Wzlot i upadek Uzzjasza 2 Kronik 26 1 Wtedy cały lud Judy wziął Uzzjasza, który miał szesnaście lat, i ustanowił go królem w miejsce jego ojca Amazjasza. 2 Potem odbudował Elot i przywrócił je Judzie, po tym jak król spoczął ze swoimi ojcami. 3 Szesnaście lat miał Uzzjasz, gdy objął władzę, a pięćdziesiąt dwa lata panował w Jerozolimie. Imię jego matki brzmiało Jekolia z Jerozolimy. 4 I czynił on to, co słuszne w oczach Pana, według wszystkiego, co czynił jego ojciec Amazjasz. 5 I szukał on Boga za dni Zachariasza, który znał widzenia Boże. A dopóki szukał Pana, Bóg pozwalał mu dobrze czynić. 6 Wyruszył więc i walczył z Filistynami, zburzył mury Gat, mury Jabne i mury Aszdodu, a także zbudował miasta wokół Aszdodu i wśród Filistynów. 7 A Bóg pomagał mu w walce z Filistynami i z Arabami, którzy mieszkali w Gurbaal, i z Mehunitami. 8 A Ammonici dawali Uzzjaszowi dary, a imię jego rozchodziło się aż do Egiptu, bo bardzo się umacniał. 9 Uzzjasz zbudował też wieże w Jerozolimie nad Bramą Narożną, nad Bramą Doliny i nad Zakrętem Muru, i umocnił je. 10 Budował też wieże na pustyni i wykopał wiele studni, gdyż miał wiele bydła zarówno na nizinie, jak i na równinie, a także rolników i winoroślarzy w górach i na Karmelu, gdyż kochał rolnictwo. 11 A Uzzjasz miał wojsko walecznych ludzi, którzy wyruszali na wojnę w grupach, według liczby, jaką podali pisarzowi Jejelowi i władcy Maasejaszowi, pod rozkazami Chananiasza, jednego z dowódców królewskich. 12 Całkowita liczba naczelników rodów, mężów dzielnych, wynosiła dwa tysiące sześciuset. 13 A pod ich ręką znajdowało się wojsko, liczące trzysta tysięcy siedem tysięcy pięćset ludzi, którzy prowadzili wojnę z wielką siłą, aby pomóc królowi w walce z wrogiem. 14 I przygotował Uzzjasz dla całego wojska tarcze, włócznie, hełmy, pancerze, łuki i proce do rzucania kamieni.
1
Wzlot i upadek Uzzjasza
15 I zbudował w Jerozolimie machiny wojenne, skonstruowane przez utalentowanych ludzi, aby mogły być umieszczone na wieżach i na wałach, i miotać strzałami i wielkimi kamieniami. Imię jego rozeszło się daleko, bo cudownie mu pomagano, aż nabrał sił. 16 Lecz gdy stał się silny, uniosło się serce jego aż do zguby, gdyż zgrzeszył przeciwko Panu, Bogu swemu, i wszedł do świątyni Pańskiej, aby złożyć ofiarę kadzielną na ołtarzu kadzielnym. 17 A kapłan Azariasz poszedł za nim, a z nim osiemdziesięciu kapłanów Pańskich, mężów dzielnych. 18 I sprzeciwili się królowi Uzzjaszowi, i rzekli do niego: Nie tobie, Uzzjaszu, należy spalać kadzidło dla Pana, lecz kapłanom, synom Aarona, którzy są poświęceni na spalanie kadzidła. Wyjdź ze świątyni, gdyż dopuściłeś się przestępstwa. Nie będzie to więc ku twojej chwale przed Panem Bogiem. 19 Wtedy Uzzjasz rozgniewał się i miał w ręku kadzielnicę, aby palić kadzidło. A gdy się rozgniewał na kapłanów, trąd wystąpił na jego czole przed kapłanami w świątyni Pańskiej, obok ołtarza kadzielnego. 20 A Azariasz, arcykapłan, i wszyscy kapłani, spojrzeli na niego i oto był trąd na czole. Wyrzucili go stamtąd, a on sam pospieszył się, aby wyjść, bo Pan go dotknął. 21 A król Uzzjasz był trędowaty aż do dnia swojej śmierci i mieszkał w oddzielnych domach, będąc trędowatym, gdyż został wykluczony z domu Pańskiego. A Jotam, jego syn, był nadzorcą domu królewskiego i sądził lud kraju. 22 Pozostałe zaś czyny Uzzjasza, pierwsze i ostatnie, opisał prorok Izajasz, syn Amosa. 23 I spoczął Uzzjasz ze swoimi ojcami, i pochowano go z jego ojcami na polu grobowym, które należało do królów. Mówiono bowiem, że jest trędowaty. I królował po nim jego syn Jotam.
Przegląd panowania króla Uzzjasza Król Uzzjasz (nazywany również Azariaszem) wstąpił na tron Judy mając zaledwie 16 lat i panował przez 52 lata. Jego relacja z 2 Kronik 26 to poruszające studium wczesnego oddania, bezprecedensowego sukcesu narodowego i tragicznego upadku duchowego spowodowanego pychą.
Podział werset po wersecie Wersety 1–5 (Rozkwit i wczesna pobożność): Lud Judy ustanawia Uzzjasza królem w miejsce jego ojca Amazjasza. Czyni on to, co słuszne w oczach Pana, szukając Boga za życia Zachariasza, który poucza go o wizjach Bożych. Dopóki szuka Pana, Bóg zapewnia mu powodzenie. Wersety 6–15 (Potęga militarna i innowacja): Uzzjasz odnosi zwycięstwo w wojnie z Filistynami i Arabami, burzy wrogie mury i umacnia Jerozolimę innowacyjnymi wieżami obronnymi i machinami wojennymi, zaprojektowanymi do wystrzeliwania strzał i wielkich kamieni. Jego sława sięga daleko, ponieważ otrzymuje cudowne wsparcie, aż dorasta do potęgi. Wersety 16–21 (Pycha i Sąd Boży): Kiedy Uzzjasz nabiera sił, jego serce unosi się pychą ku zgubie. Grzeszy przeciwko Bogu, wchodząc do świątyni, by spalić kadzidło na złotym ołtarzu. Kapłan Azariasz i 80 dzielnych kapłanów konfrontuje się z nim, stwierdzając, że palenie kadzidła należy wyłącznie do synów Aarona. Uzzjasz wpada w gniew, trzymając w ręku kadzielnicę, a na jego czole natychmiast pojawia się trąd. Wersety 22–23 (Odosobniony koniec): Uzzjasz pozostaje trędowaty aż do dnia swojej śmierci. Mieszka w osobnym domu, odcięty od domu Pańskiego, podczas gdy jego syn Jotam zarządza pałacem królewskim i sądzi lud.
2
Wzlot i upadek Uzzjasza
Kluczowe lekcje Dobrobyt wystawia na próbę charakter: Sukces i bogactwo często stanowią większą próbę duchową niż trudności, kusząc ludzi, by polegać na sobie, a nie na Bogu. Niebezpieczeństwo arogancji: Upadek Uzzjasza rozpoczął się w chwili, gdy zapomniał o swoim miejscu i pozwolił, aby pycha skaziła jego serce. Poszanowanie świętych granic (rozdział Kościoła od państwa) : Przekroczenie boskich nakazów i granic – tak jak uczynił to Uzzjasz, uzurpując sobie urząd kapłański – pociąga za sobą poważne konsekwencje. Potrzeba odważnej odpowiedzialności: Azariasz i kapłani wykazali się odwagą i prawością, stając naprzeciwko potężnego króla w obronie świętych standardów.
3