Skip to main content

Persian - The Book of Prophet Micah

Page 1

‫میکاه‬ ‫فصل ‪۱‬‬ ‫‪ ۱‬کلم خداوند که در ایام یوتام و آحاز و حزقیا‪ ،‬پادشاهان یهودا‪ ،‬بر میکاه مورشتی نازل شد و او آن را درباره سامره و اورشلیم دید‪.‬‬ ‫‪ ۲‬ای تمامی قومها بشنوید؛ ای زمین و هر آنچه در آن است‪ ،‬گوش فرا دهید؛ و خداوند یهوه‪ ،‬خداوند از معبد مقدس خود‪ ،‬بر شما شاهد‬ ‫باشد‪.‬‬ ‫‪ ۳‬زیرا اینک خداوند از مکان خود بیرون میآید و نزول میکند و بر بلندیهای زمین قدم میگذارد‪.‬‬ ‫‪ ۴‬و کوهها زیر او گداخته خواهند شد و درهها شکافته خواهند گردید‪ ،‬مانند موم پیش روی آتش‪ ،‬و مانند آبهایی که از بلندی ریخته میشوند‪.‬‬ ‫‪ ۵‬زیرا که همه اینها از نافرمانی یعقوب و از گناهان خاندان اسرائیل است ‪.‬نافرمانی یعقوب چیست؟ آیا سامره نیست؟ و مکانهای بلند یهودا‬ ‫چیست؟ آیا اورشلیم نیست؟‬ ‫‪ ۶‬بنابراین سامره را همچون تودهای از زمین و همچون غرس تاکستان خواهم ساخت و سنگهایش را به دره خواهم ریخت و بنیادهایش را‬ ‫کشف خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪ ۷‬و تمام بتهای تراشیده شدهاش خرد خواهند شد و تمام مزدهایش به آتش سوخته خواهد شد و تمام بتهایش را ویران خواهم ساخت‪ ،‬زیرا او‬ ‫این را از مزد یک فاحشه جمع کرد و آنها به مزد یک فاحشه باز خواهند گشت‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بنابراین‪ ،‬من ناله و شیون خواهم کرد‪ ،‬برهنه و عریان خواهم رفت ‪.‬مانند اژدها ناله خواهم کرد و مانند جغدها سوگواری خواهم نمود‪.‬‬ ‫‪ ۹‬زیرا زخم او علجناپذیر است‪ ،‬زیرا به یهودا رسیده است؛ او به دروازه قوم من‪ ،‬یعنی به اورشلیم‪ ،‬رسیده است‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬در جت خبر مرسانید‪ ،‬هرگز گریه نکنید‪ ،‬و در خانه افرا خود را در خاک بغلتانید‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ای ساکن سفیر‪ ،‬با شرمساری برهنه‪ ،‬از میان ما برو ‪.‬ساکن زعنان در سوگ بیتصل بیرون نیامد؛ او از تو مقام خود را دریافت خواهد‬ ‫کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬زیرا ساکن ماروت با دقت منتظر نیکی بود‪ ،‬اما بدی از جانب خداوند به دروازه اورشلیم فرود آمد‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ای ساکن لکیش‪ ،‬ارابه را به حیوان تیزپا ببند‪ ،‬زیرا او آغاز گناه دختر صهیون است‪ ،‬زیرا گناهان اسرائیل در تو یافت شده است‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬بنابراین‪ ،‬هدایایی به مورشتجت خواهی داد ‪:‬خانههای اکزیب برای پادشاهان اسرائیل مای هه دروغ خواهد بود‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬ای ساکن مریشه‪ ،‬وارثی برای تو خواهم آورد ‪.‬او جلل اسرائیل را به عدولم خواهد آورد‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬خود را کچل کن و برای فرزندان ظریفت‪ ،‬خود را بیازمایید؛ کچلی خود را مانند عقاب گسترش دهید‪ ،‬زیرا ایشان از نزد تو به اسیری‬ ‫رفتهاند‪.‬‬ ‫فصل ‪۲‬‬ ‫‪ ۱‬وای بر آنان که نقشههای پلید میکشند و در بسترهای خود مرتکب شرارت میشوند !با طلوع صبح‪ ،‬آن را به جا میآورند‪ ،‬زیرا در قدرت‬ ‫دست ایشان است‪.‬‬ ‫‪ ۲‬و بر مزارع طمع میورزند و آنها را به زور میگیرند؛ و بر خانهها طمع میورزند و آنها را میگیرند؛ و بر مرد و خانهاش‪ ،‬یعنی بر مرد‬ ‫و میراثش ظلم میکنند‪.‬‬ ‫‪ ۳‬بنابراین خداوند چنین میگوید ‪:‬اینک من بلیی بر این خاندان تدبیر میکنم که شما گردن خود را از آن بیرون نخواهید آورد و متکبرانه‬ ‫نخواهید رفت زیرا این زمان‪ ،‬زمان بدی است‪.‬‬ ‫‪ ۴‬در آن روز کسی بر شما مثلی خواهد زد و با مرثیهای سوزناک نوحه سر خواهد داد و خواهد گفت« ‪:‬ما کاملل غارت شدهایم ‪.‬او سهم‬ ‫قوم مرا تغییر داده است ‪.‬چگونه آن را از من دور کرده است؟ او از من روی برگردانده و مزارع ما را تقسیم کرده است»‪.‬‬ ‫‪ ۵‬بنابراین‪ ،‬هیچکس در جماعت خداوند ریسمان را به قید قرعه نخواهد انداخت‪.‬‬ ‫‪ ۶‬به آنانی که نبوت میکنند‪ ،‬میگویند« ‪:‬نبوت نکنید !برای ایشان نبوت نخواهند کرد‪ ،‬مبادا شرمنده شوند»‪.‬‬ ‫‪ ۷‬ای تو که به خاندان یعقوب مسمی هستی‪ ،‬آیا روح خداوند منقطع شده است؟ آیا اینها اعمال اوست؟ آیا سخنان من برای کسی که به راستی‬ ‫سالک است‪ ،‬نیکو نیست؟‬ ‫‪ ۸‬قوم من اخیرا ل مانند دشمنی برخاستهاند ‪.‬شما ردا را از تن کسانی که با امنیت عبور میکنند‪ ،‬مانند کسانی که از جنگ بیزارند‪ ،‬بیرون‬ ‫میکشید‪.‬‬ ‫‪ ۹‬زنان قوم مرا از خانههای دلنشینشان بیرون راندید؛ و جلل مرا برای همیشه از فرزندانشان گرفتید‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬برخیزید و بروید‪ ،‬زیرا این مکان‪ ،‬مکان آرامی شما نیست‪ ،‬زیرا آلوده شده و شما را به سختی نابود خواهد کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬اگر کسی که در روح و دروغ سالک باشد‪ ،‬به دروغ بگوید« ‪:‬من درباره شراب و مسکرات برای تو نبوت میکنم»‪ ،‬او پیامبر این قوم‬ ‫خواهد بود‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ای یعقوب‪ ،‬من بیشک هم هه شما را گرد خواهم آورد؛ من بیشک بقی هه اسرائیل را فراهم خواهم کرد؛ من ایشان را مانند گوسفندان بصره‪،‬‬ ‫مانند گله در میان آغلشان‪ ،‬گرد هم خواهم آورد؛ ایشان از کثرت مردم‪ ،‬سر و صدای زیادی خواهند کرد‪.‬‬ ‫دژ شکستخورده پیشاپیش ایشان آمده است ‪.‬ایشان رخنه کردهاند و از دروازه گذشتهاند و از آن بیرون رفتهاند ‪.‬و پادشاه ایشان پیشاپیش‬ ‫‪ ۱۳‬ژ‬ ‫ایشان و خداوند بر فراز ایشان خواهد گذشت‪.‬‬


‫میکاه‬

‫فصل ‪۳‬‬ ‫‪ ۱‬و گفتم« ‪:‬ای سران یعقوب و ای سروران خاندان اسرائیل‪ ،‬بشنوید !آیا دانستن عدالت بر شما نیست؟»‬ ‫‪ ۲‬که از نیکویی نفرت دارند و بدی را دوست میدارند؛ که پوست از ایشان و گوشت از استخوانهایشان میکنند؛‬ ‫‪ ۳‬که گوشت قوم مرا میخورند و پوست ایشان را از تنشان میکنند و استخوانهای ایشان را میشکنند و آنها را تکهتکه میکنند‪ ،‬گویی برای‬ ‫دیگ و گویی برای گوشت در پاتیل‪.‬‬ ‫‪ ۴‬آنگاه نزد خداوند فریاد برخواهند آورد‪ ،‬اما ایشان را نخواهد شنید ‪.‬در آن زمان‪ ،‬روی خود را از ایشان خواهد پوشانید‪ ،‬زیرا در اعمال‬ ‫خود بدرفتاری کردهاند‪.‬‬ ‫درباره انبیایی که قوم مرا گمراه میکنند‪ ،‬با دندانهای خود گاز میگیرند و فریاد صلح میزنند‪ ،‬و کسی که به دهان ایشان نمیگذارد‪،‬‬ ‫‪ ۵‬خداوند‬ ‫ه‬ ‫با او تدارک جنگ میبینند‪ ،‬چنین میگوید‪.‬‬ ‫‪ ۶‬بنابراین‪ ،‬شب برای شما خواهد بود که رؤیا نبینید و تاریک برای شما خواهد بود که فال نگیرید و خورشید بر انبیا غروب خواهد کرد و‬ ‫روز بر ایشان تاریک خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۷‬آنگاه رائیان خجل و فالگیران رسوا خواهند شد‪ ،‬و جمیع ایشان لبهای خود را خواهند پوشانید‪ ،‬زیرا از جانب خدا جوابی نیست‪.‬‬ ‫‪ ۸‬اما من از روح خداوند‪ ،‬از قدرت و داوری و توانایی سرشارم تا یعقوب را از گناهش و اسرائیل را از گناهش آگاه کنم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ای رؤسای خاندان یعقوب و سروران خاندان اسرائیل‪ ،‬این را بشنوید‪ ،‬که از انصاف بیزارید و تمامی راستی را منحرف میسازید‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬صهیون را با خون و اورشلیم را با گناه بنا میکنند‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬رؤسایشان برای اجرت داوری میکنند و کاهنانشان برای اجرت تعلیم میدهند و انبیایشان برای پول فال میگیرند ‪.‬با این حال‪ ،‬ایشان به‬ ‫خداوند توکل کرده‪ ،‬میگویند« ‪:‬آیا خداوند در میان ما نیست؟ هیچ بدی نمیتواند بر ما واقع شود؟»‬ ‫‪ ۱۲‬بنابراین‪ ،‬صهیون به خاطر شما مانند مزرعهای شیار خواهد شد و اورشلیم به تودههای خاک و کوه خانه به بلندیهای جنگل تبدیل‬ ‫خواهد گردید‪.‬‬ ‫فصل ‪۴‬‬ ‫‪ ۱‬اما در ایام آخر‪ ،‬کوه خانه خداوند بر قله کوهها ثابت خواهد شد و بر فراز تپهها برافراشته خواهد گردید و مردم به سوی آن روان خواهند‬ ‫شد‪.‬‬ ‫‪ ۲‬و امتهای بسیار آمده‪ ،‬خواهند گفت ‪:‬بیایید تا به کوه خداوند و به خانه خدای یعقوب برویم تا راههای خود را به ما تعلیم دهد و در راههای‬ ‫او سلوک کنیم‪ ،‬زیرا شریعت از صهیون و کلم خداوند از اورشلیم صادر خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۳‬و او در میان قومهای بسیار داوری خواهد کرد و امتهای قوی را از دوردست توبیخ خواهد نمود و ایشان شمشیرهای خود را برای‬ ‫ارهها خواهند شکست ‪.‬امتی بر امتی شمشیر نخواهد کشید و دیگر جنگ را نخواهند آموخت‪.‬‬ ‫گاوآهن و نیزههای خود را برای ر‬ ‫‪ ۴‬بلکه هر کس زیر تاک خود و زیر انجیر خود خواهد نشست و کسی ایشان را نخواهد ترساند‪ ،‬زیرا دهان یهوه صبایوت این را گفته‬ ‫است‪.‬‬ ‫‪ ۵‬زیرا هم هه قومها هر یک به نام خدای خود سلوک خواهند کرد‪ ،‬و ما به نام یهوه خدای خود تا ابدالباد سلوک خواهیم نمود‪.‬‬ ‫‪6‬خداوند میگوید ‪:‬در آن روز‪ ،‬لنگان را جمع خواهم کرد و راندهشدگان و آنان را که مبتل ساختهام‪ ،‬فراهم خواهم آورد‪.‬‬ ‫‪ ۷‬و من آن را که ناتوان بود‪ ،‬به بازماندگانی و آن را که دور رانده شده بود‪ ،‬به امتی قوی تبدیل خواهم کرد ‪.‬و خداوند از این پس تا ابد بر‬ ‫ایشان در کوه صهیون سلطنت خواهد کرد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬و تو‪ ،‬ای برج گله‪ ،‬ای دژ محکم دختر صهیون‪ ،‬این به تو خواهد رسید‪ ،‬یعنی اولین سلطنت؛ پادشاهی به دختر اورشلیم خواهد رسید‪.‬‬ ‫‪ ۹‬پس چرا فریاد برمیآوری؟ آیا در تو پادشاهی نیست؟ آیا مشاورت هلک شده است؟ زیرا دردها تو را مانند زنی که میزاید‪ ،‬فرا گرفته‬ ‫است‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬ای دختر صهیون‪ ،‬مانند زنی که میزاید‪ ،‬درد زایمان بکش و درد زایمان بکش ‪.‬زیرا اکنون از شهر بیرون خواهی رفت و در صحرا‬ ‫ساکن خواهی شد و به بابل خواهی رفت و در آنجا نجات خواهی یافت ‪.‬در آنجا خداوند تو را از دست دشمنانت رهایی خواهد داد‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬اکنون نیز قومهای بسیاری بر ضد تو گرد آمدهاند که میگویند« ‪:‬بگذار صهیون نجس شود و چشمان ما بر آن بنگرد»‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬اما ایشان افکار خداوند را نمیدانند و مشورت او را نمیفهمند‪ ،‬زیرا که ایشان را چون بافهها در خرمنگاه جمع خواهد کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ای دختر صهیون‪ ،‬برخیز و پایمال کن‪ ،‬زیرا شاخ تو را آهنین و سمهای تو را برنجین خواهم ساخت و قومهای بسیاری را تکهتکه‬ ‫خواهی کرد و حاصل ایشان را برای خداوند و دارایی ایشان را برای خداوند تمام زمین وقف خواهم نمود‪.‬‬ ‫فصل ‪۵‬‬ ‫‪ ۱‬اکنون ای دختر لشکرها‪ ،‬لشکرها گرد آیید ‪.‬او ما را محاصره کرده است ‪.‬آنها داور اسرائیل را با عصا بر گونه خواهند زد‪.‬‬ ‫‪ ۲‬اما تو ای بیتلحم افراته‪ ،‬اگرچه در میان هزاران یهودا کوچک هستی‪ ،‬از تو کسی برای من ظهور خواهد کرد که بر اسرائیل حکومت‬ ‫خواهد کرد‪ ،‬کسی که طلوعهای او از قدیم و از ایام ازل بوده است‪.‬‬ ‫زن در ژد زایمان را به دنیا بیاورد ‪.‬آنگاه بقیه برادرانش به سوی بنیاسرائیل بازخواهند‬ ‫‪ ۳‬بنابراین‪ ،‬او ایشان را رها خواهد کرد تا زمانی که ژ‬ ‫گشت‪.‬‬ ‫‪ ۴‬و او خواهد ایستاد و در قوت خداوند‪ ،‬در کبریایی نام یهوه‪ ،‬خدای خود‪ ،‬خواهد چرید؛ و ایشان ساکن خواهند شد‪ ،‬زیرا اکنون او تا‬ ‫اقصای زمین بزرگ خواهد بود‪.‬‬


‫میکاه‬

‫‪ ۵‬و این مرد‪ ،‬هنگامی که آشور به سرزمین ما بیاید‪ ،‬صلح خواهد بود ‪.‬و هنگامی که او در کاخهای ما قدم بگذارد‪ ،‬ما هفت چوپان و هشت‬ ‫مرد بزرگ را علیه او بر خواهیم انگیخت‪.‬‬ ‫‪ ۶‬و ایشان سرزمین آشور را با شمشیر و سرزمین نمرود را در مدخلهایش ویران خواهند کرد ‪.‬بدینگونه او ما را از دست آشور رهایی‬ ‫خواهد داد‪ ،‬هنگامی که به سرزمین ما بیاید و در مرزهای ما قدم بگذارد‪.‬‬ ‫‪ ۷‬و بازماندگان یعقوب در میان قومهای بسیار‪ ،‬مانند شبنمی از جانب خداوند و مانند بارانی که بر علفزار میبارد‪ ،‬خواهند بود که برای‬ ‫انسان درنگ نمیکند و برای بنیآدم انتظار نمیکشد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬و بازماندگان یعقوب در میان امتها در میان قومهای بسیار‪ ،‬مانند شیری در میان جانوران جنگل و مانند شیر ژیان در میان گلههای‬ ‫گوسفند خواهند بود که اگر عبور کند‪ ،‬پایمال میکند و پاره پاره میکند و هیچکس نمیتواند رهایی بخشد‪.‬‬ ‫‪ ۹‬دست تو بر دشمنانت بلند خواهد شد و جمیع دشمنانت منقطع خواهند گردید‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬و خداوند میگوید که در آن روز اسبان تو را از میانت منقطع خواهم ساخت و ارابههایت را نابود خواهم کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬و شهرهای سرزمینت را ویران خواهم کرد و هم هه دژهایت را فرو خواهم ریخت‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬و جادوگری را از دست تو ریشهکن خواهم کرد و دیگر فالگیرانی نخواهی داشت‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بتهای تراشیده تو را نیز و بتهای ایستاده تو را از میانت خواهم برید و دیگر به ساختههای دست خود سجده نخواهی کرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬و بیشههایت را از میانت خواهم کند و شهرهایت را ویران خواهم نمود‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬و با خشم و غضب از قومها انتقام خواهم گرفت‪ ،‬چنان که نشنیده باشند‪.‬‬ ‫فصل ‪۶‬‬ ‫‪ ۱‬اکنون بشنوید که خداوند چه میگوید ‪:‬برخیزید و در برابر کوهها مقاومت کنید و بگذارید تپهها صدای شما را بشنوند‪.‬‬ ‫‪ ۲‬ای کوهها‪ ،‬ای پایههای محکم زمین‪ ،‬به منازعه خداوند گوش فرا دهید‪ ،‬زیرا خداوند با قوم خود منازعه دارد و با اسرائیل داوری خواهد‬ ‫کرد‪.‬‬ ‫‪ ۳‬ای قوم من‪ ،‬من با تو چه کردهام و در چه کاری تو را خسته کردهام؟ علیه من شهادت دهید‪.‬‬ ‫‪ ۴‬زیرا تو را از سرزمین مصر بیرون آوردم و از خان هه بندگی آزادت کردم و موسی و هارون و مریم را پیش روی تو فرستادم‪.‬‬ ‫‪ ۵‬ای قوم من‪ ،‬اکنون به یاد آورید که بالق‪ ،‬پادشاه موآب‪ ،‬چه مشورتی کرد و بلعام پسر بعور از شطیم تا جلجال به او چه پاسخ داد‪ ،‬تا‬ ‫عدالت خداوند را بدانید‪.‬‬ ‫‪ ۶‬با چه چیزی به حضور خداوند بیایم و در حضور خدای متعال سجده کنم؟ آیا با قربانیهای سوختنی و با گوسالههای یک ساله به حضور‬ ‫او بیایم؟‬ ‫‪ ۷‬آیا خداوند از هزاران قوچ یا ده هزار نهر روغن راضی خواهد شد؟ آیا نخستزادهام را برای گناهم و ثمره بدنم را برای گناه جانم فدا‬ ‫کنم؟‬ ‫‪ ۸‬ای مرد‪ ،‬او آنچه را که نیکوست به تو نشان داده است؛ و خداوند از تو چه میخواهد جز اینکه انصاف را به جا آوری و رحمت را دوست‬ ‫بداری و با فروتنی در حضور خدای خود سلوک کنی؟‬ ‫‪ ۹‬صدای خداوند به شهر فریاد میزند و مرد حکیم نام تو را خواهد دید ‪.‬به عصا و کسی که آن را تعیین کرده است‪ ،‬گوش دهید‪.‬‬ ‫ناچیز مکروه؟‬ ‫‪ ۱۰‬آیا هنوز گنجهای شرارت در خان هه شریران وجود دارد‪ ،‬و آیا هنوز آن پیمان هه‬ ‫ژ‬ ‫‪ ۱۱‬آیا آنها را با ترازوهای شریر و با کیسه وزنههای دروغین پاک بشمارم؟‬ ‫‪ ۱۲‬زیرا ثروتمندانش از ظلم پرند و ساکنانش دروغ میگویند و زبانشان در دهانشان فریب است‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بنابراین‪ ،‬من نیز تو را بیمار خواهم ساخت‪ ،‬به سبب گناهانت‪ ،‬تو را ویران خواهم ساخت‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬خواهی خورد‪ ،‬اما سیر نخواهی شد؛ و نابودی تو در میان تو خواهد بود؛ و خواهی گرفت‪ ،‬اما رهایی نخواهی داد؛ و آنچه را که رهایی‬ ‫دهی‪ ،‬من به شمشیر خواهم سپرد‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬خواهی کاشت‪ ،‬اما درو نخواهی کرد؛ زیتون را لگدمال خواهی کرد‪ ،‬اما خود را با روغن تدهین نخواهی کرد؛ و شراب شیرین را‬ ‫خواهی نوشید‪ ،‬اما شراب نخواهی نوشید‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬زیرا فرایض عمری و همه اعمال خاندان اخاب نگاه داشته میشود و شما به مشورتهای ایشان سلوک مینمایید تا شما را ویران و‬ ‫ساکنانش را مایه سخریه گردانم ‪.‬پس شما سرزنش قوم مرا متحمل خواهید شد‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪ ۱‬وای بر من‪ ،‬زیرا من مثل میوههای تابستانی هستم‪ ،‬مانند خوشههای انگور چیده شده‪ ،‬خوشه ای برای خوردن نیست‪ ،‬جان من آرزوی‬ ‫نوبر میوه را دارد‪.‬‬ ‫‪ ۲‬مرد نیک از زمین نابود شده است و در میان مردمان هیچ درستکاری نیست؛ همه در کمین خون نشستهاند و هر کس برادر خود را به‬ ‫دام شکار میکند‪.‬‬ ‫‪ ۳‬تا با هر دو دست خود شرارت کنند‪ ،‬امیر میپرسد و قاضی پاداش میخواهد؛ و مرد بزرگ‪ ،‬آرزوی شوم خود را میگوید؛ پس آن را‬ ‫میپیچند‪.‬‬ ‫‪ ۴‬بهترین ایشان مثل خار است؛ راستکردارترینشان از خارزار تیزتر است ‪.‬روز نگهبانان تو و روز عقوبت تو فرا میرسد؛ اکنون پریشانی‬ ‫ایشان خواهد بود‪.‬‬ ‫در دهانت را از همنشین خود باز دار‪.‬‬ ‫و‬ ‫مکن‪،‬‬ ‫اعتماد‬ ‫راهنما‬ ‫به‬ ‫مکن‪،‬‬ ‫اعتماد‬ ‫‪ ۵‬به دوست‬ ‫ژ‬


‫میکاه‬

‫‪ ۶‬زیرا پسر‪ ،‬پدر را بیحرمت میکند‪ ،‬دختر با مادر خود‪ ،‬عروس با مادر شوهرش‪ ،‬و دشمنان شخص‪ ،‬اهل خان هه او میباشند‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بنابراین‪ ،‬من به سوی خداوند چشم دوختهام؛ و برای خدای نجات خود انتظار میکشم؛ خدای من مرا اجابت خواهد کرد‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ای دشمن من‪ ،‬بر من شادی مکن‪ ،‬زیرا اگر بیفتم‪ ،‬برخیزم؛ و اگر در تاریکی بنشینم‪ ،‬خداوند نور من خواهد بود‪.‬‬ ‫‪ ۹‬من خشم خداوند را متحمل خواهم شد‪ ،‬زیرا به او گناه کردهام‪ ،‬تا زمانی که او از حق من دفاع کند و داوری مرا اجرا نماید ‪.‬او مرا به‬ ‫روشنایی خواهد آورد و عدالت او را خواهم دید‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬آنگاه دشمن من این را خواهد دید و شرمساری او را خواهد پوشانید‪ ،‬همان کسی که به من گفت« ‪:‬یهوه‪ ،‬خدای تو کجاست؟ »چشمان‬ ‫من او را خواهد دید ‪.‬اکنون او مانند ژگل کوچهها پایمال خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬در روزی که دیوارهایت بنا شوند‪ ،‬در آن روز این حکم بسیار لغو خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬در آن روز‪ ،‬او از آشور و از شهرهای مستحکم و از دژ تا رودخانه و از دریا تا دریا و از کوه تا کوه نزد تو خواهد آمد‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬با این حال‪ ،‬زمین به سبب ساکنانش ویران خواهد شد‪ ،‬به سبب ثمره اعمالشان‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬قوم خود را با عصای خود‪ ،‬گله میراث خود را که به تنهایی در جنگل‪ ،‬در میان کرمل ساکنند‪ ،‬بچران ‪.‬بگذار مانند ایام قدیم‪ ،‬در باشان‬ ‫و جلعاد چرا کنند‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬مانند روزهای بیرون آمدنت از سرزمین مصر‪ ،‬چیزهای شگفتانگیزی به او نشان خواهم داد‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬امتها این را خواهند دید و از تمام قدرتشان شرمنده خواهند شد ‪.‬دست بر دهان خود خواهند گذاشت و گوشهایشان کر خواهد شد‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬مانند مار خاک را خواهند لیسید‪ ،‬و مانند کرمهای زمین از سوراخهای خود بیرون خواهند آمد ‪.‬از یهوه خدای ما خواهند ترسید و به‬ ‫خاطر تو هراسان خواهند بود‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬کیست خدایی مانند تو که گناه را عفو کند و از گناه بقیه میراث خود درگذرد؟ او خشم خود را تا ابد نگه نمیدارد‪ ،‬زیرا رحمت را دوست‬ ‫دارد‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬او باز خواهد گشت‪ ،‬بر ما رحم خواهد کرد؛ گناهان ما را پایمال خواهد نمود؛ و تو جمیع گناهان ایشان را به اعماق دریا خواهی‬ ‫انداخت‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬تو آن راستی را که از ایام قدیم برای پدران ما قسم خوردهای‪ ،‬برای یعقوب و آن رحمت را برای ابراهیم به جا خواهی آورد‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Persian - The Book of Prophet Micah by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu