Skip to main content

Pashto - The Book of Judges

Page 1

‫قاضیان‬ ‫لومړی فصل‬ ‫يشوع د مرګ نه پس‪ ،‬بنى السرائيلو د ما للک خُدائ نه تپوس وکړو چې‪” ،‬څوک به اول زمونږ دپاره د کنعانيانو سره د جنګ کولو لپاره‬ ‫‪۱‬د و‬ ‫لړ شى؟“‬ ‫‪۲‬ما للک خُدائ وفرمائيل‪” ،‬يهوداه به حمله وکړى ‪.‬وګوره‪ ،‬ما دا خملک هغۀ ته حواله کړے دے“‪.‬‬ ‫‪ ۳‬يهودا ُپل ورور شمعون ته وويل” ‪:‬زما سره زما په القه کې لړ شه چې د کنعانيانو سره جګړه وکړو‪ ،‬او زه به هم ستا په القه کې‬ ‫ستا سره لړ شم “‪.‬نو شمعون د هغه سره لړ‪.‬‬ ‫‪۴‬نو يهوداه حمله وکړه او ما للک خُدائ کنعانيان او فرزيان د هغوئ په لس کښې ورکړل او هغوئ په بزق کښې لس زره سړى ووژل‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوئ په بزق کښې ادونيبزق وموندلو او د هغۀ سره يې جنګ وکړو او کنعانيان او فرزيان يې ووژل‪.‬‬ ‫‪ُ۶‬و ادونيبزق وتښتېد‪ ،‬او هغوی ورپسې شول‪ ،‬هغه يې ونيو او د هغه د لسونو او پښو غټې ګوتې يې پرې کړې‪.‬‬ ‫‪۷‬ادونيبزق وويل” ‪:‬اويا بادشاهانو‪ ،‬چې د هغوی د لسونو او پښو غټې ګوتې پرې شوې وې‪ُ ،‬پل ُواړه زما د مېز لندې راټولول ‪.‬لکه‬ ‫څنګه چې ما وکړل‪ُ ،‬دای پاک ماته هماغسې بدله راکړه “‪.‬هغوی هغه اورشليم ته راوست او هلته مړ شو‪.‬‬ ‫‪۸‬د يهوداه ُلقو د يروشلم په ُلف جنګ کړے وو‪ ،‬هغه يې نيولے وو‪ ،‬د تخورې په غاړه يې وهلے وو او ښار يې اور بل کړے وو‪.‬‬ ‫‪۹‬وروسته له دې د يهوداه اولد د کنعانيانو سره د جګړې لپاره لړل‪ ،‬کوم چې په غرونو‪ ،‬جنوب او درې کې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا يهوداه په هغو کنعانيانو باندې حمله وکړه چې په حبرون کې اوسېدل( ‪:‬چې پخوا د حبرون نوم قريت اربع وو )او هغوی شيشای‪،‬‬ ‫اُيمان او تلمي ووژل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او له هغه ځای څخه هغه د دبير د اوسېدونکو په وړاندې لړ ‪:‬او د دبير نوم پخوا قريت سيفر وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کالب وويل” ‪:‬څوک چې قريت سفر ته ماتې ورکړي او هغه ونيسي‪ ،‬زه به ُپله لور اکسه هغه ته واده کړم“‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬او د کالب کشر ورور قناز زوی اتنی ايل هغه ونيوه ‪:‬او هغه ُپله لور اکسه هغه ته د واده لپاره ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه هغه ته راغله‪ ،‬نو هغې هغه وهڅاوه چې د هغې له پلر څخه يو پټی وغواړي ‪:‬او هغه له ُپل ُر څخه ښکته شوه؛ او کالب‬ ‫هغې ته وويل" ‪:‬ته څه غواړې؟"‬ ‫‪۱۵‬هغې ورته وويل” ‪:‬ماته برکت راکړه‪ ،‬ځکه چې تا ماته جنوبى زمکه راکړې ده‪ ،‬ماته د اوبو چينې هم راکړه “‪.‬کالب هغې ته پورتنۍ او‬ ‫ښکته چينې ورکړې‪.‬‬ ‫موسى د ُسر قينيان د ُرما د ونو ښار نه د يهوداه د ُلقو سره د يهوداه صحرا ته لړل‪ ،‬کوم چې د اراد په جنوب کښې پروت دے‪،‬‬ ‫‪ ۱۶‬د‬ ‫ى‬ ‫او هغوئ لړل او د ُلقو سره اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬نو يهودا د ُپل ورور شمعون سره لړو او هغه کنعانيان يې ووژل چې په صفات کې اوسېدل او هغه يې په بشپړه توګه له منځه يوړل‬ ‫او د هغه ښار نوم يې هورمه کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۸‬يهوداه د غزه او د هغې د غاړې سيمې‪ ،‬اسقلون او اقرون او د هغې د غاړې سيمې ونيولې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ما للک خُدائ د يهوداه سره وو‪ ،‬او هغه د غرونو اوسېدونکى وشړل‪ُ ،‬و د درې اوسېدونکى يې وشړل‪ ،‬ځکه چې د هغوئ سره د اوسپنې‬ ‫ګاډۍ وې‪.‬‬ ‫موسی فرمايلي وو‪ ،‬هغوی حبرون کالب ته ورکړ ‪:‬او هغه د اناق درې زامن له هغه ځای څخه وشړل‪.‬‬ ‫چې‬ ‫څنګه‬ ‫‪۲۰‬نو لکه‬ ‫ى‬ ‫‪ ۲۱‬د بنيامين قبيلې هغه يبوسيان ونۀ شړل چې په يروشلم کښې اوسېدل‪ُ ،‬و يبوسيان تر نن ورځې پورې په يروشلم کښې د بنيامين د قبيلې‬ ‫سره اوسيږى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او د يوسف کورنۍ هم د بيتايل په ُلف لړه او څښتن د هغوی سره وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د يوسف کورنۍ د بيتايل ښار د پلټنې لپاره ولېږل (چې پخوا د هغه ښار نوم لوز وو‪).‬‬ ‫‪ ۲۴‬او جاسوسانو يو سړی وليد چې له ښار څخه راووت‪ ،‬او هغه ته يې وويل" ‪:‬ښار ته د ننوتلو لره راته وښايه‪ ،‬موږ به ستا سره رحم‬ ‫وکړو"‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬کله چې هغه هغوی ته ښار ته د ننوتلو لره وښودله‪ ،‬نو هغوی ښار د تورې په څنډه وواهه‪ُ ،‬و هغه سړی او د هغه ټوله کورنۍ يې‬ ‫پرېښودل‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬هغه سړی د لحتيانو خملک ته لړو‪ ،‬يو ښار يې جوړ کړو او د هغه نوم يې لوز کېښودو‪ ،‬چې تر نن ورځې پورې د هغه نوم دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬منسي د بيت شان او د هغې د ښارونو‪ ،‬تعنک او د هغې د ښارونو‪ ،‬دور او د هغې د ښارونو‪ ،‬ابليعام او د هغې د ښارونو‪ ،‬مجدو او د‬ ‫هغې د ښارونو اوسيدونکي ونه شړل‪ُ ،‬و کنعانيان په هغه ُاوره کې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬کله چې اسراييليان قوي شول‪ ،‬نو هغوی کنعانيان په مزدورۍ باندې مجبور کړل او په بشپړه توګه يې له هغه ځايه ونه شړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬افرايم هغه کنعانيان هم ونه شړل چې په جزر کې اوسېدل‪ ،‬بلکې کنعانيان د هغوی په منځ کې په جزر کې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د زبولون قبيلې د قطرون او نه د نهلول اوسيدونکي ونه شړل‪ ،‬بلکه کنعانيان د هغوی په منځ کې اوسېدل او د هغوی غلمان شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬آشر د اکو‪ ،‬صيدا‪ ،‬احلب‪ ،‬اکزيب‪ ،‬حلبه‪ ،‬افيق او رحوب اوسېدونکي ونه شړل‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۲‬و اشير د کنعانيانو سره چې د هغه خملک اوسېدونکي وو اوسېدل‪ ،‬ځکه چې هغوی يې ونه شړل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نفتالي د بيت شمس او بيت انات اوسېدونکي ونه شړل‪ ،‬بلکې هغه د کنعانيانو په منځ کې چې د هغه هېواد اوسېدونکي وو‪ ،‬اوسېده‪ُ ،‬و د‬ ‫بيت شمس او بيت انات اوسېدونکي د هغوی غلمان شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬اموريانو د دان اولدونه غرونو ته وشړل‪ ،‬ځکه چې هغوی يې د درې ته د راتلو اجازه ورنه کړه‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ُ ۳۵‬و اموريانو غوښتل چې د حېرس په غره کې چې په ايالون او شعلبيم کې ده‪ ،‬اوسېږي‪ُ ،‬و د يوسف د کورنۍ لس غالب شو‪ ،‬نو‬ ‫هغوی يې غلمان شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬د اموريانو سرحد د اکربيم غره څخه نيولې تر ډبرې پورې او پورته پورې و‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬د ما للک خُدائ فرښته د لجلجال نه بوکيم ته راغله او وې وئيل‪” ،‬ما تاسو د لمصر نه راوويستلئ او هغه خملک ته مې راوستلئ چې ما ستاسو‬ ‫د پلر نيکۀ سره قسم ُوړلے وو ‪.‬او ما وئيل چې زۀ به هيڅکله ستاسو سره ُپل لوظ مات نۀ کړم“‪.‬‬ ‫‪۲‬او تاسو به د دې خملک د اوسېدونکو سره هيڅ تړون ونۀ کړئ‪ ،‬د هغوئ قربانګاه به راوغورزوئ‪ُ ،‬و تاسو زما ُبره ونۀ منله‪ ،‬ولې تاسو‬ ‫دا کار وکړو؟‬ ‫‪۳‬نو ځکه ما دا هم وويل چې زه به هغوی ستاسو له مخې څخه ونه باسم‪ ،‬بلکې هغوی به ستاسو په غاړو کې د اغزو په څېر وي او د هغوی‬ ‫معبودان به ستاسو لپاره دام وي‪.‬‬ ‫‪۴‬کله چې د څښتن فرښتې دا ُبرې ټولو اسرائيليانو ته وکړې‪ ،‬نو ُلکو ُپل غږ پورته کړ او وژړل‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو هغوی هغه ځای بوکيم نوماوه او هلته يې څښتن ته قربانۍ وړاندې کړې‪.‬‬ ‫يشوع ُلق رُصت کړل‪ ،‬نو بنى السرائيليان هر يو ُپل ميراث ته لړل چې هغه خملک ونيسى‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې و‬ ‫يشوع د مرګ نه پس هم ژوندے وو‪ُ ،‬لقو د‬ ‫د‬ ‫او‬ ‫وو‬ ‫ژوندے‬ ‫مشران‬ ‫هغه‬ ‫چې‬ ‫پورې‬ ‫وُته‬ ‫هغه‬ ‫تر‬ ‫او‬ ‫وو‬ ‫ژوندے‬ ‫ع‬ ‫يشو‬ ‫چې‬ ‫پورې‬ ‫‪۷‬ترڅو‬ ‫و‬ ‫و‬ ‫ما للک خُدائ ابادت کولو‪ ،‬چا چې د ما للک خُدائ ټول لوئ کارونه ليدلي وو چې هغۀ د بنى السرائيلو دپاره کړى وو‪.‬‬ ‫امر کښې مړ شو‪.‬‬ ‫يشوع‪ ،‬د ما للک خُدائ لُدمت کوونکے‪ ،‬د يو سل او لس کالو په خ‬ ‫‪ ۸‬د نون زوی و‬ ‫‪ ۹‬هغوی هغه د ُپل ميراث په سيمه کې په تمنت حرس کې چې د افرايم په غرنۍ سيمه کې وه او د جااش غره په شمال کې وه ښخ کړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه ټول نسل هم ُپلو پلرونو سره يوځای شو او د هغوی څخه وروسته يو بل نسل رامنځته شو‪ ،‬چې نه يې څښتن پېژندل او نه يې‬ ‫هغه کارونه پېژندل چې هغه د اسرائيلو لپاره کړي وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بنى السرائيلو د ما للک خُدائ په نظر کښې ګناه وکړه او د بعل بختانو ابادت يې وکړو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوی د ُپلو نيکونو څښتن ُدای پريښود‪ ،‬چې هغوی يې د مصر له ُاورې څخه راوويستل او د نورو معبودانو پيروي يې وکړه‪ ،‬د‬ ‫هغو ُلکو د معبودانو چې د دوی شاوُوا وو‪ ،‬او هغوی ته يې سجده وکړه او څښتن يې په قهر کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغوی څښتن پرېښود او د بعل او استاروت ابادت يې وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو د ما للک خُدائ غصه په بنى السرائيلو باندې ډېره شوه او هغۀ هغوئ ډاکوانو ته حواله کړل چې هغوئ يې لوټ کړل ‪.‬هغۀ هغوئ د‬ ‫هغوئ د شاوُوا دشمنانو په لسونو ُرڅ کړل‪ ،‬نو هغوئ نور د ُپلو دشمنانو په وړاندې ودرېدلے نۀ شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هرچېرته چې هغوئ لړل‪ ،‬د ما للک خُدائ لس د هغوئ په ُلف وو چې د هغوئ د تباهۍ سبب وى‪ ،‬لکه څنګه چې ما للک خُدائ‬ ‫فرمائيلى خوو او لکه څنګه چې ما للک خُدائ هغوئ سره قسم ُوړلے وو ‪.‬نو هغوئ ډېر سخت ُفه شول‪.‬‬ ‫‪ُ۱۶‬و ما للک خُدائ قاضيان مقرر کړل‪ ،‬چې هغوئ يې د هغه چا نه ُلص کړل چې لوټ يې کړل‪.‬‬ ‫‪ُ۱۷‬و بيا هم هغوئ د ُپلو قاضيانو ُبره ونه منله‪ ،‬بلکې د نورو معبودانو پسې يې زنا وکړه او د هغوئ ابادت يې وکړ ‪.‬هغوئ ډېر زر د‬ ‫هغې لرې نه واوړېدل چې د هغوئ پلر نيکۀ په هغې باندې روان وو او د ما للک خُدائ خحکمونه يې منل‪ُ ،‬و هغوئ داسې ونۀ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او کله چې ما للک خُدائ د هغوئ دپاره قاضيان مقرر کول‪ ،‬نو ما للک خُدائ د قاضي سره وو او د قاضي تر ژونده پورې به يې د ُپلو‬ ‫دشمنانو د لس نه بچ کول ‪.‬ځکه چې ما للک خُدائ د هغوئ د فريادونو په وجه چې د هغوئ په ظلم او زياتي سره يې کول‪ ،‬پښېمانه وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او کله چې قاضي مړ شو‪ ،‬نو هغوی به بېرته راستانه شول او د ُپلو پلرونو په پرتله به يې ځانونه ډېر ُراب کړل‪ ،‬د نورو معبودانو په‬ ‫ابادت کې به يې د هغوی ابادت کاوه او هغوی ته به يې سجده کوله‪ ،‬هغوی له ُپلو کارونو او د ُپلې سرکشۍ څخه لس نه اُيست‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو څښتن په اسرائيليانو باندې ډېر قهر شو او ويې ويل” ‪:‬ځکه چې دې قوم زما هغه تړون مات کړی دی چې ما د هغوی د نيکونو سره‬ ‫کړی و او زما ُبره يې نه ده اورېدلې‪.‬‬ ‫‪۲۱‬زه به نور د هغو قومونو څخه چې د يوشع د مړينې په وُت کې پريښودل شوي وو‪ ،‬يو څوک هم د هغوی له مخې څخه ونه شړم‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د دې لپاره چې زه د هغوی په وسيله اسراييليان وازمايم چې ايا دوی به د څښتن لره ومني او په هغې به روان وي‪ ،‬لکه څنګه چې د‬ ‫دوی پلرونو منلې وه او که نه‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو څښتن هغه قومونه پرېښودل‪ ،‬پرته له دې چې هغوی ژر وشړي او نه يې هغوی د يوشع په لس کې ورکړل‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫‪ ۱‬دا هغه قومونه دي چې څښتن پرېښودل چې د هغوی په وسيله اسراييليان وازمايي‪ ،‬حتی هغه ډېر اسراييليان چې د کنعان د ټولو جګړو‬ ‫سره بلد نه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬يوازې د دې لپاره چې د اسراييلو نسلونه پوه شي او هغوی ته جګړه ورزده کړي‪ ،‬لږ تر لږه هغو کسانو ته چې مخکې يې هيڅ نه‬ ‫پوهېدل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬يعنې د فلستيانو پنځه مشران‪ ،‬ټول کنعانيان‪ ،‬صيدانيان او هغه حويان چې د لبنان په غرونو کې اوسېدل‪ ،‬د بعل حرمون غره څخه د حمات‬ ‫تر دروازې پورې‪.‬‬ ‫موسی په‬ ‫‪ ۴‬هغوی د دې په وسيله د اسرائيلو آزموينه وکړه او معلومه يې کړه چې آيا هغوی به د څښتن هغه امرونه ومني چې څښتن د‬ ‫ى‬ ‫وسيله د هغوی نيکونو ته ورکړي وو‪.‬‬ ‫‪۵‬بنى السرائيليان د کنعانيانو‪ ،‬لحتيانو‪ ،‬اموريانو‪ ،‬فرزيانو‪ ،‬لحويانو او يبوسيانو سره اوسېدل‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۶‬هغوی د هغوی لوڼې ُپلې ښځې کړې او ُپلې لورګانې يې د هغوی زامنو ته ورکړې او د هغوی د ُدايانو ابادت يې وکړ‪.‬‬ ‫‪۷‬بنى السرائيلو د ما للک خُدائ په نظر کښې ګناه وکړه‪ُ ،‬پل ما للک خُدائ يې هېر کړو او د بعل او اشيرې بختونو ابادت يې وکړو‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ما للک خُدائ په بنى السرائيلو باندې ډېر غصه شو او هغوئ يې د ميسوپوتاميه بادشاه کوشن ريسعتايم ته په لس ورکړل ‪.‬او بنى‬ ‫السرائيلو اته کاله د کوشن ريسعتايم په غضب کښې تېر کړل‪.‬‬ ‫‪ ۹‬کله چې بنى السرائيلو ما للک خُدائ ته فرياد وکړو‪ ،‬نو ما للک خُدائ د بنى السرائيلو دپاره يو ُلصوونکے راولېږلو او هغه يې بچ کړو‪،‬‬ ‫يعنې د کاليب کشر ورور قناز زوئ اتنى اېل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د ما للک خُدائ روح په هغۀ نازل شو او هغه د بنى السرائيلو قاضى شو او جنګ ته ووتلو ‪.‬ما للک خُدائ د ميسوپوتاميه بادشاه خکوشن‬ ‫ريسعتايم د هغۀ په لس کښې ورکړو او د هغۀ لس په خکوشن ريسعتايم باندې غالب شو‪.‬‬ ‫اتني اېل مړ شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او په هغه خملک کې څلوېښت کاله امن وو او د قناز زوئ خ‬ ‫خ‬ ‫‪۱۲‬بنى السرائيلو يو ځل بيا د ما للک خُدائ په نظر کښې بد کارونه وکړل ‪.‬او ما للک ُدائ د موآب بادشاه اجلون د بنى السرائيلو په ُلف‬ ‫مضبوط کړو‪ ،‬ځکه چې هغوئ د ما للک خُدائ په نظر کښې بد کار کړے وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬هغه د امونيانو او اماليقيانو سره راټول شو او لړو او بنى السرائيلو ته يې ماتې ورکړه او د ُرما ونو ښار يې قبضه کړو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو بنى السرائيلو اتلس کاله د موآب بادشاه اجلون لُدمت وکړو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۵‬و کله چې بنى السرائيلو ما للک خُدائ ته فرياد وکړو‪ ،‬نو ما للک خُدائ د هغوئ دپاره يو ُلصونکے يهود راولېږلو‪ ،‬چې د بنيامين قبيلې‬ ‫د جيرا زوئ وو او چپ لس وو ‪.‬بنى السرائيلو د هغۀ په ذريعه د موآب بادشاه اجلون ته تحفې ولېږلې‪.‬‬ ‫‪ُ۱۶‬و يهود د ځان لپاره يوه توره جوړه کړه چې دوه څنډې يې درلودې او يو سانتي اوږده وه‪ ،‬او هغه يې د ُپلې جامې لندې په ښي ران‬ ‫باندې وتړله‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬او هغه سوغات د موآب پاچا اجلون ته راوړ ‪:‬او اجلون ډېر چاغ سړی وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬کله چې هغه د سوغات وړاندې کول پای ته ورساوه‪ ،‬نو هغه ُلک چې سوغات يې لېږداوه‪ ،‬رُصت کړل‪.‬‬ ‫‪ُ۱۹‬و هغه پخپله د جلجال په ُوا کې د کانونو څخه راوګرځېد او ويې ويل” ‪:‬ای پاچا‪ ،‬زه ستا لپاره يو پټ پيغام لرم “‪.‬پاچا وويل” ‪:‬چپ‬ ‫شه “‪.‬او ټول هغه کسان چې د هغه په ُوا کې ولړ وو‪ ،‬له هغه څخه ووتل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو اهود هغه ته راغی؛ هغه د اوړي په يوه ُونه کې ناست وو‪ ،‬چې يوازې يې ځان لپاره درلوده ‪.‬اهود وويل" ‪:‬زه د ُدای له ُوا ستا‬ ‫لپاره يو پيغام لرم "‪.‬او هغه له ُپلې څوکۍ څخه پورته شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او ايهود ُپل چپ لس راوويست‪ ،‬د ُپلې ښۍ ورون څخه يې توره راوويستله او د هغه په ګېډه کې يې ووهله‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او د تيغ سره سم يې هم لس دننه کړ او وازګه يې په تيغ پورې وتړله‪ ،‬نو هغه نشو کولی چې ُنجر له ُپلې ګېډې څخه وباسي او‬ ‫ُاورې راووتې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬بيا ايهود د برنډې له لرې ووت‪ ،‬د کوټې دروازې يې په ځان باندې وتړلې او قلف يې کړل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې هغه بهر لړ‪ ،‬نو د هغه نوکران راغلل؛ او کله چې هغوی وليدل چې د ُونې دروازې تړلې وې‪ ،‬نو هغوی وويل" ‪:‬بې له شکه‬ ‫چې هغه د اوړي په کوټه کې ُپلې پښې پټوي"‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو هغوی تر هغه وُته پورې انتظار وکړ چې شرمېدلي وو ‪:‬او وګورئ چې هغه د ُونې دروازې ُلصې نه کړې‪ ،‬نو هغوی يوه کيلي‬ ‫راواُيسته او هغه يې پرانيستې ‪:‬او وګورئ چې د دوی بادار په ځمکه مړ پروت دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او ايهود وتښتېد‪ ،‬مګر هغوی هلته پاتې شول‪ ،‬او د کانونو څخه تېر شو او سيرات ته وتښتېد‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬کله چې هغه راغی‪ ،‬هغه د افرايم په غرنۍ سيمه کې سرنی وغږاوه‪ ،‬او اسراييليان د هغه سره د غره څخه راکوز شول او هغه د دوی‬ ‫څخه مخکې روان و‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه هغوی ته وويل" ‪:‬زما پسې راځئ‪ ،‬ځکه چې څښتن ستاسو دښمنان موآبيان ستاسو په لس کې ورکړي دي "‪.‬هغوی د هغه پسې‬ ‫روان شول او د موآب په لور د اردن سيند ته تلل يې ونيول او يو سړی يې هم د تېرېدو اجازه ورنه کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬په هغه وُت کې هغوی د موآب شاوُوا لس زره سړي ووژل‪ ،‬چې ټول يې هوښيار او زړور وو‪ ،‬او يو هم ترې وتښتېد‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬نو په هغه ورځ موآب د اسرائيلو تر لس لندې راغی او په هغه ځمکه کې اتيا کاله سوله راغله‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬د هغه نه وروسته د انات زوی شمجر راغی‪ ،‬هغه شپږ سوه فلسطينيان د غوا په انګورو ووژل او اسراييليان يې هم وژغورل‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫‪ ۱‬د يهود د مړينې نه پس بنى السرائيلو يو ځل بيا د ما للک خُدائ په نظر کښې ګناه وکړه‪.‬‬ ‫‪۲‬نو ما للک خُدائ هغوئ د کنعان بادشاه يابين ته په لس ورکړو‪ ،‬چې په حصور کښې يې بادشاهي کوله‪ ،‬د هغۀ د لښکر مشر لسيسرا وو‪،‬‬ ‫چې د غېريهوديانو په حروست کښې اوسېدو‪.‬‬ ‫‪۳‬نو بنى السرائيلو ما للک خُدائ ته فرياد وکړو‪ ،‬ځکه چې د هغۀ نهه سوه د اوسپنې ګاډۍ وې‪ ،‬او هغۀ شل کاله په بنى السرائيلو سخت ظلم‬ ‫وکړو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او دبوره‪ ،‬يوه پيغمبره او د لپيدوت ښځه وه‪ ،‬هغې په هغه وُت کې د اسراييلو قاضيانې کولې‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغه د افرايم په غرنۍ سيمه کې د راما او بيت ايل ترمنځ د دبوره د ُرما د ونې لندې اوسېده ‪.‬اسراييليان د قضاوت لپاره هغې ته راتلل‪.‬‬ ‫‪۶‬هغې د قادلش نفتالي د ابينوام زوی باراق راوغوښت او ورته يې وويل” ‪:‬آيا د اسراييلو څښتن ُدای امر نه دی کړی چې لړ شه او د‬ ‫تبور غره ته لړ شه او د نفتالي او زبولون د ُلکو څخه لس زره سړي له ځانه سره يوسه؟‬ ‫‪۷‬زه به د يابين د لښکر مشر سيسرا د ُپلو جنګياليو او لښکر سره د قيسون سيند ته ستا ُوا ته راوبلم او هغه به ستا په لس کې درکړم‪.‬‬ ‫‪ ۸‬برق هغې ته وويل” ‪:‬که ته زما سره لړ شې‪ ،‬نو زه به لړ شم‪ُ ،‬و که ته زما سره نه ځې‪ ،‬نو زه به نه ځم“‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۹‬هغې وويل" ‪:‬زه به ُامخا ستا سره لړ شم‪ُ ،‬و هغه سفر چې ته يې کوې ستا د ازت لپاره نه دی‪ ،‬ځکه چې څښتن به سيسرا يوې ښځې‬ ‫ته وپلوري "‪.‬نو دبوره پورته شوه او د برق سره قادش ته لړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بارق زبولون او نفتالي قادش ته راوغوښتل‪ ،‬او هغه د لسو زرو سړو سره لړو او دبوره هم ورسره لړه‪.‬‬ ‫موسى د ُسر هوباب د اولدې څخه وو‪ ،‬د قينيانو څخه ځان بېل کړ او د ضعنايم د لوط ونې ته يې ُېمه ودروله‪ ،‬چې د‬ ‫‪۱۱‬هبر قيني‪ ،‬چې د‬ ‫ى‬ ‫قادش سره نږدې ده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغوی سيسرا ته ُبر ورکړ چې د ابينوام زوی باراق د تبور غره ته تللی دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬لسسيرا ُپلې ټولې ګاډۍ‪ ،‬چې نهه سوه د اوسپنې ګاډۍ وې‪ ،‬او ټول هغه کسان چې ورسره وو‪ ،‬د غېريهوديانو د حروشيت څخه د‬ ‫قيسون سيند پورې راټول کړل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬بيا دبوره برق ته وويل" ‪:‬پاڅېږه‪ ،‬ځکه چې دا هغه ورځ ده چې څښتن ستا په لس کې سيسيرا ته تسليم کړه ‪.‬آيا څښتن ستا مخې ته نه دی‬ ‫تللی؟ "نو برق د تبور غره څخه راښکته شو او لس زره سړي يې ورپسې وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما للک خُدائ لسسيرا‪ ،‬د هغۀ ټولې ګاډۍ او ټول لښکر د باراق په وړاندې د تخورې په زور سره مات کړل‪ ،‬نو لسسيرا د ُپلې ګاډۍ نه‬ ‫راکوز شو او په ُپلو پښو وتښتېدو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۶‬و باراق د جنګي ګاډيو او لښکرو پسې تر حروشت غېريهوديانو پورې روان شو او د لسسيرا ټوله لښکر د تخورې په غاړه ووژلے شوه‬ ‫او يو سړے هم پاتې نۀ شو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۷‬و لسسيرا په ُپلو پښو وتښتېدو او د لحبر قيني د ښځې ياايل ُېمې ته لړو‪ ،‬ځکه چې د حصور د بادشاه يابين او د لحبر قيني د کورنۍ‬ ‫ترمنځ امن وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ياايل د سيسرا سره د لملوېدو دپاره بهر لړه او ورته يې وويل” ‪:‬زما باداره‪ ،‬زما سره راشه‪ ،‬مه وېرېږه “‪.‬او کله چې هغه هغې ته‬ ‫ُېمې ته دننه شو‪ ،‬هغې هغه په چادر کې پټ کړ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه هغې ته وويل" ‪:‬زه تږی يم‪ ،‬مهرباني وکړه‪ ،‬ما ته لږې اوبه راکړه "‪.‬هغې د شيدو يو بوتل ُلص کړ‪ ،‬هغه ته يې وڅښلو او هغه‬ ‫يې پټ کړ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا هغه هغې ته وويل ‪:‬د ُېمې په دروازه کې ودرېږه‪ ،‬او کله چې څوک راشي او له تا څخه پوښتنه وکړي او ووايي چې دلته څوک‬ ‫شته؟ نو ته به ووايې‪ ،‬نه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا د ياايل حبر ښځې د ُيمې يوه ميخ واُيسته او په ُپل لس کې يې يو څټک واُيست‪ ،‬او په نرمۍ سره د هغه ُوا ته لړه‪ ،‬او ميخ‬ ‫يې د هغه په کنډوالو وواهه او په ځمکه يې ودراوه ‪:‬ځکه چې هغه ډير ستړی او ويده و ‪.‬نو هغه مړ شو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ګورئ‪ ،‬کله چې باراق د سيسرا پسې روان و‪ ،‬ياايل د هغه سره د ليدو لپاره راووتله او ورته يې وويل" ‪:‬راشه‪ ،‬زه به تاته هغه سړی‬ ‫وښيم چې ته يې لټوې "‪.‬کله چې هغه د هغې ُيمې ته ننوت‪ ،‬نو سيسرا مړ پروت و او ميخ يې د هغه په کندو کې وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو په هغه ورځ ُدای پاک د کنعان پاچا يابين د اسراييليانو په لس کې مات کړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬او د بنى السرائيلو لس ډېر زيات شو او د کنعان بادشاه يابين په وړاندې يې زور واُيست‪ ،‬تر دې چې هغوئ د کنعان بادشاه يابين تباه‬ ‫کړو‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪۱‬بيا په هغه ورځ دبوره او د ابينوام زوی برق سندرې وويلې‪:‬‬ ‫‪ ۲‬د اسراييلو د انتقام اُيستلو لپاره د څښتن ستاينه وکړئ‪ ،‬کله چې ُلکو په ُپله ُوښه ځانونه وړاندې کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬اے بادشاهانو‪ ،‬واورئ‪ ،‬اے شهزادګانو‪ ،‬غوږ ونيسئ‪ ،‬زۀ به هم د ما للک خُدائ دپاره سندرې وايم‪ ،‬زۀ به د بنى السرائيلو د ما للک خُدائ‬ ‫خُدائ پاک ثناء وايم‪.‬‬ ‫‪۴‬اے ما للکه خُدايه‪ ،‬کله چې تۀ د سعير نه راووتلې‪ ،‬کله چې تۀ د ادوم د ميدان نه راووتلې‪ ،‬نو زمکه ولړزېده‪ ،‬او اسمانونه راوغورځېدل‪ ،‬او‬ ‫وريځو هم اوبه وڅښلې‪.‬‬ ‫‪ ۵‬غرونه د څښتن په حضور کې ولړزېدل‪ ،‬حتی د سينا غر هم د اسرائيلو د څښتن ُدای په حضور کې ولړزېد‪.‬‬ ‫‪۶‬د انات د زوی شمجر په وُت کې‪ ،‬د ياايل په وُت کې‪ ،‬لويې لرې ُالي وې‪ ،‬او مسافر په لرو باندې ګرځېدل‪.‬‬ ‫‪۷‬د کليو اوسيدونکي په اسراييلو کې ودرېدل‪ ،‬تر هغه چې زه دبوره راپورته شوه‪ ،‬چې زه په اسراييلو کې د مور په توګه راپورته شوم‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوی نوي ُدايان غوره کړل؛ بيا په دروازو کې جګړه وه ‪:‬آيا په اسراييلو کې د څلوېښتو زرو په منځ کې ډال يا نيزه ليدل کېده؟‬ ‫‪۹‬زما زړه د بنى السرائيلو د حکمرانانو په طرف دے‪ ،‬چا چې ځانونه په ُپله ُوښه د ُلقو په مينځ کښې وړاندې کړل ‪.‬د ما للک خُدائ ثناء‬ ‫صفت وکړئ‪.‬‬ ‫ل‬ ‫‪ ۱۰‬تاسو چې په سپينو ُرو سپاره يئ‪ ،‬تاسو چې په ادالت کې ناست يئ او په لره روان يئ‪ُ ،‬برې وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه ُلک چې د اوبو ايستلو په ځايونو کې د غشو وهونکو له شور څخه ُلص شوي دي‪ ،‬هلته به د څښتن د ښو کارونو‪ ،‬حتی هغه‬ ‫نېک کارونو چې په اسراييلو کې د هغه د کليو د اوسيدونکو سره يې کړي دي‪ ،‬بيا به د څښتن قوم دروازو ته ښکته شي‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ويښ شه‪ ،‬ويښ شه‪ ،‬دبوره !ويښ شه‪ ،‬ويښ شه‪ ،‬سندره ووايه ‪:‬اي د ابينوام زويه‪ ،‬راپاڅه‪ ،‬او ُپل بنديان اسير کړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا يې هغه څوک چې پاتې دي د ُلکو په مشرانو باندې حکومت وکړ ‪:‬څښتن ما په زورورو باندې حکومت وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د الفرائيم نه د اماليقيانو په وړاندې د هغوئ جرړه وه‪ ،‬ستا نه پس‪ ،‬بنيامين‪ ،‬ستا په ُلقو کښې‪ ،‬د ماُير نه حکمرانان راغلل‪ ،‬او د‬ ‫زبولون نه هغه کسان راغلل چې د ليکوال قلم يې چلولو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د الساکار مشران دبوره سره وو‪ ،‬يساکار او برق هم ‪:‬هغه په پښو درې ته ولېږل شو ‪.‬د روبين ډلو لپاره د زړونو غټې منصوبې وې‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬ولې د پسونو په شپولونو کې پاتې شوې چې د رمو غږونه واوري؟ د روبين ډلو لپاره زړونه ډېر په زړه کې وو‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۱۷‬جلعاد د اردن په غاړه کې پاتې شو ‪:‬او دان ولې په کشتيو کې پاتې شو؟ اشر د سمندر په غاړه کې پاتې شو‪ ،‬او په ُپلو درزونو کې پاتې‬ ‫ل‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬زبولون او نفتالي هغه ُلک وو چې د پټيو په لوړو ځايونو کې يې ُپل ژوند تر مرګه پورې په ُطر کې واچاوه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬پاچاهان راغلل او جګړه يې وکړه‪ ،‬بيا يې د کنعان د پاچاهانو سره په تعنک کې د مجدو د اوبو په غاړه جګړه وکړه؛ هغوی هيڅ ګټه ونه‬ ‫کړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوی له اسمان څخه جنګېدل؛ ستورو په ُپلو لرو کې د سيسرا په وړاندې جنګ وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د قيسون سيند هغوی يوړل‪ ،‬هغه لرغونی سيند‪ ،‬د قيسون سيند ‪.‬ای زما روحه‪ ،‬تا ُپل قوت تر پښو لندې کړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا د آسونو سومونه د هغو د زورورو لښکرو د تېښتې په وسيله مات شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د څښتن فرښتې وويل" ‪:‬په ميروز لعنت ووايه‪" ،‬د هغه په اوسېدونکو سخت لعنت ووايه‪ ،‬ځکه چې هغوی د څښتن مرستې ته‪ ،‬د‬ ‫زورورو په وړاندې د څښتن مرستې ته نه دي راغلي"‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬د لحبر قيني ښځه ياايل به د ښځو په پرتله برکتناکه وي‪ ،‬هغه به د هغو ښځو په پرتله چې په ُېمه کې دي‪ ،‬برکتناکه وي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغه اوبه وغوښتې‪ ،‬او هغې ورته شيدې ورکړې‪ ،‬هغې په يوه لوښي کې مکهن راوړه چې څښتن ُوښوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغې ُپل لس د ميخ سره ونيوه او ښي لس يې د کارګرانو په څټک سره ونيوه‪ ،‬او په څټک سره يې سيسرا وواهه‪ ،‬د هغه سر يې پرې‬ ‫کړ‪ ،‬کله چې هغې د هغه په کنډکونو کې سوری وکړ او وواهه‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬هغه د هغې په پښو کې ټيټ شو‪ ،‬هغه ولوېد‪ ،‬هغه څملست ‪:‬هغه د هغې په پښو کې ټيټ شو‪ ،‬هغه ولوېد ‪:‬چېرته چې ټيټ شو‪ ،‬هلته مړ‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د لسسيرا مور د کړکۍ څخه بهر وکتل او د جالۍ له لرې يې وويل ‪:‬ولې د هغه ګاډۍ دومره ناوُته راغلې؟ ولې د هغه د ګاډۍ‬ ‫څرُونه ځنډوي؟‬ ‫‪ ۲۹‬د هغې هوښيارو ميرمنو هغې ته ځواب ورکړ‪ ،‬هو‪ ،‬هغې ُپل ځان ته ځواب ورکړ‪،‬‬ ‫‪۳۰‬آيا هغوی چټک نه دي شوي؟ ايا هغوی د لوټ مال نه دی ويشلی؟ هر سړي ته يوه يا دوه نجونې دي؛ د سيسرا لپاره د مختلفو رنګونو‬ ‫لوټ‪ ،‬د ګنډلو د مختلفو رنګونو لوټ‪ ،‬د دواړو ُواوو د ګنډلو د مختلفو رنګونو لوټ‪ ،‬د هغو کسانو د غاړو لپاره چې لوټ يې وړي‪ ،‬سره‬ ‫برابر دی؟‬ ‫‪ ۳۱‬نو اے ما للکه خُدايه‪ ،‬ستا ټول دشمنان دې هلک شى‪ُ ،‬و هغه څوک چې ورسره مينه کوى هغوئ دې د لمر په شان وى کله چې هغه په‬ ‫ُپل زور سره راوځى ‪.‬او زمکه څلوېښت کاله آرام وى‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫‪۱‬بنى السرائيلو د ما للک خُدائ په نظر کښې بد کارونه وکړل او ما للک خُدائ هغوئ اووه کاله د مديانيانو په لس کښې ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د مديانيانو لس په اسرائيليانو باندې غالب شو او د مديانيانو له امله بني اسرائيلو په غرونو کې ځان ته غارونه‪ ،‬غارونه او قوي کلګانې‬ ‫جوړې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او داسې وشول‪ ،‬کله چې اسراييليانو کرنه کوله‪ ،‬مديانيان او اماليقيان او د ُتيځ ُلک هم په هغوی باندې بريد کاوه‪.‬‬ ‫‪۴‬هغوی د هغوی په مقابل کې ُېمې ودرولې او د ځمکې حاصلت يې تر غزې پورې ويجاړ کړل او د اسراييليانو لپاره يې د ُوړو هيڅ‬ ‫شی نه پريښود‪ ،‬نه پسونه‪ ،‬نه غوايان‪ ،‬نه ُر‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې هغوی د ُپلو څارويو او ُېمو سره راغلل‪ ،‬او د ملخانو په څېر ډېر راغلل‪ ،‬ځکه چې هغوی او د هغوی اوښان دواړه بې شمېره‬ ‫وو ‪:‬او هغوی هغه هېواد ته ننوتل چې ويجاړ يې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۶‬اسراييليان د مديانيانو له امله ډېر غريب شول او اسراييليانو څښتن ته فرياد وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۷‬کله چې بنى السرائيلو د مديانيانو له امله ما للک خُدائ ته فرياد وکړو‪،‬‬ ‫‪۸‬نو ما للک خُدائ بنى السرائيلو ته يو پېغمبر راولېږلو‪ ،‬چې هغوئ ته يې ووئيل‪” ،‬ما للک خُدائ د بنى السرائيلو خُدائ پاک فرمائى چې‪ ،‬ما‬ ‫تاسو د لمصر نه راوويستلئ او د غلمۍ د کور نه مې راوويستلئ‪.‬‬ ‫‪ ۹‬ما تاسو د مصريانو او د هغو ټولو ُلکو څخه وژغورل چې په تاسو باندې يې ظلم کاوه ‪.‬هغوی مې ستاسو له مخې څخه وشړل او د‬ ‫هغوی ځمکه مې تاسو ته درکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ما تاسو ته وويل چې زه ستاسو څښتن ُدای يم‪ ،‬د اموريانو د ُدايانو څخه مه وېرېږئ‪ ،‬چې تاسو په کې اوسېږئ ‪ُ.‬و تاسو زما ُبره‬ ‫ونه منله‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا د ما للک خُدائ يوه فرښته راغله او په افره کښې د يوې څېړۍ ونې لندې کښېناسته‪ ،‬چې د ابيعزر د يوآش وه ‪.‬او د هغۀ زوئ‬ ‫جداون د انګورو په لنګر کښې غنم ږل چې د مديانيانو نه پټ کړى‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د څښتن فرښته هغه ته راڅرګنده شوه او ورته يې وويل” ‪:‬ای قوي او زړور سړيه‪ ،‬څښتن ستا سره دی“‪.‬‬ ‫‪۱۳‬جداون ورته وويل” ‪:‬ای زما څښتنه‪ ،‬که چېرې څښتن زمونږ سره وي‪ ،‬نو دا ټول ولې زمونږ سره وشول؟ او د هغه ټولې معجزې‬ ‫چېرته دي چې زمونږ پلرونو مونږ ته ويلې وې‪ ،‬آيا څښتن مونږ له مصر څخه نه دي راوويستلي؟ ُو اوس څښتن مونږ پرېښودلي يو او‬ ‫مونږ يې د مديانيانو په لس کې ورکړي يو“‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬څښتن هغه ته وکتل او ويې فرمايل” ‪:‬په ُپل دې قدرت سره لړ شه او بنى السرائيليان د مديانيانو له لس څخه وژغوره ‪.‬آيا ته ما نه يې‬ ‫لېږلی؟“‬ ‫خ‬ ‫‪۱۵‬هغۀ ورته ووئيل‪” ،‬اے زما ما للکه ُدايه‪ ،‬زۀ به په څنګه سره بنى السرائيليان بچ کړم؟ زما کورنۍ په منسى کښې ډېره غريبه ده او زۀ د‬ ‫ُپل پلر په کورنۍ کښې تر ټولو کشر يم“‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬څښتن هغه ته وفرمايل” ‪:‬بې له شکه زه به ستا سره مل يم او ته به مديانيان د يو سړي په څېر ووژنې“‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ ۱۷‬هغه ورته وويل” ‪:‬که چېرې اوس ستا په نظر کې زما مهرباني وي‪ ،‬نو ماته يوه نښه وښايه چې ته زما سره ُبرې کوې“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬زه تاته داا کوم‪ ،‬له دې ځايه مه ځه‪ ،‬تر څو چې زه تاته راشم او ُپله سوغات راوړم او ستا په وړاندې يې کېږدم ‪.‬هغه وويل" ‪:‬زه به تر‬ ‫هغه پورې انتظار وکړم چې ته بيرته راشې"‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو جداون دننه لړو او د يو بچى او د يوې ايفه اوړو بې ُميره ډوډۍ يې تيارې کړې ‪:‬غوښه يې په يوه ټوکرۍ کې واچوله او شوربا‬ ‫يې په يوه لوښي کې واچوله او هغه يې د بلوط د ونې لندې راوړه او وړاندې يې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬د ُدای پاک فرښتې هغه ته وويل” ‪:‬غوښه او بې ُميره ډوډۍ واُله او په دې ډبره کې يې واچوه او شوربا يې توی کړه “‪.‬هغه‬ ‫همداسې وکړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا د څښتن فرښتې د هغه امسا سر چې په لس کې وه‪ ،‬راوويست او غوښه او بې ُميره ډوډۍ يې ولګولې‪ ،‬نو د ډبرې څخه اور‬ ‫راووت او غوښه او بې ُميره ډوډۍ يې وسوزولې ‪.‬بيا د څښتن فرښته د هغه له نظره لړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې جداون پوه شو چې هغه د څښتن فرښته وه‪ ،‬نو جداون وويل” ‪:‬افسوس‪ ،‬ای څښتنه ُدايه !ځکه چې ما د څښتن فرښته مخامخ‬ ‫وليده“‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬څښتن هغه ته وفرمايل” ‪:‬سلم دې وي‪ ،‬مه وېرېږه‪ ،‬ته به مړ نه شې“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بيا جداون هلته د ما للک خُدائ د پاره يوه قربانګاه جوړه کړه او په هغې يې ”يهوه سلم “نوم کېښودو ‪.‬دا تر نن ورځې پورې د‬ ‫ابيعزريانو په افره کښې ده‪.‬‬ ‫‪۲۵‬په هماغه شپه څښتن هغه ته وفرمايل” ‪:‬د ُپل پلر ځوان غويی واُله‪ ،‬هغه دوهم غويی چې اووه کاله امر لري‪ ،‬د بعل قربانګاه چې‬ ‫ستا پلر لري راوغورزوه او د هغه په ُوا کې د اشيرې بت پرې کړه‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د دې ګټ په سر باندې د ُپل څښتن ُدای لپاره يوه قربانګاه جوړه کړه‪ ،‬په هغه ځای کې چې په سمه توګه ټاکل شوی وي‪ ،‬او دوهم‬ ‫غويی واُله او د هغه اشيرې د لرګيو څخه چې ته به يې پرې کړې‪ ،‬سوزېدونکې نذرانه وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬بيا جداون د ُپلو نوکرانو څخه لس سړى بوتلل او هغه څه يې وکړل چې څښتن ورته ويلي وو ‪:‬او ځکه چې هغه د ُپل پلر د کورنۍ‬ ‫او د ښار د ُلکو څخه وېرېده‪ ،‬نو هغه دا کار د ورځې له ُوا نشو کولی‪ ،‬نو هغه يې د شپې له ُوا وکړ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬کله چې د ښار ُلک سهار وُتي پاڅېدل نو ويې ليدل چې د بعل قربانګاه ورانه شوې وه او د هغې په څنګ کې د اشيره بت مات شوی و‬ ‫او دوهم غويی په هغه قربانګاه باندې وړاندې شوی و چې جوړه شوې وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬هغوی يو بل ته وويل" ‪:‬دا کار چا کړی دی؟ "او کله چې هغوی پوښتنه وکړه‪ ،‬نو هغوی وويل" ‪:‬د يوآش زوی جداون دا کار کړی‬ ‫دی"‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو د ښار سړو يوآش ته وويل” ‪ُ:‬پل زوی راوباسه چې ووژل شي‪ ،‬ځکه چې هغه د بعل قربانګاه ورانه کړې ده او د هغې په ُوا کې‬ ‫يې د اشيره بخت هم مات کړی دی“‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬نو يوآش ټولو هغو کسانو ته چې د هغه په وړاندې ولړ وو وويل" ‪:‬ايا تاسو به د بعل لپاره دفاع کوئ؟ ايا تاسو به هغه وژغورئ؟‬ ‫څوک چې د هغه لپاره دفاع کوي‪ ،‬هغه بايد تر سهاره پورې ووژل شي ‪.‬که هغه ُدای وي‪ ،‬نو هغه دې د ځان لپاره دفاع وکړي‪ ،‬ځکه چې‬ ‫يو چا د هغه قربانګاه ورانه کړې ده"‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬نو په هغه ورځ يې د هغه نوم يربعل کېښود او ويې ويل" ‪:‬پرېږده چې بعل د هغه په وړاندې داوه وکړي‪ ،‬ځکه چې هغه د هغه قربانګاه‬ ‫ورانه کړې ده"‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬بيا ټول مديانيان‪ ،‬اماليقيان او د ُتيځ ُلک سره راټول شول‪ ،‬هغوی د سيند څخه تېر شول او د يزرايل په دره کې يې ُېمې ودرولې‪.‬‬ ‫‪ُ۳۴‬و د ما للک خُدائ روح په جداون نازل شو‪ ،‬او هغه بيګل وغږولو او د ابيعزر ُلق د هغۀ پسې راټول شول‪.‬‬ ‫وړونکى‬ ‫پېغام‬ ‫ته‬ ‫نفتالي‬ ‫او‬ ‫وړونکى ولېږل او هغوئ هم د هغۀ پسې راټول شول‪ ،‬او هغۀ آشر‪ ،‬زبولون‬ ‫خ‬ ‫‪۳۵‬هغۀ په ټول منسى کښې پېغام خ‬ ‫ولېږل او هغوئ د هغوئ سره د لملوېدو دپاره راغلل‪.‬‬ ‫‪ ۳۶‬او جداون ُدای ته وويل" ‪:‬که ته غواړې چې زما په لس اسراييل وژغورې‪ ،‬لکه څنګه چې تا ويلي دي‪،‬‬ ‫‪۳۷‬ګوره‪ ،‬زه به د وړۍ يوه ټوټه په فرش کې واچوم‪ ،‬که چېرې پرُه يوازې په وړۍ باندې وي او په ټوله ځمکه کې وچه وي‪ ،‬نو زه به پوه‬ ‫شم چې ته به زما په لس اسرائيليان وژغورې‪ ،‬لکه څنګه چې تا ويلي دي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬او همداسې وشول ‪:‬ځکه چې هغه سبا سهار وُتي پاڅېد‪ ،‬وړۍ يې سره يوځای کړه او د وړۍ څخه يې شبنم ومينځه‪ ،‬د اوبو ډکه کاسه‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬او جداون ُدای ته وويل" ‪:‬ستا غصه زما په وړاندې مه توده کوه‪ ،‬زه به يوازې يو ځل ُبرې وکړم ‪.‬اجازه راکړئ چې دا ځل د وړۍ‬ ‫سره وازمايم ‪.‬اوس يوازې په وړۍ وچه شي او په ټوله ځمکه دې شبنم وشيندل شي"‪.‬‬ ‫‪ُ ۴۰‬دای پاک په هغه شپه همداسې وکړل ‪:‬ځکه چې يوازې د وړۍ په وړۍ وچه وه او په ټوله ځمکه باندې شبنم و‪.‬‬ ‫فصل ‪۷‬‬ ‫‪۱‬بيا يربعل‪ ،‬چې جداون نومېږي‪ ،‬او ټول هغه ُلک چې د هغه سره وو‪ ،‬سهار وُتي پاڅېدل او د حرود د کوهي په غاړه يې ُېمې‬ ‫ودرولې ‪:‬نو د مديانيانو لښکر د هغوی په شمال کې د موره د غره په غاړه په درې کې وو‪.‬‬ ‫‪۲‬ما للک خُدائ جداون ته وفرمائيل‪” ،‬ستا سره ُلق ډېر زيات دي نو زۀ به مديانيان دوئ ته حواله نۀ کړم‪ ،‬هسې نه چې بنى السرائيليان زما‬ ‫په وړاندې فخر وکړى او ووائى چې زما په ُپل لس زۀ بچ کړم“‪.‬‬ ‫‪۳‬نو اوس لړ شه او د ُلکو په غوږونو کې االن وکړه چې هرڅوک چې وېرېږي او وېرېږي‪ ،‬هغه دې بېرته راشي او سهار د جلعاد د‬ ‫غره څخه دې لړ شي ‪.‬نو د ُلکو څخه دوه ويشت زره کسان راستانه شول او لس زره نور پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۴‬ما للک خُدائ جداون ته وفرمائيل‪ُ” ،‬لک ل ډېر دي‪ ،‬هغوئ اوبو ته راوله‪ ،‬او زۀ به هلته ستا دپاره وازمائيم ‪.‬او د چا په حقله چې زۀ تا ته‬ ‫ووايم چې دا به ستا سره لړ شى‪ ،‬هغه به ستا سره لړ شى‪ ،‬او د چا په حقله چې زۀ تا ته ووايم چې دا به ستا سره لړ نۀ شى‪ ،‬هغه به لړ‬ ‫نۀ شى“‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۵‬نو هغه ُلق اوبو ته راوستل او ما للک خُدائ جداون ته وفرمائيل‪” ،‬هر څوک چې په ژبه سره اوبه څښي‪ ،‬لکه څنګه چې سپي څښي‪ ،‬هغه‬ ‫ځان ته وټاکه‪ ،‬او هر هغه څوک چې په زنګونونو ټيټ شي او څښي“‪.‬‬ ‫‪ ۶‬هغه کسان چې ُپل لسونه يې ُولې ته کېښودل او په لپه لپه يې وڅښل‪ ،‬شمېر يې درې سوه وو‪ ،‬مګر پاتې ټول ُلک د اوبو څښلو لپاره‬ ‫په زنګونونو ټيټ شول‪.‬‬ ‫‪۷‬ما للک خُدائ جداون ته وفرمائيل‪” ،‬د دې درې سوه سړو په ذريعه چې په لپ لپ څښلو يې څښلي دي‪ ،‬زۀ به تاسو بچ کړم او مديانيان به‬ ‫ستا په لس کې درکړم ‪.‬او نور ټول ُلق پرېږده چې ُپل ُپل ځائ ته لړ شى“‪.‬‬ ‫‪۸‬نو ُلکو په ُپلو لسونو کې ُوراک او سرني واُيستل ‪.‬هغه ټول پاتې اسراييليان ُپلو ُېمو ته ولېږل او هغه درې سوه سړي يې وساتل ‪.‬‬ ‫د مديانيانو لښکر د هغه لندې په وادۍ کې و‪.‬‬ ‫‪۹‬په هماغه شپه څښتن هغه ته وفرمايل” ‪:‬پاڅه‪ ،‬لښکر ته ښکته شه‪ ،‬ځکه چې ما دا ستا په لس کې ورکړی دی“‪.‬‬ ‫‪ُ۱۰‬و که چېرې ته له تلو څخه وېرېږې‪ ،‬نو د ُپل نوکر فوراه سره لښکر ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او ته به هغه څه واورې چې هغوی يې وايي‪ ،‬او وروسته به ستا لسونه قوي شي چې لښکر ته لړ شي »‪.‬بيا هغه د ُپل نوکر فوراه‬ ‫سره د هغو وسله والو کسانو د ډلې بهر ته لړ چې په لښکر کې وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬مديانيان‪ ،‬اماليقيان او د ُتيځ ټول ُلک د ګڼ شمېر ملخانو په څېر په درې کې پراته وو‪ ،‬او د هغوی اوښان د سمندر د غاړې د شګو‬ ‫په څېر بې شمېره وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې جداون راغی‪ ،‬نو هلته يو سړی وو چې ُپل ملګري ته يې ُوب بيان کړ او ويې ويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ما ُوب وليد‪ ،‬چې د اوربشو‬ ‫يوه ډوډۍ د مديانيانو لښکر ته راولوېده‪ ،‬او يوې ُېمې ته ورننوته‪ ،‬او هغه يې ووهله او وغورځوله‪ ،‬او ُېمه يې وغورځوله او داسې‬ ‫وغورځوله چې ُېمه يې ودروله‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د هغه ملګري ځواب ورکړ او ويې ويل” ‪:‬دا د يوآش د زوی جداون د تورې پرته بل څه نه دي‪ ،‬چې د اسرائيلو يو سړی و ‪.‬ځکه چې‬ ‫ُدای ميديانيان او ټول لښکر د هغه په لس کې ورکړي دي“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬کله چې جداون د ُوب بيان او د هغې تعبير واورېد‪ ،‬نو سجده يې وکړه او د اسرائيلو لښکر ته راستون شو او ويې ويل” ‪:‬پاڅېږئ‪،‬‬ ‫ځکه چې څښتن د مديانيانو لښکر ستاسو په لس کې ورکړی دی“‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه درې سوه سړى په درې ډلو ووېشل او د هر سړى په لس کې يې يو بيګل‪ ،‬تشې مګۍ او په مګونو کې يې څراغونه ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه هغوی ته وويل" ‪:‬ما ته وګورئ او همداسې وکړئ ‪.‬او وګورئ‪ ،‬کله چې زه د کمپ څخه بهر ته راشم‪ ،‬نو څنګه چې زه کوم‪ ،‬تاسو‬ ‫به هم هغه څه وکړئ"‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې زه او ټول هغه کسان چې زما سره دي‪ ،‬بيګل وغږوم‪ ،‬نو تاسو هم د ټولې لښکر په هر اړخ کې بيګل وغږوئ او ووايئ‪ ،‬د‬ ‫څښتن او د جداون توره‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو جداون او هغه سل سړي چې د هغه سره وو‪ ،‬د منځني ساات په پيل کې د کمپ څخه بهر ته راغلل؛ او هغوی يوازې نوی ساتونکی‬ ‫ټاکلی و ‪:‬او هغوی سرني وغږولې او هغه منګي يې مات کړل چې د دوی په لسونو کې وې‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو درې ډلو بيګلې وغږولې او جګونه يې مات کړل‪ ،‬څراغونه يې په ُپلو چپ لسونو کې او بيګلونه يې په ُپلو ښيو لسونو کې د‬ ‫وهلو لپاره ونيول او چغه يې کړه‪" ،‬د څښتن او د جداون توره"!‬ ‫‪ ۲۱‬او هر سړی د کمپ په شاوُوا کې په ُپل ځای کې ودرېد ‪.‬ټول لښکر منډه کړه‪ ،‬چيغې يې وهلې او وتښتېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او درې سوه کسانو بيګلې وغږولې‪ ،‬او څښتن د هر سړي توره د هغه په مقابل کې‪ ،‬په ټوله لښکر کې ودروله ‪.‬او لښکر د صريرات په‬ ‫بيت شطه او طبات ته د ابيل محوله پولې ته وتښتېد‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د اسراييلو سړي د نفتالي‪ ،‬آشر او د منسي د ټولو سيمو څخه راټول شول او په مديانيانو پسې شول‪.‬‬ ‫‪۲۴‬جداون د افرايم په غرنۍ سيمه کې پېغام وړونکي ولېږل او ورته ويې ويل" ‪:‬د مديانيانو سره مخامخ شئ او د هغوی په مخکې د بيت‬ ‫براه او اردن پورې اوبه ونيسئ "‪.‬بيا د افرايم ټول ُلک سره راټول شول او د بيت براه او اردن پورې يې اوبه ونيولې‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغوی د مديانيانو دوه مشران‪ ،‬اوريب او زئيب ونيول‪ ،‬او اوريب يې د اوريب په ډبره ووژل او زئيب يې د زئيب د انګورو په لنګر‬ ‫کې ووژل ‪.‬بيا يې په مديانيانو پسې لړل او د اوريب او زئيب سرونه يې د اردن په بله غاړه جداون ته راوړل‪.‬‬ ‫فصل ‪۸‬‬ ‫‪۱‬د الفرائيم سړو هغۀ ته ووئيل‪” ،‬تا ولې زمونږ سره داسې سلوک وکړو‪ ،‬چې کله تۀ د ميديانيانو سره د جنګ دپاره تلې نو مونږ دې ونۀ‬ ‫غوښتلو؟ “او هغوئ ورسره سخته شخړه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه هغوی ته وويل" ‪:‬اوس ما ستاسو په پرتله څه کړي دي؟ ايا د افرايم د انګورو راټولول د ابيعزر د انګورو د حاصلتو څخه غوره نه‬ ‫دي؟"‬ ‫‪ُ ۳‬دای پاک د مديان مشران‪ ،‬اوريب او زئيب ستاسو په لس کې درکړل‪ ،‬نو زه ستاسو په پرتله څه کولی شم؟ نو د هغوی غوسه د هغه په‬ ‫وړاندې سړه شوه‪ ،‬کله چې هغه دا وويل‪.‬‬ ‫‪۴‬جداون د اردن سيند ته راغی او د هغه سره درې سوه سړي چې ستړي وو‪ ،‬د هغوی پسې روان شول‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا هغه د سکوت ُلکو ته وويل” ‪:‬زما پيروانو ته ډوډۍ ورکړئ‪ ،‬ځکه چې هغوی ډېر ستړي شوي دي او زه د مديانيانو پادشاهانو زبح او‬ ‫ضلمنع پسې روان يم“‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د سکوت مشرانو وويل” ‪:‬آيا د زبح او ضلمنع لسونه اوس ستا په لس کې دي چې موږ ستا لښکر ته ډوډۍ ورکړو؟“‬ ‫‪۷‬جداون وويل” ‪:‬نو کله چې څښتن زبح او ضلمنع ماته په لس کې راکړي‪ ،‬نو زه به ستاسو غوښه د صحرا په اغزو او ُټو سره وڅېرم“‪.‬‬ ‫‪۸‬نو هغه له هغه ځايه فنوئيل ته لړ او د هغوی سره يې هم همداسې ُبرې وکړې ‪.‬د فنوئيل ُلکو هغه ته هغه ډول ځواب ورکړ لکه څنګه‬ ‫چې د سکوت ُلکو ورته ځواب ورکړی وو‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۹‬او هغه د فنوئيل ُلکو ته هم وويل ‪:‬کله چې زه په امن سره بيرته راشم‪ ،‬نو دا برج به ونړوم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬اوس لزبح او ضل خمنع په قرقخور کښې وو‪ ،‬د هغوئ لښکر تقريبا ا پنځلس زره سړى ورسره وو‪ ،‬دا ټول هغه کسان وو چې د مشرق د ُلقو‬ ‫د لښکرو نه پاتې خوو‪ ،‬ځکه چې يو لک شل زره تخوره وهونکى ووژل شول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا جداون د نوبح او يګبها په ُتيځ کې د هغو ُلکو په لره لړ چې په ُېمو کې اوسېدل او لښکر يې ونيو‪ ،‬ځکه چې لښکر ُوندي و‪.‬‬ ‫‪۱۲‬کله چې لزبح او ضل خمنع وتښتېدل‪ ،‬نو هغه په هغوی پسې لړو او د مديان دوه بادشاهان‪ ،‬لزبح او ضل خمنع يې ونيول او ټول لښکر يې مات‬ ‫کړو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د يوآش زوی جداون د لمر ُتو څخه مخکې له جګړې څخه راستون شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬او د سکوت د ُلکو څخه يې يو ځوان ونيو او پوښتنه يې ترې وکړه ‪.‬هغه ورته د سکوت د مشرانو او مشرانو په اړه معلومات ورکړل‪،‬‬ ‫چې ټول اويا تنه وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغه د سکوت ُلکو ته راغی او ويې ويل” ‪:‬زبح او ضلمنع وګورئ‪ ،‬چې تاسو يې په اړه ماته ملمت کړي وو او ويل يې چې ايا د‬ ‫زبح او ضلمنع لسونه اوس ستا په لس کې دي چې موږ ستا ستړي سړو ته ډوډۍ ورکړو؟“‬ ‫‪ ۱۶‬هغه د ښار مشران‪ ،‬د صحرا اغزي او دښتې وزرونه ونيول او د هغو په کارولو سره يې د سکوت ُلکو ته تعليم ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغۀ د فنوايل برج ونړاوه او د ښار سړى يې ووژل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا هغۀ لزبح او ضلمنع ته ووئيل‪” ،‬هغه سړى څۀ لقسم خوو چې تاسو په تبور کښې ووژل؟ “هغوئ جواب ورکړو‪” ،‬لکه څنګه چې تاسو‬ ‫يئ‪ ،‬هم هغه شان خوو؛ هر يو د بادشاه د زامنو په شان وو“‪.‬‬ ‫‪ ۱۹‬هغه وويل” ‪:‬دوی زما وروڼه وو‪ ،‬زما د مور زامن وو ‪.‬د ژوندي څښتن په نوم قسم‪ ،‬که تاسو هغوی ژوندي ساتلي وای‪ ،‬نو زه به تاسو‬ ‫نه وژنم“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬بيا هغه ُپل مشر زوی يتر ته وويل" ‪:‬پاڅېږه او هغوی ووژنه "‪ُ.‬و ځوان ُپله توره ونه ويستله‪ ،‬ځکه چې هغه ل ځوان وو‪ ،‬نو وېرېده‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬بيا لزبح او ضلمنع وويل" ‪:‬پاڅېږه او په موږ حمله وکړه‪ ،‬ځکه چې څنګه سړی دی‪ ،‬هومره د هغه زور دی "‪.‬نو جداون راپورته شو‪،‬‬ ‫لزبح او ضلمنع يې ووژل او هغه کالي يې چې د دوی د اوښانو په غاړو کې وو‪ ،‬يوړل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا د بنى السرائيلو سړو جداون ته ووئيل‪” ،‬ته‪ ،‬ستا زوئ او ستا د نمسى هم په مونږ حکومت وکړه‪ ،‬ځکه چې تا مونږ د ميديانيانو د‬ ‫لس نه بچ کړى يخو“‪.‬‬ ‫‪۲۳‬جداون هغوی ته وويل” ‪:‬زه به په تاسو حکومت ونه کړم او نه به زما زوی په تاسو حکومت وکړي‪ ،‬څښتن به په تاسو حکومت‬ ‫وکړي“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬جداون هغوی ته وويل" ‪:‬زه له تاسو څخه يوه غوښتنه غواړم چې تاسو هر يو د ُپل ښکار شوي غنمو غوږوالۍ ماته راکړئ( "‪.‬ځکه‬ ‫چې دوی د سرو زرو غوږوالۍ درلودې‪ ،‬ځکه چې دوی اسماايليان وو)‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬هغوی ځواب ورکړ” ‪:‬موږ به په ُپله ُوښه هغوی ورکړو “‪.‬هغوی يوه ټوکر وغوړوله او هر سړي د ُپلې ښکار شوې غوږوالۍ په‬ ‫کې واچولې‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬او د سرو زرو هغه غوږوالۍ چې هغه غوښتلې وې وزن يې يو زره او اووه سوه مثقاله سره زر وو‪ ،‬د زيوراتو‪ ،‬غاړو او ارغواني‬ ‫جامو پرته چې د مديان پاچاهانو په سر وې او د هغو زنځيرونو سره چې د دوی د اوښانو په غاړه کې وې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬جداون د هغې نه يو ايفود جوړ کړو او په ُپل ښار‪ ،‬افره‪ ،‬کې يې کېښودو ‪.‬او ټول بنى السرائيليان هلته لړل او د هغې پسې يې زنا‬ ‫وکړه ‪:‬دا ُبره د جداون او د هغه د کورنۍ لپاره يو دام شو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬په دې ډول مديانيان د بنى السرائيلو په لس کښې مغلوب شول‪ ،‬نو هغوئ نور ُپل سرونه نۀ پورته کول ‪.‬او د جداون په وُت کښې‬ ‫څلوېښت کاله په خملک کښې امن وو‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د يوآش زوئ يربعل لړو او په ُپل کور کښې اوسېدو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬جداون د ُپلې ښځې نه اويا زامن درلودل‪ ،‬ځکه چې هغه ډېرې ښځې درلودې‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او د هغه وينځه چې په شکيم کې وه‪ ،‬هغې هم د هغه لپاره زوی وزېږاوه او نوم يې ابی ملک کېښود‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬د يوآش زوی جداون په ډېر امر کې مړ شو او د ُپل پلر يوآش په هديره کې چې د ابيعزريانو په افره کې وه ښخ شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬او کله چې جداون مړ شو‪ ،‬نو بنى السرائيلو بيا مخ واړاوه او د بعل بختانو پسې يې زنا وکړه او بعل بريت يې ُپل معبود جوړ کړ‪.‬‬ ‫‪ُ ۳۴‬و بنى السرائيلو ُپل ما للک خُدائ پاک ياد نۀ کړو‪ ،‬چا چې هغوئ د ټولو دشمنانو نه چې په هر اړخ کښې خوو بچ کړي خوو‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغوی د يروبعل کورنۍ‪ ،‬يعنې جداون سره هم هغه ډول مهربانۍ ونه کړې لکه څنګه چې هغه اسراييلو ته ښودلې وه‪.‬‬ ‫فصل ‪۹‬‬ ‫يربعل زوئ ابى خم للک لشکم ته د ُپلې مور د وروڼو سره لړو او د هغوئ سره او د ُپلې مور د کورنۍ ټولو غړو سره يې ُبرې‬ ‫‪۱‬د خ‬ ‫وکړې او وې وئيل‪،‬‬ ‫‪۲‬زه تاسو ته د شکيم ټولو ُلکو ته ووايم چې آيا ستاسو لپاره غوره ده چې د يروبعل ټول زامن چې اويا تنه دي‪ ،‬ستاسو په سر حکومت‬ ‫وکړي يا دا چې يو کس ستاسو په سر حکومت وکړي؟ دا هم په ياد ولرئ چې زه ستاسو هډوکی او ستاسو غوښه يم‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د هغه د مور ورونو د شکيم ټولو ُلکو ته د هغه په اړه دا ټولې ُبرې وکړې او د هغوی زړونه د ابی ملک د پيروۍ لپاره تيار شول‪،‬‬ ‫ځکه چې هغوی وويل" ‪:‬هغه زمونږ ورور دی"‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او هغوی هغه ته د بعل بريت د معبد څخه اويا مثقاله سپين زر ورکړل‪ ،‬چې په دې سره ابی ملک بې کاره او سپک ُلک په کار وګمارل‬ ‫او د هغه پسې روان شول‪.‬‬ ‫يربعل‬ ‫يربعل زامن‪ ،‬چې ټول اويا کسان وو‪ ،‬په يوه کاڼى ووژل‪ُ ،‬و د خ‬ ‫‪۵‬بيا هغه په افره کښې د ُپل پلر کور ته لړو او ُپل وروڼه يې د خ‬ ‫کشر زوئ يوتام ل هم پاتې وو‪ ،‬ځکه چې هغه پټ وو‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۶‬نو د شکيم ټول ُلک او د ميلو ټول ُلک سره راټول شول او لړل او د هغه ستنې په څنګ کې چې په شکيم کې وه‪ ،‬ابي ملک يې پاچا‬ ‫کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغوی دا ُبره يوتام ته وکړه‪ ،‬هغه لړ او د جرزيم غره په سر کې ودرېد‪ ،‬او ُپل غږ يې لوړ کړ او چيغه يې کړه او هغوی ته‬ ‫يې وويل" ‪:‬د شکيم ُلکو‪ ،‬زما ُبره واورئ‪ ،‬ترڅو ُدای ستاسو ُبره واوري"‪.‬‬ ‫‪۸‬يو وُت ونې لړې چې يو پاچا په ځانونو باندې وټاکي‪ ،‬او د زيتون ونې ته يې وويل‪ ،‬ته په موږ باندې پاچا شه‪.‬‬ ‫‪ُ۹‬و د زيتون ونې ورته وويل" ‪:‬آيا زه ُپل غوړوالی پرېږدم‪ ،‬چې زما په وسيله د ُدای او انسانانو ازت کوي او لړ شم چې د ونو په سر‬ ‫لوړ شم؟"‬ ‫‪۱۰‬نو ونو د انځر ونې ته وويل ‪:‬راشه او په مونږ باندې حکومت وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۱‬و د انځر ونې ورته وويل" ‪:‬آيا زه ُپله ُوږه او ښه مېوه پرېږدم او لړ شم چې د ونو مشر شم؟"‬ ‫‪۱۲‬بيا ونو انګورو ته وويل ‪:‬راشه او په مونږ حکومت وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو انګورو هغوی ته وويل ‪:‬آيا زه ُپل شراب چې ُدای او انسان ُوشحاله کوي پريږدم او لړ شم چې په ونو باندې لوړ شم؟‬ ‫‪۱۴‬بيا ټولو ونو د اغزن ونې ته وويل‪ ،‬راشه او په مونږ باندې حکومت وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د اغزې بوټي ونو ته وويل‪ ،‬که چېرې تاسو په رښتيا سره ما د ځانونو پاچا وټاکئ‪ ،‬نو راشئ او زما په سيوري کې باور وکړئ ‪.‬او که‬ ‫نه‪ ،‬نو د اغزې بوټي څخه اور راووځي او د لبنان د ديودار ونې وسوزوي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو اوس‪ ،‬که تاسو په رښتيا او صداقت سره دا کار کړی وي چې تاسو ابی ملک پاچا کړی وي او د يروبعل او د هغه د کورنۍ سره مو‬ ‫ښه سلوک کړی وي او د هغه سره مو د هغه د لسونو د حق سره سم چلند کړی وي‪ ،‬نو تاسو به هغه ته سزا ورکړئ‪.‬‬ ‫‪( ۱۷‬ځکه چې زما پلر ستاسو لپاره جنګ وکړ‪ ،‬او ُپل ژوند يې ډېر اوږد کړ او تاسو يې د مديانيانو له لس څخه وژغورل)‪:‬‬ ‫‪ُ ۱۸‬و تاسو نن زما د پلر د کورنۍ په وړاندې راپورته شوي يئ او د هغه اويا زامن مو په يوه کاڼي ووژل او د هغه د وينځې زوی ابي‬ ‫ملک مو د شکيم د ُلکو پاچا کړ‪ ،‬ځکه چې هغه ستاسو ورور دی)‪.‬‬ ‫‪۱۹‬که تاسو نن د يروبعل او د هغه د کورنۍ سره په ريښتيا او اُلص چلند کړی وي‪ ،‬نو په ابی ملک کې ُوشحاله اوسئ او هغه هم بايد‬ ‫ستاسو سره ُوشحاله شي‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و که نه‪ ،‬نو د ابی ملک څخه دې اور راووځي او د شکيم ُلک او د ميلو کور دې وسوځوي‪ ،‬او د شکيم او د ميلو کور دې اور‬ ‫راووځي او ابی ملک ته دې وسوځوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو يوتام وتښتېد او وتښتېد او بئر ته لړ او هلته د ُپل ورور ابي ملک له وېرې اوسېدو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې ابی ملک په اسراييلو باندې درې کاله حکومت وکړ‪،‬‬ ‫‪۲۳‬بيا خُدائ پاک د ابى خملک او د لشکم د ُلقو تر مينځ يو بد روح راولېږلو‪ ،‬او د لشکم ُلقو د ابى خملک سره دوکه وکړه‪.‬‬ ‫يربعل د اويا زامنو سره ظلم وشو او د هغوی ُون د هغوی د ورور ابی ملک په غاړه وي چې هغوی يې ووژل او د‬ ‫‪ ۲۴‬د دې لپاره چې د خ‬ ‫شکيم د ُلکو په غاړه وي چې د هغه د وروڼو په وژلو کې يې ورسره مرسته کړې وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬د شکيم ُلکو د غرونو په سرونو کې د هغه د نيولو لپاره يو شمېر کسان وټاکه او هر هغه څوک يې چې په هغه لره تېرېدل لوټ کړل ‪:‬‬ ‫او ابی ملک ته دا ُبر ورسېد‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬د ابد زوی جعل د ُپلو ورونو سره شکيم ته لړ او د شکيم ُلکو په هغه باور وکړ‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو هغوئ پټو ته لړل‪ُ ،‬پل انګور يې راټول کړل‪ ،‬انګور يې له پښو وغورځول او ُوشحالي يې وکړه‪ ،‬او د ُپل ُدائ کور ته لړل‪،‬‬ ‫ُوراک څښاک يې وکړو او ابي خملک ته يې لعنت ووايه‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬د ابد زوی جعل وويل" ‪:‬ابيملک څوک دی او شکيم څوک دی‪ ،‬چې موږ د هغه ُدمت وکړو؟ ايا هغه د يروبعل زوی نه دی؟ او زبول‬ ‫د هغه مشر نه دی؟ د شکيم د پلر حمور د ُلکو ُدمت وکړئ ‪.‬ولې موږ بايد د هغه ُدمت وکړو؟"‬ ‫‪ ۲۹‬او کاشکې چې دا ُلک زما تر لس لندې وای !نو زه به ابی ملک له منځه وړی وای ‪.‬هغه ابی ملک ته وويل ‪ُ:‬پل لښکر زيات کړه‬ ‫او راووځه‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬کله چې د ښار مشر زبول د ابد د زوی جعل ُبرې واورېدې‪ ،‬نو په قهر شو‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬هغه په پټه ابی ملک ته استازي واستول او ورته يې وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬د ابد زوی جعل او د هغه ورونه شکيم ته راغلي دي‪ ،‬او ګوره‪،‬‬ ‫هغوی ستا په وړاندې ښار کلبندوي“‪.‬‬ ‫‪۳۲‬نو اوس ته او ستا سره ُلک د شپې پاڅېږئ او په پټيو کې په پټيو کې انتظار وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬سهار چې لمر راُتلی وي‪ ،‬سهار وُتي پاڅېږه او په ښار باندې حمله وکړه ‪.‬کله چې هغه او د هغه ُلک ستا په وړاندې راووځي‪ ،‬نو‬ ‫ته چې څه وُت لرې نو ورسره کوه‪.‬‬ ‫‪ ۳۴‬نو ابي ملک او ټول هغه کسان چې د هغه سره وو د شپې پاڅېدل او په څلورو ډلو کې د شکيم په شاوُوا کې پټ شول‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬د ابد زوی جعل بهر ووت او د ښار د دروازې په ُوله کې ودرېد ‪.‬بيا ابی ملک او د هغه ُلک چې د هغه سره وو‪ ،‬د کمين څخه‬ ‫راووتل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬کله چې جعل ُلک وليدل‪ ،‬نو زبول ته يې وويل” ‪:‬وګوره‪ُ ،‬لک د غرونو له سرونو څخه راښکته کېږي “‪.‬زبول ورته وويل” ‪:‬ته د‬ ‫غرونو سيوري داسې وينې لکه څنګه چې انسانان وي“‪.‬‬ ‫‪۳۷‬جعل بيا ُبرې وکړې او ويې ويل” ‪:‬وګوره ُلک د ځمکې له منځ څخه راښکته کېږي او يوه بله ډله د معونيم د لويو ونو له لرې‬ ‫راځي‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬زبول ورته وويل” ‪:‬اوس ستا ُوله چېرته ده‪ ،‬چې تا ويل‪ ،‬ابي ملک څوک دی چې موږ يې ُدمت وکړو؟ دا هغه ُلک نه دي چې تا‬ ‫سپک کړي دي؟ اوس لړ شه او د هغوی سره جګړه وکړه“‪.‬‬ ‫‪۳۹‬جعل د شکيم د ُلکو په مخکې ووت او د ابی ملک سره يې جګړه وکړه‪.‬‬ ‫‪ُ ۴۰‬و ابی ملک هغه تعقيب کړ‪ ،‬او هغه د هغه څخه وتښتېد‪ ،‬او ډېر ُلک يې د دروازې تر دروازې پورې وغورځول او ټپيان شول‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ ۴۱‬او ابی ملک په ارومه کې اوسېده ‪.‬او زبول جعل او د هغه وروڼه وشړل چې په شکيم کې واوسېږي‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬په سبا ورځ ُلک پټيو ته لړل او ابي ملک ته يې ُبر ورکړ‪.‬‬ ‫‪۴۳‬بيا هغۀ ُلق بوتلل او په درې ډلو يې ووېشل‪ ،‬په پټى کښې يې کمين ولګولو‪ ،‬او وې ليدل چې ُلق د ښار نه راووتل‪ ،‬نو هغه په هغوئ‬ ‫باندې حمله وکړه او هغوئ يې ووژل‪.‬‬ ‫‪۴۴‬بيا ابي خملک او د هغۀ لښکر چې د هغۀ سره وو‪ ،‬په منډه لړل او د ښار د دروازې په ُوله کې ودرېدل ‪.‬او نورې دوه ډلې په ټولو هغو‬ ‫ُلکو باندې چې په پټيو کې وو‪ ،‬منډه کړه او ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۴۵‬ابی ملک ټوله ورځ د ښار سره جګړه وکړه‪ ،‬ښار يې ونيوه او ُلک يې ووژل‪ ،‬ښار يې وران کړ او مالګه يې پرې وشينده‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬کله چې د شکيم د برج ټولو ُلکو دا واورېدل‪ ،‬نو هغوی د بريت د ُدای د کور يوې کل ته ننوتل‪.‬‬ ‫‪ ۴۷‬او ابی ملک ته ُبر ورکړل شو چې د شکيم د برج ټول ُلک راټول شوي دي‪.‬‬ ‫‪۴۸‬ابى خملک او ټول ُلق چې ورسره وو‪ ،‬د ضلمون غره ته وُوت او ابى خملک په لس کښې تبر واُستو او د ونو نه يې يوه څانګه پرې‬ ‫کړه‪ ،‬هغه يې واُسته او په ُپل اوږه يې کېښوده او ُپلو ُلقو ته يې وويل‪” ،‬تاسو ما چې څۀ کول ليدلي دي‪ ،‬هغه کار ژر وکړئ او لکه‬ ‫څنګه چې ما کړى دى هغه وکړئ“‪.‬‬ ‫‪ ۴۹‬نو ټولو ُلکو هم ُپلې څانګې پرې کړې او ابی ملک پسې روان شول او هغه يې په قلعه کې کېښودلې او قلعه يې ورته اور واچاوه‪ ،‬نو‬ ‫د شکيم د برج ټول سړي چې شاوُوا زر سړي او ښځې وو‪ ،‬هم مړه شول‪.‬‬ ‫‪ ۵۰‬بيا ابی ملک تيبص ته لړ او د تيبص په مقابل کې يې ُېمې ودرولې او هغه يې ونيوه‪.‬‬ ‫‪ُ ۵۱‬و په ښار کې يو قوي برج وو‪ ،‬او ټول سړي‪ ،‬ښځې او د ښار ټول ُلک هلته وتښتېدل‪ ،‬هغه يې ځان ته وتړل او د برج سر ته يې‬ ‫پورته کړل‪.‬‬ ‫‪ ۵۲‬او ابی ملک برج ته راغی او د هغه سره يې جګړه وکړه‪ ،‬او د برج دروازې ته يې سخت ورغی ترڅو هغه په اور وسوځوي‪.‬‬ ‫‪ ۵۳‬او يوې ښځې د ژرندې ډبره د ابی ملک په سر وغورځوله او د هغه کوپړۍ يې ماته کړه‪.‬‬ ‫‪ ۵۴‬نو هغه په بيړه ُپل زغره وړونکی ځوان ته غږ وکړ او ورته يې وويل" ‪ُ:‬پله توره راوباسه او ما ووژنه‪ ،‬ترڅو ُلک زما په اړه ونه‬ ‫وايي چې يوې ښځې هغه وواژه "‪.‬نو د هغه ځوان هغه وواهه او هغه مړ شو‪.‬‬ ‫‪ ۵۵‬کله چې د اسراييلو ُلکو وليدل چې ابی ملک مړ شو‪ ،‬نو هر يو ُپل ځای ته لړ‪.‬‬ ‫‪ ۵۶‬نو ُدای پاک د ابی ملک د هغه بدکارۍ بدله ورکړه چې هغه د ُپل پلر سره کړې وه او ُپل اويا وروڼه يې ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۵۷‬او د شکيم د ُلکو ټولې بدۍ ُدای پاک د هغوی په سرونو واچولې ‪:‬او د يربعل د زوی يوتام لعنت په هغوی باندې راغی‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬د ابی ملک څخه وروسته د اسراييلو د دفاع لپاره تولع د فواه زوی او د دودو لمسی راپورته شو‪ ،‬چې د يساکار قبيلې څخه و او د افرايم په‬ ‫غرنۍ سيمه کې په شامير کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه دروېشت کاله د بنى السرائيلو قاضى وو‪ ،‬بيا مړ شو او په شامير کښې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د هغه نه وروسته‪ ،‬يائير چې د جلعاد څخه وو‪ ،‬راپورته شو او دوه ويشت کاله يې د اسراييلو قاضی شو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د هغه دېرش زامن وو چې په دېرشو ُرو باندې سپاره کېدل‪ ،‬او هغوی دېرش ښارونه درلودل چې تر نن ورځې پورې د حووت ياير په‬ ‫نوم ياديږي‪ ،‬کوم چې د جلعاد په ُاوره کې دي‪.‬‬ ‫‪۵‬ياير مړ شو او په کامون کې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪۶‬بنى السرائيلو يو ځل بيا د ما للک خُدائ په نظر کښې ګناه وکړه او د بعل‪ ،‬استارات‪ ،‬د شام‪ ،‬صيدا‪ ،‬موآب‪ ،‬د امون او د فلستيانو د معبودانو‬ ‫ابادت يې وکړو ‪.‬هغوئ ما للک خُدائ پرېښودو او د هغۀ ابادت يې ونۀ کړو‪.‬‬ ‫‪۷‬نو څښتن په اسراييلو باندې ډېر قهر شو او هغوی يې فلسطينيانو او امونيانو ته په لس ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۸‬په هغه کال هغوی اتلس کاله د اسراييلو ټول ُلک چې د اردن سيند په بله غاړه د اموريانو په ُاوره کې چې په جلعاد کې ده‪ ،‬ځورول او‬ ‫ځورول‪.‬‬ ‫‪۹‬امونيان د اخردن سيند نه تېر شول چې د يهوداه‪ ،‬بنيامين او د الفرائيم د کورنۍ سره جنګ وکړي‪ ،‬نو بنى السرائيليان ډېر په تکليف کښې خوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو بنى السرائيلو ما للک خُدائ ته فرياد وکړو او وې وئيل‪” ،‬مونږ ستا لُلف ګناه کړې ده‪ ،‬ځکه چې مونږ ُپل خُدائ پاک پرېښودو او د‬ ‫بعل بختانو ابادت مو کړے دے“‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬څښتن د اسرائيليانو سره ُبرې وکړې او ويې فرمايل” ‪:‬آيا ما تاسو د مصريانو‪ ،‬اموريانو‪ ،‬امونيانو او فلسطينيانو څخه نه دي‬ ‫ژغورلي؟‬ ‫‪۱۲‬صيدانيانو‪ ،‬اماليقيانو او مااونيانو هم په تاسو ظلم وکړ‪ ،‬تاسو ماته فرياد وکړ او ما تاسو د هغوی له لس څخه وژغورلئ‪.‬‬ ‫‪ُ۱۳‬و تاسو ما پرېښودئ او د نورو معبودانو ابادت مو وکړ‪ ،‬نو زه به نور تاسو ونه ژغورم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬لړ شئ او هغو معبودانو ته فرياد وکړئ چې تاسو غوره کړي دي‪ ،‬هغوی دې ستاسو د مصيبت په وُت کې تاسو وژغوري‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو بنى السرائيلو ما للک خُدائ ته ووئيل‪” ،‬مونږ ګناه کړې ده ‪.‬هر هغه څۀ چې ستا په نظر کښې ښۀ ښکارى نو زمونږ سره وکړه ‪.‬نن‬ ‫مونږ بچ کړه“‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۶‬هغوئ د پردو معبودان د ځان نه لرې کړل او د ما للک ُدائ ابادت يې وکړو ‪.‬او د هغۀ روح د بنى السرائيلو د بدبختۍ په وجه غمجن‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بيا امونيان سره راټول شول او په جلعاد کې يې ُېمې ودرولې‪ ،‬او بنى السرائيليان هم سره راټول شول او په مصفاه کې يې ُېمې‬ ‫ودرولې‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۱۸‬نو د لجلعاد ُلقو او مشرانو يو بل ته ووئيل‪” ،‬څوک به د امونيانو په لُلف جنګ شروع کړى؟ هغه به د لجلعاد د ټولو اوسېدونكو مشر‬ ‫وى“‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪.‬جلعاد يفتاح پېدا کړو‪.‬‬ ‫‪ ۱‬د لجلعاد يفتاح يو ډېر زړور سړے وو او د يوې فاحشې زوئ وو ل‬ ‫‪۲‬د لجلعاد ښځې زامن وزېږېدل او د هغه د ښځې زامن لوی شول‪ ،‬نو هغوی الفتاح وشړلو او ورته يې وويل ‪:‬ته به زمونږ د پلر په کور کې‬ ‫ميراث ونه لرې‪ ،‬ځکه چې ته د يوې بلې ښځې زوی يې‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا الفتاح د ُپلو وروڼو نه وتښتېدو او د طوب په خملک کښې اوسېدو ‪.‬هلته يو شمېر بدمعاشان د الفتاح سره راټول شول او د هغۀ سره لړل‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د وُت په تېرېدو سره‪ ،‬امونيانو د اسرائيليانو سره جګړه وکړه‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې امونيانو د بنى السرائيلو سره جنګ وکړو‪ ،‬نو د لجلعاد مشران لړل چې الفتاح د طوب خملک څخه راوويستلى‪.‬‬ ‫‪۶‬هغوئ الفتاح ته ووئيل‪” ،‬راشه او زمونږ مشر شه چې مونږ د امونيانو سره جنګ وکړو“‪.‬‬ ‫‪۷‬الفتاح د لجلعاد مشرانو ته وويل” ‪:‬آيا تاسو زما څخه کرکه ونکړه او د ُپل پلر له کوره مو وشړلم؟ او اوس چې په تکليف کې يئ ولې زما‬ ‫سره راغلئ؟“‬ ‫‪ ۸‬د لجلعاد مشرانو الفتاح ته وويل” ‪:‬نو اوس مونږ ستا ُوا ته راګرځو‪ ،‬چې زمونږ سره لړ شې او د امونيانو سره وجنګېږې او د لجلعاد د‬ ‫ټولو اوسېدونکو مشر شې“‪.‬‬ ‫‪۹‬الفتاح د لجلعاد مشرانو ته وويل” ‪:‬که تاسو ما بېرته د امونيانو سره د جګړې لپاره کور ته بوځئ او څښتن هغوی زما په لس کې ورکړي‪،‬‬ ‫نو زه به ستاسو مشر شم؟“‬ ‫‪ ۱۰‬د جلعاد مشرانو الفتاح ته وويل” ‪:‬څښتن دې زمونږ په منځ کې شاهد وي که چېرې مونږ ستا د وينا سره سم داسې ونه کړو“‪.‬‬ ‫‪۱۱‬بيا الفتاح د لجلعاد د مشرانو سره لړو او ُلقو هغه د ُپل ځان مشر او مشر جوړ کړو ‪.‬او الفتاح په مصفاه کښې د ما للک خُدائ په وړاندې‬ ‫ُپلې ټولې ُبرې وکړې‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل چې ورته ووائى‪” ،‬زما سره ستا څه کار دے چې زما په خملک کښې د جنګېدو لپاره‬ ‫‪۱۲‬بيا الفتاح د امونيانو بادشاه ته پېغام خ‬ ‫راغلے يې؟‬ ‫وړونکو ته په جواب کښې ووئيل‪” ،‬ځکه چې کله بنى السرائيلو د لمصر نه راووتل نو زما خملک يې‬ ‫‪ ۱۳‬د امون بادشاه د الفتاح پېغام خ‬ ‫واُستو‪ ،‬د ارنون نه تر يبوق او اخردن پورې‪ ،‬نو اوس هغه خملکونه په امن سره واپس کړئ“‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬الفتاح بيا د امون بادشاه ته پېغام خ‬ ‫‪۱۵‬او ورته يې وويل” ‪:‬يفتاح داسې فرمايي ‪:‬اسرائيلو د موآب ځمکه او د امونيانو ځمکه نه ده نيولې‪.‬‬ ‫‪ُ۱۶‬و کله چې بنى السرائيليان د لمصر نه راووتل‪ ،‬د صحرا په لر د سره سمندر پورې روان شول او قادلس ته راغلل‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل او ورته يې ووئيل‪” ،‬مهرباني وکړئ‪ ،‬ما پرېږدئ چې ستاسو په خملک کښې تېر‬ ‫‪۱۷‬نو بنى السرائيلو د ادوم بادشاه ته پېغام خ‬ ‫شم “‪ُ.‬و د ادوم بادشاه د دې ُبرې ته غوږ ونۀ نيولو ‪.‬او په ورته ډول هغوئ د موآب بادشاه ته هم پېغام ولېږلو‪ُ ،‬و هغه هم رضامند نه‬ ‫شو او بنى السرائيل په قادلش کښې پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬بيا هغوئ د صحرا په لر روان شول‪ ،‬د ادوم او موآب خملک نه تاو شول‪ ،‬د موآب خملک د مشرق طرف ته راغلل او د ارنون سيند په بل‬ ‫طرف يې ُېمې ولګولې‪ُ ،‬و د موآب د سرحد دننه نۀ راغلل‪ ،‬ځکه چې ارنون د موآب سرحد وو‪.‬‬ ‫وړونکى ولېږل‪ ،‬او بنى السرائيلو ورته ووئيل‪” ،‬مونږ پرېږده‬ ‫‪۱۹‬نو بنى السرائيلو د اموريانو بادشاه سيحون ته چې د حشبون بادشاه وو پېغام خ‬ ‫چې ستا د خملک له لرې زما خملک ته لړ شو“‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و سيحون په بنى السرائيلو باور ونۀ کړو چې د هغۀ د القې نه تېر شى ‪.‬بلکې سيحون ُپل ټول ُلق راغونډ کړل او په يهض کښې يې‬ ‫ُېمې ولګولې او د بنى السرائيلو سره يې جنګ وکړو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ما للک خُدائ د بنى السرائيلو خُدائ پاک سيحون او د هغۀ ټول ُلق بنى السرائيلو ته حواله کړل او بنى السرائيلو هغوئ له شکست ورکړو ‪.‬‬ ‫نو بنى السرائيلو د اموريانو ټوله زمکه قبضه کړه‪ ،‬چې د هغه خملک اوسېدونکى خوو‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬هغوی د اموريانو ټوله سيمه ونيوله‪ ،‬د ارنون څخه تر يبوق پورې او د صحرا څخه تر اردن پورې‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو اوس د اسراييلو څښتن ُدای اموريان د ُپلو ُلکو اسراييلو له مخې څخه وشړل‪ ،‬ايا ته به يې ونيسی؟‬ ‫‪۲۴‬آيا ته به هغه څه ونلرې چې ستا ُدای کموس تاته درکوي؟ نو څوک چې زمونږ څښتن ُدای زمونږ له مخې څخه وباسي‪ ،‬هغه به مونږ‬ ‫هم ونيسو‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او اوس ته د موآب د پاچا صفور زوی بالق څخه کوم ښه شی لرې؟ ايا هغه کله هم د اسراييلو سره جګړه کړې‪ ،‬يا يې کله هم د هغوی‬ ‫سره جګړه کړې ده؟‬ ‫‪ ۲۶‬کله چې اسراييليان درې سوه کاله په حسبون او د هغې په ښارونو کې‪ ،‬په ارواير او د هغې په ښارونو کې او په ټولو هغو ښارونو‬ ‫کې چې د ارنون سيند په غاړه دي‪ ،‬اوسېدل‪ ،‬نو ولې تاسو په هغه وُت کې هغه بيرته ونه نيول؟‬ ‫‪ ۲۷‬نو ځکه ما ستا په وړاندې ګناه نه ده کړې‪ُ ،‬و ته زما سره د جنګ کولو لپاره ظلم کوې ‪.‬څښتن چې قاضي دی نن دې د اسرائيليانو او‬ ‫امونيانو ترمنځ قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۸‬و د امون بادشاه د الفتاح ُبرو ته غوږ ونه نيوو چې هغۀ ورته لېږلې وې‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بيا د ما للک خُدائ روح په الفتاح نازل شو‪ ،‬او هغه د لجلعاد او منسى نه تېر شو او د لجلعاد په لمصفه باندې تېر شو او د لجلعاد د لمصفه نه د‬ ‫امونيانو طرف ته لړو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬بيا الفتاح د څښتن په نوم نذر ومانه او ويې ويل” ‪:‬که چېرې ته په يقيني توګه امونيان زما په لس کې راکړې‪،‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ ۳۱‬نو کله چې زه د امونيانو څخه په سلمتۍ سره راستون شم‪ ،‬نو هر څوک چې زما د کور د دروازو څخه راووځي او زما سره د ليدلو‬ ‫لپاره راشي‪ ،‬هغه به ُامخا د څښتن وي‪ ،‬او زه به هغه د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړم‪.‬‬ ‫‪۳۲‬نو الفتاح د امونيانو سره د جنګ کولو لپاره لړو او ما للک خُدائ هغوئ د هغۀ په لسونو کښې ورکړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۳‬هغۀ د ارواير نه تر لمنيت پورې شل ښارونه او د انګورو باغونو پورې په ډېر لوئ قتل اام سره ووژل ‪.‬په دې ډول امونيان د بنى‬ ‫السرائيلو په وړاندې مات شول‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بيا الفتاح په مصفاه کښې ُپل کور ته راغلو‪ ،‬او د هغۀ لور د دومبل وهلو او نڅېدو سره د هغۀ سره د لملوېدو دپاره راووتله‪ ،‬او هغه د‬ ‫هغۀ يواځنۍ اولده وه‪ ،‬د هغې نه بغېر يې نۀ زوئ وو او نۀ لور‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬کله چې هغه هغه وليده‪ ،‬نو ُپل کالي يې وشلول او ويې ويل” ‪:‬افسوس‪ ،‬زما لور !تا ما ډېر ُراب کړ او ته د هغو کسانو څخه يې چې‬ ‫ما ځوروي ‪.‬ځکه چې ما ُپله ُوله څښتن ته ُلصه کړې ده او زه بېرته نه شم تلی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغې ورته وويل” ‪:‬زما پلره‪ ،‬که تا ُپله ُبره څښتن ته کړې وي‪ ،‬نو زما سره هماغسې وکړه لکه څنګه چې ستا له ُولې راوتلې ده‪،‬‬ ‫ځکه چې څښتن ستا د دښمنانو‪ ،‬امونيانو‪ ،‬څخه ستا انتقام اُيستی دی“‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬هغې ُپل پلر ته وويل” ‪:‬زما لپاره دا کار وکړه ‪.‬دوه مياشتې ما پرېږده چې په غرونو کې وګرځم او د ُپلې نجلۍ سره يوځای په ُپل‬ ‫پېغلتوب غم وکړم“‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬هغه وويل" ‪:‬لړ شه "‪.‬او هغه يې د دوو مياشتو لپاره رُصت کړه ‪:‬او هغه د ُپلو ملګرو سره لړه او په غرونو کې يې د ُپلې‬ ‫پېغلتوب په اړه غمجنه وينا وکړه‪.‬‬ ‫‪۳۹‬او د دوو مياشتو په آُر کې‪ ،‬هغه ُپل پلر ته راستنه شوه‪ ،‬او پلر يې د هغې سره د ُپلې نذر سره سم امل وکړ‪ ،‬او هغې هيڅوک نه‬ ‫پېژندل ‪.‬او دا په اسرائيلو کې يو دود و‪.‬‬ ‫‪۴۰‬چې د بنى السرائيلو لوڼې هر کال څلور ورځې د لجلعادى الفتاح د لور د غم کولو لپاره تللې‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫‪۱‬نو د الفرائيم سړى راغونډ شول او شمال ته لړل او الفتاح ته يې ووئيل‪” ،‬تۀ ولې د امونيانو سره د جنګ کولو لپاره لړې او مونږ دې د‬ ‫ځان سره د تلو لپاره راونۀ بلل؟ مونږ به ستا کور ستا سره اور ولګوو“‪.‬‬ ‫‪۲‬الفتاح هغوئ ته ووئيل‪” ،‬زما او زما د ُلقو د امونيانو سره سخته شخړه وه‪ ،‬او کله چې ما تاسو راوغوښتل‪ ،‬نو تاسو ما د هغوئ د لسونو‬ ‫نه بچ نه کړم‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې ما وليدل چې تاسو ما ته نجات ورنکړ‪ ،‬نو ما ُپل ژوند په ُپلو لسونو کې واُيست او د امونيانو سره مخ شوم او څښتن هغوی‬ ‫زما په لس کې ورکړل ‪.‬نو نن ولې تاسو زما سره د جګړې لپاره راغلي ياست؟‬ ‫‪۴‬بيا الفتاح د لجلعاد ټول سړى راغونډ کړل او د الفرائيم سره يې جګړه وکړه ‪.‬او د لجلعاد سړو الفرائيم ته ماتې ورکړه‪ ،‬ځکه چې هغوئ ويل‪،‬‬ ‫تاسو لجلعاديان د الفرائيم او منسى په مينځ کښې د الفرائيم نه تښتېدلي يئ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬او د جلعاديانو د افرايميانو په مخکې د اردن د سيند لرې ونيولې ‪.‬او داسې وشول چې کله به هغه افرايميان چې تښتېدلي وو‪ ،‬ويل به يې‪،‬‬ ‫"ما پرېږده چې تېر شم‪" ،‬نو د جلعاديانو به ورته ويل‪" ،‬آيا ته افرايميان يې؟ "که هغه وويل‪" ،‬نه‪"،‬‬ ‫‪۶‬نو هغوی ورته وويل" ‪ :‬لشبخو للت ووايه "!او هغه وويل" ‪ :‬لسبخو للت "ځکه چې هغه يې په سمه توګه نه شو ويلی ‪.‬بيا هغوی هغه ونيو او د‬ ‫اردن په دروازو کې يې ووژلو ‪.‬او په هغه وُت کې دوه څلوېښت زره افرايميان ووژل شول‪.‬‬ ‫‪ ۷‬الفتاح شپږ کاله د بنى السرائيلو قاضى وو ‪.‬بيا د لجلعاد الفتاح مړ شو او د لجلعاد په يو ښار کښې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬د هغه نه پس‪ ،‬د بيتلحم البصان د بنى السرائيلو قاضى شو‪.‬‬ ‫‪ ۹‬د هغه دېرش زامن او دېرش لوڼې وې‪ ،‬هغه ټولې بهر ته ولېږلې او د ُپلو زامنو لپاره يې دېرش لوڼې له بهر څخه راوستلې او هغه اووه‬ ‫کاله د اسراييلو قاضی شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بيا البصان مړ شو او په بيت لحم کښې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬له هغه وروسته ايلون چې د زبولون قبيلې څخه وو‪ ،‬د اسراييلو قاضی شو او هغه لس کاله د اسراييلو قاضی شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د زبولون ايلون مړ شو او د زبولون په سيمه کې په ايالون کې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬له هغه څخه وروسته د فرااتوني هليل زوی ابدون د اسراييلو قاضی شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬د هغه څلوېښت زامن او دېرش وراره وو چې په اوياوو ُرو سورلي کېدل ‪.‬هغه اته کاله د اسرائيلو قاضي شو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د لفرااتوني هلليل زوئ ابدون مړ شو او د اماليقيانو غرونو په خملک‪ ،‬د الفرائيم په خملک کښې په لفرااتون کښې ښخ شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۳‬‬ ‫‪۱‬بنى السرائيلو يو ځل بيا د ما للک خُدائ په نظر کښې بد کارونه وکړل‪ ،‬او ما للک خُدائ هغوئ څلوېښت کاله د فلستيانو په لس کښې‬ ‫ورکړل‪.‬‬ ‫صراا په ښار کې د دان د کورنۍ څخه يو سړی وو چې نوم يې مانوح وو‪ ،‬د هغه ښځه شنډه وه او اولد يې نه درلود‪.‬‬ ‫‪۲‬د خ‬ ‫‪ ۳‬د څښتن فرښته هغې ښځې ته راڅرګنده شوه او ورته يې وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ته شنډه يې او اولد نه لرې‪ُ ،‬و ته به اميدواره شې او زوی به‬ ‫وزېږېږې“‪.‬‬ ‫‪۴‬نو اوس‪ ،‬زه تاته داا کوم‪ ،‬پام کوه‪ ،‬شراب يا نور شراب مه څښه او هيڅ ناپاک شی مه ُوره‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې‪ ،‬ګوره‪ ،‬ته به اميدواره شې او زوی به وزېږېږې‪ ،‬او د هغه په سر به ږيره نه وهل کېږي‪ ،‬ځکه چې ماشوم به د زېږېدو څخه د‬ ‫ُدای لپاره نذير وي ‪:‬او هغه به د فلسطينيانو له لس څخه اسرائيليان ُلص کړي‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۶‬نو هغه ښځه راغله او ُپل ميړه ته يې وويل ‪:‬د ُدای يو سړی ماته راغی‪ ،‬او د هغه مخ د ُدای د فرښتې په څير وو‪ ،‬ډېر وحشتناک ‪ُ:‬و‬ ‫ما ترې ونه پوښتل چې له کوم ځای څخه دی‪ ،‬او نه يې هم ُپل نوم راته وويل‪:‬‬ ‫‪ُ۷‬و هغه ما ته وويل ‪:‬ګوره‪ ،‬ته به اميدواره شې او زوی به وزېږېږې ‪.‬اوس شراب يا کوم قوي څښاک مه څښه او نه هم کوم ناپاک شی‬ ‫ُورې‪ ،‬ځکه چې ماشوم به د زېږېدو څخه تر مرګ پورې د ُدای لپاره نذير وي‪.‬‬ ‫‪۸‬نو مانوحه ما للک خُدائ ته سوال وکړو او وې وئيل‪” ،‬اے زما ما للکه خُدايه‪ ،‬هغه سړے چې تا رالېږلے وو مونږ ته بيا راشى او مونږ ته‬ ‫وښائى چې د هغه ماشوم سره څۀ وکړو چې پېدا کيږى“‪.‬‬ ‫‪ُ۹‬دای پاک د مانوح غږ واورېد او د ُدای پاک فرښته بيا هغې ښځې ته راغله کله چې هغه په پټي کې ناسته وه‪ ،‬مګر د هغې ميړه مانوح‬ ‫د هغې سره نه و‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه ښځه ژر منډه کړه او ُپل مېړه ته يې ُبر ورکړ او ورته يې وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬هغه سړی چې تېره ورځ ماته راغی‪ ،‬ماته راڅرګند‬ ‫شو“‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو مانوح پاڅېد او د ُپلې ښځې پسې لړ او هغه سړي ته ورغی او پوښتنه يې ترې وکړه” ‪:‬ايا ته هغه سړی يې چې له ښځې سره يې‬ ‫ُبرې کړې وې؟ “هغه ځواب ورکړ” ‪:‬زه يم“‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬نو مانوح وويل” ‪:‬اوس دې ستا ُبرې رښتيا شي ‪.‬موږ هلک ته څنګه امر وکړو او څنګه ورسره وکړو؟“‬ ‫‪ ۱۳‬د څښتن فرښتې مانوح ته وويل” ‪:‬د هغه ټولو شيانو څخه چې ما ښځې ته ويلي وو‪ ،‬هغه دې ُبر وي“‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه دې د انګورو د بوټي څخه هيڅ شی ونه ُوري‪ ،‬شراب دې نه څښي يا دې کوم سخت څښاک نه څښي او نه دې کوم ناپاک شی‬ ‫ُوري ‪.‬هغه ټول هغه څه چې ما هغې ته امر کړی دی هغه دې مرااات کړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو مانوح د ما للک خُدائ فرښتې ته ووئيل‪” ،‬مهرباني وکړه‪ ،‬مونږ ته اجازه راکړه چې تا تر هغه وُته پورې انتظار وکړو چې مونږ ستا‬ ‫دپاره يو چېلے تيار کړو“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د ما للک خُدائ فرښتې منوح ته ووئيل‪” ،‬که تۀ ما ايسار کړې‪ُ ،‬و زۀ به ستا ډوډۍ ونۀ ُورم ‪.‬او کۀ تۀ سوزېدونکې نذرانه پېش کوې‪ ،‬نو‬ ‫هغه ما للک خُدائ ته پېش کړه “‪.‬ځکه چې منوح نه پوهېده چې هغه د ما للک خُدائ فرښته ده‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو مانوح د څښتن فرښتې ته وويل” ‪:‬ستا نوم څه دی؟ کله چې ستا ُبرې رښتيا شي‪ ،‬نو موږ به ستا ازت وکړو؟“‬ ‫‪ ۱۸‬د څښتن فرښتې هغه ته وويل” ‪:‬ولې زما نوم داسې پوښتې؟‬ ‫‪۱۹‬نو مانوح يو چيلی د غلې دانې د نذرانې سره يوړ او په يوه ډبره يې څښتن ته وړاندې کړ ‪:‬او فرښتې حيرانونکې کار وکړ؛ او مانوح او‬ ‫د هغه ښځې وليدل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې اور د قربانګاه څخه اسمان ته پورته شو‪ ،‬نو د څښتن فرښته د قربانګاه په اور کې پورته شوه او مانوح او د هغه ښځې هغه ته‬ ‫وکتل او په ځمکه باندې په مخونو پرېوتل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬مګر د څښتن فرښته بيا مانوح او د هغه ښځې ته ښکاره نه شوه‪ ،‬بيا مانوح پوه شو چې هغه د څښتن فرښته وه‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او مانوح ُپلې ښځې ته وويل” ‪:‬مونږ به ُامخا مړه شو‪ ،‬ځکه چې مونږ ُدای پاک ليدلی دی“‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۳‬و د هغه ښځې ورته وويل” ‪:‬که چېرې څښتن زموږ د وژلو اراده لرلی‪ ،‬نو هغه به زموږ له ُوا سوزېدونکې نذرانه او د غلې نذرانه‬ ‫نه وای قبوله کړې‪ ،‬نه به يې موږ ته دا ټول شيان ښودلي وای‪ ،‬او نه به يې موږ ته د دې په څېر ُبرې کړې وای“‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬ښځې زوی وزېږاوه او د هغه نوم يې سمسون کېښود ‪.‬ماشوم لوی شو او څښتن هغه ته برکت ورکړ‪.‬‬ ‫صراا او اشتاول ترمنځ وو‪ ،‬هغه ته حرکت ورکول پيل کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۵‬او د څښتن روح کله ناکله د دان په کمپ کې چې د خ‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬سمسون تمنت ته لړ او هلته يې د فلسطينيانو د لورګانو څخه يوه ښځه وليده‪.‬‬ ‫‪۲‬نو هغه راغی او ُپل پلر او مور ته يې ُبر ورکړ او ويې ويل” ‪:‬ما په تمنت کې د فلسطينيانو د لورګانو څخه يوه ښځه ليدلې ده ‪.‬نو اوس‬ ‫هغه زما لپاره واده کړه“‪.‬‬ ‫‪۳‬نو د هغه پلر او مور ورته وويل” ‪:‬آيا ستا د وروڼو په لورګانو کې يا زما په ټولو ُلکو کې هيڅکله داسې ښځه نشته چې ته د ناسنته‬ ‫شويو فلستيانو څخه ښځه وکړې؟ “سمسون ُپل پلر ته وويل” ‪:‬هغه زما لپاره راوړه‪ ،‬ځکه چې هغه زما ډېره ُوښه ده“‪.‬‬ ‫‪ُ۴‬و د هغۀ پلر او مور ته پته نه وه چې دا د ما للک خُدائ له طرفه وه‪ ،‬چې هغه د فلستيانو په ُلف موقع لټوه‪ ،‬ځکه چې په هغه وُت‬ ‫کښې فلستيانو په بنى السرائيلو حکومت کولو‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا سمسون د ُپل پلر او مور سره تمنت ته لړو او د تمنت د انګورو باغونو ته ورسېدو‪ ،‬او يو ځوان زمری د هغه په وړاندې وغړېد‪.‬‬ ‫‪ ۶‬د څښتن روح په هغه باندې په ډېر زور سره نازل شو او هغه يې داسې ټوټه ټوټه کړ لکه چې غواړې يو سېرلی څېرې کړي‪ ،‬او د هغه‬ ‫په لس کې هيڅ نه وو ‪ُ:‬و هغه ُپل پلر او مور ته څه ونه ويل چې هغه کړي دي‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه لړو او د هغې ښځې سره يې ُبرې وکړې‪ ،‬او هغه سمسون ته ډېره ُوښه شوه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬څه موده وروسته هغه د هغې د واده کولو لپاره راستون شو‪ ،‬او د زمري د مړي د ليدلو لپاره يوې ُوا ته وګرځېد ‪:‬او هلته يې د زمري‬ ‫په مړي کې د مچيو او شاتو يوه ډله وليدله‪.‬‬ ‫‪ ۹‬هغه دا په ُپلو لسونو کې واُيست او ُوړل يې روان شول‪ ،‬او ُپل مور او پلر ته راغلل‪ ،‬او هغوی ته يې ورکړل‪ ،‬او هغوی هم‬ ‫وُوړل‪ُ ،‬و هغه هغوی ته ونه ويل چې هغه د زمري له جسد څخه شات راوويست‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو د هغه پلر هغې ښځې ته لړ او سمسون هلته مېلمستيا وکړه‪ ،‬ځکه چې د ځوانانو اادت دا وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬کله چې هغوی هغه وليد‪ ،‬نو دېرش ملګري يې راوستل چې ورسره وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬شمشون هغوی ته وويل” ‪:‬زه به تاسو ته يوه معما ووايم ‪:‬که تاسو وکولی شئ چې د ميلمستيا په اوو ورځو کې يې راته ووايئ او‬ ‫ومومئ‪ ،‬نو زه به تاسو ته دېرش څادرونه او دېرش جوړې جامې درکړم‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ُ ۱۳‬و که تاسو دا راته ونه واياست‪ ،‬نو تاسو به ماته دېرش څادرونه او دېرش جوړې جامې راکړئ “‪.‬هغوی ورته وويل” ‪ُ:‬پله معما‬ ‫ووايه چې موږ يې واورو“‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬هغه هغوی ته وويل ‪:‬د ُوړلي څخه غوښه راووتله او د قوي څخه ُوږه راووتله ‪.‬او دوی په دريو ورځو کې دا معما حل نه شوه‬ ‫کړای‪.‬‬ ‫‪۱۵‬په اوومه ورځ هغوی د سمسون ښځې ته وويل" ‪ُ:‬پل ميړه وغولوه چې موږ ته معما ووايی‪ ،‬که نه نو موږ به تا او ستا د پلر کور په‬ ‫اور کې وسوځوو ‪.‬ايا تاسو موږ د دې لپاره راوبلل چې هغه څه واُلو چې موږ يې لرو؟ ايا دا سمه نه ده؟"‬ ‫‪۱۶‬د سمسون ښځې د هغه په وړاندې وژړل او ويې ويل” ‪:‬ته له ما څخه کرکه کوې او زما سره مينه نه کوې ‪.‬تا زما د قوم اولدونو ته يوه‬ ‫معما وويله او ماته يې نه ده ويلي “‪.‬هغه هغې ته وويل” ‪:‬ګوره‪ ،‬ما دا ُپل پلر او مور ته نه ده ويلي‪ ،‬او زه به يې تاته ووايم؟“‬ ‫‪ ۱۷‬او هغه اوه ورځې د هغه په وړاندې ژړل‪ ،‬تر څو چې د دوی ميلمستيا روانه وه ‪.‬او په اوومه ورځ هغه هغې ته وويل‪ ،‬ځکه چې هغه په‬ ‫هغه باندې ډيره سخته وه ‪:‬او هغې د ُپلو ُلکو ماشومانو ته معما وويله‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬او د ښار ُلکو په اوومه ورځ د لمر لوېدو څخه مخکې هغه ته وويل" ‪:‬د شاتو څخه ُوږ څه شی دی؟ او د زمري څخه قوي څه شی‬ ‫دی؟ "هغه هغوی ته وويل" ‪:‬که تاسو زما غوا سره نه وای قلبه کړې‪ ،‬نو تاسو زما معما نه وه موندلې"‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو د ما للک خُدائ روح په هغۀ نازل شو‪ ،‬او هغه د اشقلون ښار ته لړو او د هغوئ دېرش سړى يې ووژل‪ ،‬د هغوئ مال يې ترې‬ ‫واُيست او هغه کسانو ته يې جامې ورکړې چې معما يې حل کړې وه ‪.‬نو د هغۀ غصه ډېره شوه او هغه د ُپل پلر کور ته لړو‪.‬‬ ‫‪ُ۲۰‬و د سمسون ښځه د هغه ملګري ته ورکړل شوه‪ ،‬چې هغه د ُپل ملګري په توګه کارولی و‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪ُ۱‬و لږ وُت پس‪ ،‬د غنمو د لوو په وُت‪ ،‬سمسون د ُپلې ښځې سره د يو چېلے سره لملو شو او وې وئيل‪” ،‬زه به ُپلې ښځې ته کوټې ته‬ ‫لړ شم “‪ُ.‬و د هغې پلر هغه ته د دننه تلو اجازه ورنه کړه‪.‬‬ ‫‪۲‬د هغې پلر وويل" ‪:‬ما په رښتيا سره فکر کاوه چې ته له هغې څخه ډېره کرکه کوې‪ ،‬نو ځکه مې هغه ستا ملګرې ته ورکړه ‪.‬آيا د هغې‬ ‫کشره ُور د هغې څخه ښکلې نه ده؟ زه تاته داا کوم چې د هغې پر ځای هغه واُله"‪.‬‬ ‫‪۳‬شمشون د هغوی په اړه وويل” ‪:‬اوس به زه د فلسطينيانو څخه ډېر بې ګناه شم‪ ،‬که څه هم زه هغوی ته سپکاوی کوم“‪.‬‬ ‫‪۴‬نو سمسون لړو او درې سوه ګيدړې يې ونيولې‪ ،‬د اور لرونکې لرګې يې واُيستې او لکۍ يې په لکۍ واړولې او د دواړو لکيو په منځ‬ ‫کې يې يو اور لرونکې لرګی کېښود‪.‬‬ ‫‪۵‬کله چې هغه څراغونه وسوځول‪ ،‬نو هغه يې پرېښودل چې د فلسطينيانو د فصلونو په ونو کې لړ شي او د ونو ونې او ولړ فصلونه‪ ،‬د‬ ‫انګورو باغونه او زيتونونه يې وسوزول‪.‬‬ ‫‪۶‬نو فلستيانو تپوس وکړو‪” ،‬دا چا کړى دى؟ “هغوئ جواب ورکړو‪” ،‬سمسون‪ ،‬د تيمنت زوم‪ ،‬ځکه چې هغه د هغۀ ښځه نيولې وه او ُپل‬ ‫ملګرى ته يې ورکړې وه “‪.‬نو فلستيانو هغه او د هغې پلر په اور وسوزول‪.‬‬ ‫‪۷‬شمشون هغوی ته وويل” ‪:‬که څه هم تاسو دا کار کړی دی‪ُ ،‬و زه به ستاسو څخه بدل واُلم او له هغې وروسته به ودريږم“‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه هغوی په ډېره لويه وژنه سره ووهل ‪.‬هغه ښکته لړ او د ايتام د ګټ په سر کې اوسېد‪.‬‬ ‫‪۹‬بيا فلستيان لړل‪ ،‬په يهوداه کښې يې ُېمې ولګولې او په لحي کښې يې ُپاره شول‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د يهوداه سړو ووئيل‪” ،‬تاسو ولې په مونږ حمله کړې ده؟ “هغوئ جواب ورکړو‪” ،‬مونږ د سمسون د تړلو دپاره راغلي يو‪ ،‬چې د هغۀ‬ ‫سره هم هغه شان وکړو لکه څنګه چې هغۀ زمونږ سره کړى دى“‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬بيا د يهودا درې زره سړي د ايتام د ګټ سر ته لړل او سمسون ته يې وويل" ‪:‬آيا ته نه پوهېږې چې فلسطينيان په موږ واکمنان دي؟ دا‬ ‫څه دي چې تا زموږ سره کړي دي؟ "هغه ورته وويل" ‪:‬لکه څنګه چې دوی زما سره وکړل‪ ،‬ما هم د دوی سره وکړل"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوی ورته وويل” ‪:‬مونږ راغلي يو چې تا وتړو او تا فلسطينيانو ته وسپارو “‪.‬سمسون هغوی ته وويل” ‪:‬زما سره قسم وُوره چې تاسو‬ ‫به پخپله ما ونه وهئ“‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی ورته وويل" ‪:‬نه‪ُ ،‬و موږ به تا کلک وتړو او د هغوی لسونو ته به يې وسپارو‪ُ ،‬و يقينا به تا ونه وژنو "‪.‬هغوی هغه په دوو‬ ‫نويو رسيو وتړلو او له ګټ څخه يې پورته کړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬کله چې هغه لحي ته ورسېد‪ ،‬نو فلستيانو د هغه په وړاندې چيغه وکړه ‪:‬او د څښتن روح په هغه باندې په زور سره نازل شو‪ ،‬او هغه‬ ‫رسۍ چې د هغه په لسونو کې وې د هغه په څېر شوې لکه د اور په وسيله سوځېدلې وي‪ ،‬او د هغه له لسونو څخه يې بندونه ُلص‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغۀ د ُر د ژامې هډوکی وموند‪ُ ،‬پل لس يې راوويست او هغه يې ونيو او زر سړى يې پرې ووژل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬شمشون وويل” ‪:‬د ُر د ژامې په هډوکي ډېر ډېر ډېر شوي دي‪ ،‬د ُر د ژامې په زور مې زر سړي وژلي دي“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغه ُپلې ُبرې ُتمې کړې‪ ،‬نو د ژامې هډوکی يې له لس څخه وغورځاوه او هغه ځای يې د راماتلحي په نوم ياد کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬هغه ډېر تږی شو او څښتن ته يې داا وکړه او ويې ويل” ‪:‬تا ُپل بنده ته دا لويه نجات ورکړه ‪.‬اوس به د تندې له امله مړ شم او د‬ ‫ناسنتو لسونو ته به ولوېږم؟“‬ ‫‪ُ۱۹‬و خُدائ پاک د ژامې په مينځ کښې يو تش ځائ وويشتلو او له هغې نه اوبه راووتلې‪ ،‬او کله چې هغۀ څښل‪ ،‬نو د هغۀ روح بيا راغلو‬ ‫او هغه بيا ژوندے شو‪ ،‬نو ځکه يې د هغې نوم اينهکور کېښودو‪ ،‬کوم چې تر نن ورځې پورې په لحي کښې دے‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هغه د فلستيانو په وُت کې شل کاله د بنى السرائيلو قاضى وو‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬بيا سمسون غزه ته لړو او هلته يې يوه کنجره وليده او د هغې سره يوځای شو‪.‬‬ ‫‪۲‬او د غزې ُلکو ته ُبر ورکړل شو چې سمسون دلته راغلی دی ‪.‬هغوی هغه محاصره کړ او ټوله شپه يې د ښار په دروازه کې د هغه په‬ ‫لټه کې ودراوه او ټوله شپه يې غلي وو او ويل يې ‪:‬سهار چې کله ورځ شي‪ ،‬موږ به يې ووژنو‪.‬‬ ‫‪۳‬سمسون تر نيمې شپې پورې پروت و‪ُ ،‬و د نيمې شپې راپاڅېد‪ ،‬د ښار د دروازې دروازې او دوه چوکاټونه يې واُيستل او د سيخونو او‬ ‫نورو ټولو شيانو سره لړ او هغه يې په ُپلو اوږو کې واچول او د حبرون په وړاندې د يوې غونډۍ سر ته يې يوړل‪.‬‬ ‫‪۴‬او وروسته داسې وشول چې هغه د سورق په دره کې د يوې ښځې سره مينه وکړه‪ ،‬چې نوم يې دليله وو‪.‬‬ ‫‪۵‬د فلستيانو مشران هغې ته راغلل او ورته يې وويل" ‪:‬هغه وغولوه او وګوره چې د هغه لويه طاقت په کوم ځای کې دی‪ ،‬او څنګه موږ‬ ‫کولی شو په هغه باندې غالب شو‪ ،‬ترڅو هغه وتړو او هغه ته سزا ورکړو ‪:‬او موږ به هر يو ته يوولس سوه سپين زر درکړو"‪.‬‬ ‫‪۶‬بيا دليلې سمسون ته وويل” ‪:‬مهرباني وکړه‪ ،‬ما ته ووايه چې ستا لويه طاقت په کوم ځای کې دی او څنګه کولی شې چې تا وځړوې؟“‬ ‫‪۷‬شمشون هغې ته وويل” ‪:‬که چېرې هغوی ما په اوو شنو تارونو سره وتړي چې هيڅکله وچ شوي نه وي‪ ،‬نو زه به کمزوری شم او د بل‬ ‫سړي په څېر به شم“‪.‬‬ ‫‪۸‬بيا د فلستيانو مشرانو هغې ته اووه شنې ونې راوړې چې وچې شوې نه وې‪ ،‬او هغې هغه ورسره وتړلو‪.‬‬ ‫‪۹‬نو هلته سړي د هغې سره په کوټه کې په کمين کې ناست وو ‪.‬هغې ورته وويل" ‪:‬سمسون‪ ،‬فلسطينيان ستا په سر دي "‪.‬هغه تارونه داسې‬ ‫مات کړل لکه څنګه چې د تار تار د اور سره د لګېدو سره مات شي ‪.‬نو د هغه ځواک معلوم نه شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬او دليله سمسون ته وويل" ‪:‬ګوره‪ ،‬تا ما سره ټوکې وکړې او دروغ دې راته وويل ‪.‬اوس ماته ووايه چې ته څنګه تړل کېدای شې"‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه هغې ته وويل" ‪:‬که چېرې دوی ما په نويو رسيو سره وتړي چې هيڅکله بوُت نه وو‪ ،‬نو زه به کمزوری شم او د بل سړي په څير‬ ‫به شم"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو دليله نوي رسۍ راواُيستلې او هغه يې ورسره وتړله او ورته يې وويل" ‪:‬سمسون‪ ،‬فلسطينيان ستا د نيولو لپاره دي "‪.‬او په کوټه کې‬ ‫په کمين کې ناست کسان وو ‪.‬او هغه يې د ُپلو لسونو څخه د تار په څير پرې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬دليله سمسون ته وويل" ‪:‬تر اوسه پورې تا ما سره ټوکې کړې او دروغ دې راته ويلي دي ‪.‬ما ته ووايه چې ته څنګه تړلی شې؟ "هغه‬ ‫ورته وويل" ‪:‬که ته زما د سر اووه قلفونه په جال سره اوبدې"‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغې هغه په مېخ سره وتړله او ورته يې وويل” ‪:‬سمسون‪ ،‬فلستيان ستا په سر دي “‪.‬هغه له ُوبه راويښ شو او د مېخ او جال سره لړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغې ورته وويل" ‪:‬ته څنګه ويلی شې چې زه ستا سره مينه لرم‪ ،‬کله چې ستا زړه زما سره نه وي؟ تا دا درې ځله زما سره ملنډې وهلې‬ ‫دي‪ ،‬او ماته دې نه دي ويلي چې ستا لوی ځواک چيرته دی"‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او داسې وشول چې کله هغې به هره ورځ په ُپلو ُبرو سره هغه ته زور ورکاوه او دومره به يې وهڅوله چې د هغه روح د مرګ تر‬ ‫حده پورې ُفه شو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه هغې ته د ُپل زړه ُبره وکړه او ورته يې وويل ‪:‬زما په سر باندې ږيره نه ده لګېدلې‪ ،‬ځکه چې زه د ُپلې مور له زيږون‬ ‫راهيسې د ُدای لپاره نذير وم ‪.‬که زه وُرايم‪ ،‬نو زما ځواک به له ما څخه لړ شي‪ ،‬او زه به کمزوری شم او د نورو سړيو په څير شم‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې دليله وليدل چې هغه ُپل ټول زړه ورته بيان کړ‪ ،‬نو هغې د فلسطينيانو مشران راوغوښتل او ورته يې وويل" ‪:‬دا ځل راشئ‪،‬‬ ‫ځکه چې هغه ماته ُپل ټول زړه ښودلی دی "‪.‬بيا د فلسطينيانو مشران هغې ته راغلل او په ُپلو لسونو کې يې پيسې راوړې‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغې هغه په ُپلو زنګنو وېده کړ‪ ،‬او يو سړی يې راوغوښت او د هغه څخه يې د سر اووه غوټۍ وُرېلې‪ ،‬او هغې هغه ته ځورول پيل‬ ‫کړل او د هغه زور ورک شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬هغې وويل” ‪:‬سمسون‪ ،‬فلستيان ستا د نيولو لپاره راغلي دي “‪.‬هغه له ُوبه راويښ شو او ويې ويل” ‪:‬زه به د نورو وُتونو په څېر بهر‬ ‫لړ شم او ځان به وُورم “‪ُ.‬و هغه نه پوهېده چې څښتن له هغه څخه تللی دی‪.‬‬ ‫‪ُ۲۱‬و فلستيانو هغه ونيو‪ ،‬سترګې يې ترې وويستلې او غزه ته يې راوست او د برنجو په زنځيرونو يې وتړلو او په زندان کې يې ميده کړ‪.‬‬ ‫‪ُ ۲۲‬و د هغه د سر ويښتان د ُريلولو څخه وروسته بيا وده کول پيل شول‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو د فلستيانو مشران راغونډ شول چې ُپل معبود دجون ته يوه لويه قرباني وړاندې کړي او ُوشحالي وکړي‪ ،‬ځکه چې هغوی‬ ‫ويل” ‪:‬زمونږ ُدای زموږ دښمن سمسون زموږ په لس کې ورکړی دی“‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې ُلکو هغه وليد‪ ،‬نو د ُپل ُدای ستاينه يې وکړه ‪:‬ځکه چې دوی وويل ‪:‬زموږ ُدای زموږ دښمن او زموږ د هيواد ويجاړونکی‬ ‫چې زموږ ډېر ُلک يې ووژل‪ ،‬زموږ په لس کې ورکړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې د هغوی زړونه ُوشحاله شول‪ ،‬نو هغوی وويل" ‪:‬سمسون راوغواړئ چې موږ سره لوبې وکړي "‪.‬هغوی سمسون د زندان‬ ‫څخه راوغوښت او هغه يې وُنداوه او هغوی هغه د ستنو په منځ کې ودراوه‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬سمسون هغه هلک ته چې لس يې نيولی و وويل" ‪:‬ما ته اجازه راکړه چې هغه ستنې چې کور پرې ولړ دی لمس کړم‪ ،‬ترڅو زه پرې‬ ‫تکيه وکړم"‪.‬‬ ‫‪۲۷‬هغه کور د سړيو او ښځو څخه ډک وو‪ ،‬او د فلستيانو ټول مشران هم هلته وو‪ ،‬او په بام باندې شاوُوا درې زره سړي او ښځې وې‪،‬‬ ‫چې د سمسون د لوبې ننداره يې کوله‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬سمسون څښتن ته غږ وکړ او ويې ويل” ‪:‬ای څښتن تعالی‪ ،‬زه تاته داا کوم‪ ،‬ما په ياد ولره او يوازې يو ځل ما ته قوت راکړه‪ ،‬ای‬ ‫ُدايه‪ ،‬ترڅو زه په يو ځل د ُپلو دواړو سترګو بدل له فلسطينيانو څخه واُلم“‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬او سمسون هغه دوه منځنۍ ستنې ونيولې چې کور پرې ولړ و او پورته شوی و‪ ،‬يو يې په ښي لس او بل يې په چپ لس سره‪.‬‬ ‫‪۳۰‬سمسون وويل" ‪:‬پرېږده چې زه د فلستيانو سره مړ شم "‪.‬هغه په ُپل ټول قوت سره ځان ټيټ کړ؛ او کور په مشرانو او په هغه کې په‬ ‫ټولو ُلکو باندې راپرېوت ‪.‬نو هغه مړي چې هغه د ُپل مرګ په وُت کې ووژل د هغو کسانو څخه ډېر وو چې هغه په ُپل ژوند کې‬ ‫ووژل‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫صراا او اشتاول ترمنځ يې د هغه د پلر‬ ‫‪۳۱‬نو د هغه وروڼه او د هغه د پلر ټوله کورنۍ راغله‪ ،‬هغه يې واُيست او پورته يې يوړ او د خ‬ ‫مانوح په هديره کې ښخ کړ ‪.‬هغه شل کاله د اسراييلو قاضی شو‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۷‬‬ ‫‪۱‬او د الفرائيم د غرونو يو سړے وو چې نوم يې ميکاه وو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬هغه ُپلې مور ته وويل" ‪:‬هغه يوولس سوه مثقاله سپين زر چې ستا څخه اُيستل شوي وو‪ ،‬چې تا لعنت ويلی وو او زما په غوږونو کې‬ ‫دې هم ُبرې کولې‪ ،‬ګوره‪ ،‬هغه سپين زر زما سره دي ‪.‬ما هغه واُيستل "‪.‬مور يې وويل" ‪:‬زما زويه‪ ،‬د څښتن برکت دې وي"‪.‬‬ ‫‪ ۳‬کله چې هغه يوولس سوه مثقاله سپين زر ُپلې مور ته بيرته ورکړل‪ ،‬نو مور يې وويل” ‪:‬ما دا سپين زر زما د زوی لپاره څښتن ته وقف‬ ‫کړي وو‪ ،‬ترڅو يو جوړ شوی او يو اوسپنيز مجسمه جوړه کړم ‪.‬نو اوس به يې بيرته تاته درکړم“‪.‬‬ ‫‪ُ۴‬و هغه پيسې ُپلې مور ته بېرته ورکړې؛ او مور يې دوه سوه مثقاله سپين زر واُيستل او هغه يې جوړونکي ته ورکړل‪ ،‬چې له هغې‬ ‫څخه يې يو کنده شوی بت او يو اوږ شوی بت جوړ کړ ‪:‬او هغه د ميکا په کور کې وو‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه سړى چې ميکاه د بختانو يو کور درلود‪ ،‬هغۀ يو ايفود او د ترافيم بتونه جوړ کړل او د ُپلو زامنو څخه يې يو کس د هغۀ کاهن‬ ‫جوړ کړو‪.‬‬ ‫‪۶‬په هغه ورځو کې په اسراييلو کې پاچا نه و‪ ،‬مګر هر سړي هغه څه کول چې په ُپل نظر کې يې سم وو‪.‬‬ ‫‪۷‬د يهوداه د بيت لحم څخه يو ځوان سړی وو چې د يهوداه د کورنۍ څخه وو‪ ،‬هغه يو لوي وو او هلته اوسېده‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه سړی د يهودا له بيت لحم څخه د ښار څخه ووت ترڅو هلته واوسيږي چې ځای ومومي او د سفر په جريان کې د افرايم غرنۍ سيمې‬ ‫ته د ميکا کور ته ورسېد‪.‬‬ ‫‪۹‬ميکاه ورته وويل” ‪:‬ته له کومه راغلې يې؟ “هغه ورته وويل” ‪:‬زه د يهوداه د بيت لحم يو لوي يم او زه ځم چې هلته اوسېږم چې ځای‬ ‫ومومم“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ميکاه ورته وويل” ‪:‬زما سره اوسېږه او زما پلر او کاهن شه‪ ،‬او زه به تاته د کال لس مثقال سپين زر‪ ،‬يوه جوړه جامې او ستا ُواړه‬ ‫درکړم “‪.‬نو لوي دننه لړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬لوي د هغه سړي سره د اوسېدو څخه راضي شو او هغه ځوان سړی د هغه د زوی په څېر شو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او ميکا هغه لوی وټاکه‪ ،‬او هغه ځوان سړی د هغه کاهن شو او د ميکا په کور کې پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬بيا ميکاه وويل” ‪:‬اوس زه پوهېږم چې څښتن به ما ته ُير وکړي‪ ،‬ځکه چې زما يو لوي کاهن شته“‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۸‬‬ ‫‪۱‬په هغه ورځو کې په اسراييلو کې پاچا نه و او په هغه ورځو کې د دان قبيلې د اوسېدو لپاره ميراث لټولو‪ ،‬ځکه چې تر هغه ورځې پورې‬ ‫د اسراييلو د قبيلو په منځ کې د دوی ټوله ميراث دوی ته نه وه ورکړل شوې‪.‬‬ ‫صراا او اشتاول څخه ولېږل چې د هغه ځمکې جاسوسي وکړي او هغه وپلټي ‪.‬‬ ‫‪۲‬د دان قبيلې د ُپلې کورنۍ څخه پنځه زړور سړي د خ‬ ‫هغوی ورته وويل" ‪:‬لړ شئ او هغه ځمکه وپلټئ "‪.‬کله چې هغوی د افرايم غرنۍ سيمې ته د ميکا کور ته راغلل‪ ،‬نو هلته يې شپې تيرې‬ ‫کړې‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغوی د ميکا د کور سره نږدې وو‪ ،‬نو هغوی د هغه ځوان لوي غږ وپېژندلو ‪.‬هغوی هلته ورغلل او هغه ته يې وويل" ‪:‬ته دلته‬ ‫چا راوستې؟ او په دې ځای کې څه کوې؟ او دلته څه لرې؟"‬ ‫‪۴‬هغه هغوی ته وويل ‪:‬ميکا زما سره داسې چلند کوي او ما ته يې مزدوري راکړې ده او زه يې کاهن يم‪.‬‬ ‫‪۵‬هغوی ورته وويل" ‪:‬له ُدايه مشوره وغواړه چې موږ پوه شو چې زموږ لره به بريالۍ وي او که نه"‪.‬‬ ‫‪ ۶‬کاهن هغوی ته وويل” ‪:‬په سلمتۍ سره لړ شئ‪ ،‬ستاسو لره د څښتن په حضور کې ده“‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه پنځه سړي لړل او ليش ته راغلل او هلته يې ُلک وليدل چې څنګه بې پروا وو‪ ،‬د صيدونيانو په څير‪ ،‬ارام او په امن کې ژوند‬ ‫کاوه؛ او په هغه ځمکه کې هيڅ قاضي نه و چې دوی په هيڅ شی کې شرمنده کړي؛ او دوی د صيدونيانو څخه لرې وو‪ ،‬او د هيچا سره يې‬ ‫هيڅ معامله نه درلوده‪.‬‬ ‫صراا او الشتاؤل کښې راغلل او د هغوئ وروڼو ترې تپوس وکړو‪” ،‬تاسو څۀ وايئ؟“‬ ‫‪۸‬نو هغوئ ُپلو وروڼو ته په خ‬ ‫‪۹‬هغوی وويل" ‪:‬پاڅېږئ چې موږ پرې حمله وکړو‪ ،‬ځکه چې موږ ځمکه ليدلې ده او وګورئ چې ډېره ښه ده ‪.‬او تاسو غلي ياست؟ د هغه‬ ‫ځمکې د نيولو لپاره د ننوتلو لپاره سستي مه کوئ"‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې تاسو لړ شئ‪ ،‬نو تاسو به يو داسې قوم ته ورسيږئ چې په امن کې وي او يو لوی هيواد ته‪ ،‬ځکه چې ُدای دا ستاسو په لس‬ ‫کې ورکړی دی‪ ،‬يو داسې ځای چې په ځمکه کې د هيڅ شی کمی نشته‪.‬‬ ‫صراا او اشتاول څخه لړل‪.‬‬ ‫د‬ ‫وې‪،‬‬ ‫ورسره‬ ‫‪ ۱۱‬نو د دان د کورنۍ څخه شپږ سوه سړي چې د جګړې وسلې‬ ‫خ‬ ‫‪۱۲‬نو هغوئ لړل او په يهوداه کښې يې په قريت يعريم کښې ُېمې ولګولې ‪.‬نو ځکه يې هغه ځائ ته تر نن ورځې پورې محنهدان وئيل ‪.‬‬ ‫وګورئ‪ ،‬دا د قريت يعريم شاته ده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغوی له هغه ځای څخه د افرايم غرنۍ سيمې ته لړل او د ميکا کور ته راغلل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو هغه پنځو سړو چې د ليش سيمې جاسوسۍ ته تللي وو‪ُ ،‬پلو ورونو ته يې وويل" ‪:‬آيا تاسو پوهيږئ چې په دې کورونو کې يو ايفود‪،‬‬ ‫د ترافيم بت‪ ،‬يو جوړ شوی بت او يو اوږ شوی بت شته؟ نو اوس فکر وکړئ چې تاسو بايد څه وکړئ"‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوی هلته لړل او د هغه ځوان لوي کور ته‪ ،‬يعنې د ميکا کور ته راغلل او هغه ته يې سلم وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬او د دان د قبيلې شپږ سوه سړى چې د جنګي وسلو سره سمبال وو‪ ،‬د دروازې په ُوله کې ولړ وو‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۱۷‬نو هغه پنځه سړي چې د هغه هېواد د جاسوسۍ لپاره تللي وو‪ ،‬هلته لړل او هلته دننه شول او هغه مجسمه‪ ،‬ايفود‪ ،‬د ترافيم بتان او‬ ‫اوبدلې مجسمه يې واُيسته ‪.‬کاهن د دروازې په ُوله کې د هغو شپږو سوو کسانو سره ولړ و چې د جګړې وسلې ورسره وې‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو دا کسان د ميکا کور ته ننوتل او هغه جوړ شوی بت‪ ،‬ايفود‪ ،‬د ترافيم بتان او اوسپنيز شوی بت يې راوړل ‪.‬بيا کاهن هغوی ته وويل ‪:‬‬ ‫"تاسو څه کوئ؟"‬ ‫‪۱۹‬هغوی ورته وويل" ‪:‬چوپ شه‪ُ ،‬پل لس په ُوله کېږده‪ ،‬زموږ سره لړ شه او زموږ پلر او کاهن شه ‪.‬آيا دا ستا لپاره غوره ده چې د‬ ‫يو سړي د کور کاهن شې‪ ،‬يا دا چې ته د اسراييلو د يوې قبيلې او کورنۍ کاهن شې؟"‬ ‫‪ ۲۰‬د کاهن زړه ُوشحاله شو‪ ،‬او هغه ايفود‪ ،‬د تيرافيم بت او جوړ شوی بت واُيست او د ُلکو په منځ کې لړ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو هغوی راوګرځېدل او لړل او کوچنيان‪ ،‬غوايان او ګاډۍ يې د ځانونو مخې ته کېښودلې‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې هغوی د ميکا د کور څخه ډېر لرې وو‪ ،‬نو هغه سړي چې د ميکا د کور سره نږدې کورونو کې وو‪ ،‬سره راټول شول او د دان‬ ‫د ُلکو څخه يې لس واُيست‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو هغوی د دان ُلکو ته غږ وکړ او هغوی ُپل مخونه واړول او ميکا ته يې وويل" ‪:‬ته څه کوې چې د دومره لوی لښکر سره‬ ‫راځې؟"‬ ‫‪ ۲۴‬هغه وويل" ‪:‬تاسو زما هغه بتان چې ما جوړ کړي وو او کاهن مو هم يوړل او لړل ‪.‬نور زما سره څه شته؟ او دا څه دي چې تاسو راته‬ ‫وايئ چې ستا څه ستونزه ده؟"‬ ‫‪ ۲۵‬د دان ُلکو هغه ته وويل" ‪:‬ستا غږ زموږ په منځ کې مه اورېدل کېږي‪ ،‬که نه نو قهرجن ُلک به ستا په وړاندې ودرېږې او ته به ُپل‬ ‫ژوند او د ُپلې کورنۍ ژوند له لسه ورکړې"‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو د دان اولد په ُپله لره لړو‪ ،‬او کله چې ميکاه وليدل چې هغوی د هغه لپاره ډېر قوي دي‪ ،‬نو هغه بېرته ُپل کور ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو هغوئ هغه څيزونه چې ميکا جوړ کړى خوو او هغه المام چې د هغۀ سره وو‪ ،‬واُيستل او په ليش کښې يو داسې ُلقو ته راغلل چې‬ ‫ارام او په امن خوو ‪.‬هغوئ هغوئ د تخورې په څنډه ووژل او ښار يې وسوزولو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او هيڅوک ُلصون کوونکی نه وو‪ ،‬ځکه چې دا د صيدا نه ډېر لرې وو او د هغوئ سره د چا معامله نه وه‪ ،‬او دا په هغه دره کې وه‬ ‫چې د بيت رحوب سره نزدې وه ‪.‬نو هغوئ يو ښار جوړ کړو او هلته اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو هغوی د ښار نوم دان کېښود‪ ،‬د ُپل پلر دان په نوم چې د اسراييلو څخه زيږيدلی و ‪ُ.‬و د ښار نوم په لومړي سر کې ليش وو‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬د دان قبيلې ُلکو هغه مجسمه ودروله او يوناتان‪ ،‬د جيرسوم زوی او د منسي زوی‪ ،‬هغه او د هغه زامن د هغه وُت پورې د دان‬ ‫قبيلې کاهنان وو چې د هغه هيواد ُلک يې جلوطن کړل‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬او تر هغه وُته پورې چې د ُدای کور په شيلوه کې و‪ ،‬هغوی د ميکا د جوړ شوي بت د ځان لپاره ودراوه‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۹‬‬ ‫‪۱‬او په هغه ورځو کې چې په اسراييلو کې پاچا نه و‪ ،‬يو لوی وو چې د افرايم غرنۍ غاړې ته اوسېده‪ ،‬هغه د بيت لحم يهودا څخه يوه‬ ‫وينځه د ځان لپاره راوستله‪.‬‬ ‫‪۲‬د هغه وينځه د هغه سره زنا وکړه او له هغه څخه د ُپل پلر کور ته د يهودا په بيت لحم کې لړه او څلور مياشتې هلته پاتې شوه‪.‬‬ ‫‪ ۳‬د هغې مېړه پاڅېد او د هغې پسې لړ چې د هغې سره په مهربانۍ ُبرې وکړي او هغه بېرته راولي‪ ،‬د هغه سره يو نوکر او دوه ُرونه‬ ‫وو ‪.‬هغې هغه د ُپل پلر کور ته راوست او کله چې د نجلۍ پلر هغه وليد‪ ،‬نو د هغه په ليدو ُوشحاله شو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬د هغه ُسر‪ ،‬يعنې د نجلۍ پلر‪ ،‬هغه د هغه سره وساته او هغه درې ورځې د هغه سره پاتې شو ‪.‬نو هغوی وُوړل‪ ،‬وڅښل او هلته يې‬ ‫شپې تيرې کړې‪.‬‬ ‫‪۵‬او په څلورمه ورځ‪ ،‬کله چې دوی سهار وُتي پاڅېدل‪ ،‬نو هغه د تګ لپاره پاڅېد ‪:‬او د انجلۍ پلر ُپل زوم ته وويل‪ ،‬د ډوډۍ په يوه ټوټه‬ ‫سره ُپل زړه آرام کړه‪ ،‬او وروسته لړ شه‪.‬‬ ‫‪۶‬نو هغوی کښېناستل او دواړه يې يوځای وُوړل او وڅښل ‪:‬ځکه چې د نجلۍ پلر سړي ته ويلي وو‪" ،‬مهرباني وکړه‪ ،‬قناات وکړه او‬ ‫ټوله شپه پاتې شه او زړه دې ُوشحاله وي"‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې هغه سړی د تګ لپاره پاڅېد‪ ،‬د هغه ُسر هغه ته وهڅاوه ‪:‬نو هغه بيا هلته پاتې شو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغه د پنځمې ورځې په سهار وُتي پاڅېد چې لړ شي ‪:‬او د نجلۍ پلر وويل" ‪:‬زړه دې آرام کړه‪ ،‬زه تاته داا کوم "‪.‬او دوی تر‬ ‫ماسپښين پورې پاتې شول او دواړو هغه وُوړل‪.‬‬ ‫‪۹‬کله چې هغه سړی د تګ لپاره پاڅېد‪ ،‬نو هغه‪ ،‬د هغه وينځه او د هغه نوکر‪ ،‬د هغه ُسر‪ ،‬د نجلۍ پلر‪ ،‬هغه ته وويل" ‪:‬ګوره‪ ،‬اوس ورځ‬ ‫ماښام ته نږدې ده‪ ،‬زه داا کوم چې ټوله شپه پاتې شه ‪.‬ګوره‪ ،‬ورځ پای ته رسيږي‪ ،‬دلته پاتې شه‪ ،‬ترڅو ستا زړه ُوشحاله شي ‪.‬او سبا‬ ‫سهار وُتي په ُپله لره لړ شه ترڅو ته کور ته لړ شې"‪.‬‬ ‫‪ُ۱۰‬و هغه سړى په هغه شپه پاتې کېدل نۀ غوښتل‪ ،‬بلکې هغه پاڅېدو او روان شو او د يبوس سره نږدې راغلو‪ ،‬چې يروشلم دے‪ ،‬او دوه‬ ‫ُرې ورسره وې چې زينې يې اچولې وې او د هغۀ وينځه هم ورسره وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬کله چې هغوی د يبوس سره نږدې وو‪ ،‬ورځ ډېره تېره شوې وه‪ ،‬نو نوکر ُپل بادار ته وويل" ‪:‬راځه چې د يبوسيانو دې ښار ته ننوځو‬ ‫او هلته شپې تېروو"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د هغه بادار ورته وويل” ‪:‬مونږ به دلته د پرديو ښار ته لړ نه شو‪ ،‬هغه چې د اسرائيلو له قوم څخه نه وي‪ ،‬مونږ به جبعې ته لړ شو“‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه ُپل نوکر ته وويل" ‪:‬راځه چې د دې ځايونو څخه يو ته نږدې شو چې ټوله شپه په جبعه يا رامه کې تيره کړو"‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو هغوئ روان شول او په ُپله لره روان شول‪ ،‬او کله چې هغوئ د جبعې سره نږدې وو‪ ،‬چې د بنيامين ښار دے‪ ،‬نو لمر پرېوتو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغوئ هلته لړل چې په جبعه کښې دننه لړ شى او هلته د شپې تېرولو دپاره لړ شى ‪.‬کله چې هغه دننه لړو‪ ،‬نو د ښار په يوه کوڅه‬ ‫کښې کښېناستو‪ ،‬ځکه چې هيڅ څوک نۀ وو چې هغوئ ُپل کور ته د شپې تېرولو لپاره بوتلى‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪۱۶‬او‪ ،‬ګورئ‪ ،‬يو بوډا سړی ماښام د ُپل پټي څخه راغی‪ ،‬هغه هم د افرايم د غرونو څخه و؛ او په جبعه کې اوسېده‪ ،‬مګر د هغه ځای‬ ‫ُلک بنيامينيان وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬کله چې هغه سترګې پورته کړې‪ ،‬نو د ښار په کوڅه کې يې يو مسافر سړی وليد ‪.‬هغه بوډا سړي وويل" ‪:‬ته چيرته ځې؟ او له کومه‬ ‫راغلی يې؟"‬ ‫‪۱۸‬هغه ورته وويل" ‪:‬مونږ د بيت لحم يهودا څخه د افرايم غرنۍ غاړې ته روان يو ‪.‬زه له هغه ځايه يم ‪:‬او زه بيت لحم يهودا ته لړم‪ ،‬مګر‬ ‫زه اوس د څښتن کور ته ځم؛ او هيڅوک نشته چې ما کور ته راولي"‪.‬‬ ‫‪ُ ۱۹‬و زمونږ د ُرو لپاره بوس او واښه شته‪ ،‬او زما‪ ،‬ستا د وينځې او ستا د نوکرانو د ځوان سړي لپاره هم ډوډۍ او شراب شته ‪.‬د هيڅ‬ ‫شي کمى نشته‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬بوډا سړي وويل ‪:‬سلم دې وي‪ ،‬ستا ټولې اړتياوې په ما باندې دي‪ ،‬يوازې په کوڅه کې مه تېروه‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬نو هغه هغه ُپل کور ته راوست او ُرو ته يې واښه ورکړل ‪.‬هغوی ُپلې پښې ومينځلې او وُوړل او وڅښل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې هغوی ُپل زړونه ُوشحاله کول‪ ،‬نو د ښار سړي‪ ،‬د بدمعاشانو ځينې زامن‪ ،‬کور شاوُوا محاصره کړ او دروازه يې ووهله‪،‬‬ ‫او د کور مالک‪ ،‬بوډا سړي ته يې وويل ‪:‬هغه سړی راوباسه چې ستا کور ته راغلی و‪ ،‬ترڅو موږ ورسره ودرېږو‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬نو هغه سړی‪ ،‬د کور مالک‪ ،‬هغوی ته ورغی او ورته يې وويل" ‪:‬نه‪ ،‬زما وروڼو‪ ،‬نه‪ ،‬زه تاسو ته داا کوم‪ ،‬داسې بد کار مه کوئ ‪.‬ځکه‬ ‫چې دا سړی زما کور ته راغلی دی‪ ،‬دا احمقانه کار مه کوئ"‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ګوره‪ ،‬دلته زما لور پېغله ده او د هغه وينځه ده ‪.‬زه به اوس هغوی راوباسم‪ ،‬او تاسو به هغوی سپک کړئ او هغه څه ورسره وکړئ چې‬ ‫ستاسو په نظر کې ښه وي‪ُ ،‬و د دې سړي سره داسې ناوړه کار مه کوئ‪.‬‬ ‫‪ُ۲۵‬و سړو د هغه ُبره ونه منله‪ ،‬نو هغه سړي ُپله وينځه ونيوله او هغوی ته يې راوويستله؛ هغوی ورسره پېژندګلوي وکړه او ټوله شپه‬ ‫يې تر سهاره پورې ورسره بد چلند وکړ او کله چې ورځ پيل شوه‪ ،‬نو هغوی هغه پرېښوده‪.‬‬ ‫‪ ۲۶‬بيا هغه ښځه د سهار په وُت کې راغله او د هغه سړي د کور په دروازه کې چې د هغې ُاوند په کې وو‪ ،‬تر رڼا کېدو پورې پرېوته‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬سهار د هغې ُاوند پاڅېد‪ ،‬د کور دروازې يې ُلصې کړې او د ُپلې لرې د تګ لپاره بهر ووت ‪.‬هلته يې وينځه د کور په دروازه‬ ‫کې پريوته او لسونه يې په درشل کې وو‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬هغه ورته وويل" ‪:‬پاڅېږه‪ ،‬راځئ چې لړ شو "‪ُ.‬و هيچا ځواب ورنه کړ ‪.‬بيا هغه سړي هغه په ُره باندې سپوره کړه او هغه سړی‬ ‫پورته شو او ُپل ځای ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغه ُپل کور ته ننوت‪ ،‬نو هغه چاقو راواُيسته او ُپله وينځه يې ونيوله او هغه يې د هډوکو سره يوځای په دولسو ټوټو‬ ‫ووېشله او هغه يې د اسراييلو ټولو سيمو ته واستوله‪.‬‬ ‫‪ ۳۰‬او داسې وشول‪ ،‬چې ټولو هغو کسانو چې دا وليدل‪ ،‬ويل يې‪ ،‬له هغه ورځې څخه چې بني اسرائيل د مصر له ُاورې څخه راووتل تر‬ ‫نن ورځې پورې داسې کار نه دی شوی او نه ليدل شوی دی ‪.‬په دې غور وکړئ‪ ،‬مشوره واُلئ او ُپل نظرونه څرګند کړئ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬بيا ټول بنى السرائيليان لړل او ټول قوم د يو سړي په شان د دان نه تر بئرشبع پورې او د لجلعاد خملک سره په مصفاه کښې د ما للک خُدائ‬ ‫په حضور کښې راغونډ شو‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د ټولو قومونو مشران‪ ،‬حتی د اسراييلو د ټولو قبيلو څخه‪ ،‬د ُدای د ُلکو په غونډه کې حاضر شول‪ ،‬څلور سوه زره پياده اسکر چې‬ ‫تورې يې وهلې وې‪.‬‬ ‫‪( ۳‬د بنيامين قبيلې واورېدل چې بني اسرائيل په مصفاه کې راټول شوي دي )‪.‬بيا بني اسرائيلو وويل” ‪:‬مونږ ته ووايه چې دا بدکاري څنګه‬ ‫وشوه؟“‬ ‫‪۴‬هغه لوي‪ ،‬د وژل شوې ښځې ُاوند‪ ،‬ځواب ورکړ” ‪:‬زه او زما وينځه د بنيامين په جبعه کې د شپې تېرولو لپاره راغلو‪.‬‬ ‫‪۵‬د جبعې سړى زما په ضد راپورته شول‪ ،‬د شپې يې کور زما شاوُوا ونيو او غوښتل يې چې ما ووژني ‪.‬او زما وينځه يې په زور ووژله‪.‬‬ ‫‪۶‬نو ما ُپله وينځه واُيسته‪ ،‬ټوټې ټوټې مې کړه او د اسرائيلو د ميراث په ټول هېواد کې مې هغه ولېږله‪ ،‬ځکه چې هغوی په اسرائيلو کې‬ ‫بدکاري او حماقت کړی دی‪.‬‬ ‫‪ ۷‬وګورئ‪ ،‬تاسو ټول د اسراييلو اولد ياست‪ ،‬دلته ُپل مشوره او مشوره ورکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۸‬ټول ُلک په يوه ُوله پاڅېدل او ويې ويل" ‪:‬مونږ به هيڅوک ُپلې ُېمې ته لړ نه شو او نه به هم يو څوک ُپل کور ته ننوځو"‪.‬‬ ‫‪ُ۹‬و اوس به مونږ د جبعې سره دا کار وکړو ‪:‬مونږ به د هغې په ُلف پچه واچوو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او مونږ به د بني اسرائيلو د ټولو قبيلو څخه په سلو کې لس سړي‪ ،‬په زرو کې سل سړي او په لسو زرو کې زر سړي د ُلکو لپاره د‬ ‫ُوړو راوړلو لپاره واُلو‪ ،‬ترڅو کله چې دوی د بنيامين جبعې ته راشي‪ ،‬نو د هغه ټولو حماقتونو سره سم امل وکړي چې دوی په‬ ‫اسراييلو کې کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو ټول اسراييليان د ښار په وړاندې سره راټول شول‪ ،‬د يو سړي په څير سره راټول شول‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬د اسراييلو قبيلو د بنيامين ټولې قبيلې ته سړي ولېږل او ورته ويې ويل ‪:‬دا څه بد کار دی چې ستاسو په منځ کې کيږي؟‬ ‫‪۱۳‬نو اوس هغه بدمعاشان چې په جبعه کې دي مونږ ته وسپاره‪ ،‬ترڅو هغوی ووژنو او د اسراييلو څخه بدي لرې کړو “‪.‬مګر د بنيامينيانو‬ ‫د ُپلو ورونو اسراييليانو غږ ته غوږ ونه نيو‪.‬‬ ‫‪ُ۱۴‬و د بنيامين قبيلې ُلق د ښارونو نه بهر جبعې ته راغونډ شول چې د بنى السرائيلو په لُلف جنګ وکړى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬په هغه وُت کې د بنيامين قبيلې د ښارونو څخه شپږ ويشت زره جنګيالي راغلل‪ ،‬د جبعې د اوسېدونکو سره‪ ،‬چې شمېر يې اووه سوه‬ ‫غوره شوي سړي وو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬په دې ټولو ُلکو کې اووه سوه غوره شوي چپ لسي سړي وو‪ ،‬هر يو يې کولی شوای چې په يوه ويښته يې ډبرې ووهي او ُطا نشي‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ ۱۷‬د بنيامينيانو نه الوه د بنى السرائيلو د سړو شمېر څلور لکه وو چې تخورې يې چلولې وې ‪.‬دا ټول جنګي سړى خوو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو بنى السرائيليان د خُدائ پاک کور ته لړل او د خُدائ پاک نه يې مشوره وغوښته او وې وئيل‪” ،‬زمونږ نه به څوک اول د بنيامينيانو‬ ‫په ُلف جنګ ته لړ شى؟ “ما للک خُدائ وفرمائيل‪” ،‬يهوداه به اول لړ شى“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو بنى السرائيليان سهار وُتي پاڅېدل او د جبعې په وړاندې يې ُېمې ولګولې‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو د اسراييلو سړي د بنيامينيانو سره د جګړې لپاره ووتل او اسراييليانو ځانونه د جبعې په ښار کې د هغوی سره د جګړې لپاره چمتو‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬د بنيامين قبيلې د جبعې نه راووتل او په هغه ورځ يې دوه ويشت زره بني اسرائيليان ووژل او په ځمکه يې وغورځول‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬د اسراييلو ُلکو ځانونه وهڅول او په هغه ځای کې يې بيا ُپل جنګ ته تياری وښود چېرته چې دوی په لومړۍ ورځ ځانونه چمتو‬ ‫کړي وو‪.‬‬ ‫‪( ۲۳‬بنی اسرائيل لړل او تر ماښامه پورې يې د څښتن په حضور کې ژړل او له څښتن څخه يې مشوره وغوښته او ويې ويل ‪:‬ايا زه بيا د‬ ‫ُپل ورور بنيامين په وړاندې د جګړې لپاره لړ شم؟ څښتن وويل ‪:‬د هغه په وړاندې ودريږئ)‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬په دوهمه ورځ اسرائيليان د بنيامينيانو سره مخامخ شول‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو بنيامينيان په دوهمه ورځ د جبعې څخه د هغوی په مقابل کې راووتل او اتلس زره بني اسرائيليان يې ووژل او په ځمکه يې‬ ‫وغورځول ‪.‬دا ټول توره وه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو ټول بنى السرائيليان او ټول ُلق لړل او د خُدائ پاک کور ته راغلل‪ ،‬او ژړل يې‪ ،‬هلته د ما للک خُدائ په وړاندې کښېناستل او تر‬ ‫ماښامه پورې يې روژه ونيوله او د ما للک خُدائ په وړاندې يې سوزېدونکې نذرانې او د سلمتۍ نذرانې پېش کړې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬بنى السرائيلو د ما للک خُدائ نه تپوس وکړو‪( ،‬ځکه چې په هغه ورځو کښې د خُدائ پاک د لوظ صندوق هلته وو‪).‬‬ ‫‪ ۲۸‬په هغه ورځو کې د هارون لمسي او د العازار زوی فينحاس د هغه په مخ کې ولړ و او ويې ويل” ‪:‬آيا زه بيا د ُپل ورور بنيامينيانو‬ ‫سره د جګړې لپاره لړ شم او که نه؟ “څښتن وفرمايل” ‪:‬لړ شه‪ ،‬ځکه چې سبا به زه هغوی ستا په لس کې درکړم“‪.‬‬ ‫‪۲۹‬نو اسراييليانو د جبعې شاوُوا ته کمين ونيوه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬نو په دريمه ورځ بنيامينيانو د بنيامينيانو په ضد حمله وکړه او د نورو وُتونو په شان يې ځانونه د جبعې په وړاندې ودرول‪.‬‬ ‫‪ ۳۱‬بنيامينيان د ُلقو سره په جنګ کښې راووتل او د ښار نه لرې لړل‪ ،‬او هغوئ د نورو وُتونو په شان په هغه سړکونو باندې چې يو د‬ ‫خُدائ پاک کور ته او بل د جبعې ته په ميدان کښې روان وو‪ ،‬د بنيامين د ُلقو په وژلو او وژلو شروع وکړه‪ ،‬تقريبا ا دېرش بنى السرائيليان‪.‬‬ ‫‪ ۳۲‬بنيامينيانو وويل" ‪:‬هغوی زموږ په وړاندې ماتې ُوړلې ده‪ ،‬لکه څنګه چې مخکې وو "‪ُ.‬و اسرائيليانو وويل" ‪:‬راځئ چې وتښتو او‬ ‫هغوی له ښار څخه لرو ته راوباسئ"‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو ټول بنى السرائيليان د ُپلو ځايونو څخه راووتل او په بعل تمر کښې يې ځانونه ودرول ‪.‬د بنى السرائيلو کمانداران د جبعې د‬ ‫څړځايونو نه راووتل او د هغوئ د کمين نه راووتل‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او د ټولو بنى السرائيلو نه لس زره غوره شوى سړى د جبعې په ُلف راغلل‪ ،‬او جګړه سخته شوه‪ُ ،‬و هغوئ ته پته نه وه چې آفت د‬ ‫هغوئ سره نزدې دے‪.‬‬ ‫‪ ۳۵‬څښتن د بنيامينيانو سره د اسرائيلو په مقابل کې جګړه وکړه او اسرائيليانو په هغه ورځ پنځه ويشت زره او سل تنه بنيامينيان ووژل ‪.‬‬ ‫هغوی ټولو توره وهلې وه‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو بنيامينيانو وليدل چې هغوئ شکست وُوړ‪ ،‬ځکه چې بنيامينيانو په جبعه کښې په کمين کښې ناستو کسانو باندې باور کولو‪ ،‬ځکه چې‬ ‫هغوئ بنيامينيانو ته پناه ورکړه‪.‬‬ ‫‪ ۳۷‬نو هغه کسان چې په کمين کې وو‪ ،‬په چټکۍ سره په جبعه باندې ورننوتل‪ ،‬هغوی چې کمين کې وو‪ ،‬ځانونه راورسول او ټول ښار يې د‬ ‫تورې په زور وواهه‪.‬‬ ‫‪ ۳۸‬د اسراييليانو او هغو کسانو ترمنځ چې په کمين کې وو‪ ،‬يوه نښه وټاکل شوه چې له ښار څخه د لوګي يوه لويه اور پورته کړي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬کله چې د اسراييلو سړي له جګړې څخه شاته شول‪ ،‬بنيامينيانو شاوُوا دېرش اسراييليان ووژل ‪.‬ځکه چې هغوی ويل" ‪:‬هغوی زموږ په‬ ‫وړاندې ماتې ُوړلې ده‪ ،‬لکه څنګه چې په لومړۍ جګړه کې وه"‪.‬‬ ‫‪ُ ۴۰‬و کله چې د ښار څخه د لوګي د ستنې سره اور پورته شو‪ ،‬بنيامينيانو شاته وکتل او ويې ليدل چې د ښار اور اسمان ته پورته شو‪.‬‬ ‫‪ ۴۱‬کله چې د اسراييلو سړي بيرته راوګرځېدل‪ ،‬نو د بنيامين ُلک حيران شول ځکه چې هغوی وليدل چې په هغوی باندې بدي راغلې ده‪.‬‬ ‫‪ ۴۲‬نو هغوی د اسراييليانو څخه د صحرا په لره شاته شول‪ُ ،‬و جګړه هغوی ته ورسېده او هغوی چې له ښارونو څخه راووتل‪ ،‬د هغوی‬ ‫په منځ کې يې له منځه يوړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۳‬نو هغوی بنيامينيان شاوُوا محاصره کړل او تعقيب يې کړل او د جبعې په لور يې په اسانۍ سره تر پښو لندې کړل‪.‬‬ ‫‪ ۴۴‬د بنيامينيانو اتلس زره سړى ووژل شول‪ ،‬دا ټول تکړه سړى خوو‪.‬‬ ‫‪۴۵‬نو هغوئ راوګرځېدل او د صحرا په لور د لرمون ګټ ته وتښتېدل‪ ،‬او هغوئ په لرو باندې پنځه زره سړى راټول کړل‪ ،‬او تر جدوم‬ ‫پورې يې په هغوئ پسې ډېر سخت تعقيب وکړو او دوه زره سړى يې ووژل‪.‬‬ ‫‪ ۴۶‬نو په هغه ورځ د بنيامين ټول پنځه ويشت زره جنګيالي ووژل شول‪ ،‬دا ټول تکړه او تکړه سړى خوو‪.‬‬ ‫‪ُ ۴۷‬و شپږ سوه سړي راوګرځېدل او دښتې ته د رمون ګټ ته وتښتېدل او څلور مياشتې يې په رمون ګټ کې پاتې شول‪.‬‬ ‫‪ ۴۸‬د اسراييلو سړي بيا په بنيامينيانو باندې بريد وکړ او هغوی يې د تورې په څنډه ووهل‪ ،‬د هر ښار سړي‪ ،‬څاروي او هر هغه څه چې‬ ‫ورسره وو‪ ،‬او همدارنګه هغوی ټول ښارونه چې دوی ور ورسېدل اور ورته واچاوه‪.‬‬


‫قاضيان‬

‫‪ ۲۱‬فصل‬ ‫‪۱‬د بنى السرائيلو سړو په مصفاه کښې قسم ُوړلے وو چې زمونږ نه به هيڅوک ُپله لور بنيامينيانو ته نۀ ورکوى‪.‬‬ ‫‪ُ۲‬لک د ُدای کور ته راغلل او تر ماښامه پورې هلته د ُدای په حضور کې پاتې شول‪ ،‬او ُپل غږونه يې پورته کړل او ډېر يې وژړل‪.‬‬ ‫‪ ۳‬او ويې ويل” ‪:‬ای د اسراييلو څښتنه ُدايه‪ ،‬ولې په اسراييلو کې داسې پېښ شول چې نن ورځ په اسراييلو کې يوه قبيله ورکه شوه؟“‬ ‫‪۴‬په سبا سهار ُلک سهار وُتي پاڅېدل او هلته يې يوه قربانګاه جوړه کړه او سوزېدونکې او د سلمتۍ نذرانې يې وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪ ۵‬بنى السرائيلو ووئيل‪” ،‬د بنى السرائيلو په ټولو قبيلو کښې داسې څوک شته چې د ما للک خُدائ په حضور کښې د جماات سره نۀ وى‬ ‫راغلے؟ “ځکه چې هغوئ د هغه چا په حق کښې سخته قسم ُوړلے وو څوک چې په مصفاه کښې ما للک خُدائ ته نۀ وى راغلے او وئيل‬ ‫يې چې هغه به ُامخا ووژلے شى“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو بنى السرائيلو د ُپل ورور بنيامين په ُاطر پښېمانه شول او وې وئيل‪” ،‬نن د بنى السرائيلو نه يوه قبيله جدا شوې ده“‪.‬‬ ‫‪ ۷‬مونږ به د هغو کسانو لپاره ښځې څنګه وکړو چې پاتې دي؟ مونږ د څښتن په نوم قسم ُوړلی دی چې ُپلې لورګانې به هغوی ته نه‬ ‫ورکوو‪.‬‬ ‫‪ ۸‬هغوی وويل” ‪:‬د اسراييلو له قبيلو څخه داسې کومه قبيله ده چې په مصفاه کې د څښتن حضور ته نه ده راغلې؟ “او وګورئ چې د يبيس‬ ‫جلعاد څخه هيڅوک هم د غونډې سره د يوځای کيدو لپاره نه دی راغلی‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې د ُلکو شمېره شوې وه‪ُ ،‬و هلته د يبيس جلعاد هيڅوک نه وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو جماات دولس زره زړور سړى هلته ولېږل او هغوئ ته يې خحکم ورکړو چې لړ شئ او د يبيس لجلعاد اوسېدونکى د ښځو او‬ ‫ماشومانو سره په توره ووژنئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬او دا هغه کار دی چې تاسو يې بايد وکړئ ‪:‬تاسو بايد ټول نارينه او هغه ښځې چې د سړي سره يې زنا کړې وي‪ ،‬په بشپړه توګه‬ ‫ووژنئ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغوی د يبيس جلعاد په اوسېدونکو کې څلور سوه داسې پېغلې وموندلې چې د نارينه سره يې جنسي اړيکه نه وه نيولې ‪.‬هغوی هغوی‬ ‫د شيلو کمپ ته راوستلې چې د کنعان په ُاوره کې دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ټولې ډلې ځينې کسان د بنيامينيانو سره چې په رمون ګټ کې وو ُبرې وکړې او هغوی ته د سولې پيغام واستوه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬په هغه وُت کې بنيامينيان بيا راغلل او هغوی ته يې د يبيس جلعاد ښځې ورکړې چې ژوندۍ يې ژغورلې وې‪ُ ،‬و بيا هم هغوی کافي‬ ‫نه وې‪.‬‬ ‫‪ُ۱۵‬لکو د بنيامينيانو په ُاطر پښېمانه شو‪ ،‬ځکه چې څښتن د اسرائيلو د قبيلو ترمنځ درز اچولی و‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬بيا د قوم مشرانو وويل” ‪:‬موږ به د هغو کسانو لپاره چې پاتې دي ښځې څنګه وکړو؟ ځکه چې د بنيامين ښځې له منځه تللې دي؟“‬ ‫‪۱۷‬هغوی وويل" ‪:‬د بنيامين د پاتې شويو ُلکو لپاره بايد ميراث وي‪ ،‬ترڅو د اسراييلو څخه يوه قبيله له منځه لړه نشي"‪.‬‬ ‫‪ُ۱۸‬و مونږ نشو کولی چې ُپلې لوڼې هغوی ته ښځې ورکړو‪ ،‬ځکه چې د اسراييلو قوم قسم ُوړلی دی او ويلي يې دي ‪:‬لعنت دې وي‬ ‫هغه چا باندې چې بنيامين ته ښځه ورکوي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۹‬بيا هغوئ ووئيل‪” ،‬ګورئ‪ ،‬په شيلوه کښې هر کال د ما للک ُدائ اُتر کيږى چې په هغه ځائ کښې دے چې د بيتاېل شمال طرف ته‪ ،‬د‬ ‫هغه سړک په مشرق کښې دے چې د بيتاېل نه لشکم ته ُتلے دے او د لبوناه جنوب طرف ته دے“‪.‬‬ ‫‪ ۲۰‬نو هغوی بنيامينيانو ته امر وکړ” ‪:‬لړ شئ او د انګورو په باغونو کې په پټه کېنئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬او وګورئ‪ ،‬او وګورئ‪ ،‬که چيرې د شيلوه لوڼې د نڅا لپاره راووځي‪ ،‬نو تاسو د انګورو باغونو څخه راووځئ او هر يو سړی د شيلوه‬ ‫د لوڼو څخه ُپله ښځه ونيسئ او د بنيامين ُاورې ته لړ شئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬او کله چې د هغوی پلرونه يا وروڼه مونږ ته د شکايت لپاره راشي‪ ،‬نو مونږ به هغوی ته ووايو چې زمونږ په ُاطر په هغوی باندې‬ ‫مهربان اوسئ‪ ،‬ځکه چې موږ په جګړه کې د هر سړي لپاره ُپله ښځه نه ده ځانګړې کړې ‪.‬ځکه چې تاسو په دې وُت کې هغوی ته‬ ‫ښځې نه دي ورکړې‪ ،‬نو تاسو به ګناهکار شئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د بنيامينيانو هم داسې وکړل او د ُپلې شمېرې سره سم يې د هغو نڅا کوونکو څخه ښځې وکړې چې نيول شوې وې ‪.‬هغوی لړل او‬ ‫ُپلې ميراث ته راستانه شول‪ ،‬ښارونه يې بيا جوړ کړل او په هغو کې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬په هغه وُت کې بنى السرائيليان له هغه ځائ څخه لړل‪ ،‬هر سړے ُپلې قبيلې او ُپلې کورنۍ ته لړل او هر سړے ُپلې ميراث ته‬ ‫لړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬په هغه وُت کې په اسراييلو کې پاچا نه وو ‪:‬هر سړي هغه څه کول چې په ُپل نظر کې يې سم وو‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Judges by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu