असल सामरी लूक ा १०:२५-३७ २५ अनि हे र, एक जिा व्याका शासी खडा भए र उहाँ लाई परीका गि् लगाएर भिे , “गुरुू, अिन जी्ि पाउि म के गर ँ ?” २६ उहाँ ले उसलाई भनुभुभ, “ व्यामा के लेखखएकभ छ? निमीले कसरी पढे का छौ?” २७ अनि उहाँ ले ज्ाफ नििुभुभ, “निमीले परमपभु आफिा परमेशरलाई आफिभ सारा हिुले, सारा आताले, सारा शख्ले र सारा मिले पेम गिु्पछ् , अनि आफिभ नछमेकीलाई आफूलाई जस् पेम गिु्पछ् ्” २८ अनि उहाँ ले तसलाई भनुभुभ, “ निमीले ठीक उतर निुौ् ुही गर अनि निमी बाँ चेछौ्” २९ िर उसले आफूलाई धम् ठहराउि चाहनभ् उसले ुेशूलाई भनभ, “मेरभ नछमेकी कभ हभ?” ३० ुेशूले ज्ाफ निँ ि् भनुभुभ, “ एक जिा मानिस ुरशलेमबाा ुरीहभ गइरहे कभ निुभ् तहाँ डाँ कुहरले उसलाई पन्ए् नििीहरले उसकभ लुगा चािेर घाइिे बिाए र उसलाई आधा मरे कभ छभडे र गए् ३१ संुभग्श एक जिा पुजारी तही बााभ भएर ओनल्रहे का निए् जब उसले तसलाई िे खभ, ऊ अक् पन्बाा नहं डभ् ३२ अनि तस् गरी एक जिा ले्ी पनि तही ठाउँ मा आुभ र उसलाई हे ु् र अक् पन्बाा गुभ् ३३ िर एक जिा सामरी ुाता गि् गिा् आफू बसेकभ ठाउँ मा आइपुगभ् उसले तसलाई िे खेर उसलाई िुा लागभ् ३४ अनि उसकभ िनजक गएर उसकभ घाउमा िेल र िाखमद लगाएर प्ी बाँ नधनिए् तसपनछ उसले उसलाई आफि् गधामानि चढाुभ र पौ्ामा लाुभ र उसकभ हे रचाह गु्् ३५ अनि भभनलपल, जब ऊ गुभ, उसले िु ई प्सा निकालेर पाहिाकभ घरधिीलाई निुभ र भनभ, “ुसकभ हे रचाह गर, र निमीले जनि खच् गछ्, म फेरर आउँ िा निमीलाई निररनििेछु्” ३६ अब, निमी के भनछौ, ुी िीि जिामधे डाँ कुहरकभ फनामा पि् मानिसकभ नछमेकी कभ निुभ? ३७ अनि तस मानिसले भनभ, “जसले तस मानिसमानि िुा िे खाुभ्” ुेशूले उसलाई भनुभुभ, “ जाऊ, निमी पनि तस् गर्”
1
असल सामरी
असल सामरीकभ किा (लूका १०:२५-३७) ुेशूकभ सब्भना पनसस दृानहर मधे एक हभ् ुसले साँ चभ पेम, िुा र नछमेकी हिुकभ ्ासन्क अि्कभ बारे मा गनहरभ नाप्ी पसुि गि् छ् ुहाँ किाकभ सारां श पसुि गि् पि-िर-पि न्भाजि गररएकभ छ, तसपनछ मुख पाठहर र वा्हाररक पुभगहर पसुि गररएका छि््
पि-िर-पि न्भाजि लूक ा १०:२५-२८ — ्नकलकभ जाँच र महाि् आजाहर पि २५: एक जिा ्नकल (मभशाकभ व्याका न्दाि) ुेशूकभ परीका नलि उनभए, अिन जी्ि पार गि् उहाँ ले के गिु्पछ् भिेर सभधे् पि २६: ुेशूले प्लाई धम्शासनिर फका् एर ज्ाफ नििुहनछ, ्नकललाई उहाँ ले व्या कसरी पढ् िुहनछ भिेर सभधिुहनछ् पि २७: ्नकलले सही ज्ाफ निनछि्, व्यालाई िु ई मुख नससानहरमा संकेप गछ् ि्: परमेशरलाई आफिभ समू्् हिु, आता, शख् र निमागले पेम गिु्, र आफिभ नछमेकीलाई आफूलाई जस् पेम गिु् (व्या ६:५ र ले्ी १९:१८ लाई सनभ् गि् )् पि २८: ुेशूले उिकभ ज्ाफकभ पशंसा गिु्हनछ, ुसभ गिा् ले जी्ि पार हिेछ भिी बिाउिुहनछ् लूक ा १०:२९-३२ — शीघ र अपतानशि िश्क हर पि २९: आफूलाई औनचत निि ्ा आफिभ कि्वकभ िाुरा सीनमि गि् खभज् , ्नकलले सभधछि्, "अनि मेरभ नछमेकी कभ हभ?" पि ३०: ुेशूले दृान सुर गिु्हनछ् ुरशलेमबाा ुरीहभ जािे नभरालभ, खिरिाक बााभमा ुाता गरररहे कभ एक जिा मानिस चभरहरकभ नशकार हनछ् नििीहरले उसकभ लुगा फुकालछि्, उसलाई िरामभसँग कुा् छि् र आधा मरे कभ छभड् छि्् पि ३१: एक जिा पुजारी तही बााभबाा ओनल्नछि्् घाइिे मानिसलाई िे खेर, उिी न्परीि निशामा जानछि् र नहँ नडरहनछि्् पि ३२: अक्निर एक ले्ी (मखनर सहाुक) आउँ छि्् उिी घाइिे मानिसलाई हे छ्ि्, िर पुजारी जस्, अक् छे उमा जानछि् र तहाँ बाा जानछि्् लूक ा १०:३३-३५ — िुालु सामरी पि ३३: एक सामरी—तस ुुगका धेर् ुहिीहरले अतन् घृ्ा गरे कभ र बे्ासा गरे कभ समूहकभ सिस— सडकमा आउँ छ् घाइिे मानिसलाई िे खेर, उसलाई गनहरभ िुा लागछ् पि ३४: सामरी नसध् तभ मानिसकहाँ जानछ, उसकभ घाउमा प्ी लगाउँ छ, िेल र िाखमद (तभ ुुगकभ सामान औषधीु उपचार) ले उपचार गछ् , उसलाई आफि् जिा्रमा राखछ, उसलाई सराुमा लाउँ छ, र रािभर उसकभ हे रचाह गछ् ् पि ३५: भभनलपल, सामरीले िप हे रचाहकभ लानग सराुकभ मानलकलाई िु ई पेन (नििारी) निनछ, फक्िे र भएकभ कुि् पनि अनिरर् खच् निि् ्ाचा गछ् ् लूक ा १०:३६-३७ — वा्हाररक निषष् पि ३६: ुेशूले मूल प्लाई उल्ाउिुहनछ, ्नकललाई सभधिुहनछ नक िीि ुातीहर मधे कसले पीनडिकभ नछमेकीकभ रपमा काम गु्् पि ३७: "सामरी" भन िसकेर ्नकलले ज्ाफ निनछ, "जसले उसमानि िुा िे खाुभ्" ुेशूले उसलाई आजा नििुहनछ: " जाऊ, र निमी पनि तस् गर् "
2
असल सामरी
मुख पाठहर र जी्ि अिुप ुभगहर "नछमेक ी" लाई पुि : पररभानषि गि् : नछमेकी हिु भौगभनलक, जािीु ्ा सामानजक सीमाहरले पररभानषि गि् ि, िर आ्शकिामा परे का जभ कभहीलाई पेम र िुा िे खाउिे इचाले पररभानषि गि् छ् परमराभना कर्ा: सन्ु पेम नबिा धानम्क जाि ्ा सामानजक खयनिकभ कुि् अि् हँ ि्ि् पुजारी र ले्ी िु ््ले माि्ीु सहािुभूनिकभ मूलमा धानम्क शुसिा ्ा सुन्धा काुम राखे् काु्-उनुख पेम : साँ चभ पेमकभ लानग वा्हाररक, महँ गभ काु् आ्शक पि् छ् सामरीले एक अपररनचि वख्लाई पुिया् नपि गि् आफिभ समु, सभिसाधि, सुरका र वख्गि आराम ताग गरे ् पू् ा्ा हहरमानि न्जु पार गि्: मदि र भलाइ पाुा अपतानशि सभिहरबाा आउँ छि्् ुभ दृानले हामीलाई सामानजक पू्ा् ाहहरभना बानहर हे ि् र सब्मा माि्िा हे ि् चुिौिी निनछ्
ुहिी र सामरीहर बीचकभ ऐनिहानसक पृषभून म पिम शिाबीमा ुहिी र सामरीहर बीचकभ शतुिा के्ल हला सामानजक पनिदखनदिा मात निएि; ुभ जािीुिा, राजिीनि र मुख धानम्क न्शासमा जरा गाडे कभ गनहरभ रपमा जरा गाडे कभ शिाबीुौं पुरािभ न्भाजि निुभ् लूका १० मा ुेशूका शभिाहर नकि सामरीलाई किाकभ िाुककभ रपमा पसुि गररएकभ सुिेर छक परे हभलाि् भने कुरा पू्् रपमा बुझकभ लानग, ुभ झगडा कसरी न्कनसि भुभ भिेर बुझ मदि गछ् ्
१. ऐनिहानसक न्भाजि: न्भानजि उतनत असीररुि न्जु (ईसापू्् ७२२): जब असीररुि सामाुले इजराुलकभ उतरी राु (सामररुा) लाई नजतभ, नििीहरले धेर् इसाएलीहरलाई नि्ा् नसि गरे र न्िे शी राृ्हरलाई ुस केतमा पुिया् नपि गरे ् नमनशि ्ंश : न्िे शी बसभबास गि्हरसँग अनरन््ाह गरे र बसेकाहरका सनािहर् सामरीहरले आफूहर उतरी जिजानिहर (एफाइम र मिशे) का साँ चभ, निबा् ध सनाि भएकभ िाबी गरे िापनि, ुहिीहरले नििीहरलाई भृ "नमनशि जानि" ्ा आधा-रगिकभ रपमा हे रे जसले जािीु शुसिा र न्शासी उपासिा िु ््मा समझौिा गरे का निए्
२. मखनरकभ पुि नि्म ा्् र राजिीनिक दनद एजा र िहे म ाहकभ न्रभध (ईसापू्् ५ औ ं शिाबी): जब ुहिी नि्ा् नसिहर बेनबलभिबाा ुरशलेम र िभसभ मखनर पुिनि्मा् ् गि् फक्, सामरीहरले ुस पररुभजिामा सामेल हि पसा् गरे ् ुहिी िेिाहरले धानम्क रपमा समझौिा गररएकभ ठािेर उिीहरकभ सहुभग असीकार गरे ् बिला: पनिन्ुासरप, सामरी िेिाहरले फारसी सरकारलाई ुरशलेमकभ पुिनि्मा् ्मा नढलाइ र बाधा पुर्ुाउि सन्ु रपमा प्र्ी गरे ् ुसले याुी राजिीनिक नििभपिा नसज्िा गर् ुभ्
3
असल सामरी
३. धानम्क न्भाजि: गेर रनजम प््ि न्रस नसुभि प््ि पनित ध् पूज ाय लहर: ुरशलेम बाा अस ीकार भएपनछ, सामरीहरले शके म िनजक् गेर रख्म प््ि मा आफि् मखनर निमा् ् गरे , र ुभ मभशादारा िभनकएकभ ्ासन्क पन्तयाि भएकभ िाबी गरे ् िभर् फरक धम्श ास : सामरीहरले नहबू अगम््ाहर, लेखहर र ुरशलेम परमराहरलाई असीकार गि् सामरी पेन ा्ूच (मभशाका पनहलभ पाँ च पुसकहर) लाई मात धम्शासकभ रपमा सीकार गरे ् सामरी मखनरकभ न्िाश (११० ईसापू््) : हासभनिुि कालमा ििा् उतष्मा पुगभ जब ुहिी पधाि पुजारी जभि हाइरकािसले सामररुामा आ्म् गरे र गेररख्म प््िमा रहे कभ सामरी मखनरलाई धस पारे ् ुभ न्िाशले पुसािे खख पुसासाकभ गनहरभ आपसी असनुनृलाई बनलुभ बिाुभ्
४. ुेश ूक भ से् काईकभ समुमा पिम शिाबीकभ ्ास न्किा िुाँ निुमकभ समुसामा, न्भाजिले ि् निक जी्िलाई पभा् पारे कभ निुभ:
बचे िररका र सामानजक िू री: गालील र ुहनिुाकभ बीचमा ुाता गि् ुहिी ुातीहरले सामरी केतमा पाइला िाे ककभ लानग पाुा जभड् ि ििीकभ उपतका हँ ि् बााभ मभड् िे् सांसृ निक गाली: ुहिीलाई "सामरी" भनु गमीर अपमाि निुभ, नििीहरलाई न्धम् ्ा धम्तागी भनु बराबर निुभ (ुूहना ८:४८ मा िे खखएझै)् अपन्त घािाहर: फेनभुस जभसेफसकभ ऐनिहानसक न््र् अिुसार, ुेशूकभ ुु्ा्याकभ समुमा, सामरीहरकभ एउाा समूहले निसार चाडकभ समुमा ुरशलेम मखनरलाई अपन्त बिाउि गभप रपमा माि् हडीहर छरपस पारे का निए्
ुभ सनभ्ले दृानलाई नकि बढाउँ छ ?
जब ्नकलले लूका १०:२९ मा "अनि मेरभ नछमेकी कभ हभ?" भिेर सभधे , उिले सीमा रे खाकभ अपेका गरे "नछमेकी" भिेकभ कािूि पालि गि् सँगी ुहिी िागररकहरमा मात लागू हनछ भने पुनृ् जब ुेशूले सामरीलाई किामा पररचु गराउिुभुभ: नहरभ सिमेक भ कारक: शभिाहरले पुजारी, ले्ी र इसाएली सामान वख्कभ किातक नतकभ्कभ अपेका गरे का निए् िेसभ यािमा एक अपमानिि सामरीलाई राखिुले उिीहरकभ सां सृनिक अपेकाहर पू्् रपमा चकिाचूर पाु्् गनिशीलिालाई उल्ाउँ ि्: घाइिे ुहिीले आफिभ जी्िकभ लानग आफिभ शतुमानि भर पिु् पु्् नछमेक ी पेम लाई पुि : पररभानषि गि् : ुेशूले पमान्ि गिु्भुभ नक िुाले ऐनिहानसक दे ष, पू्ा् ाह र सामानजक सीमाहरलाई बे्ासा गछ् ् पृषभूनम जसभसुक् भए पनि, खाँ चभमा परे का जभ कभहीलाई िुालु काु् माफ्ि साँ चभ नछमेकीपि पिश्ि गररनछ्
4
असल सामरी
ईशरीु िुाकभ क्रपर ी पकृ नि बिाम आत-उनचि कािुि ्ाि असल सामरीकभ दृानलाई पाुा िुाकभ बारे मा ि्निक निि् शिकभ रपमा पनढनछ, िर ुसकभ मूल धम्शासीु गनहराइ धेर् गनहरभ छ् ुस खणमा सब्भना पमुख धम्शासीु न्षु्सुहर मधे एक हभ निव िुाकभ क्रपरी पकृ नि बिाम आत -उनचि कािूि ्ाि ् ुहाँ िीि आुामहरमा ुस न्षु्सुकभ जाँ च गररएकभ छ:
१. आत -औनचत बिाम हिु रपानर् सं्ाि कािुिी र धानम्क बहसबाा सुर हनछ:
्नकलकभ आशु: पि २९ ले तृ रपमा उलेख गि् छ नक ्नकलले सभधे "अनि मेरभ नछमेकी कभ हभ?" नकिभिे उिी " आफू लाई धम् ठहराउि चाहरे् " उिी एक साीक कािुिी पररभाषा खभनजरहे का निए जसले उिलाई आफिभ िानुत ्ररपरर सीमा कभि् अिुमनि नििेछ - एउाा रे खा जसले उिकभ कि्व कहाँ समार भुभ र जहाँ उिी आरामसँग माुा गि् रभक सकछि् भिेर नचन लगाउँ छ् धम्श ास ीु दनद: ्नकलले धानम्किालाई कािुिी सीमा रे खाहरकभ सूचीकभ रपमा हे रे् ुेशूले धानम्किालाई हिुकभ अ्याकभ रपमा पुि: वाखा गिु्हनछ जुि निाशि् पेममा व् हनछ् ुसकभ न्परीि: साँ चभ ईशरीुिा हामीले हामा कि्वहरलाई कनि संकी्् रपमा पररभानषि गछ् भने कुराले मापि गि् सनकँि् ि, िर हामीले परमेशरकभ कृपालाई कनि वापक रपमा न्सार गछ् भने कुराले मापि गि् सनकनछ्
२. कर्ा नबिाकभ धानम्क शुस िाकभ भम
पुजारी र ले्ीकभ संलगिाले धानम्क पािनमकिाकभ बारे मा एउाा महतपू्् धानम्क चेिा्िीलाई पकाश पाछ् : शुस िा कािूि बिाम गहि कु राहर: पुरािभ निुमकभ कािूि अनग्ि, मृि शरीर छुँ िा पुजारीलाई औपचाररक रपमा अशुस बिाइनभ (ले्ी २१:१)् बााभमा पीनडि "आधा मरे कभ" निुभ (लूका १०:३०)् ुनि पुजारी ्ा ले्ीले रभके र उसलाई मृि भे्ाए भिे, नििीहरले औपचाररक रपमा अशुस हिे, नििीहरकभ धानम्क कि्वहरमा बाधा पुर्ुाउिे र समुिाुमा उनभिे जभखखम उठाउिे निए् गलि पािनमकिा: नििीहरले ि्निक सार भना धानम्क छाुाँ लाई पािनमकिा निए ् ुेशूले सुसमाचारका पुसकहरमा निरनर नसकाउिुहनछ नक पेम, िुा र माि् जी्िले औपचाररक पभाभकललाई (जस्, सबिमा निकभ पाि्) भना बढी महत राखछि्् धम्श ास ीु अनद्न ृ: जसले वख्लाई माि् पीडाबाा बचाउँ छ, तसिफ् बाध पािु्कभ स्ा, तसबाा अलग राखछ, तभ धम्ले परमेशरकभ चररतलाई पनिनबखिि गि् असफल हनछ्
5
असल सामरी
३. न्शासकभ ्ास न्क मापिकभ रपमा िुा ुेशूले ्नकलकभ पारखमक प्कभ समू्् आधार परर्ि्ि गिु्हनछ: ्नकलले सभधे:
ुेश ूले ज्ाफ नििुभ ुभ:
"मेर भ नछमेक ी कभ हभ?" (फभकस: मेरभ पेम पार गि् कभ ुभग छ?)
"ुी िीि जिा मधे कभ उसकभ नछमेक ी निुभ?" (फभकस: म कसभ पकारकभ मानछे हँ ?)
सन्ु अिुा ह: सामरीकभ िुा महँ गभ, जभखखमपू्् र निाशि् निुभ् उसले खिरिाक बााभमा आफिभ सुरकालाई जभखखममा पाु्, आफि् िेल र िाखमद पुभग गु्, आफिभ घभडा तागभ, आफिभ प्सा खच् गु्, र िप निि् फक्िे ्ाचा गु्् परमेश रकभ पकृ निलाई पनिनबखिि गि् : बाइबलीु धम्शासमा, िुा ( नहबूमा हे सेड , ाीकमा एनलुभस ) के्ल सहािुभूनिकभ भा्िा मात हभइि; ुभ करार, सन्ु कर्ा हभ् सामरीले सम्िा उसलाई शतु ठाने वख्लाई अपाप अिुाह िे खाएर परमेशरकभ अिुाहकभ छन् बिे्
ऐनिहानसक रपकातक वाखा (न् ृशास ीु दनृकभ्) चच्कभ इनिहासभरर, पारखमक धम्शासीहर (जस् अगखसि, ओररजेि र न्सभसभम) ले पनि दृानमा गनहरभ ् ीृशास ीु न्षु्सु समा्ेश गरे कभ िे ख े: पनिि ुाती: माि्िा, धानम्किाबाा ्न्ि र पापले घाइिे, पनिि संसारकभ बााभमा अध्मृि छभनडएकभ् पुज ारी र ले् ी: व्या र बनलिाि प्ाली, जसले माि् पनिि अ्या िे ख सक्भ िर तसलाई निकभ पाि् ्ा बचाउिे शख्कभ अभा् निुभ् असल सामरी: ुेश ू ् ीृ आफै - धानम्क संयािले घृ्ा गरे , असीकार गरे , र बानहरी वख्कभ रपमा हे रे, ि्पनि नसध् माि्िा मृतुकभ मुखमा पुगुभुभ् िेल , ्ाइि, र सराु: ईशरीु अिुाह, पन्त आता, र उहाँ िआउनजेलसा निकभ पाि् पन्तयािकभ रपमा चच्् पािनमक ऐनिहानसक सनभ् ि्निक र करारकभ पाठ हभ, िर ुभ परमरागि ्ीृशासीु दनृकभ्ले हामी अरलाई मात आमूल िुा िे खाउि सकछौं भिेर पकाश पाछ् नकिभिे ्ीृले पनहलभ पाक हामी आधाखतक रपमा न्पन हँ िा हामीलाई आमूल िुा िे खाउिुभुभ्
6