शमूए लकी आमा हना १ शमूए ल १ 1 एफारमकम पहाडी दे शमा पर् रामाथैमसमफीममा एक जरा मानरस नथए। उरकम राम एलारा नथयम। उरी यरमहामका छमरा नथए। यरमहाम एलीहका छमरा नथए। एलीह तमहका छमरा नथए। एलीह सूपका छमरा नथए। एपैमका मानरसहर नथए। २ नतरका दु ई पतीहर नथए; एउटीकम राउँ हना र अक्कम राउँ पनरना नथयम; पनरनाका छमराछमरीहर नथए, तर हनाका छमराछमरी नथएरर्। ३ अनर एली आफरम शहरबाट सेराहरका परमप्ुलाई आराधरा गर् र बनलदार चढाउर वर्री शीलममा जारे गथ्। एलीका दु ई छमरा, हमपी र पीरहास, परमप्ुका पूजाहारीहर तहाँ नथए। ४ जब एलाराले बनल चढाउरे समय आयम, उसले आफरी पती पनरना र उरका सबै छमराछमरीहरलाई ्ाग नदयम। ५ तर उरले हनालाई उनचत ्ाग नदए; नकरनक उरी हनालाई माया गथ्; तर परमप्ुले उरकम ग्् बन गररनदरु्एकम नथयम। 6 परमप्ुले उरकम ग्् बन गररनदरु्एकमले उरकम शतुले पनर उरलाई ररस उठाउरकम लानग धेरै ररस उठाउँ नथर्। ७ अनर हरे क वर् जब नतरी परमप्ुकम घरमा जान्र्, तसरी रै नतरले नतरलाई ररस उठाउँ नथर्; तसैले नतरी रमरर् र केही खाररर्। ८ तसपनछ उरका पनत एलाराले उरलाई ्रे, “हना, नतमी नकर रमररहे की छौ? नतमी नकर खाँ नदरौ? नतमम मर नकर दु ःखी छ? के म नतमम लानग दश जरा छमरा्ना रामम छै र र?” ९ शीलममा खारा खाएर र मदपार गररसकेपनछ हनाह उनठर्। पूजाहारी एली परमप्ुकम मननरकम खामाकम छे उमा एउटा आसरमा बनसरहे का नथए। १० अनर नतरकम मर अत्ै दु ःखी ्यम र परमप्ुलाई पाथ्रा गररर् र साहै रमरर्। ११ अनर उरले ्ाकल गररर् र ्नरर्, “हे सव्शनकमार् परमप्ु, यनद तपाईंले आफरी दासीकम दु ःख हे रु््यम र मलाई सम्रु्यम, र आफरी दासीलाई नबस्रु्एर, तर आफरी दासीलाई एउटा छमरा नदरु्यम ्रे, म तसलाई उसकम जीवर्रर परमप्ुमा अप्प गर्छु, र उसकम कपालमा कनहलै छु रा लागेछैर।”
1
शमूए लकी आमा हना
१२ अनर जब नतरले परमप्ुकम सामु पाथ्रा गरररहे की नथरर्, एलीले नतरकम मुख हे रररहे । १३ हनाहले आफरम मरमा कुरा गरररहे की नथरर्; उरका ओठहर मात चनलरहे का नथए, तर उरकम आवाज सुनरएर; तसैले एलीले समचे नक उरी मातेकी नथरर्। १४ एलीले उरलाई ्रे, “नतमी कनहलेसम मातेर बसछौ? आफरम दाखरस ताग। १५ हनाले जवाफ नदरर्, “हमरर, मेरा मानलक, म दु ःखी मनहला हँ । मैले दाखमद वा अर कुरै मद नपएकम छै रँ, तर परमप्ुकम सामु मेरम मरकम कुरा पमखेकी छु ।” १६ आफरी दासीलाई दु ष छमरी रसम्, नकरनक मेरम गुरासम र पीडाकम पशरताले गदा् मैले अनहलेसम बमलै आएकम छु । १७ तब एलीले जवाफ नदए र ्रे , “शान्सँग जाऊ। रसाएलका परमेशरले नतमीले उहाँ सँग मागेकम नतमम नब्ी पूरा गरर्।” १८ अनर उरले ्नरर्, “तपाईंकम दासीले तपाईंकम दनषमा अरुगह पाओस्।” तसैले ती मनहला गरर् र खारा खारर्, अनर उरकम अरुहार उदास रहे र। १९ नबहार सबेरै उठे र परमप्ुकम आराधरा गरे , र फक्र रामामा आफरम घरमा आए। एलाराले आफरी पती हनाहसँग सहवास गरे ; र परमप्ुले उरलाई सम्रु्यम। २० तसैले, जब समय आयम, हना ग््वती ्रर्, उरले एउटा छमरा जनारर् र उसकम राउँ शमूएल रानखर्, नकरनक उरले ्नरर् , “मैले यसलाई परमप्ुसँग मागेकम नथएँ ।” २१ अनर एलारा र उरका सबै घरारा परमप्ुलाई वानर्क बनलदार र आफरम ्ाकल चढाउर गए। २२ तर हना गररर् ; नकरनक उरले आफरम पनतलाई ्नरर्, "बालकले दू ध रछु टे सम म जारेछैरँ , र तसपनछ म उसलाई परमप्ुकम सामु दे खा पर् र सधै्रर तहाँ रहरेछु।" २३ उरका पनत एलाराले उरलाई ्रे , “नतमीलाई जे रामम लागछ तही गर। उसलाई दू ध रछमडु ञेल पख्। परमप्ुले आफरम वचर पूरा गरर्।” तसैले ती मनहला बनसर् र आफरम छमरालाई दू ध रछमडु ञेल दू ध चुसारर्। २४ जब उरले उसलाई दू ध छु टारर्, तब उरले उसलाई आफूसँगै लनगर्। उरले तीरवटा साँ ढे, एक एपा पीठम र एक मशक दाखरस पनर साथमा नलएर गरर्। उरले उसलाई शीलममा रहे कम परमप्ुकम मननरमा लारर्। बालक सारै नथयम। २५ अनर नतरीहरले एउटा साँ ढे मारे र बालकलाई एलीकहाँ लाए। 26 अनर उरले ्नरर्, “हे मेरा मानलक, तपाईंकम जीवरकम शपथ खाएर, मेरम मानलक, म तही सी हँ जम यहाँ तपाईंकम छे उमा उन्एर परमप्ुलाई पाथ्रा गरररहे की नथई।” २७ मैले यम बालककम लानग पाथ्रा गरे ; अनर परमप्ुले मलाई तम नदरु्एकम छ जुर मैले उहाँ बाट मागेकम नथएँ । २८ तसैले मैले पनर उसलाई परमप्ुलाई अप्प गरे कम छु ; ऊ बाँ चुञेल परमप्ुलाई अप्प गरररेछ।” अनर उरले तहाँ परमप्ुकम आराधरा गरे ।
१ शमूए ल २ 1 अनर हनाले पाथ्रा गररर् र ्नरर्, “मेरम हदय परमप्ुमा आरननत छ, मेरम सीङ परमप्ुमा उच पाररएकम छ, मेरम मुख मेरा शतुहरमानथ उचानलएकम छ, नकर्रे म तपाईंकम उदारमा रमाउँ छु।” २ परमप्ु जरम पनवत कमही छै र, नकरनक तपाईंबाहे क अर कमही छै र, र त हामा परमेशर जरम कुरै चटार छ। ३ अब धेरै घमणी ्एर रबमल; नतमम मुखबाट अहं कार रनरसमस् , नकरनक परमप्ु जारका परमेशर हरुहहछ, र उहाँ दारा रै कामहर जमनखहछर्। ४ वीरहरका धरु ्ाँ नचएका छर्, र ठे स खारेहर बलले कमर कसेका छर्।
2
शमूए लकी आमा हना
5 जम अघाएका नथए, नतरीहरले आफैलाई रमटीकम लानग जालादारीमा राखेका छर्; र जम ्मका नथए, नतरीहर आन्ए; यसरी बाँ ्ी स्तीले सात जरालाई जन नदएकी नछर्; र धेरै स्ार ्एकी स्ती कमजमर ्एकम छ। 6 परमप्ुले मारु्हहछ र जीनवत पारु्हहछ; उहाँ ले नचहारमा ्ारु्हहछ र मानथ उठाउरुहहछ। ७ परमप्ुले रै गररब बराउरुहहछ र धरी बराउरुहहछ; उहाँ ले रै तल ्ारु्हहछ र मानथ उठाउरुहहछ। ८ उहाँ ले गररबहरलाई धूलमबाट उठाउरुहहछ, र मागेहरलाई फमहमरकम थुपमबाट उठाउरुहहछ, नतरीहरलाई राजकुमारहरमा् बसालर र नतरीहरलाई मनहमाकम नसंहासरकम उ्रानधकारी बराउर: नकरनक पृथीका खमाहर परमप्ुका हर्, र उहाँ ले नतरीहरमानथ संसार बसालरु्एकम छ। 9 उहाँ ले आफरा पनवत जरहरकम खुटाकम रका गरु्हरेछ, र दु षहर अनकारमा मौर रहरेछर्; नकरनक कमही पनर बलले नवजयी हर सकै र। १० परमप्ुका नवरमधीहर टु का-टु का पारररेछर्; सग्बाट उहाँ नतरीहरमानथ गज्रुहरेछ; परमप्ुले पृथीकम छे उछाउसम नाय गरु्हरेछ; र उहाँ ले आफरम राजालाई बल नदरुहरेछ, र आफरम अन्नरक जरकम नसङ उच पारु्हरेछ।
नटपपी १ शमूए ल अध ाय १ र २ मा पाररे हनाकम कथा, शमक, नरर्र पाथ्रा, नवशास र ईशरीय नायकम बारे मा सबै्ना शनकशाली बारबलीय कथाहर मधे एक हम।
्ाग १: हनाकम कथाकम पद-दर-पद नव्ाजर १ शमूए ल अध ाय १: दु ःख , पाथ्र ा, र पनतजा पद १-२ (एलारा र उरका दु ई पतीहर): कथाकम सुरवात एफारमकम पहाडी रबानहमका एक लेवी एलारा र उरका दु ई पतीहर: पनरना (जसका बचाहर नथए) र हना (जम बाँ ्ी नथरर्) कम पररचय नदएर हहछ। पद ३-५ (वानर्क पूज ा र पकपात): पररवारले वर्री नशलममा सेराहरका परमप्ुलाई पूजा र बनलदार चढाउर याता गछ् । पनरनाकम छमराछमरी ्ए तापनर, एलाराले हनालाई "यमग ्ाग" (वा दमबर ्ाग) नदहछर् नकर्रे उरी उरलाई गनहरम माया गछ् र्, यदनप परमप्ुले उरकम ग्् बन गरु््एकम नथयम। पद ६-८ (पेन रराकम उ्ेज रा): पनरनाले हनालाई बाँ ्मपरकम कारपले नरर्र नगला गनछ् र् र उकाउँ नछर्, जसले गदा् उरी रनहछर् र खारा खार असीकार गनछ् र्। एलाराले उरलाई कममल शबहर ( "के म नतमम लानग दस छमराहर ्ना रामम छै र?" ) ले साह्रा नदर खमजछर्, तर हनाकम मर ्ारी रहहछ। पद ९-११ (हनाकम तीतम पाथ्र ा र पनतजा): नशलममा खारा खाएपनछ, गनहरम शमकमा परे की हना उठ् नछर् र मननरमा जानहछर्। रँदै , उरी परमप्ुलाई पाथ्रा गनछ् र् र ्ाकल गनछ् र्: यनद परमेशरले उरलाई एउटा छमरा नदरु्यम ्रे , उरले आफरम जीवर्रर उसलाई परमप्ुमा समनप्त गर्नछर्, र कुरै पनर छु राले उरकम टाउकम कनहलै छु रे छै र।
3
शमूए लकी आमा हना
पद १२-१४ (एलीकम गलत धारपा): हना आफरम हदयमा चुपचाप पाथ्रा गरररहँ दा (उरकम ओठ मात चलछ, तर कुरै आवाज सुनरँदैर), पधार पूजाहारी एलीले उरलाई हे छ्र् र गलत रपमा उरी मातेकी नछर् ्रेर माहछर्, उरलाई आफरम मनदरा ताग ्हछर्। पद १५-१६ (हनाकम बचाउ): हनाले समारपूव्क एलीलाई सचाउनछर्, वाया गद् नक उरी दाखमदले मातेकी छै रर्, बर " दु ःख ी आत ा ्एकी स ी" हर् जसले ठूलम गुरासम र शमकले परमप्ुकम सामु आफरम आता पमनखरहे की नछर्। पद १७-१८ (एलीकम आशीवा्द र हनाकम शान्): एलीले आशीवा् द नदँ दै जवाफ नदहछर्: "शान्सँग जाऊ: र रसाएलका परमेशरले नतमीले उहाँ सँग मागेकम नतमम नब्ी पूरा गरर्।" हनाकम अरुहार तुर्ै पररवत्र हहछ; उरी आफरम बाटम लानगछर्, खारा खाहछर्, र अब उदास रहँ दैरर्। पद १९-२० (शमूए लकम जन): पररवारले ्मनलपल नबहार पूजा गछ् र रामामा घर फक्हछ। एलाराले आफरी पती हनालाई नचनहछर्, र परमप्ुले उरलाई सम्रुहहछ। उरी ग््वती हनहछर् र एउटा छमरा जनाउँ नछर्, उरकम राम शमूए ल रान्छर् (जसकम अथ् "परमेशरकम कुरा सुरेकम") र ्नहछर्, "नकर्रे मैले उसलाई परमप्ुबाट मागेकम छु ।" पद २१-२३ (दु ध रछमडु ह जेल पछानड बसे) : जब एलारा वानर्क बनलदारकम लानग शीलम जानहछर्, हना घरमै बनसछर्, र घमरपा गनछ् र् नक उरी बचालाई दू ध छु टाएपनछ मात जारेनछर्, तानक उरले उसलाई सायी रपमा परमप्ुकम सामु परुत गर् सकूर्। एलाराले उरकम नरप्यलाई समथ्र गनछ् र्। पद २४-२८ (्ाकल पूर ा गर् ) : शमूएललाई दू ध छु टारसकेपनछ, हनाले उसलाई नशलममा रहे कम परमप्ुकम घरमा उदार ्ेटी (तीर साँ ढे, पीठम र दाखमद) नलएर आउँ नछर्। उरले एलीलाई वर् अनघ उरकम छे उमा पाथ्रा गर् मनहलाकम सम्रा गराउँ नछर्, घमरपा गनछ् र् नक यम तही बचा हम जसकम लानग उरले पाथ्रा गररर्, र जबसम उरी बाँ चर् तबसम उसलाई परमप्ुल ाई सापटी नदनहछर् ।
१ शमूए ल अध ाय २:१–१०: हनाकम धनवादकम गीत पद १-३ (परमेश रकम पनवततामा आरननत): हना पशंसाकम ्नवषसूचक पाथ्रामा फुसफुनसनहछर्। उरकम हदय परमप्ुमा आरननत हहछ, उरकम सीङ उच हहछ, र उरी उहाँ कम मुनकमा आरननत हनहछर्। उरले घमरपा गनछ् र् नक परमप्ु जरम पनवत कमही छै र, र त उहाँ जरम कुरै चटार छ। पद ४-५ (मारव पररनस नतकम उल म): हनाले मारव ्ागमानथ परमेशरकम साव््ौनमकताकम उतव मराउँ नछर्: वीर पुररहरकम धरु ्ाँ नचएकम छ, ठे स लागेहर बलले कमर कसेका छर्, ्ररएकाहरले रमटीकम लानग आफैलाई ्ाडामा नलरुपछ् , र बाँ् ीले सात जरा जनाएकी नछर् जबनक धेरै बचाहर ्एकी मनहलाले नशनथल ्एकी नछर्। पद ६-८ (जीवर र मृत ुम ानथ परमेश रकम शनक): परमप्ुले मारु्हहछ र जीनवत पारु्हहछ; उहाँ ले नचहारमा लाउरुहहछ र मानथ उठाउरुहहछ। उहाँ ले गररबहरलाई धूलमबाट उठाउरुहहछ र मागेहरलाई गमबरकम थुपमबाट उठाउरुहहछ र नतरीहरलाई राजकुमारहरमा् सानपत गरु्हहछ, नकरनक पृथीका खमाहर परमप्ुका हर्।
4
शमूए लकी आमा हना
पद ९-१० (धम्हरकम सुर का): परमेशरले आफरा स्हरकम खुटाकम रका गरु्हहछ, तर दु षहर अनकारमा मौर रहरेछर्, नकरनक शनकले कमही पनर नवजयी हरेछैर। परमप्ुले पृथीकम छे उछाउकम नाय गरु्हरेछ र आफरम अन्नरक जरकम नसङलाई शनक नदरुहरेछ र उच पारु्हरेछ।
्ाग २: मुय पाठहर र जीवरका पयमगहर 1. पाथ्र ामा आमूल रमारदारी पाठ: हनाले आफरम पीडालाई नवरम धानम्क ्ारामा लुकाररर्। उरी धुरधुर रमरर्, आफरम आता पमनखर् र परमेशरकम अगानड काँ चम पीडा रानखर्। जीवरकम पयमग: परमेशरले हामीलाई हामा वारनवक ्ावराहर - दु ःख, नरराशा, नततमपरा र चाहरा - नसधै उहाँ कहाँ लाउर आमन्त गरु्हहछ। परमेशरसँग कुरा गरु् अनघ तपाईंले आफरा ्ावराहर सफा गरु् आवशक छै र; उहाँ ले अर कसै्ना राममसँग रमारदार शमकलाई समालरुहहछ। 2. अरकम नाय र गलतफहमीलाई नजते पाठ: एक आधानतक रेता (एली) ले पनर हनालाई गलत अरुमार गरे , जब उरी वारवमा परमेशरसँग गनहरम समक्मा नथरर्, उरलाई मातेकम आरमप लगाए। हनाले बदला नलररर् वा बचाउकम रपमा बहस गरररर्; उरले रमता र समारपूव्क आफरम नसनत सष पाररर्। जीवर पयमग: जब मानरसहरले तपाईंकम मरसाय, संघर्, वा आधानतक युदकम शा् कपहरलाई गलत बुझछर्, आफरम संयम कायम रा्रुहमस्। हरे क आलमचकलाई आफरम बचाउ गरु्कम सटा परमेशरमा धार केन्त गरु्हमस्। 3. सफलता्ना बानहर परमेश रमा ्रमसा गरु् (पनतजाकम सतता) पाठ: बचाकम लानग यनत वग पाथ्रा गररसकेपनछ, हनाले आफरम वाचा पूरा गररर् , आफरम लामम समयदे नख पनतका गररएकम छमरालाई दू ध छु टाएपनछ सेचाले मननरमा प्ुकम सेवामा समप्प गररर्। जीवर पयमग: जब परमेशरले हामम गनहरम पाथ्राकम जवाफ नदरुहहछ, आनशषलाई हामम आफरै समन्कम रपमा बनलयमसँग समात सनजलम हहछ। हनाले हामीलाई हामा आनशषहरलाई खुकुलम रपमा समात सम्ाउँ नछर्, हामीले पार गर् सबै कुरा परमेशरबाट आउँ छ र अ्तः उहाँ लाई समार गर्कम लानग हम ्रेर सम्ँदै। ४. दु ःख लाई पशंस ाकम गीतमा पररपत गरु् पाठ: हनाकम कथा अधाय १ मा मौर रवारबाट अधाय २ मा नवजयकम उचारमा उनडरहे कम, ्नवषसूचक गीतमा पररवत्र हहछ। उरकम धार पूप्तया उरकम नवगतकम अपमारबाट परमेशरकम परम चररत र साव््ौनमकतामा केन्त ्यम।
5
शमूए लकी आमा हना
जीवरकम पयमग: पीडाकम माद सनकरे नमनत हहछ, तर आराधरा नटकछ। जब परमेशरले तपाईंलाई परीकाकम समयमा लाउरुहहछ वा लामम समयदे नख पनतका गररएकम पाथ्राकम जवाफ नदरुहहछ, तपाईंकम पनतनकया उहाँ कम ्लारकम पमाप बरमस् जसले अरलाई पमताहर नदहछ। मुय कु रा: हनाकम याताले हामीलाई नसकाउँ छ नक बाँ् मपर वा अपमारकम कु रै पनर मौसम परमेश रकम हातमा स ायी हँ दैर । उहाँ ले बेवारा गररएकाहरलाई दे ्रुहहछ, टु टेका हदय ्एकाहरकम मौर पुकार सुनुहहछ, र शमकलाई राचमा पररपत गर् सकम हरुहहछ।
6