Skip to main content

Pashto - Additions to Esther

Page 1

‫د ایستر اضافه کول‬ ‫فصل ‪۱۰‬‬ ‫‪ ۴‬بیا مردوچیس وویل‪ ،‬خدای دا کارونه کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬ځکه چې زه یو خوب په یاد لرم چې ما د دې شیانو په اړه ولید‪ ،‬او هیڅ یې ناکام نه شو‪.‬‬ ‫‪۶‬یو کوچنی چینه سیند شو‪ ،‬او رڼا‪ ،‬لمر او ډېرې اوبه پکې وې ‪:‬دا سیند ایستر دی‪ ،‬چې پاچا ورسره واده وکړ او ملکه یې کړه‪:‬‬ ‫‪ ۷‬او هغه دوه اژدهاګانې زه او امان یو‪.‬‬ ‫‪۸‬او قومونه هغه وو چې د یهودیانو د نوم د له منځه وړلو لپاره راټول شوي وو‪:‬‬ ‫‪۹‬او زما قوم دا اسراییل دی چې خدای ره یې فریاد وکړ او نجات یې ررلسه کړ ‪:‬ځکه چې څښتن خپل قوم ژغورلی دی‪ ،‬او څښتن موږ له‬ ‫هغو ټولو بدیو څخه ژغورلي دي‪ ،‬او خدای داسې نښې او لویې معجزې کړې دي چې په غیر یهودیانو کې نه دي شوي‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬له همدې امله هغه دوه پچې واچولې‪ ،‬یوه د خدای د خلکو لپاره او بله د ټولو غیریهودیانو لپاره‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او دا دوه پچې د خدای په حضور کې د ټولو قومونو په منځ کې د هغه وخت‪ ،‬وخت او د قضاوت په ورځ راغلې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو خدای خپل خلک یاد کړل‪ ،‬او خپل میراث یې اادلنه کړ‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو هغه ورځې به د هغوی لپاره د ادار په میاشت کې وي‪ ،‬د همدې میاشتې څوارلسمه او پنځلسمه ورځ‪ ،‬د خدای په وړاندې د یوې‬ ‫غونډې‪ ،‬خوښۍ او خوشحالۍ سره‪ ،‬د رل لپاره د هغه د خلکو په منځ کې‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۱‬‬ ‫‪ ۱‬د بطلیموس او کلیوپیټرا د واکمنۍ په څلورم کال کې‪ ،‬دوسیتیوس‪ ،‬چې ویل یې یو کاهن او لیوی دی‪ ،‬او د هغه زوی بطلیموس‪ ،‬د فیوریم‬ ‫دا لیک راوړ‪ ،‬چې دوی وویل چې ورره دی‪ ،‬او د بطلیموس زوی لیسیماکوس‪ ،‬چې په بیت المقدس کې و‪ ،‬دا یې رعبیر کړی و‪.‬‬ ‫‪ ۲‬د لوی اررخششتا د واکمنۍ په دوهم کال کې‪ ،‬د نیسان میاشتې په لومړۍ ورځ‪ ،‬د یایرس زوی مردوخیس‪ ،‬د سمیع زوی‪ ،‬د سیسایی زوی‪،‬‬ ‫د بنیامین د قبیلې څخه‪ ،‬یو خوب ولید‪.‬‬ ‫‪ ۳‬هغه یو یهودي وو او د سوسه په ښار کې اوسېدل‪ ،‬یو لوی سړی وو او د پاچا په دربار کې خدمتګار وو‪.‬‬ ‫‪ ۴‬هغه هم د هغو بندیانو څخه وو چې د بابل پاچا نبوکدنصر د یهودا پاچا یکونیاس سره له بیت المقدس څخه وړل؛ او دا د هغه خوب وو‪:‬‬ ‫‪۵‬وګورئ‪ ،‬په ځمکه کې د شور او غوغا‪ ،‬د رندر او زلزلې او شور غږونه‪.‬‬ ‫‪ ۶‬او‪ ،‬وګورئ‪ ،‬دوه لوی اژدهاګانې د جګړې لپاره چمتو راوورې‪ ،‬او د دوی چیغې ډېرې وې‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او د هغوی په چیغو ټول قومونه د جګړې لپاره چمتو شول‪ ،‬ررڅو د صالحو خلکو په وړاندې وجنګیږي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬او ګوره‪ ،‬په ځمکه باندې د ریارې او ریارې‪ ،‬مصیبت او غم‪ ،‬مصیبت او لوی شور ورځ به وي‪.‬‬ ‫‪۹‬او ټول صادق قوم په خپلو بدیو ویره کې وو‪ ،‬او د هلکت سره مخ وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۰‬بیا هغوی خدای ره فریاد وکړ‪ ،‬او د هغوی د فریاد په وړاندې‪ ،‬لکه د یوې کوچنۍ چینې څخه‪ ،‬یو لوی سیلب‪ ،‬حتی ډیرې اوبه جوړې‬ ‫شوې‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬رڼا او لمر راښکاره شول‪ ،‬او غریبان لوړ شول‪ ،‬او د جلل خاوندان یې وخوړل‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬کله چې مردوکیس‪ ،‬چې دا خوب یې لیدلی و‪ ،‬او هغه څه چې خدای یې د کولو هوډ کړی و‪ ،‬ویښ شو‪ ،‬نو دا خوب یې په ذهن کې‬ ‫وساره‪ ،‬او رر شپې پورې یې په ټوله مانا د دې پوهیدو لیوالتیا درلوده‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۲‬‬ ‫‪ ۱‬او مردوکیس د ګبات او رارا سره په دربار کې آرام وکړ‪ ،‬چې د پاچا دوه خواجه سرا او د ماڼۍ سارونکي وو‪.‬‬ ‫‪۲‬او هغه د دوی پلنونه واورېدل‪ ،‬او د دوی د موخو په اړه یې پلټنه وکړه‪ ،‬او پوه شو چې دوی د اررخششتا پاچا باندې د لس اچولو په حال‬ ‫کې دي؛ نو هغه پاچا ره د هغوی په اړه خبر ورکړ‪.‬‬ ‫‪۳‬بیا پاچا د دوو خواجه سراؤ څخه پوښتنه وکړه‪ ،‬او وروسته له هغه چې هغوی ااتراف وکړ‪ ،‬هغوی زندۍ شول‪.‬‬ ‫‪ ۴‬او پاچا د دې شیانو ریکارډ جوړ کړ‪ ،‬او مردوکیس هم دا ولیکل‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو پاچا امر وکړ‪ ،‬مردوچیس چې په دربار کې خدمت وکړي‪ ،‬او د دې لپاره یې هغه ره انعام ورکړ‪.‬‬ ‫‪ ۶‬خو د اجاجي اماداروس زوی امان‪ ،‬چې د پاچا سره ډېر درناوی درلود‪ ،‬د پاچا د دوو خصیو له امله د مردوکیس او د هغه د خلکو د‬ ‫ځورولو هڅه وکړه‪.‬‬ ‫فصل ‪۱۳‬‬ ‫‪ ۱‬د لیکونو کاپي دا وه ‪:‬لوی پاچا اررخششتا دا شیان هغو شهزادګانو او والیانو ره لیکي چې د هغه رر واک لندې د هند څخه رر ایتوپیا‬ ‫پورې په یو سل او اوه ویشت ولیتونو کې دي‪.‬‬


‫د ایستر اضافه کول‬

‫‪ ۲‬له هغه وروسته زه د ډېرو قومونو واکمن شوم او په ټوله نړۍ واکمني مې وکړه‪ ،‬د خپل واک په غرور سره نه‪ ،‬بلکې رل په انصاف او‬ ‫نرمۍ سره ځان پورره کوم‪ ،‬ما اراده وکړه چې خپل راایا په دوامداره روګه په ارام ژوند کې حل کړم‪ ،‬او خپل سلطنت سوله ایز کړم‪ ،‬او د‬ ‫لرې پررو ساحلونو ره د رګ لپاره خلص کړم‪ ،‬ررڅو سوله نوې کړم‪ ،‬کوم چې د ټولو انسانانو غوښتنه ده‪.‬‬ ‫‪ ۳‬اوس کله چې ما له خپلو مشاورینو څخه وپوښتل چې دا څنګه ررسره کیدی شي‪ ،‬امان‪ ،‬چې زموږ په منځ کې په حکمت کې غوره و‪ ،‬او د‬ ‫هغه د دوامداره نیکمرغۍ او ثابت وفادارۍ لپاره رصویب شو‪ ،‬او په سلطنت کې د دوهم مقام ویاړ درلود‪،‬‬ ‫‪ ۴‬موږ ره یې االن وکړ چې د نړۍ په ټولو قومونو کې یو ډول بدکاره خلک خپاره شوي وو‪ ،‬چې د ټولو قومونو خلف قوانین یې درلودل‪،‬‬ ‫او په دوامداره روګه یې د پاچاهانو حکمونه سپکول‪ ،‬نو ځکه زموږ د سلطنتونو یووالی‪ ،‬چې زموږ لخوا په ازت سره پلن شوی و‪ ،‬مخ په‬ ‫وړاندې نه شي رللی‪.‬‬ ‫‪ ۵‬نو موږ پوهیږو چې دا یوازې خلک په دوامداره روګه د ټولو انسانانو په مخالفت کې دي‪ ،‬د دوی د قوانینو په اجیب ډول روپیر لري‪ ،‬او‬ ‫زموږ په دولت باندې بد اغیزه کوي‪ ،‬هر هغه شر چې دوی یې کولی شي کار کوي ررڅو زموږ سلطنت په ټینګه سره راسیس نشي‪:‬‬ ‫‪ ۶‬له همدې امله موږ امر کړی دی چې ټول هغه کسان چې راسو ره په لیک کې امان لخوا ټاکل شوي دي‪ ،‬څوک چې د چارو لپاره ټاکل‬ ‫شوی او زموږ څخه وروسته دی‪ ،‬ټول به د خپلو میرمنو او ماشومانو سره د خپلو دښمنانو د رورې په واسطه په بشپړه روګه له منځه یوړل‬ ‫شي‪ ،‬پرره له کومې رحم او رحم څخه‪ ،‬د دې کال د دولسمې میاشتې د ادار په څوارلسمه ورځ‪:‬‬ ‫‪ ۷‬چې هغوی‪ ،‬چې پخوا او اوس هم بد اخلقه دي‪ ،‬یوه ورځ په رشدد سره قبر ره لړ شي‪ ،‬او له دې وروسته به زموږ چارې په ښه روګه او‬ ‫پرره له کومې ستونزې حل کړي‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بیا مردوخیس د څښتن په ټولو کارونو فکر وکړ او داا یې ورره وکړه‪:‬‬ ‫‪۹‬او ویې ویل‪ ،‬ای څښتنه‪ ،‬څښتنه‪ ،‬قادر مطلق پاچاه !ځکه چې ټوله نړۍ ستا په واک کې ده‪ ،‬او که را د اسراییلو د ژغورلو لپاره ټاکلې وي‪،‬‬ ‫نو هیڅوک نشته چې ستا مخالفت وکړي‪:‬‬ ‫‪ ۱۰‬ځکه چې را اسمان او ځمکه او د اسمان لندې ټول حیرانونکي شیان جوړ کړي دي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ره د ټولو شیانو څښتن یې‪ ،‬او هیڅوک نشته چې ستا په وړاندې مقاومت وکړي‪ ،‬ره چې څښتن یې‪.‬‬ ‫‪ ۱۲‬ره په هر څه پوهېږې‪ ،‬او ره پوهېږې‪ ،‬ربه‪ ،‬چې ما د مغروره امان په وړاندې سر نه دی ټیټ کړی‪ ،‬نه د سپکاوي لپاره‪ ،‬او نه هم د ویاړ‬ ‫غوښتنې لپاره‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬ځکه چې زه د اسراییلو د نجات لپاره په ښه نیت سره راضي کېدای شوم چې د هغه د پښو رلې ښکل کړم‪.‬‬ ‫‪۱۴‬خو ما دا کار وکړ‪ ،‬ررڅو د انسان ازت د خدای د جلل څخه غوره نه کړم ‪:‬نه به ستا پرره بل چا ره ابادت وکړم‪ ،‬ای خدایه‪ ،‬او نه به دا‬ ‫په غرور سره وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬او اوس‪ ،‬اے ما للکه خخدایه او بادشاه‪ ،‬خپل خلق معاف کړه ‪:‬ځکه چې د هغوئ سترګې په مونږ دي چې مونږ رباه کړي؛ هو‪ ،‬هغوئ‬ ‫غواړي هغه میراث رباه کړي‪ ،‬کوم چې د شروع نه ستا وو‪.‬‬ ‫‪ ۱۶‬هغه برخه چې راسو د خپل ځان لپاره له مصر څخه راوباسله‪ ،‬سپکه مه ګڼئ‪.‬‬ ‫‪۱۷‬زما داا واوره‪ ،‬او په خپل میراث رحم وکړه ‪:‬زموږ غم په خوښۍ بدل کړه‪ ،‬ررڅو موږ ژوند وکړو‪ ،‬ای څښتنه‪ ،‬او ستا د نوم ستاینه‬ ‫وکړو ‪:‬او د هغو کسانو خولې مه خرابوه چې ستا ستاینه کوي‪ ،‬ای څښتنه‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ټولو بنى السرائیلو هم په دغه شان ډېر په ژړا سره ما للک خخدائ ره فریاد وکړو‪ ،‬ځکه چې د هغوئ مرګ د هغوئ د سترګو په وړاندې‬ ‫وو‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۴‬‬ ‫‪ ۱‬ملکه ایستر هم‪ ،‬د مرګ له وېرې‪ ،‬څښتن ره پناه یوړه‪:‬‬ ‫‪۲‬او خپلې شاندارې جامې یې وغورځولې‪ ،‬او د غم او غم جامې یې واغوستې ‪:‬او د قیمتي اطرو پر ځای یې خپل سر په ایرو او خټو پوښ‬ ‫کړ‪ ،‬او خپل بدن یې ډېر سپک کړ‪ ،‬او د خپلې خوښۍ ټول ځایونه یې د خپلو ویښتانو سره ډک کړل‪.‬‬ ‫‪۳‬هغې د اسراییلو څښتن خدای ره داا وکړه او ویې ویل ‪:‬ای زما څښتنه‪ ،‬ره یوازې زموږ پاچا یې ‪:‬زما مرسته وکړه‪ ،‬بې وزلې ښځې‪ ،‬چې‬ ‫له را پرره بل څوک مرسته نه لري‪:‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې زما خطر زما په لس کې دی‪.‬‬ ‫‪۵‬زما د ځوانۍ څخه ما د خپلې کورنۍ په قبیله کې اوریدلي دي چې را‪ ،‬ای څښتنه‪ ،‬اسراییل د ټولو خلکو څخه او زموږ پلرونه د هغوی د‬ ‫ټولو نیکونو څخه د رل پارې میراث لپاره راوویستل‪ ،‬او را هغه څه ررسره کړل چې را ورسره ژمنه کړې وه‪.‬‬ ‫‪۶‬خو اوس مونږ ستا په وړاندې ګناه کړې ده‪ ،‬نو ځکه را مونږ زمونږ د دښمنانو په لس کې ورکړې یو‪.‬‬ ‫‪۷‬ځکه چې موږ د هغوی د خدایانو ابادت کاوه ‪:‬ای څښتنه‪ ،‬ره صادق یې‪.‬‬ ‫‪۸‬خو دا د هغوی د قناات وړ نه ده چې موږ په سخت قید کې یو ‪:‬خو هغوی د خپلو بتانو سره لسونه وهلي دي‪،‬‬ ‫‪۹‬چې هغوئ به هغه څۀ ختم کړى چې را په خپله خوله مقرر کړى دى‪ ،‬او ستا میراث به رباه کړى‪ ،‬او د هغو کسانو خولې به بندې کړى چې‬ ‫صفت کوى‪ ،‬او ستا د کور او قربانګاه جلل به مړ کړى‪،‬‬ ‫ستا ثناء ل‬ ‫‪۱۰‬او د قومونو خولې به خلصې کړم چې د بتانو ستاینه وکړي او د رل لپاره د یو جسماني پاچا ازت وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬ای څښتنه‪ ،‬خپل اصا هغو کسانو ره مه ورکوه چې هیڅ نه دي‪ ،‬او هغوی دې زموږ په غورځېدو ونه خاندي؛ بلکې خپله طریقه په ځان‬ ‫واړوه او هغه ره یو مثال ورکړه چې دا کار یې زموږ په وړاندې پیل کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۲‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬په یاد ساره‪ ،‬زمونږ د مصیبت په وخت کښې ځان څرګند کړه‪ ،‬او ما ره زړورریا راکړه‪ ،‬اے د قومونو بادشاه او د ټول‬ ‫طاقت مالکه‪.‬‬


‫د ایستر اضافه کول‬

‫‪۱۳‬زما په خوله کې د زمري په وړاندې ښکلې خبرې راکړه ‪:‬د هغه زړه د هغه چا څخه کرکه وکړه چې زموږ په وړاندې جنګیږي‪ ،‬ررڅو‬ ‫د هغه او د هغه د ټولو هغو کسانو پای ره ورسیږي چې د هغه سره ورره دي‪:‬‬ ‫‪۱۴‬خو په خپل لس مونږ وژغوره‪ ،‬او زما سره مرسته وکړه چې رش لس یم او له را پرره بل څوک مرسته نه لرم‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اے ما للکه خخدایه‪ ،‬رۀ په هر څۀ پوهېږې‪ ،‬رۀ پوهېږې چې زۀ د ظالمانو د ازت نه کرکه کوم‪ ،‬او د ناسنته کسانو او د ټولو قومونو د بستر‬ ‫نه کرکه کوم‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ره زما اړریا پېژنې ‪:‬ځکه چې زه د خپل لوړ مقام نښې څخه کرکه کوم‪ ،‬کوم چې زما په سر وي په هغه ورځو کې چې زه ځان ښکاره‬ ‫کوم‪ ،‬او دا چې زه د حیض د ټوکر په څیر کرکه کوم‪ ،‬او دا چې زه یې نه اغوندم کله چې زه یوازې یم‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او دا چې ستا وینځې د امان په مېز نه ده خوړلې‪ ،‬او ما د پاچا د مېلمستیا ډېره قدر نه ده کړې‪ ،‬او د څښلو د نذرانو شراب مې نه دي‬ ‫څښلي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ستا وینځه له هغې ورځې راهیسې چې زه دلته راوستل شوې یم‪ ،‬هیڅ خوشحالي نه وه‪ ،‬یوازې ستا په خوشحالۍ‪ ،‬د ابراهیم څښتن‬ ‫خدایه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬اے قادر خدایه‪ ،‬د بې وسه خلکو غږ واوره او مونږ د بدکارانو له لسونو څخه وژغوره‪ ،‬او ما له خپلې وېرې څخه وژغوره‪.‬‬ ‫پنځلسم فصل‬ ‫‪ ۱‬او په دریمه ورځ‪ ،‬کله چې هغې خپلې دااګانې پای ره ورسولې‪ ،‬هغې خپل د غم جامې وغورځولې او خپل شاندار لباس یې واغوستل‪.‬‬ ‫‪ ۲‬او په شانداره روګه ښکلې شوې وه‪ ،‬وروسته له دې چې هغې خدای ره داا وکړه‪ ،‬چې د ټولو شیانو لیدونکی او ژغورونکی دی‪ ،‬هغې‬ ‫دوه وینځې له ځان سره بورلې‪:‬‬ ‫‪ ۳‬او په هغه باندې چې هغې رکیه کړې وه‪ ،‬لکه څنګه چې ځان په ډیر احتیاط سره وړي؛‬ ‫‪ ۴‬او هغه بله هم ورپسې روانه شوه‪ ،‬خپل اورګاډی یې پورره کړ‪.‬‬ ‫‪ ۵‬هغه د خپل ښکل د بشپړریا له امله سور رنګه وه‪ ،‬او د هغې مخ خوشحاله او ډېره مهربانه وه‪ ،‬خو زړه یې د وېرې له امله په غم کې و‪.‬‬ ‫‪۶‬بیا هغه د ټولو دروازو څخه رېره شوه‪ ،‬او د پاچا په وړاندې ودرېده‪ ،‬چې په خپل شاهي رخت ناست و‪ ،‬او د هغه د ټولو شاندارو جامو سره‬ ‫یې جامې اغوستې وې‪ ،‬چې ټول یې د سرو زرو او قیمتي ډبرو سره ځلېدل؛ او هغه ډېر وېروونکی و‪.‬‬ ‫‪۷‬بیا یې خپل مخ پورره کړ چې د اظمت څخه ځلیده‪ ،‬هغه په هغې باندې ډېر په قهر سره وکتل ‪:‬ملکه راپرېوره‪ ،‬او ژیړه شوه‪ ،‬او بې هوښه‬ ‫شوه‪ ،‬او د هغې وینځې په سر یې ځان ټیټ کړ چې د هغې څخه مخکې روانه وه‪.‬‬ ‫‪ ۸‬بیا خدای د پاچا روح په نرمۍ بدل کړ‪ ،‬چې په ویره کې له خپل رخت څخه کودرا وکړه او هغه یې په غېږ کې ونیوله‪ ،‬رر هغه چې هغه‬ ‫بیرره په ځان کې راغله‪ ،‬او په مینه ناکو الفاظو یې رسلیت ورکړ او ورره یې وویل‪:‬‬ ‫‪ ۹‬اې ایستره‪ ،‬څه خبره ده؟ زه ستا ورور یم‪ ،‬خوشحاله اوسه‪:‬‬ ‫‪ ۱۰‬ره به نه مرې‪ ،‬که څه هم زموږ امر اام دی ‪:‬نږدې شه‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬نو هغه خپل د سرو زرو امسا پورره کړه او د هغې په غاړه کې یې کېښوده‪،‬‬ ‫‪ ۱۲‬او هغه یې په غېږ کې ونیوله او ویې ویل ‪:‬له ما سره خبرې وکړه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬بیا هغې ورره وویل ‪:‬زما باداره‪ ،‬ما ره د خدای د فرښتې په څیر ولیدلې‪ ،‬او زما زړه ستا د اظمت له ویرې خفه شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬ځکه چې ره ډېر ښکلی یې‪ ،‬ای څښتنه‪ ،‬او ستا مخ له فضل څخه ډک دی‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬او کله چې هغه خبرې کولې‪ ،‬هغه د بې هوښۍ له امله ولوېده‪.‬‬ ‫‪۱۶‬بیا بادشاه پرېشانه شو‪ ،‬او د هغۀ ټولو نوکرانو هغې ره رسلیت ورکړ‪.‬‬ ‫څپرکی ‪۱۶‬‬ ‫‪ ۱‬لوی پاچا اررخششتا د هند څخه رر ایتوپیا پورې د یو سل او اوه اویا ولیتونو شهزادګانو او والیانو او زموږ ټولو وفادارو رایتانو ره‬ ‫سلمونه وایي‪.‬‬ ‫‪ ۲‬ډېری‪ ،‬هر څومره چې د خپلو مهربانو شهزادګانو د لوی فضل سره درناوی کیږي‪ ،‬هومره ډېر مغرور کیږي‪،‬‬ ‫‪۳‬او هڅه مه کوئ چې یوازې زموږ رایت ره زیان ورسوئ‪ ،‬بلکې د ډېر څه زغملو روان نه لرئ‪ ،‬نو د هغو کسانو په وړاندې هم لس په‬ ‫کار شئ چې د دوی سره ښه کوي‪:‬‬ ‫‪۴‬او نه یوازې د خلکو له منځ څخه شکرګذاری لرې کړئ‪ ،‬بلکې د بدکارو خلکو د جلل په خبرو سره یې هم لوړ کړئ‪ ،‬څوک چې هیڅکله‬ ‫ښه نه وو‪ ،‬دوی فکر کوي چې د خدای له ادالت څخه ورښتي‪ ،‬څوک چې هرڅه ویني او له بدۍ څخه کرکه کوي‪.‬‬ ‫‪ ۵‬ډیری وختونه د هغو کسانو ښې خبرې‪ ،‬چې د خپلو ملګرو د چارو د سمبالولو لپاره ورره سپارل شوي دي‪ ،‬ډیری واکمنان د بې ګناه‬ ‫خلکو د وینې شریکولو ره اړ ایستلي دي‪ ،‬او دوی یې په بې رحمه مصیبتونو کې راګیر کړي دي‪:‬‬ ‫‪ ۶‬د خپلو بد اخلقو په دروغو او دوکې سره د شهزادګانو معصومیت او نیکمرغي غولول‪.‬‬ ‫‪ ۷‬اوس راسو دا وګورئ‪ ،‬لکه څنګه چې موږ االن کړی‪ ،‬د لرغونو راریخونو له مخې دومره نه‪ ،‬لکه څنګه چې راسو یې کولی شئ‪ ،‬که‬ ‫راسو د هغو کسانو د ناوړه چلند له لرې چې په غیر مستحق ډول په واک کې ځای پر ځای شوي دي‪ ،‬هغه څه وپلټئ چې په دې وروستیو‬ ‫کې په ناوړه روګه ررسره شوي دي‪.‬‬ ‫‪۸‬او موږ باید د رارلونکي وخت لپاره پاملرنه وکړو‪ ،‬ررڅو زموږ سلطنت د ټولو انسانانو لپاره ارام او سوله ایز وي‪،‬‬ ‫‪ ۹‬هم د خپلو موخو د بدلولو له لرې‪ ،‬او هم رل د هغو شیانو قضاوت کول چې څرګند دي په ډیر مساوي امل سره‪.‬‬


‫د ایستر اضافه کول‬

‫‪ ۱۰‬ځکه چې امان‪ ،‬د مقدونیه یو اوسېدونکی‪ ،‬د امادارا زوی‪ ،‬په حقیقت کې د فارسیانو له وینې څخه نا اشنا او زموږ له ښېګڼې څخه ډېر‬ ‫لرې و‪ ،‬او لکه څنګه چې موږ یو نا اشنا ومانه‪،‬‬ ‫‪ ۱۱‬هغه احسان چې موږ یې د هر قوم سره کوو رر اوسه پورې ررلسه کړی وای‪ ،‬لکه څنګه چې هغه زموږ پلر بلل شوی و‪ ،‬او د پاچا رر‬ ‫څنګ د ټولو رارلونکو کسانو لخوا په دوامداره روګه درناوی کیده‪.‬‬ ‫‪۱۲‬خو هغه‪ ،‬چې خپل لوی وقار یې نه درلود‪ ،‬هڅه یې وکړه چې موږ له خپل سلطنت او ژوند څخه محروم کړي‪:‬‬ ‫‪ ۱۳‬په ډېرو مکارانه او مکارانه چلونو سره یې زموږ د رباهۍ هڅه وکړه‪ ،‬او همدارنګه د مردوکیس‪ ،‬چې زموږ ژوند یې وژغوره‪ ،‬او په‬ ‫دوامداره روګه یې زموږ خیر ررلسه کړ‪ ،‬او همدارنګه د بې ګناه ایستر‪ ،‬چې زموږ د سلطنت شریکه وه‪ ،‬او د دوی ټول ملت‪.‬‬ ‫‪ ۱۴‬ځکه چې په دې لرو هغه فکر کاوه‪ ،‬موږ د ملګرو له کمښت سره مخ یو ررڅو د فارسیانو سلطنت مقدونیې ره ژباړلی شو‪.‬‬ ‫‪ ۱۵‬خو موږ ګورو چې هغه یهودیان‪ ،‬چې دې بدکاره بدبخت په بشپړه روګه له منځه وړلو ره سپارلي دي‪ ،‬بدکاران نه دي‪ ،‬بلکې د ډیرو‬ ‫اادلنه قوانینو سره سم ژوند کوي‪:‬‬ ‫‪ ۱۶‬او دا چې دوی د هغه لوی او ځواکمن ژوندي خدای اولدونه وي چې موږ او زموږ اولدونو ره یې په خورا غوره طریقه سلطنت‬ ‫ورکړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو ځکه راسو به ښه کوئ چې هغه لیکونه چې د امادارا زوی امان راسو ره لیږلي دي املي نه کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې هغه څوک چې د دې کارونو جوړونکی و‪ ،‬د خپلې ټولې کورنۍ سره د سوسه په دروازو کې ځړول شوی دی ‪:‬خدای‪ ،‬چې په‬ ‫ټولو شیانو واکمن دی‪ ،‬ژر رر ژره د هغه د ګناهونو سره سم انتقام اخلي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو راسو به د دې لیک کاپي په ټولو ځایونو کې خپره کړئ‪ ،‬ررڅو یهودیان په آزاده روګه د خپلو قوانینو سره سم ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬او راسو به د هغوی سره مرسته وکړئ‪ ،‬ررڅو په هماغه ورځ‪ ،‬چې د دولسمې میاشتې دیارلسمه ورځ ده‪ ،‬د هغوی څخه انتقام واخیستل‬ ‫شي‪ ،‬څوک چې د هغوی د مصیبت په وخت کې په هغوی باندې حمله کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ځکه چې قادر مطلق خدای هغه ورځ په هغوی باندې په خوښۍ بدله کړې ده‪ ،‬چې غوره شوي خلک باید له منځه رللي وای‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬نو راسو باید دا د خپلو ځانګړو اخترونو په منځ کې د ټولو اخترونو سره یو لوړ ورځ ولمانځئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬چې اوس او وروسته هم زموږ او د هغو فارسیانو لپاره چې ښه اغیزمن شوي دي‪ ،‬امنیت وي؛ خو د هغو کسانو لپاره چې زموږ په‬ ‫وړاندې دسیسه کوي‪ ،‬د رباهۍ یادګار وي‪.‬‬ ‫‪ ۲۴‬نو هر ښار او کلی چې د دې کارونو سره سم امل ونه کړي‪ ،‬هغه به د اور او رورې په واسطه له رحم پرره له منځه یوړل شي‪ ،‬او نه‬ ‫یوازې د انسانانو لپاره به د رګ رارګ وړ نه وي‪ ،‬بلکې د وحشي ځناورو او مرغانو لپاره به هم د رل لپاره کرکه وي‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook