Skip to main content

Persian - The Second Epistle to the Corinthians

Page 1

‫‪2‬قرنتیان‬ ‫فصل ‪1‬‬ ‫‪1‬پولس‪ ،‬رسول عیسی مسیح به خواست خدا‪ ،‬و برادر ما تیموتائوس‪ ،‬به کلیسای خدا که در قرنتس است‪ ،‬با تمام مقدسین که در تمام آخایا‬ ‫هستند‪.‬‬ ‫‪ ۲‬فیض و سلمتی از جانب خدای پدر ما و خداوند عیسی مسیح بر شما باد‪.‬‬ ‫‪3‬متبارک است خدا‪ ،‬پدر خداوند ما عیسی مسیح‪ ،‬پدر رحمتها‪ ،‬و خدای همه آسایش‪.‬‬ ‫‪4‬که ما را در تمام مصیبتهایمان تسلی میدهد تا بتوانیم با آسایشی که خود از جانب خدا به آن تسلی میدهیم‪ ،‬کسانی را که در هر مشکلی‬ ‫هستند‪ ،‬تسلی دهیم‪.‬‬ ‫‪5‬زیرا همانطور که مصائب مسیح در ما زیاد است‪ ،‬تسلی ما نیز به وسیله مسیح زیاد می شود‪.‬‬ ‫‪6‬و خواه ما مصیبت زده باشیم‪ ،‬برای تسلی و نجات شماست‪ ،‬که در تحمل همان مصائبی که ما نیز متحمل می شویم مؤثر است‪ ،‬یا اگر‬ ‫تسلی پیدا کنیم‪ ،‬برای تسلی و نجات شماست‪.‬‬ ‫‪7‬و امید ما به شما ثابت است زیرا میدانیم که همانطور که در مصائب شریک هستید‪ ،‬در تسلی نیز خواهید بود‪.‬‬ ‫‪8‬ای برادران‪ ،‬ما نمیخواهیم از مصیبت ما که در آسیا به ما رسید‪ ،‬بیخبر باشید‪ ،‬که ما را از حد و اندازهای فراتر از قدرت‪ ،‬چنان تحت‬ ‫فشار قرار دادند که حتی از زندگی نیز ناامید شدیم‪.‬‬ ‫‪9‬اما حکم مرگ را در خود داشتیم تا بر خود توکل نکنیم‪ ،‬بلکه به خدایی که مردگان را زنده میکند‪.‬‬ ‫‪10‬که ما را از مرگی بسیار بزرگ نجات داد و نجات داد‪.‬‬ ‫‪۱۱‬شما نیز با دعا برای ما با هم کمک میکنید‪ ،‬تا برای هدیهای که به وسیله افراد بسیار به ما عطا شده است‪ ،‬بسیاری از جانب ما‬ ‫سپاسگزاری کنند‪.‬‬ ‫‪12‬زیرا شادی ما این است‪ ،‬شهادت وجدان ما‪ ،‬که با سادگی و صداقت خدایی‪ ،‬نه با حکمت جسمانی‪ ،‬بلکه به لطف خدا‪ ،‬در جهان و‬ ‫بهطور فراوان با شما گفتگو کردهایم‪.‬‬ ‫‪13‬زیرا ما چیزی جز آنچه می خوانید یا تصدیق می کنید برای شما نمی نویسیم ‪.‬و من اعتماد دارم که شما حتی تا آخر تصدیق خواهید‬ ‫کرد‪.‬‬ ‫‪14‬همچنان که تا حدودی ما را تصدیق کردید که ما شادی شما هستیم‪ ،‬چنانکه شما نیز در روز عیسی خداوند مال ما هستید‪.‬‬ ‫‪15‬و با این اطمینان من در نظر داشتم که از قبل نزد شما بیایم‪ ،‬تا شما سود دومی داشته باشید‪.‬‬ ‫‪16‬و از کنار شما به مقدونیه بگذرم و دوباره از مقدونیه نزد شما بیایم و شما را در راه خود به یهودیه بیاورند‪.‬‬ ‫‪17‬پس وقتی چنین فکر کردم‪ ،‬آیا از سبکی استفاده کردم؟ یا چیزهایی را که هدف میکنم‪ ،‬آیا بر حسب جسم هدف میکنم‪ ،‬تا با من آری آری‬ ‫باشد‪ ،‬نه خیر؟‬ ‫‪18‬اما چون خدا صادق است‪ ،‬کلم ما در مورد شما آری و نه نبود‪.‬‬ ‫‪19‬زیرا پسر خدا‪ ،‬عیسی مسیح‪ ،‬که توسط ما در میان شما موعظه شد‪ ،‬حتی توسط من و سیلوانوس و تیموتئوس‪ ،‬آری و نه بود‪ ،‬بلکه در‬ ‫او آری بود‪.‬‬ ‫‪20‬زیرا همه وعدههای خدا در او آری است‪ ،‬و در او آمین‪ ،‬برای جلل خدا توسط ما‪.‬‬ ‫‪21‬حال آن که ما را با شما در مسیح استوار می کند و ما را مسح کرده است‪ ،‬خداست‪.‬‬ ‫‪22‬که ما را نیز ممهر کرد و جددیت روح را در دلهای ما داد‪.‬‬ ‫‪23‬به علوه خدا را برای ثبت بر جان خود میخوانم که برای نجات شما هنوز به قرنتس نیامدهام‪.‬‬ ‫‪24‬نه به این دلیل که بر ایمان شما تسلط داریم‪ ،‬بلکه یاور شادی شما هستیم‪ ،‬زیرا به ایمان ایستادهاید‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪1‬اما من این را با خود مصمم کردم که دیگر با سختی نزد شما نیایم‪.‬‬ ‫‪2‬زیرا اگر من تو را متاسف کنم‪ ،‬پس کیست که مرا خوشحال میکند‪ ،‬مگر آن که من متاسفم؟‬ ‫‪3‬و همین را برای شما نوشتم‪ ،‬مبادا وقتی آمدم از جانب کسانی که باید از آنها شادی کنم غمگین شوم ‪.‬با اطمینان به همه شما‪ ،‬که شادی من‬ ‫شادی همه شماست‪.‬‬ ‫‪4‬زیرا از شدت مصیبت و ناراحتی قلبی با اشکهای بسیار برای شما نوشتم ‪.‬نه برای اینکه غمگین شوید‪ ،‬بلکه برای اینکه محبتی را که من‬ ‫نسبت به شما بسیار دارم‪ ،‬بشناسید‪.‬‬ ‫‪5‬اما اگر کسی غمگین شده باشد‪ ،‬مرا اندوهگین نکرده است‪ ،‬بلکه تا حدی غمگین باشد‪ ،‬تا همه شما را بیش از حد اذیت نکنم‪.‬‬ ‫‪6‬برای چنین مردی همین مجازاتی که به بسیاری وارد شده بود کافی است‪.‬‬ ‫‪ ۷‬پس بهتر است که او را ببخشید و تسلی دهید‪ ،‬مبادا چنین کسی را غم و اندوه زیاد بلعید‪.‬‬ ‫‪8‬بنابراین من از شما التماس می کنم که محبت خود را نسبت به او ثابت کنید‪.‬‬ ‫‪9‬زیرا به این منظور نیز نوشتم تا اثبات شما را بدانم که آیا در همه چیز مطیع هستید یا خیر‪.‬‬ ‫‪10‬هر که چیزی را ببخشید‪ ،‬من نیز میبخشم‪.‬‬ ‫‪11‬مبادا شیطان از ما سود ببرد‪ ،‬زیرا ما از نیایش او غافل نیستیم‪.‬‬


‫‪2‬قرنتیان‬

‫‪12‬و چون به تروآس آمدم تا انجیل مسیح را بشارت دهم و دری از جانب خداوند به روی من گشوده شد‪.‬‬ ‫‪13‬در روح خود آرامی نداشتم‪ ،‬زیرا برادر خود تیطوس را نیافتم‪ ،‬بلکه از آنها رها شدم و از آنجا به مقدونیه رفتم‪.‬‬ ‫‪14‬اکنون خدا را شکر که همیشه ما را در مسیح پیروز میسازد و بوی دانش او را در همه جا به وسیله ما آشکار میسازد‪.‬‬ ‫‪15‬زیرا ما نزد خدا بوی شیرین مسیح هستیم‪ ،‬در نجاتیافتهها و در آنانی که هلک میشوند‪.‬‬ ‫‪16‬برای کسی که ما طعم مرگ تا مرگ را داریم ‪.‬و برای دیگری طعم زندگی به زندگی ‪.‬و چه کسی برای این کارها کافی است؟‬ ‫‪17‬زیرا ما بسیاری نیستیم که کلم خدا را فاسد میکنیم‪ ،‬بلکه از روی صداقت‪ ،‬بلکه به عنوان خدا در حضور خدا در مسیح سخن میگوییم‪.‬‬ ‫فصل ‪3‬‬ ‫‪1‬آیا دوباره شروع به تمجید از خود می کنیم؟ یا ما مانند برخی دیگر به ستایش نامه هایی برای شما یا ستایش نامه های شما نیاز داریم؟‬ ‫‪2‬شما رساله ما هستید که در دل ما نوشته شده است و همه مردم آن را می شناسند و می خوانند‪.‬‬ ‫‪3‬زیرا شما آشکارا اعلم شدهاید که رساله مسیح هستید که توسط ما خدمت رسانی شده است و نه با جوهر‪ ،‬بلکه با روح خدای زنده نوشته‬ ‫شده است ‪.‬نه در سفره های سنگی‪ ،‬بلکه در سفره های گوشتی دل‪.‬‬ ‫‪4‬و ما از طریق مسیح به خدا اعتماد داریم‪:‬‬ ‫‪5.‬اما کفایت ما از خداست‪.‬‬ ‫‪6‬که ما را نیز خدمتگزاران عهد جدید ساخته است ‪.‬نه از حرف‪ ،‬بلکه از روح؛ زیرا حرف میکشد‪ ،‬اما روح حیات میبخشد‪.‬‬ ‫‪7‬اما اگر خدمت مرگ که بر سنگها نوشته و حکاکی شده بود با شکوه بود‪ ،‬به طوری که بنیاسرائیل نمیتوانستند چهره موسی را برای‬ ‫جلل چهرهاش ببینند ‪.‬شکوهی که قرار بود از بین برود‪:‬‬ ‫‪8‬چگونه خدمت روح بسیار باشکوه نخواهد بود؟‬ ‫‪9‬زیرا اگر خدمت محکومیت جلل باشد‪ ،‬خدمت عدالت در جلل بسیار بیشتر خواهد بود‪.‬‬ ‫‪10‬زیرا حتی آن چیزی که جلل یافت از این جهت جلل نداشت‪ ،‬به دلیل جللی که برتر است‪.‬‬ ‫‪11‬زیرا اگر آنچه از بین میرود با شکوه بود‪ ،‬آنچه که باقی میماند بسیار با شکوه است‪.‬‬ ‫‪12‬پس چون چنین امیدی داریم‪ ،‬از صراحت گفتار استفاده می کنیم‪:‬‬ ‫‪13‬و نه مانند موسی که پردهای بر چهرهاش گذاشت تا بنیاسرائیل نتوانند با استواری به پایان آنچه منسوخ شده است بنگرند‪.‬‬ ‫‪14‬اما ذهن ایشان کور شد‪ ،‬زیرا تا امروز همان پرده در قرائت عهد عتیق برداشته نشده است ‪.‬که پرده در مسیح از بین رفته است‪.‬‬ ‫‪15‬اما حتی تا امروز که موسی خوانده میشود‪ ،‬پرده بر قلب ایشان است‪.‬‬ ‫‪16‬ا دما هنگامی که به سوی خداوند برگردد‪ ،‬پرده برداشته خواهد شد‪.‬‬ ‫‪17‬و خداوند آن روح است و هرجا روح خداوند است‪ ،‬آزادی آنجاست‪.‬‬ ‫‪18‬ا دما همه ما‪ ،‬با رویی باز که جلل خداوند را در لیوان می نگریم‪ ،‬از جلل به جلل به یک شکل تبدیل شده ایم‪ ،‬حتی به وسیله روح‬ ‫خداوند‪.‬‬ ‫فصل ‪4‬‬ ‫‪1‬پس چون این خدمت را داریم‪ ،‬چون رحمت شدهایم‪ ،‬غش نمیکنیم‪.‬‬ ‫‪2‬اما از چیزهای پنهان نادرستی چشم پوشی کرده اید‪ ،‬نه با حیله رفتار می کنید و نه کلم خدا را فریبکارانه به کار می برید ‪.‬بلکه با تجلی‬ ‫حقیقت خود را به وجدان هر انسانی در نظر خدا تسلیم می کنیم‪.‬‬ ‫‪3‬اما اگر انجیل ما پنهان باشد‪ ،‬برای گمشدگان پنهان است‪.‬‬ ‫‪4‬که خدای این جهان ذهنهای بیایمانان را کور کرده است تا مبادا نور انجیل جلل مسیح که شمایل خداست بر ایشان بتابد‪.‬‬ ‫‪5‬زیرا ما خود را موعظه نمیکنیم‪ ،‬بلکه مسیح عیسی خداوند را ‪.‬و ما به خاطر عیسی خدمتگزار شما هستیم‪.‬‬ ‫‪ ۶‬زیرا خدایی که به نور فرمان داد تا از تاریکی بدرخشد‪ ،‬در دلهای ما درخشیده است تا نور معرفت جلل خدا را در چهره عیسی مسیح‬ ‫ببخشد‪.‬‬ ‫‪7‬اما ما این گنج را در ظروف سفالی داریم تا عظمت قدرت از خدا باشد و نه از ما‪.‬‬ ‫‪8‬ما از هر طرف مضطرب هستیم‪ ،‬اما مضطرب نیستیم ‪.‬ما گیج هستیم‪ ،‬اما ناامید نیستیم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬مورد آزار و اذیت قرار گرفتهاند‪ ،‬اما رها نشدهاند ‪.‬انداخته می شود‪ ،‬اما نابود نمی شود‪.‬‬ ‫‪10‬همیشه مرگ عیسی خداوند را در بدن حمل می کنیم تا زندگی عیسی نیز در بدن ما آشکار شود‪.‬‬ ‫‪11‬زیرا ما که زندهایم همیشه به خاطر عیسی به مرگ تسلیم میشویم تا حیات عیسی نیز در بدن فانی ما آشکار شود‪.‬‬ ‫‪12‬پس مرگ در ما اثر میکند‪ ،‬اما زندگی در شما‪.‬‬ ‫‪13‬ما که همان روح ایمان داریم‪ ،‬همانطور که مکتوب است ایمان آوردم و از این رو گفتم ‪.‬ما نیز ایمان داریم و بنابراین صحبت می کنیم‪.‬‬ ‫‪14‬زیرا میدانیم که آن که عیسی خداوند را برخیزانید‪ ،‬ما را نیز بهوسیله عیسی برخیزانید و ما را با شما حاضر خواهد کرد‪.‬‬ ‫‪15‬زیرا همه چیز به خاطر شماست تا فیض فراوان با شکرگزاری بسیاری به جلل خدا بیفزاید‪.‬‬ ‫‪16‬به همین دلیل ما غش نمی کنیم ‪.‬اما اگر چه انسان ظاهری ما از بین می رود‪ ،‬اما انسان باطنی روز به روز تجدید می شود‪.‬‬ ‫‪17‬زیرا مصیبت سبک ما‪ ،‬که فقط برای یک لحظه است‪ ،‬جلل بسیار بیشتر و ابدی برای ما ایجاد می کند‪.‬‬ ‫‪18‬در حالی که ما به چیزهای دیده نمی نگریم‪ ،‬بلکه به چیزهایی که دیده نمی شوند‪ ،‬نگاه می کنیم ‪.‬اما چیزهایی که دیده نمی شوند ابدی‬ ‫هستند‪.‬‬


‫‪2‬قرنتیان‬

‫فصل ‪5‬‬ ‫‪1‬زیرا میدانیم که اگر خانه زمینی ما در این خیمه منحل شود‪ ،‬بنای خدا داریم‪ ،‬خانهای که دست ساخته نیست و در آسمان جاودان است‪.‬‬ ‫‪2‬زیرا ما در این ناله میکنیم و مشتاقانه میخواهیم که خانه خود را که از آسمان است‪ ،‬بپوشانیم‪.‬‬ ‫‪3‬اگر چنین است که ما در لباس پوشیدن‪ ،‬برهنه نخواهیم یافت‪.‬‬ ‫‪4‬زیرا ما که در این خیمهایم ناله میکنیم و بار سنگین میشویم‪ ،‬نه به این دلیل که میخواهیم لباس بپوشیم‪ ،‬بلکه لباس میپوشانیم تا فناپذیری از‬ ‫زندگی بلعیده شود‪.‬‬ ‫‪5‬اکنون او که ما را برای همین امر آفریده است‪ ،‬خداست‪ ،‬او نیز جدد روح را به ما بخشیده است‪.‬‬ ‫‪6‬بنابراین ما همیشه مطمئن هستیم‪ ،‬زیرا میدانیم که در حالی که در بدن خانه هستیم‪ ،‬از خداوند غایب هستیم‪.‬‬ ‫( ‪7‬زیرا ما با ایمان راه میرویم‪ ،‬نه با دید)‪.‬‬ ‫‪8‬من می گویم‪ ،‬ما مطمئن هستیم و مایلیم که از بدن غیبت کنیم و نزد خداوند حضور داشته باشیم‪.‬‬ ‫‪9‬از این رو ما تلش می کنیم تا خواه حضور داشته باشیم یا غایب‪ ،‬از او پذیرفته شویم‪.‬‬ ‫‪10‬زیرا همه ما باید در برابر کرسی داوری مسیح حاضر شویم ‪.‬تا هر کس کارهایی را که در بدن خود انجام داده است‪ ،‬مطابق آنچه انجام‬ ‫داده است‪ ،‬دریافت کند‪ ،‬خواه خوب باشد یا بد‪.‬‬ ‫‪11‬پس با دانستن وحشت خداوند‪ ،‬مردم را متقاعد میکنیم ‪.‬اما ما برای خدا آشکار شده ایم ‪.‬و من اطمینان دارم که در وجدان شما نیز آشکار‬ ‫شده است‪.‬‬ ‫‪12‬زیرا ما خود را دوباره به شما تسلیم نمیکنیم‪ ،‬بلکه به شما فرصتی میدهیم که از طرف ما تجلیل کنید‪ ،‬تا بتوانید به آنانی که در ظاهر و‬ ‫نه در قلب جلل دارند پاسخ دهید‪.‬‬ ‫‪13‬زیرا اگر از خود بیزار باشیم‪ ،‬برای خداست‪ ،‬یا هوشیار باشیم‪ ،‬به خاطر شماست‪.‬‬ ‫‪14‬زیرا محبت مسیح ما را محدود می کند ‪.‬زیرا ما اینگونه قضاوت می کنیم که اگر یکی برای همه بمیرد‪ ،‬پس همه مرده اند‪.‬‬ ‫‪15‬و اینکه او برای همه مرد‪ ،‬تا آنانی که زنده اند از این پس برای خودشان زندگی نکنند‪ ،‬بلکه برای کسی که برای آنها مرد و دوباره‬ ‫برخاست‪.‬‬ ‫‪16‬پس از این پس ما هیچکس را بر حسب جسم نمیشناسیم ‪:‬آری‪ ،‬اگرچه مسیح را بر حسب جسم میشناسیم‪ ،‬اما اکنون دیگر او را‬ ‫نمیشناسیم‪.‬‬ ‫‪17‬پس اگر کسی در مسیح باشد‪ ،‬مخلوق جدیدی است ‪.‬اینک همه چیز جدید شده است‪.‬‬ ‫‪18‬و همه چیز از خداست که ما را به وسیله عیسی مسیح با خود آشتی داده و خدمت آشتی را به ما داده است‪.‬‬ ‫‪19‬در عین حال‪ ،‬خدا در مسیح بود و جهان را با خود آشتی داد و گناهان آنها را به آنها نسبت نداد ‪.‬و کلم آشتی را به ما سپرده است‪.‬‬ ‫‪20‬پس اکنون ما سفیران مسیح هستیم‪ ،‬گویی خدا به وسیله ما از شما التماس کرده است ‪:‬به جای مسیح از شما دعا می کنیم‪ ،‬با خدا آشتی‬ ‫کنید‪.‬‬ ‫‪21‬زیرا او او را برای ما گناهکار ساخته است که گناه نمیدانست ‪.‬تا بتوانیم در او عدالت خدا شویم‪.‬‬ ‫فصل ‪6‬‬ ‫‪1‬پس ما به عنوان کارگران با او از شما نیز التماس میکنیم که فیض خدا را بیهوده دریافت نکنید‪.‬‬ ‫( ‪2‬زیرا او میگوید‪ ،‬تو را در زمانی پذیرفته شده شنیدم‪ ،‬و در روز نجات تو را یاری کردم ‪:‬اینک‪ ،‬اکنون زمان مقبول است‪ ،‬اینک‪ ،‬اکنون‬ ‫روز نجات است)‪.‬‬ ‫‪3‬در هیچ چیز توهین نمیکند تا خدمت را ملمت نکند‪:‬‬ ‫‪4‬اما در همه چیز خود را به عنوان خادمان خدا تأیید میکنیم‪ ،‬در شکیبایی بسیار‪ ،‬در مصیبتها‪ ،‬در نیازها‪ ،‬در مصائب‪،‬‬ ‫‪5‬در ضربات‪ ،‬در زندان‪ ،‬در غوغا‪ ،‬در کار‪ ،‬در دیده بانی‪ ،‬در روزه‪.‬‬ ‫‪6‬با پاکی‪ ،‬با دانش‪ ،‬با صبر‪ ،‬با مهربانی‪ ،‬به روح القدس‪ ،‬با محبت بی ادعا‪،‬‬ ‫‪7‬به کلم راستی‪ ،‬به قدرت خدا‪ ،‬به زره عدالت در دست راست و در سمت چپ‪،‬‬ ‫‪8‬با عزت و خواری‪ ،‬با خبر بد و خبر خوب‪.‬‬ ‫‪9‬به عنوان ناشناخته‪ ،‬و در عین حال شناخته شده ‪.‬در حال مرگ‪ ،‬و اینک‪ ،‬ما زندگی می کنیم ‪.‬چنانکه تنبیه شده و کشته نشده است‪.‬‬ ‫‪10‬غمگین‪ ،‬اما همیشه شاد ‪.‬به عنوان فقیر‪ ،‬در عین حال بسیاری را ثروتمند می کند ‪.‬مانند نداشتن هیچ‪ ،‬و در عین حال صاحب همه چیز‪.‬‬ ‫‪11‬ای قرنتیان‪ ،‬دهان ما به روی شما باز است‪ ،‬قلب ما بزرگ شده است‪.‬‬ ‫‪12‬شما در ما تنگ نیستید‪ ،‬بلکه در دل خود تنگ هستید‪.‬‬ ‫‪13‬اکنون برای جبران در همان‪( ،‬من به فرزندان خود صحبت می کنم)‪ ،‬شما نیز بزرگ شوید‪.‬‬ ‫‪14‬با کافران به طور نابرابر یوغ نشوید‪ ،‬زیرا عدالت با بی عدالتی چه ارتباطی دارد؟ و نور با تاریکی چه ارتباطی دارد؟‬ ‫‪15‬و مسیح با بلیال چه توافقی دارد؟ یا مؤمن با کافر چه سهمی دارد؟‬ ‫‪16‬و معبد خدا چه توافقی با بتها دارد؟ زیرا شما معبد خدای زنده هستید ‪.‬همانطور که خدا گفته است‪ ،‬من در آنها ساکن خواهم شد و در آنها‬ ‫راه خواهم رفت ‪.‬و من خدای آنها خواهم بود و آنها قوم من خواهند بود‪.‬‬ ‫‪17‬پس از میان ایشان بیرون آمده و جدا شوید‪ ،‬خداوند میگوید‪ ،‬و به چیز ناپاک دست نزنید ‪.‬و من از شما پذیرایی خواهم کرد‪،‬‬ ‫‪18‬و برای شما پدر خواهم بود‪ ،‬و شما پسران و دختران من خواهید بود‪ ،‬خداوند قادر مطلق میگوید‪.‬‬


‫‪2‬قرنتیان‬

‫فصل ‪7‬‬ ‫‪1‬پس با داشتن این وعدهها‪ ،‬ای عزیزان‪ ،‬بیایید خود را از هر پلیدی جسم و روح پاک کنیم و در ترس از خدا قدوسیت را کامل کنیم‪.‬‬ ‫‪2‬ما را بپذیرید ‪.‬ما به هیچ کس ظلم نکردیم‪ ،‬به کسی فاسد نکردیم‪ ،‬هیچ کس را فریب ندادیم‪.‬‬ ‫‪3‬این را برای محکوم کردن شما نمیگویم‪ ،‬زیرا قبلل گفتهام که در دل ما هستید که بمیرید و با شما زندگی کنید‪.‬‬ ‫‪4‬جسارت سخنم نسبت به تو بسیار است‪ ،‬و جلل من از تو بسیار است‪.‬‬ ‫‪5‬زیرا وقتی به مقدونیه آمدیم‪ ،‬جسم ما آرامی نداشت‪ ،‬اما از هر طرف مضطرب بودیم ‪.‬بدون دعوا بود‪ ،‬در درون ترس بود‪.‬‬ ‫‪6‬اما خدایی که به پایین انداختهشدگان تسلی میدهد‪ ،‬با آمدن تیطوس ما را تسلی داد‪.‬‬ ‫‪7‬و نه تنها با آمدن او‪ ،‬بلکه به واسطه تسلیای که در شما با آن تسلی یافت‪ ،‬هنگامی که او به ما میگفت آرزوی جدی شما‪ ،‬ماتم شما‪ ،‬و فکر‬ ‫پرشور شما را نسبت به من ‪.‬به طوری که من بیشتر خوشحال شدم‪.‬‬ ‫‪8‬زیرا اگر با نامهای شما را متأسف کردم‪ ،‬توبه نمیکنم‪ ،‬هر چند توبه کردم‪ ،‬زیرا میدانم که همان نامه شما را متأسف کرده است‪ ،‬هر چند‬ ‫برای یک فصل باشد‪.‬‬ ‫‪9‬اکنون خوشحالم که شما متأسف شدید‪ ،‬بلکه از این که برای توبه اندوهگین شدید‪ ،‬زیرا که از راه خدایی متأسف شدید تا از ما هیچ‬ ‫ضرری دریافت نکنید‪.‬‬ ‫‪10‬زیرا اندوه خدایی توبه را برای نجاتی به وجود می آورد که از آن پشیمان نمی شود‪ ،‬اما غم و اندوه جهان باعث مرگ می شود‪.‬‬ ‫‪11‬زیرا بنگرید همین امر را‪ ،‬که شما پس از نوعی خداپسندانه اندوهگین شدید‪ ،‬چه دقتی در شما ایجاد کرد‪ ،‬آری‪ ،‬چه پاکی از خود‪ ،‬آری‪،‬‬ ‫چه خشم‪ ،‬آری‪ ،‬چه ترس‪ ،‬آری‪ ،‬چه میل شدید‪ ،‬آری‪ ،‬چه غیرت‪ ،‬بله‪ ،‬چه انتقامی !در همه چیز خود را تأیید کرده اید که در این امر روشن‬ ‫باشید‪.‬‬ ‫‪12‬از این رو‪ ،‬اگرچه برای شما نوشتم‪ ،‬اما این کار را نه به خاطر او که مرتکب اشتباه شده بود‪ ،‬و نه به خاطر او که مرتکب خطا شده‬ ‫بود‪ ،‬انجام دادم‪ ،‬بلکه برای اینکه مراقبت ما از شما در نظر خدا برای شما ظاهر شود‪.‬‬ ‫‪13‬بنابراین ما در آسایش شما تسلی یافتیم‪ ،‬آری‪ ،‬و ما از شادی تیطوس بسیار شادمان شدیم‪ ،‬زیرا روح او توسط شما همگی شاداب شد‪.‬‬ ‫‪14‬زیرا اگر از شما چیزی نزد او فخر کردهام‪ ،‬خجالت نمیکشم ‪.‬اما همانطور که همه چیز را به راستی به شما گفتیم‪ ،‬فخرهای ما نیز که‬ ‫در حضور تیطوس انجام دادم‪ ،‬حقیقت یافت‪.‬‬ ‫‪15‬و محبت درونی او نسبت به شما بیشتر است‪ ،‬در حالی که اطاعت همه شما را به یاد می آورد که چگونه با ترس و لرز او را پذیرفتید‪.‬‬ ‫‪16‬پس خوشحالم که در همه چیز به شما اعتماد دارم‪.‬‬ ‫فصل ‪8‬‬ ‫‪1‬به علوه‪ ،‬ای برادران‪ ،‬فیض خدا را که بر کلیساهای مقدونیه عطا شده است‪ ،‬به شما می دانیم‪.‬‬ ‫‪2‬چگونه در یک آزمایش بزرگ از مصیبت‪ ،‬فراوانی شادی و فقر عمیق آنها به ثروت گشاده دستی آنها رسید‪.‬‬ ‫‪3‬زیرا به قدرت آنها‪ ،‬من گواهی می دهم‪ ،‬بله‪ ،‬و فراتر از قدرت آنها آنها از خودشان مایل بودند‪.‬‬ ‫‪ ۴‬با التماس فراوان از ما بخواهید که هدیه را دریافت کنیم و مشارکت خدمت مقدسین را بر عهده بگیریم‪.‬‬ ‫‪5‬و آنها این کار را انجام دادند‪ ،‬نه آنطور که ما امیدوار بودیم‪ ،‬بلکه ابتدا جان خود را به خداوند و به خواست خدا به ما دادند‪.‬‬ ‫‪6‬تا آنجا که ما تیتوس را خواستیم تا همانطور که آغاز کرده بود‪ ،‬در شما نیز همان فیض را تمام کند‪.‬‬ ‫‪7‬بنابراین‪ ،‬همانطور که در هر چیز‪ ،‬در ایمان‪ ،‬گفتار‪ ،‬و دانش‪ ،‬و در تمام اهتمام‪ ،‬و در محبت خود نسبت به ما فراوان هستید‪ ،‬توجه داشته‬ ‫باشید که در این فیض نیز فراوان باشید‪.‬‬ ‫‪8‬من نه به فرمان‪ ،‬بلکه به مناسبت پیشروی دیگران و برای اثبات صداقت محبت شما صحبت میکنم‪.‬‬ ‫‪9‬زیرا فیض خداوند ما عیسی مسیح را میدانید که اگر چه او ثروتمند بود‪ ،‬اما به خاطر شما فقیر شد تا به واسطه فقر او ثروتمند شوید‪.‬‬ ‫‪10‬و در اینجا من نصیحت خود را میکنم ‪:‬زیرا این برای شما که قبلل شروع کردهاید‪ ،‬نه تنها انجام دادن‪ ،‬بلکه از یک سال پیش نیز‬ ‫مصلحت است‪.‬‬ ‫‪11‬پس اکنون آن را انجام دهید ‪.‬که همانطور که آمادگی اراده وجود داشت‪ ،‬ممکن است عملکردی نیز از آنچه دارید وجود داشته باشد‪.‬‬ ‫‪12‬زیرا اگر ابتدا ذهنی مشتاق وجود داشته باشد‪ ،‬مطابق آنچه که انسان دارد پذیرفته می شود‪ ،‬نه بر اساس آنچه که ندارد‪.‬‬ ‫‪13‬زیرا منظور من این نیست که دیگران راحت شوند و شما بار بیاورید‪.‬‬ ‫‪14‬اما به یک مساوات‪ ،‬که اکنون در این زمان‪ ،‬فراوانی شما برای نیازهای آنها تأمین شود‪ ،‬تا فراوانی آنها نیز برای نیازهای شما تأمین‬ ‫شود ‪:‬تا برابری باشد‪.‬‬ ‫‪15‬همانطور که مکتوب است‪ ،‬کسی که بسیار جمع کرده بود چیزی نداشت ‪.‬و آن که اندک جمع کرده بود کم نداشت‪.‬‬ ‫‪16‬اما خدا را شکر که همان مراقبت جدی را در قلب تیطوس برای شما گذاشت‪.‬‬ ‫‪17‬زیرا او این نصیحت را پذیرفت ‪.‬اما به خواست خود پیش شما رفت‪.‬‬ ‫‪18‬و ما با او برادری را فرستادیم که ستایش او در انجیل در تمام کلیساها است‪.‬‬ ‫‪19‬و نه تنها آن‪ ،‬بلکه او نیز از میان کلیساها برگزیده شد تا با ما با این فیض سفر کند‪ ،‬که توسط ما به جلل همان خداوند و اعلم آمادگی‬ ‫شما ارائه می شود‪.‬‬ ‫‪20‬از این بپرهیزید‪ ،‬تا کسی ما را در این فراوانی که توسط ما اداره میشود سرزنش نکند‪.‬‬ ‫‪21‬نه تنها در نظر خداوند‪ ،‬بلکه در نظر مردم نیز به چیزهای صادقانه رسیدگی کنید‪.‬‬


‫‪2‬قرنتیان‬

‫‪22‬و ما برادر خود را با ایشان فرستادیم که او را بارها در خیلی چیزها کوشا بودهایم‪ ،‬اما اکنون بسیار سختکوشتر است‪ ،‬به خاطر‬ ‫اطمینان زیادی که به شما دارم‪.‬‬ ‫‪23‬چه کسی از تیطوس سؤال کند‪ ،‬او شریک و یاور من در مورد شما است‪ ،‬یا از برادران ما سؤال شود‪ ،‬آنها فرستادگان کلیساها و جلل‬ ‫مسیح هستند‪.‬‬ ‫‪24‬پس به آنها و در حضور کلیساها‪ ،‬دلیل محبت خود و فخر ما را برای شما نشان دهید‪.‬‬ ‫فصل ‪9‬‬ ‫‪1‬زیرا در مورد خدمت مقدسین‪ ،‬نوشتن برای شما زاید است‪:‬‬ ‫‪2‬زیرا میدانم که شما چه فکری دارید و به خاطر آن برای مقدونیهها به شما میبالم که آخایا یک سال پیش آماده بود ‪.‬و غیرت شما بسیاری‬ ‫را برانگیخته است‪.‬‬ ‫‪3‬اما من برادران را فرستادم تا مبادا فخر ما از شما در این مورد بیهوده باشد ‪.‬تا همانطور که گفتم شما آماده باشید‪:‬‬ ‫‪4‬مبادا اگر مقدونیهها با من بیایند و شما را ناآماده بیابند‪ ،‬ما (که نمیگوییم شما )از همین لفهای مطمئن شرمنده شویم‪.‬‬ ‫‪5‬بنابراین لزم دانستم که برادران را نصیحت کنم که آنها پیش شما بروند‪ ،‬و از قبل فضل شما را که قبلل متوجه آن بودید‪ ،‬جبران کنند‪ ،‬تا‬ ‫آن را به عنوان فضل و نه به عنوان طمع آماده کنند‪. .‬‬ ‫‪6‬اما من این را می گویم‪ ،‬هر که کم کاشت‪ ،‬کم درو نیز خواهد کرد ‪.‬و هر که سخاوتمندانه بکارد‪ ،‬سخاوتمندانه نیز درو خواهد کرد‪.‬‬ ‫‪7‬هر کس همانطور که در دل خود اراده می کند‪ ،‬پس بدهد ‪.‬نه از روی اکراه‪ ،‬و نه از روی ناچاری‪ ،‬زیرا خداوند بخشندهای را دوست‬ ‫دارد‪.‬‬ ‫‪8‬و خدا قادر است همه فیض را نسبت به شما زیاد کند ‪.‬تا شما که همیشه در همه چیز بسنده هستید‪ ،‬برای هر کار نیکو فراوانی داشته‬ ‫باشید‪.‬‬ ‫( ‪9‬همانطور که مکتوب است‪ ،‬او پراکنده است‪ ،‬به فقرا بخشیده است‪ ،‬عدالت او تا ابدالباد است‪.‬‬ ‫‪10‬حال آنکه بذر افشانده را خدمت میکند‪ ،‬هم برای غذای شما نان میآورد و هم بذر کاشته شده شما را زیاد میکند و میوههای عدالت شما‬ ‫را زیاد میکند)‪.‬‬ ‫‪11‬در هر چیز غنای کامل به فضل و سخاوت‪ ،‬که بوسیله ما باعث شکرگزاری خدا می شود‪.‬‬ ‫‪12‬زیرا اداره این خدمت نه تنها نیاز قدیسان را تامین میکند‪ ،‬بلکه با شکرگزاری بسیار از خدا نیز فراوان است‪.‬‬ ‫‪13‬در حالی که با آزمایش این خدمت‪ ،‬آنها خدا را به خاطر تسلیم شدن شما به انجیل مسیح و برای توزیع آزادانه شما به آنها و برای همه‬ ‫مردم تجلیل می کنند‪.‬‬ ‫‪14‬و به دعای ایشان برای شما که از شما برای فیض عظیم خدا در شما مشتاق است‪.‬‬ ‫‪15‬خدا را به خاطر عطای وصف ناپذیرش سپاسگزارم‪.‬‬ ‫فصل ‪10‬‬ ‫‪1‬اینک من خود پولس از شما استدعا میکنم که به نرمی و ملیمت مسیح که در حضور شما پست هستم‪ ،‬اما در غیبت نسبت به شما‬ ‫جسارت دارم‪.‬‬ ‫‪2‬اما من از شما التماس میکنم که وقتی حاضر هستم با آن اطمینانی که با آن فکر میکنم در برابر عدهای که ما را طوری میپندارند که بر‬ ‫اساس جسم رفتار میکردیم‪ ،‬جرأت نکنم‪.‬‬ ‫‪3‬زیرا اگر چه در جسم راه میرویم‪ ،‬اما بعد از جسم نمیجنگیم‪.‬‬ ‫( ‪4‬زیرا سلحهای جنگی ما جسمانی نیستند‪ ،‬بلکه از طریق خدا توانا هستند تا دژهای مستحکم را از بین ببرند)‪.‬‬ ‫‪5‬تخیلت و هر چیز بلندی را که در برابر معرفت خدا تعالی میبخشد‪ ،‬از بین میبرند و هر فکری را به اطاعت مسیح اسیر میکنند‪.‬‬ ‫‪6‬و آمادگی انتقام گرفتن از همه نافرمانی ها را داشته باشید‪ ،‬هنگامی که اطاعت شما برآورده شد‪.‬‬ ‫‪7‬آیا پس از ظاهر به چیزها نگاه می کنید؟ اگر کسی به خود اطمینان دارد که مال مسیح است‪ ،‬دوباره درباره خود فکر کند که همانطور که‬ ‫او از آن مسیح است‪ ،‬ما نیز از آن مسیح هستیم‪.‬‬ ‫‪8‬زیرا هر چند به قدرتی که خداوند به ما داده است برای ساختن و نه برای نابودی شما‪ ،‬اندکی بیشتر فخر میکنم‪ ،‬شرمنده نخواهم شد‪.‬‬ ‫‪9‬تا به نظر نرسد که شما را با نامه ها ترسانده باشم‪.‬‬ ‫‪10‬زیرا که نامههای او‪ ،‬میگویند‪ ،‬سنگین و قدرتمند است ‪.‬اما حضور جسمانی او ضعیف و گفتارش حقیر است‪.‬‬ ‫‪11‬چنین کسی چنین فکر کند که چنانکه در زمان غیبت در کلم به حروف هستیم‪ ،‬وقتی حضور داریم در عمل نیز چنین خواهیم بود‪.‬‬ ‫‪12‬زیرا ما جرأت نمیکنیم خودمان را به عدد بسپاریم یا خود را با کسانی که خود را تحسین میکنند مقایسه کنیم‪ ،‬اما آنها که خود را با خود‬ ‫میسنجند و خود را با خود مقایسه میکنند‪ ،‬عاقل نیستند‪.‬‬ ‫‪13‬اما ما بدون اندازه خود به چیزها فخر نخواهیم کرد‪ ،‬بلکه بر اساس میزان حکومتی که خدا برای ما تقسیم کرده است‪ ،‬اندازه ای که حتی‬ ‫به شما برسد‪.‬‬ ‫‪14‬زیرا ما خود را از حد خود فراتر نمیگذاریم‪ ،‬گویی به شما نرسیدهایم‪ ،‬زیرا در موعظه انجیل مسیح به شما نیز رسیدهایم‪.‬‬ ‫‪15‬به چیزهای بدون اندازه ما‪ ،‬یعنی از زحمات دیگران‪ ،‬فخر نمی ورزیم ‪.‬اما با امید داشتن‪ ،‬هنگامی که ایمان شما افزایش یابد‪ ،‬ما به‬ ‫وسیله شما برحسب حکومت خود بسیار بزرگ شویم‪،‬‬ ‫‪16‬تا انجیل را در نواحی ماورای شما موعظه كنید و به سلسله چیزهای دیگری كه برای ما آماده شده است فخر نكنید‪.‬‬


‫‪2‬قرنتیان‬

‫‪17‬اما کسی که تجلیل می کند‪ ،‬در خداوند جلل دهد‪.‬‬ ‫‪18‬زیرا کسی که خود را ستایش میکند مورد تأیید نیست‪ ،‬بلکه کسی است که خداوند او را ستایش میکند‪.‬‬ ‫فصل ‪11‬‬ ‫‪1‬ای کاش می توانستی اندکی در حماقت من با من تحمل کنی و در حقیقت با من تحمل کنی‪.‬‬ ‫‪2‬زیرا با حسادت خدایی بر شما حسادت میکنم‪ ،‬زیرا شما را برای یک شوهر نامزد کردهام تا شما را به عنوان یک باکره پاکدامن به مسیح‬ ‫معرفی کنم‪.‬‬ ‫‪3‬اما من می ترسم که به هیچ وجه‪ ،‬همانطور که مار حوا را به ظرافت خود فریب داد‪ ،‬ذهن شما نیز از سادگی که در مسیح است فاسد‬ ‫شود‪.‬‬ ‫‪4‬زیرا اگر کسی که میآید عیسی دیگری را که ما او را موعظه نکردهایم موعظه کند‪ ،‬یا اگر روح دیگری را که نگرفتهاید‪ ،‬یا انجیل‬ ‫دیگری را که نپذیرفتهاید‪ ،‬دریافت کنید‪ ،‬به خوبی ممکن است او را تحمل کنید‪.‬‬ ‫‪5‬زیرا گمان میکنم ذرهای از رسولن اصلی عقب نبودم‪.‬‬ ‫‪6‬اما اگر چه در گفتار بی ادب باشم‪ ،‬اما در دانش نه ‪.‬اما ما در همه چیز در میان شما آشکار شده ایم‪.‬‬ ‫‪ ۷‬آیا من مرتکب گناهی شدهام که خود را تحقیر کردهام تا شما تعالی پیدا کنید‪ ،‬زیرا انجیل خدا را رایگان به شما موعظه کردم؟‬ ‫‪ ۸‬کلیساهای دیگر را غارت کردم و از آنها مزدی گرفتم تا به شما خدمت کنم‪.‬‬ ‫‪9‬و چون نزد شما حاضر بودم و میخواستم‪ ،‬بر هیچکسی مسئول نبودم‪ ،‬زیرا برادران مقدونیهای که از مقدونیه آمده بودند‪ ،‬آنچه را که‬ ‫برای من کم بود‪ ،‬تأمین کردند‪ ،‬و در همه چیز خود را از سنگینی بر شما دور نگه داشتهام ‪.‬آیا خودم را حفظ خواهم کرد‬ ‫‪10‬چون حقیقت مسیح در من است‪ ،‬هیچکس نمیتواند مرا از این فخرفروشی در نواحی آخایا باز دارد‪.‬‬ ‫‪11‬چرا؟ چون دوستت ندارم؟ خدا می داند‪.‬‬ ‫‪12‬ا دما آنچه میکنم‪ ،‬آن را خواهم کرد تا فرصت را از آنانی که فرصت میخواهند قطع کنم ‪.‬تا جایی که آنها در آن شکوه می کنند‪ ،‬مانند ما‬ ‫نیز پیدا شوند‪.‬‬ ‫‪13‬زیرا چنین رسولنی دروغین‪ ،‬کارگران فریبکار هستند که خود را به رسولن مسیح تبدیل میکنند‪.‬‬ ‫‪14‬و جای تعجب نیست ‪.‬زیرا شیطان خود به فرشته ای از نور تبدیل شده است‪.‬‬ ‫‪15‬بنابراین‪ ،‬اگر خادمان او نیز به عنوان خادمین عدالت تبدیل شوند‪ ،‬چیز بزرگی نیست ‪.‬که عاقبتشان مطابق اعمالشان باشد‪.‬‬ ‫‪16‬باز هم می گویم‪ ،‬کسی مرا احمق نداند ‪.‬در غیر این صورت‪ ،‬به عنوان یک احمق مرا بپذیرید تا اندکی به خود ببالم‪.‬‬ ‫‪17‬آنچه را که میگویم‪ ،‬بهسبب خداوند نمیگویم‪ ،‬بلکه احمقانه به این اطمینان از فخر فروشی میگویم‪.‬‬ ‫‪18‬چون بسیاری بر حسب جسم تجلیل میکنند‪ ،‬من نیز تجلیل خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪19‬زیرا که احمقان را با خوشحالی رنج میبرید‪ ،‬زیرا که خود دانا هستید‪.‬‬ ‫‪20‬زیرا اگر کسی شما را به اسارت در آورد‪ ،‬اگر کسی شما را ببلعد‪ ،‬اگر شخصی شما را بگیرد‪ ،‬اگر شخصی خود را بال ببرد‪ ،‬اگر‬ ‫شخصی به صورت شما بزند‪ ،‬رنج می برید‪.‬‬ ‫‪21‬در مورد سرزنش سخن می گویم که گویی ضعیف بودیم ‪.‬ا دما هر جا که کسی جسور باشد (احمقانه صحبت می کنم )من نیز جسور‬ ‫هستم‪.‬‬ ‫‪22‬آیا آنها عبرانیان هستند؟ من هم هستم ‪.‬آیا آنها اسرائیلی هستند؟ من هم هستم ‪.‬آیا آنها نسل ابراهیم هستند؟ منم همینطور‬ ‫‪23‬آیا آنها خادمان مسیح هستند؟ (من به عنوان یک احمق صحبت می کنم )من بیشتر هستم ‪.‬در کارها زیادتر‪ ،‬در راه راه های بالتر از‬ ‫حد‪ ،‬در زندان ها بیشتر‪ ،‬در مرگ ها اغلب‪.‬‬ ‫‪24‬از یهودیان پنج بار چهل ضربه به جز یک ضربه خوردم‪.‬‬ ‫‪25‬سه بار با چوب کتک خوردم‪ ،‬یک بار سنگسار شدم‪ ،‬سه بار کشتی غرق شدم‪ ،‬یک شب و یک روز در اعماق بودم‪.‬‬ ‫‪26‬در سفرهای اغلب‪ ،‬در خطرات آب‪ ،‬در خطرات دزدان‪ ،‬در خطرات هموطنان خودم‪ ،‬در خطرات بتها‪ ،‬در خطرات در شهر‪ ،‬در‬ ‫خطرات در بیابان‪ ،‬در خطرات در دریا‪ ،‬در خطرات در میان دروغین برادران؛‬ ‫‪27‬در خستگی و درد‪ ،‬در تماشای مکرر‪ ،‬در گرسنگی و تشنگی‪ ،‬در اغلب اوقات روزه گرفتن‪ ،‬در سرما و برهنگی‪.‬‬ ‫‪28‬علوه بر چیزهای بیرونی‪ ،‬آنچه که هر روز بر من می آید‪ ،‬مراقبت همه کلیساها است‪.‬‬ ‫‪29‬چه کسی ضعیف است و من ضعیف نیستم؟ چه کسی دلخور است و من نمی سوزم؟‬ ‫‪30‬اگر به جلل نیاز داشته باشم‪ ،‬از چیزهایی که به ناتوانیهایم مربوط میشود‪ ،‬تجلیل خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪31‬خدا و پدر خداوند ما عیسی مسیح که تا ابدالباد مبارک است‪ ،‬میداند که دروغ نمیگویم‪.‬‬ ‫‪32‬در دمشق‪ ،‬والی به فرمان آرتاس پادشاه‪ ،‬شهر دمشقیان را با پادگانی نگه داشت تا مرا دستگیر کند‪.‬‬ ‫‪33‬و از پنجرهای در سبدی مرا به دیوار پایین انداختند و از دست او فرار کردم‪.‬‬ ‫فصل ‪12‬‬ ‫‪1‬بی شک شکوه و جلل برای من مصلحت نیست ‪.‬من به رؤیاها و مکاشفات خداوند خواهم آمد‪.‬‬ ‫‪2‬من مردی را در مسیح بیش از چهارده سال پیش میشناختم‪( ،‬خواه در بدن‪ ،‬نمیتوانم بگویم‪ ،‬یا خارج از بدن‪ ،‬نمیتوانم بگویم ‪:‬خدا میداند؛ )‬ ‫چنین شخصی تا آسمان سوم گرفتار شد‪.‬‬ ‫‪3‬و من چنین مردی را میشناختم‪( ،‬چه در بدن باشد‪ ،‬چه خارج از بدن‪ ،‬نمیتوانم بگویم ‪:‬خدا میداند)‪.‬‬


‫‪2‬قرنتیان‬

‫‪4‬که چگونه به بهشت گرفتار شد و سخنان ناگفتنی شنید که گفتن آن برای انسان حلل نیست‪.‬‬ ‫‪5‬از چنین کسی تجلیل خواهم کرد‪ ،‬اما برای خود تجلیل نخواهم کرد‪ ،‬بلکه در ناتوانی هایم‪.‬‬ ‫‪6‬زیرا اگر بخواهم تجلیل کنم‪ ،‬احمق نخواهم بود ‪.‬زیرا من حقیقت را خواهم گفت‪ ،‬اما اکنون خودداری میکنم‪ ،‬مبادا کسی در مورد من بیش‬ ‫از آنچه میداند هستم یا از من میشنود فکر کند‪.‬‬ ‫‪7‬و مبادا به واسطه کثرت آیات بر من برتری داده شود‪ ،‬خاری در بدن به من داده شد‪ ،‬فرستاده شیطان تا مرا بکوبد‪ ،‬مبادا بر من برتری‬ ‫یابد‪.‬‬ ‫‪8‬برای این امر سه بار از خداوند التماس کردم تا از من دور شود‪.‬‬ ‫‪9‬و او به من گفت‪ ،‬فیض من برای تو کافی است‪ ،‬زیرا قوت من در ضعف کامل می شود ‪.‬پس با کمال میل در ناتوانیهای خود تجلیل‬ ‫خواهم کرد تا قدرت مسیح بر من باشد‪.‬‬ ‫‪10‬پس از ناتوانیها‪ ،‬سرزنشها‪ ،‬نیازها‪ ،‬جفاها و مصیبتها به خاطر مسیح لذت میبرم‪ ،‬زیرا وقتی ضعیف هستم‪ ،‬آنگاه قوی هستم‪.‬‬ ‫‪11‬من در جلل احمق شدم ‪.‬شما مرا مجبور کردید‪ ،‬زیرا من باید از جانب شما ستوده می شدم‪ ،‬زیرا من در هیچ چیز از رسولن اصلی‬ ‫عقب نیستم‪ ،‬هر چند که هیچ هستم‪.‬‬ ‫‪12‬به راستی که نشانههای رسولی در میان شما با شکیبایی تمام‪ ،‬در نشانهها و شگفتیها و کارهای بزرگ انجام شد‪.‬‬ ‫‪13‬زیرا در چه چیزی شما نسبت به سایر کلیساها پستتر بودید‪ ،‬مگر اینکه من خود برای شما سنگین نبودم؟ این اشتباه منو ببخش‬ ‫‪14‬اینک بار سوم حاضرم نزد شما بیایم ‪.‬و من بر شما سنگین نخواهم بود‪ ،‬زیرا من به دنبال شما نیستم‪ ،‬بلکه شما را میطلبم‪ ،‬زیرا فرزندان‬ ‫نباید برای والدین هزینه کنند‪ ،‬بلکه والدین باید برای فرزندان‪.‬‬ ‫‪15‬و من با کمال میل برای شما خرج خواهم کرد و خرج خواهم کرد ‪.‬گرچه هر چه بیشتر دوستت داشته باشم کمتر دوست داشته می شوم‪.‬‬ ‫‪16‬ا دما اگر چنین باشد‪ ،‬باری بر تو ننداختم‪ ،‬اما چون حیله گر بودم‪ ،‬تو را با نیرنگ گرفتار کردم‪.‬‬ ‫‪17‬آیا من از هر یک از آنانی که نزد شما فرستادم سودی به دست آوردم؟‬ ‫‪18‬تیتوس را خواستم و با او برادری فرستادم ‪.‬آیا تیتوس از شما سودی به دست آورد؟ ما در همان روحیه راه نمی رفتیم؟ ما در همان‬ ‫مراحل راه نمی رفتیم؟‬ ‫‪19‬باز هم‪ ،‬آیا فکر می کنید که ما خود را به خاطر شما معذوریم؟ ما در مسیح در حضور خدا سخن میگوییم‪ ،‬اما ای عزیزان‪ ،‬همه چیز را‬ ‫برای تعالی شما انجام میدهیم‪.‬‬ ‫‪20‬زیرا می ترسم که وقتی بیایم شما را آنطور که می خواهم پیدا نکنم‪ ،‬و چنان که شما نمی خواهید نزد شما پیدا شوم ‪:‬مبادا بحث‪ ،‬حسادت‪،‬‬ ‫غضب‪ ،‬نزاع‪ ،‬غیبت‪ ،‬نجوا شود ‪.‬تورم‪ ،‬غوغا‪:‬‬ ‫ل‬ ‫‪21‬و مبادا‪ ،‬هنگامی که دوباره بیایم‪ ،‬خدای من مرا در میان شما فروتن سازد‪ ،‬و بسیاری را که قبل گناه کردهاند و از ناپاکی و زنا و‬ ‫هوسبازی که مرتکب شدهاند توبه نکردهاند‪ ،‬ناله کنم‪.‬‬ ‫فصل ‪13‬‬ ‫‪1‬این سومین بار است که نزد شما می آیم ‪.‬هر سخنی به زبان دو یا سه شاهد ثابت خواهد شد‪.‬‬ ‫‪2‬من قبلل به شما گفتم و شما را پیشگویی میکنم که گویی برای بار دوم حضور دارم ‪.‬و اکنون که غایب هستم‪ ،‬به آنانی که تا به حال گناه‬ ‫کرده اند‪ ،‬و به دیگران می نویسم که اگر دوباره بیایم‪ ،‬دریغ نخواهم کرد‪.‬‬ ‫‪3‬زیرا دلیلی میطلبید که مسیح در من سخن میگوید‪ ،‬که برای شما ضعیف نیست‪ ،‬بلکه در شما نیرومند است‪.‬‬ ‫‪4‬زیرا اگرچه او به دلیل ضعف مصلوب شد‪ ،‬اما به قدرت خدا زنده است ‪.‬زیرا ما نیز در او ضعیف هستیم‪ ،‬اما به قدرت خدا نسبت به شما‬ ‫با او زندگی خواهیم کرد‪.‬‬ ‫‪5‬خود را بررسی کنید که آیا در ایمان هستید یا خیر ‪.‬خودت را ثابت کن آیا خودتان نمی دانید که عیسی مسیح در شما چگونه است‪ ،‬مگر‬ ‫اینکه شما مطرود باشید؟‬ ‫‪6‬اما من اعتماد دارم که شما خواهید دانست که ما مطرود نیستیم‪.‬‬ ‫‪7‬اکنون از خدا میخواهم که بدی نکنید ‪.‬نه این که ما مورد تایید ظاهر شویم‪ ،‬بلکه شما باید کاری را انجام دهید که صادقانه است‪ ،‬هر چند‬ ‫ما مذموم باشیم‪.‬‬ ‫‪8‬زیرا ما نمیتوانیم کاری بر خلف حقیقت انجام دهیم‪ ،‬مگر برای حقیقت‪.‬‬ ‫‪9‬زیرا ما خوشحالیم که ضعیف هستیم و شما قوی هستید و این را نیز آرزو می کنیم‪ ،‬یعنی کمال شما‪.‬‬ ‫‪10‬بنابراین این چیزها را در غیبت می نویسم تا مبادا در حضور‪ ،‬برحسب قدرتی که خداوند به من برای ساختن و نه نابودی داده است‪،‬‬ ‫تیزبینی به کار ببرم‪.‬‬ ‫‪11‬سرانجام‪ ،‬برادران‪ ،‬خداحافظی کنید ‪.‬کامل باشید‪ ،‬راحت باشید‪ ،‬یک فکر باشید‪ ،‬در آرامش زندگی کنید ‪.‬و خدای عشق و صلح با شما‬ ‫خواهد بود‪.‬‬ ‫‪12‬با بوسه مقدس به یکدیگر سلم کنید‪.‬‬ ‫‪13‬همه مقدسین به شما سلم میرسانند‪.‬‬ ‫‪14‬فیض خداوند عیسی مسیح و محبت خدا و ارتباط روح القدس با همه شما باشد ‪.‬آمین (رساله دوم به قرنتیان از فیلیپی‪ ،‬یکی از شهرهای‬ ‫مقدونیه‪ ،‬توسط تیتوس و لوکاس نوشته شده است)‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Persian - The Second Epistle to the Corinthians by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu