Skip to main content

Pashto - The Book of Prophet Jonah

Page 1

‫یونس‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪۱‬نو د ما لِک خُدائ الم د اميتى زوئ يونس ته نازل شو‪ ،‬او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲‬پاڅېږه‪ ،‬هغه ِوی ښار نينوا ته لړ شه او د هغه په وړاندې چيغې واړه ‪.‬ځکه چې د دوی بد عمل زما په وړاندې راپورته‬ ‫شوی دی‪.‬‬ ‫ُور نه ترشيش ته وتښتېدو او يافا ته ښکته شو ‪.‬هغه يوه اشتۍ وموندِه چې ترشيش ته روانه‬ ‫‪ُ۳‬و يونس د ما لِک خُدائ د ح خ‬ ‫وه‪ ،‬نو هغه يې ارايه وراړه او په هغې اې ښکته شو چې د څښتن ِه حُور څخه ترشيش ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪ُ۴‬و ما لِک خُدائ په سمندر اښې يو ِوئ باد راوِېږِو او په سمندر اښې يو ِوئ طوفان راغے چې بېړۍ ډوبه شوه‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا سمندريان وډار شول او هر يو يې ُپل معبود ته فرياد واړ او هغه سامان چې په اشتۍ اې وو سمندر ته يې واستول‬ ‫چې د هغې څخه رڼا واړي ‪.‬مګر يونس د اښتۍ ُواوو ته ښکته شو ‪.‬هغه پروت و او په ُوب ويده شو‪.‬‬ ‫‪ ٦‬نو د اشتۍ ماِک هغۀ ته راغے ااؤ ورته ئے ووئيل‪” ،‬اے ويده سړے ستا مطلب څۀ دے؟ پاڅېږه‪ُ ،‬پل ُدای ته ووايه‪،‬‬ ‫اه داسې وي نو ُدای به زموږ په اړه فکر واړي‪ ،‬چې موږ به هلک نه شو‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوئ هر يو ُپل ملګرى ته ووئيل‪” ،‬راځه چې قرعه اندازى واړو‪ ،‬چې پوه شو چې دا بدى د چا په سبب شوى دى ‪.‬نو‬ ‫هغوئ قرعې واچوِې او قرعه يې يونس ته وراړه‪.‬‬ ‫‪ ٨‬بيا هغوئ هغۀ ته ووئيل چه”مونږ ته ووايه چه دا بدى دا چا په وجه ده؟ ستا دنده څه ده؟ او ته ِه اومه راغلې؟ ستاسو‬ ‫هيواد څه دی؟ او تاسو د اومو ُلکو ياست؟‬ ‫‪۹‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬زۀ عبراني يم ‪.‬او زه د آسمان د څښتن ُدای څخه ويره اوم چې سمندر او وچه ځمکه يې جوړه‬ ‫اړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو هغه سړى ډېر وډار شول او هغۀ ته يې ووئيل‪” ،‬تا وِې داسې واړل؟ ځکه چې هغه سړى پوهېدل چې هغه د څښتن‬ ‫ِه حُور څخه وتښتېد‪ ،‬ځکه چې هغه ورته ويلي و‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا هغوئ هغۀ ته ووئيل چه”مونږ تا ته څۀ واړو چه بحر به ز خمونږ آرام شى؟ ځکه چې سمندر جوړ شوی و‪ ،‬او طوفان‬ ‫و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغۀ هغوئ ته ووئيل‪” ،‬زۀ پورته اړه او سمندر ته مې وغورځوه ‪.‬نو سمندر به تاسو ته ارام وي ‪:‬ځکه چې زه پوهيږم‬ ‫چې زما په ُاطر دا ِوی توپان په تاسو باندې دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬سره ِه دې هم سړو په ډېره سخته اښتۍ وهله چې هغه ځمکې ته راوړو ‪.‬مګر دوی نشو اوِی‪ ،‬ځکه چې سمندر د دوی‬ ‫په وړاندې توفان وهلی و‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۴‬نو هغوئ ما لِک خُدائ ته فرياد واړو او وې وئيل‪” ،‬اے ما لِکه ُدايه‪ ،‬مونږ تاته زارۍ اوو‪ ،‬چې د دې سړے د ژوند په‬ ‫ُاطر مونږ تباه نۀ اړو‪ ،‬او په مونږ باندې د بې ګناه وينه مه تويه اړه‪ ،‬ځکه چې اے ما لِکه خُدائ‪ ،‬تا ِکه څنګه چې ُوښه‬ ‫شوه هغه واړل ‪.‬ته‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ يونس پورته اړو او سمندر ته يې وغورزوِو‪ ،‬او سمندر د ُپل غُب نه ُتم شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو هغه سړى د ما لِک خُدائ نه ډېر وېرېږى‪ ،‬ما لِک خُدائ ته يې نذرانه پېش اړه او نذرونه يې واړل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو ما لِک خُدائ يو ِوئ اب تيار اړے خوو چې يوناه ووژنى ‪.‬او يونس درې ورځې او درې شپې د اب په ُيټه اې و‪.‬‬ ‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬بيا يونس د اب ِه ګېډې څخه ُپل څښتن ُدای ته دعا واړه‪،‬‬ ‫‪۲‬هغۀ ووئيل‪ ،‬ما د ُپل تکليف په وجه ما لِک خُدائ ته فرياد واړ او هغۀ ما واورېدل ‪.‬ما د دوزخ ِه ګېډې څخه چيغې اړې‪،‬‬ ‫او تا زما غږ واورېد‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې تا زۀ د سمندرونو په مينځ اښې په ژورو اښې غورځوِے يم ‪.‬او سېلبونو ما شاوُوا محاصره اړ ‪:‬ستا ټول‬ ‫څپې او څپې ما ته تېرېدې‪.‬‬ ‫‪ ٤‬بيا ما ووئيل چه زا ۀ ستا د نظر نه غورځوِے شوم ‪.‬بيا به زه بيا ستا مقدس معبد ته ګورم‪.‬‬ ‫‪۵‬اوبو زما شاوُوا محاصره اړه‪ ،‬حتی روح ته ‪:‬ژورواِی زما په شاوُوا اې تړِی و‪ ،‬د زيان رسوونکو واښو زما په سر‬ ‫باندې پوښل شوی و‪.‬‬ ‫‪۶‬زۀ د غرونو لندې لندې لړم ‪.‬زمکه د هغې د ډنډونو سره د تل ِپاره زما په شاوُوا اې وه ‪:‬مګر تا زما ژوند ِه فساد‬ ‫څخه راوباسي‪ ،‬ای څښتنه زما ُدايه‪.‬‬


‫يونا‬

‫‪۷‬اله چې زما روح زما دننه بې هوښه شو‪ ،‬ما څښتن ياد اړ‪ ،‬او زما دعا ستا په مقدس اور اې راغله‪.‬‬ ‫‪ ٨‬هغوئ چه دا دروغو اښے نظر اوى نو ُپل رحم پريږدى‪.‬‬ ‫‪ُ۹‬و زه به تاته د شکرانې په آواز قربانې اړم ‪.‬زه به هغه څه ادا اړم چې ما نذر اړی دی ‪.‬نجات د څښتن دی‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا ما لِک خُدائ ماهيانو ته ووئيل چې يونس يې په وچه زمکه بانډه اړو‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫‪۱‬د ما لِک خُدائ الم په دويم ځل يونس ته نازل شو‪ ،‬او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۲‬پاڅ شه‪ ،‬هغه ِوى ښار نينوه ته لړ شه او هغه ته هغه وعظ ووايه چې زۀ درته دراوم‪.‬‬ ‫‪۳‬نو يونس پاڅېد او د ما لِک خُدائ د الم په مطابق نينوه ته لړو ‪.‬اوس نينوا د دريو ورځو په سفر اې ُورا ِوی ښار و‪.‬‬ ‫‪۴‬يونس ښار ته د يوې ورځې په سفر پيل واړ او چيغې يې واړې او ويې ويل ‪:‬څلوېښت ورځې پاتې دي چې نينوا به تباه‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۵‬نو د نينوه ُلقو په ُدائ پاک ايمان راوړو‪ ،‬د روژې اعلن يې واړو او د ِويو نه نيوِې تر تر ټوِو وړواې پورې يې ټاټ‬ ‫اغوستلو‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې د نينوا بادشاه ته دا ُبره ورسېده‪ ،‬هغه د ُپل تخت نه راپاڅېد‪ ،‬هغه د هغه نه ُپله چادر اېښوده‪ ،‬هغه يې په ټاپ‬ ‫باندې پټ اړ او په ايرو اې اېناست‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ په نينوه اښې د بادشاه او د هغۀ د درباريانو د فرمان په وسيله دا اعلن او ُپور اړو‪ ،‬او وې وئيل‪” ،‬نه دې انسان‪،‬‬ ‫ځناور‪ ،‬رمې او رمې د هيڅ څيز ُوند وڅکى‪ ،‬هغوئ دې ُوراک نۀ اوى او نۀ اوبه څښى‪.‬‬ ‫‪ُ٨‬و پرېږده چې انسان او حيوان په ټاټ پوښل شي او ُدای ته په زوره فرياد واړي ‪:‬هو‪ ،‬اجازه رااړئ چې هر يو د ُپلې‬ ‫بدې لرې څخه او د هغه ظلم څخه چې د دوی په لس اې دی مخه ونيسي‪.‬‬ ‫‪۹‬څوک ووايی چه آيا خُدائ پاک به توبه وباسی او د ُپل سخت غُب نه به مخ واړوی چه مونږ به هلک نه اړو؟‬ ‫اارونه وِيدل چه هغوئ دا بدى لرى نه وګرځېدل ‪.‬او ُدای د هغه بد څخه توبه واړه چې هغه ويلي‬ ‫‪۱۰‬ااؤ خُدائے دا هغوئ خ‬ ‫وو چې هغه به ِه دوی سره واړي ‪.‬او هغه دا ونه اړل‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫‪ُ۱‬و دا ُبره يخونس ته ډېره بده شوه او هغه ډېر په قهر شو‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ ما لِک خُدائ ته دعا واړه او وې وئيل‪” ،‬اے ما لِکه خُدايه‪ ،‬اله چې زۀ په ُپل وطن اښې وم‪ ،‬نو دا زما ُبره نۀ وه؟ ِه‬ ‫دې امله زه مخکې ترشش ته وتښتيدم ‪:‬ځکه چې زه پوهيدم چې ته يو مهربان او مهربان ُدای يې ‪ ،‬په قهر اې سست او‬ ‫ِوی مهربان يې ‪ ،‬او ِه بدو څخه توبه اوې‪.‬‬ ‫‪۳‬نو اوس‪ ،‬اے ما لِکه خُدايه‪ ،‬زۀ تا ته سوال اوم چې زما ژوند زما نه واُله ‪.‬ځکه چې دا زما ِپاره د ژوند اوِو څخه مړينه‬ ‫غوره ده‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا ما لِک خُدائ وفرمايل‪” ،‬ايا ته په غوسه اېږې؟‬ ‫‪۵‬نو يونس د ښار نه بهر لړو او د ښار په ُتيز طرف اښې اښېنستو او هلته يې يو ځائ جوړ اړو او د هغې لندې يې په‬ ‫سيوري اښې اښېناستو‪ ،‬تر څو چې هغه ووينى چې د ښار څۀ حال دى‪.‬‬ ‫‪۶‬ما لِک خُدائ يو ِوښى تيار اړو او د يونس په سر يې پورته اړو‪ ،‬چې د هغۀ په سر باندې سيورى وى چې هغه د غم نه بچ‬ ‫اړى ‪.‬نو يونس د ِوږې نه ډير ُوشحاِه شو‪.‬‬ ‫‪ُ۷‬و اله چې بله ورځ سهار پاڅېد نو خُدائ پاک يو چينج جوړ اړو او هغه ِوږه يې ووهله چې وچ شو‪.‬‬ ‫‪٨‬ااؤ اله چه نمر راُتلے شو نو خُدائے يو سخت مشرقى باد تيار اړو ‪.‬او د يونس په سر باندې ِمر وِګېده‪ ،‬چې هغه بې‬ ‫هوښه شو او په ُپل ځان اې يې د مرګ اراده واړه او ويې ويل" ‪:‬زما ِپاره د ژوندي پاتې اېدو نه مرګ غوره دی‪.‬‬ ‫‪۹‬نو خُدائ پاک يونس ته ووئيل‪” ،‬آيا تۀ د ِوږې په ُاطر غصه شوې؟ او هغه وويل‪ ،‬زه ښه اوم چې غوسه شم‪ ،‬حتی تر‬ ‫مرګ پورې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا ما لِک خُدائ وفرمايل‪” ،‬تا په ِوږۍ باندې رحم واړ‪ ،‬ځکه چې تا نه محنت اړى دى او نه دې وده اړې ده ‪.‬چې په يوه‬ ‫شپه اې راڅرګند شو او په يوه شپه اې تباه شو‪:‬‬ ‫‪۱۱‬ااؤ آيا زا ۀ دا نلينوا هغه ِوئ ښار نه پريږدم‪ ،‬چرته چه دا شپيتو زرو نه زيات ُلق اوسيږى چه دا ُپل ښى او چپ لس تر‬ ‫مينځ فرق نۀ شى اوِے ‪.‬او هم ډير څاروی؟‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Prophet Jonah by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu