍيو .پر هن هن کي توهان سان گڏ رکي اٿاريو ،جڏهن ته هن مون کي هيٺ لٿو. " 10مون کي پنهنجي ڀيڻ تي خوشي ٿي جو هو ءُ توسان گڏ هئي .پر خدا مون سان اڳ ۾ ئي واعدو ڪيو هو ،۽ چيو هو ته' ،غم نه ڪر؛ جڏهن آدم خزانن جي غار جي ڇت تي چڙهي ويندو ،۽ پنهنجي زال حوا کان جدا ٿي ويندو ،ته مان توکي هن ڏانهن موڪليندس ،تون پاڻ کي هن سان شادي ڪندين ،۽ هن کي پنج ٻار پيدا ڪندين ،جيئن حوا کيس پنج ٻار پيدا ڪيا هئا". لُ تو ڏانهن موڪليو شادي کي مون جنهن " 11۽ هاڻي ،ڏسو! خدا جو مون سان ڪيل واعدو پورو ٿيو آهي؛ ڇاڪاڻ ته اهو ئي آهي ء آهي؛ ڇاڪاڻ ته جيڪڏهن تون مون سان شادي ڪندين ،ته مان توکي حوا جي ٻارن کان وڌيڪ سٺا ۽ سٺا ٻار پيدا ڪندس". 12پوُ وري ،تون اڃا تائين نوجوان آهين؛ هن دنيا ۾ پنهنجي جواني ءُ کي غم ۾ نه ختم ڪر؛ پر پنهنجي جواني ءُ جا ڏينهن خوشي ۽ " ء مسرت ۾ گذاريو .ڇو ته توهان جا ڏينهن ٿورا آهن ۽ توهان جي آزمائش وڏي آهي .مضبوط رهو؛ هن دنيا ۾ پنهنجا ڏينهن خوشي ۾ گذاريو. مان توهان ۾ خوش ٿيندس ،۽ توهان مون سان هن طرح خوش ٿيندا ،۽ بغير ڪنهن خوف جي. پوُ هو ءُ آدم جي ويجهو آئي ۽ کيس ڀاڪر پائي ورتو. ” 13پوُ اٿ ۽ پنهنجي خدا جي حڪم کي پورو ڪر “،ء ء 14پر جڏهن آدم ڏٺو ته هن کي هن کان شڪست کائڻي پوندي ،تڏهن هن دل سان خدا کان دعا گهري ته کيس هن کان بچائي. پوُ خدا پنهنجو ڪلم آدم ڏانهن موڪليو ،جنهن ۾ چيو ويو ته" ،اي آدم ،اهو ئي روپ آهي جنهن توکي خدا ۽ عظمت جو واعدو ڪيو 15ء هو؛ هو توسان مهربان نه آهي؛ پر هڪ ڀيري عورت جي صورت ۾ پاڻ کي تو ڏانهن ظاهر ڪري ٿو؛ ٻئي ڀيري ملئڪ جي صورت ۾؛ لُ ڪري ٻئي ڀيري نانگ جي صورت ۾؛ ۽ ٻئي ڀيري ديوتا جي صورت ۾؛ پر هو اهو سڀ ڪجهه صرف تنهنجي روح کي تباهه ڪرڻ ء ٿو. " 16هاڻي ،اي آدم ،تنهنجي دل کي سمجهي ،مون توکي ڪيترائي ڀيرا سندس هٿن کان بچايو آهي؛ ته جيئن توکي ڏيکاريان ته مان هڪ رحمدل خدا آهيان؛ ۽ مان تنهنجي ڀلئي چاهيان ٿو ،۽ مان تنهنجي بربادي نٿو چاهيان". باب 4 پوُ خدا شيطان کي حڪم ڏنو ته هو پاڻ کي آدم جي سامهون صاف ظاهر ڪري ،پنهنجي خوفناڪ صورت ۾. 1ء 2پر جڏهن آدم کيس ڏٺو ،تڏهن ڊڄي ويو ۽ کيس ڏسي ڏڪڻ لڳو. 3۽ خدا آدم کي چيو تہ" ،هن شيطان ۽ سندس خوفناڪ نظر کي ڏس ،۽ ڄاڻو تہ اهو ئي آهي جنهن توکي روشني مان اوندهه ۾ ،امن ۽ آرام مان محنت ۽ مصيبت ۾ اڇليو آهي". 4۽ اي آدم ،ان کي ڏس ،جنهن پاڻ کي چيو ته هو خدا آهي! ڇا خدا ڪارو ٿي سگهي ٿو؟ ڇا خدا عورت جو روپ اختيار ڪري سگهي ٿو؟ ڇا ڪو به خدا کان وڌيڪ طاقتور آهي؟ ۽ ڇا هو غالب ٿي سگهي ٿو؟ 5پوُ ،اي آدم ،ڏس ،۽ هن کي تنهنجي سامهون ،هوا ۾ ٻڌل ڏس ،ڀڄي نه ٿو سگهي! تنهن ڪري ،مان توکي چوان ٿو ،هن کان نه ڊڄ؛ " ء پوُ هو جيڪو ڪجهه به ڪري ،ان ۾ هوشيار رهو ۽ هن کان خبردار رهو". هاڻي کان ء پوُ خدا شيطان کي آدم جي اڳيان کان هٽائي ڇڏيو ،جنهن کي هن مضبوط ڪيو ،۽ جنهن جي دل کي تسلي ڏني ،هن کي چيو ته" ،خزانن 6ء جي غار ۾ هيٺ لهي وڃ ،۽ پاڻ کي حوا کان الڳ نه ڪر؛ مان تنهنجي اندر سڀني جانورن جي خواهشن کي ختم ڪندس". پوُ آدم ۽ حوا کي ڇڏي ڏنو ويو ،۽ انهن خدا جي حڪم سان آرام ڪيو .پر خدا آدم جي اولد مان ڪنهن هڪ کي بہ 7انهي ءُ گهڙي ءُ کان ء آرام نہ ڏنو ،پر رڳو آدم ۽ حوا کي. پوُ آدم خداوند جي اڳيان سجدو ڪيو ،ڇاڪاڻ ته هن کيس بچايو هو ،۽ هن پنهنجيون خواهشون پوريون ڪيون هيون .۽ هو غار کان 8ء هيٺ لهي آيو ،۽ حوا سان گڏ اڳ وانگر رهڻ لڳو.
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
9انهي ءُ سان حوا کان سندس جدائي جا چاليهه ڏينهن ختم ٿيا. باب 5 1جيئن سيٿ جو تعلق آهي ،جڏهن هو ستن سالن جو هو ،تڏهن هو نيڪي ۽ بدي کي ڄاڻيندو هو ،۽ روزا رکڻ ۽ دعا گهرڻ ۾ مستقل مزاج هو ،۽ پنهنجون سڀئي راتيون خدا کان رحم ۽ بخشش جي درخواست ۾ گذاريندو هو. 2هو هر روز پنهنجو نذرانو کڻي ايندو هو ،پنهنجي پي ءُ کان وڌيڪ؛ ڇاڪاڻ ته هو خدا جي فرشتي وانگر سهڻو چهرو رکندڙ هو .هن جو دل به سٺو هو ،هن پنهنجي روح جي بهترين خوبين کي محفوظ رکيو :۽ انهي ءُ ڪري هو هر روز پنهنجو نذرانو کڻي ايندو هو. 3۽ خدا سندس نذراني سان خوش ٿيو؛ پر هو سندس پاڪائي سان پڻ خوش ٿيو .۽ هو خدا جي ۽ پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ جي مرضي پوري ڪندو رهيو ،جيستائين هو ستن سالن جو نه ٿيو. پوُ ،جڏهن هو قربانگاهه تان هيٺ لهي رهيو هو ،پنهنجي قرباني ختم ڪري چڪو هو ،ته شيطان هن کي هڪ خوبصورت 4ان کان ء ملئڪ جي صورت ۾ ظاهر ٿيو ،جيڪو روشني سان چمڪندڙ هو؛ هن جي هٿ ۾ روشني جي لٺ هئي ،پاڻ روشني جي پٽي سان گڏ ويٺي هئي. 5هن سيٿ کي هڪ سهڻي مسڪراهٽ سان سلم ڪيو ،۽ کيس سهڻين لفظن سان فريب ڏيڻ لڳو ،کيس چوڻ لڳو" ،اي سيٿ ،تون هن جبل ۾ ڇو رهين ٿو؟ ڇاڪاڻ ته اهو سخت آهي ،پٿرن ۽ ريتي سان ڀريل آهي ،۽ وڻن سان ڀريل آهي جن تي ڪو به سٺو ميوو ناهي؛ هڪ جاُ ناهي .پر سڀ ڪجهه گرمي ،ٿڪاوٽ ۽ مصيبت آهي". بيابان جنهن ۾ رهائش ۽ شهرن کان لُ ڪا سٺي ء سواُ؛ رهڻ ء ء 6هن وڌيڪ چيو" ،پر اسين خوبصورت جڳهن تي رهون ٿا ،هن زمين کان ٻي دنيا ۾ .اسان جي دنيا روشنين جي آهي ۽ اسان جي حالت بهترين آهي؛ اسان جون عورتون ٻين کان وڌيڪ خوبصورت آهن؛ ۽ مان چاهيان ٿو ته تون ،اي سيٿ ،انهن مان ڪنهن هڪ سان شادي لُ ڪافي سٺي ناهي .ان کان ڪر؛ ڇاڪاڻ ته مان ڏسان ٿو ته تون ڏسڻ ۾ خوبصورت آهين ،۽ هن ملڪ ۾ هڪ به عورت تنهنجي ء علوہ ،جيڪي به هن دنيا ۾ رهن ٿا ،اهي صرف پنج روح آهن. " 7پر اسان جي دنيا ۾ تمام گهڻا مرد ۽ ڪيتريون ئي ڪنواريون آهن ،سڀ هڪ ٻئي کان وڌيڪ خوبصورت آهن .تنهن ڪري ،مان چاهيان ٿو ته توکي هتان هٽائي ڇڏيان ،ته جيئن تون منهنجا رشتا ڏسي سگهين ۽ جنهن سان چاهين شادي ڪرين". 8پوُ تون منهنجي ڀرسان رهندين ۽ امن ۾ رهندين؛ تون شان ۽ روشني سان ڀرجي ويندين ،جيئن اسان آهيون. ” ء " 9تون اسان جي دنيا ۾ رهندين .۽ هن دنيا ۽ ان جي مصيبت کان آرام ڪندين؛ تون وري ڪڏهن به ڪمزور ۽ ٿڪل محسوس نه ڪندين؛ تون ڪڏهن به قرباني نه آڻيندين ،۽ نه ئي رحم جي درخواست ڪندين؛ ڇاڪاڻ ته تون هاڻي ڪو به گناهه نه ڪندين ،۽ نه ئي خواهشن کان متاثر ٿيندين". پوُ منهنجي ڌي ءُ مان هڪ سان شادي ڪندين؛ ڇو ته اسان وٽ ائين ڪرڻ ڪو گناهه ” 10۽ جيڪڏهن تون منهنجي ڳالهه ٻڌندين ته ء ناهي ،۽ نه ئي ان کي جانورن جي خواهش سمجهيو ويندو آهي. " 11ڇاڪاڻ ته اسان جي دنيا ۾ اسان جو ڪو به خدا ناهي؛ پر اسين سڀ ديوتا آهيون؛ اسين سڀ روشني جا آهيون ،آسماني ،طاقتور، مضبوط ۽ شاندار". باب 6 1جڏهن سيٿ اهي لفظ ٻڌا ته هو حيران ٿي ويو ،۽ پنهنجي دل کي شيطان جي ٺڳي واري تقرير ڏانهن مائل ڪيو ،۽ کيس چيو" ،ڇا توهان سواُ ٻي دنيا پيدا ڪئي وئي آهي؛ ۽ ٻيون مخلوقون هن دنيا ۾ موجود مخلوقن کان وڌيڪ خوبصورت آهن؟" چيو آهي ته هن کان ء 2۽ شيطان چيو" ،ها؛ ڏسو ته توهان مون کي ٻڌو آهي؛ پر مان اڃا تائين توهان جي ٻڌڻ ۾ انهن جي ۽ انهن جي طريقن جي تعريف ڪندس". 3پر سيٿ کيس چيو تہ ”تنهنجي تقرير مون کي حيران ڪري ڇڏيو آهي؛ ۽ تنهنجي سڀني شين جي خوبصورت وضاحت. " 4پر مان اڄ توهان سان گڏ نه ٿو وڃي سگهان ،جيستائين مان پنهنجي پي ءُ آدم ۽ پنهنجي ما ءُ حوا وٽ نه وڃان ،۽ انهن کي اهو سڀ نه پوُ جيڪڏهن اهي مون کي توهان سان گڏ وڃڻ جي اجازت ڏين ،ته مان ايندس". ٻڌايان جيڪو توهان مون کي چيو آهي .ء سواُ ڪو به ڪم ڪرڻ کان ڊپ آهي ،نه ته مان پنهنجي ڀا ءُ قابيل ۽ 5وري سيٿ چيو" ،مون کي پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ جي موڪل کان ء پنهنجي پي ءُ آدم وانگر ،جنهن خدا جي حڪم جي خلف ورزي ڪئي ،تباهه ٿي وڃان .پر ،ڏسو ،توهان هن جڳهه کي ڄاڻو ٿا؛ سڀاڻي هتي اچو ۽ مون سان ملو". 6جڏهن شيطان اهو ٻڌو ،تڏهن هن سيت کي چيو ته” ،جيڪڏهن تون پنهنجي پي ءُ آدم کي اهو ٻڌائيندين جيڪو مون توکي ٻڌايو آهي ،ته هو توکي مون سان گڏ اچڻ نه ڏيندو. ٻڌاُ جيڪو مون توکي چيو آهي؛ پر اڄ مون سان گڏ اسان جي دنيا ۾ هل؛ جتي تون 7پر منهنجي ڳالهه ٻڌ؛ پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ کي اهو نه ء سهڻيون شيون ڏسندين ۽ اتي پاڻ کي مزو ڏيندين ،۽ اڄ منهنجي ٻارن ۾ خوش ٿيندين ،انهن کي ڏسندي ۽ خوشي مان ڀرجي ويندين؛ ۽ جاُ تي واپس آڻيندس؛ پر جيڪڏهن تون مون سان گڏ رهڻ چاهين ٿو ،ته ائين ئي ٿئي. پوُ مان توکي سڀاڻي هن ء وڌيڪ خوش ٿيندين .ء پوُ سيت جواب ڏنو تہ” ،منهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ جو روح مون تي ٽنگيل آهي؛ ۽ جيڪڏهن مان هڪ ڏينهن انهن کان لڪائيندس تہ اهي 8ء مري ويندا ،۽ خدا مون کي انهن جي خلف گناهه ڪرڻ جو مجرم قرار ڏيندو. جاُ تي پنهنجو نذرانو کڻي آيو آهيان ،اهي مون کان هڪ ڪلڪ به الڳ نه ٿيندا؛ ۽ نه " 9۽ جيستائين انهن کي خبر نه پوي ته مان هن ء ئي مون کي ڪنهن ٻئي هنڌ وڃڻ گهرجي ،جيستائين اهي مون کي اجازت نه ڏين .پر اهي مون سان تمام گهڻو مهربان سلوڪ ڪن ٿا، ڇاڪاڻ ته مان انهن وٽ جلدي واپس ايندس". پوُ شيطان کيس چيو تہ ”جيڪڏهن تون هڪ رات انهن کان لڪندين ۽ صبح سوير انهن ڏانهن موٽي ايندين تہ تنهنجو ڇا ٿيندو؟“ 10ء
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
11پر سيٿ ،جڏهن ڏٺو ته هو ڪيئن ڳالهائيندو رهي ٿو ،۽ هو کيس نه ڇڏيندو ،ته ڀڄي ويو ،۽ قربان گاہ ڏانهن ويو ،۽ خدا ڏانهن پنهنجا هٿ پکيڙيائين ،۽ کانئس نجات گهري. پوُ خدا پنهنجو ڪلم موڪليو ،۽ شيطان تي لعنت ڪئي ،جيڪو کانئس ڀڄي ويو. 12ء جاُ آهي ،۽ خدا 13پر سيٿ جي حوالي سان ،هو قربان گاهه ڏانهن ويو هو ،۽ پنهنجي دل ۾ ائين چئي رهيو هو" :قربان گاهه قرباني جي ء اتي آهي؛ هڪ الهي باهه ان کي ساڙي ڇڏيندي؛ تنهن ڪري شيطان مون کي نقصان پهچائي نه سگهندو ،۽ مون کي اتان کڻي نه ويندو". لُ تڙپي رهيو هو؛ ڇاڪاڻ ته پوُ سيٿ قربان گاهه تان لهي آيو ۽ پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ وٽ ويو ،جتي هن رستي ۾ ڏٺو ،سندس آواز ٻڌڻ ء 14ء هو ڪجهه وقت ترسيو هو. پوُ هو ملئڪ جي صورت ۾ انهن کي ٻڌائڻ لڳو تہ شيطان کان ڇا ٿيو هو. 15ء 16پر جڏهن آدم سندس ڳالهه ٻڌي ،تڏهن هن سندس چهري کي چمي ڏني ،۽ کيس انهي ءُ ملئڪ کان ڊيڄاريو ،۽ کيس ٻڌايو ته اهو شيطان پوُ آدم سيٿ کي وٺي ويو ،۽ اهي خزانن جي غار ڏانهن ويا ،۽ ان ۾ خوش ٿيا. هو جيڪو هن تي ظاهر ٿيو .ء لُ هجي يا ڪنهن ٻئي 17پر ان ڏينهن کان وٺي آدم ۽ حوا ڪڏهن به هن کان جدا نه ٿيا ،جتي به هو وڃي سگهي ٿو ،چاهي سندس نذراني ء لُ. شيُ ء ء 18هي نشاني سيت سان تڏهن ٿي ،جڏهن هو نو سالن جو هو. باب 7 1جڏهن اسان جي پي ءُ آدم ڏٺو ته سيٿ هڪ ڪامل دل جو هو ،تڏهن هن چاهيو ته هو شادي ڪري؛ متان دشمن کيس ٻي ڀيري ظاهر ٿئي ۽ کيس شڪست ڏئي. پوُ آدم پنهنجي پٽ سيٿ کي چيو” ،اي منهنجا پٽ ،مان چاهيان ٿو ته تون پنهنجي ڀيڻ اڪليا سان شادي ڪر ،جيڪا هابيل جي ڀيڻ 2ء آهي ،ته جيئن هو ءُ توکي ٻار پيدا ڪري ،جيڪي زمين کي ڀريندا ،جيئن خدا اسان سان ڪيو آهي. " 3اي منهنجا پٽ ،ڊڄ نه ،ان ۾ ڪا به بي عزتي ناهي .مان چاهيان ٿو ته تون شادي ڪرين ،انهي خوف کان ته دشمن تو تي غالب نه اچي". 4پر سيٿ شادي ڪرڻ نه چاهيندو هو؛ پر پنهنجي پي ءُ ۽ ما ءُ جي فرمانبرداري ۾ ،هن هڪ لفظ به نه چيو. پوُ آدم کيس اڪلياہ سان شادي ڪئي .۽ هو پندرهن سالن جو هو. 5ء پوُ کيس ٻيا ٻار بہ پيدا ٿيا. ۽ رکيو؛ انوس نالو جو جنهن ڄائو، پٽ کيس تہ ٿيو جو سالن ويهن هو جڏهن 6پر ء پوُ انوس وڏو ٿيو ،شادي ڪيائين ۽ قينان پيدا ٿيو. 7ء 8قائنان پڻ وڏو ٿيو ،شادي ڪئي ۽ محلليل پيدا ٿيو. 9اهي پي ءُ آدم جي حياتي ءُ ۾ پيدا ٿيا هئا ،۽ خزانن جي غار ۾ رهندا هئا. پوُ آدم جا ڏينهن نو سو ٽيهه سال ٿيا ۽ مهللئيل جا هڪ سو سال .پر مهللئيل ،جڏهن وڏو ٿيو ،ته روزا رکڻ ،دعا گهرڻ ۽ سخت محنت 10ء ڪرڻ پسند ڪندو هو ،جيستائين اسان جي پي ءُ آدم جا ڏينهن ويجهو نه آيا. باب 8 1جڏهن اسان جي پي ءُ آدم ڏٺو ته سندس انجام ويجهو آهي ،تڏهن هن پنهنجي پٽ سيٿ کي سڏيو ،جيڪو خزانن جي غار ۾ وٽس آيو ،۽ هن کيس چيو:-- " 2اي سيٿ ،منهنجا پٽ ،پنهنجا ٻار ۽ پنهنجي ٻارن جا ٻار مون وٽ آڻي ،ته جيئن مان مرڻ کان اڳ انهن تي پنهنجي برڪت نازل ڪريان". 3جڏهن سيت پنهنجي پي ءُ آدم کان اهي لفظ ٻڌا ،تڏهن هو اتان هليو ويو ،پنهنجي منهن تي ڳوڙهن جو هڪ سيلب وهائي ،۽ پنهنجن ٻارن ۽ پنهنجن ٻارن جي ٻارن کي گڏ ڪري ،انهن کي پنهنجي پي ءُ آدم وٽ وٺي آيو. 4پر جڏهن اسان جي پي ءُ آدم انهن کي پنهنجي چوڌاري ڏٺو ،ته هو انهن کان الڳ ٿيڻ تي روئي پيو. 5۽ جڏهن انهن کيس روئندي ڏٺو ،ته سڀ گڏجي روئڻ لڳا ،۽ سندس منهن تي ڪري پيا چوڻ لڳا" ،اي اسان جا پي ءُ ،تون اسان کان ڪيئن الڳ ٿيندين؟ ۽ زمين توکي ڪيئن قبول ڪندي ۽ اسان جي نظرن کان توکي ڪيئن لڪائيندي؟" اهڙي ءُ طرح انهن تمام گهڻو ماتم ڪيو ،۽ ساڳئي لفظن ۾. پوُ اسان جي پي ءُ آدم انهن سڀني کي برڪت ڏني ،۽ سيٿ کي چيو ،جڏهن هن انهن کي برڪت ڏني:-- 6ء " 7اي سيٿ ،منهنجا پٽ ،تون هن دنيا کي ڄاڻين ٿو -ته اها ڏک ۽ ٿڪاوٽ سان ڀريل آهي؛ ۽ تون سڀ ڪجهه ڄاڻين ٿو جيڪو اسان تي آيو آهي ،ان ۾ اسان جي آزمائشن مان .تنهن ڪري هاڻي مان توکي انهن لفظن ۾ حڪم ڏيان ٿو :معصوميت برقرار رک ،پاڪ ۽ انصاف وارو رهو ،۽ خدا تي ڀروسو ڪريو؛ ۽ شيطان جي ڳالهين تي ڀروسو نه ڪريو ،۽ نه ئي انهن ظهور تي جن ۾ هو پاڻ کي توهان تي ظاهر ڪندو. پوُ پنهنجي پٽ انوس کي به اهو ئي ڏي؛ ۽ انوس پنهنجي پٽ قينان کي ڏئي؛ 8پر جيڪي حڪم اڄ مان توکي ڏيان ٿو ،تن تي عمل ڪر؛ ء ۽ قينان پنهنجي پٽ مهللئيل کي ڏئي؛ ته جيئن هي حڪم تنهنجي سڀني ٻارن ۾ قائم رهي. ” 9اي سيٿ ،منهنجا پٽ ،جڏهن مان مرندس ته منهنجي جسم کي کڻي وڃ ۽ ان کي ءمر ،عود ۽ ڪيسيا سان ملئي ڇڏ ،۽ مون کي هتي خزانن جي هن غار ۾ ڇڏي وڃ ،جنهن ۾ اهي سڀئي نشانيون آهن جيڪي خدا اسان کي باغ مان ڏنيون آهن. پوُ هڪ ٻوڏ ايندي ۽ سڀني مخلوقن کي ڊاهي ڇڏيندي ،۽ صرف اٺ روح ڇڏيندا". " 10اي منهنجا پٽ ،هن کان ء
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
" 11پر ،اي منهنجا پٽ ،ان وقت توهان جي ٻارن مان جن کي اهو ڇڏي ڏيندو ،اهي منهنجي لش کي پاڻ سان گڏ هن غار مان ڪڍي ڇڏين؛ ۽ جڏهن اهي ان کي پاڻ سان گڏ کڻي وڃن ،ته انهن مان وڏي کي پنهنجي ٻارن کي حڪم ڏيڻ گهرجي ته منهنجي لش کي ٻيڙي ۾ رکين جيستائين ٻوڏ گهٽجي وڃي ۽ اهي ٻيڙي مان ٻاهر نڪرن". پوُ جڏهن اهي ٻوڏ جي پاڻي ءُ کان بچي ويندا. پوُ اهي منهنجي لش کي کڻي زمين جي وچ ۾ رکندا ،ٿوري دير کان ء 12ء جاُ جتي منهنجو لش رکيو ويندو ،زمين جي وچ ۾ آهي؛ خدا اتان ايندو ۽ اسان جي سڀني مائٽن کي بچائيندو". اها ته 13ڇاڪاڻ " ء " 14پر هاڻي ،اي سيٿ ،منهنجا پٽ ،پاڻ کي پنهنجي ماڻهن جي اڳواڻي ۾ رک؛ انهن جي سنڀال ڪر ۽ خدا جي خوف ۾ انهن جي حفاظت سمجهاُ ته انهن کي شيطان جي ڳالهه لُ روزو رکن؛ ۽ انهن کي ء ڪر؛ ۽ انهن کي سٺي رستي تي هلئي ،انهن کي حڪم ڪر ته خدا جي ء نه ٻڌڻ گهرجي ،نه ته هو انهن کي تباهه ڪري ڇڏيندو". 15پوُ ،ٻيهر ،پنهنجن ٻارن ۽ پنهنجن ٻارن جي ٻارن کي قابيل جي ٻارن کان الڳ ڪريو؛ انهن کي ڪڏهن به انهن سان نه ملئڻ ڏيو ،۽ " ء نه ئي انهن جي لفظن ۾ ۽ نه ئي انهن جي عملن ۾". پوُ آدم پنهنجي برڪت سيٿ تي ،سندس ٻارن تي ،۽ سندس سڀني ٻارن جي اولد تي نازل ڪئي. 16ء خوشبوُ ۽ هي ءمر محفوظ رکو، پوُ هن پنهنجي پٽ سيٿ ۽ پنهنجي زال حوا ڏانهن رخ ڪيو ۽ انهن کي چيو ته" ،هي سون ،هي ء 17ء جيڪو خدا اسان کي هڪ نشاني طور ڏنو آهي؛ ڇاڪاڻ ته ايندڙ ڏينهن ۾ ،هڪ ٻوڏ سڄي مخلوق کي ڊاهي ڇڏيندي .پر جيڪي ٻيڙي ءُ ۾ خوشبوُ ۽ ءمر ،منهنجي جسم سان گڏ زمين جي وچ خوشبوُ ۽ ءمر ،منهنجي جسم سان گڏ کڻي ويندا؛ ۽ سون، ويندا اهي پاڻ سان گڏ سون، ء ء ۾ رکندا". پوُ ،اهو شهر جنهن ۾ سون ،بخور ۽ ءمر منهنجي لش سان مليا آهن ،لءٽيا ويندا .پر جڏهن اهو لءٽيو ويندو ،ته " 18پوُ ،گهڻي وقت کان ء ء ء سون ،بخور ۽ ءمر ان لٽي سان گڏ سنڀاليا ويندا جيڪا رکيل آهي؛ ۽ انهن مان ڪجهه به تباهه نه ٿيندو ،جيستائين خدا جو ڪلم ،جيڪو انسان بڻيل آهي ،نه ايندو؛ جڏهن بادشاهه انهن کي وٺي ويندا ۽ کيس سون پيش ڪندا ،سندس بادشاهه هجڻ جي علمت ۾؛ بخور ،سندس آسمان ۽ زمين جو خدا هجڻ جي علمت ۾؛ ۽ ءمر ،سندس جذبي جي علمت ۾. خوشبوُ هڪ نشاني طور ته هو مئلن مان جيئرو ٿيندو ،۽ " 19ٿڌو پڻ ،شيطان ۽ اسان جي سڀني دشمنن تي سندس فتح جي نشاني طور؛ ء آسمان ۽ زمين جي شين کان مٿي ٿيندو؛ ۽ ءمر ،هڪ نشاني طور ته هو ڪڙو پت پيئندو؛ ۽ شيطان کان دوزخ جي تڪليف محسوس ڪندو". " 20۽ هاڻي ،اي سيٿ ،منهنجا پٽ ،ڏس ،مون تو تي ڳجها راز ظاهر ڪيا آهن ،جيڪي خدا مون تي ظاهر ڪيا هئا .منهنجي حڪم تي لُ". لُ ۽ پنهنجي قوم ء عمل ڪر ،پنهنجي ء باب 9 پوُ ختم ڪيو ،ته سندس عضوا ڍل ٿي ويا ،سندس هٿ ۽ پير سڀ طاقت وڃائي ويٺا ،سندس وات 1جڏهن آدم سيٿ کي حڪم ڏيڻ کان ء گونگا ٿي ويو ،۽ سندس زبان ڳالهائڻ کان بلڪل بند ٿي وئي .هن پنهنجون اکيون بند ڪيون ۽ روح کي ڇڏي ڏنو. 2پر جڏهن سندس ٻارن ڏٺو ته هو مري ويو آهي ،تڏهن اهي سندس مٿان ڪري پيا ،مرد ۽ عورتون ،پوڙها ۽ جوان ،روئي رهيا هئا. 3آدم جي وفات زمين تي رهندڙ نو سو ٽيهه سالن جي آخر ۾ ٿي؛ برمودہ جي پندرهين ڏينهن تي ،سج جي هڪ واقعي جي حساب کان پوُ ،نائين ڪلڪ تي. ء 4اهو جمعو هو ،اهو ئي ڏينهن جنهن ڏينهن کيس پيدا ڪيو ويو هو ،۽ جنهن ڏينهن هن آرام ڪيو؛ ۽ جنهن وقت هو فوت ٿيو ،اهو ئي وقت هو جڏهن هو باغ مان ٻاهر نڪتو هو. پوُ سيٿ کيس چڱي ءُ طرح سان ويڙهيو ،۽ کيس مقدس وڻن ۽ پاڪ جبل جي مٺين مصالحن سان خوشبودار بڻايو؛ ۽ سندس لش غار 5ء جي اندر جي اوڀر واري پاسي ،بخور جي پاسي تي رکيو ويو؛ ۽ سندس اڳيان هڪ شمعدان رکيو ويو جيڪو ٻرندو رهيو. پوُ سندس ٻار سندس اڳيان بيٺا سڄي رات صبح تائين روئندا ۽ روئندا رهيا. 6ء لُ سٺيون قربانيون کڻي ويا ،۽ اهي قربان گاہ تي پوُ سيٿ ۽ وڏو پٽ انوس ۽ قينان ،انوس جو پٽ ،ٻاهر ويا ۽ خداوند کي پيش ڪرڻ ء 7ء آيا جنهن تي آدم خدا کي تحفا پيش ڪيا ،جڏهن هن پيش ڪيو. 8پر حوا انهن کي چيو ته "ترسو جيستائين اسان پهرين خدا کان درخواست ڪريون ته اسان جي نذر قبول ڪري ،۽ پنهنجي ٻانهي آدم لُ کڻي وڃي". جي روح کي پنهنجي هٿ ۾ رکي ،۽ ان کي آرام ء 9۽ اهي سڀ اٿي بيٺا ۽ دعا گهريائون. باب 10 1۽ جڏهن انهن پنهنجي دعا ختم ڪئي ،ته خدا جو ڪلم آيو ۽ انهن کي انهن جي پي ءُ آدم جي باري ۾ تسلي ڏني. لُ پيش ڪيون. 2ان کان ء لُ ۽ پنهنجي پي ءُ ء پوُ ،انهن پنهنجون نذرانا پاڻ ء 3۽ جڏهن اهي پنهنجو نذرانو ختم ڪري چڪا هئا ،ته خدا جو ڪلم سيٿ ڏانهن آيو ،جيڪو انهن مان سڀ کان وڏو هو ،۽ هن کي چيو، "اي سيٿ ،سيٿ ،سيٿ ،ٽي ڀيرا .جيئن مان تنهنجي پي ءُ سان گڏ هوس ،تيئن مان به تو سان گڏ هوندس ،جيستائين اهو واعدو پورو نه ٿئي جيڪو مون هن سان ڪيو هو -تنهنجي پي ءُ چيو هو ته ،مان پنهنجو ڪلم موڪليندس ۽ توکي ۽ تنهنجي اولد کي بچائيندس. 4پر پنهنجي پي ءُ آدم جي حوالي سان ،جيڪو حڪم هن توکي ڏنو آهي تنهن تي عمل ڪر؛ ۽ پنهنجي اولد کي پنهنجي ڀا ءُ قابيل کان الڳ ڪر. 5۽ خدا سيت کان پنهنجو ڪلم واپس ورتو. پوُ سيٿ ،حوا ۽ سندن ٻار ،جبل تان خزانن جي غار ۾ لٿا. 6ء
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
7پر آدم پهريون هو جنهن جو روح عدن جي زمين ۾ ،خزانن جي غار ۾ مري ويو؛ ڇاڪاڻ ته هن کان اڳ ڪو به نه مريو ،پر سندس پٽ هابيل ،جيڪو قتل ٿي مري ويو. پوُ آدم جا سڀ ٻار اٿيا ،۽ پنهنجي پي ءُ آدم تي رويا ،۽ کيس هڪ سو چاليهه ڏينهن تائين قربانيون ڏنيون. 8ء باب 11 پوُ ،سيٿ پنهنجي ٻارن ۽ پنهنجي ٻارن جي ٻارن کي قابيل جي اولد کان الڳ ڪري ڇڏيو .قابيل ۽ سندس 1آدم ۽ حوا جي وفات کان ء جاُ جي هيٺان جتي هن پنهنجي ڀا ءُ هابيل کي قتل ڪيو هو. اولد هيٺ لهي ويا ۽ اولهه طرف رهڻ لڳا ،ان ء لُ ،خزانن جي غار جي جبل تي اتر طرف رهيا. 2پر سيٿ ۽ سندس ٻار ،پنهنجي پي ءُ آدم جي ويجهو رهڻ ء 3۽ وڏو سيٿ ،ڊگهو ۽ نيڪ ،نيڪ روح ۽ مضبوط ذهن سان ،پنهنجي ماڻهن جي اڳواڻي ۾ بيٺو هو؛ ۽ انهن جي معصوميت ،توبه ۽ نرمي سان پرورش ڪئي ،۽ انهن مان هڪ کي به قابيل جي ٻارن وٽ وڃڻ نه ڏنو. 4پر انهن جي پنهنجي پاڪائي جي ڪري ،انهن کي "خدا جا ٻار" سڏيو ويو ،۽ اهي خدا سان گڏ هئا ،فرشتن جي لشڪر جي بدران لُ زبور ڳائڻ ۾ ،پنهنجي غار ۾ -خزانن جي غار ۾ -جاري رکيا. جيڪي ڪري پيا؛ ڇاڪاڻ ته اهي خدا جي تعريف ۾ ،۽ سندس ء لُ رحم جي ٻارن پنهنجي ۽ پاڻ ۽ گهري، دعا ڏينهن رات ۽ بيٺو، اڳيان پوُ سيٿ پنهنجي پي ءُ آدم ۽ پنهنجي ما ءُ حوا جي لش جي ء 5ء درخواست ڪئي؛ ۽ جڏهن هن کي ڪنهن ٻار سان ڪا ڏکيائي پيش ايندي هئي ،ته هو کيس صلح ڏيندو هو. لُ وقف ڪري ڇڏيو؛ ڇاڪاڻ ته انهن وٽ خدا جي 6پر سيٿ ۽ سندس ٻارن کي دنياوي ڪم پسند نه هو ،پر پاڻ کي آسماني شين ء سواُ ٻيو ڪو به خيال نه هو. تعريف ،تسبيح ۽ زبور کان ء 7تنهن ڪري انهن هر وقت ملئڪن جا آواز ٻڌا ،جيڪي خدا جي تعريف ۽ تعريف ڪندا هئا؛ باغ مان ،يا جڏهن انهن کي خدا ڪنهن ڪم تي موڪليو هو ،يا جڏهن اهي آسمان ڏانهن وڃي رهيا هئا. پوُ ،ٻيهر ،باغ انهن کان گهڻو مٿي نه هو ،پر 8ڇاڪاڻ ته سيٿ ۽ سندس ٻارن ،پنهنجي پاڪائي جي ڪري ،انهن ملئڪن کي ٻڌو ۽ ڏٺو .ء صرف پندرهن روحاني هٿ هو. 9هاڻي هڪ روحاني هٿ انسان جي ٽن هٿن جي برابر آهي ،ڪل پنجيتاليهه هٿ. لُ ڪو کاڌو ڪمايو .ڪڻڪ به نه؛ پر 10سيٿ ۽ سندس ٻار باغ جي هيٺان جبل تي رهندا هئا؛ انهن نه پوکيو ،نه ئي لڻيو؛ انهن جسم ء صرف نذرانو .اهي ميوا ۽ وڻ کائيندا هئا جيڪي ان جبل تي اءڀريا جتي اهي رهندا هئا. پوُ سيٿ اڪثر هر چاليهه ڏينهن تي روزو رکندو هو ،جيئن سندس وڏا ٻار به ڪندا هئا .ڇاڪاڻ ته سيٿ جي خاندان باغ ۾ وڻن جي 11ء خوشبوُ محسوس ڪندو هو ،جڏهن هوا اهڙي طرح وهندي هئي. ء سواُ ،انهن ۾ ڪا حسد نه هئي ،ڪو بڇڙو ڪم نه هو ،ڪو نفرت نه هئي .ڪو به 12اهي خوش هئا ،معصوم هئا ،اوچتو خوف کان ء حيواني جذبو نه هو؛ انهن جي وات مان ڪا به بد زباني يا لعنت نه نڪتي؛ نه ئي بڇڙي صلح ۽ نه ئي ٺڳي .ڇاڪاڻ ته ان وقت جا ماڻهو ڪڏهن به قسم نه کڻندا هئا ،پر سخت حالتن ۾ ،جڏهن ماڻهن کي قسم کڻڻو پوندو هو ،اهي هابيل جي رت جو قسم کڻندا هئا. اعلي خدا جي عبادت ڪرڻ تي مجبور ڪيو. 13پر انهن غار ۾ هر روز پنهنجن ٻارن ۽ عورتن کي روزو رکڻ ۽ دعا ڪرڻ ۽ سڀ کان ي انهن پنهنجي پي ءُ آدم جي جسم تي پاڻ کي برڪت ڏني ،۽ پاڻ کي ان سان مسح ڪيو. 14۽ اهي ائين ڪندا رهيا جيستائين سيت جو خاتمو ويجهو نه آيو. باب 12 پوُ سيٿ ،جيڪو نيڪ هو ،پنهنجي پٽ انوس ،۽ قينان ،جيڪو انوس جو پٽ هو ،۽ مهلليل ،جيڪو قينان جو پٽ هو ،کي سڏيو ۽ انهن 1ء کي چيو:-- " 2جيئن ته منهنجو انجام ويجهو آهي ،مان قربان گاهه جي مٿان ڇت ٺاهڻ چاهيان ٿو جنهن تي تحفا پيش ڪيا وڃن ٿا". 3انهن سندس حڪم تي عمل ڪيو ۽ ٻاهر نڪتا ،سڀ پوڙها ۽ جوان ،۽ ان تي سخت محنت ڪئي ،۽ قربان گاہ تي هڪ خوبصورت ڇت ٺاهي. لُ هڪ نذرانو پيش 4۽ ائين ڪرڻ ۾ سيٿ جو خيال هو ته جبل تي سندس ٻارن تي هڪ برڪت اچي؛ ۽ هو پنهنجي موت کان اڳ انهن ء ڪري. پوُ جڏهن ڇت جي تعمير مڪمل ٿي ،تڏهن هن انهن کي حڪم ڏنو ته قربانيون پيش ڪن .انهن انهن تي سخت محنت ڪئي ،۽ انهن کي 5ء پنهنجي پي ءُ سيٿ وٽ آندو ،جنهن انهن کي کڻي قربان گاهه تي پيش ڪيو؛ ۽ خدا کان دعا گهري ته انهن جي قربانين کي قبول ڪري، پنهنجي ٻارن جي روحن تي رحم ڪري ،۽ انهن کي شيطان جي هٿ کان بچائي. پوُ خدا سيٿ سان واعدو ڪيو" ،ساڍن پنجن وڏن ڏينهن 6۽ خدا سندس نذر قبول ڪئي ،۽ سندس ۽ سندس ٻارن تي برڪت موڪلي .۽ ء جي آخر ۾ ،جنهن بابت مون تو ۽ تنهنجي پي ءُ سان واعدو ڪيو آهي ،مان پنهنجو ڪلم موڪليندس ۽ توکي ۽ تنهنجي اولد کي بچائيندس". پوُ سيٿ ۽ سندس ٻار ،۽ سندس ٻارن جا ٻار ،گڏجي مليا ،۽ قربان گاهه تان هيٺ لهي آيا ،۽ خزانن جي غار ڏانهن ويا -جتي انهن دعا 7ء گهري ،۽ اسان جي پي ءُ آدم جي جسم ۾ پاڻ کي برڪت ڏني ،۽ پاڻ کي ان سان مسح ڪيو. پوُ ڏک برداشت ڪيو -موت تائين ڏک. 8پر سيٿ ڪجه ڏينهن خزانن جي غار ۾ رهيو ،۽ ء پوُ سندس پهريون پٽ انوس ،سندس پٽ قينان ،۽ قينان جو پٽ مهللئيل ،مهللئيل جو پٽ يارد ۽ يارد جو پٽ حنوڪ ،پنهنجين زالن ۽ 9ء لُ وٽس آيو. ٻارن سان گڏ سيت کان برڪت وٺڻ ء
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
لُ دعا گهري ،۽ انهن کي برڪت ڏني ،۽ انهن کي هابيل جي رت جو قسم کڻي چيو تہ” ،منهنجا ٻچا ،مان اوهان کي پوُ سيٿ انهن ء 10ء منٿ ٿو ڪريان تہ اوهان مان ڪو بہ هن پاڪ ۽ پاڪ جبل تان هيٺ لهي نہ وڃي. 11قابيل جي اولد سان ڪا به رفاقت نه ڪريو ،جيڪو قاتل ۽ گنهگار آهي ،جنهن پنهنجي ڀا ءُ کي ماريو؛ ڇو ته اي منهنجا ٻچا ،توهان ڄاڻو ٿا ته اسين هن کان ۽ سندس سڀني گناهن کان پنهنجي پوري طاقت سان ڀڄون ٿا ڇاڪاڻ ته هن پنهنجي ڀا ءُ هابيل کي ماريو هو. پوُ ،سيٿ پنهنجي پهرين پٽ انوس کي برڪت ڏني ،۽ کيس حڪم ڏنو تہ هو پنهنجي سڄي زندگي اسان جي پي ءُ آدم 12اءهي چوڻ کان ء پوُ ،ڪڏهن ڪڏهن ان قربان گاہ ڏانهن وڃي جيڪا سيٿ ٺاهي هئي .۽ هن کيس حڪم جي جسم جي اڳيان پاڪائي ءُ سان خدمت ڪري؛ ء ڏنو تہ پنهنجي سڄي زندگي پنهنجي ماڻهن کي صداقت ،انصاف ۽ پاڪائي ءُ سان کارائي. پوُ سيٿ جا عضوا ڍل ٿي ويا؛ سندس هٿ ۽ پير سڀ طاقت وڃائي ويٺا؛ سندس وات گونگا ٿي ويو ۽ ڳالهائڻ جي قابل نه رهيو؛ ۽ هن 13ء پوُ ،ابيب مهيني جي ستائيهين ڏينهن تي مري ويو؛ حنوڪ ان وقت ويهن سالن جو دم ڏنو ۽ پنهنجي نو سئو ٻارهين سال جي ڏينهن کان ء هو. پوُ انهن سيٿ جي لش کي احتياط سان لفٽ ڪيو ،۽ ان کي مٺي مصالحن سان خوشبودار ڪيو ،۽ ان کي خزانن جي غار ۾ رکيو، 14ء لُ تحفا پيش ڪيا ،جيئن انهن اسان لُ ماتم ڪيو .انهن هن ء اسان جي پي ءُ آدم جي لش جي ساڄي پاسي ،۽ انهن چاليهه ڏينهن تائين سندس ء لُ ڪيا هئا. جي پي ءُ آدم ء پوُ ،انوس پنهنجي قوم جي اڳواڻي ۾ اٿيو ،جن کي هن پنهنجي پي ءُ جي حڪم مطابق ،انصاف ۽ انصاف سان کان وفات 15سيٿ جي ء پاليو. 16پر جڏهن انوس اٺ سئو ويهه سالن جو ٿيو ،تڏهن قابيل کي وڏو اولد ٿيو؛ ڇاڪاڻ ته اهي اڪثر شادي ڪندا هئا ،جانورن جي خواهشن جي تابع هئا؛ جيستائين جبل جي هيٺان زمين انهن سان ڀرجي وئي. باب 13 1انهن ڏينهن ۾ لمڪ انڌو رهندو هو ،جيڪو قابيل جي پٽن مان هو .هن کي هڪ پٽ هو جنهن جو نالو عتون هو ،۽ انهن ٻنهي وٽ گهڻا ڍور هئا. لُ موڪليندو هو ،جيڪو انهن جي سار سنڀال ڪندو هو؛ چاري گڏ سان ريڍار نوجوان هڪ کي انهن هو ته هئي عادت جي لمڪ 2پر ء ۽ جيڪو شام جو گهر اچڻ تي پنهنجي ڏاڏي ،۽ پنهنجي پي ءُ عتون ۽ پنهنجي ما ءُ هزينا جي اڳيان روئيندو هو ،۽ انهن کي چوندو هو، لُ ،مان انهن ڍورن کي اڪيلو نه ٿو کارائي سگهان ،نه ته ڪو مون کي انهن مان ڪجهه کان ڦري وٺي ،يا انهن جي خاطر "منهنجي ء مون کي ماري ڇڏي" .ڇاڪاڻ ته قابيل جي اولد ۾ ،گهڻو ڪجهه ڦرلٽ ،قتل ۽ گناهه هو. پوُ لمڪ کي هن تي رحم آيو ،۽ هن چيو" ،سچ پچ ،جڏهن هو اڪيلو هوندو ،ته هن جڳهه جي ماڻهن کان غالب ٿي سگهي ٿو". 3ء پوُ لمڪ اٿيو ،هڪ ڪمان کڻي جيڪو هن جواني ءُ کان وٺي رکيو هو ،انڌو ٿيڻ کان اڳ ،۽ هن وڏا تير ،هموار پٿر ۽ هڪ ڦليل کڻي، 4ء جيڪو هن وٽ هو ،۽ نوجوان ريڍار سان گڏ ميدان ۾ ويو ،۽ پاڻ کي ڍورن جي پويان رکيائين؛ جڏهن ته نوجوان ريڍار ڍورن جي نگراني ڪندو هو .لمڪ ڪيترن ڏينهن تائين ائين ڪندو رهيو. جاُ تي نه 5انهي ءُ دوران ،جڏهن کان خدا قابيل کي رد ڪيو هو ،۽ ڏڪڻي ۽ خوف سان لعنت ڪئي هئي ،تڏهن کان هو ڪنهن به هڪ ء رهي سگهيو ۽ نه ئي آرام ڳولي سگهيو؛ پر هڪ هنڌ کان ٻئي هنڌ ڀٽڪندو رهيو. 6پنهنجي سفر ۾ هو لمڪ جي زالن وٽ آيو ،۽ انهن کان سندس باري ۾ پڇيو .انهن کيس چيو ته" ،هو ٻني ۾ ڍورن سان گڏ آهي". لُ ويو؛ ۽ جيئن ئي هو ميدان ۾ آيو ،ته نوجوان ريڍار سندس شور ۽ سندس اڳيان ڍور گڏ ٿيڻ جو آواز ٻڌو. پوُ قابيل کيس ڳولڻ ء 7ء پوُ هن لمڪ کي چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ ،هي جهنگلي جانور آهي يا ڪو ڌاڙيل؟“ 8ء سمجهاُ تہ جڏهن هو مٿي ايندو تہ ڪهڙو نظر ايندو". 9۽ لمڪ کيس چيو تہ "مون کي ء پوُ لمڪ پنهنجو ڪمان موڙيو ،ان تي هڪ تير رکيو ،۽ هڪ پٿر کي غليل ۾ لڳايو ،۽ جڏهن قابيل کليل ميدان مان ٻاهر آيو ،ته 10ء ريڍار لمڪ کي چيو" ،تير هليو ،ڏس ،هو اچي رهيو آهي". پوُ لمڪ پنهنجو تير قائن تي هليو ۽ ان جي پاسي ۾ لڳو .۽ لمڪ پنهنجي غليل مان هڪ پٿر هن تي هنيو ،جيڪو سندس منهن تي 11ء پوُ قائن هڪدم ڪري پيو ۽ مري ويو. ڪري پيو ۽ سندس ٻئي اکيون ڪڍي ڇڏيون .ء پوُ لمڪ ۽ نوجوان ريڍار سندس وٽ آيا ۽ ڏٺائون ته هو زمين تي پيو آهي .۽ نوجوان ريڍار کيس چيو ته" ،اهو اسان جو ڏاڏو قائن 12ء آهي ،جنهن کي تو ماريو آهي ،اي منهنجا مالڪ"! پوُ لمڪ کي ان تي افسوس ٿيو ،۽ پنهنجي پشيماني جي تلخي مان ،هن پنهنجا هٿ گڏجي تاڙيون وڄايون ،۽ پنهنجي چپٽي هٿ سان 13ء نوجوان جي مٿي تي ڌڪ هنيو ،جيڪو مئل وانگر ڪري پيو؛ پر لمڪ سمجهيو ته اهو هڪ چال آهي؛ تنهن ڪري هن هڪ پٿر کڻي ان کي ڌڪ هنيو ،۽ سندس مٿي کي ڌڪ هنيو جيستائين هو مري نه ويو. باب 14 1جڏهن انوس نو سو سالن جو ٿيو ،تڏهن سيت ۽ قينان جا سڀ ٻار ۽ سندس پهريون پٽ ،پنهنجين زالن ۽ ٻارن سان گڏ ،سندس چوڌاري گڏ ٿيا ۽ کانئس دعا گهري. لُ دعا گهري ۽ انهن کي برڪت ڏني ،۽ انهن کي هابيل جي رت جو قسم کڻي چيو تہ ”اوهان جي اولد مان ڪو بہ هن پوُ هن انهن ء 2ء پاڪ جبل تان هيٺ نہ لهي ۽ نہ ئي قاتل قابيل جي اولد سان ڪا رفاقت رکي“. پوُ انوس پنهنجي پٽ قينان کي سڏيو ۽ کيس چيو تہ "اي منهنجا پٽ ،ڏس ،۽ پنهنجو دل پنهنجي قوم تي رک ،۽ انهن کي صداقت ۽ 3ء معصوميت ۾ قائم ڪر؛ ۽ پنهنجي سڄي زندگي اسان جي پي ءُ آدم جي جسم جي اڳيان خدمت ڪندو ره".
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
پوُ انوس نو سو پنجاسي سالن جي عمر ۾ آرام ڪيو؛ ۽ قينان کيس ويڙهيو ،۽ سندس پي ءُ آدم جي کاٻي پاسي خزانن جي غار ۾ 4ان کان ء لُ قربانيون پيش ڪيون. رکيو؛ ۽ سندس پي ءُ جي رسم موجب ،سندس ء باب 15 پوُ ،قينان پنهنجي پي ءُ جي حڪم موجب ،صداقت ۽ معصوميت ۾ پنهنجي قوم جي اڳواڻي ۾ بيٺو؛ هو خزانن جي 1انوس جي وفات کان ء غار اندر ،آدم جي جسم جي اڳيان پڻ خدمت ڪندو رهيو. پوُ جڏهن هو نو سؤ ڏهه سال جيئرو رهيو ،تڏهن هن تي مصيبت ۽ مصيبت آئي .۽ جڏهن هو آرام ڪرڻ وارو هو ،ته سڀئي پي ءُ 2ء پنهنجين زالن ۽ ٻارن سان گڏ هن وٽ آيا ،۽ هن انهن کي برڪت ڏني ،۽ انهن کي هابيل جي رت جو قسم کنيو ،جيڪو انصاف پسند هو، انهن کي چيو" ،توهان مان ڪو به هن پاڪ جبل تان هيٺ نه لهي؛ ۽ قاتل قابيل جي اولد سان ڪا به رفاقت نه ڪريو". 3سندس پهرين پٽ مهللئيل کي هي حڪم سندس پي ءُ کان مليو ،جنهن کيس برڪت ڏني ۽ مري ويو. پوُ مهللئيل کيس مٺي مصالحن سان سينگاريو ،۽ کيس سندس پي ءُ ڏاڏن سان گڏ خزانن جي غار ۾ دفن ڪيو؛ ۽ انهن پنهنجي پي ءُ ڏاڏن 4ء لُ نذرانا پيش ڪيا. جي دستور موجب سندس ء باب 16 پوُ مهللئيل پنهنجي ماڻهن جي مٿان بيٺو ،۽ انهن کي نيڪي ۽ معصوميت سان کارايو ،۽ انهن کي ڏسندو رهيو ته اهي قابيل جي اولد 1ء سان ڪنهن به قسم جو سلوڪ نه ڪن. 2هو خزانن جي غار ۾ پڻ اسان جي پي ءُ آدم جي لش جي اڳيان دعا ۽ خدمت ڪندو رهيو ،خدا کان پاڻ تي ۽ سندس قوم تي رحم جي درخواست ڪندو رهيو؛ جيستائين هو اٺ سو ستر سالن جو نه ٿيو ،جڏهن هو بيمار ٿي پيو. لُ. لُ ،۽ هن جي هن دنيا مان وڃڻ کان اڳ ،سڀني تي سندس دعا گهرڻ ء 3ء پوُ سندس سڀ ٻار سندس وٽ گڏ ٿيا ،کيس ڏسڻ ء 4تڏهن مهللئيل اٿيو ۽ پنهنجي بستري تي ويٺو ،سندس ڳوڙها سندس چهري تان وهي رهيا هئا ،۽ هن پنهنجي وڏي پٽ يارد کي سڏيو، جيڪو وٽس آيو. پوُ هن سندس چهري کي چمي ڏني ،۽ کيس چيو" ،اي يارد ،منهنجا پٽ ،مان توکي ان جي قسم ٿو ڏيان جنهن آسمان ۽ زمين کي ٺاهيو 5ء کاراُ؛ ۽ انهن مان ڪنهن کي به هن پاڪ جبل تان قابيل جي ۾ معصوميت ۽ نيڪي کي انهن ۽ ڪر، نگراني جي ماڻهن پنهنجي ته آهي، ء اولد ڏانهن نه وڃڻ ڏي ،نه ته هو انهن سان گڏ تباهه ٿي ويندو". پوُ انهن جي ڪري هن زمين تي وڏي تباهي ايندي؛ خدا دنيا تي ناراض ٿيندو ،۽ انهن کي پاڻي سان تباهه ” 6ٻڌ ،اي منهنجا پٽ ،هن کان ء ڪندو. " 7پر مون کي اهو به خبر آهي ته توهان جا ٻار توهان جي ڳالهه نه ٻڌندا ،۽ اهي هن جبل تان هيٺ لهندا ۽ قابيل جي اولد سان مباشرت ڪندا ،۽ اهي انهن سان گڏ تباهه ٿي ويندا". " 8اي منهنجا پٽ! انهن کي سيکاريو ،۽ انهن جو خيال رکجو ،ته جيئن انهن جي ڪري توهان تي ڪو به ڏوهه نه اچي". خوشبوُ سان سينگاريو ۽ ان کي خزانن جي غار ۾ 9مهللئيل پنهنجي پٽ يارد کي وڌيڪ چيو ته" ،جڏهن مان مرندس ،منهنجي لش کي ء پوُ منهنجي لش جي ڀرسان بيٺو ۽ خدا کان دعا گهرو؛ ۽ انهن جي سنڀال ڪريو ،۽ انهن منهنجي ابن ڏاڏن جي لشن جي ڀرسان رکجو؛ ء جي اڳيان پنهنجي خدمت پوري ڪريو ،جيستائين توهان پاڻ آرام ۾ داخل نه ٿيو". پوُ پنهنجي بستري تي ليٽيو ،۽ پنهنجي پي ءُ وانگر آرام ۾ داخل ٿيو. پوُ مهللئيل پنهنجي سڀني ٻارن کي برڪت ڏني؛ ۽ ء 10ء 11پر جڏهن يارد ڏٺو تہ سندس پي ءُ مهللئيل مري ويو آهي ،تڏهن هو روئڻ لڳو ،۽ غمگين ٿيو ،۽ سندس هٿن ۽ پيرن کي ڀاڪر پائي چميائين؛ ۽ سندس سڀني ٻارن بہ ائين ئي ڪيو. پوُ اهي اٿيا ۽ چاليهه ڏينهن 12۽ سندس ٻارن کيس احتياط سان خوشبوُ لڳائي ،۽ کيس سندس پي ءُ ڏاڏن جي لشن جي ڀرسان دفن ڪيو .ء ء لُ ماتم ڪيو. تائين سندس ء باب 17 پوُ يارد پنهنجي پي ءُ جي حڪم تي عمل ڪيو ،۽ شينهن وانگر پنهنجي ماڻهن تي اٿيو .هن انهن کي نيڪي ۽ معصوميت ۾ کارايو ،۽ 1ء سواُ ڪجهه به نه ڪريو .ڇاڪاڻ ته هو انهن بابت ڊڄندو هو ،متان اهي قابيل جي اولد ڏانهن انهن کي حڪم ڏنو ته هن جي صلح کان ء وڃن. 2ڇو ته هن انهن کي بار بار حڪم ڏنا؛ ۽ پنهنجي زندگي جي چار سؤ پنجاسي سال جي آخر تائين ائين ڪندو رهيو. 3انهن سالن جي آخر ۾ ،هن وٽ هي نشاني آئي .جيئن ئي يارد پنهنجي پي ءُ ڏاڏن جي لشن جي اڳيان شينهن وانگر بيٺو هو ،دعا گهري رهيو هو ۽ پنهنجي ماڻهن کي ڊيڄاري رهيو هو ،شيطان هن تي حسد ڪيو ،۽ هڪ خوبصورت ظهور ڪيو ،ڇاڪاڻ ته يارد پنهنجي سواُ ڪجهه به ڪرڻ نه ڏيندو هو. ٻارن کي هن جي صلح کان ء پوُ شيطان سندس لشڪر مان ٽيهه ماڻهن سان گڏ ،خوبصورت ماڻهن جي صورت ۾ ،کيس نظر آيو؛ شيطان پاڻ انهن ۾ سڀ کان وڏو ۽ 4ء ڊگهو هو ،جنهن جي ڏاڙهي سٺي هئي. 5اهي غار جي ءمنهن تي بيٺا رهيا ،۽ غار جي اندر مان يارد کي سڏ ڪيو. 6هو انهن وٽ ٻاهر آيو ۽ ڏٺائين ته اهي سهڻا ماڻهو آهن ،روشني سان ڀريل ۽ وڏي خوبصورتي سان .هو انهن جي خوبصورتي ۽ انهن جي شڪل تي حيران ٿيو؛ ۽ پاڻ ۾ سوچيائين ته ڇا اهي قابيل جي اولد مان نه هجن.
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
7هن پنهنجي دل ۾ چيو" ،جيئن قائن جا ٻار هن جبل جي اوچائي تي نه ٿا اچي سگهن ،۽ انهن مان ڪو به اهڙو سهڻو ناهي جيترو اهي نظر اچن ٿا؛ ۽ انهن ماڻهن ۾ منهنجي مائٽن مان ڪو به ناهي -اهي ضرور اجنبي هوندا". پوُ يارد ۽ انهن سلم ڪيو ۽ هن انهن مان وڏي کي چيو" ،اي منهنجا پي ءُ ،مون کي اهو عجب ٻڌايو جيڪو توهان ۾ آهي ،۽ مون کي 8ء ٻڌايو ته اهي توهان سان گڏ ڪير آهن؛ ڇاڪاڻ ته اهي مون کي اجنبي ماڻهن وانگر نظر اچن ٿا". پوُ بزرگ روئڻ لڳو ،۽ ٻيا سڀ ساڻس گڏ روئڻ لڳا؛ ۽ هن يارد کي چيو تہ ”آ ءُ آدم آهيان ،جنهن کي خدا پهريون بڻايو؛ ۽ هي منهنجو 9ء لُ وڌو هو. پٽ هابيل آهي ،جنهن کي سندس ڀا ءُ قابيل ماريو هو ،جنهن جي دل ۾ شيطان کيس مارڻ ء 10پوُ هي منهنجو پٽ سيت آهي ،جنهن کي مون خداوند کان گهريو هو ،جنهن هن کي مون کي ڏنو هو ته جيئن هابيل جي بدران مون ” ء کي تسلي ڏئي. 11پوُ هي منهنجو پٽ انوس آهي ،جيڪو سيت جو پٽ آهي ،۽ اهو ٻيو قينان آهي ،جيڪو انوس جو پٽ آهي ،۽ اهو ٻيو مهللئيل آهي، ” ء جيڪو تنهنجي پي ءُ قينان جو پٽ آهي“. 12پر يارد انهن جي صورت تي ۽ بزرگ جي ساڻس ڪيل تقرير تي حيران رهيو. پوُ بزرگ کيس چيو” ،اي منهنجا پٽ ،حيران نه ٿيو؛ اسين باغ جي اتر ۾ زمين تي رهون ٿا ،جيڪو خدا دنيا کان اڳ پيدا ڪيو هو. 13ء هن اسان کي اتي رهڻ نه ڏنو ،پر اسان کي باغ ۾ رکيو ،جنهن جي هيٺان توهان هاڻي رهو ٿا. لُ ڇڏيو ويو؛ مون تي وڏيون ۽ پوُ جڏهن مون گناهه ڪيو ،هن مون کي ان مان ڪڍيو ،۽ مون کي هن غار ۾ رهڻ ء " 14پر ان کان ء ڏکوئيندڙ مصيبتون آيون؛ ۽ جڏهن منهنجي موت ويجهو آئي ،مون پنهنجي پٽ سيٿ کي حڪم ڏنو ته هو پنهنجي ماڻهن جي چڱي طرح سنڀال ڪري؛ ۽ هي منهنجو حڪم هڪ کان ٻئي ڏانهن ،ايندڙ نسلن جي آخر تائين منتقل ڪيو وڃي. " 15پر ،اي يارد ،منهنجا پٽ ،اسين خوبصورت علئقن ۾ رهون ٿا ،جڏهن ته تون هتي مصيبت ۾ رهين ٿو ،جيئن تنهنجي پي ءُ مهللئيل مون کي ٻڌايو هو؛ مون کي ٻڌايو ته هڪ وڏو ٻوڏ ايندي ۽ سڄي زمين کي ڊاهي ڇڏيندي". لُ تو ۽ " 16تنهن ڪري ،اي منهنجا پٽ ،تنهنجي خوف کان ڊڄندي ،مان اٿيس ۽ پنهنجن ٻارن کي پاڻ سان گڏ وٺي ويس ،۽ هتي اسان ء لُ آيس؛ پر مون توکي هن غار ۾ بيٺو ڏٺو ،۽ تنهنجا ٻار گرمي ۽ مصيبت ۾ هن جبل تي ٽڙي پکڙي ويا. تنهنجي ٻارن سان ملڻ ء " 17پر ،اي منهنجا پٽ ،جڏهن اسان پنهنجو رستو وڃائي ڇڏيو ،۽ هن تائين پهتاسين ،اسان کي هن جبل جي هيٺان ٻيا ماڻهو مليا؛ جيڪي هڪ خوبصورت ملڪ ۾ رهن ٿا ،وڻن ۽ ميون سان ڀريل ،۽ هر قسم جي سائي سائي سان؛ اهو هڪ باغ وانگر آهي؛ تنهنڪري جڏهن اسان انهن کي ڳولي لڌو ته اسان سوچيو ته اهي توهان آهيو؛ جيستائين توهان جي پي ءُ مهلليل مون کي نه ٻڌايو ته اهي اهڙيون شيون نه آهن". " 18هاڻي ،اي منهنجا پٽ ،منهنجي صلح ٻڌو ،۽ انهن وٽ وڃو ،تون ۽ تنهنجا ٻار .توهان انهن سڀني مصيبتن کان آرام ڪندا جنهن ۾ پوُ ،اٿو ،پنهنجن ٻارن کي وٺي وڃو ،۽ اسان سان گڏ اسان جي باغ ۾ اچو؛ توهان توهان آهيو .پر جيڪڏهن توهان انهن ڏانهن نه ويندا ،ته ء اسان جي خوبصورت ملڪ ۾ رهندا ،۽ توهان انهن سڀني مصيبتن کان آرام ڪندا ،جيڪي توهان ۽ توهان جا ٻار هاڻي برداشت ڪري رهيا آهيو". 19پر يارد جڏهن بزرگ کان هي ڳالهه ٻڌي ،حيران ٿي ويو؛ ۽ هيڏانهن هوڏانهن ويو ،پر ان وقت هن کي پنهنجي ٻارن مان ڪو به نه مليو. پوُ هن بزرگ کي چيو تہ ”اوهين اڄ تائين پاڻ کي ڇو لڪايو آهي؟“ 20ء 21۽ وڏي ءُ جواب ڏنو تہ ”جيڪڏهن تنهنجي پي ءُ اسان کي نه ٻڌايو هجي ها تہ اسان کي خبر نہ پوي ها“. پوُ يارد کي يقين ٿيو ته سندس لفظ سچا هئا. 22ء پوُ انهي ءُ بزرگ يارد کي چيو” ،تون ڇو ڦريو ،فلں فلں؟“ ۽ هن چيو” ،مان پنهنجي ٻارن مان هڪ کي ڳولي رهيو هوس ،ته جيئن 23ء کيس ٻڌايان ته مان توهان سان گڏ وڃان ۽ انهن جي اچڻ بابت جن بابت توهان مون سان ڳالهايو آهي“. 24جڏهن بزرگ يارد جو ارادو ٻڌو ،تڏهن هن کيس چيو ته" ،في الحال اهو مقصد ڇڏي ڏي ،۽ اسان سان گڏ هل؛ تون اسان جو ملڪ ڏسندين؛ جيڪڏهن اها زمين جنهن ۾ اسين رهون ٿا ،توکي پسند اچي ،ته اسين ۽ تون هتي موٽي اينداسين ۽ پنهنجي خاندان کي پاڻ سان گڏ جاُ تي واپس ايندين". وٺي وينداسين .پر جيڪڏهن اسان جو ملڪ توکي پسند نه اچي ،ته تون پنهنجي ء 25۽ بزرگ يارد کي زور ڏنو ته هو وڃي ،ان کان اڳ جو سندس ڪو ٻار کيس ٻي صورت ۾ صلح ڏئي. پوُ يارد غار مان ٻاهر نڪتو ۽ انهن سان گڏ هليو ،۽ انهن جي وچ ۾ .۽ انهن کيس تسلي ڏني ،جيستائين اهي قابيل جي پٽن جي جبل 26ء جي چوٽي ءُ تي نه پهتا. پوُ بزرگ پنهنجي ساٿين مان هڪ کي چيو" ،اسان غار جي منهن وٽ ڪجهه وساري ويٺا آهيون ،۽ اهو اهو چونڊيل لباس آهي 27ء لُ آندو هو". پائڻ کي يارد اسان جيڪو ء پوُ هن انهن مان هڪ کي چيو" ،تون ،ڪو هڪ ،واپس وڃ؛ ۽ اسين هتي توهان جو انتظار ڪنداسين ،جيستائين توهان واپس نه 28ء پوُ اسين يارد کي ڪپڙا پارائينداسين ۽ هو اسان وانگر ،سٺو ،سهڻو ۽ اسان سان گڏ اسان جي ملڪ ۾ اچڻ جي لئق هوندو". اچو .ء پوُ اهو واپس هليو ويو. 29ء 30پر جڏهن هو ٿورو پري هو ،تڏهن بزرگ کيس سڏ ڪري چيو تہ ”ترس ،جيستائين مان مٿي اچي توسان ڳالهائيندس“. پوُ هو بيٺو رهيو ،۽ بزرگ هن وٽ ويو ۽ هن کي چيو" ،هڪ ڳالهه جيڪا اسان غار ۾ وساري ڇڏي هئي ،اها آهي -ان جي اندر 31ء پوُ جلدي اسان وٽ واپس اچ". ٻرندڙ ڏيئو کي وسائڻ ،ان ۾ موجود لشن جي مٿان .ء 32اهو ماڻهو هليو ويو ،۽ وڏو پنهنجن ساٿين ۽ يارد وٽ واپس آيو .۽ اهي جبل تان هيٺ لهي آيا ،۽ يارد انهن سان گڏ هو؛ ۽ اهي قابيل جي لُ لباس نه کڻي اولد جي گهرن جي ويجهو پاڻي ءُ جي هڪ چشمي تي رهيا ،۽ پنهنجي ساٿي جو انتظار ڪندا رهيا جيستائين هو يارد ء آيو. پوُ ،جيڪو غار ڏانهن واپس ويو ،ڏيئو وسائي ڇڏيو ،۽ انهن وٽ آيو ۽ پاڻ سان گڏ هڪ پريت کڻي آيو ۽ انهن کي ڏيکاريو .۽ جڏهن 33ء جيرڊ ان کي ڏٺو ته هو ان جي خوبصورتي ۽ فضل تي حيران ٿي ويو ،۽ پنهنجي دل ۾ خوش ٿيو ته يقين ڪيو ته اهو سڀ سچ هو.
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
34پر جڏهن اهي اتي رهيا هئا ،انهن مان ٽي قابيل جي پٽن جي گهرن ۾ ويا ۽ انهن کي چيائون ته" ،اڄ اسان کي پاڻي جي چشمي تي لُ کائي سگهون ٿا". ڪجهه کاڌو آڻيو ،اسان ۽ اسان جي ساٿين ء 35پر جڏهن قابيل جي پٽن انهن کي ڏٺو ،تڏهن اهي انهن تي حيران ٿي ويا ۽ سوچڻ لڳا" :اهي ڏسڻ ۾ سهڻا آهن ،۽ اهڙا جيئن اسان اڳ لُ. ڪڏهن به نه ڏٺا هئا" .تنهن ڪري اهي اٿيا ۽ انهن سان گڏ پاڻي جي چشمي تي آيا ،پنهنجن ساٿين کي ڏسڻ ء لُ پنهنجين جڳهن بابت وڏي آواز سان رڙيون 36انهن کي ايترو سهڻو مليو جو انهن ٻين کي گڏ ٿيڻ ۽ انهن خوبصورت مخلوقن کي ڏسڻ ء پوُ انهن انهن جي چوڌاري مرد ۽ عورتون ٻئي گڏ ڪيا. ڪيون .ء لُ ڪجهه سٺو کاڌو ۽ پيئو آڻيو ته جيئن توهان ۽ توهان پوُ بزرگ انهن کي چيو" ،اسين توهان جي ملڪ ۾ پرديسي آهيون ،اسان ء 37ء جون عورتون توهان سان گڏ آرام ڪري سگهون". 38جڏهن انهن ماڻهن بزرگ جون اهي ڳالهيون ٻڌيون ،ته قابيل جي پٽن مان هر هڪ پنهنجي زال کي کڻي آيو ،۽ ٻيو پنهنجي ڌي ءُ کي لُ يارد کي سڏيندو هو؛ سڀ لُ يا پنهنجي زال ء کڻي آيو ،۽ اهڙي ءُ طرح ،ڪيتريون ئي عورتون انهن وٽ آيون؛ هر هڪ يا ته پنهنجي ء هڪجهڙا. 39پر جڏهن يارد ڏٺو ته اهي ڇا ڪري رهيا هئا ،ته سندس روح انهن کان تنگ ٿي ويو؛ نه ته هو انهن جي کاڌي جو مزو چکيندو ۽ نه ئي انهن جي پيئڻ جو. 40بزرگ اشارو ڏٺو جڏهن هو انهن کان پاڻ کي ڇڪي رهيو هو ،۽ کيس چيو" ،اداس نه ٿيو؛ مان وڏو بزرگ آهيان ،جيئن تون مون کي ڪندي ڏسندين ،پاڻ کي به ساڳئي طريقي سان ڪر". پوُ هن پنهنجا هٿ پکيڙيا ۽ هڪڙي عورت کي کنيو ،۽ سندس پنجن ساٿين يارد جي اڳيان ائين ئي ڪيو ،جيئن انهن ڪيو هو. 41ء 42پر جڏهن يارد انهن کي بدنامي سان ڪم ڪندي ڏٺو ته هو روئي پيو ،۽ پنهنجي ذهن ۾ چيو - ،منهنجي ابن ڏاڏن ڪڏهن به اهڙو نه ڪيو هو. پوُ هن پنهنجا هٿ ڊگهيريا ۽ دل جي گهراين سان ۽ گهڻي روئي روئي خدا کان دعا گهري تہ کيس انهن جي هٿن کان ڇڏائي. 43ء جاُ تي نه رهي سگهيا. 44جيئن ئي يارد دعا شروع ڪئي ته بزرگ پنهنجن ساٿين سان گڏ ڀڄي ويو؛ ڇاڪاڻ ته اهي دعا جي ء پوُ يارد ءمڙيو پر انهن کي ڏسي نه سگهيو ،پر پاڻ کي قابيل جي اولد جي وچ ۾ بيٺو ڏٺو. 45ء پوُ هو روئي پيو ۽ چيائين" ،اي خدا ،مون کي هن نسل سان تباهه نه ڪر ،جنهن بابت منهنجي ابن ڏاڏن مون کي خبردار ڪيو آهي؛ 46ء ڇاڪاڻ ته هاڻي ،اي منهنجا رب خدا ،مان سوچي رهيو هوس ته جيڪي مون تي ظاهر ٿيا اهي منهنجا ابن ڏاڏن هئا؛ پر مون انهن کي شيطان ڏٺو آهي ،جن مون کي هن خوبصورت ظهور سان راغب ڪيو ،جيستائين مون انهن تي يقين نه ڪيو. " 47پر هاڻي ،اي خدا ،مان توکان دعا ٿو گهران ته مون کي هن نسل کان بچائي ،جنهن ۾ مان هاڻي رهي رهيو آهيان ،جيئن تو مون کي انهن شيطانن کان بچايو هو .پنهنجو فرشتو موڪلي ته مون کي انهن جي وچ مان ڪڍي؛ ڇاڪاڻ ته مون ۾ پاڻ کي انهن مان نڪرڻ جي طاقت ناهي". 48جڏهن يارد پنهنجي دعا ختم ڪئي ،ته خدا پنهنجو فرشتو انهن جي وچ ۾ موڪليو ،جنهن يارد کي وٺي جبل تي ويهاريو ،۽ کيس رستو پوُ کانئس هليو ويو. ڏيکاريو ،صلح ڏني ،۽ ء باب 18 لُ سندس 1يارد جي اولد کي عادت هئي ته هو ڪلڪ کان ڪلڪ هن وٽ ايندا هئا ،سندس برڪت حاصل ڪندا هئا ۽ هر ڪم ء لُ ڪندا هئا. صلح وٺندا هئا؛ ۽ جڏهن هن کي ڪو ڪم ڪرڻو هوندو هو ،ته اهي اهو هن ء 2پر هن ڀيري جڏهن اهي غار ۾ ويا ته انهن کي يارد نه مليو ،پر انهن کي ڏيئو وساميل ۽ پي ءُ ڏاڏن جا لش ڦاٿل ڏٺا ،۽ خدا جي قدرت سان انهن مان آواز آيا ،جيڪي چئي رهيا هئا ته" ،شيطان هڪ ظهور ۾ اسان جي پٽ کي ٺڳيو آهي ،ان کي تباهه ڪرڻ چاهي ٿو ،جيئن هن اسان جي پٽ قابيل کي تباهه ڪيو". 3انهن اهو به چيو" ،خداوند آسمان ۽ زمين جا خدا ،اسان جي پٽ کي شيطان جي هٿ کان بچائي ،جنهن هن جي اڳيان هڪ وڏو ۽ ڪوڙو ظهور ڪيو "،انهن خدا جي قدرت سان ٻين معاملن بابت پڻ ڳالهايو. لُ روئڻ لڳا؛ ڇاڪاڻ ته انهن کي خبر نه هئي ته هن سان ڇا ٿيو 4پر جڏهن يارد جي ٻارن اهي آواز ٻڌا ته اهي ڊڄي ويا ،۽ پنهنجي پي ءُ ء هو. لُ روئندا رهيا. 5۽ اهي انهي ءُ ڏينهن سج لهڻ تائين سندس ء پوُ يارد هڪ ڏکوئيندڙ چهري سان آيو ،ذهن ۽ جسم ۾ اداس ،۽ پنهنجي ابن ڏاڏن جي جسمن کان جدا ٿيڻ تي غمگين. 6ء 7پر جيئن ئي هو غار جي ويجهو پهتو ،سندس ٻارن کيس ڏٺو ،۽ جلدي غار ڏانهن ويا ،۽ سندس ڳچي ءُ تي لٽڪي ،روئي رهيا هئا ،۽ کيس چئي رهيا هئا" ،اي پي ءُ ،تون ڪٿي هئين ،۽ اسان کي ڇو ڇڏي وئين ،جيئن تون ڪرڻ جو عادي نه هئين؟" ۽ ٻيهر" ،اي پي ءُ ،جڏهن تون غائب ٿي وئين ،اسان جي ابن ڏاڏن جي لشن تي چراغ نڪري ويو ،لشون اڇليون ويون ،۽ انهن مان آواز آيا". 8جڏهن يارد اهو ٻڌو ته هو افسوس ڪيو ،۽ غار ۾ ويو؛ ۽ اتي ڏٺائين ته لش اتي پيل هئا ،ڏيئو وسامي ويو هو ،۽ پي ءُ پاڻ شيطان جي لُ دعا ڪري رهيا هئا. هٿ کان سندس نجات ء پوُ يارد لشن تي ڪري پيو ۽ انهن کي ڀاڪر پائي چيو" ،اي منهنجا پي ءُ ،توهان جي شفاعت سان ،خدا مون کي شيطان جي هٿ کان 9ء بچائي! ۽ مان عرض ڪريان ٿو ته توهان خدا کان دعا گهرو ته مون کي رکي ۽ منهنجي موت جي ڏينهن تائين مون کي هن کان پري رکي". سواُ اسان جي پي ءُ آدم جي آواز جي ،جيڪو خدا جي قدرت سان يارد سان ڳالهائيندو هو ،جيئن ڪو ماڻهو پوُ سڀئي آواز بند ٿي ويا ء 10ء پنهنجي ساٿي سان ڳالهائيندو هو" ،اي يارد ،منهنجا پٽ ،خدا کي تحفا پيش ڪر ڇو ته هن توکي شيطان جي هٿ کان بچايو آهي؛ ۽ جڏهن
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
پوُ شيطان کان به خبردار رهه؛ ڇاڪاڻ پوُ تون انهن کي قربانگاهه تي پيش ڪر جنهن تي مون نذر ڪيا هئا .ء تون اهي نذرانا آڻيندين ،ته ء ته هن مون کي ڪيترائي ڀيرا پنهنجن ظهور سان ٺڳيو ،مون کي تباهه ڪرڻ جي خواهش ڪئي ،پر خدا مون کي سندس هٿ مان بچايو. " 11پنهنجي ماڻهن کي حڪم ڏيو ته اهي هن کان هوشيار رهن؛ ۽ ڪڏهن به خدا کي نذرانا پيش ڪرڻ کان نه روڪيو". پوُ انهن لشن کي جيئن هئا تيئن رکيو؛ ۽ يارد ۽ سندس ٻار پوُ آدم جو آواز به خاموش ٿي ويو؛ ۽ يارد ۽ سندس ٻار هن تي حيران ٿيا .ء 12ء سڄي رات ،ڏينهن جي شروعات تائين دعا ڪندا رهيا. پوُ يارد هڪ قرباني پيش ڪئي ۽ ان کي قربان گاهه تي پيش ڪيو ،جيئن آدم کيس حڪم ڏنو هو .۽ جيئن هو قربان گاهه ڏانهن ويو، 13ء لُ دعا گهري ،چراغ جي وسڻ بابت. هن خدا کان رحم ۽ پنهنجي گناهه جي معافي ء پوُ خدا يارد کي قربان گاهه تي ظاهر ٿيو ۽ کيس ۽ سندس ٻارن کي برڪت ڏني ،۽ انهن جي نذرانن کي قبول ڪيو؛ ۽ يارد کي حڪم 14ء ڏنو ته قربان گاهه مان پاڪ باهه کڻي ،۽ ان سان گڏ آدم جي جسم تي روشني وجهندڙ ڏيئو روشن ڪري. باب 19 پوُ خدا کيس ٻيهر اهو واعدو ظاهر ڪيو جيڪو هن آدم سان ڪيو هو؛ هن کيس 5500سالن جي وضاحت ڪئي ،۽ هن کي زمين تي 1ء پنهنجي اچڻ جو راز ظاهر ڪيو. لُ ڪڍي آهي ،سا تو وٽ رهي تہ جيئن لشن کي روشن 2۽ خدا يارد کي چيو تہ ”اها باه جيڪا تو قربان گاہ مان ڏيئو روشن ڪرڻ ء ڪري سگهي؛ ۽ ان کي غار مان نہ نڪرڻ ڏيو ،جيستائين آدم جو لش ان مان نہ نڪري. 3پر ،اي يارد ،باهه جو خيال رکجو ،ته جيئن اها ڏيئو ۾ روشن ٿئي؛ نه ته غار مان ٻيهر ٻاهر نڪرو ،جيستائين توکي خواب ذريعي حڪم نه ملي ،۽ نه ته ڪنهن ظهور ۾ ،جڏهن توکي ڏٺو وڃي. 4پوُ پنهنجي قوم کي ٻيهر حڪم ڪر ته قابيل جي اولد سان جنسي تعلق نه رکن ،۽ انهن جا طريقا نه سکن؛ ڇاڪاڻ ته مان خدا آهيان " ء جيڪو نفرت ۽ بدڪاري جي ڪمن کي پسند نٿو ڪريان". پوُ پنهنجو ڪلم هن کان واپس ورتو. 5خدا يارد کي ٻيا به ڪيترائي حڪم ڏنا ،۽ کيس برڪت ڏني .۽ ء پوُ يارد پنهنجن ٻارن سان گڏ ويجهو آيو ،ڪجهه باهه کڻي ،غار ۾ لهي آيو ،۽ آدم جي جسم جي اڳيان ڏيئو روشن ڪيو؛ ۽ هن پنهنجي 6ء لُ چيو هو. ڪرڻ کيس خدا جيئن ڏنا حڪم کي ماڻهن ء 7هي نشاني يارد سان سندس چار سئو پنجاهه سال جي آخر ۾ ٿي؛ جيئن ٻيا ڪيترائي عجائبات ٿيا ،اسان رڪارڊ نٿا ڪريون .پر اسان لُ. لُ رڪارڊ ڪريون ٿا ،۽ اسان جي داستان کي ڊگهو نه ڪرڻ ء صرف هن کي مختصر ڪرڻ ء پوُ انهن انهن حڪمن جي ڀڃڪڙي ڪرڻ شروع ڪئي جيڪي 8۽ يارد پنهنجن ٻارن کي اسي سالن تائين سيکاريندو رهيو؛ پر ان کان ء سواُ ڪيترائي ڪم ڪرڻ لڳا .اهي هڪ ٻئي پٺيان پاڪ جبل تان هيٺ لهڻ لڳا ،۽ قابيل جي هن انهن کي ڏنا هئا ،۽ سندس صلح کان ء ٻارن سان گڏ ،خراب صحبتن ۾ ملندا رهيا. 9هاڻي اهو سبب جنهن جي ڪري يارد جا ٻار پاڪ جبل تان هيٺ لهي ويا ،اهو آهي ،جيڪو هاڻي اسين توهان کي ظاهر ڪنداسين. باب 20 1جڏهن قائن اونداهي زمين تي لٿو ،۽ سندس ٻار اتي وڌا ،انهن مان هڪ هو ،جنهن جو نالو جنون هو ،جيڪو لمڪ انڌي جو پٽ هو، جنهن قائن کي ماريو هو. 2پر هن جنون جي حوالي سان ،شيطان هن جي ٻاروتڻ ۾ هن ۾ آيو؛ ۽ هن مختلف قسم جا توتارا ۽ سڱ ،۽ تار جا ساز ،جهانجه ۽ زنجير، ۽ سرود ،بربط ۽ بانسري ٺاهي؛ ۽ هو انهن تي هر وقت ۽ هر ڪلڪ وڄائيندو هو. 3۽ جڏهن هو انهن تي کيڏڻ لڳو ،ته شيطان انهن ۾ آيو ،جنهن ڪري انهن مان خوبصورت ۽ مٺا آواز ٻڌڻ ۾ آيا ،جيڪي دل کي موهيندا هئا. پوُ هن ٽولن تي ٽولن گڏ ڪيو ته جيئن انهن تي راند ڪن؛ ۽ جڏهن اهي راند ڪندا هئا ،ته قابيل جي اولد کي خوشي ٿيندي هئي، 4ء جيڪي پاڻ ۾ گناهه سان ڀڙڪائيندا هئا ۽ باهه وانگر ساڙيندا هئا؛ جڏهن ته شيطان انهن جي دلين کي ،هڪ ٻئي سان ڀڙڪائيندو هو ،۽ انهن ۾ هوس وڌائيندو هو. 5شيطان جنون کي اهو به سيکاريو ته هو ڪام مان مضبوط شراب آڻي؛ ۽ هي جنون شراب خانن ۾ ڪمپنين تي ڪمپنين کي گڏ ڪندو هو؛ ۽ انهن جي هٿن ۾ هر قسم جا ميوا ۽ گل آڻيندو هو؛ ۽ اهي گڏجي پيئندا هئا. 6اهڙي ءُ طرح هن جنون گناهه کي تمام گهڻو وڌايو؛ هن غرور سان ڪم ڪيو ،۽ قابيل جي اولد کي هر قسم جي بدترين بڇڙائي ڪرڻ سيکاريو ،جيڪا انهن کي خبر نه هئي؛ ۽ انهن کي ڪيترن ئي ڪمن تي مجبور ڪيو جيڪي اهي اڳ ۾ نه ڄاڻندا هئا. پوُ شيطان ،جڏهن ڏٺو ته اهي جينون جي اڳيان جهڪي پيا آهن ۽ سندس هر ڳالهه تي ٻڌن ٿا ،ته تمام گهڻو خوش ٿيو ،جينون جي 7ء سمجهه وڌائي ،جيستائين هن لوهه کڻي ان سان جنگ جا هٿيار ٺاهيا. پوُ جڏهن اهي نشي ۾ هئا ،ته انهن ۾ نفرت ۽ قتل وڌي ويو؛ هڪ ماڻهو ٻئي تي تشدد ڪندو هو ته جيئن کيس بڇڙو سيکاري ،پنهنجن 8ء ٻارن کي کڻي ۽ پنهنجي اڳيان انهن کي پليت ڪري. 9۽ جڏهن ماڻهن ڏٺو ته اهي شڪست کائي ويا آهن ،۽ ٻين کي ڏٺو جيڪي غالب نه هئا ،ته اهي جيڪي شڪست کاڌل هئا ،جنون وٽ آيا، هن وٽ پناهه ورتي ،۽ هن انهن کي پنهنجو ساٿي بڻايو. پوُ انهن ۾ گناهه تمام گهڻو وڌي ويو؛ جيستائين ڪو ماڻهو پنهنجي ڀيڻ ،يا ڌي ءُ ،يا ما ءُ ،۽ ٻين سان شادي نه ڪندو هو؛ يا پنهنجي پي ءُ 10ء جي ڀيڻ جي ڌي ءُ سان ،ته جيئن رشتي جو ڪو به فرق نه رهي ،۽ اهي هاڻي نه ڄاڻندا هئا ته بڇڙائي ڇا آهي؛ پر بڇڙا ڪم ڪيا ،۽ زمين گناهه سان آلودہ ٿي وئي ،۽ انهن خدا کي ناراض ڪيو ،جنهن انهن کي پيدا ڪيو هو.
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
سرن ۽ ٻين سڀني سازن تي وڄائينديون هيون جن جو اسان اڳ ۾ ذڪر ڪيو آهي ،پاڪ 11پر جينون ٽولن تي ٽوليون گڏ ڪيون ،جيڪي ء جبل جي پيرن ۾؛ ۽ انهن ائين ڪيو ته جيئن سيٿ جا ٻار جيڪي پاڪ جبل تي هئا اهو ٻڌن. 12پر جڏهن سيٿ جي ٻارن اهو شور ٻڌو ،ته اهي حيران ٿي ويا ،۽ ٽولن سان گڏ آيا ،۽ جبل جي چوٽي ءُ تي بيٺا ته جيئن هيٺان ماڻهن کي ڏسن؛ ۽ انهن سڄو سال ائين ڪيو. 13جڏهن ،انهي ءُ سال جي آخر ۾ ،جنون ڏٺو ته اهي آهستي آهستي هن ڏانهن راغب ٿي رهيا آهن ،شيطان هن ۾ داخل ٿيو ،۽ هن کي لُ رنگ ڪرڻ سيکاريو ،۽ هن کي سيکاريو ته ڪيئن ڳاڙهو ۽ جامني رنگ ڪجي ۽ ڇا نه. مختلف نمونن جي ڪپڙن ء 14۽ قابيل جا پٽ ،جيڪي هي سڀ ڪجهه ٺاهيندا هئا ،۽ خوبصورتي ۽ شاندار لباس ۾ چمڪندا هئا ،جبل جي پيرن ۾ شان و شوڪت سان گڏ ٿيا ،سي سينگارن ۽ شاندار لباسن ۽ گهوڙن جي ڊوڙ سان ،هر قسم جا نفرت انگيز ڪم ڪندا هئا. جاُ تي جيڪي 15انهي ءُ دوران سيت جا ٻار ،جيڪي پاڪ جبل تي هئا ،دعا گهري ۽ خدا جي تعريف ڪئي ،فرشتن جي لشڪر جي ء ڪري پيا هئا؛ تنهن ڪري خدا انهن کي "ملئڪ" سڏيو ،ڇاڪاڻ ته هو انهن تي تمام گهڻو خوش ٿيو. پوُ ،انهن سندس حڪم نه رکيو ۽ نه ئي ان واعدي تي قائم رهيا جيڪو هن انهن جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو؛ پر انهن 16پر ان کان ء پنهنجي روزن ۽ دعا کان ۽ پنهنجي پي ءُ يارد جي صلح کان آرام ڪيو .۽ اهي جبل جي چوٽي تي گڏ ٿيندا رهيا ،صبح کان شام تائين قابيل لُ ،۽ انهن جي ڪمن تي ،انهن جي خوبصورت ڪپڙن ۽ زيورن تي. جي ٻارن کي ڏسڻ ء پوُ قابيل جي اولد هيٺان کان مٿي ڏٺو ،۽ سيت جي اولد کي جبل جي چوٽي ءُ تي لشڪر ۾ بيٺل ڏٺو؛ ۽ انهن کي سڏ ڪيو ته پاڻ وٽ 17ء لهي اچن. پوُ لمڪ جي پٽ جنون انهن کي اهو چوندي ٻڌو ته اهي 18پر سيت جي ٻارن مٿي کان انهن کي چيو" ،اسان کي رستو خبر ناهي" .ء رستو نٿا ڄاڻن ،۽ هن پاڻ سوچيو ته هو انهن کي ڪيئن هيٺ آڻي. لُ ان جبل تان هيٺ لهڻ جو ڪو به رستو ناهي جنهن تي اهي رهن ٿا؛ پر جڏهن پوُ شيطان رات جو کيس نظر آيو ۽ چيائين تہ ”انهن ء 19ء اهي سڀاڻي ايندا ،تڏهن انهن کي چئو تہ' ،اوهين جبل جي اولهه واري پاسي اچو؛ اتي اوهان کي پاڻي ءُ جي هڪ وهڪري جو رستو ملندو، جيڪو جبل جي پيرن تائين ٻن ٽڪرين جي وچ ۾ لهي ٿو .انهي ءُ رستي اسان وٽ لهي اچو'. سر وڄايا ۽ دءرم وڄايا ،جيئن هو عادت ڪندو هو .سيت جي ٻارن اهو ٻڌو ،۽ جيئن اهي 20ء پوُ جڏهن ڏينهن ٿيو ،جينون جبل جي هيٺان ء ڪندا هئا ،تيئن آيا. پوُ جنون انهن کي هيٺان کان چيو تہ "جبل جي الهندي پاسي ڏانهن وڃو ،اتي اوهان کي هيٺ لهڻ جو رستو ملندو". 21ء 22پر جڏهن سيت جي ٻارن هن کان اهي ڳالهيون ٻڌيون ،تڏهن اهي غار ۾ يارد ڏانهن موٽي ويا ،تہ جيئن کيس سڀ ڪجهہ ٻڌائين جيڪو انهن ٻڌو هو. پوُ جڏهن يارد اهو ٻڌو ،ته هو غمگين ٿيو؛ ڇاڪاڻ ته هو ڄاڻي ٿو ته اهي سندس صلح جي خلف ورزي ڪندا. 23ء پوُ سيت جي اولد مان هڪ سو ماڻهو گڏ ٿيا ۽ پاڻ ۾ چوڻ لڳا ته" ،اچو ته قائن جي اولد ڏانهن هلون ۽ ڏسون ته اهي ڇا 24انهي ءُ کان ء ٿا ڪن ،۽ انهن سان گڏ مزو وٺون". پوُ هو وڏي جوش سان اٿيو ،۽ 25پر جڏهن يارد سو ماڻهن جي اها ڳالهه ٻڌي ،ته سندس روح کي ڏک ٿيو ،۽ سندس دل غمگين ٿي وئي .ء انهن جي وچ ۾ بيٺو ،۽ انهن کي هابيل جي رت جي قسم سان چيو ته" ،توهان مان ڪو به هن پاڪ ۽ پاڪ جبل تان هيٺ نه لهي ،جنهن تي اسان جي ابن ڏاڏن ان کي رهڻ جو حڪم ڏنو آهي". 26پر جڏهن يارد ڏٺو ته انهن سندس ڳالهيون قبول نه ڪيون ،تڏهن هن انهن کي چيو" ،اي منهنجا نيڪ ۽ معصوم ۽ پاڪ ٻارو ،ڄاڻو ته جڏهن هڪ ڀيرو توهان هن پاڪ جبل تان هيٺ لهندؤ ،ته خدا توهان کي ٻيهر ان ڏانهن واپس وڃڻ نه ڏيندو". 27هن وري انهن کي قسم کڻايو ،چيو ته" ،مان اسان جي پي ءُ آدم جي موت ۽ هابيل ،سيت ،انوس ،قينان ۽ مهللئيل جي رت جو قسم کڻان ٿو ته منهنجي ڳالهه ٻڌو ۽ هن پاڪ جبل تان هيٺ نه لهو؛ جنهن لمحي توهان ان کي ڇڏيندؤ ،توهان زندگي ۽ رحم کان محروم ٿي ويندا؛ ۽ توهان کي هاڻي 'خدا جا ٻار' نه سڏيو ويندو ،پر 'شيطان جا ٻار"'. 28پر انهن سندس ڳالهہ نہ ٻڌي. لُ پنهنجي جوش ۾ ،اٿيو ۽ چيو" ،اي سيت جا پٽو ،ننڍا ۽ وڏا ،منهنجي ڳالهه ٻڌو - 29حنوڪ ان وقت وڏو ٿي چڪو هو ،۽ خدا جي ء جڏهن توهان اسان جي ابن ڏاڏن جي حڪم جي خلف ورزي ڪندا ،۽ هن پاڪ جبل تان هيٺ لهندا -ته توهان هتي ڪڏهن به ٻيهر نه ايندا". 30پر اهي حنوڪ جي خلف اٿيا ،۽ سندس لفظن کي نه ٻڌو ،پر پاڪ جبل تان هيٺ لهي ويا. 31۽ جڏهن انهن قابيل جي ڌيئرن کي ڏٺو ،انهن جي سهڻين شڪلين کي ،۽ انهن جي هٿن ۽ پيرن کي جيڪي رنگ سان رنگيل هئا ،۽ انهن جي چهري تي زيورن ۾ ٽاٽ هئا ،ته انهن ۾ گناهه جي باهه ڀڙڪي پئي. پوُ شيطان سيت جي پٽن جي اڳيان انهن کي تمام گهڻو سهڻو ڏيکاريو ،جيئن هن سيت جي پٽن کي قائن جي ڌيئرن جي نظر ۾ سڀ کان 32ء وڌيڪ خوبصورت ڏيکاريو ،ايتري قدر جو قائن جون ڌيئرون سيت جي پٽن جي پٺيان لءڇڻ لڳيون جيئن اهي وحشي جانورن وانگر هئا ،۽ سيت جا پٽ قائن جي ڌيئرن جي پٺيان ،جيستائين انهن انهن سان نفرت جو ڪم نه ڪيو. 33پر جڏهن اهي هن ناپاڪي ءُ ۾ پئجي ويا ،ته اهي انهي ءُ رستي سان موٽي آيا جنهن ۾ اهي آيا هئا ،۽ پاڪ جبل تي چڙهڻ جي ڪوشش ڪئي .پر اهي نه ڪري سگهيا ،ڇاڪاڻ ته ان پاڪ جبل جا پٿر انهن جي اڳيان باهه جا چمڪاٽ هئا ،جنهن جي ڪري اهي ٻيهر مٿي نه وڃي سگهيا. 34۽ خدا انهن سان ناراض ٿيو ،۽ انهن کان توبه ڪئي ڇاڪاڻ ته اهي جلل کان هيٺ لهي آيا هئا ،۽ ان ڪري پنهنجي پاڪائي يا معصوميت وڃائي ڇڏي هئي ،۽ گناهه جي آلودگي ۾ پئجي ويا هئا. پوُ خدا پنهنجو ڪلم يارد ڏانهن موڪليو ،جنهن ۾ چيو ويو ته" ،هي توهان جا ٻار ،جن کي توهان 'منهنجا ٻار' سڏيو هو - ،ڏسو ،انهن 35ء جاُ ڏانهن لهي ويا آهن .جيڪي بچيا آهن انهن ڏانهن هڪ قاصد موڪليو ته منهنجي حڪم جي ڀڃڪڙي ڪئي آهي ،۽ تباهي ۽ گناهه جي ء جيئن اهي لهي نه وڃن ۽ گم نه ٿين".
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
پوُ يارد خداوند جي اڳيان روئي ،۽ کانئس رحم ۽ معافي گهري .پر هن جي خواهش هئي ته سندس روح سندس جسم مان نڪري 36ء بجاُ ان جي ته خدا کان سندس ٻارن جي پاڪ جبل تان هيٺ لهڻ بابت اهي لفظ ٻڌي. وڃي، ء 37پر هن خدا جي حڪم تي عمل ڪيو ،۽ انهن کي تبليغ ڪئي ته ان پاڪ جبل تان هيٺ نه لهو ۽ قابيل جي اولد سان صحبت نه ڪريو. 38پر انهن سندس پيغام تي ڌيان نہ ڏنو ،۽ سندس صلح تي عمل نہ ڪيو. باب 21 لُ ويا؛ پر اهي به انهن وانگر مري ويا .۽ ائين ئي ٿيو ،ٽولي پوُ ٻي ٽولي گڏ ٿي ،۽ اهي پنهنجن ڀائرن جي سنڀال ڪرڻ ء 1انهي ءُ کان ء پٺيان ٽولي ،جيستائين انهن مان صرف ٿورا ئي بچيا. پوُ يارد غم کان بيمار ٿي پيو ،۽ سندس بيماري اهڙي هئي جو سندس موت جو ڏينهن ويجهو آيو. 2ء پوُ هن پنهنجي وڏي پٽ حنوڪ ۽ متوسلح کي حنوڪ جو پٽ ،متوسلح جو پٽ لمڪ ۽ لمڪ جو پٽ نوح کي سڏيو. 3ء لُ دعا گهري ۽ انهن کي برڪت ڏني ،۽ انهن کي چيو ته" ،اوهين نيڪ ،معصوم پٽ آهيو؛ هن پاڪ 4۽ جڏهن اهي وٽس آيا ته هن انهن ء جبل تان هيٺ نه لهو؛ ڇاڪاڻ تہ ڏسو ،اوهان جا ٻار ۽ اوهان جا ٻار هن پاڪ جبل تان هيٺ لهي ويا آهن ،۽ پنهنجي نفرت انگيز خواهش ۽ خدا جي حڪم جي خلف ورزي جي ڪري پاڻ کي هن پاڪ جبل کان پري ڪري ويا آهن". ” 5پر مون کي خدا جي قدرت سان خبر آهي ته هو توهان کي هن پاڪ جبل تي نه ڇڏيندو ،ڇاڪاڻ ته توهان جي ٻارن سندس ۽ اسان جي ابن ڏاڏن جي حڪم جي نافرماني ڪئي آهي ،جيڪو اسان کي انهن کان مليو هو. " 6پر ،اي منهنجا پٽ ،خدا توهان کي هڪ اجنبي ملڪ ڏانهن وٺي ويندو ،۽ توهان ڪڏهن به پنهنجي اکين سان هن باغ ۽ هن پاڪ جبل لُ واپس نه ايندا. کي ڏسڻ ء " 7تنهن ڪري ،اي منهنجا پٽ ،پنهنجا دل پاڻ تي لڳايو ،۽ خدا جي حڪم تي عمل ڪريو جيڪو توهان سان گڏ آهي .۽ جڏهن توهان هن پاڪ جبل کان ،هڪ اجنبي ملڪ ۾ وڃو جنهن کي توهان نٿا ڄاڻو ،ته اسان جي پي ءُ آدم جو لش پاڻ سان گڏ کڻي وڃو ،۽ ان سان گڏ جاُ تي رکڻ ڏيو جتي اسان جي پي ءُ آدم جو لش رکيو ويندو. اهي ٽي قيمتي ،تحفا ۽ نذرانا ،يعني سون ،بخور ۽ ءمر؛ ۽ انهن کي ان ء " 8۽ اوهان مان جيڪو بچي ويندو ،اي منهنجا پٽ ،خدا جو ڪلم ايندو ،۽ جڏهن هو هن ملڪ مان نڪرندو تہ هو اسان جي پي ءُ آدم جي لش کي پاڻ سان گڏ کڻي ويندو ،۽ ان کي زمين جي وچ ۾ رکي ڇڏيندو ،جتي نجات ڪئي ويندي". پوُ نوح کيس چيو تہ "اسان مان ڪير باقي رهندو؟" 9ء 10۽ يارد جواب ڏنو" ،تون ئي آهين جيڪو رهجي ويندو .۽ تون اسان جي پي ءُ آدم جي لش کي غار مان ڪڍندين ،۽ جڏهن ٻوڏ ايندي ته ان کي پاڻ سان گڏ ٻيڙي ءُ ۾ رکندين". " 11۽ تنهنجو پٽ شيم ،جيڪو تنهنجي پيٽ مان نڪرندو ،اهو ئي آهي جيڪو اسان جي پي ءُ آدم جي لش کي زمين جي وچ ۾ رکندو ،ان جاُ تي جتان نجات ايندي". ء پوُ يارد پنهنجي پٽ حنوڪ ڏانهن ءمڙيو ،۽ کيس چيو" ،تون ،منهنجا پٽ ،هن غار ۾ رهو ،۽ پنهنجي سڄي زندگي اسان جي پي ءُ آدم 12ء جي لش جي اڳيان دل سان خدمت ڪريو؛ ۽ پنهنجي ماڻهن کي نيڪي ۽ معصوميت ۾ کارايو". 13۽ يارد وڌيڪ ڪجهه نه چيو .سندس هٿ ڍل ٿي ويا ،سندس اکيون بند ٿي ويون ،۽ هو پنهنجي ابن ڏاڏن وانگر آرام ۾ داخل ٿيو .سندس موت نوح جي ٽي سٺهين سال ۾ ۽ سندس پنهنجي زندگي ءُ جي نو سؤ اٺاسيهين سال ۾ ٿيو؛ جمعي جي ڏينهن تي تخساس جي ٻارهين تاريخ تي. لُ ،جيڪي سندس ڏينهن ۾ مري ويا هئا ،سندس وڏي ڏک جي ڪري سندس چهري تان ٻارن جي سيت ويو، مري يارد جيئن پر 14 ء ڳوڙها وهي رهيا هئا. پوُ هن کي خزانن جي غار ۾ پوُ حنوڪ ،متوسلح ،لمڪ ۽ نوح ،اهي چارئي ،هن تي رويا؛ احتياط سان هن کي خوشبوُ لڳائي ،۽ ء ء 15ء لُ ماتم ڪيو. پوُ اهي اٿيا ۽ چاليهه ڏينهن تائين هن ء رکيائون .ء 16۽ جڏهن ماتم جا اهي ڏينهن ختم ٿيا ،تڏهن حنوڪ ،متوسلح ،لمڪ ۽ نوح دل جي ڏک ۾ رهيا ،ڇاڪاڻ ته انهن جو پي ءُ انهن کان هليو ويو هو ،۽ انهن کيس ٻيهر نه ڏٺو. باب 22 1پر حنوڪ پنهنجي پي ءُ يارد جي حڪم تي عمل ڪيو ،۽ غار ۾ خدمت ڪندو رهيو. جاُ تي نه ٻڌايا وڃن. 2اهو حنوڪ آهي جنهن سان ڪيترائي معجزا ٿيا ،۽ جنهن هڪ مشهور ڪتاب پڻ لکيو؛ پر اهي معجزا شايد هن ء پوُ ،سيت جا ٻار گمراه ٿي ويا ۽ ڪري پيا ،اهي ،انهن جا ٻار ۽ انهن جون زالون .۽ جڏهن حنوڪ ،متوسلح ،لمڪ ۽ پوُ ان کان ء 3ء نوح انهن کي ڏٺو ،ته انهن جون دليون بي ايماني سان ڀريل شڪ ۾ ڦاسي پوڻ جي ڪري ڏک ۾ هيون؛ ۽ اهي روئي رهيا هئا ۽ خدا کان رحم جي طلب ڪري رهيا هئا ،ته جيئن انهن کي بچائي سگهي ۽ انهن کي ان بڇڙي نسل مان ڪڍي سگهي. 4حنوڪ ٽي سو پنجاسي سال خداوند جي حضور ۾ پنهنجي خدمت ۾ رهيو ،۽ ان وقت جي آخر ۾ هن کي خدا جي فضل سان خبر پئي ته خدا هن کي زمين تان هٽائڻ جو ارادو ڪيو آهي. پوُ هن پنهنجي پٽ کي چيو" ،اي منهنجا پٽ ،مون کي خبر آهي ته خدا جو ارادو آهي ته ٻوڏ جو پاڻي زمين تي آڻي ،۽ اسان جي تخليق 5ء کي تباهه ڪري". " 6۽ اوهين هن جبل تي هن قوم جا آخري حڪمران آهيو؛ ڇاڪاڻ تہ مون کي خبر آهي تہ اوهان مان ڪو بہ هن پاڪ جبل تي اولد لُ نہ رهندو؛ ۽ نہ ئي اوهان مان ڪو بہ پنهنجي قوم جي ٻارن تي حڪومت ڪندو؛ ۽ نہ ئي اوهان مان ڪو وڏو لشڪر هن پيدا ڪرڻ ء جبل تي باقي رهندو".
آدم ۽ حوا جو ٻيو ڪتاب
7حنوڪ انهن کي اهو بہ چيو تہ ”پنهنجي جان جي سنڀال ڪريو ،۽ خدا جي خوف ۽ سندس خدمت ۾ مضبوطي ءُ سان قائم رهو ،۽ سچائي ءُ ،معصوميت ۽ انصاف سان سندس عبادت ڪريو ،۽ توبه ۽ پاڪائي ءُ سان پڻ“. 8جڏهن حنوڪ انهن کي پنهنجا حڪم پورا ڪيا ،تڏهن خدا کيس انهي ءُ جبل تان زندگي ءُ جي زمين تي ،نيڪن ۽ چونڊيلن جي گهرن ڏانهن ،خوشي ءُ جي بهشت جي رهائشگاهه ڏانهن وٺي ويو ،ان روشني ءُ ۾ جيڪا آسمان تائين پهچي ٿي؛ اها روشني جيڪا هن دنيا جي جاُ سمائي نٿي سگهي. روشني ءُ کان ٻاهر آهي؛ ڇاڪاڻ ته اها خدا جي روشني آهي ،جيڪا سڄي دنيا کي ڀري ٿي ،پر جنهن کي ڪا به ء 9اهڙي ءُ طرح ،ڇاڪاڻ ته حنوڪ خدا جي روشني ۾ هو ،هن پاڻ کي موت جي پهچ کان ٻاهر ڏٺو؛ جيستائين خدا کيس مرڻ نه گهريو. سواُ انهن ٽنهي ،متوسلح ،لمڪ ۽ 10مجموعي طور تي ،اسان جي پي ءُ ڏاڏن يا سندن اولد مان ڪو به انهي ءُ پاڪ جبل تي نه رهيو، ء نوح جي .ڇاڪاڻ ته باقي سڀ جبل تان لهي ويا ۽ قابيل جي اولد سان گڏ گناهه ۾ پئجي ويا .تنهن ڪري انهن کي انهي ءُ جبل تي منع ڪيو سواُ ٻيو ڪو به ان تي نه رهيو. ويو ،۽ انهن ٽنهي ماڻهن کان ء