गदरीन माणसाचे बरे होणे मत् ८:२८-३४ २८ आणण जेवा तो पलीकडे गग्सेनी लोकां चा पदे दात आला, तेवा कबरींमधून बाहे र ्ेणारे , भूतग् दोन जण ताला भेटले. ते इतके कूर होते की, ता मागाग ने कोणीही जाऊ दकत नवते. २९ आणण पाहा, ते ओरडून मणाले, “हे ्ेदू, दे वाचा पुता, आमचा तुझादी का् संबंध? तू वेळेआधीच आमाला छळा्ला आला आहे स का?” ३० आणण तां चापासून बऱ्ाच अंतरावर डु करां चा एक कळप चरत होता. ३१ तेवा ता भुतां नी ताला णवनवले, “जर तू आमाला बाहे र काढणार असदील, तर आमाला डु करां चा कळपात जाऊ दे .” ३२ आणण तो तां ना मणाला, जा. आणण जेवा ते बाहे र आले, तेवा ते डु करां चा कळपात गेले; आणण पाहा, डु करां चा तो संपूणग कळप एका तीव उतारावरन वेगाने समुदात धावला आणण पाणात पडून मेला. ३३ आणण जे तां चे रकण करत होते ते पळू न गेले आणण दहरात जाऊन तां नी सवग काही सां णगतले, आणण भुतां नी पछाडलेलां ना का् का् झाले होते तेही सां णगतले. ३४ आणण पाहा, सवग दहर ्ेदूला भेटा्ला बाहे र आले; आणण जेवा तां नी ताला पाणहले, तेवा तां नी ताला णवनंती केली की ताने आपला पदे दातून णनघून जावे.
माकग ५:१-२० १ आणण ते समुदाचा पलीकडे , गदरे लोकां चा पदे दात आले. २ आणण तो जहाजातून बाहे र ्ेताच, लगेच कबरींमधून एक माणूस ताला भेटा्ला आला, जाचाम्े अदुद आता होता. ३ जो कबरींम्े राहत होता; आणण ताला कोणीही बां धू दकले नाही, साखळां नीसुदा नाही. ४ कारण ताला अनेकदा बेडा व साखळां नी बां धले गेले होते आणण ताने ता साखळा तोडून टाकला होता व बेडां चे तुकडे केले होते : तामुळे कोणीही ताला वद कर दकले नाही.
1
गदरीन माणसाचे बरे होणे
५ आणण तो रातंणदवस डोंगरां त व कबरींत राहत असे; रडत असे व दगडां नी सतवला घा्ाळ करत असे. ६ पण जेवा ताने ्ेदूला दु रन पाणहले, तेवा तो धावत गेला आणण ताने ताची उपासना केली. ७ आणण तो मोठाने ओरडून मणाला, “हे ्ेदू, परातर दे वाचा पुता, माझा तुझादी का् संबंध? मी दे वाची दपथ घेऊन तुला णवनंती करतो की, तू मला छळू नकोस.” ८ कारण तो ताला मणाला, “ हे अदुद आता, माणसामधून बाहे र ्े.” ९ आणण ताने ताला णवचारले, “ तुझे नाव का् आहे ?” ताने उतर णदले, “माझे नाव लेणग्न आहे , कारण आमी पुषळ आहोत.” १० आणण ताने ताला खूप णवनंती केली की, ताने तां ना दे दाबाहे र पाठवू न्े. ११ आता तेथे पवगतां जवळ डु करां चा एक मोठा कळप चरत होता. १२ आणण सवग भुते ताला णवनवून मणाली, “आमाला डु करां म्े पाठव, मणजे आमी तां चात णदर.” १३ आणण लगेच ्ेदूने तां ना जाणाची परवानगी णदली. आणण ते अदुद आते बाहे र पडून डु करां म्े णदरले; आणण तो कळप तेवाने एका तीव उतारावरन समुदात धावला, (ते सुमारे दोन हजार होते); आणण समुदात बुडून तां चा मृतू झाला. १४ आणण जे डु करे चारत होते ते पळू न गेले आणण तां नी दहरात व खेडेगावात ही गोष सां णगतली. का् झाले आहे हे पाहणासाठी ते बाहे र गेले. १५ आणण ते ्ेदूकडे आले आणण तां नी पाणहले की, सैतानाने पछाडलेला व सैतानाचे सैन असलेला तो, बसलेला, वसे घातलेला आणण दुदीवर आलेला होता; आणण तां ना भीती वाटली. १६ आणण जां नी हे पाणहले, तां नी सैतानग् माणसाला कसे घडले व डु करां णवव्ी कसे घडले, हे तां ना सां णगतले. १७ आणण तां नी ताला आपला पदे दातून णनघून जाणाची णवनंती करणास सुरवात केली. १८ आणण जेवा तो जहाजात आला, तेवा जाला भूतबाधा झाली होती ताने ताचाबरोबर राहणाची परवानगी णमळावी मणून ताला पाथगना केली. १९ तरी ्ेदूने ताला जाऊ णदले नाही, पण ताला मणाला, “ तू आपला णमतां कडे घरी जा आणण पभूने तुझासाठी णकती महान गोषी केला आहे त व तुझावर द्ा केली आहे , हे तां ना सां ग.” २० आणण तो णनघून गेला, आणण ्ेदूने ताचासाठी केलेला महान गोषी डे कापोणलसम्े जाहीर कर लागला; आणण सवग लोक आश्गचणकत झाले.
लूक ८:२६-३९ २६ आणण ते गालीलाचा समोर असलेला गदऱ्ां चा पदे दात आले . २७ आणण जेवा तो जणमनीवर उतरला, तेवा दहरातून ताला एक माणूस भेटला, जाला बऱ्ाच काळापासून भुते होती, आणण तो कपडे घालत नसे, तसेच तो कोणताही घरात राहत नसे, केवळ कबरींम्े राहत असे. २८ जेवा ताने ्ेदूला पाणहले, तेवा तो मोठाने ओरडला आणण ताचासमोर खाली पडला व मोठाने मणाला, “हे ्ेदू, परातर दे वाचा पुता, माझा तुझादी का् संबंध? मी तुला णवनंती करतो, मला छळू नकोस.” २९ (कारण ताने ता माणसामधून अदुद आताला बाहे र पडणाची आजा णदली होती. कारण ताने ताला अनेकदा पछाडले होते ; आणण ताला साखळां नी व बेडां नी बां धून ठे वले होते; पण ताने ती बंधने तोडली आणण सैतानाने ताला रानात हाकलून णदले.) ३० आणण ्ेदूने ताला णवचारले, “ तुझे नाव का् आहे ?” तो मणाला, “लेणग्न,” कारण ताचाम्े पुषळ भुते णदरली होती. ३१ आणण तां नी ताला णवनंती केली की, ताने तां ना खोल पाणात जाणाची आजा दे ऊ न्े. ३२ आणण तेथे डोंगरावर डु करां चा एक पुषळ कळप चरत होता; आणण तां नी ताला णवनंती केली की, ताने तां ना ता कळपात णदरणाची परवानगी दावी. आणण ताने तां ना परवानगी णदली.
2
गदरीन माणसाचे बरे होणे
३३ मग ती भुते ता माणसामधून णनघून डु करां म्े णदरली; आणण तो कळप तरे ने एका उतारावरन सरोवरात धावला आणण गुदमरन मेला. ३४ जां नी तां ना अन णदले होते, तां नी हे पाणहले तेवा ते पळू न गेले आणण दहरात व खेडात जाऊन तां नी हे सां णगतले. ३५ मग का् झाले आहे हे पाहणासाठी ते बाहे र गेले; आणण ्ेदूकडे आले ; जा माणसातून भुते णनघाली होती, तो ्ेदूचा पा्ादी बसलेला, वसे घातलेला व दुदीवर आलेला तां ना आढळला; आणण तां ना भीती वाटली. ३६ जां नी हे पाणहले, तां नीही तां ना सां णगतले की, भूतबाधा झालेला माणूस कसा बरा झाला. ३७ मग आजूबाजूचा गदऱ्ां चा पदे दातील सवग लोकां नी ताला तेथून णनघून जाणाची णवनंती केली; कारण ते फार घाबरले होते. तेवा तो जहाजात चढून परत गेला. ३८ आता जा माणसामधून भुते णनघाली होती, ताने ताचाबरोबर राहणाची णवनंती केली; पण ्ेदूने ताला, असे मणून, परत पाठवले. ३९ तू आपला घरी परत जा आणण दे वाने तुझासाठी णकती महान गोषी केला आहे त हे सवाव ना सां ग. मग तो णनघून गेला आणण ्ेदूने ताचासाठी णकती महान गोषी केला होता, हे ताने सवग दहरात जाहीर केले.
शोकानुस ार णवशेव ण भूतबाधा झालेला माणसाला बरे केलाची कथा (जाला अनेकदा गदरे नचा भूत ग् मणून संब ोधले जाते ) तीन समकाणलक दुभवतगमानां म्े नोंदवलेली आहे : माकग 5:1–20, लूक 8:26–39, आणण मॅथ ू 8:28–34 .
(टीप: मॅथूने दोन पुरवां चा उलेख केला असला तरी, माकग आणण लूक पामुमाने ता दोघां पैकी अणधक बोलका णकंवा पमुख व्ीवर लक केणदत करतात. खालील णवशेवण हे माकग ५ आणण लूक ८ मधील सणव्र वणगनावर मोठा पमाणावर आधाररत आहे ). टपा १: आगमन आणण भेट (माकग ५:१–५ / लूक ८:२६–२९) परराष् ी् पदे द ात पवेद (माकग ५:१ / लूक ८:२६): ्ेदू आणण ताचे णदष गालील समुदाचा पूव्कडील णकनाऱ्ावर, गदरे नी/गेरासेनी लोकां चा पदे दात पोहोचतात. हा एक परराष्ी् (्हदी नसलेला) पदे द आहे , हे नंतर तेथे डु करां चा एक मोठा कळप आढळलाने णसद होते. कबरी ंमधील बणहषृ त (माकग ५:२-३ / लूक ८:२७): णकनाऱ्ावर पाऊल ठे वताच ्ेदूला एक अदुद आता असलेला माणूस भेटतो. लूक नमूद करतो की तो साणनक गावातील आहे , बऱ्ाच काळापासून वसहीन आहे आणण खडकात कोरलेला कबरींम्े (थडगां म्े) राहतो—हे णठकाण धाणमगक णवधीन ं ुसार अदुद आणण मृतूदी संबंणधत आहे . संपूण ग एकांत आणण अलौणकक द्ी (माकग ५:३-४ / लूक ८:२९): समाजाने ्ापूव् ताला साखळा आणण लोखंडी बेडा घालून वद करणाचा प्र केला होता, परं तु ताने ता वारं वार तोडून टाकला. ताला वद करणाइतके सामथगवान कोणीही नवते . आत घातकी ्ातना (माकग ५:५): तो मनुष रातंणदवस कबरींभोवती आणण आजूबाजूचा टे कडां वर भटकतो, आकोद करतो आणण तीकण दगडां नी सतवला घा्ाळ करतो. ्ातून सैतानी अताचाराचे णवनादकारी आणण एकाकी करणारे सरप अधोरे खखत होते .
3
गदरीन माणसाचे बरे होणे
टपा २: सामना आणण ओळख (माकग ५:६–८ / लूक ८:२८) उपासनेक डे धावणे (माकग ५:६ / लूक ८:२८): दु रन ्ेदूला पाहन, तो माणूस ताचा णददेने धावतो. ्ेदूवर हला करणायवजी, तो एका शेर अणधकाराला ओळखून, दरणागती पतरन ताचासमोर नतम्क होतो. राकसी आकोद (माकग ५:७ / लूक ८:२८): आपलातील दु ष द्ीच ं ा पभावाखाली ्ेऊन तो माणूस मोठाने ओरडतो: " हे ्ेदू, परातर दे वाचा पुता, माझा तुझादी का् संबंध? " ्ेदूची दै वी पणवतता ही तां चा ताबासाठी थेट धोका आहे हे ओळखून, तो ्ेदूला णवनंती करतो की ताला छळू न्े. णनघून जाणाची आजा (माकग ५:८ / लूक ८:२९): माकग सष करतो की ्ेदूने अदुद आताला ता माणसामधून बाहे र पडणाची आजा आधीच णदली होती , मणूनच दु षाते घाबरन आणण बचावातक सौदा करन पणतणक्ा दे त आहे त. टपा ३: " लेण जअन" आणण डु करे (माकग ५:९–१३ / लूक ८:३०–३३) तुझ े नाव का् आहे ?" (माकग ५:९ / लूक ८:३०): ्ेदू ता माणसादी वै्ख्क संपकग साधणासाठी आणण ताची णवखुरलेली ओळख परत णमळवणासाठी ताचे नाव णवचारतो. ताचे उतर ता दोकां णतकेची भीवणता पकट करते: " माझे नाव लेण जअन आहे , कारण आमी अनेक आहोत" — मणजे हजारो आतां ची संमा असलेली एक रोमन सेना. स लांत राची णवनंत ी (माकग ५:१०-१२ / लूक ८:३१-३२): ती भुते ्ेदूला कळकळीने णवनंती करतात की, तां ना ता पदे दातून बाहे र णकंवा पाताळात पाठवू नकोस. तायवजी, जवळच टे कडीवर सुमारे २,००० डु करां चा मोठा कळप चरताना पाहन, ती ता जनावरां म्े पवेद करणाची परवानगी मागतात. कळपाचा नाद (माकग ५:१३ / लूक ८:३३): ्ेदू परवानगी दे तो. अदुद आते माणसाला सोडून डु करां म्े पवेद करतात. संपूणग कळप ताताळ तीव उतारावरन गालीलीचा समुदात सैरावैरा पळतो आणण बुडून मरतो. टपा ४: नगरवासी्ांच ी पणतणक्ा (माकग ५:१४–१७ / लूक ८:३४–३७) पळू न जाणे आणण बातमी पसरवणे (माकग ५:१४ / लूक ८:३४): घाबरलेले गुराखी पळू न जातात आणण दहरात व आजूबाजूचा पररसरात बातमी पसरवतात. का् झाले हे पाहणासाठी साणनक लोक धावत बाहे र ्ेतात. पररवणतगत मनुष (माकग ५:१५ / लूक ८:३५): जेवा गद् ्ेते, तेवा तां ना गोंधळाची अपेका असते , पण तायवजी तां ना तो पूव्चा वेडा माणूस ्ेदूचा पा्ादी दां तपणे बसलेला आढळतो. ताने “ वस े घातलेल ी आहे त आणण तो दुद ीवर आहे ” . णवरोधाभास मणजे, हे दां त दृ साणनकां चा मनात खोल भीती णनमाग ण करते, कारण दै वी द्ीने तां चा सुरणकत वातावरणात वत् आणलेला असतो. ्ेद ूल ा नाकारणे (माकग ५:१६-१७ / लूक ८:३६-३७): पतकददयनी तो माणूस कसा बरा झाला (आणण डु करे कदी हरवली) हे सां णगतलावर, साणनक लोकां नी ्ेदूला णवनंती केली की ताने ताबडतोब आपला पदे द सोडू न जावे . पुढील आणथगक नुकसान णकंवा आ्ाखतक वत्ाचा भीतीने, तां नी तारणहाराचा उपखसतीपेका आपला पदुधनाला अणधक पाधान णदले.
4
गदरीन माणसाचे बरे होणे
टपा ५: पुन स ागप ना आणण अणधकार पदान (माकग ५:१८-२० / लूक ८:३८-३९) अनुस रण करणाची इचा (माकग ५:१८ / लूक ८:३८): ्ेदू परत बोटीत चढून जाणासाठी, बरा झालेला माणूस आपला तारणहाराचा जवळ राहणाचा इचे ने ताचासोबत ्ेणाची णवनंती करतो. नेमून णदलेले का्ग (माकग ५:१९ / लूक ८:३९): ्ेदू पवास करणाऱ्ा णदषां सोबत जाणाची ताची णवनंती नाकारतो आणण ताला एक वेगळा उदे द दे तो: " तू आपला णमतां कडे घरी जा आणण पभूने तुझासाठी णकती महान गोषी केला आहे त व तुझावर द्ा केली आहे , हे तां ना सां ग. " डे क ापोणलसमधील एक साकीदार (माकग ५:२० / लूक ८:३९): तो माणूस आजा पाळतो आणण ्ेद ून े ताचासाठी के लेल ा महान गोषी ंची घोवणा करत डे क ापोणलसभर (दहा परराष्ी् दहरां चा पदे द) णफरतो , जामुळे सवगजण आश्गचणकत होतात. तो माणूस परराष्ी् जगासाठी पणहला पभावी धमगपसारक बनतो.
कथेत ील मुम मुदे एका आत ाचे मूल : ्ेदूने एका खचलेला, बणहषृत व्ीला वाचवणासाठी वादळातून एक धोकादा्क जलाद् पार केला. अनागो द ं ीवर सता: राकसां चे नाव ("लेणजअन") आणण खवळलेला समुद (मागील अ्ा्ातील) हे दोनी अंणतम अनागोंदीचे पतीक आहे त—जाला ्ेदू एकाच दबाने सहजपणे वद करतो. भौणतक णवरद आ् ाखतक पाधान: गदरे नां नी ्ेदूयवजी तां चा डु करां ना णनवडले, ्ावरन हे णदसून ्ेते की यणहक संपती आणण बदलाची भीती लोकां ना कृपेपासून कसे आं धळे कर दकते.
5