Skip to main content

Pashto - The Book of Jubilees or Lesser Genesis

Page 1

‫د جشنونو جشنونه‬ ‫لومړی فصل‬ ‫‪۱‬د بني اسرائيلو د مصر څخه د وتلو په لومړي کال کې ‪،‬د دريمې مياشتې په شپاړسمه ورځ ‪، [۲۴۵۰ Anno Mundi]،‬خدای پاک‬ ‫موسٰ ته وفرمايل" ‪:‬زما سره غره ته راشه ‪،‬او زه به تاته د تيږو دوه لوحې درکړم چې په هغې کې شريعت او حکم ليکل شوي‬ ‫حضرت‬ ‫ی‬ ‫دي ‪،‬ترڅو ته هغوی ته زده کړې ورکړې"‪.‬‬ ‫موسٰ د خدای پاک غره ته وخوت او د څښتن جلل د سينا په غره کې راښکته شو او ورېځې شپږ ورځې په هغه باندې سيوری‬ ‫‪۲‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫وکړ‪.‬‬ ‫موسٰ ته غږ وکړ ‪،‬او د څښتن جلل د غره په سر باندې د اور په څېر ښکاره شو‪.‬‬ ‫‪۳‬او په اوومه ورځ هغه د ورېځې له منځ څخه‬ ‫ی‬ ‫‪۴‬او موسٰ څلوېښت ورځې او څلوېښت شپې په غره کې و ‪،‬او خدای هغه ته د شريعت او شهادت د ټولو ورځو د ويش لومړی او وروستٰ‬ ‫تاريخ ورزده کړ‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه وفرمايل” ‪:‬خپل زړه د هرې خبرې په لور واړوه چې زه به يې په دې غره باندې تاته ووايم او په يوه کتاب کې يې وليکه ترڅو د‬ ‫دوی نسلونه پوه شي چې ما څنګه دوی د هغو ټولو بدو کارونو په خاطر نه دي پرېښي چې دوی کړي دي او هغه تړون يې مات کړی دی‬ ‫چې ما نن د سينا په غره کې د دوی نسلونو لپاره زما او ستا ترمنځ ټينګ کړی دی‪.‬‬ ‫‪۶‬او په دې ډول به داسې وشي کله چې دا ټولې پېښې په هغوی راشي ‪،‬نو هغوی به پوه شي چې زه د هغوی په ټولو قضاوتونو او په خپلو‬ ‫ټولو اعمالو کې د هغوی په پرتله ډېر صادق يم ‪،‬او هغوی به پوه شي چې زه په ريښتيا سره د هغوی سره وم‪.‬‬ ‫‪۷‬او دا ټولې خبرې چې زه نن تاته بيانوم ‪،‬د ځان لپاره وليکه ‪،‬ځکه چې زه د هغوی سرکشي او د هغوی سخت زړيتوب پېژنم ‪،‬مخکې له‬ ‫دې چې زه هغوی هغه هېواد ته بوځم چې ما د هغوی د نيکونو ‪،‬ابراهيم ‪،‬اسحاق او يعقوب سره قسم خوړلٰ و او ويلي وو ‪:‬زه به ستا اولد‬ ‫ته داسې ځمکه ورکړم چې شيدې او شات بهېږي‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوی به وخوري او مطمئن به شي ‪،‬او هغوی به پرديو خدايانو ته مخه کړي ‪،‬هغو خدايانو ته چې هغوی نشي کولٰ د هغوی له مصيبت‬ ‫څخه وژغوري ‪:‬او دا شاهدي به د هغوی په وړاندې د شاهد په توګه واوريدل شي ‪.‬ځکه چې هغوی به زما ټول حکمونه هېر کړي( ‪،‬حتٰ )‬ ‫هغه ټول چې زه يې ورته امر کوم ‪،‬او هغوی به د غير يهوديانو پسې ‪،‬د هغوی د ناپاکۍ او د هغوی د شرم وروسته روان شي ‪،‬او د هغوی‬ ‫د خدايانو عبادت به وکړي ‪،‬او دا به د هغوی لپاره يو جرم ‪،‬يو مصيبت ‪،‬يو مصيبت او يو دام ثابت شي‪.‬‬ ‫‪۹‬ډېر به مړه شي او بنديان به شي او د دښمن لسونو ته به ولوېږي ‪،‬ځکه چې هغوی زما احکام او حکمونه ‪،‬زما د تړون اخترونه ‪،‬زما د‬ ‫سبت ورځې او زما مقدس ځای چې ما د هغوی په منځ کې د ځان لپاره مقدس کړی دی ‪،‬او زما خېمه او زما مقدس ځای چې ما د ځمکې په‬ ‫منځ کې د ځان لپاره مقدس کړی دی ‪،‬پريښي دي ‪،‬ترڅو زه خپل نوم په هغې کې وساتم او هلته واوسېږم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغوی به د ځانونو لپاره لوړ ځايونه ‪،‬اشيرې او مجسمې جوړې کړي او هر يو به د خپل ځان عبادت وکړي ترڅو بې لرې شي ‪،‬او‬ ‫خپل ماشومان به شيطانانو او د خپلو زړونو د ټولو غلطو کارونو ته قرباني کړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او زه به هغوی ته شاهدان ولېږم چې زه د هغوی پر ضد شاهدي ورکړم ‪،‬خو هغوی به غوږ ونه نيسي ‪،‬او شاهدان به هم ووژني ‪،‬او‬ ‫هغوی به هغه کسان ځوروي چې قانون غواړي ‪،‬او هغوی به هرڅه لغوه او بدل کړي ترڅو زما د سترګو په وړاندې بد کار وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬زه به خپل مخ له هغوی څخه پټ کړم او هغوی به د نورو قومونو په لس کې ورکړم ترڅو هغوی په اسارت ‪،‬لوټ او خوړلو کې برخه‬ ‫واخلي ‪.‬زه به هغوی د ځمکې له منځ څخه وباسم او په نورو قومونو کې به يې خپاره کړم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی به زما ټول قانون ‪،‬زما ټول حکمونه او زما ټول احکام هېر کړي او د نويو مياشتو ‪،‬سبت ورځو ‪،‬اخترونو ‪،‬د خلصون اخترونو‬ ‫او احکامو په اړه به بې لرې شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او له دې وروسته به هغوی د غيريهوديانو له منځ څخه په خپل ټول زړه ‪،‬خپل ټول روح او خپل ټول قوت سره ماته راوګرځي ‪،‬او زه به‬ ‫هغوی د ټولو غيريهوديانو له منځ څخه راټول کړم ‪،‬او هغوی به زما په لټه کې شي ‪،‬ترڅو زه هغوی ته ومومم ‪،‬کله چې هغوی زما په ټول‬ ‫زړه او خپل ټول روح سره لټوي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او زه به هغوی ته د صداقت سره د ډېرې سولې اعلن وکړم ‪،‬او زه به د خپل ټول زړه او خپل ټول روح سره د صداقت بوټٰ له منځه‬ ‫يوسم ‪،‬او هغوی به د برکت لپاره وي او لعنت لپاره نه ‪،‬او هغوی به سر وي او لکۍ نه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬زه به خپل مقدس ځای د هغوی په منځ کې جوړ کړم ‪،‬او زه به د هغوی سره اوسېږم ‪،‬او زه به د هغوی خدای يم او هغوی به په رښتيا او‬ ‫صداقت سره زما قوم وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زه به هغوی نه پرېږدم او نه به يې پرېږدم ‪،‬ځکه چې زه څښتن د هغوی خدای يم‪.‬‬ ‫موسٰ په خپل مخ باندې وغورزېد او دعا يې وکړه او ويې ويل ‪:‬ای زما څښتنه خدايه ‪،‬خپل قوم او خپل ميراث مه پريږده ‪،‬‬ ‫‪۱۸‬حضرت‬ ‫ی‬ ‫ترڅو هغوی د خپلو زړونو په غلطۍ کې سرګردانه شي او هغوی د خپلو دښمنانو ‪،‬غير قومونو په لس کې مه سپاره ‪،‬ترڅو هغوی په‬ ‫هغوی باندې حکومت ونه کړي او ستا په وړاندې ګناه وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬اے ما للکه خخدايه ‪،‬ستا رحمت په خپلو خلقو باندې اوچت شه ‪،‬او په هغوئ کښې يو صادق روح پېدا کړه ‪،‬او د بليار روح پرې حکومت‬ ‫ونکړي چې ستا په وړاندې هغوئ ملمت کړي ‪،‬او د صداقت د ټولو لرو څخه يې راګير کړي ‪،‬ترڅو هغوئ ستا د مخ نه تباه شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو هغوی ستا قوم او ستا ميراث دي ‪،‬چې تا په خپل لوی قدرت سره د مصريانو له لس څخه خلص کړل ‪.‬په هغوی کې پاک زړه او‬ ‫سپېڅلٰ روح پيدا کړه ‪،‬او پرېږده چې له دې وروسته تر ابده پورې په خپلو ګناهونو کې راګېر نشي‪.‬‬ ‫موسٰ ته وفرمايل” ‪:‬زه د هغوی مخالفت ‪،‬د هغوی فکرونه او د هغوی سختۍ پېژنم ‪،‬او هغوی به تر هغه وخته پورې‬ ‫‪۲۱‬څښتن حضرت‬ ‫ی‬ ‫اطاعت ونه کړي تر څو چې دوی د خپلې ګناه او د خپلو پلرونو د ګناه اقرار ونه کړي‪.‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۲‬او له دې وروسته به هغوی په ټوله صداقت او په ټول زړه او په ټول روح سره ماته راوګرځي ‪،‬او زه به د هغوی د زړونو پوستکٰ او‬ ‫د هغوی د اولد د زړه پوستکٰ سنت کړم ‪،‬او زه به په هغوی کې يو مقدس روح پيدا کړم ‪،‬او زه به هغوی پاک کړم ترڅو له هغې ورځې‬ ‫څخه تر ابد پورې له ما څخه ونه ګرځېږي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د هغوی روحونه به ما او زما ټولو حکمونو ته وفادار وي ‪،‬او دوی به زما حکمونه پوره کړي ‪،‬او زه به د هغوی پلر شم او هغوی‬ ‫به زما اولدونه وي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او هغوی ټول به د ژوندي خدای اولد وبلل شي ‪،‬او هره فرښته او هره روح به پوه شي ‪،‬هو ‪،‬هغوی به پوه شي چې دا زما اولدونه‬ ‫دي ‪،‬او زه په صداقت او صداقت کې د هغوی پلر يم ‪،‬او زه هغوی سره مينه لرم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او ته د ځان لپاره دا ټولې خبرې وليکه چې زه يې په دې غره کې درته بيانوم ‪،‬اول او آخر ‪،‬کوم چې به د ورځو په ټولو برخو کې په‬ ‫شريعت ‪،‬شهادت ‪،‬او اونيو او د جوبليو کې تر ابد پورې پوره شي ‪،‬تر هغه چې زه راښکته شم او د تل لپاره د هغوی سره اوسېږم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هغه د حضور فرښتې ته وويل ‪:‬د موسٰ لپاره د پيدايښت له پيل څخه تر هغه وخته پورې وليکه چې زما مقدس ځای د دوی په مينځ‬ ‫کې د تل لپاره جوړ شوی نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او څښتن به د ټولو په سترګو کې راښکاره شي ‪،‬او ټول به پوه شي چې زه د اسراييلو خدای او د يعقوب د ټولو اولدونو پلر يم ‪،‬او د‬ ‫صهيون په غره کې د تل لپاره پاچا يم ‪.‬او صهيون او بيت المقدس به مقدس وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او د حضور فرښته چې د اسراييلو د لښکر څخه مخکې روانه وه ‪،‬د کلونو د تقسيم جدولونه يې واخيستل ‪ -‬د پيدايښت له وخت څخه ‪ -‬د‬ ‫قانون او د جوبليو د اونيو د شهادت ‪،‬د انفرادي کلونو سره سم ‪،‬د جوبليو د ټولو شمير سره سم[ د انفرادي کلونو سره سم ‪]،‬د[ نوي ]تخليق‬ ‫له ورځې څخه کله چې اسمانونه او ځمکه نوي شي او د دوی ټول مخلوق د اسمان د قدرتونو سره سم ‪،‬او د ځمکې د ټولو مخلوقاتو سره‬ ‫سم ‪،‬تر هغه چې د څښتن مقدس ځای په بيت المقدس کې د صهيون په غره کې جوړ شي ‪،‬او ټول رڼاګانې د اسراييلو د ټولو غوره شويو‬ ‫خلکو لپاره د شفا ‪،‬سولې او برکت لپاره نوي شي ‪،‬او دا به د هغې ورځې څخه او د ځمکې ټولو ورځو پورې وي‪.‬‬ ‫دوهم فصل‬ ‫‪۱‬او د حضور فرښتې د څښتن د کلم په مطابق موسٰ ته وويل ‪:‬د مخلوقاتو بشپړ تاريخ وليکئ ‪،‬څنګه څښتن خدای خپل ټول کارونه او هغه‬ ‫څه چې هغه پيدا کړي وو په شپږو ورځو کې پای ته ورسول ‪،‬او په اوومه ورځ يې سبت وکړ او د ټولو عمرونو لپاره يې مقدس کړ ‪،‬او دا‬ ‫يې د خپلو ټولو کارونو لپاره د نښې په توګه وټاکه‪.‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې په لومړۍ ورځ هغه اسمانونه چې پورته دي ‪،‬ځمکه ‪،‬اوبه او ټول هغه روحونه چې د هغه په وړاندې خدمت کوي پيدا کړل ‪ -‬د‬ ‫حضور فرښتې ‪،‬د تقدس فرښتې ‪،‬او د بادونو د روح فرښتې ‪،‬د ورېځو ‪،‬تيارو ‪،‬واورې ‪،‬ږلۍ او د يخنۍ د روح فرښتې ‪،‬د غږونو ‪،‬تندر او‬ ‫برېښنا فرښتې ‪،‬د يخنۍ او تودوخې ‪،‬د ژمي ‪،‬پسرلي ‪،‬مني او دوبي د روحونو فرښتې او د هغه د مخلوقاتو ټول روحونه چې په اسمانونو او‬ ‫ځمکه کې دي( ‪،‬هغه )د ژورو او تيارو ‪،‬ماښام او شپې ‪،‬او رڼا ‪،‬سهار او ورځ ‪،‬چې هغه د خپل زړه په پوهه کې چمتو کړي دي‪.‬‬ ‫‪۳‬نو بيا موږ د هغه کارونه وليدل ‪،‬او د هغه ستاينه مو وکړه ‪،‬او د هغه د ټولو کارونو له امله مو د هغه په وړاندې ستاينه وکړه؛ ځکه چې‬ ‫هغه په لومړۍ ورځ اوه لوی کارونه پيدا کړل‪.‬‬ ‫‪۴‬او په دوهمه ورځ هغه د اوبو په منځ کې فضا جوړه کړه ‪،‬او په هغه ورځ اوبه ووېشل شوې ‪ -‬نيمايي يې پورته پورته شول او نيمايي يې‬ ‫د فضا لندې( چې په منځ کې وه )د ټولې ځمکې په مخ باندې ښکته شول ‪.‬او دا يوازينٰ کار و چې( خدای )په دوهمه ورځ پيدا کړ‪.‬‬ ‫‪۵‬او په دريمه ورځ هغه حکم وکړ چې اوبه د ټولې ځمکې له مخ څخه يو ځای ته لړې شي او وچه ځمکه ښکاره شي‪.‬‬ ‫‪۶‬او اوبو هماغسې وکړل لکه څنګه چې هغه ورته امر کړی و ‪،‬او دوی د ځمکې له مخ څخه د دې اسمان څخه بهر يو ځای ته لړل ‪،‬او‬ ‫وچه ځمکه ښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۷‬او په هغه ورځ يې د هغوی لپاره ټول سمندرونه د هغوی د جل جل راټوليدو ځايونو سره سم ‪،‬ټولې سيندونه ‪،‬په غرونو او ټوله ځمکه‬ ‫کې د اوبو راټوليدل ‪،‬ټولې جهيلونه ‪،‬د ځمکې ټول شبنم ‪،‬هغه تخم چې کرل کيږي ‪،‬ټول شنه شوي شيان ‪،‬ميوه لرونکي ونې ‪،‬د لرګيو ونې ‪،‬‬ ‫او د عدن باغ ‪،‬په عدن کې او ټول نباتات د دوی د ډول سره سم جوړ کړل‪.‬‬ ‫‪۸‬دا څلور لوی کارونه خدای په دريمه ورځ پيدا کړل ‪.‬او په څلورمه ورځ يې لمر ‪،‬سپوږمۍ او ستوري پيدا کړل او د اسمان په فضا کې‬ ‫يې ځای پر ځای کړل ‪،‬ترڅو په ټوله ځمکه رڼا واچوي ‪،‬او په ورځ او شپه حکومت وکړي ‪،‬او رڼا له تيارې څخه جل کړي‪.‬‬ ‫‪۹‬او خدای لمر په ځمکه باندې د ورځو ‪،‬سبتونو ‪،‬مياشتو ‪،‬اخترونو ‪،‬کلونو ‪،‬د سبتونو ‪،‬د بيرته ورکولو او د کلونو د ټولو فصلونو لپاره د‬ ‫يوې لويې نښې په توګه وټاکه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او دا رڼا له تيارې څخه جل کوي[ او ]د سوکالۍ لپاره ‪،‬ترڅو ټول هغه شيان چې په ځمکه کې غوړيږي او وده کوي بريالي شي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬دا درې ډوله يې په څلورمه ورځ جوړ کړل ‪.‬او په پنځمه ورځ يې د اوبو په ژورو کې لوی سمندري بلګانې پيدا کړې ‪،‬ځکه چې دا د‬ ‫غوښې لومړني شيان وو چې د هغه په لسونو جوړ شوي وو ‪،‬کبان او هر هغه څه چې په اوبو کې حرکت کوي ‪،‬او هر هغه څه چې الوتنه‬ ‫کوي ‪،‬مرغان او د هغوی ټول ډولونه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او لمر د هغوی د برياليتوب لپاره راښکته شو ‪،‬او د ځمکې پر مخ د هر هغه څه څخه چې له ځمکې څخه راټوکېږي ‪،‬او د ټولو ميوه‬ ‫لرونکو ونو او ټولو غوښو څخه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬دا درې ډوله يې په پنځمه ورځ پيدا کړل ‪.‬او په شپږمه ورځ يې د ځمکې ټول څاروي ‪،‬ټول غوايان او هر هغه څه چې په ځمکه حرکت‬ ‫کوي پيدا کړل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او له دې ټولو شيانو وروسته يې انسان پيدا کړ ‪،‬يو سړی او يوه ښځه يې پيدا کړل ‪،‬او هغه ته يې په ځمکه ‪،‬سمندرونو ‪،‬الوتونکو ‪،‬‬ ‫څارويو او څارويو او په ځمکه او ټوله ځمکه کې په هر هغه څه چې حرکت کوي ‪،‬واک ورکړ ‪.‬او په دې ټولو باندې يې واک ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او دا څلور ډولونه يې په شپږمه ورځ پيدا کړل ‪.‬او ټول دوه ويشت ډولونه وو‪.‬‬ ‫‪2‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۶‬او هغه په شپږمه ورځ خپل ټول کار پای ته ورساوه ‪ -‬هر هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي ‪،‬په سمندرونو او ژورو کې دي ‪،‬‬ ‫په رڼا او تياره کې دي ‪،‬او په هرڅه کې دي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغه موږ ته يوه لويه نښه راکړه ‪،‬د سبت ورځ ‪،‬چې موږ بايد شپږ ورځې کار وکړو ‪،‬خو په اوومه ورځ د هر ډول کار څخه ځان‬ ‫وساتو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د حضور ټولې فرښتې ‪،‬او د تقدس ټولې فرښتې ‪،‬دا دوه لويې طبقې ‪ -‬هغه موږ ته امر کړی دی چې د سبت ورځ په اسمان او ځمکه‬ ‫کې د هغه سره ولمانځو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه مونږ ته وويل ‪:‬ګورئ ‪،‬زه به د ټولو قومونو څخه يو قوم ځان ته جدا کړم ‪،‬او هغوی به د سبت ورځ ولمانځي ‪،‬او زه به هغوی د‬ ‫خپلو خلکو په توګه ځان ته مقدس کړم او هغوی ته به برکت ورکړم؛ لکه څنګه چې ما د سبت ورځ مقدسه کړې ده او ځان ته يې مقدسه‬ ‫کوم ‪،‬همداسې به زه هغوی ته برکت ورکړم ‪،‬او هغوی به زما قوم وي او زه به د هغوی خدای يم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او ما د يعقوب اولد د هغو ټولو شيانو له منځه غوره کړی دی چې ما ليدلي دي ‪،‬او هغه مې د خپل مشر زوی په توګه ليکلٰ دی ‪،‬او‬ ‫هغه مې د تل لپاره ځان ته وقف کړی دی ‪.‬او زه به هغوی ته د سبت ورځ وښايم ‪،‬ترڅو هغوی په هغه ورځ د هر کار څخه سبت وساتي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او په دې توګه هغه په هغه کې يوه نښه پيدا کړه چې له مخې يې دوی بايد په اوومه ورځ زموږ سره سبت وساتي ‪،‬وخوري او وڅښي ‪،‬‬ ‫او هغه چا ته برکت ورکړي چې ټول شيان يې رامينځته کړي دي لکه څنګه چې هغه د ټولو خلکو څخه يو ځانګړی قوم ته برکت او مقدس‬ ‫کړی دی ‪،‬او دوی بايد سبت زموږ سره يوځای وساتي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغه خپل حکمونه د يوې خوږې خوشبو په توګه پورته کړل چې د هغه په وړاندې د تل لپاره د منلو وړ وي‪...‬‬ ‫‪۲۳‬د آدم څخه تر يعقوب پورې د انسانانو دوه ويشت مشران وو ‪،‬او تر اوومې ورځې پورې دوه ويشت ډوله کارونه شوي وو؛ دا مبارک‬ ‫او مقدس دی؛ او لومړی هم مبارک او مقدس دی؛ او دا يو د هغه سره د تقدس او برکت لپاره کار کوي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او دې( يعقوب او د هغه اولد )ته دا ورکړل شوه چې دوی بايد تل د لومړي شهادت او قانون برکت لرونکي او مقدسين وي ‪،‬لکه څنګه‬ ‫چې هغه د سبت ورځ په اوومه ورځ مقدسه او برکت کړې وه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغه آسمان او ځمکه او هر هغه څه چې هغه پيدا کړي وو په شپږو ورځو کې پيدا کړل ‪،‬او خدای اوومه ورځ د خپلو ټولو کارونو لپاره‬ ‫مقدسه کړه؛ له همدې امله يې د هغې په استازيتوب امر وکړ چې هرڅوک چې په هغې باندې کار وکړي هغه به مړ شي ‪،‬او څوک چې هغه‬ ‫ناپاک کړي هغه به خامخا مړ شي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو ولې بنٰ السرائيلو ته حکم کوې چې دا ورځ دې مقدسه وګڼي او په هغې دې هيڅ کار ونکړي او ناپاکه دې نه کړي ‪،‬ځکه چې دا د‬ ‫نورو ټولو ورځو څخه ډېره مقدسه ده‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هرڅوک چې دا بې حرمتي وکړي ‪،‬خامخا به مړ شي ‪،‬او هرڅوک چې په هغې باندې کوم کار وکړي ‪،‬خامخا به د تل لپاره مړ شي ‪،‬‬ ‫ترڅو بني اسرائيل په خپلو نسلونو کې دا ورځ ولمانځي او له خپلې خاورې څخه ونه ايستل شي ‪،‬ځکه چې دا يوه مقدسه او برکتناکه ورځ‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او هر څوک چې دا ورځ ولمانځي او په هغې کې د خپلو ټولو کارونو څخه سبت وساتي ‪،‬هغه به زموږ په څير په ټولو ورځو کې مقدس‬ ‫او برکتمن وي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬بني اسرائيلو ته د دې ورځې قانون بيان کړه او ورته ووايه چې په دې ورځ دې سبت ولمانځي او د خپلو زړونو په غلطۍ سره دې پرې‬ ‫نه ږدي؛( او )دا چې په دې ورځ کوم کار کول روا نه دي چې نامناسب وي ‪،‬په خپله خوښه دې وکړي ‪،‬او په دې ورځ دې د خوړلو يا‬ ‫څښلو لپاره څه تيار نه کړي ‪،‬او( دا چې دا روا نه ده )چې اوبه راوباسي ‪،‬يا دې په خپلو دروازو کې کوم بار راوړي يا دې بهر وباسي ‪،‬چې‬ ‫په شپږمه ورځ يې په خپلو کورونو کې د ځان لپاره نه وي چمتو کړی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او په هغه ورځ به هغوی نه کور ته دننه راوړي او نه به يې بهر وړي؛ ځکه چې دا ورځ د جوبلي د هرې ورځې په پرتله ډېره مقدسه‬ ‫او برکت لرونکې ده ‪.‬په دې ورځ موږ په اسمان کې سبت ولمانځه ‪،‬مخکې له دې چې په ځمکه کې هر انسان ته د سبت ورځ ولمانځل شي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او د ټولو شيانو خالق هغه ته برکت ورکړ ‪،‬خو هغه ټول قومونه او قومونه د سبت د ورځې د لمانځلو لپاره نه ‪،‬بلکې يوازې اسراييلو ته‬ ‫يې وقف کړل ‪:‬هغه يوازې هغوی ته اجازه ورکړه چې وخوري او وڅښي او په ځمکه کې د سبت ورځ ولمانځي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او د ټولو شيانو خالق دا ورځ برکتناکه کړه چې هغه د ټولو ورځو څخه د برکت ‪،‬تقدس او جلل لپاره رامينځته کړې وه‪.‬‬ ‫‪۳۳‬دا قانون او شهادت د اسرائيلو اولدې ته د تل لپاره د هغوی د نسلونو لپاره ورکړل شو‪.‬‬ ‫دریم فصل‬ ‫‪۱‬او د دوهمې اونۍ په شپږو ورځو کې ‪،‬د خدای د کلم سره سم ‪،‬موږ آدم ته ټول حيوانات ‪،‬ټول څاروي ‪،‬ټول مرغان ‪،‬او هر هغه څه چې‬ ‫په ځمکه کې حرکت کوي ‪،‬او هر هغه څه چې په اوبو کې حرکت کوي ‪،‬د هغوی د ډولونو او ډولونو سره سم راوړل ‪:‬په لومړۍ ورځ‬ ‫حيوانات ‪،‬په دويمه ورځ غواګانې ‪،‬په دريمه ورځ مرغان ‪،‬او په څلورمه ورځ په ځمکه کې حرکت کوي ‪،‬او په پنځمه ورځ په اوبو کې‬ ‫حرکت کوي‪.‬‬ ‫‪۲‬آدم هغوی ټول د هغوی په نومونو ياد کړل ‪،‬او څنګه چې هغه هغوی وبلل ‪،‬نو د هغوی نومونه هماغسې شول‪.‬‬ ‫‪۳‬او په دغو پنځو ورځو کې آدم دا ټول نارينه او ښځينه وليدل ‪،‬د هر ډول ډول سره سم چې په ځمکه کې وو ‪،‬مګر هغه يوازې و او د ځان‬ ‫لپاره يې هيڅ مرسته کوونکٰ ونه موند‪.‬‬ ‫‪۴‬څښتن مونږ ته وفرمايل ‪:‬دا ښه نه ده چې سړی يوازې وي ‪،‬راځئ چې د هغه لپاره د مرستې غونډه جوړه کړو‪.‬‬ ‫‪۵‬زمونږ څښتن خدای په هغه باندې ژور خوب راوست او هغه ويده شو ‪،‬او هغه د خپلې پوښتۍ څخه يوه پوښتۍ د ښځې په ځای واخيسته ‪،‬‬ ‫او دا پوښتۍ د هغه د پوښتۍ څخه د ښځې اصل و ‪،‬او هغه د هغې په ځای غوښه جوړه کړه او ښځه يې جوړه کړه‪.‬‬ ‫‪3‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۶‬او هغه آدم له خوبه راويښ کړ او په شپږمه ورځ چې راويښ شو ‪،‬هغه يې ځان ته راوړه ‪،‬او هغه يې وپيژانده ‪،‬او ورته يې وويل ‪:‬دا‬ ‫اوس زما د هډوکو هډوکٰ او زما د غوښې غوښه ده ‪.‬هغه به زما ښځه وبلل شي ‪،‬ځکه چې هغه د خپل ميړه څخه اخيستل شوې وه‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ځکه به سړی او ښځه يو وي او له همدې امله به سړی خپل پلر او مور پريږدي او خپلې ښځې سره به يوځای شي ‪،‬او دوی به يو بدن‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۸‬په لومړۍ اونۍ کې آدم پيدا شو ‪،‬او د هغه ښځه ‪ -‬پستۍ ‪:‬په دويمه اونۍ کې هغه هغه ته وښودله ‪:‬او له همدې امله امر ورکړل شو چې د‬ ‫دوی په ناپاکۍ کې وساتي ‪،‬د نارينه لپاره اوه ورځې او د ښځې لپاره دوه ځله اوه ورځې‪.‬‬ ‫‪۹‬او وروسته له هغه چې آدم په هغه ځمکه کې څلوېښت ورځې تېرې کړې چې هغه پکې پيدا شوی و ‪،‬موږ هغه د عدن باغ ته راوست‬ ‫ترڅو يې وکري او ساتنه يې وکړي ‪،‬خو په اتيايمه ورځ يې ښځه راوستله او له هغې وروسته هغه د عدن باغ ته ننوتله‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او له همدې امله په آسماني تختو باندې د هغې ښځې په اړه چې زيږوي ‪،‬حکم ليکل شوی دی' ‪:‬که هغه هلک وزېږوي ‪،‬نو هغه به د‬ ‫لومړۍ اونۍ په څير اوه ورځې په خپله ناپاکۍ کې پاتې شي ‪،‬او درې دېرش ورځې به د خپلې پاکوالي په وينه کې پاتې شي ‪،‬او هغه به هيڅ‬ ‫مقدس شٰ ته لس ورنکړي او نه به مقدس ځای ته ننوځي ‪،‬تر هغه چې هغه ورځې پوره نه کړي چې د نارينه ماشوم په حالت کې( حکم‬ ‫شوي )دي'‪.‬‬ ‫‪۱۱‬مګر د نجلۍ په صورت کې به هغه په خپله ناپاکۍ کې د لومړيو دوو اونيو په څير دوه اونۍ پاتې شي ‪،‬او شپږشپيته ورځې به د خپلې‬ ‫پاکوالي په وينه کې وي ‪،‬او دا به ټولې اتيا ورځې وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او کله چې هغې دا اتيا ورځې پوره کړې ‪،‬موږ هغه د عدن باغ ته راوستله ‪،‬ځکه چې هغه د ټولې ځمکې څخه پاک دی او هر هغه ونې‬ ‫چې په کې کرل شوي وي مقدس دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬له همدې امله ‪،‬د هغو ورځو لپاره چې کومه ښځه هلک يا نجلۍ وزېږوي ‪،‬د هغې لپاره دا مقرر شوی و چې هغه بايد هيڅ مقدس شٰ ته‬ ‫لس ورنه کړي او نه به مقدس ځای ته ننوځي تر هغه چې د هلک يا نجلۍ د زيږون ورځې پوره نشي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬دا هغه قانون او شهادت دی چې د اسراييلو لپاره ليکل شوی و ‪،‬ترڅو دوی په ټولو ورځو کې دا ومني‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د لومړۍ جوبلي په لومړۍ اونۍ کې ‪، [۱-۷‬سهار ]آدم او د هغه ښځه د عدن په باغ کې اووه کاله وو چې کرنه يې کوله او ساتنه يې‬ ‫کوله ‪،‬او موږ هغه ته کار ورکړ او لرښوونه مو وکړه چې هر هغه څه وکړي چې د کرنې لپاره مناسب وي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغه( باغ )وکرل ‪،‬او بربنډ و او نه پوهيده ‪،‬او شرمنده نه شو ‪،‬او هغه باغ د مرغيو ‪،‬ځناورو او غواګانو څخه وساته ‪،‬او د هغې ميوه‬ ‫يې راټوله کړه ‪،‬وخوړله ‪،‬او پاتې شوني يې د ځان او خپلې ميرمنې لپاره يو طرف ته کړل[ او هغه څه چې ساتل کېدل ]يې يو طرف ته‬ ‫کړل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او د هغو اوو کلونو له بشپړېدو وروسته چې هغه هلته بشپړ کړي وو ‪،‬پوره اووه کاله[ ‪،‬سهار اته بجې ]او د دوهمې مياشتې په اوولسمه‬ ‫ورځ ‪،‬مار راغٰ او ښځې ته نږدې شو ‪،‬او مار ښځې ته وويل' ‪:‬آيا خدای تاسو ته امر کړی دی چې د باغ د هرې ونې مېوه ونه خورئ؟'‬ ‫‪۱۸‬هغې هغې ته وويل" ‪:‬خدای پاک موږ ته د باغ د ونو د ټولو ميوو څخه ويلي دي چې وخورئ ‪،‬مګر د هغه ونې د ميوو څخه چې د باغ‬ ‫په منځ کې دي ‪،‬خدای پاک موږ ته ويلي دي چې تاسو به هغه ونه خورئ او مه به يې لس ور وړئ ‪،‬که نه نو مړه به شئ"‪.‬‬ ‫‪۱۹‬مار ښځې ته وويل" ‪:‬تاسو به خامخا نه مرئ ‪،‬ځکه چې خدای پوهيږي چې په هغه ورځ چې تاسو به يې وخورئ ‪،‬ستاسو سترګې به‬ ‫خلصې شي ‪،‬او تاسو به د خدايانو په څير شئ ‪،‬او تاسو به ښه او بد وپيژنئ"‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ښځې هغه ونه وليده چې په سترګو کې ښکلې او خوندوره وه او د هغې مېوه د خوړو لپاره ښه وه ‪،‬نو هغې ترې وخوړله او وخوړله‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او کله چې هغې په لومړي ځل د انځر پاڼو سره خپل شرمګاه پټه کړه ‪،‬نو هغې هغه آدم ته ورکړه او هغه وخوړله ‪،‬او د هغه سترګې‬ ‫خلصې شوې ‪،‬او هغه وليدل چې هغه بربنډ دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغۀ د انځر پاڼې واخستې او يو بل سره يې ګنډلې او د ځان لپاره يې يو پېشبند جوړ کړ او خپل شرمګاه يې پټه کړه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او خدای په مار لعنت ووايه او د تل لپاره پرې غوسه شو‪...‬‬ ‫‪۲۴‬او هغه په ښځې باندې په قهر شو ‪،‬ځکه چې هغې د مار غږ واورېد او وخوړ ‪.‬او هغه هغې ته وويل" ‪:‬زه به ستا غم او دردونه ډېر‬ ‫زيات کړم ‪:‬ته به په غم کې ماشومان وزېږوې ‪،‬او ستا بېرته به خپل ميړه ته راستنه شي ‪،‬او هغه به په تا حکومت وکړي"‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او آدم ته يې هم وويل ‪،‬ځکه چې ته د خپلې ښځې خبره اورېدلې ده او د هغې ونې مېوه دې خوړلې ده چې ما درته امر کړی و چې هغه‬ ‫ونه خورې ‪،‬نو ستا له امله دې ځمکه لعنتي وي ‪:‬اغزي او اوښکې به تاته راوباسي ‪،‬او ته به خپله ډوډۍ د خپل مخ په خوله کې وخورې ‪،‬تر‬ ‫هغه چې ته بيرته هغې خاورې ته نه يې راستون شوې چې له هغه ځايه را ايستل شوی يې؛ ځکه چې ته خاوره يې او بيرته به خاورې ته‬ ‫راشې‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د هغوی لپاره يې د څرمنې جامې جوړې کړې ‪،‬جامې يې پرې واغوستې او د عدن له باغ څخه يې ولېږل‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او په هغه ورځ چې آدم له باغ څخه راووت ‪،‬هغه سهار د لمر له راختلو سره سم چې کله هغه خپل شرمګاه پټه کړه ‪،‬د خوشبويۍ په‬ ‫توګه د نذرانې په توګه ‪،‬لوبان ‪،‬ګلبانم ‪،‬سټيکټ او مصالحې وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او په هغه ورځ د ټولو څارويو ‪،‬غواګانو ‪،‬مرغانو ‪،‬ګرځېدونکو او حرکت کوونکو خولې بندې شوې ‪،‬ترڅو نور خبرې ونه شي کولٰ ‪:‬‬ ‫ځکه چې هغوی ټولو په يوه شونډه او يوه ژبه سره يو بل سره خبرې کولې‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هغه ټول هغه غوښه چې په عدن باغ کې وو د عدن له باغ څخه واستوله ‪،‬او ټول غوښه د خپلو ډولونو او ډولونو سره سم هغه‬ ‫ځايونو ته وخوړل شوه چې د دوی لپاره پيدا شوي وو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او يوازې آدم ته يې د ټولو څارويو او څارويو څخه د هغه د شرم پټولو لپاره( څيز )ورکړ‪.‬‬ ‫‪۳۱‬له همدې امله ‪،‬په آسماني تختو باندې د هغو ټولو کسانو په اړه چې د شريعت په قضاوت پوهيږي ‪،‬ليکل شوي دي چې دوی بايد خپل‬ ‫شرم پټ کړي ‪،‬او ځانونه بايد د غير يهوديانو په څير ښکاره نه کړي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او د څلورمې مياشتې د نوي مياشتې په ورځ ‪،‬آدم او د هغه ښځه د عدن باغ څخه ووتل ‪،‬او دوی د ايلدا په ځمکه کې چې د دوی د‬ ‫پيدايښت ځمکه وه اوسېدل‪.‬‬ ‫‪4‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۳۳‬آدم د خپلې ښځې نوم حوا کېښود‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او د هغوی زوی تر لومړۍ جوبلي پورې[ سهار اته بجې ]نه و او له دې وروسته هغه د هغې سره واده وکړ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬اوس هغه ځمکه کرله لکه څنګه چې هغه ته د عدن په باغ کې لرښوونه شوې وه‪.‬‬ ‫څلورم فصل‬ ‫‪۱‬او په دريمه اونۍ کې د دوهمې جوبلي په ‪ [۶۴-۷۰‬سهار ]کې هغې قائن وزېږاوه ‪،‬او په څلورمه ‪ [۷۱-۷۷‬سهار ]کې هغې هابيل‬ ‫وزېږاوه ‪،‬او په پنځمه ‪ [۷۸-۸۴‬سهار ]کې هغې خپله لور اوان وزېږاوه‪.‬‬ ‫‪۲‬او د دريم جوبلي په لومړي( کال )کې ‪ [۹۹-۱۰۵‬سهار ‪]،‬قابيل هابيل وواژه ځکه چې( خدای )د هابيل قرباني قبوله کړه ‪،‬او د قابيل‬ ‫نذرانه يې قبوله نه کړه‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه يې په پټي کې ووژلو ‪:‬او د هغه وينه له ځمکې څخه تر اسمانه پورې چيغې وهلې او شکايت يې کاوه ځکه چې هغه يې وژلٰ دی‪.‬‬ ‫‪۴‬ما للک خخدائ قائلن د هابيل په وجه ملمت کړو ‪،‬ځکه چې هغۀ هغه وژلے وو ‪،‬او د خپل ورور د وينې په وجه يې په زمکه باندې خمفرار‬ ‫کړ ‪،‬او په زمکه يې لعنت ووايه‪.‬‬ ‫‪۵‬او په دې خاطر په آسماني تختو ليکل شوي دي ‪:‬لعنتي دی هغه څوک چې خپل ګاونډی په خيانت سره وهي ‪،‬او ټول هغه کسان چې ليدلي‬ ‫او اوريدلي دي ووايٰ ‪،‬همداسې وي؛ او هغه څوک چې ليدلي او اعلن يې نه دی کړی ‪،‬هغه دې د بل په څير لعنتي وي‪.‬‬ ‫‪۶‬او له همدې امله موږ کله چې د خپل څښتن خدای په حضور کې راځو ‪،‬هغه ټولې ګناهونه چې په اسمان او ځمکه ‪،‬رڼا او تياره کې او هر‬ ‫ځای کې شوي دي اعلن کوو‪.‬‬ ‫‪۷‬آدم او د هغه ښځې د هابيل لپاره څلور اونۍ غم وکړ ‪، [۹۹-۱۲۷‬سهار ]او د پنځمې اونۍ په څلورم کال ‪ [۱۳۰‬سهار ]دوی خوشحاله‬ ‫شول ‪،‬او آدم بيا د خپلې ميرمنې سره وليدل ‪،‬او هغې ورته زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه يې سيت نوم کېښود ‪،‬ځکه چې هغه وويل ‪:‬خدای زموږ‬ ‫لپاره د هابيل په ځای په ځمکه کې دوهم نسل راپيدا کړی دی؛ ځکه چې قابيل هغه وواژه‪.‬‬ ‫‪۸‬او په شپږمه اونۍ کې ‪ [۱۳۴-۴۰‬سهار ]هغه خپله لور عزورا وزېږوله‪.‬‬ ‫‪۹‬قائن خپله خور اوان د خپلې ښځې په توګه ونيوه او د څلورمې جوبلي په پای کې يې د هغه لپاره حنوک وزېږاوه ‪. [۱۹۰-۱۹۶‬سهار ]او‬ ‫د پنځمې جوبلي د لومړۍ اونۍ په لومړي کال کې ‪، [۱۹۷‬سهار ]په ځمکه کې کورونه جوړ شول ‪،‬او قائن يو ښار جوړ کړ او د خپل زوی‬ ‫حنوک په نوم يې نوم کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۰‬آدم د خپلې ښځې حوا سره يوځای شو او هغې نهه نور زامن وزېږول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د پنځمې جوبلي په پنځمه اونۍ کې ‪ [۲۲۵-۳۱‬سهار ]سيت خپله خور عزورا د خپلې ميرمنې په توګه ونيوه ‪،‬او په څلورم کال( د‬ ‫شپږمې اونۍ )کې ‪ [۲۳۵‬سهار ]هغې د هغه لپاره انوس وزېږاوه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغه په ځمکه باندې د څښتن په نوم دعا کول پيل کړل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د اوومې جوبلي په دريمه اونۍ کې ‪ [۳۰۹-۱۵‬سهار ]انوس خپله خور نعوم د خپلې ميرمنې په توګه ونيوه ‪،‬او د پنځمې اونۍ په دريم‬ ‫کال کې هغې د هغه لپاره زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه يې قينان نوم کړ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او د اتمې کليزې په پای کې ‪ [۳۲۵، ۳۸۶-۳۹۹۲‬سهار ]قينان خپله خور موليلت د خپلې ميرمنې په توګه ونيوه ‪،‬او هغې د نهمې کليزې‬ ‫په ورځ ‪،‬د دريم کال په لومړۍ اونۍ کې ‪، [۳۹۵‬سهار ]زوی وزېږاوه او هغه يې مهلليل نوم کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د لسمې جوبلي په دويمه اونۍ کې ‪ [۴۴۹-۵۵‬سهار ]مهلليل د خپل پلر د ورور د براقيل لور دينا سره واده وکړ ‪،‬او د شپږم کال په‬ ‫دريمه اونۍ کې ‪، [۴۶۱‬سهار ]هغې د هغه لپاره يو زوی وزېږاوه او هغه يې يارد نوم کېښود ‪،‬ځکه چې د هغه په ورځو کې د څښتن‬ ‫فرښتې په ځمکه راښکته شوې ‪،‬هغه کسان چې د څارونکو په نوم ياديږي ‪،‬ترڅو د انسانانو اولدونو ته لرښوونه وکړي ‪،‬او دوی بايد په‬ ‫ځمکه کې عدالت او صداقت وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او په يوولسمه جوبلي ‪ [۵۱۲-۱۸‬سهار ]يارد يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې نوم برکه وو ‪،‬چې د رسول لور وه ‪،‬چې د هغه د پلر د ورور‬ ‫لور وه ‪،‬د دې جوبلي په څلورمه اونۍ کې ‪، [۵۲۲‬سهار ]او هغې د جوبلي په څلورم کال ‪،‬په پنځمه اونۍ کې هغه ته زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه‬ ‫د هغه نوم حنوک کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغه د هغو انسانانو په منځ کې لومړنٰ کس وو چې په ځمکه کې زيږيدلي وو چې ليکل ‪،‬پوهه او حکمت يې زده کړ او د اسمان نښې‬ ‫يې د هغوی د مياشتو د ترتيب سره سم په يوه کتاب کې وليکلې ‪،‬ترڅو خلک د کلونو فصلونه د خپلو جل مياشتو د ترتيب سره سم وپيژني‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه لومړنٰ کس وو چې شهادت يې وليکه او د ځمکې د نسلونو په منځ کې يې د انسانانو زامنو ته شاهدي ورکړه ‪،‬او د جوبليو اونۍ‬ ‫يې ياد کړې ‪،‬او د کلونو ورځې يې ورته وښودلې ‪،‬او مياشتې يې ترتيب کړې او د کلونو سبتونه يې ياد کړل لکه څنګه چې موږ هغه ته‬ ‫پيژندلي وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه څه چې وو او څه به وي ‪،‬هغه د خوب په رويا کې وليدل ‪،‬لکه څنګه چې د انسانانو په اولدونو باندې به د دوی په نسلونو کې د‬ ‫قيامت تر ورځې پورې پيښ شي؛ هغه هرڅه وليدل او پوه شو ‪،‬او خپله شهادت يې وليکه ‪،‬او شهادت يې په ځمکه کې د ټولو انسانانو او د‬ ‫دوی د نسلونو لپاره کېښود‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او د دولسمې جوبلي په اوومه اونۍ کې ‪، [۵۸۲-۸۸]،‬هغه ځان ته يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې نوم ايډنا وو ‪،‬د دانيل لور ‪،‬د هغه د پلر د‬ ‫ورور لور ‪،‬او په شپږم کال کې په دې اونۍ کې ‪ [۵۸۷‬سهار ]هغې هغه ته زوی وزېږاوه او هغه يې متوسله نوم کړ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغه د شپږو کالو د خوښۍ په ورځو کې د خدای د فرښتو سره و ‪،‬او هغوی هغه ته هر څه چې په ځمکه او اسمان کې دي ‪،‬د لمر‬ ‫واکمني وښودله ‪،‬او هغه هرڅه وليکل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغه هغو ساتونکو ته چې د انسانانو د لوڼو سره يې ګناه کړې وه ‪،‬ګواهي ورکړه؛ ځکه چې هغوی ځانونه د انسانانو د لوڼو سره د‬ ‫ناپاکۍ لپاره يوځای کول پيل کړي وو ‪،‬او حنوک د هغوی ټولو پر ضد ګواهي ورکړه‪.‬‬ ‫‪5‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۳‬او هغه د انسانانو له منځ څخه واخيستل شو ‪،‬او موږ هغه په عظمت او عزت سره د عدن باغ ته بوتلو ‪،‬او هلته هغه د نړۍ د غندنې او‬ ‫قضاوت ‪،‬او د انسانانو د اولدونو ټول بدکارۍ ليکي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د دې له امله( خدای )د عدن په ټوله ځمکه د سيلب اوبه راوستې؛ ځکه چې هلته هغه د يوې نښې په توګه ټاکل شوی و او د ټولو‬ ‫انسانانو په وړاندې شاهدي ورکړي ‪،‬ترڅو د نسلونو ټول کارونه د جزا تر ورځې پورې بيان کړي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او هغه د مقدس ځای خوشبويي وسوزوله( ‪،‬حتٰ )هغه خوشبويي چې د غره په سر د څښتن په حضور کې د منلو وړ وې‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ځکه چې څښتن په ځمکه کې څلور ځايونه لري ‪،‬د عدن باغ ‪،‬او د ختيځ غر ‪،‬او دا غر چې نن ورځ تاسو پرې ياست ‪،‬د سينا غر ‪،‬او د‬ ‫صيون غر( چې )به په نوي تخليق کې د ځمکې د پاکوالي لپاره مقدس شي؛ د دې له لرې به ځمکه د نړۍ د ټولو نسلونو لپاره د ټولو‬ ‫ګناهونو او ناپاکۍ څخه پاکه شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او د څوارلسمې جوبلي په کال[ سهار ]‪ ۶۵۲‬کې متوسله د عدناء په نوم يوه ښځه وکړه ‪،‬چې د عزرئيل لور وه ‪،‬چې د هغه د پلر د‬ ‫ورور لور وه ‪،‬د دې اونۍ په لومړۍ کال[ سهار‪ ۷۰۱-‬سهار ]‪ ۷‬کې او هغه يو زوی وزېږاوه او د هغه نوم يې لمک کېښود‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او د پنځلسمې جوبلي په دريمه اونۍ کې لمک د ځان لپاره يوه ښځه وکړه ‪،‬د هغې نوم بتنوس وو ‪،‬چې د برقي ايل لور وه ‪،‬چې د هغه د‬ ‫پلر د ورور لور وه ‪.‬په دې اونۍ کې هغې د هغه لپاره زوی وزېږاوه او هغه يې د نوح نوم کېښود ‪،‬ويې ويل' ‪:‬دا به زما د ستونزو او زما د‬ ‫ټولو کارونو او د هغې ځمکې لپاره چې څښتن لعنت کړی دی تسلٰ ورکړي'‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د نولسمې جوبلي په پای کې ‪،‬د شپږم کال په اوومه اونۍ کې[ سهار ‪ ۹۳۰‬بجې ‪]،‬آدم مړ شو ‪،‬او د هغه ټولو زامنو هغه د هغه د‬ ‫پيدايښت په ځمکه کې ښخ کړ ‪،‬او هغه لومړی کس و چې په ځمکه کې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او هغه د زرو کلونو څخه اويا کاله کم وو؛ ځکه چې زر کاله د اسمان په شهادت کې د يوې ورځې په څير دي او له همدې امله د پوهې‬ ‫ونې په اړه ليکل شوي وو' ‪:‬په هغه ورځ چې تاسو يې وخورئ تاسو به مړه شئ '‪.‬له همدې امله هغه د دې ورځې کلونه بشپړ نه کړل؛ ځکه‬ ‫چې هغه د دې په جريان کې مړ شو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬د دې جوبلي کال په پای کې ‪،‬په هماغه کال کې قابيل د هغه وروسته ووژل شو؛ ځکه چې د هغه کور په هغه باندې راغٰ او هغه د‬ ‫خپل کور په مينځ کې مړ شو ‪،‬او هغه د تيږو په واسطه ووژل شو؛ ځکه چې هغه هابيل په يوه تيږه وژلٰ و ‪،‬او هغه په يوه تيږه په صداقت‬ ‫سره ووژل شو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬له همدې امله په آسماني تختو باندې ليکل شوي وو ‪:‬په هغه وسيله چې يو سړی خپل ګاونډی په هغه سره وژني ‪،‬هغه به ووژل شي ‪.‬په‬ ‫هغه ډول چې هغه يې ټپي کړی وي ‪،‬دوی به ورسره هماغسې چلند وکړي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او د پنځه ويشتم جوبلي کال په لومړی کال کې ‪،‬نوح يوه ښځه وکړه ‪،‬چې نوم يې" امصرا "وو ‪،‬د راقيل لور وه ‪،‬چې د هغه د پلر د‬ ‫ورور لور وه ‪،‬د لومړي کال په پنځمه اونۍ کې ‪،‬او په دريم کال کې هغې د هغه لپاره سام وزېږاوه ‪،‬په پنځم کال کې يې حام وزېږاوه ‪،‬او په‬ ‫لومړي کال کې په شپږمه اونۍ کې يې يافث وزېږاوه‪.‬‬ ‫پنځم فصل‬ ‫‪۱‬او کله چې د انسانانو اولدونه د ځمکې په مخ ډېرېدل پيل شول او د هغوی لورګانې پيدا شوې ‪،‬نو د خدای فرښتو هغوی د دې جوبلي په‬ ‫يوه ځانګړي کال کې وليدل ‪،‬چې هغوی په ليدلو کې ښکلې وې؛ او هغوی د هغو ټولو څخه چې هغوی غوره کړي وو ‪،‬ښځې وکړې او‬ ‫هغوی ته زامن پيدا شول او هغوی لويان وو‪.‬‬ ‫‪۲‬او په ځمکه کې بې عدالتي زياته شوه او ټولو انسانانو خپله لره خرابه کړه ‪،‬لکه انسانان ‪،‬غوايان ‪،‬حيوانات ‪،‬مرغان او هر هغه څه چې‬ ‫په ځمکه ګرځي ‪ -‬ټولو خپلې لرې او خپل حکمونه خراب کړل ‪،‬او يو بل يې خوړل پيل کړل ‪،‬او په ځمکه کې بې عدالتي زياته شوه او د‬ ‫ټولو انسانانو د فکرونو هر تصور په دوامداره توګه بد وو‪.‬‬ ‫‪۳‬خدای پاک ځمکې ته وکتل او ويې ليدل چې فاسده وه ‪،‬ټولو انسانانو خپل حکمونه خراب کړي وو ‪،‬او ټولو هغو کسانو چې په ځمکه کې‬ ‫وو د هغه په مخکې هر ډول بدکارۍ کړې وې‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه وويل چې هغه به انسانان او د ځمکې په مخ ټول ژوندي موجودات چې هغه پيدا کړي دي له منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪۵‬خو نوح د څښتن په نظر کې فضل وموند‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه د هغو فرښتو په وړاندې چې هغه په ځمکه ليږلي وو ‪،‬ډير په قهر شو ‪،‬او هغه امر وکړ چې دوی د دوی له ټول سلطنت څخه‬ ‫وباسو ‪،‬او هغه موږ ته امر وکړ چې دوی د ځمکې په ژورو کې وتړو ‪،‬او وګورئ چې دوی د دوی په مينځ کې تړل شوي دي ‪،‬او جل ساتل‬ ‫شوي دي‪.‬‬ ‫‪۷‬او د هغوی د زامنو په وړاندې د هغه له حضور څخه دا حکم راغٰ چې هغوی بايد په توره ووهل شي او د اسمان لندې له منځه يوړل‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه وويل' ‪:‬زما روح به تل په انسانانو کې نه وي؛ ځکه چې هغوی هم غوښه دي او د هغوی عمرونه به يو سل او شل کاله وي'‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه خپله توره د هغوی په منځ کې واستوله چې هر يو خپل ګاونډی ووژني ‪،‬او هغوی يو بل په وژلو پيل وکړ تر هغه چې ټول په‬ ‫توره ووژل شول او له ځمکې څخه ورک شول‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د هغوی پلرونه( د هغوی د تباهۍ شاهدان وو ‪)،‬او له دې وروسته هغوی د تل لپاره د ځمکې په ژورو کې تړل شوي وو ‪،‬تر هغه چې‬ ‫د لويې سزا ورځ وي ‪،‬کله چې د هغو ټولو کسانو په اړه قضاوت وشي چې د څښتن په وړاندې يې خپلې لرې او کارونه خراب کړي دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغه ټول له خپلو ځايونو څخه وغورځول ‪،‬او يو هم پاتې نه شو چې هغه د دوی د ټولو بدکارۍ په مطابق قضاوت ونه کړ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه د خپلو ټولو کارونو لپاره يو نوی او صادق طبيعت جوړ کړ ‪،‬ترڅو دوی د تل لپاره په خپل ټول طبيعت کې ګناه ونه کړي ‪،‬بلکې‬ ‫هر يو په خپل ډول کې تل صادق وي‪.‬‬ ‫‪6‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۳‬او د ټولو قضاوت په آسماني تختو باندې په صداقت سره ټاکل شوی او ليکل شوی دی ‪ -‬حتٰ د ټولو هغو کسانو قضاوت چې له هغه‬ ‫لرې څخه وځي چې د دوی لپاره ټاکل شوې ده چې په کې حرکت وکړي؛ او که دوی په هغې کې نه ګرځي ‪،‬نو د هر مخلوق او هر ډول‬ ‫لپاره قضاوت ليکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او په اسمان کې يا په ځمکه کې ‪،‬يا په رڼا کې يا په تياره کې ‪،‬يا په قبر کې يا په ژور ځای کې ‪،‬يا په تياره کې هيڅ شٰ نشته( چې‬ ‫قضاوت نه کيږي)؛ او د دوی ټولې قضاوتونه ټاکل شوي ‪،‬ليکل شوي او کښل شوي دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه به د ټولو سره انصاف وکړي ‪،‬لوی به د هغه د عظمت په مطابق ‪،‬او کوچنٰ به د هغه د کوچنيوالي په مطابق ‪،‬او هر يو به د هغه د‬ ‫طريقې په مطابق‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغه داسې نه دی چې د چا( د چا )درناوی وکړي ‪،‬او نه هم هغه څوک دی چې ډالۍ ترلسه کړي ‪،‬که هغه ووايٰ چې هغه به په هر‬ ‫يو قضاوت وکړي ‪:‬که يو چا هرڅه چې په ځمکه کې دي ورکړل ‪،‬نو هغه به ډالۍ يا شخص ته پام ونه کړي ‪،‬او نه به د هغه په لس هيڅ‬ ‫شٰ ومني ‪،‬ځکه چې هغه يو صادق قاضي دی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او د بني اسرائيلو په اړه دا ليکل شوي او مقرر شوي دي ‪:‬که دوی په صداقت سره هغه ته راوګرځي ‪،‬هغه به د دوی ټول سرغړونې‬ ‫وبخښي او د دوی ټول ګناهونه به وبخښي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬دا ليکل شوي او مقرر شوي دي چې هغه به په ټولو هغو کسانو رحم وکړي چې هر کال يو ځل له خپلو ټولو ګناهونو څخه توبه وباسي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د هغو ټولو کسانو لپاره چې د سېلب څخه مخکې يې خپلې لرې او فکرونه خراب کړي وو ‪،‬د هيڅ چا شخصيت قبول نه شو ‪،‬‬ ‫يوازې د نوح څخه؛ ځکه چې د هغه شخصيت د هغه د زامنو په خاطر قبول شو ‪،‬چې( خدای )د هغه په خاطر د سېلب له اوبو څخه‬ ‫وژغورل؛ ځکه چې د هغه زړه په خپلو ټولو لرو کې صادق و ‪،‬لکه څنګه چې د هغه په اړه امر شوی و ‪،‬او هغه د هغه څه څخه نه و وتلٰ‬ ‫چې د هغه لپاره ټاکل شوي وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او څښتن وفرمايل چې هغه به هر هغه څه چې په ځمکه کې دي له منځه يوسي ‪،‬انسانان ‪،‬غوايان ‪،‬حيوانات ‪،‬د هوا مرغان او هغه څه‬ ‫چې په ځمکه کې ګرځي ‪.‬او هغه نوح ته امر وکړ چې د هغه لپاره يوه کشتۍ جوړه کړي ‪،‬ترڅو هغه د سيلب له اوبو څخه ځان وژغوري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬نوح د خپل امر سره سم په ټولو برخو کې کشتۍ جوړه کړه ‪،‬د اوه ويشتمې جوبلي کال په جريان کې ‪،‬د پنځم کال په پنځمه اونۍ کې( د‬ ‫لومړۍ مياشتې په نوي سپوږمۍ کې ‪). [۱۳۰۷‬سهار]‬ ‫‪۲۲‬او هغه د شپږم کال په دوهمه مياشت کې ‪،‬د دوهمې مياشتې د نوي سپوږمۍ په ورځ ‪،‬تر شپاړسمې پورې ‪،‬کشتۍ ته ننوت او هغه ټول‬ ‫هغه څه چې موږ ورته راوړل ‪،‬څښتن هغه د اوولسمې ماښام څخه بهر وتړل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او څښتن د اسمان اووه دروازې پرانيستې ‪،‬او د لويو ژورو چينو خولې ‪،‬چې شمېر يې اووه وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د سېلب دروازې د څلوېښتو ورځو او څلوېښتو شپو لپاره له اسمان څخه اوبه اورېدلې ‪،‬او د ژورو چينو هم اوبه راوويستلې ‪،‬تر دې‬ ‫چې ټوله نړۍ له اوبو ډکه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او اوبه په ځمکه ډېرې شوې ‪:‬اوبه د ټولو لوړو غرونو څخه پنځلس متره پورته شوې ‪،‬او کشتۍ د ځمکې څخه پورته پورته شوه ‪،‬او د‬ ‫اوبو په مخ حرکت وکړ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او اوبه پنځه مياشتې يعني يو سل او پنځوس ورځې د ځمکې په مخ باندې روانې وې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او کشتۍ لړه او د لخبار په سر کې ودرېده ‪،‬چې د اراراط غرونو څخه يو دی‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او( په نوې سپوږمۍ کې )په څلورمه مياشت کې د لويو ژورو چينو دروازې وتړل شوې او د اسمان د سيلب دروازې بندې شوې؛ او‬ ‫د اوومې مياشتې په نوې سپوږمۍ کې د ځمکې د ژورو ټولو خولې خلصې شوې ‪،‬او اوبه لندې ژورو ته ښکته کېدل پيل شول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د لسمې مياشتې په نوې سپوږمۍ د غرونو څوکې ښکاره شوې ‪،‬او د لومړۍ مياشتې په نوې سپوږمۍ ځمکه ښکاره شوه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د اووم کال په پنځمه اونۍ کې[ سهار ]‪ ۱۳۰۹‬اوبه د ځمکې له سر څخه ورکې شوې او د دوهمې مياشتې په اوولسمه ورځ ځمکه‬ ‫وچه شوه‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او په اووه ويشتمه ورځ يې کشتۍ پرانيسته او له هغې څخه يې څاروي ‪،‬غوايان ‪،‬مرغان او هر ډول حرکت کوونکٰ شٰ واستاوه‪.‬‬ ‫شپږم فصل‬ ‫‪۱‬او د دريمې مياشتې په نوې سپوږمۍ هغه له کشتۍ څخه راووت او په هغه غره کې يې يوه قربانګاه جوړه کړه‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه د ځمکې لپاره کفاره ورکړه ‪،‬او يو چيلٰ يې واخيست او د هغې په وينه يې د ځمکې د ټولو ګناهونو لپاره کفاره ورکړه؛ ځکه چې‬ ‫هرڅه چې په هغې باندې وو له منځه تللي وو ‪،‬پرته له هغو کسانو څخه چې د نوح سره په کشتۍ کې وو‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه د هغې وازګه په قربانګاه کې کېښوده ‪،‬او هغه يو غويي ‪،‬وزه ‪،‬پسه ‪،‬وزه ‪،‬مالګه ‪،‬کوتره او د کوترې بچٰ واخيست او په قربانګاه‬ ‫باندې يې سوزېدونکې قرباني کېښوده ‪،‬په هغې باندې يې د تېلو سره ګډ شوی نذرانه واچوله ‪،‬شراب يې وشيندله او په هرڅه باندې يې لوبان‬ ‫واچاوه او ښه بوی يې واچاوه چې څښتن ته د منلو وړ و‪.‬‬ ‫‪۴‬او څښتن د هغه ښه بوی بوی کړ ‪،‬او هغه ورسره تړون وکړ چې نور به د ځمکې د ويجاړولو لپاره سيلب نه راځي؛ چې د ځمکې ټولې‬ ‫ورځې به هيڅکله د تخم او حاصل وخت ودريږي؛ سړه او تودوخه ‪،‬اوړی او ژمٰ ‪،‬او شپه او ورځ به خپل ترتيب بدل نه کړي ‪،‬او نه به د‬ ‫تل لپاره ودريږي‪.‬‬ ‫‪۵‬او تاسو په ځمکه کې ډېر شئ او ډېر شئ ‪،‬او په هغې باندې برکت شئ ‪.‬زه به ستاسو وېره او وېره په هر هغه څه کې چې په ځمکه او‬ ‫سمندر کې دي ‪،‬واچوم‪.‬‬ ‫‪۶‬او وګورئ ‪،‬ما تاسو ته ټول حيوانات ‪،‬ټول وزر لرونکي مخلوقات ‪،‬او هر هغه څه چې په ځمکه حرکت کوي ‪،‬او په اوبو کې کبان ‪،‬او د‬ ‫خوړو لپاره ټول شيان درکړي دي؛ لکه شنه بوټي ‪،‬ما تاسو ته د خوړلو لپاره ټول شيان درکړي دي‪.‬‬ ‫‪7‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۷‬خو غوښه ‪،‬د هغې د ژوند سره ‪،‬د وينې سره ‪،‬مه خورئ؛ ځکه چې د ټولو حيواناتو ژوند په وينه کې دی ‪،‬نو داسې نه چې ستاسو د ژوند‬ ‫وينه ستاسو د ژوند څخه وغوښتل شي ‪.‬د هر سړي په لس ‪،‬د هر( حيوان )په لس به زه د انسان د وينې غوښتنه وکړم‪.‬‬ ‫‪۸‬څوک چې د انسان وينه په انسان تويوي ‪،‬د هغه وينه به توي شي ‪،‬ځکه چې خدای پاک هغه انسان د خپل شکل په مطابق جوړ کړی دی‪.‬‬ ‫‪۹‬او تاسو ‪،‬په ځمکه کې ډېر شئ او ډېر شئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نو نوح او د هغه زامنو قسم وخوړ چې د هيڅ انسان په بدن کې به وينه نه خوري او په دې مياشت کې يې د څښتن خدای سره د ځمکې د‬ ‫ټولو نسلونو لپاره د تل لپاره تړون وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬په دې خاطر هغه تاسو ته وفرمايل چې په دې مياشت کې په غره کې د اسرائيليانو سره يو تړون وکړه او د هغه لوظ د ټولو الفاظو له‬ ‫مخې چې څښتن د تل لپاره د هغوی سره کړی دی ‪،‬په هغوی باندې وينه وشينده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او دا شهادت ستاسو په اړه ليکل شوی دی چې تاسو بايد په دوامداره توګه يې مراعات کړئ ‪،‬ترڅو تاسو په هيڅ ورځ د ځمکې په ټولو‬ ‫ورځو کې د څارويو ‪،‬مرغيو يا غواګانو وينه ونه خورئ ‪،‬او هغه سړی چې د ځمکې په ټولو ورځو کې د څارويو ‪،‬غواګانو يا مرغيو وينه‬ ‫وخوري ‪،‬هغه او د هغه نسل به له ځمکې څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫خ‬ ‫‪۱۳‬او بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه چې وينه مه خورئ ‪،‬ترڅو د هغوئ نومونه او د هغوئ اولد د ما للک خدائ زمونږ خدائ پاک په‬ ‫وړاندې تل پاتې شٰ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او د دې قانون لپاره د ورځو حد نشته ‪،‬ځکه چې دا د تل لپاره دی ‪.‬دوی به دا په خپلو نسلونو کې مراعات کړي ‪،‬ترڅو دوی ستاسو لپاره‬ ‫د قربانګاه په مخکې د وينې سره دعا وکړي؛ هره ورځ او سهار او ماښام به دوی ستاسو لپاره د څښتن په وړاندې تل بخښنه وغواړي ترڅو‬ ‫دوی دا وساتي او له مينځه يوړل نشي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه حضرت نوح او د هغه زامنو ته يوه نښه ورکړه چې بيا به په ځمکه باندې سېلب نه راځي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه خپله کمان په ورېځ کې د ابدي تړون نښه کېښوده چې بيا به په ځمکه سيلب نه راځي چې د ځمکې تر ټولو عمرونو پورې يې له‬ ‫منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬له همدې امله دا په آسماني تختو باندې ليکل شوي او مقرر شوي دي ‪،‬چې دوی بايد په دې مياشت کې په کال کې يو ځل د اونيو اختر‬ ‫ولمانځي ‪،‬ترڅو هر کال تړون نوی کړي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او دا ټوله اختر د پيدايښت له ورځې څخه د نوح تر ورځو پورې په آسمان کې ولمانځل شو ‪ -‬د شپاړس جوبليو او پنځو اونيو کلونو‬ ‫‪[۱۳۰۹-۱۶۵۹‬سهار ‪]:‬او نوح او د هغه زامنو دا د اوو جوبليو او يوې اونۍ کلونو لپاره ولمانځله ‪،‬د نوح د مړينې تر ورځې پورې ‪،‬او د‬ ‫نوح د مړينې له ورځې څخه د هغه زامنو د ابراهيم تر ورځو پورې( دا )له منځه يوړل ‪،‬او دوی وينه وخوړله‪.‬‬ ‫‪۱۹‬خو البراهيم دا ومنۀ ‪،‬السحاق ‪،‬يعقوب او د هغۀ اولد تر هغه وخته پورې دا ومنۀ ‪،‬او ستا په وخت کې بنٰ السرائيلو دا هېر کړ تر هغه چې‬ ‫تاسو په دې غر باندې بيا ونمانځئ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه چې دا اختر دې په خپلو ټولو نسلونو کښې ولمانځٰ ‪،‬د دې خحکم په توګه ‪:‬هغوئ به په کال کښې يوه‬ ‫ورځ په دې مياشت کښې دا اختر لمانځٰ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې دا د اونيو اختر او د لومړيو ميوو اختر دی ‪:‬دا اختر دوه چنده او دوه ګونٰ دی ‪:‬د هغه څه سره سم چې ليکل شوي او په اړه‬ ‫يې نقش شوي دي ‪،‬دا ولمانځئ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ځکه چې ما د لومړي قانون په کتاب کې ‪،‬هغه څه چې ما ستاسو لپاره ليکلي دي ‪،‬ليکلي دي چې تاسو بايد دا په خپل وخت کې ‪،‬په کال‬ ‫کې يوه ورځ ولمانځئ ‪،‬او ما تاسو ته د هغې قربانۍ تشريح کړې چې بنٰ اسرائيل بايد په ياد ولري او په دې مياشت کې د خپلو نسلونو په‬ ‫اوږدو کې ‪،‬په هر کال کې يوه ورځ ولمانځي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د لومړۍ مياشتې په نوې سپوږمۍ ‪،‬د څلورمې مياشتې په نوې سپوږمۍ ‪،‬د اوومې مياشتې په نوې سپوږمۍ او د لسمې مياشتې په‬ ‫نوې سپوږمۍ د يادولو ورځې دي ‪،‬او د کال په څلورو برخو کې د فصلونو ورځې دي ‪.‬دا د تل لپاره د شهادت په توګه ليکل شوي او ټاکل‬ ‫شوي دي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نوح دا د تل لپاره د نسلونو لپاره د اخترونو په توګه وټاکل ‪،‬نو په دې توګه هغه د هغه د يادګار په توګه پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او د لومړۍ مياشتې په نوې مياشت کې هغه ته امر وشو چې د ځان لپاره يوه کشتۍ جوړه کړي ‪،‬او په هغه ورځ ځمکه وچه شوه او‬ ‫هغه( کشتۍ )پرانيستله او ځمکه يې وليده‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د څلورمې مياشتې په نوې سپوږمۍ د ځمکې د ژورو کندو خولې وتړل شوې ‪.‬او د اوومې مياشتې په نوې سپوږمۍ د ځمکې د ټولو‬ ‫کندو خولې خلصې شوې ‪،‬او اوبه په هغوی کې ښکته شوې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او د لسمې مياشتې په نوې مياشت کې د غرونو څوکې ښکاره شوې ‪،‬او نوح خوشحاله شو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او په دې خاطر هغه هغوی د تل لپاره د يادګاري اخترونو په توګه د ځان لپاره مقرر کړل ‪،‬او په دې توګه دوی مقرر شوي دي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هغوی يې په آسماني تختو کې ځای پر ځای کړل ‪،‬هر يو يې ديارلس اونۍ درلودې؛ له يو څخه بل ته خپل يادګار( تير شو ‪)،‬له‬ ‫لومړي څخه تر دوهم پورې ‪،‬او له دوهم څخه تر دريم پورې ‪،‬او له دريم څخه تر څلورم پورې‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د حکم ټولې ورځې به دوه پنځوس اونۍ وي ‪،‬او( دا به )ټول کال بشپړ کړي ‪.‬په دې توګه دا په آسماني تختو باندې کښل شوی او‬ ‫ليکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او د يو کال يا کال څخه تر بل کال پورې( دا حکم )له پامه غورځول نشته‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او بني اسرائيلو ته امر وکړه چې د دې حساب سره سم کلونه ولمانځي ‪ -‬درې سوه څلور شپيته ورځې ‪،‬او( دا )به يو بشپړ کال وي ‪،‬او‬ ‫دوی به د هغې وخت د هغې د ورځو او د هغې د اخترونو څخه ګډوډ نه کړي؛ ځکه چې هرڅه به د دوی د شهادت سره سم په دوی کې‬ ‫راښکته شي ‪،‬او دوی به هيڅ ورځ پريږدي نه او هيڅ اخترونه به ګډوډ نه کړي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو که دوی غفلت وکړي او د هغه د حکم سره سم يې ونه نيسي ‪،‬نو دوی به خپل ټول فصلونه ګډوډ کړي او کلونه به له دې( حکم )‬ ‫څخه بې برخې شي[ ‪،‬او دوی به فصلونه ګډوډ کړي او کلونه به بې برخې شي ]او دوی به خپل احکام له پامه وغورځوي‪.‬‬ ‫‪8‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۳۴‬او ټول بنٰ السرائيليان به هېر کړى او د کلونو لره به ونه مومي ‪،‬او نوې سپوږمۍ ‪،‬فصلونه او سبت به هېر کړى او د کلونو په ټول‬ ‫ترتيب به غلط لړ شٰ‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ځکه چې زه پوهېږم او له دې وروسته به يې تاسو ته بيان کړم ‪،‬او دا زما له خپل پلن څخه نه ده؛ ځکه چې کتاب زما په وړاندې ليکل‬ ‫شوی دی ‪،‬او په آسماني تختو باندې د ورځو ويش ټاکل شوی دی ‪،‬ترڅو دوی د تړون اخترونه هير نه کړي او د دوی د غلطۍ او د دوی د‬ ‫ناپوهۍ وروسته د غير يهوديانو د اخترونو سره سم حرکت ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې داسې کسان به وي چې خامخا به د سپوږمۍ مشاهده وکړي ‪ -‬دا څنګه موسمونه ګډوډوي او له کال څخه تر کال پورې لس‬ ‫ورځې ډير ژر راځي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬له همدې امله به په هغوی باندې داسې کلونه راشي چې هغوی به( نظم )ګډوډ کړي او يوه کرکجنه ورځ به د شهادت ورځ او يوه ناپاکه‬ ‫ورځ به د اختر ورځ وګرځوي ‪،‬او ټولې ورځې به ګډوډې کړي ‪،‬مقدسه د ناپاک سره ‪،‬او ناپاکه ورځ د مقدس سره؛ ځکه چې هغوی به د‬ ‫مياشتو ‪،‬سبتونو ‪،‬اخترونو او د خلصون په اړه غلط کار وکړي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬له همدې امله زه تاته امر کوم او تاته ګواهي درکوم چې ته هغوی ته ګواهي ورکړې ‪،‬ځکه چې ستا له مړينې وروسته به ستا اولدونه‬ ‫(هغوی )ګډوډ کړي ‪،‬ترڅو دوی يوازې درې سوه څلور شپيته ورځې کال ونه کړي ‪،‬او له همدې امله به دوی د نوي سپوږمۍ ‪،‬فصلونو ‪،‬‬ ‫سبت او اخترونو په اړه غلط شي ‪،‬او دوی به د هر ډول غوښې سره هر ډول وينه وخوري‪.‬‬ ‫فصل‪۷‬‬ ‫‪۱‬او د لومړي کال په اوومه اونۍ کې ‪ [۱۳۱۷‬سهار ‪]،‬په دې جوبلي کې ‪،‬نوح په هغه غره کې چې کشتۍ پرې ولړه وه ‪،‬د انګورو ونې‬ ‫وکرل ‪،‬چې نوم يې لخبار و ‪،‬چې د اراراط غرونو څخه يو و ‪،‬او په څلورم کال کې يې ميوه ورکړه ‪، [۱۳۲۰‬سهار ]او هغه د هغوی ميوه‬ ‫وساتله او په دې کال کې يې په اوومه مياشت کې راټوله کړه‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه له هغه څخه شراب جوړ کړل او په يوه لوښي کې يې واچول او تر پنځم کال پورې يې وساتل ‪، [۱۳۲۱‬سهار ]تر لومړۍ ورځې‬ ‫پورې ‪،‬د لومړۍ مياشتې د نوي سپوږمۍ پورې‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه د دې اختر ورځ په خوښۍ سره ولمانځله ‪،‬او څښتن ته يې سوزېدونکې قرباني وړاندې کړه ‪،‬يو غويٰ ‪،‬يو پسه ‪،‬اووه پسونه چې‬ ‫هر يو يې يو کلن و او يو وزه يې ‪،‬ترڅو د ځان او خپلو زامنو لپاره کفاره ورکړي‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه لومړی د وز غوښه تياره کړه او د هغې وينه يې په هغه غوښه باندې واچوله چې په قربانګاه باندې وه چې هغه جوړه کړې وه ‪،‬او‬ ‫ټوله وازګه يې په هغه قربانګاه باندې واچوله چېرته چې سوزېدونکې نذرانه يې وړاندې کوله ‪،‬غوايي ‪،‬پسه او پسه يې هم واچول او د‬ ‫هغوی ټوله غوښه يې په قربانګاه باندې واچوله‪.‬‬ ‫‪۵‬هغۀ د هغوئ ټولې نذرانې چې د تېلو سره ګډې وې په هغې باندې واچولې ‪،‬او بيا يې په هغه اور باندې شراب وشيندلو چې مخکې يې په‬ ‫قربانګاه باندې بل کړے وو ‪،‬او په قربانګاه باندې يې خوشبويي واچوله او د ما للک خخدائ د خخدائ پاک په وړاندې يې د قبول وړ خوشبويي‬ ‫پورته کړه‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه او د هغه اولدونو په خوشحالۍ سره د دې شرابو څخه خوند واخيست او وڅښل‪.‬‬ ‫‪۷‬ماښام شو ‪،‬هغه خپلې خېمې ته ننوت ‪،‬په نشه کې څملست او ويده شو ‪،‬او په خپله خېمه کې بربنډ ويده و‪.‬‬ ‫‪۸‬حام خپل پلر نوح بربنډ وليد او بهر لړ او خپلو دوو وروڼو ته يې دا خبر ورکړ‪.‬‬ ‫‪۹‬نو سام خپله جامې واخيستې او هغه او يافث پورته شول ‪،‬او جامې يې په خپلو اوږو کېښودې او شاته لړل او د خپل پلر شرم يې پټ کړ‬ ‫او مخونه يې شاته وو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬نوح له خوبه راويښ شو او هغه څه چې د هغه کشر زوی ورسره کړي وو ‪،‬پوه شو ‪.‬هغه خپل زوی ته لعنت ووايه او ويې ويل ‪:‬لعنت‬ ‫دې وي کنعان !هغه به د خپلو وروڼو غلم وي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغه شيم ته برکت ورکړ او ويې ويل ‪:‬د شيم څښتن خدای دې برکت وي او کنعان به د هغه غلم وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خدای به د يافت سيمه پراخه کړي ‪،‬او خدای به د سام په کور کې واوسيږي ‪،‬او کنعان به د هغه غلم وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حام پوه شو چې پلر يې کشر زوی ته لعنت ويلٰ دی او د زوی په لعنت ويلو باندې خفه شو او له خپل پلر څخه جل شو ‪،‬هغه او د‬ ‫هغه زامن ‪،‬کوش ‪،‬مصرايم ‪،‬فوط او کنعان‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه د ځان لپاره يو ښار جوړ کړ او د خپلې ښځې نيلتماوک په نوم يې نوم کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۵‬يافث دا وليدل او د خپل ورور سره يې حسد وکړ ‪،‬او هغه هم د ځان لپاره يو ښار جوړ کړ ‪،‬او هغه يې د خپلې ښځې په نوم" اداتاني "‬ ‫کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۶‬سام د خپل پلر نوح سره اوسېده او په غره کې يې د خپل پلر سره نږدې يو ښار جوړ کړ او هغه يې هم د خپلې ښځې د نوم په نوم د‬ ‫صديقتلباب په نوم ياد کړ‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۷‬او وګورئ چې دا درې ښارونه د لبار غره ته نږدې دي ‪:‬صديقتيلباب د غره په ختيځ کې دی؛ او نعلتماوق په جنوب کې دی؛ او‬ ‫اداتنسيس په لويديځ کې دی‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۸‬د سام زامن دا دي ‪:‬عيلم ‪،‬اسور ‪،‬ارفکسد ‪ -‬دا( زوی )د سېلب څخه دوه کاله وروسته پيدا شو ‪ -‬او لد او ارام‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د يافث زامن ‪ :‬خجمر ‪،‬ماجوج ‪،‬مادي ‪،‬ياوان ‪،‬توبل ‪،‬مسک او تيراس ‪.‬دا د نوح زامن دي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او په اتلسمه جوبلي ‪ [۱۳۲۴-۱۳۷۲‬سهار ]کې نوح د خپلو زامنو زامنو ته هغه احکام او احکام او ټول هغه احکام چې هغه يې پوهېدل ‪،‬‬ ‫امر کول پيل کړل ‪،‬او خپلو زامنو ته يې لرښوونه وکړه چې صداقت مراعات کړي ‪،‬د خپل بدن شرم پټ کړي ‪،‬د خپل خالق برکت‬ ‫ورکړي ‪،‬د پلر او مور درناوی وکړي ‪،‬د خپل ګاونډي سره مينه وکړي ‪،‬او د خپل روح څخه د زنا ‪،‬ناپاکۍ او هر ډول بدکارۍ څخه ساتنه‬ ‫وکړي‪.‬‬ ‫‪9‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۱‬ځکه چې د دې دريو شيانو له امله په ځمکه سيلب راغٰ ‪،‬يعنې د هغه زنا له امله چې په هغه کې ساتونکو د خپلو قوانينو د قانون‬ ‫خلف د انسانانو د لوڼو سره زنا وکړه ‪،‬او د هغو ټولو څخه يې ښځې وکړې چې دوی يې غوره کړې وې ‪:‬او دوی د ناپاکۍ پيل وکړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغوی د نفيديانو زامن پيدا کړل ‪،‬خو ټول يو بل سره ورته نه وو ‪،‬او يو بل يې خوړل ‪:‬او ديوانو نافيل ووژل ‪،‬نافيل ايلجو ‪،‬ايلجو‬ ‫انسانان ووژل ‪،‬او يو سړی بل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او هر يو ځان د ګناه کولو او ډېرې وينې تويولو لپاره خرڅ کړ ‪،‬او ځمکه له ګناه ډکه شوه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او له دې وروسته هغوی د ځناورو ‪،‬مرغانو او هر هغه څه چې په ځمکه کې ګرځي او حرکت کوي ‪،‬په وړاندې ګناه وکړه ‪:‬او په ځمکه‬ ‫کې ډيره وينه توی شوه ‪،‬او د انسانانو هر تصور او خواهش په دوامداره توګه د باطل او بدۍ تصور کاوه‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او څښتن د ځمکې له مخ څخه هرڅه له منځه يوړل؛ د هغوی د بدو اعمالو له امله او د هغه وينې له امله چې دوی په ځمکه کې توی‬ ‫کړې وې ‪،‬هغه هرڅه له منځه يوړل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او موږ پاتې وو ‪،‬زه او ته ‪،‬زما زامن ‪،‬او هر هغه څوک چې زموږ سره په کشتۍ کې ننوتل ‪،‬او ګورئ چې زه ستاسو کارونه زما په‬ ‫وړاندې وينم چې تاسو په صداقت سره نه ځئ ‪:‬ځکه چې تاسو د تباهۍ په لره کې تګ پيل کړی دی ‪،‬او تاسو يو له بل څخه جل شوي‬ ‫ياست ‪،‬او يو له بل سره حسد کوئ ‪،‬او( داسې راځي )چې تاسو هر يو د خپل ورور سره په همغږۍ کې نه ياست‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې زه ګورم ‪،‬او ګورم چې شيطانانو ستا او ستا د ماشومانو په وړاندې خپل غولول پيل کړي دي او اوس زه ستاسو له خوا ويره‬ ‫لرم چې زما له مرګ وروسته به تاسو په ځمکه کې د انسانانو وينه توی کړئ ‪،‬او تاسو به هم د ځمکې له مخ څخه له منځه يوړل شئ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې څوک چې د انسان وينه تويوي او څوک چې د هر چا وينه وخوري ‪،‬ټول به له ځمکې څخه له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هيڅ سړی به پاتې نشي چې وينه وخوري يا په ځمکه د انسان وينه توی کړي ‪،‬او نه به د هغه لپاره هيڅ تخم يا اولد پاتې شي چې د‬ ‫اسمان لندې ژوند کوي؛ ځکه چې دوی به قبر ته لړ شي ‪،‬او د سزا ځای ته به راښکته شي ‪،‬او د ژورو تيارو ته به دوی ټول د يو وحشي‬ ‫مرګ په واسطه وغورځول شي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬تر هغو ورځو پورې چې تاسو کوم څاروی ‪،‬غوايان يا هر مچ چې په ځمکه باندې وينه کړې وي ‪،‬ستاسو په بدن به هيڅ وينه ونه ليدل‬ ‫شي ‪.‬او تاسو د خپلو ځانونو لپاره ښه کار وکړئ او هغه څه پټ کړئ چې د ځمکې په مخ توی شوي دي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او تاسو به د هغه چا په څېر مه اوسئ چې وينه خوري ‪،‬بلکې پام کوئ چې څوک ستاسو په مخکې وينه ونه خوري ‪.‬وينه پټه کړئ ‪،‬‬ ‫ځکه چې ما ته دا امر شوی دی چې تاسو او ستاسو اولدونو او ټولو انسانانو ته شاهدي ورکړم‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او روح ته د غوښې سره يوځای د خوړلو اجازه مه ورکوئ ‪،‬ترڅو ستاسو وينه ‪،‬چې ستاسو ژوند دی ‪،‬د هغه چا څخه چې په ځمکه‬ ‫باندې تويوي ‪،‬د غوښتلو وړ نه وي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ځکه چې ځمکه به د هغه وينې څخه پاکه نه وي چې په هغې توی شوې ده ‪،‬ځکه چې( يوازې )د هغه چا د وينې له لرې چې دا تويوي ‪،‬‬ ‫ځمکه به د خپلو ټولو نسلونو لپاره پاکه شي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او اوس ‪،‬زما بچو ‪،‬واورئ ‪:‬عدالت او صداقت وکړئ چې تاسو يې په ټوله ځمکه کې په صداقت کې کښت کړی وي ‪،‬او ستاسو جلل‬ ‫زما د خدای په وړاندې لوړ شي ‪،‬چا چې ما د سيلب له اوبو څخه وژغوره‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او وګورئ ‪،‬تاسو به لړ شئ او د ځان لپاره به ښارونه جوړ کړئ ‪،‬او په ځمکه کې به ټول بوټي او همدارنګه ټولې ميوې لرونکې ونې‬ ‫به په کې وکرو‪.‬‬ ‫‪۳۶‬د دريو کلونو لپاره به د هر هغه څه ميوه راټوله نشي چې خوړل کيږي ‪:‬او په څلورم کال کې به يې ميوه مقدس وګڼل شي[ او دوی به‬ ‫لومړۍ ميوه وړاندې کړي ‪]،‬د لوی خدای په وړاندې د منلو وړ وي ‪،‬چا چې اسمان او ځمکه او ټول شيان پيدا کړي دي ‪.‬دوی بايد د شرابو‬ ‫او تيلو لومړی برخه د څښتن په قربانګاه باندې د لومړي ميوې په توګه په ډيره اندازه وړاندې کړي ‪،‬څوک چې يې ترلسه کوي ‪،‬او هغه‬ ‫څه چې پاتې دي د څښتن د کور خدمتګاران دې د هغه قربانګاه په وړاندې وخوري چې( دا ترلسه کوي‪).‬‬ ‫‪۳۷‬او په پنځم کال کې تاسو د ګناهونو معافي ورکوئ ترڅو هغه په صداقت او صداقت سره معاف کړئ ‪،‬نو تاسو به صادق اوسئ او هر‬ ‫څه چې تاسو کښت کوئ هغه به آباد شي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ځکه چې ستا د پلر پلر حنوک خپل زوی متوشله او خپل زوی لمک ته داسې امر کړی وو ‪،‬او لمک ماته هغه ټول حکمونه راکړل‬ ‫چې د هغه پلر نيکونو ورته امر کړی وو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬او زه به هم تاسو ته امر وکړم ‪،‬زما زامنو ‪،‬لکه څنګه چې حنوک خپل زوی ته د لومړۍ جوبلي په ورځ امر وکړ ‪:‬تر هغه چې هغه ل‬ ‫ژوندی و ‪،‬د خپل نسل په اوومه دوره کې ‪،‬هغه د خپل زوی او د هغه د زامنو زامنو ته د خپل مرګ تر ورځې پورې امر وکړ او ګواهي يې‬ ‫ورکړه‪.‬‬ ‫فصل‪۸‬‬ ‫‪۱‬د نهه ويشتمې کليزې په لومړۍ اونۍ کې ‪، [۱۳۷۳‬سهار ‪]،‬د هغې په پيل کې ‪،‬ارفکساد يوه ښځه وکړه چې نوم يې راسويا وه ‪،‬د سوسن‬ ‫لور ‪،‬د ايلم لور ‪،‬او په دې اونۍ کې ‪، [۱۳۷۵‬سهار ‪]،‬هغې هغه ته يو زوی وزېږاوه او هغه يې قينم نوماوه‪.‬‬ ‫‪۲‬زوی لوی شو ‪،‬او پلر يې ورته ليکل ورزده کړل ‪،‬او هغه د ځان لپاره د يو ښار د نيولو لپاره د ځای په لټه کې شو‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه يوه ليکنه وموندله چې پخوانيو( نسلونو )په ډبره کې نقش کړې وه ‪،‬او هغه څه چې په هغې باندې وو ولول ‪،‬او هغه يې وليکل او د‬ ‫هغې له امله يې ګناه وکړه؛ ځکه چې په هغې کې د څارونکو تعليمات وو چې د هغې سره سم دوی د اسمان په ټولو نښو کې د لمر ‪،‬‬ ‫سپوږمۍ او ستورو د فالونو څارنه کوله‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه دا وليکل او په اړه يې هيڅ ونه ويل؛ ځکه چې هغه د نوح سره د دې په اړه د خبرو کولو څخه ويره درلوده ‪،‬هسې نه چې هغه د‬ ‫دې له امله په هغه باندې غوسه شي‪.‬‬ ‫‪10‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۵‬او د دېرشمې کليزې په دوهمه اونۍ کې ‪،‬د لومړي کال په لومړی کال کې ‪،‬هغه د ځان لپاره يوه ښځه وکړه ‪،‬چې نوم يې ملکه وه ‪،‬د مدای‬ ‫لور ‪،‬د يافث زوی وه ‪،‬او په څلورم کال ‪ [۱۴۳۲‬سهار ]يې زوی پيدا شو ‪،‬او د هغه نوم يې شيله کېښود ‪،‬ځکه چې هغه وويل' ‪:‬په ريښتيا‬ ‫سره زه ليږل شوی يم''‪.‬‬ ‫[ ‪۶‬او په څلورم کال کې ‪]،‬او شيله لويه شوه او يوه ښځه يې وکړه ‪،‬او د هغې نوم موعاق وو ‪،‬د هغه د پلر د ورور ‪،‬قصد لور ‪،‬د يو‬ ‫دېرشمې جوبلي په پنځمه اونۍ کې ‪،‬د لومړي کال ‪ [۱۴۹۹‬سهار‪].‬‬ ‫‪۷‬او په پنځم کال ‪ [۱۵۰۳‬سهار ]هغې هغه ته زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه د هغه نوم عبر کېښود ‪:‬او هغه د ځان لپاره يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې‬ ‫نوم عزوراد و ‪،‬د نبرود لور ‪،‬د دوهم جوبلي په اوومه اونۍ کې ‪،‬د دريم کال په اوومه اونۍ کې ‪. [۱۵۶۴‬سهار]‬ ‫‪۸‬او په شپږم کال ‪ [۱۵۶۷‬سهار ‪]،‬هغې زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه يې فلج نوم کېښود ‪،‬ځکه چې د هغه د زيږون په ورځو کې د نوح اولدونو‬ ‫ځمکه په خپل منځ کې ويشله ‪:‬له همدې امله هغه د هغه نوم فلج کېښود‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغوی دا په پټه په خپلو کې ووېشل او نوح ته يې وويل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د درې دېرشمې جوبلي کال په پيل کې ‪ [۱۵۶۹‬سهار ]داسې وشول چې دوی ځمکه په دريو برخو ووېشله ‪،‬د سام ‪،‬حام او يافث‬ ‫لپاره ‪،‬د هر يو د ميراث سره سم ‪،‬په لومړي کال کې په لومړۍ اونۍ کې ‪،‬کله چې زموږ څخه يو څوک چې ليږل شوی و ‪،‬د دوی سره و‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو هغه خپل زامن راوغوښتل او هغوی او د هغوی زامن هغه ته نږدې شول ‪،‬او هغه ځمکه په پچه ووېشله ‪،‬چې د هغه درې زامنو ته‬ ‫يې د ملکيت لپاره ورکړل شوه ‪.‬هغوی خپل لسونه پورته کړل او د خپل پلر نوح له غېږې څخه يې ليکنه راوويستله‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د شم په ليکلو کې د ځمکې منځ راووت چې هغه بايد د ځان او د هغه د زامنو لپاره د تل لپاره د ميراث په توګه واخلي ‪،‬د رافا د‬ ‫غرونو له مينځ څخه ‪،‬د تينا سيند د اوبو له خولې څخه ‪،‬او د هغه برخه د دې سيند له مينځ څخه لويديځ ته ځي ‪،‬او دا تر هغه وخته پورې‬ ‫غځيږي چې د ژورو اوبو ته ورسيږي ‪،‬چې له هغې څخه دا سيند راوځي او خپلې اوبه په ميعت سمندر کې اچوي ‪،‬او دا سيند لوی سمندر‬ ‫ته بهيږي ‪.‬او ټول هغه څه چې شمال ته دي د يافث دي ‪،‬او ټول هغه څه چې جنوب ته دي د شيم دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او دا تر هغه پورې غځېږي چې کاراسو ته ورسيږي ‪:‬دا د ژبې په سينه کې دی چې جنوب ته ګوري‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او د هغه برخه د لوی سمندر په اوږدو کې غځېدلې ده ‪،‬او په مستقيمه کرښه کې غځېدلې ده تر هغه چې د ژبې لويديځ ته ورسيږي چې‬ ‫جنوب ته ګوري ‪:‬ځکه چې دې سمندر ته د مصر د سمندر ژبه ويل کيږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او له دې ځايه جنوب ته د لوی سمندر خولې ته د اوبو په غاړه ګرځي ‪،‬او لويديځ ته تر عفراء پورې غځيږي ‪،‬او تر هغه پورې غځيږي‬ ‫چې د جيحون سيند اوبو ته ورسيږي ‪،‬او د جيحون د اوبو جنوب ته ‪،‬د دې سيند تر غاړو پورې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او دا ختيځ ته غځيږي ‪،‬تر هغه چې د عدن باغ ته ورسيږي ‪،‬د هغې جنوب ته[ ‪،‬جنوب ته ]او د عدن د ټولې ځمکې او ټول ختيځ څخه ‪،‬‬ ‫دا ختيځ ته وګرځي او تر هغه چې د رافا په نوم غر ختيځ ته ورسيږي ‪،‬او د تينا سيند د خولې غاړې ته راښکته کيږي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬دا برخه د سام او د هغه د زامنو لپاره د پچې په واسطه ورکړل شوه ‪،‬ترڅو دوی دا د تل لپاره د هغه تر نسلونو پورې ولري‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نوح خوشحاله شو چې دا برخه د سام او د هغه د زامنو لپاره راغله ‪،‬او هغه ټول هغه څه په ياد راوړل چې هغه په خپله خوله د نبوت‬ ‫په توګه ويلي وو ‪،‬ځکه چې هغه ويلي وو ‪:‬د سام څښتن خدای برکت دی او څښتن دې د سام په کور کې اوسيږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه پوهيده چې د عدن باغ د مقدس ځايونو څخه دی ‪،‬او د څښتن استوګنځٰ دی ‪،‬او د سينا غر د صحرا مرکز دی ‪،‬او د صيون غر‬ ‫د ځمکې د ناف مرکز دی ‪:‬دا درې واړه د يو بل سره مخامخ د مقدس ځايونو په توګه رامينځته شوي وو‪.‬‬‫‪۲۰‬هغه د خدايانو خدای ته برکت ورکړ ‪،‬چا چې د څښتن کلم د هغه په خوله کې اچولٰ و ‪،‬او څښتن د تل لپاره‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغه پوه شو چې د سام او د هغه زامنو ته د تل لپاره برکت او برکت راغلٰ دی ‪ -‬د عدن ټوله ځمکه او د سره سمندر ټوله ځمکه ‪،‬او‬ ‫د ختيځ ټوله ځمکه او هند ‪،‬او د سره سمندر او د هغې غرونه ‪،‬او د باشان ټوله ځمکه ‪،‬او د لبنان ټوله ځمکه او د کفتور ټاپوګان ‪،‬او د سنير‬ ‫او عمان ټول غرونه ‪،‬او د اسور غرونه په شمال کې ‪،‬او د ايلم ټوله ځمکه ‪،‬اسور ‪،‬بابل ‪،‬سوسن او معيدای ‪،‬او د اراراط ټول غرونه ‪،‬او د‬ ‫سمندر هاخوا ټوله سيمه ‪،‬چې د اسور غرونو هاخوا شمال ته ده ‪،‬يوه برکتناکه او پراخه ځمکه ‪،‬او هرڅه چې په هغې کې دي ډير ښه دي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او د حام لپاره دوهمه برخه راووتله ‪،‬د جيحون څخه هاخوا جنوب ته د باغ ښي خوا ته ‪،‬او دا جنوب ته غځېدلې ده او د اور ټولو غرونو‬ ‫ته غځېدلې ده ‪،‬او دا لويديځ ته د اتيل سمندر ته غځېدلې ده او دا لويديځ ته غځېدلې ده تر هغه چې د معوک سمندر ته ورسيږي ‪ -‬هغه‬ ‫(سمندر )چې پکې هر هغه څه چې له منځه نه وي تللي راښکته کيږي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او دا د شمال په لور د جادير سرحدونو ته ځي ‪،‬او دا د سمندر د اوبو ساحل ته ځي او د لوی سمندر اوبو ته ځي تر هغه چې د جيحون‬ ‫سيند ته نږدې شي ‪،‬او د جيحون سيند په اوږدو کې ځي تر هغه چې د عدن باغ ښي خوا ته ورسيږي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او دا هغه ځمکه ده چې د حام لپاره د هغه برخې په توګه راغلې وه چې هغه به د تل لپاره د ځان او د هغه د اولدونو لپاره د هغوی‬ ‫نسلونو ته د تل لپاره ولري‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او د يافت لپاره دريمه برخه د تينا سيند هاخوا د هغې د اوبو د جريان شمال ته وه ‪،‬او دا د شمال ختيځ ته د جوج ټولې سيمې او د هغې‬ ‫ختيځې ټولې خاورې ته غځېدلې وه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او دا شمال ته غځېدلٰ دی ‪،‬او دا شمال ته د قيلت غرونو او د ماوق سمندر ته غځېدلٰ دی ‪،‬او دا د جدير ختيځ ته د سمندر د اوبو سيمې‬ ‫ته غزېدلٰ دی‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او دا تر هغه پورې غځېږي چې د فارا لويديځ ته نږدې شي او بيرته د افراق په لور وګرځي ‪،‬او په ختيځ کې د ميعت سمندر اوبو ته‬ ‫غځېږي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او دا د شمال ختيځ لوري ته د تينا سيند سيمې ته غځېږي تر هغه چې د رافع غره په لور د خپلو اوبو پولې ته نږدې شي ‪،‬او شمال ته‬ ‫تاو شي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬دا هغه ځمکه ده چې د يافث او د هغه د زامنو لپاره د هغه د ميراث د برخې په توګه راغلې وه چې هغه بايد د ځان او د هغه د زامنو‬ ‫لپاره د تل لپاره ولري ‪،‬پنځه لوی ټاپوګان ‪،‬او په شمال کې يوه لويه ځمکه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬خو سړه ده ‪،‬او د حام ځمکه ګرمه ده ‪،‬او د سام ځمکه نه توده ده او نه سړه ‪،‬بلکې د سړې او تودوخې مخلوط ده‪.‬‬ ‫‪11‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫فصل‪۹‬‬ ‫‪۱‬حام په خپلو زامنو ووېشل ‪،‬او لومړۍ برخه يې د ختيځ لوري ته د کوش لپاره ‪،‬د هغه لويديځ لوري ته د مصر لپاره ‪،‬د هغه لويديځ لوري‬ ‫ته د فوط لپاره او د هغه لويديځ لوري ته د سمندر پر غاړه د کنعان لپاره راووته‪.‬‬ ‫‪۲‬او سام هم په خپلو زامنو ووېشل ‪،‬او لومړۍ برخه يې د حام او د هغه د زامنو لپاره راغله ‪،‬د دجلې سيند ختيځ ته تر هغه چې ختيځ ته‬ ‫نږدې شي ‪،‬د هند ټوله ځمکه ‪،‬او د سره سمندر په غاړه د هغې ساحل ‪،‬او د ددان اوبه ‪،‬او د ميبري او ايل ټول غرونه ‪،‬او د سوسان ټوله‬ ‫ځمکه او هغه څه چې د فارناق په غاړه دي تر سره سمندر او د تينا سيند پورې‪.‬‬ ‫‪۳‬او د اسور لپاره دوهمه برخه راووتله ‪،‬د اسور ټوله ځمکه ‪،‬نينوا او شنار او د هند تر پولې پورې ‪،‬او دا د سيند څخه پورته او تيريږي‪.‬‬ ‫‪۴‬او د ارفکسد لپاره دريمه برخه وه ‪،‬د فرات سيند ختيځ ته د کلديانو د سيمې ټوله ځمکه چې د سره سمندر سره پوله لري ‪،‬او د صحرا‬ ‫ټولې اوبه چې د سمندر خولې ته نږدې دي چې مصر ته ګوري ‪،‬د لبنان او سنير او عمان ټوله ځمکه چې د فرات سيند پولې پورې ده‪.‬‬ ‫‪۵‬او د ارام لپاره څلورمه برخه وه ‪،‬د بين النهرين ټوله ځمکه چې د دجلې او فرات سيندونو ترمنځ د کلديانو شمال ته د اسور غرونو او‬ ‫ارارا ځمکې تر پولې پورې وه‪.‬‬ ‫‪۶‬او د لود لپاره پنځمه برخه راووتله ‪،‬د اسور غرونه او ټول هغه څه چې ورسره تړاو لري تر هغه چې لوی سمندر ته ورسيږي او تر هغه‬ ‫چې د هغه د ورور اسور ختيځ ته ورسيږي‪.‬‬ ‫‪۷‬او يافث هم د خپلې ميراث ځمکه په خپلو زامنو ووېشله‪.‬‬ ‫‪۸‬او لومړۍ برخه د شمال له خوا څخه د تينا سيند پورې د ختيځ لوري ته د ګومر لپاره وه؛ او په شمال کې د ماجوج لپاره د شمال ټولې‬ ‫داخلي برخې وې تر هغه چې د ميات سمندر ته ورسيږي‪.‬‬ ‫‪۹‬او د مادي لپاره د هغه د برخې په توګه راغٰ چې هغه بايد د خپلو دوو وروڼو د لويديځ څخه تر ټاپوګانو او د ټاپوګانو تر ساحلونو پورې‬ ‫ملکيت ولري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د جاوان لپاره د هر ټاپو او هغه ټاپوګانو څلورمه برخه راووتله چې د لود پولې ته نږدې دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د توبل لپاره پنځمه برخه د ژبې په مينځ کې راووتله چې د لود برخې پولې ته د دويمې ژبې پورې نږدې وه ‪،‬د دويمې ژبې هاخوا‬ ‫سيمې ته د دريمې ژبې پورې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د ميشک لپاره شپږمه برخه وه ‪،‬ټوله سيمه د دريمې ژبې هاخوا تر هغه پورې چې د جادير ختيځ ته ورسېده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د تيراس لپاره اوومه برخه وه ‪،‬د سمندر په مينځ کې څلور لوی ټاپوګان ‪،‬چې د حام برخې ته رسيږي[ او د کماتوري ټاپوګان د‬ ‫ارفکساد زامنو ته د هغه د ميراث په توګه د پچې په واسطه وويستل شول‪].‬‬ ‫‪۱۴‬او په دې ډول د نوح زامن د خپل پلر نوح په حضور کې خپلو زامنو ته ووېشل شول ‪،‬او هغه ټول په قسم سره وتړل ‪،‬په هر هغه چا‬ ‫يې لعنت ووايه چې غوښتل يې هغه برخه ونيسي چې د هغه په لکۍ کې نه وه راغلې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او ټولو وويل" ‪:‬همداسې وي؛ همداسې وي "د دوی او د دوی د زامنو لپاره د تل لپاره د دوی د نسلونو لپاره تر هغه ورځې پورې چې‬ ‫څښتن خدای به د دوی د ټولو ناپاکو ګناهونو لپاره د تورې او اور سره قضاوت وکړي ‪،‬چې دوی يې ځمکه د سرغړونې ‪،‬ناپاکۍ ‪،‬زنا او‬ ‫ګناه څخه ډکه کړې ده"‪.‬‬ ‫فصل‪۱۰‬‬ ‫‪۱‬او د دې جوبلي په دريمه اونۍ کې ناپاکو شيطانانو د نوح د زامنو اولدونه ګمراه کول پيل کړل ‪،‬او هغوی يې ګمراه کول او له منځه‬ ‫وړل‪.‬‬ ‫‪۲‬د نوح زامن خپل پلر نوح ته راغلل او هغه ته يې د هغو شيطانانو په اړه وويل چې د هغه د زامنو زامن يې ګمراه کول ‪،‬ړانده کول او‬ ‫وژل‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه د خپل څښتن خدای په حضور کې دعا وکړه او ويې ويل ‪:‬د ټولو انسانانو د روحونو خدايه ‪،‬چې تا پر ما رحم کړی دی ‪.‬او تا زه‬ ‫او زما زامن د سېلب له اوبو څخه ژغورلي دي ‪،‬او ما دې له منځه نه دي وړي لکه څنګه چې تا د هلکت زامن کړي دي ‪.‬ځکه چې ستا‬ ‫فضل زما په وړاندې ډېر دی ‪،‬او ستا رحم زما په روح باندې ډېر دی ‪.‬ستا فضل زما په زامنو باندې پورته شي ‪،‬او بد روحونه پرې‬ ‫حکومت مه کوئ ‪.‬داسې نه چې دوی له ځمکې څخه له منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪۴‬خو ماته او زما زامنو ته برکت راکړه ‪،‬چې موږ ډېر شو ‪،‬ډېر شو او ځمکه ډکه کړو‪.‬‬ ‫‪۵‬او ته پوهېږې چې ستا ساتونکو ‪،‬د دې روحونو پلرونو ‪،‬زما په وخت کې څنګه عمل وکړ ‪:‬او دا روحونه چې ژوندي دي ‪،‬هغوی بنديان‬ ‫کړه او د سزا په ځای کې يې ټينګ کړه ‪،‬او پرېږده چې ستا د بنده ‪،‬زما خدای ‪،‬په زامنو باندې تباهي ونه راولي؛ ځکه چې دا ناوړه دي ‪،‬او‬ ‫د ويجاړولو لپاره پيدا شوي دي‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغوی دې د ژونديو روحونو باندې حکومت نه کوي ‪،‬ځکه چې يوازې ته يې پر هغوی باندې حکومت کولٰ شې ‪.‬او هغوی دې له دې‬ ‫وروسته او د تل لپاره د صالحانو په اولدونو باندې واک ونه لري‪.‬‬ ‫‪۷‬او زمونږ څښتن خدای مونږ ته امر وکړ چې ټول وتړو‪.‬‬ ‫‪۸‬او د روحونو مشر ‪،‬مستيما ‪،‬راغٰ او ويې ويل' ‪:‬ای څښتنه ‪،‬خالقه ‪،‬پرېږده چې ځينې يې زما په وړاندې پاتې شي ‪،‬او پرېږده چې زما غږ‬ ‫ته غوږ ونيسي ‪،‬او هر هغه څه وکړي چې زه يې ورته وايم؛ ځکه چې که ځينې يې ماته پاتې نشي ‪،‬زه به د انسانانو په زامنو باندې د خپلې‬ ‫ارادې ځواک پلي نکړم؛ ځکه چې دا زما د قضاوت په وړاندې د فساد او ګمراهۍ لپاره دي ‪،‬ځکه چې د انسانانو د زامنو بدکاري لويه ده'‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه وويل ‪:‬پرېږده چې د هغوی لسمه برخه د هغه په وړاندې پاتې شي ‪،‬او نهه برخې دې د سزا ځای ته راښکته شي‪.‬‬ ‫‪12‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۰‬او زموږ څخه يو ته يې امر وکړ چې موږ بايد نوح ته د دوی ټولې درمل ورزده کړو؛ ځکه چې هغه پوهيده چې دوی به په سمه لره‬ ‫نه ګرځي او نه به په صداقت کې هڅه کوي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او مونږ د هغه د ټولو خبرو سره سم عمل وکړ ‪:‬ټول بدکاران مو د سزا په ځای کې وتړل او د هغوی لسمه برخه مو پريښوده ترڅو په‬ ‫ځمکه کې د شيطان تابع شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او موږ نوح ته د هغوی د ناروغيو ټولې درملنې ‪،‬د هغوی د للچونو سره يوځای ‪،‬تشريح کړې چې څنګه هغه کولٰ شي د ځمکې د‬ ‫بوټو سره دوی روغ کړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او نوح ټول شيان په يوه کتاب کې وليکل لکه څنګه چې موږ ورته د هر ډول درملو په اړه لرښوونه کړې وه ‪.‬په دې توګه بد روحونه‬ ‫د نوح زامنو ته د زيان رسولو څخه منع شول‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه ټول هغه څه چې ليکلي وو ‪،‬خپل مشر زوی سام ته ورکړل ‪،‬ځکه چې هغه د خپلو ټولو زامنو څخه ډېر ورسره مينه کوله‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو نوح د خپلو نيکونو سره مړ شو او د اراراط په خاوره کې د لخبار په غره کې ښخ شو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نهه سوه پنځوس کاله يې په خپل ژوند کې بشپړ کړل ‪،‬نولس جوبلي او دوه اونۍ او پنځه کاله ‪. [۱۶۵۹‬سهار]‬ ‫‪۱۷‬او په خپل ژوند کې په ځمکه کې هغه د انسانانو له اولدې څخه غوره شو ‪،‬پرته له حنوک څخه د هغه صداقت له امله چې هغه کامل و ‪.‬‬ ‫ځکه چې د حنوک دنده د نړۍ د نسلونو لپاره د شاهدۍ لپاره ټاکل شوې وه ‪،‬ترڅو هغه د نسلونو نسلونو ته د قضاوت تر ورځې پورې ټول‬ ‫کارونه بيان کړي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۸‬او د درې دېرشمې جوبلي په لومړي کال ‪،‬د دوهمې اونۍ په جريان کې ‪،‬فلج د ځان لپاره يوه ښځه وکړه ‪،‬چې نوم يې لمنه وه چې د‬ ‫سيناعار لور وه ‪.‬او د دې اونۍ په څلورم کال کې هغې د هغه لپاره زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه يې د رعو نوم کېښود ‪،‬ځکه چې هغه وويل ‪:‬‬ ‫"وګورئ د انسانانو اولدونه د شنعار په خاوره کې د ځان لپاره د ښار او برج جوړولو د بد نيت له امله بدکاره شوي دي"‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغوی د اراراط له خاورې څخه د ختيځ لوري ته شنعار ته لړل ‪،‬ځکه چې د هغه په وخت کې هغوی ښار او برج جوړ کړ او ويل يې ‪:‬‬ ‫'راځئ چې په دې سره اسمان ته پورته شو'‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو هغوی په جوړولو پيل وکړ ‪،‬او په څلورمه اونۍ کې يې د اور څخه خښتې جوړې کړې ‪،‬او خښتې د ډبرو په توګه کارول کېدې ‪،‬او‬ ‫هغه خاوره چې دوی يې سره يوځای کړې وه د اسفالټ وه چې د سمندر څخه او د شنار په ځمکه کې د اوبو له چينو څخه راوځي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغوی دا جوړ کړ ‪:‬درې څلوېښت کاله ‪ [۱۶۴۵-۱۶۸۸‬سهار ]چې دوی يې جوړاوه؛ د هغې پلنوالٰ ‪ ۲۰۳‬خښتې وې ‪،‬او لوړوالٰ( د‬ ‫يوې خښتې )د يوې دريمې برخې وو؛ لوړوالٰ يې ‪ ۵۴۳۳‬سانتي او دوه د خرما ونې وو ‪،‬او( د يوې ديوال اوږدوالٰ )ديارلس سټيجونه وو‬ ‫(او د بلې دېرش سټيجونه‪).‬‬ ‫‪۲۲‬او زمونږ څښتن خدای مونږ ته وويل ‪:‬وګورئ ‪،‬دوی يو قوم دی ‪،‬او( دا )دوی پيل کوي ‪،‬او اوس به د دوی څخه هيڅ شٰ ونه ساتل‬ ‫شي ‪.‬راځئ چې ښکته لړ شو او د دوی ژبه ګډوډ کړو ‪،‬ترڅو دوی د يو بل په خبرو پوه نشي ‪،‬او دوی ممکن په ښارونو او قومونو کې‬ ‫خپاره شي ‪،‬او يو هدف به نور د دوی سره د قيامت تر ورځې پورې پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او څښتن راښکته شو ‪،‬او موږ د هغه سره ښکته شو ترڅو هغه ښار او برج وګورو چې د انسانانو اولدونو جوړ کړی و‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او هغه د هغوی ژبه ګډوډه کړه ‪،‬او هغوی نور د يو بل په خبرو پوه نه شول ‪،‬او بيا يې د ښار او برج جوړولو څخه لس واخيست‪.‬‬ ‫‪۲۵‬له همدې امله د شنعار ټوله ځمکه د بابل په نوم ياديږي ‪،‬ځکه چې څښتن هلته د انسانانو ټولې ژبې ګډوډې کړې ‪،‬او له هغه ځايه دوی‬ ‫خپلو ښارونو ته خپاره شول ‪،‬هر يو د خپلې ژبې او خپل قوم سره سم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬نو څښتن په برج باندې يو زورور باد واستاوه او هغه يې په ځمکه وغورځاوه ‪،‬او وګورئ چې دا د شنعار په خاوره کې د اسور او بابل‬ ‫ترمنځ وه ‪،‬نو هغوی هغه ته' نابودول 'نوم ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲۷‬د لومړي کال په څلورمه اونۍ کې ‪ [۱۶۸۸‬سهار ]د هغې په پيل کې د څلور دېرشمې جوبلي په وخت کې ‪،‬دوی د شنعار له خاورې‬ ‫څخه وشړل شول‪.‬‬ ‫‪۲۸‬حام او د هغه زامن هغه ځمکې ته لړل چې هغه يې نيولې وه ‪،‬کوم چې هغه د جنوب په خاوره کې د خپلې برخې په توګه ترلسه کړې‬ ‫وه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کنعان د لبنان ځمکه د مصر د سيند پورې وليده ‪،‬او هغه د خپلې ميراث ځمکې ته چې لويديځ ته( يعنې سمندر ته )ده لړ نه شو ‪،‬او هغه‬ ‫د لبنان په خاوره کې ‪،‬ختيځ او لويديځ ته د اردن د پولې او د سمندر د پولې څخه اوسېده‪.‬‬ ‫‪۳۰‬د هغه پلر حام ‪،‬د هغه وروڼه کوش او د هغه وروڼه مصرع ورته وويل" ‪:‬ته په داسې ځمکه کې اوسېږې چې ستا نه ده او زموږ لپاره‬ ‫په پچه نه ده اچول شوې ‪،‬نو داسې مه کوه؛ ځکه چې که ته داسې وکړې ‪،‬نو ته او ستا زامن به په هغه ځمکه کې وغورځېږې او د بغاوت‬ ‫له امله به لعنتي شې ‪.‬ځکه چې ته په بغاوت کې اوسېږې ‪،‬او ستا اولد به په بغاوت کې وغورځېږې او ته به د تل لپاره له منځه لړ شې"‪.‬‬ ‫‪۳۱‬د سام په کور کې مه اوسېږه ‪،‬ځکه چې دا د سام او د هغه د زامنو لپاره د دوی د پچې له مخې راغٰ‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ته لعنتي يې او د نوح د ټولو زامنو څخه به هم زيات لعنتي يې ‪،‬د هغه لعنت له امله چې موږ د مقدس قاضي او زموږ د پلر نوح په‬ ‫وړاندې د قسم په واسطه ځانونه تړلي وو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو هغه او د هغه زامنو د هغوی خبره ونه منله او د لبنان په خاوره کې د حمات څخه تر مصر پورې اوسېدل ‪،‬تر نن ورځې پورې‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او له همدې امله هغه ځمکه د کنعان په نوم يادېږي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬يافث او د هغه زامن د سمندر په لور لړل او د خپلې برخې په ځمکه کې اوسېدل ‪،‬او مادي د سمندر ځمکه وليده مګر هغه يې خوښ نه‬ ‫کړ ‪،‬او هغه د حام ‪،‬اسور او د خپلې ميرمنې د ورور ارفکساد څخه( حصه )وغوښته ‪،‬او هغه د مادی په ځمکه کې اوسېده ‪،‬چې د خپلې‬ ‫ميرمنې د ورور سره نږدې ده ‪.‬تر نن ورځې پورې‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغه خپل او د خپلو زامنو د اوسېدو ځای مادي د هغوی د پلر مادي په نوم کېښود‪.‬‬ ‫فصل‪۱۱‬‬ ‫‪13‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱‬او د پنځه دېرشمې جوبلي په دريمه اونۍ کې ‪،‬د لومړي کال ‪ [۱۶۸۱‬سهار ‪]،‬رعو د ځان لپاره يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې نوم اورا وو ‪،‬د‬ ‫قيصد زوی د اور لور وه ‪،‬او هغې د هغه لپاره يو زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه د هغه نوم سارو کېښود ‪،‬د دې اونۍ په اووم کال کې په دې جوبلي‬ ‫کې ‪. [۱۶۸۷‬سهار]‬ ‫‪۲‬د نوح زامنو يو بل سره جګړه پيل کړه ‪،‬بنديان يې کړل او يو بل يې ووژل ‪،‬او په ځمکه کې يې د انسانانو وينه توی کړه ‪،‬وينه يې‬ ‫وخوړله ‪،‬او قوي ښارونه ‪،‬ديوالونه او برجونه يې جوړ کړل ‪،‬او اشخاصو ځانونه د قوم څخه لوړ کړل ‪،‬او د سلطنتونو پيل يې وکړ ‪،‬او‬ ‫خلکو د خلکو په وړاندې ‪،‬قوم د قوم په وړاندې ‪،‬او ښار د ښار په وړاندې جنګ ته لړل ‪،‬او ټول( شرارت پيل کړ ‪)،‬وسلې يې ترلسه‬ ‫کړې ‪،‬او خپلو زامنو ته يې د جګړې درس ورکړ ‪،‬او دوی ښارونه ونيول او نارينه او ښځينه غلمان يې وپلورل‪.‬‬ ‫‪۳‬او د قصد زوی ‪،‬عور ‪،‬د کلديانو د" ارا "ښار جوړ کړ ‪،‬او د خپل نوم او د خپل پلر په نوم يې نوم کېښود ‪.‬او دوی د ځان لپاره فلز شوي‬ ‫مجسمې جوړې کړې ‪،‬او هر يو يې د بت عبادت وکړ ‪،‬هغه فلز شوی مجسمه چې دوی د ځان لپاره جوړه کړې وه ‪،‬او دوی د نقاشۍ‬ ‫مجسمې او ناپاکې مجسمې جوړول پيل کړل ‪،‬او ناوړه روحونو( دوی )سره مرسته وکړه او د سرغړونې او ناپاکۍ کولو ته يې وهڅول‪.‬‬ ‫‪۴‬او شهزاده مستيما د دې ټولو کارونو لپاره ځان ډېر زيار وباسه ‪،‬او هغه نور روحونه واستول ‪،‬کوم چې د هغه تر لس لندې وو ‪،‬ترڅو‬ ‫هر ډول ظلم ‪،‬ګناه ‪،‬او هر ډول سرغړونې وکړي ‪،‬فساد وکړي ‪،‬ويجاړ کړي او په ځمکه کې وينه توی کړي‪.‬‬ ‫‪۵‬په دې خاطر هغه د سروح نوم سروګ کېښود ‪،‬ځکه چې هر يو يې د هر ډول ګناه او سرغړونې څخه مخ اړولٰ و‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه لوی شو او د کلديانو په اور کې اوسېده ‪،‬د خپلې ښځې د مور پلر ته نږدې ‪،‬او هغه د بتانو عبادت کاوه ‪،‬او هغه د شپږ دېرشمې‬ ‫جوبلي په پنځمه اونۍ کې ‪،‬د هغې په لومړي کال ‪ [۱۷۴۴‬سهار ]کې ځان ته يوه ښځه وکړه او د هغې نوم ملکه وه ‪،‬د کبير لور ‪،‬د هغه د‬ ‫پلر د ورور لور‪.‬‬ ‫‪۷‬د هغې د لور نحور د دې اونۍ په لومړي کال کې پيدا شو ‪.‬هغه لوی شو او د کلديانو په اور کې اوسېده ‪.‬د هغه پلر هغه ته د آسمان د‬ ‫نښو په مطابق د کلديانو د فال او فال پېژندنې زده کړه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۸‬او د اوه دېرشمې جوبلي په شپږمه اونۍ کې ‪،‬د لومړي کال په[ سهار ]‪ ۱۸۰۰‬کې ‪،‬هغه د ځان لپاره يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې نوم اياسکا‬ ‫وو ‪،‬چې د کلديانو د نستاج لور وه‪.‬‬ ‫‪۹‬او د دې اونۍ په اووم کال کې هغې هغه ته تارح وزېږاوه ‪. [۱۸۰۶‬سهار]‬ ‫‪۱۰‬او شهزاده مستيما کارغان او مرغان واستول ترڅو هغه تخم وخوري چې په ځمکه کې کرل شوي وو ‪،‬ترڅو ځمکه ويجاړه کړي او د‬ ‫انسانانو له ماشومانو څخه د دوی د مزدورۍ پيسې واخلي ‪.‬مخکې له دې چې دوی تخم وکري ‪،‬کارغان د ځمکې له سطحې څخه( هغه )‬ ‫راوويست‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او په دې خاطر يې د هغه نوم تارح کېښود ځکه چې کارغانو او مرغانو هغوی بې وزله کول او د هغوی تخمونه يې خوړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د مرغانو له امله کلونه بې خونده شول ‪،‬او دوی د ونو ټولې ميوې وخوړلې ‪:‬دا يوازې د ډيرې هڅې سره وه چې دوی وکولٰ شول‬ ‫په خپلو ورځو کې د ځمکې د ټولو ميوو څخه يو څه وژغوري‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او په دې نهه دېرشمه کليزه کې ‪،‬د لومړي کال په دويمه اونۍ کې ‪، [۱۸۷۰‬سهار ]تارح يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې نوم عدناه وو ‪،‬چې د‬ ‫ابرام لور وه ‪،‬چې د هغه د پلر د خور لور وه ‪.‬او د دې اونۍ په اووم کال ‪ [۱۸۷۶‬سهار ]هغې هغه ته زوی وزېږاوه ‪،‬او هغه د هغه نوم‬ ‫ابرام کېښود ‪،‬چې د هغه د مور د پلر په نوم يادېږي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې هغه د خپلې لور د زوی د زېږېدو څخه مخکې مړ شوی و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او ماشوم د ځمکې د هغو غلطيو په پوهيدو پيل وکړ چې ټول د نقاشۍ شويو انځورونو او ناپاکۍ وروسته ګمراه شول ‪،‬او پلر يې هغه‬ ‫ته ليکل ورزده کړل ‪،‬او هغه دوه اونۍ کلن و ‪، [۱۸۹۰‬سهار ]او هغه ځان له خپل پلر څخه جل کړ ‪،‬ترڅو هغه ورسره د بتانو عبادت ونه‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغه د ټولو شيانو خالق ته دعا پيل کړه چې هغه د انسانانو د اولدونو له غلطيو څخه وژغوري ‪،‬او د هغه برخه د ناپاکۍ او بدکارۍ‬ ‫وروسته په غلطۍ کې ونه لويږي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او په ځمکه کې د تخم د کرلو وخت راغٰ ‪،‬او ټول سره يوځای لړل ترڅو خپل تخم د کارغانو څخه خوندي کړي ‪،‬او حضرت ابرام د‬ ‫هغو سره چې تللي وو ‪،‬لړ او ماشوم څوارلس کلن هلک و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د کارغانو ورېځ راغله چې تخم وخوري ‪،‬او ابرام د هغوی سره د مخامخ کېدو لپاره منډه کړه مخکې له دې چې هغوی په ځمکه کې‬ ‫کښيني ‪،‬او هغوی ته يې چيغه کړه مخکې له دې چې هغوی په ځمکه کې کښيني ترڅو تخم وخوري ‪،‬او ويې ويل ‪:‬ښکته مه ځئ ‪،‬هغه ځای‬ ‫ته بيرته لړ شئ چې له کوم ځای څخه راغلي ياست ‪،‬او هغوی بيرته لړل‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه په هغه ورځ اويا ځله د کارغانو ورېځې بېرته وګرځولې ‪،‬او د ټولو کارغانو څخه په هغه ټوله ځمکه کې چې حضرت ابرام‬ ‫هلته اوسېده ‪،‬يو هم هلته نه و اوسېدلٰ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او په ټوله خاوره کې ټولو هغو کسانو چې د هغه سره وو ‪،‬هغه وليد چې چيغې يې وهلې ‪،‬او ټول کارغان بيرته راوګرځېدل ‪،‬او د هغه‬ ‫نوم د کلديانو په ټوله خاوره کې لوی شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او سږ کال ټول هغه کسان راغلل چې غوښتل يې تخم وکري ‪،‬او هغه د هغوی سره تر هغه وخته پورې لړ چې د تخم کرلو وخت پای‬ ‫ته ورسېد ‪:‬او هغوی خپله ځمکه وکرله ‪،‬او په هغه کال دوی کافي غله کور ته راوړل او وخوړل او مطمئن شول‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او د پنځمې اونۍ په لومړي کال ‪ [۱۸۹۱‬سهار ]ابرام هغو کسانو ته چې د غواګانو لپاره وسايل جوړوي ‪،‬د لرګيو څخه د هنرمندانو ته‬ ‫زده کړه ورکړه ‪،‬او دوی د ځمکې څخه پورته يو لوښٰ جوړ کړ ‪،‬د قلبې چوکاټ ته مخامخ ‪،‬ترڅو تخم پرې واچوي ‪،‬او تخم له هغه څخه د‬ ‫قلبې په برخه کې راښکته شو ‪،‬او په ځمکه کې پټ شو ‪،‬او دوی نور د کارغانو څخه نه وېرېدل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو په دې ډول هغوی د ځمکې څخه پورته د قلبې په ټولو چوکاټونو باندې( لوښي )جوړ کړل ‪،‬او څنګه چې حضرت ابرام امر کړی و ‪،‬‬ ‫هغوی په ټوله ځمکه کې کرنه او کرنه وکړه ‪،‬او نور د مرغانو څخه ونه وېرېدل‪.‬‬ ‫‪14‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫فصل‪۱۲‬‬ ‫‪۱‬او د اووم کال په شپږمه اونۍ کې ‪، [۱۹۰۴‬سهار ]حضرت ابرام خپل پلر تارح ته وويل' ‪:‬پلره'!‬ ‫‪۲‬هغه وويل ‪:‬ګوره ‪،‬زه دلته يم ‪،‬زما زويه !هغه وويل‪:‬‬ ‫"د هغو بتانو څخه چې تاسو يې عبادت کوئ موږ ته څه مرسته او ګټه راکوي؟"‬ ‫او د چا په وړاندې ځان سجده کوې؟‬ ‫‪۳‬ځکه چې په هغوی کې روح نشته‪،‬‬ ‫ځکه چې دا بې معنٰ شکلونه او د زړه دوکه کوونکي دي‪.‬‬ ‫د هغوی عبادت مه کوئ‪:‬‬ ‫‪۴‬د آسمان د خدای عبادت وکړئ‪،‬‬ ‫څوک چې باران او شبنم په ځمکه راوروي‬ ‫او په ځمکه کې هر څه کوي‪،‬‬ ‫او هر څه يې په خپل کلم سره پيدا کړي دي‪،‬‬ ‫او ټول ژوند د هغه د مخ څخه دی‪.‬‬ ‫‪۵‬ولې تاسو د هغو شيانو عبادت کوئ چې روح نه لري؟‬ ‫ځکه چې دا د( سړو )لسونو کار دی‪،‬‬ ‫او تاسو يې په خپلو اوږو بار کوئ‪،‬‬ ‫او تاسو د هغوی څخه هيڅ مرسته نلرئ‪،‬‬ ‫خو دا د هغو کسانو لپاره د شرم لوی لمل دی چې دا جوړوي‪،‬‬ ‫او د هغو کسانو لپاره چې د دوی عبادت کوي د زړه ګمراه کول‪:‬‬ ‫د هغوی عبادت مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۶‬پلر يې ورته وويل” ‪:‬زما زويه ‪،‬زه هم پوهېږم ‪،‬خو د هغو خلکو سره څه وکړم چې ما د هغوی په مخکې خدمت کولو ته اړ کړی دی؟“‬ ‫‪۷‬او که زه هغوی ته رښتيا ووايم ‪،‬نو هغوی به ما ووژني؛ ځکه چې د هغوی روح د هغوی عبادت او د هغوی درناوی لپاره ورسره تړلٰ‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۸‬زما زويه ‪،‬غلٰ شه ‪،‬که نه نو هغوی به تا ووژني »‪.‬دا خبرې هغه خپلو دوو وروڼو ته وکړې ‪،‬او هغوی په هغه باندې په غوسه شول او‬ ‫هغه غلٰ پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۹‬او د څلوېښتمې کليزې په دوهمه اونۍ کې ‪،‬د اووم کال په اووم کال کې ‪، [۱۹۲۵‬سهار ]ابرام ځان ته يوه ښځه وکړه ‪،‬او د هغې نوم‬ ‫سارای وو ‪،‬چې د هغه د پلر لور وه ‪،‬او هغه د هغه ښځه شوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او د هغه ورور هاران د دريمې اونۍ په دريم کال ‪ [۱۹۲۸‬سهار ]کې ځان ته ښځه وکړه او د دې اونۍ په اووم کال ‪ [۱۹۳۲‬سهار ]‬ ‫هغې هغه ته زوی وزېږاوه او هغه د هغه نوم لوط کېښود‪.‬‬ ‫‪۱۱‬د هغه ورور ناحور هم يوه ښځه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د ابرام د ژوند په شپيتمه کال کې ‪،‬يعنې د څلورمې اونۍ په څلورم کال کې ‪، [۱۹۳۶‬سهار ]ابرام د شپې پاڅېد ‪،‬او د بتانو کور يې‬ ‫وسوځاوه ‪،‬او ټول هغه څه يې وسوځول چې په کور کې وو او هيڅوک يې خبر نه شول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو هغوی د شپې پاڅېدل او د خپلو خدايانو د اور څخه د ژغورلو هڅه يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او حاران د هغوی د ژغورلو لپاره ژر لړ ‪،‬خو اور پرې ولګېد او هغه په اور کې وسوځېد ‪،‬او هغه د خپل پلر تارح څخه مخکې د‬ ‫کلديانو په اور کې مړ شو ‪،‬او هغوی هغه د کلديانو په اور کې ښخ کړ‪.‬‬ ‫‪۱۵‬تارح د خپلو زامنو سره د کلديانو د اور څخه د لبنان او کنعان خاورې ته لړ او د حاران په خاوره کې اوسېده او حضرت ابرام د خپل‬ ‫پلر تارح سره په حاران کې دوه اونۍ تېر کړل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او په شپږمه اونۍ کې ‪،‬د پنځم کال په جريان کې ‪، [۱۹۵۱‬سهار ]ابرام د اوومې مياشتې د نوي سپوږمۍ په ورځ ټوله شپه ناست و‬ ‫ترڅو د ماښام څخه تر سهار پورې ستوري وګوري ‪،‬ترڅو وګوري چې د بارانونو په اړه د کال ځانګړتيا به څه وي ‪،‬او هغه يوازې و کله‬ ‫چې ناست و او مشاهده يې کوله‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او په زړه کې يې يوه خبره راغله او ويې ويل ‪:‬د ستورو ټولې نښې ‪،‬د سپوږمۍ او لمر ټولې نښې د څښتن په لس کې دي ‪.‬زه ولې( د‬ ‫هغوی )پلټنه وکړم؟‬ ‫‪۱۸‬که هغه وغواړي ‪،‬سهار او ماښام باران اوروي؛‬ ‫او که وغواړي ‪،‬نو منع يې کوي‪،‬‬ ‫او ټول شيان د هغه په لس کې دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغه شپه يې دعا وکړه او ويې ويل‪:‬‬ ‫'زما خدايه ‪،‬لوی خدايه ‪،‬يوازې ته زما خدای يې'‪،‬‬ ‫او ته او ستا سلطنت ما غوره کړی دی‪.‬‬ ‫او تا ټول شيان پيدا کړي دي‪،‬‬ ‫او ټول هغه شيان چې ستا د لسونو کار دی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ما د هغو بد روحونو له لسونو څخه وژغوره چې د انسانانو د زړونو په فکرونو واکمن دي‪،‬‬ ‫‪15‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫او زما خدايه ‪،‬هغوی دې ما له تا څخه بې لرې نه کړي‪.‬‬ ‫او ما او زما اولد د تل لپاره ټينګ کړه‬ ‫چې موږ له دې وروسته او د تل لپاره بې لرې نه شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغه وويل' ‪:‬آيا زه د کلديانو اور ته بيرته لړ شم څوک چې زما ليد غواړي ترڅو زه بيرته هغوی ته لړ شم؟ ايا زه دلته په دې ځای‬ ‫کې پاتې شم؟ ستا په وړاندې سمه لره د خپل بنده په لس کې بريالۍ کړه چې هغه يې پوره کړي او زه د خپل زړه په دوکه کې نه ګرځم ‪،‬‬ ‫ای زما خدايه'!‬ ‫‪۲۲‬او هغه خبرې او دعا پای ته ورسوله ‪،‬او ګورئ چې د څښتن کلم زما له لرې هغه ته راورسېد ‪،‬چې ويې ويل' ‪:‬له خپل وطن ‪،‬له‬ ‫خپلوانو او د خپل پلر له کور څخه هغه ځمکې ته لړ شه چې زه به يې درته وښيم ‪،‬او زه به تاته يو لوی او ګڼ قوم جوړ کړم'‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او زه به تاته برکت درکړم‬ ‫او زه به ستا نوم لوی کړم‪،‬‬ ‫او ته به په ځمکه کې برکت ومومې‪،‬‬ ‫او ستا په وسيله به د ځمکې ټولې کورنۍ برکت ومومي‪،‬‬ ‫او زه به هغو کسانو ته برکت ورکړم چې تاته برکت ورکوي‪،‬‬ ‫او پر هغو لعنت ووايه چې تاته لعنت وايي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬زه به ستا ‪،‬ستا د زوی ‪،‬ستا د لمسي او ستا د ټولو اولدونو خدای يم ‪.‬مه وېرېږه ‪،‬له دې وروسته او د ځمکې تر ټولو نسلونو پورې زه‬ ‫ستا خدای يم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او څښتن خدای وفرمايل' ‪:‬د هغه خوله او غوږونه خلص کړئ ‪،‬چې هغه واوري او په خپله خوله خبرې وکړي ‪،‬په هغه ژبه چې‬ ‫ښکاره شوې ده'؛ ځکه چې دا د( بابل )د سقوط له ورځې راهيسې د ټولو انسانانو له خولې څخه بنده شوې وه'‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او ما د هغه خوله ‪،‬غوږونه او شونډې خلصې کړې ‪،‬او ما ورسره په عبراني ژبه د مخلوق په ژبه خبرې پيل کړې‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغه د خپلو پلرونو کتابونه واخيستل ‪،‬او دا په عبراني ژبه ليکل شوي وو ‪،‬او هغه يې وليکل ‪،‬او له هغه وخته يې د هغوی مطالعه پيل‬ ‫کړه ‪،‬او ما هغه ته هغه څه وپيژندل چې هغه يې نه شو پوهيدلٰ ‪،‬او هغه يې د شپږو باراني مياشتو په جريان کې مطالعه کړل‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او د شپږمې اونۍ په اووم کال ‪ [۱۹۵۳‬سهار ]کې هغه له خپل پلر سره خبرې وکړې او هغه ته يې خبر ورکړ چې هغه به له حاران‬ ‫څخه د کنعان خاورې ته لړ شي ترڅو هغه وويني او بيرته هغه ته راشي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬د هغه پلر تارح هغه ته وويل ‪:‬په سلمتۍ سره لړ شه‪.‬‬ ‫ابدي خدای دې ستا لره سمه کړي‪.‬‬ ‫او رب دې ستا سره وي ‪،‬او تا دې له ټولو شرونو څخه وساتي‪،‬‬ ‫او تاته فضل ‪،‬رحمت او احسان درکړم د هغو کسانو په وړاندې چې تا ويني‪،‬‬ ‫او د انسانانو څخه دې هيڅوک په تا باندې د زيان رسولو واک ونلري‪.‬‬ ‫په امن سره لړ شه‪.‬‬ ‫‪۳۰‬که چېرې ته داسې ځمکه ووينې چې ستا د سترګو لپاره ښکلې وي ‪،‬نو پاڅه او ما ځان ته بوځه او د خپل ورور حاران زوی لوط د خپل‬ ‫زوی په توګه له ځان سره بوځه ‪.‬څښتن دې ستا سره وي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او ستا ورور ناحور زما سره لړ شه تر هغه چې ته په سلمتۍ سره راستون شې او موږ ټول ستا سره ځو‪.‬‬ ‫فصل‪۱۳‬‬ ‫‪۱‬حضرت ابرام له حاران څخه سفر وکړ او خپله ښځه سارای او د خپل ورور حضرت لوط زوی يې د کنعان خاورې ته بوتلل ‪.‬هغه اسور‬ ‫ته راغٰ او شکيم ته لړ او د يوې لوړې څېړۍ ونې ته نږدې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه وليدل ‪،‬او ويې ليدل چې د حمات د دروازې څخه تر لوړو بلوط ونې پورې ځمکه ډېره ښکلې وه‪.‬‬ ‫‪۳‬څښتن هغه ته وفرمايل' ‪:‬زه به دا ځمکه تاته او ستا اولدې ته ورکړم'‪.‬‬ ‫‪۴‬هغۀ هلته يوه قربانګاه جوړه کړه او په هغې باندې يې ما للک خخدائ ته سوزېدونکې نذرانه وړاندې کړه ‪،‬کوم چې هغۀ ته ښکاره شوے وو‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه له هغه ځای څخه غر ته لړ ‪...‬په لوېديځ کې بيت ايل او په ختيځ کې عای ‪،‬او هلته يې خپله خېمه ودروله‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه وليدل چې ځمکه ډېره پراخه او ښه وه ‪،‬او په هغې کې هر څه شنه کېدل ‪ -‬انګور ‪،‬انځر ‪،‬انار ‪،‬څېړۍ ‪،‬د سرو ونې ‪،‬د زيتون ونې ‪،‬د‬ ‫زيتون ونې ‪،‬د صنوبر ونې ‪،‬د خرما ونې او د پټيو ټولې ونې ‪،‬او په غرونو کې اوبه وې‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغه څښتن ته چې هغه يې د کلديانو د اور څخه راوويست او دې خاورې ته يې راوست ‪،‬برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۸‬او په لومړي کال ‪،‬په اوومه اونۍ کې ‪،‬د لومړۍ مياشتې په نوي سپوږمۍ ‪، ۱۹۵۴‬سهار ]هغه په دې غره کې يوه قربانګاه جوړه کړه ‪،‬او‬ ‫د څښتن په نوم يې دعا وکړه' ‪:‬ته ‪،‬ابدي خدايه ‪،‬زما خدای يې'‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه په قربانګاه باندې څښتن ته سوزېدونکې قرباني وړاندې کړه چې هغه ورسره وي او د خپل ژوند تر پايه پورې هغه پرې نه ږدي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه له هغه ځای څخه لړ او جنوب ته لړ ‪،‬او حبرون ته راغٰ او په هغه وخت کې حبرون جوړ شوی و ‪،‬او هغه هلته دوه کاله پاتې‬ ‫شو ‪،‬بيا هغه د جنوب په خاوره کې ‪،‬بالوت ته لړ ‪،‬او په هغه ځمکه کې قحطي راغله‪.‬‬ ‫‪۱۱‬حضرت ابرام د اوونۍ په دريم کال مصر ته لړ او پنځه کاله مخکې له دې چې د هغه ښځه له هغه څخه جل شي ‪،‬په مصر کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬په هغه وخت کې په مصر کې تنايس جوړ شو ‪ -‬د حبرون څخه اووه کاله وروسته‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې فرعون د حضرت ابرام ښځه سارای ونيوله ‪،‬څښتن د حضرت ابرام د ښځې سارای له امله په فرعون او د هغه په کورنۍ‬ ‫باندې په لويو آفتونو باندې اخته کړ‪.‬‬ ‫‪16‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۴‬حضرت ابرام ډېر عزتمن شو ځکه چې هغه د پسونو ‪،‬غواګانو ‪،‬خرو ‪،‬اسونو ‪،‬اوښانو ‪،‬غلمانو ‪،‬وينځو او سپينو زرو او سرو زرو ډېر‬ ‫شتمن و ‪.‬او د هغه د وراره لوط هم شتمن و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬فرعون د ابرام ښځه سارای بېرته ورکړه او هغه يې د مصر څخه ولېږه ‪.‬هغه هغه ځای ته لړ چې په پيل کې يې خپله خېمه ودروله ‪،‬‬ ‫يعنې د قربانګاه ځای ته ‪،‬چې په ختيځ کې عای او په لويديځ کې بيت ايل وو ‪.‬هغه د خپل څښتن خدای برکت ورکړ چې هغه يې په سلمتۍ‬ ‫سره بيرته راوستٰ و‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او داسې وشول چې د لومړۍ اونۍ په دريم کال کې د يو څلوېښتمې جوبلي په ورځ[ ‪،‬په ‪ ۱۹۶۳‬سهار ‪]،‬هغه بيرته دې ځای ته راغٰ او‬ ‫هلته يې سوزېدونکې قرباني وړاندې کړه ‪،‬او د څښتن په نوم يې دعا وکړه او ويې ويل' ‪:‬ته ‪،‬تر ټولو لوړ خدايه ‪،‬د تل لپاره زما خدای يې'‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او د دې اونۍ په څلورم کال ‪ [۱۹۶۴‬سهار ]لوط له هغه څخه جل شو ‪،‬او لوط په سدوم کې اوسېده ‪،‬او د سدوم خلک ډېر ګناهګار وو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه په زړه کې غمجن شو چې د هغه د ورور زوی له هغه څخه جل شو ‪،‬ځکه چې هغه اولد نه درلود‪.‬‬ ‫‪۱۹‬په هغه کال چې لوط بندي شو ‪،‬څښتن حضرت ابرام ته وويل ‪،‬وروسته له هغه چې لوط له هغه څخه جل شو ‪،‬د دې اونۍ په څلورم کال‬ ‫کې' ‪:‬خپلې سترګې له هغه ځای څخه پورته کړه چې ته پکې اوسېږې ‪،‬شمال او جنوب ‪،‬لوېديځ او ختيځ ته'‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې دا ټوله ځمکه چې ته يې ګورې زه به تا او ستا اولد ته د تل لپاره درکړم ‪،‬او ستا اولد به د سمندر د شګو په څير جوړ کړم ‪.‬‬ ‫که څه هم يو سړی د ځمکې دوړې وشمېري ‪،‬خو ستا اولد به ونه شمېرل شي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬پاڅېږه ‪،‬د هغې په اوږدوالي او پلنوالي کې وګرځه او دا ټول وګوره ‪،‬ځکه چې زه به دا ستا اولدې ته ورکړم »‪.‬نو حضرت ابرام‬ ‫حبرون ته لړ او هلته اوسېده‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او په دې کال کې د عيلم پاچا کدرلعمر ‪،‬د شنار پاچا امرافل ‪،‬د سلسار پاچا اريوک او د قومونو پاچا ترګل راغلل او د عموره پاچا‬ ‫يې ووژلو ‪،‬او د سدوم پاچا وتښتېد ‪،‬او ډېر خلک د مالګې سمندر په غاړه د سديم په دره کې د ټپي کېدو له امله ووژل شول‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغوی سدوم ‪،‬آدم او ضبوئيم او د حضرت ابرام د ورور لوط سره د هغه ټول مال او شتمني ونيول او د دان ښار ته لړل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او يو کس چې تښتېدلٰ و ‪،‬حضرت ابرام ته خبر ورکړ چې د هغه د ورور زوی نيول شوی دی او( ابرام )د خپلو کورنيو نوکرانو ته‬ ‫وسله ورکړه‪...‬‬ ‫‪۲۵. . . .‬د ابرام او د هغه د اولدې لپاره ‪،‬د لومړيو ميوو لسمه برخه څښتن ته ورکړه ‪،‬او څښتن دا د تل لپاره د يو قانون په توګه وټاکه چې‬ ‫دوی بايد دا هغو کاهنانو ته ورکړي چې د هغه په وړاندې يې خدمت کاوه ‪،‬ترڅو دوی يې د تل لپاره ولري‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د دې قانون لپاره د ورځو حد نشته ‪،‬ځکه چې هغه دا د تل لپاره نسلونو لپاره ټاکلٰ دی چې دوی بايد د هر څه لسمه برخه ‪،‬د تخم ‪،‬‬ ‫شراب ‪،‬غوړ ‪،‬غواګانو او پسونو څخه څښتن ته ورکړي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغه خپلو کاهنانو ته ورکړ چې د هغه په حضور کې په خوښۍ سره وخوري او وڅښي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د سدوم بادشاه هغه ته راغلو او د هغه په وړاندې يې سجده وکړه او ويې ويل” ‪:‬زموږ څښتنه ابرام ‪،‬هغه روحونه چې تا ژغورلي دي‬ ‫مونږ ته راکړه ‪،‬خو مال غنيمت دې ستا وي“‪.‬‬ ‫‪۲۹‬حضرت ابرام ورته وويل" ‪:‬زه خپل لسونه د خدای تعالٰ په حضور کې پورته کوم چې له تار څخه تر بوټانو پورې هيڅ شٰ به ستا نه‬ ‫واخلم ‪،‬ترڅو ته ونه وايې چې ما ابرام شتمن کړی دی ‪.‬يوازې هغه څه چې ځوانانو خوړلي دي او د هغو کسانو برخه چې زما سره تللي دي‬ ‫عانير ‪،‬عسکول او ممري ‪.‬دا به خپله برخه واخلي"‪.‬‬‫څپرکی‪۱۴‬‬ ‫‪۱‬د دې شيانو وروسته ‪،‬د دې اونۍ په څلورم کال کې ‪،‬د دريمې مياشتې د نوي سپوږمۍ په ورځ ‪،‬د څښتن کلم په خوب کې حضرت ابرام‬ ‫ته راغٰ او ويې ويل' ‪:‬ای ابرامه ‪،‬مه وېرېږه ‪،‬زه ستا ساتونکٰ يم ‪،‬او ستا اجر به ډېر لوی وي'‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه وويل' ‪:‬مالکه ‪،‬مالکه ‪،‬ته ماته څه راکوې؟ ځکه چې زه له دې ځايه بې اولده ځم ‪،‬او د مسق زوی ‪،‬زما د وينځې زوی ‪،‬دماسق‬ ‫اليعزر دی ‪.‬هغه به زما وارث وي ‪،‬او تا ماته هيڅ اولد نه دی راکړی'‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه ورته وويل ‪:‬دا( سړی )به ستا وارث نه وي ‪،‬بلکې هغه به وي چې ستا له خپلې ګېډې څخه راوځي ‪.‬هغه به ستا وارث وي‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه يې بهر راوويست او ورته يې وويل" ‪:‬آسمان ته وګوره او که ته يې شمېرلٰ شې نو ستوري وشمېره"‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه آسمان ته وکتل او ستوري يې وليدل ‪.‬او هغه ته يې وويل ‪:‬ستا اولد به هم همداسې وي‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه په څښتن ايمان راوړ ‪،‬او دا د هغه لپاره د صداقت په توګه حساب شو‪.‬‬ ‫‪۷‬او هغه ورته وفرمايل” ‪:‬زه هغه څښتن يم چې ته مې د کلديانو د اور څخه راوويستې ‪،‬ترڅو د کنعانيانو ځمکه تاته درکړم چې د تل لپاره‬ ‫يې ونيسئ ‪.‬زه به ستا او ستا څخه وروسته ستا د اولدې خدای يم“‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه وويل' ‪:‬مالکه ‪،‬مالکه ‪،‬زه څنګه پوه شم چې زه به يې وارث شم؟'‬ ‫‪۹‬او هغه ورته وويل ‪:‬زما لپاره د درې کلنې غوا ‪،‬د درې کلنې وزې ‪،‬د درې کلنې پسه ‪،‬د کوترې او د کوترې يوسه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه دا ټول د مياشتې په نيمايي کې واخيستل او د ممري د څېړۍ په ونې کې چې حبرون ته نږدې ده ‪،‬اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغۀ هلته يوه قربانګاه جوړه کړه او دا ټول يې قرباني کړل ‪،‬وينه يې په قربانګاه باندې تويه کړه ‪،‬هغه يې په مينځ کې ووېشل او يو بل ته‬ ‫يې مخامخ کېښودل ‪،‬خو مرغان يې سره بېل نه کړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬مرغان په هغو ټوټو باندې راښکته شول او حضرت ابرام هغه وشړل او مرغانو ته يې اجازه ورنه کړه چې هغه ته لس ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې لمر پرېوت ‪،‬نو په ابرام باندې خوشحالي راغله ‪،‬او په هغه باندې د سختې تيارې وحشت راغٰ ‪،‬او ابرام ته وويل شول" ‪:‬په دې‬ ‫پوه شه چې ستا اولد به په هغه ځمکه کې بېګانه وي چې د دوی نه ده ‪،‬او هغوی به هغوی غلمان کړي او څلور سوه کاله به يې‬ ‫ځوروي"‪.‬‬ ‫‪17‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۴‬او زه به هغه قوم ته هم سزا ورکړم چې دوی به يې غلمان وي ‪،‬او له هغې وروسته به دوی له ډېر مال سره له هغه ځای څخه‬ ‫راووځي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او ته به په سلمتۍ سره خپلو نيکونو ته لړ شې او په ښه عمر کې به ښخ شې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو په څلورم نسل کې به هغوی دلته راستانه شي ‪،‬ځکه چې د اموريانو ګناه ل بشپړه شوې نه ده‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه له خوبه راويښ شو او ويښ شو ‪،‬لمر پرېوت؛ اور ولګېد ‪،‬او وګوره چې د تنور څخه لوګٰ پورته کېده او د اور لمبه د ټوټو ترمنځ‬ ‫تېره شوه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬په هغه ورځ څښتن د حضرت ابرام سره تړون وکړ او ويې ويل” ‪:‬زه به ستا اولدې ته دا ځمکه ورکړم ‪،‬د مصر د سيند څخه نيولې تر‬ ‫لوی سيند پورې ‪،‬د فرات سيند پورې ‪،‬قينيان ‪،‬قنزيان ‪،‬قدمونيان ‪،‬فرزيان ‪،‬رفائيان ‪،‬فکوريان ‪،‬حويان ‪،‬اموريان ‪،‬کنعانيان ‪،‬جرجاشيان او‬ ‫يبوسيان“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او ورځ تېره شوه ‪،‬او حضرت ابرام هغه ټوټې ‪،‬مرغان ‪،‬د هغوی د مېوو نذرانې او د هغوی د څښلو نذرانې وړاندې کړې ‪،‬او اور هغه‬ ‫وسوزول‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په هغه ورځ موږ د حضرت ابرام سره تړون وکړ ‪،‬لکه څنګه چې موږ په دې مياشت کې د حضرت نوح سره تړون کړی و؛ او‬ ‫حضرت ابرام د تل لپاره د خپل ځان لپاره اختر او مقررات نوي کړل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬حضرت ابرام خوشحاله شو او دا ټولې خبرې يې خپلې ښځې سارای ته بيان کړې او هغه باور درلود چې اولد به ولري ‪،‬خو هغې‬ ‫اولد ونه بخښه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬نو سارای خپل ميړه ابرام ته مشوره ورکړه او ورته يې وويل” ‪:‬زما د مصرۍ وينځې هاجرې سره واده وکړه ‪،‬کېدای شي چې زه به د‬ ‫هغې په وسيله ستا لپاره اولدونه پيدا کړم“‪.‬‬ ‫‪۲۳‬حضرت ابرام د خپلې ښځې سارای خبره ومنله او هغې ته يې وويل” ‪:‬همداسې وکړه “‪.‬نو سارای خپله وينځه هاجره ‪،‬چې مصرۍ وه ‪،‬‬ ‫واخيسته او خپل مېړه حضرت ابرام ته يې ورکړه چې د هغه ښځه شي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او هغه د هغې سره يوځای شو ‪،‬هغه اميدواره شوه او زوی يې وزېږاوه ‪،‬او هغه د دې اونۍ په پنځم کال ‪ [۱۹۶۵‬سهار ]د هغه نوم‬ ‫اسماعيل کېښود؛ او دا د حضرت ابرام د ژوند شپږ اتيام کال و‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪۱‬او د پنځم کال د دې جوبلي د څلورمې اونۍ په دريمه مياشت کې ‪، [۱۹۷۹‬سهار ‪]،‬د مياشتې په نيمايي کې ‪،‬ابرام د غلې دانې د حاصلتو‬ ‫د لومړيو ميوو اختر ولمانځه‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه په قربانګاه باندې نوې نذرانې ‪،‬د حاصلتو لومړۍ مېوې ‪،‬څښتن ته وړاندې کړې ‪،‬يوه غوا ‪،‬يوه وزه او يو پسه په قربانګاه باندې د‬ ‫څښتن ته د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړل ‪،‬د هغوی د مېوو نذرانې او د هغوی د څښلو نذرانې يې په قربانګاه باندې د لوبان سره‬ ‫وړاندې کړې‪.‬‬ ‫‪۳‬څښتن حضرت ابرام ته ښکاره شو او ورته يې وويل ‪:‬زه قادر مطلق خدای يم ‪،‬زما په وړاندې ځان منظور کړه او کامل اوسه‪.‬‬ ‫‪۴‬زه به ستا او زما ترمنځ تړون وکړم او ستا اولدونه به ډېر کړم‪.‬‬ ‫‪۵‬حضرت ابرام په خپل مخ ولوېد ‪،‬او خدای پاک ورسره خبرې وکړې او ويې فرمايل‪:‬‬ ‫‪۶‬ګوره ‪،‬زما حکم ستا سره دی‪،‬‬ ‫او ته به د ډېرو قومونو پلر شې‪.‬‬ ‫‪۷‬او ستا نوم به نور ابرام نه وي‪.‬‬ ‫خو ستا نوم به له دې وروسته ‪،‬حتٰ د تل لپاره ‪،‬ابراهيم وي‪.‬‬ ‫ځکه چې ما ته د ډېرو قومونو پلر کړې يې‪.‬‬ ‫‪۸‬او زه به تا ډېر لوی کړم‪،‬‬ ‫او زه به تا قومونه جوړ کړم‪،‬‬ ‫او ستا څخه به بادشاهان راووځي‪.‬‬ ‫‪۹‬زه به ستا او ستا د اولدې ترمنځ او ستا څخه وروسته د هغوی د نسلونو لپاره خپل تړون ودروم ‪،‬دا به تلپاتې وي ‪،‬ترڅو زه ستا او ستا‬ ‫څخه وروسته ستا د اولدې خدای شم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬زه به تاته او ستا څخه وروسته ستا اولدې ته هغه ځمکه درکړم چې ته په کې مسافر وې ‪،‬يعنې د کنعان ځمکه ‪،‬ترڅو هغه د تل لپاره‬ ‫ستا وي او زه به د هغوی خدای يم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬څښتن حضرت ابراهيم ته وفرمايل” ‪:‬او ستا خبره دا ده چې ته او ستا وروسته ستا اولده زما تړون مراعات کړه ‪:‬ستاسو هر نارينه او د‬ ‫خپلې تندي پوستکٰ سنت کړه ‪،‬دا به زما او ستا ترمنځ د تلپاتې تړون نښه وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او په اتمه ورځ به تاسو ټول نارينه سنت کړئ ‪،‬هغه چې ستاسو په کور کې زېږېدلٰ وي يا هغه چې تاسو د کوم بل پردي کس څخه په‬ ‫پيسو اخيستٰ وي او ستاسو له اولد څخه نه وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هر هغه څوک چې ستا په کورنۍ کې زېږېدلٰ وي ‪،‬هغه به خامخا سنت شي او هغه کسان چې تا په پيسو اخيستي دي ‪،‬هغوی به هم‬ ‫سنت شي ‪.‬زما لوظ به ستاسو په بدن کې د تل لپاره وي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه ناسنته نارينه چې په اتمه ورځ سنت شوی نه وي ‪،‬هغه به د خپلو خلکو څخه وشړل شي ‪،‬ځکه چې هغه زما لوظ مات کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خدای پاک حضرت ابراهيم ته وفرمايل” ‪:‬ستا د ښځې سارای نوم دې نور سارای نه وي ‪،‬بلکې د هغې نوم به ساره وي“‪.‬‬ ‫‪18‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۶‬زه به هغې ته برکت ورکړم او تاته به د هغې څخه زوی درکړم ‪.‬زه به هغه ته برکت ورکړم او هغه به يو قوم شي او د قومونو پاچاهان‬ ‫به د هغه څخه پيدا شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬حضرت ابراهيم په خپل مخ پرېوت او خوشحاله شو او په زړه کې يې وويل ‪:‬آيا د سل کلن سړي څخه به زوی پيدا شي او ساره به چې‬ ‫نوي کلنه ده ‪،‬وزېږوي؟‬ ‫‪۱۸‬حضرت ابراهيم خدای پاک ته وويل ‪:‬کاش چې اسماعيل ستا په حضور کې ژوندی پاتې شي!‬ ‫‪۱۹‬خدای پاک وفرمايل ‪:‬هو ‪،‬ساره به هم ستا لپاره زوی وزېږوي او ته به د هغه نوم اسحاق کېږدې ‪.‬زه به د هغه سره او د هغه څخه‬ ‫وروسته د هغه د اولدې سره خپل لوظ ټينګ کړم ‪،‬يو تلپاتې لوظ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او د اسماعيل په اړه هم ما ستا خبرې واورېدې ‪،‬او ګوره ‪،‬زه به هغه ته برکت ورکړم ‪،‬هغه به لوی کړم ‪،‬او ډېر به يې زيات کړم ‪،‬او‬ ‫هغه به دولس مشران پيدا کړي ‪،‬او زه به هغه ته يو لوی قوم جوړ کړم‪.‬‬ ‫‪۲۱‬مګر زه به خپل لوظ د اسحاق سره وکړم ‪،‬چې ساره به يې په دې ورځو کې ‪،‬په راتلونکي کال کې ستا لپاره وزېږوي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او خدای پاک د حضرت ابراهيم سره خبرې کول پرېښودل او د هغه څخه پورته لړ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬حضرت ابراهيم هغه څه وکړل چې خدای پاک ورته ويلي وو ‪.‬هغه خپل زوی اسماعيل او ټول هغه نارينه چې په خپل کور کې‬ ‫زېږېدلي وو او په خپلو پيسو يې اخيستي وو ‪،‬د خپل کور ټول نارينه يې سنت کړل‪.‬‬ ‫‪۲۴‬په هماغه ورځ حضرت ابراهيم سنت شو او د هغه د کورنۍ ټول سړي ‪،‬هغه کسان چې په کور کې زېږېدلي وو او ټول هغه کسان چې‬ ‫هغه د پرديو د اولدونو څخه په پيسو اخيستي وو ‪،‬د هغه سره سنت شول‪.‬‬ ‫‪۲۵‬دا قانون د ټولو نسلونو لپاره د تل لپاره دی ‪،‬او د ورځو سنت کول نشته او د اتو ورځو څخه يوه ورځ هم نه پريښودل کيږي ‪،‬ځکه چې‬ ‫دا يو تلپاتې قانون دی چې په آسماني تختو باندې ليکل شوی او ټاکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هر هغه ماشوم چې زيږيدلٰ وي ‪،‬او د هغه د تندي پوستکٰ په اتمه ورځ سنت شوی نه وي ‪،‬د هغه تړون د اولدونو پورې اړه نلري‬ ‫چې څښتن د ابراهيم سره کړی و ‪،‬بلکې د هلکت د اولدونو پورې اړه لري؛ او نه هم په هغه باندې کومه نښه شته چې هغه د څښتن دی ‪،‬‬ ‫بلکې( هغه ټاکل شوی دی )چې له منځه يوړل شي او له ځمکې څخه ووژل شي او له ځمکې څخه وايستل شي ‪،‬ځکه چې هغه زموږ د‬ ‫څښتن خدای تړون مات کړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې د حضور ټولې فرښتې او د تقدس ټولې فرښتې د خپل پيدايښت له ورځې راهيسې داسې پيدا شوي دي ‪،‬او د حضور د فرښتو‬ ‫او د تقدس د فرښتو په وړاندې هغه اسراييل پاک کړي دي ‪،‬چې دوی د هغه او د هغه د مقدسو فرښتو سره وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه چې د دې لوظ نښه د خپلو نسلونو دپاره د يو ابدي قانون په توګه ومنٰ ‪،‬او هغوئ به د دې خملک نه وشړلے‬ ‫شٰ‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې دا حکم د يو تړون په توګه ټاکل شوی دی چې دوی به د تل لپاره د ټولو اسرائيليانو ترمنځ دا ومني‪.‬‬ ‫‪۳۰‬څښتن د اسماعيل ‪،‬د هغه د زامنو ‪،‬د هغه د وروڼو او عيسو لپاره ځان ته نږدې نه کړ ‪،‬او هغه هغوی غوره نه کړل ځکه چې دوی د‬ ‫ابراهيم اولدونه دي ‪،‬ځکه چې هغه هغوی پيژندل ‪،‬مګر هغه اسراييل د خپل قوم په توګه غوره کړل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او هغه يې مقدس کړ ‪،‬او د ټولو انسانانو څخه يې راټول کړ؛ ځکه چې ډېر قومونه او ډېر قومونه دي ‪،‬او ټول د هغه دي ‪،‬او په ټولو‬ ‫باندې يې روحونه ځای پر ځای کړي دي ترڅو دوی له هغه څخه بې لرې کړي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خو هغه په اسراييلو باندې هيڅ فرښته يا روح نه دی ټاکلٰ ‪،‬ځکه چې يوازې هغه د دوی واکمن دی ‪،‬او هغه به د خپلو فرښتو او‬ ‫روحونو او د خپلو ټولو قدرتونو په لس کې د دوی ساتنه وکړي او د هغوی غوښتنه به وکړي ترڅو هغه دوی وساتي او برکت ورکړي ‪،‬او‬ ‫دوی د هغه وي او هغه به له دې وروسته د تل لپاره د دوی وي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او اوس زه تاسو ته اعلن کوم چې بني اسرائيل به دې حکم ته وفادار پاتې نشي او د دې ټول قانون سره سم به خپل زامن سنت نه کړي؛‬ ‫ځکه چې د خپل سنت په بدن کې به د خپلو زامنو دا سنت له پامه وغورځوي ‪،‬او ټول به ‪،‬د بليار زامن ‪،‬خپل زامن د زيږون په څير بې‬ ‫سنته پريږدي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او د اسراييلو په وړاندې به د څښتن لوی غضب نازل شي ‪.‬ځکه چې هغوی د هغه تړون پريښود او د هغه له کلم څخه يې مخ اړولٰ‬ ‫دی ‪،‬او د دې قانون د حکمونو د نه مراعاتولو له امله يې غوسه او سپکاوی کړی دی ‪.‬ځکه چې هغوی د خپلو غړو سره د غير يهوديانو په‬ ‫څير چلند کړی دی ‪،‬ترڅو هغوی له ځمکې څخه وباسي او له ريښې وباسي ‪.‬او د دې ابدي غلطۍ د ټولو ګناهونو لپاره به نور بخښنه يا‬ ‫بخښنه نه وي[ ترڅو بخښنه او بخښنه وي‪].‬‬ ‫څپرکی‪۱۶‬‬ ‫‪۱‬او د څلورمې مياشتې په نوې مياشت کې موږ د ممري د بلوط ونې ته ابراهيم ته ښکاره شو ‪،‬او موږ ورسره خبرې وکړې او هغه ته مو‬ ‫اعلن وکړ چې د هغه د ميرمنې ساره څخه به هغه ته زوی ورکړل شي‪.‬‬ ‫‪۲‬ساره وخندل ‪،‬ځکه چې هغې واورېدل چې موږ دا خبرې د حضرت ابراهيم سره کړې دي ‪،‬او موږ هغې ته نصيحت وکړ ‪،‬نو هغه وېرېده‬ ‫او انکار يې وکړ چې هغې د دې خبرو له امله خندلې ده‪.‬‬ ‫‪۳‬او موږ هغې ته د هغې د زوی نوم وويل ‪،‬لکه څنګه چې د هغه نوم په آسماني تختو( يعنې اسحاق )کې ليکل شوی او ټاکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۴‬او( دا چې )کله چې موږ په ټاکلي وخت هغې ته راستانه شو ‪،‬نو هغې به زوی درلود‪.‬‬ ‫‪۵‬او په دې مياشت کې څښتن په سدوم ‪،‬عموره ‪،‬ضبويم او د اردن په ټوله سيمه کې خپل قضاوتونه وکړل ‪،‬او هغه يې په اور او ګندک سره‬ ‫وسوځول او تر نن ورځې پورې يې له منځه يوړل ‪،‬لکه څنګه چې ما تاسو ته د دوی ټول کارونه بيان کړي دي ‪،‬چې دوی بدکاران او‬ ‫ګناهګاران دي ‪،‬او دوی ځانونه ناپاک کوي او په خپل بدن کې زنا کوي او په ځمکه کې ناپاکي کوي‪.‬‬ ‫‪19‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۶‬او ‪،‬په همدې ډول ‪،‬خدای به په هغو ځايونو باندې چې دوی د سدوميانو د ناپاکۍ سره سم عمل کړی دی ‪،‬د سدوم د قضاوت په څير‬ ‫قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو مونږ لوط وژغوره ‪،‬ځکه چې خدای پاک حضرت ابراهيم راياد کړ او هغه يې د سقوط له منځ څخه راوويست‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه او د هغه لوڼو په ځمکه کې داسې ګناه وکړه چې د آدم د وخت څخه تر هغه وخته پورې په ځمکه کې نه وه شوې ‪،‬ځکه چې سړی‬ ‫د خپلو لوڼو سره زنا وکړه‪.‬‬ ‫‪۹‬او ‪،‬ګورئ ‪،‬دا امر وشو او د هغه د ټولو اولدونو په اړه ‪،‬په آسماني تختو باندې وليکل شو ‪،‬چې هغوی لرې کړي او له منځه يې يوسي ‪،‬‬ ‫او د سدوم د قضاوت په څير په هغوی باندې قضاوت وکړي ‪،‬او د سزا په ورځ د انسان هيڅ اولد په ځمکه کې پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬په همدې مياشت کې حضرت ابراهيم له حبرون څخه لړ او د قادش او شور ترمنځ د جرار په غرونو کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د پنځمې مياشتې په نيمايي کې هغه له هغه ځای څخه لړ او د قسم خوړلو په کوهي کې اوسېد‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د شپږمې مياشتې په نيمايي کې څښتن د ساره ليدلو ته راغٰ او لکه څنګه چې يې ويلي وو ‪،‬هغه يې ورسره وکړه او هغه اميدواره‬ ‫شوه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او په دريمه مياشت کې هغې زوی وزېږاوه او د مياشتې په نيمايي کې ‪،‬په هغه وخت کې چې څښتن د حاصلتو د لومړيو ميوو په اختر‬ ‫کې د ابراهيم سره خبرې کړې وې ‪،‬اسحاق وزږيد‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او ابراهيم په اتمه ورځ خپل زوی سنت کړ ‪:‬هغه لومړنٰ زوی و چې د هغه تړون په مطابق چې د تل لپاره ټاکل شوی دی سنت شوی‬ ‫و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د څلورمې اونۍ په شپږم کال کې موږ د حضرت ابراهيم سره د قسم خوړلو کوهي ته راغلو ‪،‬او موږ هغه ته ښکاره شو[ لکه څنګه‬ ‫چې موږ ساره ته ويلي وو چې موږ بايد هغې ته بېرته لړ شو ‪،‬او هغه به زوی ولري]‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او موږ په اوومه مياشت کې بيرته راستانه شوو ‪،‬او ساره زموږ په مخکې اميندواره وموندله ]او موږ هغه ته برکت ورکړ ‪،‬او موږ هغه‬ ‫ته ټول هغه څه اعلن کړل چې د هغه په اړه ټاکل شوي وو ‪،‬چې هغه به تر هغه پورې مړ نشي تر څو چې شپږ نور زامن ونه زيږوي او د‬ ‫مرګ څخه مخکې به يې وويني؛ مګر( چې په اسحاق کې د هغه نوم او نسل ونومول شي)‪:‬‬ ‫‪۱۷‬او( چې )د هغه د زامنو ټول نسل دې غير يهوديان وي ‪،‬او د غير يهوديانو سره حساب شي؛ خو د اسحاق د زامنو څخه دې يو مقدس‬ ‫نسل شي ‪،‬او د غير يهوديانو په مينځ کې دې ونه شميرل شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغه بايد د لوی خدای برخه شي ‪،‬او د هغه ټول اولد د خدای په ملکيت کې راښکته شي ‪،‬ترڅو دا د څښتن لپاره د ټولو قومونو‬ ‫څخه د هغه د ملکيت لپاره يو قوم شي او دا بايد يو سلطنت ‪،‬کاهنان او يو مقدس ملت شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو مونږ لړو او ساره ته مو هغه ټول شيان بيان کړل چې مونږ ورته ويلي وو ‪،‬او هغوی دواړه په ډېره خوشحالۍ سره خوشحاله شول‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هلته هغه د څښتن لپاره چې هغه يې ژغورلٰ و او هغه يې د خپل استوګنځي په خاوره کې خوشحاله کړ ‪،‬يوه قربانګاه جوړه کړه ‪.‬او‬ ‫په دې مياشت کې يې اوه ورځې د خوښۍ جشن د هغه قربانګاه سره نږدې ولمانځه چې هغه د قسم خوړلو په کوهي کې جوړه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او په دې اختر کې هغه د ځان او خپلو نوکرانو لپاره جونګړې جوړې کړې ‪،‬او هغه لومړی کس و چې په ځمکه کې يې د جونګړو‬ ‫اختر ولمانځه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او په دې اوو ورځو کې هغه هره ورځ د قربانۍ ځای ته د څښتن لپاره سوزېدونکې نذرانه راوړله ‪،‬دوه غوايان ‪،‬دوه پسونه ‪،‬اووه پسونه‬ ‫او يو وزه ‪،‬د ګناه د نذرانې په توګه ‪،‬ترڅو په دې سره د ځان او د خپلو اولدونو لپاره کفاره ورکړي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د شکرانې د نذرانې په توګه يې اوه پسونه ‪،‬اووه وزان ‪،‬اووه پسونه او اووه وزان ‪،‬د هغو د مېوو نذرانې او د هغو د څښلو نذرانې‬ ‫وړاندې کړې ‪،‬او د هغې ټوله وازګه يې په قربانګاه باندې وسوزوله ‪،‬دا د څښتن لپاره د خوشبويي لپاره غوره شوې نذرانه وه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او سهار او ماښام يې خوشبويي ‪،‬لوبان ‪،‬ګلبانم ‪،‬سټک ‪،‬جټاماسي ‪،‬مرر ‪،‬مصالحې او کوسټم وسوزول؛ دا ټول اووه يې پېش کړل ‪،‬ټوټې‬ ‫ټوټې ‪،‬په مساوي برخو کې سره ګډ شوي( او خالص‪).‬‬ ‫‪۲۵‬هغه دا اختر اوه ورځې ولمانځه ‪،‬هغه او د هغه په کور کې ټول خلک په ټول زړه او روح سره خوشحاله وو ‪،‬او د هغه سره هيڅ پردی‬ ‫او ناسنته کس نه وو‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هغه خپل خالق ته برکت ورکړ چې هغه يې په خپل نسل کې پيدا کړی و ‪،‬ځکه چې هغه هغه د خپلې ښې ارادې سره سم پيدا کړی و؛‬ ‫ځکه چې هغه پوهيده او پوهيده چې له هغه څخه به د ابدي نسلونو لپاره د صداقت بوټٰ راپورته شي ‪،‬او له هغه څخه به يو مقدس تخم‬ ‫راڅرګند شي ‪،‬ترڅو د هغه چا په څير شي چې ټول شيان يې جوړ کړي دي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬هغه برکت ورکړ او خوشحاله شو ‪،‬او د دې اختر نوم يې د څښتن اختر کېښود ‪،‬دا خوشحالي چې خدای تعالٰ ته قبوله شي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او مونږ هغه ته او د هغه ټولو اولدونو ته د تل لپاره برکت ورکړو ‪،‬او د هغه څخه وروسته د ځمکې په ټولو نسلونو کې ‪،‬ځکه چې‬ ‫هغه دا اختر په خپل وخت کې ولمانځه ‪،‬د آسماني تختو د شهادت سره سم‪.‬‬ ‫‪۲۹‬له همدې امله په آسماني لوحو باندې د اسراييلو په اړه دا ليکل شوي دي چې دوی به په اوومه مياشت کې اوه ورځې په خوښۍ سره د‬ ‫خېمو اختر ولمانځي ‪،‬کوم چې د څښتن په وړاندې د منلو وړ دی ‪ -‬دا قانون د دوی د نسلونو لپاره هر کال د تل لپاره دی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د دې لپاره د ورځو حد نشته ‪،‬ځکه چې دا د تل لپاره د اسراييلو لپاره مقرر شوی دی چې دوی دا ولمانځي او په شپو کې واوسيږي ‪،‬‬ ‫په خپلو سرونو باندې ګلونه واچوي او د ويالې څخه پاڼې لرونکې څانګې او ولو واخلي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬حضرت ابراهيم د خرما د ونو څانګې او د ښو ونو مېوې واخيستې او هره ورځ سهار اووه ځله د څانګو سره د قربانګاه شاوخوا‬ ‫ګرځېده ‪،‬په خوښۍ سره به يې د خپل خدای ستاينه او د هر څه لپاره شکر ادا کاوه‪.‬‬ ‫فصل‪۱۷‬‬

‫‪20‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱‬او د پنځمې اونۍ په لومړي کال کې ‪،‬په دې جوبلي کې ‪، [۱۹۸۲‬سهار ‪]،‬حضرت ابراهيم د خپل زوی حضرت اسحاق د تي څخه د تي‬ ‫څخه د جل کېدو په ورځ ‪،‬يوه لويه مېلمستيا وکړه‪.‬‬ ‫‪۲‬او د مصرۍ هاجرې زوی اسماعيل د خپل پلر ابراهيم په مخکې د هغه په ځای و ‪،‬او ابراهيم خوشحاله شو او خدای ته يې برکت ورکړ‬ ‫ځکه چې هغه خپل زامن ليدلي وو او بې اولده مړ شوی نه و‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغه خبرې چې هغه ورته کړې وې په هغه ورځ چې لوط له هغه څخه جل شو ‪،‬هغه رايادې شوې ‪،‬او هغه خوشحاله شو ځکه چې‬ ‫څښتن هغه ته په ځمکه کې تخم ورکړ چې ځمکه ميراث کړي ‪،‬او هغه په خپله ټوله خوله د ټولو شيانو خالق ته برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۴‬ساره د اسماعيل سره لوبېدل او نڅېدل وليدل ‪،‬او ابراهيم ډېر خوشحاله وو ‪.‬هغې د اسماعيل سره حسد وکړ او ابراهيم ته يې وويل' ‪:‬دا‬ ‫وينځه او د هغې زوی وشړئ ‪،‬ځکه چې د دې وينځې زوی به زما د زوی اسحاق سره ميراث ونلري'‪.‬‬ ‫‪۵‬دا خبره حضرت ابراهيم ته ډېره بده ښکارېده ‪،‬د خپلې وينځې او زوی په خاطر ‪،‬چې هغه هغوی له ځانه وشړي‪.‬‬ ‫‪۶‬خدای پاک حضرت ابراهيم ته وفرمايل” ‪:‬د ماشوم او وينځې په خاطر دې ستا په نظر کې غمجن نه شي ‪،‬هر هغه څه چې ساره تاته ويلي‬ ‫دي ‪،‬د هغې خبرو ته غوږ ونيسه او عمل پرې وکړه ‪،‬ځکه چې ستا نوم او اولد به په اسحاق کې ياد شي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو د دې وينځې د زوی په اړه به زه هغه ته يو لوی قوم جوړ کړم ‪،‬ځکه چې هغه ستا د اولدې څخه دی‪.‬‬ ‫‪۸‬حضرت ابراهيم سهار وختي پاڅېد ‪،‬ډوډۍ او د اوبو يو قوطي يې واخيستل او د هاجرې او ماشوم په اوږو يې کېښودل او هغه يې‬ ‫رخصت کړه‪.‬‬ ‫‪۹‬هغه لړه او د بئرشبع په دښته کې ګرځېده ‪،‬او د بوتل اوبه ختمې شوې ‪،‬او ماشوم تږی شو او د تګ توان يې نه درلود او ولوېد‪.‬‬ ‫‪۱۰‬مور يې هغه واخيست او د زيتون د ونې لندې يې وغورزاوه ‪،‬لړه او د هغه په مقابل کې يې کېنوله ‪،‬د کمان د ډزو په واټن کې ‪،‬ځکه‬ ‫چې هغې وويل' ‪:‬ما ته اجازه مه ورکوئ چې زما د زوی مرګ ووينم '‪،‬او کله چې هغه ناسته وه نو ژړل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬د خدای يوې فرښتې ‪،‬چې د مقدسينو څخه وه ‪،‬هغې ته وويل" ‪:‬هاجرې ‪،‬ولې ژاړې؟ پورته شه ماشوم واخله او په خپل لس کې يې‬ ‫ونيسه ‪،‬ځکه چې خدای ستا غږ اوريدلٰ دی او ماشوم يې ليدلٰ دی"‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغې سترګې پرانيستې او د اوبو يو کوهٰ يې وليد ‪.‬هغه لړه او خپل ژی يې د اوبو څخه ډک کړ او خپل ماشوم ته يې د څښلو لپاره‬ ‫ورکړ ‪.‬هغه پورته شوه او د فاران دښتې ته لړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ماشوم لوی شو او غشي ويشتونکٰ شو ‪،‬او خدای پاک ورسره مل وو ‪،‬او مور يې د مصر د لوڼو څخه د هغه لپاره يوه ښځه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغې يو زوی وزېږاوه او هغه يې نبايوت نوم کېښود ‪،‬ځکه چې هغې وويل ‪:‬کله چې ما څښتن ته غږ وکړ ‪،‬نو هغه زما سره نږدې و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او داسې وشول چې په اوومه اونۍ کې ‪،‬د لومړي کال په ‪ [۲۰۰۳‬سهار ]کې ‪،‬د دې جوبلي په لومړۍ مياشت کې ‪،‬د دې مياشتې په‬ ‫دولسمه نيټه ‪،‬په اسمان کې د ابراهيم په اړه غږونه وشول ‪،‬چې هغه په ټولو هغو شيانو کې وفادار و چې هغه ورته ويلي وو ‪،‬او هغه له‬ ‫څښتن سره مينه درلوده ‪،‬او په هر مصيبت کې وفادار و‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او شهزاده مستيما راغٰ او خدای ته يې وويل ‪:‬ګوره ‪،‬ابراهيم د خپل زوی اسحاق سره مينه لري ‪،‬او هغه د هرڅه څخه ډير په هغه‬ ‫خوښ دی؛ هغه ته ووايه چې هغه په قربانګاه باندې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړي ‪،‬او ته به وګورې چې ايا هغه به دا امر‬ ‫وکړي ‪،‬او ته به پوه شې چې ايا هغه په هر هغه څه کې وفادار دی چې ته يې وازمايې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او څښتن پوهيده چې ابراهيم په خپلو ټولو مصيبتونو کې وفادار و؛ ځکه چې هغه د هغه په ټول هيواد کې او د قحط سره ازمايلٰ و ‪،‬او‬ ‫هغه يې د پاچاهانو په شتمنۍ سره ازمايلٰ و ‪،‬او هغه يې بيا د هغه د ميرمنې په واسطه ‪،‬کله چې هغه له هغه څخه جل شوې وه ‪،‬او د‬ ‫سنتولو سره يې ازمايلٰ و؛ او هغه يې د اسماعيل او د هغه د وينځې هاجرې په واسطه ‪،‬کله چې هغه دوی وشړل ‪،‬ازمايلٰ و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او په هر هغه څه کې چې هغه هغه وازمايه ‪،‬هغه وفادار وموندل شو ‪،‬او د هغه روح بې صبره نه شو ‪،‬او هغه په عمل کولو کې سست‬ ‫نه شو؛ ځکه چې هغه وفادار او د څښتن سره مينه لرونکٰ و‪.‬‬ ‫څپرکی‪۱۸‬‬ ‫‪۱‬خدای پاک هغه ته وفرمايل ‪:‬ابراهيمه ‪،‬ابراهيمه !او هغه وويل ‪:‬ګوره ‪،‬زه دلته يم‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه وفرمايل ‪:‬خپل ګران زوی چې ته ورسره مينه لرې ‪،‬اسحاق ‪،‬واخله او لوړو سيمو ته لړ شه او په هغه غرونو کې يې قرباني کړه‬ ‫چې زه به يې درته وښيم‪.‬‬ ‫‪۳‬سهار وختي پاڅېد او په خپل خر يې زين واچاوه ‪،‬خپل دوه ځوانان او خپل زوی اسحاق يې له ځان سره يوړل او د سوزېدونکې نذرانې‬ ‫لرګي يې مات کړل ‪،‬او په دريمه ورځ هغه ځای ته لړ او هغه ځای يې له لرې څخه وليد‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه د اوبو يوې کوهي ته راغٰ او خپلو ځوانانو ته يې وويل” ‪:‬دلته د خر سره پاتې شئ ‪،‬زه او هلک به لړ شو او کله چې عبادت وکړو‬ ‫نو بيا به تاسو ته راشو“‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه د سوزېدونکې نذرانې لرګي واخيستل او په خپل زوی اسحاق يې کېښودل ‪،‬او اور او چاقو يې په لس کې واخيستل او دواړه يوځای‬ ‫هغه ځای ته لړل‪.‬‬ ‫‪۶‬اسحاق خپل پلر ته وويل" ‪:‬پلره "!او هغه وويل" ‪:‬زه دلته يم ‪،‬زما زويه "‪.‬هغه ورته وويل" ‪:‬اور ‪،‬چاقو او لرګي وګورئ ‪،‬خو پلره ‪،‬د‬ ‫سوزېدونکې نذرانې لپاره پسه چېرته ده؟"‬ ‫‪۷‬هغه وويل' ‪:‬خدای به د ځان لپاره د سوزېدونکې نذرانې لپاره پسه چمتو کړي ‪،‬زما زويه '!او هغه د خدای غره ته نږدې شو‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه د قربانګاه جوړولو لپاره يو ځای جوړ کړ او لرګي يې په قربانګاه کې کېښودل ‪،‬خپل زوی اسحاق يې وتړلو او هغه يې د هغو لرګيو‬ ‫په سر کېښود چې په قربانګاه کې وې او خپل لس يې د چاقو د اخيستلو لپاره پورته کړ چې خپل زوی اسحاق ووژني‪.‬‬ ‫‪۹‬او زه د هغه او د شهزاده مستيما په وړاندې ودريدم ‪،‬او څښتن وفرمايل' ‪،‬هغه ته امر وکړه چې هلک ته لس ورنه کړي او نه ورسره څه‬ ‫وکړي ‪،‬ځکه چې ما ښودلې ده چې هغه د څښتن څخه ويره لري'‪.‬‬ ‫‪21‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۰‬او ما هغه ته له آسمان څخه غږ وکړ او ورته مې وويل' ‪:‬ابراهيم ‪،‬ابراهيم '!او هغه ووېرېد او ويې ويل' ‪:‬وګوره( ‪،‬دلته يم'‪).‬‬ ‫‪۱۱‬ما ورته وويل ‪:‬هلک ته لس مه ورکوه او نه هم ورسره څه کوه ‪.‬ځکه چې اوس ما دا څرګنده کړه چې ته د څښتن څخه وېرېږې او‬ ‫خپل زوی ‪،‬خپل مشر زوی ‪،‬زما څخه نه دی پټ کړی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬شهزاده مستيمه شرمنده شو؛ او ابراهيم خپلې سترګې پورته کړې او ويې ليدل چې يو ګډ د خپلو ښکرونو څخه نيولٰ دی ‪،‬او ابراهيم‬ ‫لړ او ګډ يې واخيست او د خپل زوی په ځای يې د سوزېدونکې نذرانې په توګه وړاندې کړ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او ابراهيم هغه ځای ته" څښتن ليدلٰ دی "نوم ورکړ ‪،‬نو ځکه ويل کيږي چې په هغه غره کې چې څښتن ليدلٰ دی ‪:‬دا د صيون غر‬ ‫دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او څښتن د دوهم ځل لپاره له آسمان څخه ابراهيم ته د هغه نوم ورکړ ‪،‬ځکه چې هغه موږ ته داسې ښکاره کړه چې د څښتن په نوم‬ ‫ورسره خبرې وکړو‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۱۵‬او هغه وويل" ‪:‬ما للک خدائ فرمائٰ ‪،‬ما په خپل ځان قسم خوړلے دے ‪،‬ځکه چې تا دا کار کړے دے ‪،‬او تا خپل زوئ ‪،‬خپل ګران زوئ ‪،‬‬ ‫زما نه منع نۀ کړو ‪،‬نو زۀ به تا ته په برکت سره برکت درکړم ‪،‬او ستا اولد به ډېر کړم ‪.‬لکه د آسمان ستوري ‪،‬او لکه د سمندر په غاړه‬ ‫شګه ‪.‬او ستا اولد به د خپلو دشمنانو ښارونه وارث کړى‪،‬‬ ‫‪۱۶‬ستا د اولدې په وسيله به د ځمکې ټول قومونه برکت ومومي ‪،‬ځکه چې تا زما خبره منلې ده او ما ټولو ته څرګنده کړې ده چې ته زما‬ ‫وفادار يې او په هغه ټولو خبرو کې چې ما درته ويلي دي ‪:‬په سلمتۍ سره لړ شه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬حضرت ابراهيم خپلو ځوانانو ته لړ او هغوی سره يوځای بيرسبع ته لړل او حضرت ابراهيم ‪ [۲۰۱۰‬سهار ]د قسم خوړلو د څاه په‬ ‫غاړه کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه هر کال دا اختر اوه ورځې په خوشحالۍ سره ولمانځه ‪،‬او هغه يې د هغو اوو ورځو په څېر د څښتن اختر نوم ورکړ چې په‬ ‫کومو کې هغه لړ او په سلمتۍ سره راستون شو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او په همدې اساس دا د اسراييلو او د هغه د نسل په اړه په آسماني تختو باندې ليکل شوي او حکم شوي دي چې دوی بايد دا جشن اوه‬ ‫ورځې د جشن په خوښۍ سره ولمانځي‪.‬‬ ‫فصل‪۱۹‬‬ ‫‪۱‬او د دوهم څلوېښتم جوبلي کال د لومړۍ اونۍ په لومړي کال کې ‪،‬ابراهيم بيرته راستون شو او د حبرون په مقابل کې ‪،‬چې قريت اربع‬ ‫دی ‪،‬دوه اونۍ د کلونو لپاره اوسېد‪.‬‬ ‫‪۲‬د دې جوبلي کال د دريمې اونۍ په لومړي کال کې د ساره د ژوند ورځې پوره شوې او هغه په حبرون کې مړه شوه‪.‬‬ ‫‪۳‬او ابراهيم د هغې لپاره د غم کولو او ښخولو لپاره لړ ‪،‬او موږ هغه وازمايه چې وګورو چې د هغه روح صبرناک دی او هغه د خپلې‬ ‫خولې په خبرو غصه نه دی؛ او هغه په دې کې صبرناک وموندل شو او خفه نه شو‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې هغه په صبر سره د حيتيانو سره خبرې وکړې ‪،‬ترڅو هغوی هغه ته د هغه د مړو د ښخولو لپاره ځای ورکړي‪.‬‬ ‫‪۵‬څښتن هغه ته د هغو ټولو خلکو په مخکې فضل ورکړ چې هغه يې ليدلٰ و ‪،‬او هغه په نرمۍ سره د حيتيانو څخه غوښتنه وکړه ‪،‬او‬ ‫هغوی هغه ته د ممري په وړاندې د دوه ګوني غار ځمکه ‪،‬چې حبرون ده ‪،‬د څلورو سوو سپينو زرو په بدل کې ورکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغوی ورته وويل« ‪:‬موږ به يې تاته وړيا درکړو »‪.‬خو هغه ونه غوښتل چې د هغوی له لسونو څخه وړيا واخلي ‪،‬ځکه چې هغه د‬ ‫ځای قيمت ‪،‬ټولې پيسې ورکړې ‪،‬او دوه ځله د هغوی په وړاندې سجده وکړه ‪،‬او له دې وروسته يې خپل مړی په دوه ګوني غار کې ښخ‬ ‫کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬د ساره د ژوند ټولې ورځې يو سل او اوه ويشت کاله وې ‪،‬يعنې دوه د جوبلۍ او څلور اونۍ او يو کال ‪:‬دا د ساره د ژوند د کلونو ورځې‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪۸‬دا لسمه آزمېښت ده چې په هغې سره ابراهيم وازمايل شو ‪،‬او هغه وفادار او په روح کې صبرناک وموندل شو‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه په ځمکه کې د هغه اوازې په اړه يوه خبره هم ونه کړه چې خدای پاک ويلي وو چې دا به هغه ته او د هغه وروسته د هغه اولد‬ ‫ته ورکړي ‪،‬او هغه هلته د خپلو مړو د ښخولو لپاره د ځای غوښتنه وکړه؛ ځکه چې هغه وفادار وموندل شو ‪،‬او په آسماني تختو کې د خدای‬ ‫د دوست په توګه ثبت شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او په څلورم کال کې ‪،‬هغه د خپل زوی اسحاق لپاره ښځه وکړه او د هغې نوم ربکا وو[ د ‪ ۲۰۲۰‬کال د سهار په‪ ۲۰‬مه[ ]د بتوئيل لور ‪،‬‬ ‫د ناحور زوی ‪،‬د ابراهيم ورور ‪]،‬د لبان خور او د بتوئيل لور وه؛ او بتوئيل د ملکه زوی و ‪،‬چې د ابراهيم د ورور ناحور ښځه وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬حضرت ابراهيم درېيمه ښځه وکړه او د هغې نوم قطوره وو ‪،‬چې د هغه د کور د وينځو له لوڼو څخه وه ‪،‬ځکه چې هاجره د ساره څخه‬ ‫مخکې مړه شوې وه ‪.‬او د دوو اونيو په موده کې هغې ته شپږ زامن پيدا شول ‪:‬زمرام ‪،‬يخقشان ‪،‬مدان ‪،‬مديان ‪،‬اشباق او شوع‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د دوهم کال په شپږمه اوونۍ کې ‪،‬ربکا د اسحاق لپاره دوه زامن ‪،‬يعقوب او عيسو وزېږېدل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او ‪ [۲۰۴۶‬سهار ]يعقوب يو نرم او صادق سړی وو ‪،‬او عيسو يو ظالم ‪،‬د صحرا سړی او ويښتان يې ډير وو ‪،‬او يعقوب په خيمو کې‬ ‫اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځوانان لوی شول او يعقوب ليکل زده کړل ‪،‬خو عيسو ليکل زده نه کړل ‪،‬ځکه چې هغه يو صحرايٰ او ښکاری سړی و ‪،‬او هغه جګړه‬ ‫زده کړه ‪،‬او د هغه ټول کارونه سخت وو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ابراهيم د يعقوب سره مينه کوله ‪،‬خو اسحاق د عيسو سره مينه کوله‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ابراهيم د عيساؤ کارونه وليدل ‪،‬او هغه پوه شو چې د هغه نوم او نسل بايد د يعقوب څخه وي؛ نو هغه ربکا راوغوښته او د يعقوب په‬ ‫اړه يې امر ورکړ ‪،‬ځکه چې هغه پوه شو چې هغه( هم )د عيساؤ په پرتله د يعقوب سره ډېره مينه لري‪.‬‬ ‫‪22‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۷‬هغه ورته وويل ‪:‬زما لور ‪،‬زما د زوی يعقوب خيال ساته ‪،‬ځکه چې هغه به زما په ځای په ځمکه کې وي ‪،‬او د انسانانو په منځ کې به‬ ‫برکت وي ‪،‬او د سام د ټولې نسل لپاره به جلل وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې زه پوهېږم چې څښتن به هغه د ځمکې په مخ د ټولو خلکو څخه د خپل ملکيت لپاره غوره کړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او ګوره ‪،‬زما زوی اسحاق د يعقوب څخه د عيسو سره ډيره مينه لري ‪،‬مګر زه ګورم چې ته په ريښتيا سره د يعقوب سره مينه لرې‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په هغه باندې خپله مهرباني نوره هم زياته کړه ‪،‬او ستا سترګې په مينه سره په هغه باندې وي ‪،‬ځکه چې هغه به له دې وروسته په ځمکه‬ ‫کې زموږ لپاره د ټولو نسلونو لپاره برکت وي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ستا لسونه دې قوي وي ‪،‬او ستا زړه دې په خپل زوی يعقوب خوشحاله شي ‪،‬ځکه چې ما هغه د خپلو ټولو زامنو څخه ډېر خوښ کړی‬ ‫دی ‪.‬هغه به د تل لپاره برکتمن وي ‪،‬او د هغه اولد به ټوله ځمکه ډکه کړي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬که چېرې يو سړی د ځمکې شګې شمېرلٰ شي ‪،‬نو د هغه اولد به هم شمېرل شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او هغه ټول برکتونه چې څښتن ما او زما اولد ته راکړي دي ‪،‬تل به د يعقوب او د هغه اولدې ته وي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او د هغه په اولده کې به زما نوم او زما د پلرونو نومونه ‪،‬سام ‪،‬نوآب ‪،‬حنوک ‪،‬مهللئيل ‪،‬انوس ‪،‬شيث او آدم برکت ولري‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او دا به د اسمان د بنسټونو د اېښودلو او د ځمکې د قوي کولو او د ټولو هغو رڼاګانو د نوي کولو لپاره کار وکړي چې په فضا کې دي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هغه د خپلې مور ربکا د سترګو په وړاندې يعقوب راوغوښت ‪،‬ښکل يې کړ او برکت يې ورکړ او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۷‬ای زما ګران زويه ‪،‬يعقوب ‪،‬زما زړه چې تاته ګران دی ‪،‬خدای دې تاته له اسمان څخه برکت درکړي ‪،‬او هغه ټول برکتونه چې هغه‬ ‫آدم ‪،‬حنوک ‪،‬نوح او سام ته ورکړي دي ‪،‬او هغه ټول شيان چې هغه ماته ويلي وو ‪،‬او هغه ټول شيان چې هغه يې ماته د ورکولو ژمنه کړې‬ ‫وه ‪،‬هغه دې تا او ستا اولد ته د تل لپاره ونښلوي ‪،‬لکه څنګه چې د ځمکې پورته اسمان دی‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او د مستيما روحونه به په تاسو او ستاسو په اولد باندې حکومت ونکړي چې تاسو د څښتن څخه چې ستاسو خدای دی ‪،‬د تل لپاره‬ ‫واړوي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او څښتن خدای دې ستا او ستا د مشر زوی او د خلکو د تل لپاره پلر وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬زما زويه ‪،‬په سلمتۍ سره لړ شه “‪.‬او دواړه يوځای د ابراهيم څخه لړل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ربکا د يعقوب سره د خپل ټول زړه او ټول روح سره د عيساؤ نه ډېره مينه کوله ‪،‬خو اسحاق د يعقوب نه د عيساؤ سره ډېره مينه کوله‪.‬‬ ‫څپرکی‪۲۰‬‬ ‫‪۱‬او د دوه څلوېښتمې جوبلي په ورځ ‪،‬د اوومې اونۍ په لومړي کال کې ‪،‬ابراهيم اسماعيل‪، [2052 (2045‬؟ ]‪) AM‬او د هغه دولس زامن ‪،‬‬ ‫او اسحاق او د هغه دوه زامن ‪،‬او د قطورا شپږ زامن او د دوی زامن راوغوښتل‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه هغوی ته امر وکړ چې د څښتن لره تعقيب کړي؛ چې دوی بايد صداقت وکړي ‪،‬او د خپل ګاونډي سره مينه وکړي ‪،‬او د ټولو‬ ‫انسانانو په منځ کې په دې ډول عمل وکړي؛ چې دوی هر يو بايد د دوی سره داسې چلند وکړي لکه څنګه چې په ځمکه کې عدالت او‬ ‫صداقت وکړي‪.‬‬ ‫‪۳‬چې دوی بايد خپل زامن سنت کړي ‪،‬د هغه تړون سره سم چې هغه ورسره کړی و ‪،‬او د هغو ټولو لرو څخه ښي يا چپ لس ته ونه‬ ‫وځي چې څښتن موږ ته امر کړی و؛ او دا چې موږ بايد ځانونه د هر ډول زنا او ناپاکۍ څخه وساتو[ ‪،‬او زموږ له منځ څخه ټول زنا او‬ ‫ناپاکۍ پريږدو‪].‬‬ ‫‪۴‬که چېرې ستاسو څخه کومه ښځه يا وينځه زنا وکړي ‪،‬هغه په اور کې وسوزوئ او هغوی دې د هغوی سره د خپلو سترګو او زړه په څېر‬ ‫زنا ونه کړي ‪،‬او هغوی دې د کنعان د لوڼو څخه ښځې ونه کړي ‪،‬ځکه چې د کنعان نسل به له ځمکې څخه وايستل شي‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه هغوی ته د جناتو او د سدوميانو د قضاوت په اړه وويل ‪،‬چې څنګه د دوی د بدکارۍ له امله قضاوت شوی و ‪،‬او د دوی د‬ ‫زناکارۍ ‪،‬ناپاکۍ او د زناکارۍ له لرې د متقابل فساد له امله مړه شوي وو‪.‬‬ ‫‪۶‬او د هر ډول زناکارۍ او ناپاکۍ او د ګناه د هر ډول ککړتيا څخه ځان وساتئ ‪،‬داسې نه چې تاسو زموږ نوم لعنت او ستاسو ټول ژوند د‬ ‫غېږې په توګه جوړ کړئ ‪،‬او ستاسو ټول زامن د تورې په واسطه له منځه يوړل شي ‪،‬او تاسو د سدوم په څير لعنتي شئ ‪،‬او ستاسو ټول‬ ‫پاتې شوي خلک د عموره د زامنو په څير‪.‬‬ ‫‪۷‬زما زامنو ‪،‬زه تاسو ته زارۍ کوم چې د آسمان د خدای سره مينه وکړئ ‪،‬او د هغه ټولو حکمونو ته غاړه کيږدئ ‪.‬او د هغوی د بتانو او د‬ ‫هغوی د ناپاکۍ پيروي مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۸‬او د ځانونو لپاره فلزي يا نقش شوي بتان مه جوړوئ ‪،‬ځکه چې هغه بې معنٰ دي ‪،‬او په هغوی کې هيڅ روح نشته ‪،‬ځکه چې هغه د‬ ‫انسانانو د لسونو کار دی ‪،‬او ټول هغه څوک چې په هغوی باور لري ‪،‬په هيڅ شٰ باور مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغوی عبادت مه کوئ او نه يې عبادت کوئ ‪،‬بلکې د لوی خدای عبادت وکړئ او تل يې عبادت وکړئ ‪:‬او تل د هغه د مخ په تمه‬ ‫اوسئ ‪،‬او د هغه په وړاندې صداقت او صداقت کار وکړئ ‪،‬ترڅو هغه له تاسو څخه خوشحاله شي او تاسو ته خپله رحمت درکړي ‪،‬او‬ ‫سهار او ماښام په تاسو باران واستوي ‪،‬او ستاسو په ټولو کارونو کې برکت واچوئ چې تاسو په ځمکه کې کړي دي ‪،‬او ستاسو ډوډۍ او‬ ‫اوبه برکت کړئ ‪،‬او ستاسو د رحم ميوه او ستاسو د ځمکې ميوه ‪،‬ستاسو د غواګانو رمې او ستاسو د پسونو رمې برکت کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او تاسو به په ځمکه کې برکت شئ ‪،‬او د ځمکې ټول قومونه به ستاسو خواهش وکړي ‪،‬او ستاسو زامنو ته به زما په نوم برکت‬ ‫ورکړئ ‪،‬ترڅو دوی زما په څير برکت ومومي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغه حضرت اسماعيل او د هغه زامنو او د قطورې زامنو ته سوغاتونه ورکړل او هغوی يې د خپل زوی اسحاق څخه ولېږل او‬ ‫هرڅه يې خپل زوی اسحاق ته ورکړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬حضرت اسماعيل او د هغه زامن او د قطوره زامن او د هغوی زامن يو ځای لړل او د فاران څخه د بابل تر دروازې پورې په هغه‬ ‫ټوله خاوره کې چې د ختيځ په لور د صحرا په لور ده اوسېدل‪.‬‬ ‫‪23‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۳‬دا يو بل سره ګډ شول ‪،‬او د هغوی نومونه عربان او اسماعيليان شول‪.‬‬ ‫‪۲۱‬فصل‬ ‫‪۱‬او د دې جوبلي کال د اوومې اونۍ په شپږم کال کې ‪،‬ابراهيم خپل زوی اسحاق راوغوښت او‪ [۲۰۵۷ (۲۰۵۰‬؟ )سهار ]يې هغه ته امر‬ ‫وکړ' ‪:‬زه زوړ شوی يم ‪،‬او د خپل مرګ ورځ نه پوهيږم ‪،‬او له خپلو ورځو څخه ډک يم'‪.‬‬ ‫‪۲‬او ګوره ‪،‬زه يو سل او پنځه اويا کلن يم ‪،‬او د خپل ژوند په ټولو ورځو کې ما څښتن ياد کړی دی ‪،‬او په ټول زړه سره مې هڅه کړې ده‬ ‫چې د هغه رضا ترسره کړم او د هغه په ټولو لرو کې په سمه توګه لړ شم‪.‬‬ ‫‪۳‬زما روح د بتانو څخه کرکه کړې ده < ‪،‬او ما هغه کسان چې د هغوی خدمت يې کاوه کرکه کړې ده ‪،‬او ما خپل زړه او روح ورکړی‬ ‫دی >ترڅو د هغه چا د ارادې اطاعت وکړم چې ما يې پيدا کړی دی‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې هغه ژوندی خدای دی ‪،‬او هغه مقدس او وفادار دی ‪،‬او هغه له هر څه څخه زيات صادق دی ‪،‬او د هغه سره د انسانانو منل او د‬ ‫ډالۍ منل نشته؛ ځکه چې خدای عادل دی ‪،‬او په ټولو هغو کسانو باندې قضاوت کوي چې د هغه له حکمونو څخه سرغړونه کوي او د هغه‬ ‫تړون ته سپکاوی کوي‪.‬‬ ‫‪۵‬او زما زويه ‪،‬د هغه د حکمونو ‪،‬احکامو او احکامو اطاعت کوه ‪،‬او د کرکجنو بتانو او د جوړو شويو بتانو په پيروۍ مه ګرځه‪.‬‬ ‫‪۶‬او د هيڅ حيوان ‪،‬غوا او يا په هوا کې د الوتونکيو مرغانو وينه مه خورئ‪.‬‬ ‫‪۷‬که چېرې تاسو د سلمتۍ د نذرانې په توګه يو قرباني حللوئ ‪،‬هغه حلل کړئ او وينه يې په قربانګاه باندې توی کړئ ‪،‬د نذرانې ټوله‬ ‫وازګه د ښو اوړو سره او د غلې دانې نذرانه چې د تېلو سره ګډه وي او د څښلو نذرانه سره يوځای د سوزېدونکې نذرانې په قربانګاه باندې‬ ‫وړاندې کړئ ‪.‬دا د څښتن په وړاندې يوه ښه بوی دی‪.‬‬ ‫‪۸‬د شکرانې د نذرانې وازګه په هغه اور باندې وړاندې کړه چې په قربانګاه باندې دی ‪،‬هغه وازګه چې په ګېډه باندې ده ‪،‬ټوله وازګه چې په‬ ‫دننه برخو او دواړو پښتورګو باندې ده ‪،‬ټوله وازګه چې په هغو باندې ده ‪،‬د مل او ينه څخه ‪،‬سره د پښتورګو څخه لرې کړه‪.‬‬ ‫‪۹‬او دا ټول د غلې دانې او څښلو نذرانې سره د خوشبودارې ډوډۍ په توګه وړاندې کړئ چې څښتن ته د خوښۍ بوی ولري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او په هغه ورځ او په دوهمه ورځ يې غوښه وخورئ ‪،‬او په دوهمه ورځ لمر پرې مه لوېږئ تر څو چې وخوړل شي ‪،‬او د دريمې‬ ‫ورځې لپاره هيڅ شٰ پرې مه پرېږدئ؛ ځکه چې دا د منلو وړ نه دی[ ځکه چې دا منظور نه دی ]او نور بايد ونه خوړل شي ‪،‬او ټول هغه‬ ‫کسان چې دا خوري ‪،‬ګناه به پرې وکړي؛ ځکه چې ما دا زما د نيکونو په کتابونو کې ‪،‬د حنوک په ويناوو او د نوح په ويناوو کې ليکل‬ ‫شوی موندلٰ دی‪.‬‬ ‫‪۱۱‬په خپلو ټولو نذرانو باندې مالګه وشيندئ او په خپلو ټولو نذرانو کې چې څښتن ته وړاندې کوئ ‪،‬د لوظ مالګه بايد کمه نه شي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د قربانۍ د لرګيو په اړه ‪،‬پام وکړئ چې د قربانګاه لپاره د دې لرګيو سربيره نور لرګي مه راوړئ ‪:‬صنوبر ‪،‬خليج ‪،‬بادام ‪،‬صنوبر ‪،‬‬ ‫صنوبر ‪،‬ساوين ‪،‬انځر ‪،‬زيتون ‪،‬مرر ‪،‬لوريل ‪،‬اسپالتس‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او د دې ډول لرګيو څخه په قربانګاه باندې د قربانۍ لندې کېږدئ ‪،‬هغه لرګي چې د هغوی د ظاهري بڼې له مخې ازمول شوي وي ‪،‬او‬ ‫هيڅ ټوټه يا تياره لرګٰ مه اچوئ( ‪،‬مګر )سخت او پاک ‪،‬بې عيب ‪،‬ښه او نوی وده شوی؛ او( په هغې باندې )زاړه لرګي مه اچوئ[ ‪،‬ځکه‬ ‫چې د هغې بوی ورک شوی دی ]ځکه چې نور په کې د پخوا په څير بوی نشته‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د دې ډول لرګيو پرته بل هيڅ شٰ نشته چې ته يې په قربانګاه کې کيږدې ‪،‬ځکه چې خوشبو خپره ده او د هغې خوشبو آسمان ته نه‬ ‫رسيږي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬زما زويه ‪،‬دا حکم ومنئ او عمل پرې وکړئ ‪،‬ترڅو ته په خپلو ټولو کارونو کې صادق اوسې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او په خپل بدن کې تل پاک اوسه ‪،‬او د قربانګاه ته د نذرانې وړاندې کولو څخه مخکې ځان په اوبو سره ومينځه ‪،‬او د قربانګاه ته د نږدې‬ ‫کېدو څخه مخکې خپل لسونه او پښې ومينځه ‪،‬او کله چې قرباني وکړې ‪،‬نو خپل لسونه او پښې بيا ومينځه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او په تا او ستا په جامو کې دې وينه نه ښکاري ‪.‬زما زويه ‪،‬د وينې په وړاندې ځان ساته ‪،‬ډېر ځان ساته ‪،‬په خاورو يې پټ کړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او وينه مه خورئ ځکه چې دا روح دی؛ هيڅ وينه مه خورئ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د انسان د وينې په بدل کې ډالۍ مه اخلئ ‪،‬که نه نو دا به بې له سزا توی شي؛ ځکه چې دا هغه وينه ده چې توييږي او ځمکه ګناه ته‬ ‫اړ باسي ‪،‬او ځمکه د انسان د وينې څخه پاکه کيدی نشي پرته له هغه چا چې تويوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او د انسان د وينې په بدل کې هيڅ ډول سوغات يا نذرانه مه اخلئ ‪،‬د وينې په بدل کې وينه ‪،‬ترڅو تاسو د څښتن ‪،‬لوی خدای په حضور‬ ‫کې قبول شئ؛ ځکه چې هغه د نيکۍ دفاع ده ‪:‬او تاسو د هر ډول بدۍ څخه خوندي شئ ‪،‬او هغه به تاسو د هر ډول مرګ څخه وژغوري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬زما زويه ‪،‬زه وينم چې د انسانانو ټول کارونه ګناه او شرارت دی ‪،‬او د هغوی ټول کارونه ناپاکي ‪،‬کرکه او ککړتيا ده ‪،‬او په هغوی کې‬ ‫هيڅ صداقت نشته‪.‬‬ ‫‪۲۲‬پام کوه چې د هغوی په لرو لړ نه شې او د هغوی په لرو قدم ږدې او د خدای تعالٰ په حضور کې داسې ګناه ونه کړې چې مرګ‬ ‫پرې راشي ‪.‬که نه نو هغه به ستا څخه خپل مخ پټ کړي او تا به ستا د ګناهونو په لسونو کې بيرته راولي ‪،‬تا او ستا اولد به له ځمکې‬ ‫څخه وباسي او ستا نوم او ستا اولد به د ټولې ځمکې څخه ورک شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬د هغوی د ټولو کارونو او ټولو ناپاکيو څخه لس واخلئ ‪،‬او د خدای تعالٰ د حکمونو اطاعت وکړئ ‪،‬او د هغه رضا پوره کړئ او په‬ ‫ټولو کارونو کې صادق اوسئ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغه به ستا په ټولو کارونو کې برکت درکړي ‪،‬او ستا څخه به په ټوله ځمکه کې او د ځمکې په ټولو نسلونو کې د صداقت بوټٰ‬ ‫راژوندی کړي ‪.‬زما او ستا نوم به د اسمان لندې د تل لپاره هېر نشي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬زما زويه ‪،‬په امن سره لړ شه ‪.‬خدای تعالٰ ‪،‬زما خدای او ستا خدای ‪،‬تا ته قوت درکړي چې د هغه رضا پوره کړئ ‪،‬او هغه دې ستا‬ ‫ټولو اولدونو او ستا پاتې اولدونو ته د تل لپاره د ټولو عادلنه برکتونو سره برکت ورکړي ‪،‬ترڅو ته په ټوله ځمکه کې برکت شې‪.‬‬ ‫‪24‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۶‬او هغه په خوشحالۍ سره له هغه څخه ووت‪.‬‬ ‫څپرکی‪۲۲‬‬ ‫‪۱‬او داسې وشول چې د څلور څلوېښتمې جوبلي په لومړۍ اونۍ کې ‪،‬د دوهم کال په جريان کې ‪،‬يعنې هغه کال چې ابراهيم په کې مړ شو ‪،‬‬ ‫اسحاق او اسماعيل د قسم خوړلو له څاه څخه راغلل ترڅو د اونيو اختر ولمانځي ‪ -‬يعنې د حاصلتو د لومړيو ميوو اختر ‪ -‬د دوی پلر‬ ‫ابراهيم ته ‪،‬او ابراهيم خوشحاله شو ځکه چې د هغه دوه زامن راغلي وو‪.‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې په بئرشبع کې اسحاق ډېر جايداد درلود ‪،‬او اسحاق به تللو او خپل جايداد به يې ليدلو او خپل پلر ته به يې بېرته راوستلو‪.‬‬ ‫‪۳‬په هغو ورځو کې حضرت اسماعيل د خپل پلر ليدلو ته راغٰ او دواړه سره راټول شول او حضرت اسحاق د سوزېدونکې نذرانې په‬ ‫توګه قرباني وړاندې کړه او هغه يې د خپل پلر په قربانګاه باندې چې په حبرون کې يې جوړه کړې وه ‪،‬وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه د شکرانې نذرانه وړاندې کړه او د خپل ورور اسماعيل په مخکې يې د خوښۍ ميلمستيا وکړه ‪:‬او ربکا د تازه غلې دانې څخه نوي‬ ‫کيکونه جوړ کړل او خپل زوی يعقوب ته يې ورکړل ‪،‬ترڅو هغه د ځمکې د لومړيو ميوو څخه خپل پلر ابراهيم ته يوسي ‪،‬ترڅو هغه‬ ‫وخوري او د مړينې دمخه د ټولو شيانو خالق ته برکت ورکړي‪.‬‬ ‫‪۵‬حضرت اسحاق هم د حضرت يعقوب په لس حضرت ابراهيم ته د شکرانې غوره نذرانه ولېږله چې وخوري او وڅښي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغۀ وخوړل او وڅښل ‪،‬او د لوئ خدائ پاک ثنا يې واوروله ‪،‬چا چې آسمان او زمکه پيدا کړې ده ‪،‬چا چې د زمکې ټول غوړ څيزونه‬ ‫جوړ کړي دي ‪،‬او د انسانانو اولدونو ته يې ورکړل ‪،‬ترڅو وخوري او وڅښي او د خپل خالق ثنا ووايي‪.‬‬ ‫‪۷‬او اوس زه ستا شکر ادا کوم ‪،‬زما خدايه ‪،‬ځکه چې تا ما ته دا ورځ وښودله ‪:‬وګوره ‪،‬زه يو سل او پنځلس کلن يم ‪،‬بوډا او له عمر ډک يم ‪،‬‬ ‫او زما ټولې ورځې زما لپاره سوله وه‪.‬‬ ‫‪۸‬د دښمن توره په ما باندې په هغه ټولو شيانو کې چې تا ما او زما اولدونو ته راکړي دي تر نن ورځې پورې نه ده غالبه شوې‪.‬‬ ‫‪۹‬زما خدايه ‪،‬ستا رحمت او سلمتي دې ستا په بنده او د هغه د زامنو په اولده وي ‪،‬ترڅو هغوی ستا لپاره د ځمکې د ټولو قومونو څخه يو‬ ‫غوره شوی قوم او ميراث شي ‪،‬له دې وروسته د ځمکې د ټولو نسلونو تر ټولو ورځو پورې ‪،‬تر ټولو عمرونو پورې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغه حضرت يعقوب راوغوښت او ويې ويل ‪:‬زما زويه يعقوب ‪،‬د ټولو خدای دې تاته برکت درکړي او تاته دې قوت درکړي چې د‬ ‫هغه په مخکې صداقت او د هغه رضا ترسره کړې ‪،‬او هغه دې تا او ستا اولد غوره کړي چې تاسو د هغه د ارادې سره سم د هغه د ميراث‬ ‫قوم شئ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او ته ‪،‬زما زويه ‪،‬يعقوب ‪،‬نږدې شه او ما ښکل کړه »‪.‬هغه نږدې شو او هغه يې ښکل کړ ‪،‬او ويې ويل« ‪:‬زما زوی يعقوب او د خدای‬ ‫تعالٰ ټول زامن دې د تل لپاره برکتمن وي ‪:‬خدای دې تاته د صداقت اولد درکړي ‪.‬او ستا ځينې زامن دې د ټولې ځمکې په مينځ کې مقدس‬ ‫کړي ‪.‬قومونه دې ستا خدمت وکړي ‪،‬او ټول قومونه دې ستا د اولدې په وړاندې سر ټيټ کړي»‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د خلکو په وړاندې قوي اوسه ‪،‬او د سيت په ټول اولد باندې واک چلوه ‪،‬نو ستا لرې او ستا د زامنو لرې به عادلنه وي ‪،‬ترڅو هغوی‬ ‫يو مقدس قوم شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خدای تعالٰ دې تاته ټول هغه برکتونه درکړي چې ماته يې راکړي دي ‪،‬او لکه څنګه چې يې نوح او آدم ته برکت ورکړی دی؛ هغوی‬ ‫دې ستا د اولدې په مقدس سر باندې نسل په نسل د تل لپاره پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه دې تا د ټولو بديو او ناپاکيو څخه پاک کړي ‪،‬ترڅو تا ته ټول هغه ګناهونه معاف شي چې تا په ناپوهۍ سره کړي دي ‪.‬او هغه‬ ‫دې تاته قوت درکړي ‪،‬او تاته برکت درکړي ‪.‬او ته دې ټوله ځمکه وارث کړې‪،‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه دې ستا سره خپل تړون بيا تازه کړي ‪،‬ترڅو ته د تل لپاره د هغه قوم شې او د هغه ميراث شې ‪،‬او هغه دې ستا او ستا د اولدې‬ ‫لپاره د ټولې نړۍ په اوږدو کې په رښتيا او صداقت سره خدای وي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او زما زويه يعقوب ‪،‬زما خبرې په ياد ساته ‪،‬او د خپل پلر ابراهيم حکمونه ومنه ‪:‬د نورو قومونو څخه ځان جل کړه ‪،‬او د هغوی سره‬ ‫مه خوره ‪:‬او د هغوی د کارونو په څير مه کوه ‪،‬او د هغوی سره ملګرتيا مه کوه؛ ځکه چې د هغوی کارونه ناپاک دي ‪،‬او د هغوی ټولې‬ ‫لرې ککړتيا ‪،‬کرکه او ناپاکي ده‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغوی خپلې قربانۍ مړو ته وړاندې کوي ‪،‬او د بدو روحونو عبادت کوي ‪،‬او د قبرونو د پاسه خوراک کوي ‪،‬او د هغوی ټول کارونه بې‬ ‫ګټې او بې معنٰ دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬د هغوی زړه نشته چې پوه شي ‪،‬او د هغوی سترګې نه ويني چې د هغوی کارونه څه دي ‪،‬او څنګه دوی د لرګي ټوټې ته په غلطۍ سره‬ ‫وايي' ‪:‬ته زما خدای يې '‪،‬او ډبرې ته' ‪:‬ته زما رب يې او ته زما نجات ورکوونکٰ يې[ '‪.‬او هغوی زړه نلري]‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او ستا خبره ‪،‬زما زويه يعقوب ‪،‬خدای تعالٰ دې ستا مرسته وکړي ‪،‬او د اسمان خدای دې تاته برکت درکړي ‪،‬او تا دې د هغوی د ناپاکۍ‬ ‫او ټولو ګناهونو څخه لرې کړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬زما زويه يعقوب ‪،‬پام کوه چې د کنعان د کومې لوڼې څخه ښځه ونه کړې ‪،‬ځکه چې د هغه ټول اولد به له ځمکې څخه وويستل شي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د حام د ګناه له امله ‪،‬کنعان غلط شو ‪،‬او د هغه ټول نسل به د ځمکې څخه له منځه يوړل شي او د هغه ټول پاتې شوني به له‬ ‫منځه يوړل شي ‪،‬او د هغه څخه به هيڅوک د قيامت په ورځ وژغورل نشي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او د ټولو بت پرستانو او بې حيايه خلکو په اړه‬ ‫(الف )د ژونديو په ځمکه کې به د هغوی لپاره هيڅ اميد نه وي؛‬ ‫(ب )او په ځمکه به د هغوی يادونه نه وي‪.‬‬ ‫(ج )ځکه چې دوی به قبر ته راښکته شي‪،‬‬ ‫(د )او دوی به د سزا ځای ته لړ شي‪،‬‬ ‫لکه څنګه چې د سدوم ماشومان له ځمکې څخه وړل شوي وو ‪،‬نو ټول هغه کسان به هم واخيستل شي چې د بتانو عبادت کوي‪.‬‬ ‫‪25‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۳‬زما زويه يعقوب ‪،‬مه وېرېږه ‪،‬او مه وېرېږه ‪،‬د ابراهيم زويه ‪:‬خدای تعالٰ دې تا له هلکت څخه وساتي ‪،‬او د ټولو غلطو لرو څخه دې‬ ‫تا وژغوري‪.‬‬ ‫‪۲۴‬دا کور ما د ځان لپاره جوړ کړی دی چې په ځمکه کې خپل نوم وليکم[ ‪:‬دا تا او ستا اولد ته د تل لپاره ورکول کيږي ‪]،‬او دا به د‬ ‫ابراهيم کورنۍ نوم شي ‪.‬دا تا او ستا اولد ته د تل لپاره ورکول کيږي ‪.‬ځکه چې ته به زما کور جوړ کړې او زما نوم به د خدای په حضور‬ ‫کې د تل لپاره قائم کړې ‪.‬ستا اولد او ستا نوم به د ځمکې په ټولو نسلونو کې پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او هغه ورته حکم ورکول او برکت ورکول بس کړل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او دواړه په يوه بستره کې سره ويده شول ‪،‬او يعقوب د خپل پلر ابراهيم په غېږ کې ويده شو او هغه يې اووه ځله ښکل کړ ‪،‬او د هغه‬ ‫مينه او زړه د هغه په اړه خوشحاله شو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغه په خپل ټول زړه سره هغه ته برکت ورکړ او ويې ويل' ‪:‬خدای تعالٰ ‪،‬د ټولو خدای او د ټولو خالق خدای ‪،‬چې ما د کلديانو د‬ ‫اور څخه راوويست ترڅو دا ځمکه ماته راکړي چې دا د تل لپاره ميراث کړم ‪،‬او زه يو مقدس تخم جوړ کړم ‪ -‬برکت دې وي د تل لپاره‬ ‫لوی خدای'‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او هغه حضرت يعقوب ته برکت ورکړ او ويې ويل ‪:‬زما زويه ‪،‬د هغه په اړه چې زه په خپل ټول زړه او مينه خوشحاله يم ‪،‬ستا فضل‬ ‫او رحمت دې په هغه او د هغه په اولده باندې تل پورته شي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هغه مه پرېږده او نه يې له دې وروسته تر ابده پورې سپکوه ‪،‬او ستا سترګې دې په هغه او د هغه په اولدې خلصې وي ‪،‬ترڅو ته‬ ‫هغه وساتې ‪،‬برکت ورته ورکړې او هغه د خپل ميراث لپاره د يو قوم په توګه مقدس کړې‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او له دې وروسته تر ابد پورې په خپلو ټولو برکتونو سره هغه ته برکت ورکړه ‪،‬او خپل لوظ او فضل د هغه او د هغه د اولدې سره د‬ ‫خپلې ټولې ښېګڼې سره سم د ځمکې ټولو نسلونو ته تازه کړه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬فصل‬ ‫‪۱‬او هغۀ د يعقوب دوه ګوتې په خپلو سترګو کېښودې ‪،‬او د خدايانو خخدائ پاک ته يې برکت ورکړ ‪،‬او خپل مخ يې پټ کړو او خپلې پښې يې‬ ‫وغځولې او د ابد خوب يې وخوړلو او د خپلو نيکونو سره يوځای شو‪.‬‬ ‫‪۲‬سره له دې ‪،‬يعقوب د هغه په غېږ کې پروت و او نه پوهېده چې د هغه د پلر پلر ابراهيم مړ شوی دی‪.‬‬ ‫‪۳‬حضرت يعقوب له خوبه راويښ شو او ويې ليدل چې ابراهيم د يخ په څېر سړه و ‪،‬او ويې ويل ‪:‬پلره ‪،‬پلره !خو هيڅوک خبرې نه کولې‬ ‫او پوه شو چې مړ دی‪.‬‬ ‫‪۴‬نو هغه له خپلې غېږې څخه راپورته شو او منډه يې کړه او خپلې مور ربکا ته يې خبر ورکړ؛ او ربکا د شپې اسحاق ته لړه او هغه ته‬ ‫يې خبر ورکړ؛ او دوی سره لړل ‪،‬او يعقوب هم ورسره وو ‪،‬او يو څراغ يې په لس کې و ‪،‬او کله چې دوی دننه لړل نو ابراهيم مړ‬ ‫پروت وموند‪.‬‬ ‫‪۵‬حضرت اسحاق د خپل پلر په مخ پرېوت او وژړل او ښکل يې کړ‪.‬‬ ‫‪۶‬او د حضرت ابراهيم په کور کې غږونه واورېدل شول ‪،‬نو د هغه زوی حضرت اسماعيل پورته شو او خپل پلر حضرت ابراهيم ته‬ ‫ورغٰ او د خپل پلر حضرت ابراهيم په خاطر يې وژړل ‪،‬هغه او د حضرت ابراهيم ټوله کورنۍ يې په ډېر لوړ غږ سره وژړل‪.‬‬ ‫‪۷‬د هغه زامنو اسحاق او اسماعيل هغه په دوه ګونٰ غار کې د هغه د ښځې ساره سره ښخ کړ ‪،‬او هغوی څلوېښت ورځې د هغه لپاره ژړا‬ ‫وکړه ‪،‬د هغه د کور ټولو خلکو ‪،‬اسحاق او اسماعيل او د هغوی ټولو زامن او د قطوره ټول زامن په خپلو ځايونو کې؛ او د ابراهيم لپاره د‬ ‫ژړا ورځې پای ته ورسېدې‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه درې د جوبلي کالونه او څلور اونۍ ‪،‬يو سل او پنځه اويا کاله ژوند وکړ ‪،‬او د خپل عمر ورځې يې پوره کړې ‪،‬هغه بوډا او له‬ ‫ورځو ډک و‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې د نيکونو د ژوند ورځې ‪،‬د دوی د ژوند ورځې ‪،‬نولس جوبلي وې؛ او د سيلب وروسته دوی د نولس جوبلي څخه کم وده پيل‬ ‫کړه ‪،‬او په جوبلي کې کميدل ‪،‬او ژر زاړه کيدل ‪،‬او د ډيری مصيبتونو او د دوی د بدو لرو له امله د دوی ورځې ډکې شوې ‪،‬پرته له‬ ‫ابراهيم څخه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې ابراهيم په خپلو ټولو کارونو کې د څښتن سره کامل و ‪،‬او د خپل ژوند په ټولو ورځو کې په صداقت کې خوښ و؛ او وګورئ ‪،‬‬ ‫هغه په خپل ژوند کې څلور جوبلي بشپړې نه کړې ‪،‬کله چې هغه د بدکارۍ له امله زوړ شو ‪،‬او د هغه ورځې ډکې وې‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او ټول نسلونه چې له دې وخت څخه د لوی قضاوت تر ورځې پورې راپورته کيږي ‪،‬ژر به زاړه شي ‪،‬مخکې لدې چې دوی دوه‬ ‫جوبلي بشپړ کړي ‪،‬او د دوی پوهه به د دوی د زوړوالي له امله له لسه ورکړي ‪.‬د دوی ټول پوهه به ورکه شي‪].‬‬ ‫‪۱۲‬او په هغو ورځو کې ‪،‬که چېرې يو سړی د جوبلي کال او نيم کاله ژوند وکړي ‪،‬نو خلک به د هغه په اړه ووايي' ‪:‬هغه اوږد عمر درلود ‪،‬‬ ‫او د هغه د ژوند ډيره برخه درد ‪،‬غم او کړاو دی ‪،‬او هيڅ سوله نشته'‪:‬‬ ‫‪۱۳‬ځکه چې په مصيبت پسې مصيبت راځي ‪،‬او په زخم پسې زخم ‪،‬او په مصيبت پسې مصيبت ‪،‬او په بد خبر پسې بد خبر ‪،‬او په ناروغۍ‬ ‫پسې ناروغۍ ‪،‬او د دې په څير ټول بد قضاوتونه ‪،‬يو له بل سره ‪،‬ناروغي او سقوط ‪،‬واوره ‪،‬يخ ‪،‬يخ ‪،‬تبه ‪،‬سړه هوا ‪،‬قحط ‪،‬مرګ ‪،‬توره ‪،‬‬ ‫بنديان ‪،‬او هر ډول مصيبتونه او دردونه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او دا ټول به په هغه بد نسل باندې راشي چې په ځمکه کې سرکشي کوي ‪:‬د دوی کارونه ناپاکۍ ‪،‬زنا ‪،‬ناپاکۍ او کرغيړن کارونه دي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا به ووايي ‪:‬د نيکونو ورځې ډېرې وې ‪،‬تر زرو کلونو پورې ‪،‬او ښې وې؛ خو وګوره ‪،‬زموږ د ژوند ورځې ‪،‬که يو سړی ډېر ژوندی‬ ‫پاتې شي ‪،‬درې نيم کاله او لس کاله دي ‪،‬او که هغه قوي وي ‪،‬څلور نيم کاله ‪،‬او هغه بدې ‪،‬او د دې بد نسل په ورځو کې هيڅ سوله نشته‪.‬‬

‫‪26‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۶‬او په هغه نسل کې به زامن خپل پلرونه او مشران د ګناه ‪،‬بې انصافۍ ‪،‬د خپلو خولې د خبرو او د هغو لويو بدو کارونو په اړه چې دوی‬ ‫يې کوي ‪،‬او د هغه تړون د پريښودو په اړه چې څښتن د دوی او د هغه ترمنځ کړی و ‪،‬مجرم وګڼي ‪،‬چې دوی بايد د هغه ټول حکمونه ‪،‬د‬ ‫هغه احکام او د هغه ټول قوانين ومني او عمل وکړي ‪،‬پرته له دې چې ښي لس ته يا چپ لس ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې ټولو بد کار کړی دی ‪،‬او هره خوله ګناه خبرې کوي او د دوی ټول کارونه ناپاکۍ او کرکه ده ‪،‬او د دوی ټولې لرې ناپاکۍ ‪،‬‬ ‫ناپاکۍ او تباهي ده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬وګوره ‪،‬ځمکه به د دوی د ټولو کارونو له امله له منځه لړه شي ‪،‬او د انګورو تخم او غوړ به پاتې نشي؛ ځکه چې د دوی کارونه په‬ ‫بشپړه توګه بې وفا دي ‪،‬او دوی ټول به يوځای له منځه لړ شي ‪،‬څاروي ‪،‬غوايان او مرغان ‪،‬او د سمندر ټول کبان ‪،‬د انسانانو د اولدونو له‬ ‫امله‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او هغوی به د قانون او تړون په خاطر يو بل سره جګړه وکړي ‪،‬ځوانان د زړو سره ‪،‬او زاړه د ځوانانو سره ‪،‬غريب د شتمنو سره ‪،‬‬ ‫غريب د لويو سره ‪،‬او سوالګر د شهزاده سره ‪،‬ځکه چې هغوی حکم ‪،‬تړون ‪،‬اخترونه ‪،‬مياشتې ‪،‬سبتونه ‪،‬د خلصون ورځې او ټول احکام‬ ‫هېر کړي دي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هغوی به د غشو ‪،‬تورو او جګړې سره ودرېږي ترڅو هغوی بيرته لرې ته راوګرځوي؛ خو هغوی به تر هغه وخته پورې بيرته نه‬ ‫راځي تر څو چې په ځمکه کې يو په بل پسې ډېرې وينې توی شوې نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغه کسان چې تښتېدلي دي ‪،‬هغوی به د خپلې بدۍ څخه د صداقت لرې ته راستانه نشي ‪،‬بلکې ټول به ځانونه د دوکې او شتمنۍ په‬ ‫لور لوړ کړي ‪،‬ترڅو هر يو د خپل ګاونډي هر څه واخلي او لوی نوم به واخلي ‪،‬خو نه په صداقت او نه په صداقت سره ‪،‬او دوی به د خپلې‬ ‫ناپاکۍ او د خپلې ککړتيا په فساد سره مقدس ځای ناپاک کړي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او د دې نسل د کارونو لپاره به څښتن لويه سزا ورکړي ‪،‬او هغه به هغوی تورې ‪،‬قضاوت او اسيرۍ ته وسپاري ‪،‬لوټ او وخوړل شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او هغه به د هغوی په وړاندې د غير قومونو ګناهګاران راويښ کړي ‪،‬چې نه رحم لري او نه رحم ‪،‬او نه د چا درناوی کوي ‪،‬نه زاړه ‪،‬‬ ‫نه ځوان ‪،‬او نه د بل چا ‪،‬ځکه چې دوی د ټولو انسانانو په پرتله د بدۍ کولو لپاره ډير بد او قوي دي ‪.‬او دوی به د اسراييلو په وړاندې‬ ‫تاوتريخوالٰ او د يعقوب په وړاندې سرغړونه وکړي ‪،‬او په ځمکه کې به ډيره وينه توی شي ‪،‬او هيڅوک به راټول نشي او هيڅوک به ښخ‬ ‫نشي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬په هغو ورځو کې به هغوی په لوړ غږ سره چيغې وهي او دعا به کوي چې د ګناهګارانو ‪،‬غيريهوديانو ‪،‬له لس څخه وژغورل شي؛‬ ‫خو هيڅوک به ونه ژغورل شي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د ماشومانو سرونه به سپين وي او سپين ويښتان به يې سپين وي ‪،‬او د دريو اونيو ماشوم به د سلو کلونو سړي په څير بوډا ښکاري ‪،‬او‬ ‫د دوی قد به د مصيبت او ظلم له امله له منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او په هغو ورځو کې به ماشومان د قوانينو زده کړه پيل کړي ‪،‬او د حکمونو په لټه کې شي ‪،‬او د صداقت لرې ته راستانه شي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او ورځې به د انسانانو په اولدونو کې ډېرې او زياتې شي تر هغه چې د دوی ورځې زر کلونو ته نږدې شي ‪.‬او د ورځو شمېر د پخوا‬ ‫په پرتله ډېر شي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او هيڅ بوډا سړی به نه وي او نه به څوک چې د خپلو ورځو څخه راضي وي ‪،‬ځکه چې ټول به د ماشومانو او ځوانانو په څير وي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د هغوی ټولې ورځې به په سوله او خوښۍ سره تېرې شي ‪،‬او نه به شيطان وي او نه به کوم بدکاره ‪،‬ځکه چې د هغوی ټولې ورځې‬ ‫به د برکت او شفا ورځې وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او په هغه وخت کې به څښتن خپلو بندګانو ته شفا ورکړي ‪،‬او دوی به راپورته شي او لويه سوله به وويني ‪،‬او خپل دښمنان به وباسي ‪.‬‬ ‫او صادقان به وويني او شکر به وکړي ‪،‬او د تل لپاره به په خوښۍ سره خوشحاله شي ‪،‬او خپل ټول قضاوتونه او خپل ټول لعنتونه به په‬ ‫خپلو دښمنانو وويني‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او د هغوی هډوکي به په ځمکه کې ځای پر ځای شي ‪،‬او د هغوی روحونه به ډېر خوشحاله شي ‪،‬او هغوی به پوه شي چې دا څښتن دی‬ ‫چې عدالت کوي ‪،‬او په سلګونو او زرګونو او ټولو هغو کسانو ته چې له هغه سره مينه لري رحم کوي‪.‬‬ ‫موسٰ ‪،‬دا خبرې وليکه ‪،‬ځکه چې دا داسې ليکل شوي دي ‪،‬او دا په آسماني تختو باندې د نسلونو د تل لپاره د شهادت لپاره ليکي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او‬ ‫ی‬ ‫څپرکی‪۲۴‬‬ ‫‪۱‬د حضرت ابراهيم د مړينې وروسته ‪،‬څښتن د هغه زوی اسحاق ته برکت ورکړ ‪،‬او هغه د حبرون څخه راپورته شو او د دې جوبلي کال‬ ‫د دريمې اونۍ په لومړي کال ‪ [2073‬سهار ‪]،‬اوه کاله د رويا په کوهي کې اوسېد‪.‬‬ ‫‪۲‬او د څلورمې اونۍ په لومړي کال کې په هغه ځمکه کې قحطي پيل شوه ‪،‬د هغې لوږې پرته چې د حضرت ابراهيم په وخت کې راغلې‬ ‫وه‪.‬‬ ‫‪۳‬حضرت يعقوب د دال غوښه پخوله او عيسو د پټي څخه وږی راغٰ ‪.‬هغه خپل ورور حضرت يعقوب ته وويل" ‪:‬له دې سره دال څخه‬ ‫ماته راکړه "‪.‬حضرت يعقوب ورته وويل" ‪:‬خپل د ولدت حق ماته راکړه ‪،‬زه به تاته ډوډۍ درکړم او د دې دال څخه به هم يو څه درکړم"‪.‬‬ ‫‪۴‬عيسو په خپل زړه کې وويل” ‪:‬زه به مړ شم ‪،‬دا د مشرتوب حق ماته څه ګټه لري؟“‬ ‫‪۵‬هغه حضرت يعقوب ته وويل” ‪:‬زه دا تاته درکوم “‪.‬حضرت يعقوب وويل” ‪:‬نن زما سره قسم وکړه “‪.‬او هغه حضرت ورسره قسم‬ ‫وخوړ‪.‬‬ ‫‪۶‬يعقوب خپل ورور عيساؤ ته ډوډۍ او دانه ورکړه ‪،‬او هغه تر هغه وخته پورې وخوړله چې هغه مړ شو ‪،‬خو عيساؤ خپل د مشرتوب حق‬ ‫ته سپکاوی وکړ ‪،‬ځکه چې د عيساؤ نوم ادوم شو ‪،‬ځکه چې يعقوب هغه ته د هغه د مشرتوب حق ورکړ‪.‬‬ ‫‪۷‬حضرت يعقوب مشر شو او عيسو د خپل عزت څخه ښکته شو‪.‬‬ ‫‪۸‬په ټوله خاوره قحطي راغله ‪،‬او اسحاق د دې اونۍ په دوهم کال مصر ته لړ او د فلسطينيانو پاچا ته په جرار کې ‪،‬ابي ملک ته لړ‪.‬‬ ‫‪27‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۹‬څښتن هغه ته ښکاره شو او ورته ويې فرمايل” ‪:‬مصر ته مه ځه ‪،‬په هغه خاوره کې اوسېږه چې زه يې درته وايم او په دې خاوره کې‬ ‫اوسېږه ‪،‬زه به ستا سره يم او تاته به برکت درکړم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې زه به دا ټوله ځمکه تاته او ستا اولدې ته ورکړم او په هغه قسم به پوره کړم چې ما ستا پلر ابراهيم ته کړی و ‪.‬ستا اولده به‬ ‫د اسمان د ستورو په څېر زياته کړم او دا ټوله ځمکه به ستا اولدې ته ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ستا د اولدې په وسيله به د ځمکې ټول قومونه برکت ومومي ‪،‬ځکه چې ستا پلر زما خبره ومنله او زما امرونه ‪،‬زما قوانين ‪،‬احکام او‬ ‫زما لوظ يې مراعات کړ ‪.‬اوس زما خبره ومنئ او په دې خاوره کې اوسېږئ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه په جيلر کې د دريو اونيو لپاره اوسېد‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او ابٰ ملک د هغه په اړه ‪ [۲۰۸۰-۲۱۰۱‬سهار ]او د هغه ټولو شيانو په اړه چې د هغه وو ‪،‬امر وکړ ‪:‬هر څوک چې هغه ته يا د هغه‬ ‫څه ته لس وروړي ‪،‬خامخا به مړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬حضرت اسحاق د فلسطينيانو په منځ کې ډېر قوي شو او ډېر مالونه يې ترلسه کړل ‪،‬غوايان ‪،‬پسونه ‪،‬اوښان ‪،‬خره او ډېر خلک‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه د فلستيانو په خاوره کې کرنه وکړه او سل چنده حاصل يې ورکړ ‪،‬او اسحاق ډېر لوی شو ‪،‬او فلستيانو ورسره حسد کاوه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه ټول کوهيان چې د حضرت ابراهيم نوکرانو د حضرت ابراهيم په ژوند کې کيندلي وو ‪،‬د حضرت ابراهيم د مرګ څخه وروسته‬ ‫فلسطينيانو هغه بند کړل او په خاورو ډک کړل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ابٰ ملک اسحاق ته وويل" ‪:‬زموږ څخه لړ شه ‪،‬ځکه چې ته زموږ څخه ډېر قوي يې ‪"،‬او اسحاق د اوومې اونۍ په لومړي کال کې له‬ ‫هغه ځای څخه لړ او د جرار په دره کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغوی هغه کوهيان چې د هغه د پلر ابراهيم نوکرانو کيندل او فلسطينيانو د هغه د پلر ابراهيم له مړينې وروسته بند کړي وو ‪،‬بيا‬ ‫وکيندل او هغه يې د هغه د پلر ابراهيم په نومونو کېښودل لکه څنګه چې هغه نومولي وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د اسحاق نوکرانو په هغه دره کې يو کوهٰ وکيندل او ژوندۍ اوبه يې وموندلې ‪،‬او د جرار شپانو د اسحاق د شپانو سره شخړه وکړه او‬ ‫ويې ويل' ‪:‬اوبه زموږ دي'؛ او اسحاق د هغه کوهٰ نوم' خرابي 'کېښود ‪،‬ځکه چې دوی زموږ سره بد چلند کړی و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغوی دوهم کوهٰ وکندل او د هغې لپاره يې هم جګړه وکړه او هغه يې' دښمني 'نوم کېښود ‪.‬هغه له هغه ځايه پورته شو او دوی يو بل‬ ‫کوهٰ وکيندل ‪،‬خو د هغې لپاره يې جګړه ونه کړه او هغه يې' کوټه 'نوم کېښود ‪.‬اسحاق وويل' ‪:‬اوس څښتن زموږ لپاره ځای جوړ کړی دی‬ ‫او موږ په دې ځمکه کې ډېر شوي يو'‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغه د لومړۍ اونۍ په لومړي کال ‪ [۲۱۰۸‬سهار ]د څلور څلوېښتمې جوبلي په ورځ ]له هغه ځای څخه د قسم خوړلو کوهي ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲۲‬څښتن د اولې مياشتې د نوې مياشتې په شپه هغه ته ښکاره شو او هغه ته يې وفرمايل" ‪:‬زه ستا د پلر ابراهيم خدای يم ‪.‬مه وېرېږه ‪،‬‬ ‫ځکه چې زه ستا سره يم او تاته به برکت درکړم او ستا اولد به زما د خدمتګار ابراهيم په خاطر د ځمکې د شګو په څير زيات کړم"‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغه هلته يوه قربانګاه جوړه کړه ‪،‬کومه چې د هغه پلر ابراهيم مخکې جوړه کړې وه ‪،‬او هغه د څښتن په نوم دعا وکړه او د خپل پلر‬ ‫ابراهيم خدای ته يې قرباني وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او هغوی يو څاه وکيندل او ژوندۍ اوبه يې وموندلې‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د اسحاق نوکرانو يو بل کوهٰ وکينده او اوبه يې ونه موندلې ‪.‬هغوی لړل او اسحاق ته يې وويل چې اوبه يې ونه موندلې ‪.‬اسحاق‬ ‫وويل" ‪:‬ما نن د فلسطينيانو سره قسم خوړلٰ دی او دا خبره موږ ته اعلن شوې ده"‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغه د هغه ځای نوم د قسم خوړلو کوهٰ کېښود ‪،‬ځکه چې هلته هغه د ابٰ ملک ‪،‬خپل ملګري احوزات او د خپل لښکر مشر فيکول‬ ‫سره قسم خوړلٰ و‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او اسحاق په هغه ورځ پوه شو چې د مجبوريت له مخې يې د هغوی سره قسم خوړلٰ و چې له هغوی سره به سوله کوي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬په هغه ورځ اسحاق په فلستيانو لعنت ووايه او ويې ويل” ‪:‬فلستيان دې د ټولو قومونو د غضب او غضب تر ورځې پورې لعنتي وي ‪.‬‬ ‫خدای دې هغوی د ګناهګارانو ‪،‬غير يهوديانو او د قيتيانو په لسونو کې د ټوکې او لعنت او د غضب او غضب نښه کړي“‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او څوک چې د دښمن او کيتيم له تورې څخه وتښتي ‪،‬هغه صادق قوم به په قضاوت سره د اسمان لندې له ريښې وباسي؛ ځکه چې‬ ‫دوی به په ځمکه کې د خپلو نسلونو په اوږدو کې زما د اولدونو دښمنان او دښمنان وي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د هغوی څخه به هيڅوک هم پاتې نه شي ‪،‬او نه به د قيامت په ورځ يو څوک هم وژغورل شي؛ ځکه چې د فلستيانو ټوله نسل له‬ ‫منځه وړل ‪،‬له ريښې ايستل او له ځمکې څخه ايستل( محفوظ )دي ‪،‬او نور به د دې کفتوريانو لپاره په ځمکه کې هيڅ نوم يا تخم پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ځکه که هغه آسمان ته پورته شي ‪،‬نو هلته به راښکته شي ‪،‬او که هغه په ځمکه کې ځان قوي کړي ‪،‬نو هلته به راښکته شي ‪،‬او که هغه‬ ‫ځان د قومونو په منځ کې پټ کړي ‪،‬حتٰ له هغه ځايه به له منځه يوړل شي؛ او که هغه قبر ته راښکته شي ‪،‬هلته به د هغه سزا لويه وي ‪،‬او‬ ‫هلته به هم هغه ته سوله نه وي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او که چېرې هغه بندي شي ‪،‬نو د هغو کسانو په لس به يې په لره کې ووژني چې د هغه د ژوند لټون کوي ‪،‬او په ټوله ځمکه کې به‬ ‫يې نوم او اولد پاتې نه شي؛ ځکه چې هغه به په ابدي لعنت کې لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او په دې ډول د هغه په اړه په آسماني تختو باندې ليکل شوي او نقش شوي دي ‪،‬ترڅو د قيامت په ورځ ورسره وشي ‪،‬ترڅو هغه له‬ ‫ځمکې څخه ويستل شي‪.‬‬ ‫څپرکی‪۲۵‬‬ ‫‪۱‬او د دې اونۍ په دوهم کال کې ‪،‬په دې جوبلي کې ‪،‬ربکا خپل زوی يعقوب راوغوښت او هغه ته يې وويل ‪:‬زما زويه ‪،‬د کنعان د لوڼو‬ ‫څخه ښځه مه کوه ‪،‬لکه څنګه چې ستا ورور عيسو ‪،‬چې د کنعان د لوڼو څخه يې دوه ميرمنې واده کړې وې ‪،‬او دوی زما روح د خپلو ټولو‬ ‫ناپاکو کارونو سره خپه کړی دی ‪:‬ځکه چې د دوی ټول کارونه زنا او شهوت دي ‪،‬او په دوی کې هيڅ صداقت نشته ‪،‬ځکه چې( د دوی‬ ‫کارونه )بد دي‪.‬‬ ‫‪28‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲‬او زه ‪،‬زما زويه ‪،‬له تا سره ډېره مينه لرم ‪،‬او زما زړه او زما مينه د ورځې او شپې په هر ساعت کې تا ته برکت درکوي‪.‬‬ ‫‪۳‬او اوس ‪،‬زما زويه ‪،‬زما خبره واوره او د خپلې مور رضا پوره کړه ‪،‬او د دې خاورې د لورګانو څخه ښځه مه کوه ‪،‬مګر يوازې زما د‬ ‫پلر د کورنۍ او زما د پلر د کورنۍ څخه ‪.‬ته به زما د پلر د کورنۍ څخه ښځه وخورې ‪،‬او خدای تعالٰ به تاته برکت درکړي ‪،‬او ستا‬ ‫اولدونه به د صالح نسل او مقدس نسل وي‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا يعقوب خپلې مور ربکا ته وويل ‪:‬ګوره ‪،‬مورې ‪،‬زه د نهو اونيو يم ‪،‬او زه نه پوهېږم او نه مې کومه ښځه لمس کړې ده ‪،‬او نه مې ځان‬ ‫له چا سره کوژدن کړی دی ‪،‬او نه مې د کنعان د لوڼو څخه د واده کولو فکر کړی دی‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې ‪،‬مورې ‪،‬زما د پلر ابراهيم خبرې را په ياد دي ‪،‬ځکه چې هغه ماته امر کړی و چې د کنعان د لورګانو څخه ښځه ونه کړم ‪،‬‬ ‫بلکې د خپل پلر د کورنۍ او زما د خپلوانو له نسل څخه يوه ښځه واخلم‪.‬‬ ‫‪۶‬ما مخکې اورېدلي وو چې ستا د ورور لبان لورګانې پيدا شوې دي ‪،‬او ما په هغوی باندې زړه ښه کړی دی چې د هغوی له منځ څخه‬ ‫ښځه وکړم‪.‬‬ ‫‪۷‬او له همدې امله ما په خپل روح کې د خپل ژوند په ټولو ورځو کې د ګناه کولو يا په خپلو ټولو لرو کې د فاسد کيدو څخه ځان ساتلٰ‬ ‫دی؛ ځکه چې زما پلر ابراهيم ماته د شهوت او زنا په اړه ډير حکمونه راکړل‪.‬‬ ‫‪۸‬او سره له دې چې هغه ماته ټول امر کړی دی ‪،‬زما ورور دا دوه ويشت کاله زما سره جګړه کړې ده ‪،‬او ډيری وختونه يې ما سره خبرې‬ ‫کړې دي او ويلي يې دي' ‪:‬زما وروره ‪،‬زما د دوو ميرمنو څخه يوه خور واده کړه'؛ مګر زه د هغه په څير د کولو څخه انکار کوم‪.‬‬ ‫‪۹‬مورې ‪،‬زه ستا په وړاندې قسم خورم چې تر څو چې زه ژوندی يم ‪،‬زه به د کنعان د اولدې له لورګانو څخه ښځه ونه کړم او نه به د‬ ‫خپل ورور په څېر بد کار وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬مورې مه وېرېږه ‪،‬ډاډه اوسه چې زه به ستا اراده وکړم او په سمه لره به ځم ‪،‬او خپلې لرې به د تل لپاره خرابې نه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو هغې خپل مخ اسمان ته پورته کړ او د لسونو ګوتې يې وغځولې ‪،‬خوله يې خلصه کړه او د خدای تعالٰ ستاينه يې وکړه ‪،‬چې‬ ‫اسمان او ځمکه يې پيدا کړې وه ‪،‬او د هغه شکر او ستاينه يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغې وويل ‪:‬د څښتن خدای برکت دې وي او د هغه پاک نوم دې تل تر تله برکت وي ‪،‬چا چې ماته يعقوب د پاک زوی او مقدس نسل په‬ ‫توګه راکړی دی ‪،‬ځکه چې هغه ستا دی او د هغه اولد به تل او په ټولو نسلونو کې د تل لپاره ستا وي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ای څښتنه ‪،‬هغه ته برکت ورکړه ‪،‬او زما په خوله کې د صداقت برکت واچوه ‪،‬ترڅو زه هغه ته برکت ورکړم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او په هغه وخت کې ‪،‬کله چې د صداقت روح د هغې په خوله کې راښکته شو ‪،‬هغې خپل دواړه لسونه د يعقوب په سر کېښودل او ويې‬ ‫ويل‪:‬‬ ‫‪۱۵‬د صداقت څښتن او د تلپاتې خدايه ‪،‬ته برکت لرې ‪،‬او هغه دې تاته د ټولو نسلونو څخه زيات برکت درکړي ‪.‬زما زويه ‪،‬هغه دې تاته د‬ ‫صداقت لره درکړي ‪،‬او ستا اولد ته دې صداقت ښکاره کړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او ستا په ژوند کې دې ستا اولدونه ډېر کړي ‪،‬او هغوی دې د کال د مياشتو د شمېر په مطابق ډېر شي ‪.‬او د هغوی اولدونه دې ډېر‬ ‫شي او د آسمان له ستورو څخه دې ډېر شي ‪،‬او د هغوی شمېر دې د سمندر له شګو څخه ډېر شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغه دې هغوی ته دا ښکلې ځمکه ورکړي ‪ -‬لکه څنګه چې هغه ويلي وو چې هغه به يې ابراهيم او د هغه وروسته د هغه اولد ته تل‬ ‫ورکړي ‪ -‬او دوی دې دا د تل لپاره د ملکيت په توګه وساتي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او زه دې ستا لپاره ‪،‬زما زويه ‪،‬د خپل ژوند په اوږدو کې برکت لرونکي اولدونه وګورم ‪،‬او ستا ټول اولد دې برکتناک او مقدس وي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او لکه څنګه چې تا د خپلې مور روح د هغې په ژوند کې تازه کړی دی ‪،‬د هغې رحم چې ته يې زيږولې يې تا ته برکت درکوي[ ‪،‬زما‬ ‫مينه ]او زما سينې تا ته برکت درکوي او زما خوله او زما ژبه ستا ډېره ستاينه کوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬په ځمکه کې وده وکړئ او خپور شئ ‪،‬او ستا اولد دې د تل لپاره د اسمان او ځمکې په خوښۍ کې کامل وي؛ او ستا اولد دې‬ ‫خوشحاله شي ‪،‬او د سولې په لويه ورځ دې سوله ولري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ستا نوم او ستا اولد دې تر تله پورې پاتې شي ‪،‬او لوی خدای دې د هغوی خدای وي ‪،‬او د صداقت خدای دې د هغوی سره اوسيږي ‪،‬‬ ‫او د هغوی په واسطه دې د هغه مقدس ځای د تل لپاره جوړ شي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬برکت دې وي هغه څوک چې تاته برکت درکوي ‪،‬او هر هغه څوک چې تاته په دروغو لعنت وايي هغه دې لعنتي وي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغې هغه ښکل کړ او ورته يې وويل" ‪:‬د نړۍ څښتن دې تا سره مينه وکړي لکه څنګه چې ستا د مور زړه او د هغې مينه په تا‬ ‫خوشحاله ده او تاته برکت درکوي "‪.‬او هغې له برکت ورکولو څخه لس واخيست‪.‬‬ ‫څپرکی‪۲۶‬‬ ‫‪۱‬او د دې اونۍ په اووم کال اسحاق خپل مشر زوی عيسو راوغوښت او ورته يې وويل" ‪:‬زما زويه ‪،‬زه بوډا شوی يم ‪،‬او زما سترګې په‬ ‫سترګو کې کمزورې دي ‪،‬او زه د خپل مرګ ورځ نه پوهيږم"‪.‬‬ ‫‪۲‬او اوس خپل د ښکار وسله خپل ترکش او کمان واخله ‪،‬او ميدان ته لړ شه ‪،‬ښکار وکړه او ما( د ښکار غوښه )ونيسه ‪،‬زما زويه ‪،‬او زما‬ ‫لپاره خوندوره غوښه جوړه کړه ‪،‬لکه څنګه چې زما زړه خوښوي ‪،‬او ماته يې راوړه چې وخورم ‪،‬او زما روح به د مرګ څخه مخکې تاته‬ ‫برکت درکړي‪.‬‬ ‫‪۳‬خو ربکا د اسحاق خبرې واورېدې چې د عيسو سره يې کولې‪.‬‬ ‫‪۴‬عيسو سهار وختي صحرا ته لړ چې ښکار وکړي او ښکار وکړي او خپل پلر ته يې بوځي‪.‬‬ ‫‪۵‬ربکا خپل زوی يعقوب راوغوښت او هغه ته يې وويل” ‪:‬ګوره ‪،‬ما ستا پلر اسحاق واورېدل چې ستا ورور عيسو ته يې ويل ‪:‬زما لپاره‬ ‫ښکار وکړه او خوندوره ډوډۍ پخه کړه او هغه راوړه چې‬ ‫‪29‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۶‬زه به وخورم او د مرګ څخه مخکې به تاته برکت درکړم" ‪.‬او اوس ‪،‬زما زويه ‪،‬زما خبره ومنئ او هغه څه چې زه درته امر کوم ‪:‬خپلې‬ ‫رمې ته لړ شه او دوه ښې وزې راوړه ‪،‬زه به ستا د پلر لپاره خوندور خواړه پخ کړم ‪،‬لکه څنګه چې هغه خوښوي ‪،‬او ته به يې خپل پلر‬ ‫ته راوړې چې هغه وخوري او د مرګ څخه مخکې به تاته د څښتن په حضور کې برکت درکړي ‪،‬ترڅو ته برکت شې"‪.‬‬ ‫‪۷‬حضرت يعقوب خپلې مور ربکا ته وويل” ‪:‬مورې ‪،‬زه به هغه څه ونه خورم چې زما پلر به يې وخوري او هغه څه چې هغه ته خوښ‬ ‫وي ‪،‬يوازې زما مورې ‪،‬زه وېرېږم چې هغه به زما غږ وپيژني او غواړي چې ما ته لس ورکړي‪.‬‬ ‫‪۸‬ته پوهېږې چې زه نرم يم او زما ورور عيسو ويښتان لري ‪.‬زه به د هغه په سترګو کې د بدکار په توګه ښکاره شم او هغه کار به وکړم‬ ‫چې هغه ماته امر نه و کړی ‪.‬هغه به زما څخه ناراضه شي او زه به په ځان لعنت راولم ‪،‬نه برکت‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغه مور ربکا ورته وويل" ‪:‬زما زويه ‪،‬ستا لعنت دې زما په غاړه وي ‪،‬يوازې زما خبره ومنئ"‪.‬‬ ‫‪۱۰‬حضرت يعقوب د خپلې مور ربکا خبره ومنله او لړ او د وزو دوه ښه او چاغ بچي يې راوړل او خپلې مور ته يې راوړل او مور يې‬ ‫هغه ته داسې خوندور غوښه جوړه کړه لکه څنګه چې هغه خوښوله‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ربکا د خپل مشر زوی عيسو ښې باران واخيست ‪،‬چې د هغې سره په کور کې و ‪،‬او هغې خپل کشر زوی يعقوب ته جامې واغوستې او‬ ‫د هغه د لسونو او د هغه د غاړې په ښکاره برخو يې د چيليانو پوستکي ولګول‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغې هغه غوښه او ډوډۍ چې پخه کړې وه د خپل زوی يعقوب په لس کې ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حضرت يعقوب خپل پلر ته ورغٰ او ويې ويل” ‪:‬زه ستا زوی يم ‪.‬ما هغه څه کړي دي چې تا راته امر کړی دی ‪.‬پورته شه ‪،‬کښېنه او‬ ‫هغه څه وخوره چې ما نيولي دي ‪،‬پلره ‪،‬ترڅو ستا روح ماته برکت راکړي“‪.‬‬ ‫‪۱۴‬حضرت اسحاق خپل زوی ته وويل” ‪:‬زما زويه ‪،‬دومره ژر دې څنګه پيدا کړ؟‬ ‫‪۱۵‬يعقخوب ووئيل' ‪،‬ځکه چې ستا خخدائ پاک ما وموندلو'‪.‬‬ ‫‪۱۶‬حضرت اسحاق ورته وويل” ‪:‬زما زويه ‪،‬نږدې راشه چې زه تاته لس درکړم ‪،‬ته زما زوی عيسو يې که نه“‪.‬‬ ‫‪۱۷‬حضرت يعقوب خپل پلر اسحاق ته ورنژدې شو او هغه يې لمس کړ او ويې ويل” ‪:‬آواز دې د حضرت يعقوب غږ دی ‪،‬خو لسونه دې‬ ‫د عيساؤ لسونه دي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو هغه هغه ونه پېژندلو ‪،‬ځکه چې دا د آسمان څخه يوه مقرره وه چې د هغه د پوهې قوه لرې کړي او اسحاق ونه پېژندل ‪،‬ځکه چې د‬ ‫هغه لسونه د هغه د ورور عيسو په څېر ويښتان وو ‪،‬نو هغه ته يې برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه وويل” ‪:‬ته زما زوی عيسو يې؟ “هغه وويل” ‪:‬زه ستا زوی يم “‪.‬هغه وويل” ‪:‬زما زويه ‪،‬ماته راوړه چې هغه څه وخورم چې تا‬ ‫نيولي دي ‪،‬ترڅو زما روح تاته برکت درکړي“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغه هغه ته شراب راوړل او هغه وخوړل ‪.‬هغه ورته شراب راوړل او هغه وڅښل‪.‬‬ ‫‪۲۱‬د هغه پلر اسحاق هغه ته وويل” ‪:‬زما زويه ‪،‬رانژدې شه او ما ښکل کړه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه ورنژدې شو او ښکل يې کړ ‪.‬هغه د هغه د جامو بوی وموند او هغه ته يې برکت ورکړ او ويې ويل” ‪:‬ګوره ‪،‬زما د زوی بوی د‬ ‫هغه پټي د بوی په څېر دی چې څښتن برکت ورکړی دی“‪.‬‬ ‫‪۲۳‬څښتن دې تاته د اسمان او ځمکې د شبنم څخه او ډېر غله او تېل درکړي ‪:‬قومونه دې ستا خدمت وکړي او قومونه دې ستا په وړاندې‬ ‫سر ټيټ کړي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د خپلو وروڼو مشر شه ‪،‬او ستا د مور زامن دې ستا په وړاندې سر ټيټ کړي ‪.‬او هغه ټول برکتونه چې څښتن ماته او زما پلر ابراهيم‬ ‫ته ورکړي دي ‪،‬تا او ستا اولد ته دې د تل لپاره ورکړل شي ‪.‬لعنت دې وي هغه څوک چې تاته لعنت ووايٰ ‪،‬او برکت دې وي هغه څوک‬ ‫چې تاته برکت درکړي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او څنګه چې اسحاق خپل زوی يعقوب ته برکت ورکړ او يعقوب د خپل پلر اسحاق څخه لړ ‪،‬نو ځان يې پټ کړ او د هغه ورور عيسو‬ ‫د ښکار څخه راغٰ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغه هم خوندوره ډوډۍ پخه کړه او خپل پلر ته يې راوړه او خپل پلر ته يې وويل ‪:‬پلره ‪،‬اجازه راکړه چې پاڅېږې او زما د ښکار‬ ‫غوښه وخورې ترڅو ستا روح ماته برکت راکړي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬د هغه پلر اسحاق ورته وويل” ‪:‬ته څوک يې؟ “هغه ورته وويل” ‪:‬زه ستا مشر زوی يم ‪،‬ستا زوی عيساؤ ‪.‬ما هغه څه کړي دي چې تا‬ ‫راته امر کړی دی“‪.‬‬ ‫‪۲۸‬حضرت اسحاق ډېر حيران شو او ويې ويل” ‪:‬څوک دی چې ښکار يې کړی او نيولٰ يې دی او ماته يې راوړی دی؟ ستا له راتګ څخه‬ ‫مخکې مې له ټولو څخه خوړلي دي او هغه ته مې برکت ورکړی دی ‪.‬هغه او د هغه ټول اولد به د تل لپاره برکت ولري“‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې عيسو د خپل پلر اسحاق خبرې واورېدې ‪،‬نو په ډېر لوړ او ترخه غږ يې وژړل او خپل پلر ته يې وويل" ‪:‬پلره ‪،‬ماته هم‬ ‫برکت راکړه"‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغه ورته وويل" ‪:‬ستا ورور په دوکه راغٰ او ستا برکت يې واخيست "‪.‬هغه وويل" ‪:‬اوس زه پوهېږم چې ولې يې نوم يعقوب کېښود ‪.‬‬ ‫وګوره ‪،‬هغه دا دوه ځله زما سره دوکه کړې ده ‪:‬هغه زما د مشرتوب حق واخيست ‪،‬او اوس يې زما برکت هم واخيست"‪.‬‬ ‫‪۳۱‬هغه وويل" ‪:‬پلره ‪،‬تا زما لپاره برکت نه دی ساتلٰ؟ "اسحاق ځواب ورکړ او عيساؤ ته يې وويل" ‪:‬ګوره ‪،‬ما هغه ستا مشر کړی دی ‪،‬‬ ‫او د هغه ټول وروڼه مې هغه ته د نوکرانو په توګه ورکړي دي ‪،‬او ما هغه ته ډېر غله ‪،‬شراب او غوړ ورکړي دي ‪.‬او زما زويه ‪،‬اوس زه‬ ‫ستا لپاره څه وکړم؟"‬ ‫‪۳۲‬عيساؤ خپل پلر اسحاق ته ووئيل” ‪،‬پلره ‪،‬تا سره صرف يو برکت دے؟ ما ته هم برکت راکړه ‪،‬پلره“!‬ ‫‪۳۳‬نو عيسو په لوړ غږ وژړل او ويې ژړل ‪.‬حضرت اسحاق ځواب ورکړ” ‪:‬ګوره ‪،‬ستا استوګنځٰ به د ځمکې له شبنم څخه لرې وي او د‬ ‫اسمان له شبنم څخه به لرې وي“‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او ته به په خپله توره ژوندی پاتې شې او د خپل ورور خدمت به وکړې ‪.‬او کله چې ته لوی شې او د هغه جغ له خپلې غاړې څخه لرې‬ ‫کړې ‪،‬نو ته به ګناه وکړې او مرګ ته به ورسېدې ‪.‬او ستا اولد به د اسمان لندې له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪30‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۳۵‬عيسو د هغه برکت له امله چې د هغه پلر ورته ورکړ ‪،‬حضرت يعقوب ته ګواښونه کول ‪.‬هغه په خپل زړه کې وويل< ‪:‬اوس دې زما د‬ ‫پلر د غم ورځې راشي چې زه خپل ورور حضرت يعقوب ووژنم>‪.‬‬ ‫فصل‪۲۷‬‬ ‫‪۱‬او د عيساؤ د مشر زوئ خبرې په خوب کښې ربکا ته بيان شوې ‪،‬نو ربکا خپل کشر زوئ يعقوب راوغوښتو او ورته يې ووئيل‪،‬‬ ‫‪۲‬او ورته يې وويل” ‪:‬ګوره ‪،‬ستا ورور عيسو به ستا څخه انتقام واخلي او تا به ووژني‪.‬‬ ‫‪۳‬نو اوس ‪،‬زما زويه ‪،‬زما خبره واوره ‪،‬او پورته شه او زما ورور لبن ته ‪،‬حاران ته وتښته ‪،‬او د هغه سره يو څو ورځې پاتې شه ‪،‬ترڅو‬ ‫ستا د ورور غصه سړه شي او هغه ستا څخه خپله غصه لرې کړي او هغه څه هېر کړي چې تا کړي دي ‪.‬بيا به زه تا له هغه ځای څخه‬ ‫راولېږم او راولېږم‪.‬‬ ‫‪۴‬حضرت يعقوب وويل' ‪:‬زه نه وېرېږم؛ که هغه وغواړي چې ما ووژني ‪،‬زه به يې ووژنم'‪.‬‬ ‫‪۵‬خو هغې ورته وويل” ‪:‬ما پرېږده چې دواړه زامن مې په يوه ورځ بې برخې نه شي“‪.‬‬ ‫‪۶‬حضرت يعقوب خپلې مور ربکا ته وويل” ‪:‬ته پوهېږې چې زما پلر بوډا شوی دی او نه شي ليدلٰ ځکه چې سترګې يې کمزورې دي ‪.‬‬ ‫که زه هغه پرېږدم نو دا به د هغه په نظر کې بده وي ‪،‬ځکه چې زه هغه پرېږدم او ستا څخه ځم ‪،‬او زما پلر به په غوسه شي او ماته به‬ ‫لعنت ووايي ‪.‬زه به نه ځم ‪.‬کله چې هغه ما راولېږي ‪،‬نو يوازې به لړ شم“‪.‬‬ ‫‪۷‬ربکا يعقوب ته وويل” ‪:‬زه به دننه لړ شم او ورسره به خبرې وکړم او هغه به تا رخصت کړي“‪.‬‬ ‫‪۸‬ربکا اسحاق ته لړه او ويې ويل” ‪:‬زه د حيت د دوو لوڼو له امله چې عيسو ورسره واده کړی دی ‪،‬کرکه کوم ‪.‬که چېرې يعقوب د دې‬ ‫خاورې د داسې لوڼو څخه ښځه وکړي ‪،‬نو زه به نور ژوندی پاتې شم ‪،‬ځکه چې د کنعان لوڼې ډېرې بدې دي“‪.‬‬ ‫‪۹‬حضرت اسحاق حضرت يعقوب راوغوښت او برکت يې ورته ورکړ او نصيحت يې ورته وکړ او ويې ويل ‪:‬د کنعان د هيڅ يوې لور‬ ‫سره واده مه کوه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬پاڅه او د خپلې مور د پلر بتوئيل کور ته د بين النهرين ښار ته لړ شه او هلته د خپلې ماما لبان د لورګانو څخه يوه ښځه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬قادر مطلق خدای دې تاته برکت درکړي او تاته دې ډېر او زيات کړي ترڅو ته د قومونو ډله شې او تاته او ستا څخه وروسته ستا‬ ‫اولدې ته دې زما د پلر ابراهيم برکت درکړي ‪،‬ترڅو ته د خپلې بېګانه ځمکې او هغه ټولې ځمکې وارث شې چې خدای پاک ابراهيم ته‬ ‫ورکړې دي ‪.‬زما زويه !په سلمتۍ سره لړ شه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬حضرت اسحاق حضرت يعقوب ولېږه او هغه د بيتوايل د ارامي زوی لبان ته چې د يعقوب د مور ربکا ورور و ‪،‬بين النهرين ته لړ‪.‬‬ ‫‪۱۳‬کله چې حضرت يعقوب د بين النهرين ته د تګ لپاره راويښ شو ‪،‬د ربکا روح د خپل زوی په خاطر غمجن شو او هغه وژړل‪.‬‬ ‫‪۱۴‬حضرت اسحاق ربکا ته وويل” ‪:‬زما خور ‪،‬زما د زوی حضرت يعقوب په خاطر مه ژاړه ‪،‬ځکه چې هغه په سلمتۍ سره ځي او په‬ ‫سلمتۍ سره به بېرته راشي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خدای تعالٰ به هغه د ټولو بديو څخه وساتي ‪،‬او د هغه سره به وي؛ ځکه چې هغه به هغه د هغه د ژوند په اوږدو کې نه پريږدي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې زه پوهېږم چې د هغه لرې به په هر ځای کې چې ځي ‪،‬په هر ځای کې بريالۍ وي ‪،‬تر هغه چې هغه په سوله کې موږ ته‬ ‫راستون شي او موږ يې په سوله کې ووينو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زما خور ‪،‬د هغه په اړه مه وېرېږه ‪،‬ځکه چې هغه په سمه لره روان دی او يو بشپړ سړی دی ‪:‬او هغه وفادار دی او له منځه به نه‬ ‫ځي ‪.‬مه ژاړه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬حضرت اسحاق د خپل زوی حضرت يعقوب په خاطر ربکا ته تسلي ورکړه او برکت يې ورکړ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او حضرت يعقوب د قسم خوړلو له کوهي څخه د حاران په لور روان شو چې د دوهم کال د څلور څلوېښتمې جوبلي په لومړۍ ورځ ‪،‬‬ ‫او د دې اونۍ د لومړۍ مياشتې د نوي سپوږمۍ په ورځ[ ‪،‬سهار ]‪ ۲۱۱۵‬هغه د غرونو په لمن کې لوز ته ‪،‬چې بيتاېل دی ‪،‬ورسېد او ماښام‬ ‫هغه ځای ته ورسېد او په هغه شپه د لرې لوېديځ ته وګرځېد ‪:‬او هلته ويده شو ‪،‬ځکه چې لمر لوېدلٰ و‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغه د هغه ځای څخه يو تيږه واخيسته او هغه يې د ونې لندې کېښوده ‪،‬او هغه يوازې سفر کاوه او ويده شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغه شپه هغه خوب وليد چې يوه زينه په ځمکه باندې ولړه وه او سر يې اسمان ته رسېده ‪،‬او د څښتن فرښتې په هغې باندې پورته او‬ ‫ښکته شوې ‪:‬او څښتن په هغې باندې ولړ و‪.‬‬ ‫‪۲۲‬هغه حضرت يعقوب ته وويل” ‪:‬زه ستا د پلر ابراهيم څښتن خدای يم او د اسحاق خدای يم ‪.‬هغه ځمکه چې ته پرې ويده يې ‪،‬هغه به‬ ‫تاته او ستا څخه وروسته ستا اولدې ته درکړم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ستا اولد به د ځمکې د خاورو په څېر ډېر شي او ته به لوېديځ او ختيځ ‪،‬شمال او جنوب ته زيات شې ‪.‬ستا او ستا د اولدې په وسيله به‬ ‫د قومونو ټولې کورنۍ برکت ومومي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او ګوره ‪،‬زه به ستا سره يم او هر چېرته چې ځې زه به ستا ساتنه وکړم او تا به په امن سره دې خاورې ته بېرته راولم ‪.‬ځکه چې زه به‬ ‫تا تر هغه وخته پورې پرېنږدم تر څو چې زه هغه څه چې ما درته ويلي دي ترسره نه کړم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬حضرت يعقوب له خوبه راويښ شو او ويې ويل" ‪:‬په رښتيا سره دا ځای د څښتن کور دی ‪،‬او ما ته دا نه وه معلومه "‪.‬هغه ووېرېد او‬ ‫ويې ويل" ‪:‬دا ځای ډېر وحشتناک دی چې د خدای کور دی او دا د جنت دروازه ده"‪.‬‬ ‫‪۲۶‬حضرت يعقوب سهار وختي پاڅېد او هغه تيږه يې چې د خپل سر لندې ايښې وه ‪،‬د يوې نښې په توګه يې ودروله او د هغې په سر يې‬ ‫تېل واچول او هغه ځای يې بيتايل کېښود ‪،‬خو په لومړي سر کې د هغه ځای نوم لوز وو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او يعقوب د څښتن سره نذر ومانه او ويې ويل' ‪:‬که چېرې څښتن زما سره وي ‪،‬او په دې لره کې چې زه ځم ‪،‬زما ساتنه وکړي او ماته‬ ‫د خوړلو لپاره ډوډۍ او د اغوستلو لپاره جامې راکړي ‪،‬ترڅو زه په سوله کې د خپل پلر کور ته راستون شم ‪،‬نو څښتن به زما خدای وي ‪،‬‬ ‫‪31‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫او دا ډبره چې ما په دې ځای کې د نښې په توګه د ستنې په توګه جوړه کړې ده ‪،‬د څښتن کور به وي ‪،‬او د هر هغه څه څخه چې ته ماته‬ ‫راکوې ‪،‬زه به ستا لسمه برخه درکړم ‪،‬زما خدايه'‪.‬‬ ‫‪۲۸‬فصل‬ ‫‪۱‬هغه په خپل سفر روان شو او د مشرق په خاوره کې د ربکا ورور لبان ته راغٰ ‪.‬هغه د هغه سره و او يوه اونۍ يې د خپلې لور راحيل‬ ‫لپاره د هغه خدمت وکړ‪.‬‬ ‫‪۲‬او د دريمې اونۍ په لومړي کال ‪ [۲۱۲۲‬سهار ]هغه ته وويل' ‪:‬زما ښځه راکړه ‪،‬د هغې لپاره چې ما اووه کاله ستا خدمت کړی دی'؛ او‬ ‫لبان يعقوب ته وويل' ‪:‬زه به ستا ښځه تاته درکړم'‪.‬‬ ‫‪۳‬لبان مېلمستيا وکړه او خپله مشره لور ليه يې يعقوب ته ورکړه او خپله وينځه زلفه يې د وينځې په توګه ورکړه ‪،‬خو يعقوب نه پوهېده ‪،‬‬ ‫ځکه چې هغه فکر کاوه چې هغه راحيل ده‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه هغې ته ورغٰ او ويې ليدل چې هغه ليه وه ‪.‬يعقوب لبان ته په غوسه شو او ويې ويل” ‪:‬تا ولې زما سره داسې چلند وکړ؟ ما ستا‬ ‫خدمت د راحيل لپاره نه دی کړی او د ليه لپاره نه دی کړی؟ ولې دې زما سره ظلم کړی دی؟“‬ ‫‪۵‬خپله لور واخله او زه به لړ شم ‪،‬ځکه چې تا زما سره بد کار کړی دی »‪.‬ځکه چې يعقوب د لياه په پرتله راحيل سره ډيره مينه درلوده؛‬ ‫ځکه چې د لياه سترګې کمزورې وې ‪،‬مګر د هغې شکل ډير ښکلٰ و؛ مګر راحيل ښکلې سترګې او ښکلې او ډيره ښکلې بڼه درلوده‪.‬‬ ‫‪۶‬لبان يعقوب ته وويل" ‪:‬زموږ په هيواد کې دا کار نه کيږي چې کشره لور د مشرې لور څخه مخکې ورکړو "‪.‬او دا کار سم نه دی؛ ځکه‬ ‫چې په آسماني تختو کې دا حکم شوی او ليکل شوی دی چې هيڅوک بايد خپله کشره لور د مشرې لور څخه مخکې ورنکړي ‪.‬مګر مشر ‪،‬‬ ‫يو لومړی ورکوي او د هغې وروسته کشره ‪ -‬او هغه سړی چې دا کار کوي ‪،‬دوی په جنت کې د هغه په وړاندې ګناه ليکي ‪،‬او هيڅوک‬ ‫صادق نه دی چې دا کار وکړي ‪،‬ځکه چې دا کار د څښتن په نظر کې بد دی‪.‬‬ ‫‪۷‬او بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه چې دا کار مۀ کوئ ‪،‬د مشر د ورکولو نه مخکښې دې کشر هم نۀ اخلي او نۀ دې يې هم ورکوي ‪،‬ځکه‬ ‫چې دا ډېر بد کار دے‪.‬‬ ‫‪۸‬لبان حضرت يعقوب ته وويل” ‪:‬د دې اختر اووه ورځې تېرې کړئ ‪،‬بيا به زه تاته راحيل درکړم ‪،‬ترڅو ته اووه کاله نور زما خدمت‬ ‫وکړې او زما رمې وڅرې لکه څنګه چې تا په تېره اوونۍ کې څرې کړې“‪.‬‬ ‫‪۹‬په هغه ورځ چې د ليه د اختر اووه ورځې تېرې شوې ‪،‬لبان راحيل يعقوب ته ورکړه چې اووه کاله نور خدمت وکړي او بلهه د زلفې‬ ‫خور راحيل ته د وينځې په توګه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه اووه کاله نور د راحيل لپاره خدمت وکړ ‪،‬ځکه چې لياه هغه ته وړيا ورکړل شوې وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او څښتن د ليه رحم خلص کړ ‪،‬هغه اميدواره شوه او د يعقوب زوی يې وزېږاوه ‪،‬او هغه د هغه نوم روبين کېښود ‪،‬د نهمې مياشتې په‬ ‫څوارلسمه ورځ ‪،‬د دريمې اونۍ د لومړي کال په ‪ [2122‬سهار‪].‬‬ ‫‪۱۲‬مګر د راحيل رحم بند وو ‪،‬ځکه چې څښتن وليدل چې لياه کرکه کيده او راحيل مينه کوله‪.‬‬ ‫‪۱۳‬حضرت يعقوب بيا ليه ته لړ او هغه اميدواره شوه او د حضرت يعقوب څخه يې دوهم زوی پيدا شو او حضرت يعقوب د هغه نوم‬ ‫شمعون کېښود ‪،‬دا د لسمې مياشتې په يوويشتمه نېټه او د همدې اونۍ په دريم کال کې وه ‪. [۲۱۲۴‬سهار]‬ ‫‪۱۴‬حضرت يعقوب بيا ليه ته لړ او هغه اميدواره شوه او د هغه لپاره يې درېيم زوی پيدا شو او هغه د دې اونۍ د شپږم کال د لومړۍ‬ ‫مياشتې په نوې مياشت کې د هغه نوم لوي کېښود ‪. [۲۱۲۷‬سهار]‬ ‫‪۱۵‬حضرت يعقوب بيا هغې ته لړ او هغه اميدواره شوه او څلورم زوی يې وزېږاوه او د هغه نوم يې يهودا کېښود ‪،‬د څلورم کال د لومړۍ‬ ‫اونۍ د دريمې مياشتې په پنځلسمه نېټه ‪. [۲۱۲۹‬سهار]‬ ‫‪۱۶‬د دې ټولو په وجه راحيل د ليه سره کينه کوله ‪،‬ځکه چې هغې اولد نه درلود ‪.‬هغې حضرت يعقوب ته وويل" ‪:‬ماته اولد راکړه ‪".‬‬ ‫حضرت يعقوب وويل" ‪:‬آيا ما ستا د اولدونو څخه تاته بې برخې کړې ده؟ آيا ما ته پرېښودلې يې؟"‬ ‫‪۱۷‬کله چې راحيل وليدل چې لياه د يعقوب څخه څلور زامن ‪،‬روبين ‪،‬شمعون ‪،‬لوي او يهودا زيږولي دي ‪،‬هغې ورته وويل" ‪:‬زما د وينځې‬ ‫بلهې سره يو ځای شه ‪،‬هغه به اميندواره شي او زما لپاره به زوی وزېږوي( "‪.‬او هغې خپله وينځه بلهه هغه ته د ښځې په توګه ورکړه‪).‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه د هغې سره يوځای شو ‪،‬هغه اميدواره شوه او زوی يې وزېږاوه ‪،‬او هغه د هغه نوم دان کېښود ‪،‬د شپږمې مياشتې په نهمه نېټه ‪،‬‬ ‫د شپږم کال د دريمې اونۍ په ورځ]‪. [2127 AM‬‬ ‫‪۱۹‬حضرت يعقوب د دوهم ځل لپاره د بلېحې سره يوځای شو او هغه اميدواره شوه او د حضرت يعقوب بل زوی يې وزېږاوه او راحيل د‬ ‫هغه نوم نفتالي کېښود ‪،‬د اوومې مياشتې په پنځمه نېټه ‪،‬د څلورم کال د دوهمې اونۍ په ورځ ‪. [۲۱۳۰‬سهار]‬ ‫‪۲۰‬کله چې ليه وليدل چې هغه شنډ شوې ده او اولد يې نه شو ‪،‬نو هغې د راحيل سره حسد وکړ ‪،‬او هغې خپله وينځه زلفه هم يعقوب ته د‬ ‫ښځې په توګه ورکړه ‪،‬هغه اميدواره شوه او زوی يې وزېږاوه ‪،‬او ليه د اتمې مياشتې په دولسمه نېټه ‪،‬د څلورم کال د دريم کال د څلورمې‬ ‫اونۍ په ورځ د هغه نوم جاد کېښود]‪. [2131 AM‬‬ ‫‪۲۱‬هغه بيا هغې ته لړ ‪،‬هغه اميدواره شوه او دوهم زوی يې پيدا شو ‪،‬او ليه د هغه نوم اشير کېښود ‪،‬د څلورمې اونۍ د پنځم کال د‬ ‫يوولسمې مياشتې په دوهمه نېټه ‪. [۲۱۳۳‬سهار]‬ ‫‪۲۲‬حضرت يعقوب د ليه سره يوځای شو ‪،‬هغه اميدواره شوه او زوی يې وزېږاوه ‪،‬هغې د پنځمې مياشتې په څلورمه نېټه ‪،‬د څلورم کال د‬ ‫څلورمې هفتې په ورځ ‪،‬د هغه نوم يساکار کېښود او هغې هغه يوې دايي ته ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬حضرت يعقوب بيا هغې ته کور ته لړ او هغه اميدواره شوه او دوه زامن يې پيدا شول ‪،‬يو زوی او يوه لور ‪،‬هغې د زوی نوم زبولون‬ ‫او د لور نوم دينه کېښود ‪،‬د اوومې مياشتې په اوومه نېټه ‪،‬د څلورم کال د شپږم هفتې په ورځ ‪. [۲۱۳۴‬سهار]‬ ‫‪32‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۴‬څښتن په راحيل باندې مهربان شو ‪،‬د هغې رحم يې خلص کړ ‪،‬هغه اميدواره شوه او زوی يې وزېږاوه ‪،‬او د هغه نوم يې يوسف‬ ‫کېښود ‪،‬د څلورمې مياشتې په نوې مياشت کې ‪،‬د شپږم کال په څلورمه اونۍ کې ‪. [۲۱۳۴‬سهار]‬ ‫‪۲۵‬او په هغه ورځو کې چې يوسف پيدا شو ‪،‬يعقوب لبان ته وويل ‪:‬زما ښځې او زامن راکړه او اجازه راکړه چې خپل پلر اسحاق ته لړ‬ ‫شم او کور جوړ کړم ‪.‬ځکه چې ما هغه کلونه پوره کړي دي چې ما ستا د دوو لوڼو لپاره ستا خدمت کړی دی او زه به د خپل پلر کور ته‬ ‫لړ شم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬لبان يعقوب ته وويل” ‪:‬زما سره پاتې شه او زما رمې بېرته زما لپاره وڅره او خپله مزدوري واخله“‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغوی په يو بل سره موافقه وکړه چې هغه بايد هغه ته د هغه د مزدورۍ په توګه د هغو پسونو او غواګانو څخه چې تور ‪،‬خټکي او‬ ‫سپين زيږيدلي وي ورکړي( ‪،‬دا )بايد د هغه مزدوري وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ټولو پسونو برګ ‪،‬ټک وهلي او تور او ډول ډول نښې لرلې ‪.‬بيا يې هم د خپلو په څېر ګډې پيدا کړې ‪.‬ټول برګ د يعقوب وو او هغه‬ ‫چې نه وې د لبان وې‪.‬‬ ‫‪۲۹‬د حضرت يعقوب شتمني ډېره زياته شوه او هغه غوايان ‪،‬پسونه ‪،‬خره ‪،‬اوښان ‪،‬غلمان او وينځې درلودې‪.‬‬ ‫‪۳۰‬لبان او د هغه زامنو د حضرت يعقوب سره کينه وکړه ‪،‬او لبان خپلې پسونه ترې واخيستل او په بده نيت يې هغه وڅاره‪.‬‬ ‫‪۲۹‬فصل‬ ‫‪۱‬کله چې راحيل يوسف وزېږاوه ‪،‬لبان د خپلو پسونو د ږيرو د وړلو لپاره لړ ‪،‬ځکه چې هغه د هغه څخه درې ورځې لرې وې‪.‬‬ ‫‪۲‬حضرت يعقوب وليدل چې لبان د خپلو پسونو د وړۍ وړۍ وړي ‪،‬نو حضرت يعقوب ليه او راحيل راوغوښتل او په مهربانۍ سره يې‬ ‫هغوی ته وويل چې د هغه سره د کنعان خاورې ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳‬ځکه چې هغه هغوی ته وويل چې څنګه يې په خوب کې هرڅه ليدلي وو ‪،‬حتٰ هغه ټول شيان چې هغه ورته ويلي وو چې د خپل پلر‬ ‫کور ته لړ شي ‪.‬هغوی وويل ‪:‬هر هغه ځای ته چې ته ځې ‪،‬موږ به ستا سره لړ شو‪.‬‬ ‫‪۴‬يعقوب د خپل پلر اسحاق او د خپل پلر ابراهيم خدائ پاک ته برکت ورکړ ‪.‬هغه پورته شو او خپلې ښځې او ماشومان يې په سورۍ‬ ‫سپور کړل ‪،‬خپل ټول مال يې واخيست او د سيند څخه تېر شو او د جلعاد خاورې ته راغٰ ‪.‬يعقوب خپل اراده د لبان څخه پټه کړه او هغه‬ ‫ته يې ونه ويل‪.‬‬ ‫‪۵‬او د څلورمې اونۍ په اوومه کال ‪،‬يعقوب د لومړۍ مياشتې په يوويشتمه نيټه ‪،‬د جلعاد په لور مخ واړاوه ‪. [۲۱۳۵‬سهار ]لبان د هغه‬ ‫تعقيب وکړ او د دريمې مياشتې په ديارلسمه نيټه يې د جلعاد په غره کې يعقوب ته ورسيد‪.‬‬ ‫‪۶‬خو ما للک خخدائ هغه ته د يعقوب د زخم ورکولو اجازت ورنه کړو ‪،‬ځکه چې هغه د شپې په خوب کښې هغۀ ته ښکاره شو ‪.‬لبن د يعقوب‬ ‫سره خبرې وکړې‪.‬‬ ‫‪۷‬د هغو پنځلسو ورځو په ورځ يعقوب د لبان او د هغه ټولو ملګرو لپاره مېلمستيا وکړه او په هغه ورځ يعقوب لبان ته قسم وخوړ او‬ ‫لبان هم يعقوب ته وويل چې د لجلعاد د غره له لرې به د بدې ارادې سره بل ځای ته نه ځې‪.‬‬ ‫‪۸‬او هلته يې د شاهدۍ لپاره يوه ډېرۍ جوړه کړه؛ له همدې امله د دې ډېرۍ په نوم د هغه ځای نوم' د شاهدۍ ډېرۍ 'دی‪.‬‬ ‫‪۹‬خو مخکې له دې چې دوی د جلعاد خاورې ته د رفائيانو ځمکه وبلله ‪،‬ځکه چې دا د رفائيانو ځمکه وه ‪،‬او رفائيان( هلته )زيږيدلي وو ‪،‬د‬ ‫دوی لوړوالٰ لس ‪،‬نهه ‪،‬اته او تر اوو سانتي مترو پورې و‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د هغوی ځای د عمونيانو د خاورې څخه تر حرمون غره پورې وو او د هغوی د پاچاهۍ ځايونه قرنيم ‪،‬عشتاروت ‪،‬ادرعي ‪،‬مسور او‬ ‫بعون وو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او څښتن هغوی د خپلو بدو اعمالو له امله له منځه يوړل؛ ځکه چې هغوی ډېر بدکاره وو ‪،‬او اموريان د هغوی په ځای کې اوسېدل ‪،‬‬ ‫بدکاره او ګناهګار ‪،‬او نن ورځ داسې قوم نشته چې خپل ټول ګناهونه يې په بشپړ ډول ترسره کړي وي ‪،‬او د دوی نور عمر په ځمکه کې نه‬ ‫وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو حضرت يعقوب لبان ولېږه او هغه د ختيځې سيمې بين النهرين ته لړ او حضرت يعقوب د جلعاد خاورې ته راستون شو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغه د نهمې مياشتې په يوولسمه ورځ ‪،‬د يبوق نه تېر شو ‪.‬په هغه ورځ د هغه ورور عيسو هغه ته راغٰ ‪،‬او هغه ورسره پخل شو او‬ ‫د هغه څخه د سعير خاورې ته لړ ‪،‬مګر يعقوب په خېمو کې اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او د پنځمې اونۍ په لومړي کال کې د همدې جوبلي په مياشت کې ‪ [۲۱۳۶‬سهار ]هغه د اردن سيند څخه تېر شو او د اردن سيند هاخوا‬ ‫اوسېد ‪،‬او هغه خپلې رمې د ډېرۍ د سمندر څخه تر بيت شان ‪،‬دوتان او د عقربيم ځنګل پورې څرولې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه خپل پلر اسحاق ته د خپلو ټولو شتمنيو ‪،‬جامو ‪،‬خوړو ‪،‬غوښې ‪،‬څښاک ‪،‬شيدې ‪،‬مکهن ‪،‬پنير او د درې څخه يو څه خرماوې‬ ‫واستولې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د هغه مور ربکا ته هم په کال کې څلور ځله ‪،‬د مياشتو په منځ کې ‪،‬د کښت کولو او ريبلو ترمنځ ‪،‬او د مني او باران( موسم )ترمنځ‬ ‫او د ژمي او پسرلي ترمنځ ‪،‬د ابراهيم د برج پورې‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې اسحاق د قسم خوړلو له کوهي څخه راستون شوی و او د خپل پلر ابراهيم برج ته پورته تللٰ و او هلته د خپل زوی عيسو‬ ‫سره جل اوسېده‪.‬‬ ‫‪۱۸‬په هغه ورځو کې چې يعقوب بين النهرين ته لړ ‪،‬عيسو د اسماعيل لور مهلت سره واده وکړ ‪.‬هغه د خپل پلر او د هغه د ښځو ټولې‬ ‫رمې راټولې کړې او د سعير په غره کې اوسېده او خپل پلر اسحاق يې د لوظ په کوهي کې يوازې پرېښود‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو اسحاق د قسم خوړلو له کوهي څخه پورته شو او د خپل پلر ابراهيم په برج کې چې د حبرون په غرونو کې و ‪،‬اوسېد‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او حضرت يعقوب به وخت په وخت خپل مور او پلر ته هر څه لېږل ‪،‬هر څه چې ورته اړتيا وه ‪،‬او هغوی په خپل ټول زړه او ټول‬ ‫روح سره حضرت يعقوب ته برکت ورکاوه‪.‬‬ ‫‪33‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫څپرکی‪۳۰‬‬ ‫‪۱‬او د شپږمې هفتې په لومړي کال ‪ [۲۱۴۳‬سهار ]هغه د شکيم ختيځ ته په څلورمه مياشت کې په امن سره سالم ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲‬هلته هغوی د يعقوب لور دينا د شکيم کور ته بوتله چې د حوی د حمور زوی وو او د هغه هيواد مشر وو ‪،‬او هغه ورسره زنا وکړه او‬ ‫هغه يې ناپاکه کړه ‪،‬او هغه يوه کوچنۍ نجلۍ وه او دولس کلنه وه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه خپل پلر او د هغې ورونو ته خواست وکړ چې هغه دې د هغه سره واده شي ‪.‬يعقوب او د هغه زامن د لشکم د خلکو په وجه په قهر‬ ‫شول ‪،‬ځکه چې هغوی د خپلې خور دينه بېعزته کړې وه او هغوی ته يې په بده نيت خبرې وکړې او ورسره يې دوکه وکړه او هغوی يې‬ ‫دوکه کړل‪.‬‬ ‫‪۴‬شمعون او لوي ناڅاپه شکيم ته راغلل او د شکيم ټولو خلکو ته يې سزا ورکړه او ټول هغه سړي يې ووژل چې په هغه کې يې وموندل‬ ‫او يو هم په کې پاتې نه شو ‪.‬هغوی ټول په عذاب کې ووژل ځکه چې دوی د خپلې خور دينه بې عزته کړې وه‪.‬‬ ‫‪۵‬نو له دې وروسته دې بيا د اسراييلو لور ناپاکه نه شي ‪،‬ځکه چې په اسمان کې د دوی په وړاندې قضاوت ټاکل شوی دی چې دوی بايد د‬ ‫شکيميانو ټول سړي په توره سره ووژني ځکه چې دوی په اسراييلو کې شرمناک کار کړی و‪.‬‬ ‫‪۶‬او څښتن هغوی د يعقوب زامنو ته وسپارل چې هغوی په توره سره ووژني او سزا ورکړي ‪،‬او بيا په اسراييلو کې داسې ونه شي چې د‬ ‫اسراييلو يوه پېغله ناپاکه شي‪.‬‬ ‫‪۷‬که چېرې په اسرائيلو کې څوک وغواړي چې خپله لور يا خور د غير يهوديانو له اولدې سره واده وکړي ‪،‬نو هغه بايد خامخا ووژل شي‬ ‫او هغوی به هغه په تيږو ووهي ‪،‬ځکه چې هغه په اسرائيلو کې شرم کړی دی ‪.‬هغوی به هغه ښځه په اور کې وسوزوي ‪،‬ځکه چې هغې د‬ ‫خپل پلر د کورنۍ نوم سپک کړی دی او هغه به له اسرائيلو څخه وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۸‬او په اسراييلو کې بايد د ځمکې د ټولو نسلونو په اوږدو کې زناکاره يا ناپاکه ښځه ونه موندل شي ‪،‬ځکه چې اسراييل څښتن ته مقدس دی ‪،‬‬ ‫او هر سړی چې هغه ناپاک کړي وي ‪،‬خامخا به ووژل شي ‪.‬هغوی به هغه په تيږو سره سنګسار کړي‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې د اسراييلو د ټولو اولدونو په اړه په آسماني تختو کې دا ليکل شوي او ليکل شوي دي ‪:‬څوک چې دا ناپاک کړي هغه به خامخا‬ ‫مړ شي او هغه به په تيږو وويشتل شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او په دې قانون کې د ورځو حد نشته ‪،‬نه معافي او نه کفاره ‪.‬مګر هغه سړی چې خپله لور ناپاکه کړې وي ‪،‬د ټولو اسراييلو له مينځه به‬ ‫له منځه يوړل شي ‪،‬ځکه چې هغه خپل اولد مولک ته ورکړی دی او د هغه د ناپاکولو لپاره يې ګناه کړې ده‪.‬‬ ‫موسٰ ‪،‬بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه او هغوئ ته وصيت وکړه چې خپلې لوڼې غېريهوديانو ته مۀ ورکوئ او د غېريهوديانو د لوڼو نه‬ ‫‪۱۱‬او‬ ‫ی‬ ‫دې خپلو زامنو ته نۀ وى ‪،‬ځکه چې دا د ما للک خخدائ په نظر کښې کرکجن کار دے‪.‬‬ ‫‪۱۲‬له همدې امله ما ستا لپاره د شريعت په الفاظو کې د شکيميانو ټول کارونه چې هغوی د دينه په وړاندې کړي وو او د يعقوب زامنو‬ ‫څنګه وويل ‪:‬موږ به خپله لور هغه سړي ته نه ورکوو چې سنت شوی وي ‪،‬ځکه چې دا زموږ لپاره سپکاوی وو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او دا د اسراييلو لپاره ‪،‬د هغو خلکو لپاره چې ژوند کوي او د هغو خلکو لپاره سپکاوی دی چې د غير يهوديانو لوڼې سره واده کوي ‪،‬‬ ‫ځکه چې دا د اسراييلو لپاره ناپاک او کرکجن دی‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او اسراييل به د دې ناپاکۍ څخه خلص نه وي که چيرې د غير يهوديانو د لورګانو څخه ښځه ولري ‪،‬يا يې خپلې لورګانې داسې سړي‬ ‫ته ورکړې وي چې د غير يهوديانو څخه وي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې وبا به په وبا راشي او لعنت په لعنت ‪،‬او هر ډول قضاوت ‪،‬وبا او لعنت به په هغه راشي ‪:‬که هغه دا کار وکړي ‪،‬يا خپلې‬ ‫سترګې د هغو کسانو څخه پټې کړي چې ناپاکي کوي ‪،‬يا هغه کسان چې د څښتن مقدس ځای ناپاکوي ‪،‬يا هغه کسان چې د هغه مقدس نوم‬ ‫سپکوي( ‪،‬نو )ټول قوم به په ګډه د دې سړي د ټولو ناپاکۍ او سپکاوي لپاره قضاوت شي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د خلکو طرفداري به نه کېږي[ او د خلکو په اړه به هيڅ ډول پاملرنه نه کېږي ]او د هغه په لس به د ميوو ‪،‬نذرانو ‪،‬سوزېدونکې‬ ‫نذرانو ‪،‬غوړو او د خوږ بوی څخه ګټه نه اخيستل کېږي چې هغه قبول کړي ‪:‬او دا کار په اسراييلو کې هر سړی يا ښځه کوي چې مقدس‬ ‫ځای ناپاک کړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬له همدې امله ما تاته امر کړی دی چې دا شهادت اسراييلو ته ووايه ‪:‬وګورئ چې د شکيميانو او د هغوی د زامنو سره څنګه چلند وشو ‪:‬‬ ‫څنګه دوی د يعقوب د دوو زامنو لسونو ته وسپارل شول ‪،‬او دوی يې د عذاب لندې ووژل ‪،‬او دا د دوی لپاره د صداقت لپاره حساب شو ‪،‬‬ ‫او دا د دوی لپاره د صداقت لپاره ليکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او د ليوي نسل د کاهنانو او ليويانو د خدمت لپاره غوره شو ‪،‬ترڅو دوی د څښتن په حضور کې خدمت وکړي ‪،‬لکه څنګه چې موږ تل‬ ‫کوو ‪،‬او ليوي او د هغه زامن د تل لپاره برکت ومومي؛ ځکه چې هغه د صداقت ‪،‬عدالت او د هغو ټولو کسانو څخه د انتقام اخيستلو لپاره‬ ‫ليواله و چې د اسراييلو په وړاندې راپورته شول‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او په دې توګه دوی د ټولو خدای په وړاندې د هغه په حق کې د شهادت په توګه په آسماني تختو باندې برکت او صداقت ليکي‪:‬‬ ‫‪۲۰‬او موږ هغه صداقت په ياد لرو چې سړي د خپل ژوند په اوږدو کې ‪،‬د کال په ټولو دورو کې ترسره کړ؛ تر زرو نسلونو پورې به دوی‬ ‫دا ثبت کړي ‪،‬او دا به هغه او د هغه وروسته د هغه اولدې ته راشي ‪،‬او هغه په آسماني تختو کې د يو ملګري او صادق سړي په توګه ثبت‬ ‫شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۱‬دا ټول احوال ما ستا لپاره ليکلٰ دی او تاته مې امر کړی دی چې بني اسرائيلو ته ووايه چې ګناه ونه کړي ‪،‬له احکامو څخه سرغړونه‬ ‫ونه کړي او هغه تړون مات نه کړي چې د دوی لپاره ټاکل شوی دی ‪،‬بلکې دا چې دوی بايد دا پوره کړي او د ملګرو په توګه ثبت شي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو که چېرې هغوی سرغړونه وکړي او په هره لره کې ناپاکي وکړي ‪،‬نو هغوی به په آسماني تختو کې د دښمنانو په توګه وليکل شي ‪،‬‬ ‫او هغوی به د ژوند له کتاب څخه له منځه يوړل شي ‪،‬او هغوی به د هغو کسانو په کتاب کې وليکل شي چې له منځه به يوړل شي او د هغو‬ ‫کسانو سره چې له ځمکې څخه به له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪34‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۳‬او په هغه ورځ چې د يعقوب زامنو شکيم ووژلو ‪،‬په آسمان کې د دوی په حق کې يو ليک وليکل شو چې دوی صداقت او صداقت او‬ ‫ګناهګارانو څخه انتقام اخيستٰ دی ‪،‬او دا د برکت لپاره ليکل شوی و‪.‬‬ ‫‪۲۴‬هغوی خپله خور دينه د شکيم له کوره راوويستله او هرڅه چې په شکيم کې وو ‪،‬د هغوی پسونه ‪،‬غوايان ‪،‬خره ‪،‬ټول شتمني او ټولې‬ ‫رمې يې ونيولې او ټول يې خپل پلر يعقوب ته راوړل‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغه هغوی وغندل ځکه چې هغوی ښار په توره وواژه ځکه چې هغه د هغو خلکو څخه چې په هغه خاوره کې اوسېدل ‪،‬يعنې کنعانيان‬ ‫او فرزيان وو وېرېدل‪.‬‬ ‫‪۲۶‬د شکيم شاوخوا ټولو ښارونو باندې د څښتن وېره وه ‪،‬نو هغوی د يعقوب د زامنو د تعقيبولو لپاره پورته نه شول ‪،‬ځکه چې په هغوی‬ ‫باندې وېره راغلې وه‪.‬‬ ‫فصل‪۳۱‬‬ ‫‪۱‬د مياشتې د نوې مياشتې په ورځ يعقوب د خپل کور ټولو خلکو ته وويل" ‪:‬خپل ځانونه پاک کړئ او خپلې جامې بدلې کړئ ‪،‬راځئ چې‬ ‫پورته شو او بيتايل ته لړ شو ‪،‬چېرته چې ما په هغه ورځ چې زه د خپل ورور عيسو څخه تښتېدلٰ وم ‪،‬هغه ته نذر منلٰ و ‪،‬ځکه چې هغه‬ ‫زما سره و او ما په سوله کې دې خاورې ته راوست او هغه پردي خدايان چې ستاسو په منځ کې دي لرې کړئ"‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغوی هغه پردي خدايان او هغه څه چې د دوی په غوږونو او غاړو کې وو او هغه بتونه چې راحيل د خپل پلر لبان څخه غل کړي‬ ‫وو او ټول يې يعقوب ته ورکړل ‪،‬پريښودل ‪.‬هغه هغه وسوزول ‪،‬ټوټې ټوټې يې کړل او له منځه يې يوړل او د شکيم په خاوره کې يې د‬ ‫څېړۍ د ونې لندې پټ کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه د اوومې مياشتې د نوې مياشتې په ورځ بيتاېل ته لړ او په هغه ځای کې يې چې خوب کړی و ‪،‬يوه قربانګاه جوړه کړه او هلته يې‬ ‫يوه ستنه ودروله او خپل پلر اسحاق ته يې خبر واستاوه چې د قربانۍ لپاره راشي او خپلې مور ربکا ته هم راشي‪.‬‬ ‫‪۴‬حضرت اسحاق وويل ‪:‬زما زوی يعقوب پرېږده چې راشي او د مرګ څخه مخکې يې وګورم‪.‬‬ ‫‪۵‬حضرت يعقوب د خپل پلر حضرت اسحاق او خپلې مور ربکا ته د خپل پلر حضرت ابراهيم کور ته لړ او خپل دوه زامن يې ‪،‬لوي‬ ‫او يهودا ‪،‬د ځان سره واخيستل او خپل پلر حضرت اسحاق او خپلې مور ربکا ته راغٰ‪.‬‬ ‫‪۶‬او ربکا د برج څخه د هغه مخې ته راغله چې يعقوب ښکل کړي او هغه په غېږ کې ونيسي ‪،‬ځکه چې کله هغې واورېدل چې ستا زوی‬ ‫يعقوب راغلٰ دی ‪،‬نو روح يې تازه شو او هغه يې ښکل کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬هغې د هغه دوه زامن وليدل ‪،‬او هغوی يې وپېژندل ‪،‬او ورته يې وويل" ‪:‬ايا دا ستا زامن دي ‪،‬زما زويه؟ "هغې هغوی په غېږ کې ونيول ‪،‬‬ ‫ښکل يې کړل او برکت يې ورکړ او ويې ويل" ‪:‬ستاسو په وسيله به د ابراهيم نسل مشهور شي ‪،‬او تاسو به په ځمکه کې برکت شئ"‪.‬‬ ‫‪۸‬نو حضرت يعقوب د خپل پلر حضرت اسحاق سره هغه کوټې ته لړ چې هغه په کې پروت و ‪،‬او د هغه دوه زامن هم ورسره وو ‪.‬هغه‬ ‫د خپل پلر لس ونيو او ښکته شو او ښکل يې کړ ‪.‬حضرت اسحاق د خپل زوی حضرت يعقوب غاړه ونيوه او په غاړه يې وژړل‪.‬‬ ‫‪۹‬او د اسحاق سترګې تياره شوې ‪،‬او هغه د يعقوب دوه زامن ‪،‬لوي او يهودا وليدل ‪،‬او ويې ويل" ‪:‬ايا دا ستا زامن دي ‪،‬زما زويه؟ ځکه‬ ‫چې دوی ستا په څير دي"‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او هغه ورته وويل چې دوی په ريښتيا سره د هغه زامن دي' ‪:‬او تا په ريښتيا وليدل چې دوی په ريښتيا سره زما زامن دي‪'.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوی هغه ته نږدې شول ‪،‬هغه مخ واړاوه او ښکل يې کړل او دواړه يې په غېږ کې ونيول‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د نبوت روح د هغه په خوله کې راښکته شو ‪،‬او هغه لوي د خپل ښي لس او يهوداه د خپل چپ لس څخه ونيو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغه لومړی لوي ته مخ واړاوه ‪،‬او لومړی يې هغه ته برکت ورکړ ‪،‬او ورته يې وويل ‪:‬د ټولو خدای ‪،‬د ټولو زمانو څښتن ‪،‬تا او ستا‬ ‫اولدونو ته د ټولو زمانو لپاره برکت درکړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او څښتن دې تا او ستا اولد ته عظمت او لوی جلل درکړي ‪،‬او ته او ستا اولد دې د ټولو انسانانو څخه د هغه په مقدس ځای کې د‬ ‫حضور د فرښتو او مقدسينو په توګه د خدمت کولو لپاره هغه ته نږدې شي( ‪.‬همدارنګه )لکه څنګه چې دوی دي ‪،‬ستا د زامنو اولد به د‬ ‫جلل ‪،‬عظمت او تقدس لپاره وي ‪،‬او هغه دې دوی د ټولو عمرونو لپاره لوی کړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغوی به قاضيان ‪،‬شهزادګان او د يعقوب د اولدې د ټولو اولدونو مشران وي؛ هغوی به د څښتن کلم په صداقت سره ووايٰ ‪،‬او‬ ‫هغوی به د هغه ټول قضاوتونه په صداقت سره وکړي ‪.‬او هغوی به زما لرې يعقوب ته او زما لرې اسراييلو ته بيان کړي ‪.‬د څښتن برکت‬ ‫به د هغوی په خوله کې ورکړل شي ترڅو د محبوبانو ټولو اولدونو ته برکت ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ستا مور ستا نوم لوي کېښود ‪،‬او هغې ستا نوم په سمه توګه کېښود؛ ته به د څښتن سره يوځای شې او د يعقوب د ټولو زامنو ملګری‬ ‫شې؛ د هغه مېز دې ستا وي ‪،‬او ته او ستا زامن دې ترې وخورئ؛ او ستا مېز دې د ټولو نسلونو لپاره ډک وي ‪،‬او ستا خواړه دې د تل لپاره‬ ‫کم نه شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او ټول هغه کسان چې ستا څخه کرکه کوي ستا په وړاندې دې سقوط وکړي ‪،‬او ستا ټول دښمنان دې له منځه يوړل شي ‪.‬برکت دې وي‬ ‫هغه څوک چې تاته برکت درکوي ‪،‬او لعنت دې وي هغه قوم چې تاته لعنت وايي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه يهودا ته وويل ‪:‬څښتن دې تاته قوت او قدرت درکړي چې هغه ټول کسان چې ستا څخه کرکه کوي ‪،‬وځپي ‪.‬ته به او ستا يو زوی‬ ‫به د يعقوب د زامنو څخه يو شهزاده شې ‪.‬ستا نوم او ستا د زامنو نوم دې په هره ځمکه او سيمه کې خپور شي ‪.‬بيا به ستا په وړاندې غير‬ ‫قومونه ووېرېږي ‪،‬او ټول قومونه به لړزېږي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬د يعقوب مدد به ستا په لس کې وي ‪،‬او د بنٰ السرائيلو نجات به ستا په لس کې وي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او کله چې ته د خپل صداقت په عزت تخت کېناستې ‪،‬نو د محبوب د زامنو د ټولو اولدونو لپاره به لويه سوله وي ‪.‬برکت دې وي هغه‬ ‫څوک چې تاته برکت درکړي ‪،‬او ټول هغه څوک چې له تا څخه کرکه کوي او تاته ځوروي او لعنت وايي ‪،‬له ځمکې څخه به ويستل شي او‬ ‫له منځه يوړل شي او لعنت به شي‪.‬‬ ‫‪35‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۱‬او بيا يې مخ واړاوه او ښکل يې کړ او په غېږ کې يې ونيو او ډېر خوشحاله شو ‪،‬ځکه چې هغه د خپل زوی يعقوب زامن په رښتيا‬ ‫ليدلي وو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬بيا هغه د هغه د پښو له منځ څخه راووت او پرېوت او د هغه په حضور کې يې سجده وکړه ‪،‬هغه هغوی ته برکت ورکړ او په هغه شپه‬ ‫هلته د خپل پلر اسحاق سره ارام وکړ ‪،‬او هغوی په خوشحالۍ سره وخوړل او وڅښل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د يعقوب دواړه زامن يې ويده کړل ‪،‬يو يې په ښي لس او بل يې په چپ لس ‪،‬او دا د هغه لپاره د صداقت په توګه حساب شو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬حضرت يعقوب د شپې په اوږدو کې خپل پلر ته هر څه وويل ‪،‬څنګه څښتن پر هغه ډېره مهرباني وکړه او څنګه يې په ټولو لرو کې‬ ‫بريالٰ کړ او هغه يې له ټولو بديو څخه وساته‪.‬‬ ‫‪۲۵‬حضرت اسحاق د خپل پلر حضرت ابراهيم خدای ته برکت ورکړ ‪،‬چې د خپل غلم حضرت اسحاق د زامنو څخه يې خپله رحمت او‬ ‫صداقت نه و اخيستٰ‪.‬‬ ‫‪۲۶‬سهار حضرت يعقوب خپل پلر حضرت اسحاق ته هغه نذر چې هغه د څښتن په وړاندې منلٰ و او هغه رويا چې هغه ليدلې وه بيان‬ ‫کړه ‪،‬او دا چې هغه يوه قربانګاه جوړه کړې ده او هر څه د څښتن په حضور کې د قربانۍ لپاره چمتو دي لکه څنګه چې هغه منلې وه ‪،‬او‬ ‫هغه راغلٰ دی چې هغه په خره باندې سپور کړي‪.‬‬ ‫‪۲۷‬حضرت اسحاق خپل زوی حضرت يعقوب ته وويل” ‪:‬زه ستا سره نشم تلی ‪،‬ځکه چې زه بوډا شوی يم او نور د تګ توان نه لرم ‪.‬زما‬ ‫زويه ‪،‬په سلمتۍ سره لړ شه ‪،‬ځکه چې زه نن يو سل پنځه شپېته کلن يم ‪.‬نور سفر نشم کولی ‪.‬خپله مور په خره سپور کړه او هغه دې له‬ ‫ځان سره پرېږده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او زه پوهېږم ‪،‬زما زويه ‪،‬چې ته زما د خاطر راغلٰ يې ‪،‬او دا ورځ دې برکتناکه وي چې تا زه ژوندی وليدم ‪،‬او ما هم تا وليد ‪،‬زما‬ ‫زويه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬ته دې بريالٰ شې او هغه نذر چې تا منلٰ دی پوره کړې ‪،‬او خپله نذر مه ځنډوه ‪،‬ځکه چې ته به د نذر په اړه حساب ورکول کېږي ‪.‬نو‬ ‫اوس ژر شه چې دا پوره کړې ‪،‬او هغه دې خوشحاله شي چې ټول شيان يې کړي دي ‪،‬چا ته چې تا منلٰ دی‪.‬‬ ‫‪۳۰‬هغه ربکا ته وويل” ‪:‬خپل زوی يعقوب سره لړ شه “‪.‬نو ربکا د خپل زوی يعقوب سره لړه او دبوره هم ورسره وه او دوی بيتاېل ته‬ ‫راغلل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او حضرت يعقوب هغه دعا راياده کړه چې د هغه پلر هغه او د هغه دوو زامنو ‪،‬لوي او يهودا ته برکت ورکړی وو ‪،‬او هغه‬ ‫خوشحاله شو او د خپلو نيکونو ‪،‬ابراهيم او اسحاق خدای ته يې برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او هغه وويل' ‪:‬اوس زه پوهيږم چې زه او زما زامن هم د ټولو خدای په وړاندې تلپاتې هيله لرو'؛ او دا د دواړو په اړه ټاکل شوی دی؛‬ ‫او دوی دا د دوی لپاره د تلپاتې شهادت په توګه په آسماني تختو کې ثبتوي چې څنګه اسحاق دوی ته برکت ورکړ‪.‬‬ ‫فصل‪۳۲‬‬ ‫‪۱‬هغه شپه په بيت ايل کې پاتې شو ‪،‬او لوي خوب وليد چې دوی هغه او د هغه زامنو ته د تل لپاره د خدای تعالٰ کاهن ټاکلٰ او ټاکلٰ دی؛‬ ‫او هغه له خوب څخه راويښ شو او د څښتن ستاينه يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۲‬حضرت يعقوب د دې مياشتې د څوارلسمې نېټې په سهار وختي پاڅېد او د هغه ټولو شيانو لسمه برخه يې ورکړه چې ورسره راغلي وو ‪،‬‬ ‫د انسانانو او څارويو ‪،‬سرو زرو او هر لوښي او جامو څخه ‪،‬هو ‪،‬هغه د ټولو څخه لسمه برخه ورکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬په هغو ورځو کې راحيل د خپل زوی بنيامين سره اميندواره شوه ‪.‬او يعقوب خپل زامن له ځانه پورته وشمېرل او لوی د څښتن په برخه‬ ‫کې شامل شو ‪،‬او د هغه پلر هغه ته د کاهنتوب جامې واغوستې او لسونه يې ډک کړل‪.‬‬ ‫‪۴‬او د دې مياشتې په پنځلسمه ورځ ‪،‬هغه د څارويو څخه څوارلس غوايان ‪،‬اته ويشت پسونه ‪،‬نهه څلويښت پسونه ‪،‬اووه ګډورۍ او يوويشت‬ ‫وزان قربانګاه ته راوړل ‪.‬دا د سوزېدونکې نذرانې په توګه د قربانګاه په سر وو ‪،‬چې د خدای په وړاندې د خوشبويۍ لپاره ښه خوندور وو‪.‬‬ ‫‪۵‬دا د هغه نذرانه وه ‪،‬د هغه نذر په پايله کې چې هغه منلې وه چې هغه به د هغوی د مېوو او څښلو نذرانو سره لسمه برخه ورکوي‪.‬‬ ‫‪۶‬کله چې اور وسوزاوه ‪،‬نو هغه د اور په سر باندې خوشبويي وسوزوله او د شکرانې د نذرانې په توګه يې دوه غوايان ‪،‬څلور پسونه ‪،‬څلور‬ ‫پسونه ‪،‬څلور وزان ‪،‬دوه يو کلن پسونه او دوه وزان وړاندې کړل؛ او دا کار يې هره ورځ د اوو ورځو لپاره وکړ‪.‬‬ ‫‪۷‬نو هغه ‪،‬د هغه ټولو زامنو او د هغه سړيو هلته اووه ورځې په خوښۍ سره وخوړلې او د څښتن شکر يې ادا کړ ‪،‬چا چې هغه د ټولو‬ ‫تکليفونو څخه خلص کړ او خپله نذر يې پوره کړ‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه د ټولو پاکو څارويو لسمه برخه ورکړه او سوزېدونکې قرباني يې ورکړه ‪،‬مګر ناپاک څاروي يې خپل زوی لوي ته ورکړل( نه )‬ ‫او د ټولو انسانانو روحونه يې هغه ته ورکړل‪.‬‬ ‫‪۹‬او لوي د خپل پلر يعقوب څخه مخکې په بيت ايل کې د کاهن دنده د خپلو لسو وروڼو په پرتله ترسره کړه ‪،‬او هغه هلته کاهن و ‪،‬او‬ ‫يعقوب خپله نذر ورکړ ‪:‬په دې توګه هغه لسمه برخه بيا څښتن ته ورکړه او هغه يې وقف کړه ‪،‬او هغه د هغه لپاره مقدس شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او له همدې امله دا په آسماني تختو باندې د لسمې برخې د قانون په توګه ليکل شوی دی چې بيا هر کال د څښتن په حضور کې د‬ ‫خوړلو لپاره لسمه برخه ده ‪،‬په هغه ځای کې چې دا غوره شوی چې د هغه نوم بايد پاتې شي ‪،‬او د دې قانون لپاره د تل لپاره د ورځو هيڅ‬ ‫حد نشته‪.‬‬ ‫‪۱۱‬دا قاعده د دې لپاره ليکل شوې ده چې هر کال د څښتن په حضور کې د دوهمې لسمې برخې په خوړلو سره په هغه ځای کې چې غوره‬ ‫شوی وي ‪،‬پوره شي ‪،‬او له دې کال څخه تر راتلونکي کال پورې به له هغې څخه هيڅ شٰ پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې تخم به په خپل کال کې د تخم د راټولولو تر ورځو پورې خوړل کېږي ‪،‬شراب به د انګورو د راټولولو تر ورځو پورې او‬ ‫غوړ به د خپل موسم تر ورځو پورې خوړل کېږي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هر هغه څه چې پاتې شي او زوړ شي ‪،‬هغه بايد ناپاک وګڼل شي ‪.‬دا بايد په اور کې وسوزول شي ‪،‬ځکه چې دا ناپاکه ده‪.‬‬ ‫‪36‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۴‬او په دې ډول دې هغوی په مقدس ځای کې سره يوځای وخوري او هغوی دې دا زوړ نه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او د غواګانو او پسونو ټول لسمه برخه به څښتن ته مقدسه وي ‪،‬او د هغه کاهنانو ته به وي ‪،‬چې دوی به يې کال په کال د هغه په حضور‬ ‫کې خوري؛ ځکه چې دا په آسماني تختو باندې د لسمې برخې په اړه مقرر شوی او کښل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او په راتلونکې شپه ‪،‬د همدې مياشتې په دوه ويشتمه ورځ ‪،‬يعقوب پريکړه وکړه چې هغه ځای جوړ کړي ‪،‬او د دربار څخه دېوال جوړ‬ ‫کړي ‪،‬او دا مقدس کړي او د تل لپاره يې د ځان او د هغه د اولدونو لپاره مقدس کړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬څښتن د شپې هغه ته ښکاره شو او برکت يې ورکړ او ورته يې وويل ‪:‬ستا نوم به يعقوب نه وي ‪،‬بلکې ستا نوم به اسرائيل وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او هغه بيا هغه ته وويل ‪:‬زه هغه څښتن يم چې اسمان او ځمکه يې پيدا کړې ده ‪،‬او زه به تا ډير او ډير کړم ‪،‬او ستا څخه به پاچاهان‬ ‫راووځي ‪،‬او دوی به په هر ځای کې چې د انسانانو پښې تللي وي ‪،‬قضاوت وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬زه به ستا اولدې ته ټوله ځمکه چې د اسمان لندې ده ورکړم او هغوی به د ټولو قومونو سره د هغوی د غوښتنو په مطابق عدالت‬ ‫وکړي ‪.‬له هغې وروسته به هغوی ټوله ځمکه ترلسه کړي او د تل لپاره به يې وارث شي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې هغه خبرې ختمې کړې ‪،‬نو هغه له هغه څخه پورته لړ او حضرت يعقوب ورته وکتل تر هغه چې هغه اسمان ته وخېژېده‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغه د شپې په رويا کې وليد ‪،‬او يوه فرښته له اسمان څخه راښکته شوه چې اووه تختې يې په لسونو کې وې ‪،‬او هغه يې يعقوب ته‬ ‫ورکړې ‪،‬او هغه هغه څه ولوستل او هغه ټول پوهېدل چې په هغه کې ليکل شوي وو چې د هغه او د هغه د زامنو سره به د ټولو وختونو‬ ‫لپاره پيښ شي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او هغه ورته هغه ټول شيان وښودل چې په تختو ليکل شوي وو ‪،‬او ورته يې وويل ‪:‬دا ځای مه جوړوه ‪،‬او دا د تل لپاره مقدس ځای مه‬ ‫جوړوه ‪،‬او دلته مه اوسېږه؛ ځکه چې دا ځای نه دی ‪.‬د خپل پلر ابراهيم کور ته لړ شه او د خپل پلر اسحاق سره د خپل پلر د مړينې تر‬ ‫ورځې پورې اوسېږه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې ته به په مصر کې په امن سره مړ شې او په دې خاوره کې به د خپل پلر نيکونو په هديره کې ‪،‬د ابراهيم او اسحاق سره په‬ ‫عزت سره ښخ شې‪.‬‬ ‫‪۲۴‬مه وېرېږه ‪،‬ځکه چې څنګه دې ليدلي او لوستلي دي ‪،‬همداسې به وي؛ او ته هر څه لکه څنګه چې ليدلي او لوستلي دي وليکئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او يعقوب وويل' ‪:‬خدايه ‪،‬زه څنګه کولٰ شم هغه څه چې ما لوستلي او ليدلي دي په ياد ولرم؟ 'او هغه ورته وويل' ‪:‬زه به ټول شيان ستا‬ ‫په ياد کې راوړم'‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغه له هغه ځايه پورته شو او له خوبه راويښ شو ‪،‬او هغه هر څه چې هغه لوستلي او ليدلي وو په ياد يې راوستل ‪،‬او هغه ټول الفاظ‬ ‫چې هغه لوستلي او ليدلي وو وليکل‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او هغه هلته يوه بله ورځ ولمانځله ‪،‬او په هغې يې د پخوانيو ورځو د ټولو قربانيو سره سم قرباني وکړه ‪،‬او هغه يې' اضافه 'نوم کېښود ‪،‬‬ ‫ځکه چې دا ورځ اضافه شوه او پخوانيو ورځو ته يې' اختر 'نوم ورکړ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او په دې ډول دا څرګنده شوه چې دا بايد وي ‪،‬او دا په آسماني تختو ليکل شوي دي ‪:‬له همدې امله هغه ته دا څرګنده شوه چې هغه بايد‬ ‫دا ولمانځي ‪،‬او دا د اختر په اوو ورځو کې اضافه کړي‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او د هغې نوم" اضافه "کېښودل شو ‪،‬ځکه چې دا د اختر د ورځو په منځ کې ‪،‬د کال د ورځو د شمېر سره سم ليکل شوی و‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د همدې مياشتې په درويشتمه نيټه د شپې په وخت کې ‪،‬د ربکا دايي دبوره مړه شوه ‪،‬او هغوی هغه د ښار لندې د سيند په غاړه د‬ ‫بلوط ونې لندې ښخه کړه ‪.‬هغه د دې ځای نوم د دبوره سيند او د بلوط ونې نوم د دبوره د غم د بلوط ونې کېښود‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ربکا لړه او خپل کور ته د خپل پلر اسحاق کور ته راستنه شوه ‪.‬حضرت يعقوب د هغې په لس کې پسونه ‪،‬پسونه او وزان ولېږل‬ ‫چې د هغه د پلر لپاره هغه ډول خواړه چمتو کړي چې هغه يې غوښتل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او هغه د خپلې مور پسې لړ تر هغه چې د کبراتان خاورې ته ورسېد او هلته اوسېده‪.‬‬ ‫‪۳۳‬راحيل په شپه کې زوی وزېږاوه او د هغه نوم يې" زما د غم زوی "کېښود ‪،‬ځکه چې هغې د هغه د زېږولو په وخت کې ډېره سخته‬ ‫تجربه وکړه ‪.‬خو پلر يې د اتمې مياشتې په يوولسمه نېټه د شپږمې اونۍ په لومړۍ ورځ د هغه نوم بنيامين کېښود ‪. [۲۱۴۳‬سهار]‬ ‫‪۳۴‬راحيل هلته مړه شوه او هغه د افرات په سيمه کې ښخه شوه چې اوس بيت لحم ده ‪.‬يعقوب د راحيل په قبر باندې د هغې د قبر د پاسه‬ ‫لره باندې يو ستنه جوړه کړه‪.‬‬ ‫فصل‪۳۳‬‬ ‫‪۱‬حضرت يعقوب د مجدلدرايف جنوب لوري ته لړ او هلته اوسېده ‪.‬هغه د لسمې مياشتې د نوې مياشتې په ورځ د خپلې ښځې ليه سره‬ ‫خپل پلر حضرت اسحاق ته لړ‪.‬‬ ‫‪۲‬روبين بلهه وليده چې د راحيل وينځه وه او د هغه د پلر وينځه وه ‪،‬په پټ ځای کې په اوبو کې غسل کاوه ‪،‬او هغه ورسره مينه وکړه‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه د شپې ځان پټ کړ او د بلېها کور ته ننوت او هغه يې د هغې په کور کې په بستر کې يوازې ويده وموندله‪.‬‬ ‫‪۴‬هغه د هغې سره څملست ‪،‬او هغه راويښه شوه او ويې ليدل چې روبين د هغې سره په بستر کې پروت دی ‪،‬او هغې د خپل چادر څنډه‬ ‫ښکاره کړه او هغه يې ونيوه ‪،‬او چيغه يې کړه او معلومه شوه چې دا روبين دی‪.‬‬ ‫‪۵‬هغه د هغه څخه شرمنده شوه او خپل لس يې ترې خوشې کړ او هغه وتښتېد‪.‬‬ ‫‪۶‬هغې په دې خبره ډېر غمجنه شوه او هيچا ته يې ونه ويل‪.‬‬ ‫‪۷‬کله چې يعقوب بېرته راغٰ او هغه يې ولټوله ‪،‬هغې ورته وويل” ‪:‬زه ستا لپاره پاکه نه يم ‪،‬ځکه چې زه ستا په وړاندې ناپاکه شوې يم ‪.‬‬ ‫ځکه چې روبين زه ناپاکه کړی يم او د شپې زما سره څملستم ‪،‬او زه ويده وم ‪،‬او تر هغه وخته پورې مې ونه ليدل چې هغه زما لمنه‬ ‫راوباښه او زما سره ويده شو“‪.‬‬ ‫‪۸‬حضرت يعقوب په روبين باندې ډېر په قهر شو ځکه چې هغه د خپل پلر د لمنې بربنډولو له امله د بلېها سره زنا کړې وه‪.‬‬ ‫‪37‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۹‬او يعقوب بيا هغې ته ورنژدې نه شو ځکه چې روبين هغه ناپاکه کړې وه ‪.‬او هر هغه څوک چې د خپل پلر لمن لوڅ کړي ‪،‬نو د هغه‬ ‫عمل ډېر بد دی ‪،‬ځکه چې هغه د څښتن په نظر کې کرکه لري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬له همدې امله په آسماني تختو باندې ليکل شوي او مقرر شوي دي چې سړی بايد د خپل پلر د ښځې سره زنا ونه کړي او د خپل پلر‬ ‫لمنه ونه لوڅ کړي ‪،‬ځکه چې دا ناپاکه ده ‪:‬دوی به خامخا يوځای مړه شي ‪،‬هغه سړی چې د خپل پلر د ښځې سره زنا کوي او هغه ښځه‬ ‫هم ‪،‬ځکه چې دوی په ځمکه کې ناپاکي کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او زمونږ د خدای په حضور کې به په هغه قوم کې چې هغه د خپل ملکيت لپاره غوره کړی دی ‪،‬هيڅ شٰ ناپاک نه وي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او بيا ‪،‬دا په دوهم ځل ليکل شوی دی' ‪:‬لعنت دې وي هغه څوک چې د خپل پلر د ښځې سره زنا کوي ‪،‬ځکه چې هغه د خپل پلر شرم‬ ‫ښکاره کړی دی'؛ او د څښتن ټولو مقدسينو وويل' ‪:‬همداسې وي ‪،‬همداسې وي'‪.‬‬ ‫موسٰ ‪،‬بني اسرائيلو ته امر وکړه چې دا خبره ومني ‪،‬ځکه چې دا د مرګ سزا ده ‪،‬او دا ناپاکه ده ‪،‬او د هغه چا لپاره چې دا کار کړی‬ ‫‪۱۳‬او‬ ‫ی‬ ‫وي د کفارې لپاره تل لپاره هيڅ کفاره نشته ‪،‬مګر هغه بايد ووژل شي ‪،‬ووژل شي ‪،‬سنګسار شي او زموږ د خدای د خلکو له مينځ څخه‬ ‫وشړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬ځکه چې په اسراييلو کې هيڅ چا ته چې دا کار کوي اجازه نشته چې په ځمکه باندې يوه ورځ هم ژوندی پاتې شي ‪،‬ځکه چې هغه ناپاک‬ ‫او ناپاک دی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغوی دې دا ونه وايي چې روبين ته د خپل پلر د وينځې سره د زنا کولو وروسته ژوند او بخښنه ورکړل شوه ‪،‬او هغې ته هم ‪،‬که‬ ‫څه هم هغې ميړه درلود ‪،‬او د هغې ميړه ‪،‬د هغه پلر ‪،‬يعقوب ‪،‬ل ژوندی و‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې تر هغه وخته پورې د ټولو لپاره په بشپړ ډول قانون ‪،‬قضاوت او قانون نه وو نازل شوی ‪،‬مګر ستاسو په وخت کې( دا د‬ ‫فصلونو او ورځو قانون په توګه څرګند شوی ‪،‬او د تل پاتې نسلونو لپاره د تل پاتې قانون په توګه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او د دې قانون لپاره د ورځو پای نشته او نه د هغې لپاره کفاره شته ‪،‬بلکې دوی دواړه بايد د قوم په مينځ کې له مينځه يوړل شي ‪:‬په هغه‬ ‫ورځ چې دوی دا کار وکړ دوی به يې ووژني‪.‬‬ ‫موسٰ ‪،‬دا د اسراييلو لپاره وليکه چې هغوی دا ومني او د دې خبرو سره سم عمل وکړي او داسې ګناه ونه کړي چې مرګ يې‬ ‫‪۱۸‬او‬ ‫ی‬ ‫راولي ‪،‬ځکه چې زموږ څښتن خدای قاضي دی ‪،‬هغه د خلکو درناوی نه کوي او نه ډالۍ مني‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د لوظ دا خبرې هغوی ته ووايه ‪،‬ترڅو هغوی واوري او عمل پرې وکړي او د هغو څخه ساتنه وکړي او له منځه لړ نشي او له‬ ‫ځمکې څخه ونه ايستل شي ‪،‬ځکه چې ناپاکي ‪،‬کرکه ‪،‬ککړتيا او ناپاکي هغه ټول دي چې زموږ د خدای په وړاندې په ځمکه کې دا کار‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او د هغه زناکارۍ څخه لويه ګناه نشته چې دوی يې په ځمکه کې کوي؛ ځکه چې اسراييل د خپل خدای څښتن ته يو مقدس قوم دی ‪،‬او د‬ ‫ميراث قوم دی ‪،‬او د کاهنانو او شاهي قوم دی او د( خپل )ملکيت دی؛ او د مقدس قوم په مينځ کې به داسې ناپاکي ښکاره نشي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د دې شپږمې اونۍ په دريم کال[ سهار ]‪ ۲۱۴۵‬يعقوب او د هغه ټول زامن لړل او د ابراهيم په کور کې د خپل پلر اسحاق او د‬ ‫هغه د مور ربکا سره اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬د حضرت يعقوب د زامنو نومونه دا دي ‪:‬د مشر زوی روبين ‪،‬شمعون ‪،‬لوي ‪،‬يهودا ‪،‬يساکار ‪،‬زبولون ‪،‬د ليه زامن ‪،‬د راحيل زامن ‪،‬‬ ‫يوسف او بنيامين ‪،‬د بلهه زامن ‪،‬دان او نفتالي ‪،‬د زلفه زامن ‪،‬جاد او اشر ‪،‬او د ليه لور ‪،‬د يعقوب يوازينۍ لور ‪،‬دينه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو هغوی راغلل او اسحاق او ربکا ته يې سجده وکړه ‪،‬او کله چې هغوی وليدل نو يعقوب او د هغه ټولو زامنو ته يې برکت ورکړ ‪.‬‬ ‫اسحاق ډېر خوشحاله شو ‪،‬ځکه چې هغه د خپل کشر زوی يعقوب زامن وليدل او هغوی ته يې برکت ورکړ‪.‬‬ ‫څپرکی‪۳۴‬‬ ‫‪۱‬او د دې څلور څلوېښتمې کليزې د دې اونۍ په شپږم کال[ سهار ]‪ ۲۱۴۸‬يعقوب خپل زامن د خپلو رمو د څړولو لپاره او خپل نوکران يې‬ ‫د هغوی سره د شکيم څړځايونو ته واستول‪.‬‬ ‫‪۲‬د اموريانو اووه پاچاهان د هغوی په وړاندې سره راټول شول ترڅو هغوی ووژني ‪،‬ځانونه د ونو لندې پټ کړي او د هغوی څاروي د‬ ‫لوټ په توګه واخلي‪.‬‬ ‫‪۳‬او يعقوب ‪،‬لوي ‪،‬يهوداه او يوسف د خپل پلر اسحاق سره په کور کې وو ‪،‬ځکه چې د هغه روح غمجن و او دوی نشو کولٰ چې هغه‬ ‫پرېږدي ‪:‬او بنيامين تر ټولو کشر و ‪،‬او په دې خاطر د خپل پلر سره پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۴‬او د تفو بادشاهان ‪،‬د اريسا بادشاهان ‪،‬د سرګان بادشاهان ‪،‬د سيلو بادشاهان ‪،‬د جاعاس بادشاهان ‪،‬د بيتورون بادشاه ‪،‬د معنيساقير بادشاه‬ ‫او ټول هغه کسان چې په دې غرونو کې اوسېږي( او )چې د کنعان په خاوره کې په ځنګلونو کې اوسېږي راغلل‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغوی حضرت يعقوب ته دا خبر ورکړ او ويې ويل” ‪:‬ګوره ‪،‬د اموريانو پاچاهانو ستا زامن محاصره کړي دي او د هغوی رمې يې‬ ‫لوټ کړې دي“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو هغه د خپل کور څخه راووت ‪،‬د هغه درې زامن ‪،‬د هغه د پلر ټول خدمتګاران او د هغه خپل نوکران ‪،‬او د هغه شپږ زره سړي چې‬ ‫تورې يې درلودې ‪،‬د هغوی په وړاندې روان شول‪.‬‬ ‫‪۷‬هغۀ هغوئ د لشکم په څړځايونو کښې ووژل او په تښتېدلو کسانو پسې يې لړو او د تورې په زور يې ووژل ‪،‬او اريسا ‪،‬تفو ‪،‬سارگان ‪،‬‬ ‫سيلو ‪،‬عماني ساکر او جاجاس يې ووژل او خپلې رمې يې بېرته ترلسه کړې‪.‬‬ ‫‪۸‬هغه په هغوی باندې غالب شو او په هغوی باندې يې جزيه ولګوله چې د دوی د ځمکې پنځه حاصلت يې ورته ورکړل ‪،‬او هغه د روبيل‬ ‫او تمناتار ښارونه جوړ کړل‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه په سلمتۍ سره راستون شو او د هغوی سره يې سوله وکړه او هغوی تر هغه ورځې پورې د هغه غلمان شول چې هغه او د‬ ‫هغه زامن مصر ته لړل‪.‬‬ ‫‪38‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۰‬او د دې اونۍ په اووم کال[ سهار ]‪ ۲۱۴۹‬کې ‪،‬هغه يوسف د خپل کور څخه د خپلو وروڼو د ښه والي په اړه د پوهېدو لپاره د شکيم‬ ‫سيمې ته واستاوه ‪،‬او هغه هغوی د دوتان په سيمه کې وموندل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوی د هغه سره خيانت وکړ او د هغه د وژلو لپاره يې دسيسه جوړه کړه ‪،‬خو خپل نظر يې بدل کړ ‪،‬دوی هغه په اسماعيليانو‬ ‫سوداګرو وپلورلو ‪،‬او هغه يې مصر ته راوست ‪،‬او هغه يې د فرعون د خصي ‪،‬د پخليانو مشر او د اليوا ښار کاهن فوطيفار ته وپلورلو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬د حضرت يعقوب زامنو يو وز حلل کړ او د حضرت يوسف چپنه يې په وينه کې ډوب کړه او د اوومې مياشتې په لسمه ورځ يې خپل‬ ‫پلر حضرت يعقوب ته واستوله‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغه ټوله شپه غمجن شو ‪،‬ځکه چې هغوی هغه ماښام هغه ته راوړی وو ‪،‬او هغه د خپل مرګ په غم کې ډېر تبه شو او ويې ويل' ‪:‬يوې‬ ‫بدمرغه ځناور يوسف خوړلٰ دی 'او د هغه د کورنۍ ټول غړي[ په هغه ورځ د هغه سره غمجن شول ‪،‬او دوی ]ټوله ورځ د هغه سره‬ ‫غمجن او غمجن وو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬د هغه زامن او لور د تسليت ورکولو لپاره راپورته شول ‪،‬مګر هغه د خپل زوی لپاره تسليت ونه مانه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬په هغه ورځ بلها واورېدل چې يوسف مړ شو ‪،‬او هغه د هغه په غم کې مړه شوه ‪،‬او هغه په قفراطيف کې اوسېده ‪،‬او د هغه لور دينه هم‬ ‫د يوسف له مرګ څخه وروسته مړه شوه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬نو په يوه مياشت کې په بنٰ السرائيلو درې ځله غمجن شول ‪.‬هغوئ بلهه او د هغۀ لور دينه د راحيل د قبر په وړاندې ښخ کړل ‪،‬او هلته‬ ‫يې ښخ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه يو کال د يوسف لپاره غمجن شو او بس يې نه کړ ‪،‬ځکه چې هغه وويل' ‪:‬اجازه راکړئ چې قبر ته لړ شم او د خپل زوی لپاره غم‬ ‫وکړم'‪.‬‬ ‫‪۱۸‬له همدې امله د بني اسرائيلو لپاره دا مقرر شوی دی چې دوی بايد د اوومې مياشتې په لسمه ورځ ځانونه وبخښي ‪ -‬په هغه ورځ چې‬ ‫هغه خبر چې هغه يې د يوسف لپاره ژړلٰ و ‪ -‬د هغه پلر يعقوب ته راغٰ ‪ -‬چې دوی بايد د اوومې مياشتې په لسمه ورځ د وزو سره د‬ ‫خپلو ګناهونو لپاره کفاره ورکړي؛ ځکه چې دوی د خپل پلر د هغه د زوی يوسف په اړه د مينې له امله غمجن شوي وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او دا ورځ د دې لپاره ټاکل شوې ده چې دوی بايد په دې ورځ د خپلو ګناهونو ‪،‬د خپلو ټولو سرغړونو او د خپلو ټولو غلطيو لپاره‬ ‫غمجن شي ‪،‬ترڅو دوی په کال کې يو ځل په دې ورځ ځانونه پاک کړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د يوسف له مړينې وروسته ‪،‬د يعقوب زامنو ښځې وکړې ‪:‬د روبين د ښځې نوم عده وه ‪،‬د شمعون د ښځې نوم ادلبا وه چې کنعانٰ وه؛ د‬ ‫ليوي د ښځې نوم ملکه وه چې د ارام د لورګانو څخه وه چې د تارح د زامنو له نسل څخه وه؛ د يهودا د ښځې نوم بتسويل وه چې د کنعانٰ‬ ‫وه؛ د اشکار د ښځې نوم حزاقه وه چې د زبولون د ښځې نوم نعيمان وه چې د دان د ښځې نوم عجله وه چې د نفتالي د ښځې نوم راسو وه‬ ‫چې د بين النهرين وه چې د بين النهرين وه ‪.‬د جاد د ښځې نوم مکا وه چې د اشير د ښځې نوم يونونا وه چې د يوسف د ښځې نوم اسنات وه‬ ‫چې د مصرۍ وه ‪.‬د بنيامين د ښځې نوم ياساکه وه‪.‬‬ ‫‪۲۱‬شمعون توبه وکړه او د خپلو وروڼو په توګه يې د بين النهرين څخه دوهمه ښځه وکړه‪.‬‬ ‫فصل‪۳۵‬‬ ‫‪۱‬او د پنځه څلوېښتمې کليزې د لومړۍ اونۍ په لومړي کال ‪ [۲۱۵۷‬سهار ]ربکا خپل زوی يعقوب راوغوښت او هغه ته يې د خپل پلر او‬ ‫ورور په اړه امر وکړ چې د خپل ژوند تر پايه پورې د هغوی درناوی وکړي‪.‬‬ ‫‪۲‬حضرت يعقوب وويل” ‪:‬زه به هر هغه څه وکړم لکه څنګه چې تا راته امر کړی دی ‪،‬ځکه چې دا به زما لپاره عزت او عظمت وي او د‬ ‫څښتن په وړاندې به صداقت وي ‪،‬چې زه هغوی ته درناوی وکړم‪.‬‬ ‫‪۳‬او ته هم ‪،‬مورې ‪،‬له هغه وخته چې زه پيدا شوې يم تر نن ورځې پورې ‪،‬زما ټول کارونه او هغه څه چې زما په زړه کې دي ‪،‬پوهېږې‬ ‫چې زه تل د ټولو په اړه ښه فکر کوم‪.‬‬ ‫‪۴‬او زه به څنګه دا کار ونه کړم چې تا راته امر کړی دی ‪،‬چې زه د خپل پلر او ورور درناوی وکړم!‬ ‫‪۵‬مورې ‪،‬راته ووايه چې تا په ما کې کومه بدګماني ليدلې ده او زه به ترې مخ واړوم ‪،‬او رحم به پر ما وي‪.‬‬ ‫‪۶‬هغې ورته وويل" ‪:‬زما زويه ‪،‬ما په خپل ټول عمر کې ستا په ژوند کې هيڅ بدکار نه دی ليدلٰ مګر( يوازې )سم عملونه ‪.‬او بيا هم زه به‬ ‫تاته رښتيا ووايم ‪،‬زما زويه ‪:‬زه به سږ کال مړ شم ‪،‬او زه به په خپل ژوند کې سږ کال ژوندی پاتې نشم ‪.‬ځکه چې ما د خپل مرګ په ورځ‬ ‫په خوب کې ليدلٰ دی چې زه به د يو سل او پنځه پنځوس کلونو څخه ډير ژوندی نه شم ‪:‬او وګوره ما د خپل ژوند ټولې ورځې بشپړې‬ ‫کړې دي چې زه بايد ژوند وکړم"‪.‬‬ ‫‪۷‬حضرت يعقوب د خپلې مور په خبرو وخندل ‪،‬ځکه چې مور يې ورته ويلي وو چې هغه بايد مړه شي ‪.‬هغه د خپل ځواک په درلودلو سره‬ ‫د هغه په مقابل کې ناسته وه ‪،‬او هغه په خپل ځواک کې کمزورې نه وه ‪.‬ځکه چې هغې دننه او بهر تلله او ليدل يې ‪،‬او غاښونه يې قوي وو ‪،‬‬ ‫او د هغې د ژوند په ټولو ورځو کې هيڅ ناروغي هغې ته نه وه رسېدلې‪.‬‬ ‫‪۸‬حضرت يعقوب هغې ته وويل" ‪:‬مورې ‪،‬زه به بختوره شم که زما ورځې ستا د ژوند ورځې ته نږدې شي او زما ځواک زما سره ستا د‬ ‫ځواک په څېر پاتې شي ‪.‬او ته به مړه نه شې ‪،‬ځکه چې ته زما سره د خپل مرګ په اړه ټوکې کوې"‪.‬‬ ‫‪۹‬نو هغه اسحاق ته ورغله او ورته ويې ويل" ‪:‬زه ستا څخه يوه غوښتنه کوم ‪:‬عيسو ته قسم ورکړه چې هغه به يعقوب ته زيان ونه رسوي‬ ‫او نه به په دښمنۍ سره هغه تعقيب کړي ‪،‬ځکه چې ته د عيسو فکرونه پېژنې چې د هغه د ځوانۍ راهيسې غلط دي ‪،‬او په هغه کې هيڅ ښه‬ ‫والٰ نشته؛ ځکه چې هغه ستا له مړينې وروسته غواړي چې هغه ووژني"‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ته هغه ټول کارونه پېژنې چې د هغه د ورور يعقوب له ورځې راهيسې چې حاران ته لړ تر نن ورځې پورې يې کړي دي ‪:‬څنګه‬ ‫يې په خپل ټول زړه سره موږ پريښودو او زموږ سره يې بد چلند وکړ؛ هغه ستاسو رمې ځان ته بوتلې او ستاسو ټول ملکيت يې ستا له‬ ‫مخې څخه واخيست‪.‬‬ ‫‪39‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۱‬او کله چې موږ ورته د خپل ځان لپاره زارۍ او زارۍ وکړې ‪،‬نو هغه داسې وکړل لکه څنګه چې په موږ رحم کاوه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه ستا په وړاندې ډېر خپه دی ځکه چې تا خپل کامل او صادق زوی يعقوب ته برکت ورکړ ‪.‬ځکه چې په هغه کې هيڅ بدي نشته‬ ‫مګر يوازې ښه والٰ ‪،‬او له هغه وخت راهيسې چې هغه له حاران څخه راغلٰ تر نن ورځې پورې يې له موږ څخه هيڅ شٰ نه دی لوټ‬ ‫کړی ‪،‬ځکه چې هغه تل موږ ته هرڅه په خپل وخت راوړي ‪،‬او کله چې موږ د هغه لسونه ونيسو او هغه موږ ته برکت راکوي نو په ټول‬ ‫زړه خوشحاله کيږي ‪،‬او له هغه وخت راهيسې چې هغه له حاران څخه راغلٰ تر نن ورځې پورې له موږ څخه جل شوی نه دی ‪،‬او هغه‬ ‫زموږ سره په کور کې تل زموږ د درناوي لپاره پاتې کيږي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬اسحاق هغې ته وويل" ‪:‬زه هم د يعقوب کارونه پېژنم او وينم چې زموږ سره دی ‪،‬څنګه هغه په خپل ټول زړه سره زموږ درناوی کوي؛‬ ‫خو ما پخوا د عيسو سره د يعقوب څخه ډېره مينه کوله ‪،‬ځکه چې هغه مشر زوی و؛ خو اوس زه د يعقوب سره د عيسو څخه ډېره مينه لرم ‪،‬‬ ‫ځکه چې هغه ډېر بد کارونه کړي دي ‪،‬او په هغه کې هيڅ صداقت نشته ‪،‬ځکه چې د هغه ټولې لرې بې انصافي او تشدد دی[ ‪،‬او د هغه‬ ‫شاوخوا هيڅ صداقت نشته]"‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او اوس زما زړه د هغه د ټولو کارونو له امله اندېښمن دی ‪،‬او نه هغه او نه د هغه اولد به وژغورل شي ‪،‬ځکه چې دوی هغه کسان دي‬ ‫چې له ځمکې څخه به له منځه يوړل شي او د اسمان لندې به له منځه يوړل شي ‪،‬ځکه چې هغه د ابراهيم خدای پريښود او د خپلو ميرمنو‬ ‫او د هغوی د ناپاکۍ او د هغوی د غلطۍ وروسته ‪،‬هغه او د هغه اولدونه لړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او ته ما ته ووايه چې هغه قسم وخوري چې هغه به خپل ورور يعقوب ونه وژني ‪،‬حتٰ که هغه قسم وخوري نو هغه به په خپله قسم‬ ‫ودرېږي او هغه به ښه نه کوي ‪،‬يوازې بد به کوي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو که چېرې هغه وغواړي چې خپل ورور يعقوب ووژني ‪،‬نو هغه به د يعقوب په لس کې ورکړل شي ‪،‬او هغه به د هغه له لسونو‬ ‫څخه ونه تښتي[ ‪،‬ځکه چې هغه به د هغه په لس کې ښکته شي‪].‬‬ ‫‪۱۷‬او د يعقوب په خاطر مه وېرېږه ‪،‬ځکه چې د يعقوب ساتونکٰ لوی او ځواکمن او عزتمن دی ‪،‬او د عيسو د ساتونکي څخه ډېر ستايل‬ ‫شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو ربکا عيساؤ راوغوښتو او هغه هغې ته راغلو ‪،‬او هغې ورته ووئيل” ‪،‬زما زويه ‪،‬زه ستا نه يوه غوښتنه لرم او تۀ وعده وکړه چې دا‬ ‫به پوره کوې“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه وويل' ‪:‬زه به هر هغه څه وکړم چې ته يې راته وايې ‪،‬او ستا غوښتنه به رد نه کړم'‪.‬‬ ‫‪۲۰‬هغې ورته وويل" ‪:‬زه له تا څخه غوښتنه کوم چې په هغه ورځ چې زه مړ شم ‪،‬ته به ما د خپل پلر د مور ساره سره نږدې ښخ کړې ‪،‬‬ ‫او ته او يعقوب به يو بل سره مينه کوئ او د يو بل په وړاندې به بدي نه غواړئ ‪،‬مګر يوازې دوه اړخيزه مينه ‪،‬او( په دې توګه )تاسو به‬ ‫بريالي شئ ‪،‬زما زامنو ‪،‬او د ځمکې په مينځ کې عزتمن شئ ‪،‬او هيڅ دښمن به ستاسو په اړه خوشحاله نشي ‪،‬او تاسو به د ټولو هغو کسانو‬ ‫په سترګو کې برکت او رحمت شئ چې تاسو سره مينه لري"‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغه وويل" ‪:‬زه به هغه څه وکړم چې تا راته ويلي دي ‪،‬او زه به تا په هغه ورځ ښخ کړم چې ته مړ شې ‪،‬زما د پلر د مور ساره سره ‪،‬‬ ‫لکه څنګه چې تا غوښتل چې د هغې هډوکي ستا د هډوکو سره نږدې وي"‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او زما ورور يعقوب ‪،‬هم ‪،‬زه به د ټولو انسانانو څخه پورته مينه وکړم؛ ځکه چې زما په ټوله ځمکه کې بل ورور نشته مګر يوازې‬ ‫هغه ‪:‬او دا زما لپاره لويه ګټه نه ده که زه ورسره مينه وکړم؛ ځکه چې هغه زما ورور دی ‪،‬او موږ ستا په بدن کې سره يوځای کرل شوي‬ ‫وو ‪،‬او موږ ستا له رحم څخه يوځای راغلي يو ‪،‬او که زه له خپل ورور سره مينه ونه کړم ‪،‬نو زه به له چا سره مينه وکړم؟‬ ‫‪۲۳‬او زه پخپله تاته خواست کوم چې يعقوب ته زما او زما د زامنو په اړه نصيحت وکړه ‪،‬ځکه چې زه پوهېږم چې هغه به خامخا زما او‬ ‫زما د زامنو پاچا وي ‪،‬ځکه چې په هغه ورځ چې زما پلر هغه ته برکت ورکړ ‪،‬هغه هغه لوړ او زه يې ښکته کړ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او زه تاته قسم درکوم چې زه به ورسره مينه وکړم ‪،‬او د خپل ژوند په اوږدو کې به د هغه په وړاندې بدي ونه غواړم ‪،‬يوازې ښه به‬ ‫وغواړم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هغه د دې ټولو کارونو په اړه قسم وخوړ ‪.‬هغې د عيساؤ په مخکې يعقوب راوغوښت او هغه ته يې د هغه خبرو په مطابق حکم ورکړ‬ ‫چې هغې عيساؤ ته کړې وې‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هغه وويل" ‪:‬زه به ستا رضا پوره کړم ‪.‬باور وکړه چې زما او زما د زامنو له خوا به د عيسو په وړاندې هيڅ بدي نه راځي ‪.‬او زه به په‬ ‫هيڅ شي کې مخکښ نه شم ‪،‬پرته له مينې څخه"‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او په هغه شپه هغه او د هغې زامنو وخوړل او وڅښل ‪،‬او هغه مړه شوه ‪،‬د درې کلنۍ او يوې اونۍ او يو کلنې ‪،‬په هغه شپه ‪،‬او د هغې‬ ‫دوو زامنو ‪،‬عيسو او يعقوب ‪،‬هغه د خپلې مور ساره سره نږدې په دوه ګوني غار کې ښخه کړه‪.‬‬ ‫فصل‪۳۶‬‬ ‫‪۱‬او د دې اونۍ په شپږم کال ‪ [۲۱۶۲‬سهار ]اسحاق خپل دوه زامن عيسو او يعقوب راوغوښتل ‪،‬او دوی هغه ته راغلل ‪،‬او هغه ورته‬ ‫وويل' ‪:‬زما زامنو ‪،‬زه د خپلو پلرونو په لره روان يم ‪،‬هغه ابدي کور ته چې زما پلرونه دي'‪.‬‬ ‫‪۲‬نو ما زما د پلر ابراهيم سره نږدې د حيتي عفرون په پټي کې په دوه ګوني غار کې ښخ کړه ‪،‬چيرته چې ابراهيم د ښخولو لپاره قبر‬ ‫اخيستٰ و ‪.‬په هغه قبر کې چې ما د ځان لپاره کيندلٰ و ‪،‬هلته ما ښخ کړه‪.‬‬ ‫‪۳‬زما زامنو ‪،‬زه تاسو ته دا حکم کوم چې په ځمکه کې صداقت او صداقت وکړئ ‪،‬ترڅو څښتن په تاسو باندې هغه څه راولي چې څښتن‬ ‫ويلي وو چې هغه به د ابراهيم او د هغه د اولدې سره وکړي‪.‬‬ ‫‪۴‬او زما زامنو ‪،‬خپلو وروڼو ‪،‬يو بل سره مينه وکړئ لکه څنګه چې يو سړی خپل ځان سره مينه لري ‪،‬او هر يو دې د خپل ورور د ګټې په‬ ‫لټه کې وي ‪،‬او په ځمکه کې سره يوځای عمل وکړي؛ او دوی دې د خپل ځان په څير يو بل سره مينه وکړي‪.‬‬ ‫‪40‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۵‬او د بتانو په اړه ‪،‬زه تاسو ته امر او نصيحت کوم چې هغوی رد کړئ او له هغوی څخه کرکه وکړئ ‪،‬او مينه ورسره مه کوئ ‪،‬ځکه چې‬ ‫هغوی د هغو کسانو لپاره چې د هغوی عبادت کوي او د هغوی لپاره چې هغوی ته سجده کوي ‪،‬له دوکې ډک دي‪.‬‬ ‫‪۶‬زما زامنو ‪،‬د خپل پلر ابراهيم څښتن خدای ياد کړئ ‪،‬او څنګه ما هم د هغه عبادت وکړ او په صداقت او خوښۍ سره مې د هغه خدمت‬ ‫وکړ ‪،‬ترڅو هغه تاسو ډير کړي او ستاسو اولدونه د اسمان د ستورو په څير ډير کړي ‪،‬او تاسو په ځمکه کې د صداقت د بوټي په څير‬ ‫تاسيس کړي چې د تل لپاره به نه ويستل کيږي‪.‬‬ ‫‪۷‬او اوس زه به تاسو ته يوه لويه قسم درکړم ‪ -‬ځکه چې له دې څخه لويه قسم نشته چې د هغه نوم جللي ‪،‬عزتمن ‪،‬لوی ‪،‬شاندار ‪،‬‬ ‫حيرانونکٰ او ځواکمن وي ‪،‬چا چې اسمانونه او ځمکه او ټول شيان يوځای پيدا کړي دي ‪ -‬چې تاسو به له هغه څخه ووېرېږئ او د هغه‬ ‫عبادت به وکړئ‪.‬‬ ‫‪۸‬او هر يو به د خپل ورور سره په مينه او صداقت سره مينه کوي ‪،‬او له دې وروسته به د خپل ژوند په ټولو ورځو کې د خپل ورور په‬ ‫وړاندې د بدۍ غوښتنه نه کوي ‪،‬ترڅو تاسو په خپلو ټولو کارونو کې بريالي شئ او له منځه لړ نشئ‪.‬‬ ‫‪۹‬او که چېرې ستاسو څخه کوم يو د خپل ورور په وړاندې بد پلن جوړ کړي ‪،‬نو پوه شئ چې له دې وروسته به هر هغه څوک چې د خپل‬ ‫ورور په وړاندې بد پلن جوړوي د هغه په لس کې راشي ‪،‬او د ژونديو له ځمکې څخه به يې بېخه وويستل شي ‪،‬او د هغه اولد به د‬ ‫اسمان لندې له منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو د بلوا او سزا ‪،‬غضب او غضب په ورځ ‪،‬د سوځونکي اور سره لکه څنګه چې هغه سدوم وسوځاوه ‪،‬نو همداسې به هغه د هغه‬ ‫ځمکه او ښار او هرڅه چې د هغه دي وسوځوي ‪،‬او هغه به د انسانانو د اولدې د سزا له کتاب څخه حذف شي ‪،‬او د ژوند په کتاب کې به‬ ‫نه ليکل کيږي ‪،‬مګر په هغه کې چې د هلکت لپاره ټاکل شوی دی ‪،‬او هغه به د تل لپاره سزا ته لړ شي؛ ترڅو د دوی سزا تل د نفرت ‪،‬‬ ‫سزا ‪،‬غضب ‪،‬عذاب ‪،‬غضب ‪،‬آفتونو او ناروغيو سره د تل لپاره تازه شي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬زما زامنو ‪،‬زه تاسو ته وايم او تاسو ته ګواهي درکوم چې د هغه سړي په اړه به قضاوت وشي چې غواړي خپل ورور ته زيان ورسوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او په هغه ورځ يې خپل ټول مال د دواړو ترمنځ ووېشل او لويه برخه يې هغه چا ته ورکړه چې مشر زوی و ‪،‬برج او هرڅه چې د‬ ‫هغې شاوخوا وو ‪،‬او ټول هغه څه چې ابراهيم يې د قسم خوړلو په کوهي کې درلودل‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغه وويل' ‪:‬دا لويه برخه به مشر زوی ته ورکړم'‪.‬‬ ‫‪۱۴‬عيساؤ ووئيل” ‪،‬ما په يعقوب خرڅ کړے دے او خپل د مشرتوب حق مې يعقوب ته ورکړے دے ‪،‬دا دې هغه ته ورکړے شٰ ‪،‬او زۀ د‬ ‫دې په حقله هيڅ خبره نۀ لرم ‪،‬ځکه چې دا د هغه دے“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬حضرت اسحاق وويل” ‪:‬زما زامنو او ستاسو اولده ‪،‬نن دې برکت درکړي ‪،‬ځکه چې تاسو ماته آرام راکړی دی ‪،‬او زما زړه د‬ ‫مشرتوب حق په اړه غمجن نه دی ‪،‬ترڅو تاسو د هغې له امله بد کار ونه کړئ“‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خدای تعالٰ دې هغه سړي ته چې صداقت کوي او د هغه اولد ته دې د تل لپاره برکت ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او هغه هغوی ته امر او برکت ورکول پای ته ورسول ‪،‬او هغوی د هغه په مخکې يوځای خوراک او څښاک وکړ ‪،‬او هغه خوشحاله شو‬ ‫ځکه چې د دوی ترمنځ يو زړه وو ‪،‬او دوی د هغه څخه ووتل او په هغه ورځ يې آرام وکړ او ويده شول‪.‬‬ ‫‪۱۸‬حضرت اسحاق په هغه ورځ په خوشحالۍ سره په خپل بستر کې ويده شو ‪.‬هغه د تل لپاره خوب وکړ او د يو سل او اتيا کلونو په عمر‬ ‫مړ شو ‪.‬هغه پنځه ويشت اونۍ او پنځه کاله پوره کړل او د هغه دوه زامنو عيسو او حضرت يعقوب هغه ښخ کړ‪.‬‬ ‫‪۱۹‬عيسو د ادوم خاورې ته ‪،‬د سعير غرونو ته لړ او هلته اوسېده‪.‬‬ ‫‪۲۰‬حضرت يعقوب د حبرون په غرونو کې ‪،‬د خپل پلر حضرت ابراهيم د وطن په برج کې اوسېده او د زړه له کومي يې د څښتن عبادت‬ ‫کاوه او د هغه د ښکاره حکمونو سره سم يې لکه څنګه چې هغه د خپلو نسلونو ورځې وېشلې وې‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د هغه ښځه ليه د پنځه څلوېښتمې کليزې د دوهمې اونۍ په څلورم کال[ سهار ]‪ ۲۱۶۷‬مړه شوه او هغه يې د خپلې مور ربکا سره‬ ‫نږدې په دوه ګوني غار کې ښخه کړه چې د هغه د پلر د مور ساره د قبر چپ اړخ ته وه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬د هغې ټول زامن او د هغه زامن راغلل چې د هغه د ښځې ليه په خاطر غمجن شي او تسلي ورکړي ‪،‬ځکه چې هغه د هغې د خور‬ ‫راحيل د مړينې څخه وروسته د هغې سره ډېره مينه کوله‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې هغه په خپلو ټولو لرو کې کامل او صادقه وه او د يعقوب درناوی يې کاوه ‪،‬او په ټولو وختونو کې چې هغه د هغه سره ژوند‬ ‫کاوه ‪،‬هغه د هغې له خولې څخه يو سخت کلم هم نه دی اوريدلٰ ‪،‬ځکه چې هغه نرمه ‪،‬سوله خوښونکې ‪،‬صادقه او عزتمنه وه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او هغه د هغې ټول کارونه چې هغې د خپل ژوند په اوږدو کې کړي وو را په ياد کړل او ډېر يې پرې غمجن شو ‪،‬ځکه چې هغه د زړه‬ ‫له کومي او ټول روح سره مينه کوله‪.‬‬ ‫فصل‪۳۷‬‬ ‫‪۱‬او په هغه ورځ چې اسحاق د يعقوب او عيسو پلر مړ شو ‪،‬د عيسو زامنو واورېدل چې اسحاق د مشرې برخې خپل کشر زوی يعقوب ته‬ ‫ورکړې ده او دوی ډېر په غوسه شول‪.‬‬ ‫‪۲‬هغوی د خپل پلر سره شخړه وکړه او ويې ويل" ‪:‬ستا پلر ولې يعقوب ته د مشرې برخې برخه ورکړه او ستا څخه تېر شو ‪،‬سره له دې‬ ‫چې ته مشر يې او کشر يعقوب؟"‬ ‫‪۳‬او هغه هغوی ته وويل ‪:‬ځکه چې ما خپل د مشرتوب حق په يعقوب باندې د يوې کوچنۍ مسورې په بدل کې پلورلٰ و ‪،‬او په هغه ورځ‬ ‫چې زما پلر زه د ښکار کولو او نيولو لپاره وليږلم او هغه ته يو څه راوړم چې هغه يې وخوري او ماته برکت راکړي ‪،‬هغه په چل سره‬ ‫راغٰ او زما پلر ته يې خواړه او څښاک راوړل ‪،‬او زما پلر هغه ته برکت ورکړ او زه يې د هغه تر لس لندې کړم‪.‬‬ ‫‪۴‬او اوس زمونږ پلر مونږ ته قسم راکړی دی چې مونږ به د هغه د ورور په وړاندې بد پلن نه جوړوو ‪،‬او موږ به هر يو د خپل ورور‬ ‫سره په مينه او سوله کې پاتې شو او خپلې لرې به خرابې نه کړو‪.‬‬ ‫‪41‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۵‬هغوئ ورته ووئيل” ‪،‬مونږ به ستا خبره نۀ اورو چې د هغۀ سره سوله وکړئ ‪،‬ځکه چې زمونږ طاقت د هغۀ د طاقت نه ډېر دے ‪،‬او مونږ‬ ‫د هغۀ نه ډېر طاقتور يو ‪.‬مونږ به د هغۀ په خلف لړ شو او هغه به ووژنو ‪،‬او هغه او د هغۀ زامن به تباه کړو ‪.‬او که تۀ زمونږ سره نۀ‬ ‫ځې ‪،‬نو مونږ به تا ته هم نقصان درکړو“‪.‬‬ ‫‪۶‬نو اوس زمونږ خبره واورئ ‪:‬راځئ چې ارام ‪،‬فلستيان ‪،‬موآب او عمون ته ولېږو ‪،‬او راځئ چې د ځان لپاره داسې غوره شوي سړي‬ ‫غوره کړو چې د جګړې لپاره تيار وي ‪،‬راځئ چې د هغه په وړاندې لړ شو او ورسره جګړه وکړو ‪،‬او راځئ چې هغه د ځمکې څخه له‬ ‫منځه يوسو مخکې له دې چې هغه قوي شي‪.‬‬ ‫‪۷‬خو د هغوی پلر هغوی ته وويل" ‪:‬مه ځئ او د هغه سره جګړه مه کوئ ‪،‬که نه نو تاسو به د هغه په وړاندې وځئ"‪.‬‬ ‫‪۸‬هغوئ ورته ووئيل” ‪،‬دا هم ستا د ځوانۍ نه تر نن ورځې پورې ستا د عمل طريقه ده ‪،‬او تۀ خپله غاړه د هغۀ د جغ لندې ږدې“‪.‬‬ ‫‪۹‬مونږ به دې خبرو ته غوږ ونه نيسو “‪.‬نو هغوی ارام او ادورام ته د خپل پلر د دوست ته ولېږل او هغوی د هغوی سره زر جنګي‬ ‫سړي ‪،‬غوره شوي جنګي سړي په کار وګمارل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د موآب او عمونيانو څخه ‪،‬چې په مزدورۍ اخيستل شوي وو ‪،‬زر غوره شوي سړي ‪،‬د فلسطينيانو څخه ‪،‬زر غوره شوي جنګي سړي ‪،‬‬ ‫د ادوميانو او حوريانو څخه ‪،‬زر غوره شوي جنګي سړي او د کټيميانو څخه ‪،‬زر غوره شوي جنګي سړي راغلل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوی خپل پلر ته وويل ‪:‬له هغوی سره لړ شه او هغوی رهبري کړه ‪،‬که نه نو موږ به تا ووژنو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه په قهر او غصه کې ډوب شو کله چې هغه وليدل چې د هغه زامنو هغه دې ته اړ ايست چې د هغه د ورور يعقوب په وړاندې د‬ ‫هغوی د مشرۍ لپاره مخکې لړ شي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو وروسته هغه ټول هغه بدۍ رايادې کړې چې د هغه په زړه کې د هغه د ورور يعقوب په وړاندې پټې وې ‪،‬او هغه قسم يې ياد نه کړ‬ ‫چې هغه د خپل پلر او مور سره کړی و چې تر خپل عمر پورې به د خپل ورور يعقوب په وړاندې هيڅ بد پلن نه جوړوي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬سره له دې چې يعقوب پوه نه شو چې هغوی د هغه په وړاندې د جګړې لپاره راځي ‪،‬او هغه د خپلې ښځې ليه لپاره غمجن و ‪،‬تر هغه‬ ‫چې هغوی د څلورو زرو جنګياليو او غوره شويو جنګياليو سره برج ته نږدې شول‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د حبرون خلکو هغه ته خبر ولېږه چې" ‪:‬ګوره ‪،‬ستا ورور ستا په وړاندې راغلٰ دی چې ستا سره وجنګېږي ‪،‬څلور زره توره اغوستې‬ ‫ده او ډالونه او وسلې ورسره دي "‪.‬ځکه چې هغوی د عيساؤ په پرتله د يعقوب سره ډېره مينه درلوده ‪.‬نو هغوی ورته وويل ‪:‬ځکه چې‬ ‫يعقوب د عيساؤ په پرتله ډېر سخاوتمند او مهربان سړی و‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو يعقوب تر هغه وخته پورې باور نه کاوه ترڅو چې دوی برج ته ډېر نږدې نه شول‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه د برج دروازې وتړلې او د برج په څوکو ودرېد او د خپل ورور عيسو سره يې خبرې وکړې او ويې ويل” ‪:‬هغه تسلي چې ته يې‬ ‫زما د ښځې د مړينې په خاطر ماته د تسلي ورکولو لپاره راوړې ده ډېره ښه ده ‪.‬آيا دا هغه قسم دی چې تا د خپل پلر او مور سره د هغوی‬ ‫د مړينې څخه مخکې قسم خوړلٰ و؟ تا قسم مات کړ او په هغه وخت کې چې تا خپل پلر ته قسم وخوړ ‪،‬ته مجرم وګڼل شوې“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬نو عيسو ځواب ورکړ او ويې ويل” ‪:‬نه د انسانانو اولدونه او نه د ځمکې څاروي د صداقت قسم لري چې په قسم خوړلو سره يې تل‬ ‫لپاره قسم خوړلٰ وي؛ بلکې هره ورځ دوی يو د بل په وړاندې بدي طرحه جوړوي ‪،‬او څنګه هر يو خپل مخالف او دښمن ووژني‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او ته به زما او زما د اولدونو څخه د تل لپاره کرکه کوې ‪،‬او ستا سره د ورورګلوۍ اړيکه نشته‪.‬‬ ‫‪۲۰‬دا خبرې واورئ چې زه يې درته وايم ‪،‬که چيرې خنزير خپل پوستکٰ بدل کړي او خپل ويښتان د وړۍ په څير نرم کړي ‪،‬يا که چيرې‬ ‫دا وکولٰ شي په خپل سر کې د هوسۍ يا پسه د ښکرونو په څير ښکرونه راوباسي ‪،‬نو زه به ستاسو سره د ورورګلوۍ اړيکه وڅارم ‪،‬او که‬ ‫چيرې سينې د خپلې مور څخه جل شي ‪،‬ځکه چې تاسو زما ورور نه ياست‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او که ليوان له پسونو سره سوله وکړي ترڅو ونه خوري يا يې تشدد ونه کړي ‪،‬او که د دوی زړونه د ښېګڼې لپاره د دوی په لور وي ‪،‬‬ ‫نو زما په زړه کې به ستاسو په لور سوله وي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او که زمری د غوايي ملګری شي او ورسره سوله وکړي ‪،‬او که هغه ورسره د يو جغ لندې وتړل شي او ورسره قلبه وکړي ‪،‬نو زه به‬ ‫ستا سره سوله وکړم‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او کله چې کارغه د لرز په څېر سپين شي ‪،‬نو پوه شه چې زه تا سره مينه لرم ‪،‬او ستا سره به سوله وکړم ‪،‬ته به له منځه يوړل شې ‪،‬او‬ ‫ستا زامن به له منځه يوړل شي ‪،‬او ستا لپاره به هيڅ سوله نه وي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬کله چې يعقوب وليدل چې هغه په خپل زړه او ټول روح سره د هغه په وړاندې دومره بد اراده لري چې هغه ووژني ‪،‬او هغه د ځنګلي‬ ‫خنزير په څېر راغٰ چې په نېزه باندې راشي او هغه سوری کړي او ووژني او له هغه څخه شاته نه ځي ‪،‬نو هغه ورته وويل‪:‬‬ ‫‪۲۵‬بيا هغه خپلو او خپلو نوکرانو ته وويل چې په هغه او د هغه ټولو ملګرو بريد وکړي‪.‬‬ ‫فصل‪۳۸‬‬ ‫‪۱‬او له دې وروسته يهودا خپل پلر يعقوب ته وويل" ‪:‬پلره ‪،‬خپل کمان ښکته کړه ‪،‬خپل غشي واستوه او دښمن وغورځوه او دښمن ووژنه ‪.‬‬ ‫او ته دې ځواک ولرې ‪،‬ځکه چې موږ به ستا ورور ونه وژنو ‪،‬ځکه چې هغه ستا په څېر دی ‪،‬او هغه ستا په څېر دی ‪،‬راځئ چې هغه ته‬ ‫(دا عزت )ورکړو"‪.‬‬ ‫‪۲‬نو حضرت يعقوب خپله کمان وخوځوله او غشي يې راوويستل او د هغه ورور عيساؤ يې په ښي سينه وواهه او هغه يې وواژه‪.‬‬ ‫‪۳‬او بيا يې غشٰ وويشت او د ارامي ادوران په چپه سينه يې وواهه ‪،‬هغه يې شاته وغورځاوه او ووژلو‪.‬‬ ‫‪۴‬بيا د يعقوب زامن او د هغوی نوکران راووتل او ځانونه يې د برج په څلورو خواوو کې په ډلو ووېشل‪.‬‬ ‫‪۵‬يهودا مخکې لړل ‪،‬نفتالي او جاد د هغه سره وو او پنځوس نوکران يې د برج په جنوب کې ورسره وو ‪.‬هغوی ټول هغه کسان ووژل چې‬ ‫د هغوی په مخکې وو ‪،‬او يو هم ترې وتښتېد‪.‬‬ ‫‪۶‬لوي ‪،‬دان او اشير د پنځوسو سړو سره د برج د ختيځ لوري ته لړل او د موآبيانو او عمونيانو جنګيالي يې ووژل‪.‬‬ ‫‪42‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۷‬روبين ‪،‬يساکار او زبولون د پنځوسو سړو سره د برج شمال خوا ته لړل او د فلسطينيانو جنګيالي يې ووژل‪.‬‬ ‫‪۸‬شمعون ‪،‬بنيامين او د روبين زوی حنوک د برج د لوېديځ لوري ته لړل ‪،‬پنځوس تنه ورسره وو او هغوی د ادوم او حوريانو څخه څلور‬ ‫سوه تنه چې ډېر تکړه جنګيالي وو ووژل ‪،‬او شپږ سوه تنه وتښتېدل ‪،‬د عيسو څلور زامن هم ورسره وتښتېدل او خپل پلر يې په هغه‬ ‫غونډۍ کې چې په ادورام کې ده ‪،‬ووژلو‪.‬‬ ‫‪۹‬د حضرت يعقوب زامن د سعير غرونو ته د هغوی پسې لړل او حضرت يعقوب خپل ورور په ادورام کې په غونډۍ کې ښخ کړ او هغه‬ ‫خپل کور ته راستون شو‪.‬‬ ‫‪۱۰‬د يعقوب زامنو د سعير په غرونو کې د عيساؤ په زامنو ډېر فشار راوړ او خپلې غاړې يې ټيټې کړې ‪،‬نو د يعقوب د زامنو غلمان‬ ‫شول‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوی خپل پلر ته( د پوښتنې لپاره )ولېږل چې ايا له هغوی سره سوله وکړي يا يې ووژني‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو يعقوب خپلو زامنو ته خبر ولېږه چې سوله وکړي ‪،‬او هغوى د هغوی سره سوله وکړه او د غلمۍ جغ يې په هغوی باندې کېښود ‪،‬‬ ‫ترڅو هغوی تل د حضرت يعقوب او د هغه زامنو ته باج ورکړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغوی تر هغه ورځې پورې چې حضرت يعقوب مصر ته لړ ‪،‬هغه ته خراج ورکول‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او د ادوم اولد تر نن ورځې پورې د هغه غلمۍ څخه خلص شوي نه دي چې د يعقوب دولسو زامنو پرې اچولې وه‪.‬‬ ‫‪۱۵‬دا هغه پادشاهان دي چې په ادوم کې يې حکومت کاوه مخکې له دې چې په اسرائيليانو باندې کوم پاچا د ادوم په خاوره کې حکومت‬ ‫وکړي[ تر نن ورځې پورې‪].‬‬ ‫‪۱۶‬د بعور زوی بلق په ادوم کې پاچا شو او د هغه د ښار نوم داناب وو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬بلق مړ شو او د بصر د زاراه زوی يوباب د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۸‬يوباب مړ شو او د تيمان د خاورې آسام د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬عصام مړ شو او د هغه په ځای عدات ‪،‬د براد زوی ‪،‬چې د موآب په سيمه کې يې مديانيان ووژل ‪،‬پاچا شو او د هغه د ښار نوم عويت‬ ‫وو‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او عادات مړ شو او سلمان چې د عمسيقه څخه و ‪،‬د هغه پر ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬سلمان مړ شو او د سيند په غاړه د راعبوت څخه ساؤل د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲۲‬کله چې ساؤل مړ شو ‪،‬د عکبور زوی بعلونان د هغه په ځای پاچا شو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬د عکبور زوی بعلونان مړ شو او عدات د هغه په ځای پاچا شو او د هغه د ښځې نوم ميتابيت وو ‪،‬چې د متارات لور وه او د متبدزآب‬ ‫لور وه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬دا هغه پاچاهان دي چې د ادوم په خاوره کې يې حکومت وکړ‪.‬‬ ‫فصل‪۳۹‬‬ ‫‪۱‬حضرت يعقوب د کنعان په خاوره کې چې د هغه پلر په کې اوسېده ‪،‬اوسېده ‪.‬دا د حضرت يعقوب د نسب سلسله ده‪.‬‬ ‫‪۲‬يوسف اوولس کلن وو کله چې هغوی هغه د مصر خاورې ته يوړ او د فرعون يو خسر ‪،‬فوطيفار ‪،‬چې مشر آشپز و ‪،‬هغه يې واخيست‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه حضرت يوسف د خپل ټول کور مشر وټاکه او د حضرت يوسف په خاطر د هغه مصري په کور باندې د څښتن برکت راغٰ او‬ ‫څښتن هغه ته په هر کار کې برکت ورکړ‪.‬‬ ‫‪۴‬او مصري هر څه د يوسف په لس کې ورکړل؛ ځکه چې هغه وليدل چې څښتن د هغه سره دی او څښتن هغه ته په هر کار کې بريالٰ‬ ‫کړی دی‪.‬‬ ‫‪۵‬د يوسف څېره ډېره ښکلې وه ‪،‬د هغه د بادار ښځې سترګې پورته کړې او يوسف يې وليد ‪،‬نو هغه يې مينه وکړه او د هغې څخه يې‬ ‫وغوښتل چې ورسره څملي‪.‬‬ ‫‪۶‬خو هغه خپل روح تسليم نه کړ ‪،‬او هغه څښتن او هغه خبرې يې ياد کړې چې د هغه پلر يعقوب به د ابراهيم له خبرو څخه لوستلې ‪،‬چې‬ ‫هيڅ سړی بايد د يوې ښځې سره زنا ونه کړي چې ميړه ولري؛ د هغه لپاره د مرګ سزا په اسمان کې د لوی خدای په وړاندې ټاکل شوې‬ ‫ده ‪،‬او ګناه به د هغه په وړاندې په ابدي کتابونو کې په دوامداره توګه د څښتن په وړاندې ثبت شي‪.‬‬ ‫‪۷‬حضرت يوسف دا خبرې رايادې کړې او د هغې سره د څملولو څخه يې انکار وکړ‪.‬‬ ‫‪۸‬هغې يو کال پورې ورته زاري وکړه ‪،‬خو هغه انکار وکړ او غوږ يې ونه نيوه‪.‬‬ ‫‪۹‬خو هغې هغه په غېږ کې ونيوه او په کور کې يې کلک ونيوه ترڅو هغه مجبور کړي چې ورسره څملي ‪،‬او د کور دروازې يې وتړلې او‬ ‫هغه يې کلک ونيوه؛ خو هغه خپله جامې د هغې په لسونو کې پرېښوده ‪،‬دروازه يې ماته کړه او د هغې له حضور څخه بهر وتښتېد‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ښځې وليدل چې هغه به ورسره څملي نه ‪،‬نو هغې د هغه د بادار په حضور کې هغه ته تور ولګاوه او ويې ويل ‪:‬ستا هغه عبراني غلم‬ ‫چې ته ورسره مينه لرې ‪،‬غوښتل مې چې ما مجبور کړي چې زما سره څملي ‪.‬کله چې ما خپل غږ پورته کړ ‪،‬هغه وتښتېد او خپله جامې يې‬ ‫زما په لسونو کې پرېښوده کله چې ما هغه ونيوه او هغه دروازه ماته کړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او مصري د يوسف جامې او ماتې دروازې وليدلې او د خپلې ښځې خبرې يې واورېدې ‪،‬نو يوسف يې په زندان کې هغه ځای ته‬ ‫واچاوه چې هغه بنديان په کې ساتل کېدل چې پاچا بنديان کړي وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه هلته په زندان کې وو؛ او څښتن د يوسف سره د زندان د ساتونکو د مشر په نظر کې مهرباني او د هغه په وړاندې رحم وکړ ‪،‬‬ ‫ځکه چې هغه وليدل چې څښتن د هغه سره دی او څښتن په هر کار کې چې هغه يې کاوه بريالٰ کوي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬او هغه ټول کارونه هغه ته وسپارل ‪،‬او د زندان د ساتونکو مشر د هغه سره د هيڅ شٰ په اړه خبر نه و ‪،‬ځکه چې يوسف هر کار کاوه ‪،‬‬ ‫او څښتن هغه بشپړ کړ‪.‬‬ ‫‪43‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۴‬هغه هلته دوه کاله پاتې شو ‪.‬په هغو ورځو کې د مصر پاچا فرعون د خپلو دوو خواجه سراؤ ‪،‬د مشر ساقيانو او مشر نانوايانو په‬ ‫وړاندې په قهر شو او هغوی يې د مشر پخلي په کور کې په هغه زندان کې واچول چې حضرت يوسف پکې ساتل شوی و‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د زندان د ساتونکو مشر يوسف د هغوی د خدمت لپاره وټاکه او هغه د هغوی په مخکې خدمت وکړ‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او دواړو مشر ساقي او مشر نانوايانو خوب وليد او هغه يې يوسف ته بيان کړ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او څنګه چې هغه هغوی ته تعبير وکړ ‪،‬هماغسې وشول ‪،‬او فرعون د ساقيانو مشر او هغه مشر نانوای چې هغه يې وژلٰ و ‪،‬بيرته په‬ ‫خپل مقام وټاکه ‪،‬لکه څنګه چې يوسف هغوی ته تعبير کړی و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬خو مشر ساقي يوسف په زندان کې هېر کړ ‪،‬که څه هم هغه هغه ته خبر ورکړی و چې په هغه به څه پېښ شي ‪،‬او هغه په ياد نه درلود‬ ‫چې فرعون ته خبر ورکړي چې يوسف هغه ته څه ويلي وو ‪،‬ځکه چې هغه هېر کړ‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۰‬‬ ‫‪۱‬په هغو ورځو کې ‪،‬فرعون په يوه شپه کې دوه خوبونه وليدل چې د قحطۍ په اړه وو چې په ټول هېواد کې به راشي ‪.‬هغه له خوبه راويښ‬ ‫شو او په مصر کې يې ټول خوبونه تعبير کوونکي او جادوګر راوغوښتل او خپل دوه خوبونه يې ورته بيان کړل ‪،‬خو هغوی يې تعبير‬ ‫نشوای کړای‪.‬‬ ‫‪۲‬او بيا مشر ساقي ته يوسف را په ياد شو او د هغه په اړه يې پاچا ته خبرې وکړې ‪،‬او هغه يې له زندان څخه راوويست او خپل دوه‬ ‫خوبونه يې د هغه په وړاندې بيان کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه فرعون ته وويل چې د هغه دواړه خوبونه يو دي ‪،‬او هغه ورته وويل ‪:‬اووه کاله به راشي چې په ټول مصر کې به پرېماني وي ‪،‬او د‬ ‫دې اوو کلونو وروسته به داسې قحطي وي چې په ټول هېواد کې نه وي شوې‪.‬‬ ‫‪۴‬اوس بايد فرعون په ټول مصر کې مامورين وټاکي او هغوی ته اجازه ورکړي چې په هر ښار کې د پرېمانۍ د کلونو په اوږدو کې‬ ‫خوراکي توکي ذخيره کړي ‪.‬د اوو کلونو د قحطۍ لپاره به خوراکي توکي وي او ځمکه به د قحطۍ له امله له منځه لړه نشي ‪،‬ځکه چې دا‬ ‫به ډېره سخته وي‪.‬‬ ‫‪۵‬څښتن د فرعون په نظر کې يوسف ته فضل او رحمت ورکړ ‪،‬او فرعون خپلو نوکرانو ته وويل ‪:‬موږ به د دې سړي په څېر هوښيار او‬ ‫هوښيار سړی ونه مومو ‪،‬ځکه چې د څښتن روح ورسره دی‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه يې په خپله ټوله پادشاهۍ کې دوهم مقام ورکړ او په ټول مصر يې واک ورکړ او هغه يې د فرعون په دوهم ګاډۍ کې سپور کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه ورته د کتان جامې واغوستې ‪،‬د سرو زرو زنځير يې په غاړه کې واچاوه ‪،‬او( يو پيغام رسوونکي )د هغه په مخکې اعلن وکړ ‪:‬‬ ‫"ايل ايل وا ابيرير ‪"،‬او په لس کې يې يوه حلقه واچوله او هغه يې د خپل ټول کور مشر وټاکه ‪،‬او هغه يې لوړ کړ او ورته يې وويل ‪:‬‬ ‫"يوازې په تخت به زه له تا څخه لوی شم"‪.‬‬ ‫‪۸‬يوسف د مصر په ټول هېواد حکومت کاوه ‪،‬د فرعون ټولو مشرانو ‪،‬د هغه ټولو درباريانو او د پاچا ټولو کارکونکو د هغه سره مينه‬ ‫درلوده ‪،‬ځکه چې هغه په سمه لره روان و ‪،‬ځکه چې هغه کبر او غرور نه درلود ‪،‬هغه د خلکو طرفداري نه کوله او ډالۍ يې نه منلې ‪،‬‬ ‫مګر هغه په سمه توګه د هيواد د ټولو خلکو قضاوت کاوه‪.‬‬ ‫‪۹‬او د مصر ځمکه د يوسف له امله د فرعون په وړاندې په امن کې وه ‪،‬ځکه چې څښتن د هغه سره و ‪،‬او د هغه ټولو نسلونو لپاره يې هغه‬ ‫ته فضل او رحمت ورکړ ‪،‬د هغو ټولو خلکو په وړاندې چې هغه يې پيژندلو او د هغه په اړه يې اوريدلي وو ‪،‬او د فرعون سلطنت ښه تنظيم‬ ‫شوی و ‪،‬او هلته هيڅ شيطان او هيڅ بد سړی نه و( په هغه کې‪).‬‬ ‫‪۱۰‬او پاچا د يوسف نوم سفانتيفان کېښود او يوسف يې د فوطيفار لور سره واده وکړ ‪،‬چې د هيليوپوليس د کاهن لور وه او د مشر پخلٰ‬ ‫کوونکې وه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او په هغه ورځ چې يوسف د فرعون په وړاندې ولړ و ‪،‬هغه دېرش کلن و[ کله چې هغه د فرعون په وړاندې ولړ و‪].‬‬ ‫‪۱۲‬او په هغه کال اسحاق مړ شو ‪.‬او لکه څنګه چې يوسف د خپلو دوو خوبونو په تعبير کې ويلي وو ‪،‬لکه څنګه چې هغه ويلي وو ‪،‬د مصر‬ ‫په ټول هېواد کې اووه کاله پرېماني وه ‪،‬او د مصر ځمکه ډېره حاصلت ورکړل ‪،‬يو اندازه اتلس سوه اندازه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬يوسف په هر ښار کې غله راټوله کړه تر هغه چې ښارونه ډک شول او خلک يې نور د شمېرلو او اندازه کولو توان نه درلود‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۱‬‬ ‫‪۱‬او د پنځه څلوېښتمې جوبلي په دوهمه اونۍ کې( ‪،‬او )په دوهم کال کې ‪،‬يهودا د خپل مشر زوی عير لپاره د ارام د لوڼو څخه يوه ښځه‬ ‫وکړه چې نوم يې تامار وه‪.‬‬ ‫‪۲‬خو يهودا کرکه وکړه او د هغې سره يې زنا ونکړه ‪،‬ځکه چې د هغه مور د کنعاني لورګانو څخه وه ‪،‬او هغه غوښتل چې د هغه د مور د‬ ‫خپلوانو څخه ښځه وکړي ‪،‬مګر د هغه پلر يهودا هغه ته اجازه ورنه کړه‪.‬‬ ‫‪۳‬او دا عير ‪،‬د يهوداه مشر زوئ ‪،‬ډېر بدکار وو ‪،‬او څښتن هغه ووژلو‪.‬‬ ‫‪۴‬يهودا خپل ورور اونان ته وويل" ‪:‬د خپل ورور د ښځې سره يوځای شه او د هغې سره د خپل ورور دنده ترسره کړه او د خپل ورور‬ ‫لپاره اولدونه پيدا کړه"‪.‬‬ ‫‪۵‬اونان پوهېده چې دا اولد به د هغه نه وي ‪،‬بلکې د هغه د ورور به وي ‪،‬نو هغه د خپلې ورورې کور ته لړ او تخم يې په ځمکه وشيند ‪،‬‬ ‫او هغه د څښتن په نظر کې بد کار وو ‪،‬نو هغه يې وواژه‪.‬‬ ‫‪۶‬يهودا خپلې نږور تامار ته وويل” ‪:‬د خپل پلر په کور کې د کونډې په توګه پاتې شه تر هغه چې زما زوی شيله لوی شي او زه به تا هغه‬ ‫ته د واده کولو لپاره ورکړم“‪.‬‬ ‫‪44‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۷‬او هغه لوی شو؛ خو د يهودا ښځې ‪،‬بدسوئيل ‪،‬خپل زوی شيله ته د واده کولو اجازه ورنه کړه ‪.‬او د يهودا ښځې ‪،‬بدسوئيل ‪،‬د دې اونۍ په‬ ‫پنځم کال ‪ [۲۱۶۸‬سهار ]مړه شوه‪.‬‬ ‫‪۸‬او په شپږم کال کې يهودا د خپلو پسونو د وړۍ کولو لپاره تمنا ته لړ ‪. [۲۱۶۹‬سهار ]او هغوی تامار ته وويل" ‪:‬ګوره ستا خسر د خپلو‬ ‫پسونو د وړۍ کولو لپاره تمنا ته ځي"‪.‬‬ ‫‪۹‬هغې خپلې کونډې جامې وويستلې ‪،‬پرده يې واغوستې او ځان يې ښکلٰ کړ او د تمنت په لره کې د دروازې په غاړه کې کښېناسته‪.‬‬ ‫‪۱۰‬کله چې يهودا روان وو ‪،‬هغه هغه وموندله او فکر يې وکړ چې دا يوه فاحشه ده ‪،‬او هغې ته يې وويل' ‪:‬اجازه راکړه چې تاته دننه شم'؛‬ ‫هغې ورته وويل' ‪:‬دننه راشه 'او هغه دننه لړ'‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغې ورته وويل' ‪:‬زما مزدوري راکړه'؛ او هغه ورته وويل' ‪:‬زما په لس کې بل څه نشته ‪،‬پرته له هغې چې زما په ګوته کې ګوتمۍ‬ ‫ده ‪،‬زما غاړه او زما امسا چې زما په لس کې ده'‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغې ورته وويل" ‪:‬دا ماته راکړه تر هغه چې ته زما مزدوري رالېږې ‪"،‬او هغه ورته وويل" ‪:‬زه به تاته د وزو يو سېرلٰ ولېږم"؛ او‬ ‫هغه هغې ته ورکړ ‪،‬او هغه ورسره يوځای شو ‪،‬او هغه د هغه څخه اميدواره شوه‪.‬‬ ‫‪۱۳‬يهودا خپلو رمو ته لړ او هغه د خپل پلر کور ته لړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬يهودا د خپل عدولمي شپون په لس د وزو يو سېرلٰ ورولېږه ‪،‬خو هغه يې ونه مونده ‪.‬نو هغه د هغه ځای له خلکو څخه پوښتنه‬ ‫وکړه” ‪:‬هغه کنجره چېرته ده چې دلته وه؟ “هغوی ورته وويل” ‪:‬دلته زموږ سره هيڅ کنجره نشته“‪.‬‬ ‫‪۱۵‬هغه بېرته راغٰ او هغه ته يې خبر ورکړ او ورته يې وويل چې هغه يې ونه موندله' ‪:‬ما د هغه ځای له خلکو څخه پوښتنه وکړه او‬ ‫هغوی راته وويل' ‪:‬دلته هيڅ فاحشه نشته''‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغه وويل" ‪:‬هغه پرېږده چې( هغه )وساتي ترڅو موږ د سپکاوي لمل نه شو "‪.‬او کله چې هغې درې مياشتې پوره کړې ‪،‬نو څرګنده‬ ‫شوه چې هغه اميدواره وه ‪،‬او دوی يهودا ته وويل" ‪:‬ګوره ‪،‬ستا نږور ‪،‬تامار د زنا له امله اميدواره ده"‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو يهودا د خپل پلر کور ته لړه او خپل پلر او خپلو ورونو ته يې وويل” ‪:‬هغه بهر راوړئ او وسوزوئ ‪،‬ځکه چې هغې په اسرائيلو‬ ‫کې ناپاکه کار کړی دی“‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او کله چې هغوی هغه د سوزولو لپاره راوويستله ‪،‬هغې خپل خسر ته ګوتمۍ ‪،‬غاړه او امسا واستوله او ورته يې وويل' ‪:‬وګوره چې دا د‬ ‫چا دي ‪،‬ځکه چې د هغه په وسيله زه اميدواره شوې يم'‪.‬‬ ‫‪۱۹‬يهودا اعتراف وکړ او ويې ويل ‪:‬تامار زما څخه ډېر صادق دی‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو هغوی دې هغه ونه سوځوي »‪.‬له همدې امله هغه شيل ته ورنه کړل شوه او هغه بيا هغې ته ورنژدې نه شو‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او له هغې وروسته د دې دوهمې اونۍ په اووم کال کې د هغې دوه زامن ‪،‬فارص او زارح ‪،‬پيدا شول‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او په دې ډول د حاصلتو اووه کاله بشپړ شول ‪،‬چې حضرت يوسف د هغه په اړه فرعون ته خبرې وکړې‪.‬‬ ‫‪۲۳‬يهودا دا ومنله چې دا کار چې هغه کړی دی بد دی ‪،‬ځکه چې هغه د خپلې انږور سره زنا کړې وه ‪،‬او دا هغه ته د کرکې وړ ښکارېده ‪،‬‬ ‫او هغه دا ومنله چې هغه ګناه کړې ده او بې لرې شوی دی ‪،‬ځکه چې هغه د خپل زوی لمنه بربنډ کړې وه ‪،‬او هغه د خپلې ګناه له امله‬ ‫غمجن شو او څښتن ته دعا يې وکړه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬او موږ په خوب کې ورته وويل چې هغه بخښل شوی دی ځکه چې هغه په کلکه دعا وکړه ‪،‬غمجن شو ‪،‬او بيا يې ونه کړ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او هغه ته بخښنه وشوه ځکه چې هغه له خپلې ګناه او ناپوهۍ څخه راوګرځېد ‪،‬ځکه چې هغه زموږ د خدای په وړاندې ډېر سرکشي‬ ‫وکړه؛ او هر هغه څوک چې دا کار کوي ‪،‬هر هغه څوک چې د خپلې خواښې سره زنا کوي ‪،‬بايد هغه په اور کې وسوځوي ترڅو هغه په‬ ‫کې وسوځي ‪،‬ځکه چې په هغوی باندې ناپاکي او ککړتيا ده ‪،‬په اور کې دې هغوی وسوځوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه چې د هغوئ په مينځ کښې هيڅ ناپاکٰ مۀ کوئ ‪،‬ځکه چې هر څوک چې د خپلې النږور يا خپلې خواښې‬ ‫سره زنا کوي نو هغه ناپاکٰ کړې ده ‪.‬هغه سړے چې ورسره زنا کړې ده او ښځه هم په اور سره وسوزوئ ‪،‬او هغه به د بنٰ السرائيلو نه‬ ‫غضب او سزا لرې کړى‪.‬‬ ‫‪۲۷‬او مونږ يهودا ته وويل چې د هغه دوه زامن د هغې سره زنا نه ده کړې ‪،‬او له همدې امله د هغه نسل د دوهم نسل لپاره پاتې شو ‪،‬او له‬ ‫منځه نه ځي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې هغه په يوازې سترګې سره لړ او د سزا غوښتنه يې وکړه ‪،‬يعنې د ابراهيم د هغه حکم سره سم چې هغه خپلو زامنو ته امر‬ ‫کړی و ‪،‬يهودا هڅه وکړه چې هغه په اور کې وسوځوي‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۲‬‬ ‫‪۱‬او د پنځه څلوېښتمې جوبلي کال د دريمې اونۍ په لومړي کال کې په ځمکه کې قحطي پيل شوه ‪،‬او باران ځمکې ته د ورکولو څخه انکار‬ ‫وکړ ‪،‬ځکه چې هيڅ شٰ ونه اورېده‪.‬‬ ‫‪۲‬ځمکه شنډه شوه ‪،‬خو په مصر کې خوراک وو ‪،‬ځکه چې يوسف د اوو کلونو پرېمانۍ په وخت کې د ځمکې تخم راټول کړی و او ساتلٰ‬ ‫يې و‪.‬‬ ‫‪۳‬مصريان يوسف ته راغلل چې هغوی ته خواړه ورکړي ‪.‬هغه هغه ګودامونه پرانيستل چې د لومړي کال غله په کې وه او هغه يې د هغه‬ ‫هېواد په خلکو باندې د سرو زرو په بدل کې خرڅ کړل‪.‬‬ ‫‪۴‬په کنعان کې قحطي ډېره سخته وه ‪،‬نو حضرت يعقوب واورېدل چې په مصر کې خواړه شته ‪،‬نو هغه خپل لس زامن مصر ته واستول‬ ‫چې د هغه لپاره خواړه راوړي ‪،‬مګر بنيامين يې ونه لېږل او د حضرت يعقوب لس زامن په هغو کسانو کې راغلل چې هلته تللي وو‪.‬‬ ‫‪۵‬حضرت يوسف هغوی وپېژندل ‪،‬خو هغوی هغه ونه پېژندل ‪.‬هغه له هغوی سره خبرې وکړې او پوښتنه يې ترې وکړه او ورته يې‬ ‫وويل” ‪:‬آيا تاسو جاسوسان نه ياست او د دې لپاره نه وئ راغلي چې د ځمکې لرې وڅېړئ؟ “او هغوی يې په زندان کې واچول‪.‬‬ ‫‪45‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۶‬او له هغې وروسته يې هغوی بيا آزاد کړل ‪،‬او يوازې شمعون يې ونيو او خپل نهه وروڼه يې رخصت کړل‪.‬‬ ‫‪۷‬هغه د هغوی بوجۍ د غلو څخه ډکې کړې او د هغوی سره زر يې د هغوی په بوجۍ کې واچول ‪،‬او هغوی خبر نه وو‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه هغوی ته امر وکړ چې خپل کشر ورور راولي ‪،‬ځکه چې هغوی ورته ويلي وو چې د دوی پلر ژوندی دی او کشر ورور يې هم‬ ‫ژوندی دی‪.‬‬ ‫‪۹‬هغوی د مصر څخه روان شول او د کنعان خاورې ته راغلل او خپل پلر ته يې هغه څه بيان کړل چې په هغوی باندې راغلي وو او‬ ‫څنګه د هغه هېواد مشر د هغوی سره سختې خبرې کړې وې او شمعون يې نيولٰ و ترڅو چې بنيامين يې رانه وړ‪.‬‬ ‫‪۱۰‬حضرت يعقوب وويل” ‪:‬تاسو ما زما د اولدونو څخه بې برخې کړل !يوسف نشته او شمعون هم نشته ‪،‬او تاسو به بنيامين هم بوځئ ‪.‬‬ ‫ستاسو بدکاري زما په غاړه ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغه وويل ‪:‬زما زوی به ستاسو سره لړ نشي ‪،‬که نه نو هغه به ناروغه شي ‪.‬ځکه چې د دوی مور دوه زامن زيږولي دي ‪،‬او يو يې مړ‬ ‫شوی دی ‪،‬او دا به هم تاسو له ما څخه واخلئ ‪.‬که چيرې هغه په لره کې تبه ولري ‪،‬نو تاسو به زما بوډاتوب د غم سره مرګ ته راوړئ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬ځکه چې هغه وليدل چې د هغوی پيسې هر سړي ته د هغه په بوجۍ کې بېرته ورکړل شوې وې ‪،‬نو له دې امله هغه د هغه د لېږلو‬ ‫څخه وېرېده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬قحطي په کنعان او د مصر په خاوره کې ډېره سخته شوه او په ټولو هېوادونو کې پرته له دې چې مصر وي ‪،‬قحطي ډېره شوه ‪.‬ځکه‬ ‫چې د مصريانو ډېرو اولدونو خپل تخمونه د خوراک لپاره ذخيره کړي وو ‪،‬له هغه وخت راهيسې چې هغوی وليدل چې حضرت يوسف‬ ‫تخم راټولوي او په ګودامونو کې يې اچوي او د قحطۍ د کلونو لپاره يې ساتي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او د مصر خلکو د خپلې قحطۍ په لومړي کال کې په هغې باندې ځانونه وخوړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬خو کله چې اسراييليانو وليدل چې په هغه هېواد کې قحطي ډېره سخته ده او خلصون نه شته ‪،‬نو هغه خپلو زامنو ته وويل" ‪:‬بيا لړ‬ ‫شئ او زمونږ لپاره خواړه راوړئ ترڅو مړه نه شو"‪.‬‬ ‫‪۱۶‬هغوی وويل' ‪:‬موږ به نه ځو ‪،‬ترڅو چې زموږ کشر ورور زموږ سره لړ نشي ‪،‬موږ به نه ځو'‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او اسراييليانو وليدل چې که هغه هغه د دوی سره ونه ليږي ‪،‬نو ټول به د قحطۍ له امله مړه شي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬روبين وويل” ‪:‬هغه زما په لس کې راکړه ‪،‬که چېرې هغه بېرته تاته رانه وړم ‪،‬نو د هغه په ځای زما دوه زامن ووژنه“‪.‬‬ ‫‪۱۹‬هغه ورته وويل” ‪:‬هغه به ستا سره لړ نشي “‪.‬نو يهودا نږدې راغٰ او ويې ويل” ‪:‬هغه زما سره ولېږه ‪،‬که زه هغه بېرته تاته رانه‬ ‫وړم ‪،‬نو زه به ستا په وړاندې د خپل ټول ژوند ګناهګار يم“‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او هغه هغه د دوی سره د دې اونۍ په دوهم کال کې د مياشتې په لومړۍ ورځ ‪ [۲۱۷۲‬سهار ]ولېږه ‪،‬او دوی د مصر خاورې ته د هغو‬ ‫ټولو سره راغلل چې تللي وو ‪،‬او( دوی )په لسونو کې ډالۍ درلودې ‪،‬د شاتو ‪،‬بادامو ‪،‬تېل او خالص شات‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او هغوی لړل او د يوسف په مخکې ودرېدل ‪،‬هغه خپل ورور بنيامين وليد او هغه يې وپيژانده او ويې ويل" ‪:‬ايا دا ستاسو کشر ورور‬ ‫دی؟ "هغوی ورته وويل" ‪:‬دا هغه دی "‪.‬او هغه وويل" ‪:‬زما زويه ‪،‬څښتن دې ستا سره مهربانه شي"!‬ ‫‪۲۲‬هغه هغه خپل کور ته ولېږه او شمعون يې راوويست او د هغوی لپاره يې مېلمستيا وکړه او هغوی هغه سوغات چې په خپلو لسونو کې‬ ‫يې راوړی و ‪،‬هغه ته يې وړاندې کړ‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغوی د هغه په مخکې وخوړل او هغه ټولو ته يوه برخه ورکړه ‪،‬مګر د بنيامين برخه د دوی د ټولو په پرتله اووه چنده زياته وه‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو هغوی وخوړل او وڅښل او پاڅېدل او د خپلو خرو سره پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۲۵‬نو يوسف يوه منصوبه جوړه کړه چې د هغې له لرې هغه د هغوی د فکرونو په اړه پوه شي چې آيا د هغوی ترمنځ د سولې فکرونه‬ ‫غالب دي او که نه ‪.‬هغه د خپل کور ناظر ته چې د هغه د کور مشر و ‪،‬وويل ‪:‬د دوی ټولې بوجۍ د خوراکي توکو څخه ډکې کړه او د دوی‬ ‫پيسې بيرته د دوی په لوښو کې واچوه او زما پياله ‪،‬د سپينو زرو پياله چې زه يې څښم ‪،‬د کشر په بوجۍ کې کېږده او هغوی ولېږه‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۳‬‬ ‫‪۱‬هغه د يوسف په وينا عمل وکړ او د هغوی ټولې بوجۍ يې د خوراک څخه ډکې کړې او د هغوی پيسې يې په بوجۍ کې واچولې او پياله‬ ‫يې د بنيامين په بوجۍ کې کېښوده‪.‬‬ ‫‪۲‬سهار وختي هغوی لړل او کله چې هغوی له هغه ځای څخه لړل ‪،‬نو يوسف د خپل کور د ناظر ته وويل" ‪:‬دوی تعقيب کړه ‪،‬منډه کړه‬ ‫او هغوی ونيسه او ويې ويل" ‪:‬تاسو د ښه والي په بدل کې ما سره بدي وکړه ‪.‬تاسو زما څخه د سپينو زرو پياله غل کړې ده چې زما بادار‬ ‫ترې څښي "‪.‬او د دوی کشر ورور ماته راوله او ژر يې راوله مخکې له دې چې زه خپل قضاوت ځای ته لړ شم‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه د هغوی پسې منډه کړه او د دې خبرو سره سم يې ورته وويل‪.‬‬ ‫‪۴‬هغوی ورته وويل” ‪:‬خدای دې نه کړي چې ستا غلمان داسې کار وکړي او ستا د بادار له کور څخه لوښي غل کړي او هغه پيسې چې‬ ‫موږ په لومړي ځل په خپلو بوجيو کې وموندلې ‪،‬موږ ستا غلمانو د کنعان له خاورې څخه بېرته راوړې‪.‬‬ ‫‪۵‬نو څنګه به موږ کوم لوښي غل کړو؟ ګوره ‪،‬دلته موږ او زموږ بوجۍ لټون کوو ‪،‬او هر ځای چې زموږ د هر چا په بوجۍ کې پياله‬ ‫ومومئ ‪،‬هغه بايد ووژل شي ‪،‬او موږ او زموږ خرونه به ستا د بادار خدمت وکړو‪.‬‬ ‫‪۶‬هغه ورته وويل" ‪:‬نه ‪،‬هغه سړی چې زه ورسره ومومم ‪،‬هغه به يوازې د خپل نوکر په توګه واخلم ‪،‬او تاسو به په سوله کې خپل کور ته‬ ‫راستانه شئ"‪.‬‬ ‫‪۷‬او کله چې هغه د هغوی په لوښو کې لټون کاوه ‪،‬د مشر څخه پيل او تر کشر پورې پای ته ورسېد ‪،‬نو هغه د بنيامين په بوجۍ کې وموندل‬ ‫شو‪.‬‬ ‫‪۸‬نو هغوی خپلې جامې وشلولې ‪،‬خپل خرونه يې بار کړل او ښار ته راستانه شول او د يوسف کور ته راغلل او ټول يې د هغه په مخکې په‬ ‫ځمکه باندې سجده وکړه‪.‬‬ ‫‪46‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۹‬حضرت يوسف هغوی ته وويل” ‪:‬تاسو بد کار کړی دی “‪.‬هغوی وويل” ‪:‬موږ څه ووايو او څنګه له ځانه دفاع وکړو؟ زموږ بادار د خپلو‬ ‫غلمانو ګناه درک کړې ده ‪.‬وګورئ ‪،‬موږ د خپل بادار غلمان يو او زموږ خرونه هم“‪.‬‬ ‫‪۱۰‬يوسف هغوی ته وويل ‪:‬زه هم د څښتن څخه ويره لرم ‪.‬ستاسو خبره دا ده چې خپلو کورونو ته لړ شئ او خپل ورور زما غلم کړئ ‪،‬‬ ‫ځکه چې تاسو بد کار کړی دی ‪.‬تاسو نه پوهيږئ چې يو سړی په خپل پياله کې خوښيږي لکه څنګه چې زه په دې پياله کې؟ او بيا هم تاسو‬ ‫دا زما څخه غل کړې ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬يهودا وويل” ‪:‬زما باداره ‪،‬اجازه راکړه چې ستا غلم ته په غوږ کې يوه خبره وکړم چې ستا د غلمې مور زمونږ پلر ته دوه وروڼه‬ ‫پيدا کړي دي ‪.‬يو لړ او ورک شو او پيدا نه شو ‪،‬او هغه يوازې د خپلې مور څخه پاتې دی ‪،‬او ستا غلم زمونږ پلر ورسره مينه کوي او د‬ ‫هغه ژوند هم د دې هلک د ژوند سره تړلٰ دی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او کله چې مونږ ستا غلم خپل پلر ته لړ شو او هلک زمونږ سره نه وي ‪،‬نو هغه به مړ شي او مونږ به خپل پلر په غم سره مرګ‬ ‫ته بوځو‪.‬‬ ‫‪۱۳‬اوس ما ته اجازه راکړه چې ستا غلم د هلک په ځای د خپل بادار سره غلم شم او هلک پرېږده چې د خپلو وروڼو سره لړ شي ‪،‬ځکه‬ ‫چې زه ستا د غلم زموږ د پلر په لس د هغه ضامن شوم ‪.‬که زه هغه بېرته رانه وړم ‪،‬نو ستا غلم به تل د خپل پلر ګناه واورم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬حضرت يوسف وليدل چې هغوی ټول په يو بل باندې په ښه نيت سره عمل کوي ‪،‬نو هغه نشو کولٰ ځان کنټرول کړي او هغوی ته يې‬ ‫وويل چې زه يوسف يم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه د هغوی سره په عبراني ژبه خبرې وکړې او د هغوی په غاړه کې پروت و او ژړل يې‪.‬‬ ‫‪۱۶‬خو هغوی هغه ونه پېژانده او په ژړا يې پيل وکړ ‪.‬هغه هغوی ته وويل" ‪:‬زما په خاطر مه ژاړئ ‪،‬بلکې ژر زما پلر ماته راولئ ‪.‬او‬ ‫تاسو وګورئ چې دا زما خوله ده چې خبرې کوي او زما د ورور بنيامين سترګې ويني"‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې دا د قحطۍ دوهم کال دی ‪،‬او پنځه کاله نور پاتې دي چې حاصل به نه وي ‪،‬نه به د ونو مېوې وي او نه به قلبه وي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬تاسو او ستاسو کورنۍ ژر راښکته شئ ‪،‬ترڅو د قحطۍ له امله مړه نه شئ او د خپلو شتمنيو لپاره غم مه کوئ ‪،‬ځکه چې څښتن زه‬ ‫ستاسو څخه مخکې راولېږلم ترڅو ډېر خلک ژوندي پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او زما پلر ته ووايه چې زه ل ژوندی يم ‪،‬او تاسو وينئ چې څښتن زه د فرعون د پلر په توګه او د هغه د کورنۍ او د مصر په ټول‬ ‫هېواد باندې مشر ټاکلٰ يم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او زما پلر ته زما د ټولو جلل او هغه ټول دولت او جلل په اړه ووايه چې څښتن ماته راکړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او د فرعون د امر سره سم ‪،‬هغه هغوی ته ګاډۍ او د لرې لپاره خواړه ورکړل ‪،‬او هغوی ټولو ته يې رنګارنګ جامې او سپين زر‬ ‫ورکړل‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او د هغوی پلر ته يې جامې ‪،‬سپين زر او لس خرې چې غلې يې بار کړې وې واستولې او هغه يې ولېږل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغوی لړل او خپل پلر ته يې خبر ورکړ چې يوسف ژوندی دی او د ځمکې ټولو قومونو ته غله اندازه کوي او هغه د ټول مصر‬ ‫واکمن دی‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د هغوی پلر په دې باور نه کاوه ‪،‬ځکه چې هغه ډېر په غوسه و ‪.‬خو کله چې هغه هغه ګاډۍ وليدې چې يوسف رالېږلې وې ‪،‬نو د هغه‬ ‫روح تازه شو او ويې ويل' ‪:‬که يوسف ژوندی وي نو دا زما لپاره بس دی ‪.‬زه به لړ شم او د مرګ څخه مخکې به هغه وګورم'‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۴‬‬ ‫‪۱‬حضرت يعقوب د دريمې مياشتې د نوي مياشتې په ورځ له خپل کور څخه د حاران څخه سفر وکړ او د قسم خوړلو کوهي په لره لړ او‬ ‫د دې مياشتې په اوومه ورځ يې د خپل پلر حضرت اسحاق خدای ته قرباني وړاندې کړه‪.‬‬ ‫‪۲‬حضرت يعقوب ته هغه خوب راياد شو چې په بيت_ئيل کې يې ليدلٰ و او هغه له دې څخه ووېرېد چې مصر ته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۳‬هغه فکر کاوه چې يوسف ته پيغام واستوي چې راشي او هغه به ښکته نه ځي ‪،‬نو هغه اووه ورځې هلته پاتې شو ‪،‬شايد هغه کومه رويا‬ ‫وويني چې ايا پاتې شي يا ښکته لړ شي‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه د زړو غلو سره د لومړيو حاصلتو د راټولولو اختر ولمانځه ‪،‬ځکه چې د کنعان په ټوله خاوره کې يو موټٰ تخم هم نه و ‪،‬ځکه‬ ‫چې قحطي په ټولو څارويو ‪،‬غواګانو او مرغانو او همدارنګه په انسانانو باندې وه‪.‬‬ ‫‪۵‬او په شپاړسمه ورځ څښتن هغه ته ښکاره شو او ورته يې وويل" ‪:‬يعقوب ‪،‬يعقوب "!او هغه وويل" ‪:‬زه دلته يم "‪.‬او هغه ته يې وويل ‪:‬‬ ‫"زه ستا د نيکونو خدای يم ‪،‬د ابراهيم او اسحاق خدای ‪.‬مصر ته له تلو څخه مه وېرېږه ‪،‬ځکه چې زه به هلته ستا څخه يو لوی قوم جوړ‬ ‫کړم ‪،‬زه به ستا سره لړ شم ‪،‬او زه به تا بېرته راولم ‪،‬او په دې خاوره کې به ښخ شې ‪،‬او يوسف به ستا په سترګو خپل لسونه کېږدي"‪.‬‬ ‫‪۶‬مه وېرېږه ‪،‬مصر ته لړ شه‪.‬‬ ‫‪۷‬د هغه زامن او د هغه د زامنو زامن پورته شول او خپل پلر او خپل مالونه يې په ګاډو کې واچول‪.‬‬ ‫‪۸‬حضرت يعقوب د دريمې مياشتې په شپاړسمه نېټه د قسم خوړلو له کوهي څخه پورته شو او د مصر خاورې ته لړ‪.‬‬ ‫‪۹‬حضرت يعقوب يهودا د ځان څخه مخکې خپل زوی حضرت يوسف ته ولېږه چې د جوشن سيمه وګوري ‪،‬ځکه چې حضرت يوسف خپلو‬ ‫وروڼو ته ويلي وو چې هغوی دې هلته واوسي ترڅو د هغه سره نږدې وي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او دا د مصر په خاوره کې تر ټولو ښه( ځمکه )وه ‪،‬او د هغه سره نږدې وه ‪،‬د ټولو( هغوی )او د څارويو لپاره هم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او دا د حضرت يعقوب د زامنو نومونه دي چې د خپل پلر حضرت يعقوب سره مصر ته لړل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬روبين د اسرائيلو مشر زوی وو او دا د هغه د زامنو نومونه دي ‪:‬حنوک ‪،‬فلو ‪،‬حصرون او کرمٰ ‪ -‬پنځه زامن‪.‬‬ ‫‪۱۳‬شمعون او د هغه زامن او دا د هغه د زامنو نومونه دي ‪:‬يموئيل ‪،‬يمين ‪،‬اوحد ‪،‬ياکين ‪،‬صوحر او د صفاتي ښځې زوی شائول ‪ -‬اووه تنه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬لوي او د هغه زامن ‪:‬د هغه د زامنو نومونه دا دي ‪:‬جرشون ‪،‬قهات او مراري ‪،‬څلور زامن‪.‬‬ ‫‪47‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۵‬يهودا او د هغه زامن او دا د هغه د زامنو نومونه دي ‪:‬شيل ‪،‬فارص او زارح ‪،‬څلور‪.‬‬ ‫‪۱۶‬يساکار او د هغه زامن ‪:‬د هغه د زامنو نومونه دا دي ‪:‬تولع ‪،‬فوع ‪،‬يعوب او شمرون ‪ -‬پنځه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زبولون او د هغه زامن ‪:‬د هغه د زامنو نومونه دا دي ‪:‬سرد ‪،‬ايلون او ياحلئيل ‪،‬څلور‪.‬‬ ‫‪۱۸‬دا د حضرت يعقوب زامن او د هغوی زامن دي چې د ليه څخه په بين النهرين کې په مسوپتاميه کې پيدا شول ‪،‬شپږ ‪،‬د هغوی يوه خور‬ ‫دينه او د ليه د زامنو ټول روحونه او د هغوی زامن چې د خپل پلر حضرت يعقوب سره مصر ته لړل ‪،‬نهه ويشت تنه وو او د هغوی‬ ‫پلر حضرت يعقوب د هغوی سره و ‪،‬هغوی دېرش تنه وو‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او د يعقوب د ښځې ‪،‬ليه د وينځې زلفه زامن ‪،‬چې هغې د يعقوب او جاد دواړو اولدونه پيدا کړل‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او دا د هغوی د زامنو نومونه دي چې د هغه سره مصر ته لړل ‪:‬د جاد زامن ‪:‬زيفيون ‪،‬هجي ‪،‬شوني ‪،‬عزبون < ‪،‬او عيري ‪،‬اريلي او‬ ‫ارودي ‪ -‬اته‪.‬‬ ‫‪۲۱‬د اشير زامن ‪:‬يمنه ‪،‬يشوا ‪،‬يشوي ‪،‬بريع او ساره ‪،‬چې د هغوى يوه خور وه ‪ -‬شپږ تنه‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ټول څوارلس تنه وو او د ليه ټول څلور څلوېښت تنه وو‪.‬‬ ‫‪۲۳‬د يعقوب د ښځې راحيل زامن ‪:‬يوسف او بنيامين‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د حضرت يوسف پلر د مصر ته له راتلو څخه مخکې په مصر کې زېږېدلي وو ‪،‬د هيليوپولس د کاهن فوطيفار لور اسنات د هغه څخه‬ ‫درې زامن وزېږول ‪،‬منسي او افرايم‪.‬‬ ‫‪۲۵‬د بنيامين زامن ‪:‬بالع ‪،‬بکر ‪،‬اشبيل ‪،‬جيرا ‪،‬نعمان ‪،‬ايحي ‪،‬روس ‪،‬مفيم ‪،‬حفيم او ارد يوولس‪.‬‬ ‫‪۲۶‬د راحيل ټول شمېر څوارلس وو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬د يعقوب د ښځې راحيل د وينځې بلهه زامن چې د هغې څخه پيدا شوه ‪،‬دان او نفتالي وو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او دا د هغوی د زامنو نومونه دي چې د هغوی سره مصر ته لړل ‪.‬د دان زامن ‪:‬حوشيم ‪،‬شمعون ‪،‬اسودي ‪،‬يعقاه او سليمان ‪ -‬شپږ‬ ‫زامن‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او هغوی په هغه کال مړه شول چې په هغه کال کې هغوی مصر ته ننوتل او يوازې د دان حوشيم اولد پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او دا د نفتالي د زامنو نومونه دي ‪:‬يحصيئيل ‪،‬جوني ‪،‬يصر ‪،‬سلوم او الف‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او الف ‪،‬چې د قحطۍ د کلونو وروسته زېږېدلٰ و ‪،‬په مصر کې مړ شو‪.‬‬ ‫‪۳۲‬د راحيل ټول شمېر شپږ ويشت تنه وو‪.‬‬ ‫‪۳۳‬د حضرت يعقوب ټول اولدونه چې مصر ته لړل اويا تنه وو ‪.‬دا د هغه او د هغه د اولدونو اولدونه وو ‪،‬ټول اويا تنه وو ‪،‬خو پنځه‬ ‫تنه يې د يوسف څخه مخکې په مصر کې مړه شول او اولد يې نه درلود‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او د کنعان په خاوره کې د يهوداه دوه زامن ‪،‬عير او اونان مړه شول ‪،‬خو د هغوی اولد نه وو ‪،‬او د اسرائيلو اولد هغه کسان ښخ کړل‬ ‫چې مړه شوي وو ‪،‬او هغوی د اويا غير قومونو په ډله کې شمېرل کېدل‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۵‬‬ ‫‪۱‬او اسراييل د څلورمې مياشتې د نوي سپوږمۍ په ورځ ‪،‬د پنځه څلوېښتمې جوبلي کال د دريمې اونۍ په دوهم کال کې ‪،‬د مصر خاورې‬ ‫ته ‪،‬د جوشن خاورې ته لړل‪.‬‬ ‫‪۲‬يوسف د خپل پلر يعقوب سره د لملوېدو لپاره د جوشن علقې ته لړو ‪،‬او د خپل پلر غاړه يې وغړوله او ژړل يې‪.‬‬ ‫‪۳‬حضرت يعقوب يوسف ته وويل” ‪:‬اوس اجازه راکړه چې مړ شم ځکه چې ما تا وليد ‪،‬او اوس دې د اسرائيلو څښتن خدای د ابراهيم او‬ ‫اسحاق خدای برکت وي چې خپل رحمت او فضل يې د خپل بنده يعقوب څخه نه دی پرېښٰ“‪.‬‬ ‫‪۴‬دا زما لپاره کافي ده چې ما ستا مخ په داسې حال کې ليدلٰ دی چې زه ل ژوندی يم ‪.‬هو ‪،‬هغه رويا چې ما په بيت ايل کې وليده ريښتيا ده ‪.‬‬ ‫زما څښتن خدای دې د تل لپاره برکتي وي ‪،‬او د هغه نوم دې برکتي وي‪.‬‬ ‫‪۵‬يوسف او د هغه وروڼو د خپل پلر په وړاندې ډوډۍ وخوړه او شراب يې وڅښل ‪،‬او يعقوب ډېر خوشحاله شو ځکه چې هغه وليدل چې‬ ‫يوسف د خپلو وروڼو سره خواړه خوري او د هغه په وړاندې يې څښاک کوي ‪،‬او هغه د ټولو شيانو خالق ته برکت ورکړ چې هغه يې‬ ‫ساتلٰ و او خپل دولس زامن يې د هغه لپاره ساتلي وو‪.‬‬ ‫‪۶‬او يوسف خپل پلر او خپلو وروڼو ته د جوشن په سيمه او په رعمسيس او په ټوله شاوخوا سيمه کې د اوسېدو حق ورکړ ‪،‬چې د فرعون‬ ‫په مخکې يې حکومت کاوه ‪.‬او يعقوب او د هغه زامن د جوشن په سيمه کې اوسېدل ‪،‬چې د مصر د خاورې غوره برخه وه او يعقوب يو سل‬ ‫دېرش کاله عمر درلود کله چې هغه مصر ته راغٰ‪.‬‬ ‫‪۷‬حضرت يوسف خپل پلر ‪،‬وروڼو او د هغوی شتمنۍ ته دومره ډوډۍ ورکړه چې د قحطۍ د اوو کلونو لپاره کافي وې‪.‬‬ ‫‪۸‬د مصر ځمکه د قحطۍ له امله سخته شوه ‪.‬حضرت يوسف د فرعون لپاره د خوراک په بدل کې د مصر ټوله ځمکه واخيسته او د خلکو ‪،‬‬ ‫د هغوی د څارويو او هرڅه يې فرعون ته ورکړل‪.‬‬ ‫‪۹‬د قحطۍ کلونه تېر شول ‪،‬او حضرت يوسف په اتم کال کې د مصر خلکو ته تخم او خواړه ورکړل چې وکري ‪،‬ځکه چې سيند د مصر په‬ ‫ټوله خاوره کې ډوب شوی و‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې د قحطۍ په اوو کلونو کې اوبه نه وې زياتې شوې او يوازې د سيند په غاړه يو څو سيمې يې اوبه کړې وې ‪،‬خو اوس اوبه‬ ‫ډېرې شوې او مصريانو ځمکه وکرله او په هغه کال کې يې ډېر غله وزېږېدل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او دا د[ سهار ]‪ ۲۱۷۸‬لومړی کال وو ‪،‬د پنځه څلوېښتمې جوبلي څلورمې اونۍ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او يوسف د فصل د غلې پنځمه برخه د بادشاه لپاره واخيسته او څلور برخې يې د خوراک او تخم لپاره پرېښودې ‪،‬او يوسف دا د مصر‬ ‫د خاورې لپاره يو قانون وټاکه چې تر نن ورځې پورې دوام لري‪.‬‬ ‫‪48‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۳‬حضرت يعقوب په مصر کې اوولس کاله ژوند وکړ او د هغه ټولې ورځې درې د جوبلۍ ورځې وې ‪،‬يو سل اوه څلوېښت کاله ‪،‬او هغه‬ ‫د پنځم څلوېښتم جوبلۍ د پنځمې اونۍ په څلورم کال کې مړ شو‪.‬‬ ‫‪۱۴‬حضرت يعقوب د خپل مرګ څخه مخکې خپلو زامنو ته برکت ورکړ او هغوی ته يې هغه څه وويل چې په مصر کې به پرې راشي او‬ ‫هغوی ته يې هغه څه بيان کړل چې په وروستيو ورځو کې به پرې راشي ‪،‬او هغوی ته يې برکت ورکړ او يوسف ته يې په هغه ځمکه کې‬ ‫دوه برخې ورکړې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغه د خپلو نيکونو سره مړ شو او د کنعان په خاوره کې په هغه غار کې ښخ شو چې د هغه پلر ابراهيم ته نږدې و ‪،‬په هغه قبر کې‬ ‫چې هغه د حبرون په ځمکه کې په هغه غار کې د ځان لپاره کيندلٰ و‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغۀ خپل ټول کتابونه او د خپلو پلر نيکۀ کتابونه خپل زوئ ليوي ته ورکړل چې هغه يې وساتي او د خپلو اولدونو لپاره يې تر نن‬ ‫ورځې پورې نوي کړي‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۶‬‬ ‫‪۱‬او داسې وشول چې د يعقوب له مړينې وروسته د اسراييلو اولدونه د مصر په خاوره کې ډېر شول ‪،‬او دوی يو لوی قوم شو ‪،‬او دوی په‬ ‫زړه کې يو شان وو ‪،‬نو ورور يې له ورور سره مينه کوله او هر سړي د خپل ورور سره مرسته کوله ‪،‬او دوی ډېر زيات شول او ډېر‬ ‫شول ‪،‬د يوسف د ژوند په ټولو ورځو کې لس اونۍ ‪ [۲۲۴۲‬سهار ]کاله‪.‬‬ ‫‪۲‬او د يوسف د ژوند تر ټولو ورځو پورې چې هغه د خپل پلر يعقوب څخه وروسته ژوند کاوه ‪،‬هيڅ شيطان يا بدي نه وه ‪،‬ځکه چې ټولو‬ ‫مصريانو د يوسف د ژوند تر ټولو ورځو پورې د بني اسرائيلو عزت کاوه‪.‬‬ ‫‪۳‬يوسف د يو سل لس کالو په عمر مړ شو ‪،‬اوولس کاله يې د کنعان په خاوره کې ژوند وکړ ‪،‬لس کاله يې غلم و ‪،‬درې کاله يې په زندان‬ ‫کې و ‪،‬او اتيا کاله يې د مصر په ټول هېواد حکومت وکړ‪.‬‬ ‫‪۴‬او هغه ‪،‬د هغه ټول وروڼه او د هغه نسل ټول خلک مړه شول‪.‬‬ ‫‪۵‬او هغه د خپل مرګ څخه مخکې بني اسرائيلو ته امر وکړ چې د مصر له خاورې څخه د وتلو پر مهال د هغه هډوکي له ځان سره يوسي‪.‬‬ ‫‪۶‬او هغه د خپلو هډوکو په اړه له هغوی څخه قسم وخوړ ‪،‬ځکه چې هغه پوهېده چې مصريان به هغه بيا د کنعان په خاوره کې ونه ښخ‬ ‫کړي ‪،‬ځکه چې د کنعان پاچا مکمارون ‪،‬کله چې هغه د اسور په خاوره کې اوسېده ‪،‬د مصر د پاچا سره په دره کې جګړه وکړه او هلته يې‬ ‫ووژلو او د عمونو تر دروازو پورې يې په مصريانو پسې تعقيب کړ‪.‬‬ ‫‪۷‬خو هغه ونشو کولٰ چې دننه لړ شي ‪،‬ځکه چې بل ‪،‬يو نوی پاچا ‪،‬د مصر پاچا شو ‪،‬او هغه د هغه څخه ډير پياوړی و ‪،‬او هغه د کنعان‬ ‫خاورې ته راستون شو ‪،‬او د مصر دروازې وتړل شوې ‪،‬او هيڅوک بهر نه تلل او هيڅوک مصر ته نه راتلل‪.‬‬ ‫‪۸‬يوسف د شپږ څلوېښتمې جوبلي کال په شپږمه اونۍ کې ‪،‬د دوهم کال په شپږمه اونۍ کې مړ شو ‪،‬او هغوی هغه د مصر په خاوره کې ښخ‬ ‫کړ ‪،‬او د هغه وروسته د هغه ټول وروڼه ‪ [۲۲۴۲‬سهار ]مړه شول‪.‬‬ ‫‪۹‬د مصر پاچا د کنعان د پاچا سره د دوهم کال په دوهمه اونۍ کې ‪،‬د اوه څلوېښتمې جوبلي په ورځ ‪ [۲۲۶۳‬سهار ]د جګړې لپاره ووت ‪،‬‬ ‫او بني اسرائيلو د يعقوب د اولدونو ټول هډوکي راوويستل ‪،‬پرته له دې چې د يوسف هډوکي وي ‪،‬او هغه يې د غره په دوه ګوني غار کې‬ ‫په پټي کې ښخ کړل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ډېری يې مصر ته راستانه شول ‪،‬خو يو څو يې د حبرون په غرونو کې پاتې شول او ستا پلر عمرام د هغوی سره پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او د کنعان پاچا د مصر په پاچا باندې بريالٰ شو او د مصر دروازې يې وتړلې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه د بني اسرائيلو په وړاندې د هغوی د ځورولو لپاره يوه بده دسيسه جوړه کړه او د مصر خلکو ته يې وويل” ‪:‬وګورئ د بني‬ ‫اسرائيلو قوم زمونږ په پرتله ډېر شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۳‬راځئ چې د هغوی سره په هوښيارۍ سره چلند وکړو مخکې لدې چې هغوی ډېر شي ‪،‬او راځئ چې هغوی په غلمۍ سره اخته کړو‬ ‫مخکې لدې چې جګړه پر موږ راشي او مخکې لدې چې هغوی هم زموږ سره جګړه وکړي ‪.‬که نه نو هغوی به زموږ د دښمنانو سره‬ ‫يوځای شي او زموږ له خاورې څخه به يې وباسي ‪،‬ځکه چې د هغوی زړونه او مخونه د کنعان خاورې ته دي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او هغه په هغوی باندې د کار مسؤلين وټاکل چې هغوی په غلمۍ سره ځوروي؛ او هغوی د فرعون ‪،‬پتوم او رعمسيس لپاره قوي‬ ‫ښارونه جوړ کړل او هغوی ټول دېوالونه او ټولې هغه کلګانې جوړې کړې چې د مصر په ښارونو کې غورځېدلې وې‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او هغوی يې په سختۍ سره غلمان کړل ‪،‬او هرڅومره چې هغوی ورسره بد چلند کاوه ‪،‬هغومره هغوی زياتېدل او زياتېدل‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او د مصر خلکو د اسراييليانو څخه کرکه کوله‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۷‬‬ ‫‪۱‬او په اوومه اونۍ کې ‪،‬په اووم کال کې ‪،‬په اوه څلوېښتم جوبلي کې ‪،‬ستا پلر ‪ [۲۳۰۳‬سهار ]د کنعان له خاورې څخه لړ ‪،‬او ته په‬ ‫څلورمه اونۍ کې ‪،‬د هغې په شپږم کال کې ‪،‬په ‪ [۲۳۳۰‬سهار ]د اته څلوېښتم جوبلي کې زيږيدلٰ وې؛ دا د اسراييلو په اولدونو باندې د‬ ‫مصيبت وخت و‪.‬‬ ‫‪۲‬او د مصر پاچا فرعون د هغوی په اړه امر وکړ چې خپل ټول نارينه ماشومان چې زيږيدلي وي په سيند کې وغورځوي‪.‬‬ ‫‪۳‬او هغوی يې د اوو مياشتو لپاره په هغه ورځ کې واچول چې ستا زيږيدلې وه‬

‫‪49‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۴‬ستا مور ته درې مياشتې پټه وساتله ‪،‬او هغوی ته يې خبر ورکړ ‪.‬هغې ستا لپاره يوه کشتۍ جوړه کړه ‪،‬په خاورو او اسفالټ يې پوښله ‪،‬او‬ ‫د سيند په غاړه يې په بيرغونو کې کېښوده ‪،‬او اووه ورځې يې په کې کېښوده ‪،‬او ستا مور د شپې راغله او تاته يې شيدې ورکړې ‪،‬او د‬ ‫ورځې له خوا ستا خور مريم ‪،‬تا د مرغيو څخه ساتله‪.‬‬ ‫‪۵‬په هغو ورځو کې د فرعون لور ‪،‬ترموت ‪،‬د سيند ته د غسل کولو لپاره راغله ‪،‬او هغې ستا د ژړا غږ واورېد ‪،‬او هغې خپلو وينځو ته‬ ‫وويل چې تا بهر راوباسې ‪،‬او هغوی ته يې راوستلې‪.‬‬ ‫‪۶‬هغې ته له کشتۍ څخه راوويستلې او په تا رحم وکړ‪.‬‬ ‫‪۷‬ستا خور هغې ته وويل' ‪:‬آيا زه لړ شم او د عبراني ښځو څخه يوه تاته راوغواړم چې ستا لپاره دې ماشوم ته شيدې ورکړي او شيدې‬ ‫ورکړي؟'‬ ‫‪۸‬هغې وويل" ‪:‬لړ شه "!نو هغه لړه او ستا مور يوکبد يې راوغوښته ‪،‬هغې خپله مزدوري ورکړه او تاته يې پالنه وکړه‪.‬‬ ‫‪۹‬او وروسته ‪،‬کله چې ته لوی شوې ‪،‬هغوی ته د فرعون لور ته راوستلې ‪،‬او ته د هغې زوی شوې ‪،‬او ستا پلر عمرام تاته ليکل زده کړل ‪،‬‬ ‫او کله چې ته درې اونۍ پوره کړې ‪،‬هغوی ته د شاهي دربار ته راوستلې‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ته درې اونۍ په دربار کې وې تر هغه وخته پورې ]‪ [۲۳۵۱-‬چې ته د شاهي دربار څخه راووتلې او يو مصری دې وليد چې ستا‬ ‫ملګری چې د اسراييلو له قبيلې څخه و ‪،‬وهي ‪،‬او تا هغه وواژه او په شګه کې دې پټ کړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬په دوهمه ورځ تا او د اسرائيلو دوه تنه سره په جګړه شول او تا هغه چا ته چې ګناه يې کوله وويل' ‪:‬ته ولې خپل ورور وهې؟'‬ ‫‪۱۲‬هغه په قهر او غصه شو او ويې ويل« ‪:‬ته چا پر موږ واکمن او قاضي ټاکلٰ يې؟ آيا ته فکر کوې چې ما هم ووژنې لکه څنګه چې دې‬ ‫پرون مصری وواژه؟ »او ته د دې خبرو له امله وېرېدې او وتښتېدې‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۸‬‬ ‫‪۱‬او د نهه څلوېښتمې جوبلي کال د درېمې اونۍ په شپږم کال کې ‪،‬پنځه اونۍ او يو کال ‪،‬تاسو د مديان په خاوره کې لړل او اوسېدل ‪.‬او د‬ ‫دوهم کال په دوهمه اونۍ کې د پنځوسمې جوبلي کال په جريان کې مصر ته راستون شوئ‪.‬‬ ‫‪۲‬او ته پخپله پوهېږې چې هغه د سينا په غره کې له تا سره څه وويل ‪،‬او کله چې ته مصر ته راستنېده ‪،‬نو شهزاده مستيما ستا سره څه کول‬ ‫غوښتل کله چې ته په لره کې د هغه سره د استوګنې په ځای کې وليدلې‪.‬‬ ‫‪۳‬کله چې هغه وليدل چې تاسو د مصريانو د قضاوت او انتقام اخيستلو لپاره رالېږل شوي يئ ‪،‬نو هغه په خپل ټول قدرت سره ستاسو د‬ ‫وژلو او ستاسو د لس څخه د مصريانو د خلصون هڅه نه وه کړې؟‬ ‫‪۴‬ما تاسو د هغه له لس څخه وژغورل او تاسو هغه نښې او معجزې وکړې چې تاسو يې په مصر کې د فرعون ‪،‬د هغه د ټولو کورنيو ‪،‬د‬ ‫هغه د درباريانو او د هغه د خلکو په وړاندې ښودلو لپاره ليږلي وئ‪.‬‬ ‫‪۵‬نو څښتن د اسراييلو په خاطر له هغوی څخه لوی انتقام واخيست او هغوی يې د وينې ‪،‬چنګښو ‪،‬سپو او مچانو او د بد بوی لرونکو دانې په‬ ‫واسطه چې په تيږو کې راوتلې وې ‪،‬ووژل؛ او د هغوی څاروي يې د مرګ په واسطه او د ږلۍ په واسطه ووژل ‪،‬په دې توګه يې هر هغه‬ ‫څه چې د هغوی لپاره کرل شوي وو له منځه يوړل؛ او د ملخانو په واسطه چې د ږلۍ او تيارې له امله پاتې شوي پاتې شوني يې خوړل؛ او‬ ‫د مرګ په واسطه >د انسانانو او څارويو د لومړيو زيږيدلو ماشومانو ‪،‬او د هغوی د ټولو بتانو څخه يې انتقام واخيست او په اور يې‬ ‫وسوځول‪.‬‬ ‫‪۶‬او هر څه ستا په لس ولېږل شول ‪،‬ترڅو ته د دې کارونو د ترسره کېدو څخه مخکې( دا شيان )اعلن کړې ‪،‬او تا د مصر د پاچا سره د‬ ‫هغه د ټولو درباريانو او د هغه د خلکو په مخکې خبرې وکړې‪.‬‬ ‫‪۷‬او هر څه ستا د وينا په مطابق وشول ‪.‬د مصر په خاوره لس لويې او وېروونکې سزاګانې راغلې ترڅو ته د اسرائيلو څخه بدله واخلې‪.‬‬ ‫‪۸‬او څښتن هر څه د اسراييلو د خاطر لپاره وکړل ‪،‬او د هغه تړون سره سم چې هغه د ابراهيم سره کړی و چې هغه به له دوی څخه انتقام‬ ‫واخلي ځکه چې دوی يې په زور غلمۍ ته راوستلي وو‪.‬‬ ‫‪۹‬او شهزاده مستيما ستا په وړاندې ودرېد او غوښتل يې چې تا د فرعون په لس کې ورکړي ‪،‬او هغه د مصري جادوګرانو سره مرسته‬ ‫وکړه‪،‬‬ ‫‪۱۰‬او هغوی ستا په وړاندې ولړ شول او بد کارونه يې وکړل ‪،‬په حقيقت کې موږ هغوی ته د کار کولو اجازه ورکړه ‪،‬خو هغه علجونه‬ ‫چې موږ يې د هغوی په لسونو ترسره کولو ته اجازه ورنه کړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او څښتن هغوی په خطرناکو زخمونو ووهل ‪،‬او هغوی د ودرېدو توان يې نه درلود ‪،‬ځکه چې موږ هغوی داسې له منځه يوړل چې يوه‬ ‫نښه هم ونه ښودله‪.‬‬ ‫‪۱۲‬سره له دې ټولو نښو او معجزو سره سره ‪،‬شهزاده مستيما شرمنده نه شو ځکه چې هغه زړور شو او مصريانو ته يې غږ وکړ چې د‬ ‫مصريانو د ټولو ځواکونو ‪،‬خپلو ګاډيو ‪،‬اسونو او د مصر د خلکو د ټولو لښکرو سره ستاسو تعقيب وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬زه د مصريانو او اسرائيليانو په منځ کې ودرېدم ‪،‬او موږ اسرائيليان د هغه او د هغه د خلکو له لس څخه وژغورل ‪،‬او څښتن هغوی د‬ ‫سمندر په منځ کې داسې تېر کړل لکه څنګه چې وچه ځمکه وي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او ټول هغه قومونه چې هغه د اسراييلو د تعقيب لپاره راوستل ‪،‬زموږ څښتن خدای هغوی د سمندر په مينځ کې ‪،‬د اسراييلو د اولدونو‬ ‫لندې د ژورو کندې ته وغورځول ‪،‬لکه څنګه چې مصريانو خپل ماشومان سيند ته وغورځول ‪،‬هغه د هغوی څخه د يو مليون څخه انتقام‬ ‫واخيست ‪،‬او يو زره قوي او هوښيار سړي د ستا د قوم د ماشومانو د يو شيدې ورکونکي ماشوم په خاطر چې دوی سيند ته وغورځول ‪،‬له‬ ‫منځه يوړل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او په څوارلسمه ورځ ‪،‬پنځلسمه ورځ ‪،‬شپاړسمه ورځ ‪،‬اوولسمه ورځ او اتلسمه ورځ شهزاده مستيما د اسراييليانو شاته وتړل شو او‬ ‫زنداني شو ترڅو هغه په هغوی تور ونه لګوي‪.‬‬ ‫‪50‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۱۶‬او په نولسمه نېټه موږ هغوی خوشې کړل ترڅو د مصريانو سره مرسته وکړي او د اسرائيليانو تعقيب وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغه د هغوی زړونه سخت کړل او هغوی يې سخت کړل ‪،‬او زموږ څښتن خدای دا منصوبه جوړه کړه چې مصريان ووژني او په‬ ‫سمندر کې يې وغورځوي‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او په څوارلسمه ورځ موږ هغه وتړلو چې هغه د بني اسرائيلو په هغه ورځ تورن نه کړي کله چې هغوی له مصريانو څخه د لوښو او‬ ‫جامو ‪،‬د سپينو زرو او سرو زرو او د برنجو لوښو غوښتنه وکړه ‪،‬ترڅو د هغه غلمۍ په بدل کې چې هغوی يې په زور سره په کې خدمت‬ ‫کولو ته اړ کړي وو ‪،‬مصريان لوټ کړي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او موږ بني اسرائيل له مصر څخه خالي لس نه راوويستل‪.‬‬ ‫څپرکی‪۴۹‬‬ ‫‪۱‬هغه امر په ياد ولرئ چې څښتن تاسو ته د فسحې په اړه درکړی دی ‪،‬چې تاسو بايد دا د لومړۍ مياشتې په څوارلسمه نېټه په خپل وخت‬ ‫ولمانځئ ‪،‬هغه د ماښام څخه مخکې حلل کړئ او د پنځلسمې نېټې په ماښام د لمر لوېدو څخه وروسته يې وخورئ‪.‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې په دې شپه ‪ -‬د اختر پيل او د خوښۍ پيل ‪ -‬تاسو په مصر کې د فسحې اختر خوړلو ‪،‬کله چې د مستيما ټول قدرتونه خوشې شوي‬ ‫وو چې د مصر په خاوره کې ټول اولني زيږيدلي ماشومان ووژني ‪،‬د فرعون د مشر زوی څخه نيولې تر هغه پورې چې په ژرندې کې‬ ‫بندي شوې وينځې او څاروي وي‪.‬‬ ‫‪۳‬او دا هغه نښه ده چې څښتن هغوی ته ورکړه ‪:‬په هر هغه کور کې چې د هغه په سرونو باندې يې د يو کلن پسه وينه وليده ‪،‬هغه کور ته‬ ‫بايد د وژلو لپاره ورننوځي ‪،‬بلکې بايد له هغې څخه تېر شي ‪،‬ترڅو ټول هغه کسان چې په هغه کور کې وو وژغورل شي ځکه چې د وينې‬ ‫نښه د هغه په سرونو باندې وه‪.‬‬ ‫‪۴‬د څښتن قدرتونو هر څه د څښتن د امر سره سم وکړل ‪،‬او هغوی د ټولو اسراييليانو له لرې تېر شول ‪،‬او په هغوی باندې داسې وبا نه‬ ‫راغله چې د هغوی له منځ څخه هيڅ يو څاروی ‪،‬انسان يا سپٰ له منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪۵‬په مصر کې وبا ډېره سخته شوه او په مصر کې داسې کور نه و چې يو څوک هم په کې مړ شوی نه وي او ژړا او ماتم يې نه کاوه‪.‬‬ ‫‪۶‬او ټولو اسراييليانو د فسحې د وری غوښه خوړله او شراب يې څښل ‪،‬او د خپلو نيکونو د څښتن خدای ستاينه ‪،‬برکت او شکر يې ادا کاوه ‪،‬‬ ‫او د مصر د جغ لندې او د بدې غلمۍ څخه د وتلو لپاره چمتو وو‪.‬‬ ‫‪۷‬او دا ورځ د خپل ژوند په ټولو ورځو کې په ياد ولرئ ‪،‬او دا د کال په اوږدو کې د خپل ژوند په ټولو ورځو کې ‪،‬په کال کې يو ځل ‪،‬د‬ ‫هغې په ورځ ‪،‬د هغې د ټولو قانون سره سم ‪،‬او( دا )د ورځې څخه بلې ته ‪،‬يا د مياشتې څخه بلې ته مه ځنډوئ‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې دا يو ابدي قانون دی او د ټولو بني اسرائيلو لپاره په آسماني تختو باندې کښل شوی دی چې دوی بايد هر کال په خپله ورځ ‪،‬د‬ ‫خپلو ټولو نسلونو لپاره ‪،‬دا په کال کې يو ځل ولمانځي؛ او د ورځو هيڅ حد نشته ‪،‬ځکه چې دا د تل لپاره ټاکل شوی دی‪.‬‬ ‫‪۹‬او هغه سړی چې ناپاک وي او د هغې ورځې په مناسبت سره دا لمانځلو ته نه راځي ‪،‬ترڅو څښتن ته د منلو وړ نذرانه راوړي او د دې‬ ‫اختر په ورځ د څښتن په حضور کې وخوري او وڅښي ‪،‬هغه سړی چې پاک وي او نږدې وي ‪،‬بايد وشړل شي ‪:‬ځکه چې هغه د څښتن‬ ‫نذرانه په ټاکل شوي وخت کې نه ده وړاندې کړې ‪،‬نو هغه به ګناه په خپله غاړه واخلي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬بنٰ السرائيلو ته دې د فسحې اختر د خپل ټاکلي وخت په ورځ ‪،‬د اولې مياشتې د څوارلسمې ورځې په ماښام ‪،‬د ورځې د درېيمې برخې‬ ‫څخه د شپې تر درېيمې برخې پورې ‪،‬د لمانځلو اجازه ورکړل شي ‪.‬ځکه چې د ورځې دوه برخې رڼا ته ورکول کېږي او درېيمه برخه‬ ‫ماښام ته‪.‬‬ ‫‪۱۱‬دا هغه څه دي چې څښتن تاسو ته امر کړی دی چې دا د ماښام په منځ کې ولمانځئ‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او د رڼا په وخت کې يې حللول روا نه دي ‪،‬مګر د ماښام په وخت کې ‪،‬او دوی بايد دا د ماښام په وخت کې ‪،‬د شپې تر دريمې برخې‬ ‫پورې وخوري ‪،‬او هر هغه څه چې د شپې له دريمې برخې څخه او له هغه وروسته د هغې له ټولې غوښې څخه پاتې شي ‪،‬بايد په اور کې‬ ‫وسوځوي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغوی دې غوښه په اوبو کې نه پخوي او نه دې خامه خوري ‪،‬بلکې په اور کې دې پخه کړي ‪.‬هغوی دې په ډېر دقت سره وخوري ‪،‬سر‬ ‫دې د هغې دننه برخې او پښې دې په اور کې پخې کړي او هډوکي دې نه ماتوي ‪،‬ځکه چې د اسرائيليانو هيڅ هډوکٰ به مات نشي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬له همدې امله څښتن بني اسرائيلو ته امر وکړ چې د فسح اختر په ټاکلي وخت ولمانځي او هډوکي به يې نه ماتوي ‪،‬ځکه چې دا د اختر‬ ‫ورځ ده او امر شوې ورځ ده ‪،‬او له ورځې څخه بلې ته او مياشتې ته نه تېرېږي ‪،‬مګر د اختر په ورځ دې ولمانځل شي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او بنٰ السرائيلو ته خحکم ورکړه چې د فسح اختر د خپلو ورځو په اوږدو کې ‪،‬هر کال ‪،‬په کال کې يو ځل د خپل ټاکلي وخت په ورځ‬ ‫ولمانځي ‪،‬او دا به د ما للک خخدائ په وړاندې د يوې يادګار په توګه راشي او په هغه کال کې چې هغوئ د فسح په هر وخت کې د هغه د خحکم‬ ‫سره سم لمانځي ‪،‬هيڅ آفت به پرې نه راځي چې ووژني يا يې ووژني‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغوی به دا د څښتن د مقدس ځای څخه بهر ونه خوري ‪،‬بلکې د هغه د مقدس ځای مخې ته به يې خوري ‪،‬او د اسرائيلو ټول قوم به دا‬ ‫په خپل ټاکل شوي وخت کې ولمانځي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هر سړی چې د دې ورځې څخه تېر شي ‪،‬هغه به دا د څښتن په حضور کې د شلو کلونو او يا د هغه څخه پورته عمر ولري ‪،‬ځکه چې دا‬ ‫ليکل شوي او مقرر شوي دي چې دوی بايد دا د څښتن په مقدس ځای کې وخوري‪.‬‬ ‫‪۱۸‬کله چې بنٰ السرائيليان هغه خملک ته ورننوځٰ چې د هغوئ به يې قبضه کول وى ‪،‬د کنعان خملک ته ‪،‬او د خپلې قبيلې په مينځ کښې د‬ ‫ما للک خخدائ خېمه ودروي ‪،‬ترڅو چې په هغه خملک کښې د ما للک خخدائ مقدس ځائ جوړ نۀ شٰ ‪،‬نو هغوئ دې راشي او د ما للک خخدائ د‬ ‫خېمې په مينځ کښې دې د فسحې اختر وکړى او هر کال دې د ما للک خخدائ په مخکښې دې حلل کړى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬او په هغه ورځو کې چې د هغوی د ميراث په ځمکه کې د څښتن په نوم کور جوړ شي ‪،‬هغوی به هلته لړ شي او د فسحې قرباني به د‬ ‫ماښام په وخت کې ‪،‬د لمر لوېدو په وخت کې ‪،‬د ورځې په درېيمه برخه کې حلله کړي‪.‬‬ ‫‪51‬‬


‫د جشنونو جشنونه‬

‫‪۲۰‬هغوی به د هغه وينه د قربانګاه په درشل باندې وړاندې کړي او وازګه به يې په هغه اور باندې واچوي چې په قربانګاه باندې دی او‬ ‫غوښه به يې د هغه کور په انګړ کې چې د څښتن په نوم مقدس شوی دی وخوري‪.‬‬ ‫‪۲۱‬هغوی بايد د فسح اختر په خپلو ښارونو کې او يا په بل ځای کې ونه لمانځي ‪،‬پرته له هغه ځای څخه چې څښتن يې خېمې ته نږدې وي ‪،‬‬ ‫يا د هغه کور ته چې هلته د هغه نوم اوسيږي ‪،‬او هغوی به د څښتن څخه بې لرې نشي‪.‬‬ ‫موسٰ ‪،‬بني اسرائيلو ته امر وکړه چې د فسحې د اختر احکام مراعات کړي ‪،‬لکه څنګه چې تاته امر شوی و ‪.‬ته هر کال هغوی ته د‬ ‫‪۲۲‬او‬ ‫ی‬ ‫هغې د ورځو او د بې خميرې ډوډۍ د اختر په اړه ووايه ‪،‬چې هغوی بايد اووه ورځې بې خميره ډوډۍ وخوري( ‪،‬او )بايد د هغې اختر‬ ‫ولمانځي او هره ورځ د خوښۍ په دې اوو ورځو کې د خپل خدای په قربانګاه باندې د څښتن په حضور کې نذرانې راوړي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې تاسو دا اختر په بيړه سره ولمانځه کله چې تاسو له مصر څخه راووتلئ تر هغه چې د شور دښتې ته ورننوتل ‪،‬ځکه چې تاسو‬ ‫دا د سمندر په غاړه بشپړ کړ‪.‬‬ ‫څپرکی‪۵۰‬‬ ‫‪۱‬او د دې قانون څخه وروسته ما تاسو ته د سينا په دښته کې چې د ايليم او سينا ترمنځ ده د سبت ورځې وښودلې‪.‬‬ ‫‪۲‬او ما تاسو ته د سينا په غره کې د ځمکې د سبتونو په اړه وويل ‪،‬او ما تاسو ته د کلونو د سبتونو په اړه وويل ‪:‬مګر د هغې کال ما تاسو ته‬ ‫تر هغه وخته پورې نه دی ويلي تر څو چې تاسو هغه ځمکې ته ننوځئ چې تاسو يې ملکيت کوئ‪.‬‬ ‫‪۳‬او تر هغه وخته چې دوی په ځمکه کې اوسېږي ‪،‬ځمکه به هم خپل سبتونه وساتي ‪،‬او دوی به د بيرته ورکولو کال وپيژني‪.‬‬ ‫‪۴‬له همدې امله ما ستاسو لپاره د کال اونۍ ‪،‬کلونه او د جوبلۍ وختونه ټاکلي دي ‪:‬د آدم له وخت څخه تر نن ورځې پورې ‪، [۲۴۱۰‬سهار ]‬ ‫او يوه اونۍ او دوه کاله دي ‪:‬او نور څلوېښت کاله( لکه' لرې )'دي چې د څښتن ‪ [۲۴۵۰‬سهار ]حکمونه زده کړئ ‪،‬تر هغه چې دوی د‬ ‫کنعان خاورې ته لړ شي او د اردن له سيند څخه لويديځ ته تير شي‪.‬‬ ‫‪۵‬او د جوبلي اخترونه به تېر شي ‪،‬تر هغه چې اسراييل د زناکارۍ ‪،‬ناپاکۍ ‪،‬ککړتيا ‪،‬ګناه او غلطۍ له ټولو ګناهونو څخه پاک شي او په ټوله‬ ‫ځمکه کې په ډاډ سره ژوند وکړي ‪،‬او نور به شيطان يا کوم بدکار نه وي ‪،‬او ځمکه به له هغه وخته د تل لپاره پاکه وي‪.‬‬ ‫‪۶‬او د سبت په اړه حکم وګورئ ‪ -‬ما ستاسو لپاره( هغه )ليکلي دي ‪ -‬او د هغې ټول قوانين‪.‬‬ ‫‪۷‬شپږ ورځې کار وکړئ ‪،‬خو اوومه ورځ د څښتن ستاسو خدای د سبت ورځ ده ‪.‬په دې ورځ به تاسو ‪،‬ستاسو زامن ‪،‬ستاسو غلمان او‬ ‫وينځې ‪،‬ستاسو ټول څاروي او هغه مسافر چې ستاسو سره وي ‪،‬هيڅ کار مه کوئ‪.‬‬ ‫‪۸‬او هغه سړی چې په هغې باندې کوم کار کوي هغه به مړ شي ‪:‬هغه څوک چې په هغه ورځ بې حرمتي وکړي ‪،‬هغه څوک چې د خپلې‬ ‫ښځې سره زنا وکړي ‪،‬يا هغه څوک چې ووايٰ چې هغه به په هغې باندې يو څه وکړي ‪،‬هغه به د هر ډول پيرود يا پلور په اړه په هغې‬ ‫باندې سفر وکړي ‪:‬او هغه څوک چې په شپږمه ورځ په هغې باندې اوبه راوباسي چې هغه د ځان لپاره چمتو نه وې کړې ‪،‬او هغه څوک‬ ‫چې د خپلې خېمې يا د خپل کور څخه د بار وړلو لپاره کوم بار پورته کړي هغه به مړ شي‪.‬‬ ‫‪۹‬تاسو به د سبت په ورځ هيڅ کار مه کوئ پرته له هغه څه چې تاسو په شپږمه ورځ د ځان لپاره چمتو کړي وي ‪،‬ترڅو وخورئ ‪،‬وڅښئ‬ ‫او آرام وکړئ ‪،‬او په هغه ورځ د هر ډول کار څخه سبت وساتئ ‪،‬او د خپل څښتن خدای ستاينه وکړئ ‪،‬چې تاسو ته يې د اختر او مقدس‬ ‫ورځې ورځ درکړې ده ‪:‬او دا ورځ د ټولو اسراييلو لپاره د مقدس سلطنت ورځ ده چې د تل لپاره د دوی د ورځو په منځ کې ده‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې څښتن اسراييلو ته لوی عزت ورکړی دی چې دوی بايد په دې اختر کې وخوري ‪،‬وڅښي او مطمئن شي ‪،‬او په هغې باندې د‬ ‫ټولو هغو کارونو څخه آرام وکړي چې د انسانانو د کار پورې اړه لري پرته له دې چې د ورځې او د سبت لپاره د څښتن په وړاندې د لوبان‬ ‫سوځولو او نذرانې او قربانۍ راوړي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬دا کار به يوازې د سبت په ورځ د خپل څښتن خدای په مقدس ځای کې ترسره شي ‪،‬ترڅو هغوی هره ورځ په دوامداره توګه د قربانيو‬ ‫سره د اسراييلو لپاره کفاره ورکړي ترڅو د څښتن په وړاندې يو يادګار وي چې ښه خوښيږي او هغه به تل هره ورځ هغه څه قبول کړي‬ ‫لکه څنګه چې تاسو ته امر شوی دی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هر هغه سړی چې په هغې باندې کار کوي ‪،‬يا سفر کوي ‪،‬يا په خپل فارم کې کرنه کوي ‪،‬که هغه په خپل کور کې وي يا بل ځای‬ ‫کې ‪،‬او څوک چې اور بلوي ‪،‬يا په کوم حيوان سپور وي ‪،‬يا په سمندر کې په کښتۍ کې سفر کوي ‪،‬او څوک چې يو څه وهي يا وژني ‪،‬يا يو‬ ‫څاروی يا مرغۍ حللوي ‪،‬يا څوک چې يو څاروی يا مرغۍ يا کب نيسي ‪،‬يا څوک چې روژه نيسي يا د سبت په ورځو کې جګړه کوي‪:‬‬ ‫‪۱۳‬هر څوک چې د سبت په ورځ دا کارونه وکړي نو هغه به مړ شي ‪،‬نو بني اسرائيل به د سبت ورځې د ځمکې د سبت په اړه د حکمونو‬ ‫سره سم مراعات کړي ‪،‬لکه څنګه چې په هغه لوحو کې ليکل شوي دي چې هغه ماته راکړې وه چې زه به ستاسو لپاره د فصلونو قوانين او‬ ‫فصلونه د دوی د ورځو د ويش سره سم وليکم ‪.‬په دې سره د ورځو د ويش حساب بشپړ شوی دی‪.‬‬

‫‪52‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - The Book of Jubilees or Lesser Genesis by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu