Uzdrowienie człowieka z Gadareny Ewangelia Mateusza 8:28-34 28 A gdy przybył na drugi brzeg do kraju Ghadżan, wybiegli Mu naprzeciw dwaj opętani, którzy wyszli z grobów i byli bardzo dzicy, tak że nikt nie mógł przejść tą drogą. 29 I oto zawołali tymi słowami: Czego chcesz od nas, Jezusie, Synu Boży? Przyszedłeś tu przed czasem, aby nas dręczyć? 30 A w znacznej odległości od nich pasło się wielkie stado świń. 31 Wtedy diabły prosiły Go, mówiąc: Jeżeli nas wyrzucasz, pozwól nam wejść w tę trzodę świń. 32 I rzekł do nich: Idźcie! A gdy wyszli, weszli w stado świń. A oto całe stado świń rzuciło się gwałtownie w dół urwiska do morza i zginęło w wodach. 33 A ci, którzy ich pilnowali, uciekli i poszli do miasta, i opowiedzieli wszystko, co się stało z opętanymi. 34 I oto całe miasto wyszło naprzeciw Jezusa. A gdy Go ujrzeli, prosili Go, żeby odszedł z ich granic.
Ewangelia Marka 5:1-20 1 I przybyli na drugą stronę morza do kraju Gadareńczyków. 2 A gdy wyszedł z łodzi, zaraz wyszedł Mu naprzeciw z grobowców człowiek opętany przez ducha nieczystego, 3 Który mieszkał w grobowcach i nikt nie mógł go związać nawet łańcuchami. 4 Ponieważ często wiązano go pętami i łańcuchami, a łańcuchy przez niego zrywano, a pęta łamano, i nikt nie mógł go oswoić. 5 I ciągle dniem i nocą przebywał w górach i w grobach, krzycząc i tłukąc się kamieniami. 6 Lecz gdy z daleka ujrzał Jezusa, przybiegł i oddał Mu pokłon, 7 I zawołał donośnym głosem: Co ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Zaklinam cię na Boga, abyś mnie nie dręczył. 8 Rzekł mu bowiem: Wyjdź, duchu nieczysty, z tego człowieka. 9 I zapytał go: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Na imię mi Legion, bo nas jest wielu. 10 I prosił Go usilnie, żeby ich nie wypędzał z tej krainy. 1
Uzdrowienie człowieka z Gadareny
11 A była tam w górach wielka trzoda świń, które się pasły. 12 I prosili Go wszyscy demony, mówiąc: Poślij nas w świnie, żebyśmy w nie mogli wejść. 13 I zaraz Jezus pozwolił im. I duchy nieczyste wyszły i weszły w świnie. A stado rzuciło się gwałtownie ze stromych zboczy do jeziora, a było ich około dwóch tysięcy, i utknęło w morzu. 14 Pasterze zaś uciekli i rozpowiedzieli to w mieście i po wsiach. Wyszli więc zobaczyć, co się stało. 15 I przyszli do Jezusa i ujrzeli opętanego, który miał w sobie legion, siedzącego ubranego i przy zdrowych zmysłach. I ulękli się. 16 A ci, którzy widzieli, opowiedzieli im, co się stało z opętanym, a także o świniach. 17 I zaczęli Go prosić, żeby odszedł z ich granic. 18 A gdy wsiadł do łodzi, prosił Go opętany, żeby mógł zostać przy Nim. 19 Lecz Jezus nie pozwolił mu, ale rzekł do niego: Wracaj do domu, do swoich, i opowiedz im wszystko, co Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą. 20 I odszedłszy, zaczął opowiadać w Dekapolu, jak wielkie rzeczy uczynił mu Jezus. A wszyscy ludzie dziwili się.
Łukasza 8:26-39 26 I przybyli do kraju Gadareńczyków, który leży naprzeciw Galilei. 27 A gdy wyszedł na ląd, oto wyszedł Mu naprzeciw z miasta pewien człowiek, który był opętany przez złe duchy i nie nosił ubrania ani nie mieszkał w domu, lecz w grobach. 28 Gdy ujrzał Jezusa, krzyknął i upadł przed Nim, a głosem donośnym zawołał: Co ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? Proszę cię, nie dręcz mnie! 29 (Rozkazał bowiem duchowi nieczystemu wyjść z tego człowieka. Wielokrotnie bowiem porywał go, a wiązano go łańcuchami i pętami, a on rwał więzy i był wypędzany przez diabła na pustynię.) 30 I zapytał go Jezus: Jak ci na imię? A on odpowiedział: Legion, bo wielu złych duchów weszło w niego. 31 I prosili Go, żeby im nie kazał odejść do głębiny. 32 A była tam wielka trzoda świń pasących się na górze. I prosiły Go, żeby pozwolił im wejść w nie. I pozwolił im. 33 Wtedy demony wyszły z człowieka i weszły w świnie, a trzoda rzuciła się pędem po urwistym zboczu do jeziora i utonęła. 34 Gdy pasterze zobaczyli, co się stało, uciekli i rozpowiedzieli o tym w mieście i po wsiach. 35 Wyszli więc zobaczyć, co się stało. Przyszli do Jezusa i zastali człowieka, z którego wyszły złe duchy, siedzącego u nóg Jezusa, ubranego i przy zdrowych zmysłach. I ulękli się. 36 A ci, którzy to widzieli, opowiedzieli im, w jaki sposób opętany został uzdrowiony. 37 Wtedy cała rzesza okolicznych mieszkańców krainy Gadareńczyków prosiła Go, żeby odszedł od nich. Ogarnął ich bowiem wielki strach. On zaś wsiadł do łodzi i wrócił z powrotem. 38 A człowiek, z którego wyszły złe duchy, prosił Go, żeby mógł zostać przy Nim. Lecz Jezus odprawił go, mówiąc: 39 Wróć do domu i opowiadaj, jak wielkie rzeczy uczynił ci Bóg. I odszedłszy, rozgłaszał po całym mieście, jak wielkie rzeczy uczynił mu Jezus.
Podział werset po wersecie Historia uzdrowienia opętanego przez demona człowieka (często nazywanego opętanym z Gadarenu ) opisana jest w trzech Ewangeliach synoptycznych: Marka 5:1–20, Łukasza 8:26–39 i Mateusza 8:28–34 .
2
Uzdrowienie człowieka z Gadareny
(Uwaga: Podczas gdy Mateusz wspomina o dwóch mężczyznach, Marek i Łukasz skupiają się głównie na tym, który był bardziej głośny lub prominentny. Poniższe zestawienie w dużej mierze opiera się na szczegółowej narracji zawartej w Ewangelii Marka 5 i Łukasza 8). Faza 1: Przybycie i spotkanie (Ewangelia Marka 5:1–5 / Ewangelia Łukasza 8:26–29) Przejście na terytorium pogan (Mk 5,1 / Łk 8,26): Jezus i Jego uczniowie przybywają na wschodni brzeg Jeziora Galilejskiego, w krainę Gadareńczyków/Gerazeńczyków. Jest to obszar pogański (nieżydowski), o czym świadczy późniejsza obecność dużego stada świń. Wygnaniec z grobów (Mk 5,2–3 / Łk 8,27): Zaraz po zejściu na ląd Jezus spotyka człowieka opętanego przez ducha nieczystego. Łukasz zauważa, że pochodzi on z pobliskiego miasta, od dawna nie nosi ubrania i mieszka wśród wykutych w skale grobów – miejsca rytualnie nieczystego i kojarzonego ze śmiercią. Całkowita izolacja i nadludzka siła (Mk 5,3–4 / Łk 8,29): Społeczność próbowała go wcześniej obezwładnić łańcuchami i żelaznymi kajdanami, ale on wielokrotnie je rozrywał. Nikt nie był wystarczająco silny, by go oswoić. Samodestrukcyjna męka (Mk 5,5): Dniem i nocą mężczyzna błąka się po grobowcach i okolicznych wzgórzach, wyjąc i kalecząc się ostrymi kamieniami. To podkreśla destrukcyjny, izolujący charakter demonicznej opresji. Faza 2: Konfrontacja i rozpoznanie (Mk 5,6–8 / Łk 8,28) Biegnąc, by oddać pokłon (Mk 5,6 / Łk 8,28): Widząc Jezusa z daleka, mężczyzna biegnie ku Niemu. Zamiast zaatakować Jezusa, pada przed Nim w uległości, uznając Jego wyższą władzę. Krzyk demona (Ewangelia Marka 5:7 / Ewangelia Łukasza 8:28): Prowadzony przez byty w nim obecne, człowiek krzyczy głośnym głosem: „ Cóż ja mam z tobą, Jezusie, Synu Boga Najwyższego? ”. Błaga Jezusa, aby go nie dręczył, uznając boską świętość Jezusa za bezpośrednie zagrożenie dla ich zajęcia. Nakaz wyjścia (Ewangelia według św. Marka 5:8 / Ewangelia według św. Łukasza 8:29): Marek wyjaśnia, że Jezus już nakazał nieczystemu duchowi wyjść z tego człowieka, dlatego demony reagują paniką i obronną postawą targowania się. Faza 3: „Legion” i świnie (Ewangelia Marka 5:9–13 / Ewangelia Łukasza 8:30–33) „Jak masz na imię?” (Mk 5,9 / Łk 8,30): Jezus pyta mężczyznę o imię, aby nawiązać osobisty kontakt i przywrócić mu rozbitą tożsamość. Odpowiedź odsłania skalę tragedii: „Nazywam się Legion , bo jest nas wielu” – rzymski legion liczący kilka tysięcy duchów. Prośba o przeniesienie (Mk 5,10–12 / Łk 8,31–32): Demony rozpaczliwie błagają Jezusa, aby nie wypędzał ich z tej krainy ani nie zsyłał do otchłani. Zamiast tego, dostrzegając duże stado około 2000 świń pasących się nieopodal na zboczu wzgórza, proszą o pozwolenie na wejście do zwierząt. Zagłada Stada (Mk 5,13 / Łk 8,33): Jezus udziela pozwolenia. Duchy nieczyste opuszczają mężczyznę i wnikają w świnie. Całe stado natychmiast pędzi w popłochu po stromym brzegu do Jeziora Galilejskiego i tonie. 3
Uzdrowienie człowieka z Gadareny
Faza 4: Reakcja mieszkańców miasta (Mk 5,14–17 / Łk 8,34–37) Ucieczka i doniesienie (Mk 5,14 / Łk 8,34): Przerażeni pasterze uciekają, roznosząc wieści po mieście i okolicy. Miejscowi wybiegają, żeby zobaczyć, co się stało. Przemieniony Człowiek (Mk 5,15 / Łk 8,35): Kiedy tłum przybywa, spodziewają się chaosu, ale zamiast tego znajdują byłego szaleńca siedzącego cicho u stóp Jezusa. Jest „odziany i przy zdrowych zmysłach” . Paradoksalnie, ta spokojna scena napawa mieszkańców głębokim lękiem, ponieważ boska moc zakłóciła ich strefę komfortu. Odrzucenie Jezusa (Mk 5,16–17 / Łk 8,36–37): Po tym, jak naoczni świadkowie wyjaśnili, jak uzdrowiony został mężczyzna (i jak zginęły świnie), miejscowa ludność błaga Jezusa, aby natychmiast opuścił ich region . Obawiając się dalszych strat ekonomicznych lub duchowych, stawiają swoje zwierzęta ponad obecność Zbawiciela. Faza 5: Przywrócenie i powołanie (Ewangelia Marka 5:18–20 / Ewangelia Łukasza 8:38–39) Pragnienie pójścia za Nim (Ewangelia Marka 5:18 / Ewangelia Łukasza 8:38): Kiedy Jezus wsiadł z powrotem do łodzi, aby odpłynąć, uzdrowiony człowiek błagał, aby mógł pójść z Nim, ponieważ chciał pozostać blisko swojego Wybawiciela. Przydzielona misja (Ewangelia Marka 5:19 / Ewangelia Łukasza 8:39): Jezus odrzuca prośbę Jezusa, by przyłączył się do wędrujących uczniów, dając mu inny cel: „ Wracaj do domu, do swoich, i opowiadaj im wszystko, co Pan ci uczynił i jak ulitował się nad tobą ” . Świadek w Dekapolu (Mk 5,20 / Łk 8,39): Mężczyzna posłusznie przemierza Dekapol (region dziesięciu miast pogańskich), głosząc o wielkich rzeczach, których Jezus dla niego dokonał, wprawiając wszystkich w zdumienie. Mężczyzna staje się pierwszym skutecznym misjonarzem w świecie pogańskim.
Najważniejsze wnioski z historii Wartość jednej duszy: Jezus przeprawił się przez niebezpieczny zbiornik wodny podczas burzy tylko po to, by uratować jednego złamanego, odrzuconego wyrzutka. Władza nad chaosem: Nazwa demonów („Legion”) oraz wzburzone morze (z poprzedniego rozdziału) symbolizują ostateczny chaos, który Jezus ujarzmia bez wysiłku jednym słowem. Priorytety materialne kontra duchowe: Gadareńczycy wybrali świnie zamiast Jezusa, pokazując w ten sposób, jak bogactwo tego świata i strach przed zmianą mogą zaślepiać ludzi na łaskę.
4