CAIBIDEIL 1 Aser, an deicheamh mac aig Iàcob agus Silpah. Mìneachadh air pearsantachd dhùbailte. A ' chiad sgeulachd Jekyll and Hyde. Airson aithris air Lagh an Dìolaidh a bhiodh Emerson air a bhith toilichte, faic Rann 27. 1 Dùblachadh an Tiomnaidh do Aser, na nithean a labhair e ra mhic anns a’ chòigeamh-bliadhnafichead de a bheatha. 2 Oir am feadh a bha e fathast 'na shlàinte, thubhairt e riu, Eisdibh, a chlann Aseir, ri'r nathair, agus cuiridh mise an cèill duibh gach ni a tha ionraic ann an sùilibh an Tighearna. 3 Dà dhòigh thug Dia do chloinn nan daoine, agus dà chlaonadh, agus dà ghnè gnìomh, agus dà mhodh gnìomh, agus dà chùis. 4 Uime sin tha na h-uile nithe 'nan dithis, fear fa chomhair a chèile. 5 Oir tha dà shlighe a' mhaith agus an uilc, agus leo so tha an dà aomadh 'nar n-uchd a' deanamh leth-bhreith orra. 6 Uime sin ma ghabhas an t-anam tlachd ann an deagh aomadh, tha a ghnìomharan uile ann am fìreantachd ; agus ma pheacaicheas e air ball ni e aithreachas. 7 Oir, air dha a smuaintean a chur air fìreantachd, agus aingidheachd a thilgeadh air falbh, air ball tha e a' sgrios an uilc, agus a' spìonadh a' pheacaidh as. 8 Ach ma aom i chum droch aomaidh, tha a ghniomhara uile ann an aingidheachd, agus tilgidh e air falbh am maith, agus dlùth-leanaidh e ris an olc, agus riaghlas e le Beliar ; ged a dh'oibricheas e an ni a ta maith, claonaidh e chum uilc e. 9 Oir ge b'e uair a thoisicheas e air maith a dheanamh, tha e a' sparradh a' ghniomh gu olc air a shon, do bhrìgh gu bheil ionmhas na h-athchuinge air a lìonadh le droch spioraid. 10 Air an aobhar sin cuidichidh neach le briathraibh am maith air son an uilc, gidheadh treòraich- idh cùis a' ghnìomhara gu olc. 11 Tha duine ann nach gabh truas ris-san a ni seirbhis d'a thionndadh an olc ; agus ionnlaididh an ni so dà thaobh, ach tha an t-iomlan olc. 12 Agus tha neach ann aig am bheil gràdh dhàsan a dh'oibrich- eas gu h-olc, do bhrìgh gu'm b'fhearr leis eadhon bàs fhaghail ann an olc air son aoin ; agus a thaobh so tha e soilleir gu bheil dà thaobh ann, ach is olc an t-iomlan.
13Ged tha gràdh da‑rìribh aige, gidheadh tha an t‑olc a' folach an nì sin a tha olc air sgàth an deagh ainme, ach tha crìoch a' ghnìomhara a' gabhail còmhnaidh ris an olc. 14 Tha neach eile a' goid, a' deanamh gu heucorach, a' creachadh, a' mealladh, agus a' deanamh truais do na bochdaibh : ionnlaididh so mar an ceudna taobh dà-fhillte, ach a ta an tiomlan ole. 15 An ti a ni cealg r'a choimhearsnach, brosnachaidh e Dia, agus a mhionn- aicheas gu cealgach an aghaidh an Tì a's Airde, agus gidheadh ni e truas do na bochdaibh : an Tighearna a dh'àithn an lagha cuiridh e an neo-ni, agus bheir e spionnadh, agus bheir e suaimhneas do na bochdaibh. 16Salaichidh e an t‑anam, agus nì e an corp gèur; marbhaidh e moran, agus ni e truas do bheagan : ionnlaididh so mar an ceudna taobh dà-fhillte, ach a ta an t-iomlan olc. 17 Tha neach eile a' deanamh adhaltrannais agus strìopachais, agus a' seachnadh bìdh, agus an uair a thraisgeas e ni e olc, agus le cumhachd a shaoibhreis bheir e thairis mòran ; agus a dh'aindeoin aingidheachd ro mhòr tha e a' deanamh nan àitheanta : tha taobh dà-fhillte aig so mar an ceudna, ach tha an t-iomlan olc. 18 Is maighich an leithide sin do dhaoine ; glan, — mar iadsan a roinneas an ionga, ach ann an gniomh a ta neòghlan. 19 Oir dh'fhoillsich Dia mar so ann an clàraibh nan àitheantan. 20 Ach na bithibh-sa, mo chlann, a' caitheamh dà aghaidh cosmhuil riu, a reir maitheis agus aingidheachd ; ach dlùth-leanaibh ri maitheas a mhàin, oir tha àite-còmhnuidh aig Dia ann, agus is toil le daoine e. 21 Ach teich o'n aingidheachd, sgriosar an droch aingidheachd le 'r deadh oibribh ; oir cha'n 'eil iadsan a tha dà-fhillte a' deanamh seirbhis do Dhia, ach d'an ana-mianna fèin, chum as gu'n toilich iad Beliar agus daoinibh cosmhuil riu fèin. 22 Oir tha daoine maithe, eadhon iadsan a tha aon-aghaidh, ged a shaoilear leosan a tha dàfhillte do'n pheacadh, dìreach am fianuis Dè. 23 Oir ni mòran ann am marbhadh nan aingidh dà oibre, maith agus olc ; ach tha an t-iomlan maith, do bhrìgh gu'n do spìon e an ni sin a ta olc, agus gu'n do spìon e as. 24 Is fuath le aon duine an duine tròcaireach agus eucorach, agus an ti a ni adhaltrannas agus a ni trasgadh : tha taobh so mar an ceudna dà-fhillte, ach a ta an obair uile maith, do bhrìgh gu bheil e
leantuinn eisempleir an Tighearna, do bhrìgh nach 'eil e gabhail ris an ni a tha maith a rèir coltais. mar an fhìor mhath. 25 Cha'n aill le neach eile là maith fhaicinn maille riu-san nach 'eil, air eagal gu'n truaill e a chorp, agus gu'n truaill e 'anam ; tha seo cuideachd dà-aghaidh, ach tha an t-iomlan math. 26 Oir a ta an leithide sin de dhaoine cosmhuil ri damh agus ri eilid, do bhrìgh gu bheil iad air mhodh ainmhidh na macharach neòghlan, ach tha iad uile glan ; oir tha iad a’ gluasad ann an eud airson an Tighearna, agus a’ seachnadh an nì as fuathach le Dia, agus a tha a’ bacadh a àitheantan, a’ dìon an uilc on mhaith. 27 Tha sibh a' faicinn, mo chlann, gu bheil dithis anns na h-uile nithibh, fear an aghaidh a cheile, agus aon am folach leis an f hear eile : ann an saoibhreas tha sannt folaichte, ann am misg an anmhuinneachd, ann am bròn gàire, ann an anmhuinneachd pòsda. 28 Tha 'm bàs a' soirbheach- adh chum beatha, eas-urram chum glòire, a dh' oidhche gu là, agus dorchadas chum soluis ; agus tha na h-uile nithe fuidh 'n là, dìreach nithe air fon beatha, nithe neofhìreanta fuidh 'n bhàs ; uime sin mar an ceudna tha a' bheatha mhaireannach a' feitheamh air a' bhàs. 29 Cha mhò a dh'fhaodar a ràdh gur breug an fhìrinn, no gur ceàrr ; oir tha na h-uile fhìrinn fo'n t-solus, eadhon mar a ta na h-uile nithe fuidh Dhia. 30 Uime sin dhearbh mi na nithe so uile a'm' bheatha, agus cha deachaidh mi air seacharan o fhìrinn an Tighearna, agus rannsaich mi àitheantan an Tì a's Airde, a' gluasad a rèir mo neart uile le aont- achd gnùise chum an ni sin a ta maith. . 31 Uime sin thugaibh an aire, sibhse mar an ceudna, mo chlann, do àitheantaibh an Tighearna, a' leantuinn na firinn le aon- achd gnùise. 32 Oir iadsan a ta dà-fhillte, tha iad ciontach do pheacadh dà-fhillte ; oir tha iad araon a' deanamh an uilc, agus a' gabhail tlachd annta-san a ni e, a' leantuinn eisempleir spioraid na cealg, agus a' strì an aghaidh a' chinne-daonna. 33 Uime sin an dean sibhse, mo chlann, lagh an Tighearna, agus na toir aire do'n olc mar ri maith ; ach amhairc air an ni a ta da rìreadh, agus gleidhibh e ann an uile àitheantaibh an Tighearna, air dhuibh bhur còmhradh a bhi agaibh innte, agus gabhaibh fois annta. 34 Oir tha crioch- aibh deireannach dhaoine a' nochdadh an fhireantachd, no an neo-fhìreantachd,
an uair a choinnicheas iad aingil an Tighearna agus Shàtain. 35 Oir an uair a shiubhlas an t-anam fo thrioblaid, tha e air a chràdh leis an droch spioraid, a rinn e mar an ceudna ann an ana- miannaibh agus ann an droch oibribh. 36 Ach ma bhios e sìochail le h-aoibhneas, coinnichidh e aingeal na sìthe, agus treòraichidh se e chum na beatha maireannaich. 37 Na bithibh-sa, mo chlann-sa, mar Shodom, a pheacaich an aghaidh aingle an Tighearna, agus a dh'eug gu siorruidh. 38 Oir a ta fhios agam gu'n peacaich sibh, agus gu'n toirear thairis do làmhaibh bhur naimhde sibh ; agus nìthear ur fearann na fhàsach, agus sgriosar ur n‑ionadan naomha, agus bidh sibh air ur sgapadh gu ceithir ceàrnan na talmhainn. 39 Agus bithidh sibh neo-iomchuidh anns an sgapadh a' seargadh as mar uisge. 40 Gus an amhairc an Tì a's Airde air an talamh, a' teachd mar dhuine, maille ri daoinibh ag itheadh agus ag òl, agus a' briseadh ceann an dragon anns an uisge. 41 Saoraidh e Israel agus na Cinnich uile, Dia a' labhairt ann am pearsa an duine. 42 Uime sin an dean sibhse mar an ceudna, mo chlann, na nithe so innseadh d'ur cloinn, chum nach toir iad eas-umhlachd dha. 43 Oir bha fhios agam gu'm bi sibh gu cinnt- each eas-umhal, agus gu cinnt- each gu mi-dhiadhaidh, cha'n ann a' toirt aire do lagh Dhè, ach do àitheantaibh dhaoine, air bhur truailleadh troimh aingidheachd. 44 Agus bithidh sibh air bhur sgapadh mar Ghad, agus mar Dhan, mo bhràithribh-sa, agus cha bhi eòlas agaibh air bhur fearann, air bhur treubh, agus air bhur teangaidh. 45 Ach cruinnichidh an Tighearn sibh ri chèile ann an creidimh tre a chaomh-thròcair, agus air son Abrahaim, Isaaic, agus lacoib. 46 Agus an uair a thubhairt e na nithe so riu, dh'àithn e dhoibh, a g-radh : Adhlaicibh mi ann an Hebron. 47 Agus thuit e 'na chodal, agus fhuair e bàs ann an deadh shean aois. 48 Agus rinn a mhic mar a dh'àithn e dhoibh, agus ghiùlain iad suas e gu Hebron, agus dh'adhlaic iad e maille r'a aithrichibh.