Seumas CAIBIDEIL 1 1Tha Seumas, seirbhiseach Dhè, agus an Tighearna Iosa Crìosd, a’ cur fàilte air an dà‑threubh‐dheug a tha air an sgapadh o chèile. 2 Mo bhraithrean, measaibh gach aoibhneas an uair a thuiteas sibh ann am buairidhean; 3 Air dhuibh fios so a bhi agaibh, gu'n oibrich dearbhadh bhur creidimh foighidinn. 4 Ach biodh a h-obair iomlan aig foighidinn, chum gu'm bi sibh foirfe agus slàn, gun dìth sam bith uait. 5 Ma tha aon neach agaibh a dh'uireasbhuidh gliocais, iarradh e o Dhia, a bheir do na h-uile dhaoinibh gu fial, agus nach dean maoth ; agus bheirear dha. 6 Ach iarradh e ann an creidimh, gun ni sam bith fo amharus. Oir tha esan a tha air seachran mar thonn na fairge air a ghluasad leis a' ghaoith, agus air a thilgeil. 7 Oir na saoileadh an duine sin gu'm faigh e ni sam bith o'n Tighearn. 8 Tha duine inntinn dhùbailte neo-sheasmhach 'na uile shlighibh. 9 Deanadh am brathair iosal a chionn gu bheil e air ardachadh : 10 Ach an saoibhir, do bhrìgh gu bheil e air ìsleachadh : oir mar bhlàth an fheòir theid e seachad. 11 Oir cha luaithe dh'èirich a' ghrian le teas loisgeach, ach seargaidh i am feur, agus tuitidh a bhlàth, agus caillear gràs a dhreach : mar sin mar an ceudna seargaidh an duine saoibhir air falbh 'na shlighibh. 12 Is beannaichte an duine a dh'fhuilingeas buaireadh : oir an uair a dhearbhar e, gheibh e crùn na beatha, a gheall an Tighearna dhoibh-san a ghràdhaicheas e. 13 Na abradh neach sam bith an uair a bhuairear e, Tha mi air mo bhuaireadh le Dia : oir cha'n urrainn Dia a bhi air a bhuaireadh le h-olc, ni mò a bhuaireas e neach air bith. 14 Ach a ta gach uile dhuine air a bhuair- eadh, 'n uair a tharruingear air falbh e le 'ana-mianna fèin, agus a thàlaidhear e. 15 An sin an uair a ta ana-miann torrach, beiridh e peacadh : agus bheir am peacadh, an uair a chrìochnaichear e, bàs. 16 Na gabh mearachd, a bhràithrean gràdhach. 17 Tha gach uile thiodhlac maith, agus gach uile thiodhlac iomlan o'n àirde, agus a' teachd a nuas o Athair na soillse, aig nach 'eil caochlaidheachd, no sgàile tionndaidh. 18 O a thoil fèin ghin e sinn le focal na fìrinn, chum gu'm bitheamaid 'nar gnè cheud-thoraidh d'a chreutairibh. 19Uime sin, mo bhràithrean gràdhach, bitheadh gach duine luath a‑chum èisdeachd, mall a labhairt, mall a‑chum feirge: 20 Oir cha'n oibrich fearg duine fìreantachd Dhè. 21 Air an aobhar sin cuiribh umaibh gach uile shalachar, agus ro- phailteas na h-aingidh- eachd, agus gabhaibh le macantas am focal suidhichte, a's urrainn bhur n-anaman a thearnadh. 22 Ach bithibh-sa 'n 'ur luchd- deanamh an fhocail, agus na bithibh 'nur luchd-eisdeachd a mhàin, 'g 'ur mealladh fèin. 23Oir ma tha neach air bith na fhear-èisdeachd an fhacail, agus chan e na fhear-dèanamh, tha e coltach ri duine ag amharc air a aghaidh nàdarra ann an glainne:
24 Oir chi e e fèin, agus imichidh e roimhe, agus air ball di-chuimhnichidh e ciod a' ghnè dhuine a bh' ann. 25 Ach ge b'e neach a dh'amhairceas air lagh iomlan na saorsa, agus a bhuan- aicheas ann, gun e bhi 'na fhearèisdeachd dì-chuimhneach, ach 'na fhear-deanamh na hoibre, bithidh an duine so beannaichte 'na ghnìomhara. 26 Ma shaoileas neach air bith 'n 'ur measg gu bheil e diadhaidh, agus nach srèin r'a theangaidh, ach a mheallas a chridhe fèin, is dìomh- ain creidimh an duine so. 27 Is e so an creideamh fior-ghlan, agus neo-thruaillidh am fianuis Dè, agus an Athar, Dilleachdain agus bantraichean fhaicinn 'nan àmhghar, agus e fèin a chumail gun smal o'n t-saoghal. CAIBIDEIL 2 1Mo bhraithrean, na biodh creideamh ar Tighearna Iosa Criosta, Tighearna na gloir, agaibh a thaobh pearsannan. 2 Oir ma thig d'ar n-ionn- suidh duine aig an robh fàinne òir, ann an eudach deal- rach, agus gu'n tig mar an ceudna duine bochd a steach ann an eudach gràineil ; 3 Agus tha meas agaibh air- san air am bheil an eudach deal- rach, agus abraibh ris, Suidh an so ann an ionad maith ; agus abair ris na bochdan, Seas thusa an sin, no suidh an seo fo stòl mo chas: 4 Nach 'eil sibh uime sin cuid- eachdach annaibh fèin, agus 'n 'ur breitheamhnaibh air droch smuaintean ? 5 Eisdibh, mo bhràithre gràdhach, nach do thagh Dia bochdan an t-saoghail so saoibhir ann an creidimh, agus 'nan oighreachaibh air an rìoghachd a gheall e dhoibh-san a ghràdhaicheas e ? 6 Ach rinn sibhse tàir air na bochdaibh. Nach 'eil daoine saoibhir 'g 'ur sàruchadh, agus 'g 'ur tarruing fa chomhair caithir-breitheanais ? 7 Nach 'eil iad a' toirt toibheum do'n ainm airidh sin air an goirear sibh ? 8 Ma choimhlionas sibh an lagh rìoghail a rèir an sgriobtuir, Gràdhaichidh tu do choimhearsnach mar thu fèin, is maith a ni sibh : 9 Ach ma tha meas agaibh air pearsaibh, tha sibh a' peacachadh, agus tha sibh dearbhta as an lagh mar luchdeusaontais. 10 Oir ge b'e neach a choimhideas an lagh gu h-iomlan, agus a chiontaicheas ann an aon phuinc, tha e ciontach do'n iomlan. 11 Oir an ti a thubhairt, Na dean adhaltrannas, thubhairt e mar an ceudna, Na dean mortadh. A‑nis mura dèan thu adhaltranas, gidheadh ma mharbhas tu, tha thu ad fhear‐brisidh an lagha. 12 Mar sin labh- aibh-sa, agus dean- aibh-sa, mar iadsan air an toirear breth le lagh na saorsa. 13 Oir bithidh aige breitheanas gun throcair, nach do nochd tròcair ; agus ni tròcair gàirdeachas an aghaidh breitheanais. 14 Ciod an tairbhe a ta ann, mo bhraithrean, ged their duine gu bheil creidimh aige, agus gun oibre aige ? an urrainn creidimh e a shaoradh ? 15 Ma bhios bràthair no piuthar lomnochd, agus gun bhiadh làitheil aige, 16 Agus a deir neach agaibh-sa riu, Imichibh an sìth, bithibh air bhur garadh, agus air bhur sàsuchadh ; gidheadh chan eil sibh a' toirt dhaibh na nithean sin a tha feumail don chorp; ciod an tairbhe a tha ann ?
Seumas
17 Is amhuil sin creidimh, mur bi oibrichean aige, tha e marbh, air dha bhi 'na aonar. 18 Seadh, feudaidh duine a ràdh, Tha creidimh agad, agus tha oibre agam : nochd dhomh do chreidimh as eugmhais t'oibre, agus nochdaidh mise dhuit mo chreidimh le m' oibribh. 19 Tha thu creidsinn gu bheil aon Dia ann ; ni thu gu maith : tha na deamhain a' creidsinn mar an ceudna, agus criothnaichidh iad. 20 Ach am bi fios agad, O dhuine faoin, gu bheil creidimh as eugmhais oibre marbh ? 21 Nach robh ar n-athair Abraham air fhìreanachadh o oibribh, 'nuair a thug e suas a mhac Isaac air an altair ? 22 Am bheil thu faicinn mar a dh'oibrich creidimh maille r'a oibribh, agus tre oibribh a bha creidimh air a dheanamh foirfe ? 23 Agus choimhlionadh an scriobtuir, a tha 'g radh, Chreid Abraham Dia, agus mheasar e air son fireantachd : agus thugadh Caraid Dhe mar ainm air. 24 Tha sibh a' faicinn uime sin cionnus a dh'fhìreanaicheas duine tre oibribh, agus cha'n ann tre chreidimh a mhàin. 25 Mar an ceudna nach robh Rahab an strìopach air a fìreanachadh o oibribh, an uair a ghabh i na teachdairean, agus a chuir i a mach iad air slighe eile ? 26 Oir mar a tha an corp as eugmhais an spioraid marbh, mar sin tha creidimh as eugmhais oibre marbh mar an ceudna. CAIBIDEIL 3 1Mo bhraithrean, na bithibh moran 'nur tighearnan, air dhuibh fios a bhi agaibh gum faigh sinn an diteadh a's mo. 2 Oir ann am mòran do nithibh tha sinn a' toirt oilbheum do na h-uile. Ma bheir neach air bith oilbheum ann am facal, is duine sin e, agus comasach mar an ceudna an corp uile a shrianadh. 3 Feuch, tha sinn a' cur tamuill ann am beul nan each, chum as gu'n èisd iad rinn ; agus tionndaidhidh sinn mu'n cuairt an corp uile. 4 Feuch mar an ceudna na longa, ged tha iad co mòr, agus air an iomain le gaoithibh mòra, gidheadh tha iad air an tionndadh mu'n cuairt le stiùir ro-bheag, ge b'e taobh a dh'èisdeas an t-uachdaran. 5 Mar sin is ball beag an teangadh, agus ni i uaill air nithibh mòra. Feuch, cia mòr an nì a lasas teine beag! 6 Agus is teine an teangadh, saoghal euceart : mar sin a ta an teanga measg ar ball, gu'n salaich i an corp uile, agus gu'n cuir i cùrsa nàduir ri theine ; agus cuirear air teine ifrinn e. 7 Oir tha gach uile ghnè ainmhidh, agus eunlaith, agus nathraichean, agus nithe a ta 's an fhairge, air an ceannsachadh, agus air a cheannsachadh le mac an duine : 8 Ach cha'n urrainn an teangaidh a cheannsachadh ; is olc ana- barrach e, làn do nimh marbhtach. 9 Le sin beannaichibh Dia, eadhon an t-Athair ; agus le sin mallaichidh sinn daoine, a tha air an deanamh a reir coslais Dhe. 10 As an aon bheul thig beannachadh agus mallachadh. Mo bhràithrean, cha bu chòir na nithean seo a bhith mar sin. 11 An cuir tobar a mach san aon àite uisge milis agus searg ?
12 Am feud a' chraobh-fhìge, mo bhràithre, dearcan-ola a ghiùlan ? an dara cuid fìonain, fìgean ? mar sin cha'n urrainn tobar a thoirt a mach araon uisge saillte agus fior. 13Cò a tha na dhuine glic, agus aig a bheil eòlas nur measg? nochd- adh e a oibribh maith le macantas a' ghliocais. 14 Ach ma tha farmad ro-shearbh agaibh, agus connsachadh 'nur cridhe, na deanaibh gairdeachas, agus na deanaibh breug an aghaidh na firinn. 15 Cha'n ann o'n àirde a thig an gliocas so, ach tha e talmhaidh, ciallach, diabhul. 16 Oir ge b'e àit am bheil farmad agus comh-stri, tha aimhleas ann, agus gach uile dhroch obair. 17 Ach tha an gliocas a ta o'n airde air tus fior-ghlan, an deigh sin sith, caomh, agus so-iomchuidh a bhi air a ghnathachadh, lan do throcair agus do thoradh maith, gun chlaon- achd, agus gun cheilg. 18 Agus tha toradh na fìreantachd air a chur ann an sìth na muinntir a nì sìth. CAIBIDEIL 4 1 Cia as a thàinig cogaidhean agus cogaidhean 'n 'ur measg ? nach ann o so a tha iad, eadhon bhur ana-mianna a tha cogadh 'n 'ur buill ? 2 Tha sibh a' miannachadh, agus cha 'n'eil : tha sibh a' marbhadh, agus a' miannachadh bhi agaibh, agus cha'n urrainn sibh fòghlum : tha sibh a' cogadh agus a' cogadh, gidheadh cha'n 'eil agaibh, do bhrìgh nach 'eil sibh ag iarraidh. 3 Tha sibh ag iarraidh, agus cha'n 'eil sibh a' gabhail, do bhrìgh gu bheil sibh ag iarraidh gu h-olc, chum as gu'n caith sibh e air bhur n-ana-mianna. 4 A adhaltrannaich agus a bhan-adhaltrannacha, nach 'eil fhios agaibh gu bheil cairdeas an t-saoghail 'na naimhdeas do Dhia ? ge b'e neach uime sin a ta 'na charaid do'n tsaoghal, tha e 'na nàmhaid do Dhia. 5 Am bheil sibh a' saoilsinn gu bheil an sgriobtuir ag ràdh gu dìomhain, An spiorad a ta 'na chòmhnuidh annainn, a' miannachadh air farmad ? 6 Ach bheir esan tuilleadh gràis. Uime sin a deir e, Tha Dia a' cur an aghaidh nan uaibhreach, ach a' toirt gràis dhoibhsan iriosal. 7 Uime sin bithibh ùmhal do Dhia. Cuiribh an aghaidh an diabhuil, agus teichidh e uaibh. 8 Thig am fagus do Dhia, agus druididh e riut. Glanaibh 'ur làmhan, a pheacaich ; agus glanaibh bhur cridheachan, sibhse le inntinn dhùbailte. 9 Bi gul, agus gul, agus gul : tionndaidhear 'ur gàire gu bròn, agus 'ur gàirdeachas gu truime. 10 Irioslaichibh sibh fein ann an sealladh an Tighearna, agus togaidh esan suas sibh. 11 Na labhair olc r'a chèile, a bhràithre. An tì a labhras olc air a bhràthair, agus a bheir breith air a bhràthair, tha e a’ labhairt gu h‑olc mun lagh, agus a’ toirt breith air an lagh: ach ma bheir thu breith air an lagh, cha dèan thusa an lagh, ach britheamh. 12 Tha aon fhear-tabhairt lagha ann, a's urrainn saoradh agus sgrios : cò thusa a tha toirt breth air neach eile ? 13 Rachaibh a nis, sibhse a ta 'g ràdh, An diugh, no am màireach thèid sinn a steach do'n bhaile so, agus fanaidh sinn an sin rè bliadhna, agus ceannaichidh sinn, agus gheibh sinn buannachd :
Seumas
14 Do bhrìgh nach 'eil fhios agaibh ciod a bhios air an là màireach. Carson a tha do bheatha? Is ceò eadhon e, a dh’ fhoillsichear rè tamuill bhig, agus an sin a theid as. 15 Oir is còir dhuibh a ràdh, Ma's toil leis an Tighearn, bithidh sinn beò, agus ni sinn so, no siud. 16 Ach a nis ni sibhse gairdeachas 'nur n-uaill : is olc an leithide sin gach gàirdeachas. 17 Uime sin dhàsan aig am bheil eòlas air maith a dhèanamh, agus nach dèan e, dhàsan is peacadh e. CAIBIDEIL 5 1Rachaibh a‑nis, a dhaoine saoibhir, gul agus gul airson ur truaighe a thig oirbh. 2 Tha bhur saoibhreas air a thruailleadh, agus bhur neudach air a reubadh. 3 Tha bhur n-òr agus bhur n-airgiod air meirgeadh ; agus bithidh am meirg 'n a fhianuis 'n 'ur n-aghaidh, agus ithidh i bhur feòil mar theine. Tha sibh air ionmhas a chruinneachadh airson nan làithean mu dheireadh. 4 Feuch, tha tuarasdal an luchd-oibre, a bhuain sios bhur nachaidhean, a tha dhibh air an cumail air an ais le foill, a' glaodhaich : agus chaidh glaodhaich na muinntir a bhuain ann an cluasan Tighearna na sàbaid. 5 Bha sibh beò ann an taitneas air an talamh, agus bha sibh mi-chiatach ; bheathaich sibh 'ur cridheachan, mar ann an là a' mharbhaidh. 6 Dhìt agus mharbh sibh na fìreana ; agus cha 'n 'eil e 'n 'ur n-aghaidh. 7 Uime sin bithibh foighidneach, a bhràithre, gu teachd an Tighearna. Feuch, feithidh an tuath air toradh luachmhor na talmhainn, agus bidh fad foighidinn aige air a shon, gus am faigh e an t‑uisge tràth agus mu dheireadh. 8 Bithibh-sa mar an ceudna foighidneach ; daingnich bhur cridheachan : oir tha teachd an Tighearna am fagus. 9 Na tugaibh achmhasan d'a chèile, a bhràithre, air eagal gu dìtear sibh : feuch, tha am breitheamh 'na sheasamh fa chomhair an doruis. 10 Gabhaibh, mo bhraithrean, na faidhean, a labhair an ainm an Tighearna, mar eisempleir air àmhghar fhulangais, agus air foighidin. 11 Feuch, is sona leinn iadsan a mhaireas. Chuala sibh iomradh air foighidinn Iob, agus chunnaic sibh crìoch an Tighearna; gu bheil an Tighearna ro-throcairich, agus rothrocairich. 12 Ach thar na h-uile nithibh, mo bhràithre, na tugaibh mionnan, no air nèamh, no air an talamh, no air mionnan sam bith eile : ach bithibh-sa mar seadh ; agus do ni, ni headh ; air eagal gu'n tuit sibh ann an dìteadh. 13 Am bheil neach 'n 'ur measg fo àmhghar ? deanadh e urnuigh. A bheil gàire sam bith? canadh e sailm. 14 Am bheil neach air bith tinn 'n 'ur measg ? gairmeadh e air seanairean na h-eaglais ; agus deanadh iad urnuigh air a shon, 'ga ungadh le h-oladh ann an ainm an Tighearna : 15 Agus saoraidh urnuigh a' chreidimh an dream a ta tinn, agus togaidh an Tighearn suas e ; agus ma rinn e peacaidhean, mathar dhaibh e. 16 Aidichibh bhur lochdan d'a chèile, agus deanaibh urnuigh air son a chèile, chum gu'm bi sibh air bhur slànuchadh. Is mòr an t-urnuigh dhùrachdaich èifeachdaich a tha aig an fhìrein.
17 Bha Elias 'na dhuine fuidh ana-mianna cosmhuil ri sinne, agus rinn e urnuigh gu dùrachdach, nach uisgeadh e : agus cha d' thug e fras uisge air an talamh rè thri bliadhna agus shè mìosan. 18 Agus rinn e urnuigh a rìs, agus thug nèamh uisge uaith, agus thug an talamh a mach a thoradh. 19 A bhràithre, ma tha neach air bith agaibh air seacharan o'n fhìrinn, agus gu'n iompaich neach e ; 20 Biodh fios aige, ge b'e a thionndaidheas am peacach o euceart a shlighe, gu'n saor e anam o'n bhàs, agus gu'm folaich e mòran pheacanna.