Nakarmienie 5000 Ewangelia Mateusza 14:13-21 13 Gdy Jezus o tym usłyszał, odpłynął stamtąd łodzią na miejsce pustynne, osobno. A ludzie, dowiedziawszy się o tym, poszli za Nim pieszo z miast. 14 A Jezus wyszedł i ujrzał wielki tłum, i zlitował się nad nimi, i uzdrowił ich chorych. 15 A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie Jego i rzekli: Miejsce to jest pustynne i pora już minęła. Odpraw tłum, żeby poszli do wiosek i kupili sobie żywności. 16 Jezus im odpowiedział: Nie potrzeba, żeby odchodzili; dajcie wy im jeść. 17 A oni mu rzekli: Mamy tu tylko pięć chlebów i dwie ryby. 18 A On rzekł: Przyprowadźcie mi ich tutaj. 19 Potem rozkazał rzeszy usiąść na trawie, a wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał je swoim uczniom, uczniowie zaś rzeszy. 20 I jedli wszyscy, i nasycili się, i zebrali z pozostałych ułomków dwanaście pełnych koszów. 21 A tych, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.
Ewangelia Marka 6:30-44 30 Apostołowie zaś zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. 31 I rzekł do nich: Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i odpocznijcie trochę. Bo tak wielu przychodziło i odchodziło, że nawet nie mieli czasu, żeby zjeść. 32 I odpłynęli okrętem na miejsce pustynne, osobno. 33 Ludzie zaś widzieli ich odchodzących i wielu Go poznało. I zbiegli się tam ze wszystkich miast, i wyszli, i przyszli do Niego. 34 A gdy Jezus wyszedł, ujrzał wielki tłum i zlitował się nad nimi, bo byli jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać wielu rzeczy. 35 A gdy dzień się już nachylił, przystąpili do Niego uczniowie Jego i rzekli: Miejsce to jest pustynne i pora już późna.
1
36 Odpraw ich, niech idą do okolicznych wsi i do miasteczek, i kupią sobie chleba, bo nie mają co jeść. 37 On im odpowiedział i rzekł: Dajcie wy im jeść. A oni mu rzekli: Mamy pójść i kupić chleba za dwieście denarów i dać im jeść? 38 On im rzekł: Ile macie chlebów? Idźcie i zobaczcie. A gdy się dowiedzieli, rzekli: Pięć i dwie ryby. 39 I rozkazał im, aby wszyscy usiedli grupami na zielonej trawie. 40 I usiedli według setek i pięćdziesięciu. 41 A gdy wziął pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamał chleby, i dawał swoim uczniom, aby przed nimi kładli. I dwie ryby podzielił między wszystkich. 42 I jedli wszyscy, i zostali nasyceni. 43 I zebrali dwanaście pełnych koszów ułomków i ryb. 44 A tych, którzy jedli chleby, było około pięciu tysięcy mężów.
Łukasza 9:10-17 10 Apostołowie zaś, wróciwszy, opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali. On zaś wziął ich i udał się na osobność na miejsce pustynne, należące do miasta zwanego Betsaidą. 11 Ludzie zaś, dowiedziawszy się o tym, poszli za Nim. On ich przyjął i mówił im o królestwie Bożym, a tych, którzy potrzebowali uzdrowienia, uzdrawiał. 12 A gdy dzień się zaczął chylić ku zachodowi, przyszło Dwunastu i rzekło do Niego: Odpraw rzeszę, żeby poszli do okolicznych wiosek i wsi, i tam przenocowali, i zdobyli żywność, bo jesteśmy tu na pustkowiu. 13 A On rzekł do nich: Dajcie im jeść. A oni odpowiedzieli: Nie mamy nic więcej, tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i kupimy mięsa dla całego tego ludu. 14 Było ich bowiem około pięciu tysięcy. I rzekł do uczniów swoich: Każcie im usiąść po pięćdziesięciu w grupie. 15 I tak uczynili, i kazali im wszystkim usiąść. 16 Potem wziął pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, pobłogosławił je, połamał i dawał uczniom, aby rozdawali rzeszy. 17 I jedli, i nasycili się wszyscy; i zebrano im z pozostałych ułomków dwanaście koszów.
Jana 6:1-14 1 Potem Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. 2 A szedł za Nim wielki tłum, bo widzieli cuda, które czynił na chorych. 3 Potem Jezus wszedł na górę i usiadł tam ze swoimi uczniami. 4 A zbliżała się Pascha, święto żydowskie. 5 Gdy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że wielka gromada zbliża się do Niego, rzekł Filipowi: Skąd kupimy chleba, aby oni mogli się posilić? 6 A mówił to, wystawiając go na próbę, bo sam wiedział, co miał uczynić. 7 Filip mu odpowiedział: Za dwieście denarów nie wystarczy im chleba; niech każdy z nich weźmie choć trochę. 8 Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: 9 Jest tu chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby. Lecz cóż to jest na tak wielu? 10 Jezus rzekł: Każcie ludziom usiąść. A trawy było dużo na tym miejscu. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich wynosiła około pięciu tysięcy. 11 Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał uczniom, a uczniowie siedzącym; podobnie i z ryb rozdał tyle, ile chcieli.
2
12 A gdy się nasycili, rzekł do swoich uczniów: Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło. 13 Zebrali więc i napełnili dwanaście koszów ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które pozostały tym, którzy jedli. 14 A gdy ci ludzie ujrzeli cud, który uczynił Jezus, rzekli: To prawdziwie prorok, który miał przyjść na świat.
3