Issuu

‫لويان‬ ‫لومړی فصل‬ ‫وسٰ ته آواز وکړو او د خېمې نه يې ورته ووئيل‪،‬‬ ‫‪۱‬بيا ُا لِک مخدائ مُ ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬که ستاسو څخه څوک څښتن ته نذرانه راوړي‪ ،‬نو هغه دې د غواګانو‪ ،‬غواګانو او رُو‬ ‫څخه خپله نذرانه راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬که چېرې هغه د غوا سوزېدونکې نذرانه وي‪ ،‬نو هغه دې يو بې عيبه نر حيوان وړاندې کړي ‪.‬هغه دې دا په خپله خوښه د ُقدسې خېمې‬ ‫د دروازې په خوِه کې د څښتن په حضور کې وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغه به خپل لس د سوزېدونکې نذرانې په سر کېږدي او دا به د هغه د کفارې په توګه قبول شي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغه به غويی د څښتن په حضور کې حلل کړي او کاهنان‪ ،‬د هارون زاُن به وينه راوړي او د ُقدسې خېمې د دروازې په ُخکې به د‬ ‫قربانګاه شاوخوا وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه به د سوزېدونکې نذرانې پوستکی وباسي او ټوټې ټوټې به يې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬د هارون کاهن زاُن به په قربانګاه باندې اور واچوي او ِرګي به په اور باندې ترتيب سره کېږدي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هارون زاُن‪ ،‬کاهنان به د دې ټوټې‪ ،‬سر او وازګه په هغو ِرګيو باندې چې د قربانګاه په اور باندې دي‪ ،‬په ترتيب سره کېږدي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه به د هغه انداُونه او پښې په اوبو سره وُينځي او کاهن به ټول په قربانګاه باندې وسوزوي‪ ،‬د سوزېدونکې نذرانې په توګه‪ ،‬د اور‬ ‫په واسطه وړاندې کېدونکې نذرانه چې څښتن ته ښه بوی ِري‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬که چېرې هغه د رُې څخه‪ ،‬يعنې د پسه يا وزو څخه‪ ،‬د سوزېدونکې نذرانې په توګه وي‪ ،‬نو هغه به يو نر حيوان راوِي چې بې عيب‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه به د قربانګاه په شمال اړخ کې د څښتن په حضور کې حلل کړي او کاهنان‪ ،‬د هارون زاُن به د هغه وينه د قربانګاه شاوخوا‬ ‫باندې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه به هغه ټوټې ټوټې کړي‪ ،‬د هغه سر او وازګې سره به يې پرې کړي او کاهن به دا په هغو ِرګيو باندې چې د قربانګاه په اور باندې‬ ‫دي‪ ،‬په ترتيب سره کېږدي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه به د هغه کوِمو او پښو دننه برخې په اوبو سره وُينځي ‪.‬کاهن به دا ټول راوړي او په قربانګاه باندې به يې وسوزوي ‪.‬دا‬ ‫سوزېدونکې نذرانه ده‪ ،‬په اور باندې تيارېدونکې نذرانه ده او د څښتن ِپاره د خوشبويي څخه جوړه شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬که چېرې د هغه سوزېدونکې نذرانه څښتن ته د ُرغانو څخه وي‪ ،‬نو هغه به خپله نذرانه د کوترو يا د کوترو د کوچنيانو څخه راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬کاهن به هغه په قربانګاه باندې راوړي‪ ،‬سر به يې وباسي او په قربانګاه باندې به يې وسوزوي او وينه به يې د قربانګاه په څنګ کې‬ ‫توی شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه به خپل حاالت او بڼکې وباسي او د قربانګاه په ختيځ کې به يې د ايرو په ځای کې وغورزوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه به دا د وزرونو سره ُات کړي‪ُ ،‬ګر هغه به جدا نه کړي ‪.‬او کاهن به دا په قربانګاه باندې‪ ،‬په هغه ِرګي باندې چې په اور باندې‬ ‫دی‪ ،‬وسوزوي ‪.‬دا سوزېدونکې نذرانه ده‪ ،‬د اور په واسطه وړاندې کېدونکې نذرانه ده او د څښتن ِپاره د خوشبو خوشبو ده‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬کله چې څوک څښتن ته د غلې دانې نذرانه وړاندې کوي‪ ،‬نو د هغه نذرانه به د ښو اوړو څخه وي‪ ،‬هغه به په هغې باندې تېل واچوي او‬ ‫خوشبويي به پرې واچوي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه به دا د هارون زاُنو ته چې کاهنان دي راوړي‪ ،‬او هغه به د اوړو‪ ،‬تېلو او ټوِو خوشبوييو څخه يو ُوټی واخلي او کاهن به يې په‬ ‫قربانګاه باندې د يادګار په توګه وسوزوي‪ ،‬د اور په وسيله چمتو شوې نذرانه چې څښتن ته ښه بوی ِري‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د غلې دانې د نذرانې پاتې برخه به د هارون او د هغه د زاُنو وي ‪.‬دا د څښتن د اور په نذرانو کې ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۴‬که چېرې تاسو د غلې دانې نذرانه راوړئ چې په تنور کې پخه شوې وي‪ ،‬نو دا به د ښو اوړو څخه جوړ شوي بې خميره ډوډۍ وي چې‬ ‫په تېلو سره ګډ شوي وي يا بې خميره ډوډې وي چې په تېلو باندې غوړ شوي وي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬که چېرې ستاسو نذرانه د غلې دانې نذرانه وي چې په تبۍ کې پخه شوې وي‪ ،‬نو دا به د ښو اوړو څخه وي چې خميره نه وي او د تېلو‬ ‫سره ګډ شوي وي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬دا ټوټې ټوټې کړه او تېل پرې واچوه‪ ،‬دا د غلې دانې نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۷‬که چېرې ستاسو نذرانه د غلې دانې نذرانه وي چې په تبۍ کې پخه شوې وي‪ ،‬نو دا بايد د ښو اوړو او تېلو څخه جوړه شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بيا د دې شيانو څخه جوړه شوې د غلې دانې نذرانه څښتن ته راوړه او کله چې هغه کاهن ته وړاندې شي‪ ،‬هغه به يې د قربانګاه ُخې ته‬ ‫راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬کاهن به د غلې دانې د نذرانې څخه يو يادګار واخلي او په قربانګاه باندې به يې وسوزوي ‪.‬دا يوه په اور تيارېدونکې نذرانه ده چې څښتن‬ ‫ته ښه بوی ِري‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د غلې دانې د نذرانې څخه چې څه پاتې دي هغه به د هارون او د هغه د زاُنو وي ‪.‬دا د څښتن د اور په نذرانو کې ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د غلې دانې کوُه نذرانه چې تاسو يې څښتن ته وړاندې کوئ‪ ،‬هغه بايد د خميرې څخه جوړه نه شي ‪.‬ځکه چې تاسو بايد د څښتن په‬ ‫وړاندې په اور تيارې شوې نذرانه کې خميره يا شات ونه سوزوئ‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۲‬د وړوُبيو ُېوو د نذرانې په اړه‪ ،‬تاسو به هغه څښتن ته وړاندې کړئ‪ ،‬خو هغه به په قربانګاه باندې د خوشبو د خوشبو په توګه ونه‬ ‫سوزول شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د خپلې غلې دانې نذرانې سره هر نذرانه ُاِګه اضافه کړئ‪ ،‬د خپل خدای د ِوظ ُاِګه د خپلې غلې دانې نذرانې څخه کمه ُه پرېږدئ‪،‬‬ ‫د خپلو ټوِو نذرانو سره ُاِګه وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬که چېرې تاسو د خپلو وړوُبنيو ُېوو د غلې دانې نذرانه څښتن ته وړاندې کوئ‪ ،‬نو د خپلو وړوُبنيو ُېوو د غلې دانې د نذرانې په‬ ‫توګه د غلې دانې شنه وږي وړاندې کړئ چې په اور کې وچ شوي وي‪ ،‬يعنې د بشپړو وږو څخه ُېده شوي اوړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬په هغې باندې تېل واچوه او ِوبان پرې واچوه‪ ،‬دا د غلې دانې نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬کاهن به د هغې د يادګار په توګه‪ ،‬د هغې يوه برخه د ُيده شوي غلې دانې‪ ،‬يوه برخه د تېلو او ټوِه ِوبان سره يوځای وسوزوي ‪.‬دا يوه‬ ‫نذرانه ده چې څښتن ته په اور باندې تياريږي‪.‬‬ ‫دريم فصل‬ ‫‪ ۱‬که چېرې د هغه نذرانه د سلُتۍ نذرانه وي‪ ،‬که هغه د غوا څخه وړاندې کوي‪ ،‬که هغه نر وي يا ښځه‪ ،‬هغه به څښتن ته بې عيب‬ ‫وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه به خپل لس د خپلې نذرانې په سر کېږدي او د ُقدسې خېمې په دروازه کې به يې حلل کړي ‪.‬او د هارون زاُن چې کاهنان دي‪ ،‬به‬ ‫وينه د قربانګاه په شاوخوا کې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه به د سلُتۍ د نذرانې څخه يوه برخه څښتن ته د اور په وسيله وړاندې کړي‪ ،‬هغه وازګه چې د کوِمو دننه برخه پوښي او ټوِه هغه‬ ‫وازګه چې د کوِمو دننه برخه باندې وي‪،‬‬ ‫‪ ۴‬هغه به دواړه پښتورګي او هغه وازګه چې د څنډو سره وي او د ينه پورته برخه چې د پښتورګو سره وي‪ ،‬هغه به ِېرې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د هارون زاُن به دا په قربانګاه باندې د سوزېدونکې نذرانې سره وسوزوي‪ ،‬کوم چې د ِرګيو په سر باندې ده چې اور پرې ِګېدِی دی ‪.‬‬ ‫دا يوه نذرانه ده چې په اور باندې تيارېږي او د څښتن ِپاره ښه بوی ِري‪.‬‬ ‫‪ ۶‬که چېرې د هغه نذرانه د سلُتۍ د نذرانې په توګه څښتن ته وي‪ ،‬نر وي يا ښځه‪ ،‬هغه دې بې عيبه وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬که چېرې هغه د خپلې نذرانې ِپاره يو وری راوړي‪ ،‬نو هغه به يې څښتن ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه به خپل لس د خپلې نذرانې په سر کېږدي او د ُقدسې خېمې ُخې ته به يې حلل کړي ‪.‬د هارون زاُن به د هغه وينه د قربانګاه په‬ ‫شاوخوا کې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه به د سلُتۍ د نذرانې څخه يوه برخه څښتن ته د اور په وسيله وړاندې کړي ‪:‬وازګه او ټوِه ُړوند چې د ُل د غاړې څخه ِېرې‬ ‫شي‪ ،‬هغه وازګه چې کوِمو پوښي او ټوِه هغه وازګه چې په کوِمو باندې وي‪،‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغه به دواړه پښتورګي او هغه وازګه چې د څنډو سره وي او د ينه پورته برخه چې د پښتورګو سره وي‪ ،‬هغه به ِېرې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کاهن به هغه په قربانګاه باندې وسوزوي ‪.‬دا د هغې نذرانې خواړه دي چې څښتن ته په اور باندې تياريږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬که چېرې هغه نذرانه وزه وي‪ ،‬نو هغه دې څښتن ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه به خپل لس د هغه په سر کېږدي او د ُقدسې خېمې ُخې ته به يې حلل کړي ‪.‬د هارون زاُن به د هغه وينه د قربانګاه په شاوخوا‬ ‫باندې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه به خپله نذرانه څښتن ته وړاندې کړي‪ ،‬دا د اور په وسيله تيارېدونکې نذرانه ده ‪:‬هغه وازګه چې د کوِمو دننه برخه پوښي او ټوِه‬ ‫هغه وازګه چې د کوِمو دننه برخه باندې وي‪،‬‬ ‫‪ ۱۵‬هغه به دواړه پښتورګي او هغه وازګه چې د څنډو په څنګ کې وي او د ينه پورته برخه چې د پښتورګو سره وي‪ ،‬هغه به ِېرې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬کاهن به هغه په قربانګاه باندې وسوزوي ‪.‬دا د هغه نذرانې خوراک دی چې په اور باندې تياريږي او بوی يې ښه ِګيږي ‪.‬ټوِه وازګه د‬ ‫څښتن ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دا به ستاسو د ټوِو اوسېدونکو نسلونو ِپاره د تل ِپاره يو قانون وي‪ ،‬تاسو بايد غوړ يا وينه ونه خورئ‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيلو قوم ته ووايه ‪:‬که چېرې يو څوک په ناپوهۍ سره د څښتن د حکمونو څخه د کوم کار په وړاندې ګناه وکړي چې بايد ونه شي‬ ‫او د هغو څخه يو کار وکړي‪،‬‬ ‫‪ ۳‬که چېرې ُسح شوی کاهن د قوم د ګناه په شان ګناه وکړي‪ ،‬نو هغه دې د خپلې ګناه په خاطر يو بې عيب ځوان غويی څښتن ته د ګناه د‬ ‫نذرانې په توګه راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغه به غويی د ُقدسې خېمې دروازې ته د څښتن په حضور کې راوِي‪ ،‬خپل لس به د غويی په سر کېږدي او غويی به د څښتن په‬ ‫حضور کې حلل کړي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او هغه کاهن چې ُسح شوی دی‪ ،‬د غويي وينه به واخلي او د ُقدسې خېمې ته به يې يوسي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬کاهن به خپله ګوته په وينه کې ډوب کړي او اووه ځله به يې د څښتن په حضور کې د ُقدس ځای د پردې ُخې ته وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬کاهن به د وينې څخه ِږه برخه د خوشبويۍ د قربانګاه په برجونو باندې چې د څښتن په حضور کې ده‪ ،‬وِګوي‪ ،‬کوُه چې د ُقدسې‬ ‫خېمې په دننه کې ده‪ ،‬او د غويي ټوِه وينه به د سوزېدونکې نذرانې د قربانګاه په بېخ کې توی کړي‪ ،‬کوُه چې د ُقدسې خېمې د دروازې‬ ‫په خوِه کې ده‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۸‬هغه به د غويي ټوِه وازګه چې د ګناه د نذرانې ِپاره ده‪ِ ،‬ېرې کړي‪ ،‬هغه وازګه چې د کوِمو دننه برخه پوښي او هغه ټوِه وازګه چې د‬ ‫کوِمو دننه برخه باندې وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه به دواړه پښتورګي او هغه وازګه چې د هغو د پاسه پرته وي او د ينه پورته برخه چې د پښتورګو سره وي‪ ،‬هغه به ِېرې کړي‪.‬‬ ‫‪ِ۱۰‬که څنګه چې د سلُتۍ د نذرانې د غويي څخه بېل شوي وو‪ ،‬کاهن به هغه د سوزېدونکې نذرانې په قربانګاه باندې وسوزوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د غويي پوستکی‪ ،‬د هغه ټوِه غوښه‪ ،‬د هغه سر‪ ،‬پښې‪ ،‬د هغه دننه برخه او د هغه فضله ُواد‪،‬‬ ‫غويے د خېمو نه بهر يو پاک ځائ ته يوسٰ چرته چې ايرې اچوِے شٰ‪ ،‬او هلته به يې په ِرګيو باندې وسوزوى ‪.‬چرته‬ ‫‪ ۱۲‬هغه به ټول و‬ ‫چې ايرې اچوِے شٰ‪ ،‬هلته به يې وسوزوى‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬که چېرې د اسرائيلو ټول قوم په ناپوهۍ سره ګناه وکړي او د هغوی ِه سترګو پټ پاتې شي او هغوی د څښتن د حکمونو څخه کوم کار‬ ‫چې بايد ونه شي کړی‪ ،‬سرغړونه وکړي او ګناهکار شي‪،‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغوی ګناه وکړي او ګناه يې څرګنده شي‪ ،‬نو قوم به د ګناه د نذرانې په توګه يو ځوان غويی قرباني کړي او هغه به د ُقدسې‬ ‫خېمې ُخې ته راوِي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د قوم ُشران به خپل لسونه د غويي په سر باندې د څښتن په حضور کې کېږدي او غويي به د څښتن په حضور کې حلل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او هغه کاهن چې ُسح شوی وي‪ ،‬هغه به د غويي وينه ِږه د ُقدسې خېمې ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬کاهن به خپله ګوته په ِږه وينه کې ډوب کړي او اووه ځله به يې د څښتن په حضور کې‪ ،‬حتی د پردې په ُخ کې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او هغه به ِږ وينه د قربانګاه په ښکرونو باندې وِګوي کوُه چې د څښتن په حضور کې ده‪ ،‬چې د ُقدسې خېمې په دننه کې ده‪ ،‬او ټوِه‬ ‫وينه به د سوزېدونکې نذرانې د قربانګاه په بېخ کې توی کړي‪ ،‬کوُه چې د ُقدسې خېمې د دروازې په خوِه کې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه به ټوِه وازګه ترې واخلي او په قربانګاه باندې به يې وسوزوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬هغه به د غويي سره هماغسې وکړي ِکه څنګه چې يې د ګناه د نذرانې د غويي سره کړي وو‪ ،‬همداسې به يې هم وکړي ‪.‬او کاهن به د‬ ‫هغوی ِپاره کفاره ادا کړي او هغوی به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به غويی د کمپ څخه بهر يوسي او هغه به يې وسوزوي ِکه څنګه چې يې ِوُړني غويی سوځوِی و ‪.‬دا د قوم د ګناه نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬کله چې يو ُشر ګناه وکړي او په ناپوهۍ سره د خپل څښتن خدای د حکمونو څخه کوم يو کار وکړي چې بايد ونه شي او ګناهکار شي‪،‬‬ ‫‪ ۲۳‬که چېرې هغه ګناه چې هغه کړې ده او هغه يې کړې ده‪ ،‬ښکاره شي‪ ،‬نو هغه به خپله نذرانه د وز څخه راوړي‪ ،‬يو بې عيب نر چېلی‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه به خپل لس د وز په سر کېږدي او په هغه ځای کې به يې حلل کړي چېرته چې د څښتن په حضور کې سوزېدونکې نذرانه‬ ‫حلِېږي ‪.‬دا د ګناه نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬کاهن به د ګناه د نذرانې څخه ِږه وينه په خپله ګوته باندې واخلي او د سوزېدونکې نذرانې د قربانګاه په ښکرونو باندې به يې وِګوي‬ ‫او د هغه وينه به د سوزېدونکې نذرانې د قربانګاه په بېخ کې توی کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه به خپله ټوِه وازګه په قربانګاه باندې وسوزوي‪ِ ،‬که څنګه چې د سلُتۍ د نذرانو وازګه وي ‪.‬کاهن به د هغه د ګناه ِپاره کفاره ادا‬ ‫کړي او هغه به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬که چېرې يو عام سړی په ناپوهۍ سره ګناه وکړي او د څښتن د حکمونو څخه کوم حکم چې بايد ونه شي‪ ،‬سرغړونه وکړي او ګناهکار‬ ‫شي‪،‬‬ ‫‪ ۲۸‬که چېرې هغه ګناه چې هغه کړې ده او هغه يې کړې ده‪ ،‬ښکاره شي‪ ،‬نو هغه به د خپلې ګناه د خاطر ِپاره يوه بې عيب وزه وزه‬ ‫راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغه به خپل لس د ګناه د نذرانې په سر کېږدي او د ګناه د نذرانې ځای به د سوزېدونکې نذرانې په ځای کې حلل کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬کاهن به د هغه وينه په خپله ګوته باندې واخلي او د سوزېدونکې نذرانې د قربانګاه په برجونو باندې به يې وِګوي او ټوِه وينه به د‬ ‫قربانګاه په بېخ کې توی کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه به د هغې ټوِه وازګه ِېرې کړي‪ِ ،‬که څنګه چې د سلُتۍ د نذرانو څخه ِېرې کېږي‪ ،‬او کاهن به هغه په قربانګاه باندې وسوزوي‬ ‫چې بوی يې څښتن ته ښه ِګېږي‪ ،‬او کاهن به د هغه ِپاره کفاره ادا کړي او هغه به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬که چېرې هغه د ګناه د نذرانې ِپاره ُېږه راوړي‪ ،‬نو هغه به يوه بې عيبه ُېږه راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه به خپل لس د ګناه د نذرانې په سر کېږدي او په هغه ځای کې به يې د ګناه د نذرانې په توګه حلل کړي چېرته چې د سوزېدونکې‬ ‫نذرانې حيوان حلِېږي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬کاهن به د ګناه د نذرانې څخه ِږه وينه په خپله ګوته واخلي او د سوزېدونکې نذرانې د قربانګاه په ښکرونو باندې به يې وِګوي او ټوِه‬ ‫وينه به د قربانګاه په بېخ کې توی کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬هغه به د هغې ټوِه وازګه ِېرې کړي‪ِ ،‬که څنګه چې د سلُتۍ د نذرانو څخه د پسه وازګه ِېرې کېږي‪ ،‬او کاهن به هغه په قربانګاه‬ ‫باندې د هغو نذرانو سره سم وسوزوي چې څښتن ته په اور باندې وړاندې کېږي ‪.‬او کاهن به د هغه ګناه ِپاره کفاره ادا کړي چې هغه کړې‬ ‫ده او هغه به وبخښل شي‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪۱‬که چېرې يو څوک ګناه وکړي او د قسم خوړِو غږ واوري او شاهد وي چې هغه دا ِيدِی دی يا يې پېژندِی دی‪ ،‬که هغه دا خبره ونه‬ ‫کړي‪ ،‬نو د خپلې ګناه سزا به يې وګڼل شي‪.‬‬ ‫‪۲‬يا که چېرې يو څوک کوم ناپاک څيز ته لس وروړي‪ ،‬که هغه د ناپاک ځناور ُړی وي‪ ،‬يا د ناپاکو غواګانو ُړی وي‪ ،‬يا د ناپاکو خزندو‬ ‫ُړی وي‪ ،‬او که دا د هغه څخه پټ وي‪ ،‬نو هغه به هم ناپاک او ګناهکار وي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪۳‬يا که چېرې هغه د انسان ناپاکۍ ته لس وروړي‪ ،‬که هغه کوُه ناپاکي وي چې انسان يې ناپاک کړي او هغه د هغه څخه پټه وي‪ ،‬نو کله‬ ‫چې هغه پوه شي‪ ،‬نو هغه به ګناهکار شي‪.‬‬ ‫‪۴‬يا که يو کس قسم وخوري او په خپلو شونډو يې ووايي چې بد کار وکړي يا ښه کار وکړي‪ ،‬هر هغه څه چې يو سړی يې په قسم سره‬ ‫وکړي او هغه يې پټ وي‪ ،‬کله چې هغه پوه شي‪ ،‬نو هغه به په دې کې ګناهګار شي‪.‬‬ ‫‪۵‬او کله چې هغه په دې شيانو کې په يوه کې ګناهګار شي‪ ،‬نو هغه به اعتراف وکړي چې هغه په دې شی کې ګناه کړې ده‪:‬‬ ‫‪ ۶‬هغه به د خپلې ګناه د کفارې په توګه څښتن ته د ګناه نذرانه راوړي‪ ،‬د رُې څخه يوه ښځينه‪ ،‬يوه ُېږه يا يوه وزه‪ ،‬د ګناه د نذرانې په‬ ‫توګه‪ ،‬او کاهن به د هغه د ګناه کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬که چېرې هغه د وری راوړِو توان ونلري‪ ،‬نو هغه به د خپلې ګناه په خاطر چې هغه کړې ده‪ ،‬دوه کوترې يا دوه کوترې راوړي‪ ،‬يو د‬ ‫ګناه د نذرانې ِپاره او بل د سوزېدونکې نذرانې ِپاره‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه به دا کاهن ته راوړي‪ ،‬هغه به ِوُړی هغه څه وړاندې کړي چې د ګناه د نذرانې ِپاره دي‪ ،‬او سر به يې د غاړې څخه وباسي‪ُ ،‬ګر‬ ‫هغه به يې جل نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه به د ګناه د نذرانې څخه ِږه وينه د قربانګاه په اړخ باندې وشيندي او پاتې وينه به د قربانګاه په بېخ کې توی شي ‪.‬دا د ګناه نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه به دوهمه برخه د قاعدې په ُطابق د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړي ‪.‬کاهن به د هغه د ګناه ِپاره کفاره ادا کړي او هغه‬ ‫به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو که چېرې هغه دوه کوترې يا دوه کوچني کوترې نه شي راوړِی‪ ،‬نو هغه څوک چې ګناه کړې ده‪ ،‬بايد د خپلې نذرانې ِپاره د يوې‬ ‫کيلوګرام ښه اوړه د ګناه د نذرانې په توګه راوړي ‪.‬هغه به په هغې باندې غوړي نه اچوي او نه به په هغې باندې خوشبويي اچوي‪ ،‬ځکه‬ ‫چې دا د ګناه نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬بيا به هغه کاهن ته راوړي او کاهن به ترې څخه يو ُوټی واخلي‪ ،‬چې د هغې يادګاري نښه ده او په قربانګاه باندې به يې د هغو نذرانو‬ ‫سره وسوزوي چې څښتن ته په اور باندې تيارېږي ‪.‬دا د ګناه نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬کاهن به د هغه د ګناه ِپاره کفاره ادا کړي چې هغه په دې ګناهونو کې کړې ده او هغه به وبخښل شي ‪.‬او پاتې شوني به د کاهن وي‪ ،‬د‬ ‫غلې دانې د نذرانې په توګه‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱۴‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪۱۵‬که چېرې يو کس په ناپوهۍ سره ګناه وکړي او د څښتن په ُقدسو شيانو کې ګناه وکړي‪ ،‬نو هغه به د خپلې ګناه په خاطر څښتن ته د‬ ‫خپلو رُو څخه يو بې عيب پسه راوړي‪ ،‬د سپينو زرو د ُثقال په اندازه‪ ،‬د ُقدس ځای د ُثقال سره سم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه به د هغه زيان تاوان ورکړي چې په ُقدس ځای کې يې کړی دی او پنځمه برخه به ورزياته کړي او کاهن ته به يې ورکړي ‪.‬کاهن‬ ‫به د ګناه د نذرانې د پسه سره د هغه ِپاره کفاره ادا کړي او هغه به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬که چېرې يو څوک ګناه وکړي او د هغو کارونو څخه کوم يو وکړي چې د څښتن په حکمونو کې ُنع دي‪ ،‬که څه هم هغه دا نه پوهېده‪،‬‬ ‫خو ګناهکار دی او د خپلې ګناه سزا به وزغمي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه به د رُې څخه يو بې عيب پسه کاهن ته د ګناه د نذرانې په توګه راوړي‪ ،‬ستا د اندازې سره سم ‪.‬کاهن به د هغه د ګناه د کفارې په‬ ‫توګه هغه ته کفاره ورکړي چې هغه په ناپوهۍ سره ګناه کړې وه او نه يې پوهېده او هغه به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬دا د ګناه نذرانه ده ‪:‬هغه په يقين سره د څښتن په وړاندې ګناه کړې ده‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬که چېرې يو څوک ګناه وکړي او د څښتن په وړاندې ګناه وکړي او خپل ګاونډي ته دروغ ووايي او هغه څه چې هغه ته د ساتلو ِپاره‬ ‫سپارل شوي وي‪ ،‬يا په دوستۍ کې‪ ،‬يا په زور سره اخيستل شوي شي کې‪ ،‬يا خپل ګاونډي ته دوکه ورکړي‪،‬‬ ‫‪ ۳‬يا هغه څه چې ورک شوي وي ُوندِي وي‪ ،‬او د هغې په اړه دروغ ووايی‪ ،‬او په دروغو قسم وخوري‪ ،‬په دې ټوِو کې چې يو سړی يې‬ ‫کوي‪ ،‬او په هغه کې ګناه کوي‪:‬‬ ‫‪۴‬نو ځکه چې هغه ګناه کړې ده او ګناهکار دی‪ ،‬نو هغه به هغه څه بيرته ورکړي چې هغه په زور سره اخيستي دي‪ ،‬يا هغه څه چې هغه په‬ ‫دوکه سره ترلسه کړي دي‪ ،‬يا هغه څه چې هغه ته د ساتلو ِپاره سپارل شوي دي‪ ،‬يا هغه ورک شوی شی چې هغه ُوندِی دی‪،‬‬ ‫‪۵‬يا هغه ټول څيزونه چې په دروغو يې قسم خوړِے دے‪ ،‬هغه به يې په االٰ قيمت واپس کړى او پينځمه برخه به ورسره زياته کړى او‬ ‫هغه چا ته به يې ورکړى چې هغه يې د ګناه د نذرانې په ورځ ِرى‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه به د خپلې ګناه د نذرانې په توګه د رُې څخه يو بې عيب پسه څښتن ته راوړي‪ ،‬ستاسو د ټاکل شوي اندازې سره سم‪ ،‬د ګناه د‬ ‫نذرانې په توګه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬کاهن به د څښتن په حضور کې د هغه دپاره کفاره ادا کړي او هغه به د هر هغه کار ِپاره وبخښل شي چې هغه په کې ګناه کړې وي‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۸‬څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۹‬هارون او د هغه زاُنو ته ووايه چې دا د سوزېدونکې نذرانې قانون دی ‪:‬دا د سوزېدونکې نذرانې ِپاره ده‪ ،‬ځکه چې په قربانګاه باندې‬ ‫ټوِه شپه تر سهاره پورې اور بل وي او د قربانګاه اور بايد په کې بل وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬کاهن به خپل د کتان کاِي او جانګينونه واغوندي او هغه ايرې به چې د سوزېدونکې نذرانې سره په قربانګاه باندې سوځېدِې دي‪ِ ،‬ېرې‬ ‫کړي او د قربانګاه په څنګ کې به يې واچوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه به خپلې جاُې وباسي او نورې جاُې به واغوندي او ايرې به د کمپ څخه بهر يو پاک ځای ته يوسي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬په قربانګاه باندې اور بايد په کې بل وي‪ ،‬هغه بايد ُړ نشي ‪.‬کاهن به هره ورځ سهار په هغې باندې ِرګي وسوځوي او سوزېدونکې‬ ‫نذرانه به په ترتيب سره پرې کېږدي او د سلُتۍ د نذرانو وازګه به پرې وسوزوي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۳‬په قربانګاه باندې اور بايد تل روښانه وي‪ ،‬هيڅکله به ُړ نشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د غلې دانې د نذرانې قانون دا دی ‪:‬د هارون زاُن به دا د څښتن په حضور کې د قربانګاه په ُخ کې وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬هغه به ِه هغې څخه يو ُوټے اوړه‪ ،‬د غلې دانې نذرانې‪ ،‬د هغې تېل او ټول هغه ِوبان چې په هغې باندې وي واخلي او په قربانګاه‬ ‫باندې به يې وسوزوي چې بوی يې څښتن ته يو ښه يادګار وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او پاتې برخه به يې هارون او د هغه زاُن وخوري ‪.‬دا دې د بې خميرې ډوډۍ سره په ُقدس ځای کې‪ ،‬د ُقدسې خېمې په انګړ کې‬ ‫وخوړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬دا دې په خميره پخه نشي ‪ُ.‬ا دا د خپلو اور په نذرانو کې د هغوی د برخې په توګه هغوی ته ورکړی دی ‪.‬دا ډېره ُقدسه ده‪ِ ،‬که د ګناه‬ ‫نذرانه او د ګناه د تاوان نذرانه‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د هارون د اولدې ټول نارينه به دا وخوري ‪.‬دا به ستاسو د نسلونو ِپاره د تل ِپاره د څښتن ته د اور په وسيله وړاندې کېدونکو نذرانو‬ ‫په اړه يو قانون وي ‪.‬هرڅوک چې هغه ته لس وروړي هغه به ُقدس وي‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱۹‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪۲۰‬دا د هارون او د هغه د زاُنو نذرانه ده چې هغوی به يې په هغه ورځ چې هغه ُسح کېږي څښتن ته وړاندې کړي ‪:‬د يوې ايفې ِسمه‬ ‫برخه ښه اوړه د غلې دانې دايمي نذرانې په توګه‪ ،‬نيم يې سهار او نيم يې ُاښام‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬دا دې په تېلو سره په تبۍ کې پخه شي‪ ،‬او کله چې پخه شي‪ ،‬نو ته يې دننه راوړه او د غلې دانې د نذرانې پخې شوې ټوټې دې د څښتن‬ ‫ِپاره د خوشبو په توګه وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د هغه د زاُنو کاهن چې د هغه په ځای ټاکل شوی وي‪ ،‬هغه به دا قرباني وړاندې کړي ‪.‬دا د څښتن ِپاره د تل ِپاره يو قانون دی ‪.‬دا بايد‬ ‫په بشپړه توګه وسوځول شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځکه چې د کاهن هره د غلې دانې نذرانه بايد په بشپړه توګه وسوزول شي‪ ،‬هغه بايد ونه خوړل شي‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۴‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۵‬هارون او د هغه زاُنو ته ووايه چې د ګناه د نذرانې قانون دا دی ‪:‬د ګناه د نذرانې حيوان دې په هغه ځای کې چې د سوزېدونکې‬ ‫نذرانې حيوان حلِيږي‪ ،‬د څښتن په حضور کې حلل شي ‪.‬دا ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬کاهن چې دا د ګناه د نذرانې په توګه وړاندې کوي‪ ،‬هغه به يې وخوري ‪.‬دا به په ُقدس ځای کې‪ ،‬د ُقدسې خېمې په انګړ کې وخوړل‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬هر هغه څيز چې د هغې غوښې سره وِګېږي هغه به ُقدس وي ‪.‬او کله چې د هغې وينه په کوم کاِي باندې وشيندل شي‪ ،‬نو هغه په‬ ‫ُقدس ځای کې وُينځئ چې په هغې باندې اچول شوی وي‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۸‬ګر هغه د خټې ِوښی چې په هغه کې غوښه پخه شوې وي‪ ،‬بايد ُات شي ‪.‬که چېرې دا په برنجو ِوښي کې پخه شوې وي‪ ،‬نو بايد‬ ‫وُينځل شي او په اوبو کې وُينځل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬د کاهنانو ټول نارينه به دا وخوري‪ ،‬دا ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د ګناه کوُه نذرانه چې وينه يې ُقدسې خېمې ته د کفارې ِپاره راوړل کېږي‪ ،‬هغه بايد ونه خوړل شي ‪.‬هغه بايد په اور کې وسوځول‬ ‫شي‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪۱‬همدارنګه د تاوان د نذرانې قانون هم دا دی ‪:‬دا ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲‬په هغه ځای کې چې د سوزېدونکې نذرانې حيوان حلِوي‪ ،‬هغوی دې د ګناه د ګناه نذرانه حلِه کړي او وينه دې د قربانګاه په شاوخوا‬ ‫کې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه به د هغې ټوِه وازګه وړاندې کړي‪ ،‬د غوښې سر او هغه وازګه چې د هغې دننه برخه پوښي‪،‬‬ ‫‪ ۴‬هغه به دواړه پښتورګي او هغه وازګه چې د څنډو سره وي او هغه برخه چې د ينه د پاسه وي‪ ،‬د پښتورګو سره به يې ِېرې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬کاهن به هغه په قربانګاه باندې د اور په وسيله د نذرانې په توګه وسوزوي ‪.‬دا د ګناه د ګناه نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د کاهنانو هر نارينه به دا وخوري ‪.‬دا به په ُقدس ځای کې وخوړل شي‪ ،‬دا ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ِ ۷‬که څنګه چې د ګناه نذرانه ده‪ ،‬هماغسې د ګناه نذرانه ده ‪.‬د دې ِپاره يو قانون دی ‪:‬هغه کاهن چې د هغې سره کفاره ورکوي‪ ،‬هغه به يې‬ ‫وِري‪.‬‬ ‫‪ ۸‬کاهن چې د چا د سوزېدونکې نذرانې قرباني کوي‪ ،‬هغه به د سوزېدونکې نذرانې پوستکی وِري چې هغه وړاندې کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او د غلې دانې ټوِې نذرانې چې په تنور کې پخې شوې وي او هغه څه چې په تېغه کې پخې شوې وي او يا په تېغه کې پخې شوې وي‪،‬‬ ‫هغه به د هغه کاهن وي چې دا وړاندې کوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د غلې دانې هره نذرانه چې د تېلو سره ګډه وي يا وچه وي‪ ،‬د هارون د ټوِو زاُنو به د يو بل په اندازه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او دا د سلُتۍ د نذرانو د قربانۍ قانون دی چې هغه به يې څښتن ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬که چېرې هغه دا د شکرانې د نذرانې ِپاره وړاندې کړي‪ ،‬نو هغه به د شکرانې د نذرانې سره د خميرې پرته ډوډۍ چې په تېلو سره‬ ‫ګډې شوې وي‪ ،‬بې خميرې ډوډې چې په تېلو غوړېدِې وي او د ښو اوړو څخه پخې شوې ډوډۍ چې په تېلو سره ګډې شوې وي‪ ،‬وړاندې‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د ډوډۍ سربيره‪ ،‬هغه به د خپلې سلُتۍ د نذرانو د شکرانې د قربانۍ سره خميره ډوډۍ هم وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او ِه هغې څخه به هغه د ټوِې نذرانې څخه يو د څښتن ِپاره د وقف شوې نذرانې په توګه وړاندې کړي‪ ،‬او دا به د هغه کاهن وي چې‬ ‫د سلُتۍ د نذرانو وينه وشيندي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۵‬د سلُتۍ د نذرانو غوښه چې د شکرانې ِپاره وي‪ ،‬په هماغه ورځ چې وړاندې کېږي وخوړل شي‪ ،‬هغه دې تر سهاره پورې هيڅ هم‬ ‫پرې نه ږدي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو کۀ چرې د هغۀ نذرانه نذرانه ُنښته يا رضاکارانه نذرانه وى‪ ،‬نو هغه دې په هغه ورځ وخوړل شٰ چې هغه خپله نذرانه وړاندې‬ ‫کوى‪ ،‬او چې څۀ پاتې وى نو سبا دې هم وخوړل شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬خو د قربانۍ د غوښې څخه چې په دريمه ورځ پاتې شي‪ ،‬هغه دې په اور کې وسوزول شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬که چېرې د هغه د سلُتۍ د نذرانې غوښه په دريمه ورځ وخوړل شي‪ ،‬نو هغه به قبوِه نشي او نه به د هغه چا په غاړه حساب شي چې‬ ‫دا وړاندې کوي ‪.‬دا به کرکجنه وي او څوک چې دا وخوري هغه به د خپلې ګناه سزا وويني‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه غوښه چې د کوم ناپاک شي سره وِګېږي‪ ،‬هغه بايد ونه خوړل شي‪ ،‬هغه بايد په اور کې وسوځول شي ‪.‬او د غوښې په اړه‪ ،‬ټول‬ ‫پاک کسان به هغه وخوري‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۰‬ګر که چېرې څوک د سلُتۍ د نذرانو غوښه وخوري‪ ،‬کوم چې څښتن ته خاص وي او په خپل بدن کې ناپاکي وِري‪ ،‬نو هغه به د‬ ‫خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬همدارنګه که چېرې څوک کوم ناپاک شی ته لس وروړي‪ِ ،‬که د انسان ناپاکي‪ ،‬يا کوم ناپاکه حيوان‪ ،‬يا کوم ناپاکه ناپاک شی‪ ،‬او د‬ ‫سلُتۍ د نذرانو غوښه وخوري‪ ،‬کوم چې څښتن ته وقف شوي دي‪ ،‬نو هغه به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۳‬بنٰ السرائيلو ته ووايه چې تاسو به هيڅ ډول وازګه ونه خورئ‪ ،‬د غوا‪ ،‬پسه يا وزو نه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د هغه حيوان وازګه چې په خپله ُړ شي يا د هغه حيوان وازګه چې د ځناورو ِه خوا څيرل شوی وي‪ ،‬په بل څه کې کارول کېدای شي‪،‬‬ ‫ُګر تاسو بايد هغه هيڅکله ونه خورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬ځکه چې هرڅوک چې د هغه حيوان وازګه وخوري چې خلک يې څښتن ته په اور باندې وړاندې کوي‪ ،‬هغه څوک چې هغه وخوري‪،‬‬ ‫هغه به د خدای ِه قوم څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬برسېره پر دې‪ ،‬تاسو بايد په خپل استوګنځي کې د ُرغۍ يا حيوان وينه ونه خورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هرڅوک چې هر ډول وينه وخوري‪ ،‬هغه به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۸‬څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۹‬بنٰ السرائيلو ته ووايه چې څوک ُا لِک مخدائ ته د خپلې سلُتۍ نذرانې پېش کوى‪ ،‬نو هغه به د خپلې سلُتۍ نذرانې نه ُا لِک مخدائ ته‬ ‫خپل نذرانه راوړى‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه به په خپلو لسونو هغه نذرانې راوړي چې څښتن ته په اور باندې تياريږي‪ ،‬هغه به وازګه او سينه راوړي‪ ،‬ترڅو سينه د څښتن په‬ ‫حضور کې د څپېړونکې نذرانې په توګه وځورول شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬کاهن به وازګه په قربانګاه باندې وسوزوي‪ ،‬خو سينه به د هارون او د هغه د زاُنو وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او د سلُتۍ د نذرانو د نذرانې څخه به د ښي اوږې ښۍ برخه کاهن ته د وقف شوې نذرانې په توګه ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬د هارون د زاُنو څخه چې د سلُتۍ د نذرانو وينه او وازګه وړاندې کوي‪ ،‬د هغه ښي اوږه به د هغه برخه وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬ځکه چې ُا د اسرائيليانو څخه د هغوی د سلُتۍ د نذرانو څخه د څملوِو سينه او اوږه واخيستله او دا ُې هارون کاهن او د هغه زاُنو‬ ‫ته ورکړل‪ ،‬د اسرائيليانو څخه د تل ِپاره د قانون په توګه‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬دا د هارون او د هغه د زاُنو د ُسح کوِو برخه ده‪ ،‬د هغو نذرانو څخه چې څښتن ته په اور باندې وړاندې کېږي‪ ،‬په هغه ورځ چې‬ ‫هغه هغوی د کاهنانو په توګه څښتن ته د خدُت کوِو ِپاره وړاندې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬څښتن اُر وکړ چې دا د اسرائيلو ِه خوا هغوی ته ورکړل شي‪ ،‬په هغه ورځ چې هغه هغوی ُسح کړل‪ ،‬د تل ِپاره د هغوی د نسلونو د‬ ‫قانون په توګه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬دا د سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې‪ ،‬د ګناه نذرانې‪ ،‬د ګناه د ګناه د نذرانې‪ ،‬د وقف کوِو نذرانې او د سلُتۍ د نذرانو د‬ ‫نذرانو قانون دی‪.‬‬ ‫ُوسی ته د سينا په غره کې اُر وکړ‪ ،‬په هغه ورځ چې هغه بني اسرائيلو ته اُر وکړ چې خپلې‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫وه‬ ‫‪ ۳۸‬دا هغه ورځ‬ ‫ى‬ ‫نذرانې د سينا په دښته کې څښتن ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫فصل ‪۸‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬هارون او د هغه زاُن د ځان سره يوسه‪ ،‬جاُې‪ ،‬د ُسح کوِو تېل‪ ،‬د ګناه د نذرانې ِپاره يو غويی‪ ،‬دوه پسونه او د بې خميرې ډوډۍ يوه‬ ‫ټوکرۍ‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او ټول قوم د ُقدسې خېمې دروازې ته راغونډ کړه‪.‬‬ ‫ُوسی د څښتن د اُر سره سم عمل وکړ او خلک د ُقدسې خېمې د دروازې ُخې ته راټول شول‪.‬‬ ‫‪ ۴‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی قوم ته وفرُايل” ‪:‬دا هغه کار دی چې څښتن يې د ترسره کوِو اُر کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۵‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی هارون او د هغه زاُن راوستل او په اوبو سره يې غسل ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۷‬هغه ورته کميس واغوست‪ ،‬په کمربند يې وتړِو‪ ،‬په کميس يې واغوست او چپنه يې ور واغوسته‪ ،‬ايفود يې ورته واغوست او ايفود يې د‬ ‫هغه په زړه پورې کمربند سره وتړِو او هغه يې ورسره وتړِو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او سينه_پوښ يې ورته وتاړه او په سينه_پوښ کې يې اوريم او تميم هم کېښودل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او هغه د هغه په سر ِونګۍ کېښوده او د ِونګۍ په ُخ باندې يې د سرو زرو ګلدسته يعنې ُقدس تاج کېښود‪ِ ،‬که څنګه چې څښتن‬ ‫ُوسی ته اُر کړی و‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫ى‬

‫لويان‬

‫ُوسی د ُسح کوِو تېل واخيستل او په خېمه او په هغه کې د هرڅه سره يې ُسح کړل او هغه يې پاک کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۱‬او هغه دا اوه ځله په قربانګاه باندې وشيندِه او په قربانګاه او د هغې په ټوِو ِوښو‪ ،‬د تشت او د هغې پای دواړو باندې يې ُسح کړه‪،‬‬ ‫ترڅو هغه ُقدس شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه د ُسح کوِو تېل د هارون په سر باندې واچول او هغه يې ُسح کړ ترڅو وقف شي‪.‬‬ ‫ُوسی د هارون زاُن راوستل‪ ،‬هغوی ته يې کميسونه واغوستل‪ ،‬په ُلګانو يې وتړل او‬ ‫‪ِ ۱۳‬که څنګه چې څښتن اُر کړی و‪ ،‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫خوِۍ يې ورته واغوستې‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬بيا هغه د ګناه د نذرانې دپاره غويی راوړ او هارون او د هغه زاُنو د ګناه د نذرانې په سر باندې خپل لسونه کېښودل‪.‬‬ ‫ُوسی هغه حلل کړ او وينه يې راواخيسته او په خپله ګوته يې د قربانګاه په ښکرونو باندې وِګوِه‪ ،‬قربانګاه يې پاکه کړه او‬ ‫‪ ۱۵‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫وينه يې د قربانګاه په بېخ کې توی کړه او هغه يې پاکه کړه ترڅو کفاره پرې وشي‪.‬‬ ‫ُوسی‬ ‫ُوسی ټوِه وازګه چې د انداُونو دننه وه‪ ،‬د ينه پورته برخه‪ ،‬دوه پښتورګي او د هغو وازګه يې واخيستله او حضرت‬ ‫‪ ۱۶‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫هغه په قربانګاه باندې وسوزوِه‪.‬‬ ‫ُوسی ته اُر‬ ‫‪ ۱۷‬خو هغه غويی‪ ،‬د هغه پوستکی‪ ،‬غوښه او فضله يې د کمپ څخه بهر په اور کې وسوزول‪ِ ،‬که څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬بيا هغه د سوزېدونکې نذرانې دپاره پسه راوست او هارون او د هغه زاُنو خپل لسونه د پسه په سر کېښودل‪.‬‬ ‫ُوسی يې وينه د قربانګاه په شاوخوا باندې وشيندِه‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه يې حلل کړ او حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی د هغه سر‪ ،‬ټوټې او وازګه وسوزوِه‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۲۰‬هغه پسه ټوټې ټوټې کړ او‬ ‫ى‬ ‫ُوسی ټول پسه په قربانګاه باندې وسوزاوه ‪.‬دا د سوزېدونکې نذرانې په توګه وه‬ ‫‪ ۲۱‬هغه د پسه نس او پښې په اوبو وُينځلې او حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی ته اُر کړی و‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫ِکه‬ ‫کېده‪،‬‬ ‫وړاندې‬ ‫چې د خوشبو په توګه وه او څښتن ته د اور په واسطه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۲‬بيا هغه بل پسه‪ ،‬چې د وقف کوِو پسه وو‪ ،‬راوست او هارون او د هغه زاُنو خپل لسونه د پسه په سر کېښودل‪.‬‬ ‫ُوسی د هغه وينه واخيستله او د حضرت هارون د ښي غوږ په څوکه‪ ،‬د هغه د ښي لس په غټې ګوتې او‬ ‫‪ ۲۳‬هغه يې حلل کړ او حضرت‬ ‫ى‬ ‫د هغه د ښي پښې په غټې ګوتې يې وِګوِه‪.‬‬ ‫ُوسی د وينې څخه ِږه برخه د هغوی د ښي غوږ په سر‪ ،‬د هغوی د ښي لسونو په ګوتو او‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۲۴‬بيا هغه د هارون زاُن راوستل او‬ ‫ى‬ ‫ُوسی وينه د قربانګاه په شاوخوا باندې وشيندِه‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫او‬ ‫وِګوِه‬ ‫باندې‬ ‫د هغوی د ښي پښو په غټو ګوتو‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۵‬بيا هغه وازګه‪ ،‬د غاړې برخه‪ ،‬ټوِه هغه وازګه چې د انداُونو په دننه باندې وه‪ ،‬د ينه پورته برخه‪ ،‬دواړه پښتورګي‪ ،‬د هغو وازګه او‬ ‫ښۍ اوږه واخيستل‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬بيا هغه د بې خميرې ډوډۍ د ټوکرۍ څخه چې د څښتن په حضور کې وه‪ ،‬يوه بې خميره ډوډۍ‪ ،‬يوه غوړه ډوډۍ او يوه خميره‬ ‫واخيستله او په وازګه او ښي اوږه باندې يې کېښودِه‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغه ټول د هارون او د هغه د زاُنو په لسونو کېښودل او هغه يې د څښتن په حضور کې د څپې وهلو نذرانې په توګه وخوځول‪.‬‬ ‫ُوسی دا د هغوی ِه لسونو څخه واخيستل او په قربانګاه باندې يې د سوزېدونکې نذرانې سره وسوزول ‪.‬دا د وقف کوِو‬ ‫‪ ۲۸‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫نذرانې وې چې د خوشبو په سبب وې ‪:‬دا څښتن ته په اور باندې تيارېدونکې نذرانه وه‪.‬‬ ‫ُوسی سينه واخيستله او د څښتن په حضور کې يې د څپېړې نذرانې په توګه وځړوِه‪ ،‬ځکه چې دا د وقف کوِو د پسه څخه د‬ ‫‪ ۲۹‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی ته اُر کړی و‪.‬‬ ‫ُوسی برخه وه‪ِ ،‬که څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫حضرت‬ ‫ى‬ ‫ى‬ ‫ُوسی د ُسح کوِو تېل او هغه وينه چې په قربانګاه باندې وه واخيستله او په هارون‪ ،‬د هغه په جاُو‪ ،‬د هغه په زاُنو او د هغه‬ ‫حضرت‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫ى‬ ‫په جاُو يې وشيندِه او هارون‪ ،‬د هغه جاُې‪ ،‬د هغه زاُنو او د هغه د زاُنو جاُې يې ورسره پاکې کړې‪.‬‬ ‫ُوسی هارون او د هغه زاُنو ته وفرُايل” ‪:‬د ُقدسې خېمې د دروازې په خوِه کې غوښه پخه کړئ او هلته يې د هغې ډوډۍ‬ ‫‪ ۳۱‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫سره وخورئ چې د وقف کوِو په ټوکرۍ کې ده‪ِ ،‬که څنګه چې ُا اُر کړی و چې هارون او د هغه زاُن دې دا وخوري“‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او هر هغه څه چې ِه غوښې او ډوډۍ څخه پاتې شي هغه به په اور کې وسوزوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او د اوو ورځو پورې‪ ،‬ترڅو چې ستاسو د وقف کوِو ورځې پای ته ونه رسيږي‪ ،‬د ُقدسې خېمې ِه دروازې څخه ُه ځئ‪ ،‬ځکه چې‬ ‫هغه به اوه ورځې تاسو پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ِ ۳۴‬که څنګه چې هغه نن کړی دی‪ ،‬څښتن اُر کړی دی چې ستاسو د ګناهونو کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬نو تاسو به د ُقدسې خېمې د دروازې په خوِه کې اووه ورځې او شپې پاتې شئ او د څښتن اُر به ُراعات کوئ ترڅو ُړه نه شئ‪،‬‬ ‫ځکه چې ُا ته دا حکم شوی دی‪.‬‬ ‫ُوسی په وسيله اُر کړی وو‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫د‬ ‫څښتن‬ ‫چې‬ ‫وکړل‬ ‫کارونه‬ ‫ټول‬ ‫هغه‬ ‫‪ ۳۶‬نو هارون او د هغه زاُنو‬ ‫ى‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫ُوسی هارون او د هغه زاُن او د اسرائيلو ُشران راوغوښتل‪.‬‬ ‫‪ ۱‬په اتمه ورځ حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬هغه هارون ته وفرُايل” ‪:‬يو بې عيبه غويی د ګناه د نذرانې ِپاره او يو پسه د سوزېدونکې نذرانې ِپاره واخله او هغه څښتن ته وړاندې‬ ‫کړه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او بنٰ السرائيلو ته ووايه چې د ګناه د نذرانې ِپاره يو وز واخله او د سوزېدونکې نذرانې ِپاره يو سخے او يو ګډمورے واخله‪ ،‬دواړه يو‬ ‫کلن او بېعېبه وى‪.‬‬ ‫م‬ ‫غويے او يو ګډ د سلُتۍ د نذرانو ِپاره چې ُا لِک خدائ ته پېش کړے شٰ او د غلې دانې نذرانه چې د تېلو سره ګډه شوې وى‪،‬‬ ‫‪۴‬او يو و‬ ‫ځکه چې نن به ُا لِک مخدائ تاسو ته راښکاره شٰ‪.‬‬ ‫ُوسی اُر کړی وو‪ ،‬د ُقدسې خېمې ُخې ته راوړل او ټول قوم د څښتن په حضور کې راغونډ شو‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغوی هغه څه چې حضرت‬ ‫ى‬

‫لويان‬

‫ُوسی وفرُايل” ‪:‬دا هغه کار دی چې څښتن تاسو ته اُر کړی دی چې وکړئ ‪:‬او د څښتن جلل به تاسو ته ښکاره شي“‪.‬‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی هارون ته وفرُايل” ‪:‬قمربانګاه ته لړ شه او خپله د ګناه نذرانه او سوزېدونکې نذرانه وړاندې کړه او د ځان او د خلکو‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۷‬بيا‬ ‫ى‬ ‫د ګناهونو کفاره ورکړه ‪.‬د خلکو نذرانه وړاندې کړه او د هغوی د ګناهونو کفاره ورکړه‪ِ ،‬که څنګه چې څښتن اُر کړی دی“‪.‬‬ ‫‪ ۸‬نو هارون قربانګاه ته لړ او د ګناه د نذرانې ِپاره يې سخے حلل کړ‪ ،‬کوم چې د ځان دپاره وو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د هارون زاُنو وينه هغه ته راوړه او هغه خپله ګوته په وينه کې ډوب کړه او د قربانګاه په ښکرونو يې وِګوِه او وينه يې د قربانګاه په‬ ‫بېخ کې توی کړه‪.‬‬ ‫م‬ ‫ُوسٰ ته محکم‬ ‫دائ‬ ‫خ‬ ‫ک‬ ‫ِ‬ ‫ُا‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫ِکه‬ ‫وسوزوِه‪،‬‬ ‫باندې‬ ‫قربانګاه‬ ‫په‬ ‫هغۀ‬ ‫برخه‪،‬‬ ‫پورته‬ ‫ينه‬ ‫د‬ ‫او‬ ‫پښتورګي‬ ‫وازګه‪،‬‬ ‫نذرانې‬ ‫‪۱۰‬خو د ګناه د‬ ‫ل‬ ‫ى‬ ‫ورکړے وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او غوښه او پوستکی يې د کمپ څخه بهر په اور کې وسوزول‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬بيا هغه د سوزېدونکې نذرانې حيوان حلل کړ او د هارون زاُنو هغه ته وينه راوړه او هغه يې د قربانګاه په شاوخوا باندې وشيندِه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغوی هغه ته د سوزېدونکې نذرانې ټوټې او سر راوړل او هغه دا په قربانګاه باندې وسوزول‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬بيا هغه د څارويو کوِمې او پښې وُينځلې او په قربانګاه باندې يې په سوزېدونکې نذرانه باندې وسوزوِې‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬بيا هغه د خلکو نذرانه راوړِه‪ ،‬هغه وز چې د خلکو د ګناه نذرانه وه‪ ،‬واخيست‪ ،‬هغه يې حلل کړ او د ِوُړي په څېر يې د ګناه د‬ ‫نذرانې په توګه وړاندې کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬بيا هغه سوزېدونکې نذرانه راوړِه او د ُقرراتو په ُطابق يې وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬بيا هغه د غلې دانې نذرانه راوړِه‪ ،‬يو ُوټی يې واخيست او په قربانګاه باندې يې د سهار د سوزېدونکې نذرانې سره يوځای وسوزوِه‪.‬‬ ‫غويے او ګډ هم د سلُتۍ د نذرانو په توګه حلل کړل‪ ،‬کوم چې د خلقو دپاره وو ‪.‬د هارون زاُنو هغه ته وينه راوړه او هغه يې د‬ ‫‪۱۸‬هغۀ و‬ ‫قربانګاه په شاوخوا باندې وشيندِه‪.‬‬ ‫غويٰ او ګډ وازګه‪ ،‬د غوښې غوښه‪ ،‬هغه څيزونه چې د کوِمو دننه برخه پوښي‪ ،‬پښتورګي او د ينه پورته برخه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د و‬ ‫ُوسی هغه وازګه په قربانګاه باندې وسوزوِه‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫او‬ ‫کېښوده‬ ‫باندې‬ ‫سرونو‬ ‫په‬ ‫سينو‬ ‫د‬ ‫وازګه‬ ‫‪ ۲۰‬هغوی‬ ‫ى‬ ‫ُوسی اُر کړی ؤ‪ ،‬هارون سينه او ښي اوږه د څښتن په حضور کې د څپې وهلو نذرانې په توګه وځړول‪.‬‬ ‫‪ِ ۲۱‬که څنګه چې حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۲‬بيا هارون خپل لس د خلکو په ِور پورته کړ او برکت يې ورکړ ‪.‬او د ګناه د نذرانې‪ ،‬سوزېدونکې نذرانې او سلُتۍ د نذرانو د‬ ‫وړاندې کوِو څخه راښکته شو‪.‬‬ ‫ُوسی او حضرت هارون د ُقدسې خېمې ته ننوتل او راووتل او خلکو ته يې برکت ورکړ ‪.‬او د څښتن جلل ټوِو خلکو ته‬ ‫‪ ۲۳‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ښکاره شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬بيا د څښتن ِه حضور څخه اور راووت او په قربانګاه باندې يې سوزېدونکې نذرانه او وازګه وسوزوِه ‪.‬کله چې ټوِو خلکو دا وِيدل‪،‬‬ ‫نو چيغې يې ووهلې او په خپلو ُخونو پرېوتل‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬د هارون زاُنو ناداب او ابيهو خپل خپل اور ِوښی واخيست‪ ،‬په هغه کې يې اور واچاوه او خوشبويي يې پرې واچوِه او څښتن ته يې‬ ‫هغه عجيبه اور وړاندې کړ چې هغه ورته اُر نه و کړی‪.‬‬ ‫‪ ۲‬نو د څښتن ِه حضور څخه اور راووت او هغوی يې وسوزول او د څښتن په حضور کې ُړه شول‪.‬‬ ‫ُوسی هارون ته وفرُايل” ‪:‬دا هغه څه دي چې څښتن فرُايلي وو ‪:‬زه به د هغو خلکو په واسطه ُقدس شم چې ُاته نږدې‬ ‫‪ ۳‬بيا حضرت‬ ‫ى‬ ‫راځي او د ټوِو خلکو په ُخکې به زُا جلل څرګند شي “‪.‬هارون غلی شو‪.‬‬ ‫ُوسی د حضرت هارون د تره عزيئيل زاُن ُيشائيل او اِصفان راوغوښتل او هغوی ته يې وفرُايل” ‪:‬راشئ او خپل وروڼه د‬ ‫‪ ۴‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُقدس ځای ِه ُخې څخه د کمپ څخه بهر بوځئ“‪.‬‬ ‫ُوسی فرُايلي وو‪ ،‬هغوی يې په خپلو جاُو کې ِه کمپ څخه بهر يوړل‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو هغوی لړل او ِکه څنګه چې حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی هارون او د هغه زاُنو اِعازار او ايتاُار ته وفرُايل ‪:‬خپل سرونه ُه ښکاره کوئ او خپل کاِي ُه شلوئ‪ ،‬که نه نو تاسو‬ ‫‪ ۶‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫به ُړه شئ او په ټوِو خلکو به قهر راشي ‪ُ.‬ګر ستاسو وروڼه‪ ،‬د اسرائيلو ټول قوم دې د هغه اور په خاطر چې څښتن ورته اور اچوِی‬ ‫دی‪ُ ،‬اتم وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬د ُقدسې خېمې د دروازې څخه ُه ځئ‪ ،‬که نه نو ُړه به شئ‪ ،‬ځکه چې د څښتن د ُسح کوِو تېل په تاسو باندې دي “‪.‬هغوی د حضرت‬ ‫ُوسی د حکم سره سم عمل وکړ‪.‬‬ ‫ى‬ ‫‪۸‬بيا څښتن هارون ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۹‬کله چې ته او ستا زاُن د ُقدسې خېمې ته ننوځئ‪ ،‬نو شراب يا شربت ُه څښئ‪ ،‬که نه نو ُړه به شئ ‪.‬دا به ستاسو د ټوِو نسلونو ِپاره د‬ ‫تل ِپاره يو قانون وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او تاسو به د ُقدس او ناپاک او د ناپاک او پاک ترُنځ فرق وکړئ‪.‬‬ ‫ُوسٰ په ذريعه ورته فرُائيلٰ دى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او تاسو به بنٰ السرائيلو ته هغه ټول قوانين ورزده کړئ کوم چې ُا لِک مخدائ د‬ ‫ى‬ ‫ُوسی هارون او د هغه پاتې زاُنو اِعازار او ايتاُار ته وفرُايل” ‪:‬هغه د غلې دانې نذرانه واخلئ چې د څښتن د اور په‬ ‫‪ ۱۲‬بيا حضرت‬ ‫ى‬ ‫نذرانو کې پاتې ده او د قربانګاه په څنګ کې يې ِه خميرې پرته وخورئ‪ ،‬ځکه چې دا ډېره ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬تاسو يې په ُقدس ځای کې وخورئ‪ ،‬ځکه چې دا ستا او ستا د زاُنو برخه ده‪ ،‬د هغو نذرانو څخه چې څښتن ته په اور باندې وړاندې‬ ‫کېږي‪ ،‬ځکه چې ُا ته دا حکم شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬خو د څپلۍ سينه او اوږه به په پاک ځای کې وخورئ‪ ،‬ته‪ ،‬ستا زاُن او ستا ِورګانې به هم په دې کې شاُلې وي‪ ،‬ځکه چې دا ستا او‬ ‫ستا د زاُنو حق دی‪ ،‬چې د اسرائيليانو د سلُتۍ د نذرانو ِه نذرانو څخه ورکول کېږي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۵‬هغوی به د اوږې او سينه د غوړو د سوزېدونکې نذرانې سره راوړي‪ ،‬ترڅو هغه د څښتن په حضور کې د څښلو د نذرانې په توګه‬ ‫وخوري ‪.‬دا به ستا او ستا د زاُنو وي‪ِ ،‬که څنګه چې څښتن اُر کړی دی‪.‬‬ ‫ُوسی په ډېر شوق سره د ګناه د نذرانې وزه وِټوِه‪ ،‬او ويې ِيدل چې هغه سوزېدِی دی ‪.‬هغه د هارون د زاُنو اِعازار او‬ ‫‪ ۱۶‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ايتاُار سره چې ژوندي پاتې وو‪ ،‬په غوسه شو او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬وِې تاسو د ګناه نذرانه په ُقدس ځای کې ونه خوړِه‪ ،‬ځکه چې دا ډېره ُقدسه ده او خدای پاک دا تاسو ته د قوم د ګناهونو د زغملو او‬ ‫د هغوی د ګناهونو د کفارې د ادا کوِو ِپاره درکړې ده؟‬ ‫‪ ۱۸‬وګورئ‪ ،‬د هغه وينه ُقدس ځای ته نه وه راوړل شوې ‪.‬تاسو بايد دا په ُقدس ځای کې خوړِی وای‪ِ ،‬که څنګه چې ُا اُر کړی و‪.‬‬ ‫ُوسٰ ته وفرُائيل‪” ،‬ګوره‪ ،‬نن هغوئ خپله د ګناه نذرانه او سوزېدونکې نذرانه ُا لِک مخدائ ته پېش کړه‪ ،‬او دا شان پېښ شول ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هارون‬ ‫ى‬ ‫کۀ ُا نن د ګناه نذرانه خوړِې وے‪ ،‬نو آيا دا به د ُا لِک مخدائ په نظر کښې قبوِه شوې وه؟“‬ ‫ُوسی دا واورېدل‪ ،‬هغه قانع شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬کله چې حضرت‬ ‫ى‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫وسٰ او هارون ته ووئيل‪،‬‬ ‫‪۱‬بيا ُا لِک مخدائ مُ ى‬ ‫‪ ۲‬بنٰ السرائيلو ته ووايه چې دا هغه ځناور دي چې تاسو به يې د زُکې په ټوِو ځناورو کښې خورئ‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه حيوانات چې پښې يې ټوټې ټوټې وي او شخوند وهي‪ ،‬هغه وخورئ‪.‬‬ ‫‪۴‬خو دا هغه څاروي ُه خورئ چې شخوند وهي يا يې سوُونه جل وي‪ِ ،‬که د اوښ په څېر‪ ،‬ځکه چې هغه شخوند وهي خو سوُونه جل نه‬ ‫وي‪ ،‬نو دا ستاسو ِپاره ناپاک دي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او شنکۍ‪ ،‬ځکه چې هغه شخوند وهي خو سوم نه ِري‪ ،‬هغه ستاسو ِپاره ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪۶‬او خرسٰ‪ ،‬ځکه چې هغه شخوند وهي خو سوم يې نه بېلېږي‪ ،‬نو هغه ستاسو ِپاره ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪۷‬او خنزير‪ ،‬که څه هم هغه دوه ټوټې سوم ِري او پښې يې ټوټې ټوټې وي‪ ،‬خو شخوند نه وهي‪ ،‬هغه ستاسو ِپاره ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هغوی غوښه ُه خورئ او د هغوی ُړي ته لس ُه ورکوئ‪ ،‬دا ستاسو ِپاره ناپاک دي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬دا هغه څه دي چې په اوبو کې دي‪ ،‬هغه څه چې وزرونه او پتري ِري‪ ،‬په سمندرونو او سيندونو کې يې وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او هغه ټول حيوانات چې په سمندرونو او سيندونو کې وزرونه او پوستکې نه ِري‪ ،‬د هر هغه ژوندي ُوجود څخه چې په اوبو کې‬ ‫ژوند کوي‪ ،‬هغه به ستاسو ِپاره کرکجن وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغوی به ستاسو ِپاره کرکجن وي؛ تاسو به د هغوی غوښه ونه خورئ‪ُ ،‬ګر د هغوی ُړي به ستاسو ِپاره کرکجن وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬هغه څه چې په اوبو کې وزرونه او فلېکونه نه ِري‪ ،‬هغه به ستاسو ِپاره کرکه وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او دا هغه ُرغان دي چې تاسو به يې د ُرغانو په ُنځ کې کرکجن وِرئ؛ هغوی بايد ونه خوړل شي‪ ،‬دا کرکجن دي ‪:‬عقاب‪ ،‬اوسپری‪،‬‬ ‫اوسپری‪،‬‬ ‫‪ ۱۴‬او ګيدړ‪ ،‬او د هغه د ډول سره سم غاِۍ؛‬ ‫‪ ۱۵‬هر کارغه د خپل ډول سره سم؛‬ ‫‪ ۱۶‬او اِو‪ ،‬د شپې بايک‪ ،‬کوکو‪ ،‬او د هغوی د ډول سره سم بايک‪،‬‬ ‫‪۱۷‬او کوچنی اِو‪ ،‬کورُورينټ‪ ،‬او ِوی اِو‪،‬‬ ‫‪ ۱۸‬او هان‪ ،‬او پيليکان‪ ،‬او ګير عقاب‪،‬‬ ‫‪ ۱۹‬او ِعاب‪ ،‬د هر ډول بوټي‪ ،‬د هغې د ډول سره سم‪ ،‬د څټک او چمګال‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬ټول ُرغان چې په څلورو پښو ګرځي‪ ،‬ستاسو ِپاره به کرکه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬خو تاسو کوِی شئ چې د هر هغه اِوتونکي خزندګان څخه چې په څلورو پښو ګرځي او پښې ِري چې په ځمکه باندې ټوپ وهي‪ ،‬دا‬ ‫وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬تاسو کوِی شئ چې دا هم وخورئ ‪:‬د هر ډول ُلخانو‪ ،‬د هر ډول ګنجي ُلخانو‪ ،‬د هر ډول ګونګټې او د هر ډول ُلخانو‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۳‬ګر نور ټول اِوتونکي خزندګان چې څلور پښې وِري‪ ،‬ستاسو ِپاره به کرکه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د دې په وجه به تاسو ناپاک شئ ‪.‬هرڅوک چې د هغوی ُړي ته لس وروړي‪ ،‬هغه به تر ُاښاُه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هرڅوک چې د هغوی د ُړو څخه يو څه يوسي‪ ،‬بايد خپلې جاُې وُينځي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د هر هغه حيوان ُړی چې سوم يې دوه برخې وي او پښې يې نه وي پرې شوي او نه شخوند وهي‪ ،‬ستاسو ِپاره ناپاک دي ‪.‬هرڅوک‬ ‫چې هغوی ته لس وروړي هغه به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬او هر هغه څاروی چې په خپلو پنجو ګرځي‪ ،‬د هغو ټوِو څارويو په ُنځ کې چې په څلورو پښو ګرځي‪ ،‬هغه ستاسو ِپاره ناپاک دي ‪.‬‬ ‫هرڅوک چې د هغوی ُړي ته لس وروړي‪ ،‬هغه به تر ُاښاُه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه څوک چې د هغوی ُړي يوسي‪ ،‬بايد خپلې جاُې وُينځي او تر ُاښاُه پورې ناپاک وي‪ ،‬ځکه چې دا ستاسو ِپاره ناپاک دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دا به ستاسو ِپاره ناپاک وي د هغو خزندګانو په ُنځ کې چې په ځمکه باندې ګرځي ‪:‬نېزه‪ُ ،‬وږک او کيشپ د خپل ډول سره سم‪،‬‬ ‫‪ ۳۰‬او ګونګټه‪ ،‬چمن‪ ،‬چنګاښ‪ ،‬او خنجر‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬دا ستاسو ِپاره ناپاک دي د ټوِو خزندګانو په ُنځ کې ‪.‬هرڅوک چې هغوی ته لس وروړي‪ ،‬کله چې هغوی ُړه شي‪ ،‬نو تر ُاښاُه‬ ‫پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او کله چې د هغوی څخه کوم يو ُړ شي‪ ،‬په هر هغه شي باندې چې وِوېږي‪ ،‬هغه به ناپاک وي‪ ،‬که هغه د ِرګيو ِوښی وي‪ ،‬يا جاُې‬ ‫وي‪ ،‬يا پوستکي وي‪ ،‬يا بوجۍ وي‪ ،‬که هغه ِوښی وي‪ ،‬په کوم کې چې کار کيږي‪ ،‬هغه بايد په اوبو کې واچول شي‪ ،‬او تر ُاښاُه پورې به‬ ‫ناپاک وي‪ ،‬نو دا به پاک شي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۳۳‬او که چېرې د هغو څخه کوم يو د خاورې په ِوښي کې وِويږي‪ ،‬نو هرڅه چې په هغه کې وي هغه به ناپاک وي او تاسو بايد هغه ُات‬ ‫کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬د هر هغه غوښې څخه چې خوړل کېدای شي‪ ،‬هغه چې اوبه پرې راشي ناپاکه شي ‪:‬او هر څښاک چې په دې ِوښي کې وڅښل شي‬ ‫ناپاک به شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬او هر هغه شی چې د هغوی د ُړي په کوم برخه باندې وِوېږي هغه به ناپاک وي‪ ،‬که هغه تنور وي يا د دېګ وي‪ ،‬هغه بايد ُات شي‪،‬‬ ‫ځکه چې هغه ناپاک دي او ستاسو ِپاره به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬خو هغه چينه يا کوهي چې ډېرې اوبه وِري‪ ،‬هغه به پاک وي‪ ،‬خو هر هغه څه چې د هغوی ُړي ته وِګېږي هغه به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬که چېرې د هغوی د ُړي څخه کوُه برخه په کوم تخم باندې چې کرل کېږي‪ ،‬وِوېږي‪ ،‬هغه تخم به پاک وي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۸‬ګر که چېرې تخمونه په اوبو باندې واچول شي او د هغوی د ُړو برخه پرې وِويږي‪ ،‬نو هغه به ستاسو ِپاره ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او که چېرې کوم حيوان چې تاسو يې خوړِی شئ ُړ شي‪ ،‬نو هرڅوک چې د هغه ُړي ته لس وروړي‪ ،‬هغه به تر ُاښاُه پورې‬ ‫ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬هرڅوک چې د هغه ُړی وخوري‪ ،‬هغه بايد خپلې جاُې وُينځي او تر ُاښاُه پورې ناپاک پاتې شي ‪.‬هرڅوک چې د هغه ُړی يوسي‪،‬‬ ‫هغه بايد خپلې جاُې وُينځي او تر ُاښاُه پورې ناپاک پاتې شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او هر خزندګان چې په ځمکه باندې خزندګان وي‪ ،‬هغه بايد ونه خوړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬هر هغه څه چې په ګېډه ګرځي‪ ،‬يا په څلورو پښو ګرځي‪ ،‬يا په ځمکه باندې خزنده ګانو کې چې ډېرې پښې ِري‪ ،‬هغه ُه خورئ‪ ،‬ځکه‬ ‫چې هغه کرکجن دي‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬د هغو خزندګانو په واسطه چې خزندګان دي ځانونه ُه ناپاک کوئ او ُه د هغو په واسطه ځانونه ناپاک کوئ ترڅو ناپاک شئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬ځکه چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪ ،‬نو تاسو خپل ځانونه پاک کړئ او ُقدس اوسئ‪ ،‬ځکه چې زه ُقدس يم ‪.‬تاسو بايد خپل ځانونه د‬ ‫هيڅ ډول خزندګانو په واسطه چې په ځمکه باندې ګرځي‪ ،‬ناپاک نه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬ځکه چې زه څښتن يم چې تاسو ُې د ُصر ِه خاورې څخه راوويستلئ ترڅو ستاسو خدای شم ‪.‬نو تاسو بايد ُقدس اوسئ‪ ،‬ځکه چې زه‬ ‫ُقدس يم‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬دا د څارويو‪ُ ،‬رغانو‪ ،‬هر ژوندي ُوجود چې په اوبو کې ګرځي او هر هغه ُخلوق چې په ځمکه خزنده کيږي‪ ،‬قانون دی‪:‬‬ ‫‪ ۴۷‬ترڅو د ناپاک او پاک او د هغه حيوان ترُنځ چې خوړل کيدی شي او د هغه حيوان ترُنځ چې نه خوړل کيدی شي توپير وشي‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره داسې ووايه ‪:‬که چېرې يوه ښځه اُيدواره شي او يو هلک وزېږوي‪ ،‬نو هغه به اوه ورځې ناپاکه وي‪ ،‬د هغې د ناروغۍ‬ ‫د وقفې د ورځو په څېر به ناپاکه وي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او په اتمه ورځ به د هغه د سنتوِو وخت راشي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬بيا به هغه ښځه د خپلې پاکواِي په وينه کې درې دېرش ورځې پاتې شي‪ ،‬هغه به هيڅ ُقدس شي ته لس ورنه وړي او نه به ُقدس ځای‬ ‫ته ننوځي‪ ،‬تر هغه چې د هغې د پاکواِي ورځې پوره نشي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬خو که چېرې هغه وينځه وزېږوي‪ ،‬نو هغه به دوه اونۍ ناپاکه وي‪ِ ،‬که څنګه چې د خپل نفاس په وخت کې ناپاکه وي ‪.‬هغه به شپږ شپېته‬ ‫ورځې د خپلې پاکواِي په وينه کې پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې د هغې د پاکواِي ورځې پوره شي‪ ،‬د زوی يا ِور د زيږيدو وروسته‪ ،‬هغه به د يو کلن وری د سوزېدونکې نذرانې ِپاره او د‬ ‫کوترې يا کوترې د ګناه د نذرانې ِپاره د ُقدسې خېمې دروازې ته کاهن ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه به دا د څښتن په حضور کې وړاندې کړي او د هغې ِپاره به کفاره ادا کړي‪ ،‬او هغه به د وينې بهېدو څخه پاکه شي ‪.‬دا د هغې ښځې‬ ‫ِپاره قانون دی چې هلک يا نجلۍ يې زېږوِې ده‪.‬‬ ‫‪ ۸‬که چېرې هغه د وري د راوړِو توان ونلري‪ ،‬نو دوه کيشپان يا دوه کوچني کوترې به راوړي‪ ،‬يو د سوزېدونکې نذرانې ِپاره او بل د‬ ‫ګناه د نذرانې ِپاره ‪.‬او کاهن به د هغې د پاکواِي ِپاره کفاره ادا کړي او هغه به پاکه شي‪.‬‬ ‫ديارلسم فصل‬ ‫ُوسی او حضرت هارون ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬که چېرې د يو سړي په پوستکي کې پړسوب‪ ،‬پړسوب يا ځلنده داغ وي او د هغه په پوستکي کې د جذام د ناروغۍ په څېر وي‪ ،‬نو هغه‬ ‫به هارون کاهن يا د هغه د کاهنانو څخه يو زوی ته راوستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬کاهن به هغه زخم چې د هغه په پوستکي کې دی‪ ،‬وګوره ‪.‬که چېرې په هغه زخم کې ويښتان سپين شي او زخم د هغه د پوستکي څخه‬ ‫ژور ښکاره شي‪ ،‬نو دا د جذام ناروغي ده ‪.‬کاهن به هغه وګوره او هغه به ناپاک اعلن کړي‪.‬‬ ‫‪۴‬که چېرې د هغه د بدن په پوستکي کې سپين داغ وي او د پوستکي څخه ژور نه ښکاري او ويښتان يې سپين شوي نه وي‪ ،‬نو کاهن به‬ ‫هغه کس چې په دې ناروغۍ اخته وي اوه ورځې بند وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬کاهن به په اووُه ورځ هغه ُعاينه کړي ‪.‬که چېرې د هغه په سترګو کې زخم همداسې پاتې وي او په پوستکي کې خپور شوی نه وي‪ ،‬نو‬ ‫کاهن به هغه اووه ورځې نور هم جدا وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬کاهن به په اووُه ورځ هغه بيا ُعاينه کړي ‪.‬که چېرې زخم ِږ تياره وي او په پوستکي کې خپور شوی نه وي‪ ،‬کاهن به هغه پاک اعلن‬ ‫کړي ‪.‬دا يوازې يوه پړسوب ده ‪.‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او پاک به شي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪۷‬خو که چېرې د کاهن ِه خوا د هغه د پاکواِي د ُعاينې څخه وروسته‪ ،‬پړسوب په پوستکي کې ډېر خپور شي‪ ،‬نو هغه به بيا کاهن ته‬ ‫وروښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬که چېرې کاهن وګوري چې پړسوب په پوستکي کې خپور شوی دی‪ ،‬نو کاهن به هغه ناپاک اعلن کړي‪ ،‬دا د جذام ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪ ۹‬کله چې په يو سړي کې د جذام ناروغي وي‪ ،‬هغه دې کاهن ته راوستل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬کاهن به هغه ُعاينه کړي ‪.‬که چېرې په پوستکي کې خارښت سپين وي او ويښتان يې سپين کړي وي او په خارښت کې خام غوښه ژر‬ ‫راښکاره شي‪ ،‬نو کاهن به هغه ناروغ نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬دا د هغه په پوستکي کې يو زوړ جذام دی‪ ،‬او کاهن به هغه ناپاک اعلن کړي او هغه به بند نه کړي‪ ،‬ځکه چې هغه ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬که چېرې د پوستکي څخه د پوستکي ساري ناروغي راووځي او د هغه چا په ټوِه پوستکي کې چې زخم ِري‪ ،‬د هغه د سر څخه تر‬ ‫پښو پورې خپور شي‪ ،‬کاهن به هغه ځای وګوري چې هلته دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بيا به کاهن هغه وګوره او که چېرې د هغه په ټوِه بدن کې جذام خپور شوی وي‪ ،‬نو هغه به هغه کس پاک اعلن کړي چې په دې‬ ‫ناروغۍ اخته دی ‪.‬ټول بدن سپين شوی دی ‪.‬هغه پاک دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو کله چې په هغه کې خاُه غوښه راښکاره شي‪ ،‬هغه به ناپاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬کاهن به خاُه غوښه وويني او هغه به ناپاک اعلن کړي‪ ،‬ځکه چې خاُه غوښه ناپاکه ده‪ ،‬دا د جذام ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬يا که چېرې خاُه غوښه بيا ُړاوې شي او سپينه شي‪ ،‬هغه کس به کاهن ته ورشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬کاهن به هغه وګورې او که چېرې زخم سپين شوی وي‪ ،‬نو کاهن به هغه کس پاک اعلن کړي چې زخم ِري ‪.‬هغه پاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه غوښه چې په هغې کې‪ ،‬حتی په پوستکي کې‪ ،‬يو دانې وې او روغې شوې وي‪،‬‬ ‫‪ ۱۹‬او د دانه په ځای کې سپين پړسوب يا روښانه سپين او سور رنګه داغ وي‪ ،‬او دا دې کاهن ته وښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او کله چې کاهن هغه وويني‪ ،‬که چېرې هغه د پوستکي څخه ښکته ښکاري او ويښتان يې سپين شوي وي‪ ،‬کاهن به هغه ناپاک اعلن‬ ‫کړي‪ ،‬دا د جواني دانو څخه راووتلی د جذام ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۱‬ګر که چېرې کاهن هغه ُعاينه کړي او سپين ويښتان په کې نه وي او د پوستکي څخه ښکته نه وي خو ِږ تياره وي‪ ،‬نو کاهن به هغه‬ ‫اوه ورځې جل وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬که چېرې هغه په پوستکي کې ډېر خپور شي‪ ،‬کاهن به هغه ناپاک اعلن کړي‪ ،‬دا يوه ساري ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۳‬ګر که چېرې روښانه داغ په خپل ځای پاتې شي او خپور نشي‪ ،‬نو دا د سوځېدو وړ دانه ده او کاهن به هغه پاک اعلن کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬يا که چېرې په پوستکي کې کوُه غوښه وي چې ګرُه سوزېدِې وي او په هغه سوځېدِې غوښه کې سپين رنګه سپين داغ وي‪ِ ،‬ږ سور‬ ‫يا سپين‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬بيا به کاهن هغه وګورې ‪.‬که چېرې په هغه روښانه ځای کې ويښتان سپين شوي وي او د پوستکي څخه ژور ښکاري‪ ،‬نو دا د سوزېدِي‬ ‫ځای څخه راوتلی جذام دی ‪.‬نو کاهن به هغه ناپاک اعلن کړي ‪.‬دا د جذام ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪۲۶‬خو که چېرې کاهن هغه ُعاينه کړي او په هغه روښانه داغ کې سپين ويښتان نه وي او د پوستکي څخه ښکته نه وي‪ ،‬خو ِږ تياره وي‪،‬‬ ‫نو کاهن به هغه اوه ورځې جل وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬کاهن به په اووُه ورځ هغه ُعاينه کړي او که چېرې هغه په پوستکي کې خپور شوی وي‪ ،‬کاهن به هغه ناپاک اعلن کړي‪ ،‬دا د جذام‬ ‫ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬که چېرې روښانه داغ په خپل ځای پاتې شي او په پوستکي کې خپور نه شي او ِږ تياره شي‪ ،‬نو دا د سوځېدنې څخه پړسوب دی او‬ ‫کاهن به هغه پاک اعلن کړي‪ ،‬ځکه چې دا د سوځېدنې څخه پړسوب دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬که چېرې د يو سړي يا ښځې په سر يا ږيره باندې زخم وي‪،‬‬ ‫‪۳۰‬بيا به کاهن هغه زخم وويني ‪.‬که چېرې هغه د پوستکي څخه ژور ښکاره شي او په هغه کې ژېړ نري ويښتان وي‪ ،‬نو کاهن به هغه‬ ‫ناپاک اعلن کړي ‪.‬دا وچ خارښت دی‪ ،‬حتی په سر يا ږيره کې د جذام ناروغي ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬که چېرې کاهن د خارښت زخم ُعاينه کړي او وګوري چې هغه د پوستکي څخه ژور نه ښکاري او تور ويښتان په کې نه وي‪ ،‬نو‬ ‫کاهن به هغه کس چې د خارښت زخم ِري اوه ورځې بند وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬په اووُه ورځ به کاهن هغه زخم وګوره ‪.‬که چېرې خارښت خپور شوی نه وي او ژېړ ويښتان په کې نه وي او خارښت د پوستکي‬ ‫څخه ژور نه ښکاري‪ ،‬نو هغه به خاُخا هغه پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه کس بايد خرايل شي‪ ،‬خو د خارښت ځای به نه خرايل کېږي او کاهن به هغه کس چې خارښت ِري اووه ورځې نور بند وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬په اووُه ورځ به کاهن هغه خارښت وګورې او که چېرې خارښت په پوستکي کې خپور شوی نه وي او د پوستکي څخه ژور نه‬ ‫ښکاري‪ ،‬نو کاهن به هغه پاک اعلن کړي او هغه به خپلې جاُې وُينځي او پاک به شي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۵‬ګر که چېرې د هغه د پاکواِي څخه وروسته خارښت په پوستکي کې ډېر خپور شي‪،‬‬ ‫‪ ۳۶‬بيا به کاهن هغه وګورې او که چېرې خارښت په پوستکي کې خپور شوی وي‪ ،‬کاهن به د ژېړ ويښتانو ِټون ونه کړي‪ ،‬هغه ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۷‬ګر که چېرې د هغه په نظر کې خارښت پاتې وي او تور ويښتان په کې راشنه شوي وي‪ ،‬نو خارښت روغ شوی دی‪ ،‬هغه پاک دی او‬ ‫کاهن به هغه پاک اعلن کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬که چېرې د يو سړي يا يوې ښځې په پوستکي باندې سپين داغونه وي‪ ،‬نو هغه دې پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬بيا به کاهن هغه وګوره او که چېرې د هغه په پوستکي باندې سپين داغونه تور او سپين وي‪ ،‬نو دا داغونه دي چې په پوستکي کې‬ ‫راټوکېدِي دي‪ ،‬هغه کس پاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬او هغه سړی چې د هغه د سر ويښتان يې ِوېدِي وي‪ ،‬هغه ګنجی دی‪ ،‬خو پاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬او د چا ويښتان د سر ِه يوې برخې څخه تر ُخ پورې ِوېدِي وي‪ ،‬هغه د تندي ګنجي دی‪ ،‬خو هغه پاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬او که چېرې د هغه په ګنجي سر يا ګنجي تندي باندې سور سپين زخم وي‪ ،‬نو دا د جذام ناروغي ده چې د هغه په ګنجي سر يا ګنجي‬ ‫تندي باندې راټوکېدِې ده‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۴۳‬کاهن به هغه وګورې ‪.‬که چېرې د هغه په ګنجي سر يا ګنجي تندي باندې د زخم زخم سور رنګ سپين وي‪ِ ،‬که څنګه چې د پوستکي په‬ ‫پوستکي کې د پوستکي ناروغي ښکاري‪ ،‬نو هغه به د هغه د بدن څخه پاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬هغه سړی د جذام په ناروغۍ اخته دی او ناپاک دی ‪.‬کاهن به هغه په بشپړه توګه ناپاک اعلن کړي‪ ،‬د هغه په سر کې زخم دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬او هغه څوک چې په جذام اخته وي‪ ،‬د هغه جاُې به شلېدِې وي او سر به يې ِوڅ وي‪ ،‬هغه به په خپله پورتنۍ شونډه باندې پوښ‬ ‫واچوي او چغې به وهي‪ ،‬ناپاک‪ ،‬ناپاک‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬تر څو چې په هغه کې دا ناروغي وي‪ ،‬هغه به ناپاک وي‪ ،‬هغه به ناپاک وي ‪.‬هغه به يوازې اوسېږي‪ ،‬د هغه استوګنځی به د کمپ څخه‬ ‫بهر وي‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬هغه جاُې چې د جذام ناروغي په کې وي‪ ،‬که هغه وړۍ وي يا د کتان وي‪،‬‬ ‫‪ ۴۸‬که هغه په تاو کې وي‪ ،‬يا په وړۍ کې وي‪ ،‬د کتان وي‪ ،‬يا د وړۍ وي‪ ،‬که په څرُن کې وي‪ ،‬يا په کوم شي کې چې د پوستکي څخه‬ ‫جوړ شوی وي؛‬ ‫‪ ۴۹‬او که چېرې دا زخم په جاُو کې‪ ،‬يا په پوستکي کې‪ ،‬يا په تاو کې‪ ،‬يا په وړۍ کې‪ ،‬يا په پوستکي کې‪ ،‬يا په هر هغه شي کې شين يا‬ ‫سور وي‪ ،‬نو دا د جذام ناروغي ده او بايد کاهن ته وښودل شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬کاهن به هغه چڼاسکه وګوري او هغه چڼاسکه به اوه ورځې بنده وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬هغه به په اووُه ورځ هغه زخم وګورې ‪.‬که چېرې دا زخم په جاُو کې خپور شوی وي‪ ،‬که هغه په تاو کې وي‪ ،‬يا په وړۍ کې وي‪ ،‬يا‬ ‫په څرُن کې وي‪ ،‬يا په هغه شي کې وي چې د پوستکي څخه جوړ شوی وي‪ ،‬نو دا زخم يو ډېر خراب کوونکی جذام دی او ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬نو هغه به هغه جاُې وسوزوي‪ ،‬که هغه تاوې وي يا وړۍ وي‪ ،‬که وړۍ وي يا د کتان وي‪ ،‬يا د پوستکي هر هغه شی چې زخم پکې‬ ‫وي‪ ،‬ځکه چې دا د پوستکي يوه ساري ناروغي ده‪ ،‬بايد په اور کې وسوځول شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۳‬که چېرې کاهن هغه ُعاينه کړي او وګوري چې چڼاسکه په جاُو کې‪ ،‬نه په تاو کې‪ ،‬نه په وړۍ کې‪ ،‬يا په پوستکي کې خپره شوې نه‬ ‫ده‪ ،‬نو هغه دې پاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬بيا به کاهن اُر وکړي چې هغه شی چې په هغه کې زخم وي وُينځي او هغه دې اووه ورځې نور هم بند وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۵۵‬کاهن به د هغه د ُينځلو څخه وروسته هغه چڼاسکه وګورې ‪.‬که چېرې چڼاسکه خپل رنګ بدل کړی نه وي او خپره شوې نه وي‪ ،‬نو‬ ‫هغه ناپاکه ده‪ ،‬هغه بايد په اور کې وسوزوي ‪.‬هغه دننه خارښت ِري‪ ،‬که هغه بربنډ وي يا بهر‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬که چېرې کاهن هغه وګوره او د ُينځلو څخه وروسته چڼاسکه تياره شي‪ ،‬نو هغه به هغه د جاُو‪ ،‬پوستکي‪ ،‬تاوې‪ ،‬يا د وړۍ څخه‬ ‫وشلوي‪.‬‬ ‫‪ ۵۷‬او که چېرې هغه په جاُو کې‪ ،‬که په تاو کې‪ ،‬يا په وړۍ کې‪ ،‬يا د پوستکي په کوم شي کې بيا هم راښکاره شي‪ ،‬نو دا يوه خپره شوې‬ ‫ناروغي ده ‪.‬ته بايد هغه شي چې په کې وي‪ ،‬په اور کې وسوزوې‪.‬‬ ‫‪ ۵۸‬او هغه جاُې‪ ،‬که هغه تاوې وي‪ ،‬يا وړۍ وي‪ ،‬يا د پوستکي هر شی وي چې تاسو يې وُينځئ‪ ،‬که چېرې هغه ناروغي ِه ُنځه لړه‬ ‫شي‪ ،‬نو هغه بايد دوهم ځل وُينځل شي او پاک به شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۹‬دا د جذام د ناروغۍ په اړه قانون دی چې په وړۍ‪ ،‬کتان‪ ،‬تاو‪ ،‬وړۍ‪ ،‬يا د پوستکي په هر شي کې وي‪ ،‬نو هغه پاک يا ناپاک اعلن شي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د جذام د ناروغ د پاکېدو په ورځ به دا قانون وي ‪:‬هغه دې کاهن ته راوستل شي‪:‬‬ ‫‪ ۳‬کاهن به د کمپ څخه بهر لړ شي او کاهن به وګوري او وګوري چې په جذام اخته کس کې د جذام ناروغي روغه شوې ده که نه‪،‬‬ ‫‪۴‬بيا به کاهن اُر وکړي چې د هغه چا ِپاره چې پاکيږي دوه ژوندي او پاک ُرغۍ‪ ،‬د دينار ِرګي‪ ،‬سور رنګ او د ويلني بوټی واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬کاهن به اُر وکړي چې د ُرغيو څخه يو دې د خټو په ِوښي کې د روانو اوبو دپاسه حلل شي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه به ژوندی ُرغۍ‪ ،‬د دليار ِرګی‪ ،‬سور رنګ او د ويلو بوټی واخلي او هغه به او ژوندی ُرغۍ به د هغه ُرغۍ په وينه کې چې د‬ ‫روانو اوبو دپاسه حلِه شوې وه‪ ،‬ډوب کړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه به اوه ځله په هغه چا باندې چې د جذام څخه پاکيږي‪ ،‬اوبه وشيندي او هغه به پاک اعلن کړي او ژوندی ُرغۍ به په پټيو کې‬ ‫خوشې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه څوک چې پاکيږي‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي‪ ،‬ټول ويښتان به وخرايي او غسل به وکړي‪ ،‬ترڅو پاک شي ‪ِ.‬ه هغې وروسته به‬ ‫کمپ ته ننوځي او اووه ورځې به د خپلې خېمې څخه بهر پاتې شي‪.‬‬ ‫حتی چې ټول ويښتان به وخرايي ‪.‬هغه به خپلې‬ ‫‪ُ ۹‬ګر په اووُه ورځ به هغه خپل ټول ويښتان د خپل سر‪ ،‬ږيرې او ابرو څخه وخريي‪ ،‬ى‬ ‫جاُې وُينځي او په اوبو به غسل وکړي‪ ،‬نو هغه به پاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬په اتمه ورځ به هغه دوه بې عيب وري او يوه بې عيب يو کلنه ُېږه واخلي‪ ،‬د غلې دانې د نذرانې ِپاره درې کيلوګرام ښه اوړه چې د‬ ‫تېلو سره ګډ شوي وي او يو ِوګ غوړي واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کاهن چې هغه پاکوي‪ ،‬هغه به هغه سړی چې پاکېږي او هغه شيان به د ُقدسې خېمې په دروازه کې د څښتن په حضور کې وړاندې‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬کاهن به يو کوچنی وری واخلي او هغه به د ګناه د نذرانې په توګه او يو ِوګ تېل وړاندې کړي او هغه به د څښتن په حضور کې د‬ ‫څپېړې نذرانې په توګه وښوروي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه به ګډمورے په هغه مُقدس ځائ کښې حلل کړى چرته چې د ګناه نذرانه او سوزېدونکې نذرانه حلِوى‪ ،‬ځکه چې ِکه څنګه چې د‬ ‫ګناه نذرانه د الُام ده‪ ،‬هم هغه شان د ګناه نذرانه هم ده ‪.‬دا ډېره ُقدسه ده‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۴‬کاهن به د ګناه د نذرانې څخه ِږه وينه واخلي او هغه به د هغه چا د ښي غوږ په څوکه باندې چې پاکيږي‪ ،‬د هغه د ښي لس په غټې‬ ‫ګوتې او د هغه د ښي پښې په غټې ګوتې باندې وِګوي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا به کاهن د تېلو د ِوګ څخه ِږ څه واخلي او د خپل چپ لس په تلي کې به يې توی کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬کاهن به خپله ښۍ ګوته په خپل چپ لس کې په تېلو کې ډوب کړي او د خپلې ګوتې سره به د تېلو څخه ِږ څه د څښتن په حضور کې‬ ‫اوه ځله وشيندي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬الُام به د هغه پاتې تېل څخه چې په لس کې دي د هغه چا د ښي غوږ په څوکه‪ ،‬د هغه د ښي لس په غټې ګوتې او د هغه د ښي پښې په‬ ‫غټې ګوتې باندې د ګناه د نذرانې په وينه وِګوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او هغه پاتې تېل چې د کاهن په لس کې دي هغه به د هغه چا په سر باندې توی کړي چې پاکيږي او کاهن به د هغه دپاره د څښتن په‬ ‫حضور کې کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬کاهن به د ګناه نذرانه وړاندې کړي او د هغه چا ِپاره به کفاره ادا کړي چې د خپلې ناپاکۍ څخه پاکېږي‪ ،‬او وروسته به د سوزېدونکې‬ ‫نذرانې قرباني حلِه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬کاهن به سوزېدونکې نذرانه او د غلې دانې نذرانه په قربانګاه باندې وړاندې کړي او کاهن به د هغه دپاره کفاره ادا کړي او هغه به‬ ‫پاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬که چېرې هغه غريب وي او دوُره نشي ترلسه کولی‪ ،‬نو هغه به د ګناه د نذرانې په توګه يو ګډوړی واخلي چې د هغه د ګناه د‬ ‫کفارې په توګه وړاندې شي او د غلې دانې د نذرانې په توګه به د تېلو سره ګډ شوی ِسمه اندازه ښه اوړه او يو ِوګ غوړ واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او دوه کوترې يا دوه کوچني کوترې‪ ،‬څوُره چې هغه يې اخيستلی شي‪ ،‬يو به د ګناه نذرانه وي او بل به د سوزېدونکې نذرانه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬هغه به په اتمه ورځ د خپل پاکواِي په خاطر د ُقدسې خېمې د دروازې په خوِه کې کاهن ته د څښتن په حضور کې راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬کاهن به د ګناه د نذرانې ِپاره وری او د تېلو ِوګ واخلي او هغه به د څښتن په حضور کې د څپېړې نذرانې په توګه وښوروي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغه به د ګناه د نذرانې وری حلل کړي او کاهن به د ګناه د نذرانې څخه ِږه وينه واخلي او د هغه چا د ښي غوږ په څوکه باندې چې‬ ‫پاکيږي‪ ،‬د هغه د ښي لس په غټې ګوتې او د هغه د ښي پښې په غټې ګوتې باندې به وِګوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬کاهن به د تېلو څخه ِږ څه د خپل چپ لس په تلي کې واچوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬کاهن به په خپله ښي ګوته د خپل چپ لس په تېلو باندې اوه ځله د څښتن په حضور کې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬کاهن به د هغه تېل څخه چې په لس کې دي‪ ،‬د هغه چا د ښي غوږ په څوکه‪ ،‬د هغه د ښي لس په غټې ګوتې او د هغه د ښي پښې په‬ ‫غټې ګوتې باندې چې د ګناه د نذرانې وينه پرې شوې ده‪ ،‬وِګوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او پاتې تېل چې د کاهن په لس کې دي هغه به د هغه چا په سر باندې واچوي چې پاکيږي‪ ،‬ترڅو د هغه ِپاره د څښتن په حضور کې‬ ‫کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه به د کوترو يا کوترو د کوچنيو بچيانو څخه يوه قرباني کړي‪ِ ،‬که څنګه چې هغه ترلسه کوِی شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه څه چې هغه يې کوِی شي‪ ،‬يو د ګناه د نذرانې ِپاره او بل د سوزېدونکې نذرانې ِپاره‪ ،‬د غلې دانې د نذرانې سره ‪.‬او کاهن به د‬ ‫هغه چا ِپاره چې پاکيږي د څښتن په حضور کې کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا د هغه چا ِپاره قانون دی چې د جذام ناروغي وِري او لس يې د پاکواِي ِپاره هغه څه نشي ترلسه کوِی چې د هغه پاکواِي پورې‬ ‫اړه ِري‪.‬‬ ‫ُوسی او حضرت هارون ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۳۳‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۴‬کله چې تاسو د کنعان خاورې ته چې زه يې تاسو ته درکوم ورننوځئ او زه ستاسو د ُلکيت په ځمکه کې په يو کور کې د جذام وبا‬ ‫واچوم‪،‬‬ ‫‪۳۵‬او هغه څوک چې د کور خاوند دی‪ ،‬هغه به راشي او کاهن ته به ووايي چې‪ ،‬زُا په نظر کې په کور کې د وبا په څېر بل ده‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بيا به کاهن اُر وکړي چې ُخکې ِه دې چې کاهن د وبا د ِيدِو ِپاره کور ته ننوځي‪ ،‬هغوی دې کور خاِي کړي‪ ،‬ترڅو په کور کې هر‬ ‫څه ناپاک نه شي ‪.‬او ِه هغې وروسته به کاهن کور ته د کتلو ِپاره دننه لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغه به هغه وبا وګورې او وبه ګورې چې که چېرې هغه وبا د کور په دېواِونو کې وي‪ ،‬چې تشې‪ ،‬شنه يا سور رنګه وي او د دېوال‬ ‫څخه ښکته ښکاري‪ ،‬نو هغه دې پاکه شي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بيا به الُام د کور څخه بهر د کور دروازې ته لړ شٰ او کور به اوه ورځې بند کړى‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬کاهن به په اووُه ورځ بيا راشي او هغه به وګوري ‪.‬که چېرې چڼاسکه د کور په دېواِونو کې خپره شوې وي‪ ،‬نو هغه به پاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬بيا به کاهن اُر وکړي چې هغه تيږې چې په کې چڼاسکه وي‪ِ ،‬ېرې کړي او هغه دې د ښار څخه بهر په يو ناپاک ځای کې‬ ‫وغورځوي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬هغه به د کور دننه شاوخوا چاپېره ټوټې ټوټې کړي او هغه خاورې چې دوی يې ټوټې ټوټې کوي د ښار څخه بهر په ناپاک ځای کې به‬ ‫وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬هغوی به نور کاڼي واخلي او د هغو په ځای به يې کېږدي‪ ،‬او هغه به بل ُايع واخلي او کور به يې پلستر کړي‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬او که چېرې د تيږو د ِرې کوِو او د کور د تراشلو او پلستر کوِو څخه وروسته وبا بيا راښکاره شي او په کور کې خپره شي‪ ،‬نو هغه‬ ‫به يې وبخښي‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬بيا به کاهن راشي او هغه به وګوري‪ ،‬او که چېرې چڼاسکه په کور کې خپره شوې وي‪ ،‬نو دا په کور کې يوه ډېره سخته جذام ده ‪.‬هغه‬ ‫کور ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬هغه به کور‪ ،‬د هغه تيږې‪ِ ،‬رګي او د کور ټول خښتې ورانې کړي او هغه به د ښار څخه بهر يو ناپاک ځای ته يوسي‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬برسېره پردې‪ ،‬هغه څوک چې کور ته ننوځي تر هغه چې هغه بند وي‪ ،‬هغه به تر ُاښاُه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬هغه څوک چې په کور کې څملي بايد خپلې جاُې وُينځي او هغه څوک چې په کور کې خوراک کوي بايد خپلې جاُې وُينځي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۴۸‬که چېرې کاهن دننه راشي او هغه وګوري او وګوري چې د کور د پلستر کوِو څخه وروسته چڼاسکه په کور کې نه ده خپره شوې‪ ،‬نو‬ ‫کاهن به کور پاک اعلن کړي‪ ،‬ځکه چې چڼاسکه روغه شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬او هغه به د کور د پاکوِو ِپاره دوه ُرغۍ‪ ،‬د دينار ِرګی‪ ،‬سور رنګ او د ويلني بوټی واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬هغه به يو ُرغۍ د خټو په ِوښي کې د روانو اوبو دپاسه حلِه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬هغه به د دليار ِرګي‪ ،‬د ويلنې بوټی‪ ،‬سور رنګ او ژوندی ُرغۍ واخلي او د وژل شوي ُرغۍ په وينه او په روانو اوبو کې به يې ډوب‬ ‫کړي او اووه ځله به په کور وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬او هغه به کور د ُرغۍ په وينه‪ ،‬بهېدونکو اوبو‪ ،‬ژوندۍ ُرغۍ‪ ،‬د دليار ِرګي‪ ،‬د ويلني او سور رنګ سره پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ُ ۵۳‬ګر هغه به ژوندی ُرغۍ د ښار څخه بهر په پټيو کې خوشې کړي او د کور ِپاره به کفاره ورکړي او هغه به پاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬دا د جذام او خارښت د هر ډول وبا ِپاره قانون دی‪،‬‬ ‫‪ ۵۵‬او د جاُو او کور د جذام ِپاره‪،‬‬ ‫‪ ۵۶‬او د پړسوب‪ ،‬پړسوب او روښانه داغ ِپاره‪:‬‬ ‫‪ ۵۷‬د دې ښوونه کول چې کله ناپاک وي او کله پاک وي ‪:‬دا د جذام په اړه قانون دی‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫ُوسی او حضرت هارون ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې د يو سړي د بدن څخه بهېدونکی ُايع راوځي‪ ،‬نو هغه د هغه د بهېدونکي ُايع ِه‬ ‫اُله ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او دا به د هغه د وينې د بهېدو په وخت کې د هغه ناپاکي وي ‪:‬که د هغه د وينې بهېدل بهېږي‪ ،‬يا د هغه د وينې بندېدل بند شي‪ ،‬دا د هغه‬ ‫ناپاکي ده‪.‬‬ ‫‪۴‬هر هغه بستر چې په هغه باندې څوک چې زوه وِري هغه ناپاک دی او هر هغه شی چې په هغه باندې ناست وي هغه به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪۵‬او هرڅوک چې د هغه بستر ته لس وروړي‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او هغه څوک چې په هغه شي باندې کښېني چې په هغه باندې ناست وي او د هغه کس چې زوه پرې راغلې وي‪ ،‬بايد خپلې جاُې‬ ‫وُينځي او غسل دې وکړي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه څوک چې د هغه چا غوښې ته لس وروړي چې زوه يې وهي‪ ،‬هغه بايد خپلې جاُې وُينځي او غسل دې وکړي او تر ُاښاُه‬ ‫پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬که چېرې هغه څوک چې زوه يې وهي په هغه چا باندې چې پاک وي‪ ،‬لړې کړي‪ ،‬هغه بايد خپلې جاُې وُينځي او غسل دې وکړي او‬ ‫تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬او هغه څوک چې زوه وِري په هر زين باندې سپور شي هغه به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او هرڅوک چې هغه څه ته لس وروړي چې د هغه لندې وي هغه به تر ُاښاُه پورې ناپاک وي ‪.‬او څوک چې د دې شيانو څخه کوم‬ ‫يو وړي هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او هر هغه چا ته لس وروړي چې زوه ِري او خپل لسونه يې په اوبو نه وي وينځلي‪ ،‬هغه بايد خپلې جاُې وُينځي او غسل دې‬ ‫وکړي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬او هغه ِوښی چې د خاورې څخه جوړ شوی وي او هغه کس چې زوه ترې راغلې وي‪ ،‬هغه بايد ُات شي او د ِرګيو هر ِوښی بايد په‬ ‫اوبو سره وُينځل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬کله چې هغه څوک چې د وينې بهېدِو څخه پاک شي‪ ،‬نو هغه به د خپل پاکواِي ِپاره اوه ورځې وټاکي‪ ،‬خپلې جاُې به وُينځي او په‬ ‫روانو اوبو کې به غسل وکړي‪ ،‬نو پاک به شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او په اتمه ورځ به هغه دوه کوترې يا دوه کوچني کوترې واخلي او د ُقدسې خېمې دروازې ته به د څښتن په حضور کې راشي او‬ ‫کاهن ته به يې ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬کاهن به هغه وړاندې کړي‪ ،‬يوه د ګناه د نذرانې ِپاره او بله د سوزېدونکې نذرانې ِپاره‪ ،‬او کاهن به د هغه د وينې د بهېدو په خاطر د‬ ‫څښتن په حضور کې کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬که چېرې د چا څخه ُنی راووځي‪ ،‬هغه بايد خپل ټول بدن په اوبو سره وُينځي او تر ُاښاُه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او هر هغه کاِي يا پوستکی چې د جماع ِه اُله ُنی پرې ِګېدِی وي‪ ،‬بايد په اوبو سره وُينځل شي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه ښځه چې د هغې سره څملي او سړی د نطفې ِه لرې جماع وکړي‪ ،‬دواړه دې په اوبو کې غسل وکړي او تر ُاښاُه پورې به‬ ‫ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬که چېرې يوه ښځه د وينې بهېدل وِري او د هغې په بدن کې وينه بهېدِه‪ ،‬نو هغه به اووه ورځې علحدگي وکړي او هرڅوک چې هغې‬ ‫ته لس وروړي‪ ،‬هغه به تر ُاښاُه پورې ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او هر هغه شی چې هغه د خپلې نفاس په وخت کې پرې څملي هغه به ناپاک وي‪ ،‬او هر هغه شی چې هغه پرې کښېني هغه به ناپاک‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هرڅوک چې د هغې بسترې ته لس وروړي‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او هرڅوک چې هغه شی ته لس وروړي چې هغه پرې ناسته وه‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او تر ُاښاُه پورې‬ ‫به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او که چېرې دا د هغې په بستره يا په هغه شي باندې وي چې هغه پرې ناسته وي‪ ،‬کله چې سړی هغه ته لس وروړي‪ ،‬نو هغه به تر‬ ‫ُاښاُه پورې ناپاک وي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۲۴‬که چېرې يو سړی د هغې سره زنا وکړي او د هغې حيض پرې راشي‪ ،‬نو هغه به اوه ورځې ناپاک وي او هغه ټول بستر چې هغه‬ ‫پرې څملي هغه به ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬که چېرې د يوې ښځې د حيض د وخت څخه د ډېرو ورځو ِپاره وينه بهيږي‪ ،‬يا د حيض د وخت څخه وروسته هم وينه بهيږي‪ ،‬نو د‬ ‫هغې د ناپاکۍ ټوِې ورځې به د حيض د وخت په څېر وي ‪.‬هغه به ناپاکه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬په هر بستر کې چې هغه د خپل وينې د بهېدو په ټوِو ورځو کې پر کوُه څملي‪ ،‬هغه به د هغې د حيض د بستر په څېر وي او په هر‬ ‫هغه څه چې هغه پرې کښېني هغه به ناپاک وي‪ِ ،‬که څنګه چې د هغې د حيض د ناپاکۍ په څېر‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬او هرڅوک چې دې شيانو ته لس وروړي هغه به ناپاک وي‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي‪ ،‬او تر ُاښاُه پورې به‬ ‫ناپاک وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬خو که هغه د خپل وينې د بهېدو څخه پاکه شي‪ ،‬نو هغه به اووه ورځې ځان ته وقف کړي او ِه هغې وروسته به پاکه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او په اتمه ورځ به هغه ښځه دوه کيشپان يا دوه کوچني کوترې واخلي او د ُقدسې خېمې دروازې ته به يې کاهن ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬کاهن به يوه د ګناه د نذرانې په توګه او بله د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړي‪ ،‬او کاهن به د هغې د ناپاکۍ د بهېدو ِه اُله د‬ ‫څښتن په حضور کې کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬په دې ډول تاسو اسرائيليان د خپلې ناپاکۍ څخه جل کړئ‪ ،‬ترڅو چې زُا خېمه چې د دوی په ُنځ کې ده ناپاکه کړي‪ ،‬نو په خپله ناپاکۍ‬ ‫کې ُړه نشي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا د هغه چا ِپاره قانون دی چې د وينې بهېدل وِري او د هغه چا ِپاره چې د هغې څخه بهېدل او په هغې سره ناپاک شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او د هغې ښځې ِپاره چې د خپل حيض ِه اُله ناروغه وي‪ ،‬او د هغه چا ِپاره چې د وينې بهېدل وِري‪ ،‬د سړي‪ ،‬ښځې ِپاره‪ ،‬او د هغه‬ ‫چا ِپاره چې د هغې ناپاکې ښځې سره زنا کوي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫ُوسی سره‬ ‫‪ ۱‬د هارون د دوو زاُنو د ُړينې څخه وروسته‪ ،‬کله چې هغوی څښتن ته نذرانې وړاندې کړې او ُړه شول‪ ،‬څښتن د حضرت‬ ‫ى‬ ‫خبرې وکړې‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل” ‪:‬خپل ورور هارون ته ووايه چې هغه هيڅکله د پردې دننه ُقدس ځای ته د هغه سرپوش ُخې ته‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۲‬څښتن‬ ‫ى‬ ‫چې د اندوق په سر دی نه ننوځي‪ ،‬ترڅو ُړ نشي‪ ،‬ځکه چې زه به په ورېځ کې د سرپوش په سر راښکاره شم“‪.‬‬ ‫‪ ۳‬نو هارون به ُقدس ځای ته ننوځي ‪:‬د ګناه د نذرانې ِپاره يو ځوان غويی او د سوزېدونکې نذرانې ِپاره يو پسه‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه به د کتان ُقدس چپنه واغوندي‪ ،‬او د کتان جانګړې به په خپل بدن باندې واچوي‪ ،‬او د کتان کمربند به وتړي او د کتان ِونګۍ به‬ ‫واغوندي ‪:‬دا ُقدسې جاُې دي؛ نو هغه به خپل بدن په اوبو کې وُينځي او داسې به يې واغوندي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغه به د اسرائيلو ِه قوم څخه دوه وزان د ګناه د نذرانې ِپاره او يو پسه د سوزېدونکې نذرانې ِپاره واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هارون به د ګناه د نذرانې ِپاره يو غويی قرباني کړي‪ ،‬کوم چې د ځان او د خپل کور دپاره دی او د ځان او د خپل ځان دپاره به کفاره ادا‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬هغه به دوه وزان واخلي او د ُقدسې خېمې په دروازه کې به يې د څښتن په حضور کې وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هارون به د دوو وزو ِپاره پچه واچوي‪ ،‬يوه به د څښتن ِپاره وي او بله به د عزازيل ِپاره وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هارون به هغه وز راوِي چې د څښتن د پچې په وجه پرې اچول شوی وي او هغه به د ګناه د نذرانې په توګه وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۰‬ګر هغه وز چې د پچې په واسطه د عزازي د وز په توګه وټاکل شو‪ ،‬هغه به د څښتن په حضور کې ژوندی وړاندې شي‪ ،‬ترڅو د هغه‬ ‫سره کفاره ادا کړي او هغه د عزازي د وز په توګه احرا ته بوځي‪.‬‬ ‫غويے به حلل کړى چې د‬ ‫هغه‬ ‫او‬ ‫کوى‬ ‫ادا‬ ‫به‬ ‫کفاره‬ ‫پاکواِي‬ ‫د‬ ‫کور‬ ‫خپل‬ ‫غويے راوړى‪ ،‬کوم چې د ځان او د‬ ‫و‬ ‫‪ ۱۱‬هارون به د ګناه د نذرانې و‬ ‫غويے دے‪.‬‬ ‫ځان د ګناه د نذرانې و‬ ‫‪ ۱۲‬بيا به هغه د قربانګاه څخه د اور د سکرو څخه ډک د اور ِوښی واخلي او د کوچنيو ُيده شويو خوشبويي څخه به لسونه ډک کړي او‬ ‫د پردې دننه به يې راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه به د څښتن په حضور کې خوشبويي په اور باندې واچوي‪ ،‬ترڅو د خوشبويي ورېځ د ِوظ په اندوق باندې د کفارې سرپوښ پټ‬ ‫کړي او هغه ُړ نشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه به د غويي وينه واخلي او په خپله ګوته به يې د سرپوښ په ختيځ ِوري باندې وشيندي او د سرپوښ په ُخ کې به يې اوه ځله په‬ ‫خپله ګوته سره وشيندي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا به هغه وزه د ګناه د نذرانې په توګه حلل کړي‪ ،‬کوم چې د خلکو ِپاره دی‪ ،‬او د هغه وينه به د پردې دننه راوړي‪ ،‬او د دې وينې‬ ‫سره به هغه څه وکړي ِکه څنګه چې هغه د غويي د وينې سره کړي وو‪ ،‬او د سرپوښ په سر او د سرپوش په ُخ کې به يې وشيندي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه به د بنٰ السرائيلو د ناپاکۍ او د هغوئ د ټوِو ګناهونو او سرکشۍ په وجه د ُقدس ځائ ِپاره کفاره ادا کړى‪ ،‬او هم دغه شان به د‬ ‫مُقدسې خېمې دپاره هم وکړى‪ ،‬چې د هغوئ د ناپاکۍ په ُينځ کښې د هغوئ سره پاتې ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬کله چې هغه په ُقدس ځای کې د کفارې د ادا کوِو ِپاره ننوځي‪ ،‬نو هيڅوک به په خېمه کې نه وي‪ ،‬تر هغه چې هغه بهر راشي او د‬ ‫ځان‪ ،‬د خپلې کورنۍ او د اسرائيلو د ټول قوم ِپاره کفاره ادا نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬بيا به هغه د قربانګاه ُخې ته لړ شي او د هغې د پاکواِي ِپاره به کفاره ادا کړي‪ ،‬د غويي او وز وينه به واخلي او د قربانګاه په‬ ‫ښکرونو باندې به يې شاوخوا وِګوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه به د خپلې ګوتې سره اوه ځله وينه په هغې باندې وشيندي او هغه به د بنٰ السرائيلو د ناپاکۍ څخه پاک او پاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬کله چې هغه د ُقدس ځای‪ ،‬د ُقدسې خېمې او د قربانۍ د ځای د پخل کوِو کار پای ته ورسوي‪ ،‬نو هغه به ژوندی وز راوړي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۲۱‬هارون به خپل دواړه لسونه د ژوندي وز په سر کېږدي او د اسرائيليانو د ټوِو ګناهونو او د هغوی د ټوِو ګناهونو اقرار به پرې‬ ‫وکړي‪ ،‬هغه به د وز په سر کېږدي او هغه به د يو داسې سړي په لس چې وړ وي احرا ته وِېږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه وزه به د هغوی ټول ګناهونه په خپل سر يوې داسې ځمکې ته يوسي چې هلته خلک نه اوسيږي او هغه به وزه په احرا کې‬ ‫پرېږدي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بيا به هارون د ُقدسې خېمې ته ننوځي‪ ،‬هغه د کتان جاُې به وباسي چې هغه ُقدس ځای ته د ننوتلو په وخت کې اغوستې وې او هلته‬ ‫به يې پرېږدي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬هغه به په ُقدس ځای کې په اوبو سره غسل وکړي‪ ،‬خپلې جاُې به واغوندي او بهر به راشي او خپله سوزېدونکې نذرانه او د خلکو‬ ‫سوزېدونکې نذرانه به وړاندې کړي او د ځان او د خلکو ِپاره به کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او د ګناه د نذرانې وازګه به په قربانګاه باندې وسوزوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه څوک چې وز د عزازيل دپاره پرېږدي‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او بيا به کمپ ته ننوځي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغه غويی او وز چې د ګناه د نذرانې دپاره وينه يې د کفارې د ادا کوِو ِپاره ُقدس ځای ته راوړل شوې وه‪ ،‬بايد د کمپ څخه بهر‬ ‫يوړل شي او د هغوی پوستکي‪ ،‬غوښه او فضله دې په اور کې وسوزول شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه څوک چې دا وسوزوي‪ ،‬هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او بيا به کمپ ته ننوځي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬دا به ستاسو ِپاره د تل ِپاره يو قانون وي ‪:‬په اووُه ُياشت کې‪ ،‬د ُياشتې په ِسمه ورځ‪ ،‬تاسو بايد خپل ځانونه وځورئ او هيڅ کار ُه‬ ‫کوئ‪ ،‬که هغه ستاسو د خپل هېواد اوسېدونکی وي يا هغه بېګانه چې ستاسو په ُنځ کې اوسېږي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬ځکه چې په هغه ورځ به کاهن ستاسو د پاکواِي ِپاره کفاره ادا کړي‪ ،‬ترڅو تاسو د څښتن په حضور کې د خپلو ټوِو ګناهونو څخه پاک‬ ‫شئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬دا به ستاسو د پاره د آرام کوِو ورځ وي‪ ،‬او تاسو به خپل ځانونه د تل دپاره وبخښئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬هغه کاهن چې ُسح کوي او د خپل پلر په ځای د کاهن په توګه خدُت کوِو ته وقف کوي‪ ،‬هغه به کفاره ادا کړي او د کتان جاُې به‬ ‫واغوندي‪ ،‬يعنې ُقدسې جاُې‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه به د ُقدس ځای‪ ،‬د ُقدسې خېمې او د قربانګاه د پاکواِي او د کاهنانو او د قوم د ټوِو خلکو د پاکواِي ِپاره کفاره ادا کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬دا به ستاسو دپاره د تل ِپاره يو قانون وي چې د اسرائيلو د قوم د ټوِو ګناهونو ِپاره په کال کې يو ځل کفاره ورکړئ “‪.‬هغه هماغسې‬ ‫ُوسی ته اُر کړی وو‪.‬‬ ‫وکړل ِکه څنګه چې څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬هارون‪ ،‬د هغه زاُنو او ټوِو اسرائيليانو ته ووايه چې دا هغه څه دي چې څښتن يې اُر کړی دی‪:‬‬ ‫‪۳‬که چېرې د اسرائيلو هر سړی غويی‪ ،‬ګډوری‪ ،‬يا وزه په کمپ کې يا د کمپ څخه بهر حلل کړي‪،‬‬ ‫‪۴‬او هغه د ُقدسې خېمې دروازې ته د دې ِپاره نه راوړي چې د څښتن د خېمې ُخې ته څښتن ته نذرانه وړاندې کړي‪ ،‬وينه به په هغه‬ ‫سړي باندې حساب شي؛ هغه وينه توي کړې ده او هغه سړی به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫م‬ ‫‪ ۵‬د دې دپاره چې بنٰ السرائيليان خپلې قربانۍ کوُې چې په خلص ُيدان کې وړاندې کوي‪ ،‬هغه د ُا لِک خدائ د حضور د خېمې د‬ ‫دروازې په خوِه کې الُام ته راوړى او د سلُتۍ نذرانو په توګه يې ُا لِک مخدائ ته پېش کړى‪.‬‬ ‫‪ ۶‬کاهن به د ُقدسې خېمې د دروازې په خوِه کې د څښتن په قربانګاه باندې وينه وشيندي او وازګه به د خوشبو په توګه وسوزوي چې‬ ‫څښتن ته ښه بوی ورکوي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او نور به خپلې قربانۍ د هغو شيطانانو ِپاره نه وړاندې کوي چې د هغوی پيروي يې کړې ده ‪.‬دا قانون به د هغوی د نسلونو تر نسلونو‬ ‫پورې د تل ِپاره وي‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغوی ته ووايه چې هر څوک چې د اسرائيلو د قوم څخه وي يا ستاسو په ُنځ کې د پرديو خلکو څخه وي او سوزېدونکې نذرانه يا‬ ‫قرباني وړاندې کوي‪،‬‬ ‫‪ ۹‬او هغه د ُقدسې خېمې دروازې ته د دې ِپاره نه راوړي چې څښتن ته يې وړاندې کړي‪ ،‬نو هغه سړی به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هر څوک چې د بنٰ السرائيلو د کورنۍ څخه وي يا ستاسو په ُينځ کې د پردو خلکو څخه وينه وخوري‪ ،‬زه به د هغه چا په وړاندې‬ ‫ودريږم چې وينه خوري او هغه به د خپلو خلکو څخه وشړم‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ځکه چې د بدن ژوند په وينه کې دی ‪:‬او ُا دا تاسو ته په قربانګاه باندې درکړی دی چې ستاسو د روحونو ِپاره کفاره ورکړئ‪ ،‬ځکه‬ ‫چې دا وينه ده چې د روحونو ِپاره کفاره ورکوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو ُا بنٰ السرائيلو ته وفرُائيل چې ستاسو هيڅ يو کس به وينه ونه خورى او نۀ به هم هغه پردۍ کس چې ستاسو په ُينځ کښې اوسيږى‬ ‫وينه وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬که چېرې کوم اسرائيلی يا هغه بېګانه خلک چې ستاسو په ُنځ کې اوسيږي او ښکار وکړي او کوم حيوان يا ُرغۍ ونيسي چې د‬ ‫خوړِو وړ وي‪ ،‬نو هغه دې د هغه وينه توی کړي او په خاورو دې پټه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې دا د ټوِو انسانانو ژوند دی‪ ،‬د هغوی وينه د هغوی د ژوند ِپاره ده‪ِ ،‬ه همدې اُله ُا اسراييليانو ته وويل چې تاسو بايد د هيڅ‬ ‫ډول غوښې وينه ونه خورئ‪ ،‬ځکه چې د ټوِو انسانانو ژوند د هغوی وينه ده ‪.‬هرڅوک چې دا وخوري هغه به وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هر څوک چې هغه غوښه وخوري چې په خپله ُړه شوې وي يا هغه چې د ځناورو ِه خوا وهل شوې وي‪ ،‬که هغه ستاسو د خپل قوم‬ ‫وي يا پردي وي‪ ،‬نو هغه به خپلې جاُې وُينځي او غسل به وکړي او تر ُاښاُه پورې به ناپاک وي‪ ،‬بيا به پاک شي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو که چېرې هغه خپل کاِي ونه ُينځي او غسل ونه کړي‪ ،‬نو د خپلې ګناه سزا به وويني‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۸‬فصل‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د ُصر د خاورې د کارونو په څېر کار ُه کوئ‪ ،‬چېرته چې تاسو اوسېدِئ ‪.‬او د کنعان د خاورې د کارونو په څېر کار ُه کوئ‪ ،‬چېرته‬ ‫چې زه تاسو راوِم‪ ،‬او د هغوی د قوانينو په څېر کار ُه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۴‬زُا احکام عملي کړئ او زُا احکاُو ته غاړه کېږدئ ترڅو په هغو باندې روان شئ ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو تاسو زُا د قوانينو او احکاُو اطاعت وکړئ ‪:‬که څوک هغه عملي کړي‪ ،‬نو هغه به په هغو کې ژوندی پاتې شي ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۶‬ستاسو څخه هيڅوک به د خپل نږدې خپلوان سره د زنا کوِو ِپاره ورننوځي‪ ،‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۷‬د خپل پلر او ُور سره جنسي اړيکې ُه ښکاره کوه‪ ،‬هغه ستا ُور ده‪ ،‬د هغې سره جنسي اړيکې ُه ښکاره کوه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د خپل پلر د ښځې سره زنا ُه کوه‪ ،‬دا ستا د پلر سپکاوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د خپلې خور‪ ،‬ستا د پلر ِور يا ستا د ُور ِور‪ ،‬که هغه په کور کې زېږېدِې وي يا په بل ځای کې‪ ،‬د هغوی د ِوڅواِي څرګندونه ُه‬ ‫کوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د خپلې ِور يا د خپلې ِور د ِوڼې سره جنسي اړيکه ُه ښکاره کوه‪ ،‬ځکه چې دا ستا خپله ِوڅواِی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د خپل پلر د ښځې د ِور سره زنا کول‪ ،‬کوُه چې ستا د پلر څخه پيدا شوې وي‪ ،‬هغه ستا خور ده‪ ،‬د هغې زنا ُه کوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د خپل پلر د خور سره زنا ُه کوه‪ ،‬هغه ستا د پلر نږدې خپلوانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د خپلې ُور د خور سره زنا ُه کوه‪ ،‬ځکه چې هغه ستا د ُور نږدې خپلوانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د خپل پلر د ورور سره زنا ُه کوه‪ ،‬د هغه ښځې ته ُه ورنژدې کېږه‪ ،‬هغه ستا د تره ِور ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د خپلې انږور سره جنسي اړيکې ُه ښکاره کوه‪ ،‬هغه ستا د زوی ښځه ده‪ ،‬د هغې سره جنسي اړيکې ُه ښکاره کوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د خپلې ورورې د ښځې سره زنا ُه کوه‪ ،‬دا ستا د ورور زنا ده‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬د يوې ښځې او د هغې د ِور سره جنسي اړيکې ُه ښکاره کوه‪ ،‬د هغې د زوی يا د ِور سره د جنسي اړيکې د ښکاره کوِو ِپاره واده‬ ‫ُه کوه‪ ،‬ځکه چې هغوی د هغې نږدې خپلوانې دي ‪.‬دا يو بد کار دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د هغې د خور سره د هغې د ژوند په اوږدو کې د ښځې د زنا کوِو ِپاره واده ُه کوئ‪ ،‬د هغې د شرُوِو ِپاره يې ُه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬او د يوې ښځې سره د هغې د زنا کوِو ِپاره ُه ورنژدې کېږئ‪ ،‬تر څو چې هغه د خپلې ناپاکۍ ِه اُله حيض شوې وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د بل چا د ښځې سره زنا ُه کوه چې ځان دې د هغې سره ناپاک کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د خپل اولد څخه هيڅ يو کس د ُوِک بت ته د اور ِه لرې ُه وړئ‪ ،‬او د خپل خدای نوم ُه سپکوئ ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د انسانانو سره داسې جنسي اړيکې ُه ساته ِکه څنګه چې د ښځو سره وي‪ ،‬دا کرکه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د کوم حيوان سره د زنا کوِو په خاطر ځان ُه ناپاکه کوئ او هيڅ ښځه دې د حيوان سره د زنا کوِو ِپاره ودرېږي‪ ،‬دا شرُګاه ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬په دې کارونو سره خپل ځانونه ُه ناپاکه کوئ‪ ،‬ځکه چې هغه قوُونه چې ُا ستاسو ِه ُخې څخه شړِي دي په دې ټوِو سره ناپاک‬ ‫شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او ځمکه ناپاکه شوې ده‪ ،‬نو زه د هغې د ګناه سزا پرې کوم‪ ،‬او ځمکه پخپله خپل اوسېدونکي قېطې کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬نو زُا د قوانينو او احکاُو اطاعت وکړئ او د دې ناوړه کارونو څخه هيڅ يو کار ُه کوئ‪ ،‬نه ستاسو د قوم څخه او نه ستاسو په ُنځ‬ ‫کې د پرديو څخه‪.‬‬ ‫‪( ۲۷‬ځکه چې دا ټول حرام کارونه د هغه ځمکې خلکو کړي دي‪ ،‬کوم چې ستاسو څخه ُخکې وو‪ ،‬او ځمکه ناپاکه شوې ده)‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬نو کله چې تاسو هغه ناپاکه کړئ نو هغه ځمکه به تاسو هم ونه شينږي‪ِ ،‬که څنګه چې هغې ستاسو څخه ُخکې قوُونه وشړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چې هرڅوک چې د دې ناوړه کارونو څخه کوم يو وکړي‪ ،‬حتی هغه خلک چې دا کار کوي‪ ،‬به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬نو زُا حکم ته غاړه کېږدئ‪ ،‬چې د هغو ناوړه رواجونو څخه چې ستاسو څخه ُخکې ترسره کېدل‪ ،‬هيڅ يو يې هم ونه کړئ او په هغې‬ ‫سره ځانونه ناپاک نه کړئ ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د بنٰ السرائيلو ټول قوم ته ووايه چې ُقدس اوسئ‪ ،‬ځکه چې زۀ ُا لِک مخدائ ستاسو مخدائ پاک يم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬تاسو هر يو سړی بايد د خپلې ُور او پلر څخه ووېرېږئ او زُا د سبت ورځې بايد وِمانځئ ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۴‬بتانو ته ُه ورځئ او د ځانونو ِپاره فلزي بتان ُه جوړوئ‪ ،‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۵‬که چېرې تاسو څښتن ته د سلُتۍ نذرانې وړاندې کوئ‪ ،‬نو هغه به په خپله خوښه وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه بايد په هماغه ورځ چې تاسو يې قرباني کوئ وخورئ او په سبا يې هم وخورئ ‪.‬که چېرې تر دريمې ورځې پورې پاتې شي‪ ،‬نو په‬ ‫اور کې دې وسوځول شي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او که چېرې دا په دريمه ورځ وخوړل شي‪ ،‬نو دا حرام دی‪ ،‬دا به قبول نه شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬نو هرڅوک چې دا وخوري نو د خپلې ګناه په سزا به ورسيږي‪ ،‬ځکه چې هغه د څښتن ُقدس شي ته سپکاوی کړی دی او هغه کس به د‬ ‫خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬کله چې تاسو د خپلې ځمکې حاالت ِو کوئ‪ ،‬نو د خپل پټي تر ګوټونو پورې ُه رېبئ او هغه وږي ُه راټوِوئ چې د خپلو حاالتو‬ ‫څخه پاتې شوي وي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۰‬د خپل انګورو باغ څخه حاالت ُه راټوِوئ او نه هم د انګورو ټول انګور راټول کړئ‪ ،‬هغه غريبانو او ُسافرو ته پرېږدئ ‪.‬زه‬ ‫ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬غل ُه کوئ‪ ،‬دوکه ُه کوئ او يو بل ته دروغ ُه وايئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬زُا په نوم په دروغو قسم ُه خورئ او د خپل خدای نوم ُه سپکوئ ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د خپل ګاونډي سره ظلم ُه کوئ او هغه ُه ِوټ کوئ ‪.‬د ُزدور ُزدوري به ټوِه شپه تر سهاره پورې ستاسو سره پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬کاڼه ُه ِعنت کوه او د ړوند په ُخ کې د ښويدنې خنډ ُه ږده‪ ،‬بلکې ِه خپل خدای څخه ووېرېږه‪ ،‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬په قضاوت کې بې انصافي ُه کوئ‪ ،‬د غريب شخص درناوی ُه کوئ او نه د زورور شخص درناوی کوئ‪ ،‬بلکې د خپل ګاونډي سره‬ ‫په انصاف سره قضاوت کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د خپلو خلکو په ُنځ کې د چا په اړه چغې ُه وهه او د خپل ګاونډي د وينې په وړاندې ُه درېږه ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬په خپل زړه کې د خپل ورور سره کينه ُه کوه‪ ،‬په هر ډول خپل ګاونډي ته سزا ورکړه او د هغه ګناه ُه زغمه‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬د خپلو خلکو د اولدونو څخه انتقام ُه اخلئ او نه يې په وړاندې کينه ِرئ‪ ،‬بلکې د خپل ګاونډي سره د ځان په څېر ُينه کوئ ‪.‬زه‬ ‫څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬زُا د قوانينو اطاعت وکړئ ‪.‬خپل څاروي د نورو نسلونو سره ګډ ُه پرېږدئ‪ ،‬خپل پټي کې تخمونه ُه کرئ او د کتان او وړۍ ګډې‬ ‫جاُې ُه اغوندئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او هرڅوک چې د يوې داسې وينځې سره جنسي اړيکه ونيسي چې د ُيړه سره کوژدنه شوې وي او هيڅ ډول خلاون نه وي ورکړل‬ ‫شوی او نه آزاد شوی وي‪ ،‬هغه بايد په درو ووهل شي ‪.‬هغوی به ونه وژل شي ځکه چې هغه آزاده نه وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هغه به د ګناه د نذرانې په توګه يو پسه د ګناه د نذرانې په توګه د ُقدسې خېمې د دروازې په خوِه کې څښتن ته راوړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬کاهن به د هغه د ګناه ِپاره چې هغه کړې ده د څښتن په حضور کې د ګناه د نذرانې د پسه سره کفاره ادا کړي او هغه ګناه چې هغه‬ ‫کړې ده هغه به وبخښل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬کله چې تاسو هغه خاورې ته ننوځئ او د خوراک ِپاره هر ډول ونې وکريږئ‪ ،‬نو د هغې ُېوې ناسنته وګڼئ ‪.‬درې کاِه به ستاسو ِپاره‬ ‫ناسنته وي او هغه به ونه خوړل شي‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۴‬ګر په څلورم کال کې به د هغې ټوِې ُېوې د څښتن د ستاينې ِپاره ُقدسې شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬په پنځم کال کې به تاسو د هغې ُېوه وخورئ ترڅو ستاسو ِپاره ډېر حاالت ورکړي ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬تاسو به داسې شی ُه خورئ چې وينه ورسره وي ‪.‬جادو ُه کاروئ او يا وختونه ُه ګورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د خپلو سرونو ګوټونه ُه ګرد کوئ او د ږيرې ګوټونه ُه غوڅوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د ُړو په خاطر په خپلو بدنونو کې زخمونه ُه جوړوئ او نه په ځانونو باندې کوم نښه جوړوئ‪ ،‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬خپله ِور د دې ِپاره ُه بدِوئ چې فاحشه شي‪ ،‬که نه نو ځمکه به په زناکارۍ کې وِوېږي او ځمکه به ِه بدکارۍ ډکه شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬زُا د سبت ورځې بايد وِمانځئ او زُا د ُقدس ځای درناوی وکړئ‪ ،‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د هغو خلکو په اړه ُه واياست چې د جادوګرو سره اشنا دي او ُه د هغوی په واسطه ناپاکه کيږي ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د سپين سر سړي په ُخکې ودريږه‪ ،‬د سپين ږيري سړي درناوی وکړه او ِه خپل خدای څخه ووېرېږه‪ ،‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬که چېرې کوم بېګانه سړی ستاسو په خاوره کې اوسيږي‪ ،‬هغه ُه ځوروئ‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۴‬ګر هغه بېګانه چې ستاسو سره اوسيږي هغه به ستاسو سره د يو زېږېدِي په څېر وي او تاسو به ورسره د ځان په څېر ُينه کوئ‪،‬‬ ‫ځکه چې تاسو په ُصر کې بېګانه وئ ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬په قضاوت‪ ،‬اندازه کوِو‪ ،‬وزن کوِو او يا اندازې کوِو کې بې انصافي ُه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬احيح تلې‪ ،‬احيح وزنونه‪ ،‬احيح ايفه او احيح هين بايد وِرئ ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم چې تاسو ُې د ُصر ِه خاورې څخه‬ ‫راوويستلئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬نو تاسو زُا ټول قوانين او احکام په پام کې ونيسئ او عمل پرې وکړئ ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪۲‬نو بنٰ السرائيلو ته ووايه‪ ،‬هر څوک چې د بنٰ السرائيلو وي يا د هغه پردى مُلک کس چې په بنٰ السرائيلو کښې اوسيږى‪ ،‬او د خپل اولد‬ ‫نه يو کس د ُوِک بمت ته ورکړى‪ ،‬نو هغه به خاُخا ووژِے شٰ ‪.‬د هغه مُلک خلق به هغه په تيږو سنګسار کړى‪.‬‬ ‫‪۳‬زه به د هغه سړي په وړاندې ودريږم او هغه به د هغه د قوم څخه وشړم‪ ،‬ځکه چې هغه خپل اولد ُوِک ته ورکړی دی‪ ،‬ترڅو زُا‬ ‫ُقدس ځای ناپاک کړي او زُا ُقدس نوم بدنام کړي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او که چېرې د هغه سړي څخه چې خپل اولد ُوِک ته ورکوي‪ ،‬خلک سترګې پټې کړي او هغه ونه وژني‪،‬‬ ‫‪۵‬نو زه به د هغه سړي او د هغه د کورنۍ په وړاندې خپل ُخ واړوم او هغه به او ټول هغه کسان چې د هغه په پيروي او د ُوِک سره د‬ ‫زنا کوِو ِپاره د هغه پيروي کوي‪ ،‬د خپل قوم څخه به وشړم‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه څوک چې د هغو کسانو پسې ګرځي چې د ارواحو او جادوګرو سره زنا کوي‪ ،‬زه به د هغه چا په وړاندې ودريږم او هغه به د‬ ‫هغه د خلکو څخه وشړم‪.‬‬ ‫‪۷‬نو خپل ځانونه پاک کړئ او ُقدس اوسئ‪ ،‬ځکه چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۸‬زُا د قوانينو اطاعت وکړئ او عمل پرې وکړئ ‪.‬زه څښتن يم چې تاسو ُقدس کوم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هرڅوک چې خپل پلر يا ُور ته ِعنت ووايی‪ ،‬هغه بايد ووژل شي ‪.‬هغه خپل پلر يا ُور ته ِعنت ويلی دی‪ ،‬د هغه خون به د هغه په‬ ‫غاړه وي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۰‬او هغه سړی چې د بل سړي د ښځې سره زنا وکړي‪ ،‬حتی هغه څوک چې د خپل ګاونډي د ښځې سره زنا کوي‪ ،‬نو زناکار او زناکاره‬ ‫دواړه بايد ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬که چېرې هغه سړی چې د خپل پلر د ښځې سره زنا وکړي‪ ،‬نو هغه د خپل پلر د زنا کار دی ‪.‬هغوی دواړه بايد ووژل شي او د‬ ‫هغوی خون به د هغوی په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬که چېرې يو سړی د خپلې انږور سره زنا وکړي‪ ،‬نو دواړه به خاُخا ووژل شي‪ ،‬ځکه چې هغوی د زنا کار کړی دی او د هغوی خون‬ ‫به د هغوی په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬که چېرې يو سړی د يوې ښځې په څېر د يو چا سره زنا وکړي‪ ،‬نو هغوی دواړو يو ناوړه کار کړی دی ‪.‬هغوی بايد خاُخا ووژل شي‬ ‫او د هغوی خون به د هغوی په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬که چېرې يو سړی د يوې ښځې او د هغې د ُور سره واده وکړي‪ ،‬دا ګناه ده ‪.‬هغه او هغه دواړه بايد په اور کې وسوځول شي‪ ،‬ترڅو‬ ‫ستاسو په ُنځ کې هيڅ ګناه نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬که چېرې يو سړی د يو حيوان سره زنا وکړي‪ ،‬هغه بايد ووژل شي ‪.‬او تاسو بايد هغه حيوان ووژنئ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬که چېرې يوه ښځه کوم حيوان ته نږدې شي او ورسره څملي‪ ،‬نو هغه ښځه او حيوان ووژنئ ‪.‬هغوی بايد خاُخا ووژل شي او د هغوی‬ ‫خون به د هغوی په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬که چېرې يو سړی د خپلې خور سره واده وکړي‪ ،‬که هغه د پلر ِور وي يا د ُور ِور وي او د هغې بربنډتوب وويني‪ ،‬نو دا ډېره بده‬ ‫خبره ده او هغوی به د خپلو خلکو په ُخکې وشړل شي ‪.‬هغه د خپلې خور بربنډتوب کړی دی ‪.‬هغه به د خپلې ګناه سزا وويني‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬که چېرې يو سړی د يوې داسې ښځې سره زنا وکړي چې ناروغي وِري او د هغې بربنډتوب ښکاره کړي‪ ،‬نو هغه د هغې چينه‬ ‫راښکاره کړې ده او هغې د وينې چينه راښکاره کړې ده او دواړه به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬د خپلې ُور د خور او د خپلې پلر د خور د زنا کوِو جرئت ُه کوه‪ ،‬ځکه چې هغه د خپل نږدې خپلوان د زنا کوِو جرئت کوي او د‬ ‫هغوی ګناه به پوره شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬که چېرې يو سړی د خپل تره د ښځې سره زنا وکړي‪ ،‬نو هغه د خپل تره د ښځې سپکاوی کړی دی ‪.‬هغوی به د خپلې ګناه په سزا‬ ‫ورسيږي او بې اولده به ُړه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬که چېرې يو سړی د خپل ورور د ښځې سره واده وکړي‪ ،‬دا ناپاکه کار دی ‪:‬هغه د خپل ورور د زناکارۍ ښکاره کول دي او هغوی به‬ ‫بې اولده شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نو زُا ټول قوانين او احکام په پام کې ونيسئ او عمل پرې وکړئ‪ ،‬ترڅو هغه ځمکه چې زه تاسو په کې د اوسېدو ِپاره راوِم‪ ،‬تاسو‬ ‫ونه شينږي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬او تاسو به د هغه قوم په دودونو عمل ُه کوئ چې ُا ستاسو ِه ُخې شړِي دي‪ ،‬ځکه چې هغوی دا ټول کارونه کړي دي‪ ،‬نو ِه همدې‬ ‫اُله زه ِه هغوی څخه کرکه کوم‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۴‬ګر ُا تاسو ته ويلي دي چې تاسو به د هغوی ځمکه په ُيراث کې واخلئ او زه به يې تاسو ته درکړم چې هغه ونيسئ‪ ،‬هغه ځمکه چې‬ ‫شيدې او شات بهېږي ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم چې تاسو ُې د نورو قوُونو څخه جل کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬نو تاسو بايد د پاکو او ناپاکو څارويو او د پاکو او ناپاکو ُرغانو ترُنځ فرق وکړئ ‪.‬او د هغو حيواناتو‪ُ ،‬رغانو‪ ،‬يا په ځمکه باندې د‬ ‫خزندګانو په واسطه چې ُا ستاسو څخه ناپاک ګڼلي دي‪ ،‬خپل ځانونه ُه سپکوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬تاسو به زُا دپاره ُقدس اوسئ‪ ،‬ځکه چې زه څښتن ُقدس يم او تاسو ُې د نورو خلکو څخه جل کړي دي ترڅو زُا شئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هر سړی يا ښځه چې د ارواحو سره اشنا وي يا جادوګر وي‪ ،‬هغه بايد ووژل شي ‪.‬هغوی بايد په تيږو سره سنګسار شي ‪.‬د هغوی وينه‬ ‫به د هغوی په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬فصل‬ ‫وسٰ ته وفرُائيل‪” ،‬د هارون د زاُنو الُاُانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه چې هيڅ څوک دې د خپلو خلقو د ُړو په‬ ‫‪۱‬بيا ُا لِک مخدائ مُ ى‬ ‫خاطر ناپاک نۀ شٰ‪.‬‬ ‫‪ُ ۲‬ګر د خپل نږدې خپلوانو ِپاره‪ ،‬يعنې د خپلې ُور‪ ،‬پلر‪ ،‬زوی‪ِ ،‬ور او ورور ِپاره‪،‬‬ ‫‪ ۳‬او د خپلې نږدې پېغلې خور په خاطر چې ُېړه يې نه وي کړی‪ ،‬د هغې په خاطر دې ناپاک شي‪.‬‬ ‫‪ُ ۴‬ګر هغه به خپل ځان ناپاک نه کړي‪ ،‬ځکه چې هغه د خپلو خلکو ُشر دی او ځان به ناپاک نه کړي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغوی دې خپل سرونه نه ګنجي کوي‪ ،‬نه دې د خپلې ږيرې ګوټ وخرايي او نه دې په خپل بدن کې کوم ډول زخمونه جوړوي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغوی بايد خپل خدای ته ُقدس وي او د خپل خدای نوم دې سپک نه کړي ‪.‬ځکه چې هغوی څښتن ته په اور باندې تيارې شوې نذرانې او‬ ‫د خپل خدای ډوډۍ وړاندې کوي‪ ،‬نو ځکه بايد ُقدس وي‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوی به د فاحشې يا ناپاکې ښځې سره واده نه کوي‪ ،‬او نه به د هغې ښځې سره واده کوي چې د خپل ُيړه څخه طلق شوې وي‪ ،‬ځکه‬ ‫چې هغه خپل خدای ته ُقدس دی‪.‬‬ ‫‪ ۸‬نو تاسو هغه ُقدس کړئ‪ ،‬ځکه چې هغه ستاسو د خدای روټۍ وړاندې کوي‪ ،‬هغه به ستاسو ِپاره ُقدس وي‪ ،‬ځکه چې زه څښتن يم او‬ ‫تاسو ُقدس کوم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬که د کوم کاهن ِور د زنا کوِو ِه اُله ځان سپک کړي‪ ،‬نو هغه خپل پلر سپکوي ‪.‬هغه بايد په اور کې وسوځول شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او هغه څوک چې د خپلو وروڼو څخه ُشر کاهن وي‪ ،‬او د هغه په سر باندې د ُسح کوِو تېل اچول شوي وي او د جاُو اغوستلو ِپاره‬ ‫وقف شوی وي‪ ،‬هغه به خپل سر نه ښکاره کوي او نه به خپلې جاُې شلوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه به د ُړي سره نه يوځای کېږي او نه به د خپل پلر يا ُور په خاطر ځان ناپاکوي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۱۲‬هغه به د ُقدس ځای څخه نه وځي او نه به د خپل خدای ُقدس ځای بې حرُتي کوي‪ ،‬ځکه چې د هغه د خدای د ُسح کوِو د تېلو تاج‬ ‫په هغه باندې دی ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او هغه به د يوې پېغلې سره واده وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه به د کونډې‪ ،‬طلق شوې‪ ،‬يا بدکاره‪ ،‬يا فاحشه سره واده نه کوي‪ ،‬بلکې هغه به د خپلو خلکو څخه د يوې پېغلې سره واده وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬هغه به د خپلو خلکو په ُنځ کې خپل نسل ناپاک نه کړي‪ ،‬ځکه چې زه څښتن يم او هغه ُقدس کوم‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱۶‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۷‬هارون ته ووايه چې ستا په اولد کې چې هر څوک کوم عيب وِري‪ ،‬هغه دې د خپل خدای د ډوډۍ د وړاندې کوِو ِپاره ورنژدې نه‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هر هغه څوک چې عيب وِري‪ ،‬هغه دې نږدې نه شي ‪:‬ړوند‪ ،‬ګوډ‪ ،‬يا هغه څوک چې پوزه يې خلاه وي‪ ،‬يا بل څه چې‬ ‫اضافي وي‪،‬‬ ‫‪۱۹‬يا هغه سړی چې پښې يې ُاتې وي يا لس يې ُات وي‪،‬‬ ‫‪ ۲۰‬يا هغه څوک چې ګوډ وي‪ ،‬يا کم عقل وي‪ ،‬يا هغه چې په سترګو کې يې زخم وي‪ ،‬يا يې د سترګو زخم وي‪ ،‬يا يې د سترګو زخم وي‪ ،‬يا‬ ‫يې ډبرې ُاتې وي؛‬ ‫‪ ۲۱‬د هارون کاهن د اولد څخه هيڅوک به د هغه نذرانې د وړاندې کوِو ِپاره نږدې نه شي چې څښتن ته په اور باندې تيارې شوې وي ‪.‬‬ ‫هغه به عيب وِري او هغه به د خپل خدای د ډوډۍ د وړاندې کوِو ِپاره نږدې نه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه به د خپل خدای ډوډۍ وخوري‪ ،‬دواړه ډېر ُقدس او هم ُقدس‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬خو هغه به پردې ته ننوځي او نه به قربانګاه ته نږدې کېږي‪ ،‬ځکه چې هغه عيب ِري‪ ،‬ترڅو زُا ُقدس ځايونه ناپاک نه کړي‪ ،‬ځکه‬ ‫چې زه څښتن يم او هغه پاکوم‪.‬‬ ‫ُوسی دا خبره هارون‪ ،‬د هغه زاُنو او ټوِو اسرائيليانو ته وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪۲۲‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬هارون او د هغه زاُنو ته ووايه چې د اسرائيلو د قوم د ُقدسو شيانو څخه ځانونه جل کړي او زُا د ُقدس نوم سپکاوی ونه کړي چې‬ ‫هغه شيان چې دوی ُاته وقف کوي ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغوی ته ووايه ‪:‬ستاسو د نسلونو څخه هرڅوک چې د خپلې ناپاکۍ سره هغو ُقدسو شيانو ته ورشي چې اسرائيليان يې څښتن ته وقف‬ ‫کوي‪ ،‬نو هغه به زُا ِه حضور څخه وشړل شي ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪۴‬که د هارون د اولد څخه کوم سړی جذام وِري يا د بهېدو ناروغي وِري‪ ،‬هغه به تر هغه وخته پورې ُقدس شيان ونه خوري چې پاک‬ ‫نشي ‪.‬او هرڅوک چې هغه شی ته لس وروړي چې د ُړي ِه اُله ناپاک شوی وي‪ ،‬يا هغه سړی چې ِه هغه څخه يې نطفه راوځي‪،‬‬ ‫‪۵‬يا څوک چې کوم خزنده ګان چې ناپاک شي‪ ،‬يا هغه څوک چې ناپاک شي‪ ،‬که هغه ناپاک وي‪ ،‬لس وروړي‪،‬‬ ‫‪ ۶‬هغه څوک چې داسې څيزونو ته لس وروړي‪ ،‬هغه به تر ُاښاُه پورې ناپاک وي او ُقدسې نذرانې به ونه خوري‪ ،‬ترڅو پورې چې‬ ‫هغه خپل بدن په اوبو سره وُينځي‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې ِمر پرېوځي‪ ،‬هغه به پاک شي او وروسته به ُقدسې نذرانې وخوري‪ ،‬ځکه چې دا د هغه خواړه دي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه حيوان چې په خپله ُړ شي يا د ځناورو ِه خوا ټوټه ټوټه شي‪ ،‬هغه دې ونه خوري او ځان دې ناپاکه کړي ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۹‬نو هغوی بايد زُا حکمونه وُني‪ ،‬که چېرې هغه بې حرُتي وکړي نو ګناه به پرې وکړي او ُړه به شي ‪.‬زه څښتن يم چې هغوی ُقدس‬ ‫کوم‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هيڅ بېګانه کس به ُقدس شی ونه خوري ‪.‬د کاهن سره اوسېدونکی يا ُزدور به ُقدس شی ونه خوري‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۱‬ګر که چېرې کاهن په خپلو پيسو يو نفر واخلي‪ ،‬هغه دې دا وخوري او هغه څوک چې د هغه په کور کې زېږېدِی وي‪ ،‬هغوی دې د‬ ‫هغه غوښه وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬که چېرې د کاهن ِور د يو پردي سړي سره واده وکړي‪ ،‬هغه نشي کوِی چې د ُقدسو نذرانو څخه څه وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو کۀ د الُام ِور کونډه يا طلقه شوې وى او اولد ونلري او واپس د خپل پلر کور ته لړه شٰ‪ِ ،‬که څنګه چې په ځوانۍ کښې وه‪ ،‬نو‬ ‫هغه به د خپل پلر خوراک وخوري‪ ،‬خو هيڅ پردى کس به هغه نه خوري‪.‬‬ ‫‪۱۴‬که چېرې يو سړی په ناپوهۍ سره د ُقدس شي څخه څه وخوري‪ ،‬هغه به د هغې پنځمه برخه د هغې سره زياته کړي او کاهن ته به يې‬ ‫د ُقدس شي سره ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬هغوی دې د هغو ُقدسو شيانو سپکاوی ونه کړي چې د اسرائيليانو ِه خوا څښتن ته وړاندې کيږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او يا به هغوی پرېږدم چې د خپلو ُقدسو شيانو د خوړِو په وخت کې د ګناه په غاړه واخلي‪ ،‬ځکه چې زه څښتن يم او هغوی ُقدس‬ ‫کوم‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۷‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۸‬هارون‪ ،‬د هغه زاُنو او ټوِو اسرائيليانو ته ووايه چې د اسرائيلو د قوم هر څوک يا هغه بېګانه خلک چې په اسرائيلو کې اوسيږي‪ ،‬که‬ ‫څوک د خپلو ټوِو نذرونو او د خپلې خوښې نذرانو په توګه چې څښتن ته يې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کوي‪ ،‬نو هغه دې د‬ ‫ځان سره وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬تاسو به په خپله خوښه يو بېعېبه نر قرباني کړئ‪ ،‬که هغه د غواګانو‪ ،‬پسونو يا وزو څخه وي‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۰‬ګر هر هغه شی چې عيب وِري‪ ،‬هغه ُه وړاندې کوئ‪ ،‬ځکه چې هغه به ستاسو ِپاره د ُنلو وړ نه وي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۲۱‬او څوک چې د خپلې نذر د پوره کوِو ِپاره يا د رضاکارانه نذرانې په توګه څښتن ته د سلُتۍ نذرانه وړاندې کوي‪ ،‬نو هغه به د ُنلو‬ ‫وړ وي او هيڅ عيب به پکې نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغه حيوانات چې ړانده‪ُ ،‬ات شوي‪ُ ،‬عيوب‪ ،‬يا د ُعدې زخم‪ ،‬يا د پوستکي ناروغي وِري‪ ،‬څښتن ته ُه وړاندې کوئ او نه يې په‬ ‫قربانګاه باندې د اور په وسيله وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬تاسو کوِی شئ چې يو غويی يا يو ګډوری چې کوم اضافي يا کم اندام وِري‪ ،‬د رضاکارانه نذرانې په توګه وړاندې کړئ‪ُ ،‬ګر د نذر‬ ‫په توګه به قبول نه شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬څښتن ته داسې حيوان ُه وړاندې کوئ چې ټپی شوی‪ُ ،‬ات شوی‪ُ ،‬ات شوی يا پرې شوی وي‪ ،‬او نه هم په خپله خاوره کې د هغه‬ ‫نذرانه وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د پرديو د لس څخه د خپل خدای د عبادت ِپاره داسې خواړه ُه وړاندې کوئ‪ ،‬ځکه چې په هغو کې فساد او عيبونه شته‪ ،‬نو هغه به‬ ‫ستاسو ِه خوا قبول نشي‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۶‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۷‬کله چې غويی‪ ،‬پسه‪ ،‬يا وزه پيدا شي‪ ،‬نو اووه ورځې دې د ُور سره وي‪ ،‬او ِه اتمې ورځې څخه به هغه څښتن ته د اور په وسيله‬ ‫وړاندې کېدونکې نذرانې په توګه قبول شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬که غوا وي يا ُېږه‪ ،‬هغه او د هغې بچي دواړه په يوه ورځ ُه حلِوئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬کله چې تاسو څښتن ته د شکرانې قرباني وړاندې کوئ‪ ،‬نو هغه په خپله خوښه وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬هغه به په هماغه ورځ وخوړل شي‪ ،‬تر سبا پورې به ترې هيڅ شی نه پرېږدئ ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو زُا حکمونه وُنئ او عمل پرې وکړئ ‪:‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬زُا ُقدس نوم ُه سپکوئ‪ ،‬بلکې زه به د اسرائيليانو په ُنځ کې ُقدس شم ‪.‬زه څښتن يم چې تاسو ُقدس کوم‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه څوک چې تاسو د ُصر ِه خاورې څخه راوويستلئ ترڅو ستاسو خدای اوسئ ‪:‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬فصل‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه چې د څښتن د اخترونو په اړه چې تاسو به يې د ُقدس غونډو په توګه اعلن کړئ‪ ،‬دا زُا‬ ‫اخترونه دي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬شپږ ورځې کار وکړئ‪ُ ،‬ګر اووُه ورځ د آرام کوِو سبت دی‪ُ ،‬قدس اجتماع ده؛ تاسو بايد په هغه کې هيڅ کار ونه کړئ‪ ،‬دا ستاسو په‬ ‫ټوِو استوګنځايونو کې د څښتن سبت دی‪.‬‬ ‫‪ ۴‬دا د څښتن اخترونه دي‪ ،‬يعنې ُقدس غونډې‪ ،‬چې تاسو يې په خپلو ټاکل شويو وختونو کې اعلن کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬د ِوُړۍ ُياشتې په څوارِسمه ورځ ُاښام د څښتن د فسحې اختر دی‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د همدې ُياشتې په پنځلسمه ورځ د بې خميرې ډوډۍ اختر دی چې څښتن ته د احترام په خاطر وي ‪.‬اووه ورځې بايد بې خميره ډوډۍ‬ ‫وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ۷‬په ِوُړۍ ورځ به تاسو يوه ُقدسه غونډه وِرئ‪ ،‬په هغه کې به هيڅ کار ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪ُ ۸‬ګر تاسو به اوه ورځې څښتن ته په اور باندې تيارېدونکې نذرانه وړاندې کړئ ‪.‬په اووُه ورځ به ُقدس غونډه وي ‪.‬تاسو به په هغه‬ ‫ورځ هيڅ کار ونه کړئ‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۹‬څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۱۰‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې تاسو هغه ځمکې ته ورشئ چې زه يې درکوم او حاالت يې رېبئ‪ ،‬نو د خپلو‬ ‫حاالتو د ِوُړيو حاالتو څخه يوه ګېډۍ کاهن ته راوړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه به ګېډۍ د څښتن په حضور کې وښوروي‪ ،‬ترڅو ستاسو د پاره قبوِه شي ‪.‬د سبت په ورځ به کاهن هغه وښوروي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬په هغه ورځ چې تاسو ګېډۍ پورته کوئ‪ ،‬تاسو به يو کلن بې عيب پسه څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د غلې دانې نذرانه به د تېلو سره ګډ شوي دوه ِيتره ښه اوړه وي‪ ،‬دا به څښتن ته په اور باندې وړاندې کېدونکې نذرانه وي چې‬ ‫خوندور بوی ِري ‪.‬د څښلو نذرانه به د شرابو وي‪ ،‬د هين څلورُه برخه‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬تر هغه ورځې پورې چې تاسو خپل خدای ته نذرانه راوړئ‪ ،‬ډوډۍ‪ ،‬وريجې او شنه وږي ُه خورئ ‪.‬دا به ستاسو په ټوِو اوسېدونکو‬ ‫کې ستاسو د نسلونو ِپاره د تل ِپاره يو قانون وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د سبت د ورځې څخه وروسته ورځ‪ ،‬د هغې ورځې څخه چې تاسو د څپې د نذرانې ِپاره ګېډۍ راوړه‪ ،‬اووه سبتونه به پوره شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬حتی د اووُې سبت څخه وروسته تر سبا پورې پنځوس ورځې وشمېرئ‪ ،‬او څښتن ته د غلې دانې نوې نذرانه وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬تاسو به د خپلو کورونو څخه دوه د دوه کيلو ګراُه دوه د څښلو ډوډۍ راوړئ ‪.‬دا به د ښو اوړو څخه وي او په خميره کې پخې شوې‬ ‫وي ‪.‬دا د څښتن ِپاره ِوُړۍ حاال ده‪.‬‬ ‫غويے او دوه پسونه هم پېش کوئ ‪.‬دا به ُا لِک مخدائ ته د سوزېدونکې نذرانې په‬ ‫‪ ۱۸‬او د ډوډۍ سره به اووه يو کلن ګډمورى او يو ځوان و‬ ‫توګه وى‪ ،‬د غلې دانې او څښلو نذرانې سره ‪.‬دا به د اور په وسيله تيارې شوې نذرانه وى او د ُا لِک مخدائ په خوشبو به ښۀ ِګٰ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬بيا به تاسو يو وز د ګناه د نذرانې ِپاره قرباني کړئ او دوه يو کلن وري د سلُتۍ د نذرانې ِپاره قرباني کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬کاهن به هغه د اوِنيو ُېوو د ډوډۍ سره د دوو وريو سره د څښتن په حضور کې د څپېړنې نذرانې په توګه وښوروي ‪.‬دا به د کاهن‬ ‫ِپاره څښتن ته ُقدس وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬په هماغه ورځ به تاسو د يوې ُقدسې غونډې اعلن وکړئ ‪.‬په هغه ورځ به هيڅ کار ونه کړئ ‪.‬دا به ستاسو په ټوِو اوسېدونکو کې د‬ ‫تل ِپاره يو قانون وي چې ستاسو تر نسلونو پورې به وي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۲۲‬کله چې تاسو د خپلې ځمکې حاالت ِو کوئ‪ ،‬نو د خپلو پټيو ِه غاړو څخه هر څه ُه وباسئ او د خپلو حاالتو څخه پاتې شوي‬ ‫وږي ُه راټوِوئ ‪.‬هغه غريبانو او پرديو ته پرېږدئ ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۴‬بنٰ السرائيلو ته ووايه چې د اووُې ُياشتې په اوِه ورځ‪ ،‬تاسو د سبت ورځ وِرئ‪ ،‬د سرنو د غږوِو او د يادګار ِپاره يوه ُقدسه‬ ‫غونډه‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬په هغه ورځ به هيڅ ډول کار نه کوئ‪ ،‬بلکې څښتن ته به په اور باندې تيارېدونکې نذرانه وړاندې کوئ‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۲۶‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۷‬د دې اووُې ُياشتې په ِسمه ورځ به د کفارې ورځ وي‪ ،‬دا به ستاسو د پاره يوه ُقدسه غونډه وي‪ ،‬تاسو به خپل ځانونه وبخښئ او‬ ‫څښتن ته به په اور باندې تيارېدونکې نذرانه وړاندې کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬په هغه ورځ هيڅ کار ُه کوئ‪ ،‬ځکه چې دا د کفارې ورځ ده چې ستاسو د څښتن خدای په حضور کې ستاسو ِپاره کفاره ادا شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ځکه چې هرڅوک چې په هغه ورځ ځان ته زيان ونه رسوي‪ ،‬هغه به د خپلو خلکو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او هر څوک چې په هغه ورځ کوم کار وکړي‪ ،‬زه به هغه د هغه د خلکو څخه ِه ُنځه يوسم‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬تاسو بايد هيڅ کار ونه کړئ ‪.‬دا به ستاسو په ټوِو اوسېدونکو ځايونو کې د تل ِپاره يو قانون وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬دا به ستاسو د پاره د آرام کوِو ورځ وي‪ ،‬او تاسو به خپل ځانونه د ګناهونو څخه وساتئ ‪.‬د ُياشتې په نهمه ورځ ُاښام‪ ،‬د ُاښام څخه‬ ‫تر ُاښاُه پورې‪ ،‬تاسو خپله سبت وِمانځئ‪.‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۳۳‬څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۳۴‬اسرائيليانو ته ووايه چې د دې اووُې ُياشتې پنځلسمه ورځ به د جونګړو اختر وي چې اووه ورځې به د څښتن د احترام ِپاره وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬په ِوُړۍ ورځ به يوه ُقدسه غونډه وي‪ ،‬تاسو به په هغه کې هيڅ کار ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬اووه ورځې به تاسو څښتن ته په اور باندې تيارېدونکې نذرانه وړاندې کوئ ‪.‬په اتمه ورځ به ستاسو ُقدسه غونډه وي او تاسو به څښتن‬ ‫ته په اور باندې تيارېدونکې نذرانه وړاندې کوئ ‪.‬دا يوه ُقدسه غونډه ده او تاسو به په هغه کې هيڅ کار ونه کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬دا د څښتن اخترونه دي چې تاسو به يې د ُقدس غونډو په توګه اعلن کړئ‪ ،‬ترڅو څښتن ته په اور باندې تيارې شوې نذرانې وړاندې‬ ‫کړئ‪ ،‬سوزېدونکې نذرانې‪ ،‬د غلې دانې نذرانې‪ ،‬قربانۍ او د څښلو نذرانې‪ ،‬هر يو په خپله ټاکل شوې ورځ‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬د څښتن د سبت د ورځو څخه علوه‪ ،‬ستاسو د سوغاتونو‪ ،‬ستاسو د ټوِو نذرانو او ستاسو د ټوِو رضاکارانه نذرانو څخه علوه چې‬ ‫تاسو يې څښتن ته ورکوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬همدارنګه د اووُې ُياشتې په پنځلسمه ورځ‪ ،‬کله چې تاسو د ځمکې حاالت راټول کړئ‪ ،‬نو اوه ورځې به د څښتن د احترام ِپاره‬ ‫اختر کوئ ‪ِ.‬وُړۍ ورځ به د سبت ورځ وي او اتمه ورځ به د سبت ورځ وي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬په ِوُړۍ ورځ به تاسو د ښو ونو څانګې‪ ،‬د خرُا ونې څانګې‪ ،‬د ګڼو ونو څانګې او د سيند د بيزو ونې واخلئ او د خپل څښتن خدای‬ ‫په حضور کې اوه ورځې خوشحاِي وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬تاسو بايد دا د کال په اوږدو کې اووه ورځې د څښتن د درناوي اختر وِمانځئ ‪.‬دا به ستاسو د نسلونو ِپاره د تل ِپاره يو قانون وي ‪.‬تاسو‬ ‫بايد دا په اووُه ُياشت کې وِمانځئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬تاسو به اووه ورځې په جونګړو کې واوسېږئ‪ ،‬ټول هغه اسرائيليان چې زېږېدِي دي‪ ،‬بايد په جونګړو کې واوسېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬ترڅو ستاسو نسلونه پوه شي چې کله ُا اسرائيليان د ُصر ِه خاورې څخه راوويستل‪ُ ،‬ا هغوی په جونګړو کې واوسول ‪.‬زه ستاسو‬ ‫څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫ُوسی اسرائيليانو ته د څښتن د اخترونو په اړه ُعلوُات ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪۲۴‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬بنٰ السرائيلو ته محکم ورکړه چې د رڼا ِپاره د زيتون خاِص تېل تاته راوړي‪ ،‬ترڅو څراغونه په دواُداره توګه بل وي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هارون به دا د ُاښام څخه تر سهاره پورې د څښتن په حضور کې د ُقدسې خېمې د پردې څخه بهر په دواُداره توګه ودروي ‪.‬دا به‬ ‫ستاسو د نسلونو ِپاره د تل ِپاره يو قانون وي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغه به په خاِص څراغدان باندې څراغونه تل د څښتن په حضور کې روښانه ساتي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬بيا ښه اوړه واخله او دوِس کيکونه ترې پخ کړه‪ ،‬په يوه کيک کې دوه ِسمه برخه وي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او دا په دوو قطارونو کې کېږده‪ ،‬شپږ په قطار کې‪ ،‬د څښتن په حضور کې په پاک ُېز باندې‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او په هره قطار باندې سوچه ِوبان واچوه‪ ،‬ترڅو دا په ډوډۍ باندې د يادګار په توګه وي‪ ،‬دا څښتن ته په اور باندې تيارېدونکې نذرانه ده‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه به د هر سبت په ورځ دا د څښتن په حضور کې تل ترتيب کړي‪ ،‬ځکه چې دا د اسرائيلو ِه قوم څخه د يو تلپاتې تړون ِه ُخې‬ ‫اخيستل شوی دی‪.‬‬ ‫‪ ۹‬دا به د هارون او د هغه د زاُنو وي‪ ،‬او هغوی به يې په ُقدس ځای کې وخوري‪ ،‬ځکه چې دا د هغه ِپاره د څښتن د اور په نذرانو کې‬ ‫ډېره ُقدسه ده چې د تل ِپاره د قانون ِه ُخې وړاندې کېږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬د يوې اسراييلۍ ښځې زوی چې پلر يې ُصری و‪ ،‬د اسراييليانو سره لړ ‪.‬د دې اسراييلۍ ښځې زوی او د اسراييلي سړي ترُنځ په‬ ‫کمپ کې شخړه وشوه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د اسراييلۍ ښځې زوی د څښتن نوم ته سپکاوی وکړ او ِعنت يې ووايه ‪.‬نو هغوی هغه ُوسی ته راوست( ‪:‬د هغه د ُور نوم شلوُيت‬ ‫وو‪ ،‬د دبري ِور او د دان د قبيلې څخه وه‪).‬‬ ‫‪ ۱۲‬او هغوی هغه په زندان کې واچاوه‪ ،‬ترڅو د څښتن اراده هغوی ته څرګنده شي‪.‬‬

‫لويان‬

‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪ ۱۳‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪۱۴‬هغه څوک چې ِعنت يې ويلي دی د کمپ څخه بهر راوباسه‪ ،‬او ټوِو چې د هغه خبرې اورېدِې دي خپل لسونه د هغه په سر کېږدي او‬ ‫ټول قوم دې هغه سنګسار کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او بنٰ السرائيلو ته ووايه چې څوک خپل مخدائ پاک ته ِعنت ووائٰ نو د هغۀ ګناه به وى‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هرڅوک چې د څښتن نوم ته سپکاوی وکړي‪ ،‬هغه بايد ووژل شي او ټوِه ډِه به هغه سنګسار کړي ‪.‬همدارنګه که پردی وي او که هغه‬ ‫په خپله خاوره کې زېږېدِی وي‪ ،‬کله چې هغه د څښتن نوم ته سپکاوی وکړي‪ ،‬نو بايد ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او هرڅوک چې يو سړی ووژني‪ ،‬هغه به خاُخا ووژل شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او څوک چې يو څاروے ووژني نو د هغه تاوان به ورکوي‪ ،‬د څاروى په بدل کې يو څاروے‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬که چېرې يو سړی په خپل ګاونډي باندې عيب وِګوي‪ِ ،‬که څنګه چې هغه کړی دی‪ ،‬هماغسې به ورسره وشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د ُاتوِو په بدل کې ُاتول‪ ،‬د سترګې په بدل کې سترګه او د غاښ په بدل کې غاښ ‪ِ.‬که څنګه چې هغه په يو سړي کې عيب جوړ کړی‬ ‫وي‪ ،‬نو بيا به هماغسې ورسره وشي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬هرڅوک چې يو حيوان ووژني‪ ،‬هغه بايد د هغه تاوان ورکړي ‪.‬او هرڅوک چې يو انسان ووژني‪ ،‬هغه بايد ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬ستاسو ِپاره به يو ډول قانون وي‪ ،‬که هغه د پرديو وي او که ستاسو د خپل وطن وي‪ ،‬ځکه چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫ُوسی اسرائيليانو ته وفرُايل ‪:‬هغه څوک چې ِعنت يې ورکړی دی ِه کمپ څخه بهر راوويس او په تيږو يې ووژني ‪.‬نو‬ ‫‪ ۲۳‬حضرت‬ ‫ى‬ ‫ُوسی ته اُر کړی و‪.‬‬ ‫اسرائيليانو هغه څه وکړل چې څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫څپرکی ‪۲۵‬‬ ‫ُوسی ته وويل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن د سينا په غره کې حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې تاسو هغه ځمکې ته ورشئ چې زه يې تاسو ته درکوم‪ ،‬نو ځمکه به د څښتن د‬ ‫احترام ِپاره سبت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬شپږ کاِه خپل پټی وکرئ‪ ،‬شپږ کاِه خپل د انګورو باغ شين کړئ او د هغې ُيوه راټول کړئ‪.‬‬ ‫‪ُ ۴‬ګر په اووم کال کې به ځمکه د آرام کوِو ورځ وي‪ ،‬د څښتن د احترام ِپاره ‪.‬تاسو به خپل پټي ُه کرئ او نه به د انګورو باغ شين‬ ‫کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغه فصل چې ستاسو د حاالتو څخه په خپله خوښه راشنه کېږي‪ ،‬هغه ُه رېبئ او د خپلو انګورو انګور ُه راټوِوئ چې پرې نه وي‬ ‫شوي‪ ،‬ځکه چې دا د ځمکې ِپاره د آرام کال دی‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او د ځمکې سبت به ستاسو ِپاره خواړه وي‪ ،‬ستاسو ِپاره‪ ،‬ستاسو د نوکرانو‪ ،‬ستاسو د وينځې‪ ،‬ستاسو د ُزدورانو او ستاسو د هغه پردي‬ ‫سړي ِپاره چې ستاسو سره اوسيږي‪،‬‬ ‫‪ ۷‬او ستاسو د څارويو او ستاسو په ځمکه کې د څارويو ِپاره به ټول حاالت غوښه وي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او د ځان ِپاره اووه سبتونه‪ ،‬اووه ځله اوه کاِه وشمېرئ‪ ،‬او د اوو سبتونو ُوده به ستاسو ِپاره نهه څلوېښت کاِه وي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬بيا د اووُې ُياشتې په ِسمه ورځ‪ ،‬د کفارې په ورځ‪ ،‬د بېرته ورکوِو د اختر بيګل ووهئ‪ ،‬تاسو به په ټوِه خاوره کې بيګل وغږوئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬تاسو به پنځوسم کال ُقدس کړئ او په ټوِه خاوره کې به د هغې ټوِو اوسېدونکو ته د آزادۍ اعلن وکړئ ‪.‬دا به ستاسو ِپاره د بېرته‬ ‫ورکوِو کال وي‪ ،‬او تاسو به هر يو خپل ُلکيت ته او هر يو به خپلې کورنۍ ته بېرته لړ شئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬دا پنځوسم کال به ستاسو ِپاره د بېرته ورکوِو کال وي ‪.‬تاسو هغه څه ُه کرئ‪ ،‬هغه څه ُه رېبئ چې په کې پخپله راشنه کېږي او نه‬ ‫هغه انګور راټول کړئ چې ستاسو د انګورو ونې پرې شوي نه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ځکه چې دا د بېرته ورکوِو کال دی‪ ،‬دا به ستاسو ِپاره ُقدس وي ‪:‬تاسو به د پټي څخه د هغې حاالت وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬د دې جوبلي کال په ورځ به تاسو هر يو کس خپل ُلکيت ته واپس ځئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬که چېرې تاسو خپل ګاونډی ته څه خرڅ کړئ يا د هغه څخه څه واخلئ‪ ،‬نو يو بل سره ظلم ُه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬د جوبلي کال څخه وروسته د کلونو د شمېر په ُطابق‪ ،‬تاسو بايد د خپل ګاونډي څخه هغه څه واخلئ او هغه به تاسو ته د حاالتو د‬ ‫کلونو د شمېر په ُطابق وپلوري‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬د کلونو د ډېرواِي په ُطابق د هغې بيه زياته کړه او د کلونو د کمواِي په ُطابق يې کمه کړه‪ ،‬ځکه چې هغه به د حاالتو د کلونو د‬ ‫شمېر په ُطابق تاته خرڅوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬نو تاسو يو بل سره ظلم ُه کوئ‪ ،‬بلکې د خپل خدای څخه ووېرېږئ‪ ،‬ځکه چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو زُا په فرُانونو عمل وکړئ او زُا احکام وُنئ او عمل پرې وکړئ‪ ،‬نو تاسو به په خپله خاوره کې په اُن سره ژوند وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬ځمکه به خپل حاالت ورکړي‪ ،‬او تاسو به په ُړه ګېډه وخورئ او په اُن کې به په کې اوسېږئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬که چېرې تاسو وواياست چې په اووم کال کې به څه وخورو؟ وګورئ‪ُ ،‬وږ به ونه کرو او نه به خپل حاالت راټول کړو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا به زه په شپږم کال کې په تاسو باندې برکت نازل کړم او هغه به د دريو کلونو ِپاره ُېوې ورکړي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او تاسو به په اتم کال کې تخم وکرئ او تر نهم کال پورې به زړې ُېوې وخورئ‪ ،‬تر هغه چې د هغې ُېوې راشي‪ ،‬تاسو به د زړو‬ ‫ُېوو څخه وخورئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬ځمکه به د تل ِپاره نه خرڅېږي‪ ،‬ځکه چې ځمکه زُا ده‪ ،‬ځکه چې تاسو زُا سره ُسافر او ُسافر يئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬او په خپله ټوِه ځمکه کې به تاسو د هغه ځمکې د بېرته اخيستلو حق ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬که چېرې ستاسو ورور غريب شي او خپل څه جايداد خرڅ کړي او د هغه کوم خپلوان راشي چې هغه بېرته واخلي‪ ،‬نو هغه به هغه‬ ‫ځمکه بېرته واخلي چې د هغه ورور پلورِې ده‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬که چېرې د هغه سړي سره څوک نه وي چې هغه بېرته واخلي او هغه پخپله د هغه بېرته اخيستلو توان وِري‪،‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۲۷‬بيا دې د هغې د خرڅلو کلونه وشمېري او هغه سړي ته دې اضافي ځمکه بېرته ورکړي چې هغه پرې پلورِې ده‪ ،‬ترڅو هغه بېرته‬ ‫خپل ُلکيت ته ستون شي‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۸‬ګر که چېرې هغه خپل ځان ته دا بېرته ورنه کړي‪ ،‬نو هغه څه چې پلورل شوي دي د هغه چا په لس کې دي چې دا يې اخيستی دی‬ ‫تر هغه پورې چې د جوبل کال پورې وي ‪.‬او په جوبل کې به دا لړ شي او بېرته به خپل ُلکيت ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬که چېرې يو سړی په يو دېوال ِرونکي ښار کې د استوګنې کور خرڅ کړي‪ ،‬نو هغه کوِی شي چې د هغه د پلورِو وروسته په يو کال‬ ‫کې يې بېرته واخلي‪ ،‬هغه کوِی شي چې په يو کال کې يې بېرته واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬که چېرې هغه د يو کال په ُوده کې بېرته ترلسه نشي‪ ،‬نو هغه کور چې په دېوال ِرونکي ښار کې دی به د تل ِپاره د هغه چا په لس‬ ‫کې وي چې دا يې اخيستی وي او د هغه د نسلونو تر پايه پورې به يې د بېرته ورکوِو په کال کې نه پلورل کېږي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۱‬ګر د هغو کليو کورونه چې شاوخوا يې دېواِونه نه وي‪ ،‬د ځمکې د پټيو په څېر به حساب شي ‪.‬هغه کوِی شي بېرته واخيستل شي او د‬ ‫جوبلي په کال کې به بهر لړ شي‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۲‬ګر د لويانو ښارونه او د هغوی د ُلکيت په ښارونو کې کورونه‪ِ ،‬يويان کوِی شي په هر وخت کې بېرته واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬که چېرې يو سړی ِه لويانو څخه څه واخلي‪ ،‬نو هغه کور چې پلورل شوی وي او د هغه ُلکيت ښار د جوبلي په کال کې به وپلورل‬ ‫شي‪ ،‬ځکه چې د لويانو د ښارونو کورونه د اسرائيليانو په ُنځ کې د هغوی ُلکيت دی‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۴‬ګر د هغوی د ښارونو د څړځايونو ځمکه بايد ونه پلورل شي‪ ،‬ځکه چې دا د هغوی دايمي ُلکيت دی‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬که چېرې ستا ورور غريب شي او ستا په وړاندې په بد حاِت کې شي‪ ،‬نو ته بايد د هغه ُرسته وکړې‪ ،‬که څه هم هغه يو بېګانه يا‬ ‫ُسافر وي‪ ،‬ترڅو ستا سره ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬د هغه څخه سود ُه اخله او نه يې زياتوه‪ ،‬بلکې د خپل خدای څخه ووېرېږه‪ ،‬ترڅو ستا ورور ستا سره ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬خپلي پيسې هغه ته په سود ُه ورکوئ او خپل خواړه د زياتواِي په توګه ُه ورکوئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬زه ستاسو څښتن خدای يم چې تاسو ُې د ُصر ِه خاورې څخه راوويستلئ ترڅو تاسو ته د کنعان ځمکه درکړم او ستاسو خدای شم‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬که چېرې ستاسو ورور چې ستاسو په خوا کې اوسېږي‪ ،‬غريب شي او په تاسو خرڅ شي‪ ،‬نو هغه د غلم په توګه ُه ُجبوروئ‪.‬‬ ‫‪ُ ۴۰‬ګر د ُزدور او ُسافر په توګه به ستا سره وي او د جوبلي کال پورې به ستا خدُت کوي‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬بيا به هغه او د هغه اولدونه ستا څخه لړ شي او خپلې کورنۍ ته او د خپلو نيکونو ُلکيت ته به راستون شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬ځکه چې هغوی زُا غلُان دي چې ُا د ُصر ِه خاورې څخه راوويستل ‪.‬هغوی به د غلُانو په توګه ونه پلورل شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬په هغه باندې په سختۍ سره حکوُت ُه کوه‪ ،‬بلکې د خپل خدای څخه ووېرېږه‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬ستاسو غلُان او وينځې دواړه به د هغو قوُونو څخه وي چې ستاسو شاوخوا دي ‪.‬تاسو به د هغوی څخه غلُان او وينځې واخلئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬همدارنګه د هغو بېګانه خلکو څخه چې ستاسو په ُنځ کې اوسيږي او د هغوی ِه کورنيو څخه چې ستاسو سره دي او ستاسو په خاوره‬ ‫کې زېږېدِي دي‪ ،‬هغوی هم واخلئ او ستاسو ُلکيت به شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬تاسو به هغوی د خپلو اولدونو ِپاره د ُيراث په توګه واخلئ ترڅو ستاسو ُيراث شي‪ ،‬هغوی به د تل ِپاره ستاسو غلُان وي‪ُ ،‬ګر‬ ‫تاسو به په خپلو وروڼو اسرائيليانو باندې په يو بل باندې په سختۍ سره حکوُت نه کوئ‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬که چېرې يو ُسافر يا بېګانه سړی ستاسو په شاوخوا کې شتمن شي او ستاسو ورور چې د هغه په شاوخوا کې اوسيږي غريب شي او‬ ‫خپل ځان په هغه ُسافر يا بېګانه سړي يا د هغه د کورنۍ په غړو باندې خرڅ کړي‪،‬‬ ‫‪ ۴۸‬وروسته ِه دې چې هغه خرڅ شي‪ ،‬هغه بيا اخيستل کېدای شي‪ ،‬د هغه د ورونو څخه يو څوک هغه بېرته اخيستلی شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬يا د هغه تره يا د تره زوی‪ ،‬يا د هغه د کورنۍ کوم نږدې خپلوان هغه بېرته اخيستلی شي‪ ،‬يا که هغه توان وِري‪ ،‬نو هغه کوِی شي خپل‬ ‫ځان بېرته واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬هغه به د هغه چا سره حساب وکړي چې هغه يې اخيستی دی د هغه کال څخه چې هغه يې په هغه باندې پلورل شوی و تر هغه کال‬ ‫پورې چې د جوبلي کال وي ‪.‬د هغه د خرڅلو بيه به د کلونو د شمېر سره سم وي‪ ،‬د ُزدور د وخت سره سم به دا د هغه سره وي‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬که چېرې ډېر کلونه پاتې وي‪ ،‬نو هغه به د هغو پيسو څخه چې په بيه يې اخيستل شوې وه‪ ،‬د خپل خلاون بيه بېرته ورکوي‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬او که چېرې د جوبلي کال ته يوازې يو څو کاِه پاتې وي‪ ،‬نو هغه به ورسره حساب وکړي او د هغه د کلونو په ُطابق به هغه ته د خپل‬ ‫خلاون بيه بېرته ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۵۳‬هغه به د هغه سره د يو ُزدور په شان وي چې هر کال ُزدور وي او بل به ستا په وړاندې په هغه باندې په سختۍ سره حکوُت نه‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬که چېرې هغه په دې کلونو کې بېرته خلص نه شي‪ ،‬نو هغه به د جوبلي په کال کې او د هغه اولدونه به هم آزاد شي‪.‬‬ ‫‪ ۵۵‬ځکه چې بني اسرائيل زُا غلُان دي‪ ،‬هغوی زُا غلُان دي چې ُا د ُصر ِه خاورې څخه راوويستل ‪.‬زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۶‬‬ ‫‪ ۱‬تاسو به د ځانونو دپاره بتان او ُجسمه ُه جوړوئ‪ ،‬د ځان ِپاره به کوم ولړ ُجسمه يا د تيږو کوم ُجسمه ُه جوړوئ چې ورته سجده‬ ‫وکړئ‪ ،‬ځکه چې زه ستاسو څښتن خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۲‬زُا د سبت ورځې بايد وِمانځئ او زُا د ُقدس ځای درناوی وکړئ‪ ،‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬که تاسو زُا په قوانينو عمل وکړئ او زُا حکمونه ُراعات کړئ او عمل پرې وکړئ‪،‬‬ ‫‪۴‬نو زه به په خپل وخت باران درکړم‪ ،‬ځمکه به خپل حاالت ورکړي او د پټيو ونې به خپلې ُېوې ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬ستاسو غله به د انګورو راټوِوِو پورې وي او د انګورو راټوِول به د کرِو پورې وي ‪.‬تاسو به خپله ډوډۍ په ُړه ګېډه وخورئ او په‬ ‫خپل وطن کې به په اُن کې اوسېږئ‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪۶‬زه به په ځمکه کې اُن راوِم‪ ،‬تاسو به څملئ او څوک به تاسو ونه وېروي ‪.‬او زه به ِه ځمکې څخه وحشي ځناور وباسم‪ ،‬او نه به ستاسو‬ ‫په خاوره کې توره تېره شي‪.‬‬ ‫‪۷‬تاسو به خپل دښمنان وشړئ‪ ،‬او هغوی به ستاسو په ُخکې په توره ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ستاسو پنځه کسان به سل کسان وشړي او سل کسان به ِس زره کسان وشړي او ستاسو دښمنان به ستاسو په وړاندې په توره ووژني‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ځکه چې زه به ستاسو څخه ُننه وکړم او تاسو به ډېر اولدونه درکړم او ستاسو سره به خپل تړون ټينګ وساتم‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬تاسو به زاړه راټول شوي خواړه وخورئ او د نويو راټول شويو شيانو په خاطر به زاړه راوباسئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬زه به ستاسو په ُنځ کې خپله خېمه ودروم او زُا روح به ستاسو څخه کرکه ونکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬زه به ستاسو په ُنځ کې ګرځم او ستاسو خدای به يم او تاسو به زُا قوم يئ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زه ستاسو څښتن خدای يم او تاسو ُې د ُصر ِه خاورې څخه راوويستلئ ترڅو د هغوی غلُان نه شئ ‪ُ.‬ا ستاسو جغ ُات کړ او تاسو‬ ‫ُې دې ته اړ کړل چې په سمه لره روان شئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬خو که تاسو زُا خبره ونه ُنئ او دا ټول حکمونه ونه ُنئ‪ ،‬نو زه به ستاسو سره ُرسته وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او که تاسو زُا د قوانينو څخه سرغړونه وکړئ‪ ،‬يا ستاسو روح زُا د احکاُو څخه کرکه وکړي‪ ،‬او زُا ټول حکمونه ونه ُنئ او زُا‬ ‫تړون ُات کړئ‪،‬‬ ‫‪۱۶‬زه به هم دا کار ستاسو سره وکړم‪ ،‬زه به په تاسو باندې وحشت‪ ،‬تبه او سوزونکې تبه ُقرر کړم چې سترګې به وخوري او زړونه به‬ ‫غمجن کړي ‪:‬او تاسو به خپل تخمونه بې ګټې وکرئ‪ ،‬ځکه چې ستاسو دښمنان به هغه وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زۀ به ستاسو په خلف شم او تاسو به د خپلو دشمنانو په ُخکښې ووژِے شئ‪ ،‬هغه څوک چې ستاسو نه نفرت کوى هغوئ به په تاسو‬ ‫حکوُت وکړى‪ ،‬او تاسو به وتښتئ کله چې څوک ستاسو پسې نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬که چېرې تاسو د دې ټوِو سره سره بيا هم زُا خبره ونه ُنئ‪ ،‬نو زه به ستاسو د ګناهونو په خاطر اووه چنده نوره سزا درکړم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زه به ستاسو د ځواک غرور ُات کړم‪ ،‬او ستاسو آسمان به د اوسپنې په شان او ستاسو ځمکه به د زېړو په شان جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬او ستاسو قوت به بې ګټې وِګول شي‪ ،‬ځکه چې ستاسو ځمکه به خپل حاالت نه ورکوي او د ځمکې ونې به خپلې ُېوې نه ورکوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬که چېرې تاسو زُا په خلف لړ شئ او زُا خبره ونه ُنئ‪ ،‬نو زه به ستاسو د ګناهونو په ُطابق اووه چنده نورې آفتونه در باندې‬ ‫نازل کړم‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زه به ستاسو په ُنځ کې وحشي ځناور هم راوِېږم‪ ،‬چې ستاسو ُاشوُان به وتښتوي‪ ،‬ستاسو څاروي به ِه ُنځه يوسي‪ ،‬ستاسو شمېر به‬ ‫کم کړي او ستاسو لرې به ويجاړې شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬که چېرې تاسو زُا په وسيله د دې کارونو په کوِو سره االح نشئ او زُا په خلف لړ شئ‪،‬‬ ‫‪ ۲۴‬نو زه به هم ستاسو په خلف شم او ستاسو د ګناهونو په خاطر به اوه ځله نوره سزا درکړم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬زه به ستاسو په ضد توره راوِم چې زُا د ِوظ د ُاتوِو بدِه به واخلي ‪.‬کله چې تاسو په خپلو ښارونو کې راغونډ شئ‪ ،‬زه به ستاسو په‬ ‫ُنځ کې وبا راوِېږم او تاسو به د دښمن په لس کې ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬کله چې زه ستاسو د ډوډۍ بند ُات کړم‪ِ ،‬س ښځې به ستاسو ډوډۍ په يوه تنور کې پخه کړي او ستاسو ډوډۍ به بيرته په وزن‬ ‫درکړي‪ ،‬او تاسو به وخورئ خو ُړ به نه شئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬که چېرې تاسو د دې ټوِو سره سره زُا خبره ونه ُنئ او زُا په خلف لړ شئ‪ ،‬نو زه به ستاسو سره ُرسته وکړم‪.‬‬ ‫‪۲۸‬نو بيا به زه هم په غضب کې ستاسو په خلف ځم او زه به ستاسو د ګناهونو په خاطر اوه ځله سزا درکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬تاسو به د خپلو زاُنو او د خپلو ِورګانو غوښې وخورئ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬زۀ به ستاسو د لعبادت ځايونه تباه کړم‪ ،‬ستاسو ُجسمې به وغورځوم او ستاسو ُړي به ستاسو د بمتانو په ُړو باندې وغورزوم‪ ،‬او زُا‬ ‫روح به ستاسو نه کرکه وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬زه به ستاسو ښارونه وران کړم او ستاسو ُقدس ځايونه به وران کړم‪ ،‬او زه به ستاسو د خوشبويۍ بوی ونه بوځم‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬زه به ځمکه ورانه کړم او ستاسو دښمنان چې په هغې کې اوسېږي‪ ،‬په دې به حيران شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬زه به تاسو په نورو قوُونو کې خپاره کړم او ستاسو پسې به توره راوباسم ‪:‬ستاسو ځمکه به ويجاړه شي او ستاسو ښارونه به ويجاړ‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬تر هغه چې ځمکه ويجاړه پاتې وي او تاسو د خپلو دښمنانو په خاوره کې وئ‪ ،‬نو هغه به د آرام ورځې څخه خوند واخلي‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬تر څو چې هغه وران ويجاړ پاتې وي‪ ،‬هغه به آرام وکړي‪ ،‬ځکه چې کله تاسو په هغه کې اوسېدِئ‪ ،‬نو ستاسو د سبت په ورځو کې يې‬ ‫آرام نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او ستاسو نه چې څوک ژوندي پاتې دي‪ ،‬زۀ به د هغوئ په زړونو کښې د خپلو دشمنانو په مُلکونو کښې بېحوالې کړم‪ ،‬او د يوې‬ ‫ښوئېدونکې پاڼې آواز به هغوئ پسې وځغلي‪ ،‬او هغوئ به داسې وتښتي ِکه چې د تمورې نه تښتي‪ ،‬او هغوئ به راپرېوځي کله چې څوک‬ ‫پسې نۀ وى‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬او هغوی به يو په بل باندې داسې وغورځېږي ِکه څنګه چې د تورې په ُخ کې وي‪ ،‬کله چې څوک تعقيب نه کړي ‪.‬او تاسو به د خپلو‬ ‫دښمنانو په وړاندې د ودريدو ځواک ونلرئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬تاسو به د نورو قوُونو په ُنځ کې ورک شئ او ستاسو د دښمنانو ځمکه به تاسو وخوري‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او ستاسو پاتې کسان به ستاسو د دښمنانو په هېوادونو کې په خپلو ګناهونو کې او همدارنګه د خپلو پلرونو په ګناهونو کې ِه هغوی سره‬ ‫ِه ُنځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪ ۴۰‬که چېرې هغوی د خپلو ګناهونو او د خپلو نيکونو د ګناهونو او زُا په وړاندې د خپلو سرکشيو او سرکشيو اعتراف وکړي او دا هم‬ ‫وُني چې هغوی زُا په خلف روان دي‪،‬‬ ‫‪ ۴۱‬او دا چې زه هم د هغوی په خلف تللی يم او هغوی ُې د خپلو دښمنانو خاورې ته راوستلي دي‪ ،‬که چېرې د هغوی ناسنته زړونه‬ ‫عاجز شي او بيا د خپلې ګناه سزا وُني‪:‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۴۲‬نو زه به د يعقوب سره خپل تړون‪ ،‬د اسحاق سره خپل تړون او د ابراهيم سره خپل تړون ياد کړم‪ ،‬او زه به هغه ځمکه ياده کړم‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬ځمکه به هم ِه هغوی څخه پاتې شي او د خپلو سبتونو څخه به خوند واخلي‪ ،‬پداسې حال کې چې هغه د هغوی پرته ويجاړه پرتې وي ‪.‬‬ ‫او دوی به د خپلې ګناه سزا وُني‪ ،‬ځکه چې دوی زُا احکام رد کړل او د دوی روح زُا ِه قوانينو څخه کرکه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬خو سره ِه دې‪ ،‬کله چې هغوی د خپلو دښمنانو په خاوره کې وي‪ ،‬زه به هغوی ونه غورځوم‪ ،‬او نه به ترې کرکه وکړم‪ ،‬چې هغوی په‬ ‫بشپړه توګه ِه ُنځه يوسم او خپل تړون د هغوی سره ُات کړم‪ ،‬ځکه چې زه څښتن د هغوی خدای يم‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬خو زه به د هغوی په خاطر د هغوی د نيکونو سره هغه ِوظ ياد وساتم چې ُا د قوُونو په ُخکې د ُصر ِه خاورې څخه راوويست‬ ‫ترڅو زه د هغوی خدای شم ‪.‬زه څښتن يم‪.‬‬ ‫ُوسی په وسيله د سينا په غره کې د خپل ځان او د اسرائيلو د قوم ترُنځ جوړ‬ ‫‪ ۴۶‬دا هغه قوانين‪ ،‬احکام او قوانين دي چې څښتن د حضرت‬ ‫ى‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫فصل ‪۲۷‬‬ ‫ُوسی ته وفرُايل‪:‬‬ ‫‪۱‬بيا څښتن حضرت‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲‬د اسرائيليانو سره خبرې وکړه او ورته ووايه ‪:‬کله چې يو سړی يوه نذر وُني‪ ،‬نو هغه کسان به ستا د اندازې په ُطابق څښتن ته وي‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او ستا بيه به د شلو کلونو څخه تر شپيتو کلونو پورې د نارينه ِپاره وي‪ ،‬ستا بيه به د ُقدس ځای د ُثقال سره سم پنځوس ُثقال سپين زر‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او که چېرې هغه ښځه وي‪ ،‬نو ستا بيه دېرش ُثقاِه وي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او که چېرې د پنځو کلونو څخه تر شلو کلونو پورې عمر وِري‪ ،‬نو ستا بيه به د نارينه ِپاره شل ُثقال او د ښځې ِپاره ِس ُثقال وي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او که چېرې هغه د يوې ُياشتې څخه تر پنځو کلونو پورې عمر وِري‪ ،‬نو ستا بيه به د نارينه ِپاره پنځه ُثقاِه سپين زر وي او د ښځې‬ ‫ِپاره به درې ُثقاِه سپين زر وي‪.‬‬ ‫‪ ۷‬که چېرې هغه د شپېتو کلونو يا د هغه څخه پورته عمر وِري‪ ،‬که چېرې نارينه وي‪ ،‬نو ستا بيه به پنځلس ُثقاِه وي او د ښځې ِپاره به‬ ‫ِس ُثقاِه وي‪.‬‬ ‫‪۸‬خو که چېرې هغه ستا د ټاکل شوې اندازې څخه کم وي‪ ،‬نو هغه به ځان کاهن ته وړاندې کړي او کاهن به د هغه بيه وټاکي ‪.‬کاهن به د‬ ‫هغه د وړتيا په ُطابق چې نذر يې ُنلی وي‪ ،‬هغه به يې بيه وټاکي‪.‬‬ ‫‪ ۹‬که چېرې دا حيوان وي چې خلک يې څښتن ته نذرانه راوړي‪ ،‬نو هر هغه څه چې سړی يې څښتن ته وړاندې کوي هغه به ُقدس وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬هغه به دا بدل نه کړي او نه به يې بدل کړي‪ ،‬ښه به د بد په بدل کې او يا بد به د ښه په بدل کې ‪.‬که چېرې هغه حيوان د حيوان په بدل‬ ‫کې بدل کړي‪ ،‬نو هغه او د هغه بدل به ُقدس وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او که چېرې دا يو ناپاک حيوان وي چې څښتن ته يې قرباني نه وړاندې کوي‪ ،‬نو کاهن به هغه حيوان کاهن ته وړاندې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬کاهن به يې بيه وټاکي‪ ،‬که هغه ښه وي يا بد ‪.‬څوک چې کاهن وي‪ ،‬هغه به هماغسې بيه وِري‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۳‬ګر که چېرې هغه وغواړي چې هغه بېرته واخلي‪ ،‬نو هغه به ستا په ټاکل شوې بيه کې پنځمه برخه زياته کړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې يو کس خپل کور د دې ِپاره وقف کړي چې څښتن ته ُقدس شي‪ ،‬نو کاهن به يې بيه وټاکي‪ ،‬که هغه ښه وي يا بد ‪ِ.‬که څنګه‬ ‫چې کاهن يې بيه وټاکي‪ ،‬هماغسې به يې بيه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او که چېرې هغه څوک چې دا ُقدس کړی دی غواړي خپل کور بېرته واخلي‪ ،‬نو هغه به ستا د ټاکل شوې اندازې د پيسو پنځمه برخه‬ ‫ورزياته کړي او دا به د هغه وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬که چېرې يو سړی د خپل ځمکي څه برخه څښتن ته وقف کړي‪ ،‬نو ستا بيه به د هغه د تخم په ُطابق وي ‪:‬د اوربشو د تخم يو هوُر بيه‬ ‫به پنځوس ُثقاِه سپين زر وي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬که چېرې هغه د جوبلي کال څخه خپل ځمکه وقف کړي‪ ،‬نو هغه به ستا د اندازې سره سم ثابته شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو که چېرې هغه د جوبلي کال څخه وروسته خپل ځمکه وقف کړي‪ ،‬نو کاهن به د هغه ِپاره د پاتې کلونو په ُطابق پيسې حساب کړي‪،‬‬ ‫حتی د جوبلي کال پورې‪ ،‬او دا به ستاسو د اندازې څخه کم شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬او که چېرې هغه څوک چې ځمکه وقف کړې ده غواړي چې دا بېرته واخلي‪ ،‬نو هغه به ستا د ټاکل شوې اندازې د پيسو پنځمه برخه‬ ‫ورسره زياته کړي او دا به د هغه ِپاره په ضمانت وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬که چېرې هغه دا ځمکه بېرته نه اخلي يا يې بل چا ته پلورِې وي‪ ،‬نو هغه ځمکه به نوره بېرته نه اخيستل کېږي‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۱‬ګر کله چې ځمکه د جوبلي په کال کې راووځي‪ ،‬نو هغه به څښتن ته ُقدس وي‪ِ ،‬که څنګه چې وقف شوې ځمکه وي‪ ،‬د هغې ُلکيت‬ ‫به د کاهن وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬که چېرې يو سړی يو داسې ځمکه چې هغه اخيستې وي او د هغه د ُلکيت پټيو څخه نه وي‪ ،‬څښتن ته وقف کړي‪،‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو کاهن به د هغه ِپاره ستا د ټاکل شوې اندازې بيه د جوبلي کال پورې وشمېري او په هغه ورځ به ستا ټاکل شوې بيه څښتن ته د‬ ‫ُقدس شي په توګه ورکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د جوبلي په کال به ځمکه هغه چا ته بېرته ورکړل شي چې ِه هغه څخه اخيستل شوې وه‪ ،‬حتی هغه چا ته چې د ځمکې ُلکيت يې‬ ‫درِود‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬ستا ټوِې اندازې به د ُقدس ځای د ُثقال سره سم وي ‪:‬شل ګيره به د ُثقال وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬يوازې د څارويو اوِنی زېږېدِی ُاشوم‪ ،‬کوم چې بايد د څښتن ِوُړی زېږېدِی وي‪ ،‬هيڅوک به هغه ُقدس نه کړي‪ ،‬که هغه غويی وي‬ ‫يا پسه‪ ،‬دا د څښتن دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬که چېرې هغه حيوان ناپاک وي‪ ،‬نو هغه دې ستا د ټاکل شوي نرخ سره سم بېرته واخلي او پنځمه برخه دې ورزياته کړي ‪.‬که چېرې‬ ‫هغه بېرته نه اخيستل کېږي‪ ،‬نو هغه دې ستا د ټاکل شوي نرخ سره سم خرڅ شي‪.‬‬

‫لويان‬

‫‪ ۲۸‬خو هيڅ وقف شوی شی چې يو سړی يې څښتن ته وقف کړي‪ ،‬که هغه انسان وي‪ ،‬که حيوان وي يا که ځمکه وي‪ ،‬هغه به خرڅ يا بېرته‬ ‫اخيستل نه شي ‪.‬هر وقف شوی شی څښتن ته ډېر ُقدس دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هيڅ وقف شوی کس چې د انسانانو ِه خوا وقف شوی وي‪ ،‬هغه به خلص نه شي‪ ،‬بلکې خاُخا به ووژل شي‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د ځمکې ټوِه ِسمه برخه‪ ،‬که هغه د ځمکې تخم وي يا د ونو ُيوه وي‪ ،‬د څښتن ده ‪.‬دا څښتن ته ُقدسه ده‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬که چېرې يو سړی وغواړي چې د خپلې ِسمې برخې څخه څه بېرته واخلي‪ ،‬نو هغه به د هغې پنځمه برخه ورزياته کړي‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬او د غواګانو يا رُو د ِسمې برخې په اړه‪ ،‬که څه هم هغه څاروي چې د اُسا لندې تېرېږي‪ِ ،‬سمه برخه به څښتن ته ُقدسه وي‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغه به دا نه ِټوي چې دا ښه دی که بد‪ ،‬او نه به يې بدل کړي ‪.‬او که چېرې هغه دا بدل کړي‪ ،‬نو هغه او د هغه بدل شوی دواړه به‬ ‫ُقدس وي‪ ،‬دا به بېرته نه اخيستل کېږي‪.‬‬ ‫ُوسی ته د سينا په غره کې د اسرائيليانو ِپاره ورکړل‪.‬‬ ‫حضرت‬ ‫‪ ۳۴‬دا هغه حکمونه دي چې څښتن‬ ‫ى‬