पहारे करी यहे जे क ३:१७-२१ १७ हे मनुषाया पुता, मी तुका इसारक घराणाया पहारे करी नेमके आहे ; म्हन माझा मुखातीक वयन ऐक आण् माझा वतीने ताय ना इशारा दे . १८ जेवा मी दु षाका म्तण, ‘तह णनण्तय मर्ार आहे स’; आण् तह ताका सावध करत नाहीस, णकयवा ताये पा् वायवणासासी ताका ताया दु ष माराग पासहन परावृत करत नाहीस; तणय दु ष मा्हस आपला दु षमाग त मरे क; परय तु मी तुझाकाहन ताया रकाया णहशणब घेईन. १९ तरीही जर तह दु षाका ताकीद णदकीस आण् तण आपला दु षप्ापासहन व दु ष माराग पासहन परावृत झाका नाही, तर तण आपला पापाय तय मरे क; परय तु तह आपका जीव वायवका आहे स. २० पुना, जेवा रखादा नीणतमान मनुष आपला नीणतमतापासहन दह र हणऊन अधमग करतण आण् मी तायापुये अाथळा से वतण, तेवा तण मरे क; कार् तह ताका इशारा णदका नाहीस, म्हन तण आपला पापातय मरे क आण् ताने केकेकी नीणतमतायी कृते आसवकी जा्ार नाहीत; परय तु मी तुझाकाहन ताया रकाया णहशणब घेईन. २१ तरीही, जर तह नीणतमान मनुषाका पाप कर नये म्हन ताकीद णदकीस, आण् तण पाप करत नाही, तर तण नकीय जरेक, कार् ताका ताकीद णमळाकी आहे ; तसेय तह आपका जीव वायवका आहे स.
यहे जे क ३३:१-३३ १ पुना परमेशराया सयदेश मका आका, तण म्ाका, २ हे मनुषाया पुता, तुझा कणकाय या मुकाय शी बणक आण् ताय ना साय र, जेवा मी रखादा दे शावर तकवार याकवीन, तेवा जर ता दे शातीक कणकाय नी आपला पदे शातीक रखादा मा्साका पकाहन ताका आपका पहारे करी म्हन नेमके, तर: ३ जर दे शावर तकवार येताना पाहन तण र्णशयर वाजवहन कणकाय ना सावध करीक;
1
४ मर जण कण्ी र्णशयराया आवाज ऐकहन सावध हणत नाही; जर तकवार येऊन ताका घेऊन रेकी, तर ताया रकाया दणष तायाय ाणकावर येईक. ५ ताने र्णशयराया आवाज ऐकका, प् तण सावध झाका नाही; ताये रक तायावरय येईक. परय तु जण सावध हणतण, तण आपका जीव वायवेक. ६ परय तु जर पहारे कऱयाने तकवार येताना पाणहकी, आण् र्णशयर वाजवके नाही, आण् कणकाय ना सावध केके नाही; जर तकवार आकी आण् णतने ताय याप्की कण्ाका पकाके, तर तण ताया दु षमाग मुळे मारका जातण; परय तु मी ताया रकाया णहशणब पहारे कऱयाकाहन घेईन. ७ म्हन, हे मनुषाया पुता, मी तुका इसारक घराणावर पहारे करी नेमके आहे ; म्हन तह माझा मुखातीक वयन ऐकशीक आण् माझा वतीने ताय ना सावध करशीक. ८ जेवा मी दु षाका म्तण, “हे दु षा, तह णनण्तय मर्ार आहे स,” तेवा जर तह दु षाका ताया माराग पासहन परावृत करणासासी बणकका नाहीस, तर तण दु ष आपला दु षमाग तय मरे क; परय तु मी ताया रकाया णहशणब तुझाकाहन घेईन. ९ तरीही, जर तह दु षाका ताया माराग पासहन परावृत हणणासासी सावध केकेस; आण् जर तण आपला माराग पासहन परावृत झाका नाही, तर तण आपला पापाय मधेय मरे क; परय तु तह आपका जीव वायवका आहे स. १० म्हन, हे मनुषाया पुता, इसारक घराणाका असे साय र; की, जर आमये अपराध आण् आमयी पापे आमयावर असतीक आण् आमी ताय त खयहन जात असह, तर आमी कसे जरावे? ११ ताय ना साय रा, परमेशर दे व म्तण, मी णजवयत आहे , दु षाय या मर्ात मका आनयद नाही; उकट दु षाने आपका मारग सणाहन जरावे हे य मका हवे आहे : तुमी वळा, तुमी आपके दु ष मारग सणाा; कार् हे इसारक घराणा, तुमी का मराक? १२ म्हन, हे मनुषाया पुता, तुझा कणकाय या मुकाय ना साय र, की नीणतमानाये नीणतमत ताया अपराधाया णदवशी ताका वायव्ार नाही; आण् दु षायी दु षता, जा णदवशी तण आपला दु षतेपासहन दह र हणईक, ता णदवशी तामुळे पा्ार नाही; तसेय नीणतमान, जा णदवशी पाप करतण, ता णदवशी आपला नीणतमतामुळे जरह शक्ार नाही. १३ जेवा मी नीणतमानाका साय रेन की, तण णनण्तय णजवयत राहीक; जर ताने आपला सतवया नीणतमतावर णवशास से वका आण् अधमग केका, तर ताये सवग नीणतमत आसवके जा्ार नाही; परय तु ताने केकेला अधमाग बबक ताका मरावे कारेक. १४ पुना, जेवा मी दु षाका म्तण की, जर तण आपला पापापासहन परावृत झाका आण् जे कायदे शीर व यणग आहे ते केके, तर तह णनण्तय मर्ार; १५ जर दु षाने रहा् से वकेकी वसह परत केकी, कुटकेके परत णदके, आण् अधमग न करता जीवनाया णनयमाय पमा्े वारका, तर तण णनण्तय जरेक, मर्ार नाही. १६ ताने केकेला पापाय प्की रकायाही उलेख तायासमणर केका जा्ार नाही; ताने जे कायदे शीर व यणग आहे तेय केके आहे ; तण णनण्तय णजवयत राहीक. १७ तरी तुझे कणक म्तात की, परमेशराया मारग सरळ नाही; परय तु ताय या मारगही सरळ नाही. १८ जेवा नीणतमान आपला नीणतमतापासहन दह र हणतण आण् अधमग करतण, तेवा ताका मर् येईकय. १९ परय तु जर दु ष आपला दु षप्ापासहन परावृत हणऊन जे कायदे शीर व यणग आहे ते करीक, तर तण तायणरे जरेक. २० तरी तुमी म्ता, परमेशराया मारग सरळ नाही. हे इसारक घराणा, मी तुमाय पतेकाया ताया माराग पमा्े नाय करीन. २१ आण् असे झाके की आमया बयणदवासाया बारावा वष्, दहावा मणहनात, मणहनाया पायवा णदवशी, यरशकेममधहन णनसटकेका रक ज् माझाकाे येऊन म्ाका, “शहराया नाश झाका आहे .” २२ आता जण णनसटह न आका हणता तण येणापहव्, सयधाकाळी परमेशराया हात माझावर हणता; आण् सकाळी तण माझाकाे येईपयगत ताने माझे तणया उघाके हणते; आण् माझे तणया उघाके रेके, आण् मी मुका राणहकण नाही. २३ मर परमेशराया सयदेश मका आका, तण असा की,
2
२४ हे मनुषाया पुता, इसारक दे शाया ता ओसाा पदे शात राह्ारे कणक म्तात की, अबाहाम रकटा हणता आण् ताका ही भहमी वारसा म्हन णमळाकी; परय तु आमी पुषळ आहणत; ही भहमी आमाका वारसा म्हन दे णात आकी आहे . २५ म्हन ताय ना साय रा, परमेशर दे व असे म्तण; तुमी रकाबरणबर खाता, आपला महत्काे ाणळे वर करता आण् रक साय ाता; तर तुमाका हा दे श णमळे क का? २६ तुमी तकवारीवर उभे राहता, तुमी घृ्ासद कृते करता आण् पतेक ज् आपला शेजाऱयाया पतीका भष करतण; तर मर तुमाका हा दे श णमळे क काय? २७ तह ताय ना असे साय र, परमेशर दे व असे म्तण; मी णजवयत आहे , यायी शपथ, जे रानात आहे त ते तकवारीने मारके जातीक, आण् जण मणकळा म्दानात आहे ताका मी णहय स शापदाय ना खाऊन टाकणासासी दे ईन, आण् जे णकलाय त व रुहाय मधे आहे त ते साथीया रणराने मरतीक. २८ कार् मी ती भहमी पह्गप्े ओसाा करीन, आण् णतया सामराग या व्भव नाहीसा हणईक; आण् इसारकाये पवगत ओसाा हणतीक, की तातहन कण्ीही जाऊ शक्ार नाही. २९ तेवा ताय ना कळे क की मी परमेशर आहे , जेवा ताय नी केकेला सवग घृ्ासद कृताय मुळे मी भहमी पह्गप्े ओसाा करीन. ३० तसेय, हे मनुषाया पुता, तुझे कणक अजहनही घराय या णभयतीज य वळ व दाराय जवळ तुझाणवरि बणकत आहे त आण् पतेक ज् आपापला भावाका म्त आहे की, “मी तुका णवनयती करतण की, परमेशराकाहन ये्ारा सयदेश ऐकणासासी तह ये.” ३१ आण् ते कणकाय पमा्े तुझाकाे येतात आण् माझा कणकाय पमा्े तुझासमणर बसतात; ते तुझे शब ऐकतात, प् तापमा्े वारत नाहीत; कार् ते तणयााने पुषळ पेम दाखवतात, प् ताय ये मन ताय या कणभामारे कारते. ३२ आण् पाहा, तह ताय यासासी मधुर आवाजाया व उतम वाद वाजव्ाऱयाया अणतशय मधुर रीतासारखा आहे स; कार् ते तुझे शब ऐकतात, प् तापमा्े वारत नाहीत. ३३ आण् जेवा हे घाे क, (पाहा, ते घा्ारय आहे ,) तेवा ताय ना कळे क की ताय यामधे रक सयदेषा हणता.
पहारे कऱयायी भहण मका णभयतीवर त्नात: जापमा्े टे हळ्ी बुरजावरीक रखादा पायीन रकक शतहका पाहन र्णशयर वाजवतण, तायपमा्े यहे जेकका आधायाक धणका पाहन धणकायी सहयना दे णाये काम सणपवणात आके हणते. येताव्ी दे ्े: ताका दु षाय ना ताय या पापी माराग पासहन वळायका साय रावे कारके.
उतरदाणयताये तत जर पहारे कऱयाने इशारा णदका: जर यहे जेकने इशारा दे ऊनही कणकाय नी ऐकके नाही, तर ते कणक सतवया णवनाशास जबाबदार हणते. जर पहारे करी अयशसी झाका: जर यहे जेकने धणकायी सहयना णदकी नाही, तर झाकेला जीणवतहानीसासी दे वाने यहे जेकका व्ययककिरता जबाबदार धरके.
यहे जे क ३३ ये वयनणनहाय णवशेष ् भार १: पहारे कऱयाये कतगव (शणक १-९)
3
या भारात यहे जेकया आधायाक जबाबदाऱया सष करणासासी स्णनकी रककाया पभावी पणतमेया वापर केका आहे . वयने १-३: पिरय्ती. दे वाने रका पायीन पथेये व्गन केके आहे : जेवा रखादा शहरावर आकम्ाया धणका असतण, तेवा नारिरक तटबयदीवर उभे राहणासासी रका मा्सायी णनवा करतात. ताये रकमेव काम तकवारीवर (शतहवर) नजर से व्े आण् कणकाय ना सावध करणासासी र्णशयर वाजव्े हे असते. वयन ४-५: कणकाय यी जबाबदारी. जर र्णशयर वाजके आण् कण्ी ताकाे दु कगक केके, तर ताय या मृतह हा ताय या सतवया दणष आहे . ताय नी इशारा ऐकका आण् णनय्यता णनवाकी. याउकट, जे इशारा सीकारतात ते आपके पा् वायवतात. शणक ६: पहारे कऱयाये अपयश. जर पहारे कऱयाका शतह येताना णदसका, प् ताने र्णशयर वाजवके नाही , तरीही नारिरक ताय या पापाय मुळे नेके जातात, परय तु दे व ताय या रकासासी पहारे कऱयाका जबाबदार धरतण. वयन ७–९: आधायाक उपयणजन. दे वाने यहे जेकका इसारक घराणाया पहारे करी म्हन सषप्े नेमके आहे . यहे जेकने दे वाया मुखातहन आकेका सयदेश ऐकहन कणकाय ना सावध केके पाणहजे. जर दे वाने दु षाय वर नायणनवााा जाहीर केका आण् यहे जेक रप राणहका, तर तण दु ष वकी मरतण, प् यहे जेकका दणषी सरवके जाते. जर यहे जेकने ताय ना सावध केके आण् ताय नी ताकाे दु कगक केके, तर यहे जेक सवग दणषातहन मुक हणतण. भार २: व्य यकक जबाबदारी आण् कमाशीकता (वयन १०-२०) या णवभारात णनवाग णसत इसारकी कणकाय या णनराशेवर भाष केके आहे आण् मानवजातीसासी दे वायी खरी इचा काय आहे हे साय णरतके आहे . शणक १०: कणकाय यी णनराशा. णनवाग णसत कणक आपला पापाय या ओझाखाकी दबके आहे त आण् णवयारतात, "मर आमी कसे जरावे?" ताय या णवशास आहे की ताय यावरीक नायणनवााा अटळ आहे आण् तातहन सुटका नाही. शणक ११: दे वाये हदय. यहे जेकया पुसकातीक हे सवाग त पणसि वयनाय प्की रक आहे . दे व घणणषत करतण, "दु षाय या मर्ात मका आनयद नाही; तर दु षाने आपका मारग सणाहन जरावे यात मका आनयद आहे . " तण कळकळीयी णवनयती करतण: "तुमी वळा, तुमी आपला दु ष माराग पासहन वळा; कार् हे इसारक घराणा, तुमी का मराक?" वयने १२–१६: नीणतमतायी रणतशीकता. दे व सष करतण की भहतकाळातीक कृती भणवषातीक य्तीयी हमी दे त नाहीत. जर रखादी ऐणतहाणसकदृषा नीणतमान वकी आपला भहतकाळातीक याय रला कमाग वर णवशास से वहन पापाकाे वळकी, तर णतयी पहव्यी नीणतमता णतका वायवह शक्ार नाही. जर रखादी भहतपहवग दु ष वकी प्ाताप करते, यणरकेकी माकमता परत करते आण् दे वाया आजाय पमा्े वारते , तर णतयी पहव्यी पापे णवसरकी जातात. ती णनण्तप्े णजवयत राहीक. वयने १७-२०: दे वायी नायबुिी. इसारक कणक तकार करतात की , "परमेशराया मारग नाय नाही. " दे व पतुतर दे तण की ताय येय मारग अनायकारक आहे त. तण पुनरुार करतण की तण पतेक वकीया नाय ताया सतवया आयर्ानुसार करे क, आण् सामहणहक दणषापेका व्ययकक जबाबदारीवर जणर दे तण. भार ३: यरशकेम या पतनायी पुष ी (वयन २१-२२) हा सयणकष व्गनााक भार यहे जेकया सेवाकायाग तीक रक मणसा टणनगर पॉइय ट सरतण.
4
शणक २१: बातमी येते. वनवासाया बारावा वष्, जेरसकेममधहन वायकेका रक मा्हस येतण आण् दु वखद बातमी दे तण: "शहर उद् धस झाके आहे . " यामुळे यहे जेकने अनेक वष् केकेके सवग भाणकत खरे सरते. शणक २२: यहे जेकये तणया उघाके. वायकेका मा्हस येणाया आदला सयधाकाळी, दे वाया हात यहे जेकवर हणता आण् ताने ताये तणया उघाके. या क्ापयगत, यहे जेक अकौणककिरता ' मुका ' झाका हणता, आण् केवळ दे वाने ताका थेट भणवषवा्ी णदलावरय तण बणकह शकत हणता (यहे जेक ३:२६-२७). या क्ापासहन, तायी बणकणायी शकी पह्गप्े परत आकी. भार ४: दे श ात राणहकेल ायया नायणनवााा (वयने २३-२९) इसारकया उद् धस भहमीत राहणात यशसी झाकेला यहदाय या भमाय ना परमेशर सयबणणधत करतण. वयने २४-२६: उरकेला कणकाय या अहय कार. भगावशेषाय मधे राणहकेके कणक ता भहमीवर माककी हक साय रत आहे त. ताय या युयकवाद आहे की, जर अबाहाम रकटाय हणता आण् ताका ती भहमी वारसा हकाने णमळाकी, तर अनेक कणक म्हन ताय या तावर ताहनही मणसा हक आहे . दे व ताय या याकह असकेला पापाय काे कक वेधहन ताय ना पतुतर दे तण: रकासणहत माय स खा्े, महणतगपहजा आण् रकपात कर्े. तण णवयारतण, "तुमी या भहमीया ताबा घाक काय?" वयने २७–२९: सयपह्ग उजााता. दे व वयन दे तण की, पाका इमारती, रुहा आण् मणकळा म्दानाय मधे कपकेके कणक तकवारीने, णहय स शापदाय नी आण् साथीया रणराय नी मरतीक. ताय या रवग मणाणासासी ती भहमी पह्गप्े ओसाा केकी जाईक. भार ५: वरवरया शव्ाया धणका (वयन ३०–३३) हबपार झाकेलाय मधे असकेला ताया कणकणपयतेया पणतते बबक यहे जेकका णदकेला इशाऱयाने या अधायाया शेवट हणतण. वयन ३०–३२: मनणरय जन णवरि आजापाकन. दे व यहे जेकका ताकीद दे तण की, कणक ताया पासीमारे तायाणवषयी बणकतात आण् रकमेकाय ना "या, मी तुमाका णवनयती करतण, आण् परमेशराकाहन ये्ारे वयन ऐका," असे आमयत् दे तात. तथाणप, ते यहे जेकका रका सुयदर आवाजाया पेमरीत रायकापमा्े वारवतात . ताय ना ताये शब मनणरय जन म्हन ऐकायका आवातात, प् ते आयर्ात आ्णाया ताय या अणजबात हे तह नसतण, कार् ताय यी अयतवकर्े कणभी आहे त. शणक ३३: अयणतम पुरावा. दे व असा णनषषग कायतण की, जेवा यहे जेकने भणवषवा्ी केकेके सवग काही शेवटी खरे हणईक, तेवा या उथळ शणताय ना खहप उणशरा कळे क की, "ताय यामधे रक सयदेषा हणता."
नवा करारात पहारे कऱयाया सयक लनेय ा वापर नवा करार पहारे कऱयायी भहणमका जुना करारातीक रका सयदेृषाकाहन बदकहन सुवाताग साय र्ाऱया ण्सी धम्पदे शक, ययगये नेते आण् णवशास्ाऱयाय काे सणपवतण. १. मयत ाययी उतरदाणयत (पादी आण् नेते) नवा करारामधे, ययगया नेताय ना आधायाक पहारे करी म्हन सयबणधके आहे , जाय ना ताय या दे खरे खीखाकी असकेला आताय बबक दे वाका णहशणब दावा कारतण. इबी १३:१७: तुमयावर सता राजव्ाऱयाय यी आजा पाळा आण् ताय या अधीन वा; कार् जाय ना णहशणब दायया आहे , ताय यापमा्े ते तुमया णजवाय ये रक् करणासासी टपहन बसकेके आहे त ...” 5
उपयणजन: यहे जेकया उतरदाणयताये पणतणबयब म्हन, पाळकाय वर केवळ सुखद सयदेश दे णाऐवजी, पाप आण् नायणनवावाबबकया इशाऱयाय सणहत सयपह्ग सताया उपदे श करणाये कसणर बयधन आहे . २. पॉकया "स च हातायय ा" बयाव पेणषत पौकाने आपला धमगपसाराया कायाग ये व्गन करणासासी यहे जेकया भाषेया सषप्े वापर केका. इणिससया वाीकधाऱयाय पासहन वेरळे हणताना, तण म्ाका: पेणषताय यी कृते २०:२६–२७: म्हन आज मी तुमाका साकी से वतण की, मी सवग कणकाय या रकापासहन शुि आहे . कार् मी तुमाका दे वाया सवग उबे श साय रणास मारे हटकण नाही. उपयणर: पौकाका माहीत हणते की, ताने णवशासहप्े सुवाताग साय णरतलामुळे आण् भेटकेला पतेकाका सावध केलामुळे, ताने यहे जेक ३३:९ या श्कीत यशसीप्े "आपला णजवाये तार्" केके हणते . ३. आध ायाक जारृत ीये आवाहन (सवग णवशास्ाऱयायस ासी) 'पहा' णकयवा 'सावध रहा' असा अनुवाद केका जा्ारा गीक शब ( गेरणिरओ ) येशह आण् पेणषताय नी वारय वार वापरका आहे , जामुळे पहारे कऱयायी मानणसकता सवग ण््नाय पयगत णवसारकी. माकग १३:३७ (येशहयी आजा): आण् जे मी तुमाका साय रतण, ते मी सवाग ना साय रतण, की दक राहा . १ पेत ५:८: सावध व दक राहा ; कार् तुमया शतह स्तान, रजगना कर्ाऱया णसयहापमा्े , कण्ाका णरळह न टाकावे याया शणधात णिरत आहे . उपयणजन: नवीन करारातीक णवशास्ाऱयाय ना ताय या सतवया जीवनाये, ताय या कुटुय बाये आण् ताय या समाजाये रकक बनणासासी बणकावके आहे —आधायाक िसव्हक आण् ण्साया दु सऱया आरमनाबबक सतकग राहणासासी.
6