An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas, ris an canar na h-Àitheantan aige RO-RÀDH 1 Nuair a bha mi air ùrnaigh a dhèanamh aig an taigh, agus a bha mi nam shuidhe air an leabaidh, thàinig duine àraidh a-steach thugam le sealladh urramach, ann an èideadh buachaille, air a sgeadachadh le còta geal, a mhàileid air a dhruim, agus a bhata na làimh, agus chuir e fàilte orm. 2 Fhreagair mi a bheannachd, agus shuidh e sìos ri mo thaobh sa bhad, agus thubhairt e rium, Chuireadh mi leis an teachdaire urramach sin, a chum gu'm fuirichinn maille riut rè do làithean uile a tha air fhàgail de do bheatha. 3 Ach shaoil mi gun tàinig e gam dhearbhadh, agus thubhairt mi ris, Cò thusa? Oir tha fios agam cò dha a tha mi air mo chur an urra. Thuirt e rium, Nach aithne dhut mi? Fhreagair mi nach eil. Is mise, thuirt e, am buachaille sin dhan deach do chur an urra. 4Nuair a bha e fhathast a’ bruidhinn, dh’atharraich a chruth; agus nuair a thuig mi gur esan a bha mi air mo chur an urra, bha nàire orm, agus thàinig eagal obann orm, agus bha mi gu tur fo bhròn, a chionn gun do bhruidhinn mi cho amaideach ris. 5 Ach thubhairt e rium, Na biodh nàire ort, ach faigh neart nad inntinn, tro na h-àitheantan a tha mi gu bhith a’ toirt dhut. Oir, thuirt e, chuireadh mi a shealltainn dhut na rudan sin uile a chunnaic thu roimhe a-rithist, ach gu sònraichte na rudan sin a dh’ fhaodadh a bhith gu math feumail dhut. 6 Agus sgrìobh an toiseach m’Àitheantan agus mo Chosamhlachdan, sgrìobhaidh tu a’ chòrr mar a sheallas mi dhut. Ach uime sin tha mi ag iarraidh ort an toiseach m’Àitheantan agus mo Chosamhlachdan a sgrìobhadh, a‑chum le bhith gan leughadh gu tric gum bi e nas fhasa dhut an cumail nad chuimhne. 7 An sin sgrìobh mi a àitheantan agus a chosamhlachdan, mar a dh’àithn e dhomh.
8Na nithean sin, ma dh’èisdeas sibh riutha, agus ma bheir sibh an aire an dèanamh, agus ma ghluaiseas sibh a rèir nan nithean sin, agus ma chleachdas sibh iad le inntinn ghlan, gheibh sibh o’n Tighearna na nithean a gheall e dhuibh. 9 Ach mura dèan sibh aithreachas an dèidh dhuibh an cluinntinn, ach gun lean sibh oirre a’ cur ri ur peacaidhean, bidh sibh air ur peanasachadh leis. 10 Na nithean seo uile a dh’àithn am Buachaille, aingeal an aithreachais, dhomh a sgrìobhadh. ÀITHNE 1 1 An toiseach, creid gu bheil aon Dia ann a chruthaich agus a dhealbhaich a h-uile càil de neo-ni gu bhith na chreutair. 2 Tha e a’ tuigsinn a h-uile càil, agus chan eil e ach mòr, gun a bhith air a thuigsinn le neach sam bith. 3 Nach gabh a mhìneachadh le faclan sam bith, no a shamhlachadh leis an inntinn. 4 Air an adhbhar sin creidibh ann; agus biodh eagal oirbh roimhe; agus le eagal 'na aghaidh, seachainibh gach olc. 5 Gleidh na nithean seo, agus tilg gach ana-miann agus euceart fada uait, agus cuir ort fìreantachd, agus bidh tu beò do Dhia, ma ghleidheas tu an àithne seo. ÀITHNE 2 1 Thubhairt e rium, Bi neo-chiontach agus gun chleith; mar sin bidh tu coltach ri naoidhean nach eil eòlach air olc a sgriosas beatha an duine. 2 Gu h-àraidh thoir an aire nach labhair thu olc mu neach sam bith, agus nach èisd thu gu deònach ri neach sam bith a’ bruidhinn olc mu neach sam bith. 3Oir mura cùm thu seo, bidh thusa cuideachd a dh’èisteas nad chom-pàirtiche ann am peacadh an tì a labhair olc, le bhith a’ creidsinn an toibheum; agus bidh peacadh agadsa cuideachd, a chionn gun do chreid thu an tì a labhair olc mu do bhràthair. 4 Is rud cronail a th’ ann an tàmailt; spiorad mìsheasmhach, olc; nach mair gu bràth ann an sìth, ach a tha an-còmhnaidh ann an eas-aonta. Air an adhbhar sin seachain thu fhèin e, agus cùm sìth ri do bhràthair ancòmhnaidh.
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
5 Cuir ort seasmhachd naomh, anns nach eil peacaidhean, ach anns a bheil a h-uile càil làn aoibhneis; agus dèan math de do shaothair. 6Thoir gun eadar-dhealachadh dhaibhsan uile a tha ann an dìth, gun teagamh cò dha a bheir thu. 7 Ach thugaibh do na h-uile, oir is toil le Dia gun toir sinn do na h-uile de a thiodhlacan fhèin. Uime sin, bheir iadsan a gheibh cunntas do Dhia, araon carson a fhuair iad e, agus carson. 8Agus iadsan a gheibh gun fheum, bheir iad cunntas air a shon; ach bidh an tì a bheir seachad neo-chiontach. 9 Oir choilean e a dhleastanas mar a fhuair e e o Dhia; gun roghainn a dhèanamh cò dha bu chòir dha a thoirt, agus cò dha nach bu chòir. Agus rinn e an t-seirbheis seo le sìmplidheachd agus gu glòir Dhè. 10 Gleidh an àithne seo uime sin a rèir mar a thug mi dhut i; a chum gum faighear aithreachas dìleas, agus gun tig math a dh’ionnsaigh do thaighe; agus gum bi cridhe glan agad. ÀITHNE 3 1 Agus thubhairt e rium, Gràdhaich an fhìrinn; agus biodh a h-uile cainnt a thig a-mach às do bheul fìor. 2A‑chum gum bi an spiorad a thug an Tighearna a ghabhail còmhnaidh nad fheòil air a lorg fìor a thaobh nan uile dhaoine; agus gum bi an Tighearna air a ghlòrachadh, a thug an spiorad sin dhut: oir tha Dia fìor na uile bhriathran, agus chan eil breug ann. 3Air an adhbhar sin, tha iadsan a tha a’ dèanamh breugan ag àicheadh an Tighearna, agus a’ fàs nan creachadairean air an Tighearna, gun a bhith a’ toirt do Dhia na fhuair iad uaithe. 4Oir fhuair iad an spiorad saor bho bhreug: ma nì iad breugaire dheth, tha iad a’ truailleadh na dh’earb an Tighearna riutha, agus a’ fàs nan mealltairean. 5 Nuair a chuala mi seo, ghuil mi gu searbh; agus nuair a chunnaic e mi a’ caoineadh, thubhairt e rium, Carson a tha thu a’ caoineadh? Agus thubhairt mise, A chionn, a thighearna, gu bheil teagamh agam an urrainn dhomh a bhith air mo shàbhaladh? 6 Dh’fhaighnich e dhiom, Carson? Fhreagair mi, a chionn, a dhuine uasail, nach do bhruidhinn mi facal fìor riamh nam bheatha; ach bha mi an-còmhnaidh a’ fuireach ann an cealg, agus ag ràdh gur e breug an fhìrinn a bh’ ann do na h-uile duine; agus cha do chuir duine sam bith an aghaidh mi, ach thug na h-uile creideas do mo bhriathran. Ciamar, ma-thà, as urrainn dhomh a bhith beò, agus mi air seo a dhèanamh? 7 Agus thubhairt e rium, Tha thu a’ smaoineachadh gu math agus gu fìrinneach. Oir bu chòir dhut, mar sheirbhiseach Dhè, a bhith air coiseachd anns an fhìrinn, agus gun a bhith air droch chogais a cheangal ri spiorad na fìrinn, agus gun a bhith air Spiorad naomh agus fìor Dhè a chràdh. 8 Agus fhreagair mi e, A dhuine uasail, cha d’èist mi riamh roimhe cho dìcheallach ris na rudan seo. Fhreagair e, A-nis tha thu gan èisteachd: Thoir an aire bho seo a-mach, gum faigh na rudan sin a labhair thu roimhe gu breugach air sgàth do ghnìomhachais, cliù, leis an fhìrinn a th’ agad andràsta.
9Oir faodar creideas a thoirt dha na nithean sin fhèin, ma bhruidhneas tu an fhìrinn san àm ri teachd; agus le sin a dhèanamh faodaidh tu beatha fhaighinn. 10 Agus ge b’ e neach a dh’èisdeas ris an àithne seo, agus a nì i, agus a thrèigeas a h-uile breug, bidh e beò do Dhia. ÀITHNE 4 1 A thuilleadh air sin, thuirt e, Tha mi ag àithneadh dhut, gun cùm thu thu fhèin glan; agus nach leig thu le smuain sam bith air pòsadh sam bith eile, no air strìopachas, a dhol a-steach do do chridhe: oir bheir smuain mar sin peacadh mòr. 2 Ach bi cuimhneach air an Tighearna an-còmhnaidh, agus cha pheacaich thu gu bràth. Oir nan èiricheadh smuain mar sin nad chridhe, bhiodh tu ciontach de pheacadh mòr; agus leanaidh iadsan a nì rudan mar sin slighe a’ bhàis. 3 Thoir an aire dhut fhèin, ma-thà, agus cùm thu fhèin o smuain mar sin; oir far a bheil geamnachd a’ fuireach ann an cridhe duine fhìreanaich, cha bu chòir do dhroch smuain èirigh an sin gu bràth. 4 Agus thubhairt mi ris, A thighearna, leig dhomh beagan labhairt riut. Dh’iarr e orm leantainn air adhart. Agus fhreagair mi, A thighearna, ma bhios bean aig duine a tha dìleas anns an Tighearna, agus ma ghlacas e i ann an adhaltranas, an dèan duine peacadh a dh’fhanas beò maille rithe fhathast? 5 Agus thubhairt e rium, Cho fad ’s a tha e neo-fhiosrach mu a peacadh, chan eil e a’ dèanamh coire sam bith ann a bhith a’ fuireach còmhla rithe; ach ma bhios fios aig fear gun do rinn a bhean eucoir, agus nach dèan i aithreachas air a peacadh, ach gun lean i oirre na strìopachas, agus ma leanas fear air a bhith a’ fuireach còmhla rithe, bidh e ciontach na peacadh, agus gabhaidh e pàirt còmhla rithe na h-adhaltranas. 6 Agus thubhairt mi ris, Ciod ma ta a nìthear, ma leanas a’ bhean air a peacadh? Fhreagair e, Leig le a fear a cur air falbh, agus leig leis fuireach leis fhèin. Ach ma chuireas e air falbh a bhean, agus ma phòsas e bean eile, tha e cuideachd a’ dèanamh adhaltranas. 7 Agus thubhairt mi, Dè ma nì a’ bhean a chaidh a chur air falbh mar sin aithreachas, agus ma bhios i deònach tilleadh gu a cèile, nach gabhar rithe leis? Thuirt e rium, Tha; agus mura gabh a cèile rithe, peacaidh e, agus nì e eucoir mhòr na aghaidh fhèin; ach bu chòir dha gabhail ris an neach a tha ciontach, ma nì i aithreachas; dìreach chan ann gu tric. 8 Oir chan eil ach aon aithreachas ann do sheirbhisich Dhè. Agus air an adhbhar sin cha bu chòir do dhuine a chuireas air falbh a bhean bean eile a phòsadh, a chionn 's gum faod i aithreachas a dhèanamh. 9 Tha an gnìomh seo co-ionann anns an fhear agus anns a’ bhoireannach. A-nis tha iad a’ dèanamh adhaltranas, chan e a-mhàin a tha a’ truailleadh an fheòil, ach cuideachd a tha a’ dèanamh ìomhaigh. Uime sin ma leanas boireannach air adhart ann an nì sam bith den t-seòrsa seo, agus nach dèan i aithreachas, falbh bhuaipe, agus na fuirich còmhla rithe, air neo bidh thusa cuideachd nad chom-pàirtiche na peacadh. 10 Ach air an adhbhar sin tha e air a àithneadh gum bu chòir don fhear agus don bhoireannach fuireach gun phòsadh, a chionn 's gum faod na daoine sin aithreachas a dhèanamh.
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
11Chan eil mi a’ toirt adhbhar sam bith airson nan rudan seo a dhèanamh san dòigh seo; ach an àite sin, ge b’ e cò a rinn eucoir, nach dèan e eucoir tuilleadh. 12Ach airson am peacaidhean a bh’ ann roimhe, bheir Dia aig a bheil cumhachd slànachaidh leigheas dhaibh; oir tha cumhachd nan uile nithean aige. 13 Dh’fhaighnich mi dha a-rithist agus thuirt mi, A chionn ’s gun do mheas an Tighearna mi airidh air gum biodh tu a’ fuireach maille rium gu sìorraidh, labhair beagan bhriathran rium, oir chan eil mi a’ tuigsinn dad, agus tha mo chridhe air a chruadhachadh tro mo chòmhradh roimhe; agus fosgail mo thuigse oir tha mi romhall, agus chan eil mi a’ tuigsinn dad idir. 14 Agus fhreagair esan agus thubhairt e rium, Is mise ministear an aithreachais, agus bheir mi tuigse dhaibhsan uile a nì aithreachas. Nach eil e coltach riut gur rud glice aithreachas a dhèanamh? Oir gheibh an neach a nì sin tuigse mhòr. 15 Oir tha e mothachail gun do pheacaich e agus gun do rinn e gu h-olc ann an sealladh an Tighearna, agus tha e a’ cuimhneachadh na aonar gun do chiontaich e, agus tha e a’ dèanamh aithreachais agus chan eil e a’ dèanamh tuilleadh gu h-olc, ach a’ dèanamh an rud a tha math, agus a’ cur an anama ann an gràin agus ga phianadh, a chionn gun do chiontaich e. Tha thu a’ faicinn uime sin gur gliocas mòr a th’ ann an aithreachas. 16 Agus thubhairt mi ris, Air an adhbhar seo, a dhuine uasail, tha mi a’ rannsachadh gu dìcheallach nan uile nithean, a chionn gur peacach mi, a chum gum bi fios agam dè a dh’fheumas mi a dhèanamh a chum gum bi mi beò; oir tha mo pheacaidhean lìonmhor. 17 Agus thubhairt e rium, Ma chumas tu na h-àitheantan seo agam, bidh tu beò. Agus ge b’ e cò a dh’èisdeas agus a nì na h-àitheantan seo, bidh e beò do Dhia. 18¶ Agus thubhairt mi ris, Chuala mi a-nis o luchd-teagaisg àraidh, nach eil aithreachas eile ann ach aithreachas baistidh; nuair a thèid sinn sìos don uisge, agus a gheibh sinn maitheanas ar peacaidhean; agus às dèidh sin, nach fheum sinn peacachadh tuilleadh, ach a bhith beò ann am purrachd. 19 Agus thubhairt e rium, Fhuair thu fiosrachadh ceart. Gidheadh, leis gu bheil thu a-nis a’ rannsachadh gu dìcheallach a h-uile càil, nochdaidh mi seo dhut cuideachd: gidheadh chan ann air dhòigh ’s gun toir mi adhbhar peacaidh dhaibhsan a chreideas às dèidh seo, no dhaibhsan a chreid anns an Tighearna mu thràth. 20Oir chan eil aithreachas pheacaidhean aca-san a chreid às ùr, no a chreideas an dèidh seo, ach mathanas orra. 21 Ach a thaobh na dream a ghairmeadh chun a’ chreidimh, agus o’n a thuit iad ann am peacadh mòr sam bith, dh’òrdaich an Tighearna aithreachas, do bhrìgh gu bheil fios aig Dia air smuaintean cridheachan nan uile dhaoine, agus air an laigsean, agus air iomadh olc an diabhail, a tha an-còmhnaidh a’ dealbhadh rudeigin an aghaidh seirbhisich Dhè, agus a’ leagail ribe dhaibh gu h-olc. 22 Air an adhbhar sin, bha tròcair aig ar Tighearna tròcaireach ri a chreutair, agus dh’òrdaich e an taithreachas sin, agus thug e dhomh cumhachd a’ chùis. Agus air an adhbhar sin tha mi ag ràdh riut, ma thèid neach sam bith às dèidh na gairme mòire agus naomha sin a bhuaireadh leis an diabhol agus peacachadh, tha aon aithreachas aige. Ach ma pheacaicheas e gu tric agus ma nì
e aithreachas, cha bhi buannachd ann dha neach mar sin; oir is gann a bhios e beò do Dhia. 23 Agus thuirt mi, A dhuine uasail, tha mi air mo thoirt beò a-rithist o’n a dh’èist mi gu dìcheallach ris na h-àitheantan seo. Oir tha mi a’ tuigsinn mura cuir mi tuilleadh ri mo pheacaidhean às dèidh seo, gum bi mi air mo shàbhaladh. 24 Agus thubhairt e, Sàbhalaidh tu: agus mar sin bidh càch uile, a mheud 's a choimheadas na h-àitheantan seo. 25 Agus thubhairt mi ris a rìs, A thighearna, leis gu bheil thu ag èisteachd rium gu foighidneach, innis dhomh aon rud eile fhathast. Innis dhomh, ars esan, dè a th’ ann. 26 Agus thubhairt mi, Ma gheibh fear no bean bàs, agus ma phòsas am pàrtaidh a mhaireas beò a-rithist, an dèan e peacadh le bhith ga dhèanamh? Am fear a phòsas, tha e ag ràdh, nach dèan e peacadh: gidheadh, ma dh’fhanas e singilte, gheibh e dha fhèin urram mòr an làthair an Tighearna. 27 Gleidh uime sin do gheanmnachd agus do mhodhalachd, agus bidh tu beò do Dhia. Coimhead o seo a-mach na nithean a tha mi a’ labhairt riut, agus ag àithneadh dhut a choimhead, on àm anns an deach mo thoirt dhut, agus gabh còmhnaidh nad thaigh. 28 Mar sin maithear do pheacaidhean roimhe, ma ghleidheas tu na h-àitheantan seo agam. Agus san aon dòigh maithear do chàch uile a choimheadas na hàitheantan seo agam. ÀITHNE 5 1 Bi foighidneach, deir e, agus fad-fhulangach; mar sin bidh uachdaranachd agad air gach droch obair, agus coileanaidh tu gach fìreantachd. 2Oir ma bhios tu foighidneach, bidh an Spiorad Naomh a tha a’ gabhail còmhnaidh annad glan, agus cha tèid a dhorchadas le droch spiorad sam bith; ach air a bhith làn aoibhneis bidh e air a mheudachadh, agus bidh e a’ gabhail fèisd anns a’ chorp anns a bheil e a’ gabhail còmhnaidh, agus a’ frithealadh an Tighearna le gàirdeachas, agus ann am mòr shìth. 3Ach ma thig fearg ort, thèid an Spiorad Naomh a tha annad a dhìreadh gu luath, agus feuchaidh e ri falbh bhuat. 4 Oir tha e air a thachdadh leis an droch spiorad, agus chan eil saorsa aige seirbheis a thoirt don Tighearna mar a b’ fheàrr leis, oir tha e air a chràdh le fearg. Nuair a bhios an dà spiorad seo a’ fuireach còmhla, tha e millteach do dhuine. 5 Mar gum biodh neach a’ gabhail beagan de chnuimhfhiodha, agus ga chur ann an soitheach meala, bhiodh am mil gu lèir air a mhilleadh; agus bidh meud mòr de mhil air a thruailleadh le glè bheag de chnuimh-fhiodha, agus a’ call binneas na meala, agus chan eil e tuilleadh iomchaidh don Tighearna aige oir tha am mil gu lèir air a dhèanamh searbh, agus a’ call a fheum. 6 Ach mura cuirtear cnuimh anns a’ mhil, tha i milis agus buannachdail don Tighearna aice. Mar sin tha foighidinn nas binne na mil, agus buannachdail don Tighearna a tha a’ fuireach innte. 7 Ach chan eil fearg buannachdail. Uime sin ma thèid fearg a mheasgachadh le foighidinn, bidh an t-anam fo thrioblaid, agus chan eil a ùrnaigh buannachdail do Dhia. 8 Agus thubhairt mi ris, A dhuine uasail, bu mhath leam fios a bhith agam air peacadh na feirge, a chum gun gleidh
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
mi mi fhìn uaithe. Agus thubhairt e rium, Bidh fios agad air; agus mura gleidh thu thu fhèin uaithe, caillidh tu do dhòchas maille ri d’ thaigh uile. Air an adhbhar sin teich uaithe. 9Oir tha mise, teachdaire na fìreantachd, maille riut; agus na h-uile a thrèigeas uaithe, a mheud 's a nì aithreachas len uile chridhe, bidh iad beò do Dhia; agus bidh mise maille riu, agus gleidhidh mi iad uile. 10Oir tha na h-uile a rinn aithreachas air am fìreanachadh leis an teachdaire as naomha, a tha na mhinistear slàinte. 11 Agus a nis, a deir e, cluinnibh olcas na feirge; cho olc agus cho cronail ’s a tha i, agus mar a tha i a’ tilgeil thairis seirbhisich Dhè; oir chan urrainn dhi cron a dhèanamh orrasan a tha làn creidimh a chionn gu bheil cumhachd Dhè maille riutha; ach tha i a’ tilgeil thairis air an fheadhainn a tha teagmhach, agus air an fheadhainn aig nach eil creideamh. 12 Oir cho tric ’s a chì e daoine mar sin, bidh e ga thilgeil fhèin nan cridheachan; agus mar sin chan eil fear no bean ann an searbhas airson rud sam bith, airson rudan na beatha, no airson beathachadh, no airson facal dìomhain, ma thuiteas neach sam bith ann; no air sgàth caraid sam bith, no airson fiachan, no airson rudan neo-riatanach sam bith eile den aon seòrsa. 13Oir tha na nithean seo gòrach, agus neo-riatanach, agus dìomhain do sheirbhisich Dhè. Ach tha an cothromachadh làidir, agus dian; agus mòr-chumhachdach, agus na shuidhe ann am farsaingeachd mhòr; tha e subhach, a’ dèanamh gàirdeachais ann an sìth; agus a’ toirt glòir do Dhia ancòmhnaidh le macantachd. 14 Agus tha an fhulangas seo a’ gabhail còmhnaidh leis an fheadhainn a tha làn creidimh. Ach tha fearg gòrach, agus aotrom, agus falamh. A-nis tha searbhas air a briodadh tro amaideachd; le searbhas, fearg; le fearg, corraich. Agus tha an corraich seo ag èirigh bho uimhir de phrionnsabalan olc, ag obair peacadh mòr agus do-leigheasach. 15Oir nuair a bhios na nithean seo uile san aon duine anns a bheil an Spiorad Naomh a’ gabhail còmhnaidh, chan urrainn don soitheach an cumail, ach ruithidh e thairis: agus do bhrìgh nach urrainn don Spiorad, air dha bhith maoth, fuireach leis an olc; falbhaidh e agus gabhaidh e còmhnaidh leis an tì a tha macanta. 16 Nuair, ma-thà, a dh’fhalbhas e bhon duine anns an robh e a’ gabhail còmhnaidh; bidh an duine sin air chall an Spioraid Naoimh, agus an dèidh sin lìonar e le spioradan olc, agus dallar e le smuaintean olca. Mar seo a thachras e do na h-uile duine feargach. 17 Air an adhbhar sin teich bho fhearg agus cuir ort cothromachd, agus seas an aghaidh feirge; mar sin gheibhear thu le irioslachd agus geamnachd le Dia. Thoir an aire mhath air an adhbhar sin nach dèan thu dearmad air an àithne seo. 18 Oir ma dh’èisdeas tu ris an àithne seo, bidh tu comasach air na h-àitheantan eile a choimhead, a dh’àithneas mise dhut. 19 Neartaich thu fhèin a-nis anns na h-àitheantan seo, achum gum bi thu beò do Dhia: agus ge b’ e neach a choimheadas na h-àitheantan seo, bidh e beò do Dhia.
ÀITHNE 6 1 Dh’àithn mi dhut, thuirt e, anns na ciad àitheantan agam, gum bu chòir dhut creideamh, eagal agus aithreachas a chumail. Seadh, a dhuine uasail, thuirt mi. 2 Lean e air: Ach a-nis nochdaidh mi dhut buadhan nan àitheantan seo, a chum 's gum bi fios agad air na buaidhean aca; mar a tha iad air an òrdachadh san aon dòigh do na fìreanan agus na neo-fhìreanan. 3 Creid thusa, ma-thà, anns na fìreanan, ach na toir creideas don neo-fhìrean: oir cumaidh fìreantachd an tslighe cheart, ach eucoir an t-slighe dhona. 4 Uime sin cùm thusa an t-slighe cheart, agus fàg an t-olc: oir chan eil crìoch mhath aig an droch shlighe, ach tha mòran chnapan-tuislidh innte; tha i garbh agus làn dhroigheann, agus a’ treòrachadh gu sgrios; agus tha i cronail dhaibhsan uile a choisicheas innte. 5Ach iadsan a thèid air an t-slighe cheart, imichidh iad gu cothromach, agus gun oilbheum; oir chan eil i garbh no droigheannach. 6 Tha thu a’ faicinn, ma-thà, mar as fheàrr coiseachd san tslighe seo. Thèid thusa, ma-thà, tha e ag ràdh, agus thèid a h-uile duine eile troimhe, a mheud ’s a chreideas ann an Dia le an cridhe gu lèir. 7 Agus a nis, a deir e; tuigibh an toiseach dè a bhuineas do chreideamh. Tha dà aingeal maille ri duine; fear na fìreantachd, am fear eile na h-eucorach. 8 Agus thubhairt mi ris, A dhuine uasail, ciamar a bhios fios agam gu bheil dà aingeal mar sin ann maille ri duine? Èist, tha e ag ràdh, agus tuig. 9 Tha aingeal na fìreantachd ciùin agus iriosal, agus ciùin, agus sàmhach. Nuair a thèid e a-steach do do chridhe, labhraidh e riut sa bhad mu fhìreantachd, mu irioslachd, mu gheanmnachd, mu fhialaidheachd, mu mhaitheanas, mu charthannas, agus mu dhiadhachd. 10Nuair a thig na nithean seo uile nad chridhe, biodh fios agad an uairsin gu bheil aingeal na fìreantachd maille riut. Air an adhbhar sin èisd ris an aingeal seo agus r’a obraichean. 11 Ionnsaich cuideachd obraichean aingeal na h-eucoir. Tha e an toiseach searbh, agus feargach, agus amaideach; agus tha a obraichean cronail, agus a’ cur às do sheirbhisich Dhè. Nuair a thig na rudan seo nad chridhe, aithnichidh tu bho a obraichean gur e seo aingeal na heucoir. 12 Agus thubhairt mi ris, A thighearna, ciamar a thuigeas mi na nithean seo? Èisd, deir e, agus tuig. Nuair a ghlacas fearg no searbhas thu, biodh fios agad gu bheil e annad: 13Mar an ceudna, nuair a thig ort miann air mòran rudan, agus air a’ bhiadh as fheàrr, agus air misg; nuair a thig ort gaol air na rudan a bhuineas do chàch, uabhar, agus mòran cainnte agus àrd-mhiann, agus na rudan sin. 14 Nuair a dh’èireas na nithean seo nad chridhe, biodh fios agad gu bheil aingeal na h-eucorach maille riut. Air an adhbhar sin, leis gu bheil fios agad air a obraichean, teich bhuapa uile, agus na toir creideas dha: oir tha a obraichean olc, agus na bi nur seirbhisich do Dhia. 15Seo ma-thà obraichean an dà aingeal seo agad. Tuig anis agus creid aingeal na fìreantachd, oir tha a theagasg math.
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
16 Oir na biodh duine cho toilichte; gidheadh ma dh’èireas smuaintean an aingil eile na chridhe, feumaidh am fear no a’ bhean sin peacadh. 17 Ach na biodh fear no bean cho olc, ma thig obraichean aingeal na fìreantachd na chridhe, feumaidh am fear no a’ bhean sin math air choreigin a dhèanamh. 18 Tha thu a’ faicinn, ma-thà, cho math ’s a tha e aingeal na fìreantachd a leantainn. Ma leanas tu e, agus ma dh’ùmhlaicheas tu dha obraichean, bidh tu beò do Dhia. Agus a mheud ’s a dh’ùmhlaicheas dha obair, bidh iad beò do Dhia cuideachd. ÀITHNE 7 1 Biodh eagal Dhè ort, deir e, agus gleidh a àitheantan. Oir ma ghleidheas tu a àitheantan bidh tu cumhachdach anns gach obair, agus bidh d’obraichean uile sàr-mhath. Oir le eagal Dhè, nì thu a h-uile càil gu math. 2 Is e seo an t-eagal leis am feum thu a bhith air do shàrachadh, a‑chum ’s gun tèid do shàbhaladh. Ach na biodh eagal ort roimh an diabhail: oir ma bhios eagal an Tighearna ort, bidh uachdaranachd agad air; a chionn nach eil cumhachd ann. 3 A nis mura h-eil cumhachd ann, cha bu chòir eagal a bhith air roimhe. Ach an tì anns a bheil cumhachd sàrmhath, is còir eagal a bhith air roimhe: oir is còir eagal a bhith air gach neach aig a bheil cumhachd. Ach an tì aig nach eil cumhachd, tha e air a dhìmeas le gach neach. 4 Biodh eagal ort roimh obraichean an diabhail, oir tha iad olc. Oir le eagal an Tighearna bidh eagal ort agus cha dèan thu obraichean an diabhail, ach cùm thu fhèin uapa. 5 Uime sin tha dà eagal ann; mura dèan thu olc, bidh eagal an Tighearna ort agus cha dèan thu e. Ach ma nì thu math, tha eagal an Tighearna làidir, agus mòr agus glòrmhor. 6 Uime sin, biodh eagal Dhè ort, agus mairidh tu beò: agus ge b’ e neach air a bheil eagal roimhe, agus a ghleidheas a àitheantan, tha am beatha maille ris an Tighearna. Ach an dream nach glèidh iad, cha bhi beatha annta. ÀITHNE 8 1 Thuirt mi riut, thuirt e, gu bheil dà sheòrsa chreutairean aig an Tighearna ann, agus gu bheil staonadh dà-fhillte ann. Air an adhbhar sin feumaidh tu staonadh bho chuid de rudan, agus gun a bhith bho chuid eile. 2 Fhreagair mi, Innis dhomh, a dhuine uasail, dè a dh’fheumas mi a sheachnadh, agus dè nach bu chòir dhomh a sheachnadh. Èisd, thuirt e. Cùm thu fhèin bho olc, agus na dèan e; ach na seachain math, ach dèan e. Oir ma sheachainn tu na tha math, agus nach dèan thu e, peacaidh tu. Seachain uime sin gach olc, agus aithnichidh tu gach fìreantachd. 3 Thuirt mi, Dè na droch rudan sin a dh’fheumas mi a sheachnadh? Èistibh, thuirt e: bho adhaltranas, bho mhisg, bho mhì-riaghailt, bho cus ithe, bho bhiadh mì-mhodhail agus mì-onarach, bho uabhar, bho mhealltaireachd, bho bhreug, bho mhì-chliù, bho chealgaireachd, bho chuimhneachadh air oilbheuman, agus bho gach uile dhroch labhairt. 4 Oir is iad sin obraichean na h-eucorach, agus feumaidh seirbhiseach Dhè a sheachnadh. Oir esan nach urrainn dha
e fhèin a chumail bho na rudan sin, chan urrainn dha a bhith beò do Dhia. 5 Ach cluinnibh, thuirt e, dè tha a’ leantainn de na rudan seo: oir gu dearbh tha mòran a bharrachd ann bho am feum seirbhiseach Dhè a sheachnadh. Bho ghoid, agus bho mhealltaireachd; bho fhianais bhreugach, bho shannt, bho uabhar, agus a h-uile càil eile den aon seòrsa. 6 A bheil na rudan seo a’ coimhead olc dhut no nach eil? Gu dearbh tha iad ro-olc do sheirbhisich Dhè. Air an adhbhar sin feumaidh seirbhiseach Dhè stad a chuir air na h-obraichean seo uile. 7 Cùm thu fhèin uapa, ma-thà, a chum gum bi thu beò do Dhia, agus gum bi thu sgrìobhte am measg na muinntir a tha gan seachnadh. Agus mar seo sheall mi dhut dè na rudan a dh’fheumas tu a sheachnadh: a-nis ionnsaich bho na rudan nach bu chòir dhut a sheachnadh. 8 Na seachain deagh obraichean sam bith, ach dèan iad. Cluinn, thuirt e, dè a’ bhuaidh a th’ aig na deagh obraichean sin a dh’fheumas tu a dhèanamh, a-chum ’s gun tèid do shàbhaladh. Is e a’ chiad rud creideamh; eagal an Tighearna; carthannas; co-chòrdadh; cothromachd; fìrinn; foighidinn; geanmnachd. 9 Chan eil dad nas fheàrr na na rudan seo ann am beatha an duine; cò a chumas agus a nì na rudan seo na bheatha. Cluinnibh an ath rud dè a leanas iad seo. 10Frithealadh a dhèanamh do na bantraichean; gun dìmeas a dhèanamh air na dìlleachdan agus na bochdan; seirbhisich Dhè a shaoradh bho èiginn; a bhith aoigheil; (oir ann an aoigheachd tha toradh mòr uaireannan) gun a bhith connspaideach, ach sàmhach. 11 A bhith iriosal os cionn nan uile dhaoine; urram a thoirt do na seann daoine; saothair a dhèanamh gus a bhith fìreanta; urram a thoirt don bhràithreachas; masladh a ghiùlan; a bhith foighidneach; gun a bhith a’ tilgeil air falbh an fheadhainn a thuit bhon chreideamh, ach an tionndadh, agus gan dèanamh misneachail; peacaich a rabhadh; gun a bhith a’ dèanamh fòirneart air an fheadhainn a tha fo ar fiachan; agus a h-uile càil eile den tseòrsa cheudna. 12 A bheil na nithean seo a’ coimhead math dhut no nach eil? Agus thuirt mi, Dè a dh’ fhaodadh a bhith nas fheàrr na na briathran seo? Mair beò ma-thà, thuirt e, anns na hàitheantan seo, agus na teich bhuapa. Oir ma chumas tu na h-àitheantan seo uile, bidh tu beò do Dhia. Agus bidh iadsan uile a chumas na h-àitheantan seo beò do Dhia. ÀITHNE 9 1 Thuirt e rium a-rithist; cuir às do gach teagamh; agus na cuir ceist sam bith ort, nuair a dh’iarras tu rud sam bith air an Tighearna; ag ràdh annad fhèin: Ciamar a bhios mi comasach air rud sam bith iarraidh air an Tighearna agus fhaighinn, agus mi air peacachadh cho mòr na aghaidh? 2 Na smaoinich mar seo, ach tionndaidh ris an Tighearna le d’ uile chridhe, agus iarr air gun teagamh, agus bidh fios agad air tròcair an Tighearna; nach trèig e thu, ach gun coilean e iarrtas d’anama. 3Oir chan eil Dia mar dhaoine, mothachail air na lotan a fhuair e; ach tha e a’ dìochuimhneachadh lotan, agus tha tròcair aige air a chreutair. 4 Glan do chridhe o uile lochdan an t-saoghail seo; agus coimhid na h-àitheantan a thug mi dhut roimhe o Dhia;
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
agus gheibh thu ge b’ e dè na rudan matha a dh’iarras tu, agus cha bhi dìth ort air bith de na h-uile athchuingean agad; ma dh’iarras tu air an Tighearna gun teagamh. 5 Ach iadsan nach eil mar sin, cha gheibh iad gin de na rudan a dh’iarras iad. Oir tha iadsan a tha làn creidimh ag iarraidh a h-uile càil le misneachd, agus a’ faighinn bhon Tighearna, a chionn gu bheil iad ag iarraidh gun teagamh. Ach esan a tha teagmhach, is gann a bhios e beò do Dhia, mura dèan e aithreachas. 6 Glan do chridhe o teagamh, agus cuir creideamh ort, agus earb ann an Dia, agus gheibh thu a h-uile rud a dh’iarras tu. Ach ma thachras dhut rudeigin iarraidh agus nach fhaigh thu e (sa bhad), na biodh teagamh ort, oir cha d’ fhuair thu iarrtas d’anama sa bhad. 7 Oir is dòcha nach fhaigh thu e an-dràsta airson do dheuchainn, no airson peacadh air choireigin nach eil fios agad. Ach na sguir de bhith ag iarraidh, agus an uairsin gheibh thu. Air neo ma sguireas tu de bhith ag iarraidh, feumaidh tu gearan a dhèanamh ort fhèin, agus chan ann air Dia, nach tug e dhut na bha thu ag iarraidh. 8 Smaoinichibh, ma-thà, air an teagamh seo, cho cruaidh agus cho cronail 's a tha e; agus mar a tha e gu tur a' spìonadh a-mach mòran bhon chreideamh, a bha glè dhìleas agus daingeann. Oir is nighean an diabhail an teagamh seo, agus tha e a' dèiligeadh gu math olc ri seirbhisich Dhè. 9 Dèan tàir air, ma-thà, agus bidh tu nad uachdaran air anns a h-uile suidheachadh. Cuir ort creideamh làidir agus cumhachdach: oir tha creideamh a’ gealltainn a h-uile càil agus a’ dèanamh a h-uile càil foirfe. Ach cha chreid teagamh gum faigh e dad sam bith, leis a h-uile rud as urrainn dha a dhèanamh. 10Chì thu uime sin, a deir e, mar a thig creideamh o shuas, o Dhia; agus tha cumhachd mhòr aige. Ach is spiorad talmhaidh an teagamh, agus tha e a’ tighinn bhon diabhol, agus chan eil neart aige. 11 Uime sin gleidh thusa buaidh a’ chreidimh, agus seachain teagamh, anns nach eil buaidh sam bith, agus bidh tu beò do Dhia. Agus bidh iad uile beò do Dhia, a mheud ’s a nì na nithean seo. ÀITHNE 10 1 Cuir a h-uile bròn fada bhuat; oir is i piuthar an teagamh agus na feirge. Ciamar, a dhuine uasail, thuirt mi, a tha i na piuthar dhaibh seo? oir tha coltas gu bheil bròn, fearg agus teagamh gu math eadar-dhealaichte bho chèile. 2 Agus fhreagair e, A bheil thu gun chiall nach eil thu ga thuigsinn? Oir is e bròn an rud as miosa de na spioradan uile, agus an rud as miosa do sheirbhisich Dhè: Tha e a’ sgrios spioradan nan uile dhaoine, agus a’ cràdh an Spioraid Naoimh; agus a-rithist, tha e a’ sàbhaladh. 3 A dhuine uasail, thuirt mi, tha mi ro-amaideach, agus chan eil mi a’ tuigsinn nan rudan seo. Chan urrainn dhomh a thuigsinn ciamar as urrainn dha cràdh a dhèanamh, agus gidheadh sàbhaladh. Èisd, thuirt e, agus tuig. Tha iadsan nach do dh’iarr a-riamh an fhìrinn, no a dh’fhaighnich mu mhòrachd Dhè, ach a chreid a-mhàin, an sàs ann an gnothaichean nam pàganach. 4 Agus tha fàidh breugach eile ann a sgriosas inntinnean seirbhisich Dhè; is e sin an dream a tha teagmhach, chan e an dream a tha a’ cur làn-earbsa anns an Tighearna. A-nis
thig na daoine teagmhach sin thuige, mar gu spiorad diadhaidh, agus feòraichidh iad dheth dè thachras dhaibh. 5 Agus am fàidh breugach seo, aig nach eil cumhachd an Spioraid Dhè ann, freagraidh e iad a rèir an iarrtasan, agus lìonaidh e an anaman le geallaidhean a rèir mar a thogras iad. Gidheadh, tha am fàidh sin dìomhain, agus freagraidh e rudan dìomhain dhaibhsan a tha dìomhain iad fhèin. 6 Agus ge b’ e dè a dh’iarras daoine dìomhain air, freagraidh e iad gu dìomhain. Gidheadh, tha e ag ràdh cuid de rudan gu fìrinneach. Oir lìonaidh an diabhal e le a spiorad, a‑chum gum bi e a’ tilgeil cuid de na fìreanan bun os cionn. 7 Ge b’ e neach a tha làidir ann an creideamh an Tighearna, agus a chuireas an fhìrinn orra, chan eil iad ceangailte ri spioradan mar sin, ach tha iad gan fàgail. Ach an fheadhainn a tha teagmhach, agus tric a’ dèanamh aithreachais mar na pàganaich, bidh iad gan comhairleachadh, agus a’ càrnadh suas peacadh mòr dhaibh fhèin, a’ frithealadh iodhalan. 8 Uime sin a mheud 's a tha annta, faighnichibh dhiubh air gach àm; tha iad a' dèanamh adhradh do iodhalan; agus tha iad gòrach, agus às aonais na fìrinn. 9Oir chan eil feum air iarraidh air gach spiorad a bheirear o Dhia; ach tha cumhachd Dhè aige, agus tha e a’ labhairt nan uile nithean uaithe fhèin; oir tha e a’ tighinn o shuas, o chumhachd Dhè. 10 Ach an tì a thèid fhaighneachd dha, tha e a’ labhairt a rèir ana-miannan dhaoine, agus mu iomadh nì eile an tsaoghail seo, chan eil e a’ tuigsinn nan nithean a bhuineas do Dhia: oir tha na spioradan sin air an dorchachadh tro na nithean sin, agus air an truailleadh agus air am briseadh. 11 Mar a bhios fìonaichean matha air an sàrachadh le luibhean is droigheann, ma thèid an dearmad, agus mu dheireadh air am marbhadh leotha; mar sin a tha na daoine a chreideas spioradan mar sin. 12 Bidh iad a’ tuiteam ann an iomadh gnìomh agus gnothach, agus tha iad gun chiall, agus nuair a smaoinicheas iad air nithean a bhuineas do Dhia, chan eil iad a’ tuigsinn dad idir: ach ma chluinneas iad uair sam bith rud sam bith a thaobh an Tighearna, bidh an smuaintean air an gnothach fhèin. 13 Ach iadsan aig a bheil eagal an Tighearna, agus a rannsaicheas an fhìrinn a thaobh Dhè, agus an smuaintean uile aca a dh’ionnsaigh an Tighearna; glacaidh iad ge b’ e dè a theirear riu, agus tuigidh iad e sa bhad, a chionn gu bheil eagal an Tighearna annta. 14 Oir far a bheil spiorad an Tighearna a’ gabhail còmhnaidh, tha mòran tuigse air a chur ris an sin cuideachd. Air an adhbhar sin, ceangail thu fhèin ris an Tighearna, agus tuigidh tu a h-uile càil. 15 Ionnsaich a-nis, a dhuine gun ghliocas, mar a chuireas bròn dragh air an Spiorad Naomh, agus mar a shlànaicheas e. Nuair a bhios duine teagmhach an sàs ann an gnothach sam bith, agus nach coilean e e air sgàth an teagmhais, thig am bròn seo a-steach ann, agus cuiridh e cràdh air an Spiorad Naomh, agus cuiridh e bròn air. 16A-rithist, nuair a thig fearg air duine sam bith airson gnothach sam bith, bidh e air a ghluasad gu mòr; agus an uairsin thig bròn a-steach do chridhe an tì a chaidh a ghluasad le fearg, agus bidh e fo thrioblaid airson na rinn e, agus gabhaidh e aithreachas, a chionn gun do rinn e olc.
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
17 Tha coltas gu bheil an t-olc seo a’ toirt slàinte, a chionn ’s gu bheil e a’ dèanamh aithreachais airson a dhroch ghnìomh. Ach tha an dà rud eile, eadhon teagamh agus bròn, mar a chaidh ainmeachadh roimhe, a’ cur dragh air an spiorad: teagamh, a chionn nach do shoirbhich leis an obair aige: agus bròn, a chionn gun do chuir e fearg air an Spiorad Naomh. 18 Air an adhbhar sin, thoir air falbh bròn bhuat fhèin, agus na cuir dragh air an Spiorad Naomh a tha a’ gabhail còmhnaidh annad, air eagal gun ùrnaigh e ri Dia, agus gun fhalbh e bhuat. Oir chan eil Spiorad an Tighearna, a thugadh dha gabhail còmhnaidh anns an fheòil, a’ fulang bròn mar sin. 19 Uime sin cuir ort fhèin gàirdeachas, a tha an-còmhnaidh fàbharach leis an Tighearna, agus nì thu gàirdeachas innte. Oir nì gach duine sunndach gu math; agus tha e a’ faighinn tlachd às na rudan a tha math, agus a’ dèanamh tàir air bròn. 20 Ach nì an duine brònach gu h-olc an-còmhnaidh. An toiseach, nì e gu h-olc, a chionn 's gu bheil e a' cur dragh air an Spiorad Naomh, a tha air a thoirt don duine, air dha a bhith na nàdar sunndach. Agus a-rithist nì e olc, a chionn 's gu bheil e ag ùrnaigh le bròn ris an Tighearna, agus nach eil e a' toirt aideachadh taingeil dha an toiseach airson tròcair a bh' ann roimhe, agus nach eil e a' faighinn o Dhia na tha e ag iarraidh. 21 Oir chan eil ùrnaigh duine bhrònaich an-còmhnaidh èifeachdach a dh’ionnsaigh altair Dhè. Agus thuirt mi ris, A dhuine uasail, carson nach eil buaidh aig ùrnaigh duine bhrònaich a dh’ionnsaigh altair Dhè? a chionn, thuirt e, gu bheil bròn a’ fuireach na chridhe. 22 Nuair a bhios bròn an cois ùrnaigh duine, cha leig e le a iarrtasan èirigh gu glan gu altair Dhè. Oir mar a bhios fìon, nuair a thèid a mheasgachadh le fìon-geur, nach eil a’ mhilseachd a bh’ aige roimhe; mar sin, nuair a bhios bròn air a mheasgachadh leis an Spiorad Naomh, cha leig e le ùrnaigh duine a bhith mar a bhiodh i air dhòigh eile. 23 Glan thu fhèin, ma-thà, o bhròn, a tha olc, agus bidh tu beò do Dhia. Agus bidh a h-uile duine eile beò do Dhia, a mheud 's a chuireas bròn air falbh agus a chuireas gàirdeachas orra. ÀITHNE 11 1 Sheall e dhomh fir àraidh nan suidhe air beingichean, agus fear na shuidhe ann an cathair: agus thubhairt e rium, an fhaic thu cò a tha nan suidhe air na beingichean? A dhuine uasail, tha mi gam faicinn. Fhreagair e, Is iadsan na dìleas; agus an tì a tha na shuidhe anns a’ chathair, is spiorad talmhaidh e. 2 Oir chan eil e a’ tighinn a-steach do choitheanal nan creidmheach, ach tha e ga sheachnadh. Ach tha e a’ ceangal ris an fheadhainn amharasach agus falamh; agus a’ fàidheadaireachd dhaibh ann an oisnean agus ann an àiteachan falaichte; agus gan toileachadh le bhith a’ bruidhinn a rèir uile mhiannan an cridheachan. 3 Oir esan a chuireas e fhèin am measg shoithichean falamh, cha bhristear e, ach tha aon a’ freagairt air an fhear eile. Ach nuair a thig e gu cuideachd nan daoine fìreanach, a tha làn de spiorad Dhè, agus a nì iad ùrnaigh ris an Tighearna; tha an duine sin falamh, a chionn ’s gun teich an spiorad talmhaidh sin uaidh, agus tha e balbh, agus chan urrainn dha dad a ràdh.
4Mar gum biodh tu ann an taigh-tasgaidh a’ dùnadh fìon no ola; agus am measg nan soithichean sin cuiridh tu soitheach falamh; agus an dèidh sin thig thu ga fhosgladh, gheibh thu falamh e mar a dhùin thu e: mar sin gheibhear na fàidhean falamh sin nuair a thig iad am measg spioradan nam fìrean, mar an ceudna a thàinig iad. 5 Thuirt mi, Ciamar, ma-thà, a bhios duine comasach air an aithneachadh? Smaoinich air na tha mi a’ dol a ràdh a thaobh an dà sheòrsa dhaoine; agus mar a labhras mi riut, mar sin dearbhaidh tu fàidh Dhè, agus am fàidh-brèige. 6Agus feuch an toiseach an duine aig a bheil spiorad Dhè; oir tha an spiorad a tha o shuas iriosal agus sàmhach; agus a’ seachnadh gach olc; agus bho ana-miannan dìomhain an t-saoghail seo; agus ga dhèanamh fhèin nas iriosal na na huile duine; agus chan eil e a’ freagairt do neach sam bith nuair a thèid faighneachd dha; no do gach neach fa leth: oir chan eil Spiorad Dhè a’ bruidhinn ri duine nuair a thogras e, ach nuair a thogras Dia. 7Nuair a thig duine, ma ta, aig a bheil Spiorad Dhè do eaglais nan naomh, aig a bheil creideamh Dhè, agus a nì iad ùrnaigh ris an Tighearna; an sin lìonaidh aingeal naomh Dhè an duine sin leis an Spiorad beannaichte, agus labhraidh e anns a’ choitheanal mar a ghluaiseas Dia e. 8Mar sin tha Spiorad Dhè aithnichte, oir ge b’ e neach a labhras le Spiorad Dhè, labhras e mar is toil leis an Tighearna. 9 Eisdibh a-nis mu dheidhinn an spioraid thalmhaidh, a tha falamh agus amaideach, agus gun bhuaidh. Agus an toiseach, an duine a thathar a’ meas gu bheil an Spiorad aige, (ged nach eil e aige ann am fìrinn), tha e ga àrdachadh fhèin, agus ag iarraidh a’ chiad chathair a bhith aige, agus tha e olc, agus làn bhriathran. 10 Agus a chaitheas a chuid ùine ann an toileachas, agus anns a h-uile seòrsa aoibhneis; agus a gheibh e duais a fhàisneachd; rud mura faigh e, chan eil e a’ fàisneachd. 11 Am bu chòir do Spiorad Dhè duais fhaighinn agus fàidheadaireachd a dhèanamh? Chan eil e iomchaidh do fhàidh Dhè sin a dhèanamh. 12 Mar seo chì sibh beatha gach aon de na seòrsaichean fàidhean seo. Air an adhbhar sin dearbhaibh an duine sin le a bheatha agus le a obraichean, a tha ag ràdh gu bheil an Spiorad Naomh aige. Agus creidibh an Spiorad a thig o Dhia, agus aig a bheil cumhachd mar sin. Ach na creidibh an spiorad talmhaidh agus falamh, a tha o’n diabhol, anns nach eil creideamh no buadhan. 13 Cluinn a-nis an cosamhlachd a tha mi gu bhith a’ bruidhinn riut. Gabh clach, agus tilg suas i gu nèamh; no gabh sròin uisge, agus tog suas i an sin; agus faic an urrainn dhut ruigsinn gu nèamh. 14 A dhuine uasail, thuirt mi, ciamar as urrainn seo a dhèanamh? Oir chan eil gin de na rudan sin a dh’ainmich thu comasach a dhèanamh. Agus fhreagair e, Mar sin mar nach gabh na rudan seo a dhèanamh, mar sin tha an spiorad talmhaidh gun bhuaidh, agus gun bhuaidh. 15 Tuigibh tuilleadh a’ chumhachd a thig o shuas, anns a’ chosamhlachd seo. Tha na gràinneagan clach-shneachda a thuiteas sìos ro bheag; agus gidheadh nuair a thuiteas iad air ceann duine, ciamar a dh’ adhbharaicheas iad pian dha? 16 Agus a-rithist; beachdaich air salchar taighe: mar a nì na boinneagan beaga a thuiteas air an talamh toll anns na clachan.
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
17Mar sin mar an ceudna, tha neart mòr aig na rudan as lugha a thig o shuas, agus a thuiteas air an talamh. Air an adhbhar sin, ceangail thu fhèin ris an spiorad seo, aig a bheil a’ chumhachd; agus falbh bhon spiorad eile a tha falamh. ÀITHNE 12 1 Thuirt e rium a-rithist; cuir às do gach droch mhiann, agus cuir ort deagh mhiann agus naomh. Oir an dèidh dhut deagh mhiann a chur ort, fuathaichidh tu an rud a tha olc, agus cuiridh tu srian air mar is toil leat. Ach tha droch mhiann uamhasach agus duilich a cheannsachadh. 2 Tha e ro uamhasach agus fiadhaich: agus leis a fhiadhbheatha bidh e ag ithe dhaoine. Agus gu h-àraidh ma thuiteas seirbhiseach Dhè ann, mura bi e ro ghlic, bidh e air a mhilleadh leis. Oir bidh e a’ sgrios na feadhnach aig nach eil trusgan deagh-mhiann: agus a tha an sàs ann an gnothaichean an t-saoghail seo; agus gan toirt gu bàs. 3 A dhuine uasail, thuirt mi, dè na h-obraichean a tha aig an ana-miann olc, a bheir daoine gu bàs? Nochd iad dhomh, a chum gun teich mi uapa. Cluinn, thuirt e, leis na hobraichean a bheir ana-miann olc seirbhisich Dhè gu bàs. 4An toiseach, is droch thogradh a th’ ann bean fir eile a shanntachadh; no do bhoireannach fear eile a shanntachadh; agus cuideachd a bhith ag iarraidh biadh blasta beairteis: agus pailteas bìdh anabarrach; agus misg; agus mòran sòghalachdan. 5 Oir ann am mòran sòghalachd tha amaideachd; agus tha mòran toileachasan gun fheum do sheirbhisich Dhè. Uime sin tha ana-miann mar sin olc agus cronail, a bheir gu bàs seirbhisich Dhè. Oir is ann bhon diabhal a tha a leithid sin de mhiann. 6 Ge b’ e neach a thrèigeas gach droch ana-miann, bidh e beò do Dhia; ach gheibh an fheadhainn a tha umhail dhaibh bàs gu bràth. Oir tha an t-ana-miann seo marbhtach. Cuir ort, ma-thà, miann na fìreantachd, agus air do armachadh le eagal an Tighearna, seas an aghaidh gach droch ana-miann. 7Oir tha an t-eagal seo a’ gabhail còmhnaidh ann an deagh ana-miannan; agus nuair a chì ana-miann olc thu armaichte le eagal an Tighearna, agus na aghaidh, teichidh e fada bhuat, agus cha nochd e nad làthair, ach biodh eagal ort roimh d’armachd. 8 Agus bidh a’ bhuaidh agad, agus crùnar thu air a shon; agus ruigidh tu am miann sin a tha math; agus bheir thu a’ bhuaidh a fhuair thu do Dhia, agus nì thu seirbheis dha ann a bhith a’ dèanamh na bu mhiann leat fhèin a dhèanamh. 9Oir ma nì thu seirbheis do dh’ana-miannan matha, agus ma bhios tu umhail dhaibh; bidh e comasach dhut ceannas fhaighinn air do dhroch ana-miannan; agus bidh iadsan umhail dhut mar is toil leat. 10 Agus thubhairt mi, A dhuine uasail, bu mhath leam fios a bhith agam ciamar a fhrithealas mi am miann sin a tha math? Èisd, tha e ag ràdh, Biodh eagal Dhè ort agus cuir do dhòchas ann, agus gràdhaich an fhìrinn agus am fìreantachd, agus dèan an rud a tha math. 11Ma nì thu na nithean seo, bidh tu nad sheirbhiseach dearbhte do Dhia; agus nì thu seirbheis dha: agus bidh a huile duine eile a nì seirbheis san aon dòigh do dh’iarrtas math beò do Dhia. 12 Agus nuair a choilean e na dà àithne dheug seo, thubhairt e rium, Tha na h-àitheantan seo agad a-nis, gluais
annta; agus brosnaich an fheadhainn a dh’èisteas iadsan a nì aithreachas, agus gun gleidh iad an aithreachas glan rè nan làithean a tha air fhàgail de am beatha. 13 Agus coilean gu dìcheallach an obair seo a tha mi a’ cur an urra riut, agus gheibh thu buannachd mhòr leatha; agus gheibh thu fàbhar leis na h-uile a nì aithreachas, agus a chreideas do bhriathran. Oir tha mise maille riut, agus cuiridh mi orra creidsinn. 14 Agus thubhairt mi ris, A dhuine uasail, tha na hàitheantan sin mòr agus sàr-mhath, agus comasach air cridhe an duine sin a shòlasachadh a bhios comasach air an cumail. Ach, a dhuine uasail, chan urrainn dhomh innse, an urrainn do dhuine sam bith an cumail? 15 Fhreagair e, Cumaidh tu na h-àitheantan seo gu furasta, agus cha bhi iad cruaidh: gidheadh, ma leigeas tu leis a dhol a-steach do do chridhe aon uair nach urrainn do neach sam bith an cumail, cha choilean thu iad. 16 Ach a nis tha mi ag ràdh riut, mura coimhid thu na hàitheantan seo, ach mura dèan thu dearmad orra, cha tèid thu fhèin a shàbhaladh, no do chlann, no do thaigh; oir thug thu breith nach urrainn do dhuine iad sin a choimhead. 17 Labhair e na nithean seo rium le fearg mhòr, air chor is gun do chuir e eagal mòr orm. Ach dh’atharraich e a ghnùis, air chor is nach b’ urrainn do dhuine sam bith a fhearg a ghiùlan. 18 Agus nuair a chunnaic e mi gu tur fo thrioblaid agus fo amhghar, thòisich e air labhairt gu ciùine agus gu sunndach, ag ràdh, Och, amadan, agus gun tuigse! 19Neo-sheasmhach, gun fhios aige air mòrachd Dhè cia mòr agus iongantach a tha e; a chruthaich an saoghal airson an duine, agus a chuir gach creutair fo smachd dha: agus a thug dha a h-uile cumhachd, a‑chum gum biodh e comasach dha na h‑àitheantan seo uile a choileanadh. 20Tha esan, thuirt e, comasach air na h-àitheantan seo uile a choileanadh, aig a bheil an Tighearna na chridhe: ach iadsan aig a bheil an Tighearna nam beul a-mhàin, agus a tha an cridhe cruaidh, agus a tha fada bhon Tighearna; dhaibhsan mar sin tha na h-àitheantan seo cruaidh agus duilich. 21 Cuiribh, ma ta, sibhse a tha falamh agus aotrom anns a’ chreideamh, an Tighearna ur Dia nur cridheachan, agus tuigidh sibh nach eil dad nas fhasa na na h-àitheantan seo, no nas taitniche, no nas ciùine agus nas naomha. 22 Agus tionndaidhibh sibh fhèin ris an Tighearna ur Dia, agus trèigibh an diabhol agus a thoil-inntinnean, oir tha iad olc, agus searbh, agus neo-ghlan. Agus na biodh eagal oirbh roimh an diabhol, oir chan eil cumhachd aige oirbh. 23 Oir tha mise maille ribh, teachdaire an aithreachais, aig a bheil uachdranas thairis air. Tha an diabhol gu dearbh a’ cur eagal air daoine; ach tha a uamhas dìomhain. Na biodh eagal oirbh roimhe, agus teichidh e uaibh. 24 Agus thubhairt mi ris, A thighearna, èisd rium a’ labhairt beagan bhriathran riut. Fhreagair e, Abair air adhart: Tha duine gu dearbh ag iarraidh àitheantan Dhè a choimhead: agus chan eil neach ann nach eil a’ guidhe air Dia, a‑chum gum bi e comasach dha àitheantan a choimhead. 25 Ach tha an diabhal cruaidh, agus le a chumhachd tha e a’ riaghladh thairis air seirbhisich Dhè. Agus thuirt e nach urrainn dha riaghladh thairis air seirbhisich Dhè, a tha a’ cur an dòchais ann len cridheachan uile.
An Dàrna Leabhar aig Buachaille Hermas - Àitheantan
26 Faodaidh an diabhol strì, ach chan urrainn dha buaidh a thoirt orra. 27Oir ma chuireas sibh an aghaidh, teichidh e air falbh le troimh-chèile uaibh. Ach iadsan nach eil làn anns a’ chreideamh, bidh eagal orra roimh an diabhail, mar gum biodh cumhachd mhòr aige. Oir tha an diabhal a’ dearbhadh seirbhisich Dhè, agus ma gheibh e iad falamh, sgriosaidh e iad. 28Oir mar a thig duine, nuair a lìonas e soithichean le fìon math, agus a chuireas e nam measg beagan shoithichean leth-làn, agus a thig e a dh’fheuchainn agus a bhlaiseadh nan soithichean, chan fheas e na soithichean làn, oir tha fios aig duine gu bheil iad math; ach blasaidh e na soithichean leth-làn, air eagal gum fàs iad searbh; (oir bidh soithichean leth-làn a’ fàs searbh gu luath, agus caillidh iad blas an fhìona:) mar sin thig an diabhal gu seirbhisich Dhè gan feuchainn. 29 Tha iadsan a tha làn creidimh a’ cur na aghaidh gu làidir, agus tha e gan imeachd, a chionn nach eil e a’ faighinn àite anns an tèid e a-steach annta: an sin thèid e a dh’ionnsaigh na muinntir nach eil làn creidimh, agus a chionn gu bheil àite dol a-steach aige, thèid e a-steach annta, agus nì e na tha e ag iarraidh leotha, agus bidh iad nan seirbhisich dha. 30 Ach mise, teachdaire an aithreachais, ag ràdh ribh, na biodh eagal oirbh roimh an diabhol: oir chuireadh mise thugaibh, a chum gum bi mi maille ribh, a mheud ’s a nì aithreachas le ur cridhe gu lèir, agus a chum gum bi mi ’ga dhaingneachadh anns a’ chreideamh. 31 Creidibh uime sin, sibhse a dhìochuimhnich Dia, agus ur slàinte fhèin, air sgàth ur peacaidhean; agus a’ cur ri ur peacaidhean, rinn sibh ur beatha ro throm. 32 Ma thionndaidheas sibh ris an Tighearna le ur cridheachan gu lèir, agus ma nì sibh seirbheis dha a rèir a thoile; slànaichidh e sibh o ur peacaidhean roimhe, agus bidh uachdaranachd agaibh air uile obraichean an diabhail. 33 Na biodh eagal oirbh, ma-thà, ro na bagraidhean aige, oir tha iad gun neart, mar nearbhan duine mhairbh. Ach èisdibh riumsa, agus biodh eagal an Tighearna Uilechumhachdaich oirbh, a tha comasach air ur saoradh agus ur sgrios; agus gleidhibh a àitheantan, a chum gum bi sibh beò do Dhia. 34 Agus thubhairt mi ris, A dhuine uasail, tha mi a-nis air mo dhaingneachadh ann an uile àitheantan an Tighearna fhad ’s a tha thu maille rium, agus tha fios agam gun bris thu uile chumhachd an diabhail. 35 Agus bheir sinne buaidh air cuideachd, ma bhios sinn comasach, le cuideachadh an Tighearna, air na h-àitheantan seo a thug sibh dhuinn a chumail. 36 Gleidhidh tu iad, thuirt e, ma ghlanas tu do chridhe a dh’ionnsaigh an Tighearna. Agus gleidhidh iadsan uile cuideachd a ghlanas an cridheachan bho ana-miannan dìomhain an t-saoghail seo, agus a bhios beò do Dhia.