Skip to main content

Pashto - The Book of Lamentations

Page 1

‫ژړاګانې‬ ‫څپرکی ‪1‬‬ ‫‪1‬هغه ښار څنګه یوازینی ناست دی چې د خلکو څخه ډک و !هغه څنګه کونډه شوه !هغه چې د قومونو په مینځ کې لویه وه او د‬ ‫ولیتونو په مینځ کې شهزادګۍ‪ ،‬هغه څنګه د خزانې وړ شوه!‬ ‫‪2‬هغه په شپه کې ژاړي‪ ،‬او د هغې اوښکې د هغې په ګالونو کې دي ‪:‬د هغې په ټولو مینه والو کې د هغې د تسلیت لپاره هیڅوک‬ ‫نشته ‪:‬د هغې ټولو ملګرو د هغې سره خیانت وکړ‪ ،‬دوی د هغې دښمنان شول‪.‬‬ ‫‪ ۳‬یهودا د مصیبتونو او د لوی المۍ په وجه بنده شوې ده‪ ،‬هغه د قومونو په مینځ کې اوسیږي‪ ،‬هغه هیڅ آرام نه ویني ‪:‬د هغې‬ ‫ټول ځورونکي هغه د تنګیو په مینځ کې ونیوله‪.‬‬ ‫‪۴‬د صیون لرې امجنې دي‪ ،‬ځکه چې هیڅوک د لوی اخترونو لپاره نه راځي ‪:‬د هغې ټولې دروازې ویجاړې دي ‪:‬د هغې‬ ‫کاهنان اوښکې کوي‪ ،‬د هغې پیغلې په تکلیف کې دي او هغه په ترخه کې ده‪.‬‬ ‫‪۵‬د هغې مخالفان مشر دي‪ ،‬د هغې دښمنان بریالي کیږي ‪.‬ځکه چې ما للک خخدائ د هغې د زیاتو سراړونو په وجه هغه ته تکلیف‬ ‫ورکړے دے‪ ،‬د هغې بچى د دشمن په مخکښې یرامل شوى دى‪.‬‬ ‫‪۶‬او د صیون د لور نه د هغې ټول ښایست ختم شوى دى‪ ،‬د هغې المامان د هارونو په شان شول چې څړځاى نۀ پېدا کوى‪ ،‬او‬ ‫هغوئ د تعقیب کوونکى په مخکښې بې طاقته لړل‪.‬‬ ‫‪ ۷‬یروشلم د خپل مصیبت په ورځو کې او د هغې د بدبختیو ټول هغه خوندور شیان یاد کړل چې د هغې په پخوانیو ورځو کې‬ ‫وو‪ ،‬کله چې د هغې خلک د دښمن په لس کې وو او هیچا یې مرسته ونه کړه‪ ،‬مخالفانو هغه ولیده او هغه یې وکړ ‪.‬د هغې په‬ ‫سبت کې ملنډې وهل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬یروشلم سخته ګناه کړې ده ‪.‬له دې امله هغه لرې شوې ده ‪:‬ټول هغه څوک چې د هغې عزت کوي هغې ته سپکاوی کوي‪ ،‬ځکه‬ ‫چې دوی د هغې بربنډتوب لیدلی دی ‪:‬هو‪ ،‬هغه ساه اخلي او شاته ځي‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغې ناپاکتوب د هغې په لښتو کې دی ‪.‬هغه خپل وروستی پای نه یادوي ‪.‬له دې امله هغه په عجب ډول لندې رااله ‪:‬هغې‬ ‫هیڅ آرام کونکی نه درلود ‪.‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬زما تکلیف وګوره‪ ،‬ځکه چې دښمن خپل ځان لوړ کړى دى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬مخالف خپل لس د هغې په ټولو خوږو څیزونو باندې خپور کړ‪ ،‬ځکه چې هغې لیدلي دي چې قومونه د هغې مقدس ځای ته‬ ‫ننوتي دي‪ ،‬چې تا ورته امر کړی و چې هغوی دې ستا جماعت ته ورننوځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د هغې ټول قوم اوښکې لټوي او ډوډۍ لټوي ‪.‬هغوی خپل خوندور شیان د اوښې لپاره ورکړي دي چې روح آرام کړي ‪:‬ای‬ ‫څښتنه‪ ،‬وګورئ او اور وکړئ ‪.‬ځکه چې زه ناپاک شوی یم‪.‬‬ ‫‪12‬تاسو ټول هغه څوک چې تیریږي ایا دا ستاسو لپاره هیڅ شی نه دی؟ وګوره‪ ،‬او وګوره چې زما د ام په شان کوم ام شته‬ ‫چې زما سره شوی دی‪ ،‬کوم چې څښتن د خپل سخت اضب په ورځ په ما اخته کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬له پورته څخه یې زما هډوکو ته اور واچاوه او په هغوی باندې االب شو ‪:‬هغه زما د پښو لپاره جال راښکاره کړل‪ ،‬هغه مې‬ ‫شاته راوګرځاوه‪ ،‬هغه ما ټوله ورځ وران او بې هوښه کړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬زما د سراړونو جوا د هغۀ په لس پورې تړلې ده‪ ،‬هغوئ په اېږ کښې راګېر شوى دى او زما په ااړه باندې راپاڅېږى‪،‬‬ ‫هغۀ زما قوت راکوز کړے دے‪ ،‬ما للک خخدائ ما د هغوئ په لسونو کښې راکړے دے‪ ،‬چې زۀ د هغوئ نه پاڅېږم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما للک خخدائ زما په مینځ کښې زما ټول زورور سړى د پښو لندې کړے دے‪ ،‬هغۀ زما په خلف یوه جرګه راواوښتله چې‬ ‫زما ځوانان وځپي‪ ،‬ما للک خخدائ د یهوداه لور پېغله د شرابو د حوض په شان په پښو کړې ده‪.‬‬ ‫‪16‬د دې شیانو لپاره زه ژاړم ‪.‬زما سترګې‪ ،‬زما سترګې د اوبو سره تیریږي‪ ،‬ځکه چې هغه راحت ورکوونکی چې زما روح ته‬ ‫آرام ورکوي له ما څخه لرې دی ‪:‬زما ماشومان ویجاړ شوي‪ ،‬ځکه چې دښمن االب شوی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬صیون خپل لسونه واځول‪ ،‬او هیڅوک هم نشته چې هغې ته تسلیت ورکړي ‪:‬څښتن د یعقوب په اړه حکم کړی دی چې د‬ ‫هغه مخالفان دې د هغه شاوخوا وګرځي ‪:‬یروشلم د دوی په مینځ کې د یوې حیضې ښځې په څیر دی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ما للک خخدائ صادق دے ‪.‬ځکه چې ما د هغه د خحکم څخه سرکشي کړې ده ‪:‬ټولو خلکو ‪ ،‬زما دعا واورئ او زما ام وګورئ ‪:‬‬ ‫زما پیغلې او زما ځوانان اسیر شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ما خپل عاشقان راواوښتل‪ ،‬خو هغوئ ما دوکه کړل‪ ،‬زما المامانو او زما مشرانو په ښار کښې روح ورکړو‪ ،‬په داسې حال‬ ‫کښې چې هغوئ د خپلو روحونو د آرامولو دپاره د اوښې په لټه کښې وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬اے ما للکه خخدایه !ځکه چې زه په سختۍ کې یم‪ ،‬زما کولمې ګډوډې دي ‪.‬زما زړه زما دننه بدل شوی دی ځکه چې ما سخت‬ ‫بغاوت کړی دی ‪:‬بهر توره ماتیږي‪ ،‬په کور کې د مرګ په څیر دی‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغوی اوریدلي دي چې زه اوښکېږم‪ ،‬هیڅوک نشته چې ما ته تسلیت ورکړي‪ ،‬زما ټولو دښمنانو زما د مصیبت په اړه‬ ‫اوریدلي دي ‪.‬دوی خوشحاله دي چې تا دا وکړل ‪:‬ته به هغه ورځ راوباسي چې تا بللې ده‪ ،‬او دوی به زما په څیر وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د هغوئ ټول شرارتونه ستا مخې ته راشى ‪.‬او د هغوی سره هم لکه څنګه چې تا زما د ټولو سراړونو په خاطر له ما سره‬ ‫کړي دي‪ ،‬ځکه چې زما اوښکې ډېرې دي او زړه مې ستړی شوی دی‪.‬‬


‫ژړا‬

‫فصل ‪2‬‬ ‫‪۱‬څنګه ما للک خخدائ په خپل اضب کښې د صیون لور په وریځو پوښلې ده او د اسمان نه یې د بنى السرائیلو ښایست راکوز‬ ‫کړے دے‪ ،‬او د خپل اضب په ورځ یې د خپل پښې چوکۍ یاده نۀ کړه!‬ ‫‪۲‬ما للک خخدائ د یعقوب ټول کورونه تباه کړل او هیڅ رحم یې نۀ وۀ کړى‪ ،‬هغۀ په خپل اضب کښې د یهوداه د لور مضبوطې‬ ‫قبضې لندې کړې ‪.‬هغه یې ځمکې ته راښکته کړي دي ‪:‬هغه سلطنت او د هغې پاچاهان ناپاک کړي دي‪.‬‬ ‫‪۳‬هغۀ په خپل سخت اصه کښې د بنى السرائیلو ټول ښکرونه پرې کړل‪ ،‬هغۀ خپل ښى لس د دشمن په مخکښې راښکلو او د‬ ‫یعقخوب خلف یې د اور لمبې په څیر سوځولې‪ ،‬چې شاوخوا یې سوځي‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ خپل کمان لکه د دښمن په شان ټیټ کړى دى‪ ،‬هغه د خپل ښى لس سره د مخالف په شان ولړ خوو او د صیون لور په‬ ‫خېمه کښې یې ټول هغه څۀ ووژل چې د سترګو د خوښې وړ خوو‪ ،‬هغۀ خپل اصه د اور په شان تویه کړه‪.‬‬ ‫‪۵‬ما للک خخدائ د یو دښمن په شان خوو‪ ،‬هغۀ بنى السرائیل تباه کړل‪ ،‬د هغې ټول محلونه یې تباه کړل‪ ،‬هغۀ د هغۀ مضبوط قلعې تباه‬ ‫کړې او د یهوداه په لور یې ماتم او ماتم زیات کړ‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۶‬هغۀ خپله خېمه په زوره داسې لرې کړه لکه د باغ نه‪ ،‬هغۀ د خپلې اونډې ځائې تباه کړې‪ ،‬ما للک خدائ په صیون کښې د لوظ‬ ‫اختر او سبتونه هېر کړل‪ ،‬او د خپل اضب په وجه یې سپک کړے دے ‪.‬پاچا او کاهن په اوسه کړي‪.‬‬ ‫‪۷‬ما للک خخدائ خپله قربانګاه ړنګه کړې ده‪ ،‬هغۀ د خپل مقدس ځائ نه کرکه کړې ده‪ ،‬هغۀ د هغې د محلونو دېوالونه د دشمن په‬ ‫لس کښې ورکړي دي ‪.‬هغوئ د ما للک خخدائ په کور کښې داسې شور جوړ کړے دے لکه څنګه چې د اختر په ورځ کښېږى‪.‬‬ ‫‪۸‬ما للک خخدائ د صیون لور د دېوال د ورانولو اراده کړې ده‪ ،‬هغۀ یو لکۍ اځولې ده‪ ،‬هغۀ خپل لس د تباه کولو نه نۀ شى‬ ‫ایستلى‪ ،‬نو ځکه هغۀ د دېوال څادر او دېوال جوړ کړو ‪.‬دوی یو ځای ستړي شول‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغې دروازې په زمکه ډوبې شوې ‪.‬هغه د هغې ډنډونه ویجاړ کړي او مات کړي دي ‪:‬د هغې پاچا او د هغې شهزادګان د‬ ‫ایر یهودیانو په مینځ کې دي ‪:‬قانون نور نشته ‪.‬د هغې پیغمبران هم د څښتن لخوا هیڅ لید نه موندل کیږي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د صیون د لور مشران په زمکه ناست دي او چپ پاتې دي‪ ،‬هغوئ په خپلو سرونو خاورې اچولې دي ‪.‬هغوئ د ټاپې جامې‬ ‫ااوستي دي ‪:‬د یروشلم پېغلو خپل سرونه زمکې ته ځړولي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زما سترګې له اوښکو ډکې شوې‪ ،‬خېټه مې دردېدلې‪ ،‬زما ځیګر په ځمکه توی شوی دی‪ ،‬زما د قوم د لور د تباهۍ لپاره ‪.‬‬ ‫ځکه چې ماشومان او شیدې د ښار په کوڅو کې بې هوښه کیږي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوئ خپلو میندو ته وایي‪ ،‬اله او شراب چرته دي؟ کله چې دوی د ښار په کوڅو کې د ټپیانو په څیر ژړل‪ ،‬کله چې د دوی‬ ‫روح د خپلو میندو په ایږ کې اچول شوی و‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زۀ به ستا په حقله د کوم شي ګواه واخلم؟ اې د یروشلم لور‪ ،‬زه به تا ته څه تشبیه کړم؟ زه به ستا سره څه برابر شم چې زه تا‬ ‫ته تسلي درکړم‪ ،‬اې د صیون پېغلې لور؟ ځکه چې ستا سراړونې د سمندر په څیر لوی دی ‪:‬څوک به تا روغ کړي؟‬ ‫‪14‬ستا پېغمبرانو ستا دپاره بې مقصده او احمقانه څیزونه لیدلي دي‪ ،‬او هغوئ ستا ګناه نه ده موندلې‪ ،‬چې ستا د بندګۍ مخه‬ ‫ونیسي ‪.‬خو ستا لپاره یې دروااجن بارونه او د شړلو لملونه لیدلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬هر څوک چې تیریږي په تا باندې لسونه وهي ‪.‬هغوی چیغې وهلې او د بیت المقدس لور ته یې سر وښوراوه او ویې ویل ‪:‬‬ ‫ایا دا هغه ښار دی چې خلک یې د ښکل کمال او د ټولې ځمکې خوښي بولي؟‬ ‫‪۱۶‬ستا ټولو دښمنانو ستا په خلف خپله خوله خلصه کړې ده‪ ،‬هغوی چیغې وهي او ااښونه یې چیچلي دي‪ ،‬هغوی وایي‪ ،‬موږ‬ ‫هغه تیرې کړې‪ ،‬یقینا دا هغه ورځ ده چې موږ یې په لټه کې وو ‪.‬موږ موندلي‪ ،‬موږ یې لیدلي دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ما للک خخدائ هغه څه وکړل چې د هغۀ منصوبه یې کړې وه ‪.‬هغه خپله خبره پوره کړه چې په پخوانیو وختونو کې یې امر‬ ‫کړی و‪ ،‬هغه یې ښکته کړ او رحم یې نه دی کړی‪ ،‬او هغه ستاسو دښمنان په تاسو خوشحاله کړي او ستاسو د دښمنانو سینګ یې‬ ‫جوړ کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د هغوئ زړۀ ما للک خخدائ ته فریاد وکړ‪ ،‬اے د صیون لور دېواله‪ ،‬شپه او ورځ د سیند په شان اوښکې بهېږى ‪.‬ستا د سترګو‬ ‫مڼه مه پرېږده‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬پاڅېږه‪ ،‬په شپه کې چیغې وکړه ‪:‬د ساعت په پیل کې خپل زړه د اوبو په څیر د څښتن د مخ په وړاندې توی کړه ‪:‬خپل لسونه‬ ‫د هغه په وړاندې د خپلو کوچنیو ماشومانو د ژوند لپاره پورته کړه چې د لوږې له امله بې هوښه شوي ‪.‬هره کوڅه‬ ‫‪۲۰‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬وګوره چې تا دا کار کړى دى ‪.‬ایا ښځې به د دوی میوه وخوري او د اوږدې مودې ماشومان؟ ایا کاهن او‬ ‫پیغمبر به د څښتن په مقدس ځای کې ووژل شي؟‬ ‫‪ ۲۱‬ځوان او بوډا په کوڅو کې پر ځمکه پراته دي ‪:‬زما پېغلې او زما ځوانان په توره وژل شوي دي ‪.‬تا هغوی د خپل قهر په‬ ‫ورځ ووژل ‪.‬تا وژلې‪ ،‬او بې رحمه نه دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬تۀ د یوې مقدسې ورځې په شان زما وېره راباندې رابللې ده‪ ،‬نو د ما للک خخدائ د اضب په ورځ کښې هیڅوک هم نۀ وى‬ ‫تښتېدلے او نۀ پاتې شوى دى‪ ،‬کوم چې ما په اېږ کښې کښلى او راژوندى کړى دى هغه زما دښمن تباه کړى دى‪.‬‬


‫ژړا‬

‫دریم څپرکی‬ ‫‪۱‬زۀ هغه سړے یم چې د خپل اضب د ډډې په وجه یې تکلیف لیدلى دى‪.‬‬ ‫‪۲‬هغۀ زۀ راروان کړم او تیارۀ ته مې راوستم خو رڼا ته نۀ یې‪.‬‬ ‫‪ ۳‬یقینا ا هغه زما خلف ګرځېدلی دی ‪.‬هغه ټوله ورځ زما په مقابل کې خپل لس ګرځوي‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ زما اوښه او زما پوست زوړ کړے دے ‪.‬هغه زما هډوکي مات کړي دي‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ زما لخلف جوړ کړے دے‪ ،‬او زۀ یې په تکلیف او تکلیف کښې راګېر کړم‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ زۀ په تیارۀ ځائ کښې ایستلى یم‪ ،‬لکه د هغوئ په شان چې د زړۀ نه مړۀ شوى دى‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ زۀ په داسې حال کښې بند کړے دے چې زۀ نۀ شم وتلے‪ ،‬هغۀ زما زنځیر دروند کړے دے‪.‬‬ ‫‪۸‬همدارنګه کله چې زۀ ژاړم نو هغه زما دعا بنده کړه‪.‬‬ ‫‪۹‬هغۀ زما لرې په کاڼو کښے تړلې دى‪ ،‬هغۀ زما لرې خکنډې کړې دى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه زما د پاره د یو ریچه په شان و چې په انتظار کښې پروت و‪ ،‬او په پټو ځایونو کښې د زمری په شان و‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ زما لره بدله کړه او ما یې ټوټې ټوټې کړ‪ ،‬هغه مې تباه کړ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغۀ خپل کمان راښکته کړے دے او ما یې د تیر د نښه په توګه جوړ کړے دے‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ د خپل ترکش تیرونه زما په لسونو کښې دننه کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬زد ۀ دد خپلو ټولو خلقو دد خخدائے لخلف وم ‪.‬او ټوله ورځ د دوی سندرې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ زۀ د ترخې نه ډکه کړې ده‪ ،‬هغۀ زۀ د خکومې په شرابو مستې کړې یم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغۀ زما ااښونه هم په کاڼو کاڼو مات کړى دى‪ ،‬هغۀ ما په ایرو پوښلى دى‪.‬‬ ‫‪17‬او تا زما روح د امن څخه لرې کړ ‪:‬ما خوشحالي هېره کړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او ما وویل‪ ،‬زما قوت او زما امید د څښتن څخه ورک شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زما د تکلیف او امونو یادول‪ ،‬د ټوخى او ګیلس‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زما روح د هغوئ په یاد کښې دے او په ما کښې عاجز دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬دا زما په ذهن کې را یادیږي‪ ،‬نو ځکه زه هیله لرم‪.‬‬ ‫ورکوو‪ ،‬ځکه چې د هغۀ رحم نۀ ختمېږى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬دا د ما للک خخدائ رحم دے چې خمونږ له لسه نۀ‬ ‫خ‬ ‫‪23‬هر سهار نوي دي ‪:‬ستا وفاداري لویه ده‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ما للک خخدائ زما برخه ده‪ ،‬زما روح فرمائى ‪.‬نو زه به په هغه امید وکړم‪.‬‬ ‫‪25‬ما للک خخدائ د هغوئ سره ښۀ دے څوک چې د هغۀ انتظار کوى‪ ،‬د هغه روح سره چې هغه لټوى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬دا ښه ده چې یو سړے د ما للک خخدائ د خلصون په انتظار کښې هم اخمید وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬دا د یو سړے د پاره ښۀ ده چه په ځوانى کښے خجوا په ااړه وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه یواځے ناست دے ادؤ چپ دے ځکه چه دا دد هغۀ په ااړه دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغه خپله خوله په خاورو کې اچوي ‪.‬که داسې وي نو امید شتون لري‪.‬‬ ‫‪30‬هغه خپل ګال هغه چا ته ورکوی چې هغه ووهی‪ ،‬هغه د ملمتۍ څخه ډک دی‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ځکه چې ما للک خخدائ به د تل دپاره نۀ پرېږدى‪:‬‬ ‫‪۳۲‬خو که څه هم هغه امجن وى‪ ،‬خو د هغۀ د بې شمېره رحمتونو په مطابق به هغه رحم کوى‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ځکه چې هغه په خپله خوښه نه د سړو بچو ته تکلیف ورکوى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬د زمکې ټول بندیان د هغه د پښو لندې واورځول‪،‬‬ ‫‪۳۵‬د لوى څښتن په وړاندې د یو سړى د حق طرف ته مخه کول‪،‬‬ ‫‪۳۶‬د یو سړے په خپل حق کښې البه کول‪ ،‬ما للک خخدائ نه منى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬هغه څوک دی چې ووایي او داسې کیږي‪ ،‬کله چې څښتن امر نه کوي؟‬ ‫‪۳۸‬د لوى څښتن له خولې نه بد او ښه نه راوځي؟‬ ‫‪۳۹‬نو یو ژوندے سړے د خپلو ګناهونو د سزا د پاره ولې شکایت کوى؟‬ ‫‪۴۰‬راځئ چې خپلې لرې ولټوو او کوشش وکړو او ما للک خخدائ ته ور خ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬راځئ چې خپل زړه په خپلو لسونو سره په آسمانونو کې خدای ته پورته کړو‪.‬‬ ‫‪۴۲‬مونږ سرکشي کړې ده او سرکشي مو کړې ده‪ ،‬تا بښنه نه ده کړې‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬تا په اصه کښے پټے کړے دے ادؤ په مونږ ئے ځورولے دے‪ ،‬تا وژلے دے‪ ،‬تا رحم نۀ دے کړے‪.‬‬ ‫‪۴۴‬تا خپل ځان په ورېځ کښے پټ کړے دے چې زمونږ دخعا نه تېر شى‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬تا مونږ د خلقو په مینځ کښې د کفارو په شان جوړ کړے دے‪.‬‬ ‫‪۴۶‬زمونږ ټولو دښمنانو زمونږ په خلف خپلې خولې خلصې کړې دي‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬په مونږ باندې وېره او جال راالى دى‪ ،‬تباهى او تباهى‪.‬‬ ‫‪۴۸‬زما سترګې د اوبو د سیندونو سره بهیږي چې زما د قوم لور تباه کوي‪.‬‬


‫ژړا‬

‫‪۴۹‬زما سترګې راښکته کېږي‪ ،‬بې له ځنډه نه ختمېږي‪،‬‬ ‫‪ ۵۰‬تر څو چې ما للک خخدائ لندې وګورى او د آسمان نه وګورى‪.‬‬ ‫‪ ۵۱‬زما د ښار د ټولو لوڼو په وجه زما سترګې زما په زړه باندې اثر کوي‪.‬‬ ‫‪۵۲‬زما دښمنانو زما د مراۍ په شان په بې سببه پسې وخوړله‪.‬‬ ‫‪۵۳‬هغوی زما ژوند په کوټه کې پرې کړ او په ما باندې یې یوه تیږه واورځوله‪.‬‬ ‫‪54‬اوبه زما په سر باندې روانې شوې ‪.‬بیا ما وویل‪ ،‬زه پرې شوی یم‪.‬‬ ‫‪۵۵‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬ما ستا نوم د ټیټې کوټې نه راواوښتو‪.‬‬ ‫‪56‬تا زما آواز اوریدلی دی ‪:‬زما په تنفس او ژړا خپل اوږ مه پټوئ‪.‬‬ ‫‪ ۵۷‬ته په هغه ورځ نېږدې شوې چې ما تا ته اږ وکړ‪ ،‬تا وویل ‪:‬مه وېرېږه‪.‬‬ ‫‪۵۸‬ادئے ما للکه خخدایه‪ ،‬تا زما دد روح النصاف وکړى ‪.‬تا زما ژوند خلص کړ‪.‬‬ ‫‪۵۹‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬تا زما خطا لیدلې ده‪ ،‬زما په حقله قضاوت وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۶۰‬تا زما په خلف د هغوئ ټول انتقام او د هغوئ ټول خیالونه ولیدل‪.‬‬ ‫‪ ۶۱‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬تا زما لخلف د هغوئ سپکاوے او د هغوئ ټول خیالونه اورېدلى دى‪.‬‬ ‫‪۶۲‬د هغوئ شونډې چې زما لخلف راپاڅېدې‪ ،‬او ټوله ورځ زما لخلف د هغوئ وسیلې‪.‬‬ ‫‪ ۶۳‬د هغوی ناست او د هغوی پورته کېدل وګورئ ‪.‬زه د دوی موسیقي یم‪.‬‬ ‫‪۶۴‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬هغوئ ته د هغوئ د لسونو د کار په مطابق بدله ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ٦٥‬هغوئ ته د زړۀ ام راکړه‪ ،‬ستا لعنت په هغوئ‪.‬‬ ‫‪۶۶‬د ما للک خخدائ د آسمان لندې په اضب کښې هغوئ تعذیب کړه او تباه کړه‪.‬‬ ‫څپرکی ‪4‬‬ ‫‪1‬سره زر څنګه تیاره کیږي !تر ټولو ښه سرو زرو څنګه بدل شو !د مقدس ځای ډبرې د هرې کوڅې په سر کې ایښودل شوي‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪۲‬د صیون قیمتی زامن چې د ښۀ سرو زرو سره پرتله کېږی‪ ،‬هغوئ د خټکی د خټکیو په شان قدرمن دی‪ ،‬د کمهارو د لسونو‬ ‫کار!‬ ‫‪۳‬حتى د سمندري حېوانانو سینې راواخلي‪ ،‬هغوئ خپلو بچو ته شیدې ورکوى‪ ،‬زما د خلقو لور په دښته کښې د شترمراانو په‬ ‫شان ظالمه شوې ده‪.‬‬ ‫‪4‬د شیدو ورکونکي ماشوم ژبه د تندې له امله د هغه د خولې چت پورې تړلې ده ‪:‬کوچني ماشومان ډوډۍ اواړي‪ ،‬مګر هیڅوک‬ ‫دوی ته نه ماتوي‪.‬‬ ‫‪ ٥‬هغوئ چه په مزکه خوراک ورکوى نو په کوڅو کښے ویران دى‪ ،‬هغوئ چه په سور رنګ کښے لوئے شوى خوو دد خنجر‬ ‫کښے ئے راځى‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې زما د قوم د لور د ګناه سزا د سدوم د ګناه د سزا نه زیاته ده‪ ،‬چې په یوه شېبه کښې ړنګه شوې وه او هیڅ لس په‬ ‫هغې باندې پاتې نۀ شو‪.‬‬ ‫‪۷‬د هغې ناصري د واورو نه پاک وو‪ ،‬هغوئ د شیدو نه سپین وو‪ ،‬د هغوئ بدن د یاقوت نه زیات خړ و‪ ،‬د هغوئ پالش د نیلم نه‬ ‫وو‪:‬‬ ‫‪۸‬د هغوئ مخ د سکرو نه تور دى ‪.‬دوی په کوڅو کې نه پیژندل کیږي ‪.‬دا وچ شوی‪ ،‬دا د لرګیو په څیر شو‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه څوک چې په تخوره وژلے شى د هغوئ نه اوره دى چې د لوږې سره وژلے شى‪ ،‬ځکه چې دا د زمکې د مېوو د کمښت په‬ ‫وجه ځپلے شى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د بې رحمه ښځو لسونو د خپلو بچو اوښې اوڅې کړې‪ ،‬زما د قوم د لور په تباهۍ کښې د هغوئ اوښه وه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬څښتن خپل قهر پوره کړ ‪.‬هغه خپله سخته اصه راوپاروله او په صیون کې یې اور بل کړ او د هغه بنسټونه یې وسوځول‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د زمکې پادشاهانو او د دخنیا ټولو اوسېدونکو به په دې باور نۀ وى چې مخالف او دخښمن دې د یروشلم په دروازو ورننوتل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬د هغې د پېغمبرانو د ګناهونو او د هغې د کاهنانو ګناهونو چې د هغې په مینځ کښې د صادلقانو وینه توې کړې ده‪،‬‬ ‫‪۱۴‬هغوئ په کوڅو کښې د ړندو په شان ګرځېدل‪ ،‬هغوئ خپل ځانونه په وینو ککړ کړل‪ ،‬ترڅو چې سړى د هغوئ جامو ته لس‬ ‫ورنۀ کړى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغوئ چغې کړې چې لړ شه ‪.‬دا ناپاک دی لړ شئ‪ ،‬لړ شئ‪ ،‬لس مه وهئ ‪:‬کله چې دوی وتښتېدل او وګرځېدل‪ ،‬دوی د‬ ‫قومونو په منځ کې وویل‪ ،‬دوی به نور هلته پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د ما للک خخدائ اضب په هغوئ وېشلى دى ‪.‬هغه به نور دوی ته پام ونه کړي ‪:‬دوی د کاهنانو درناوی نه کوي او د مشرانو‬ ‫سره مینه نه کوي‪.‬‬ ‫‪17‬زمونږ په اړه‪ ،‬زمونږ سترګې تر اوسه پورې زمونږ د بې ګټې مرستې لپاره ناکامې شوې دي ‪:‬په خپل نظر کې موږ د داسې‬ ‫قوم په لټه کې یو چې موږ یې نه شو ژاورلی‪.‬‬


‫ژړا‬

‫‪ ۱۸‬هغوئ زمونږ د قدمونو ښکار شوے دے‪ ،‬چې مونږ په خپلو کوڅو کښې نۀ شو تللى‪ ،‬زمونږ انجام نږدې دى‪ ،‬زمونږ ورځې‬ ‫پوره شوې دي ‪.‬ځکه چې زموږ پای راالی دی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زمونږ ځورونکي د آسمان د عقاب نه هم ګړندي دي‪ ،‬هغوئ زمونږ په ارونو پسې ګرځېدل‪ ،‬په صحرا کښې یې زمونږ په‬ ‫انتظار کښېښودو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زموږ د پوزې تنفس‪ ،‬د ما للک خخدائ مسح شوى‪ ،‬د هغوئ په کنډو کښې اخستلے شو‪ ،‬د چا په حقله ما وئیلى خوو چې د هغۀ د‬ ‫سیورى لندې به د قومونو په مینځ کښې ژوند وکړو‪.‬‬ ‫عز په خملک کښې اوسېږى‪ ،‬خوشحالى او خوشحالى کوه ‪.‬پیاله به هم تا ته تیریږي ‪:‬ته به په شرابو اخته شې‬ ‫‪۲۱‬اے د ادوم لور‪ ،‬د خ‬ ‫او ځان به لوڅ کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬ستا د ګناه سزا پوره شوه‪ ،‬اے د صیون لوره !هغه به نور تا له زندانه نه بوځي‪ ،‬هغه به ستا د ګناه سزا ورکړي‪ ،‬اې د ادوم‬ ‫لور ‪.‬هغه به ستا ګناهونه کشف کړي‪.‬‬ ‫څپرکی ‪5‬‬ ‫‪۱‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬په خمونږ باندې څۀ شوى دى په یاد کړه‪ ،‬اور وکړه او زمونږ ملمت وګوره‪.‬‬ ‫‪۲‬زمونږ میراث پردیانو ته او زمونږ کورونه پردیو ته بدل شول‪.‬‬ ‫‪۳‬مونږ یتیم او بې پلره یو‪ ،‬زمونږ میندې د کونډو په شان دي‪.‬‬ ‫‪4‬موږ د پیسو لپاره خپلې اوبه څښلې دي ‪.‬زموږ لرګی په موږ پلورل کیږي‪.‬‬ ‫‪۵‬زمونږ ااړه تر تعذیب لندې ده ‪:‬مونږ کار کوو او آرام نه لرو‪.‬‬ ‫‪۶‬مونږ د لمصریانو او اسوریانو ته لس ورکړے دے چې په ډوډئ سره وخوري‪.‬‬ ‫‪۷‬زمونږ پلرونو ګناه کړې ده او نۀ ده ‪.‬او موږ د هغوی ګناهونه زاملي دي‪.‬‬ ‫‪۸‬خدمتګارانو په خمونږ خحکمران کړے دے‪ ،‬هیڅوک نشته چې خمونږ د هغوئ نه بچ کوى‪.‬‬ ‫‪ ۹‬خمونږ دد بیابان دد تورو په وجه دد خپل ژوند دد خطر سره خپله ډوډئ ترلسه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زمونږ پوستکى د سخت قحط په وجه د تندور په شان تور شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغوئ په صیون کښې ښځې او د یهوداه په ښارونو کښې لونډې وهلې‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬شهزادګان په خپلو لسونو ځړول شوي دي ‪:‬د مشرانو مخونو ته درناوی نه کیږي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوئ ځوانان د ټوخلو دپاره بوتلل او ماشومان د لرګي لندې ولوېدل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬مشران د دروازې نه وتښتېدل‪ ،‬ځوانان د خپلې موسیقۍ نه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زمونږ د زړۀ خوشحالي ختمه شوه ‪.‬زموږ نڅا په ماتم بدله شوه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زمونږ د سر نه تاج اورځیدلے دے‪ ،‬افسوس چې مونږ ګناه کړې ده!‬ ‫‪ ۱۷‬په دې وجه زمونږ زړۀ خفه دے ‪.‬د دې شیانو لپاره زموږ سترګې تیارې دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د صیون اره په وجه چې ویران دی‪ ،‬ګیدړان په هغې باندې ګرځي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬تۀ‪ ،‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬د تل دپاره پاتې یې ‪.‬ستا تخت د نسل نه نسل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ته ولې مونږ د تل دپاره هېروې او دومره موده مو هېرې کړې؟‬ ‫‪ ۲۱‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬ته خمونږ خپل طرف ته راوګرځوه‪ ،‬نو مونږ به راوګرځو ‪.‬زموږ ورځې د پخوا په څیر نوي کړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو تا مونږ په کلکه رد کړل ‪.‬ته زموږ په وړاندې ډېر په قهر یې‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Lamentations by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu