Skip to main content

Pashto - 2nd Esdras

Page 1

‫‪1‬برخه‬ ‫‪۱‬د ادراس پېغمبر دويم کتاب ‪،‬د سريا زوئ ‪،‬د عزريا زوئ ‪،‬د هيلچياس زوئ ‪،‬د صدامياس زوئ ‪،‬د صدوق زوئ ‪،‬د اخيتوب زوئ‪،‬‬ ‫‪۲‬د اخيا زوی ‪،‬د فينيس زوی ‪،‬د هيلي زوی ‪،‬د عماريا زوی ‪،‬د عزي زوی ‪،‬د مريموت زوی ‪،‬د ارنا زوی ‪،‬د اوزياس زوی ‪،‬د بوريت زوی ‪،‬د ابيسي زوی ‪.‬د‬ ‫فينيس زوی ‪،‬د العزر زوی‪،‬‬ ‫‪۳‬د هارون زوی چې د لوي د قبيلې څخه ؤ ‪.‬چې د پارس د پاچا ارتيکسرسکس په واکمنۍ کې د ميډيس په خاوره کې اسير شوی و‪.‬‬ ‫‪۴‬او د ما لِک خخدائ کلم ما ته راغے او وې فرمايل‪:‬‬ ‫‪۵‬خپله لره لړ شه او زما قوم ته د هغوی ګناهونه او د هغوی اولدونو ته د هغوی بد کارونه وښيه کوم چې دوی زما په وړاندې کړي دي ‪.‬ترڅو دوی خپلو‬ ‫ماشومانو ته ووايي‪:‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې د هغوئ د پلرونو ګناهونه په هغوئ کښې زيات شوى دى ‪،‬ځکه چې هغوئ ما هېر کړى دى ‪،‬او بې وزِو معبودانو ته يې پېش کړى دى‪.‬‬ ‫‪۷‬آيا زه هم هغه نه يم چې هغوی يې د مصر ِه هيواد څخه د غلمۍ ِه کور څخه راوويستل؟ خو هغوئ ما په غصه راپاروِے دے او زما نصيحتونو ته يې‬ ‫سپکاوى کړى دى‪.‬‬ ‫‪۸‬نو د خپل سر وېښتان راښکته کړه او په هغوئ باندې ټول شرارت واچوه ‪،‬ځکه چې هغوئ زما د شريعت تابعدارى نۀ دى کړى ‪،‬بلکې دا سرکشه خلق دى‪.‬‬ ‫‪۹‬زۀ به تر کومه پورې هغوئ زغملى شم ‪،‬چې ما په هغوئ کښې دومره نيکى کړى دى؟‬ ‫‪۱۰‬ما د هغوئ په خاطر ډېر بادشاهان تباه کړل ‪.‬فرعون د خپلو نوکرانو او د هغه ټول ځواک سره مات کړ‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ما د هغوئ په مخکښې ټول قومونه تباه کړل او په ختيځ کښې مې د دوؤ صوبو خلک ‪،‬حتا د طائرس او صيدا خلک خوارۀ کړل او د هغوئ ټول دشمنان مې‬ ‫ووژل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو هغوئ ته ووايه چې ما لِک خخدائ داسې فرمائى‪،‬‬ ‫‪۱۳‬ما تاسو د سمندر ِه لرې رهبري کړل او په پيل کې مې تاسو ته يوه ِويه او خوندي لره درکړه ‪.‬ما تاسو ته موسی د مشر په توګه او هارون د کاهن ِپاره‬ ‫درکړ‪.‬‬ ‫‪14‬ما تاسو ته د اور په ستنه کې رڼا درکړه ‪،‬او ما ستاسو په مينځ کې ِوی حيرانتياوې کړې دي ‪.‬تاسو ما هېر کړی دی ‪،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ما لِک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى ‪،‬چې بټۍ ستاسو د پاره يوه نښه وه ‪.‬ما تاسو ته ستاسو د ساتنې ِپاره خيمې درکړې ‪،‬سره ِه دې هم تاسو هلته چغې‬ ‫وهلې‪،‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دد خپلو دخښمنانو دد تباه کوِو دد پاره زما په نوم برياِے نۀ شوئ ‪،‬خو تاسو تر نن ورځي پوري چغې وهئ‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬هغه فائدے چرته دى چه ما ستا دپاره کړى دى؟ کله چې تاسو په دښته کې وږی او تږی وئ ‪،‬ايا تاسو ما ته نه ژړل؟‬ ‫‪۱۸‬او ورته ويې ويل ‪:‬وِې دې بيابان ته مونږ د وژِو دپاره راوستې يې؟ دا زموږ ِپاره غوره وه چې د مصريانو خدمت وکړو ‪،‬په دې دښته کې د مرګ نه‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو بيا ما ستا په غمونو رحم وکړ او د خوړِو دپاره مې تا ته مننه درکړه ‪.‬نو تاسو د فرښتو ډوډۍ وخوړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬کله چې تاسو تږی وئ ‪،‬ايا ما دا ډبره نه وه خلصه کړې او اوبه ستاسو د ډکوِو ِپاره روانې شوې؟ د تودوخې ِپاره ما تاسو د ونو په پاڼو پوښلي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ما ستاسو په مينځ کښې يوه ميوه ِرونکې زمکه وويشله ‪،‬کنعانيان ‪،‬فريزيان او فلستيان مې ستاسو په مخکښې وشړل ‪:‬زۀ به ستاسو دپاره نور څه وکړم؟‬ ‫څښتن وايي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬ما لِک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى ‪،‬کله چې تاسو په دښته کښې وئ ‪،‬د اموريانو په سيند کښې ‪،‬تږى وئ او زما په نوم يې کفر کوِو‪،‬‬ ‫‪۲۳‬ما تاسو ته ستاسو د کفر په خاطر اور نه دی درکړی ‪،‬بلکې ما په اوبو کې يوه ونه وغورځوِه او سيند مې خوږ کړ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬زۀ ستا سره څۀ وکړم ‪،‬اے يعقوب؟ يهوداه ‪،‬ته به زما خبره ونه مني ‪،‬زه به نورو قومونو ته وګرځم او هغو ته به زه خپل نوم ورکړم ‪،‬ترڅو هغوی زما‬ ‫قانون وساتي‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬که تاسو ما پريښودِى دى نو زۀ به هم تاسو پريږدم ‪.‬کله چې تاسو غواړئ چې ما په تاسو باندې رحم وکړي ‪،‬زه به په تاسو رحم ونه کړم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬هرڅوک چې تاسو ما ته بلنه راکړئ ‪،‬زه به تاسو ته غوږ ونه نيسم ‪،‬ځکه چې تاسو خپل لسونه په وينو ککړ کړي دي ‪،‬او ستاسو پښې په چټکۍ سره وژل‬ ‫کيږي‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪ِ ۲۷‬که څنګه چې ما پرېښودے خوو تاسو نۀ دى کړى بلکې ستاسو خپل ځانونه ‪،‬ما لِک خدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ما لِک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى چې ‪،‬آيا ما تاسو ته د پلر په حيث د خپلو زامنو د مور ‪،‬د هغې د ِوڼو او د خپلو بچو د پاِنې په توګه دعا نه ده کړې؟‬ ‫‪۲۹‬دا چې تاسو به زما قوم شئ او زه ستاسو خدای شم ‪.‬چې ته به زما اولد شې او زه ستا پلر شم؟‬ ‫‪۳۰‬ما تاسو داسې راټول کړل ِکه څنګه چې چرګه خپلې مرغۍ د خپلو وزرونو لندې راټوِوي ‪،‬خو اوس زه تاسو ته څه وکړم؟ زه به تا ِه خپل مخ څخه‬ ‫وباسم‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې تاسو ما ته وړانديز وکړئ ‪،‬زه به خپل مخ ِه تاسو څخه واړوم ‪:‬ځکه چې ما ستاسو د ِوی اختر ورځې ‪،‬ستاسو نوي سپوږمۍ او ستاسو سنتونه‬ ‫پريښودل‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ما تاسو ته خپل خدمتګاران پېغمبران راِېږِي دي ‪،‬چې تاسو نيوِي او وژِي يې دي او د هغوی جسدونه يې ټوټې ټوټې کړي دي ‪،‬چې زه به ستاسو د‬ ‫لسونو وينه وغواړم ‪،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ما لِک قادر مطلق خخدائ داسې فرمائى ‪،‬چې ستا کور وران دے ‪،‬زۀ به تا داسې وغورځوم ِکه چې باد خړوبوى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او ستاسو اولدونه به ميوه نه وي ‪.‬ځکه چې هغوئ زما خحکم ته سپکاوى کړى دى او زما په وړاندې يې بد عمل کړى دى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬زۀ به ستاسو کورونه داسې قوم ته ورکړم چې راتلل به يې ‪.‬چا چې زما په اړه تر اوسه نه دي اوريدِي په ما باور وکړي ‪.‬چا ته چې ما کومه نښه نه ده‬ ‫ښودِې ‪،‬خو هغوی به هغه څه وکړي چې ما ورته امر کړی دی‪.‬‬ ‫‪۳۶‬هغوئ هيڅ پېغمبران نۀ دي ِيدِي خو بيا به هم د خپلو ګناهونو يادونه کوي او په هغوئ به اعتراف کوي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬زۀ د راتلونکے خلقو د فضل شاهد يم ‪،‬د هغوئ واړه ماشومان په خوشحاِۍ خوشحاِى کوى ‪،‬ادؤ که څه هم هغوئ ما په بدنى سترګو نۀ وى ِيدِى ‪،‬خو په‬ ‫روحى ِحاظ هغوئ په هغه خبره ايمان راوړى کوم چې زد ۀ وايم‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او اوس وروره ‪،‬وګوره څه شان او هغه خلک وګورئ چې ِه ختيځ څخه راځي‪:‬‬ ‫‪،‬مکياس ‪،‬يويل ‪،‬ابدياس ادؤ يونس ‪،‬دد مشرانو دپاره ورکړم‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬زد ۀ به هغوئ ته دد البراهيم ‪،‬السحاق ادؤ يعقخوب ‪،‬اخوساس ‪،‬اموس ل‬ ‫سفونياس ‪،‬اګيوس ‪،‬زاکري ادؤ ما لِکه ‪،‬چې د ما لِک خخدائ فرښته هم بلل کيږي‪.‬‬ ‫‪۴۰‬نحوم ‪،‬ادبا خکک ‪ ،‬خ‬


‫فصل‪2‬‬ ‫‪۱‬ما لِک خخدائ داسې فرمائى ‪،‬چې ما دا خلق د غلمۍ نه راوويستل ‪،‬او ما هغوئ ته خپل خحکمونه د پېغمبرانو د خدمتګارانو په ذريعه ورکړل ‪.‬چې هغوئ به يې‬ ‫نه اورېدل ‪،‬خو زما مشورې ته يې سپکاوى وکړ‪.‬‬ ‫‪۲‬هغه مور چې دوی يې زيږوِي وو ‪،‬هغوی ته يې وويل" ‪:‬اې ماشومانو ‪،‬خپلې لرې ته لړ شه ‪.‬ځکه چې زه کونډه او ورکه شوې يم‪.‬‬ ‫‪3‬ما تاسو په خوشحاِۍ سره ِوی کړل ‪.‬خو ما تاسو په غم او درد سره ِه لسه ورکړي دي ‪،‬ځکه چې تاسو د خپل څښتن خدای په وړاندې ګناه کړې ده او د‬ ‫هغه په ​ ​ وړاندې تاسو بد کار کړی دی‪.‬‬ ‫‪۴‬خو زه اوس تاسو ته څه وکړم؟ زه يوه کونډه او پريښودل شوې يم ‪:‬ای زما بچيانو ‪ ،‬خپله لره لړ شه او د څښتن رحمت وغواړه‪.‬‬ ‫‪۵‬ادئے پلره ‪،‬زد ۀ تا ته دد دے بچو دد مور په حقله دد ګواهى دد پاره بلوم چه زما ِوظ نۀ ساتى‪،‬‬ ‫‪۶‬تاسو هغوئ ګډوډ کړى ‪،‬او د هغوئ مور د ِوټ طرف ته راوړئ ‪،‬چې د هغوئ نه هيڅ اولد نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۷‬هغوئ دې د قومونو په مينځ کښې وويشل شى ‪،‬د هغوئ نومونه دې د زمکې نه ِرې کړل شى ‪،‬ځکه چې هغوئ زما د ِوظ نه نفرت کړى دى‪.‬‬ ‫‪۸‬ادئے ادسوره ‪،‬تۀ په تا باندې افسوس دے چې بدکاران په تا کښې پټوې !اې بدکاره خلکو ‪،‬په ياد وِرئ چې ما د سدوم او عموره سره څه وکړل‪.‬‬ ‫‪۹‬د هغوئ خملک د خټو په خټو او د ايرو په ټوټو کښې پروت دے ‪،‬د هغوئ سره به هم دغه شان سلوک وکړم څوک چې ما نه اوري ‪،‬ما لِک خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ما لِک خخدائ ادراس ته داسې فرمائى” ‪،‬زما خلقو ته ووايه چې زۀ به هغوئ ته د يروشلم بادشاهى ورکړم ‪ ،‬خکوم چې ما به بنى السرائيلو ته ورکړى وى‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬د هغوئ جلل به زۀ خپل ځان ته واخلم او هغوئ ته به هغه ابدى خېمې ورکړم چې ما د هغوئ دپاره تيار کړې وې‪.‬‬ ‫‪۱۲‬هغوی ته به د ژوند ونې د خوږ بوی د عطر د پاره وي ‪.‬دوی به نه کار کوي او نه به ستړي شي‪.‬‬ ‫‪13‬لړ شه او تاسو به ترلسه کړئ ‪:‬تاسو ته د څو ورځو ِپاره دعا وکړئ ترڅو دوی ِنډ شي ‪:‬سلطنت ستاسو ِپاره ل دمخه چمتو شوی دی ‪:‬ويښ اوسئ‪.‬‬ ‫‪14‬آسمان او زمکه ګواه کړئ ‪.‬ځکه چې ما بدۍ ټوټې ټوټې کړې او ښه مې پيدا کړل ‪،‬ځکه چې زه ژوندی يم ‪،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬مورې ‪،‬خپل ماشومان په غېږ کې ونيسه او په خوښۍ سره يې وروزي ‪،‬د هغوی پښې د ستنې په شان ګړندۍ کړه ‪،‬ځکه چې ما ته غوره کړې ده ‪،‬څښتن‬ ‫فرمايي‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او هغه کسان چې مړه شوي دي زۀ به د هغوئ د ځائ نه راژوندي کړم او د قبرونو نه به يې راوباسم ‪،‬ځکه چې ما په بنى السرائيلو کښې خپل نوم پېژنى‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ای د ماشومانو مور ‪،‬مه وېرېږه ‪،‬ځکه چې ما ته غوره کړې ده ‪،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬ستا د مدد دپاره به زۀ خپل نوکران ايسى او جېرمى وِېږم چې د هغوئ د مشورې نه پس ما ستا دپاره د مختلفو ميوو نه ډک دوِس ونې پاکې کړې او تيارې‬ ‫کړې دي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ دد شيدو او شاتو دد څاڅکو څاڅکو او اووۀ ِوئ غرونه چه په هغوئ کښے ګلبونه ادؤ دد ګلبو ګلن شى چه زد ۀ به ستاسو بچى دد خوشحاِى نه ډک کړم‪.‬‬ ‫‪۲۰‬د کونډې سره انصاف وکړه ‪،‬د بې پلره سره انصاف وکړه ‪،‬غريبانو ته ورکړه ‪،‬د يتيمانو دفاع وکړه ‪ِ،‬وڅانو ته کاِي واغوستل‪،‬‬ ‫‪ ۲۱‬مات او ضعيفانو ته شفا ورکوه ‪،‬په ِونګۍ مه خندل چې سپکاوى يې کوه ‪،‬د ِونګۍ دفاع وکړه او ړوند ته دې زما د روښانتيا په سترګه وکتل شي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬زوړ او ځوان په خپلو دېواِونو کښې وساتئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬چرته چه ته مړى پيدا کوه نو هغه واخله ادؤ ښخ کړه ‪،‬زد ۀ به په خپل قيامت کښے اول مقام درکوم‪.‬‬ ‫‪۲۴‬ادئے زما خلقو ‪،‬آرام شه او آرام شه ‪،‬ځکه چې ستاسو خاموشي ل هم راروانه ده‪.‬‬ ‫‪25‬د خپلو بچو پاِنه وکړه ‪،‬اې ښه نرسه ‪.‬خپلې پښې ټينګې کړي‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬هغه نوکران چې ما تاته درکړي دي ‪،‬په هغو کې به يو هم ِه منځه نه ځي ‪.‬ځکه چې زه به دوی ستاسو ِه شمير څخه وغواړم‪.‬‬ ‫‪۲۷‬مه ستړی کيږئ ‪،‬ځکه چې کله د مصيبت او سختۍ ورځ راشي ‪،‬نور به ژاړي او غمجن وي ‪،‬مګر تاسو به خوشحاِه او ډير وي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ما لِک خخدائ فرمائى چې قومونه به ستا حسد کوى ‪،‬خو هغوئ به ستا په خلف هيڅ نۀ شى کوِے‪.‬‬ ‫‪29‬زما لسونه به تا پټ کړي ‪،‬ترڅو ستاسو ماشومان دوزخ ونه ګوري‪.‬‬ ‫‪30‬اې مورې ‪،‬د خپلو ماشومانو سره خوشحاِه شه ‪.‬ځکه چې زه به تا وژغورم ‪،‬څښتن فرمايي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬خپل ماشومان چې ويده دي ياد ساته ‪،‬ځکه چې زه به هغوی د ځمکې د غاړې څخه راوباسم او په هغوی به رحم وکړم ‪،‬ځکه چې زه رحم کوونکی يم ‪،‬‬ ‫څښتن قادر مطلق فرمايي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خپل ماشومان تر هغه وخته پورې په غېږ کې ونيسئ چې زه راشم او په هغوی رحم وکړم ‪،‬ځکه چې زما کوهيان بهېږي او زما فضل به ِه منځه ولړ نه‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ما يسدراس ته د اوريب په غره کې د څښتن څخه امر وکړ چې زه اسراييل ته لړ شم ‪.‬مګر کله چې زه دوی ته راغلم ‪،‬نو دوی ما ِه پامه ونه غورځاوه او‬ ‫د څښتن امر ته يې سپکاوی وکړ‪.‬‬ ‫‪34‬نو ځکه زه تاسو ته وايم ‪،‬ای قومونو ‪،‬غوږ شئ او پوه شئ ‪،‬خپل شپون ته وګورئ ‪،‬هغه به تاسو ته تل پاتې آرام درکړي ‪.‬ځکه چې هغه نږدې دی چې د‬ ‫نړۍ په پای کې راشي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬د پادشاهۍ اجر ته چمتو اوسئ ‪،‬ځکه چې د تل ِپاره به په تاسو رڼا وي‪.‬‬ ‫‪36‬د دې نړۍ سيوري وتښتئ ‪،‬د خپل جلل خوښۍ ترلسه کړئ ‪:‬زه په ښکاره توګه د خپل نجات ورکوونکي ګواهي ورکوم‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ادئے هغه سوغات قبول کړه چه تاسو ته درکوِے شى ادؤ خوشحاِه اوسئ او دد هغۀ خ‬ ‫شکر ادا کړئ چا چه تاسو دد آسمانى بادشاهى طرف ته رابللى دى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬پاڅيږه او ودريږه ‪،‬د هغو کسانو شمير وګورئ چې د څښتن په اختر کې مهر شوي دي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬څوک چې د دنيا د سيوري نه ِرې شوي دي ‪،‬او د څښتن عاِي جامې يې ترلسه کړې‪.‬‬ ‫‪۴۰‬اې سيون ‪،‬خپل شمېر واخله او ستا هغه څوک بند کړه چې سپين کاِي يې اغوستي دي ‪،‬چا چې د څښتن قانون پوره کړی دی‪.‬‬ ‫‪۴۱‬ستا د هغو اولدونو شمېر چې تا يې ارمان درِود ‪،‬پوره شو ‪:‬د څښتن د قدرت غوښتنه وکړه ‪،‬چې ستا قوم چې ِه پيله رابلل شوی دی ‪،‬مقدس شي‪.‬‬ ‫‪۴۲‬ما يسدراس د سيون په غره کې يو ِوی خلک وِيدل چې زه يې شميرل نشم کوِی او دوی ټوِو په سندرو سره د څښتن ستاينه وکړه‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬د هغوئ په مينځ کښے يو ځوان سړے خوو چه د نورو ټوِو نه ِوړ خوو ادؤ دد هر يو په سر ئے تاجونه ايښودِے خوو ادؤ ډير ِوړ وو ‪.‬کوم چې ما ډير حيران‬ ‫کړ‪.‬‬ ‫‪ ٤٤‬نو ما د فرښتے نه تپوس وکړو ادؤ وئے وئيل چه”صاحبه دا څۀ دى؟‬ ‫‪ ٤٥‬هغۀ جواب ورکړو ادؤ ما ته ئے ووئيل ‪،‬دا هغوئ دى چه دد فاني جامو ئے اغوستلے دے ادؤ ا د خمون ئے اغوستلے دے ادؤ دد خخدائے په نوم القرار کړى دى ‪،‬‬ ‫اوس هغوئ تاج اغوستلے دے ادؤ کجورى ئے اخلى‪.‬‬ ‫جورونه ورکوى؟‬ ‫‪ ٤٦‬بيا ما فرښتے ته ووئيل چه دا کوم ځوان دے چه دد هغوئ تاج ادؤ په خپلو لسونو کښے خک خ‬ ‫‪ ٤۷‬نو هغۀ جواب ورکړو ادؤ ما ته ئے ووئيل چه دا دد خخدائے زوئے دے چه هغوئ په دخنيا کښے القرار کړى دى ‪.‬بيا ما د دوی ډير ستاينه پيل کړه چې د څښتن‬ ‫د نوم ِپاره په کلکه ولړ دي‪.‬‬


‫‪۴۸‬بيا فرښتې ماته وويل ‪:‬لړ شه او زما قوم ته ووايه چې څه ډول شيان دي او د څښتن خدای څومره ِوی عجائبات دې ِيدِي دي‪.‬‬ ‫دریم څپرکی‬ ‫‪۱‬د ښار د تباهۍ نه پس په دېرشم کال کښې زۀ په بابل کښې وم او په خپله بستره باندې خفه شوم او زما په زړۀ کښې خياِونه راووتل‪:‬‬ ‫‪۲‬ځکه چې ما د صيون تباهۍ او د هغوئ مال وِيد چې په بابل کښې اوسېدل‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ زما خروح دومره خفه شو چه ما دد ِوئے خخدائے سره دد ويري نه ډک کلم شروع کړو ادؤ وئے ويل‪:‬‬ ‫‪۴‬اے ما لِکه خخدايه چې بادشاهى کوى ‪،‬تا په شروع کښې خبرې وکړې ‪،‬کله چې تا زمکه کرل ‪،‬او دا چې تا پخپله يواځي خلقو ته خحکم ورکړو‪،‬‬ ‫‪۵‬او آدم ته يې بې روح بدن ورکړ ‪،‬چې ستا د لسونو کار و ‪،‬او په هغه کې يې د ژوند ساه ورکړه او هغه ستا په وړاندې ژوندی شو‪.‬‬ ‫‪۶‬ادؤ ته هغه جنت ته ورسوه ‪ ،‬خکوم چه ستا ښى لس کرل شوى خوو ‪،‬دد زمکه دد راتلو نه مخکښے‪.‬‬ ‫‪ ۷‬او تا هغه ته خحکم ورکړو چې د خپلې لرې سره مينه وکړئ ‪،‬کوم چې هغه سرغړونه وکړه ‪،‬او سمدلسه تا په هغه او د هغه په نسلونو کې مرګ وټاکه ‪،‬د‬ ‫کومو څخه قومونه ‪،‬قبيلې ‪،‬خلک او خپلوان راغلل‪.‬‬ ‫‪۸‬هر يو خلق په خپله خوښه روان خوو ‪،‬ستا په مخکښې يې عجيبه کارونه وکړل او ستا خحکمونه يې سپک کړل‪.‬‬ ‫‪۹‬او بيا د وخت په تېرېدو سره تا په هغو خلقو باندې سېلب راوستو چې په دنيا کښې اوسېدل او هغوئ يې تباه کړل‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ په هر يو کښے داسے وشول چه ِکه څنګه چه دد آدم مرګ خوو هم هغه شان په هغوئ کښے سيلب راغے‪.‬‬ ‫‪ ۱۱‬خو بيا هم تۀ د هغوئ نه يو پرېښود ‪،‬يعني نوح د هغۀ د کورنۍ سره ‪،‬چې د هغوئ نه ټول صادلقان راغلل‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او داسې پېښ شول چې کله هغوئ چې په زمکه اوسېدل ډېر زيات شول او د هغوئ نه ډېر اولدونه پېدا شول او ډېر ِوئ خلق شول ‪،‬نو هغوئ بيا د اول نه‬ ‫زيات بدکاره شول‪.‬‬ ‫‪۱۳‬اوس کله چې هغوئ ستا په وړاندې دومره بد ژوند کاوه ‪،‬نو تا د هغوئ نه يو سړے غوره کړے خوو چې نوم يې ابراهيم وو‪.‬‬ ‫‪14‬ته د هغه سره مينه وکړه ‪،‬او هغه ته يوازې تا خپله اراده ښکاره کړه‪:‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ دد هغۀ سره يو ابدي ِوظ وکړو ادؤ دد هغۀ سره ئے وعده وکړه چه تۀ به هيڅکله دد هغۀ تخم نۀ پريږدى‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ هغۀ ته تا السحاق ورکړو او السحاق ته يعقخوب او عيسو هم ورکړو ‪.‬د يعقوب په اړه ‪،‬تا هغه خپل ځان ته غوره کړ او د عيسو په واسطه يې وټاکه ‪،‬او په‬ ‫دې توګه يعقوب يو ِوى ډِه شو‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او داسې وشول چې کله تۀ د هغۀ نسل د لمصر نه راووست ‪،‬نو هغوئ د سينا غره ته بوتلل‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او اسمانونه مو راښکته کړل ‪،‬زمکه تېز کړه ‪،‬ټوِه نړۍ يې وخوځوِه ‪،‬تا د دې زمانې ژورواِۍ وِړزوِې ‪،‬او د هغه زمانې خلک يې ځورول‪.‬‬ ‫‪19‬ستا جلل د څلورو دروازو څخه تېر شو ‪،‬د اور ‪،‬زِزِې ‪،‬باد او يخنۍ څخه ‪.‬چې ته د يعقوب نسل ته قانون او د اسرائيلو نسل ته د زړه ِه تله ورکړه‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ادؤ بيا هم تۀ د هغوئ نه بد زړۀ ِرې نۀ کړے ‪،‬چې ستا شريعت په هغوئ کښې ميوه راوِى‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې اول ادم چې بد زړۀ يې ِرِو سرکشي وکړه او غاِب شو ‪.‬او همداسې ټول هغه کسان وي چې د هغه څخه زيږيدِي دي‪.‬‬ ‫‪22‬په دې توګه ضعف دايمي شو ‪.‬او قانون( هم )د خلکو په زړه کې د ريښې د بدنامۍ سره؛ تر څو ښه ِه منځه لړ شي ‪،‬او بد ځای پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬نو وختونه تېر شول او کلونه پای ته ورسېدل ‪،‬نو تا د داؤد په نوم يو نوکر پيدا کړ‪:‬‬ ‫‪۲۴‬تا د خپل نوم دپاره يو ښار جوړوِو او هلته د خوشبوئۍ او نذرانې د پېش کوِو خحکم درکړے دے‪.‬‬ ‫‪۲۵‬کله چې دا ډېر کلونه وشول ‪،‬نو هغوئ چې په ښار کښې اوسېدل تا پرېښودل‪،‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ په هر څۀ کښے ِکه څنګه چه آدم ادؤ دد هغۀ ټوِو نسلونو کړى خوو ‪،‬ځکه چه هغوئ هم بد زړۀ درِود‪.‬‬ ‫‪۲۷‬نو تا خپل ښار د خپلو دښمنانو لسونو ته ورکړو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬آيا د هغوئ عملونه د بابل د اوسېدونکو نه غوره دي چې په سيون باندې بادشاهى وکړى؟‬ ‫‪۲۹‬ځکه چې کله زه هلته راغلم او بې شمېره ګناهونه مې وِيدل ‪،‬نو زما روح په دې دېرشو کاِو کې ډېر بدکاران وِيدل ‪.‬غوږ ‪،‬نو زما زړه ما ناکام کړ‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه چې ما ِيدِے دے چې تا څنګه د هغوئ په ګناه کوِو کښې تکليف ورکړے دے ‪،‬او بدکاران يې بچ کړل ‪،‬او خپل خلق يې تباه کړل ‪،‬خپل دښمنان يې‬ ‫وساتل او د دې نښه يې نۀ کړه‪.‬‬ ‫‪۳۱‬زما په ياد نه دی چې دا لره به څنګه پاتې شي ‪:‬ايا هغوی د بابل د سيون څخه غوره دي؟‬ ‫‪۳۲‬يا د بنى السرائيلو نه علوه بل څوک شته چې تا پېژنى؟ يا کوم نسل ستا په ِوظونو د يعقوب په څير باور کړی دی؟‬ ‫‪۳۳‬خو بيا هم د هغوی اجر څرګند شوی نه دی ‪،‬او د دوی کار هيڅ نتيجه نه ِري ‪،‬ځکه چې زه دِته او هلته د قومونو ِه لرې تللی يم ‪،‬او ما وِيدل چې دوی په‬ ‫شتمنۍ کې تيريږي ‪،‬او ستا په حکمونو کې فکر نه کوي‪.‬‬ ‫‪ِ34‬ه دې امله تاسو اوس زموږ بدۍ په توازن کې وزن کړئ او د دوی هغه هم چې په نړۍ کې اوسيږي ‪.‬او په دې توګه به ستا نوم په اسراييلو کې پرته بل‬ ‫چيرې ونه موندل شي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬يا دا کله وو چې په ځمکه کې اوسېدونکو ستا په نظر کې ګناه نه ده کړې؟ يا کومو خلکو ستا په حکمونو دومره عمل وکړ؟‬ ‫‪۳۶‬نو ته به وګورې چې بنى السرائيلو ستا خحکمونه منلى دى ‪.‬خو نه کافران‪.‬‬ ‫څپرکی‪4‬‬ ‫‪۱‬هغه فرښته چې ما ته راِېږل شوې وه ‪،‬چې نوم يې اوريل وو ‪،‬ماته يې ځواب راکړ‪:‬‬ ‫‪ ۲‬ادؤ وئے وئيل چه ستا زړۀ په دخنيا کښے ډير ِيري دے ادؤ دد ِوئے دد لرے دد پوهيدو خيال کوى؟‬ ‫‪۳‬بيا ما وويل ‪،‬هو ‪،‬زما ربه ‪.‬هغه ماته ځواب راکړ او ويې ويل ‪:‬زه د دې ِپاره راِېږل شوی يم چې تاسو ته درې لرې وښيم او درې مثاِونه درته وړاندې کړم‪:‬‬ ‫‪4‬که تاسو زما په اړه يو اعلن کوِی شئ ‪،‬نو زه به تاسو ته هغه لره هم وښيم چې تاسو يې ِيدل غواړئ ‪،‬او زه به تاسو ته وښيم چې د بد زړه ِه کوم ځای‬ ‫څخه راځي‪.‬‬ ‫‪ ٥‬بيا ما ووئيل چه زما ما لِکه ووايه ‪.‬بيا يې ماته وويل ‪:‬لړ شه ‪،‬ما د اور وزن وزن کړه ‪،‬يا ما د باد چاودنه اندازه کړه ‪،‬يا ما ته هغه ورځ چې تيره شوې وه بيا‬ ‫غږ کړه‪.‬‬ ‫‪ ٦‬بيا ما جواب ورکړو چه”څۀ سړے دا کوِے شى چه ته زما نه داسے سوال کوى؟‬ ‫‪۷‬هغۀ ما ته ووئيل” ‪،‬که زۀ ِه تا نه پوښتنه وکړم چې د سمندر په مينځ کښې څومره ِوئ کورونه دي ‪،‬يا د ژورو په سر کښې څومره چينې دي ‪،‬يا د آسمان نه‬ ‫پورته څو چينې دي ‪،‬يا د کومو څراغونه دي؟ جنت‪:‬‬ ‫‪۸‬ممکنه ده چې ته ماته ووايې چې زه هيڅکله په ژورو کې نه يم ښکته شوی او نه هم تر اوسه دوزخ ته تللی يم او نه هم کله هم جنت ته پورته شوی يم‪.‬‬


‫‪۹‬خو اوس ما ِه تا نه يوازې د اور او باد او د هغې ورځې په اړه پوښتنه کړې ده چې ته ترې تېرې شوې وې ‪،‬او د هغه شيانو په اړه چې ته ترې جل کېدای نه‬ ‫شې او بيا هم تا ماته د هغوی هيڅ ځواب نه راکوي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ نور ما ته ووئيل ‪،‬ستا خپل څيزونه او هغه خ‬ ‫څيزونه چې ستا سره ِوئ شوي دي ‪،‬ايا ته نۀ پوهېږې؟‬ ‫‪11‬نو ستا ِوښي به څنګه د دې وړ وي چې د ِوی خدای لره درک کړي ‪ ،‬او دا نړۍ اوس په ظاهري ډول فاسده ده ترڅو په هغه فساد پوه شي چې زما په‬ ‫نظر کې څرګند دی؟‬ ‫‪۱۲‬بيا ما هغۀ ته ووئيل” ‪،‬د دې نه دا غوره وه چې مونږ په بدکارۍ کښې ژوند تېروو او په تکليف کښې اوسو او په دې نه پوهېږو چې وِې‪.‬‬ ‫‪۱۳‬هغۀ ماته جواب ورکړو ‪،‬زۀ د ځنګله په يو ميدان کښې لړم او ونو مشوره وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۴‬هغۀ ورته ووئيل” ‪،‬راځه چې لړ شو او د سمندر سره جنګ وکړو چې هغه زمونږ نه مخکښې لړ شى او مونږ ته نور ِرګي هم جوړ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬د بحر سيلبونو هم په دې ډول مشوره وکړه او وې وئيل” ‪،‬راځئ چې پورته لړ شو او د ميدان ځنګلونه لندې کړو چې هلته هم يو بل وطن جوړ کړو‪.‬‬ ‫‪۱۶‬د ِرګيو فکر بې ځايه و ‪،‬ځکه چې اور راغی او هغه يې وسوځاوه‪.‬‬ ‫‪۱۷‬د سمندر د سيلبونو خيال هم بې ځايه شو ‪،‬ځکه چې شګه ولړه وه او هغوی يې ودرول‪.‬‬ ‫‪18‬که تاسو اوس د دې دواړو په مينځ کې قضاوت وکړئ ‪ ،‬نو تاسو به چا ته توجيه کول پيل کړئ؟ يا ته به څوک غندنه کوې؟‬ ‫‪۱۹‬ما جواب ورکړو چه دا يو احمقانه خيال دے چه هغوئ دواړو جوړ کړے دے ځکه چه زمکه ِرګي ته ورکړے شوے دے ادؤ سمندر هم د خپل سيلب د‬ ‫برداشت کوِو ځائے دے‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو هغۀ ماته جواب ورکړو” ‪،‬تا خو سم فېصله کړې ده ‪،‬خو وِې په خپله هم فېصله نۀ کوې؟‬ ‫‪ِ21‬که څنګه چې ځمکه ِرګي ته ورکول کيږي ‪ ،‬او سمندر د هغه سيلبونو ته ‪ ،‬همداسې هغه څوک چې په ځمکه کې اوسيږي پرته ِه هغه څه نه پوهيږي چې‬ ‫په ځمکه کې دي ‪ ،‬او هغه څوک چې د اسمانونو پورته اوسيږي يوازې په شيانو پوهيږي ‪.‬چې د اسمانونو ِه ِوړواِي څخه پورته دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا ما جواب ورکړو چه ”اے ما لِکه خخدايه ‪،‬ما ته دد عقل راکړه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ځکه چې زما په خيال کښې دا نۀ وى چې د ِوړو څيزونو په باره کښې تجسس وِرم ‪،‬بلکې د هغوئ په خيال کښې چې هره ورځ زمونږ نه تېرېږى ‪،‬نو ځکه‬ ‫چې بنى السرائيل د قومونو د ملمتۍ په توګه پرېښودل شى ‪،‬او د کومو سببونو ِه امله چې تا مينه کړې ده هغوئ ته ورکړے شى ‪.‬بې دينه هيوادونو ته ‪ ،‬او وِې‬ ‫زموږ د پلرونو قانون ِه مينځه وړل کيږي ‪ ،‬او ِيکل شوي تړونونه هيڅ اغيزه نلري‪،‬‬ ‫‪ ۲٤‬ادؤ خمونږ دد دخنيا نه د ځناورانو په شان لړو ادؤ ز خمونږ ژوند دد حيرانتيا ادؤ ويرے دے ادؤ خمونږ دد رحم کوِو لئق نۀ يخو‪.‬‬ ‫‪ ۲٥‬نو هغه به د خپل نوم سره څۀ کوى چى مونږ ورته بللى شو؟ د دې شيانو څخه ما وپوښتل‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬بيا هغۀ ماته جواب راکړو ادؤ وئے وئيل چه هر څومره چه تۀ ِټون کوې هغومره به حيران شې ‪.‬ځکه چې دنيا په تېزۍ سره تېرېږي‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ هغه خ‬ ‫څيزونه درک نۀ شى کوِے کوم چه دد صادلقانو سره په راتلخونکى وخت کښے وعده شوى دى ‪،‬ځکه چه دا دخنيا د بے انصافى ادؤ دد کمزورى نه ډکه‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬خو ِکه څنګه چې د تی په اړه که تاسو زما څخه پوښتنه وکړئ ‪،‬زه به تاسو ته ووايم؛ ځکه چې بدی کرل شوی ‪،‬مګر د هغې تباهي ل نه ده راغلې‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬نو کۀ چرې هغه څۀ چې کرل شوى وى اوبۀ راپرى نۀ شى ‪،‬او کۀ چرته چې بدى کرل شوى وى ‪،‬نو هغه ځائ نۀ شى راتلے چې څۀ کرل شوى دى‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ځکه چې د آدم په زړۀ کښې د بدۍ دانه د شروع نه کرل شوې ده او تر دې وخته پورې څومره بې دينۍ راپيدا شوې ده؟ او تر هغه وخته پورې چې د غلې‬ ‫دانې وخت راشي څومره به راشي؟‬ ‫‪۳۱‬اوس په خپله فکر وکړه چې د بدۍ دانه د بدۍ څومره غټه مېوه راوِه‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او کله چې هغه غوږونه پرې کړل شي چې بې شمېره وي ‪،‬نو هغه به څومره ِوی فرش ډک کړي؟‬ ‫‪ ۳۳‬بيا ما جواب ورکړو چه”دا څۀ به څنګه او کله راځى؟ وِې زموږ کلونه ِږ او بد دي؟‬ ‫‪۳۴‬هغۀ ماته جواب ورکړو چه” ِه ِوئے ِوئ نه تېښته مۀ کوه ‪،‬ځکه چې ستا ګړندى د هغۀ نه پورته کېدل بې فائدې دي ‪،‬ځکه چې تا ډېر زيات کړى دى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬آيا د صادقانو روح هم په خپلو خونو کې د دې شيانو پوښتنه نه وه کړې او ويل به يې چې زه به تر څو پورې د دې فيشن اميد وکړم؟ زموږ د انعام د فرش‬ ‫ميوه کله راځي؟‬ ‫‪۳۶‬او د دې خبرو په ځواب کې اوريل فرښتې هغوی ته ځواب ورکړ او ويې ويل« ‪:‬که څه هم په تاسو کې د تخمونو شمير ډک شوی دی ‪،‬ځکه چې هغه نړۍ په‬ ‫ميزان کې وزن کړې ده‪.‬‬ ‫‪۳۷‬هغه وخت په اندازې سره اندازه کړ ‪.‬او د شمېر ِه مخې يې وختونه شمېرِي دي ‪.‬او هغه به تر هغه وخته پورې حرکت نه کوي او نه به يې ودروي تر څو‬ ‫چې دا اندازه پوره نشي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬نو ما ځواب ورکړو او وې وئيل ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬مونږ ټول د بې انصافۍ نه ډک يو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬ادؤ زمونږ دد پاره دا امکان شته چه دد صادلقانو منزِونه دد هغوئ دد خګناهخونو په وجه ډک نۀ شى چه په زمکه اوسېږى‪.‬‬ ‫‪۴۰‬نو هغۀ ماته جواب ورکړو ‪،‬لړ شه هغه ښځې ته چې بچى ِرى او د هغې نه پوښتنه وکړه چې کله هغې نهه مياشتې پوره کړې وې ‪،‬که د هغې رحم نوره هم‬ ‫په هغې کښې ولدت پاتې شى‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬بيا ما ووئيل چه نه ‪،‬ما لِکه ‪،‬دا نۀ شى کوِے ‪.‬او هغه ماته وويل ‪،‬په قبر کې د روحونو کوټې د ښځې د رحم په څير دي‪:‬‬ ‫‪ِ42‬که څنګه چې د يوې ميرمنې په څير چې د زحمت ِه اړتيا څخه د تيښتې ِپاره ګړندي کوي ‪ ،‬همداسې دا ځايونه د هغه شيانو په رسوِو کې ګړندي کوي‬ ‫چې دوی ته ژمن دي‪.‬‬ ‫‪ِ۴۳‬ه پيله ‪،‬وګوره ‪،‬څه چې ته غواړې هغه به درته ښکاره شي‪.‬‬ ‫‪٤٤‬بيا ما ځواب ورکړ او ويې ويل ‪:‬که زه ستاسو په نظر کې فضل ومومم ‪،‬او که دا ممکنه وي ‪،‬او که زه ورسره ملګری شم‪.۴۵‬نو ماته وښاياست چې آيا د تير‬ ‫په پرتله ډير څه شتون ِري او که د راتلونکي څخه ډير تير دی‪.‬‬ ‫‪46‬زه په هغه څه پوهيږم چې تير شوی دی ‪،‬مګر زه نه پوهيږم چې راتلونکی دی‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬هغۀ ما ته ووئيل چه ښي طرف ته ودرېږه اؤ زۀ به دا مثال درته بيان کړم‪.‬‬ ‫‪۴۸‬نو زه ولړ شوم او ومې ِيدل چې يو سوړ سوزونکی تڼی زما په مخکې تېر شو او داسې پېښ شول چې کله اور ِه پاسه تېر شو ‪،‬ما وِيدل چې ِوګی پاتې و‪.‬‬ ‫‪ِ۴۹‬ه دې وروسته زما په مخکې د اوبو ورېځ تېر شو او د توفان سره ډېر باران وشو ‪.‬او کله چې طوفاني باران تېر شو ‪،‬څاڅکي پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۵۰‬بيا هغه ماته وويل ‪ِ:‬ه ځانه سره فکر وکړه ‪ِ.‬که څنګه چې باران د څاڅکو څخه ډير دی ‪،‬او ِکه څنګه چې اور د ِوګي څخه ِوی دی؛ خو څاڅکي او ِوګي‬ ‫شاته پاتې دي؛ نو هغه مقدار چې تېر شوی دی ِه حده زيات شو‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬بيا ما دعا وکړه ادؤ وئے وئيل چه”زۀ ژوندے پاتے شم؟ يا په دې ورځو کې به څه پيښ شي؟‬ ‫‪52‬هغه ماته ځواب ورکړو او ويې ويل ‪:‬د کومو نښانو په اړه چې ته زما څخه پوښتنه کوې ‪،‬زه به يې په يوه برخه کې درته ووايم ‪،‬خو ِکه څنګه چې ستا ژوند‬ ‫ته لس اچوي ‪،‬زه تا ته د ښودِو ِپاره نه يم راِېږل شوی ‪.‬ځکه زه نه پوهيږم‪.‬‬


‫څپرکی‪5‬‬ ‫‪1‬که څه هم ِکه څنګه چې نښې راځي ‪،‬وګورئ ‪،‬هغه ورځې به راشي چې هغه خلک چې په ځمکه کې اوسيږي په ِوی شمير کې ونيول شي ‪،‬او د حق لره به‬ ‫پټه شي ‪،‬او ځمکه به د ايمان څخه خاِي وي‪.‬‬ ‫‪2‬خو ګناه به د هغه څه نه زياته شي کوم چې تاسو اوس وينئ ‪،‬يا چې تاسو ډېر پخوا اورېدِي وي‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ هغه زمکه چه تا اوس وينئ چه ريښه ِرى نو ناڅاپه به تباه شى‪.‬‬ ‫‪۴‬خو که ِوى څښتن تا ته د ژوند کوِو اجازه درکړي ‪،‬نو ته به د درېيمې سورۍ نه وروسته وويني چې په شپه کې به ناڅاپه ِمر راښکاره شي او سپوږمۍ به په‬ ‫ورځ کې درې ځلې راښکاره شي‪:‬‬ ‫‪۵‬او وينه به د ِرګي څخه وبهيږي او تيږه به خپل غږ وکړي او خلک به په ويره کې وي‪:‬‬ ‫‪۶‬ادؤ حتي هغه به خحکمرانى کوى ‪،‬څوک چه هغوئ دد زمکه دد اوسيدو په ِټه کښے نۀ وى ‪،‬ادؤ مرغان به دد يو بل سره وتښتى‪.‬‬ ‫‪۷‬او د سدوميت سمندر به کبان وباسي او په شپه کې به يو شور جوړ کړي ‪،‬کوم چې زياترو ته معلومه نه ده ‪،‬مګر ټول به د هغې غږ واوري‪.‬‬ ‫‪۸‬په ډيرو ځايونو کښې به ګډوډۍ رامنځته شي او اور به په پرِه پسې توګه راويستل شي او وحشي ځناور به خپل ځايونه بدل کړي او حيض ِرونکې ښځې به‬ ‫راکشسونه راوباسي‪.‬‬ ‫‪۹‬او ماِګينې اوبه به په خوږو کې پيدا شي او ټول ملګري به يو بل تباه کړي ‪.‬بيا به خپل ځان پټ کړي ‪ ،‬او پوهه به خپل پټ خونې ته ځان وباسي‪،‬‬ ‫‪۱۰‬ادؤ دد ډېرو په ِټه کښې شى خو بيا هم نۀ شى موندِے ‪،‬نو بيا به په زمکه کښې بې انصافى او بې اتفاقى زيات شى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬يوه زمکه به هم د بل نه پوښتنه وکړی او ووايی ‪،‬آيا صداقت د يو انسان د نيکمرغۍ سبب ګرځی؟ ستا ِه لرې؟ او دا به ووايي ‪،‬نه‪.‬‬ ‫‪12‬په عين وخت کې به خلک اميد وِري ‪،‬مګر هيڅ شی به ترلسه نشي ‪:‬دوی به کار وکړي ‪،‬مګر د دوی لرې به برياِۍ نشي‪.‬‬ ‫‪13‬زه تاسو ته د داسې نښې ښودِو ِپاره رخصت يم ‪.‬او که تاسو بيا دعا وکړئ ‪،‬د اوس په څير ژاړئ ‪،‬او حتی ورځې روژه ونيسئ ‪،‬تاسو به ډير ِوی شيان‬ ‫واورئ‪.‬‬ ‫‪ ۱٤‬بيا زد ۀ ويښ شوم ادؤ زما په ټول بدن کښے ډيره ويره راغله ادؤ زما دد زړۀ کښے دومره اضطراب راغے چه بيدار شو‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو هغه فرښته چې زما سره د خبرو کوِو دپاره راغلې وه هغه مې ونيوِه ‪،‬تسلي يې راکړه او په خپلو پښو يې ودروِه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ په دويمه شپه کښے دد خلقو مشر سلتىيل ما ته راغے ادؤ ورته ئے ووئيل چه” ته چرته وې؟ او ستا مخ وِې دومره دروند دی؟‬ ‫‪۱۷‬آيا ته نه پوهېږې چې اسراييليان د هغوی د بنديانو په خاوره کې تاته ژمن دي؟‬ ‫‪۱۸‬نو پورته شه او ډوډۍ وخورئ او موږ مه پرېږده ِکه شپانه چې خپله رمه د ظاِمو ِېوانو په لس کې پرېږدي‪.‬‬ ‫‪۱۹‬بيا ما هغۀ ته ووئيل” ‪ِ،‬ه ما نه لړ شه او ما ته مه راځه ‪.‬او هغه څه واوريدل چې ما وويل ‪،‬او زما څخه لړ‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو ما اوه ورځې روژه ونيوِه ‪،‬په ماتم او ژړا ‪ِ،‬که څنګه چې اوريل فرښتې ماته حکم کړی و‪.‬‬ ‫‪۲۱‬او اوه ورځې پس داسې وشول چې زما د زړۀ خياِونه يو ځل بيا ډېر غمجن شول‪،‬‬ ‫‪۲۲‬ادؤ زما دد عقل روح راباندے شو ادؤ ما بيا دد ِوئے ِوئے سره په خبرو شروع کړو‪،‬‬ ‫‪۲۳‬او وفرمايل” ‪:‬اے ما لِکه خخدايه چې د زمکې د هر ِرګي او د هغې د ټوِو ونو نه خحکمرانې کوى ‪،‬تا د تا ِپاره يواځنى تاک غوره کړے دے‪.‬‬ ‫‪24‬او د ټوِې نړۍ د ټوِو خملکونو نه تا ته يوه کنده غوره کړې ده ‪،‬او د هغې د ټوِو ګلونو نه يو ِيلي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او د سمندر ِه ټوِو ژورو نه تا يو سيند ډک کړ ‪،‬او د ټوِو جوړو شويو ښارونو څخه تا صيون ځان ته مقدس کړ‪:‬‬ ‫‪۲۶‬او د ټوِو هغو مرغانو څخه چې پيدا شوي دي ‪،‬د يو کبوتر نوم دې درکړی ‪،‬او د ټوِو څارويو څخه چې تا جوړ شوي دي ‪،‬يو پسه دې درکړې‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ دد ټوِو خلقو په مينځ کښے تا يو خلق پيدا کړے دے ‪،‬ادؤ دا خلقو ته چه تا مينه کوِه ‪،‬تا يو قانون ورکړے دے چه دد ټوِو نه منظور دے‪.‬‬ ‫‪۲۸‬او اوس ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬تا وِې دا يو خلق ډېرو ته ورکړے دے؟ او په يوه ريښه کې دې نور تيار کړي ‪،‬او وِې دې خپل يوازينی قوم د ډيرو په منځ کې‬ ‫وويشي؟‬ ‫‪۲۹‬او هغوئ چې ستا وعدې وفا کړې او ستا په ِوظونو يې ايمان نۀ راوړو ‪،‬هغوئ يې تر پښو لندې کړل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬که تا د خپلو خلقو نه دومره کرکه وکړه نو بيا به په خپلو لسونو هغوئ ته سزا ورکوې‪.‬‬ ‫‪۳۱‬کله چې ما دا خبرې وکړې ‪،‬هغه فرښته چې په شپه کې ماته راغلې وه ماته راِېږل شوې وه‪،‬‬ ‫‪۳۲‬ما ته يې وويل ‪:‬ما واورئ ‪،‬زه به تاته لرښوونه وکړم ‪.‬هغه څه ته غوږ شه چې زه وايم ‪،‬او زه به تاسو ته نور هم ووايم‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او ما وويل ‪:‬زما ربه ‪،‬ووايه ‪.‬بيا هغه ماته وويل ‪:‬ته د اسراييلو په خاطر په ذهن کې سخت خفه يې ‪:‬ايا ته هغه خلک خوښوې چې د هغه څخه غوره دي چې‬ ‫دوی يې جوړ کړي؟‬ ‫‪۳۴‬او ما وويل ‪:‬نه ‪،‬ربه ‪،‬مګر ما د ډير غم سره خبرې کړې دي ‪:‬ځکه چې زما لسونه په هر ساعت کې ما درد کوي ‪،‬پداسې حال کې چې زه د ِوی خدای لره‬ ‫درکوِو او د هغه د قضاوت يوه برخه ِټوم‪.‬‬ ‫‪35‬هغه ماته وويل ‪،‬تاسو نشی کوِی ‪.‬او ما وويل ‪،‬وِې ‪،‬ربه؟ زه بيا چيرته زيږيدِی يم؟ او يا زما د مور ګېډې بيا زما قبر وِې نه و ‪،‬چې ما د يعقوب پېرزوين‬ ‫او د بنى السرائيلو د ذخيرې نه ستړى کوونکى زحمت نه و ِيدِى؟‬ ‫‪۳۶‬هغۀ راته ووئيل چې ما ته هغه څيزونه وشمېره چې ل نۀ دي راغلي ‪،‬هغه خندقونه چې په بهر کښې خورې شوي دي راغونډ کړه ‪،‬هغه ګلن مې بيا شنه‬ ‫کړه چې وچ شوي دي‪.‬‬ ‫‪37‬ماته هغه ځايونه خلص کړه چې تړل شوي دي او هغه بادونه راوباسه چې په دوی کې بند دي ‪ ،‬ماته د يو غږ عکس وښاياست ‪:‬بيا به زه تاسو ته هغه څه‬ ‫بيان کړم چې ته يې د پوهيدو ِپاره کار کوي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬او ما وويل ‪:‬ای څښتنه هغه حاکمه واکمنه ‪،‬څوک چې په دې شيانو پوهيږي مګر هغه څوک چې د سړو سره ژوند نه ِري؟‬ ‫‪39‬زما په اړه ‪،‬زه ناپوه يم ‪،‬نو زه څنګه کوِی شم د دې شيانو په اړه ووايم چې ته زما څخه پوښتنه کوي؟‬ ‫‪۴۰‬بيا هغه ماته وويل ‪ِ،‬که څنګه چې ته د دې شيانو څخه هيڅ شی نه شې کوِی چې ما يې په اړه وويل ‪ ،‬هماغسې به زما قضاوت ونه موندل شي ‪ ،‬يا په پای‬ ‫کې هغه مينه چې ما د خپلو خلکو سره ژمنه کړې ده‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬ما وويل ‪:‬ګوره ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬ته خو هغوئ ته نزدے يې څوک چې تر آخره پورې ساتل کېږى ‪،‬او هغوئ به څۀ کوى چې زما نه مخکښې وو ‪،‬يا مونږ‬ ‫چې اوس يو ‪،‬يا هغوئ چې زمونږ نه پس راځى؟‬ ‫‪۴۲‬هغه ماته وويل ‪،‬زه به خپل قضاوت د يوې حلقې سره تشبيه کړم ‪ِ:‬که څنګه چې د وروستي سستي شتون نلري ‪ِ،‬که څنګه چې په ِومړي کې هيڅ چټکتيا‬ ‫شتون نلري‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬نو ما جواب ورکړو چه ايا تۀ نشى کولى هغه څه چه جوړ شوى دى او اوس دى ادؤ دد راتلونکے دے؟ چې تاسو ژر تر ژره خپل قضاوت څرګند کړئ؟‬ ‫‪ ٤٤‬بيا هغۀ ما ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئيل چه خلق به دد جوړوونکى نه په سر کښے بيړه نۀ کوى ‪.‬نه به هغه نړۍ په يو وخت کې ونيسي چې په هغه کې‬ ‫رامينځته کيږي‪.‬‬


‫ښځه ‪،‬او هغې ته ووايه ‪،‬که ته ماشومان زيږوي‪ ٦،‬هغۀ ما ته ووئيل چه دد رحم نه پوښتنه وکړهته وِې يو بل سره نه ‪،‬بلکې يو په بل پسې يې؟ نو ورته دعا‬ ‫وکړه چې ِس ماشومان راوړيوځل‪.‬‬ ‫‪47‬او ما وويل ‪،‬هغه نشي کوِی ‪:‬مګر دا بايد د وخت په واټن سره وکړي‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬بيا هغۀ ما ته ووئيل ‪،‬ما د زمکې رحم هغوئ ته ورکړے دے څوک چې په خپلو وختونو کښې کرل شوى دى‪.‬‬ ‫‪۴۹‬ځکه ِکه څنګه چې يو کوچنی ماشوم نشي کوِی هغه شيان راوړي چې د زړو پورې اړه ِري ‪،‬هماغسې ما هغه نړۍ ِه مينځه وړې ده چې ما جوړه کړې‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪50‬ما پوښتنه وکړه او ويې ويل ‪:‬دا چې تا اوس ماته لره راکړې ‪ ،‬زه به ستاسو په وړاندې خبرې وکړم ‪:‬زموږ مور چې تا ماته وويل چې هغه ځوانه ده ‪،‬‬ ‫اوس عمر ته نږدې شوې ده‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬هغۀ ماته جواب ورکړو چه دد هغے ښځے نه تپوس وکړه چه ماشومان وزېږوى نو هغه به درته ووائى‪.‬‬ ‫‪52‬هغې ته ووايه ‪،‬وِې هغوئ چې تا اوس د هغوئ په شان پېدا کړل چې د پخوا په شان دي ‪،‬خو د قد نه کم دي؟‬ ‫‪ ٥۳‬هغه به تاته جواب درکړى چه هغه څوک چه په ځوانى کښے پيدا شوى دى دد يو شکل دى ادؤ هغه چه دد عمر په وخت کښے پيدا شوى دى چه دد رحم دد‬ ‫ختميدو په وخت کښے بل ډول دى‪.‬‬ ‫‪۵۴‬نو تاسو هم پام وکړئ چې تاسو د هغو کسانو په پرتله څومره ټيټ ياست چې مخکې وو‪.‬‬ ‫‪۵۵‬او همدا شان هغه څوک دي چې ستاسو څخه وروسته راځي ‪ِ،‬که څنګه چې هغه مخلوقات دي چې اوس زاړه شوي او د ځوانۍ په قوت تېر شوي دي‪.‬‬ ‫‪ ٥٦‬بيا ما ووئيل ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬زۀ تا ته زارۍ کوم ‪،‬که چرے ما ستا په نظر کښے فضل حاصل کړے دے ‪،‬نو خپل نوکر ته وښايه چې تۀ د خپل خلقت‬ ‫سره د چا په وسيله راشى‪.‬‬ ‫شپږم څپرکی‬ ‫‪۱‬هغۀ ما ته ووئيل” ‪،‬په شروع کښې چې کله زمکه جوړه شوې وه ‪،‬د دې نه مخکښې چې د دخنيا سرحدونه ودرېدل ‪،‬يا کله هم بادونه ودرېدل‪.‬‬ ‫‪۲‬مخکې ِه دې چې تندرونه او رڼا شي ‪،‬يا د جنت بنسټونه کېښودل شي‪،‬‬ ‫‪۳‬مخکې ِه دې چې ښايسته ګلونه ِيدل کېده ‪،‬يا به د حرکت وړ قوتونه جوړ شول ‪،‬مخکې ِه دې چې بې شمېره فرښتې راغونډې شوې‪،‬‬ ‫‪۴‬يا کله هم د هوا ِوړواِی پورته شوی و ‪،‬مخکې ِه دې چې د فضا د پيمانونو نوم واخيستل شي ‪،‬يا په سيون کې چمني ګرمې وې‪،‬‬ ‫‪5‬او مخکې ِه دې چې اوسني کلونه ِټول شوي وي ‪،‬او يا کله هم د دوی اختراعات چې اوس ګناه بدِه شوې وه ‪،‬مخکې ِه دې چې مهر وِګول شي چې د يوې‬ ‫خزانې ِپاره ايمان راټول کړي‪:‬‬ ‫‪۶‬بيا ما په دې شيانو غور وکړ ‪،‬او دا ټول يوازې زما په وسيله جوړ شوي ‪،‬او د بل هيچا په وسيله نه دي ‪:‬زما په واسطه به هم ختم شي ‪،‬او د بل هيڅ نه‪.‬‬ ‫‪ ۷‬بيا ما جواب ورکړو چه دد زمانې جدا کېدل به څۀ وي؟ او يا به د ِومړي پای او د هغه پيل به کله وي؟‬ ‫‪۸‬هغۀ ماته ووئيل ‪،‬د ابراهيم نه تر السحاق پورې ‪،‬کله چې د هغۀ نه يعقخوب او عيسو پېدا شول ‪،‬د يعقخوب لس د عيسو پړۀ اول نيوِے خوو‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې عيسو د نړۍ پای دی او يعقوب د هغه پيل دی چې پيروي کوي‪.‬‬ ‫‪10‬د انسان لس د پښې او لس په مينځ کې دی ‪:‬بله پوښتنه ‪،‬يسډراس ‪،‬ته مه پوښتنه وکړه‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو ما جواب ورکړو” ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬که زما په نظر ستا فضل وى‪،‬‬ ‫‪12‬زه تاته زارۍ کوم چې خپل خدمتګار ته د خپل نښان پای وښاياست چې د تيرې شپې برخه دې ماته وښودِه‪.‬‬ ‫‪ ۱۳‬نو هغۀ جواب ورکړو ادؤ ما ته ئے ووئيل چه په خپلو پښو ودريږه ادؤ يو زورور آواز واورئ‪.‬‬ ‫‪14‬او دا به د ِوی حرکت په څير وي ‪.‬مګر هغه ځای چې ته ولړ يې بايد حرکت ونه کړي‪.‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ نو کله چه دا خبره کوى نو مه ويريږه ځکه چه کلم دد آخرے دے ادؤ دد زمکې بنياد پوه شوے دے‪.‬‬ ‫‪۱۶‬او وِې؟ ځکه چې د دې شيانو خبرې ِړزيږي او حرکت کوي ‪:‬ځکه چې دا پوهيږي چې د دې شيانو پای بايد بدل شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬او داسې وشول چې کله ما دا واورېدل نو په خپلو پښو ولړ شوم او غوږ مې واوريدل ‪،‬نو يو آواز راغے چې خبرې کوې او د هغه آواز د ډېرو اوبو په‬ ‫شان و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬او ورته وئيل” ‪،‬ګوره ‪،‬داسې ورځې راځی چې زۀ به رانزدې شم او هغوئ ته چې په زمکه اوسېږى ‪ِ،‬يدنه وکړم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ادؤ به دد هغوئ نه تپوس شروع کوى چه هغوئ به څۀ وى چه دد خپل ظلم سره په ناحقه ضرر رسيدِے دے ‪،‬ادؤ کله چه دد سيون مصيبت ختم شى‪.‬‬ ‫‪20‬او کله چې هغه نړۍ چې ِه منځه تلل پيل شي ‪،‬پای ته ورسيږي ‪،‬نو زه به دا نښې ښکاره کړم ‪:‬کتابونه به د آسمان په وړاندې پرانستل شي ‪،‬او دوی به ټول‬ ‫يوځای وګوري‪:‬‬ ‫‪۲۱‬او د يو کال ماشومان به په خپلو اوازونو سره خبرې کوى ‪،‬هغه ښځې به چې د دريو يا څلورو مياشتو په عمر کښې بې وخته ماشومان وزېږى ‪،‬هغوئ به‬ ‫ژوندى کوى او ِوى شى‪.‬‬ ‫‪۲۲‬او ناڅاپه به هغه ځايونه چې کرل شوي وي بې کرل شوي ښکاره شي ‪،‬ډکې کوټې به ناڅاپه تشې وموندل شي‪:‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ سورى به يو آواز کوى چه هر سړے به دا واوري نو ناڅاپه به يره شى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬په هغه وخت کښې به دوستان د دښمنانو په شان يو د بل سره جنګېږى ‪،‬او زمکه به د هغو خلقو سره په ويره کښې ودريږي چې په هغې کښې اوسيږي ‪،‬د‬ ‫چينې چينې به ودريږي او په دريو ساعتونو کښې به نه تښتي‪.‬‬ ‫‪25‬څوک چې د دې ټوِو څخه پاتې شي چې ما تاسو ته ويلي دي هغه به وتښتي ‪ ،‬او زما نجات او ستاسو د نړۍ پای به وګوري‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او هغه سړے چې ترلسه شوى دى به دا ووينى چا چې د خپل پېداوار نه د مرګ خوند نه دى خوړِى ‪،‬او د اوسېدونکو زړونه به بدل شى او په بل مطلب‬ ‫بدل شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ځکه چې بدى به ختمېږى ‪،‬او دوکه به ختمه شى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬دد ايمان خبره به وده کوى ‪،‬فساد به برلسى شى ادؤ هغه حقيقت به بيان شى ‪،‬کوم چه دد ډير وخت نه بغير دد ميوو نه وى‪.‬‬ ‫‪ ۲۹‬ادؤ کله چه هغۀ زما سره خبرے وکړو ‪،‬وګوره ‪،‬ما د هغه په ​ ​ وړاندې د هغه په ​ ​ وړاندې ِږ ِږ وکتل‪.‬‬ ‫‪30‬هغه دا خبرې ماته وويل ‪:‬زه راغلی يم چې تا ته د شپې وخت وښيم‪.‬‬ ‫‪۳۱‬که ته نور هم دعا وکړې او اوه ورځې روژه ونيسی ‪،‬نو زه به تا ته د ورځې په پرتله ډير ِوی شيان ووايم چې ما اوريدِي دي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ځکه چې ستا غږ د ِوی څښتن په وړاندې اورېدل کېږي ‪،‬ځکه چې غاِب ستا نېک چلند ِيدِی دی ‪،‬هغه ستا عفت هم ِيدِی دی ‪،‬کوم چې ته د ځوانۍ‬ ‫راهيسې ِرئ‪.‬‬ ‫‪۳۳‬نو ځکه هغه زۀ راِېږِے يم چې تا ته دا ټول څيزونه وښايم او تا ته ووايم چې آرام اوسئ او مه وېرېږئ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬او په تيرو وختونو کې بېړه مه کوه ‪،‬په بې ځايه فکر کوِو کې ‪،‬د دې ِپاره چې تاسو د وروستي وختونو څخه بيړه ونه کړئ‪.‬‬


‫‪۳۵‬د دې نه پس بيا داسې وشول چې ما بيا وژړل او اوه ورځې مې په همغه ډول روژه ونيوِه چې هغه درې هفتې پوره کړم چې هغه ماته وويل‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ادؤ په اتمه شپه زما زړۀ بيا په زړۀ کښے خفه شو ادؤ ما د ِوئے خخدائے په وړاندے خبرے شروع کړل‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ځکه چې زما روح ډېر سوځېدِی و او زما روح په تکليف کې و‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ما وويل ‪:‬ای څښتنه ‪،‬تا د پيدايښت ِه پيل څخه ‪،‬حتی په ِومړۍ ورځ خبرې وکړې ‪،‬او دا يې وويل ‪:‬اجازه راکړئ چې آسمان او ځمکه جوړ شي؛ او ستا‬ ‫خبره يو کامل کار وو‪.‬‬ ‫‪۳۹‬بيا خروح وو او هر طرف تياره او خاموشي وه ‪.‬د سړي غږ ل نه و جوړ شوی‪.‬‬ ‫‪۴۰‬بيا تا ته امر وکړ چې د خپلې خزانې څخه يو روښانه رڼا راوباسي ‪،‬ترڅو ستاسو کار څرګند شي‪.‬‬ ‫‪۴۱‬په دوهمه ورځ تا د آسمان روح جوړ کړ او خحکم يې ورکړو چې جدا شي او د اوبو په مينځ کې تقسيم کړئ ‪،‬چې يوه برخه پورته لړه شي او بله يې لندې‬ ‫پاتې شي‪.‬‬ ‫‪۴۲‬په دريمه ورځ تا امر وکړ چې اوبه دې د ځمکې په اوومه برخه کې راټوِې شي ‪:‬شپږ برخې دې وچې کړې او وساتلې ‪،‬د دې نيت ِپاره چې د دې څخه يو‬ ‫څه د خدای کرل شوي او کرل شوي ستاسو خدمت وکړي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬ځکه چې څنګه چې ستا خبره روانه شوه نو کار سرته ورسېد‪.‬‬ ‫‪۴۴‬ځکه چې په سمدستي توګه ِويې او بې شمېره مېوې ‪،‬د خوند دپاره ډېرې او بېلبېلې خوندونه ‪،‬د نه بدِېدونکے رنګ ګلونه او د عجيب بوی بوی وو ‪،‬او دا‬ ‫په دريمه ورځ وشو‪.‬‬ ‫‪۴۵‬په څلورمه ورځ تا امر وکړ چې ِمر روښانه شي ‪،‬سپوږمۍ رڼا ورکړي ‪،‬او ستوري بايد په ترتيب سره وي‪:‬‬ ‫‪ ٤٦‬ادؤ هغوئ ته ئے دد النسان دد لخدمت کوِو النصاف ورکړو چه هغه جوړ شى‪.‬‬ ‫‪۴۷‬په پينځمه ورځ تا اوومې برخې ته ووئيل ‪،‬چرته چې اوبه راغونډې شوې وې چې ژوندي مخلوقات ‪،‬مرغان او کبان راوباسي ‪،‬نو داسې وشول‪.‬‬ ‫‪۴۸‬ځکه چې د خخدائ پاک په خحکم کښې ګونګو اوبو او بې ژونده ژوندے څيزونه راوزېږېدل ‪،‬د دې دپاره چې ټول خلق ستا د عجيبو کارونو ستاينه وکړى‪.‬‬ ‫‪۴۹‬بيا تا دوه ژوندي مخلوقات مقرر کړل ‪،‬يو ته يې حنوک او بل يې ِيويتان نومېده‪.‬‬ ‫‪۵۰‬او يو ِه بل څخه يې جل کړل ‪:‬د اوومې برخې ِپاره ‪،‬يعنې چيرې چې اوبه راټوِې شوې وې ‪،‬ممکن دوی دواړه ونه نيسي‪.‬‬ ‫‪۵۱‬حنوک ته دې يوه برخه ورکړه چې په دريمه ورځ وچه شوې وه چې هغه په هماغه برخه کې اوسيږي چې په هغه کې زر غونډۍ دي‪:‬‬ ‫‪۵۲‬خو تا ِيويتان ته اوومه برخه ورکړه ‪،‬يعنې مرطوبه ‪.‬او هغه يې ساتلی دی چې د چا څخه يې وخوړل شي ‪،‬او کله‪.‬‬ ‫‪۵۳‬په شپږمه ورځ تا زمکې ته خحکم ورکړو چې دا دې ستا نه مخکښې ځناور ‪،‬څاروي او ځناور راوزي‪:‬‬ ‫‪54‬او د دې نه پس ‪،‬آدم هم ‪،‬چې تا د خپلو ټوِو مخلوقاتو ماِک جوړ کړ ‪:‬د هغه څخه موږ ټول راځو او هغه خلک هم چې تا غوره کړي دي‪.‬‬ ‫‪۵۵‬ادئے ما لِکه خخدايه ‪،‬دا هر څۀ ما ستا په مخکښې ووئيل ‪،‬ځکه چې تا دا دخنيا زمونږ د پاره جوړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪56‬د نورو خلکو په اړه ‪،‬چې د آدم څخه هم راځي ‪،‬تاسو وويل چې دوی هيڅ نه دي ‪،‬مګر د توپک په څير وي ‪،‬او د دوی کثرت د يو څاڅکي سره پرتله کوي‬ ‫چې د ِوښي څخه راوتلی وي‪.‬‬ ‫‪۵۷‬ادؤ اوس ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬وګوره ‪،‬دا قو خمونه چې هيڅکله هم دد هيڅ څيز په توګه نۀ وى يادېدِے ‪،‬هغوئ په خمونږ بادشاهان شول او خمونږ خوروى‪.‬‬ ‫‪ ٥۸‬خو مونږ ستا خلق يخو چې تا خپل اوِني زوئ يخو ‪،‬ستا يواځے پېدا شوى يخو او ستا په زړۀ پورې مينه د هغوئ په لس کښې ده‪.‬‬ ‫‪۵۹‬که اوس دخنيا زمونږ دد پاره جوړه شوې ده نو مونږ دد دخنيا سره په ميراث کښې وِې نۀ شو؟ دا به تر کومه وخته دوام وکړي؟‬ ‫څپرکی‪7‬‬ ‫‪۱‬کله چې ما دا خبرې ختمې کړې نو ما ته هغه فرښته راوِېږل شوه کوم چې ما ته د شپې وړاندې راِېږل شوې وه‪:‬‬ ‫‪۲‬هغۀ ماته ووئيل” ‪،‬الدراس ‪،‬پورته شه او هغه خبرې واورئ چې زۀ تا ته دد بيانوِو ِه پاره راغلى يم‪.‬‬ ‫‪۳‬او ما وويل ‪:‬زما خدايه ‪،‬ووايه ‪.‬بيا هغه ماته وويل ‪:‬سمندر په پراخه ځای کې ايښودل شوی ترڅو ژور او ِوی وي‪.‬‬ ‫‪ ٤‬خو دد ننوتو دروازه تنګ وه او دد سيند په شان وه‪.‬‬ ‫‪۵‬نو بيا څوک سمندر ته تللى شى چې هغه وګورى او حکومت پرې وکړى؟ که هغه د تنګ لرې نه تيريدِی نو څنګه به پراخه ته راشي؟‬ ‫‪۶‬ـ بله خبره هم شته؛ يو ښار جوړ شوی ‪،‬او په پراخه ساحه کې جوړ شوی ‪،‬او د ټوِو ښو شيانو څخه ډک دی‪:‬‬ ‫‪۷‬د هغې د ننوتلو دروازه تنګه ده او د غورځېدو دپاره په خطرناکه ځائ کښې اېښودِے شوې ده ‪ِ،‬که چې ښى طرف ته اور او چپ طرف ته ژورې اوبه‪.‬‬ ‫ادؤ دد هغوئ په مينځ کښې يواځينۍ لر وه ‪،‬حتا د اور او اوبو په مينځ کښې دومره کوچنی چې هلته کوِی شي مګريوځل‪.‬نه سړی هلته يوځل لړ شي‪.‬‬ ‫‪۹‬کۀ دا ښار اوس يو سړى ته په ميراث کښې ورکړے شى ‪،‬کۀ چرې هغه هيڅکله د هغه خطر نه تېر نۀ شى چې د هغې په مخکښې ټاکل شوى وى ‪،‬نو هغه به‬ ‫دا ميراث څنګه ترلسه کوى؟‬ ‫‪۱۰‬او ما وويل ‪،‬داسې ده ‪،‬ربه ‪.‬بيا هغۀ ما ته ووئيل” ‪،‬همدارنګه د بنى السرائيلو برخه هم ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې د هغوئ په خاطر ما نړۍ جوړه کړه او کله چې ادم زما د قانون نه سرغړونه وکړه نو حکم وشو چې اوس پوره شو‪.‬‬ ‫‪12‬بيا د دې نړۍ دروازې تنګې شوې ‪ِ ،‬ه غمونو او تکليفونو څخه ډکې وې ‪:‬دوی يوازې ِږ او بد دي ‪ِ ،‬ه خطرونو ډک دي ‪:‬او ډير دردناک‪.‬‬ ‫‪۱۳‬ځکه چې د زړې دخنيا د ننوتو لرې پراخې او ډاډمنې وې او تل پاتې مېوې يې راوړِې‪.‬‬ ‫‪۱٤‬او د دوی دواړو تر منځ يوازينۍ لر ‪،‬حتی د اور او اوبو تر منځ ‪،‬دومره کوچنۍ چې هلته کيدی شي‬ ‫‪۱۵‬نو اوس وِې خپل ځان خفه کوې ‪،‬چې ته يو فاسق سړے يې؟ او ته وِې حرکت کوې ‪،‬په داسې حال کې چې ته خو مړ يې؟‬ ‫‪ ۱٦‬تا وِې په خپل ذهن کښې د هغه څه په باره کښې غور نۀ کړے کوم چې راتلونکے دے؟‬ ‫‪۱۷‬نو ما جواب ورکړو ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬تا په خپل شريعت کښې دا مقرر کړے دے چې صادلقان دې دا خ‬ ‫څيزونه په ميراث کښې وى ‪،‬خو بدکاران دې تباه شى‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬خو بيا به صادلقان به تنګ څيزونه زغمى ‪،‬او د پراخى اخميد به کوى ‪،‬ځکه چې هغوئ چې بد عمل کړى دى ‪،‬د سختو څيزونو سره مخامخ شوى دى ‪،‬خو بيا‬ ‫به هم پراخه نه وينى‪.‬‬ ‫‪19‬هغه ماته وويل ‪.‬د خدای ِوړ قضاوت نشته ‪،‬او هيڅ څوک چې د ِوړ پوهه نه ِري‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ځکه چې ډېر داسې دي چې په دې ژوند کښې تباه کېږى ‪،‬ځکه چې هغوئ د خخدائ پاک د شريعت نه نفرت کوى کوم چې د هغوئ په مخکښې مقرر شوى‬ ‫دى‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې خدائ پاک هغو خلقو ته سخت خحکم ورکړے دے کوم چې راغلل ‪،‬د ژوند کوِو دپاره څۀ کول پکار دى ‪ِ،‬که څنګه چې هغوئ راغلى خوو ‪،‬او د‬ ‫سزا نه د بچ کېدو د پاره دې څۀ عمل کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬خو هغوئ دد هغۀ فرمانبردار نۀ خوو ‪.‬مګر د هغه په ​ ​ وړاندې يې خبرې وکړې ‪،‬او بې ځايه شيان يې تصور کړل‪.‬‬ ‫‪۲۳‬ادؤ دد خپلو بدو کارونو په وسيله ځان دوکه کړو ‪.‬او د ِوی په اړه يې وويل چې هغه نه دی؛ او د هغه په لرو نه پوهيدل‪:‬‬


‫‪۲۴‬خو هغوئ د هغۀ شريعت ته سپکاوے وکړ او د هغۀ ِوظونه يې رد کړل ‪.‬د هغه په احکامو کې دوی وفادار نه دي ‪،‬او د هغه کارونه يې نه دي ترسره کړي‪.‬‬ ‫څيزونه دى ادؤ دد ډکو دپاره ډک خ‬ ‫‪ ۲٥‬ادؤ په دے وجه السراس ‪،‬دد تشو دپاره تش خ‬ ‫څيزونه دى‪.‬‬ ‫‪۲۶‬وګوره ‪،‬هغه وخت به راشي چې دا نښې چې ما تاسو ته ويلي دي هغه به واقع شي ‪،‬او ناوې به راڅرګند شي او هغه به راڅرګند شي چې اوس د ځمکې‬ ‫څخه وتلې ده‪.‬‬ ‫‪27‬او څوک چې د وړاندوينو بديو څخه خلص شوی وي هغه به زما معجزې وګوري‪.‬‬ ‫عيسى به دد هغوئ سره راڅرګند شى چه دد هغۀ سره وى ادؤ څوک چه پاتے شى هغوئ به په څلورو سوو کاِو کښے خوشحاِى کوى‪.‬‬ ‫‪ ۲۸‬ځکه چه زما زوئے‬ ‫ى‬ ‫‪۲۹‬د دې کاِو نه پس به زما زوئ مسيح مړ شى او ټول هغه خلق به مړ شى چې ژوندى دى‪.‬‬ ‫‪30‬او نړۍ به اوه ورځې په زړې چوپتيا بدِه شي ‪ِ،‬که څنګه چې د پخوانيو قضاوتونو په څير وو ‪،‬نو هيڅوک به پاتې نشي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او د اوو ورځو نه پس به هغه دخنيا راپاڅېږى چې ل هم نه وي پاڅېدِى ‪،‬او هغه به مړ شي چې فاسد دى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او زمکه به هغه کسان راوباسي چې په هغې کې ويده دي ‪،‬او په دې توګه به هغه دوړې چې په خاموشۍ کې اوسېږي ‪،‬او پټ ځايونه به هغه روحونه‬ ‫وژغوري چې دوی ته ژمن وو‪.‬‬ ‫‪33‬او ِوی به د قضاوت په څوکۍ کې راڅرګند شي ‪،‬او بدبختۍ به ِه منځه يوسي ‪،‬او اوږده مصيبت به پای ته ورسيږي‪:‬‬ ‫‪34‬مګر يوازې قضاوت به پاتې وي ‪ ،‬حقيقت به ودريږي او ايمان به قوي شي‪.‬‬ ‫‪35‬او کار به تعقيب شي ‪،‬او اجر به ښکاره شي ‪،‬او نيک عملونه به په زور سره وي ‪،‬او بد عملونه به هيڅ حاکميت نلري‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بيا ما وويل ‪،‬ابراهيم ِومړی د سدوميانو ِپاره دعا وکړه او موسی د هغو پلرونو ِپاره چې په صحرا کې يې ګناه کړې وه‪:‬‬ ‫‪37‬او عيسی د هغه وروسته د عکن په وخت کې د اسراييلو ِپاره‪:‬‬ ‫‪۳۸‬او سموئيل او داؤد د تباهۍ دپاره ‪،‬او سليمان د هغوئ دپاره چې بايد مقدس ځای ته راشي‪:‬‬ ‫‪39‬او هيليا د هغو کسانو ِپاره چې باران وريږي ‪.‬او د مړو ِپاره ‪،‬چې هغه ژوندی شي‪:‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ د سنهريب په زمانه کښے دد خلقو دد پاره حزقيه ادؤ دد ډيرو دد پاره‪.‬‬ ‫‪ ٤۱‬همدا اوس هم ګورئ چې فساد زيات شوى دى ‪،‬بدکاري زياته شوې ده ‪،‬او صادلقانو د بدکارانو د پاره دعا کړې ده ‪،‬نو اوس به داسې نۀ وى؟‬ ‫‪ ٤۲‬هغۀ ما ته جواب ورکړو چه دا اوسنى ژوند په هغه ځائ نه دے چرته چه ډير جلل اوسى ‪.‬نو ځکه دوی د ضعيفانو ِپاره دعا وکړه‪.‬‬ ‫‪۴۳‬خو د عذاب ورځ به د دې وخت ختمه وي ‪،‬او د آخرت دپاره به د ابدي ژوند پېل وي ‪،‬چرته چې فساد تېر شو‪،‬‬ ‫‪44‬بې رحمي ختمه شوه ‪،‬کفر ختم شو ‪،‬صداقت وده وکړه ‪،‬او حقيقت راڅرګند شو‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬نو بيا به هيڅوک نۀ شى کوِى هغه څوک چه تباه کوى بچ کړى ادؤ نۀ به په هغه ظلم کوِے شى څوک چه برلسے شوے دے‪.‬‬ ‫‪ ٤٦‬ما جواب ورکړو چه دا زما ِومړنى ادؤ وروستى خبره ده چه دا به غوره وى چه آدم ته زمکه نه ورکوى ‪،‬که نه نو کله چه هغه ته ورکړے شوے نو دد خګناه‬ ‫کوِو نه به يې منع کړى واى‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬دد سړو دد پاره دا څۀ فائده ده چه په دے اوسنى زمانه کښے په سختى کښے ژوند کوى ادؤ دد مرګ نه پس دد سزا ِټوى؟‬ ‫‪۴۸‬اې آدمه ‪،‬تا څه وکړل؟ ځکه چې که څه هم تا ګناه کړې وه ‪،‬يوازې ته نه يې ‪،‬بلکې موږ ټول ِه تا څخه راغلي يو‪.‬‬ ‫‪ ٤۹‬که چرے مونږ سره د ابدي وخت وعده وى نو مونږ ته څۀ فائده دهايا موږ هغه کارونه کړي دي چې مرګ راوړي؟‬ ‫‪50‬او دا چې موږ سره د تل پاتې اميد وعده شوې ده ‪ ،‬پداسې حال کې چې موږ ډير بدکاران شو؟‬ ‫‪ ٥۱‬ادؤ دا چه ز خمونږ د پاره د صحت ادؤ سلمتى کورونه جوړ کړى شوى دى ادؤ چرته چه خمونږ په بدى سره ژوند کړى دى؟‬ ‫‪52‬او دا چې د ِوی څښتن جلل د دوی د دفاع ِپاره ساتل شوی څوک چې محتاط ژوند تيروي ‪ ،‬پداسې حال کې چې موږ په ټوِو بدو لرو روان يو؟‬ ‫‪53‬او دا چې هلته به يو جنت وښودل شي چې ميوه به يې د تل ِپاره پاتې وي ‪ ،‬په کوم کې چې امنيت او درمل وي ‪ ،‬ځکه چې موږ به هغه ته داخل نه شو؟‬ ‫( ‪۵۴‬ځکه چې مونږ په بدو ځايونو کې تللي يو)‪.‬‬ ‫‪55‬او دا چې د هغوئ مخونه به د ستورو څخه پورته روښانه شي ‪،‬په داسې حال کې چې زموږ مخونه به د تياره څخه تور وي؟‬ ‫‪۵۶‬ځکه چې کله چې مونږ ژوندي وو او ګناه مو کړې وه ‪،‬نو مونږ دا فکر نه کاوه چې د مرګ نه وروسته به د هغې د پاره په عذاب پيل وکړو‪.‬‬ ‫‪ ٥۷‬بيا هغۀ ماته جواب ورکړو چه دا دد جنګ حاِت دے چه کوم سړے چه په زمکه پيدا شوے دے هغه به جنګ کوى‪.‬‬ ‫‪ ٥۸‬که چرے هغه برلسى شو نو هغه به دد هغه شان غم وخوري ِکه څنګه چه تا وئيلى دى ‪،‬خو کۀ چرے هغه برلسى شى نو هغه به هغه څۀ حاصل کړى‬ ‫چه زد ۀ وايم‪.‬‬ ‫‪۵۹‬ځکه چې دا هغه ژوند دی چې موسی د ژوند په وخت کې خلکو ته وويل" ‪:‬خپل ژوند غوره کړئ ترڅو ژوند وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ٦۰‬خو بيا هم هغوئ په هغۀ ايمان نۀ راوړو ‪،‬نۀ د هغۀ نه پس په پېغمبرانو او نۀ هم ما چې د هغوئ سره خبرې کړې وې‪،‬‬ ‫‪۶۱‬دا چې د هغوئ په تباهۍ کښې دې دومره سختى نۀ وى ِکه څنګه چې په هغوئ باندې خوشحاِى وى څوک چې د خلصون طرف ته قانع شوى دى‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬بيا ما جواب ورکړو ادؤ وئے وئيل چه ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬زد ۀ پوهيږم چه ِوئے ِوئ رحم کوى ‪،‬ځکه چه هغه په هغوئ رحم کوى کوم چه تر اوسه دخنيا ته نۀ‬ ‫دى راغلى‪.‬‬ ‫‪۶۳‬او په هغو کسانو باندې چې د هغه قانون ته مخه کوي‪.‬‬ ‫‪64‬او دا چې هغه صبر کوونکی دی او د هغه د مخلوق په څير چې ګناه يې کړې ده اوږده صبر کوي‪.‬‬ ‫‪65‬او دا چې هغه فضل دی ‪،‬ځکه چې هغه چمتو دی چې د اړتيا په ځای کې ورکړي‪.‬‬ ‫‪66‬او دا چې هغه ِوی رحم دی ‪ ،‬ځکه چې هغه په ​ ​ حاضرو ‪ ،‬تيرو او راتلونکو خلکو باندې ل ډير رحم کوي‪.‬‬ ‫‪۶۷‬ځکه که هغه خپل رحمتونه زيات نه کړي ‪،‬نو دنيا به د هغوئ سره دوام نه کوي څوک چې په هغې کې ميراث ِري‪.‬‬ ‫‪۶۸‬او هغه بښنه وکړه ‪.‬ځکه چې که هغه د خپل نيکۍ څخه داسې نه و کړي ‪،‬ترڅو د هغو کسانو څخه چې ګناه يې کړې وي د هغوی څخه اسانه شي ‪،‬د خلکو‬ ‫ِس زره برخه بايد ژوندي پاتې نشي‪.‬‬ ‫د‬ ‫خ‬ ‫‪۶۹‬ادؤ دد عداِت په وسيله کۀ هغه هغوئ معاف نۀ کړى کوم چه دد هغۀ په کلم سره روغ شوى دى اؤ دد ګڼو لنجو دد ختموِو سبب شى‪،‬‬ ‫‪70‬په بې شميره ډِه کې بايد ډير ِږ پاتې وي‪.‬‬ ‫څپرکی‪8‬‬ ‫‪ِ،‬وى دا دنيا د ډېرو دپاره جوړه کړې ده ‪،‬خو دنيا د ِږو دپاره‪.‬‬ ‫‪۱‬هغۀ په جواب کښې راته ووئيل”‬ ‫ى‬ ‫‪2‬زه به تاته يو مثال ووايم ‪،‬ايسدراس؛ ِکه څنګه چې تاسو د ځمکې څخه پوښتنه کوئ ‪،‬دا به تاسو ته ووايي چې دا د خاورې ِوښي جوړيږي ‪،‬مګر ِږ خاورې‬ ‫چې سره زر راځي ‪،‬دا به تاسو ته ووايي چې د دې اوسني نړۍ لره هم همداسې ده‪.‬‬ ‫‪3‬ډير پيدا شوی دی ‪،‬مګر ِږ به بچ شي‪.‬‬


‫‪۴‬نو ما جواب ورکړو” ‪،‬اې زما روحه ‪،‬عقل وخوره ‪،‬او لحکمت وخوره‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې تا منلې ده چې غوږ ونيسئ ‪،‬او پېغمبراکرم ته تياره يئ ‪،‬ځکه چې ته نور د ژوند کوِو ِپاره ځای نه ِرې‪.‬‬ ‫‪۶‬ادئے ما لِکه خخدايه ‪،‬کۀ تۀ خپل لخدمتګار ته غم نۀ راکوې ‪،‬چې مونږ تا ته دعا وکړو ‪،‬او ته زمونږ زړۀ ته تخم او زمونږ د عقل دپاره کلتور راکړې ‪،‬چې د هغې‬ ‫مېوه راشى ‪.‬هر سړی به څنګه ژوند وکړي چې فاسد وي ‪،‬څوک چې د يو سړي ځای نيسي؟‬ ‫‪۷‬ځکه چې ته يوازې يې او مونږ ټول ستا د لسونو يو کارګر يو ِکه څنګه چې تا وويل‪.‬‬ ‫‪۸‬ځکه چې کله د مور په ګېډه کښې بدن جوړ شوے دے او ته ورته اعضاء ورکوې ‪،‬نو ستا مخلوق په اور او اوبو کښې ساتلے شى ‪،‬او نهه مياشتې ستا کار ستا‬ ‫هغه مخلوق برداشت کوى کوم چې په هغې کښې پيدا شوى دى‪.‬‬ ‫‪9‬خو هغه څه چې ساتل کيږي او ساتل کيږي دواړه به وساتل شي ‪:‬او کله چې وخت راشي ‪،‬ساتل شوي رحم هغه شيان چې په هغې کې ِوی شوي دي‬ ‫وسپاري‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې تا خحکم کړے دے دد بدن دد برخو نه ‪،‬يعنې دد سينو نه شيدې ورکوِے شى ‪،‬چې دد سينو ميوه ده‪.‬‬ ‫‪11‬دا چې کوم شی چې جوړ شوی دی د يو وخت ِپاره تغذيه کيدی شي تر هغه چې ته يې په خپل رحم کې واچوي‪.‬‬ ‫‪۱۲‬تا دا په خپل صداقت سره راوړے دے ‪،‬په خپل شريعت کښې يې پاِنه وکړه او په خپل قضاوت سره يې اصلح کړه‪.‬‬ ‫‪13‬او تاسو به د خپل مخلوق په توګه هغه مړ کړئ او د خپل کار په څير ګړندی کړئ‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو کۀ تۀ هغه هلک کړه چې په دومره ِوئ محنت سره جوړ شوى وى ‪،‬نو دا ستا د خحکم په ذريعه آسانه خبره ده ‪،‬چې هغه څيز چې جوړ شوى وى هغه به‬ ‫محفوظ پاتې شى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو اوس به ما لِکه خخدايه ‪،‬زۀ به ووايم ‪.‬په عمومي توګه د سړي ِمس کول ‪،‬تاسو ښه پوهيږئ؛ مګر ستا د خلکو لسونه ‪،‬د چا ِپاره چې زه بخښنه غواړم‪.‬‬ ‫‪16‬او ستا د ميراث ِپاره ‪،‬د چا په خاطر زه غمجن يم ‪.‬او د اسراييلو ِپاره ‪،‬چې زه يې دروند يم ‪.‬او د يعقوب ِپاره ‪،‬د هغه په خاطر زه پريشان يم‪.‬‬ ‫‪17‬نو زه به تا ته د خپل ځان او د هغوی ِپاره دعا پيل کړم ‪:‬ځکه چې زه په ځمکه کې اوسيدونکي زواِونه وينم‪.‬‬ ‫‪ ۱۸‬خو ما دد هغه قاضي ګړندى واوريدل چه راتلونکے دے‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو زما اواز واورئ او زما په خبرو پوهه شئ او زه به ستا په وړاندې خبرې وکړم ‪.‬دا د اسدراس د خبرو پيل دی ‪ ،‬مخکې ِدې چې هغه پورته شي ‪:‬او‬ ‫زهمرسته‬ ‫‪۲۰‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬تۀ چې په ابدى ژوند کښې اوسېږى چې په آسمان او هوا کښې د پورته څيزونو نه ويني‪.‬‬ ‫‪21‬د چا تخت د پام وړ دی ‪.‬د هغه عظمت د پوهيدو وړ نه دی؛ د چا په وړاندې د ملئکو ِښکر په ِړزېدو ولړ وي‪،‬‬ ‫‪22‬د چا خدمت چې په باد او اور کې وي ‪.‬د چا خبره رښتيا ده ‪،‬او تلپاتې خبرې؛ د چا حکم قوي دی ‪،‬او حکم يې ډارونکی دی‪.‬‬ ‫‪ ۲۳‬د چا نظر ژورو وچوى ‪،‬او غصه غرونه وچوي ‪.‬چې حقيقت شاهدي ورکوي‪:‬‬ ‫‪۲۴‬ادئے دد خپل لخدمتګار دعا واورئ ادؤ دد خپل خلقت دعا ته غوږ ونيسئ‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې تر څو چې زۀ ژوندى يم خبرې به کوم ‪،‬او تر څو چې پوهه وي نو ځواب به ورکوم‪.‬‬ ‫‪۲۶‬او د خپلو خلقو ګناهونو ته مه ګوره ‪.‬مګر په هغوئ باندې چې په حقيقت کې ستا خدمت کوي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬د قومونو د بدو اختراعاتو ته پام کوه ‪،‬بلکه د هغوئ خواهشات کوه چې ستا شهادتونه په تکليفونو کې ساتى‪.‬‬ ‫‪۲۸‬د هغو کسانو په اړه فکر مه کوه چې ستا په وړاندې په دروغو سره تللي دي ‪،‬بلکې هغوی په ياد ساته ‪،‬چې ستا د ارادې سره سم ستا وېره پيژنه‪.‬‬ ‫‪۲۹‬دا ستا اراده مه کوه چې هغوئ ِه منځه يوسئ چې د ځناورو په شان اوسېدل ‪.‬خو هغوئ ته وګوره چې ستا شريعت يې په واضحه توګه ښووِى دى‪.‬‬ ‫‪30‬په هغوئ باندې غصه مه کوئ چې د حيواناتو نه بد ګڼل کيږي ‪.‬خو د هغوئ سره مينه وکړه چې تل ستا په صداقت او جلل باور ِري‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ځکه چې مونږ او زمونږ پلرونه په داسې مرضونو ستړي شوي يو ‪،‬خو زمونږ د ګناهګارانو په وجه ته به رحم کوونکې وبلل شې‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ځکه چې که ته په مونږ باندې د رحم کوِو اراده ِرې ‪،‬نو ته به زمونږ دپاره رحم کوونکی وبلل شې چې د صداقت کارونه نه ِري‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ځکه چې صادقان چې ستا سره ډېر نېک کارونه ساتل شوي دي ‪،‬هغوئ ته به د هغوئ د خپلو عملونو اجر حاصل شي‪.‬‬ ‫‪34‬ځکه چې انسان څه شی دی چې ته په هغه باندې ناراضه يې؟ يا يو فاسد نسل څه شی دی چې ته به د هغې په وړاندې دومره ترخه يې؟‬ ‫‪35‬ځکه چې په حقيقت کې د دوی په مينځ کې هيڅوک نه دی پيدا شوی ‪،‬مګر هغه بد کار کړی دی ‪.‬او په مومنانو کې داسې څوک نشته چې ګناه يې نه وي‬ ‫کړې‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چې په دې کښې به ستا صداقت او نېکۍ څرګندې شى ‪،‬کۀ تۀ په هغو باندې رحم وکړې چې د ښو کارونو يقين نۀ ِرى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬بيا هغه ماته ځواب راکړ او ويې ويل ‪:‬تا ځينې خبرې سمې کړې دي او ستا د خبرو سره سم به وي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ځکه چې زۀ به د هغوئ د خلقت په باره کښې سوچ نۀ کړم چا چې د مرګ نه مخکښې ‪،‬د عداِت نه مخکښې او د تباهۍ نه مخکښې ګناه کړې ده‪:‬‬ ‫صون ادؤ هغه اخجرت په ياد کړم چه هغوئ به ِرى‪.‬‬ ‫‪ ۳۹‬خو زد ۀ به دد صادلقانو په طريقه خوشحاِه شم ادؤ زد ۀ به دد هغوئ زيارت ‪،‬خل خ‬ ‫‪ِ۴۰‬که څنګه چې ما اوس خبره کړې ده ‪،‬هماغسې به واقع شي‪.‬‬ ‫‪ِ ٤۱‬که څنګه چه ماِدار په زمکه کښے ډير تخم کرى ادؤ ډيرى ونې کرى ادؤ هغه څۀ چه په خپل موسم کښے ښۀ کرل شوى وى راځى نۀ راځى ادؤ هر څۀ چه‬ ‫کرل شوى وى ريښى نۀ شى ‪.‬په نړۍ کې؛ دوی به ټول وژغورل نشي‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬بيا ما جواب ورکړو چه”که په ما فضل شوے دے نو ما ته خبر راکړئ‪.‬‬ ‫‪ِ43‬که څنګه چې د باغدار تخم ِه منځه ځي ‪،‬که چيرې دا په مناسب وخت کې باران ونه کړي ‪.‬يا که ډير باران راشي ‪،‬او هغه فاسد کړي‪:‬‬ ‫‪ ٤٤‬همدغسې انسان هم تباه کيږى ‪،‬چې ستا په لسونو جوړ شوى دى او ستا خپل تصوير بلل کېږى ‪،‬ځکه چې ته د هغه په شان يې ‪،‬د چا په خاطر تا دا ټول‬ ‫څيزونه جوړ کړل ‪،‬او هغه د ماِدار د تخم سره تشبيه کړل‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬په مونږ باندې غصه مه کوه بلکې خپل خلقو ته وساته او په خپل ميراث باندې رحم وکړه ‪،‬ځکه چې ته په خپل مخلوق باندې رحم کوونکى يې‪.‬‬ ‫څيزونه دد حال دد پاره دي ادؤ دد راتلخونکى خ‬ ‫‪ ٤٦‬بيا هغۀ ما ته جواب ورکړو ادؤ وئے وئيل چه موجوده خ‬ ‫څيزونه دد راتلخونکى دپاره دى‪.‬‬ ‫‪47‬ځکه چې تاسو ډير ِنډ ياست چې تاسو زما په پرتله زما د مخلوق سره ډيره مينه کوِی شئ ‪:‬مګر زه ډيری وختونه تا ته نږدې شوی يم او هغه ته ‪،‬مګر‬ ‫هيڅکله د ظاِمانو سره نه يم‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬په دې کښې هم ته د ِوئے ِوئ په مخکښې عجيبه يې‪:‬‬ ‫‪ ٤۹‬په دې کښې چې تا خپل ځان عاجز کړى ِکه څنګه چې تا ته رسېږى ‪،‬او خپل ځان دې د دې وړ نۀ ګڼى چې د صادلقانو په مينځ کښې د ډېر عزت وړ وى‪.‬‬ ‫‪۵۰‬ځکه چې په هغوئ به ډېر ِوئ مصيبتونه راپېښ شى چې په آخرت کښې به په دخنيا کښې اوسېږى ‪،‬ځکه چې هغوئ په ډېر غرور سره تللى دى‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬خو د خپل ځان دپاره پوهه کوه او د هغه شان د عزت په ِټه کښې شه‪.‬‬ ‫‪52‬ځکه چې تاسو ته جنت خلص شوی ‪ ،‬د ژوند ونې کرل شوي ‪ ،‬راتلونکی وخت چمتو شوی ‪ ،‬کثرت چمتو شوی ‪ ،‬ښار جوړ شوی ‪ ،‬او آرام ته اجازه‬ ‫ورکړل شوې ‪ ،‬هو ‪ ،‬کامل نيکی او حکمت‪.‬‬ ‫‪53‬د بدۍ ريښه ستاسو څخه پټه شوې ‪،‬کمزوری او پتنګ ستاسو څخه پټ شوی ‪،‬او فساد دوزخ ته تښتيدِی ترڅو هير شي‪:‬‬


‫‪54‬غمونه تيريږي ‪ ،‬او په پای کې د ابدي خزانې ښودل کيږي‪.‬‬ ‫‪ ٥٥‬نو بيا د هغوئ په باره کښے نور سوال مه کوه چه تباه کيږى‪.‬‬ ‫‪ ٥٦‬ځکه چه کله چه هغوئ ازادى واخستله نو هغوئ دد ِوئے ِوئے سپکاوے وکړو ‪،‬دد هغۀ دد شريعت سپکاوے ئے وکړو ادؤ دد هغۀ لر ئے پريښودِه‪.‬‬ ‫‪۵۷‬هغوی د هغه صادقان تر پښو لندې کړل‪،‬‬ ‫‪۵۸‬او په زړۀ کښې يې ووئيل چې خخدائ پاک نشته ‪.‬هو ‪،‬او دا پوهيدل چې دوی بايد مړه شي‪.‬‬ ‫‪ِ59‬که څنګه چې پورته ذکر شوي شيان به تاسو ترلسه کړي ‪ ،‬نو د دوی ِپاره تنده او درد چمتو دی ‪:‬ځکه چې دا د هغه اراده نه وه چې خلک دې ِه مينځه‬ ‫ويسي‪:‬‬ ‫‪ ٦۰‬خو هغه څوک چې پيدا شوى دىد هغه چا نوم يې ناپاک کړ چې دوی يې جوړ کړل ‪،‬او د هغه څخه ناشکره و چې د دوی ِپاره يې ژوند چمتو کړ‪.‬‬ ‫‪۶۱‬نو اوس زما قضاوت په نزد دی‪.‬‬ ‫‪ ٦۲‬دا خ‬ ‫څيزونه ما ټوِو سړو ته نۀ دي ښکاره کړي بلکه تا او ستا په شان يو څو کسانو ته ‪.‬بيا مې ځواب ورکړ او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۶۳‬ګوره ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬اوس تا ما ته د هغو عجائباتو ګڼه ګوڼه را وښودِه کوم چې ته به په اخرى وختونو کښې پېل کوى ‪،‬خو په کوم وخت کښې تا ما ته نۀ‬ ‫دى ښودِى‪.‬‬ ‫څپرکی‪9‬‬ ‫‪۱‬هغۀ ماته جواب ورکړو او وفرمائيل” ‪،‬د خپل ځان دپاره وخت په دقت سره اندازه کړه ‪،‬او کله چې ته د تېرو نښو نښانو يوه برخه ووينه ‪،‬چې ما مخکې درته‬ ‫ويلي وو‪،‬‬ ‫‪۲‬نو ته به پوه شې چې دا هماغه وخت دی چې په هغه وخت کې به ِوی څښتن د هغه نړۍ ِيدنه پيل کړي چې هغه جوړه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۳‬نو چې کله به په دخنيا کښې زِزِې او د خلقو ګډوډۍ وِيدل شي‪:‬‬ ‫‪۴‬نو ته به ښه پوه شې چې ِوئ څښتن د هغه وخت نه چې ستا نه مخکښې وو ‪،‬حتا د پېل نه هم هغه خبرې کوِې‪.‬‬ ‫‪۵‬ځکه چې هر څۀ چې په دخنيا کښې جوړ شوى دى د هغې پېل او النتخاب شته او النتها ښکاره ده‪.‬‬ ‫اعلی زمانې هم په عجائباتو او طاقتو کارونو کښې شروع او په اثر او نښو کښې ختمېږى‪.‬‬ ‫‪۶‬همدارنګه د‬ ‫ى‬ ‫د‬ ‫د‬ ‫‪ ۷‬ادؤ هر څوک چه بچ شى اؤ دد خپلو عملونو اؤ دد ايمان په وسيله چه تاسو ايمان راوړے دے ‪،‬بچ کيدے شى‪.‬‬ ‫‪8‬د ياد شوي خطرونو څخه به وساتل شي ‪،‬او زما نجات به زما په خاوره کې او زما په سرحدونو کې وويني ‪:‬ځکه چې ما د پيل څخه زما ِپاره مقدس کړي‬ ‫دي‪.‬‬ ‫‪۹‬نو بيا به هغوئ د افسوس په حاِت کښې وى ‪،‬چا چې اوس زما د لرې بد سلوک کړے دے ‪،‬او هغوئ چې په بده توګه يې غورځوِے دے هغوئ به په عذاب‬ ‫کښې اوسېږى‪.‬‬ ‫د‬ ‫‪۱۰‬ځکه چه دد هغوئ په ژوندخونو کښے فائدے حاصل شوى دى اؤ ما نۀ پيژنى‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او هغوئ چې زما د شريعت نه نفرت کوى ‪،‬په داسې حال کښې چې هغوئ تر اوسه ازادى ِرِه ‪،‬او کله چې ل د توبې ځاى د هغوئ په مخ خلص وو ‪،‬نۀ‬ ‫پوهېږى ‪،‬بلکې هغه ته يې سپکاوى وکړ‪.‬‬ ‫‪12‬د مرګ نه وروسته بايد په درد پوه شي‪.‬‬ ‫‪13‬نو د دې په اړه فکر مه کوئ چې بې دينانو ته به څنګه سزا ورکړل شي ‪ ،‬او کله ‪:‬مګر دا پوښتنه وکړه چې صادقان به څنګه وژغورل شي ‪ ،‬دا نړۍ د چا‬ ‫ِپاره ده او د چا ِپاره نړۍ جوړه شوې ده‪.‬‬ ‫‪۱۴‬نو ما جواب ورکړو‪،‬‬ ‫‪۱۵‬ما مخکي هم ويلي وو او اوس هم ووايه او وروسته به هم ووايم چي د هغوئ په پرتله چي ِه منځه ځي د هغوئ څخه نور هم زيات دي چي نجات ومومي‪.‬‬ ‫‪ِ۱۶‬که څپې د څاڅکو نه غټې وي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬هغۀ ماته جواب ورکړو ‪ِ،‬که څنګه چې کرونده ده ‪،‬نو تخم هم ‪ِ.‬که څنګه چې ګلونه وي ‪،‬رنګونه هم همداسې وي ‪ِ.‬که څنګه چې کارګر دی ‪،‬داسې هم کار‬ ‫دی ‪.‬او ِکه څنګه چې ماِدار پخپله دی ‪ ،‬نو د هغه پاِونکی هم دی ‪:‬ځکه چې دا د نړۍ وخت و‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ادؤ اوس چه ما هغه دخنيا تياره کړه خکوم چه تر اوسه نۀ وى جوړ شوى ادؤ دد هغوئ دد اوسېدِو دد پاره اوس ژوندے دے ‪،‬نو هيڅوک زما خلف نۀ وائى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬ځکه چې هغه وخت هرچا اطاعت کاوه ‪،‬خو اوس چې په دې دخنيا کښې د هغوئ آداب چې پېدا شوى دى ‪،‬د تلپاتې تخم په وسيله خراب شوى دى ‪،‬او د يو‬ ‫داسې قانون په وسيله چې د نه معلومېدو وړ دى ‪ِ،‬ه ځانه ِرې کوى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬نو ما نړۍ ته پام وکړ او د هغه وسايلو په وجه چې په هغې کې راغلي وو د خطر سره مخامخ شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۱‬ما وِيدل ادؤ ډير مي پريښودو ادؤ ما دد انګورو دد ګنړ ادؤ دد ِوئ خلقو يو نبات ساتلے دے‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬بيا به هغه خلق تباه شى ‪ ،‬خکوم چه په بے مقصد پيدا شوى خوو ‪.‬اجازه راکړئ چې زما انګور او زما بوټي وساتل شي ‪.‬ځکه چې ما په ډير محنت سره دا بشپړ‬ ‫کړی دی‪.‬‬ ‫‪۲۳‬خو که تاسو نور اوه ورځې نور هم ودروئ ‪،‬خو په هغو کې روژه مه نيسئ‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو د ګلنو پټي ته لړ شه چرته چې کور نه جوړيږي او يوازې د پټي ګلن وخورئ ‪.‬غوښه مه خورئ ‪،‬شراب مه څښئ ‪،‬مګر يوازې ګلونه وخورئ؛)‬ ‫‪۲۵‬ادؤ په دوامداره توګه ِوئے پاک ته دعا کوه ‪،‬نو زد ۀ به راشم ادؤ ستا سره به خبرے وکړم‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬نو زد ۀ دد اخرددت په نامه ميدان ته لړم ِکه څنګه چه هغۀ ما ته خحکم ورکړے وو ‪.‬زه هلته د ګلنو په منځ کې ناست وم او د کروندې بوټي مې وخوړل او د‬ ‫همغه غوښې مې خوښ کړل‪.‬‬ ‫‪۲۷‬د اوو ورځو نه پس زۀ په واښه کښېناستم او زړۀ مې د پخوا په شان خفه شو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ما خپله خوِه خلصه کړه او د ِوی څښتن په وړاندې مې خبرې پيل کړې او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۹‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬تۀ چې مونږ ته خپل ځان ښکاره کوې ‪،‬تا زمونږ پلرونو ته په دښته کښې په داسې ځائ کښې چې هيڅوک يې په پښو نۀ ودرېدِى ‪،‬کله چې‬ ‫هغوئ د لمصر نه راووتل نو په يو وران ځائ کښې يې وښودل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او تا ووئيل” ‪،‬اے بنى السرائيلو ‪،‬ما واورئ ‪.‬او زما خبرې په نښه کړه ‪،‬د يعقوب نسل‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ځکه چې وګوره ‪،‬ما په تاسو کښې خپل شريعت کري او دا به تاسو ته ميوه درکړي ‪،‬او تاسو به د تل دپاره په دې کښې عزتمند شئ‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خو زمونږ پلرونو چې شريعت يې ترلسه کړ ‪،‬هغه يې ونه ساتل او نه يې ستا د احکامو پيروي وکړه ‪،‬او که څه هم ستا د شريعت ميوه ِه منځه لړه نه‬ ‫شوه ‪،‬ځکه چې دا ستا وه‪.‬‬ ‫‪۳۳‬خو چا چې دا ترلسه کړ هغوئ تباه شول ځکه چې هغوئ هغه څيز نۀ ساتل چې په هغوئ کښې کرل شوى خوو‪.‬‬


‫‪۳۴‬ادؤ دا يو رواج دے چه کله دد زمکې نه تخم حاصل شى ‪،‬يا دد سمندر نه يوه کشتى ‪،‬يا دد کوم ِوښى غوښه يا څښاک چه په خکوم کښے کرل شوى خوو يا ئے‬ ‫اچوِے شى نو هغه تباه شى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغه څيز هم چې کرل شوى وى ‪،‬يا په هغې کښې اچول شوى خوو ‪،‬يا ترلسه شوى خوو ‪،‬هغه هم ِه منځه ځي او زمونږ سره نه پاتې کيږي ‪،‬خو زمونږ سره‬ ‫داسې نۀ وى شوى‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ځکه چه خمونږ چه شريعت قبول کړے دے هغه دد خګناه په وسيله تباه کيږى ادؤ زمونږ زړۀ چه هغه ئے قبول کړے دے‬ ‫‪37‬سره ِه دې چې شريعت ِه منځه نه ځي ‪،‬بلکې پاتې کېږيد هغه ځواک‪.‬‬ ‫‪۳۸‬کله چې ما دا خبرې په خپل زړۀ کښې وکړې نو شاته مې سترګې وِګېدې او ښى طرف ته مې يوه ښځه وِيده چې هغه په ژړا شوه او په ژړا شوه او په زړۀ‬ ‫کښې ډېره غمجنه شوه ‪.‬جامې يې په کرايه شوې وې ‪،‬او د هغې په سر کې ايرې وې‪.‬‬ ‫‪۳۹‬بيا ما خپل فکرونه پريږده چې زه په کې وم ‪،‬او ما هغې ته واړوه‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادؤ ورته ئے ووئيل” ‪،‬تا وِې ژاړې؟ ته وِې په خپل ذهن کې دومره غمجن يې؟‬ ‫‪ ٤۱‬هغې راته ووئيل” ‪،‬صاحبه ‪،‬ما ته پرېږده ‪،‬چې خپل ځان وژاړم ‪،‬او خپل غم ته زيات کړم ‪،‬ځکه چې زه په خپل ذهن کې سخت خفه يم او ډېر ټيټ شوى يم‪.‬‬ ‫‪ ٤۲‬ما هغې ته ووئيل” ‪،‬تۀ څۀ شوى دى؟ ماته وواياست‪.‬‬ ‫‪۴۳‬هغې ماته وويل ‪:‬زه ستا خادمه بانډه وم او اولد مې نه درِود ‪،‬که څه هم دېرش کاِه مې مېړه درِود‪.‬‬ ‫‪۴۴‬او په دې دېرشو کاِو کې مې د ورځې او شپې او په هر ساعت کې بل څه نه دي کړي ‪،‬مګر د خدای دعا مې وکړه‪.‬‬ ‫‪۴۵‬د دېرشو کاِو نه پس خخدائ پاک زما دد خخدائ پاک واؤرېدو ‪،‬زما دد خخدائ پاک غم مې واورېد ‪،‬زما تکليف يې وګڼلو او ما ته يې يو زوئ راکړو ‪،‬او زۀ د هغۀ‬ ‫نه ډېر خوشحاِه شوم ‪،‬زما مېړه او زما ټوِو ګاونډيانو هم ورته ډېر زيات عزت ورکړو ‪.‬ا تعاِی‬ ‫‪۴۶‬او ما هغه په ډېر زحمت سره تغذيه کړ‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬نو کله چه هغه ِوئے شو ادؤ هغه وخت راغے چه ښځے وِرى نو ما يو ميلمستيا وکړه‪.‬‬ ‫څپرکی‪10‬‬ ‫‪۱‬ادؤ داسې پېښ شول چې کله زما زوئ د خپل واده کوټې ته ورننوتو نو هغه پرېووت ادؤ مړ شو‪.‬‬ ‫‪۲‬بيا مونږ ټوِو څراغونه وِړزول ‪،‬او زما ټول ګاونډيان راپاڅېدل چې ما ته تسلي ورکړي ‪،‬نو ما د شپې تر دويمې ورځې پورې استراحت وکړ‪.‬‬ ‫‪۳‬او داسې پېښ شول ‪،‬کله چې هغوئ ټول ما ته د تسلي ورکوِو دپاره لړل ‪،‬چې تر آخره پورې زه چپ پاتې شم ‪.‬بيا زه د شپې پاڅيدم او وتښتيدم او دې ميدان‬ ‫ته راغلم ِکه څنګه چې ته ګورې‪.‬‬ ‫‪۴‬ادؤ اوس زما مقصد دا دے چه ښار ته واپس نۀ شم بلکه دِته دد اوسېدِو ادؤ نۀ خوړم ادؤ نۀ څۀ څښم ‪،‬بلکه تل به ماتم ادؤ روژه نيسم تر څو چه زد ۀ مړ نۀ شم‪.‬‬ ‫‪ ٥‬بيا ما هغه خياِونه پريښودل چرته چه زد ۀ وم ادؤ په خ‬ ‫غصه ئے ورته ووئيل‪،‬‬ ‫‪۶‬ای ناپوهه ښځه ‪،‬ته زموږ غم نه ويني او زموږ سره څه کيږي؟‬ ‫‪ ۷‬زمونږ مور صيون څنګه د ټوِو سختو نه ډکه او ډيره عاجزه ده او ډير غمجنه ده؟‬ ‫‪۸‬ادؤ اوس چه ګورو چه خمونږ ټول غمجن يخو ادؤ خفه يخو ‪،‬ځکه چه مونږ ټول په غم کښې يخو ‪،‬آيا ته د يو زوئ په خاطر غمجن يې؟‬ ‫‪۹‬ځکه چې د زمکې نه پوښتنه وکړه نو هغه به تا ته ووايی چې هغه بايد د دومره ډېرو کسانو د راپرېوتلو په خاطر چې په هغې باندې وده وکړي ‪،‬ماتم وکړي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې په اول کښې ټول د هغې نه راووتل او د هغې نه به نور ټول راشى ‪،‬او وګوره ‪،‬هغوئ تقريبا ا ټول تباهى ته روان دى ‪،‬او د هغوئ يو ډِه په بشپړه‬ ‫توګه ِه مينځه تللې ده‪.‬‬ ‫‪۱۱‬نو بيا به د هغې نه زيات ماتم څوک وکړي ‪،‬چې دومره ِويه ډِه يې ِه لسه ورکړې ده ‪.‬او تاسو نه ‪،‬د کوم يو ِپاره بخښنه غواړئ؟‬ ‫‪۱۲‬خو که تۀ ما ته ووايې چې زما ژړا د زمکې په شان نۀ ده ‪،‬ځکه چې ما د خپل رحم هغه مېوه ِه لسه ورکړې ده چې ما په دردونو او غمونو سره زېږوِې‬ ‫ده‪.‬‬ ‫‪۱۳‬خو زمکه داسې نۀ ده ‪،‬ځکه چې په هغې کښې موجود ګڼه ګوڼه د زمکې د دوران په شان ختمه شوه ِکه څنګه چې راغلې وه‪:‬‬ ‫‪14‬بيا زه تاته وايم ِکه څنګه چې تا په مزدورۍ سره زيږيدِی دی ‪.‬همدغسې زمکې هم خپله مېوه ورکړې ده ‪،‬يعني انسان ‪،‬د پېل نه تر اوسه هغه چا ته چې‬ ‫هغه يې جوړ کړی دی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬نو اوس خپل غم خپل ځان ته وساته او په ښه زړورتيا سره هغه څه چې په تا باندې شوي دي برداشت کړه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې که تاسو د خخدائ پاک د عادلنه ارادې په حقله اعتراف وکړئ ‪،‬نو تاسو به دواړه په خپل وخت خپل زوئ ترلسه کړئ ‪،‬او د ښځو په مينځ کښې به‬ ‫ستاينه وشي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬نو ښار ته لړ شه خپل خاوند ته‪.‬‬ ‫‪۱۸‬هغې ماته وويل ‪،‬زه به داسې ونه کړم ‪:‬زه به ښار ته نه ځم ‪،‬خو دِته به مړ شم‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو ما د هغې سره نورې خبرې وکړې او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۲۰‬داسې مه کوئ ‪،‬بلکې مشوره وکړئ ‪.‬زما ِخوا ‪:‬د سيون مصيبتونه څومره دي؟ د بيت اِمقدس د غم په اړه تسليت وکړئ‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې ته ګورې چې زمونږ مقدس ځای وران شوی دی ‪،‬زمونږ قربانګاه ورانه شوې ده ‪،‬زمونږ معبد وران شوی دی‪.‬‬ ‫‪۲۲‬زمونږ زبور په زمکه ايښودِے شو ‪،‬زمونږ سندره خاموشه شوه ‪،‬زمونږ خوشحاِي ختمه شوه ‪،‬زمونږ د شمعې رڼا ورکه شوه ‪،‬زمونږ د ِوظ صندوق‬ ‫خراب شو ‪،‬زمونږ مقدس څيزونه ناپاک شول او د هغه نوم موږ ته ويل کيږي تقريبا ناپاک دي ‪:‬زموږ ماشومان شرميږي ‪،‬زموږ کاهنان سوځول کيږي ‪،‬زموږ‬ ‫ِيويان بنديان شوي ‪،‬زموږ پيغلې ناپاک شوي ‪،‬او زموږ ميرمنې سپکې شوې دي ‪.‬زموږ صاِح سړي وتښتول شول ‪،‬زموږ کوچنيان ِه منځه ولړل ‪،‬زموږ‬ ‫ځوانان په غلمۍ کې راوستل شول ‪،‬او زموږ ځواکمن کسان کمزوري شول‪.‬‬ ‫‪23‬او ‪،‬کوم چې ترټوِو ِوی دی ‪،‬د سيون مهر اوس خپل عزت ِه لسه ورکړی دی ‪.‬ځکه چې هغه د هغو کسانو لسونو ته سپارل کيږي چې زموږ څخه کرکه‬ ‫کوي‪.‬‬ ‫‪24‬نو ِه دې امله خپل ِوی دروندتوب ِرې کړه او د غمونو ګڼه ګوڼه ِرې کړه ‪،‬چې غاِب يو ځل بيا په تاسو رحم وکړي ‪،‬او ِوی به تاسو ته د خپل کار څخه‬ ‫آرام او آرام درکړي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬او داسې وشول کله چې ما د هغې سره خبرې کوِې ‪،‬ګورئ چې د هغې مخ په ناڅاپه توګه ډير ځليده ‪،‬او د هغې مخ روښانه شو ‪،‬نو زه د هغې څخه ويره‬ ‫ِرم او فکر کوم چې دا به څه وي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ ناڅاپه دد هغۀ ډيره ويرۀ چغه وکړه چه دد ښځے په آواز زمکه وِړزوِه‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ما وکتل نو هغه ښځه نوره ماته راښکاره نۀ شوه ‪،‬خو هلته يو ښار جوړ وو‪ِ.‬وی ځای خپل ځان د بنسټونو څخه څرګند کړ ‪:‬بيا زه ويريدم او په ِوړ غږ يې‬ ‫چيغې وکړه او ويې ويل‪:‬‬


‫‪۲۸‬اورييل هغه فرښته چرته ده چې په اول ځل ما ته راغله؟ ځکه چې هغه ما په ډيرو پيښو کې راګير کړی دی ‪،‬او زما پای په فساد بدل شوی ‪،‬او زما دعا د‬ ‫ملمتوِو ِپاره‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې ما دا خبرې کوِې ‪،‬وګورئ هغه ماته راغی او ما ته يې وکتل‪.‬‬ ‫‪۳۰‬ادؤ ګورئ ‪،‬زد ۀ دد مړۀ په شان پروت يم ادؤ زما پوهه زما نه واخستل شوه ادؤ هغۀ ما ښي لس ونيوِو ادؤ ما ته يې تسلي ورکړه ادؤ په خپلو پښو ئے کيښودو ادؤ‬ ‫راته ئے ووئيل‪،‬‬ ‫‪31‬تا څه حال دی؟ او ته وِې دومره خفه يې؟ او وِې ستا عقل او د زړه فکرونه ګډوډ دي؟‬ ‫‪۳۲‬ما وويل ‪،‬ځکه چې تا ما پريښوده ‪،‬خو ما ستا د خبرو مطابق عمل وکړ ‪،‬زه ميدان ته لړم ‪،‬او ګورم چې ما وِيدل او بيا هم وينم چې زه يې د بيانوِو توان نه‬ ‫ِرم‪.‬‬ ‫‪۳۳‬هغۀ ما ته ووئيل” ‪،‬په زړۀ پورې ودرېږه ‪،‬زۀ به تاته نصيحت وکړم‪.‬‬ ‫‪۳۴‬بيا ما وويل ‪:‬زما ماِکه ‪،‬په ما کې خبرې وکړئ ‪.‬يوازې ما مه پريږده ‪،‬داسې نه چې زه د خپلې هيلې مايوسه مړ شم‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ځکه چې ما وِيدل چې زه نه پوهېدم او اورم چې زه نه پوهيږم‪.‬‬ ‫‪۳۶‬يا زما عقل دوکه شوی دی ‪،‬يا زما روح په خوب کې دی؟‬ ‫‪۳۷‬نو اوس زه تاته زارۍ کوم چې ته خپل خدمتګار ته دا رويا وښيې‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بيا هغه ماته ځواب راکړ او ويې ويل ‪:‬ما واورئ او زه به تاسو ته خبر درکړم او تاسو ته به ووايم چې تاسو وِې ويره ِرئ ځکه چې ِوی څښتن به تاسو ته‬ ‫ډير پټ شيان ښکاره کړي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬هغۀ ِيدِى دى چې ستا لره سمه ده ‪،‬ځکه چې ته د خپلو خلقو دپاره په دوامداره توګه غمجن يې ‪،‬او د سيون دپاره ډېر ژړا کوې‪.‬‬ ‫‪40‬نو دا د هغه ِيد معنی ده چې تا پدې وروستيو کې وِيدل‪:‬‬ ‫‪ ٤۱‬تا يوه ښځه په ژړا وِيده ادؤ تا هغه ته تسلي ورکړه‪:‬‬ ‫‪ ٤۲‬خو اوس تا ته دد ښځے په شان څۀ نۀ ښکارى ‪،‬خو تاته يو ښار جوړ شوے دے‪.‬‬ ‫‪۴۳‬او په کوم ځای کې چې هغې تا ته د خپل زوی د مړينې په اړه وويل ‪،‬دا د حل لره ده‪:‬‬ ‫‪۴۴‬دا ښځه چې تا وِيده هغه صيون ده ‪،‬او په داسې حال کې چې هغې تا ته ويلي وو ‪،‬حتی هغه چې ته د يو جوړ ښار په توګه ګورې‪.‬‬ ‫‪۴۵‬په داسې حال کې چې زه وايم ‪،‬هغې تا ته وويل چې هغه دېرش کاِه بانډه شوې ده ‪:‬دا هغه دېرش کاِه دي چې په هغې کې هيڅ نذرانه نه وه شوې‪.‬‬ ‫‪۴۶‬خو د دېرشو کاِو نه پس سليمان ښار جوړ کړو او نذرانې يې پېش کړې او بيا يې نرى زوئ پېدا کړو‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬ادؤ چرته چه هغے تاسو ته وئيلى خوو چه هغه په مزدخورى کښے تغذيه کوى ‪،‬دا په بيتخ اِ خمقدس کښے اوسېدِے دے‪.‬‬ ‫‪ ٤۸‬خو چرته چه هغے تا ته ووئيل چه زما زوئے دد خپل واده په کوټه کښے راغلى خوو او مړ شوے وو ‪،‬دا هغه تباهى وه چه بيتخ اِ خمقدس ته راغله‪.‬‬ ‫‪49‬او ګورئ ‪،‬تاسو د هغې مثال وِيدئ ‪،‬او ځکه چې هغې د خپل زوی په خاطر غم وکړ ‪،‬تاسو هغې ته تسلي ورکول پيل کړل ‪:‬او د دې شيانو څخه چې ناڅاپي‬ ‫دي ‪،‬دا به تاسو ته پرانستل شي‪.‬‬ ‫‪۵۰‬ځکه چې اوس ِوئ څښتن ويني چې ته بې ِه شکه غمجن يې ‪،‬او د خپل ټول زړه څخه د هغې په خاطر غمجن يې ‪،‬نو هغه تا ته د هغې د جلل او د هغې د‬ ‫ښايست روښانتيا ښکاره کړه‪:‬‬ ‫‪۵۱‬نو ما تاسو ته په هغه پټي کې د پاتې کېدو امر کړی چې هلته کوم کور نه دی جوړ شوی‪.‬‬ ‫‪۵۲‬ځکه چې ما ته پته وه چې ِوئ څښتن به دا درته وښيي‪.‬‬ ‫‪۵۳‬نو ما تاسو ته خحکم درکړے دے چې هغه پټي ته لړ شه چرته چې د هيڅ ودانۍ بنياد نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۵۴‬ځکه چې په کوم ځای کې چې ِوی څښتن د خپل ښار په ښودِو پيل کوي ‪،‬هلته د انسان ودانۍ نشي ودرېدی‪.‬‬ ‫‪۵۵‬نو ِه دې امله مه وېرېږه ‪،‬زړه دې مه وېرېږه ‪،‬بلکې دننه لړ شه او د ودانۍ ښکل او عظمت وګوره ‪،‬څومره چې ستا سترګو ِيدِی شي‪:‬‬ ‫‪56‬او بيا به دومره واورئ څومره چې ستاسو غوږونه پوهيږي‪.‬‬ ‫‪57‬ځکه چې ته د ډيرو نورو څخه ډير برکت ِري ‪ ،‬او ته د ِوی خدای سره بللي يې ‪.‬او داسې خو ِږ دي‪.‬‬ ‫‪۵۸‬خو سبا ته به دِته پاتې شې‪.‬‬ ‫‪59‬او په دې توګه به ِوی څښتن تاسو ته د ِوړ شيانو ِيدونه وښيې ‪ ،‬کوم چې ِوی به د دوی سره کوي څوک چې په تيرو ورځو کې په ځمکه کې اوسيږي ‪.‬نو‬ ‫زه په هغه شپه ويده شوم ِکه څنګه چې هغه ماته امر کړی و‪.‬‬ ‫څپرکی‪11‬‬ ‫‪۱‬بيا ما يو خوب وِيد ‪،‬نو د سمندر نه يو عقاب راښکته شو چې دوِس بزروې وزرونه او درې سرونه يې درِودل‪.‬‬ ‫‪۲‬او ما وِيدل چې هغې خپل وزرونه په ټوِه زمکه خور کړل او د هوا ټول بادونه په هغې باندې وِګېدل او راغونډ شول‪.‬‬ ‫‪۳‬بيا ما وِيدل ‪،‬چې د هغې ِه بڼکو څخه نورې مخاِفې بڼکې پيدا شوې ‪.‬او دوی وړې بڼکې او واړه شول‪.‬‬ ‫‪۴‬خو د هغې سرونه آرام وو ‪:‬په مينځ کې سر ِه بل څخه ِوی و ‪،‬مګر د پاتې شونو سره يې آرام کړ‪.‬‬ ‫‪۵‬بيا ما وِيدل چې عقاب د خپلو بڼکو سره اِوتنه وکړه او په ځمکه او په هغوئ باندې چې په هغې کې اوسېدل پاچاهي وکړه‪.‬‬ ‫‪۶‬او ما وِيدل چې د آسمان لندې ټول څيزونه د هغې تابع خوو او هيڅ يو سړى د هغې لخلف خبره نۀ ده کړې ‪،‬نه په زمکه يو مخلوق‪.‬‬ ‫‪۷‬او ما وِيدل چې عقاب په خپلو تورو باندې راپاڅېد او خپلو ونو ته مې وويل‪:‬‬ ‫‪۸‬ـــ ټول په يوه وخت کې مه ګورئ ‪،‬هر يو په خپل ځای ويده شئ او په يوه وخت کې وګورئ‪.‬‬ ‫‪۹‬خو سرونه دې د اخرت دپاره وساتل شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬او ما وِيدل چې دا آواز د هغې د سر نه بلکې د هغې د بدن نه بهر شو‪.‬‬ ‫‪۱۱‬او ما د هغې مخاِفې بڼکې شمېرِې ‪،‬نو په هغو کې اته وو‪.‬‬ ‫‪۱۲‬نو ما وکتل ‪،‬ښي طرف ته مې يوه بخره راښکاره شوه او بادشاهى مې وکړه‪.‬په ټوِه ځمکه کې؛‬ ‫‪۱۳‬ادؤ داسې خوو چې کله بادشاهى وکړه نو د هغې خاتمه راغله او د هغې ځائ نور نۀ ښکارېدل ‪،‬نو ورپسې ورپسې ولړ شو ‪.‬او پاچاهي يې وکړه ‪،‬او ډېر ښه‬ ‫وخت يې درِود‪.‬‬ ‫‪۱۴‬او داسې پېښ شول چې کله بادشاهى وکړه نو د هغۀ ختم هم ِکه د اول په شان شو ‪،‬نو داسې نور نۀ ښکارېدل‪.‬‬ ‫‪۱۵‬بيا يو آواز راغی او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ۱٦‬واورئ چا چې په زمکه دومره موده حکومت کړى دى ‪،‬زۀ تا ته دا وايم ‪،‬مخکې ِدې چې ته نور ښکاره نه شې‪،‬‬ ‫‪17‬ستا نه وروسته به هيڅوک ستا وخت ته ورسيږی ‪،‬نه د هغې نيمايي ته‪.‬‬


‫‪ ۱۸‬بيا دريم پاڅيدو ادؤ دد بل مخکښے په شان بادشاهى وکړه ادؤ نور هم نۀ ښکارى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو دا د ټوِو پاتې شونو سره يو په بل پسې روان شو ‪ِ،‬که څنګه چې هر يو بادشاهى وکړه ‪،‬خو بيا نۀ ښکارېدل‪.‬‬ ‫‪20‬بيا ما وِيدل ‪،‬او د وخت په تيريدو سره هغه وزرونه چې په ښي خوا کې ودريدل ترڅو دوی هم حکومت وکړي ‪.‬او ځينو يې حکومت وکړ ‪،‬مګر په ِږ‬ ‫وخت کې دوی نور ښکاره نه شول‪:‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې د هغوئ ځنې مقرر شول خو خحکمران نۀ شول‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬دد دے نه پس ما وکتل ادؤ دد دوِسو بخ خخونو نه نوره ښکاره شوه او نه دوه وړے پنکى‪.‬‬ ‫‪۲۳‬او د عقاب په بدن باندې نور نه وو ‪،‬خو درې سرونه چې آرام وو او شپږ واړه وزرونه وو‪.‬‬ ‫‪۲۴‬بيا ما دا هم وِيدل چې دوه وړې وزې د شپږو نه بېلې شوې او د سر لندې پاتې شوې چې ښى اړخ ته وې ‪،‬ځکه چې څلور واړه په خپل ځائ پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ادؤ ما وِيدل چه دد وزر دد وزر لندي خوو فکر مي وکړ چه خپل ځان جوړ کړي ادؤ خحکمرانه وى‪.‬‬ ‫‪ ۲٦‬بيا ما وِيدل چه يو ځائ ناست خوو خو په ِنډ وخت کښے نور ښکاره نۀ شو‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ دويم دد اول نه ډير زر ِيري شو‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ادؤ ما وِيدل ادؤ هغه دوه چه پۀ خپل ځان کښې د بادشاهۍ په فکر کښې پاتې شول‪.‬‬ ‫‪۲۹‬کله چې هغوئ دا سوچ وکړو نو ګورئ چې يو سړى راويښ شو چې په آرام کښې خوو ‪،‬يعني دا چې په مينځ کښې خوو ‪.‬ځکه چې دا د دوو نورو سرونو څخه‬ ‫ِوی و‪.‬‬ ‫‪۳۰‬بيا ما وِيدل چې دوه نور سرونه هم ورسره يوځای شوي وو‪.‬‬ ‫‪۳۱‬ادؤ وګوره ‪،‬سر يې د هغوئ سره وګرځېدِو چې ورسره خوو ‪،‬او د وزر لندې يې هغه دوه وزرونه وخوړل چې بادشاهى به يې کوِه‪.‬‬ ‫‪۳۲‬خو دې سر ټوِه زمکه په وېره کې واچوِه او په هغه ټوِو خلکو باندې چې په زمکه کې اوسېدل په ډېر ظلم سره حاکم شو ‪.‬او دا د نړۍ حاکميت د ټوِو‬ ‫وزرونو څخه ډير و‪.‬‬ ‫‪۳۳‬د دې نه پس ما وِيدل ‪،‬هغه سر چې په مينځ کښې و ‪،‬ناڅاپه د وزرونو په شان نۀ ښکارېدو‪.‬‬ ‫‪۳۴‬خو هغه دوه سرونه پاتې شول ‪،‬کوم چې په زمکه او په هغو کسانو باندې چې په هغې کې اوسېدل ‪،‬حکومت کاوه‪.‬‬ ‫‪۳۵‬او ما وِيدل چې د ښي طرف سر هغه وخوړ چې چپ طرف ته و‪.‬‬ ‫‪۳۶‬بيا زه يو آواز راواخلم چې ما ته يې وويل ‪:‬ته مخکې وګوره او هغه څه ته پام وکړه چې ته يې ګورې‪.‬‬ ‫‪۳۷‬ما وِيدل ‪ِ،‬که يو ژغورونکي زمري چې د ِرګي څخه راښکته شوی و ‪،‬ما وِيدل چې هغه د يو سړي غږ عقاب ته وِېږه او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪38‬ته غوږ شه زه به تا سره خبرې وکړم او ِوى څښتن به تاته ووايي‪:‬‬ ‫‪۳۹‬آيا ته هغه څلور حيوانات پاتې نه يې چې ما په خپله نړۍ کې پاچاهي وکړه چې د دوی وخت پای ته ورسيږي؟‬ ‫‪40‬څلورم راغی او هغه ټول حيوانات چې تير شوي وو غاِب کړل ‪ ،‬او په خورا ويره سره يې په نړۍ او د ځمکې په ټول کمپاس باندې په ډير بد ظلم سره‬ ‫واک درِود ‪.‬او دومره اوږده موده يې په زمکه په دوکې سره اوسېده‪.‬‬ ‫‪۴۱‬ځکه چې تا د ځمکې په حقله قضاوت نه دی کړی‪.‬‬ ‫‪۴۲‬ځکه چې تا په عاجزانو باندې تکليفونه وکړل ‪،‬سوِه خوښونکو ته يې زيان ورساوه ‪،‬د درواغجنو سره مينه وکړه ‪،‬او د هغو خلکو کورونه مو تباه کړل چې‬ ‫ميوه يې راوړه ‪،‬او د هغو خلکو دېواِونه مو ړنګ کړل چې تاته يې هيڅ زيان نه وي رسوِی‪.‬‬ ‫ِوى ته رسيدِې ده ‪،‬او ستا غرور د غاِب په وړاندې دى‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬نو ځکه ستا ناحقه معامله ى‬ ‫‪ِ ٤٤‬وى څښتن د فخر زمانې ته هم کتلى دى ‪،‬او وګوره ‪،‬هغه ختم شول او د هغه ناوړه کارونه پوره شول‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬نو نور به نه ښکارېږى ‪،‬نه ته عقاب ‪،‬نه ستا وېروونکې وزرونه ‪،‬نه ستا بدې وزرونه ‪،‬نه ستا ناوړه سرونه ‪،‬نه ستا زخمې پنجې ‪،‬نه ستا ټول بې کاره بدن‪:‬‬ ‫‪46‬د دې ِپاره چې ټوِه ځمکه تازه شي ‪ ،‬او بيرته راستون شي ‪ ،‬ستاسو ِه تاوتريخواِي څخه خلص شي ‪ ،‬او دا چې هغه د هغه قضاوت او رحمت اميد وِري‬ ‫چې هغه يې رامينځته کړی‪.‬‬ ‫څپرکی‪12‬‬ ‫‪۱‬ادؤ په داسې حال کښې چې زمرى عقاب ته دا خبرې کوِې نو ما وِيدل‪،‬‬ ‫‪۲‬او ګورئ ‪،‬هغه سر چې پاتې وو او څلور وزرونه نور نه ښکارېدل ‪،‬او دوه هغه ته لړل او د بادشاهۍ دپاره يې ځانونه جوړ کړل ‪،‬او د هغوئ بادشاهي ِږه‬ ‫وه او ِه شوره ډکه وه‪.‬‬ ‫‪۳‬او ما وِيدل چې نور نه ښکارېدل او د عقاب ټول بدن داسې سوزېدِی و چې زمکه په ډېره وېره کې وه ‪،‬نو بيا زه د خپل ذهن د تکليف او د سختې وېرې څخه‬ ‫راويښ شوم ‪.‬او زما روح ته يې وويل‪:‬‬ ‫‪۴‬ګوره ‪،‬تا زما سره دا وکړل ‪،‬ځکه چې ته د ِوی څښتن لرې ِټوې‪.‬‬ ‫‪۵‬ګوره ‪،‬زه خو په ذهن کې ستړی يم او په روح کې ډېر کمزوری يم ‪.‬او په ما کې ِږ ځواک شتون ِري ‪،‬د هغه ِوی ډار ِپاره چې زه پدې شپه اخته شوی وم‪.‬‬ ‫‪۶‬نو زه به اوس ِه ِوى څښتن څخه زارۍ وکړم چې هغه به ما تر اخره راحته کړي‪.‬‬ ‫او ما وويل ‪،‬رب هغه غوره حاکم ‪،‬که ما مخکې فضل موندِی وي او که زه ستاسو سره د ډيرو نورو په وړاندې صادق شوم ‪،‬او که زما دعا واقعيا ستاسو د مخ‬ ‫په وړاندې راشي؛‬ ‫‪۸‬نو ما ته تسليت راکړه او خپل بنده ته د دې وېرېدونکي ِيد تفسير او ښکاره توپير وښايه ‪،‬چې ته زما روح ته په بشپړه توګه آرام راکړې‪.‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې تا زما د دې لئق يئ چې ما ته وروستى وخت وښائى‪.‬‬ ‫‪۱۰‬هغۀ ماته ووئيل ‪،‬دا دد رويا تعبير دى‪:‬‬ ‫‪۱۱‬هغه عقاب چې تا وِيد چې د سمندر نه راپاڅيدل ‪،‬هغه بادشاهي ده چې ستا د ورور دانيال په رويا کښې ِيدل شوې وه‪.‬‬ ‫‪12‬خو دا هغه ته بيان نه شوه ‪،‬نو اوس زه تا ته دا بيانوم‪.‬‬ ‫‪۱۳‬وګوره ‪،‬داسې ورځې به راځی چې په زمکه به يو بادشاهی راشی او د هغې نه به د ټوِو نه مخکښې ويرې وی‪.‬‬ ‫‪14‬په ورته وخت کې به دوِس پاچاهان يو په بل پسې حکومت وکړي‪:‬‬ ‫‪15‬په کوم کې چې دوهم به په پاچاهۍ پيل وکړي او د دوِسو څخه به ډير وخت وِري‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ادؤ دا دد دوِسو وزرونو څرګندونه کوى کوم چه تا وِيدل‪.‬‬ ‫‪17‬د هغه غږ په اړه چې تاسو اوريدِي خبرې کوي ‪،‬او دا چې تاسو ِيدِي چې د سرونو څخه نه بلکه د بدن د مينځ څخه بهر ځي ‪،‬دا تفسير دی‪:‬‬ ‫‪18‬دا چې د هغه سلطنت د وخت نه وروسته به ِويې هڅې راپورته شي ‪ ،‬او دا به د ناکامۍ په خطر کې ودريږي ‪:‬په هرصورت ‪ ،‬دا به بيا نه سقوط وکړي ‪،‬‬ ‫مګر بيا به خپل پيل ته راستون شي‪.‬‬


‫‪۱۹‬ادؤ چرته چه تا وِيدل چه دد وزرونو لندې اته واړه واړه دد هغے په وزرونو ِګيا وى ‪،‬تعبير دا دے‪:‬‬ ‫‪۲۰‬په هغه کښې به اته پادشاهان راڅرګند شى ‪،‬چې د هغوئ وخت به ِږ وي او د هغوئ کلونه ګړندى وى‪.‬‬ ‫‪21‬او د دوی دوه به ِه منځه يوړل شي ‪،‬منځنی وخت به نږدې وي ‪:‬څلور به تر هغه وخته پورې وساتل شي چې د دوی پای پای ته ورسيږي ‪،‬مګر دوه به تر‬ ‫پايه وساتل شي‪.‬‬ ‫‪22‬او چرته چې تاسو درې سرونه آرام ِيدِي ‪،‬تفسير دا دی‪:‬‬ ‫‪23‬په خپلو اخري ورځو کې به ِوی څښتن درې سلطنتونه راپورته کړي او په هغه کې به ډير شيان نوي کړي او دوی به د ځمکې واکمني وِري‪.‬‬ ‫‪24‬او د هغو کسانو څخه چې په هغه کې اوسيږي ‪،‬په ډير ظلم سره ‪،‬د هغو ټوِو څخه پورته چې د دوی څخه مخکې وو ‪،‬نو ِه دې امله دوی د عقاب مشران‬ ‫بلل کيږي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬ځکه چې دا هغه کسان دي چې د هغه بد کار به سرته رسوي ‪،‬او دا به د هغه اخري انجام پای ته ورسوي‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ادؤ چرته چه تا وِيدل چه هغه ِوئ سر نور نۀ ښکارى ‪،‬نو دا دد دے چه دد هغوئ نه يو به په خپل کټ کښے مړ شى ادؤ بيا به دد درد سره‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې هغه دوه چې پاتې دي هغه به په توره ووژل شي‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې د يو چا توره به بله وخوري ‪،‬خو په اخره کښې به هغه پخپله د تورې په ذريعه مړۀ شى‪.‬‬ ‫‪۲۹‬او چرته چې تا د وزرونو لندې دوه وزرونه وِيدل چې د سر په ښۍ خوا باندې تېرېدل‪.‬‬ ‫‪30‬دا د دې څرګندونه کوي چې دا هغه څوک دي چې ِوی خدای د دوی تر پايه پورې ساتلی دی ‪:‬دا کوچنی سلطنت دی او ِه ستونزو ډک دی ِکه څنګه چې‬ ‫تاسو ِيدِی‪.‬‬ ‫‪۳۱‬هغه زمری چې تا د ِرګيو نه پورته کېدونکې او غرقېدل او د عقاب سره خبرې کوِې او هغه د هغې د بدکارۍ په خاطر چې تا اورېدِې وې ‪،‬هغه وډبول‪.‬‬ ‫‪۳۲‬دا هغه مسح شوی دی چې ِوی څښتن د دوی او د دوی د شرارت ِپاره تر پايه پورې ساتلی دی ‪:‬هغه به دوی ته ملمتوي او د دوی په ظلم سره به يې‬ ‫وغوړوي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ځکه چې هغه به د هغوئ په وړاندې په قضاوت کښې ژوندے کښېږدى ‪،‬هغوئ به ملمتى کړى او اصلح به يې کړى‪.‬‬ ‫‪34‬زما د پاتې خلقو ِپاره به هغه په رحم سره خلص کړي ‪،‬هغه څوک چې زما په سرحدونو کې اچول شوي دي ‪،‬او هغه به د قيامت د ورځې تر راتلو پورې‬ ‫خوشحاِه کړي ‪،‬چې ما د پيل څخه تاسو سره خبرې کړې دي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬دا هغه خوب دی چې تا وِيد او دا تعبيرونه دي‪.‬‬ ‫‪36‬ته يوازې د دې ِپاره ملقات شوې چې د ِوی خدای په دې راز پوه شي‪.‬‬ ‫‪۳۷‬نو دا ټول هغه څيزونه چې تا ِيدِي په کتاب کښې يې وِيکئ او پټ يې کړئ‪:‬‬ ‫زړونه چه تۀ پوهيږى دد هغوئ په رازونو پوهه شى‪.‬‬ ‫‪۳۸‬ادؤ هغوئ دد خلقو هوښيارانو ته وښايه چه دد هغوئ خ‬ ‫‪۳۹‬خو ته دِته اوه ورځې نور هم انتظار وکړه چې هر هغه څه چې ِوى څښتن وغواړي هغه درته وښودل شي ‪.‬او ِه دې سره هغه خپله لره لړه‪.‬‬ ‫‪۴۰‬کله چې ټوِو خلکو وِيدل چې اوه ورځې تيرې شوې وې او زه بيا ښار ته نه راځم ‪،‬نو هغوی ټول راغونډ کړل ‪ِ،‬ه کوچني څخه تر ِويو پورې ‪،‬او ما ته‬ ‫راغلل او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪ ٤۱‬مونږ تا څۀ خفه کړے دے؟ او مونږ ستا په خلف څه ګناه کړې ده چې ته مونږ پريښودې او دِته په دې ځای کښې ناست يې؟‬ ‫‪ ٤۲‬ځکه چې د ټوِو پېغمبرانو نه يواځې ته مونږ ته پاتې يې ِکه د انګورو د غونډۍ په شان او په تياره کښې د شمعې په شان او د طوفان نه د محفوظ پناه ځاي‬ ‫يا کشتۍ په شان‪.‬‬ ‫‪ ٤۳‬آيا هغه بدى کافي نۀ دى کوم چه مونږ ته راځى؟‬ ‫‪ ٤٤‬کۀ تۀ مونږ پريږدې نو زمونږ دپاره به څومره ښه وى ‪،‬کۀ مونږ هم د صيون په مينځ کښې سوځول شوى واى؟‬ ‫‪ ٤٥‬ځکه چه خمونږ دد هغوئ نه ښه نۀ يو چه هلته مړۀ شول ‪.‬او هغوی په ِوړ اواز ژړل ‪.‬بيا ما هغوی ته ځواب ورکړ او ويې ويل‪:‬‬ ‫‪۴۶‬اے بنى السرائيلو !ای د يعقوب کورنۍ ‪،‬او درنه مه کيږه‪:‬‬ ‫‪ ٤۷‬ځکه چې ِوى څښتن تاسو په ياد کې ساتى ‪،‬او غاِب تاسو په ازمايښت کې نه دي هېر کړي‪.‬‬ ‫‪۴۸‬زما په اړه ‪،‬ما تاسو نه دي پريښي ‪،‬نه زه ِه تاسو څخه ِرې شوی يم ‪،‬مګر زه دې ځای ته راغلی يم چې د سيون د ويجاړتيا ِپاره دعا وکړم ‪،‬او زه ستاسو د‬ ‫ټيټ ملکيت ِپاره رحم وغواړم ‪.‬ستاسو پټنځای‬ ‫‪۴۹‬ادؤ اوس هر سړے خپل کور ته لړ شه ادؤ دد دے ورځو نه پس به زد ۀ تاسو ته راشم‪.‬‬ ‫‪50‬نو خلک ښار ته لړل ِکه څنګه چې ما ورته امر کړی و‪:‬‬ ‫‪۵۱‬خو زه اوه ورځې په پټي کې پاتې شوم ‪ِ،‬که څنګه چې فرښتې ماته حکم کړی و ‪.‬او په هغه ورځو کې مې يوازې د پټي ګلن خوړل او زما د بوټو غوښه‬ ‫مې خوړِه‪.‬‬ ‫څپرکی‪13‬‬ ‫‪۱‬او اوه ورځې وروسته ما د شپې يو خوب وِيد‪:‬‬ ‫‪۲‬ادؤ ګورئ دد سمندر نه يو باد راووتلے شو چه دد هغۀ ټول څپے ئے راځړول‪.‬‬ ‫‪۳‬ادؤ ما وِيدل چه هغه سړے دد زرګونو آسمانو سره مضبوط خوو ‪،‬ادؤ کله چه هغۀ دد هغۀ مخ ته وکتل نو ټول هغه خ‬ ‫څيزونه ِړزېدل چه دد هغۀ دد لندے ښکارېدل‪.‬‬ ‫‪ ٤‬هر کله چه دد هغۀ دد خخلے نه دا آواز راووتل نو ټول هغوئ چه دد هغۀ آواز اوريدِے خوو ‪ِ،‬که څنګه چه زمکه دد اور دد احساسوِو په وخت کښے ِوئږى‪.‬‬ ‫‪۵‬د دې نه پس ما وِيدل چې د آسمان د څلورو بادونو نه د خلقو يو ګڼه ګوڼه راغونډه شوې وه چې هغه سړے چې د سمندر نه راوتلى خوو تابع کړى‪.‬‬ ‫‪۶‬خو ما وِيدل چې هغه يو ِوئ غر جوړ کړے خوو او په هغې باندې يې پرواز وکړ‪.‬‬ ‫‪ ۷‬خو ما به هغه سيمه يا ځائ ِيدِے وى چرته چه دد غونډۍ کښے کښے شوى خوو ادؤ ما نۀ شو کوِى‪.‬‬ ‫‪۸‬ادؤ دد دے نه پس ما وِيدل ادؤ ټول هغه څوک چه دد هغۀ دد تسلط دپاره راغونډ شوى خوو سخت ويرېدل ادؤ بيا هم په زوره جنګېدل‪.‬‬ ‫‪۹‬ادؤ ګورو چه هغۀ دد خلقو ظلم وِيدِو چه راغلے خوو ‪،‬نۀ ئے خپل لس پورته کړو ‪،‬نۀ تخوره ادؤ نۀ دد جنګ کوم سامان‪.‬‬ ‫‪۱۰‬خو ما وِيدل چې د هغۀ د خوِې نه د اور ِمبې راووتې ‪،‬او د هغۀ د شونډو نه د اور ِمبې راووتې ‪،‬او د هغۀ د ژبې نه تېزابونه او طوفانونه راووتل‪.‬‬ ‫‪۱۱‬هغوئ ټول سره ګډ شول ‪.‬د اور چاودنه ‪،‬د اور ِګېدنې ساه ‪،‬او ِوی طوفان؛ او په هغه ډِه باندې په تشدد سره راپرېوت چې جنګ ته تيار وو ‪،‬او هر يو يې‬ ‫وسوځول ‪،‬چې د بې شميره خلکو په ناڅاپي توګه هيڅ شی د پام وړ نه و ‪،‬مګر يوازې د دوړو او ِوګی بوی ‪:‬کله چې ما دا وِيدل زه ويره ِرم‪. .‬‬ ‫‪۱۲‬وروسته ما هغه سړے وِيدِو چې د غره نه راښکته شوى خوو او هغه ته مې بل امن ِرونکې ډِه راوبلله‪.‬‬ ‫‪13‬هغه ته ډير خلک راغلل چې ځينې يې خوشحاِه وو ‪،‬ځينې يې غمجن وو ‪،‬ځينې يې تړِي وو ‪،‬او ځينې يې د هغوی څخه راوړل چې وړانديز شوي وو ‪،‬نو‬ ‫زه د ِوی ويره ِه امله ناروغ وم او ويښ شوم او ويې ويل‪:‬‬


‫‪۱۴‬تا خپل بنده ته دا عجائبات د شروع نه راښکاره کړے دے او ما د دې لئق ګڼلے دے چې زما دعا قبوِه کړى‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اوس ماته د دې خوب تعبير وښايه‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه څنګه چې زه په خپله پوهه کې تصور کوم ‪،‬د هغوئ ِپاره افسوس چې په دې ورځو کې به پاتې شي او د هغوئ ِپاره ډير افسوس چې نه پاتې کيږي!‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې هغوئ چې پاتې نۀ خوو په سختۍ کښې خوو‪.‬‬ ‫‪18‬اوس زه په هغه شيانو پوهيږم چې په وروستيو ورځو کې ايښودل شوي دي چې د دوی سره به پيښ شي ‪ ،‬او هغه څوک چې پاتې دي‪.‬‬ ‫‪19‬نو ځکه دوی په ِوی خطرونو او ډيری اړتياو کې راځي ِکه څنګه چې دا خوبونه بيانوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو د هغه چا دپاره دا آسانه ده چې په دې څيزونو کښې راشى ‪،‬د دې نه چې د ورېځې په شان ِه دخنيا نه تېر شى او هغه څيزونه نۀ وينى چې په اخرى‬ ‫ورځو کښې پېښېږى ‪.‬هغه ماته په ځواب کې وويل‪:‬‬ ‫‪21‬زه به تاسو ته د ِيد تعبير وښيم او زه به تاسو ته هغه څه خلص کړم چې تاسو ورته اړتيا ِرئ‪.‬‬ ‫‪22‬په داسې حال کې چې تاسو د هغوئ په اړه چې شاته پاتې دي خبرې کړې دي ‪،‬تفسير دا دی‪:‬‬ ‫‪۲۳‬هغه څوک چې په دې وخت کې د خطر سره مخامخ شي خپل ځان ساتلی دی ‪:‬هغه څوک چې په خطر کې اچوي هغه داسې دي چې کار او د خدای په‬ ‫وړاندې باور ِري‪.‬‬ ‫‪۲۴‬نو په دې پوه شه چې هغه څوک چې شاته پاتې شى هغوئ د مړو نه زيات بختور دى‪.‬‬ ‫‪25‬دا د ِيد معنی ده ‪:‬چيرته چې تاسو يو سړی وِيد چې د سمندر ِه مينځ څخه راوتلی و‪:‬‬ ‫‪26‬هماغه هغه څوک دی چې ِوی خدای يو ِوی فصل ساتلی دی ‪ ،‬کوم چې د خپل ځان په واسطه به خپل مخلوق وژغوري ‪:‬او هغه به هغو ته امر وکړي چې‬ ‫پاتې دي‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬ادؤ چرته چه تا وِيدل چه دد هغۀ دد خوِې نه دد باد ‪،‬اور او طوفان په شان راووتل‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ادؤ دا چه هغۀ نه تخوره وه ادؤ نۀ دد جنګ کوم وسيله ‪،‬خو دا چه دد هغۀ په لنجه کښے هغه ټول خلق تباه کړل چه دد هغۀ دد تسلط دپاره راغلل ‪.‬دا تفسير دی‪:‬‬ ‫‪۲۹‬وګوره ‪،‬هغه ورځې راځي چې ِوی څښتن به په ځمکه کې د هغوی خلصون پيل کړي‪.‬‬ ‫‪30‬او هغه به د هغوئ په حيرانتيا سره راشي چې په ځمکه کې اوسيږي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬او يو به د بل په مقابل کې ‪،‬يو ښار د بل په مقابل کې ‪،‬يو ځای د بل په مقابل کې ‪،‬يو قوم د بل په مقابل کې او يو د بل قوم په مقابل کې د جنګ کوِو اراده‬ ‫وکړي‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او هغه وخت به راشي چې دا شيان واقع شي ‪،‬او هغه نښې به واقع شي چې ما تاسو ته مخکې ښودِې وه ‪،‬او بيا به زما زوی اعلن شي ‪،‬چې تا د يو سړی‬ ‫په څير ِيدِی و‪.‬‬ ‫‪۳۳‬کله چې ټول خلق د هغۀ آواز واوري ‪،‬نو هر يو سړے به په خپله خاوره کښې د يو بل په خلف جنګ پرېږدي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬ادؤ بې شماره خلق به راغونډ شى ‪ِ،‬که څنګه چه تا وِيدل چه راشى ادؤ دد جنګ په وسيله به دد هغۀ دد برلسى کوِو اراده ِرى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬خو هغه به د سيون د غره په سر باندې ودريږي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬او صيون به راشي او ټوِو سړو ته به وښودل شي چې چمتو او جوړ شوي دي ‪ِ.‬که څنګه چې تا هغه غونډۍ ِيدِې چې پرته ِه لسونو څخه کښل شوې‬ ‫وې‪.‬‬ ‫‪37‬او دا زما زوی به د هغه هيوادونو بد اختراعات وغندي ‪،‬کوم چې د دوی د بد ژوند ِپاره په طوفان کې راوتلي دي‪.‬‬ ‫‪38‬او د هغوئ په وړاندې به د هغوئ بد خياِونه او هغه عذابونه چې په هغې سره به يې په عذابول شروع شي ‪،‬چې د اور په شان دي ‪،‬او هغه به د هغه قانون‬ ‫په وسيله چې زما په شان دى ‪،‬بې کاره ِه منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪39‬او چرته چې تاسو وِيدل چې هغه يو بل سوِه ايز ګڼه ګوڼه راغونډه کړه‪.‬‬ ‫‪۴۰‬دا هغه ِس قبيلې دي چې د آسيه بادشاه په وخت کښې يې د خپل وطن نه بنديان بوتلل او د اسور بادشاه سلماناصر يې يرغمل کړل او د اوبو نه يې بوتلل او‬ ‫په دې توګه هغوئ يو بل وطن ته لړل‪. .‬‬ ‫‪۴۱‬خو هغوئ په خپلو کښې دا مشوره وکړه چې د قومونو ګڼه ګوڼه پرېږدئ او يو بل وطن ته لړ شى ‪،‬چرته چې هيڅکله خلق نۀ وى‪.‬‬ ‫‪۴۲‬د دې دپاره چې هلته هغوئ خپل هغه دستورونه وساتى کوم چې هغوئ هيڅکله په خپل وطن کښې نۀ دى ساتلى‪.‬‬ ‫‪۴۳‬او هغوئ فرات ته د سيند د تنګو ځايونو نه ورننوتل‪.‬‬ ‫‪ِ ٤٤‬وئے ِوئے بيا دد هغوئ دد پاره نښانى وښودِه ادؤ دد سيلب ئے ئے ټينګه وساتله ادؤ دد هغوئ نه تير شو‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬ځکه چه دد هغه خملک نه دد يو نيم کال دد پاره يوه ِويه لر وه چه هغه دد ارسرت په نوم ياديږي‪.‬‬ ‫‪۴۶‬بيا هغوئ هلته تر اخري وخت پورې اوسېدل ‪.‬او اوس کله چې دوی راتلل پيل کړي‪،‬‬ ‫‪ِ ٤۷‬وى به د سيند چينې بيا پاتې شى ‪،‬چې هغوئ ترې تېر شى ‪،‬نو تا په امن کښې خلق ِيدِے دے‪.‬‬ ‫‪۴۸‬خو څوک چې ستا د خلقو نه شاته پاتې شى هغوئ زما په پوِو کښې موندِے شى‪.‬‬ ‫‪۴۹‬اوس چې کله هغه د قومونو ګڼه ګوڼه تباه کړي چې راټول شوي دي ‪،‬هغه به د خپلو پاتې خلکو دفاع وکړي‪.‬‬ ‫‪ ٥۰‬بيا به هغه هغوئ ته ِوى عجائب ښکاره کړى‪.‬‬ ‫‪ ٥۱‬بيا ما ووئيل ‪،‬اے ما لِکه خخدايه ‪،‬ما ته دا وښايه ‪:‬ما وِي هغه سړے وِيدِے دے چه دد سمندر نه راځى؟‬ ‫‪52‬هغه ماته وويل ِکه څنګه چې تاسو د سمندر په ژورو کې هغه شيان نه ِټوئ او نه يې پيژنئ چې په ځمکه کې دي ‪ ،‬په دې توګه هيڅوک نشي کوِی زما‬ ‫زوی يا هغه څوک چې د هغه سره وي ‪ ،‬مګر د ورځې په وخت کې‪. .‬‬ ‫‪53‬دا د هغه خوب تعبير دی چې تا وِيد ‪،‬او په دې سره تاسو دِته يوازې رڼا شوي ياست‪.‬‬ ‫‪۵۴‬ځکه چې تا خپله لره پرېښوده او زما په شريعت کې دې ډېر زيار وکړ او د هغې په ِټه کې دې‪.‬‬ ‫‪ ٥٥‬تا خپل ژوند په لحکمت سره حکم کړے دے ‪،‬او پوهه دې خپله مور بللې ده‪.‬‬ ‫‪56‬او ِه همدې امله ما تاسو ته د ِوی څښتن خزانې ښودِې دي ‪:‬د نورو دريو ورځو وروسته به زه تاسو ته نورې خبرې وکړم او تاسو ته به قوي او‬ ‫حيرانونکي شيان بيان کړم‪.‬‬ ‫‪۵۷‬بيا زه ميدان ته لړم او د ِوی خدای ستاينه او مننه يې وکړه د هغه د حيرانتياو ِه امله چې هغه په ​ ​ وخت کې ترسره کړل‪.‬‬ ‫‪58‬او ځکه چې هغه ورته حکومت کوي ‪ ،‬او داسې شيان چې د دوی په موسمونو کې راځي ‪:‬او زه درې ورځې هلته ناست وم‪.‬‬ ‫څپرکی‪14‬‬ ‫‪۱‬په دريمه ورځ زۀ د بلوط د باغ لندې ناست وم او ګورم چې د يو بوټي نه زما په خلف يو آواز راغے او ويې ويل” ‪:‬اسدراس ‪،‬اسدراس‪.‬‬ ‫‪۲‬او ما ووئيل” ‪،‬ما لِکه ‪،‬زۀ دِته يم او په خپلو پښو ودريدم‪.‬‬


‫وسى ته خپل ځان ښکاره کړے دے او د هغۀ سره مې خبرې وکړې ‪،‬کله چې زما خلقو په لمصر کښې خدمت‬ ‫‪۳‬بيا هغۀ ما ته ووئيل ‪،‬ما په خخدائ پاک کښې خم ى‬ ‫کوِو‪.‬‬ ‫‪۴‬ما هغه راوِېږِو او خپل خلق مې د مصر نه راوويستلو او هغه غره ته مې بوتلو چرته چې ما د اوږدې مودې دپاره هغه په خپل لس نيوِى وو‪.‬‬ ‫‪۵‬ادؤ دد هغۀ نه ئے ډير عجيبه خ‬ ‫څيزونه بيان کړل ادؤ دد زمانو ادؤ دد آخرت رازونه ئے ورته ښکاره کړل ‪.‬او امر يې وکړ چې‬ ‫‪۶‬تاسو دا خبرې بيانوئ او دا به پټ ساتئ‪.‬‬ ‫‪۷‬او اوس زه تاته وايم‪،‬‬ ‫‪۸‬چې ته په خپل زړه کې هغه نښې چې ما ښودِې او هغه خوبونه چې تا ِيدِي دي او هغه تعبيرونه چې تا اوريدِي دي په خپل زړه کې ځای په ځای کړه‪:‬‬ ‫‪۹‬ځکه چې ته به د ټوِو نه ِرې شې ‪،‬او د دې نه پس به زما د زوی سره پاتې شې او د هغه چا سره چې ستا په شان وي ‪،‬تر هغه وخته پورې چې وخت ختم‬ ‫شي‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ځکه چې دخنيا خپله ځواني ِه لسه ورکړې ده ‪،‬او زمانې د زړېدو په ِور روان دي‪.‬‬ ‫‪۱۱‬ځکه چې دخنيا په دوِسو برخو وېشل شوې ده ‪،‬او د هغې ِس برخې ل پخوا ختمې شوې ‪،‬او د ِسمې برخې نيمه برخه‪.‬‬ ‫‪۱۲‬او هغه څه پاتې دي چې د ِسمې برخې څخه وروسته پاتې دي‪.‬‬ ‫‪۱۳‬نو اوس خپل کور منظم کړه او خپل قوم ته ملمت کړه ‪،‬هغوئ ته تسلي ورکړه چې په مصيبت کښې وي ‪،‬او اوس فساد پرېږده‪،‬‬ ‫‪14‬د فاني افکارو څخه ځان وباسه ‪،‬د انسان بارونه ِرې کړه ‪،‬اوس کمزوری طبيعت ِرې کړه‪،‬‬ ‫‪۱۵‬ادؤ هغه خياِونه پريږده کوم چه تاته ډېر درانه دى ‪،‬او دد دې وخت نه تېښته ګړندى کړه‪.‬‬ ‫‪16‬ځکه چې د هغه نه ډير ِوی بد عملونه چې تاسو ِيدِي وي دِته به پيښ شي‪.‬‬ ‫‪۱۷‬ځکه چې ګورئ چې دخنيا چې څومره د عمر په تېرېدو سره کمزورې کېږي ‪،‬هغومره به په هغوئ باندې بدى زياتى شى څوک چې په دې کښې اوسېږى‪.‬‬ ‫‪18‬ځکه چې وخت ډير ِرې دی ‪،‬او کرايه په لس کې ده ‪،‬ځکه چې اوس هغه ِيد ته په چټکۍ سره راځي چې تا ِيدِی دی‪.‬‬ ‫‪۱۹‬نو ما ستا په وړاندې جواب ورکړو‪،‬‬ ‫‪۲۰‬ګوره ‪،‬ما لِکه خخدايه ‪ِ،‬که څنګه چې تا ما ته خحکم راکړے دے ‪،‬زۀ به لړ شم او حاضر خلقو ته ملمت کړم ‪،‬خو هغوئ چې ورپسې پېدا کېږى ‪،‬هغوئ ته به‬ ‫څوک نصيحت کوى؟ په دې توګه نړۍ په تياره کې جوړه شوې ده ‪،‬او هغه څوک چې په دې کې ژوند کوي ِه رڼا پرته دي‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ځکه چې ستا شريعت سوزېدِی دی هيڅوک نه پوهيږي هغه شيان چې تاسو يې ترسره کړي ‪،‬يا هغه کار چې پيل کيږي‪.‬‬ ‫‪۲۲‬خو کۀ ما ستا په وړاندې فضل پيدا کړے وي نو روح اِقدس په ما کښې راوِېږى او زۀ به هغه هر څۀ چې په دخنيا کښې د شروع نه تر ننه پورې شوى دى‬ ‫وِيکم چې ستا په شريعت کښې ِيکلے شوى دى ‪،‬د دې دپاره چې خلق ستا لره ومومي او هغوئ ته ورسى ‪.‬کوم چې په وروستيو ورځو کې ژوند کوي ممکن‬ ‫ژوند وکړي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬هغۀ ماته جواب ورکړو چې لړ شه ‪،‬خلق راغونډ کړه او هغوئ ته ووايه چې څلوېښت ورځې تا نه ِټوى‪.‬‬ ‫‪۲۴‬خو ګوره چې ته د صندوق ډېرې ونې چمتو کړه او ِه ځان سره ساره ‪،‬دابريا ‪،‬سليميا ‪،‬ايکانوس او اسيل دا پنځه واړه چې په چټکۍ سره ِيکلو ته چمتو دي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬هلته راځه او زه به ستا په زړۀ کښې د پوهې څراغ روښانه کړم ‪،‬چې تر هغې به ورک نۀ شى ‪،‬تر څو چې هغه کارونه سرته ورسوی چې تۀ په ِيکلو‬ ‫شروع کوې‪.‬‬ ‫‪26‬او کله چې تاسو وکړل ‪،‬تاسو به ځينې شيان خپاره کړئ ‪،‬او ځينې شيان به په پټه توګه هوښيارانو ته ښکاره کړئ ‪:‬سبا به دا ساعت په ِيکلو پيل وکړئ‪.‬‬ ‫‪ ۲۷‬بيا ِکه څنګه چه هغۀ خحکم ورکړے وو زد ۀ لړم ادؤ ټول خلق مي راغونډ کړل ادؤ وئے ويل‪:‬‬ ‫‪۲۸‬اے بنى السرائيلو دا خبرې واورئ‪.‬‬ ‫‪۲۹‬زمونږ پلر نيکۀ په شروع کښې په لمصر کښې بېګانه خوو ‪،‬چرته چې هغوئ بچ شول‪.‬‬ ‫‪۳۰‬او د ژوند شريعت مو ترلسه کړ ‪،‬کوم چې هغوئ نه ساتل ‪،‬چې تاسو هم د هغوئ نه پس سرغړونه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۳۱‬بيا د صيون ځمکه هم ستاسو په منځ کې د قعې په واسطه ويشل شوې وه ‪،‬مګر ستاسو پلرونو او تاسو پخپله بد کار کړی او هغه لرې يې نه دي منلې چې‬ ‫ِوی څښتن تاسو ته امر کړی دی‪.‬‬ ‫‪۳۲‬ادؤ ځکه چه هغه يو صادلق منصف دے نو هغه ستاسو نه هغه خ‬ ‫څيزونه چه تاسو ته درکړے خوو په وخت ئے واخستل‪.‬‬ ‫‪۳۳‬ادؤ اوس تاسو او ستاسو وروڼه ستاسو په مينځ کښې يئ‪.‬‬ ‫‪۳۴‬نو که داسې وي چې تاسو به خپل عقل مات کړئ او خپل زړونه اصلح کړئ نو تاسو به ژوندي پاتې شئ او د مرګ وروسته به تاسو رحم وکړئ‪.‬‬ ‫‪35‬ځکه چې د مرګ نه وروسته به قضاوت راشي ‪ ،‬کله چې موږ بيا ژوندی شو ‪:‬او بيا به د صادقانو نومونه څرګند شي ‪ ،‬او د بې دينانو کار به څرګند شي‪.‬‬ ‫‪۳۶‬نو په دې څلوېښتو ورځو کښې دې هيڅ څوک ما ته نۀ راځى او نۀ دې زما پسې راشى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬نو ما هغه پينځۀ سړى ونيول ِکه څنګه چې هغۀ ما ته خحکم ورکړو ‪،‬مونږ پټي ته لړو او هلته پاتې شو‪.‬‬ ‫‪۳۸‬په بله ورځ ګوره ‪،‬ما ته يو آواز راغے چې ورته يې ووئيل” ‪،‬اسدراس ‪،‬خپله خوِه خلص کړه او هغه وڅښه چې زۀ تا ته درکوم‪.‬‬ ‫‪۳۹‬بيا مې خپله خوِه خلصه کړه ‪،‬هغه ماته يوه ډکه پياِه راښکاره کړه چې د اوبو په شان ډکه وه خو رنګ يې د اور په شان و‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ما هغه واخستل او وڅښل ‪،‬او کله چې ما وڅښل ‪،‬زما زړه د عقل خبرې وکړې ‪،‬او زما په سينه کې حکمت وده وکړه ‪،‬ځکه چې زما روح زما حافظه‬ ‫پياوړې کړه‪:‬‬ ‫‪ ٤۱‬زما خوِه خلصه شوه ادؤ نور بند نۀ شوم‪.‬‬ ‫‪ِ ٤۲‬وى څښتن هغو پنځو سړو ته پوهه ورکړه ‪،‬او هغوئ د شپې عجيبه رويا وِيکل چې ورته وئيلى شوى خوو ‪،‬کوم چې هغوئ نه پېژنى ‪،‬او څلوېښت ورځې‬ ‫ناست خوو ‪،‬په ورځ کښې يې ِيکلى خوو ‪،‬او د شپې ډوډۍ يې خوړِه‪.‬‬ ‫‪ِ43‬که زما ِپاره ‪.‬ما په ورځ کې خبرې کوِې ‪،‬او ما د شپې خپله ژبه نه وه نيوِې‪.‬‬ ‫‪۴۴‬په څلوېښتو ورځو کښې هغوئ دوه سوه څلور کتابونه وِيکل‪.‬‬ ‫‪۴۵‬کله چې څلوېښت ورځې پوره شوې ‪،‬نو ِوئ څښتن وفرمايل« ‪ِ:‬ومړی هغه چې تا ِيکلی دی هغه په ښکاره خپور کړئ ‪،‬چې وړ او نا اهله يې وِوِي‪:‬‬ ‫‪۴۶‬خو د اوياو نه وروستني کسان وساته ‪،‬چې ته يې يوازې هغو کسانو ته وسپاره چې د خلکو په منځ کې هوښيار وي‪.‬‬ ‫‪ ٤۷‬ځکه چه په هغوئ کښے دد پوهه چينه ‪،‬دد لحکمت سرچينه ادؤ دد معرفت درياب دے‪.‬‬ ‫‪۴۸‬او ما هم همداسې وکړل‪.‬‬ ‫څپرکی‪15‬‬ ‫‪۱‬ګوره ‪،‬زما د خلقو په غوږونو کښې د نبوت خبرې ووايه چې زۀ به ستا په خوِه کښې واچوم ‪،‬ما لِک خخدائ فرمائى‪:‬‬ ‫‪۲‬او هغوئ په کاغذ ِيکلے شى ‪،‬ځکه چې هغوئ وفادار او رښتينى دى‪.‬‬


‫‪3‬ستا په ضد د خيالتو نه وېرېږه ‪،‬د هغوئ بې ايماني تا ته تکليف ورنکړي چې ستا خلف خبرې کوى‪.‬‬ ‫‪۴‬ځکه چې ټول بې وفا به په خپله بې وفائی مړ شی‪.‬‬ ‫‪۵‬وګورئ ‪،‬ما لِک خخدائ فرمائى چې زۀ به په دنيا باندې آفتونه راوِم ‪.‬توره ‪،‬قحط ‪،‬مرګ ‪،‬او تباهي‪.‬‬ ‫‪۶‬ځکه چې شرارت ټوِه زمکه ډېره ناپاکه کړې ده ‪،‬او د هغوئ ناوړه کارونه سرته رسيدِى دى‪.‬‬ ‫‪۷‬نو ځکه ما لِک خخدائ فرمائى‪،‬‬ ‫‪۸‬زۀ به خپله ژبه نوره د هغوئ د شرارتونو په لس کښې نۀ ږدم ‪،‬کوم چې هغوئ په ناپاکه توګه سرته رسوى ‪،‬نه به هغوئ ته په هغو څيزونو کښې تکليف‬ ‫ورکړم ‪،‬په کوم کښې چې هغوئ په بد عمل سره عمل کوى ‪:‬وګوره ‪،‬د بې ګناه او صادلقانو وينه ما ته ژړا کوى ‪،‬او د خلقو روحونه ‪.‬يوازې په دوامداره توګه‬ ‫شکايت وکړئ‪.‬‬ ‫خ‬ ‫‪۹‬نو ځکه ما لِک خدائ فرمائى ‪،‬زۀ به خامخا د هغوئ انتقام واخلم او د هغوئ نه به د ټوِو بې ګناه وينه ما ته واخلم‪.‬‬ ‫‪۱۰‬ګوره ‪،‬زما قوم د رمې په توګه د حلِوِو ِپاره رهبري کيږي ‪،‬زه به هغوی ته د مصر په خاوره کې اوسيدو ته مجبور نه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۱‬خو زۀ به هغوئ په يو ِوئ لس ادؤ ِوئے بازو سره راوړم او په لمصر به به د پخوا په شان آفتونه راوِم او د هغې ټول خملک به تباه کړم‪.‬‬ ‫‪۱۲‬مصر به ماتم وکړي او د هغې بنياد به د آفت او عذاب سره مات شي چې خدائ پاک به ورباندې نازل کړي‪.‬‬ ‫‪13‬هغه څوک چې تر ځمکې پورې به ماتم وکړي ‪:‬ځکه چې د دوی تخمونه به د اورښت او ږِۍ او د ويرونکي برج سره ناکام شي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬افسوس په دخنيا او هغوئ ته چې په دې کښې اوسېږى!‬ ‫‪۱۵‬ځکه چې توره او د هغوئ تباهۍ نزدے شوې ده ‪،‬او يو خلق به ودريږي او بيا به جنګيږي ‪.‬بل ‪،‬او په لسونو کې توره‪.‬‬ ‫‪۱۶‬ځکه چې د سړو په مينځ کښې به فتنې او په يو بل باندې يرغل وشي ‪.‬دوی به د خپلو پاچاهانو او شهزادګانو پام ونه کړي او د دوی عملونه به د دوی په‬ ‫واک کې ودريږي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬يو سړے به يو ښار ته دد تلو اراده کوى ‪،‬خو نشى کوِى‪.‬‬ ‫‪۱۸‬ځکه چې د هغوئ د غرور په وجه به ښارونه ګډوډى شى ‪،‬کورونه به تباه شى او خلک به وېرېدِى شى‪.‬‬ ‫‪۱۹‬يو سړے به په خپل ګاونډى باندې رحم نۀ کوى ‪،‬بلکې د هغوئ کورونه به په توره تباه کوى ‪،‬او د هغوئ مال به د ډوډۍ د کمښت او د ِوئ مصيبت په وجه‬ ‫ِوټ کړى‪.‬‬ ‫‪۲۰‬ګوره ‪ ،‬خخدائ پاک فرمائى چې زۀ به د زمکې ټول بادشاهان راغونډ کړم چې زما درناوى وکړى ‪،‬کوم چې د ِمر د راختلو نه ‪،‬د جنوب ‪،‬د مشرقى او ِبانوس‬ ‫نه دى ‪.‬تر څو خپل ځانونه يو د بل پر ضد وګرځوي او د هغه څه بدِه ورکړي چې دوی ورسره کړي دي‪.‬‬ ‫‪ِ۲۱‬که څنګه چې دوی نن ورځ زما غوره شوي سره کوي ‪،‬زه به هم همداسې وکړم او د هغوی په غيږ کې به بدِه ورکړم ‪.‬ما لِک خخدائ داسې فرمائى چې؛‬ ‫‪۲۲‬زما ښى لس به ګناهکاران نه بچ کوى ‪،‬او زما توره به په هغوئ باندې ختمه نۀ شى چا چې په زمکه د بې ګناهانو وينه تويوِه‪.‬‬ ‫‪۲۳‬د خپل غضب نه اور راوتلى دى او د زمکې بنيادونه او ګناهکاران يې د هغه ِوښي په شان سوځوِي دي چې اور ِګوي‪.‬‬ ‫‪ ۲٤‬افسوس په هغوئ چه ګناه کوى ادؤ زما خحکمونه نۀ منى !څښتن وايي‪.‬‬ ‫‪۲۵‬زۀ به هغوئ نه بچ کړم ‪،‬اے بچو ‪،‬د قدرت نه په خپله لر لړ شه ‪،‬زما مقدس ځائې مه ناپاکه کوه‪.‬‬ ‫‪۲۶‬ځکه چې ما لِک خخدائ هغه ټول پېژنى څوک چې د هغۀ لخلف ګناه کوى ‪،‬نو هغۀ هغوئ د مرګ ادؤ تباهى ته وسپارِو‪.‬‬ ‫‪۲۷‬ځکه چې اوس په ټوِه ځمکه باندې آفتونه راغلي دي او تاسو به په هغوئ کښې پاتې شئ ‪،‬ځکه چې تاسو د هغۀ لخلف ګناه کړې ده‪.‬‬ ‫‪۲۸‬يو وحشتناک ِيد او د ختيځ څخه د هغه بڼه وګورئ‪:‬‬ ‫‪۲۹‬چرته چې د عربو د ډريګن قومونه به د ډيرو جنګياِيو سره راوتلي وي او د دوی ګڼه ګوڼه به د باد په څير په ځمکه کې ِيږدول کيږي ‪،‬ترڅو هرڅوک چې‬ ‫د دوی اوريدونکي وي ويره او ِړزيږي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬همدارنګه کرمانيان به په غضب کې د ِرګي د ځنګلي خنزيرانو په شان وځي او په ډېر قوت سره به راشي او د هغوی سره به جګړه وکړي او د اسوريانو د‬ ‫ځمکې يوه برخه به ِه منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪۳۱‬بيا به د ډريگن په لس کې وي او خپل طبيعت په ياد ساتي ‪.‬او که دوی خپل ځانونه وګرځوي ‪،‬په ِوی ځواک سره د دوی د ځوروِو ِپاره سازش کوي‪،‬‬ ‫‪۳۲‬نو بيا به دا کړاوونه په وينو بهيږي او د خپل قدرت په وسيله به چپ پاتې شي او وتښتي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬او د اسوريانو د خملک نه به دشمنان هغوئ محاصره کړى او د هغوئ ځنې به ووژنى ‪،‬او د هغوئ په ِښکر کښې به وېره او وېره او د بادشاهانو په مينځ‬ ‫کښې شخړه راښکاره شى‪.‬‬ ‫‪۳۴‬وګوره د ختيځ او شمال نه تر جنوب پورې ورېځې راروانې دي او په کتلو کې يې ډېر وحشتناک دی ‪ِ،‬ه قهر او طوفان څخه ډکې دي‪.‬‬ ‫‪۳۵‬هغوی به په يو بل باندې ووهي او په ځمکه باندې به د ستورو ِويه ډِه راښکته کړي ‪،‬حتی د دوی خپل ستوري هم ‪.‬او وينه به د تورې څخه تر معدې پورې‬ ‫وي‪،‬‬ ‫‪۳۶‬او د اوښ خټک ته د سړو ګوتې‪.‬‬ ‫‪۳۷‬او په زمکه به ِويه وېره او ِړزېدل وي ‪،‬او هغه څوک چې غضب ويني هغوی به وېرېږي او ِړزېدل به ورباندې راشي‪.‬‬ ‫‪۳۸‬بيا به د جنوب ‪،‬شمال ‪،‬او د ِويديځ ِه بلې برخې څخه ِوی طوفان راشي‪.‬‬ ‫‪۳۹‬او قوي بادونه به د ختيځ څخه راپورته شي او هغه به خلص کړي ‪.‬او هغه ورېځ چې هغه په ​ ​ غضب کې پورته کړ او ستوری يې د ختيځ او ِويديز‬ ‫باد په ِور د ويره لمل شو ‪ِ،‬ه منځه يوړل شي‪.‬‬ ‫‪ِ ٤۰‬وى او زورور وريځې به د غضب او ستورو نه ډکې شى چې ټوِه زمکه او په هغې کښې اوسېدونکو خلقو ته وېرېږى ‪.‬او دوی به په هر ِوړ او مشهور‬ ‫ځای کې يو وحشتناک ستوری راوباسي‪،‬‬ ‫‪ ٤۱‬اور ‪،‬ږِۍ ‪،‬تېزې تلوې ‪،‬او ډېرې اوبه ‪،‬چې ټوِې کروندې ډکې شي او ټول سيندونه د ِويو اوبو په کثرت سره‪.‬‬ ‫‪۴۲‬هغوئ به ښارونه او دېواِونه ‪،‬غرونه او غونډۍ ‪،‬د ِرګيو ونې ‪،‬د غنمو واښه او د هغوئ جوارونه مات کړي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬هغوی به په کلکه بابل ته لړ شي او هغه به ويره کړي‪.‬‬ ‫‪۴۴‬هغوی به هغې ته راشي او هغه به محاصره کړي ‪،‬ستوری او ټول غضب به په هغې باندې تويوي ‪،‬بيا به دوړې او ِوګی آسمان ته پورته شي ‪،‬او ټول هغه‬ ‫څوک چې د هغې په شاوخوا کې دي د هغې ژړا وکړي‪.‬‬ ‫‪45‬او هغه څوک چې د هغې لندې پاتې کيږي د هغو خلکو خدمت وکړي چې هغه يې ويره کړې ده‪.‬‬ ‫‪۴۶‬او اې آسيا ‪،‬ته د بابل د هيلې برخه کوونکې يې ‪،‬او د هغې د ذات جلل يې‪:‬‬ ‫‪ ٤۷‬ادفسوس دى په تا بدبخته ځکه چې تا خپل ځان د هغې په شان جوړ کړے دے ‪.‬او ستا ِوڼې يې په زناکارۍ کې سينګار کړې دي ‪،‬چې ستا په مينه واِو‬ ‫خوشاِه او وياړ کړي ‪،‬چې تل يې ِه تا سره زنا کول غوښتل‪.‬‬ ‫‪۴۸‬تا د هغې پيروي وکړه چې د هغې په ټوِو کارونو او اختراعاتو کې کرکه ِري ‪،‬نو خدای فرمايي‪:‬‬ ‫‪۴۹‬زه به په تا باندې آفتونه وِېږم ‪.‬کونډتوب ‪،‬فقر ‪،‬قحطي ‪،‬توره او وبا ‪،‬ترڅو ستاسو کورونه په تباهۍ او مرګ سره ويجاړ کړي‪.‬‬


‫‪50‬او ستا د قدرت جلل به د ګل په څير وچ شي ‪،‬هغه تودوخه به راپورته شي چې تاسو ته ِيږل کيږي‪.‬‬ ‫‪۵۱‬ته به د يوې بې وزِې ښځې په شان کمزورې شې ‪ِ،‬که په ټپونو اخته شوې ‪،‬چې زورور او مينه وال به يې نه شي ترلسه کوِى ‪.‬ته يې‪.‬‬ ‫‪۵۲‬ما لِک خخدائ فرمائى ‪،‬ايا ما به په داسې حسد ستا په خلف عمل کړى واى‪،‬‬ ‫‪ ٥۳‬که چرے تا تل زما غوره شوي کسان نه وو وژِي ‪،‬د خپلو لسونو په زور به يې د هغوئ د مړو په باره کښے وئيلى نۀ وى ‪،‬کله چې تۀ په مستى کې وې‪.‬‬ ‫‪54‬ستا د مخ ښايست بيان کړه؟‬ ‫‪55‬ستا د زناکارۍ اجر به ستا په غېږ کې وي ‪،‬نو تاسو به بدِه ترلسه کړئ‪.‬‬ ‫‪ِ56‬که څنګه چې تا زما غوره شوي سره وکړل ‪ ،‬څښتن فرمايي ‪ ،‬خدای به هماغسې ِه تاسو سره وکړي او تاسو به په بدبختۍ کې وسپاري‪.‬‬ ‫‪۵۷‬ستا اولدونه به د ِوږې ِه وجې مړه شي ‪،‬او ته به په توره مړ شې ‪،‬ستا ښارونه به ونړول شي او ستا ټول به په تخوره کې ِه منځه لړ شي‪.‬‬ ‫‪۵۸‬هغه څوک چې په غرونو کې وي د ِوږې او د اوبو د تندې ِه امله به خپل غوښه وخوري او خپله وينه به وڅښي‪.‬‬ ‫‪59‬ته به د بحر ِه لرې د ناخوښۍ په څير راشي او بيا به آفتونه راشي‪.‬‬ ‫‪60‬او په لره کې به دوی په بې کاره ښار باندې وګرځي او ستاسو د ځمکې يوه برخه به ويجاړ کړي او ستاسو د وياړ يوه برخه به وخوري او بابل ته به بيرته‬ ‫راشي چې ويجاړ شوی و‪.‬‬ ‫‪۶۱‬او ته به د هغوی ِه خوا د ِوږې په توګه وغورځول شي او هغوی به تا ته د اور په شان شي‪.‬‬ ‫‪۶۲‬هغه به تا او ستا ښارونه ‪،‬ستا ځمکه او غرونه تباه کړي ‪.‬ستا ټول ِرګي او ميوه ِرونکې ونې به په اور سره وسوزوي‪.‬‬ ‫‪۶۳‬ستا اولدونه به يې ِه ځانه سره يوسي او وګوره چې ته څه ِري هغه به خراب کړي او ستا د مخ ښکل به خرابه کړي‪.‬‬ ‫څپرکی‪16‬‬ ‫‪1‬افسوس دې په تا باندې وي ‪،‬بابل او آسيا !افسوس دې وي په تا باندې ‪،‬مصر او سوريه!‬ ‫‪2‬خپل ځانونه د بوجۍ او ويښتو جامې اغوستې ‪،‬خپلو ماشومانو ته وژاړئ او افسوس وکړئ ‪.‬ځکه چې ستاسو تباهي په نزد ده‪.‬‬ ‫‪۳‬په تا باندې توره راِېږل شوې ده او څوک به هغه بېرته وګرځوی؟‬ ‫‪ ٤‬ستاسو په مينځ کښې اور راِېږِے شوے دے او څوک به هغه شنډ کړى؟‬ ‫‪۵‬تاسو ته آفتونه راِېږل شوى دى او هغه څۀ دے چې هغوئ ِېرې کوى؟‬ ‫‪۶‬آيا څوک به يو وږی زمری په ِرګی کې وغورځوی؟ او يا به څوک په ډډ کې اور مړ کوِی شي ‪،‬کله چې سوځول پيل شوي وي؟‬ ‫‪7‬آيا يو څوک به هغه تير بيرته وګرځوي کوم چې د يو پياوړی تير مار څخه ويشتل شوی دی؟‬ ‫‪۸‬زور قادر څښتن آفتونه راِېږى او هغه څوک دى چې هغه ِېرې کوى؟‬ ‫‪۹‬د هغۀ د غضب نه اور به راشى ‪،‬او هغه څوک دى چې هغه شنډ کړى؟‬ ‫‪۱۰‬هغه به برقونه وغورځوی او څوک به نه ويريږی؟ هغه به تندر وهي ‪،‬او څوک به نه ويريږي؟‬ ‫‪۱۱‬ما لِک خخدائ به تهديد کوى ‪،‬او څوک به د هغۀ په حضخور کښې په بشپړه توګه نه ووهل شى؟‬ ‫‪12‬زمکه ِړزيږی او د هغې بنيادونه ‪.‬سمندر د ژورو څپو سره راپورته کيږي ‪ ،‬او د هغې څپې پريشانه کيږي ‪ ،‬او ماهيان هم د څښتن په وړاندې او د هغه د‬ ‫قدرت جلل په وړاندې‪:‬‬ ‫‪13‬ځکه چې د هغه ښي لس قوي دی چې کمان يې غورځوي ‪،‬د هغه تيرونه چې هغه يې ويشي تيز دي ‪،‬او کله چې د نړۍ په پای کې ډزې پيل شي ‪،‬هغه به ِه‬ ‫لسه ورنکړي‪.‬‬ ‫‪۱۴‬وګوره ‪،‬آفتونه راِېږل شوی دی او تر هغې به بېرته نه راګرځی ‪،‬تر څو چې په ځمکه باندې راشی‪.‬‬ ‫‪۱۵‬اور اور ِګېدِی دی او تر هغې به نه شړل کېږي تر څو چې د زمکې بنسټ ونړوي‪.‬‬ ‫‪ِ۱۶‬که څنګه چې د يو تکړه تير په ويشتلو سره د يو تکړه تير په شان شاته نه راګرځي ‪،‬هم دغه شان آفتونه چې په زمکه راوِېږل شي بيا به نه راګرځي‪.‬‬ ‫‪ ۱۷‬افسوس زما !افسوس زه يم !څوک به ما په دې ورځو کې وژغوري؟‬ ‫‪18‬د غمونو او ِوی ماتم پيل؛ د قحطۍ او ِوی مرګ پيل؛ د جنګونو پيل ‪،‬او واکونه به په ويره کې ودريږي ‪.‬د بديو پيل !زه به څه وکړم کله چې دا بدې راشي؟‬ ‫‪19‬ګورئ ‪،‬قحط او وبا ‪،‬مصيبت او رنځ ‪،‬د تعديل ِپاره د عذابونو په توګه ِيږل شوي‪.‬‬ ‫‪۲۰‬خو د دې ټوِو څيزونو په وجه به هغوئ د خپل شرارت نه مخ نه اړوي او نه به همېشه د عذابونو خيال ساتى‪.‬‬ ‫‪۲۱‬ګوره ‪،‬په زمکه به خوراکونه دومره ارزانه وي ‪،‬چې دوئ به خپل ځانونه په ښه حاِت کې ګڼي ‪،‬او بيا به هم په ځمکه کې بدۍ ‪،‬توره ‪،‬قحط او ِوی ګډوډي‬ ‫وده وکړي‪.‬‬ ‫‪ ۲۲‬ځکه چه دد هغوئ نه چه په زمکه اوسيږى ډيرى به د قحطى په وجه تباه شى ‪.‬او بل هغه څوک چې ِه ِوږې تښتي ‪،‬توره به ِه منځه يوسي‪.‬‬ ‫‪۲۳‬مړي به د خټو په شان وغورځول شي ‪،‬او هيڅ څوک به نه وي چې هغوئ ته تسلي ورکړي ‪،‬ځکه چې زمکه به تباه شي او ښارونه به غورځول شي‪.‬‬ ‫‪۲۴‬د زمکې د کرِو او کرِو دپاره به هيڅ څوک پاتې نۀ شى‬ ‫‪ ۲٥‬ونې به ميوه ورکوي او څوک به يې راټوِوي؟‬ ‫‪۲۶‬انګور به پاخه شي او څوک به يې ودروي؟ ځکه چې ټول ځايونه به د سړيو څخه ويران وي‪:‬‬ ‫‪ ۲۷‬نو يو سړے د بل د ِيدِو ادؤ دد هغۀ آواز واوري‪.‬‬ ‫‪۲۸‬ځکه چې د يو ښار نه به ِس پاتې پاتې شى ‪،‬او دوه د پټۍ نه به پاتې شى ‪،‬چې خپل ځانونه به په دښتو او د تيږو په ټوټو کښې پټ کړى‪.‬‬ ‫‪ِ۲۹‬که څنګه چې د زيتونو په باغ کې په هره ونه کې درې يا څلور زيتون پاتې دي‪.‬‬ ‫‪۳۰‬يا ِکه څنګه چې د انګورو باغ راټوِيږي ‪،‬د هغوی ځينې ډِې پاتې دي چې د انګورو د باغ په ِټه کې دي‪:‬‬ ‫‪۳۱‬هم په دې ورځو کښې به د هغوئ نه درې يا څلور پاتې شى څوک چې خپل کورونه په توره وِټوى‪.‬‬ ‫‪۳۲‬او زمکه به ورانه شي ‪،‬د هغې ځمکې به زړې شي ‪،‬او د هغې لرې او ټوِې لرې به ِه اغزو ډکې شي ‪،‬ځکه چې هيڅوک به د هغې ِه لرې سفر ونه‬ ‫کړي‪.‬‬ ‫‪۳۳‬پېغلې به ماتم کوى ‪،‬چې وِور نه وى ‪.‬ښځې به ماتم وکړي ‪،‬ميړه نه ِري ‪.‬د دوی ِوڼې به غمجنې وي او هيڅ مرستندوی نه وي‪.‬‬ ‫‪۳۴‬په جنګونو کښې به د هغوئ ناوې تباه شى ‪،‬او د هغوئ مېړونه به د قحطۍ په وجه تباه شى‪.‬‬ ‫‪۳۵‬ادئے دد ما لِک خخدائ خادمانو ‪،‬اوس دا خبرې واورئ او پوه شئ‪.‬‬ ‫‪۳۶‬ګوره ‪،‬د ما لِک خخدائ کلم قبول کړه ‪:‬په هغو معبودانو باور مه کوه چې ما لِک خخدائ فرمائى‪.‬‬ ‫‪۳۷‬وګوره ‪،‬آفتونه رانژدې دي او سست نه دي‪.‬‬


‫‪ِ۳۸‬که کله چې يوه ښځه په نهمه مياشت کې خپل زوی زيږوي ‪،‬د هغې د زيږون دوه يا درې ساعته سخت دردونه د هغې رحم ته راځي ‪،‬کوم دردونه ‪،‬کله چې‬ ‫ماشوم راشي ‪،‬دوی يوه شيبه هم سست نه کوي‪:‬‬ ‫‪۳۹‬همداسې به په زمکه باندې د آفتونو په راتلو کښې سستى نۀ وى ‪،‬او دخنيا به ماتم کوى ‪،‬او د هر طرف نه به غمونه راځى‪.‬‬ ‫‪۴۰‬ادئے زما خلقو ‪،‬زما خبره واورئ ‪:‬خپل جنګ ته تيار اوسئ او په دې بدو کښې د زمکې د مسافرو په شان اوسئ‪.‬‬ ‫‪۴۱‬څوک چې خرڅوي هغه دې د هغه چا په شان وي چې وتښتي ‪،‬او څوک چې پېري ‪،‬هغه دې د لسه ورکړي‪.‬‬ ‫‪42‬هغه څوک چې په تجارت باندې قبضه کوي ‪ِ،‬که څنګه چې د هغې څخه هيڅ ګټه نه ِري ‪،‬او هغه څوک چې جوړوي ‪،‬د هغه په څير چې په هغه کې نه‬ ‫اوسيږي‪.‬‬ ‫‪۴۳‬هغه څوک چې کري ‪ِ،‬که چې هغه يې نه ريبلي ‪،‬همدا ډول هغه څوک چې د انګورو باغونه کري ‪ِ،‬که څنګه چې د انګورو راټول نه کوي‪.‬‬ ‫‪44‬هغه څوک چې واده کوي ‪ِ،‬که څنګه چې هيڅ اولد نه ِري ‪.‬او هغه څوک چې واده نه کوي ‪،‬د کونډو په څير‪.‬‬ ‫‪ ٤٥‬نو ځکه هغوئ چه مزدورى کوى بې فائده‬ ‫‪۴۶‬ځکه چې بېګانه خلک به خپلې مېوې راوباسي ‪،‬مال به يې ِوټ کړي ‪،‬کورونه به يې وران کړي او ماشومان به يې بنديان کړي ‪،‬ځکه چې د قحطۍ او‬ ‫قحطۍ په وخت کې به يې اولد پيدا شي‪.‬‬ ‫‪۴۷‬او هغوئ چې خپل ماِونه په ِوټ باندې قبضه کړى ‪،‬هغومره به خپل ښارونه ‪،‬خپل کورونه ‪،‬خپل ماِونه او خپل ځانونه سينګار کړى‪.‬‬ ‫‪۴۸‬ما لِک خخدائ فرمائى چې هر څومره به زۀ د هغوئ د ګناه په وجه په هغوئ باندې په قهر شم‪.‬‬ ‫‪ِ49‬که څنګه چې د يوې ريښتينې صادقې او نيکې ښځې حسد کوي‪:‬‬ ‫‪50‬نو صداقت به د ګناه څخه کرکه وکړي ‪،‬کله چې هغه خپل ځان ته سينګار کوي ‪،‬او هغه به د هغې په مخ باندې تور ِګوي ‪،‬کله چې هغه راشي چې د هغه‬ ‫دفاع وکړي چې په زمکه کې د هرې ګناه په ِټه کې وي‪.‬‬ ‫‪51‬نو تاسو د هغه په څير مه کوئ او نه د هغه کارونو ته‪.‬‬ ‫‪52‬ځکه چې ِږ څه ‪ ،‬او ګناه به د ځمکې څخه ِيرې شي ‪ ،‬او صداقت به ستاسو په مينځ کې واکمن شي‪.‬‬ ‫‪۵۳‬ګناهګار دې نه ووايي چې ګناه يې نه ده کړې ‪،‬ځکه چې خخدائ پاک به د هغۀ په سر باندې د اور سکروټې وسوزى ‪،‬چې د ما لِک خخدائ او د هغۀ د جلل په‬ ‫مخکښې ووائى ‪،‬ما ګناه نۀ ده کړې‪.‬‬ ‫‪۵۴‬ګورئ ‪،‬ما لِک خخدائ د خلقو په ټوِو کارونو ‪،‬د هغوئ خياِونه ‪،‬د هغوئ خياِونه او زړونه پېژنى‪:‬‬ ‫‪ ٥٥‬چا چه دا خبره وکړه چه زمکه جوړه شى ‪.‬او دا جوړ شو ‪:‬جنت دې جوړ شي ‪.‬او جوړ شو‪.‬‬ ‫‪۵۶‬د هغۀ په کلم کښې ستورى جوړ شوى خوو او هغه د هغوئ په شمېر پېژنى‪.‬‬ ‫‪57‬هغه ژورې او د هغې خزانې ِټوي ‪.‬هغه د سمندر اندازه کړې ده او هغه څه چې په کې دي‪.‬‬ ‫‪۵۸‬هغۀ سمندر د اوبو په مينځ کښې بند کړے دے ‪،‬او په خپل کلم سره يې زمکه په اوبو باندې ځړوِې ده‪.‬‬ ‫‪59‬هغه اسمانونه د کوټې په څير خپروي ‪.‬هغه په اوبو باندې تاسيس کړی دی‪.‬‬ ‫‪۶۰‬په دښته کې يې د اوبو چينې او د غرونو په سرونو کې حوضونه جوړ کړل ‪،‬ترڅو سيلبونه د ِوړو تيږو څخه راښکته شي چې ځمکه اوبه کړي‪.‬‬ ‫‪ ٦۱‬هغۀ النسان جوړ کړو ادؤ دد هغۀ زړۀ ئے دد بدن په مينځ کښے کيښودو ادؤ هغه ئے ساه ‪،‬ژوند ادؤ عقل ورکړو‪.‬‬ ‫‪62‬هو او د خدای پاک روح چې ټول شيان يې جوړ کړي او د ځمکې په رازونو کې ټول پټ شيان ِټوي‪،‬‬ ‫‪63‬يقينا هغه ستاسو په ايجادونو او ستاسو په زړونو کې څه فکر کوي حتی هغه څوک پوهيږي چې ګناه کوي او د دوی ګناه به پټوي‪.‬‬ ‫‪۶۴‬نو ځکه ما لِک خخدائ ستاسو د ټوِو کارونو په حقله پلټنه کړې ده او هغه به تاسو ټول شرمنده کړی‪.‬‬ ‫‪۶۵‬کله چې ستاسو ګناهونه راڅرګند شي نو تاسو به د سړو په وړاندې شرمېږئ او په هغه ورځ به ستاسو ګناهونه ستاسو په غاړه وي‪.‬‬ ‫‪66‬تاسو به څه کوئ؟ يا تاسو به څنګه خپل ګناهونه د خدای او د هغه د فرښتو په وړاندې پټ کړئ؟‬ ‫‪۶۷‬ګوره ‪،‬خدای پخپله قاضي دی ‪ِ،‬ه هغه څخه ووېرېږئ ‪:‬خپل ګناهونه پريږدئ ‪،‬او خپل ګناهونه هير کړئ ‪،‬ترڅو نور د تل ِپاره په دوی کې مداخله ونکړئ ‪،‬‬ ‫نو خدای به تاسو رهبري کړي او تاسو به د ټوِو مصيبتونو څخه وژغوري‪.‬‬ ‫‪۶۸‬ځکه چې ګورئ ‪،‬په تاسو باندې د يو ِوئ خلق غضب نازل شوى دى ‪،‬او هغوئ به ستاسو نه ځينې ِرې کړى او تاسو ته به د بختانو په وړاندې د پېش شوو‬ ‫خ‬ ‫څيزونو سره خوراک درکړى‪.‬‬ ‫‪69‬او هغه څوک چې د دوی سره رضايت ِري په مسخره او سپکاوی کې به وي او د پښو لندې به ودرول شي‪.‬‬ ‫‪۷۰‬ځکه چې په هر ځائ کښې او په راتلونکو ښارونو کښې به په هغو خلقو باندې ِوئ بغاوت وي چې د ما لِک خخدائ نه وېرېږى‪.‬‬ ‫‪۷۱‬هغوئ به د ِېونيانو په شان وي ‪،‬هيڅوک به هم نۀ پرېږدي ‪،‬خو بيا به هم هغوئ تباه کوى چې د ما لِک خخدائ نه وېرېږى‪.‬‬ ‫‪۷۲‬ځکه چې هغوئ به خپل ماِونه تباه کوى او د خپلو کورونو نه به وشى‪.‬‬ ‫‪۷۳‬بيا به هغه وپېژندل شي چې زما غوره شوي څوک دي ‪.‬او دوی به په اور کې د سرو زرو په څير محاکمه شي‪.‬‬ ‫‪۷۴‬ادئے زما ګرانو ‪،‬واورئ ‪،‬ما لِک خخدائ فرمائى ‪:‬ګورئ ‪،‬د مصيبت ورځې رانزدې دي ‪،‬خو زۀ به تاسو ِه هغه نه بچ کړم‪.‬‬ ‫‪۷۵‬مه وېرېږئ او شک مه کوئ ‪.‬ځکه چې خدای ستاسو لرښود دی‬ ‫‪۷۶‬او د هغوئ لرښود چې زما په خحکمونو او خحکمونو باندې عمل کوى ‪،‬ما لِک خخدائ داسې فرمائى ‪،‬چې ستاسو ګناهونه دې نه کموِے شى او ستاسو ګناهونه‬ ‫دې ِوړ نۀ شى‪.‬‬ ‫‪۷۷‬افسوس په هغوئ باندې چې په خپلو ګناهونو پورې تړِي او په خپلو ګناهونو پوښل شوي دي د ځمکې په څير په بوټو پوښل شوی ‪،‬او لره يې په اغزو‬ ‫پوښلې ده چې هيڅوک پرې تګ راتګ نشي کوِی!‬ ‫‪78‬هغه بې جامې پاتې کيږي او اور ته اچول کيږي ترڅو د هغې سره وسوځول شي‪.‬‬


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Pashto - 2nd Esdras by Filipino Tracts and Literature Society Inc. - Issuu