Протевангелионот ПОГЛАВЈЕ 1 1 Во историјата на дванаесетте израелски племиња читаме дека имало еден човек по име Јоаким, кој, како многу богат, му принел двојна жртва на Господа Бога, откако решил: мојот имот ќе биде за доброто на целиот народ. , и да најдам милост од Господ Бог за простување на моите гревови. 2 Но на еден голем Господов празник, кога синовите Израилеви ги принесоа своите дарови, а Јоаким ги принесе и неговите, првосвештеникот Рувим му се спротивстави, велејќи дека не е дозволено да ги принесуваш своите дарови, бидејќи немаш се појави каков било проблем во Израел. 3 На тој начин Јоаким, многу загрижен, отиде да се консултира со матичните книги на дванаесетте племиња, за да види дали тој е единствениот човек што не родил проблем. 4 Но, откако го праша, откри дека сите праведници подигнале семе во Израел: 5Тогаш се сети на патријархот Авраам, како Бог на крајот од неговиот живот му го даде синот негов Исак; поради што тој беше многу вознемирен и не сакаше да биде виден од неговата сопруга: 6 Но се повлече во пустината и таму го постави својот шатор и постеше четириесет дена и четириесет ноќи, велејќи си во себе: 7 Нема да слезам ниту да јадам ниту да пијам, додека Господ, мојот Бог, не ме погледне со презир, туку молитвата ќе биде мое јадење и пиење. ПОГЛАВЈЕ 2 1 Во меѓувреме, неговата сопруга Ана беше вознемирена и збунета поради двојна сметка, и рече дека ќе жалам и за мојата вдовица и за мојата неплодност. 2 Тогаш се приближи голем Господов празник, а слугинката Јудита рече: „До кога така ќе ја мачиш својата душа? Сега дојде Господовиот празник, кога не е законски да тагува. 3 Затоа, земете ја оваа качулка што ја дал оној што прави такви работи, зашто не е достојно јас, кој сум слуга, да ја носам, туку добро му прилега на личност од вашиот поголем карактер. 4 Но Ана одговори: „Оди се од мене, не сум навикнат на такви работи; освен тоа, Господ многу ме понизи. 5 Се плашам дека некој лошо осмислен ти го дал ова, а ти дојде да ме извалкаш со мојот грев. 6 Тогаш нејзината слугинка Јудит одговори: „Какво зло да ти посакам кога нема да ме послушаш? 7 Не можам да ти посакам поголема клетва од онаа под тебе, со тоа што Бог ти ја затвори утробата, за да не бидеш мајка во Израел. 8 Тогаш Ана беше многу вознемирена и, облечена во свадбена облека, отиде околу три часот попладне да прошета во својата градина. 9 А таа виде ловоров дрво, седна под него и Му се помоли на Господа, велејќи: 10. Боже на моите татковци, благослови ме и гледај ја мојата молитва како што ја благослови утробата на Сара и ѝ даде син Исак.
ПОГЛАВЈЕ 3 1 И додека гледаше кон небото, во ловорот забележа гнездо на врапче, 2 И тагувајќи во себе, таа рече: „Ле ли јас, кој ме роди? и каква утроба ме роди, за да бидам така проклет пред синовите Израилеви, и да ме прекоруваат и исмеваат во храмот на мојот Бог. 3 Не сум споредлив со самите ѕверови на земјата, зашто и земните ѕверови се плодни пред Тебе, Господи! Леле јас, со што да се споредувам? 4 Не се споредувам со безобразните животни, зашто и безобразните се плодни пред Тебе, Господи! Леле јас, со што сум споредлив? 5 Не можам да се споредам со овие води, зашто и водите се плодни пред Тебе, Господи! Леле јас, со што да се споредувам? 6 Не сум споредлив со морските бранови; зашто овие, без разлика дали се мирни или се во движење, со рибите што се во нив, фалат Тебе, Господи! Леле јас, со што да се споредувам? 7 Не се споредувам со самата земја, зашто земјата ги дава своите плодови и Те фали, Господи! ПОГЛАВЈЕ 4 1 Тогаш ангел Господов застана покрај неа и рече: Ана, Ана, Господ ја чу твојата молитва; ќе зачнеш и ќе родиш, и за твоето потомство ќе се зборува по целиот свет. 2 А Ана одговори: „Жив е Господ, мојот Бог, што и да донесам, машко или женско, ќе му го посветам на Господа, мојот Бог, и ќе му служи во свети работи во текот на целиот свој живот. 3 И ете, се појавија двајца ангели и ѝ рекоа: „Еве, маж ти Јоаким доаѓа со своите пастири. 4 Зашто, исто така, ангел Господов слезе кај него и рече: „Господ Бог ја чу твојата молитва, побрзај и оди оттаму, зашто ете, Ана, твојата жена ќе зачне. 5 А Јоаким слезе и ги повика своите овчари, велејќи ми донеси ми десет јагниња без дамка и маана, и тие ќе бидат за Господа, мојот Бог. 6 И донеси ми дванаесет телиња без мана, а дванаесетте телиња нека бидат за свештениците и старешините. 7 Донеси ми и сто јарци, а стоте јарци нека бидат за целиот народ. 8 И Јоаким слезе со овчарите, а Ана застана покрај портата и го виде Јоаким како доаѓа со овчарите. 9 И таа истрча, обесувајќи му на вратот, рече: „Сега знам дека Господ многу ме благослови. 10 Зашто, ете, јас што бев вдовица веќе не сум вдовица, и јас што бев неплодна ќе забременам. ПОГЛАВЈЕ 5 1 И Јоаким остана првиот ден во својата куќа, а утредента ги донесе своите жртви и рече: 2 Ако Господ е погоден за мене, нека се појави чинијата што е на челото на свештеникот 1. 3 И ја разгледа чинијата што ја носеше свештеникот и ја виде, и ете грев во него не беше пронајден. 4 А Јоаким рече: „Сега знам дека Господ ми е милосрден и ми ги отстрани сите гревови. 5 И оправдан слезе од Господовиот храм и отиде во својата куќа. 6 А кога ѝ наполнија девет месеци на Ана, таа роди и ѝ рече на акушерката: „Што родив?
7 И ѝ кажа, девојка. 8 Тогаш Ана рече: „Господ денес ми ја возвеличи душата; и ја легна во кревет. 9 А кога се исполнија деновите на нејзиното очистување, таа го цицаше детето и го нарече Марија. ПОГЛАВЈЕ 6 1 Детето се зголемуваше секој ден, така што кога имаше девет месеци, мајка ѝ го ставаше на земја за да се обиде дали може да издржи; и кога одеше девет чекори, пак дојде во скутот на мајка си. 2 Тогаш мајка ѝ ја фати и рече: „Жив е Господ, мојот Бог, нема да одиш повеќе на оваа земја додека не те доведам во Господовиот храм. 3 Затоа таа ја направи својата соба свето место и не дозволи ништо необично или нечисто да и се приближи, туку покани некои неизвалкани ќерки Израилеви и тие ја тргнаа настрана. 4 Но, кога детето наполни една година, Јоаким направи голема гозба и ги покани свештениците, книжниците, старешините и сиот народ Израилев. 5 Тогаш Јоаким им принесе девојка на првосвештениците, и тие ја благословија, велејќи: „Богот на нашите татковци да ја благослови оваа девојка и да и даде име познато и трајно во сите поколенија. И сиот народ одговори: „Така нека биде, Амин. 6 Тогаш Јоаким вторпат им ја понуди на свештениците, а тие ја благословија, велејќи: „Севишен Боже, имај ја во предвид оваа девојка и благослови ја со вечен благослов. 7 Тогаш мајка ѝ ја зеде, ѝ ги даде градите и му ја испеа на Господа следната песна. 8 Ќе му пеам нова песна на Господа, мојот Бог, зашто тој ме посети и го симна од мене срамот на моите непријатели и ми го даде плодот на неговата праведност, за да им се каже сега на синовите на Рувим. , дека Ана дава цица. 9 Потоа го остави детето да одмори во просторијата што ја посвети, и таа излезе и им служеше. 10 А кога се заврши празникот, си отидоа радувајќи го и славејќи го Бога на Израел. ПОГЛАВЈЕ 7 1 Но девојчето порасна, и кога имаше две години, Јоаким ѝ рече на Ана: „Да ја одведеме во Господовиот храм, за да го исполниме нашиот завет што му го заветивме на Господа Бога, за да не биде лути на нас, а нашата понуда е неприфатлива. 2 Но Ана рече: „Да почекаме третата година, за да не падне во загуба да го запознае својот татко. А Јоаким рече: Ајде да чекаме. 3 Кога детето наполни три години, Јоаким рече: „Да ги поканиме ќерките на Евреите, кои се неизвалкани, и нека земат секоја светилка и нека се запалат, за детето да не се врати назад. нејзиниот ум да биде насочен против храмот Господов. 4 И така правеа додека не се вознесоа во Господовиот храм. И првосвештеникот ја прими, ја благослови и рече: „Марија, Господ Бог го велича твоето име на сите поколенија, и до крајот на времето Господ преку тебе ќе им го објави Своето откупување на синовите Израилеви. 5 И ја постави на третото скалило од жртвеникот, и Господ ѝ даде на нејзината благодат, и таа заигра со своите нозе, и сиот дом Израилев ја засака.
ПОГЛАВЈЕ 8 1 А нејзините родители си отидоа восхитени и фалејќи Го Бога, зашто девојчето не се врати кај нив. 2 Но Марија остана во храмот како гулаб што се школуваше таму и ја прими својата храна од раката на ангел. 3 А кога имаше дванаесет години, свештениците се состанаа на собор и рекоа: „Ете, Марија има дванаесет години; што да правиме со неа, од страв да не се оскверни светото место на Господа, нашиот Бог? 4 Тогаш свештениците му одговорија на првосвештеникот Захарија: „Застанете пред Господовиот жртвеник, влегувате во светилиштето и барате молби за неа, и што ќе ви каже Господ, правете го. 5 Тогаш првосвештеникот влезе во Светињата над светињите и го зеде со себе оклопот на судот. 1 се помоли за неа; 6 И ете, ангел Господов дојде кај него и рече: Захарија, Захариј, оди и повикај ги сите вдовци меѓу народот, и секој од нив нека го донесе својот стап, и оној преку кого Господ ќе покаже знак ќе биде мажот на Марија. 7 И викаа излегоа низ цела Јудеја, и затруби Господовата труба, и сиот народ истрча и се состана. 8 И Јосиф, фрлајќи ги секирите, излезе да ги пречека; и кога ги пресретнаа, отидоа кај првосвештеникот, земајќи го секој својот стап. 9 Откако првосвештеникот ги прими нивните прачки, влезе во храмот да се помоли; 10 И кога ја заврши својата молитва, ги зеде прачките и излезе и ги подели, и немаше никакво чудо. 11 Последната прачка ја зеде Јосиф, и ете, од стапот излезе гулаб и полета врз главата на Јосиф. 12 А првосвештеникот рече: „Јосиф, Ти си избраниот да ја земеш Богородица Господова и да ја чуваш за него. 13 Но Јосиф одби, велејќи: „Јас сум стар човек и имам деца, но таа е млада, и се плашам да не се покажам како смешен во Израел. 14 Тогаш првосвештеникот одговори: „Јосифе, плаши се од Господа, твојот Бог, и сети се како Бог постапи со Датан, Кореј и Авирам, како земјата се отвори и ги проголта поради нивната противречност. 15 Затоа, Јосиф, плаши се од Бога, за да не се случи слично во твоето семејство. 16 Јосиф, уплашен, ја одведе во својата куќа, а Јосиф ѝ рече на Марија: „Еве, те зедов од Господовиот храм и сега ќе те оставам во мојот дом; Морам да се сетам на мојот занает за градење. Господ нека биде со тебе. ПОГЛАВЈЕ 9 1 И се случи на соборот на свештениците, речено: „Да направиме нов превез за храмот. 2 А првосвештеникот рече: „Повикај ми седум неизвалкани девици од Давидовото племе. 3 А слугите отидоа и ги доведоа во Господовиот храм, а првосвештеникот им рече: Фрлете ждрепка пред мене сега, кој од вас ќе ја врти златната нишка, кој синиот, кој црвениот, кој ленениот , и кој вистинската виолетова. 4 Тогаш првосвештеникот ја позна Марија дека е од Давидовото племе; и тој ја повика, и вистинската пурпурна боја ѝ падна на ждребот да се врти, и таа си отиде во својата куќа. 5 Но, оттогаш првосвештеникот Захарија стана нем, и Самоил беше сместен во неговата соба додека Захарија повторно не проговори.
6 Но Марија ја зеде вистинската пурпурна боја и ја предеше. 7 А таа зеде тенџере, излезе да наполни вода, и слушна глас што ѝ зборуваше: Здраво, полн со благодат, 1 Господ е со тебе; ти си благословен меѓу жените. 8 И погледна наоколу десно и лево (за да види) од каде доаѓа тој глас, а потоа треперејќи влезе во нејзината куќа, и го легна садот со вода, ја зеде пурпурната боја и седна на своето место да ја работи. . 9 И ете, ангел Господов застана покрај неа и рече: „Не плаши се, Марија, зашто најде милост пред Бога; 10 Што, кога го слушна, самата размислуваше што значи тој вид поздрав. 11А ангелот ѝ рече: „Господ е со тебе, и ти ќе зачнеш. 12 На што таа одговори: „Што! Дали ќе зачнам од живиот Бог и ќе раѓам како сите други жени? 13 Но ангелот одговори: „Не така, Марија, туку Светиот Дух ќе дојде врз тебе, и силата на Севишниот ќе те засени; 14 Затоа она што ќе се роди од тебе ќе биде свето и ќе се нарече Син на Живиот Бог, а ти ќе му го наречеш името Исус; зашто тој ќе го спаси својот народ од неговите гревови. 15 И ете, твојата роднина Елизабета, и таа зачна син во својата старост. 16 И сега е шестиот месец со неа, која беше наречена неплодна; зашто кај Бога ништо не е невозможно. 17 А Марија рече: „Еве ја слугинката Господова; нека ми биде според твојот збор. 18 А кога ја направи својата пурпурна боја, ја однесе кај првосвештеникот, а првосвештеникот ја благослови, велејќи: „Марија, Господ Бог го возвеличи твоето име и ќе бидеш благословен во сите векови на светот. . 19 Тогаш Марија, исполнета со радост, отиде кај својата братучетка Елисавета и затропа на вратата. 20 Што Елисавета го чу, истрча и се отвори кон неа, ја благослови и рече: „Од каде ми е ова, мајката на мојот Господ да дојде кај мене? 21 Зашто, ете! штом гласот на твојот поздрав дојде до моите уши, она што е во мене скокна и те благослови. 22 Но Марија, бидејќи не знаеше за сите оние таинствени работи што ѝ ги кажа архангелот Гаврил, ги подигна очите кон небото и рече: Господи! Што сум јас, сите поколенија на земјата да ме нарекуваат блажен? 23 Но, гледајќи се дека расте секој ден и плашејќи се, отиде дома и се криеше од синовите Израилеви; и имаше четиринаесет години кога се случи сето тоа. ПОГЛАВЈЕ 10 1 А кога дојде нејзиниот шести месец, Јосиф се врати од градењето куќи во странство, што му беше занает, и влезе во куќата и ја најде Богородица порасната. 2 Тогаш удри по лицето и рече: „Со какво лице можам да погледнам кон Господа, мојот Бог? или, што да кажам за оваа млада жена? 3 Зашто, јас ја примив Девица од храмот на Господа, мојот Бог, и таква не ја сочував! 4 Кој ме измами така? Кој го направи ова зло во мојата куќа, и заведувајќи ја Дева од мене, ја оскверни? 5 Дали историјата на Адам не е точно постигната во мене? 6 Зашто во истиот момент на неговата слава, змијата дојде и ја најде Ева сама и ја заведе. 7 Баш по истиот начин што ми се случи и мене. 8 Тогаш Јосиф стана од земјата, ја повика и рече: „О, која си толку многу наклонета од Бога, зошто го направи тоа?
9 Зошто така ја понижи својата душа, која се образуваше во Светињата над светињите и ја прими својата храна од рацете на ангелите? 10 Но таа, со поплава од солзи, одговори: „Јас сум невин и не познавам никого. 11 Тогаш Јосиф рече: „Како е тоа што си бремена? 12. Марија одговори: „Жив е Господ, мојот Бог, не знам со што. 13 Тогаш Јосиф се уплаши многу и отиде од неа, размислувајќи што да прави со неа; и тој вака размислува со себе: 14 Ако го сокријам нејзиното злосторство, ќе бидам виновен според законот Господов; 15 И ако им ја откријам на синовите Израилеви, се плашам, да не биде бремена од ангел, да не го предадам животот на невин. 16 Тогаш, што да правам? Приватно ќе ја отпуштам. 17Тогаш го зафати ноќта, кога ете, ангел Господов му се јави на сон и рече: 18 Не плашете се да ја земете таа млада жена, зашто она што е во неа е од Светиот Дух; . 19 И таа ќе роди син, а ти ќе му го дадеш името Исус, зашто тој ќе го спаси својот народ од нивните гревови. 20Тогаш Јосиф стана од сонот и го прослави Богот на Израел, кој му покажа таква милост и ја чуваше Дева. ПОГЛАВЈЕ 11 1 Тогаш дојде Ана, книжникот, и му рече на Јосифа: „Зошто не те видовме од твоето враќање? 2 А Јосиф одговори: „Затоа што бев уморен по моето патување и се одморив првиот ден. 3 Но Ана, кога се сврте наоколу, ја виде Богородица голема со дете. 4 И отиде кај свештеникот и му рече: Јосиф, во кого толку се веруваше, е виновен за озлогласено злосторство, бидејќи ја оскверни Девицата што ја прими од Господовиот храм и се ожени насамо. неа, не откривајќи им го на синовите на Израел. 5 Тогаш свештеникот рече: Дали Јосиф го направи ова? 6 Ана одговори: „Ако испратиш некоја од твоите слуги, ќе видиш дека е бремена. 7 А слугите отидоа и го најдоа како што рече. 8 Тогаш и таа и Јосиф беа изведени на судење, а свештеникот ѝ рече: „Марија, што направи? 9 Зошто си ја понижи душата своја и го заборави својот Бог, бидејќи си воспитан во Светињата над светињите и ја прими својата храна од рацете на ангелите и ги слушаше нивните песни? 10 Зошто го направи тоа? 11 На што таа со поплава од солзи одговори: „Жив е Господ, мојот Бог, јас сум невин пред Него, бидејќи не познавам никого. 12 Тогаш свештеникот му рече на Јосиф: „Зошто го направи тоа? 13. А Јосиф одговори: „Жив Господ, мојот Бог, не се грижам за неа. 14 Но свештеникот рече: „Не лажете, туку кажувајте ја вистината; ти насамо се ожени со неа, а не им го откри на синовите Израилеви, и се понизи под моќната Божја рака, за да биде благословено твоето потомство. 15 А Јосиф молчеше. 16Тогаш свештеникот му рече на Јосифа: „Поврати го во храмот Господов Девицата што си ја зел оттаму. 17 Но тој горко заплака, а свештеникот додаде: „Ќе ве наведам и двајцата да ја пиете Господовата вода, 1 што е
за испитување, и така вашето беззаконие ќе биде отворено пред вас. 18 Тогаш свештеникот ја зеде водата, го напи Јосиф и го испрати на планинско место. 19 И се врати сосем здрав, и сиот народ се чудеше што не беше откриена неговата вина. 20 Тогаш свештеникот рече: „Бидејќи Господ не ги покажа вашите гревови, ниту јас ве осудувам. 21 Затоа ги испрати. 22 Тогаш Јосиф ја зеде Марија и отиде во својот дом, радувајќи се и славејќи го Бога на Израел. ПОГЛАВЈЕ 12 1 И се случи, дека излезе уредба од царот Август, да се оданочуваат сите Евреи, кои беа од Витлеем во Јудеја. 2 А Јосиф рече: „Ќе се грижам за моите деца да бидат оданочени, но што да правам со оваа млада жена? 3 Се срамам да ја земам како жена; и ако ја оданочам како ќерка ми, целиот Израел знае дека таа не е моја ќерка. 4 Кога ќе дојде времето на назначувањето од Господа, нека прави како што му се чини добро. 5 И го оседна магарето и го стави на него, а Јосиф и Симон тргнаа по неа и стигнаа во Витлеем на три милји. 6 Тогаш Јосиф, кога се сврте наоколу, ја виде Марија тажна и рече во себе: „Можеби таа боли поради она што е во неа. 7 Но, кога повторно се сврте, ја виде како се смее и ѝ рече: 8 Марија, како се случува, понекогаш да гледам тага, а понекогаш смеа и радост во твоето лице? 9 А Марија му одговори: „Гледам двајца со моите очи: едниот плаче и тагува, а другиот се смее и се радува. 10 И тој пак отиде преку патот, а Марија му рече на Јосиф: „Спушти ме од магарето, зашто она што е во мене притиска да излезе. 11 Но Јосиф одговори: „Каде да те одведам? зашто местото е пустина. 12 Тогаш Марија пак му рече на Јосиф: „Спушти ме, зашто она што е во мене силно ме притиска. 13 И Јосиф ја симна. 14 И најде таму една пештера и ја пушти во неа. ПОГЛАВЈЕ 13 1 И оставајќи ја неа и неговите синови во пештерата, Јосиф отиде да бара еврејска бабица во селото Витлеем. 2 Но, додека одев, рече Јосиф, погледнав во воздухот и ги видов облаците зачудени и небесните птици како застануваат среде нивното бегство. 3 И погледнав надолу кон земјата, и видов раширена трпеза и луѓе кои седат околу неа, но нивните раце беа на масата и не се мрдаа да јадат. 4 Тие што имаа месо во устата не јадеа. 5 Тие што ги кренаа рацете до главите не ги повлекоа назад. 6 А оние што ги подигнаа до уста не ставија ништо; 7 Но сите нивни лица беа свртени нагоре. 8 И ги видов овците како се распрснаа, а сепак овците застанаа. 9 И овчарот ја крена раката за да ги удри, и неговата рака продолжи горе. 10 И погледнав кон една река и ги видов јарињата со устата блиску до водата и како ја допираат, но тие не пиеја.
ПОГЛАВЈЕ 14 1 Тогаш видов една жена како слегува од планините и ми рече: „Каде одиш, човече? 2 И ѝ реков: Одам да побарам една еврејска бабица. 3 Таа ми одговори: „Каде е жената што треба да се роди? 4 А јас одговорив: во пештерата, а таа е свршена за мене. 5 Тогаш акушерката рече: „Зар таа не е твоја жена? 6 Јосиф одговори: „Тоа е Марија, која се воспита во Светињата над светињите, во домот Господов, и падна на мојата ждрепка, и не е моја жена, туку зачна од Светиот Дух. 7 Акушерката рече: „Вистина ли е ова? 8 Тој одговори: „Дојди и види. 9 А бабицата отиде со него и застана во пештерата. 10 Тогаш светол облак ја засени пештерата, а акушерката рече: „Денеска душата ми се велича, зашто моите очи видоа чудесни работи и спасението му се донесе на Израел. 11 Но одеднаш облакот стана голема светлина во пештерата, така што нивните очи не можеа да го поднесат. 12 Но светлината постепено се намалуваше, сè додека не се појави бебето и ги цица градите на својата мајка Марија. 13 Тогаш акушерката извика и рече: „Колку е славен овој ден, кога моите очи ја видоа оваа необична глетка! 14 А акушерката излезе од пештерата, а Салома ја пресретна. 15 А акушерката ѝ рече: „Саломе, Саломе, ќе ти кажам нешто многу чудно што го видов. 16 Девица родила, што е нешто спротивно на природата. 17 На што Салома одговори: „Како што живее Господ, мојот Бог, ако не добијам посебен доказ за тоа, нема да верувам дека родила девица. 18Тогаш влезе Салома и акушерката рече: Марија, покажи се, зашто се крена голема расправа за тебе. 19 И Салома доби задоволство. 20 Но, нејзината рака се исуши, и горко стенкаше. 21 И рече: „Тешко мене, поради моето беззаконие; зашто Го искушував живиот Бог, и раката ми е готова да падне. 22Тогаш Салома му се помоли на Господа и рече: „Боже на моите татковци, спомни ме, зашто јас сум од потомството на Авраам, Исак и Јаков“. 23 Не прави ме срам меѓу синовите Израилеви, туку врати ми здрав на моите родители. 24 Зашто добро знаеш, Господи, дека извршив многу милосрдие во твое име и ја добив својата награда од тебе. 25. На тоа, ангел Господов застана кај Салома и рече: „Господ Бог ја чу твојата молитва, подај ја раката кон детето и однеси го, и така ќе се вратиш. 26 Салома, исполнета со огромна радост, отиде кај детето и рече: „Ќе го допрам. 27. И таа сакаше да му се поклони, зашто рече: „Овој е голем цар, роден во Израел. 28 И Салома веднаш се излечи. 29 Тогаш акушерката излезе од пештерата, која беше одобрена од Бога. 30 И ете! до Салома дојде глас: „Не кажувај ги чудните работи што си ги видел, додека детето не дојде во Ерусалим. 31 Така си замина и Салома, одобрена од Бога.
ПОГЛАВЈЕ 15 1Тогаш Јосиф се подготвуваше да замине, зашто во Витлеем настана голема неред 1 со доаѓањето на некои мудреци од исток, 2 Кој рече: „Каде се роди јудејскиот цар? Зашто, ја видовме неговата ѕвезда на исток и дојдовме да Му се поклониме. 3 Кога Ирод го чу тоа, многу се вознемири и испрати гласници кај мудреците и кај свештениците и ги праша во градското собрание, 4 И им рече: „Каде напишавте за Христа царот или каде да се роди? 5 Тогаш му рекоа: „Во Витлеем Јудејски; зашто вака е напишано: А ти Витлеем во земјата Јуда, не си најмал меѓу јудејските кнезови, зашто од тебе ќе излезе владетел кој ќе владее со мојот народ Израел. 6 И откако ги испрати првосвештениците, ги праша луѓето во градското собрание и им рече: „Каков знак видовте за родениот цар? 7 Тие му одговорија: „Видовме една необична голема ѕвезда како свети меѓу небесните ѕвезди, и така ги заблескаа сите други ѕвезди, што не беа видливи, и знаевме дека во Израел се роди голем цар, и затоа дојдовме да му се поклониме. 8 Тогаш Ирод им рече: „Одете и испитајте се; и ако го најдете детето, кажете ми пак, за да дојдам и јас да му се поклонам. 9 Така мудреците излегоа, и ете, ѕвездата што ја видоа на исток одеше пред нив, додека не дојде и застана над пештерата каде што беше малото дете со неговата мајка Марија. 10 Потоа изнесоа овес од нивните ризници и Му принесоа злато, темјан и смирна. 11 И кога ангел ги предупреди во сон да не се вратат кај Ирод преку Јудеја, заминаа во својата земја по друг пат. ПОГЛАВЈЕ 16 1Тогаш Ирод, кога сфати дека мудреците го исмеваат, и многу се налути, им заповеда на некои луѓе да одат и да ги убијат сите деца што беа во Витлеем, од две години па нагоре. 2 Но Марија, кога чу дека треба да се убијат децата, се плашеше многу, го зеде детето, го завитка во повива и го положи во волови, зашто немаше место за нив во гостилницата. 3 И Елисавета, кога слушна дека ќе го бараат нејзиниот син Јован, го зеде и се искачи на планините и побара наоколу каде да го сокрие; 4 И немаше тајно место да се најде. 5 Тогаш таа воздивна во себе и рече: „Господова планино, прими ја мајката со детето! 6 Зашто Елизабета не можеше да се искачи. 7 И веднаш планината се подели и ги прими. 8 И им се јави ангел Господов за да ги зачува. 9 Но Ирод го побара Јован и испрати слуги кај Захарија, кога тој служеше пред жртвеникот, и му рече: „Каде го сокри синот свој? 10 Тој им одговори: „Јас сум Божји слуга и слуга на жртвеникот; како да знам каде е мојот син? 11 Тогаш слугите се вратија и му кажаа на Ирод сето тоа; на што се разгневи и рече: „Зар овој негов син не е цар во Израел?
12 Затоа пак ги испрати своите слуги кај Захарија, велејќи: „Кажи ни ја вистината, каде е твојот син, зашто знаеш дека твојот живот е во мои раце. 13 Тогаш слугите отидоа и му го кажаа сето ова: 14 Но Захарија им одговори: „Јас сум маченик за Бога, и ако ја пролее мојата крв, Господ ќе ја прими мојата душа. 15 Освен тоа, знајте дека пролевате невина крв. 16 Меѓутоа, Захарија беше убиен во влезот на храмот и жртвеникот и околу преградата; 17 Но синовите на Израел не знаеја кога беше убиен. 18 Тогаш во часот на поздравот, свештениците влегоа во храмот, но Захарија не ги пречека по обичај и не ги благослови; 19 Сепак, тие и понатаму чекаа да ги поздрави; 20 А кога најдоа дека не е дојдено долго време, еден од нив се осмели во светото место каде што беше жртвеникот, и виде згрчена крв лежена на земјата; 21 Кога, ете, глас од небото рече: Захарија е убиен, и неговата крв нема да биде избришана додека не дојде одмаздата за неговата крв. 22 Но, кога го чу тоа, се уплаши и излезе и им кажа на свештениците што видел и слушнал; и сите влегоа и го видоа фактот. 23 Тогаш крововите на храмот завиваа и се распарчија од врвот до дното. 24 И не можеа да го најдат телото, туку само крвта беше тврда како камен. 25 И тие тргнаа наопаку и му кажаа на народот дека Захарија е убиен, и сите племиња Израилеви го слушнаа тоа, и тагуваа по него и плачеа три дена. 26 Тогаш свештениците се советуваа за некој што ќе го наследи. 27 А Симеон и другите свештеници фрлија жрепка, и ждрепката падна на Симеон. 28 Зашто, Светиот Дух беше уверен дека нема да умре додека не го види Христос како доаѓа во тело.