दबोरा, बराकः, याएलः च नायायाधाः ४ 1 इसाएलए सनाताः पुतः परमेध् वरस् य समके दु ष् टं कृतवनः, यदा एहदः मृतः अभवत् । 2 परमेध् वरः तात् कतातराजए याबबतए हसे बवकातवात् यः हासोर-तगरे राजं कृतवात् । तए सेतापबतः बससेरा आसात्, यः अनजातायातां हारोधेत-तगरे बतवसबत स। 3 इसाएलए जताः परमेध् वरं आहयवन स, यतः तए लोहए तवधताः रथाः आसत्। बवंधबतवष् यावत् सः इसाएलए सनातं पबलतया पाबितवात्। 4 तदा लाबपदोतए पता दबोरा भबवष्ाबदता इसाएलए नायं कृतवता। 5 सा एप्मपवपते रामा-बेथेलयोः मधे दबोरा-तगरए तािवृकए अयः बतवसबत स, इसाएल-सनबतः तएाः समापं नायाथ् आगचवन स। 6 सा केदे शानालातः अबबतोमए पुतं बरकं आहय तम् अवदत् , “बकं इसाएलए परमेध् वरः परमेध् वरः त आजां दतवात् यत्, गता ताबोरपवपतं पबत गता तपालावंधातां जबुलूतवंधजातां च दधसहसाबा पुरषात् सेत सह तय? 7 अहं भवतः समापं याबबतए सेतापबतं बकधोत् तदा ं पबत रथ्ः सह जतसमूहेत सह आकषपबयषाबम। अहं तं तव हसे समपपबयषाबम। 8 बरकः तां अवदत् , “यबद तं मया सह गबमषबस तबहप अहं गबमषाबम, बकनु यबद तं मया सह त गबमषबस तबहप अहं त गबमषाबम।” 9 सा अवदत् , “अहं तया सह अवशं गबमषाबम, यदबप तं या यातां करोबष, सा तव गौरवाथ् त भबवषबत। यतः परमेध् वरः बससेराम् व्याः हसे बवकााात। दबोरा उताय बराकेत सह केदे धतगरं गता। 10 बरकः जबुलूतं तनाला ं च केदे धतगरं आहतवात्। सः दधसहस्ः पुरष्ः सह पादयोः समापं गतः, दबोरा च तेत सह गतः। 11 मोधेः शधुरए होबाबए वंधजः हे बरः केतादे धायः केतायातां मधे बववचछः भूता केदे धए समापे व्तए जात्मए म्दातए समापं सतंबूम् अ्ापयत्। 12 अबातोआमए पुतः बराकः ताबोरपवपतम् आरु गतः इबत ते बससेराम् अवदत्। 13 ततः बससेरा अनजातायहरोधेतात् बकधोततदापयपनं सए सवाप त् रथात् तवधतात् लोहरथात् ससबहताः सवाप त् जतात् च सङ्गृहातवात्।
1
दबोरा, बराकः, याएलः च
14 तदा दबोरा बरकं अवदत्, “उबतत; यतः एषः एव बदवसः यवसत् बदते परमेध् वरः बससेरां तव हसे समबपपतवात्, बकं परमेध् वरः तव पुरतः त बतगपतवात्? ततः बरकः ताबोरपवपतात् अवतरत्, तए पशात् दधसहसाबा जताः। 15 ततः परमेध् वरः बससेराम्, तए सवाप त् रथात् , तए सवाप त् सेतात् च खि् गयारे ा बरकए पुरतः बवबकपवात्। तसात् बससेरा रथात् अवतायप पादयोः पलाबयतवात्। 16 बकनु बरकः अनजातायातां हरोधेतपयपनं रथात् सेतात् च अतुसृत गतः, ततः बससेरा-स्बतकाः सव् खि् गए यारे ा पबतताः। त च कबशत् पुरषः अवबधषः आसात्। 17 तथाबप बससेरा पाद् ः हे बरए हे बरए भायाप याः याएलए तंबूपयपनं पलाबयतवात् यतः हासोरराजए याबबतए केबतयए हे बरए च गृहे धावनः आसात्। 18 याएलः बससेरां बमबलतुं बतगपत तं अवदत् , “पभो, मम समापं पबवधतु। भयं मा । तस् य तं तंबूं पबवश सा तं व्ेा आचाबदतवता। 19 स ताम् अवदत्, बकब्त् जलं बपबबतुं मम कृते ददातु। अहं बह तृबषतः अवस। सा च कारपुटं उद् घाट तं बपबबता तं आचाबदतवता। 20 पुतः सः तां पाह तं तंबू्ारे व्ता यदा कबशत् तां पृचबत तदा कथयबत यत् अत कोऽबप कबशत् अवस वा? यत् तं त वबदषबस। 21 ततः याएल हे बरए पता तंबूए कालकं गृहाता हसे मुदरं गृहाता मृदुतया तए समापं गता तए मव्रे षु कालकं पहारं कृता भूमौ बतबदवता, यतः सः सुपः शानः च आसात्। अतः सः मृतः । 22 यदा बरकः बससेराम् अतुसृत गचबत स, तदा याएलः तं बमबलतुं बतगपत तं अवदत्, “आगच, अहं तां दधपबयषाबम यत् तं यं मतुषम् अव्षबस।” यदा सः तएाः तंबूम् आगचत्, तदा बससेरा मृतः धबयतः आसात्, तए मव्रे षु तखः आसात्। 23 तवसत् बदते परमेध् वरः कतातराजं याबबतम् इसाएलस् य समकं वधाकृतवात्। 24 इसाएलाताम् हसः समृदः भूता कतातराजए याबबतए उपरर बवजयं पापवात्, यावत् ते कतातराजए याबबतए ताधं त कृतवनः।
नायायाधाः ५ 1 तदा तवसत् बदते दबोरा अबातोआमपुतः बरकः च गायवन स। 2 यूयं इसाएलए पबतधोयए कृते परमेध् वरस् य सुबतं कुरत, यदा पजाः सेचया अबपपतवनः। 3 हे तृपाः शाुत; हे राजपुताः शोतोम्; अहम् अबप परमेध् वरस् य कृते गाबयषाबम; अहं इसाएलए परमेध् वरस् य सुबतं गाबयषाबम। 4 पभु, यदा तं सेइरतः बतगपचबस, यदा तं एदोमकेतात् बतगपचबस, तदा पृबथवा कव्ता, सगपः च पबततः, मेघाः अबप जलं पातयवन स। 5 पवपताः परमेध् वरस् य पुरतः गबलताः, बसताई अबप इसाएलस् य परमेध् वरस् य पुरतः। 6 अताथपुतए धमगरए काले याएलए काले राजमागाप ः बतजपताः आसत्, याबतकाः च उपमाग्षु गचवन स। 7 गामवाबसतः बतवृताः, ते इसाएलदे धे बतवृताः, यावत् अहं दबोरा उवततः, अहं इसाएलदे धे माता जातः। 8 ते तवदे वात् बचतोबत स; तदा ्ारे षु युदं जातम् , इसाएलदे धे चताररं धंहसााां मधे कवचः धूलः वा दषः वा? 9 मम हदयं इसाएलए राजपालाताम् पबत वतपते, ये जतातां मधे सेचया अबपपतवनः। यूयं परमेध् वरस् य आधाषं कुरत। 10 हे धुकगदप मारहाः, नाये उपबवषाः, माग् गचवन च, वदनु। 11 ये जलकषपा्ातेषु यतुयपरााां कोलाहलात् मुकाः सवन, ते तत परमेध् वरए यमपकमाप बा, इसाएलदे धे तए गामबतवाबसतः पबत यमपकाय् च कररषवन, ततः परमेध् वरस् य जताः ्ारे षु अवतरवन। 12 जागत, जागत, दबोरा, जागत, जागत, गातं वदतु, उबतत, हे बरक, अबातोआमए पुत, तव बनतं बदं कुर। 13 ततः सः धेषं जतातां मधे आयपजताताम् उपरर आबयपतं कृतवात् , परमेध् वरः मम पराकमााां उपरर आबयपतं कृतवात्।
2
दबोरा, बराकः, याएलः च
14 एप्मदे धात् अमालेकबवरदं तेषां मूलं जातम्। तव पशात् बबनामात, तव पजातां मधे ; मकारतः राजपालाः, जबूलूततः लेखकए लेखता ं स्ादकाः च अवतरवन स। 15 इसाकर-राजकुमाराः दबोराया सह आसत्। इसाकरः अबप बरकः अबप पदाबतबभः दोबाकायां पेबषतः। रबेतए बवभागातां कृते हदयए महत् बवचाराः आसत्। 16 मेषकुणातां क्ताबत शोतुं बकमथ् मेषधालासु बतवसबस? रबेतए बवभागातां कृते हदयए महता अ्ेषां आसात्। 17 बगबलयदः यरदततदाः परे बतवसबत स, दातः बकमथपम् तावेषु व्तवात्? आधेरः समुदतारे एव व्तवात्, तए भङेषु च बतवसबत स। 18 जबुलुतः तनाला च केतए उच्ातेषु सपााात् मृतवे संकटं कृतवनः। 19 राजातः आगत युदं कृतवनः, ततः मेबगदोजलसमापे ताताखतगरे कतातराज्ः सह युदं कृतवनः। ते यतलाभं त गृहातवनः। 20 ते सगाप त् युदं कृतवनः; तारकाः समाग्षु बससेराबवरदं युदं कृतवनः। 21 बकधोततदा तात् अपहतवता, सा पाचाततदा बकधोततदा। बलं पदाबत तं ममातत् । 22 ततो भगाः अशखुराः पवरङ्ः, तेषां महाबलाताम्। 23 यूयं मेरोजं धापं कुरत, परमेध् वरस् य दू तः अवदत्, तस् य बतवाबसतः कटु तया धापं कुरत। यतः ते पराकमााां बवरदं परमेध् वरस् य साहायाथ् त आगताः। 24 हे बरए केतायाः पता याएलः व्याः अपेकया यनः भबवषबत, सा तंबू्ः व्याः अपेकया यनः भबवषबत। 25 सः जलं याबचतवात् , सा च तस् दु गं दतवता; सा भगवता पाते घृतम् आतयत्। 26 सा सहसं कालं पबत, दबकाहसं च शबमकमुदरं पबत ्ापयबत स। सा च मुदरे त बससेराम् आहत तए बधरः अपहतवता यदा सा तए मव्राबा बवदाररतवता, पहारं च कृतवता। 27 तएाः पादयोः पाामं कृता पबततः, धबयतः, तएाः पादयोः पाामं कृता पबततः, यत पाामं कृतवात् तत मृतः पबततः। 28 सासेरा माता वखिका ं पशना जाल्ारा क्बत स, “तए रथः बकमथपम् एतावतालं यावत् आगचबत? बकमथ् तए रथचकाबा बवलमने? 29 तएाः बुवदमात् व्यः तां पतुवाच, आम्, सा सयमेव उतरं पतागता। 30 बकं ते वेगं त कृतवनः? बकं ते बधकारं त बवभजवन; पतेकं पुरषं पबत कना वा ्ौ वा; to Sisera a prey of divers colors, a prey of divers colors of needlework, of divers colors of needlework on both sides, तेषां कणातां कृते बमलवन ये लूटं गृहवन? 31 अतः हे भगवत् तव धतवः सव् बवतशनु, बकनु तए पेबमाः सूयपए इव सनु, यदा सः सधवा बतगपचबत। चताररं धत् वषाप बा च भूबमः बवशामं पारोत्।
टाका दबोरा, बराक, याएलए च बववरां नायायाधातां ४, ५ अध ायेषु पारते बवदे धाय-अताचारात् इजरायलए एकं आशयपजतकं मोकं अबभलेखयबत । एतत् ईशरायं सावपभौमतं, साहबसकं तेतृतं, ईशरः सए उदे शबस्थ् कथं अपताबधतयशााां उपयोगं करोबत इबत च पकाधयबत।
भाग 1: शोक-शोक-बवचे दः नायायाधाः अध ायः ४: मोक ए आखातम् शोकः १–३: इसाएलए पापं कू रं उताितं च
3
दबोरा, बराकः, याएलः च
नायायाधए एहदए मृतोः अतनरं इसाएलाजताः पुतः परमेध् वरस् य समके दु ष् टं कुवपवन। फलतः परमेशरः तात् कतातराजए याबबतए हसे समपपयबत (यः हासोरतगरे राजं करोबत), यए स्नसेतापबतः बससेर ा अवस । बससेरा ९०० लोहरथातां भयंकरं स्नबलं पयुज बवंध बतवषपप यपन ं इजरायलदे ध ं भृध ं उताियबत | इसाएलए सनाताः साहायाथ् पभुं पबत आहयवन। शोकः ४–९: दबोरा-बराकयोः आहातम् दे ब ोरा , एकः भबवष्ाबदः लाबपदोथए पता च, अवसत् समये इसाएलए नायं कुवपता अवस, सा दे बोरा इतए तािवृकए अयः उपबवश। सा अबबतोमए पुतं बरकं पेषयबत , परमेशरए आजां च ददाबत यत् सः तनालाजबुलूत-तगरयोः १०,००० जतात् ताबोर् -पवपतं पबत तेषबत, ततः परमेध् वरः सासेरा-रथात् बकधोत् -तदां पबत आकषपबयषबत। बरकः सधतपरपेा पबतवदबत यत् “यबद तं मया सह गबमषबस तबहप अहं गबमषाबम, बकनु यबद तं मया सह त गबमषबस तबहप अहं त गबमषाबम” इबत । दबोरा गनुं सहमतः भवबत, परनु भबवषवााा ं करोबत यत् याता तए ोवकगतं समातं त आतबयषबत , यतः पभुः बससेरां व्याः हसे बवकााात। शोकः १०–१६: ताबोरपवपते बकधोतपवपते च युद म् बराकः जबुलुतं तनाला च कादे धतगरं आहय १०,००० अतुयाबयतां सङ्गहं करोबत, तए सह दबोरा अबप गचबत । एतत् शुता बससेरा सए ९०० लोहरथात् सवाप त् स्बतकात् च बकधोत् तदा ं पबत सङ्गृहाबत । दबोरा बरकं उबतततु इबत कथयबत, "बकं परमेध् वरः भवतः पुरतः त बतगपतवात्?" बरकः सपुरषात् पवपतात् अयः तयबत, भगवात् च बससेर ां तए सेत ा् बवबकपं करोबत (मागपय बत) . बससेरए सेता खि् गयारे ा सवपथा तषा भवबत, त कबशत् पुरषः जाबवतः तजबत, बससेरा तु रथं त्ा पदाबतरपेा पलाययबत। शोकः १७–२२: याएलः बससेर ायाश पराजयः याएलए तंबूं पबत पलायते यतः याबबतए राजगृहए हे बरए पररवारए च मधे धावनः अवस। याएलः तं बमबलतुं बतगपचबत, तं अनः आमशयबत, तं आचादयबत च। बससेरा जलं याचते; अबप तु तस् भगवतः पकाछे घृतं (दबयदु ग ं) ददाबत . शाना बवशबसता च बससेरा धाघं बतदां गचबत। याएलः धानतया तंबूत खं (ख टा) मुदरं च हसे गृहाता मृदुतया तए समापं गता तए मव्र् ः कालकं भूमौ पेषयबत, ततामेव तं मारयबत। यदा बरकः अतुसरााथ् आगचबत तदा याएलः तस् मृतं धतुसेतापबतं दधपयबत, येत दबोराया: भबवष्ााा पूााप भवबत। शोक 23–24: राजा जाबबतए वधाकराम् तवसत् बदते परमेशरः कतातराजं याबबतं इसाएलए समकं वधाकृत इसाएलए हसः समृदः भवबत, यावत् सः तषः त भवबत तावत् तए बवरदं बवजयं पारोबत। नायायाधः अध ायः ५: दबोरा-बराकयोः गातम् शोक 1–5: भगवतः सुब तः दबोरा, बराक च इसाएलए स्वचकतेतृाां इचु कजताता् कृते परमेशरए सुबतं कुवपनौ बवजयगातं गायवन। ते परमेशरए भों, भूक्करं उपव्बतं सयपने यदा सः सेइर-एदोम-तगरात् गतः। शोकः ६–११: इसाएलए बवताधः नायं पबत पररातः गातं उताितए अनकारबदतातां सरां करोबत यदा राजमागाप ः ररकाः आसत् तथा च गामजताः बतगूढाः आसत् यावत् िे बोरा " इजरायलदे ध े माता" त उवतता जल्ातेषु समागताताम् धासकात्, नायायाधात्, सामानतगरवाबसतां च भगवतः याबमपककमाप बा, मोककमाप बा च कथबयतुं आमशयबत
4
दबोरा, बराकः, याएलः च
शोक 12–18: इचु क जतजातयः बताम आत संतुष ाः जतजातयः बनतं बदं तेतुम् बराकए कृते बवजया आहातं बतगपचबत। गातं बवसरे ा वापयबत यत् के गोताः उंुकतापूवपकं सेचया काय् कृतवनः— एप्म ः, बबनामात, मकार् , जबूलूत , इस ाकर, तनाला च —तथा च ये जताः समेषधालाबभः अथवा तटभूबमबभः पृततः बततवन स, यथा रबेत ्, दात, आधेर् च , तेषां ताकातया भंपयबत शोकः १९–२३: ब् ाणयुदं मेर ोजए धापः च कतातराजाः युदं कृतवनः, परनु "तकताबा स कमेा बससेर ाबवरदं युदं कृ तवनः" (ईशरायहसकेपए अबभपायः, समवतः पचणवृबषः बकधोततदाः जलपलयरपेा पररामयबत यया लोहरथाः व्राः अभवत्) पाचाता बकधोत् तदा धतूत् अपहतवता। मेर ोजतगरे कटु ः धापः उचाररतः यतः ते "बबलतातां बवरदं परमेशरए साहायाथ्" त बबहः आगतवनः। शोकः २४-२७: याएलए साहसए समातः तंबूमधे "् ााां उपरर यनः" इबत उंवः भवबत । गाते तएाः बतााप यकं काय् सजावरपेा वबापतम् अवसमुदरं पार बससेरा-बधरबस तखं चालयत्, यत सः मगः भूता तएाः पादयोः मृतः पबततः। शोकः २८–३०: बससेर ामातुः बविमता एकः ताटकायः, बविमतापूापः बवगतेट् बससेरा-मातुः पबत ्ातानरं करोबत यत् सा सए जालाजालकात् बबहः पशबत, बचनया बचनयबत यत् तएाः पुतए रथः बकमथपम् एतावत् म्ं पुतरागमतं करोबत। तएाः बुवदमात् मबहलाः तां केवलं लूटं बवभजबत इबत भमेा सानतयवन-ब्ाः, समृदाः कधादाकाराः च-सः पूवपमेव मृतः इबत त जातवन। शोक 31: समापतपाथपत ा गातए समावपः एकेत धवकधाबलता पाथपतायाः सह भवबत यत् "तथा हे भगवत् तव सव् धतवः तशनु, बकनु ये तं पेराा पशवन ते सूयपवत् सनु यदा सः सधवा बतगपचबत। एतए बवजयए अतनरं भूब मः चताररं धत् वषापब ा यावत् बवशामं पारोबत .
भाग 2: मुख पापाः जावतए च अतुप योगाः ईशरः असम ाोए सायाराए च उपयोगं करोबत : अबभजातध््ः सह पार्ररकसासाजसेतायाः माधमेत मोकः त अभवत्, अबपतु गृह्ए तंबूए खूंटए मुदरए च उपयोगेत सायाराए मबहलायाः (जाएलए) माधमेत अभवत्, यत् एतत् पदधपयबत यत् ईशरः असायारापयोजताथ् बवतससायताताम् उपयोगेत आत्ं पारोबत। आध ावतकतट् तायाः आत संतुषेः च ख तरा : िे बोरा-गाते गृहे एव व्तातां जतजातातां (रबेत्-दातइतादातां ) घोर-आलोचतं करोबत, मेरोज्-महोदयं साहायं कतु् त असाकृत धापं ददाबत च। त्बतकसंकटकाले आधावतकतट्ता बवरोयरपेा ोवबवयते; बवशाबसतः आरामदायकदधपकए व्बतं त अबपतु सबकयसङबतं पबत आहताः भववन। साझेदारा-पों ाहतए धवकः : बराकः आधावतक-भूबम-्ापतए आवशकतां जाता िे बोरा-महोदयं युदे तए सह गनुं पृषवात् । ईशरः पायः असाकं आधावतकं ोावहाररकं च बवजयं पृथकृतोवकवादए अपेकया समुदायए, परसरजवाबदे हा, ईशरायसाझेदारा च पररतः पररकलयबत। ईशरए मबहमा पतागनुम् : बवधालस्नसफलतां पारता ततामेव िे बोरा बराक च सए सामररकतेजए गव् त कृतवनौ; अबप तु सव् व्भवं, ऐबतहाबसकधवकं, बवजयं च भगवतः एव आरोपयनः पूजागाते बवसोबटताः । ोवकगत-ोावसाबयक-बवजयए ऋतुषु इवचत-पधंसा, बवतयः च असाकं बलए यथाथप-सोते लंगरं ्ापयबत ।
5