Malagasy - Wisdom of Solomon

CHAPTER 1 1 Tiavo ny fahamarinana, ianareo izay mpitsara ny tany: Mieritrereta an'i Jehovah amin'ny fo tsara, ary mitadiava Azy amin'ny fahatsoram-po.

2 Fa ho hita izay tsy maka fanahy Azy Izy; ary miseho amin'izay tsy matoky Azy. 3 Fa ny eritreritra mamitaka no mampisaraka an'Andriamanitra; ary ny heriny, raha voazaha toetra, dia mananatra ny adala.

4 Fa ny fanahy masiaka tsy mba hidiran’ny fahendrena; ary aza mitoetra ao amin'ny tena izay manaiky ny ota.

5 Fa ny fanahy masina famaizana handositra ny fitaka, ary hanaisotra ny eritreritra tsy ampy saina, ary tsy hitoetra raha tonga ny tsi-fahamarinana.

6 Fa fanahy tia ny fahendrena; ary tsy hanamarina izay miteny ratsy ny teniny; 7 Fa ny Fanahin'ny Tompo mameno izao tontolo izao; 8 Koa izay miteny tsy marina dia tsy azo afenina; 9 Fa ny fisainan'ny ratsy fanahy hotsidihany, ary ny feon'ny teniny dia ho tonga amin'ny Tompo noho ny fanehoana ny faharatsiany.

10 Fa ny sofin'ny fahasaro-piaro dia mandre ny zavatra rehetra, ary ny fimonomononana tsy takona.

11 Koa tandremo ny fimonomononana, izay tsy mahasoa; Ary tandremo ny fitenenan-dratsy ny lelanao; fa tsy misy teny miafina izay ho foana; 12 Aza mitady fahafatesana amin'ny fahadisoan'ny fiainanareo; 13 Fa Andriamanitra tsy nanao fahafatesana, ary tsy sitrany ny fandringanana ny velona.

14 Fa Izy no nahary ny zavatra rehetra mba hananany : ary ny taranaka izao tontolo izao no nahasalama ; ary tsy misy poizin'ny fandringanana ao aminy, na ny fanjakan'ny fahafatesana ambonin'ny tany; 15 (Fa tsy mety maty ny fahamarinana;) 16 Fa ny ratsy fanahy tamin'ny asany sy ny teniny no niantso izany ho azy; CHAPTER 2 1 Fa hoy ny ratsy fanahy ka niady hevitra tamin'ny tenany, nefa tsy araka ny marina: Fohy sy mandreraka ny androntsika, ary raha maty ny olona, dia tsy misy fanafany; 2 Fa nateraka tamin'ny zava-tsarotra rehetra isika, ary ho toy ny tsy nisy hatrizay hatrizay ihany; 3 Izay ho faty, dia ho tonga lavenona ny vatantsika, ary ny fanahintsika ho levona tahaka ny rivotra malefaka, 4 Ary hohadinoina amin’ny fotoana ny anaranay, ary tsy hisy olona hahatsiarovana ny asantsika, ary ny aintsika ho levona toy ny dian’ny rahona, ary haely toy ny zavona, izay esorina miaraka amin’ny rahon’ny rahona. masoandro, ary resy ny hafanany.

5 Fa aloka mandalo ny androntsika; ary rehefa tapitra ny androntsika, dia tsy hisy fiverenana intsony; 6 Koa ankehitriny, aoka isika hifaly amin’ny zava-tsoa ankehitriny; 7 Aoka isika hameno divay lafo vidy sy menaka manitra;

8 Aoka isika satro-boninahitry ny raozy, dieny tsy mbola halazo; 9 Aoka tsy hisy amintsika hiala amin'ny fahasambarany: aoka isika hamela famantarana ny fifaliantsika eny tontolo eny; 10 Aoka isika hampahory ny olo-marina malahelo, ary aoka tsy hiantra ny mpitondratena, ary tsy hanaja ny fotsy volo fahagola.

11 Aoka ny herintsika ho lalàn'ny fahamarinana; fa ny malemy dia hita ho tsinontsinona.

12 Koa aoka isika hanotrika ny marina; fa tsy anjarantsika Izy, ary madio manohitra ny ataontsika; manakiana antsika amin'ny fandikantsika ny lalàna Izy ary manohitra ny faharatsiana noho ny fahadisoantsika.

13 Izy milaza ho manana ny fahalalana an'Andriamanitra, ary manao ny tenany ho zanaky ny Tompo.

14 Izy no natao hanitsy ny eritreritsika.

15 Mampahory antsika Izy, raha jerena; 16 Heveriny ho toy ny mpisoloky isika; Izy mifady ny lalantsika toy ny tsy amin’ny fahalotoana; 17 Andeha hojerentsika raha marina ny teniny, ary aoka hozahantsika toetra izay ho tonga any am-parany.

18 Fa raha zanak'Andriamanitra ny marina, dia hamonjy azy sy hanafaka azy amin'ny tanan'ny fahavalony.

19 Aoka isika hamantatra azy amin’ny fanalam-baraka sy ny fampijaliana, mba ho fantatsika ny halemeny sy ny fandeferany.

20 Aoka isika hanameloka azy amin'ny fahafatesana mahamenatra; 21 Nosaintsaininy izany ka voafitaka izy; 22 Ary ny zava-miafina izay an'Andriamanitra, dia tsy fantany izany: ary tsy nanantena ny tambin'ny fahamarinana izy, ary tsy nahalala izay tambin'ny fanahy tsy manan-tsiny.

23 Fa Andriamanitra nahary ny olona ho tsy mety maty, ary nanao azy ho endriky ny mandrakizay.

24 Kanefa noho ny fialonana ny devoly no nahatongavan’ ny fahafatesana amin’ izao tontolo izao; CHAPTER 3 1 Fa ny fanahin'ny marina dia eo antànan'Andriamanitra, ka tsy hisy fampijaliana mikasika azy.

2 Teo imason’ny adala dia toy ny ho faty izy; 3 Ary ny fialany amintsika ho fandringanana tokoa; 4 Fa na dia ampijalina eo imason'ny olona aza izy, dia feno tsy fahafatesana ny fanantenany.

5 Ary raha faizana kely izy, dia hahazo valim-pitia lehibe; 6 Efa nizaha toetra azy tahaka ny volamena ao anatin’ny memy Izy, ka noraisiny ho fanatitra dorana.

7 Ary amin'ny andro famaliana azy dia hamirapiratra izy ka hihazakazaka toy ny zana-tsipìka eo amin'ny mololo.

8 Hitsara ny firenena izy ka hanapaka ny olona, ary ny Tompony hanjaka mandrakizay.

9 Izay matoky Azy no hahalala ny marina, ary izay mahatoky amin'ny fitiavana no hitoetra eo aminy;

10 Fa ny ratsy fanahy kosa dia hosazina araka ny fisainany, izay tsy niraharaha ny marina sy nahafoy ny Tompo.

11 Fa izay manamavo ny fahendrena sy ny fitaizana dia ory, ary foana ny fanantenany, tsy mahavoka-tsoa ny fisasarany, ary tsy mahasoa ny asany; 12 Adala ny vadiny, ary ratsy fanahy ny zanany; 13 Voaozona ny taranany; Koa sambatra ny momba izay tsy misy loto, izay tsy mahalala ny fandriana feno ota; 14 Ary sambatra ny ionoka, izay tsy nanao ratsy tamin’ny tànany, na nihevi-dratsy hanohitra an’Andriamanitra; 15 Fa be voninahitra ny vokatry ny asa tsara; 16 Ary ny amin'ny zanaky ny mpijangajanga dia tsy ho tonga amin'ny fahatanterahany, ary hofongorana ny taranany amin'ny farafara tsy marina.

17 Fa na dia ho ela velona aza izy, dia tsy ho tsinontsinona; 18 Na, raha maty faingana izy, dia tsy manana fanantenana, na fampiononana amin’ny andro fizahantoetra.

19 Fa mahatsiravina ny fiafaran'ny taranaka tsy marina.

15 Izao no hitan’ny olona, nefa tsy azony, ary tsy noeritreretiny tao an-tsainy hoe: Ny fahasoavany sy ny famindram-pony dia ao amin’ny olony masina, ary Izy mijery ny olom-boafidiny.

16 Ary toy izany ny marina izay efa maty dia hanameloka ny ratsy fanahy izay velona; ary ny tanora izay tsy ho ela dia tanteraka ny taona maro sy ny fahanteran’ ny tsy marina.

17 Fa ho hitany ny fiafaran’ny hendry, ka tsy ho azony izay nandidian’Andriamanitra azy tamin’ny fisainany, sy izay nametrahan’ny Tompo azy tsy ho azon-tsampona.

18 Hahita azy ireo ka hanao azy ho tsinontsinona; fa Andriamanitra hihomehy azy; 19 Fa hamiravira azy sy hazerany miankohoka, ka ho moana izy; ary hanozongozona azy tsy ho eo amin’ ny fototra Izy; ary ho rava sy ho ao anatin'ny alahelo tokoa izy; ary ho levona ny fahatsiarovana azy.

20 Ary raha mitantara ny fahotany izy, dia ho avy amintahotra, ary ny helony ihany no maharesy lahatra azy eo imasony.

CHAPTER 4

1 Ary ny marina dia hitsangana amin'ny fahasahiana indrindra eo anatrehan'izay nampahory azy ka tsy miraharaha ny fisasarany.

2 Raha mahita izany izy, dia raiki-tahotra indrindra ka ho talanjona noho ny fahasamihafan'ny famonjeny, mihoatra lavitra noho izay rehetra nandrasany.

3 Ary ireo, raha mibebaka sy mitaraina noho ny fahoriam-panahy, dia hanao anakampo hoe: Izy no naneso anay sy ohabolana latsa; 4 Isika adala nanao ny ai'ny ho adala, ary ny hiafara'ny ho tsisy haja; 5 Endrey ny isany ho isan'ny zanak'Andriamanitra, ary ny anjarany eo amin'ny olona masina!

6 Koa izany no nivily niala tamin’ ny lalan’ ny fahamarinana isika, ary tsy namirapiratra tamintsika ny fahazavan’ ny fahamarinana, ary tsy niposaka tamintsika ny masoandron’ ny fahamarinana.

7 Efa nanasatra ny tenanay tamin’ ny lalan’ ny faharatsiana sy ny fandringanana izahay; 8 Inona no soa azon'ny fiavonavonana? Ary inona no soa azon'ny harena amin'ny fireharehana?

9 Izany rehetra izany dia efa levona tahaka ny aloka sy tahaka ny andry mihelina; 10 Ary tahaka ny sambo mandeha amin'ny onjan-drano, izay mandalo, dia tsy hita ny soritra, na ny lalan'ny kela amin'ny onja; 11 Na tahaka ny vorona manidina eny amin’ny habakabaka, ka tsy misy famantarana ny alehany, fa ny rivotra maivana kosa, rehefa nokapohiny tamin’ny fikapohana ny elany, ka nisaraka tamin’ny fitabatabany sy ny fihetsehan’ireo, dia nandalo; ary rehefa afaka izany, dia tsy hita akory izay famantarana izay nalehany; 12 Na tahaka ny zana-tsipìka alefa amin'ny marika izy, dia mampisaraka ny rivotra, izay mitambatra miaraka amin'izay koa, ka tsy fantatry ny olona izay nalehany; 13 Dia toy izany koa isika, raha vao teraka, dia nanomboka nihatra tamin’ny farany, ary tsy nanana

1 Aleo tsy manan-janaka, na manana hatsaram-panahy; fa ny fahatsiarovana azy dia tsy mety maty, satria fantatry ny olona izany.

2 Raha eo izy, dia aoka ho anatra ny olona; ary rehefa lany izy, dia iriny; misatroka satro-boninahitra izy, ary mandresy mandrakizay, rehefa nahazo ny fandresena, ary miezaka hahazo valim-pitia tsy misy loto.

3 Fa ny taranaky ny ratsy fanahy mihamaro dia tsy haniry, na hamaka lalina amin'ny faladia, na hanao fanorenana mafy.

4 Fa na dia mitsimoka vetivety eo amin'ny rantsany aza izy; nefa tsy haharitra, fa hozongozonin'ny rivotra izy, ary hofongorana amin'ny herin'ny rivotra.

5 Ny sampany tsy lavorary dia hotapahina, ny voany tsy mahasoa, tsy masaka hohanina, eny, tsy mahasoa akory.

6 Fa ny zanaka nateraka tamin'ny fandriany dia vavolombelon'ny faharatsiana amin'ny ray aman-dreniny amin'ny fizahan-toetra azy.

7 Fa na dia iharan'ny fahafatesana aza ny marina, dia mbola hiadana ihany izy.

8 Fa ny taona maha-be voninahitra dia tsy izay maharitra ela, na araka ny isan'ny taona.

9 Fa ny fahendrena dia volo fotsy amin'ny olona, ary ny fiainana tsy misy pentina dia ny fahanterana.

10 Izy no nankasitraka an'Andriamanitra, sady malala'ny : ka dia nitoetra teo amin'ny mpanota Izy. 11 Eny, nesorina faingana izy, fandrao hanova ny fahalalany ny faharatsiana, na hamitaka ny fanahiny ny fitaka.

12 Fa ny famosaviana ny faharatsiana dia manamaizina ny marina; ary ny fielezan'ny filan-dratsy dia manimba ny saina tsotra.

13 Izy, rehefa natao tanteraka tao anatin’ny fotoana fohy, dia nahatanteraka ny andro lava; 14 Fa sitrak'i Jehovah ny fanahiny;

CHAPTER 5

famantarana ny hatsaran-toetra haseho; fa lavon'ny faharatsianay.

14 Fa ny fanantenan'ny ratsy fanahy dia toy ny vovoka entin'ny rivotra; tahaka ny vovobony manify izay entin'ny tafio-drivotra; tahaka ny setroka miely patrana amin'ny tafio-drivotra, ka levona tahaka ny fahatsiarovana ny vahiny mitoetra indray andro.

15 Fa ny marina velona mandrakizay; Ny valim-pitia azy koa dia ao amin'ny Tompo, ary ny fiahiany azy dia ao amin'ny Avo Indrindra.

16 Ary noho izany dia hahazo fanjakana be voninahitra sy satroboninahitra tsara tarehy avy amin’ny tanan’i Jehovah izy; 17 Ny fahasaro-piaro dia halainy ho fiadiana rehetra, ary ny zava-manan'aina hataony fiadiany hamaly ny fahavalony.

18 Ary mitafy fahamarinana ho fiarovan-tratra izy, ary rariny ho solon'ny fiarovan-doha.

19 Handray ny fahamasinana ho ampinga tsy azo resena izy; 20 Ny fahatezerany mirehitra dia horaisiny ho sabatra, ary izao tontolo izao hiady aminy amin'ny adala.

21 Dia hivoaka ny kotrokorana marina; ary eny amin'ny rahona no hanidinany ho amin'ny marika, toy ny amin'ny tsipìka voatsoaka tsara.

22 Ary ny havandra feno fahatezerana dia hatsipy toy ny avy amin’ny tsipìka vato, ary ny rano ao amin’ny ranomasina dia hirodana hamely azy, ary ny riaka hilentika mafy azy ireo.

23 Eny, hisy rivotra mahery hitsangana hamely azy, ka hifofotra toy ny tafio-drivotra izy; CHAPTER 6 1 Koa mihainoa, ry mpanjaka, ka mahafantara; mianara, ianareo izay mpitsara ny faran'ny tany.

2 Mihainoa, ianareo mpanapaka ny firenena, Ary mirehareha amin'ny firenena maro.

3 Fa hery no omen'ny Tompo anao, ary fanapahana avy amin'ny Avo Indrindra, Izay hizaha toetra ny asanao sy handinika ny hevitrao.

4 Fa na dia mpanompo ny fanjakany aza ianareo, dia tsy nitsara marina, na nitandrina ny lalàna, na nanaraka ny sitrapon'Andriamanitra; 5 Fa ho tonga aminao faingana sy faingana Izy; 6 Fa ny famindram-po dia hamela ny mahantra faingana; 7 Fa izay Tompon'izao rehetra izao dia tsy hatahotra olona, ary tsy hatahotra ny fahalehibiazan'olona Izy; 8 Fa ho tonga amin’ny mahery ny fitsapana mafy.

9 Koa aminareo, ry mpanjaka, no itenenako, mba hianaranareo fahendrena, ka tsy hihemotra.

10 Fa izay mitandrina ny fahamasinana dia hohelohina ho masina; 11 Koa aoka ny fitiavanareo ny teniko; maniria izany, dia hampianatra ianareo.

12 Be voninahitra ny fahendrena ka tsy mety levona; 13 Mialoha izay maniry azy izy, amin'ny fampahafantarana ny tenany amin'ireo.

14 Na zovy na zovy no mitady azy fatratra dia tsy ho tratry ny fahoriana lehibe;

15 Koa ny fiheverana azy dia fahatanterahan'ny fahendrena; 16 Fa mandehandeha mitady izay miendrika ho azy izy sady mamindra fo aminy eny an-dalana ary mifanena aminy amin'ny eritreritra rehetra.

17 Fa ny faniriany hananatra no tena fiandohany; ary ny fitandremana famaizana dia fitiavana; 18 Ary ny fitiavana no fitandremana ny lalàny; ary ny fitandremana ny lalàny dia fahatokiana ny tsy fahalòvana; 19 Ary ny tsi-fahalòvana no mahatonga antsika ho akaiky an’Andriamanitra; 20 Koa ny fanirian'ny fahendrena dia mitondra fanjakana.

21 Koa raha ny seza fiandrianana sy ny tehim-panjakana no tianareo, ry mpanjakan’ny firenena, omeo voninahitra ny fahendrena, mba hanjakanareo mandrakizay.

22 Ary ny amin’ny fahendrena sy ny toetrany ary ny niakarany, dia hambarako aminao, ary tsy hanafina zava-miafina aminao Aho; tsy handalo ny marina.

23 Ary izaho tsy handeha amin'ny fialonana fatratra; fa tsy hanana firaisana amin'ny fahendrena ny olona toy izany.

24 Fa ny hamaroan'ny hendry kosa no fiadanan'izao tontolo izao; 25 Koa raiso ny fampianarana amin’ny teniko, dia hahasoa anareo izany.

CHAPTER 7 1 Izaho koa dia olombelona mety maty, tahaka ny olona rehetra, ary taranaky Ilay natao voalohany teto an-tany, 2 Ary tao an-kibon-dreniko dia nisy nofo tao anatin’ny folo volana, nifamatotra tamin’ny ra, dia tamin’ny taranak’olombelona, ary tamin’ny fahafinaretan’ny torimaso.

3 Ary nony teraka aho, dia nisintona ny eny amin’ ny habakabaka ka lavo tamin’ ny tany, izay mitovy amin’ ny zavaboary, ary ny feo voalohany izay noteneniko dia nitomany, tahaka ny ataon’ ny hafa rehetra.

4 Nampinono tamin'ny lamban-jaza aho, ary tamin'ny fiahiahiana izany.

5 Fa tsy misy mpanjaka izay nanana fiandohana hafa.

6 Fa iray ihany ny fidirana ho amin’ny fiainana ny olona rehetra, ary ny tahaka izany koa no fivoahana.

7 Koa nivavaka aho, dia nomena ahy ny fahalalana; niantso an'Andriamanitra aho, dia tonga tamiko ny fanahin'ny fahendrena.

8 Naleoko teo ambonin'ny tehim-panjakana sy ny seza fiandrianana izy, ary tsy nihevitra harena hoatra ny azy aho.

9 Ary tsy nampitahaiko taminy ny vato soa, fa ny volamena rehetra aminy dia tahaka ny fasika kely, ary ny volafotsy dia hatao tahaka ny tanimanga eo anatrehany.

10 Tia azy mihoatra noho ny fahasalamana sy ny hatsaran-tarehiny aho, ary nifidy azy ho solon'ny mazava aho;

11 Ny zava-tsoa rehetra dia tonga tamiko niaraka taminy, ary harena tsy tambo isaina teny an-tànany.

12 Ary faly tamin'izy rehetra aho, fa ny fahendrena no mialoha azy; ary tsy fantatro fa izy no renin'ireo.

13 Nazoto nianatra aho, ary nizara azy betsaka; 14 Fa harena ho an'ny olona tsy ho levona mandrakizay izy; 15 Efa nomen'Andriamanitra ahy hiteny araka izay sitrako aho ka hanana anaka araka izay mahamendrika ahy, satria Izy no mitarika ho amin'ny fahendrena sy manoro ny hendry.

16 Fa eo an-tànany isika sy ny tenintsika; koa ny fahendrena rehetra sy ny fahalalana ny asa.

17 Fa Izy efa nanome ahy fahalalana tsara ny zavatra misy, dia ny hahalala ny nanaovana izao tontolo izao sy ny fomba fiasan'ny zavatra rehetra; 18 Ny fiandohana sy ny fiafarana ary ny antenatenan’ny andro: ny fiovan’ny fivilian’ny masoandro sy ny fiovan’ny fotoana; 19 Ny fizaran-taona sy ny toerana misy ny kintana; 20 Ny toetry ny zava-mananaina sy ny fisafoaky ny bibidia; 21 Ary ny zavatra rehetra na miafina na miharihary, dia fantatro.

22 Fa ny fahendrena, Izay miasa ny zavatra rehetra, no nampianatra ahy: fa ao aminy no misy fanahy masina, tokana, maro karazana, fetsy, velona, mazava, tsy misy loto, mahitsy, tsy misy maharatsy, tia ny tsara. haingana, tsy azo avela, vonona hanao soa, 23 Tsara fanahy amin’ny olona, miorim-paka, matoky, tsy manahy, manana ny hery rehetra, manara-maso ny zava-drehetra, mamakivaky ny fanahy rehetra, madio sy mamitaka indrindra.

24 Fa ny fahendrena dia mihetsika mihoatra noho ny fihetsehana rehetra: mandalo sy mandalo ny zavatra rehetra izy noho ny fahadiovany.

25 Fa fofonain'ny herin'Andriamanitra izy, ary hery madio mikoriana avy amin'ny voninahitry ny Tsitoha; 26 Fa izy no famirapiratan'ny mazava mandrakizay, fitaratra tsy misy pentina ny herin'Andriamanitra, ary endriky ny fahatsarany.

27 Ary satria iray ihany izy, dia mahay ny zavatra rehetra; ary mitoetra ao anatin'ny tenany izy, dia havaozina ny zavatra rehetra; 28 Fa Andriamanitra tsy tia afa-tsy izay mitoetra amy ny fahendrena.

29 Fa tsara tarehy noho ny masoandro izy, ary mihoatra noho ny filaharan'ny kintana rehetra; raha ampitahaina amin'ny mazava izy, dia hita eo anoloany.

30 Fa rehefa afaka izany, dia ho avy ny alina; CHAPTER 8 1 Ny fahendrena dia mihatra amin'ny farany indrindra ka hatramin'ny farany; 2 Tia azy aho, ary efa nitady azy hatry ny fony aho mbola kely; 3 Raha miresaka amin'Andriamanitra izy, dia manandratra ny fiandrianany;

4 Fa izy dia mahalala ny zava-miafina ny amin'ny fahalalana an'Andriamanitra sady tia ny asany.

5 Raha harena irina amin’ izao fiainana izao ny harena; Inona no manankarena noho ny fahendrena, izay miasa ny zavatra rehetra?

6 Ary raha miasa ny fahamalinana; iza amin'izao rehetra izao no mahay noho izy?

7 Ary raha misy lehilahy tia ny fahamarinana, dia asa soa ny fisasarany, fa mampianatra fahononam-po sy fahamalinana sy fahamarinana ary fahavononana izy; 8 Raha misy olona maniry traikefa be, dia mahalala ny zavatra taloha izy, ary misaina tsara izay ho avy; mahalala ny teny saro-pantarina izy ary mahalaza teny saro-pantarina; 9 Koa izany no nikasa hitondra azy hankatỳ amiko hiara-mitoetra amiko, satria fantatro fa ho mpanolotsaina ny amin’ny zava-tsoa sy ho fampiononana amin’ny alahelo sy ny alahelo izy.

10 Ary noho ny aminy no hataoko tomban'ny olona maro sy homem-boninahitra amin'ny loholona, na dia mbola tanora aza aho.

11 Ho hita fa miavonavona amin’ny fitsarana aho, ary ho tonga figagana eo imason’ny lehibe.

12 Raha mangina ny lelako, dia hiala sasatra izy, ary raha miteny Aho, dia hihaino ahy tsara izy; 13 Ary amin'ny alalany no hahazoako ny tsy fahafatesana, ary hamelako fahatsiarovana mandrakizay ho an'izay manaraka ahy.

14 Handamina ny olona Aho, ary hanaiky Ahy ny firenena.

15 Hatahotra ny mpanao jadona mahatahotra, raha mandre Ahy izy; Ho hita eo amin'ny vahoaka betsaka aho sady mahery amin'ny ady.

16 Ary rehefa tonga ao an-tranoko Aho, dia handry aminy; ary ny miara-mitoetra aminy dia tsy misy alahelo, fa hafaliana sy hafaliana.

17 Ary raha nieritreritra izany zavatra izany tao ampoko aho ka nisaintsaina izany tao am-poko, dia ny tsy fahafatesana ny miray amin’ ny fahendrena; 18 Ary faly indrindra ny manana ny fisakaizana aminy; ary amin’ ny asan’ ny tanany no misy harena tsy manam-petra; ary amin’ny fampiasana ny fihaonambe aminy, dia fahendrena; ary raha niresaka taminy, dia lazao tsara; Nandeha nitady izay hitondrana azy ho aty amiko aho.

19 Fa izaho dia zaza hendry sady nanam-po.

20 Eny, na dia tsara aza aho, dia niditra tao amin'ny tena tsy misy loto.

21 Kanefa, nony efa fantatro fa tsy ho afaka hahazo azy aho raha tsy nomen’ Andriamanitra ahy; ary izany dia foto-kevitry ny fahendrena koa ny fahafantarana ny fanomezam-pahasoavana nananany; Nivavaka tamin'ny Tompo aho ka nitalaho taminy, ary tamin'ny foko manontolo no nilazako hoe: CHAPTER 9 1 Andriamanitry ny razako sy Tompon’ny famindrampo ô, Izay efa nanao ny zavatra rehetra tamin’ny teninao,

2 Ary nanendry ny olona tamin'ny fahendrenao izy mba hanapaka amin'ny zava-boaary izay nataonao, 3 Ary ataovy araka ny rariny sy ny hitsiny izao tontolo izao, ary manaova fitsarana amin’ny fo mahitsy; 4 Omeo fahendrena izay mipetraka eo anilan'ny seza fiandriananao aho; ary aza manary ahy tsy ho isan'ny zanakao; 5 Fa izaho mpanomponao sy zanaky ny ankizivavinao dia osa sady fohy ny fotoana ary tanora loatra ka tsy ampy fahalalana ny fitsarana sy ny lalàna.

6 Fa na dia tsy tonga lafatra toy izany na oviana na oviana ny zanak’olombelona, kanefa raha tsy ao aminy ny fahendrenao, dia tsy ho tsinontsinona izy.

7 Efa nifidy ahy ho mpanjakan’ ny olonao Hianao Sy ho mpitsara ny zanakao-lahy sy ny zanakao-vavy; 8 Efa nandidy ahy Hianao hanorina tempoly eo antendrombohitrao masina sy alitara ao amin’ny tanàna itoeranao, mitovy amin’ny tabernakely masina, izay namboarinao hatramin’ny voalohany.

9 Ary tao aminao ny fahendrena, izay mahalala ny asanao sady teo fony ianao nanao izao tontolo izao, ary nahalala izay ankasitrahana eo imasonao sy izay mahitsy ao amin’ny didinao.

10 Iraho hiala ny lanitrao masina sy hiala amin’ ny seza fiandrianan’ ny voninahitrao izy, mba hahazoany miasa amiko rehefa eo izy, mba hahafantarako izay mahafaly Anao.

11 Fa mahafantatra sy mahatakatra ny zava-drehetra izy, ary hitari-dalana ahy amim-pahendrena amin’ ny ataoko izy ary hiaro ahy amin’ ny heriny.

12 Ka dia hankasitrahana ny asako, ary amin'izany dia hitsara marina ny olonao Aho ka ho mendrika ny hipetraka eo amin'ny fipetrahan'ny raiko.

13 Fa iza no olona izay mahalala ny fikasan'Andriamanitra? ary iza no mahalala izay sitrapon'ny Tompo?

14 Fa mampalahelo ny fisainan'ny olombelona mety maty, ary ny fisainantsika dia tsy azo antoka.

15 Fa ny vatana mety lo dia manindry ny fanahy, ary ny tabernakely amin’ny tany dia mavesa-danja ny saina izay misaina zavatra maro.

16 Ary zara raha mihevitra ny zavatra etỳ an-tany isika, ary amin’ny fisasarana no ahitantsika izay zavatra eo anoloantsika; 17 Ary ny hevitrao iza no mahalala, raha tsy manome fahendrena ianao ka mandefa ny Fanahinao Masina avy any ambony?

18 Fa toy izany no nohavaozina ny lalan'izay nonina tambonin'ny tany, ary nampianarina ny olona izay sitrakao, ka dia voavonjy tamin'ny fahendrena izy.

CHAPTER 10 1 Izy niaro ny Rain'izao tontolo izao voaforona voalohany, Izay noforonina ho irery, ka nitondra Azy hiala tamin'ny fahalavoana, 2 ary nanome azy fahefana hanapaka ny zavatra rehetra.

3 Fa rehefa niala taminy ny tsy marina tamin’ ny fahatezerany, dia maty koa izy tamin’ ny fahatezerana izay namonoany ny rahalahiny.

4 Ary noho izany dia nalentika ny tany tamin’ny safodrano ny fahendrena, ary niaro azy indray ny fahendrena, ary nitarika ny lalan’ny marina tamin’ny hazo kely vidy.

5 Ary koa, rehefa very hevitra ny firenena, noho ny fiokoanany ratsy, dia nahita ny marina izy ka niaro azy tsy hanan-tsiny teo anatrehan’ Andriamanitra ary niaro azy mafy mba tsy hiantra ny zanany.

6 Ary rehefa maty ny ratsy fanahy, dia namonjy ilay marina izy, izay nandositra ny afo izay nianjera tamin'ny tanàna dimy.

7 Ny amin'ny faharatsiany mandraka androany ny tany efitra mifoka sigara dia vavolombelona sy ny anana mamoa tsy mety masaka; ary ny andrin-tsira mitsangana dia tsangambato ho an'ny fanahy tsy mino.

8 Fa ny amin’ ny tsy fahendrena, dia tsy izao loza izao ihany no nahazoany, dia ny tsy fahafantarany ny zavatra tsara; fa namela fahatsiarovana ny hadalany ho an'izao tontolo izao koa izy, ka dia tsy azo nafenina na dia ny zavatra nahatafintohina azy aza.

9 Fa ny fahendrena mamonjy amin'ny fanaintainana izay nitsabo azy.

10 Ary ny marina nandositra ny fahatezeran'ny rahalahiny, dia nitondra azy tamin'ny lalana mahitsy izy ka naneho azy ny fanjakan'Andriamanitra sy nampahafantatra azy ny zava-masina ary nampanankarena azy tamin'ny diany ary nampitombo ny vokatry ny fisasarany.

11 Tamin'ny fitsiriritan'izay nampahory azy dia nijoro teo anilany izy ka nampanan-karena azy.

12 Ary niaro azy tamin'ny fahavalony izy, ary niaro azy tamin'ny otrika, ary tamin'ny ady mafy dia naharesy azy; mba hahafantarany fa mahery noho izy rehetra ny hatsaram-panahy.

13 Raha namidy ny marina, dia tsy nahafoy azy izy, fa nanafaka azy tamin’ny ota; 14 Ary tsy navelany tao am-ponja izy mandrapitondrany Azy ny tehim-panjakana sy ny fahefana hanohitra izay mampahory Azy; 15 Nanafaka ny olo-marina sy ny taranaka tsy manantsiny tamin’ny firenena nampahory azy izy.

16 Niditra tao amin’ ny fanahin’ ny mpanompon’ ny Tompo izy ka nanohitra ny mpanjaka mahatahotra tamin’ ny fahagagana sy ny famantarana; 17 Namaly ny marina ho tambin'ny fisasarany izy sady nitondra azy tamin'ny lalana mahagaga, ary ho fialofany nony andro sy fahazavan'ny kintana amin'ny alina; 18 Dia nitondra azy nita ny Ranomasina Mena ka nitondra azy nita ny rano be; 19 Fa nandrotsaka ny fahavalony izy ka nandroaka azy hiala tamin’ny fanambanin’ny lalina.

20 Ary noho izany ny marina namabo ny ratsy fanahy sy nidera ny anaranao masina, Jehovah ô, ary nankalaza ny tananao niray saina izay niady ho azy.

21 Fa ny fahendrena nanokatra ny vavan'ny moana, ary ny lelan'izay tsy mahay miteny.

CHAPTER 11 1 Nanambina ny asany teo an-tànan'ny mpaminany masina izy.

2 Nandeha nitety ny efitra tsy nisy mponina izy, dia nanorina lay teny amin’izay tsy misy lalana.

3 Nijoro nanohitra ny fahavalony izy ka namaly ny fahavalony.

4 Ary raha nangetaheta izy, dia niantso Anao, ary avy tamin’ ny vatolampy vato no nomena azy, ary afaka tamin’ ny vato mafy ny hetahetany.

5 Fa izay namaliana ny fahavalony no nahazoany soa tamin’izay nilainy.

6 Fa ho solon'ny ony mikoriana tsy mitsahatra misy rà maloto, 7 Fa ho fananarana miharihary ny amin'ny didy izay namonoana ny zaza madinika, dia nanome azy rano be tamin'ny fomba tsy nantenainy Hianao; 8 Dia nambaranao tamin'izany hetaheta izany ny famalianao ny fahavalony.

9 Fa raha nozahan-toetra izy, nefa nofaizana tamin’ny famindram-po, dia fantany fa ny ratsy fanahy no nitsarana ny ratsy fanahy tamin’ny fahatezerana sy ny fampijaliana, ary ny mangetaheta hafa noho ny marina.

10 Fa ireo dia nananatra sy nozahanao toy ny ray; 11 Na tsy teo izy ireo, na teo, dia nampahorina ihany.

12 Fa alahelo roa heny no nanjo azy, sy fitarainana noho ny fahatsiarovana ny lasa.

13 Fa nony nandre ny famaizan'ny tenany ho soa ny namany, dia nahatsiaro ny Tompo izy.

14 Fa izay nohajain'ny olona tamin'ny fanesoana, fony Izy nariana ela be tamin'ny fanariana ny zaza, dia ravoravo Izy nony farany, raha nahita izay tonga teo.

15 Fa noho ny teti-dratsin’ ny faharatsiany, izay namitaka azy, dia nivavaka tamin’ ny menarana tsy misy saina sy ny biby masiaka, no nandefasanao biby tsy manan-tsaina maro be hamely azy ho famaliana; 16 Mba ho fantatr'izy ireo fa izay manota ny olona, dia izany koa no hanamelohana azy.

17 Fa ny tananao Tsitoha, izay nanao izao tontolo izao tsy misy endrika, dia tsy nitady handefa bera maro na liona masiaka hamely azy, 18 Na ny bibidia tsy fantatra, feno fahatezerana, vao noforonina, na setroka mirehitra, na fofona maloto avy amin’ny setroka miparitaka, na mamiratra mamirapiratra eo amin’ny masony; 19 Ary tsy ny loza ihany no mety hamely azy miaraka amin'izay, fa ny fahitana mahatsiravina koa dia handringana azy tokoa.

20 Eny, ary raha tsy izany, dia lavo tamin'ny rivotra indray mandeha izy, dia nenjehina tamin'ny famaliana sy nihahaka tamin'ny fofonain'ny herinao; 21 Fa azonao atao ny mampiseho ny herinao lehibe amin’ny fotoana rehetra izay tianao; ary iza no mahatohitra ny herin'ny sandrinao?

22 Fa izao tontolo izao rehetra eo anoloanao dia tahaka ny voa kely amin’ ny mizana, eny, toy ny indray mitete amin’ ny ando maraina izay milatsaka amin’ ny tany.

23 Fa Hianao mamindra fo amin’izy rehetra; fa hainao ny manao ny zava-drehetra sady mami-maso ny fahotan’ny olona, satria tokony hiova ireny.

24 Fa ianao tia ny zavatra misy rehetra, ary tsy mankahala ny zavatra rehetra izay nataonao;

25 Ary ahoana no naharetan’ ny zavatra iray, raha tsy ny sitraponao? na voatahiry, raha tsy nantsoinao?

26 Fa Hianao mamindra fo amin'izy rehetra; CHAPTER 12 1 Fa ny Fanahinao tsy mety lò no ao amin'ny zavatra rehetra.

2 Koa famaizanao tsikelikely izay manafintohina izy ireo, ary ampitandremanao izy amin’ny fampahatsiahivana azy izay efa nanafintohina, mba hialany amin’ny faharatsiany, dia hino Anao izy, Tompo ô.

3 Fa sitrakao ny handringana azy roa lahy amin’ny tanan’ny razanay ireo mponina tranainy amin’ny taninao masina ireo, 4 Izay nankahalainao, fa nanao ody maharikoriko indrindra sy fanatitra ratsy; 5 Ary koa ireo mpamono zaza tsy miantra ireo sy mpandainga ny nofon’olona ary ireo fanasam-drà, 6 mbamin’ny mpisorony avy tamin’ny mpanompony mpanompo sampy, sy ny ray aman-dreniny, izay nahafaty tamin’ny tànany ny fanahin’ny tsy manan-kery; 7 Mba hahazoan’ ny tany izay heverinao ho ambony noho ny hafa rehetra, zanatany mendrika ho an’ ny zanak’ Andriamanitra.

8 Kanefa ireo dia natsimbinao toy ny olona, ary nampandehaninao fanenitra, izay nialoha lalana ny miaramilanao, mba handringananao azy tsikelikely.

9 Fa tsy hoe tsy nahay nitondra ny ratsy fanahy ho eo ambanin'ny tanan'ny marina amin'ny ady ianao, na nandripaka azy niaraka tamin'izay tamin'ny biby masiaka, na tamin'ny teny mafy iray monja; 10 Fa raha nampihatra ny fitsaranao azy tsikelikely Hianao, dia nanome azy fitoerana hibebahana, satria tsy fantatrao fa taranaka ratsy fanahy izy, ary efa nipoitra tao aminy ny lolompony, ary tsy hovana na oviana na oviana ny fisainany.

11 Fa taranaka voaozona hatrany am-piandohana izany; ary tsy noho ny tahotra olona no namelanao ny helony noho ny fahotany.

12 Fa iza no hanao hoe: Inona no nataonao? Ary iza no hahatohitra ny fitsaranao? Ary iza no hiampanga Anao noho ny amin'ny firenena haringana izay nataonao? Ary iza no ho avy hanohitra Anao mba hovalian'ny olona tsy marina?

13 Fa tsy misy Andriamanitra afa-tsy Hianao, Izay miahy ny olona rehetra, izay hasehonao fa tsy marina ny fitsaranao.

14 Ary ny mpanjaka na ny mpanao jadona tsy hahatohitra anao noho izay efa nofaizinao.

15 Koa satria marina ny tenanao, dia mandahatra ny zavatra rehetra araka ny rariny ianao, ka ataonao fa tsy mety amin’ny fahefanao ny manameloka izay tsy miendrika hampijalina.

16 Fa ny herinao no fiandohan’ ny fahamarinana, ary satria Ianao no Tompon’ ny zavatra rehetra, dia izany no mahatonga anao ho feno famindram-po amin’ ny rehetra.

17 Fa rehefa tsy hino ny olona fa manana hery feno ianao, dia asehonao ny herinao, ary amin’izay mahalala izany no anehoanao ny fahasahiany.

18 Fa Hianao, izay mahafehy ny herinao, dia mitsara araka ny rariny, ary mandidy anay amin'ny fahasoavana lehibe; 19 Nefa tamin’ ny asa toy izany no efa nampianatra ny vahoakanao fa ny olo-marina dia tokony ho mpamindra fo ary efa nataonao ho fanantenana tsara ny zanakao izay manome fibebahana amin’ ny fahotana.

20 Fa raha mamaly ny fahavalon'ny zanakao sy izay voaheloka ho faty amin'ny fisainana toy izany ianao, ka manome azy andro sy toerana hanafahana azy amin'ny lolompony; 21 Toy ny ahoana no nitsaranao ny zanakao, izay nianiananao tamin’ ny razany, sy nanaovanao fanekempihavanana momba ny teny fikasana tsara?

22 Koa raha faizinao izahay, dia kapohinao avo arivo heny ny fahavalonay, mba hihevitray fatratra ny hatsaram-ponao, rehefa mitsara izahay, ary rehefa tsaraina izahay, dia hiandrandra famindram-po.

23 Koa na dia niaina tamin’ny ratsy sy tsy marina aza ny olona, dia nampijalinao tamin’ny fahavetavetany ihany izy.

24 Fa nivily lavitra tamin'ny lalan'ny fahadisoampanantenana izy ka nanao azy ho andriamanitra, izay natao tsinontsinona, na dia ny bibi-dia ny fahavalony aza, ka voafitaka toy ny zanaky ny tsy fahalalana.

25 Koa amin’izany, toy ny amin’ny zaza tsy amin’antony, no nandefasanao fitsarana haneso azy.

26 Fa ireo izay tsy te hiova amin’ny fanitsiana izay niraiketan’izy ireo taminy, dia hahatsapa fitsarana miendrika an’Andriamanitra.

27 Fa, jereo, ny zavatra nihetsi-pony, rehefa nofaizina izy, dia ireo izay noheveriny ho andriamanitra; ary nofaizina tao aminy izy, raha nahita izany, dia nanaiky Azy ho Andriamanitra marina, Izay nolaviny taloha tsy ho fantany, ka dia nihatra taminy ny fanamelohana mafy.

CHAPTER 13 1 Zava-poana tokoa ny olona rehetra izay tsy mahalala an’Andriamanitra ka tsy mahay mahalala izay misy, na ny zavatra tsara hita; 2 Fa na ny afo, na ny rivotra, na ny rivotra mahery, na ny faribolan’ny kintana, na ny rano mahery, na ny fahazavan’ny lanitra, dia heverina ho andriamanitra izay manapaka izao tontolo izao.

3 Ny hatsaran-tarehiny, raha niravoravo, no naka azy ho andriamanitra; Ampahafantaro azy ny hatsaran'ny Tompony, fa ny mpamorona ny hatsaran-tarehy no nahary azy.

4 Fa raha talanjona tamin’ ny heriny sy ny fahatsarany izy, dia aoka ho fantany amin’ izany hoe manao ahoana ny herin’ izay nanao azy.

5 Fa ny halehiben'ny zava-boary sy ny hatsarantarehin'ny zavaboary mifanitsy amin'izany no isehoan'ny Mpanao azy.

6 Nefa amin'izany dia kely dia kely ny tokony homena azy: fa angamba mania izy, raha mitady an'Andriamanitra, nefa ta-hahita Azy. 7 Fa mahalala ny asany izy, dia mitady Azy fatratra, ary mino ny masony, satria tsara ny zavatra hita.

8 Kanefa tsy mahazo famelan-keloka izy.

9 Fa raha nahay nahalala zavatra betsaka tokoa izy ireo, ka afaka nikendry izao tontolo izao; Ahoana no tsy nahalalany faingana ny Tompony?

10 Fa ory izy, ary amin’ny zavatra maty no fanantenany, izay manao azy hoe andriamanitra, dia asan’ny tànan’olona, dia volamena sy volafotsy, mba haseho amin’ny endriny, ary mitovitovy amin’ny biby, na vato tsy misy vidiny, dia asa. ny tanana taloha.

11 Ary ny mpandrafitra izay nikapa hazo, rehefa avy nikapa hazo tsara, dia nesoriny tsara ny hodi-kazo rehetra manodidina, ary nataony tsara izany sy nanaovany fanaka tsara hanaovana ny ain'olona; 12 Ary rehefa nandany ny fako tamin’ ny asany tamin’ ny fikarakarana ny haniny izy, dia voky; 13 Ary nalainy ny fako teo amin’izay tsy azo ampiasaina, satria hazo miolakolaka sady feno fatotra, dia nasiany fatratra, nefa tsy nisy azony atao intsony, ary ny fahakingan’ny sainy no namoronany izany, namboariny ho endriky ny olona; 14 na manao azy ho tahaka ny biby masiaka, ka nopetahany mena, ary nasiany loko mena, ary nosaronany ny faritra rehetra eo; 15 Ary rehefa nanao efi-trano mendrika ho azy izy, dia nataony teo amin'ny rindrina, ary nataony mafy vy.

16 Fa Izy no nikarakara azy mba tsy hianjera, satria fantany fa tsy mahavonjy ny tenany izy; fa sary io ka mila vonjy; 17 Dia mivavaka ho an’ny fananany izy, ho an’ny vadiny aman-janany, ary tsy menatra ny miresaka amin’izay tsy manana aina.

18 Fa ny fahasalamana dia miantso ny malemy; fa manetry tena ka mangataka fanampiana amin'izay kely anampiana; 19 Ary mba hahazoany sy hahazoany ary ho fahombiazana tsara amin’ny tanany, dia mangataka fahafahana hanao aminy, izay tsy mahavita na inona na inona.

CHAPTER 14 1 Ary koa, ny anankiray izay niomana handeha handeha hitety ny onjan-dranomasina, dia niantso hazo efa lo noho ny fanaka mitondra azy.

2 Fa ny fitia harena no nikasa izany, ary ny mpiasa no nanao izany tamin'ny fahaizany.

3 Fa ny famindram-ponao, Ray ô, no mifehy azy; 4 Maneho fa mahavonjy amin'ny loza rehetra Hianao; 5 Kanefa tsy tianao ny hahafoana ny asan’ny fahendrenao, ka noho izany ny olona dia manolotra ny ainy amin’ny tapa-kazo kely, ary rehefa mandalo ny ranomasina misamboaravoara amin’ny sambo malemy dia voavonjy.

6 Fa tamin'ny andro fahiny koa, rehefa levona ny goavam-be miavonavona, ny fanantenan'izao tontolo

izao izay fehezin'ny tananao dia afaka tamin'ny fanaka malemy, ary namela taranaka ho an'ny taranaka fara mandimby.

7 Fa sambatra ny hazo ihavian'ny fahamarinana.

8 Fa izay nataon-tanana dia voaozona koa tahaka ny nanao azy; ary izany, satria mety ho lo izy, dia atao hoe andriamanitra.

9 Fa ny ratsy fanahy sy ny faharatsiany dia samy halan'Andriamanitra.

10 Fa izay natao dia hampijalina mbamin'izay nanao azy.

11 Koa na dia ny sampin’ny jentilisa aza dia hisy famaliana; 12 Fa ny famoronana sampy no niandohan'ny fijangajangana ara-panahy, ary ny namoronana izany dia ny fahalotoan'ny fiainana.

13 Fa tsy nisy hatramin'ny voalohany izy, ary tsy hisy mandrakizay.

14 Fa tamin’ ny voninahi-poanan’ ny olona no nidirany teo amin’ izao tontolo izao, ary noho izany dia ho avy tsy ho ela izy ireo amin’ ny farany.

15 Fa ny raim-pianakaviana ory amin’ny fisaonana tsy mety lany, rehefa nanao ny sarin’ny zanany nesorina faingana izy, ankehitriny dia nanome voninahitra azy toy ny andriamanitra, izay efa maty tamin’izany, ary nanolotra fombafomba sy fanatitra ho an’izay teo ambaniny.

16 Koa rehefa nandeha ny fotoana, dia nisy fanao ratsy tsy nanan-kery nihamafy ho lalàna, ary ny sarin-javatra voasokitra dia nivavahana araka ny didin’ny mpanjaka.

17 Izay tsy azon’ny olona nohajaina teo anatrehany, satria nitoetra lavitra izy, dia naka ny sandrin’ny tarehiny avy lavitra ka nanao sarin’ny mpanjaka nohajainy, mba hahazoany mandoka an’ilay mpanjaka nomeny voninahitra. tsy teo, toy ny teo izy.

18 Ary ny fahazotoana manokana nataon’ny mpanao asa tanana koa dia nanampy tamin’ny fandrosoan’ny tsy fahalalana ho amin’ny finoanoam-poana bebe kokoa.

19 Fa izy, angamba ta-hahazo sitraka amin'izay manana fahefana, dia nanery ny fahaizany rehetra hanao izay hitovy amin'ny lamaody tsara indrindra.

20 Ary noho izany ny vahoaka, izay voataonan’ ny fahasoavan’ ny asa, dia nandray Azy ho andriamanitra, izay nomem-boninahitra kely teo aloha.

21 Ary izany dia fotoana iray hamitahana izao tontolo izao: fa ny olona, na nanompo loza na fampahoriana, dia nanome anarana tsy azo tononina tamin’ny vato sy ny hazo.

22 Ankoatra izany, dia tsy ampy ho azy ireo izany, fa diso tamin’ ny fahalalana an’ Andriamanitra izy; fa raha niaina tao anatin’ny ady lehibe noho ny tsy fahalalana izy ireo, dia nantsoiny hoe fiadanana ireo loza lehibe ireo.

23 Fa raha mbola namono ny zanany tamin’ ny sorona izy ireo, na nanao fombafomba miafina, na nanao firavoravoana tamin’ ny fombafomba hafa; 24 Ary tsy niaro ny ainy na ny fanambadiana tsy ho voaloto intsony izy; 25 ka dia nanjaka tamin'ny olona rehetra tsy ankanavaka ny rà, ny vonoan'olona, ny halatra, ny

fihatsaram-belatsihy, ny kolikoly, ny fijangajangana, ny tabataba, ny fianianana, 26 Ny fanahiana ny lehilahy tsara fanahy, ny fanadinoana ny fiovana tsara, ny fandotoana ny fanahy, ny fiovan-toetra, ny fikorontanan'ny fanambadiana, ny fijangajangana, ny fahalotoana tsy misy henatra.

27 Fa ny fanompoam-pivavahana amin’ ny sampy tsy hotononina no fiandohana sy fiafaran’ ny ratsy rehetra.

28 Fa na very saina izy, raha mifaly, na maminany lainga, na manao ny tsy marina, na mianiana foana.

29 Fa toy ny itokiany ny sampy izay tsy manana aina; na dia mianiana lainga aza izy, dia tsy mijery izay haninona.

30 Kanefa noho izany antony roa izany, dia hosazina araka ny rariny izy, satria tsy nihevitra an'Andriamanitra ho tsara izy ka nitandrina ny sampy ary nianiana tsy marina tamin'ny fitaka, ary nanamavo ny fahamasinana.

31 Fa tsy ny herin'izay nianianany, fa ny famaliana marina ny mpanota no mamaly mandrakariva ny fahadisoan'ny ratsy fanahy.

CHAPTER 15 1 Fa Hianao, Andriamanitra ô, no mamindra fo sy marina, mahari-po sady mandahatra ny zavatra rehetra amin’ny famindram-po, 2 Fa raha manota izahay, dia Anao izahay, satria mahalala ny herinao; 3 Fa fahamarinana tanteraka ny mahalala Anao; eny, ny mahalala ny herinao no fototry ny tsy fahafatesana.

4 Fa ny faharatsian'ny olona tsy mamitaka antsika, na ny sarin-javatra voasokitra amin'ny loko samy hafa, ny fisasaran'ny mpanao hosodoko tsy misy vokany; 5 Ny fahitana azy dia mamitaka ny adala ho tia azy, ka dia maniry ny endriky ny sarin-javatra maty tsy manampofonaina izy.

6 Na izay manao azy, na izay maniry azy, na izay mivavaka aminy, dia tia zava-dratsy ary mendrika ny hanana izany zavatra itokiana izany.

7 Fa ny mpanefy tanimanga, mandrefy tany malefaka, dia manamboatra ny fanaka rehetra amin’ny asa mafy ho amin’ny fanompoantsika; ny fampiasana na inona na inona, ny mpanefy tanimanga mihitsy no mpitsara.

8 Ary mampiasa ny asany amin’ ny fahavetavetana izy, dia manao andriamanitra tsy misy dikany amin’ ny tanimanga iray ihany, dia ilay natao tamin’ ny tany kelikely teo aloha, ary tao anatin’ ny fotoana fohy taorian’ izany dia niverina ho amin’ izany koa izy, rehefa ho faty ny ainy izay nampindramina azy. nitaky.

9 Kanefa ny fiahiany dia tsy hoe ho sahirana mafy izy, na fohy ny androny; 10 Lavenona ny fony, ratsy noho ny tany ny fanantenany, ary latsa-danja noho ny tanimanga ny ainy; 11 Fa izy tsy nahalala ny Mpanao azy, sy izay nanome fanahy ny fanahy miasa ao anatiny, ary nitsoka fanahy velona.

12 Fa nataony ho fialam-boly ny fiainantsika, ary ny androntsika eto ho tsenam-bola; 13 Fa io lehilahy io, izay mpanao zavatra avy amin'ny tany, dia manao vilany vaky sy sarin-javatra voasokitra,

mahalala ny tenany hahatafintohina mihoatra noho ny hafa rehetra.

14 Ary ny fahavalon’ ny olonao rehetra izay mampanaiky azy dia adala indrindra sy mahantra indrindra noho ny zaza madinika indrindra.

15 Fa nataony ho andriamanitra ny sampin'ny jentilisa rehetra, izay tsy manam-maso hijery, na orona hanalana fofonaina, na sofina handre, na rantsan-tanana hitehina; ary ny tongony malaky mandeha.

16 Fa ny olona no nanao izany, ary izay nindrana ny fanahiny no namorona azy; 17 Fa amin'ny maha-maty azy, dia manao zavatra maty amin'ny tànany ratsy izy; fa tsara noho izay ivavahany izy; 18 Eny, niankohoka teo anoloan'ny biby izay ankahalaina indrindra izy; 19 Ary tsy tsara tarehy izy, fa irina amin'ny biby; CHAPTER 16 1 Ary noho izany dia nampijalijalina araka ny tokony ho izy ireny, ary nampijalijalina noho ny hamaroan'ny biby.

2 Ho solon'izany famaizana izany, izay nampiantranao ny olonao, dia nanamboaranao hanina hafaliana ho azy, dia papelika hanaitra ny filany; 3 Mba hankahalany izay tsy maintsy iriny, raha tahanina izy, noho ny fijery ratsiratsy ny bibidia izay nampitondrainy azy; fa ireo izay mijaly amin'ny fahantrana mandritra ny fotoana fohy, dia mety ho tonga mpihinana tsiro hafahafa.

4 Fa tsy maintsy nihatra tamin'izay nampahory azy ny fahantrana, izay tsy azony ialana; 5 Fa raha nihatra tamin'ireo ny firehitry ny biby masiaka, ary matin'ny fanindronan'ny menarana miolakolaka izy, dia tsy naharitra mandrakizay ny fahatezeranao; 6 Nefa sahiran-tsaina izy ireo nandritra ny fotoana kelikely mba hahazoany anarina, hananany famantaran’ ny famonjena, mba hampahatsiahivana azy ny didin’ ny lalànao.

7 Fa izay nitodika tany amin’izany dia tsy voavonjy tamin’ny zavatra hitany, fa tamin’ny alalanao, Izay Mpamonjy ny rehetra.

8 Ary izany no nampanekenao ny fahavalonao fa Hianao no manafaka amin'ny ratsy rehetra; 9 Ary ny kaikitry ny valala sy ny lalitra novonoina ho faty, ary tsy nisy fanafodiny ho an'ny ainy; 10 Fa ny zanakao tsy mba resin' ny nifin' ny amboadia, fa ny famindram-ponao no tao aminy mandrakariva ka nahasitrana azy.

11 Fa voatsindrona izy mba hahatsiarovany ny teninao; ary voavonjy faingana izy, mba tsy ho latsaka ao anatin'ny fanadinoana lalina, fa hahatsiaro ny hatsaramponao mandrakariva.

12 Fa tsy ny anana, na ny solomaso mampangotraka, no nahasitrana azy, fa ny teninao, Tompo ô, no manasitrana ny zavatra rehetra.

13 Fa Hianao no manan-kery ny fiainana sy ny fahafatesana; 14 Fa ny lolompo no mamono ny olona; ary ny fanahy alaina tsy miverina intsony.

15 Nefa tsy ho afa-mandositra ny tananao.

16 Fa ny ratsy fanahy, izay nandà tsy nahalala Anao, dia nokapohina tamin’ny herin’ny sandrinao; 17 Fa izao no mahagaga indrindra, fa ny afo dia nanana hery bebe kokoa tao amin'ny rano ka mamono ny zavatra rehetra: fa izao tontolo izao no miady ho an'ny marina.

18 Fa nihena kelikely ny lelafo mba tsy handoro ny biby izay nalefa hamely ny ratsy fanahy; fa ny tenany kosa mahita sy mahita fa nenjehina tamin’ny fitsaran’Andriamanitra izy.

19 Ary amin’ny fotoana hafa dia mirehitra na dia eo afovoan’ny rano aza izany mihoatra noho ny herin’ny afo, mba hahazoany manimba ny vokatry ny tany tsy marina.

20 Fa nomenao hanin'ny anjely ny olonao ho solon'izany, ary mofo voavoatra tsy nisasarana no nampandehaninao azy avy tany an-danitra, mahavoky ny fifalian'ny olona rehetra sy mifanaraka amin'ny tsirony rehetra.

21 Fa ny haninao naneho ny hamamianao tamin'ny zanakao, sy ny fanompoan'ny mpihinana, dia araka izay tian'ny olona rehetra.

22 Nefa ny oram-panala sy ny ranomandry dia naharitra ny afo, ary tsy niempo, mba hahafantarany fa ny afo nirehitra tamin’ny havandra sy ny namirapiratry ny ranonorana dia nandrava ny vokatry ny fahavalo.

23 Nefa izany indray dia nanadino ny heriny ihany, mba hahazoana mikolokolo ny marina.

24 Fa ny zava-boahary izay manompo Anao, dia Ilay Mpahary, mampitombo ny heriny hanohitra ny tsy marina noho ny famaizana azy, ary mampihena ny heriny ho tombontsoan’izay matoky Anao.

25 Ary tamin'izany dia novana ho amin'ny endriny rehetra izy sady nanaiky ny fahasoavanao, izay mamelona ny zavatra rehetra, araka ny fanirian'izay tsy manana; 26 Mba ho fantatry ny zanakao, Jehovah ô, Izay tianao, fa tsy ny famoahan'ny voa no mamelona ny olona, fa ny teninao no miaro izay matoky Anao.

27 Fa izay tsy levon’ny afo, raha nafanaina tamin’ny tara-masoandro kely, dia levona vetivety; 28 Mba ho fantatra fa tsy maintsy mialoha ny masoandro izahay hisaotra Anao, ary raha vao maraina ny andro, dia mivavaka aminao izahay.

29 Fa ny fanantenan'ny tsy misaotra dia ho levona tahaka ny fanala amin'ny ririnina, ary hirotsaka tahaka ny rano tsy mahasoa.

CHAPTER 17 1 Fa lehibe ny fitsaranao ka tsy azo tononina; 2 Fa raha ny olona tsy marina nihevitra hampahory ny firenena masina; voahidy tao an-tranony izy ireo, dia ny gadran'ny haizina, ary nofatorana tamin'ny fatoran'ny alina lava, dia nandry teo natao sesitany niala tamin'ny fitondrana mandrakizay.

3 Fa raha mbola noheveriny ho niafina tao amin’ ny fahotany miafina izy ireo, dia niparitaka teo ambanin’ ny voaly maizin’ ny fanadinoana izy ireo, satria talanjona

mahatsiravina sy sahiran-tsaina tamin’ ny fisehoana hafahafa.

4 Fa ny zoro izay nihazona azy tsy nahasakana azy tsy hatahotra; 5 Tsy misy herin'ny afo mahazava azy, ary ny lelafo mirehitra amin'ny kintana tsy mahatohitra izany alina mahatsiravina izany.

6 Fa nisy afo nirehitra ho azy ihany no nisehoany, dia nahatahotra indrindra; 7 Ary ny amin'ny hevi-diso momba ny ody, dia nazera izy, ary ny fireharehany tamin'ny fahendrena dia notsaraina tamin'ny fahafaham-baraka.

8 Fa izay nikasa ny hanaisotra ny tahotra sy ny alahelo amin'ny fanahy marary, dia nararin'ny tahotra sady mendrika hihomehezana.

9 Fa na dia tsy nisy zava-mahatahotra aza natahotra azy; nefa raiki-tahotra noho ny bibidia mandalo sy misitrisitra ny menarana, 10 Maty noho ny tahotra izy ireo, nandà fa tsy nahita ny rivotra, izay tsy azo ihodivirana.

11 Fa ny faharatsiana, izay manameloka ny fijoroany ho vavolombelona, dia mampangovitra indrindra, ary voagejan'ny fieritreretana, dia manambara zava-dratsy mandrakariva.

12 Fa ny tahotra dia tsy inona fa ny famadihana ny fanampiana izay atolotry ny saina.

13 Ary ny fanantenana avy ao anaty, na dia kely aza, dia mihevitra ny tsy fahalalana ho ambony noho ny antony mahatonga ny fijaliana.

14 Fa izy ireo natory izany alina izany ihany, izay tsy azo leferina tokoa, ary izay tonga taminy avy tany amin'ny fanambanin'ny helo tsy azo ihodivirana, 15 Ny ampahany dia raiki-tahotra noho ny fisehoanjavatra mahatsiravina, ary ny ampahany dia ketraka, ketraka ny fony; 16 Koa na iza na iza lavo dia nambenana mafy, dia voahidy tao an-tranomaizina tsy nisy hidy; 17 Fa na mpiasa tany izy, na mpiandry ondry, na mpiasa tany an-tsaha, dia tratra izy ka niaritra ny fanerena izay tsy azo ihodivirana; 18 Na siotsio-drivotra izany, na fikotrokotroky ny voromanidina eny amin’ny rantsan-kazo misandrahaka, na ny rano miriaria mahafaly, 19 Na ny firohondrohon’ny vato mahatahotra, na ny fihazakazahana izay tsy hitan’ny biby mitsambikina, na ny firohondrohon’ny bibidia masiaka, na ny akony mifofofofo avy any amin’ny tendrombohitra avo; izany zavatra izany dia nampangovitra azy noho ny tahotra.

20 Fa izao tontolo izao rehetra dia namirapiratra tamin'ny mazava, ka tsy nisy voasakana tamin'ny asany; 21 Teo amboniny ihany no nilatsahan’ny alina be, dia sarin’ny haizina izay handray azy any aoriana; CHAPTER 18 1 Kanefa ny olonao masina dia nanana fahazavana lehibe indrindra, izay reny ny feony, nefa tsy hitany ny endriny, satria tsy niaritra fahoriana toy izany koa izy, dia nataony ho sambatra.

2 Fa noho ny tsy nandratra azy ankehitriny, izay nampahoriana azy teo aloha, dia nisaotra azy izy, ary nifona taminy, noho ny efa nahafahany fahavalo.

3 Ary nomenao andry afo mirehitra ho solon'izany izy, ho mpitari-dalana amin'ny lalana tsy fantatra, ary masoandro tsy mampaninona hampiantrano azy amimboninahitra.

4 Fa izy ireo dia mendrika ny hanaisotra ny fahazavana sy ny higadra ao amin’ny haizina, izay efa nihazona ny zanakao ho voahidy, izay nanomezan’izao tontolo izao ny fahazavana tsy simban’ny lalàna.

5 Ary rehefa nikasa hamono ny zanaky ny olo-masina izy, dia zaza iray nazera ka voavonjy mba hananatra azy, dia nentinao ny zanany maro be, ary naringanao avokoa izy rehetra tamin’ ny rano mahery.

6 Ary tamin'izany alina izany no nahafantarana ny razantsika fahiny, mba hankasitrahany tokoa ny fianianana nataony, rahatrizay.

7 Ka dia neken'ny olonao ny famonjena ny marina sy ny fandringanana ny fahavalo.

8 Fa izay namalianao ny fahavalonay, dia izany no nanomezanao voninahitra anay izay nantsoinao.

9 Fa ny zanaky ny olo-marina dia nanao sorona mangingina, ary tamin’ ny fanekena iray dia nanao lalàna masina, mba ho toy ny mpiombona amin’ ny tsara sy ny ratsy ny olo-masina, izay mihira ny hira fiderana ankehitriny.

10 Fa teny an-dafy kosa dia nisy fidradradradrana avy amin’ny fahavalo, ary nisy tabataba mampalahelo niely ho an’ny zaza izay nitomany.

11 Ny tompony sy ny mpanompo dia samy nosazina; ary tahaka ny mpanjaka no niaritra ny sarambabem-bahoaka.

12 Koa izy rehetra dia samy nanana maty tsy tambo isaina tamin’ny karazana fahafatesana iray; ary ny velona tsy ampy handevina azy; 13 Fa na dia tsy nety nino aza izy noho ny fankatovana; tamin’ny fandringanana ny lahimatoa, dia neken’izy ireo ho zanak’Andriamanitra ity vahoaka ity.

14 Fa raha nangina ny zavatra rehetra, ary teo afovoan'ny fifadian-kanina izany alina izany, 15 Ny teninao Tsitoha nilatsaka avy tany an-danitra avy tamin’ny seza fiandriananao fanjakana, tahaka ny lehilahy mahery mpiady ho ao amin’ny tany rava, 16 Ary nitondra ny didinao tsy mihatsaravelatsihy toy ny sabatra maranitra, ary mitsangana ka nameno ny zava-drehetra tamin’ ny fahafatesana; ary nikasika ny lanitra izy, fa nijanona teo ambonin'ny tany.

17 Ary tampoka teo dia nampahory azy ireo ny nofy mahatsiravina, ary ny horohoro tsy nampoizina taminy.

18 Ary ny anankiray natsipy tetsy, ary ny anankiray saiky maty, dia nanambara ny anton'ny nahafatesany.

19 Fa ny nofy nampahory azy dia efa nanambara mialoha izany, fandrao ho faty izy ka tsy hahalala izay nampahorina azy.

20 Eny, ny fanandramany fahafatesana dia nikasika ny marina koa, ary nisy fandringanana ny vahoaka tany anefitra; nefa tsy naharitra ela ny fahatezerana.

21 Fa tamin’ izany ilay lehilahy tsy manan-tsiny dia nifaingana ka nitsangana hiaro azy; ary nitondra ny ampingan’ ny fanompoany sahaza azy, dia ny vavaka sy

ny fanavotana amin’ ny ditin-kazo manitra, nanohitra ny fahatezerana, ka nampitsahatra ny loza, ary nanambara fa mpanomponao izy.

22 Ka dia nandresy ny mpandringana izy, tsy tamin’ny herin’ny tena, na tamin’ny herin’ny fiadiana, fa tamin’ny teny iray ihany no nandreseny ilay mpampahory, tamin’ny filazana ny fianianana sy ny fanekena natao tamin’ny razambe.

23 Fa raha ny maty niampatrampatra nifandona, nitsangana teo anelanelany, dia nisakana ny fahatezerana Izy, ary nisaraka tamin'ny velona.

24 Fa tamin’ny lamba lava no nisy izao tontolo izao, ary teo amin’ny andalana efatra tamin’ny vato no nisy ny voninahitry ny razana, ary ny fiandriananao teo amin’ny satroboninahitry ny lohany.

25 Ary ny mpandringana dia niala teo ka natahotra azy; CHAPTER 19 1 Fa ny ratsy fanahy dia niharan'ny fahatezerana tsy nisy famindram-po hatramin'ny farany; 2 Eny, rehefa navelany handeha izy ka nalefany faingana, dia hibebaka sy hanenjika azy izy.

3 Fa raha mbola nitomany sy nitomany teny amin’ny fasan’ny maty izy, dia mbola nanampy hevitra adala koa izy ka nanenjika azy toy ny mpandositra, izay niangavy mba hiala.

4 Fa ny anjara izay mendrika azy, dia nitarika azy ho amin’ izany tanjona izany ka nanadino azy ny zavatra efa tonga, mba hahatanteraka ny famaizana izay tsy maintsy ho amin’ ny fijaliany; 5 Ary mba handehanan'ny olonao amin'ny lalana mahagaga, nefa hahita fahafatesana hafahafa izy.

6 Fa ny zava-boahary rehetra araka ny karazany avy, dia nohavaozina indray, ka nanompo ny didy manokana izay nomena azy, mba hotehirizina tsy hisy haninona ny zanakao; 7 Toy ny rahona manaloka ny toby; ary teo amin’izay nisy rano teo aloha dia nisy tany maina; ary avy amin'ny Ranomasina Mena dia lalana tsy misy sakana; ary misy saha maitso avy amin'ny ony mahery.

8 Izay nalehan'ny olona rehetra, izay narovan'ny tananao, raha nahita ny fahagaganao mahagaga.

9 Fa nandeha nirohotra toy ny soavaly izy, ary nitsambikina tahaka ny zanak'ondry, nidera Anao, Tompo ô, Izay namonjy azy.

10 Fa mbola tsaroany ny zavatra natao fony izy nivahiny tany amin'ny tany hafa, dia ny nahatonga ny lalitra ho solon'ny biby fiompy, ary ny ony namoaka sahona betsaka ho solon'ny hazandrano.

11 Ary nony afaka izany, dia nahita taranaka vaovao izy, ka notarihin'ny filany ka nangataka hanina matsiro.

12 Fa ny papelika niakatra avy tany amin'ny ranomasina ho amin'ny filany.

13 Ary ny famaizana dia nihatra tamin'ny mpanota, izay tsy nisy famantarana teo aloha, tamin'ny herin'ny kotrokorana; 14 Fa ny Sodomita tsy nandray izay tsy fantany fony izy tonga;

15 Ary tsy izany ihany, fa angamba homena voninahitra ireny, satria vahiny tsy salama no nampiasainy; 16 Nefa ireo dia nampahory azy mafy dia mafy tokoa, izay efa noraisiny tamin’ny fanasambe, ary efa natao mpiombona ny lalàna mitovy aminy rahateo.

17 Ary noho izany dia nokapohina tamin'ny fahajambana toy ny teo am-baravaran'ny marina ireo; ary nohodidinin'ny aizim-pito mahatahotra, dia samy nitady ny hidiran'ny varavarany avy izy rehetra.

18 Fa ny singa rehetra dia novana araka ny firindrana, toy ny ao amin'ny valiha, izay manova ny anaran'ny tonony, nefa feo mandrakariva; izay azo fantarina tsara amin'ny fahitana ny zavatra efa natao.

19 Fa ny etỳ an-tany dia niova ho rano, ary ny zavatra izay nilomano teo amin’ny rano dia nitsofoka tamin’ny tany ankehitriny.

20 Ny afo nahery tao amin'ny rano, nanadino ny mahaizy azy; 21 Fa ny lelafo kosa tsy mba nandevona ny nofon’ny zavamananaina mety lo, na dia nandeha teo aza izy; ary tsy nandrendrika ny karazan-kena avy any an-danitra izay mety ho levona.

22 Fa tamin'ny zavatra rehetra, Tompo ô, dia nankalazainao ny olonao sy nankalazanao azy, ary tsy noraharahainao izy, fa nanampy azy tamin'ny fotoana rehetra sy tamin'ny toerana rehetra.