हाताने भात कसा वाढवावा टप्ाटप्ाने (लागवडीपासून काढणीपर्त ंी लागवड प्ररा) कषाटा कामांा ्कं वा शेत ींा दे व कर नका. जे परमेश राने नेम ले आहे . उपदे श क ७:१५
मूठभर ्िरां पासून ते तु मटा ताटातील तरार दाणापर्त, संपूण्पणे हाताने पां ढरा तां दूळ ्पकवणे ही एक अतंत पारं पररक आ्ण शमसास प्ररा आहे , जाला तां दळाटा पकारानुसार साधारणपणे ३ ते ५ म्हने लागतात.
1. ्िराणे तरार करणे आ्ण उगवण
लागवड करणापूवू, तु मंी ्िराणे ्नरोगी आ्ण उगवणासाठी तरार आहे त रांी खाती करा. तरं गणांी ंांणी: तां दळांे दाणे स् पाणाटा (्कंवा खारट पाणाटा) िादलीत िुडवा. तां ना ढवळा आ्ण वर तरं गणारे दाणे टाकून दा, कारण ते आतू न पोकळ असतात. तळाशी िुडणारे ्नरोगी दाणे ठे वा.
1
परमेश राने नेम लेल ा कषाटा कामांा आ्ण शेत ींा दे व कर नका. उपदे श क ७:१५
्भजवणे आ्ण उिवणे: ्नरोगी ्िरा 24 तास ताजा पाणात ्भजवा . तानंतर, पाणी काढू न टाका आ्ण ओलसर ्िरा सावलीटा भां डात ठे वा ्कंवा ओलसर पोतात गुंडाळू न ठे वा. पुढील 24 ते 36 तासांस ाठी ता अंकुररत होईपर्त (लहान पां ढरी मुळे िाहे र रेऊ लागतील) तसें ठे वा.
2. ज्मनींी तरारी आ्ण लागवड
भाताटा सुरवातीटा टप्ात पाणी आ्ण ज्मनींे काळजीपूव्क ववयापन करणे आवशक असते . रोपवा्टका: मातींा एक लहान तु कडा (तु मटा मुख लागवड केताटा अंदाजे एक दशां श आकारांा) िाजूला ठे वा. नां गरणी करन, तो सपाट करा आ्ण रोपे वाढवणासाठी रा ओला वाफावर अंकुररत केलेली ्िराणे समान रीतीने पसरा. मुख शेत ांी तरारी: तु मंी रोपे रोपवा्टकेत सुमारे २० ते २५ ्दवस वाढत असताना, माती भुसभुशीत करणासाठी तु मटा मुख शेतांी २ ते ३ वेळा नां गरणी आ्ण कुळवणी करा. शेतात काही सेटीमीटर पाणी भरा आ्ण माती ्ंखलात ्मसळा (मऊ, गुळगुळीत ्ंखल तरार करा), तानंतर पाणी ्टकवून ठे वणासाठी कडे ने कमी उं ंीटा मातीटा ्भंती (िां ध) िां धा. पुन र्पण: २० ्दवसां ंी रोपे रोपवा्टकेतू न हळु वारपणे िाहे र काढा, तां टा मुळां वरील ्ंखल धुऊन घा आ्ण तां ंी जुडी िां धा. ्ंखल केलेला मुख शेतात जाऊन, पतेक ्ढगाऱरात २ ते ३ रोपे हाताने ्ंखलात लावा आ्ण तां टात अंदाजे २० से.मी. अंतर ठे वा.
3. पीक ववय ापन आ्ण काढणी
2
परमेश राने नेम लेल ा कषाटा कामांा आ्ण शेत ींा दे व कर नका. उपदे श क ७:१५
पाणी दे ण े आ्ण तण काढणे: रोपां टा वाढीटा अवयेत शेतात पाणांी उथळ पातळी (२ ते ५ से.मी.) ठे वा, जेणेकरन तणां ंी वाढ नैस्ग्कररता रोखली जाईल. जर तण ्दसले , तर रोपणानंतर सुमारे ३ ते ५ आठवडां नी ते हाताने उपटू न टाका. पाणांा ्नंरा: कापणीटा सुमारे ७ ते १० ्दवस आधी—जेवा धान सोनेरी-्पवळे होते आ्ण शेत तरार होते — शेतातील सव् ्शलक पाणी काढू न टाका जेणेकरन माती कोरडी होईल. कापणी: जेवा भातांे सुमारे ८०-८५% दाणे ्पवळसर रं गांे होतील, ते वा हातातील ्वळाने ज्मनीपासून साधारण १५ ते २५ से.मी. उं ंीवर पक झालेले भातांे दे ठ कापून घा. कापलेले दे ठ थोडे सुकणासाठी थोडा वेळेसाठी उनात ठे वा.
4. मळणी, वाळवणे आ्ण हाताने दळणे
कापणी झालावर, तु मटाकडे भात (कठीण टरफलात िंद असलेला खडिडीत तां दूळ) ्शलक राहतो. रांे खाणारोय पां ढऱरा तां दळात रपां तर करणासाठी तीन अं्तम टपे आवशक असतात: मळणी: हाताने धानापासून पेढा वेगळा करा. तु मी पेढा हातात धरन लाकडी मळणीटा जाळीवर ्कंवा मोठा लाकडी पेटीमसे जोरात आपटू न हे कर शकता. उफणणे आ्ण वाळवणे: वाऱराटा ्दवशी मळलेले धान उं ंीवरन ओता, ्कंवा सपाट ्वणलेली टोपली वापरा, जेणेकरन वारा हलका कोंडा, धूळ आ्ण ररकामे दाणे उडवून नेईल. स् केलेले भात ंटईवर ्कंवा स् ्समेटटा फरशीवर उनात २ ते ३ ्दवस पसरवा, आ्ण तातील ओलावांे पमाण सुमारे १३-१४% होईपर्त ते वारं वार पलटा. हाताने दळणे (कु टणे) : वाळलेले धान एका खोल लाकडी ्कंवा दगडी उखळीत ठे वा. एका जड लाकडी मुसळांा वापर करन, धानांे दाणे लरिदपणे कुटा. धान, मुसळ आ्ण उखळ रां टातील घव्णामुळे धानांे कठीण िाहे रील टरफल फुटे ल आ्ण आतील कोंडांा थर घासून ्नघून जाईल. अं् तम स ्ता: ठरा्वक काळाने कुटलेले ्मशण ंमटाने काढा आ्ण पाखडणाटा ट् े ने भुसा उडवून टाका, जेणेकरन स्, ंकंकीत पां ढरे तां दळांे दाणे उव्ररत कंरा ्कंवा तु टलेला तु कडां पासून वेगळे होतील.
जाग्तक अन सुर केम से तांदळांी महत पूण ् भू् मका तां दूळ हे केवळ आहारातील मुख अन नाही; तर ते जाग्तक अन सुरका, आ्थ्क सयरता आ्ण सामा्जक कलाणांा एक पाराभूत आधारसंभ आहे . जगाटा ्नम्ा्न अ्धक लोकसंखेला अन पुरवत असलामुळे, तांी उपलबता, परवडणारी ्कंमत आ्ण उतादनातील सयरता रावरं अबावधी लोक भूक आ्ण गररिीतू न िाहे र पडू शकतील की नाही हे थेट अवलंिून असते .
3
परमेश राने नेम लेल ा कषाटा कामांा आ्ण शेत ींा दे व कर नका. उपदे श क ७:१५
१. कॅ लरी आ्ण पोवक ततांव र पंंड अवलं् ित जाग्तक वायी: जगभरातील ३.५ अबा्न अ्धक लोक —मुखतय आ्शरामसे, परं तु आ््का आ्ण लॅ्टन अमेररकेटा काही भागां मसेही वाढता पमाणात—आपला दै नं्दन कॅलरीटा ्कमान २०% गरजां साठी भातावर अवलंिून आहे त. एनजू फाउं डेश न: कि्दकां ंा एक घन सोत असलाने, तां दूळ तररत आ्ण सहज उपलब ऊजा् पुरवतो, जामुळे कमी उतन असलेला लोकां साठी तो अतावशक ठरतो, ्जथे ्व्वध अनपदाथा् ंे परा् र मरा् ्दत असू शकतात. सूक पोवक घटकांंी कमता: मूलभूत ऊज्टा पलीकडे , जैव संव ्ध्त तांदळासारखा (मणजें, वाढीव जीवनसते आ्ण ख्नजां साठी पैदा केलेला ्कंवा ्वक्सत केलेला जाती) आधु्नक पगतीमुळे छु पी भूक आ्ण पौ्षक कमतरता रां ंा सामना करणामसे तां दळांी भू्मका अधोरे सखत होते .
२. आ्थ्क उपजी्वका आ्ण गामीण सय रता अलभूध ारक शेत ी: जगभरातील कोटवधी अलभूधारक शेतकऱरां साठी भातशेती हे उतन आ्ण रोजगारांे पमुख साधन आहे , जापैकी िरे ं जण ज्मनीटा लहान तु कडां वर शेती करतात. गामीण अथ्व वय ा: पमुख उतादक पदे शां मसे, लागवड, कापणी, ्गरणी, वाहतू क आ्ण ्करकोळ वापार रा सवा् ंा समावेश असलेली संपूण् या्नक अथ्ववया तां दळाटा मूल साखळीवर अवलंिून असते . जाग्तक वापार: तां दूळ ही मोठा पमाणावर आं तरराष्ीर वापार होणारी वसू आहे आ्ण पमुख पुरवठादारां कडून होणाऱरा ्नरा् तीतील ंढ-उतारां ंा जाग्तक अन िाजाराटा सयरते वर थेट पररणाम होतो.
३. सामा्जक-राजकीर सय रता आ्ण ्कं मत ्नरंत ण अनसंक ट टाळणे: तां दूळ हे शहरी आ्ण गामीण दोनी भागां तील कषकरी वगा् टा आहारातील पमुख अन असलामुळे, ताटा ्कमतीत अंानक होणारी वाढ तररत तीव अनसुरकेंी समसा आ्ण महागाईला कारणीभूत ठर शकते . नागरी अशांत ता टाळणे : इ्तहासाने वारं वार दाखवून ्दले आहे की तां दळाटा असयर िाजारपेठा आ्ण तीव तु टवडा रां मुळे वापक सामा्जक असयरता आ्ण आं दोलने पेटू शकतात. पररणामी, सरकारे तां दळाला एक सामररक राष्ीर संपती मानतात, दे शां तग्त लोकसंखेंे संरकण करणासाठी वारं वार राष्ीर राखीव साठा राखतात आ्ण ्नरा् तींे ्नरमन करतात.
४. तांदळाटा सुर केपुढील पमुख दिाव भ्वषात तां दळांी सुरका ्टकवून ठे वणासमोर अभूतपूव् अडथळे आहे त: हवामान िदल: तीव हवामान घटना, अ्न््त मानून, वाढते तापमान आ्ण समुदाटा पातळीतील वाढ रां मुळे भातांे उतादन करणाऱरा महताटा नदीमुख पदे शां ना (जसे की मेकाँ ग नदीमुख पदे श) धोका ्नमा् ण झाला आहे . पाणांी टं ंाई: पारं पररक भातशेतीला पंंड पाणी लागते . भूजल पातळींा ऱहास आ्ण वाढता दु षाळामुळे ससाटा ्संंन पदती ्टकवून ठे वणे अवघड झाले आहे . लोकसंख ा वाढ: जाग्तक अनांी मागणी सातताने वाढत आहे , तामुळे कमी होत ंाललेला लागवडीरोय ज्मनीवर उतादन वाढवणासाठी कृवी केतात सतत नवनवीन शोध लावणांी गरज आहे .
4