नाझरी शपथ गणना ६:१-२१ १ आणण परमेशर मोशेला मणाला, २ इसारल लोकां ना सां गा, की जेवा रखादा पुरु णकंवा सी नाझीराचा नवस करणासासी स्वला वेगळे करील, ्ेवा ताने स्वला परमेशरासासी वेगळे करावे: ३ ताने दारारस व कडक पेयां पासून स्वला वेगळे से वावे आणण दारारसाचा आं बट रस णकंवा कडक पेयाचा आं बट रस णपऊ नये, ्सेच दारां पासून बनवलेला कोण्ाही मदाका णपऊ नये, णकंवा ओली व वाळलेली दारे खाऊ नये्. ४ ताया णवरहाया सवा णदवसां ्, ताने दारवेलीया झाडापासून बनवलेली कोण्ीही वसू , णबयां पासून ्े सालीपय््, खाऊ नये. ५ ताया णवलग्ेया व्ाया सवा णदवसां ् ताया डोकावर वसरा णिरवला जाणार नाही; जोपय्् ्ो स्वला परमेशरासासी वेगळा कर् नाही, ्ोपय्् ्ो पणवत राहील आणण आपला डोकावरील केसां या बटा वाढू दे ईल. ६ जोपय्् ्ो स्वला परमेशरासासी वेगळा से व्ो, ्ोपय्् ्ो कोणताही पे्ाजवळ जाणार नाही. ७ ताचे वडील, ताची आई, ताचा भाऊ णकंवा ताची बहीण मरण पावलावर ्ो तां यासासी स्वला अशुद करणार नाही; कारण ताया दे वाचे समपाण ताया डोकावर आहे . ८ ताया णवरहाचे सवा णदवस ्ो परमेशरासासी पणवत आहे . ९ आणण जर ताया हा्ून कुणी रकदम मरण पावला आणण ताने आपला समपाणाचे मसक अपणवत केले असेल; ्र ताने आपला शुदीकरणाया णदवशी, सा्वा णदवशी आपले मसक मुंडावे. १० आणण आसवा णदवशी ताने दोन कबु्रे णकंवा दोन कबु्रे याजकाकडे , मंडपाया दाराजवळ आणावी्. ११ आणण याजक तां पंकी रक पापापाण मणून व दु सरा होमापाण मणून अपाण करील आणण ताने मेलेलां मुळे केलेला पापाबदल पायणयश करील, आणण ताच णदवशी ताचे मसक पणवत करील. १२ आणण ्ो आपला णवरहाचे णदवस परमेशराला समणपा् करील आणण अपराधापाणासासी पणहला वुाा चे कोकरे आणील; परं ्ु पूव्चे णदवस व्ा सर्ील, कारण ताचा णवरह कलंणक् झाला हो्ा. १३ आणण नाझीराचा णनयम असा आहे की, ताया णवलगीकरणाचे णदवस पूणा झालावर ताला मंडपाया दाराशी आणले जाईल. १४ आणण ्ो परमेशराला आपले अपाण अपाण करील: होमापाणासासी रक वुाा चे णनद्ु रक नर कोकरा, पापापाणासासी रक वुाा ची णनद्ु रक मेढी आणण शां ्ीअपाणासासी रक णनद्ु मेढा.
1
नाझरी शपथ
१५ आणण बेखमीर भाकरीच ं ी टोपली, ्ेला् णमसळलेला उशम णपसाया वडा, ्ेलाने माखलेला बेखमीर भाकरीय ं ा पा्ळ वडा, आणण तां चे अनापाण व तां चे पेयापाण. १६ आणण याजक तां ना परमेशरासमोर आणेल आणण ताचे पापापाण व ताचे होमापाण अपाण करील. १७ आणण ्ो परमेशराला शां ्ी अपाणाचा यज मणून ्ो मेढा, बेखमीर भाकरीया टोपलीसह अपाण करील; याजक आपले अनापाण व पेयापाणही अपाण करील. १८ आणण नाझीरने मंडपाया दाराजवळ आपला णवभक केलेला डोकाचे मुंडन करावे आणण ता डोकाचे केस घेऊन शां ्ी अपाणां या बणलदानाखाली असलेला अगी् टाकावे्. १९ आणण याजक ता मेंाचा णभजवलेला खां दा, टोपली्ील रक णबनणकणवाची भाकरी व रक णबनणकणवाची वडी घेऊन, नाझीरया णवरहाचे केस भादरलानं्र ताया हा्ां वर से वील. २० आणण याजकाने ्े परमेशरासमोर ओवाळणी मणून ओवाळावे; छा्ी ओवाळू न व खां दा उचलून ओवाळणे हे याजकासासी पणवत आहे ; आणण तानं्र नाझीर दारारस णपऊ शक्ो. २१ नवस केलेला नाझीराचा णनयम हा आहे , आणण ताया णवरहासासी परमेशराला अपाण करणाणवुयी, ताया हा्ाला जे णमळे ल तावण््रक: ताने केलेला नवसापमाणे, ताने आपला णवरहाया णनयमापमाणे वागले पाणहजे.
सॅम सन नायाधीश १३ १ आणण इसारल लोकां नी परमेशराया दृीने पुना वाईट केले; आणण परमेशराने तां ना चाळीस वु् पणलष्ां या हा्ी सोपवले . २ आणण सोरा नावाया णसकाणी दान वंशा्ील मानोह नावाचा रक माणूस हो्ा; आणण ताची पती वां झ हो्ी, ण्ला मूल झाले नाही. ३ आणण परमेशराचा दू ् ता सीला णदसला आणण ण्ला मणाला, “पाहा, ्ू वां झ आहे स आणण ्ुला मूल हो् नाही; पण ्ू गभाव्ी होशील आणण रका मुलाला जन दे शील.” ४ मणून आ्ा ्ू सावध राहा, मी ्ुला णवनं्ी कर्ो, दारारस णकंवा कडक पेये णपऊ नकोस आणण कोण्ेही अशुद अन खाऊ नकोस. ५ कारण पाहा, ्ू गभाव्ी होशील आणण रका मुलाला जन दे शील; आणण ताया डोकावर वसरा णिरवली जाणार नाही: कारण ्े मूल गभाा ्ूनच दे वासासी नाझीर असेल: आणण ्ो इसारलाला पणलष्ां या हा्ून सोडवणास सुरवा् करे ल. ६ मग ्ी सी आपला प्ीकडे येऊन मणाली, “दे वाचा रक माणूस माझाकडे आला हो्ा; ताचा चेहरा दे वाया दू ्ासारखा, अगदी भयंकर हो्ा; पण ्ो कोसून आला आहे , असे मी ताला णवचारले नाही आणण तानेही मला ताचे नाव सां णग्ले नाही.” ७ पण ्ो मला मणाला, पाहा, ्ू गभाव्ी होशील आणण रका मुलाला जन दे शील; आणण आ्ा दारारस णकंवा कोण्ेही मादक पेय णपऊ नकोस, ्सेच कोण्ेही अशुद अन खाऊ नकोस: कारण ्े मूल गभाा पासून ्े ताया मृतूया णदवसापय्् दे वासासी नाझीर राहील. ८ मग मानोहने परमेशराची णवनं्ी केली आणण मणाला, “हे माझा पभू, ्ू पासवलेला दे वाचा माणूस आमयाकडे पर् येऊ दे , आणण जनणाणया बाळाचे काय करावे हे आमाला णशकवू दे .” ९ आणण दे वाने मानोहाचे मणणे ऐकले; आणण ्ी शे्ा् बसली अस्ाना दे वाचा दू ् पुना ता सीकडे आला; परं ्ु ण्चा प्ी मानोहा ण्याबरोबर नव्ा. १० आणण ्ी सी घाई करन धाव् गेली आणण ण्ने आपला प्ीला दाखवून मटले, “पाहा, जो माणूस ता णदवशी माझाकडे आला हो्ा, ्ो मला णदसला आहे .” ११ मग मानोह उसून आपला पतीया मागे गेला आणण ता माणसाजवळ येऊन ताला मणाला, “ता सीशी बोलणारा ्ूच आहे स का?” ्ो मणाला, “हो, मीच आहे .” 2
नाझरी शपथ
१२ आणण मानोह मणाला, “आ्ा ्ुझे बोलणे खरे होऊ दे . आपण ता मुलाची काय ववया करावी आणण तायाशी कसे वागावे?” १३ आणण परमेशराचा दू ् मानोहाला मणाला, “मी ता सीला जे काही सां णग्ले आहे , ता सवा् पासून ण्ने सावध राहावे.” १४ ण्ने दारवेलीचा कोण्ाही भाग खाऊ नये, दारारस णकंवा कडक पेय णपऊ नये, णकंवा कोण्ाही अशुद पदा्ा खाऊ नये: मी ण्ला आजा केलेला सवा गोृीच ं े ण्ने पालन करावे. १५ आणण मानोह परमेशराया दू ्ाला मणाला, “मी ्ुला णवनं्ी कर्ो की, आमी ्ुझासासी रक कोकर ्यार करे पय्् आमाला ्ुला ्ां बवू दे .” १६ आणण परमेशराचा दू ् मानोहाला मणाला, “जरी ्ू मला ्ां बवून से वलेस, ्री मी ्ुझी भाकर खाणार नाही; आणण जर ्ू होमापाण करणार असशील, ्र ्े ्ू परमेशरालाच अपाण केले पाणहजे .” कारण ्ो परमेशराचा दू ् आहे हे मानोहाला माही् नव्े. १७ ्ेवा मानोह परमेशराया दू ्ाला मणाला, “्ुझे नाव काय आहे , मणजे ्ुझे मणणे खरे झालावर आमी ्ुझा सनान कर शकू?” १८ आणण परमेशराचा दू ् ताला मणाला, “माझे नाव गुप अस्ाना ्ू असे का णवचार्ोस?” १९ मणून मानोहाने मां सापाणासह रक कोकर घे्ले आणण ्े परमेशराला खडकावर अपाण केले; आणण दे वदू ्ाने अद् भु् काया केले; आणण मानोहा व ताची पती हे पाह् हो्े . २० कारण असे झाले की, जेवा वेदीवरन जाला आकाशाकडे वर गेली, ्ेवा परमेशराचा दू ् वेदीया जालां मंे वर चढला. आणण मानोह व ताची पती यां नी हे पाणहले आणण ्े जणमनीवर पाल्े पडले . २१ परं ्ु परमेशराचा दू ् मानोह व ताया पतीला पुना णदसला नाही. ्ेवा मानोहला समजले की ्ो परमेशराचा दू ् हो्ा. २२ आणण मानोह आपला पतीला मणाला, आपण दे वाला पाणहले असलामुळे आपले मरण णनणय् आहे . २३ परं ्ु ताची पती ताला मणाली, “जर परमेशराला आमाला सार मारायचे अस्े , ्र ताने आमयाकडून होमापाण व अनापाण सीकारले नस्े, ्सेच ताने आमाला हा सवा गोृी दाखवला नसता, आणण हाच वेळी हा गोृी सां णग्लाही नसता.” २४ आणण ता सीने रका मुलाला जन णदला आणण ताचे नाव शमशोन से वले ; आणण ्ो मुलगा वाढ् गेला आणण परमेशराने ताला आशीवाा द णदला. २५ आणण सोरा व रशाओल यां यामधील दानया छावणी्, परमेशराचा आता ताला अधूनमधून पे्र् कर लागला. नायाधीश १४ १ आणण शमशोन ण्मना्ला गेला आणण ्े्े ताने पणलष्ां या मुलीप ं ंकी रका सीला पाणहले. २ आणण ्ो वर आला आणण आपला आई-वणडलां ना मणाला, “मी ण्मना्मंे पणलष्ां या मुलीप ं ंकी रक सी पाणहली आहे ; मणून आ्ा ण्ला माझासासी पती मणून णमळवा.” ३ मग ताचे आई-वडील ताला मणाले, “्ुझा भावां या मुलीम ं ंे णकंवा माझा सवा लोकां मंे अशी कोणी सी नाही का, की ्ू सुं्ा न केलेला पणलष्ां शी लग करायला जा् आहे स?” ्ेवा णशमशोन आपला वणडलां ना मणाला, “ण्ला माझासासी णमळवून दा; कारण ्ी मला खूप आवड्े.” ४ परं ्ु ताया आई-वणडलां ना हे माही् नव्े की, ताने पणलष्ां णवरद णनणमश शोधले हो्े, हे परमेशराकडूनच हो्े ; कारण ता वेळी पणलष्ां चे इसारलावर राज हो्े . ५ मग णशमशोन, ताचे वडील आणण ताची आई ण्मना्ला गेले आणण ण्मना्या दारां या मळां जवळ आले ; आणण पाहा, रक ्रण णसंह तायावर गजाना कर लागला. ६ आणण परमेशराचा आता तायावर सामराा ने उ्रला, आणण ताने रखादा कोकराला िाडावे तापमाणे ताला िाडले , आणण ताया हा्ा् काहीही नव्े: परं ्ु ताने आपला आई-वणडलां ना आपण काय केले हे सां णग्ले नाही.
3
नाझरी शपथ
७ आणण ्ो खाली उ्रला व ता सीशी बोलला; आणण ्ी शमशोनाला खूप आवडली. ८ आणण काही वेळाने ्ो ण्ला घेणासासी पर् आला, आणण णसंहाचे पे् पाहणासासी ्ो बाजूला वळला; आणण पाहा, णसंहाया पे्ामंे मधमाशां चा ्वा आणण मध हो्ा. ९ आणण ताने ्े आपला हा्ां ् घे्ले आणण खा् खा् ्ो आपला आई-वणडलां कडे आला आणण ताने ्े तां ना णदले, आणण तां नी खाले; पण ताने णसंहाया पे्ा्ून मध घे्ला हो्ा हे ताने तां ना सां णग्ले नाही. १० मणून ताचा बाप ता सीकडे गेला आणण शमशोनाने ्े्े मेजवानी णदली; कारण ्रण माणसे असेच कर् अस्. ११ आणण असे झाले की, जेवा तां नी ताला पाणहले, ्ेवा तां नी तायाबरोबर राहणासासी ्ीस सोबतां ना आणले. १२ आणण शमशोन तां ना मणाला, “मी आ्ा ्ुमाला रक कोडे घाल्ो: जर ्ुमी सणाया सा् णदवसां या आ् ताचे णनणय्पणे उशर शोधून काढले, ्र मी ्ुमाला ्ीस चादरी आणण ्ीस बदलणाचे कपडे दे ईन.” १३ पण जर ्ुमी ्े मला सां गू शक् नसाल, ्र ्ुमी मला ्ीस चादरी आणण ्ीस वसे दा. आणण ्े ताला मणाले, ्ुझे कोडे उघड कर, मणजे आमी ्े ऐकू. १४ आणण ्ो तां ना मणाला, खाणाणयामधून मां स आणण बलवानामधून गोडवा णनमाा ण झाला. आणण ्े ्ीन णदवसां ् ता कोडाचे उशर दे ऊ शकले नाही्. १५ आणण सा्वा णदवशी असे झाले की, ्े णशमशोनाया पतीला मणाले, “्ू ्ुझा प्ीला जाळा् ओढ, मणजे ्ो आमाला कोडाचे उशर दे ईल, नाही्र आमी ्ुला व ्ुझा वणडलां चे घर आगी् जाळू न टाकू. आमयाजवळ जे आहे ्े घेणासासी ्ुमी आमाला बोलावले आहे काय? असे नाही का?” १६ ्ेवा शमशोनाची पती तायासमोर रडली आणण मणाली, “्ू माझा दे ु कर्ोस, माझावर पेम कर् नाहीस; ्ू माझा लोकां पुढे रक कोडे से वले आहे स, पण ्े मला सां णग्ले नाहीस.” ्ो ण्ला मणाला, “पाहा, मी ्े माझा आई-वणडलां नाही सां णग्ले नाही, ्र मग मी ्े ्ुला सां गू का?” १७ आणण तां चा सण चालला ता सा् णदवसां ् ्ी तायासमोर रडली; आणण सा्वा णदवशी असे झाले की, ्ी तायावर खूप रड् असलामुळे ताने ण्ला सां णग्ले; आणण ण्ने आपला लोकां या मुलां ना ्े कोडे सां णग्ले. १८ आणण सा्वा णदवशी सूयाा सापूव् नगरा्ील लोकां नी ताला णवचारले, “मधापेरा गोड काय आहे ? आणण णसंहापेरा बलवान काय आहे ?” ्ो तां ना मणाला, “जर ्ुमी माझा वासराला वाहन नां गरले नस्े, ्र ्ुमाला माझे कोडे कळले नस्े.” १९ आणण परमेशराचा आता तायावर उ्रला, आणण ्ो अशेलोनला गेला, आणण तां यापंकी ्ीस माणसां ना सार मारले, आणण तां ची लूट घे्ली, आणण जां नी कोडाचे उशर णदले तां ना कपडे बदलून णदले. आणण ताचा कोध भडकला, आणण ्ो आपला वणडलां या घरी पर् गेला. २० परं ्ु शमशोनाची पती ताया सोबताला दे णा् आली, जाला ताने आपला णमत मानले हो्े. नायाधीश १५ १ पण काही काळानं्र, गवाया कापणीया वेळी, णशमशोन रका कोकणयासह आपला पतीला भेटायला गेला; आणण ्ो मणाला, मी माझा पतीकडे खोली् जाईन. पण ण्या वणडलां नी ताला आ् जाऊ णदले नाही. २ आणण ण्चा बाप मणाला, “मला खरं च वाटले हो्े की ्ू ण्चा पूणापणे दे ु कर्ेस; मणून मी ण्ला ्ुझा सोब्ीला णदले. ण्ची धाकटी बहीण ण्यापेरा अणधक सुंदर नाही का? मी ्ुला णवनं्ी कर्ो की, ण्याऐवजी ण्ला घे.” ३ आणण णशमशोन तां याणवुयी मणाला, “मी पणलष्ां चा रोु ओढवून घे्ला असला ्री, आ्ा मी तां यापेरा अणधक णनद्ु सरे न.” ४ आणण शमशोन गेला आणण ताने ्ीनशे कोले पकडले, आणण जळता मशाली घेऊन तां ची शेपटी रकमेकां ना जोडून, दोन शेपटींया मंे रक जळ्ी मशाल से वली.
4
नाझरी शपथ
५ आणण ताने मशाली पेटवून ता पणलष्ां या उभा णपका् सोडला आणण दारां या बागा व जं्ुनाया झाडां सणह् णपकाचे भारे ही जाळू न टाकले. ६ मग पणलष्ां नी णवचारले, “हे कोणी केले आहे ?” तां नी उशर णदले, “ण्मी माणसाचा जावई शमशोन याने केले आहे , कारण ताने ताची पती घेऊन ण्ला आपला सोबताला णदले हो्े .” मग पणलष्ां नी येऊन ण्ला व ण्या वणडलां ना अगी् जाळू न टाकले. ७ आणण णशमशोन तां ना मणाला, “जरी ्ुमी हे केले असले ्री, मी ्ुमचा सूड घेईन आणण तानं्र मी ्ां बेन.” ८ आणण ताने तां ची कंबर व मां डा कापून तां ची मोसी कशल केली; आणण ्ो खाली उ्रन र्ाम नावाया खडकाया मारावर राह लागला. ९ मग पणलृी वर चढून यहदा् ्ळ सोकून लेहीमंे पसरले. १० ्ेवा यहदाचे लोक मणाले, “्ुमी आमयावर का चाल करन आला आहा्?” तां नी उशर णदले, “जापमाणे ताने आमयाशी केले, ताचपमाणे णशमशोनाला बां धणासासी आमी आलो आहो्.” ११ मग यहदाचे ्ीन हजार पुरु र्ाम नावाया खडकाया मारावर गेले आणण णशमशोनाला मणाले, “पणलृी आमचे अणधप्ी आहे ् हे ्ुला माही् नाही का? ्ू आमयाशी हे काय केले आहे स?” तावर ्ो तां ना मणाला, “जसे तां नी माझाशी केले, ्सेच मी तां याशी केले आहे .” १२ आणण ्े ताला मणाले, “आमी ्ुला बां धायला आलो आहो्, मणजे आमी ्ुला पणलष्ां या हा्ी सोपवू.” ्ेवा णशमशोन तां ना मणाला, “माझाशी शप् घा की, ्ुमी स्व माझावर हला करणार नाही.” १३ आणण ्े ताला मणाले, “नाही; आमी ्ुला घट बां धून तां या हा्ी सोपवू; पण आमी ्ुला नकीच सार मारणार नाही.” मग तां नी ताला दोन नवीन दोणयां नी बां धले आणण खडकावरन वर आणले. १४ आणण जेवा ्ो लेही ये्े आला, ्ेवा पणलष्ां नी तायाणवरद आरडाओरडा केला; आणण परमेशराचा आता मोठा सामराा ने तायावर उ्रला; आणण ताया हा्ां वरील दोणया आगी् जळलेला ्ागापमाणे झाला व ताया हा्ां वरील बंधने सुटली. १५ आणण ताला गाढवाची रक नवी जबडा सापडली, आणण ताने आपला हा् पुढे करन ्ी घे्ली आणण ण्याने रक हजार माणसां ना सार मारले. १६ आणण णशमशोन मणाला, “गाढवाया जबडाने , रकावर रक, गाढवाया जबडाने मी हजार माणसे मारली आहे ्.” १७ आणण असे झाले की, ताचे बोलणे संपलावर ताने आपला हा्ा्ून ्ी जबडा िेकून णदला आणण ता जागेला रामा्लेही असे नाव णदले. १८ आणण ्ो िार ्हानलेला हो्ा, आणण ताने परमेशराला हाक मारन मटले, “्ू हा मोसा बचाव ्ुझा सेवकाया हा्ी णदला आहे स; ्र आ्ा मी ्हानेने मरन सुं्ा न केलेलां या हा्ी पडावे काय?” १९ परं ्ु दे वाने जबडा् रक पोकळ जागा िोडली, आणण ता्ून पाणी बाहे र आले ; आणण जेवा ताने ्े पायले, ्ेवा ताचा आता पर् आला आणण ्ो पुनरुीणव् झाला: मणून ताने ता जागेचे नाव रनहकोरे से वले, जे आजपय्् लेहीमंे आहे . २० आणण ताने पणलष्ां या काळा् वीस वु् इसारलावर नायणनवाडा केला. नायाधीश १६ १ मग णशमशोन गाझा ये्े गेला आणण ्े्े ताने रका वेशेला पाणहले व ्ो ण्याकडे गेला. २ आणण गाजी लोकां ना कळले की, णशमशोन ये्े आला आहे . मणून तां नी ताला घेरले आणण शहराया वेशीजवळ रातभर ताची वाट पाह् बसले. ्े रातभर शां ् राहन मण् हो्े की, सकाळी उजाडलावर आमी ताला सार मार. ३ आणण शमशोन मंरातीपय्् झोपून राणहला, आणण मंराती उसून ताने नगराया वेशीचे दरवाजे व ताचे दोन खां ब, अडसरासकट घे्ले आणण ्े सवा आपला खां दां वर वाहन हे बोनया समोर असलेला रका टे कडीया मारावर नेले. ४ आणण नं्र असे घडले की, सोरे कया दरी् राहणाणया दलीला नावाया रका सीवर ताचे पेम हो्े.
5
नाझरी शपथ
५ आणण पणलष्ां चे सरदार ण्याकडे आले आणण ण्ला मणाले, “ताला जाळा् ओढ आणण ताचे मोसे सामरा कशा् आहे ्े बघ, आणण आपण तायावर कसा णवजय णमळवू शक्ो, मणजे ताला बां धून ताचा छळ कर शकू; आणण आमी ्ुला पतेकी अकराशे चां दीची नाणी दे ऊ.” ६ आणण दलीला णशमशोनाला मणाली, “मी ्ुला णवनं्ी कर्े की, मला सां ग की ्ुझे मोसे सामरा कशा् आहे आणण कशाने ्ू स्वला तास दे ऊ शकशील.” ७ आणण शमशोन ण्ला मणाला, “जर तां नी मला कधीही न वाळलेला सा् णहरवा णवडां नी बां धले , ्र मी अशक होईन आणण दु सणया माणसासारखा होईन.” ८ मग पणलष्ां या सरदारां नी ण्यासासी सा् न वाळवलेला णहरवा कोवळा वेली आणला आणण ण्ने ताला तां बरोबर बां धले . ९ आ्ा काही माणसे दबा धरन ण्याजवळ खोली् ्ां बली हो्ी. आणण ्ी ताला मणाली, “शमशोन, पणलृी ्ुझावर चाल करन आले आहे ्.” आणण जसा रखादा ्ागाचा धागा आगीला लागलावर ्ुट्ो, ्से ताने ्े काडां चे ्ुकडे केले. तामुळे ताचे सामरा कोणाला कळले नाही. १० आणण दलीला णशमशोनाला मणाली, “पाहा, ्ू माझी ्टा केली आहे स आणण मला खोटे सां णग्ले आहे स; आ्ा मला सां ग, ्ुला कशाने बां ध्ा येईल?” ११ आणण ्ो ण्ला मणाला, “जर तां नी मला कधीही न वापरलेला नवा दोणयां नी घट बां धले, ्र मी अशक होईन आणण दु सणया माणसासारखा होईन.” १२ मणून दलीलाने नवीन दोरखंड घेऊन ताला बां धले आणण ताला मणाली, “हे शमशोना, पणलृी ्ुझावर चाल करन आले आहे ्.” आणण खोली् दबा धरन बसलेले काही जण हो्े . आणण ताने ्े दोरखंड आपला हा्ां पासून धागापमाणे ्ोडून टाकले. १३ आणण दलीला णशमशोनाला मणाली, “आ्ापय्् ्ू माझी ्टा केली आहे स आणण मला खोटे सां णग्ले आहे स; आ्ा मला सां ग की ्ुला कशाने बां ध्ा येईल.” ्ो ण्ला मणाला, “जर ्ू माझा डोकाया सा् बटा जाळाने णवणलास ्र.” १४ आणण ण्ने ्े खखळाने लावले आणण ताला मणाली, “हे णशमशोना, पणलृी ्ुझावर चाल करन आले आहे ्.” ्ेवा ्ो झोपे्ून जागा झाला आणण ्ुळईचा खखळा व जाळी घेऊन णनघून गेला. १५ आणण ्ी ताला मणाली, “्ुझे मन माझावर नाही, ्र ्ू ‘मी ्ुझावर पेम कर्ो’ असे कसे मणू शक्ोस? ्ू ्ीन वेळा माझी ्टा केली आहे स, आणण ्ुझे मोसे सामरा कशा् आहे हे ्ू मला सां णग्ले नाहीस.” १६ आणण असे झाले की, जेवा ्ी रोज आपला शबां नी ताला तास दे ऊ लागली आणण आगह कर लागली, ्ेवा ताचा जीव मरणापय्् वण्् झाला; १७ ताने ण्ला आपला मना्ील सवा काही सां णग्ले आणण मणाला, “माझा डोकावर वसरा णिरवलेला नाही; कारण मी माझा आईया गभाा पासून दे वासासी नाझीर आहे : जर माझे मुंडन केले, ्र माझी शकी णनघून जाईल, आणण मी अशक होईन, आणण इ्र कोणताही माणसासारखा होईन. १८ आणण जेवा दलीलाने पाणहले की ताने ण्ला आपला मना्ील सवा काही सां णग्ले आहे , ्ेवा ण्ने पणलष्ां या सरदारां ना बोलावून मटले, “या वेळी रकदा वर या, कारण ताने मला आपला मना्ील सवा काही सां णग्ले आहे .” ्ेवा पणलष्ां चे सरदार ण्याकडे आले आणण तां नी आपला हा्ा् पंसे आणले. १९ आणण ण्ने ताला आपला मां डीवर झोपवले; आणण ण्ने रका माणसाला बोलावून ताया डोकावरील सा् केसां या बटा कापायला लावला; आणण ्ी ताला छळू लागली, आणण ताचे सामरा णनघून गेले. २० आणण ्ी मणाली, “हे णशमशोना, पणलृी ्ुझावर चाल करन आले आहे ्.” ्ेवा ्ो झोपे्ून जागा झाला आणण मणाला, “पूव्पमाणेच मी बाहे र जाऊन स्वला झटकून टाकीन.” परमेशर ताला सोडून गेला आहे , हे ताला माही् नव्े. २१ परं ्ु पणलष्ां नी ताला पकडले, ताचे डोळे काढले आणण ताला गाझा ये्े नेऊन णप्ळे या बेडां नी बां धले; आणण ्ो ्ुरंगा् दळण दळ् असे. २२ ््ाणप, ताचे केस कापलावर ताया डोकाचे केस पुना वाढू लागले.
6
नाझरी शपथ
२३ मग पणलष्ां चे सरदार आपला दे व दागोन याला मोसा यज अपाण करणासासी व आनंद साजरा करणासासी रकत जमले; कारण ्े मणाले, “आमया दे वाने आमचा शतू णशमशोन याला आमया हा्ी सोपवले आहे .” २४ आणण जेवा लोकां नी ताला पाणहले, ्ेवा तां नी आपला दे वाचे सवन केले; कारण ्े मणाले, “आमया दे वाने आमचा शतू व आमया दे शाचा नाश करणारा, जाने आमयापंकी अनेकां ना सार मारले, ताला आमया हा्ी सोपवले आहे .” २५ आणण असे झाले की, जेवा ्े आनंणद् झाले, ्ेवा ्े मणाले, “शमशोनाला बोलवा, मणजे ्ो आमचे मनोरं जन करील.” आणण तां नी शमशोनाला ्ुरंगा्ून बोलावले; आणण ताने तां चे मनोरं जन केले; आणण तां नी ताला संभां मंे उभे केले. २६ आणण शमशोन ताला हा्ाला धरन उभा असलेला मुलाला मणाला, “जा खां बां वर हे घर उभे आहे , ्े मला सशा करन पाह दे , मणजे मी तां यावर टे कू शकेन.” २७ ्े घर पुरु आणण खसयां नी भरलेले हो्े; आणण पणलष्ां चे सवा सरदार ्े्े हो्े; आणण छ्ावर सुमारे ्ीन हजार पुरु आणण खसया हो्े , जे णशमशोन खेळ् अस्ाना पाह् हो्े . २८ आणण शमशोन परमेशराला हाक मारन मणाला, “हे परमेशर दे वा, मी ्ुला णवनं्ी कर्ो की, माझी आसवण से व आणण मला शकी दे , हे दे वा, मी ्ुला णवनं्ी कर्ो की, केवळ रकदाच, मणजे मी माझा दोन डोळां चा सूड पणलष्ां कडून लगेच घेऊ शकेन.” २९ आणण शमशोनाने , जा दोन मधला संभां वर ्े मंणदर उभे हो्े व जां वर ्े ्ोलले हो्े, तां पंकी रकाला आपला उजवा हा्ाने आणण दु सणयाला आपला डावा हा्ाने धरले. ३० आणण शमशोन मणाला, “मला पणलष्ां बरोबर मरण येऊ दे .” आणण ्ो आपला सवा शकीणनशी न्मसक झाला; आणण ्े मंणदर सरदारां वर व ्े्ील सवा लोकां वर कोसळले. अशापकारे , ताने णजवं्पणी मारलेलां पेरा मर्ाना अणधक लोकां ना सार मारले. ३१ मग ताचे भाऊ व ताया वणडलां चे सवा घराणे खाली आले आणण तां नी ताला वर नेले व ताचे वडील मानोह यां या दिनभूमी् सोरा व रशाओल यां यामंे ताला पुरले. आणण ताने वीस वु् इसारलावर नायणनवाडा केला.
सॅम ुअ ल १ शमुवेल १ १ आ्ा रफाईम पवा्ावरील रामा्ाइमझोिीम ये्े रक माणूस हो्ा, ताचे नाव रलाना हो्े. ्ो यरोहामचा मुलगा, जो रलीहचा ना्ू, जो ्ोहचा ना्ू, जो झुिचा ना्ू हो्ा, असा रफा्ी हो्ा. २ आणण ताला दोन बायका होता; रकीचे नाव हना व दु सरीचे नाव पेणनना हो्े ; पेणननाला मुले हो्ी, पण हनाला मूलबाळ नव्े. ३ आणण हा माणूस दरवु् आपला शहरा्ून णशलो ये्े सेनाधीश परमेशराची उपासना व यज करणासासी जा् असे. आणण रलीचे दोन पुत, होफनी व णिनेहास, जे परमेशराचे याजक हो्े , ्े ्े्े हो्े. ४ आणण जेवा रलानाने अपाण करणाची वेळ आली, ्ेवा ताने आपली पती पेणनना आणण ण्या सवा मुलामुलींना तां चे वाटे णदले. ५ परं ्ु ताने हनाला योग वाटा णदला; कारण ्ो हनावर पेम कर् हो्ा; मात परमेशराने ण्चा गभा बंद केला हो्ा. ६ आणण ण्या शतूनेही ण्ला िार णचडवले, कारण परमेशराने ण्चे गभाा शय बंद केले हो्े . ७ आणण ्ो दरवु् असेच कर् असे, की जेवा ्ी परमेशराया मंणदरा् जा् असे, ्ेवा ्ी ण्ला णचडव् असे; मणून ्ी रडली आणण जेवली नाही. ८ मग ण्चा प्ी रलाना ण्ला मणाला, “हना, ्ू का रड्ेस? आणण ्ू का खा् नाहीस? आणण ्ुझे मन का वण्् झाले आहे ? मी ्ुझासासी दहा मुलां पेरा शेर नाही का?” 7
नाझरी शपथ
९ मग णशलोमंे जेवण झालावर आणण मदपान झालावर हना उसली. आ्ा याजक रली परमेशराया मंणदराया रका खां बापाशी आसनावर बसला हो्ा. १० आणण ्ी अतं् दु वखी हो्ी, आणण ण्ने परमेशराकडे पा्ाना केली व अण्शय रडली. ११ आणण ण्ने नवस केला आणण मणाली, “हे सेनाधीश परमेशरा, जर ्ू ्ुझा दासीया दु वखाकडे खरोखर लर दे शील, माझी आसवण से वशील आणण ्ुझा दासीला णवसरणार नाहीस, पण ्ुझा दासीला रक पुत दे शील, ्र मी ताला ताया आयुषाचे सवा णदवस परमेशराला अपाण करीन आणण ताया डोकावर वसरा लागणार नाही.” १२ आणण असे झाले की, ्ी परमेशरासमोर पा्ाना कर् राणहली, ्ेवा रलीने ण्या ्ोंडाकडे णनरखून पाणहले. १३ आ्ा हना आपला मना्ला मना् बोलली; ण्चे िक ओस हल् हो्े, पण ण्चा आवाज ऐकू ये् नव्ा: मणून रलीला वाटले की ्ी दार पायली आहे . १४ आणण रली ण्ला मणाला, “्ू आणखी णक्ी वेळ मदधुंद राहणार आहे स? ्ुझे दारारस णपणे बंद कर.” १५ ्ेवा हनाने उशर णदले, “नाही, महाराज, मी शोकाकुल मनाची सी आहे . मी दारारस णकंवा कोण्ेही मादक पेय पायले नाही, पण परमेशरापुढे माझे मन मोकळे केले आहे .” १६ ्ुझा दासीला सं्ानाची कना समजू नकोस; कारण माझा ्ीव ्कारी व दु वखापोटी मी आ्ापय्् बोलले आहे . १७ ्ेवा रलीने उशर णदले, “्ू सुखरप जा आणण इसारलाचा दे व ्ुझी णवनं्ी पूणा करो.” १८ आणण ्ी मणाली, “्ुझा दासीला ्ुझा दृीने कृपा पाप होऊ दे .” मग ्ी सी णनघून गेली, ण्ने भोजन केले आणण ण्चा चेहरा आ्ा उदास नव्ा. १९ आणण ्े सकाळी लवकर उसून परमेशरासमोर उपासना करन पर् आले आणण रामा ये्ील आपला घरी आले. ्ेवा रलानाने आपली पती हना णहला ओळखले आणण परमेशराने ण्ची आसवण केली. २० मणून असे झाले की, हना गरोदर राणहलानं्र जेवा वेळ आली, ्ेवा ण्ने रका मुलाला जन णदला आणण ताचे नाव शमुवेल से वले ; ्ी मणाली, “कारण मी ताला परमेशराकडे माणग्ले हो्े.” २१ आणण रलाना नावाचा माणूस व ताचे सवा कुटुं बीय परमेशराला वाणुाक यज व नवस अपाण करणासासी वर गेले. २२ पण हना वर गेली नाही; कारण ्ी आपला प्ीला मणाली, “जोपय्् बाळाचे दू ध सुट् नाही, ्ोपय्् मी वर जाणार नाही; मग मी ताला घेऊन येईन, मणजे ्ो परमेशरासमोर हजर होईल आणण ्े्े सवाकाळ राहील.” २३ ्ेवा ण्चा नवरा रलाना ण्ला मणाला, “्ुला जे योग वाटे ल ्े कर; जोपय्् ्ू ताचे दू ध सोडव् नाहीस ्ोपय्् ्ू इ्ेच ्ां ब; िक परमेशराने आपले वचन पूणा करावे.” मणून ्ी सी ण््ेच राणहली आणण जोपय्् ण्ने आपला मुलाचे दू ध सोडवले नाही ्ोपय्् ताला दू ध पाजले . २४ आणण जेवा ण्ने ताचे दू ध सोडवले, ्ेवा ्ी ताला, ्ीन बंल, रक रिा पीस आणण दारारसाची रक बाटली घेऊन णशलो ये्ील परमेशराया मंणदरा् घेऊन आली; आणण ्े बाळ लहान हो्े. २५ आणण तां नी रक बंल मारला आणण ता मुलाला रलीकडे आणले. २६ आणण ्ी मणाली, “हे माझा सामी, ्ुमया णजवाची शप्, मी ्ीच सी आहे जी ये्े ्ुमयाजवळ उभी राहन परमेशराची पा्ाना कर् हो्ी.” २७ या मुलासासी मी पा्ाना केली; आणण परमेशराने माझी णवनं्ी मान केली आहे . २८ मणून मी ताला परमेशराया साधीन केले आहे ; जोपय्् ्ो णजवं् आहे , ्ोपय्् ्ो परमेशराया साधीन राहील. आणण ताने ्े्े परमेशराची उपासना केली.
जॉन बाण्ट लूक १ १ कारण आमयामंे जा गोृीवं र पूणा णवशास आहे , ता गोृी ंची सुववखय् घोुणा मां डणाचे पुषळां नी हा्ी घे्ले आहे , २ जसे तां नी तां ना आमया साधीन केले, जे सुरवा्ीपासून पतरदश् व वचनाचे सेवक हो्े; 8
नाझरी शपथ
३ अगदी सुरवा्ीपासूनच सवा गोृी ंचे प्रपूणा जान असलामुळे, हे शेर ण्ओणिलस, ्ुला कमाने णलहावे हे मलाही योग वाटले. ४ मणजे जा गोृीणं वुयी ्ुला णशरण णदले आहे , ता गोृी ंची णनणय््ा ्ुला कळावी. ५ यहदीयाचा राजा हे रोद याया काळा्, अणबया कुळा्ील जखणया नावाचा रक याजक हो्ा; आणण ताची पती अहरोनाया कनां पंकी रक हो्ी, ण्चे नाव रणलझाबे् हो्े. ६ आणण ्े दोघेही दे वाया दृीने नीण्मान हो्े , आणण परमेशराया सवा आजा व णनयम णनद्ुपणे पाळ् हो्े. ७ आणण तां ना मूलबाळ नव्े , कारण रणलझाबे् वां झ हो्ी आणण ्े दोघेही आ्ा वयोवृद झाले हो्े. ८ आणण असे झाले की, ्ो दे वापुढे आपला कमानुसार याजकाचे काम कर् अस्ाना, ९ याजकाया प्ेपमाणे, परमेशराया मंणदरा् जा्ाना धूप जाळणे हे ताया वा्ाला आले. १० आणण धूप जाळणाया वेळी सवा लोकसमुदाय बाहे र पा्ाना कर् हो्ा. ११ आणण ताला धूपवेदीया उजवा बाजूला उभा असलेला परमेशराचा रक दे वदू ् णदसला. १२ आणण जेवा जखणयाने ताला पाणहले, ्ेवा ्ो असय झाला आणण ताला भी्ी वाटू लागली. १३ परं ्ु दे वदू ् ताला मणाला, “जखणया, णभऊ नकोस; कारण ्ुझी पा्ाना ऐकली आहे ; आणण ्ुझी पती रणलझाबे् ्ुला रक मुलगा पसवेल, आणण ्ू ताचे नाव योहान से वशील.” १४ आणण ्ुला आनंद व उलास होईल; आणण ताया जनाने पुषळ लोक आनंणद् हो्ील. १५ कारण ्ो परमेशराया दृीने महान होईल, आणण दारारस णकंवा मादक पेये णपणार नाही; आणण ्ो आपला आईया गभाा ्ूनच पणवत आताने प्रपूणा असेल. १६ आणण ्ो इसारल लोकां पंकी पुषळ लोकां ना तां चा दे व परमेशर यायाकडे वळवेल. १७ आणण ्ो रणलयाया आताने व सामराा ने तायापुढे जाईल, यासासी की णपतां ची अं्वकरणे मुलां कडे वळवावी् आणण आजा न मानणाणयां ना नीण्मानां या जानाकडे आणावे; यासासी की पभूसासी ्यार असलेला लोकां ना णसद करावे. १८ आणण जखणया दे वदू ्ाला मणाला, “हे मला कसे कळे ल? कारण मी मा्ारा झालो आहे आणण माझी पतीही खूप वृद झाली आहे .” १९ ्ेवा दे वदू ्ाने ताला उशर णदले, “मी गबीरल आहे , जो दे वाया साणनंा् अस्ो; आणण ्ुला ही आनंदाची बा्मी सां गणासासी व ्ुझाशी बोलणासासी मला पासवले आहे .” २० आणण पाहा, हा गोृी पूणा होईपय्् ्ू मुका होशील व बोलू शकणार नाहीस, कारण ्ू माझा शबां वर णवशास से वला नाहीस, जे तां या योग वेळी पूणा हो्ील. २१ आणण लोक जखणयाची वाट पाह् हो्े , आणण ्ो मंणदरा् इ्का वेळ ्ां बला आहे हे पाहन तां ना आयया वाटले. २२ आणण जेवा ्ो बाहे र आला, ्ेवा ्ो तां याशी बोलू शकला नाही; आणण तां नी ओळखले की ताने मंणदरा् रक दृां ् पाणहला हो्ा, कारण ताने तां ना खूण केली, पण ्ो णनवशब राणहला. २३ आणण असे झाले की, ताया सेवेचे णदवस संप्ाच ्ो आपला घरी णनघून गेला. २४ आणण ता णदवसां नं्र ताची पती रणलझाबे् गभाव्ी झाली आणण पाच मणहने लपून राणहली, असे मण् की, २५ जा णदवसां ् परमेशराने माझाकडे पाणहले, ता णदवसां ् ताने लोकां मंे असलेली माझी णनंदा दू र करणासासी माझाशी असे वागले. २६ आणण सहावा मणहना्, दे वाने गबीरल दे वदू ्ाला गालील पां ्ा्ील नाझरे ् नावाया शहरा् पासवले. २७ दाणवदाया घराणा्ील योसेि नावाया पुरुाशी वागश झालेला रका कुमारीला; आणण ता कुमारीचे नाव मरीया हो्े . २८ आणण दे वदू ् ण्याजवळ येऊन मणाला, “हे परमेशराया कृपेस पात असलेला, ्ुला नमसार! परमेशर ्ुझाबरोबर आहे ; खसयां मंे ्ू धन आहे स.” २९ आणण जेवा ण्ने ताला पाणहले , ्ेवा ताया बोलणाने ्ी असय झाली आणण ताने कोणता पकारे अणभवादन करावे याबदल ण्ने मना् णवचार केला.
9
नाझरी शपथ
३० आणण दे वदू ् ण्ला मणाला, “मेरी, णभऊ नकोस, कारण ्ुला दे वाचा आशीवाा द लाभला आहे .” ३१ आणण पाहा, ्ू ्ुझा गभाा ् गभाधारणा करशील आणण रका मुलाला जन दे शील व ताचे नाव येशू से वशील. ३२ ्ो महान होईल आणण ताला परातराचा पुत मटले जाईल; आणण परमेशर दे व ताला ताचे वडील दावीद यां चे णसंहासन दे ईल. ३३ आणण ्ो याकोबाया घराणावर सवाकाळ राज करील; आणण ताया राजाचा अं् होणार नाही. ३४ मग मरीया दे वदू ्ाला मणाली, “मी पुरुाला ओळख् नसलामुळे हे कसे होईल?” ३५ आणण दे वदू ्ाने ण्ला उशर णदले, “पणवत आता ्ुझावर येईल आणण परातराचे सामरा ्ुझावर छाया करील; मणून ्ुझापासून जनणाणया ता पणवत वसूला दे वाचा पुत मटले जाईल.” ३६ आणण पाहा, ्ुझी चुल् बहीण रणलझाबे्, णजला वां झ मटले जायचे, ्ी सुदा मा्ारपणी गभाव्ी झाली आहे आणण ण्ला आ्ा सहा मणहने झाले आहे ्. ३७ कारण दे वासासी काहीही अशक नाही. ३८ आणण मरीया मणाली, “पाहा, मी पभूची दासी आहे ; ्ुझा वचनापमाणे माझा बाब्ी् घडो.” आणण ्ो दे वदू ् ण्यापासून णनघून गेला. ३९ आणण ता णदवसां ् मरीया उसून घाईघाईने डोंगराळ पदे शा्, यहदाया रका शहरा् गेली; ४० आणण ्ो जखणयाया घरी गेला आणण रणलझाबे्ला अणभवादन केले. ४१ आणण असे झाले की, जेवा रणलझाबे्ने मरीयेची णवचारपूस ऐकली, ्ेवा ण्या गभाा ्ील बाळ उडा मार लागले; आणण रणलझाबे् पणवत आताने प्रपूणा झाली. ४२ आणण ्ी मोठाने मणाली, “खसयां मंे ्ू धन आहे स आणण ्ुझा गभाा चे िळही धन आहे .” ४३ आणण माझा पभूची आई माझाकडे यावी, हे मला केवाच घडले ? ४४ कारण, पाहा, ्ुझा अणभवादनाचा आवाज माझा कानां ् ये्ाच, माझा गभाा ्ील बाळ आनंदाने उडा मार लागले . ४५ आणण धन ्ी, णजने णवशास से वला; कारण पभूने ण्ला सां णग्लेला गोृी पूणा हो्ील. ४६ आणण मरीया मणाली, माझा जीव पभूची सु्ी कर्ो. ४७ आणण माझा आता माझा ्ारणारा दे व याया सायी आनंणद् झाला आहे . ४८ कारण ताने आपला दासीया हीन खय्ीकडे लर णदले आहे ; कारण पाहा, आ्ापासून सवा णपंा मला धन मण्ील. ४९ कारण जो सवाशखकमान आहे ताने माझासासी महान गोृी केला आहे ्; आणण ताचे नाव पणवत आहे . ५० आणण जे णपंानणपंा ताचे भय बाळग्ा्, तां यावर ताची दया आहे . ५१ ताने आपला बाहने सामरा दाखवले आहे ; ताने गणवारां ना तां या मना्ील कलनां नुसार पां गवले आहे . ५२ ताने सामरावानां ना तां या आसनां वरन खाली उ्रवले आहे आणण दीनां ना उं च केले आहे . ५३ ताने भुकेलां ना चां गला गोृीन ं ी ्ृप केले आहे ; आणण शीमं्ां ना ्रकामा हा्ाने पर् पासवले आहे . ५४ ताने आपला दयेचे सरण से वून आपला सेवक इसारल याला मद् केली आहे ; ५५ जसे ताने आमया पूवाजां ना, अबाहामाला आणण ताया सं््ीला सवाकाळ सां णग्ले. ५६ आणण मरीया सुमारे ्ीन मणहने ण्याबरोबर राणहली आणण मग आपला घरी पर्ली. ५७ आ्ा रणलझाबे्ची पसू्ीची वेळ पूणा झाली हो्ी आणण ण्ने रका मुलाला जन णदला. ५८ आणण परमेशराने ण्यावर मोसी दया कशी दाखवली हे ण्या शेजाणयां नी व चुल् भावंडां नी ऐकले; आणण तां ना ण्याबरोबर आनंद झाला. ५९ आणण असे झाले की, आसवा णदवशी ्े ता मुलाची सुं्ा करायला आले ; आणण तां नी ताया वणडलां या नावावरन ताचे नाव जखणया से वले. ६० आणण ताची आई मणाली, “्से नाही; पण ताचे नाव योहान से वले जाईल.” ६१ आणण ्े ण्ला मणाले, “्ुझा ना्लगां पंकी कोणीही या नावाने ओळखले जा् नाही.” ६२ आणण तां नी ताया वणडलां ना खुणा करन सां णग्ले की, ताला कोणता नावाने हाक मारावी.
10
नाझरी शपथ
६३ आणण ताने णलणहणासासी पाटी माणग्ली आणण णलणहले, ‘ताचे नाव योहान आहे .’ हे ऐकून सवा् ना आयया वाटले. ६४ आणण लगेच ताचे ्ोंड उघडले, ताची जीभ मोकळी झाली आणण ्ो बोलला व ताने दे वाची सुण् केली. ६५ आणण तां या सभोव्ाली राहणाणया सवा् वर भी्ी पसरली; आणण यहणदयाया सवा डोंगराळ पदे शा् हा सवा गोृी जाहीरपणे पसरला. ६६ आणण जा सवा् नी ्े ऐकले, तां नी ्े आपला हदया् सासवून से वले आणण मणाले, हे मूल कसे असेल! आणण परमेशराचा हा् तायाबरोबर हो्ा. ६७ आणण ताचा बाप जखणया पणवत आताने प्रपूणा झाला आणण ताने भणवषवाणी केली की, ६८ इसारलचा परमेशर दे व धन असो; कारण ताने आपला लोकां ची भेट घेऊन तां ची सुटका केली आहे . ६९ आणण ताने आपला सेवक दावीद याया घराणा् आमयासासी ्ारणाचे णशंग उभे केले आहे ; ७० जसे ताने आपला पणवत संदेष्ां या मुखाने सां णग्ले, जे जगाया आरं भापासून आहे ्: ७१ की आपण आपला शतूंपासून आणण आपला दे ु करणाणया सवा् या हा्ून वाचवले जावे; ७२ आमया पूवाजां ना वचन णदलेला दयेची पू्ा्ा करणासासी आणण ताया पणवत कराराचे सरण से वणासासी; ७३ ताने आमचे पूवाज अबाहाम यां ना णदलेली शप्, ७४ ताने आमाला अशी कृपा करावी की, आमी आमया शतूंया हा्ून सुटका झालावर णनभायपणे ताची सेवा करावी. ७५ तायासमोर पणवत्े् व नीण्मता्, आपला आयुषाचे सवा णदवस. ७६ आणण बाळा, ्ुला परातराचा संदेृा मटले जाईल; कारण ्ू परमेशराया मागा् ची ्यारी करणासासी तायापुढे जाशील. ७७ ताया लोकां ना तां या पापां या रमेदारे ्ारणाचे जान दे णासासी, ७८ आमया दे वाया कोमल दयेमुळे; जादारे सगाा ्ून येणारा सूय्दय आमयावर झाला आहे , ७९ जे अंधारा् व मृतूया छाये् बसले आहे ् तां ना पकाश दे णासासी, आणण आमची पाऊले शां ्ीया मागाा वर नेणासासी. ८० आणण ्े बाळ वाढ् गेले व आताने बलवान झाले आणण इसारलाला पकट होईपय्् ्े राना् हो्े.
11