Issuu

Новиот завет

Содржина Евангелие според Матеј Евангелие според Марко

1 23

Евангелие според Лука Евангелие според Јован Дела на светите апостоли Послание до Римјаните

37 60 77 99

Прво послание до Коринтјаните Второ послание до Коринтјаните Послание до Галатјаните

109 118 124

Послание до Ефесјаните Послание до Филипјаните Послание до Колосјаните

128 131 134

Прво послание до Солунјаните Второ послание до Солунјаните Прво послание до Тимотеј

137 139 141

Второ послание до Тимотеј Послание до Тит Послание до Филимон

144 146 147

Послание до Евреите Послание на Јаков Прво послание на Петар

148 155 158

Второ послание на Петар Прво послание на Јован Второ послание на Јован

161 163 166

Трето послание на Јован Послание на Јуда Откровение

166 167 168

Метју

25 И не ја познаваше додека не го роди својот првороден син, и го нарече ИСУС.

ПОГЛАВЈЕ 1

1 А кога се роди Исус во Витлеем Јудејски во деновите на царот Ирод, ете, дојдоа мудреци од исток во Ерусалим, 2 велејќи: „Каде е тој што се роди Цар Јудејски? зашто ја видовме неговата ѕвезда на исток и дојдовме да му се поклониме. 3 Кога го слушна тоа царот Ирод, се вознемири и целиот Ерусалим со него. 4 И кога ги собра сите првосвештеници и книжници на народот, ги праша каде треба да се роди Христос. 5 А тие му рекоа: „Во Витлеем Јудејски, зашто вака е напишано од пророкот: 6 А ти Витлеем, во земјата Јудина, не си најмал меѓу кнезовите на Јуда, зашто од тебе ќе излезе управител, кој ќе владее со мојот народ Израел. 7 Тогаш Ирод, кога тајно ги повика мудреците, внимателно ги праша во колку часот се појави ѕвездата. 8 И ги испрати во Витлеем и рече: „Одете и внимателно побарајте го детето; и кога ќе го најдете, кажете ми повторно, за да дојдам и јас да му се поклонам. 9 Кога го слушнаа царот, си заминаа; и ете, ѕвездата, што ја видоа на исток, отиде пред нив, додека не дојде и застана над местото каде што беше детето. 10 Кога ја видоа ѕвездата, се радуваа со преголема голема радост. 11 И кога влегоа во куќата, го видоа малото дете со мајка му Марија, и паднаа и Му се поклонија; злато, и темјан и смирна. 12 И кога Бог ги предупреди во сон да не се вратат кај Ирод, заминаа во својата земја по друг пат. 13 И кога си отидоа, ете, ангелот Господов му се јави на Јосиф, велејќи му: „Стани, земи го детето и неговата мајка и бегај во Египет, и биди таму додека не те известам. Ирод ќе го бара малото дете за да го уништи. 14 Кога стана, ноќе ги зеде малото дете и мајка му и отиде во Египет. 15 И таму беше до смртта на Ирод, за да се исполни реченото од Господа преку пророкот, велејќи: „Од Египет го повикав синот свој. 16 Тогаш Ирод, кога виде дека го исмеваат мудреците, многу се налути и испрати и ги уби сите деца што беа во Витлеем и на сите негови краишта, од две години па нагоре, според времето кое тој вредно го прашал од мудреците. 17Тогаш се исполни она што беше кажано од пророкот Јереми, велејќи: 18 Во Рама се слушна глас, оплакување, плач и голема жалост. 19 Но, кога Ирод умре, ете, ангел Господов му се јави на сон на Јосиф во Египет, 20 велејќи: „Стани, земи го детето и мајка му и оди во земјата Израилова, зашто тие се мртви, кои го бараа животот на детето. 21. Тој стана, ги зеде малото дете и мајка му и дојде во земјата Израилев. 22 Но кога чу дека Архелај царува во Јудеја во собата на својот татко Ирод, се уплаши да оди таму;

ПОГЛАВЈЕ 2

1 Книга за поколението на Исус Христос, синот Давид, синот на Авраам. 2 Авраам го роди Исак; а Исак го роди Јаков; и Јаков ги роди Јуда и неговите браќа; 3 И на Јуда ги роди Фарес и Зара од Тамара; и Фарис го роди Есром; и Есром го роди Арам; 4 На Арам му се роди Аминадав; а Аминадав го роди Насон; и Наасон го роди Салмон; 5 На Салмон му се роди Буз од Рахав; и Буз го роди Овид од Рут; и на Овид го роди Јесеј; 6 На Јесеј му се роди царот Давид; а царот Давид го роди Соломон од неа, која беше жена на Урија; 7 На Соломон му се роди Ровоам; на Ровоам му се роди Авија; а Авија го роди Аса; 8 На Аса му се роди Јосафат; и Јосафат го роди Јорам; на Јорам му се роди Озија; 9 На Озија му се роди Јоатам; и Јоатам го роди Ахаз; на Ахаз му се роди Езекија; 10 На Езекија му се роди Манасија; и Манасија го роди Амон; а Амон го роди Јосија; 11 И на Јосија му се родија Јехонија и неговите браќа, во времето кога беа одведени во Вавилон. 12 А откако ги доведоа во Вавилон, на Јехонија му се роди Салатиел; а Салатиел го роди Зоровавел; 13. На Зоровавел му се роди Авиуд; а Авиуд го роди Елијаким; на Елијаким му се роди Азор; 14 На Асор му се роди Садок; а Садок го роди Ахим; а Ахим го роди Елиуд; 15 На Елиуд му се роди Елеазар; а Елеазар го роди Матан; а Матан го роди Јаков; 16. На Јаков му се роди Јосиф, мажот на Марија, од која се роди Исус, наречен Христос. 17 Така, сите поколенија од Авраам до Давид се четиринаесет родови; а од Давид до одведувањето во Вавилон има четиринаесет генерации; а од одведувањето во Вавилон до Христос има четиринаесет генерации. 18 А раѓањето на Исус Христос беше вака: кога неговата мајка Марија беше свршена за Јосиф, пред да се соберат, таа беше пронајдена бремена од Светиот Дух. 19 Тогаш, мажот ѝ Јосиф, бидејќи беше праведен човек и не сакаше да ја направи за јавен пример, реши да ја остави тајно. 20 Но, додека тој размислуваше за тоа, ете, ангел Господов му се јави на сон, велејќи: „Јосифе, сине Давидов, не плаши се да ја земеш при себе Марија, твојата жена, зашто зачнатото во неа е на Светиот Дух. 21 И таа ќе роди син, а ти ќе му го дадеш името ИСУС, зашто тој ќе го спаси својот народ од нивните гревови. 22 А сето тоа беше направено за да се исполни реченото од Господа преку пророкот, велејќи: 23 Еве, девицата ќе забремени и ќе роди син, и ќе му го дадат името Емануел, што се толкува: Бог со нас. 24Тогаш Јосиф, кога стана од сон, направи како што го заповеда ангелот Господов, и ја зеде кај себе својата жена.

Метју

23 И дојде и се насели во градот наречен Назарет, за да се исполни реченото од пророците: „Ќе се нарече Назареец“.

5 Тогаш ѓаволот го однесе во светиот град и го постави на врвот на храмот, 6 И му рече: „Ако си Божји Син, фрли се себеси надолу, зашто е напишано: Тој ќе им даде налог на Своите ангели за тебе; против камен. 7 Исус му рече: „ Повторно е напишано: Не искушувај Го Господа, твојот Бог. 8 Повторно, ѓаволот го однесе на многу висока планина и му ги покажа сите царства на светот и славата на нив; 9 И му рече: „Сето тоа ќе ти го дадам, ако паднеш и ми се поклониш. 10 Тогаш Исус му рече: „ Оди оттука, сатано, зашто е напишано: Му се поклонуваш на Господа, твојот Бог, и само Нему ќе му служиш. 11 Тогаш ѓаволот го остави, и ете, дојдоа ангели и му служеа. 12 Кога Исус чу дека Јован е фрлен во затвор, отиде во Галилеја; 13 И напуштајќи го Назарет, дојде и се насели во Капернаум, што е на морскиот брег, во границите на Завулон и Нефталим. 14 За да се исполни реченото од пророкот Исаија, велејќи: 15 Земја Завулонска и Земја Нефталимска, покрај патот на морето, отаде Јордан, Галилеја на незнабошците; 16 Народот што седеше во темнина виде голема светлина; и на оние што седеа во пределот и во сенка на смртта им изникна светлина. 17 Оттогаш Исус почна да проповеда и да вели: Покајте се, зашто се приближи царството небесно. 18 А Исус, одејќи покрај Галилејското Море, виде двајца браќа, Симон, наречен Петар, и неговиот брат Андреј, како фрлаат мрежа во морето, зашто беа рибари. 19 А тој им рече: „ Следете ме и ќе ве направам рибари на луѓе. 20 И тие веднаш ги оставија своите мрежи и тргнаа по Него. 21 И одејќи оттаму, ги виде другите двајца браќа, Јаков, синот Заведеев, и неговиот брат Јован, во кораб со нивниот татко Зеведеј, како ги поправаат своите мрежи; и ги повика. 22 И тие веднаш го оставија бродот и својот татко и тргнаа по него. 23 А Исус ја обиколи цела Галилеја, поучувајќи по нивните синагоги, проповедајќи го Евангелието за царството и исцелувајќи секакви болести и секакви болести меѓу народот. 24 И неговата слава се прошири низ цела Сирија; и ги исцели. 25. И одеше по Него големо мноштво народ од Галилеја, од Декаполис, и од Ерусалим, и од Јудеја и од онаа страна на Јордан.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Во тие денови дојде Јован Крстител, проповедајќи во пустината Јудеја, 2 И велејќи: Покајте се, зашто се приближи царството небесно. 3 Зашто тоа е оној за кого пророкот Исаија зборуваше, велејќи: „Гласот на оној што вика во пустината: „Подгответе го патот на Господа, исправете ги неговите патеки. 4 А истиот Јован имаше облека од камилско влакна и кожен појас околу бедрата; а неговото месо беше скакулци и див мед. 5 Тогаш излезе кај него Ерусалим и цела Јудеја и целиот крај околу Јордан, 6 И се крстија од Него во Јордан, исповедајќи ги своите гревови. 7 Но, кога виде како многу фарисеи и садукеи како доаѓаат на неговото крштевање, им рече: „О, родо змии, кој ве предупреди да бегате од гневот што доаѓа? 8 Затоа, давајте плодови соодветни за покајание: 9 И не размислувајте да кажете во себе: „Ние го имаме Авраам за нашиот татко, зашто ви велам дека Бог може од овие камења да му подигне деца на Авраам“. 10 И сега, исто така, секирата е ставена на коренот на дрвјата: затоа секое дрво што не дава добар плод се сече и се фрла во оган. 11 Јас навистина ве крштавам со вода за покајание, но оној што доаѓа по мене е посилен од мене, чии чевли не сум достоен да ги носам; 12 Чија вентилатор е во раката, и тој целосно ќе го исчисти подот и ќе ја собере својата пченица во гардеробата; но плевата ќе ја изгори со неизгаслив оган. 13 Тогаш дојде Исус од Галилеја во Јордан кај Јован, за да се крсти од него. 14 Но Јован му забрани, велејќи: „Јас треба да се крстам од тебе, а ти доаѓаш кај мене? 15 А Исус му одговори: „ Остави сега да биде така, зашто така ни е да ја исполниме сета праведност. Потоа го пострада. 16 А Исус, кога се крсти, веднаш излезе од водата, и ете, му се отворија небото, и го виде Божјиот Дух како слегува како гулаб и свети врз него. 17 И ете глас од небото, велејќи: „Овој е мојот возљубен Син, во Кого ми е мило. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Тогаш Исус беше одведен од Духот во пустината за да биде искушуван од ѓаволот. 2 А откако постеше четириесет дена и четириесет ноќи, огладне. 3 А кога искушувачот дојде кај него, рече: „Ако си Син Божји, заповедај овие камења да се направат леб. 4 Но тој одговори и рече: „Напишано е: Човекот нема да живее само од леб, туку од секој збор што излегува од устата Божја.

ПОГЛАВЈЕ 5 1 И кога го виде мноштвото, се искачи на планината; 2 И ја отвори устата и ги поучи, велејќи: 3 Блажени се сиромашните по дух, зашто нивно е царството небесно. 4 Блажени се оние што тагуваат, зашто ќе се утешат.

Метју

5 Блажени се кротките, зашто тие ќе ја наследат земјата. 6 Блажени се оние што гладуваат и жедни за правда, зашто ќе се наситат. 7 Блажени се милостивите, зашто тие ќе се помилуваат. 8 Блажени се чистите по срце, зашто тие ќе Го видат Бога. 9 Блажени се миротворците, зашто тие ќе се наречат синови Божји. 10 Блажени се оние што се прогонувани заради праведноста, зашто нивно е царството небесно. 11 Блажени сте вие, кога ќе ве навредуваат и ќе ве прогонуваат и лажно ќе кажат секакво зло против вас заради мене. 12 Радувајте се и радувајте се, зашто голема е вашата награда на небото, зашто така ги прогонуваа пророците што беа пред вас. 13 Вие сте солта на земјата; оттогаш не е добро за ништо, туку да биде избркано и да се гази под луѓе. 14 Вие сте светлината на светот. Град кој е поставен на рид не може да се сокрие. 15 Ниту луѓето палат свеќа и ја ставаат под грмушка, туку на свеќник; и им дава светлина на сите што се во куќата. 16 Така нека свети вашата светлина пред луѓето, за да ги видат вашите добри дела и да го слават вашиот Отец небесен. 17 Немојте да мислите дека дојдов да го уништам законот или пророците: не дојдов да уништам, туку да исполнам. 18 Зашто, вистина ви велам, додека не поминат небото и земјата, ниту една јота или една точка нема да помине од законот, додека сè не се исполни. 19 Затоа, кој ќе прекрши една од овие најмали заповеди и така ќе ги научи луѓето, ќе се нарече најмал во царството небесно; 20 Зашто ви велам, ако вашата праведност не ја надмине праведноста на книжниците и фарисеите, нема да влезете во царството небесно. 21 Сте слушнале дека е кажано од старите времиња: „Не убивај; и кој ќе убие, ќе биде во опасност од судот. 22 Но, јас ви велам: секој што ќе се налути на својот брат без причина, ќе биде во опасност од судот; , ќе биде во опасност од пеколниот оган. 23 Затоа, ако го донесеш својот дар пред жртвеникот и таму се сетиш дека брат ти има нешто против тебе; 24 Остави го таму твојот дар пред жртвеникот и оди си; прво помири се со брат ти, а потоа дојди и принеси го својот дар. 25 Брзо договори се со својот противник, додека си на патот со него; да не те предаде противникот на судијата, а судијата да те предаде на службеникот и да бидеш фрлен во затвор. 26. 27 Сте слушнале дека е кажано од старите времиња: „Не врши прељуба. 28 Но, јас ви велам, дека секој што гледа на жена за да ја сака, тој веќе извршил прељуба со неа во своето срце. 29 А ако десното око те соблазнува, извади го и фрли го од себе, зашто ти е корисно да загине еден од твоите членови, а не целото твое тело да биде фрлено во пеколот.

30 А ако те соблазнува десната рака, отсечи ја и фрли ја од себе, зашто ти е корисно да загине еден од твоите членови, а не целото твое тело да биде фрлено во пеколот. 31 Речено е: „Кој ќе ја остави својата жена, нека ѝ даде писмо за развод; 32 Но, јас ви велам: секој што ќе ја остави својата жена, освен заради блуд, ја наведува на прељуба; 33 Повторно, слушнавте дека е кажано од старите времиња: „Не се заколнувај себеси, туку исполнувај ги своите заклетви на Господа. 34 Но јас ви велам: никако не колнајте; ниту од небото; зашто тоа е Божјиот престол: 35 Ниту преку земјата; зашто тоа му е подножје на нозете: ниту преку Ерусалим; зашто тоа е градот на големиот Цар. 36 И не се заколнувај во главата, зашто не можеш да направиш ниту едно влакно бело или црно. 37 Но вашата комуникација нека биде: Да, да; Не, не, бидејќи сè што е повеќе од ова доаѓа од зло. 38 Сте слушнале дека е речено: Око за око и заб за заб. 39 Но, јас ти велам, да не се противиш на злото; 40 А ако некој сака да те тужи пред законот и да ти го одземе мантилот, нека го има и твојот наметка. 41 И кој ќе те натера да поминеш една милја, оди со него двајца. 42 Дај му на оној што те бара, и не отстапувај од оној што сака да позајми од тебе. 43 Сте слушнале дека е кажано: „Сакај го ближниот свој и мрази го својот непријател“. 44 Но јас ви велам: сакајте ги своите непријатели, благословувајте ги оние што ве проколнуваат, правете им добро на оние што ве мразат и молете се за оние што ве навредуваат и ве прогонуваат; 45 За да бидете деца на вашиот Отец небесен, зашто Тој го изгрева своето сонце и врз злите и врз добрите, и пушта дожд врз праведните и неправедните. 46 Зашто, ако ги сакате оние што ве љубат, каква награда имате? зарем дури и митниците не се исто? 47 И ако ги поздравувате само своите браќа, што правите повеќе од другите? нели дури ни митниците? 48 Затоа, бидете совршени, како што е совршен вашиот Отец небесен. ПОГЛАВЈЕ 6 1 Внимавајте да не ја давате својата милостина пред луѓето за да бидат видени од нив: инаку немате награда од вашиот Отец небесен. 2 Затоа, кога даваш милостина, не трубај пред тебе, како што прават лицемерите по синагогите и по улиците, за да имаат човечка слава. Вистина ви велам, тие имаат своја награда. 3 Но, кога даваш милостина, нека не знае твојата лева рака што прави твојата десна рака. 4 За да биде твојата милостина во тајност, и твојот Татко, Кој се гледа во тајност, ќе те награди јавно. 5 А кога се молиш, не биди како лицемерите: зашто сакаат да се молат стоејќи по синагогите и по аглите на улиците, за да ги гледаат луѓето. Вистина ви велам, тие имаат своја награда.

Метју

6 А ти, кога се молиш, влези во својот плакар и кога ќе ја затвориш вратата, моли се на својот Татко, кој е во тајност; и твојот Татко, Кој гледа тајно, ќе те награди јавно. 7 Но, кога се молите, не употребувајте напразно повторување, како што прават незнабошците, зашто мислат дека ќе бидат чуени поради нивното многу зборување. 8 Затоа, не бидете слични на нив, зашто вашиот Татко знае што ви треба, пред да побарате од Него. 9 Затоа молете се вака: Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името твое. 10 Да дојде царството твое. Да биде волјата Твоја на земјата, како и на небото. 11 Дај ни го овој ден нашиот секојдневен леб. 12 И прости ни ги нашите долгови, како што ние им простуваме на нашите должници. 13 И не воведувај нè во искушение, туку избави нè од злото, зашто Твое е царството и силата и славата засекогаш. Амин. 14 Зашто, ако им ги простите на луѓето нивните гревови, ќе ви ги прости и вашиот небесен Татко. 15 Но, ако вие не им ги простите на луѓето нивните гревови, ниту вашиот Татко нема да ви ги прости вашите гревови. 16 Освен тоа, кога постете, не бидете тажни како лицемерите, зашто тие го изобразуваат своето лице за да им се чини на луѓето дека постат. Вистина ви велам, тие имаат своја награда. 17 А ти, кога постиш, помажи си ја главата и измиј го лицето; 18 Да не им се јавиш на луѓето дека постиш, туку на твојот Татко, Кој е во тајност; 19 Не собирајте за себе богатства на земјата, каде што молецот и 'рѓата расипуваат, и каде што крадците пробиваат и крадат; 20 Но, собирајте за себе богатства на небото, каде што ниту молец ниту 'рѓа не расипуваат, и каде што крадците не пробиваат и не крадат; 21 Зашто каде е твоето богатство, таму ќе биде и твоето срце. 22 Светлината на телото е окото; затоа, ако твоето око е чисто, целото твое тело ќе биде светло. 23 Но, ако твоето око е зло, целото твое тело ќе биде полно со темнина. Затоа, ако светлината што е во тебе е темнина, колку е голема таа темнина! 24 Никој не може да им служи на двајца господари: зашто или едниот ќе го мрази, а другиот ќе го сака; или ќе се држи до едниот, а другиот ќе го презира. Не можете да му служите на Бог и на мамонот. 25 Затоа ви велам: не размислувајте за својот живот, што ќе јадете или што ќе пиете; ниту пак за вашето тело, што ќе се облечете. Зар животот не е повеќе од месо, а телото од облека? 26 Еве ги небесните птици: тие не сеат, ниту жнеат, ниту собираат во амбари; но вашиот небесен Татко ги храни. Зарем не сте многу подобри од нив? 27 Кој од вас, размислувајќи, може да додаде еден лакот на својот раст? 28 И зошто размислувате за облека? Размислете за полските лилјани како растат; не се трудат, ниту предат:

29 А сепак ви велам дека ни Соломон во сета своја слава не беше облечен како еден од нив. 30 Затоа, ако Бог така ја облече тревата на полската, која денес е, а утре се фрла во печката, нема ли да ве облече многу повеќе, маловерни? 31 Затоа, не размислувајте, велејќи: „Што да јадеме? или, што да пиеме? или: Во што да се облечеме? 32 (За сето тоа незнабошците бараат) зашто вашиот небесен Татко знае дека ви треба сето тоа. 33 Но барајте го најнапред царството Божјо и Неговата праведност; и сето тоа ќе ви се додаде. 34 Затоа, не размислувајте за утрешниот ден, зашто утрешниот ден ќе размисли за нештата сама по себе. Доволно е за тој ден неговото зло. ПОГЛАВЈЕ 7 1 Не судете, за да не бидете судени. 2 Зашто, со каков суд судите, ќе ви се суди, а со онаа мерка што ќе ја измерите, ќе ви се мери. 3 А зошто ја гледаш брадата во окото на твојот брат, а не ја гледаш гредата во твоето око? 4 Или како ќе му кажеш на својот брат: Дај да ти го извадам ливчето од окото; и ете, има греда во твоето око? 5 Лицемер, прво извади ја гредата од своето око; и тогаш ќе видиш јасно за да ја исфрлиш прачката од окото на твојот брат. 6. 7 Барајте и ќе ви се даде; барајте и ќе најдете; чукајте и ќе ви се отвори: 8 Зашто секој што бара, добива; и кој бара наоѓа; и на кој чука ќе му се отвори. 9 Или кој е од вас, кому синот да му побара леб, ќе му даде ли камен? 10 Или ако побара риба, ќе му даде ли змија? 11 Тогаш, ако вие, бидејќи сте зли, знаете да им давате добри дарови на своите деца, колку повеќе вашиот Отец небесен ќе им даде добро на оние што бараат од Него? 12 Затоа сè што сакате луѓето да ви прават, правете им го и вие ним: зашто тоа е законот и пророците. 13 Влезете од тесната порта, зашто широка е портата, а широк е патот што води во пропаст, и многумина влегуваат низ неа. 14 Зашто тесна е портата, а тесен е патот што води во живот, а малкумина го наоѓаат. 15 Пазете се од лажните пророци, кои доаѓаат кај вас во овча облека, а одвнатре се волци грабливи. 16 Ќе ги познаете по нивните плодови. Дали луѓето собираат грозје од трње или смокви од трн? 17 Така и секое добро дрво дава добри плодови; но расипано дрво дава лоши плодови. 18 Доброто дрво не може да дава лоши плодови, ниту расипано дрво може да дава добри плодови. 19 Секое дрво што не дава добар плод се сече и се фрла во оган. 20 Затоа по нивните плодови ќе ги познаете. 21 Не секој што ми вели: Господи, Господи, ќе влезе во царството небесно; туку оној што ја врши волјата на мојот Татко, кој е на небесата.

Метју

22 Мнозина ќе ми речат во тој ден: Господи, Господи, зар не пророкувавме во Твое име? и во Твое име истеруваа ѓаволи? и во твое име направи многу чудесни дела? 23 И тогаш ќе им исповедам дека никогаш не ве познавав; отстапете од мене, вие што правите беззаконие. 24 Затоа, кој ги слуша овие мои зборови и ги исполнува, ќе го споредам со мудар човек, кој ја изгради својата куќа на карпа. 25. И падна дожд, и дојдоа поплави, дуваа ветрови и удираа врз таа куќа; и не падна, зашто беше основан на карпа. 26 И секој што ги слуша овие мои зборови, а не ги исполнува, ќе се спореди со безумен човек, кој ја изгради својата куќа на песок. 27 И падна дожд, и дојдоа поплави, дуваа ветрови и удираа врз таа куќа; и падна: и голем беше неговиот пад. 28 И се случи кога Исус ги заврши овие зборови, народот се зачуди од неговото учење: 29 Зашто ги поучуваше како некој што има власт, а не како книжници.

16Кога се вечерта, Му доведоа мнозина обземени од ѓаволи, а тој со своето слово ги истера духовите и ги исцелуваше сите болни. 17 За да се исполни реченото од пророкот Исаија, велејќи: „Самиот ги зеде нашите немоќи и ги ни донесе нашите болести. 18 А Исус, кога виде околу него големо мноштво, заповеда да замине на другата страна. 19 А еден книжник дојде и му рече: „Учителе, ќе те следам каде и да одиш. 20 А Исус му рече: „ Лисиците имаат дупки, а небеските птици гнезда; но Синот Човечки нема каде да ја положи главата. 21 А друг од неговите ученици му рече: „Господи, дозволи ми прво да отидам да го погребам татко ми. 22 Но Исус му рече: „ Следи ме; а мртвите нека ги закопаат своите мртви. 23 А кога влезе во кораб, Неговите ученици го следеа. 24 И ете, се крена голема бура во морето, така што бродот беше покриен со бранови, но тој спиеше. 25 А неговите ученици дојдоа кај Него, го разбудија и рекоа: „Господи, спаси нè! 26 А тој им рече: „ Зошто се плашите, маловерни? Потоа стана и ги прекори ветровите и морето; и настана голема смиреност. 27 Но луѓето се чудеа, велејќи: „Каков е овој човек, што дури и ветровите и морето му се покоруваат! 28 А кога дојде од другата страна во Гергесејската земја, го сретнаа двајца опседнати со ѓаволи, кои излегуваа од гробовите, многу жестоки, така што никој не можеше да помине по тој пат. 29 И ете, тие извикаа, велејќи: „Што имаме ние со тебе, Исусе, Сине Божји? дојдовте ли да не мачите пред време? 30 И имаше добар пат од нив стадо многу свињи што пасеше. 31 Така ѓаволите Го молеа, велејќи: „Ако нè избркаш, дозволи ни да одиме во стадото свињи. 32 А тој им рече: „ Одете! И кога излегоа, влегоа во стадото свињи; 33 А оние што ги чуваа побегнаа и отидоа во градот и раскажаа сè и што им се случи на опседнатите од ѓаволите. 34 И ете, целиот град излезе да го пречека Исуса;

ПОГЛАВЈЕ 8 1Кога тој слезе од планината, многу мноштво го следеа. 2 И ете, дојде еден лепрозен и му се поклони, велејќи: „Господи, ако сакаш, можеш да ме исчистиш. 3 А Исус ја подаде раката, го допре и рече: „ Ќе сакам; биди чист. И веднаш му се исчисти лепрата. 4 А Исус му рече: „ Не кажувај никому; туку оди, покажи му се на свештеникот и принеси го подарокот што го заповедал Мојсеј, како сведоштво за нив. 5 А кога влезе Исус во Капернаум, му пријде стотник и го молеше: 6 И велејќи: Господи, мојот слуга лежи дома парализиран, тешко измачуван. 7 А Исус му рече: Ќе дојдам и ќе го излечам. 8 Стотникот одговори и рече: „Господи, не сум достоен да дојдеш под мојот покрив; туку кажи само збор и мојот слуга ќе оздрави. 9 Зашто јас сум човек под власт, имам војници под мене; и му велам на овој човек: оди, и тој оди; а на другиот: Дојди, и тој доаѓа; и на мојот слуга: Направи го тоа, и тој ќе го направи. 10 Кога го чу тоа, Исус се зачуди и им рече на оние што следеа: „ Вистина ви велам, не најдов толку голема вера, не, ниту во Израел. 11 И јас ви велам дека мнозина ќе дојдат од исток и запад и ќе седнат со Авраам, Исак и Јаков во царството небесно. 12 А синовите на царството ќе бидат исфрлени во надворешната темнина: таму ќе биде плач и чкртање со заби. 13 А Исус му рече на стотникот: „ Оди си; и како што си поверувал, така да ти биде. И неговиот слуга беше исцелен во истиот час. 14 И кога дојде Исус во куќата на Петар, ја виде мајката на неговата жена лежена и болна од треска. 15 И тој ја допре нејзината рака, и треската ја остави, и таа стана и им служеше.

ПОГЛАВЈЕ 9 1 И влезе во кораб, помина и дојде во својот град. 2 И ете, Му доведоа еден парализиран, легнат на креветот; Сине, биди добро расположена; да ти се простат гревовите. 3 И ете, некои од книжниците рекоа во себе: „Овој хули. 4 А Исус, знаејќи ги нивните мисли, рече: „Зошто мислите лошо во своите срца? 5 Зашто, дали е полесно да се каже: да ти се простат гревовите; или да се каже: Стани и оди? 6 Но, за да знаете дека Синот Човечки има моќ на земјата да простува гревови, (тогаш му рече на парализираниот:) Стани, земи ја постелата и оди во својата куќа. 7 И тој стана и отиде во својата куќа.

Метју

8 Но, кога мноштвото го виде тоа, се восхитуваа и Го славеа Бога, Кој им даде таква моќ на луѓето. 9 И кога Исус си одеше оттаму, виде еден човек, по име Матеј, како седи на царината, и му рече: „ Следи ме! И тој стана и тргна по него. 10 И се случи кога Исус седеше на трпеза во куќата, ете, дојдоа многу митници и грешници и седнаа со Него и со неговите ученици. 11 А кога фарисеите го видоа тоа, им рекоа на учениците Негови: „Зошто вашиот Учител јаде со цариниците и грешниците? 12 Но Исус, кога го чу тоа, им рече: „ Не им треба лекар на здравите, туку на болните. 13 Но, одете и научете што значи тоа: ќе имам милост, а не жртва, зашто не дојдов да ги повикам праведниците, туку грешниците на покајание. 14 Тогаш дојдоа при Него учениците на Јован и рекоа: „Зошто ние и фарисеите постиме често, а твоите ученици не постат? 15 А Исус им рече: „ Можат ли младоженците да тагуваат додека младоженецот е со нив? но ќе дојдат денови кога ќе им го одземат младоженецот и тогаш ќе постат. 16 Никој не става парче ново платно на стара облека, зашто она што е ставено за да се наполни, се зема од облеката, а киријата се влошува. 17 Ниту луѓето не ставаат ново вино во стари шишиња: инаку, шишенцата се кршат, виното истекува, а шишињата пропаѓаат; туку ставаат ново вино во нови шишиња, и двете се чуваат. 18 Додека тој им го зборуваше ова, ете, дојде еден владетел и му се поклони, велејќи: „Мојата ќерка е умрена, но дојди, положи ја раката врз неа, и таа ќе живее. 19 А Исус стана и тргна по Него, а исто така и неговите ученици. 20 И ете, една жена, која беше болна од дванаесет години крв, дојде зад него и се допре до рабовите на неговата облека. 21 Зашто таа во себе рече: „Ако можам само да ја допрам неговата облека, ќе бидам оздрав“. 22 Но Исус се сврте кон него и кога ја виде, рече: „ Ќерко, утеши се! твојата вера те оздрави. И жената оздраве од тој час. 23 А кога дојде Исус во домот на владетелот и ги виде мистерите и народот како вреваат, 24 Тој им рече: „ Дајте место, зашто слугинката не е мртва, туку спие. И тие му се смееја до потсмев. 25 Но, кога народот излезе надвор, тој влезе и ја фати за рака, и слугинката стана. 26 И оваа слава отиде во целата таа земја. 27 А кога Исус замина оттаму, двајца слепи го следеа, викајќи и велејќи: „Сине Давидов, помилуј нè! 28 И кога влезе во куќата, слепите дојдоа кај него; а Исус им рече: „ Верувате ли дека можам да го сторам тоа? Тие му рекоа: Да, Господи. 29 Тогаш им ги допре очите, велејќи: „ Вам, според вашата вера! 30 И им се отворија очите; а Исус строго ги заповеда, велејќи: „ Внимавајте никој да не знае! 31 Но тие, кога си заминаа, ја раширија неговата слава во целата таа земја.

32 Кога излегоа, ете, му доведоа нем, опседнат со ѓавол. 33 А кога ѓаволот беше истеран, немиот зборуваше, а народот се чудеше, велејќи: „Никогаш така не било видено во Израел. 34 Но фарисеите рекоа: „Он истерува ѓаволи преку кнезот на ѓаволите. 35 И одеше Исус по сите градови и села, поучувајќи по нивните синагоги, проповедајќи го Евангелието за царството и исцелувајќи секаква болест и секаква болест меѓу народот. 36 Но, кога го виде мноштвото, се сожали на нив, зашто се онесвестија и се распрснаа како овци без пастир. 37 Тогаш им рече на учениците Свои: Жетвата навистина е многу, а работниците малку; 38 Затоа, молете го Господарот на жетвата, да испрати работници на својата жетва. ПОГЛАВЈЕ 10 1 И кога ги повика кај себе Своите дванаесет ученици, им даде власт против нечистите духови, да ги истераат и да исцелуваат секаква болест и секаква болест. 2 Имињата на дванаесетте апостоли се ова; Првиот, Симон, кој се вика Петар, и неговиот брат Андреј; Јаков, синот Заведеев, и неговиот брат Јован; 3 Филип и Вартоломеј; Тома и Матеј митникот; Јаков, синот на Алфеј, и Лебеј, чие презиме беше Тадеј; 4 Симон Хананеецот и Јуда Искариот, кој исто така го предаде. 5 Овие дванаесет Исус ги испрати и им заповеда: „ Не одете по патот на незнабошците и не влегувајте во ниту еден град на Самарјаните. 6 Туку оди попрво кај изгубените овци на домот Израилев. 7 И додека одите, проповедајте, велејќи: Царството небесно се приближи. 8 Исцелувајте ги болните, исчистете ги лепрозните, воскреснувајте мртви, истерувајте ѓаволи: бесплатно сте примиле, бесплатно давајте. 9 Не давајте ниту злато, ниту сребро, ниту бакар во чантите, 10 Ниту ковчег за вашето патување, ниту две палта, ниту чевли, ниту стапови, зашто работникот е достоен за своето јадење. 11 И во кој било град или град ќе влезете, прашајте кој е достоен во него; и останете таму додека не одите оттаму. 12 И кога ќе влезете во куќа, поздравете ја. 13 И ако куќата е достојна, нека дојде вашиот мир врз неа, а ако не е достојна, нека ви се врати мирот. 14 А кој нема да ве прими, ниту да ги чуе вашите зборови, кога ќе излезете од тој дом или град, истресете го правот од вашите нозе. 15 Вистина, ви велам, на земјата Содомска и Гомора ќе и биде поподносливо во судниот ден, отколку на тој град. 16 Еве, јас ве испраќам како овци среде волци; затоа бидете мудри како змии и безопасни како гулаби. 17 Но, пазете се од луѓето, зашто ќе ве предадат на соборите и ќе ве камшикуваат по своите синагоги;

Метју

ПОГЛАВЈЕ 11

18 И ќе ве изведат пред управители и цареви заради мене, за сведоштво против нив и против незнабошците. 19 Но, кога ќе ве предадат, не размислувајте како и што ќе зборувате, зашто во истиот час ќе ви се даде што ќе зборувате. 20 Зашто вие не зборувате, туку Духот на вашиот Отец, Кој зборува во вас. 21 И братот ќе го предаде братот на смрт, а таткото детето, а децата ќе се кренат против родителите и ќе ги убијат. 22 И сите ќе ве мразат заради моето име, но кој ќе истрае до крај, ќе биде спасен. 23 Но, кога ќе ве гонат во овој град, бегајте во друг, зашто вистина ви велам: нема да ги поминете градовите Израилеви додека не дојде Синот Човечки. 24 Ученикот не е над својот господар, ниту слугата над својот господар. 25 Доволно е на ученикот да му биде како господар, а на слугата како свој господар. Ако господарот на куќата го нарекуваат Велзевул, колку повеќе ќе ги наречат од неговиот дом? 26 Затоа, не плашете се од нив: зашто нема ништо покриено, што нема да се открие; и се сокри, тоа нема да се знае. 27 Што ви велам во темнина, зборувајте во светлина, а што слушате на уво, проповедајте на покривите. 28 И не плашете се од оние што го убиваат телото, но не можат да ја убијат душата; 29 Зар не се продаваат две врапчиња за долар? и еден од нив нема да падне на земја без вашиот Татко. 30 Но, сите влакна на вашата глава се изброени. 31 Затоа, не плашете се, вие сте повредни од многу врапчиња. 32 Затоа, кој ќе ме исповеда пред луѓето, ќе го исповедам и јас пред мојот Отец небесен. 33 Но, кој ќе се одрече од Мене пред луѓето, ќе се одречам и од него пред мојот Отец небесен. 34 Немојте да мислите дека дојдов да испратам мир на земјата: не дојдов да испратам мир, туку меч. 35 Зашто, дојдов да го разбирам мажот од татка си, ќерката од мајка си и снаата од свекрвата. 36 А непријатели на човекот ќе му бидат од неговото домаќинство. 37 Кој го сака таткото или мајката повеќе од мене, не е достоен за мене, а кој сака син или ќерка повеќе од мене, не е достоен за мене. 38 А кој не го зема својот крст и не оди по Мене, не е достоен за Мене. 39 Кој ќе го најде својот живот, ќе го загуби, а кој ќе го загуби животот свој заради мене, ќе го најде. 40 Кој ве прима вас, ме прима Мене, а кој ме прима Мене, го прима оној што ме испрати. 41 Кој прима пророк во име на пророк, ќе добие пророчка награда; и кој прима праведник во име на праведник, ќе добие праведна награда. 42 И кој ќе му даде да пие на едно од овие малечки чаша ладна вода само во име на ученик, вистина ви велам, тој во никој случај нема да ја изгуби својата награда.

1 И кога Исус заврши да им заповеда на своите дванаесет ученици, отиде оттаму да поучува и да проповеда во нивните градови. 2 А кога Јован ги слушна во затворот Христовите дела, испрати двајца свои ученици, 3 И му рече: „Ти си тој што треба да дојде или да бараме друг? 4 Исус одговори и им рече: „ Одете и покажете му на Јован пак што слушате и гледате. 5 Слепите гледаат, сакатите одат, лепрозните се чистат, глувите слушаат, мртвите воскреснуваат, а на сиромашните им се проповеда Евангелието. 6 И блажен е оној, кој нема да се соблазнува од мене. 7 И кога тие заминуваа, Исус почна да му зборува на народот за Јована: „ Што излеговте да видите во пустината? Трска потресена од ветрот? 8 Но, што излеговте да видите? Човек облечен во мека облека? ете, оние што носат мека облека се во царските домови. 9 Но, што излеговте да видите? Пророк? да, ви велам, и повеќе од пророк. 10 Зашто ова е тој, за кого е напишано: „Еве, јас го испраќам мојот гласник пред твоето лице, кој ќе го подготви твојот пат пред тебе. 11 Вистина ви велам, меѓу родените од жени не се издигнал поголем од Јован Крстител, но најмалиот во царството небесно е поголем од него. 12 И од деновите на Јован Крстител до сега, царството небесно трпи насилство, а насилниците го земаат со сила. 13 Зашто сите пророци и законот пророкуваа до Јован. 14 И ако сакате да го примите, ова е Илија, кој требаше да дојде. 15 Кој има уши да слуша, нека слуша. 16 Но, со што да ја споредам оваа генерација? Тоа е слично на децата кои седат на пазарите и ги повикуваат своите ближни, 17 И велејќи: „Ви лупевме, а вие не игравте; ние тагувавме по вас, а вие не се оплакувавте. 18 Зашто дојде Јован, ниту јаде, ниту пие, а тие велат: „Има ѓавол. 19 Дојде Синот Човечки, јаде и пие, а тие велат: „Ете човек лаком и виноварец, пријател на митниците и грешниците. Но, мудроста е оправдана за нејзините деца. 20Тогаш почна да ги прекорува градовите во кои беа извршени повеќето негови моќни дела, зашто не се покајаа. 21 Тешко тебе, Хоразин! Тешко тебе, Витсаида! зашто, ако во Тир и Сидон беа извршени моќните дела, што беа извршени во тебе, тие одамна ќе се покајаа во вреќиште и пепел. 22 Но јас ви велам: на Тир и Сидон ќе им биде поподносливо на судниот ден, отколку вам. 23 А ти, Капернауме, кој си издигнат до небото, ќе бидеш спуштен во пеколот; 24 Но, јас ви велам, дека на содомската земја ќе и биде поподносливо во денот на судот, отколку на вас. 25 Во тоа време Исус одговори и рече: „ Ти благодарам, Оче, Господару на небото и на земјата, зашто си го

Метју

сокри тоа од мудрите и разумните и им го откри на младенците. 26 Така, Татко, зашто така ти се чинеше добро. 27 Сè ми е предадено од Мојот Татко; и никој не Го познава Синот, освен Отецот; ниту некој Го познава Отецот, освен Синот, и оној кому што Синот сака да му го открие. 28 Дојдете кај мене, сите што сте изморени и обременети, и јас ќе ве одморам. 29 Земи го мојот јарем на себе и научи од мене; зашто јас сум кроток и смирен по срце, и ќе најдете одмор за вашите души. 30 Зашто мојот јарем е лесен, а моето бреме е лесно.

23 И сиот народ се зачуди и рече: „Не е ли ова Давидовиот син? 24 А фарисеите кога го слушнаа тоа, рекоа: „Овој не истерува ѓаволи, туку преку Велзевул, кнезот на ѓаволите. 25 А Исус ги знаеше нивните мисли и им рече: „ Секое царство поделено против себе, запустено е; и секој град или куќа поделена против себе нема да издржи. 26 И ако сатаната го истера сатаната, тој е поделен против себе; како ќе застане тогаш неговото царство? 27 И ако јас преку Велзевул истерувам ѓаволи, со кого вашите деца ги истеруваат? затоа тие ќе бидат ваши судии. 28 Но, ако истерувам ѓаволи со Божјиот Дух, тогаш до вас дојде царството Божјо. 29 Или, инаку, како може некој да влезе во куќата на силен човек и да му го ограби имотот, ако прво не го врзе силниот? а потоа ќе си ја расипе куќата. 30 Кој не е со мене е против мене; а кој не собира со мене, се расфрла. 31 Затоа ви велам: секој грев и хула ќе им се прости на луѓето, но хулата против Светиот Дух нема да им се прости на луѓето. 32 И кој ќе каже збор против Синот Човечки, ќе му се прости; 33 Или направете го дрвото добро, а неговиот плод е добар; или направете го дрвото расипано, и неговиот плод, зашто дрвото се познава по неговиот плод. 34 О род на змии, како можете вие, злобни, да зборувате добро? зашто од изобилството на срцето устата зборува. 35 Добриот човек од добрата ризница на срцето вади добри работи, а лошиот човек од злобната ризница извлекува лоши работи. 36 Но, јас ви велам, дека за секој празен збор што ќе го кажат луѓето, ќе одговараат за тоа во судниот ден. 37 Зашто со твоите зборови ќе бидеш оправдан и со твоите зборови ќе бидеш осуден. 38 Тогаш одговорија некои од книжниците и фарисеите, велејќи: „Учителе, сакаме да видиме знак од тебе. 39 Но тој им одговори и им рече: „ Злоб и прељубнички род бара знак; и нема да му се даде знак, освен знакот на пророкот Јона. 40 Зашто, како што Јона беше три дена и три ноќи во стомакот на китот; така и Синот Човечки ќе биде три дена и три ноќи во срцето на земјата. 41 Луѓето од Ниневија ќе воскреснат на суд со оваа генерација и ќе ја осудат; и ете, тука е поголем од Јона. 42 Кралицата на југот ќе воскресне на судот со овој род и ќе го осуди, зашто дојде од крајот на земјата за да ја чуе мудроста на Соломон; и ете, тука е поголем од Соломон. 43 Кога нечистиот дух ќе излезе од човек, тој оди по суви места, барајќи одмор, но не наоѓа. 44 Тогаш тој рече: „Ќе се вратам во мојата куќа од каде што излегов; и кога ќе дојде, го наоѓа празно, изметено и украсено. 45 Тогаш тој оди и зема со себе седум други духови полоши од него, и тие влегуваат и живеат таму; а последната состојба на тој човек е полоша од првата. Така ќе биде и со оваа злобна генерација.

ПОГЛАВЈЕ 12 1 Во тоа време Исус одеше во саботен ден низ пченката; а учениците Негови беа гладни и почнаа да ги откинуваат клавите и да јадат. 2 Но, кога фарисеите го видоа тоа, Му рекоа: „Ете, твоите ученици го прават она што не е дозволено да се прави во сабота. 3 Но тој им рече: „ Не сте прочитале ли што направи Давид кога огладнуваше и оние што беа со него; 4 Како влезе во Божјиот дом и го изеде лебот за предавство, што не му беше дозволено да го јаде ниту тој, ниту оние што беа со него, туку само свештениците? 5 Или не сте прочитале во законот дека во саботни денови свештениците во храмот ја осквернуваат саботата и се непорочни? 6 Но јас ви велам дека на ова место е поголем од храмот. 7 Но, да знаевте што значи тоа, ќе имам милост, а не жртва, немаше да ги осудите невините. 8 Зашто Синот Човечки е Господар дури и на саботниот ден. 9 А кога отиде оттаму, отиде во нивната синагога. 10 И ете, имаше еден човек на кој му се исуши раката. И го прашаа, велејќи: „Дали е дозволено да се лекува во саботни денови? за да го обвинат. 11 А тој им рече: „ Кој ќе има меѓу вас, што ќе има една овца, и ако падне во јама во сабота, нема ли да ја фати и да ја извади? 12 Тогаш, колку е човек подобар од овца? Затоа е дозволено да се прави добро во саботните денови. 13 Тогаш тој му рече на човекот: „ Пружи ја раката! И го испружи; и беше обновен целосно, како и другиот. 14 Тогаш фарисеите излегоа и одржаа совет против него, како да го уништат. 15 Но, кога дозна Исус, се повлече оттаму; 16 И им заповеда да не го објавуваат: 17 За да се исполни реченото од пророкот Исаија, велејќи: 18 Еве го мојот слуга, кого го избрав; возљубен мој, во кого е угодна мојата душа: ќе го положам мојот дух на него, и тој ќе им покаже на незнабошците суд. 19 Нема да се бори, ниту да плаче; ниту некој ќе го слуша неговиот глас на улиците. 20 Нема да скрши скршена трска и лен што чади нема да изгасне додека не го испрати судот до победата. 21 И во Негово име ќе се надеваат незнабошците. 22. Тогаш му доведоа слеп и нем, опседнат со ѓавол;

Метју

46 Додека тој уште зборуваше со народот, ете, мајка му и неговите браќа стоеја надвор и сакаа да зборуваат со него. 47 Тогаш еден му рече: „Ете, мајка ти и твоите браќа стојат надвор и сакаат да зборуваат со тебе. 48 Но тој одговори и му рече на оној што му кажа: „ Која е мајка ми? а кои се моите браќа? 49 А тој ја подаде раката кон Своите ученици и рече: „ Еве ја мајка ми и моите браќа! 50 Зашто, кој ја врши волјата на Мојот Отец небесен, тој ми е брат, сестра и мајка.

21 Сепак, тој не се вкорени во себе, туку трае некое време; 22 И кој прими семе меѓу трње е оној што го слуша словото; и грижата за овој свет и измамата на богатството го задушуваат зборот и тој станува бесплоден. 23 Но, оној што прими семе во добрата земја е оној што го слуша словото и го разбира; кој исто така раѓа плод и дава, кој стократен, кој шеесет, другиот триесет. 24 Им кажа друга парабола, велејќи: Царството небесно е слично на човек кој посеал добро семе на својата нива. 25 Но, додека луѓето спиеја, неговиот непријател дојде и посеа какол меѓу пченицата и си отиде. 26 Но, кога сечилото никна и роди плод, тогаш се појави и каколот. 27 И дојдоа слугите на домаќинот и му рекоа: „Господине, зарем не си посеал добро семе на својата нива? од каде тогаш има какол? 28 Тој им рече: „Непријател го направи тоа. Слугите му рекоа: „Тогаш сакаш да одиме да ги собереме? 29 Но тој рече: Не; за да не, додека го собирате каколот, со него ја искорените и пченицата. 30 Нека растат и двете заедно до жетвата, а во времето на жетвата ќе им речам на жетварите: Соберете го прво каколот и врзете го во снопови за да го запалите, а житото соберете го во мојата штала. 31 Друга парабола им кажа, велејќи: Царството небесно е како зрно синап, што го зеде еден човек и го посеа во својата нива. 32 Што е навистина најмало од сите семиња, но кога ќе порасне, тоа е најголемо меѓу тревките и станува дрво, така што птиците небесни доаѓаат и се сместуваат на неговите гранки. 33 Друга парабола им кажа; Царството небесно е како квасец, кој го зеде една жена и го скрил во три мери брашно, додека не се закваси целиот. 34 Сето тоа Исус му го кажа на мноштвото во параболи; и не им зборуваше без парабола: 35 За да се исполни реченото од пророкот, велејќи: „Ќе ја отворам устата своја во параболи; Ќе изговорам работи што се чуваат во тајност од основањето на светот. 36 Тогаш Исус го испрати мноштвото и влезе во куќата; 37 Тој одговори и им рече: „ Кој сее добро семе е Син Човечки; 38 Полето е светот; доброто семе се синовите на царството; но каколот е син на нечесниот; 39 Непријателот што ги посеал е ѓаволот; жетвата е крај на светот; а жетварите се ангелите. 40 Така, каколот се собира и гори во оган; така ќе биде на крајот на овој свет. 41 Синот Човечки ќе ги испрати Своите ангели, и тие ќе соберат од Неговото царство сè што соблазнува и оние што прават беззаконие; 42 И ќе ги фрлат во огнена печка: ќе има лелек и чкртање со заби. 43 Тогаш праведниците ќе заблескаат како сонце во царството на нивниот Татко. Кој има уши да слуша, нека слуша. 44 Повторно, царството небесно е како богатство скриено во поле; што кога ќе го најде човекот, го крие,

ПОГЛАВЈЕ 13 1 Истиот ден Исус излезе од куќата и седна покрај морето. 2 И се собраа големо мноштво кај него, така што тој влезе во кораб и седна; а целото мноштво стоеше на брегот. 3 И им кажа многу работи во параболи, велејќи: „ Ете, сејач излезе да сее; 4 И кога сееше, некои семиња паднаа покрај патот, и дојдоа птиците и ги проголтаа. 5 Некои паднаа на камени места, каде што немаа многу земја, и веднаш никнаа, зашто немаа длабочина на земјата. 6 И кога изгреа сонцето, тие се изгореа; и бидејќи немаа корен, тие секнаа. 7 А некои паднаа меѓу трње; и никнаа трње и ги задавија. 8 А другиот падна во добра земја и даде плод, кој стократен, другиот шеесет, другиот триесеткратен. 9 Кој има уши да слуша, нека слуша. 10 А учениците дојдоа и Му рекоа: „Зошто им зборуваш во параболи? 11 Тој одговори и им рече: „ Затоа што ви е дадено да ги знаете тајните на царството небесно, но ним не им е дадено. 12 Зашто, кој има, ќе му се даде и ќе има повеќе; а на кој нема, ќе му се одземе и тоа што го има. 13 Затоа им зборувам во параболи: бидејќи гледаат не гледаат; и слушајќи не слушаат, ниту разбираат. 14 И во нив се исполнува пророштвото на Исаија, кое вели: „Слушајќи ќе слушате, а нема да разберете; и гледајќи, ќе видите, и нема да видите: 15 Зашто, срцето на овој народ е отежнато, ушите му се затапени од слушање, а очите им се затворени; да не гледаат со очи и да слушаат со уши, да разберат со срце и да се обратат, а јас да ги излечам. 16 Но блажени се твоите очи, зашто гледаат, и твоите уши, зашто слушаат. 17 Зашто, вистина ви велам, дека многу пророци и праведници сакаа да го видат она што вие го гледате, а не го видоа; и да го слушате она што го слушате, а не сте го чуле. 18 Затоа, чујте ја параболата за сејачот. 19 Кога некој ќе го чуе словото на царството, а не го разбира, тогаш доаѓа Злобниот и го одзема она што е посеано во неговото срце. Тоа е тој што прими семе покрај патот. 20 Но, кој го прими семето на камени места, тој е оној што го слуша словото и го прима со радост;

Метју

и од радост оди и продава сè што има и ја купува таа нива. 45 Повторно, царството небесно е слично на трговец, кој бара убави бисери. 46 Кој, кога најде еден скапоцен бисер, отиде и продаде сè што имаше и го купи. 47 Повторно, царството небесно е како мрежа, фрлена во морето и собрана од секаков вид. 48 Која, кога се наполни, извлекоа на брегот, седнаа и ги собраа добрите во садови, а лошите ги фрлија. 49 Така ќе биде и на крајот на светот: ќе излезат ангелите и ќе ги одвојат злите од праведните, 50 И ќе ги фрлат во огнена печка: ќе има плач и чкртање со заби. 51 Исус им рече: „ Го разбравте ли сето тоа? Тие му велат: Да, Господи. 52 Тогаш им рече: „Затоа, секој книжник, кој е поучен за царството небесно, е сличен на човек што е домаќин, кој од својата ризница вади ново и старо. 53 И се случи, кога Исус ги заврши овие параболи, замина оттаму. 54 И кога дојде во својата земја, ги поучуваше во нивната синагога, до тој степен што се чудеа и рекоа: „Од каде му е на овој човек оваа мудрост и овие силни дела? 55 Зар ова не е син на дрводелецот? мајка му не се вика Марија? и неговите браќа, Јаков, Јосеј, Симон и Јуда? 56 А неговите сестри, не се ли сите со нас? Од каде тогаш овој човек сето тоа? 57 И тие се навредија од него. Но Исус им рече: Пророкот не е без чест, освен во својата земја и во својот дом. 58 И таму не направи многу моќни дела поради нивното неверување.

12 А неговите ученици дојдоа, го зедоа телото, го погребаа и отидоа и му кажаа на Исус. 13 Исус, кога чу за тоа, отиде оттаму со кораб во пустинско место, освен; 14 А Исус излезе, виде големо мноштво, се смилува кон нив и ги исцели нивните болни. 15 А кога беше вечер, Неговите ученици дојдоа при Него и рекоа: „Ова е пусто место, а времето веќе помина; Испрати го мноштвото да оди по селата и да си купат храна. 16 Но Исус им рече: „ Не треба да си одат; дајте им да јадат. 17 А тие му рекоа: „Овде имаме само пет леба и две риби. 18 Тој рече: „Доведете ги овде кај мене. 19 И му заповеда на мноштвото да седне на тревата, ги зеде петте леба и двете риби, погледна кон небото, благослови и прекрши и ги даде лебовите на своите ученици, а учениците на мноштвото. . 20 И сите јадеа и се наситија; 21 А оние што јадеа беа околу пет илјади мажи, освен жените и децата. 22 И веднаш Исус ги натера Своите ученици да влезат во кораб и да одат пред него на другата страна, додека тој го испраќа народот. 23 А кога го испрати мноштвото, се искачи на една планина за да се помоли одвоено; 24 Но бродот сега беше среде морето, разбрануван од бранови, зашто ветрот беше спротивен. 25 И во четвртата ноќна стража отиде Исус кај нив, одејќи по морето. 26 А кога го видоа учениците како оди по морето, се вознемирија и рекоа: „Тоа е дух; и тие извикаа од страв. 27 Но Исус веднаш им рече: „ Бидете расположени! тоа сум јас; не плашете се. 28. А Петар му одговори и рече: „Господи, ако си ти, кажи ми да дојдам кај тебе на водата. 29 А тој рече: „ Дојди! И кога Петар слезе од коработ, одеше по водата за да оди кај Исус. 30 Но, кога го виде ветрот како силен, се уплаши; и почна да тоне, извика велејќи: Господи, спаси ме! 31 И Исус веднаш ја подаде раката, го фати и му рече: „ О, маловерник, зошто се посомнева? 32 И кога влегоа во коработ, ветрот престана. 33 Тогаш дојдоа оние што беа во коработ и Му се поклонија, велејќи: „Вистина, ти си Син Божји. 34 И кога поминаа, дојдоа во земјата Генисаретска. 35 И кога луѓето од тоа место го дознаа, испратија по целата област наоколу и ги доведоа кај него сите болни; 36 И Го молеа да го допрат само до полите на неговата облека;

ПОГЛАВЈЕ 14 1 Во тоа време Ирод, четириархот слушна за славата на Исус, 2 И им рече на своите слуги: „Ова е Јован Крстител; тој воскресна од мртвите; и затоа моќните дела се покажуваат во него. 3 Зашто Ирод го фатил Јован, го врзал и го ставил во затвор заради Иродијада, жената на неговиот брат Филип. 4 Зашто Јован му рече: „Не ти е дозволено да ја имаш. 5 А кога сакаше да го убие, се исплаши од мноштвото, зашто го сметаа за пророк. 6 Но, кога се славеше роденденот на Ирод, ќерката на Иродијада заигра пред нив и му угоди на Ирод. 7 Тогаш тој со заклетва вети дека ќе ѝ даде што и да побара. 8 А таа, откако претходно беше поучена од мајка си, рече: „Дај ми ја овде главата на Јован Крстител во полнач. 9 И царот се зажали: сепак, заради заклетвата и оние што седеа со него на јадење, заповеда да ѝ ја дадат. 10 И тој испрати и му ја отсече главата на Јован во затворот. 11 А главата му ја донесоа во полнач и ѝ ја дадоа на девојката, а таа и ја донесе на мајка си.

ПОГЛАВЈЕ 15 1 Тогаш дојдоа кај Исус книжниците и фарисеите, кои беа од Ерусалим, велејќи: 2 Зошто твоите ученици го прекршуваат преданието на старешините? зашто не ги мијат рацете кога јадат леб. 3 Но тој одговори и им рече: „ Зошто и вие ја прекршувате Божјата заповед со своето предание?

Метју

4 Зашто Бог заповеда, велејќи: „Почитувај ги татка си и мајка си, и кој проколнува татко или мајка, нека умре со смрт! 5 А вие велите: „Кој ќе им рече на татка си или на мајка си: „Тоа е дар, од што и да имаш корист од мене; 6 И не почитувајте го татко му или мајка му, тој ќе биде слободен. Така вие ја изгубивте Божјата заповед со вашето предание. 7 Лицемери, добро пророкуваше за вас Исаија, велејќи: 8 Овој народ се приближува кон мене со својата уста и ме почитува со своите усни; но нивното срце е далеку од мене. 9 Но залудно ме обожаваат, учејќи ги човечките заповеди за учење. 10 И го повика мноштвото и им рече: Чујте и разберете. 11 Тоа што влегува во устата не го осквернува човекот; но она што излегува од устата, тоа го осквернува човекот. 12 Тогаш дојдоа Неговите ученици и Му рекоа: „Знаеш ли дека фарисеите се навредија, откако го слушнаа ова? 13 Но тој одговори и рече: „ Секое растение, што не го посадил Мојот небесен Татко, ќе се искорени. 14 Оставете ги: тие се слепи водачи на слепите. И ако слепиот го води слепиот, и двајцата ќе паднат во ров. 15 Тогаш Петар одговори и му рече: „Кажи ни ја оваа парабола. 16 А Исус рече: „ Дали и вие сè уште не разбирате? 17 Зар не разбирате уште дека сè што влегува од устата, влегува во стомакот и се исфрла во провев? 18 Но она што излегува од устата излегува од срцето; и го осквернуваат човекот. 19 Зашто од срцето излегуваат лоши помисли, убиства, прељуби, блудства, кражби, лажни сведоштва, хули; 20 Тоа е она што го осквернува човекот: но да се јаде со неизмиени раце не го осквернува човекот. 21 Тогаш Исус отиде оттаму и отиде во бреговите на Тир и Сидон. 22 И ете, една Ханаанка излезе од истото крајбрежје и му викна, велејќи: „Смилувај ме, Господи, Сине Давидов; ќерка ми е тешко вознемирена од ѓавол. 23 Но тој не ѝ одговори ниту збор. А Неговите ученици дојдоа и Го молеа, велејќи: „Испрати ја! зашто таа плаче по нас. 24 Но тој одговори и рече: „ Јас не сум испратен, туку кај изгубените овци на домот Израилев. 25 Тогаш таа дојде и му се поклони, велејќи: „Господи, помогни ми! 26 Но тој одговори и рече: „ Не е добро да се земе лебот на децата и да се фрла на кучиња. 27 А таа рече: „Вистина, Господи, но кучињата јадат од трошките што паѓаат од трпезата на нивните господари. 28 Тогаш Исус одговори и ѝ рече: „ Жено, голема е твојата вера; нека ти е како што сакаш. И нејзината ќерка се оздрави од тој час. 29 А Исус замина оттаму и се приближи до Галилејското Море; и се качи на една планина и седна таму. 30 И дојде при Него големо мноштво, имајќи со себе куци, слепи, неми, осакатени и многу други, и ги фрлија пред Исусовите нозе; и ги исцели:

31 Толку што мноштвото се чудеше, кога видоа неми да зборуваат, осакатени да се здрави, сакати да одат и слепите да гледаат, и Го славеа Бога Израилев. 32 Тогаш Исус ги повика Своите ученици при себе и рече: „ Се смилувам на мноштвото, зашто тие остануваат со мене веќе три дена и немаат што да јадат; и нема да ги пуштам да постат, за да не се онесвестат на патот. 33 А учениците Негови му рекоа: „Од каде да имаме толку леб во пустината за да наситиме толку големо мноштво? 34 А Исус им рече: „ Колку лебови имате? А тие рекоа: „Седум и неколку мали риби“. 35 И му заповеда на мноштвото да седне на земја. 36 И ги зеде седумте лебови и рибите, се заблагодари, ги прекрши и им ги даде на учениците Свои, а учениците на мноштвото. 37 И сите јадеа и се наситија; 38 А оние што јадеа беа четири илјади мажи, освен жените и децата. 39 И го испрати мноштвото, седна на кораб и дојде во бреговите на Магдала. ПОГЛАВЈЕ 16 1 Дојдоа и фарисеите со садукеите и Го искушуваа да им покаже знак од небото. 2 Тој одговори и им рече: „ Кога е вечер, вие велите: ќе биде убаво време, зашто небото е црвено. 3 А наутро, денес ќе биде лошо време: зашто небото е црвено и спуштено. О, лицемери, можете да го распознаете лицето на небото; но не можете ли да ги препознаете знаците на времињата? 4 Зло и прељубно поколение бара знак; и нема да му се даде знак, освен знакот на пророкот Јона. И ги остави и си замина. 5 А кога дојдоа Неговите ученици на другата страна, заборавија да земат леб. 6 Тогаш Исус им рече: „ Внимавајте и чувајте се од квасецот на фарисеите и садукеите. 7 И тие размислуваа меѓу себе, велејќи: „Зашто не зедовме леб. 8 Што Исус, кога го разбра, им рече: „ О, маловерни, зошто размислувате меѓу себе, бидејќи не донесовте леб? 9 Уште не разбирате и не се сеќавате на петте лебови од петте илјади и колку кошеви зедовте? 10 Ниту седумте лебови од четирите илјади, и колку кошеви зедовте? 11 Како не разбирате дека не ви реков за леб, да се чувате од квасецот на фарисеите и на садукеите? 12 Тогаш разбраа дека им заповеда да не се чуваат од лебниот квасец, туку од учењето на фарисеите и садукеите. 13 Кога дојде Исус на бреговите на Филиписката Цезареја, ги праша учениците Свои, велејќи: „ Кој велат луѓето дека сум Син човечки? 14 А тие рекоа: „Некои велат дека си Јован Крстител; некои, Илија; а други, Еремија или еден од пророците. 15 Тој им рече: „А кој велите дека сум јас? 16 А Симон Петар одговори и рече: Ти си Христос, Синот на живиот Бог.

Метју

17 А Исус одговори и му рече: „ Благословен си Симон Варјона, зашто месото и крвта не ти го открија тоа, туку мојот Татко, Кој е на небесата. 18 И јас исто така ти велам, дека ти си Петар, и на оваа карпа ќе ја изградам мојата црква; и портите на пеколот нема да го надвладеат. 19 И ќе ти ги дадам клучевите на небесното царство: и што ќе сврзеш на земјата, ќе биде врзано и на небото; 20 Тогаш им заповеда на своите ученици да не кажуваат никому дека тој е Исус Христос. 21 Оттогаш Исус почна да им кажува на Своите ученици дека треба да оди во Ерусалим и да претрпи многу од старешините и од првосвештениците и од книжниците, да биде убиен и да воскресне на третиот ден. 22 Тогаш Петар го зеде и почна да го прекорува, велејќи: „Да се биде далеку од тебе, Господи, тоа нема да ти биде. 23 Но тој се сврте и му рече на Петар: „ Тргни зад мене, сатано! 24 Тогаш Исус им рече на своите ученици: „ Ако некој сака да тргне по мене, нека се одрече од себе, нека го земе својот крст и нека оди по Мене. 25 Зашто, кој сака да го спаси својот живот, ќе го загуби; 26 Зашто, каква корист има човек, ако го добие целиот свет и ја загуби својата душа? или што ќе даде човекот во замена за својата душа? 27 Зашто Синот Човечки ќе дојде во славата на својот Татко со своите ангели; и тогаш ќе го награди секој според неговите дела. 28.

12 Но, јас ви велам, дека Илија веќе дојде, а тие не го познаваа, туку му направија сѐ што наведоа. Така и Синот Човечки ќе страда од нив. 13 Тогаш учениците разбраа дека тој им зборува за Јован Крстител. 14 И кога дојдоа кај мноштвото, дојде кај него еден човек, клекна пред него и рече: 15 Господи, помилуј го мојот син, зашто тој е лудак и вознемирен; честопати паѓа во оган и често во вода. 16 И го доведов кај твоите ученици, но тие не можеа да го излечат. 17 Тогаш Исус одговори и рече: „ О, неверно и изопачено поколение, до кога ќе бидам со вас? до кога ќе те трпам? донесе го овде кај мене. 18 А Исус го прекори ѓаволот; и тој излезе од него. 19 Тогаш учениците дојдоа кај Исус одделно и рекоа: „Зошто не можевме да го истераме? 20 А Исус им рече: „ Поради вашето неверие, зашто, вистина ви велам, ако имате вера како зрно синап, кажете ѝ на оваа планина: „Одете оттука таму; и ќе го отстрани; и ништо нема да ви биде невозможно. 21 Но овој вид не излегува, освен со молитва и пост. 22 И додека престојуваа во Галилеја, Исус им рече: „ Синот човечки ќе биде предаден во човечки раце. 23 И ќе го убијат, и на третиот ден ќе воскресне. И тие беа многу жалење. 24 А кога дојдоа во Капернаум, оние што примаа данок, дојдоа кај Петар и рекоа: „Зар твојот господар не плаќа данок? 25 Тој рече: Да. А кога влезе во куќата, Исус го спречи и рече: „ Што мислиш, Симоне? од кого земните цареви земаат обичај или данок? на нивните деца или на странци? 26 Петар му рече: „Од туѓинци. Исус му рече: Тогаш децата се слободни. 27 Сепак, за да не ги навредиме, оди на морето, фрли јадица и земи ја рибата што ќе се појави прва; и кога ќе му ја отвориш устата, ќе најдеш парче пари: земи и дај им за мене и за тебе.

ПОГЛАВЈЕ 17 1 А по шест дена Исус ги зеде Петар, Јаков и брат му Јован, и ги изведе на висока гора одвоено, 2 И се преобрази пред нив, и лицето му светеше како сонце, а облеката му беше бела како светлина. 3 И ете, им се јавија Мојсеј и Илија кои разговараа со него. 4 Тогаш Петар одговори и Му рече на Исуса: „Господи, добро е за нас да бидеме овде; ако сакаш, да направиме овде три скинија; еден за тебе, еден за Мојсеј и еден за Илија. 5 Додека тој уште зборуваше, ете, светол облак ги засени; слушнете го. 6 А учениците, кога го слушнаа тоа, паднаа ничкум и многу се исплашија. 7 А Исус дојде, ги допре и рече: „ Станете и не плашете се! 8 И кога ги подигнаа очите, не видоа никој, освен само Исус. 9 И кога слегуваа од планината, Исус им заповеда: „ Никому не кажувајте го видението додека Синот Човечки не воскресне од мртвите. 10 А учениците Негови го прашаа, велејќи: „Зошто тогаш книжниците велат дека прво треба да дојде Илија? 11 А Исус одговори и им рече: „ Навистина прво ќе дојде Илија и ќе врати сè.

ПОГЛАВЈЕ 18 1 Во исто време учениците дојдоа кај Исус и рекоа: „Кој е најголемиот во царството небесно? 2И Исус повика кај себе мало дете и го постави меѓу нив, 3 И рече: Вистина ви велам, ако не се обратите и не станете како мали деца, нема да влезете во царството небесно. 4 Затоа, кој ќе се понизи како ова мало дете, тој е најголем во царството небесно. 5 И кој ќе прими едно такво мало дете во Мое име, Ме прима Мене. 6 Но, кој ќе навреди едно од овие малечки што веруваат во мене, подобро за него да му обесат воденички камен на вратот и да се удави во морските длабочини. 7 Тешко на светот поради престапи! зашто мора да дојде до прекршоци; но тешко на оној човек од кого ќе дојде навредата! 8 Затоа, ако твојата рака или нога те навредува, отсечи ги и фрли ги од себе: подобро е за тебе да влезеш во

Метју

животот оневозможен или осакатен, наместо да имаш две раце или две нозе за да бидеш фрлен во вечен оган. 9 А ако те соблазнува окото, извади го и фрли го од себе: подобро е да влезеш во животот со едно око, отколку да имаш две очи за да бидеш фрлен во пеколниот оган. 10 Внимавајте да не презирате ниту едно од овие мали; зашто ви велам, дека нивните ангели на небото секогаш го гледаат лицето на мојот Татко, кој е на небесата. 11 Зашто Синот Човечки дојде да го спаси изгубеното. 12 Како мислите вие? ако некој има сто овци, а една од нив залута, не ги остави ли деведесет и деветте и не отиде во планините и не го бара заблудениот? 13 И ако го најде, вистина ви велам, повеќе се радува на таа овца, отколку на деведесет и деветте кои не заблудија. 14 И така, не е волјата на вашиот Татко, кој е на небесата, да загине едно од овие мали. 15 А ако братот твој згреши против тебе, оди и кажи му ја неговата грешка само меѓу тебе и него; 16 Но, ако не те чуе, земи со себе уште еден или двајца, за секој збор да се потврди во устата на двајца или тројца сведоци. 17 И ако не ги слуша, кажи ѝ на црквата; 18 Вистина, ви велам: што ќе сврзете на земјата, ќе биде врзано и на небото; 19 Повторно ви велам: ако двајца од вас се согласат на земјата за што било што ќе побараат, ќе им биде од мојот Отец небесен. 20 Зашто, каде што двајца или тројца се собрани во Мое име, таму сум и јас меѓу нив. 21 Тогаш Петар дојде кај него и рече: „Господи, колку пати брат ми ќе згреши против мене, а јас да му простам? до седум пати? 22 Исус му рече: Не ти велам до седум пати, туку до седумдесет пати седум. 23 Затоа царството небесно се споредува со некој цар, кој сака да земе сметка за своите слуги. 24 И кога почна да смета, му доведоа еден, кој му должеше десет илјади таланти. 25 Но, бидејќи тој не мораше да плати, неговиот господар заповеда да го продаде, и неговата жена и децата, и сè што имаше, и да се плати. 26 Тогаш слугата падна и му се поклони, велејќи: „Господи, имај трпение со мене, и ќе ти платам сè. 27 Тогаш господарот на тој слуга се сожали, го ослободи и му го прости долгот. 28 Но истиот слуга излезе и најде еден од своите соработници, кој му должеше сто денари; 29. А неговиот другар падна пред неговите нозе и го молеше, велејќи: „Имај трпение со мене, и ќе ти платам сè. 30 А тој не сакаше, туку отиде и го фрли во затвор, додека не го плати долгот. 31 Кога видоа што се случи неговите соработници, многу се зажалија и дојдоа и му кажаа на својот господар сè што беше направено. 32 Тогаш неговиот господар, откако го повика, му рече: „О, злобниот слуго, ти го простив целиот долг, зашто ме посака.

33 Зарем и ти не требаше да се смилуваш на својот другар, како што јас те сожалив? 34 И неговиот господар се разгневи и го предаде на мачители, додека не плати сè што му следува. 35 Така и Мојот небесен Татко ќе ви направи вам, ако не секому од срце му ги простувате гревовите на својот брат. ПОГЛАВЈЕ 19 1 И се случи, кога Исус ги заврши овие зборови, замина од Галилеја и дојде во јудејските брегови преку Јордан; 2 И го следеше големо мноштво; и таму ги исцели. 3 И фарисеите дојдоа кај него, го искушуваа и му рекоа: „Дали е дозволено мажот да ја отфрли својата жена за секоја причина? 4 А тој одговори и им рече: „Зар не сте прочитале дека Оној, Кој ги создал на почетокот, ги направил машко и женско; 5 И рече: „Затоа мажот ќе ги остави таткото и мајката и ќе се прилепи за својата жена, и двајцата ќе бидат едно тело? 6 Затоа тие веќе не се двајца, туку едно тело. Затоа, она што Бог го споил, човекот нека не го разделува. 7 Тие му рекоа: „Зошто тогаш Мојсеј заповеда да се даде писмо за развод и да се остави? 8 Тој им рече: „ Мојсеј, поради тврдоста на вашите срца, дозволи да ги оставите своите жени, но од почетокот не беше така. 9 И јас ви велам: кој ќе ја остави својата жена, освен за блуд, и ќе се ожени со друга, тој врши прељуба; 10 Неговите ученици му рекоа: „Ако мажот е така со неговата жена, не е добро да се ожени. 11 Но тој им рече: „ Сите не можат да го примат ова изрече, освен оние на кои им е дадено. 12 Зашто има некои евнуси, кои така се родија од утробата на својата мајка, има и евнуси, кои беа евнуси од луѓе; Кој може да го прими, нека го прими. 13 Тогаш му донесоа мали деца, да ги стави рацете на нив и да се помоли, а учениците ги прекорија. 14 Но Исус рече: „ Оставете ги малите деца и не забранувајте да доаѓаат кај мене, зашто на такви им е царството небесно. 15 И ги положи рацете врз нив и замина оттаму. 16 И ете, еден дојде и му рече: „Добар учител, што добро да направам за да имам вечен живот? 17 А тој му рече: „ Зошто ме нарекуваш добар? нема друг добар освен еден, тоа е Бог; но ако сакаш да влезеш во животот, пази ги заповедите. 18 Тој му рече: „Што? Исус рече: Не убивај, не прељубувај, не кради, не сведочи лажно, 19 Почитувај ги татка си и мајка си и сакај го ближниот свој како себеси. 20 Младиот човек му рече: „Сето тоа го чував од младоста, што уште ми недостасува? 21 Исус му рече: „ Ако сакаш да бидеш совршен, оди, продај го она што го имаш, и дај им на сиромасите, и ќе имаш богатство на небото; и дојди и оди по Мене. 22 Но, кога младиот човек ја чу таа реченица, си замина тажен, зашто имаше голем имот.

Метју

23 Тогаш Исус им рече на своите ученици: „ Вистина ви велам, дека богат човек тешко ќе влезе во царството небесно. 24 И пак ви велам, полесно ѝ е на камилата да помине низ игла, отколку на богат човек да влезе во царството Божјо. 25 Кога Неговите ученици го чуја тоа, се зачудија многу и рекоа: „Тогаш кој може да се спаси? 26 Но Исус ги виде и им рече: „ За луѓето тоа е невозможно; но кај Бога се е можно. 27 Тогаш Петар одговори и му рече: „Ете, ние оставивме сè и тргнавме по тебе; што ќе имаме затоа? 28 А Исус им рече: „ Вистина ви велам, дека вие, кои ме следевте, во преродбата, кога Синот човечки ќе седне на престолот на својата слава, и вие ќе седнете на дванаесет престоли и ќе им судите на дванаесетте племиња на Израел. 29 И секој што оставил куќи, или браќа, или сестри, или татко, или мајка, или жена, или деца, или земја заради моето име, ќе добие стократно и ќе наследи вечен живот. 30 Но многу први ќе бидат последни; а последниот ќе биде прв. ПОГЛАВЈЕ 20 1 Зашто царството небесно е слично на домаќинот, кој излезе рано наутро да изнајми работници во своето лозје. 2 И кога се договори со работниците за еден денар на ден, ги испрати во своето лозје. 3 И излезе околу третиот час и виде други како стојат без работа на пазарот, 4 И им рече; Одете и вие во лозјето, и што е добро ќе ви дадам. И тргнаа по својот пат. 5 Повторно излезе околу шестиот и деветтиот час и го направи истото. 6 А околу единаесеттиот час, тој излезе, ги најде другите како стојат без работа, и им рече: „Зошто стоите овде цел ден без работа? 7 Тие му рекоа: „Зашто никој не нè вработи. Тој им рече: „Одете и вие во лозјето; и што е исправно, ќе примите. 8 А кога се квечерина, господарот на лозјето му рече на својот управител: „Повикај ги работниците и дај им го нивниот наем, почнувајќи од последниот до првиот. 9 А кога дојдоа наемниците околу единаесеттиот час, примија секој по еден денар. 10 Но, кога дојдоа првите, мислеа дека треба да добијат повеќе; и тие исто така добија секој човек по еден денар. 11 И кога го примија, мрмореа против куќниот човек, 12 велејќи: „Овие последните работеа само еден час, а ти ги изедначи со нас, кои го понесовме товарот и топлината на денот. 13 Но тој одговори на еден од нив и рече: „Пријателе, не ти правам ништо лошо; 14 Земи го твоето, и оди си; 15 Зар не ми е дозволено да правам што сакам со моите? Дали твоето око е зло, затоа што сум добар? 16 Така последните ќе бидат први, а првите последни: зашто мнозина се повикани, а малкумина избрани.

17 А Исус, кога се искачи во Ерусалим, ги зеде дванаесетте ученици по патот и им рече: 18 Еве, ние одиме во Ерусалим; и Синот Човечки ќе им биде предаден на првосвештениците и на книжниците, и тие ќе го осудат на смрт, 19 И ќе им го предаде на незнабошците да се подбиваат, да го камшикуваат и да го распнат; и на третиот ден ќе воскресне. 20Тогаш дојде кај него мајката на Заведеевите синови со своите синови, му се поклонија и бараа нешто од него. 21 А тој ѝ рече: „Што сакаш? Таа му рече: Дај ги овие мои два сина да седат, едниот од десната, а другиот од левата страна во твоето царство. 22 Но Исус одговори и рече: „ Не знаете што барате. Дали можете да пиете од чашата од која ќе пијам Јас и да се крстите со крштевањето со кое се крстам јас? Тие му велат: „Можеме. 23 И тој им рече: „ Навистина ќе пиете од мојата чаша и ќе се крстите со крштевањето со кое се крстам јас; дадено на оние за кои е подготвено од мојот Татко. 24 И кога десеттемина го слушнаа тоа, се разгневија против двајцата браќа. 25 Но Исус ги повика кај себе и рече: „ Знаете дека кнезовите на незнабошците владеат над нив, а големите имаат власт над нив. 26 Но меѓу вас нека не биде така; 27 А кој сака да биде главен меѓу вас, нека ви биде слуга. 28 Како што Синот Човечки не дојде да му служат, туку да служи и да го даде својот живот како откупнина за мнозина. 29 А кога заминуваа од Ерихон, мноштво народ го следеше. 30 И ете, двајца слепи седеа покрај патот, кога чуја дека минува Исус, извикаа велејќи: „Помилуј нѐ, Господи, Сине Давидов! 31 А мноштвото ги прекоруваше, зашто треба да молчат, но тие уште повеќе викаа, велејќи: „Смилувај нѐ, Господи, Сине Давидов! 32 А Исус застана, ги повика и рече: „ Што сакате да ви направам? 33 Тие му велат: Господи, да ни се отворат очите. 34 И Исус се сожали на нив и им ги допре очите, и веднаш видоа нивните очи и тргнаа по Него. ПОГЛАВЈЕ 21 1 А кога се приближија до Ерусалим и дојдоа во Витфага, на Елеонската Гора, тогаш Исус испрати двајца ученици, 2 И им рече: „ Одете во селото спроти вас, и веднаш ќе најдете врзан магаре и осле со неа; разврзете ги и доведете ги кај мене. 3 И ако некој ви каже нешто, кажете му: Му требаат на Господа; и веднаш ќе ги испрати. 4 Сето тоа беше направено за да се исполни реченото од пророкот, велејќи: 5 Кажете ѝ на ќерката на Сион: Ете, твојот Цар доаѓа кај тебе, кроток и седи на осле и на осле, на осле. 6 А учениците отидоа и направија како што им заповеда Исус,

Метју

7 И ги донесоа магарето и ослето, ги облечеа нивните облеки и го ставија на нив. 8 И многу големо мноштво ги рашири своите облеки по патот; други сечеа гранки од дрвјата и ги сламаа на патот. 9 А мноштвата што одеа пред и што следеа викаа, велејќи: Осана на Давидовиот Син: Благословен е оној што доаѓа во името Господово; Осана во највисокото. 10 А кога дојде во Ерусалим, сиот град се раздвижи, велејќи: „Кој е овој? 11 А мноштвото рече: „Ова е Исус, пророкот од Назарет Галилејски. 12И Исус влезе во Божјиот храм и ги истера сите што продаваа и купуваа во храмот, и ги сруши масите на менувачите на пари и седиштата на оние што продаваа гулаби. 13 И им рече: „Напишано е: „Мојот дом ќе се вика Дом на молитва; но вие го направивте дувло на крадци. 14 И слепите и сакатите дојдоа кај него во храмот; и ги исцели. 15 А кога првосвештениците и книжниците го видоа чудесното што го правеше, и децата како викаат во храмот и рекоа: Осана на Синот Давидов; тие беа многу незадоволни, 16 И му рече: „Слушаш ли што велат овие? А Исус им рече: Да; зар никогаш не сте прочитале: „Од устата на младенците и цицачите ја усовршивте пофалбата? 17 И ги остави и излезе од градот во Витанија; и се сместил таму. 18 А утрото, кога се враќаше во градот, огладне. 19 А кога виде смоква на патот, дојде кај неа, и не најде ништо на неа, освен лисја, и ѝ рече: „ Нека отсега вечно да ти расте плод. И сега смоквата секна. 20 А кога учениците го видоа тоа, се зачудија и рекоа: „Колку брзо се исуши смоквата! 21 Исус им одговори и им рече: „ Вистина ви велам: ако имате вера и не се сомневате, не само да го правите тоа што и се прави на смоквата, туку и ако и кажете на оваа планина: „Одстранете се. , и биди фрлен во морето; ќе се направи. 22 И сè, што и да побарате во молитва, со вера, ќе добиете. 23 А кога влезе во храмот, првосвештениците и народните старешини дојдоа кај него додека поучуваше и рекоа: „Со каква власт го правиш тоа? и кој ти ја даде оваа власт? 24 А Исус им одговори и им рече: „ И јас ќе ве прашам едно нешто, кое ако ми го кажете, ќе ви кажам со каква власт го правам тоа. 25 Крштевањето на Јован, од каде беше? од небото или од луѓето? И тие размислуваа меѓу себе, велејќи: „Ако речеме: од небото; ќе ни рече: Зошто тогаш не му поверувавте? 26 Но, ако речеме: од луѓето; се плашиме од народот; зашто сите го сметаат Јована за пророк. 27 А тие му одговорија на Исус и рекоа: „Не можеме да кажеме. А тој им рече: „ Ни јас не ви кажувам со каква власт го правам тоа. 28 Но, што мислите вие? Еден човек имаше два сина; и дојде кај првиот и рече: „Синко, оди да работиш денес во моето лозје!

29 Тој одговори и рече: „Не сакам, но потоа се покаја и отиде. 30 И дојде кај вториот и истото рече. А тој одговори и рече: Одам, господине, и не отиде. 31 Дали од двајцата ја исполнија волјата на неговиот татко? Тие му рекоа: Првиот. Исус им рече: Вистина ви велам дека митниците и блудниците одат во Божјото царство пред вас. 32 Зашто Јован дојде при вас по патот на праведноста, а вие не му поверувавте, а митниците и блудниците му поверуваа; 33 Слушнете уште една парабола: Имаше еден домаќин, кој засади лозје, го огради наоколу, ископа втисна во него, и изгради кула, им ја даде на сточарите и отиде во далечна земја. 34 А кога се приближи времето на плодот, ги испрати своите слуги кај сточарите, за да ги примат плодовите од него. 35 А сточарите ги зедоа слугите негови, еден го тепаа, а друг убија, а друг го каменуваа. 36 Повторно, тој испрати други слуги повеќе од првиот, и тие им направија истото. 37 Но, најпосле, им го испрати својот син, велејќи: „Ќе го почитуваат мојот син. 38 Но, сточарите, кога го видоа синот, си рекоа меѓу себе: „Овој е наследникот; дојди, да го убиеме и да го зграпчиме неговото наследство. 39 И го фатија, го исфрлија од лозјето и го убија. 40 А кога ќе дојде господарот на лозјето, што ќе им прави на тие сточари? 41 Тие му рекоа: „Тој бедно ќе ги уништи тие зли луѓе и ќе им го пушти своето лозје на други сточари, кои ќе му даваат плодови во нивните времиња. 42 Исус им рече: „ Никогаш ли не сте прочитале во Писмото: „Каменот што го отфрлија градителите, стана аголна глава; 43 Затоа ви велам: ќе ви биде одземено царството Божјо и ќе му се даде на народот што ќе ги дава неговите плодови. 44 И кој ќе падне на овој камен, ќе биде скршен; 45 А кога првосвештениците и фарисеите ги слушнаа неговите параболи, сфатија дека зборува за нив. 46 Но, кога сакаа да положат раце врз Него, се исплашија од мноштвото, зашто го земаа за пророк. ПОГЛАВЈЕ 22 1 А Исус одговори и пак им зборуваше со параболи и рече: 2 Царството небесно е слично на некој цар, кој склучи брак за својот син, 3 И ги испрати своите слуги да ги повикаат на свадбата, а тие не сакаа да дојдат. 4 Повторно, тој испрати други слуги, велејќи: „Кажете им на поканетите: Еве, ја подготвив мојата вечера: моите волови и моите гоење се убиени, и сè е готово; дојдете на свадбата. 5Но тие го разбранија тоа и отидоа, едниот на својата фарма, другиот на својата стока. 6 Остатокот ги зеде неговите слуги, им се помоли и ги уби.

Метју

7 Но, кога го слушна тоа, царот се разгневи и ги испрати своите војски и ги уништи тие убијци и го запали нивниот град. 8 Тогаш им рече на своите слуги: „Свадбата е готова, но поканетите не беа достојни. 9 Затоа, одете по патиштата, и колку што ќе најдете, побарајте да се венчате. 10Така тие слуги излегоа на патиштата и ги собраа сите што најдоа, и лоши и добри, и свадбата беше опремена со гости. 11 И кога царот влезе да ги види гостите, виде таму човек кој не беше облечен во свадбена облека: 12 А тој му рече: „Пријателе, како дојде овде без венчаница? И остана без зборови. 13 Тогаш царот им рече на слугите: „Врзете му ги рацете и нозете, земете го и фрлете го во надворешната темнина; ќе има плач и чкртање со заби. 14 Зашто мнозина се повикани, но малкумина се избрани. 15 Тогаш фарисеите отидоа и се посоветуваа како да го заплеткаат во неговиот говор. 16 И ги испратија при Него своите ученици со Иродијанците, велејќи: „Учителе, знаеме дека си вистинит и вистина го учиш Божјиот пат и не се грижиш за никого, зашто не гледаш на човечката личност. 17 Кажи ни, што мислиш? Дали е дозволено да се дава данок на цезарот или не? 18 Но Исус ја согледа нивната злоба и рече: „ Зошто ме искушувате, лицемери? 19 Покажи ми ги парите за данок. И му донесоа еден денар. 20 А тој им рече: Чиј е овој лик и натпис? 21 Му рекоа: Цезаров. Тогаш им рече: „ Дајте му на цезарот она што е на цезарот; и на Бога она што е Божјо. 22 Кога ги слушнаа овие зборови, се зачудија, го оставија и си отидоа. 23 Истиот ден дојдоа кај него садукеите, кои велат дека нема воскресение, и Го прашаа: 24 Велејќи: „Учителе“, Мојсеј рече: „Ако некој умре без деца, неговиот брат нека се ожени со неговата жена и нека му подигне потомство на својот брат. 25 А со нас беа седум браќа; 26 Така и вториот, и третиот до седмиот. 27 Последна од сите умре и жената. 28 Затоа, во воскресението, чија жена ќе биде таа од седумте? зашто сите ја имаа. 29 Исус одговори и им рече: „ Грешите, не знаејќи ги Писмото, ниту силата Божја. 30 Зашто во воскресението тие ниту се мажат, ниту се мажат, туку се како Божјите ангели на небото. 31 А што се однесува до воскресението на мртвите, зар не сте го прочитале она што ви е кажано од Бога, велејќи: 32 Јас сум Бог Авраамов, Бог Исак и Бог Јаковов? Бог не е Бог на мртвите, туку на живите. 33 А кога мноштвото го чу тоа, се зачуди од неговото учење. 34 Но, кога фарисеите чуја дека ги замолчил садукеите, се собраа.

35Тогаш еден од нив, кој беше адвокат, му постави прашање, искушувајќи го и велејќи: 36 Учителе, која е големата заповед во законот? 37 Исус му рече: „ Возљуби Го Господа, својот Бог, со сето свое срце и со сета своја душа и со сиот свој разум. 38 Ова е првата и голема заповед. 39 А втората е слична на тоа: Сакај го ближниот свој како себеси. 40 На овие две заповеди висат сиот закон и пророците. 41 Додека фарисеите беа собрани, Исус ги праша: 42 велејќи: „Што мислите за Христа? чиј син е тој? Му рекоа: Давидовиот син. 43 Тој им рече: „ Така како Давид во дух го нарекува Господ, велејќи: 44. Господ му рече на мојот Господ: „Седни од мојата десна страна, додека не ги ставам твоите непријатели под подножје на нозете? 45 Ако Давид тогаш го нарекува Господ, како е тој негов син? 46 И никој не можеше да му одговори ни збор, ниту се осмели од тој ден да го праша повеќе. ПОГЛАВЈЕ 23 1 Тогаш Исус им рече на мноштвото и на своите ученици: 2 Велејќи: „ Книжниците и фарисеите седат на Мојсеевото место; 3 Затоа, сѐ што ќе ви наложат да внимавате, пазете и правете; но не постапувајте по нивните дела, зашто тие велат, а не прават. 4 Зашто врзуваат тешки товари и тешки за носење и ги полагаат на рамениците на луѓето; но тие самите нема да ги помрднат со ниту еден прст. 5 Но сите нивни дела ги прават за да бидат видени од луѓето: ги прошируваат своите филактерии и ги зголемуваат границите на облеката своја, 6 И сакајте ги најгорните простории на гозбите и главните седишта во синагогите, 7 И поздрави на пазарите, и да ве повикуваат луѓето, Раби, Раби. 8 Но немојте да се нарекувате Раби, зашто еден е вашиот Учител, Христос; и сите вие сте браќа. 9 И никого на земјата не нарекувајте ваш татко, зашто еден е вашиот Татко, кој е на небесата. 10 Немојте да се нарекувате господари, зашто еден е вашиот Учител, Христос. 11 А најголемиот меѓу вас нека ви биде слуга. 12 А кој ќе се возвиши, ќе биде понижен; и кој ќе се понизи ќе биде возвишен. 13 Но тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто вие го затворате царството небесно пред луѓето; 14 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто вие ги проголтувате куќите на вдовиците и за преправање долго се молите; затоа ќе добиете поголема осуда. 15 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто ги обиколувате морето и копното за да направите еден прозелит, и кога ќе се направи, го правите двојно повеќе чедо на пеколот од себе.

Метју

16 Тешко вам, слепи водачи, кои велите: „Кој ќе се заколне во храмот, тоа не е ништо; но кој ќе се заколне во златото на храмот, тој е должник! 17 Глупаци и слепи: дали е поголемо, златото или храмот што го осветува златото? 18 А кој ќе се заколне во жртвеникот, тоа не е ништо; но кој се колне во дарот што е на него, тој е виновен. 19 Безумни и слепи: дали е поголем дарот или жртвеникот што го осветува дарот? 20 Затоа, кој ќе се заколне во жртвеникот, се колне во него и во сè што е на него. 21 И кој ќе се заколне во храмот, се колне во него и во оној што живее во него. 22 А кој ќе се заколне во небото, се колне во Божјиот престол и во оној што седи на него. 23 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто вие плаќате десеток од нане, анасон и ким, а ги изоставивте поважните работи од законот, судот, милоста и верата: тоа требаше да ги правите, а другото да не го оставате непоправено. 24 Слепи водачи, кои цедите од комарец и голтате камила. 25 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто ја чистите надворешноста на чашата и чинијата, но внатре се полни со изнуда и претерување. 26 Слепи фарисее, прво исчисти го она што е во чашата и чинијата, за да биде чиста и надворешноста. 27 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто вие сте како на побелени гробови, кои навистина изгледаат убави однадвор, а внатре се полни со коски на мртви и со секаква нечистотија. 28 Така и вие однадвор им се чините на луѓето праведни, но однатре сте полни со лицемерие и беззаконие. 29 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! затоа што ги градите гробовите на пророците и ги украсувате гробовите на праведниците, 30 И кажи: „Да бевме во деновите на нашите татковци, немаше да бидеме соучесници со нив во крвта на пророците. 31 Затоа, вие самите бидете сведоци дека сте деца на оние што ги убиваа пророците. 32 Тогаш наполнете ја мерката на вашите татковци. 33 Змии, род на змии, како можете да ја избегнете пеколната проклетство? 34 Затоа, ете, јас ви испраќам пророци, мудреци и книжници: а некои од нив ќе ги убиете и распнете; а некои од нив ќе ги камшикувате по синагогите и ќе ги гоните од град до град. 35 За да дојде врз вас сета праведна крв пролеана на земјата, од крвта на праведниот Авел до крвта на Захарија, синот на Варахија, кого го убивте меѓу храмот и жртвеникот. 36 Вистина ви велам, сето тоа ќе дојде врз оваа генерација. 37 Ерусалиме, Ерусалиме, ти што ги убиваш пророците и ги каменуваш испратените кај тебе, колку пати сакав да ги соберам твоите деца, како што кокошката ги собира своите кокошки под крилјата, а вие не сакавте! 38 Ете, вашата куќа е оставена за вас пуста.

39 Зашто ви велам: отсега нема да ме видите додека не кажете: Благословен е Оној што доаѓа во името Господово! ПОГЛАВЈЕ 24 1 А Исус излезе и си замина од храмот, а Неговите ученици дојдоа кај него да му ги покажат градбите на храмот. 2 А Исус им рече: „ Не го гледате ли сето тоа? Вистина, ви велам, нема да остане овде камен на друг, кој нема да биде урнат. 3 И додека седеше на Маслиновата Гора, учениците дојдоа при Него насамо и рекоа: „Кажи ни, кога ќе биде тоа? и каков ќе биде знакот на твоето доаѓање и на крајот на светот? 4 А Исус одговори и им рече: „ Внимавајте никој да не ве измами. 5 Зашто мнозина ќе дојдат во мое име и ќе речат: Јас сум Христос; и ќе измами многумина. 6 И ќе слушнете за војни и гласини за војни; внимавајте да не се вознемирувате: зашто сето тоа треба да се случи, но крајот сè уште не е. 7 Зашто ќе се крене народ против народ и царство против царство, и ќе има глад, помор и земјотреси на различни места. 8 Сето тоа е почеток на тагата. 9 Тогаш ќе ве предадат во неволја и ќе ве убијат; и ќе бидете мразени од сите народи заради моето име. 10 И тогаш мнозина ќе се соблазнуваат и ќе се предаваат еден со друг и ќе се мразат еден со друг. 11 И ќе се појават многу лажни пророци и ќе измамат мнозина. 12 И бидејќи ќе се изобилува беззаконието, љубовта на мнозина ќе се олади. 13 Но, кој ќе издржи до крај, тој ќе биде спасен. 14 И ова Евангелие за царството ќе се проповеда по целиот свет за сведоштво на сите народи; и тогаш ќе дојде крајот. 15 Затоа, кога ќе ја видите гнасотијата на пустошот, за која зборува пророкот Даниил, застанете на светото место (кој чита нека разбере.) 16 Тогаш оние што се во Јудеја нека бегаат во планините. 17 Кој е на покривот, нека не слезе да земе ништо од својата куќа. 18 Ниту тој што е во полето нека не се врати да си ја земе облеката. 19 И тешко на бремените и на оние што дојат во тие денови! 20 Но, молете се вашето бегство да не биде во зима, ниту во сабота. 21 Зашто тогаш ќе има голема неволја, каква што немало од почетокот на светот до денес, нема, ниту ќе има. 22 И ако тие денови не се скратат, нема да се спасува ниедно тело, туку заради избраните тие денови ќе се скратат. 23 Тогаш, ако некој ви рече: ете, тука е Христос или таму; верувајте не.

Метју

24 Зашто ќе се појават лажни Христови и лажни пророци и ќе покажат големи знаци и чуда; дотолку што, ако е можно, ќе ги измамат и самите избраници. 25 Еве, ви кажав претходно. 26 Затоа, ако ви речат: „Ете, тој е во пустината; не излегувај: ете, тој е во тајните одаи; верувајте не. 27 Зашто како што молњата излегува од исток и сјае дури до запад; така ќе биде и доаѓањето на Синот Човечки. 28 Зашто каде и да е трупот, таму ќе се соберат и орлите. 29 Веднаш по неволјата во тие денови, сонцето ќе се затемни, и месечината нема да ја даде својата светлина, и ѕвездите ќе паднат од небото и силите на небесата ќе се разнишаат. 30 И тогаш ќе се појави знакот на Синот Човечки на небото, и тогаш сите племиња на земјата ќе тагуваат и ќе го видат Синот Човечки како доаѓа на небесните облаци со сила и голема слава. 31 И ќе ги испрати Своите ангели со силен звук на труба, и тие ќе ги соберат Неговите избраници од четирите ветра, од едниот до другиот крај на небото. 32 Сега научете ја параболата за смоквата; Кога неговата гранка е уште нежна и испушта лисја, знаете дека летото е близу. 33 Така и вие, кога ќе го видите сето тоа, знајте дека е близу, дури и пред вратите. 34 Вистина ви велам: нема да помине оваа генерација додека сето тоа не се исполни. 35 Небото и земјата ќе поминат, но моите зборови нема да поминат. 36 Но, за тој ден и час никој не знае, ниту ангелите небесни, туку само мојот Татко. 37 Но, како што беа деновите на Ное, така ќе биде и доаѓањето на Синот човечки. 38 Зашто како во деновите пред потопот јадеа и пиеја, се мажеа и се мажеа, до денот кога Ное влезе во ковчегот, 39 И не знаеја додека не дојде потопот и ги однесе сите; така ќе биде и доаѓањето на Синот Човечки. 40 Тогаш двајца ќе бидат на полето; едното ќе се земе, а другото ќе се остави. 41 Две жени ќе мелат во мелницата; едното ќе се земе, а другото ќе се остави. 42 Затоа, будете, зашто не знаете во кој час ќе дојде вашиот Господ. 43 Но знајте го ова, дека да знаеше куќниот човек во која стража ќе дојде крадецот, ќе бдееше и немаше да дозволи да му ја разбијат куќата. 44 Затоа и вие бидете подготвени, зашто Синот Човечки ќе дојде во час кога не мислите. 45 Кој е, пак, верен и мудар слуга, кого неговиот господар го постави за управител над својот дом, за да им дава храна во свое време? 46 Блажен е тој слуга, кого неговиот господар, кога ќе дојде, ќе го најде како прави. 47. 48 Но, ако тој злобен слуга рече во своето срце: „Господарот мој го одложува своето доаѓање; 49 И ќе почне да ги тепа своите соработници и да јаде и да пие со пијаните;

50 Господарот на тој слуга ќе дојде во ден кога нема да го бара, и во час за кој не знае, 51 И ќе го распарчи и ќе му одреди дел со лицемерите: таму ќе биде плач и чкртање со заби. ПОГЛАВЈЕ 25 1 Тогаш царството небесно ќе се спореди со десет девици, кои ги зедоа своите светилки и излегоа да го пречекаат младоженецот. 2 И петмина од нив беа мудри, а петмина беа безумни. 3 Глупавите ги зедоа своите светилки и не зедоа масло со себе. 4 Но мудрите земаа масло во садовите со нивните светилки. 5 Додека младоженецот застана, сите дремеа и спиеја. 6 А на полноќ се слушна викање: „Ете, доаѓа младоженецот; излезете да го пречекате. 7Тогаш сите тие девици станаа и ги скратија светилките свои. 8 А глупавите им рекоа на мудрите: „Дајте ни од вашето масло; зашто нашите светилки се изгаснаа. 9 Но мудрите одговорија, велејќи: „Не е така; да не биде доволно за нас и за вас, туку одете кај продавачите и купувајте за себе. 10 И додека отидоа да купат, дојде младоженецот; и оние што беа готови влегоа со него на свадба, и вратата беше затворена. 11 Потоа дојдоа и другите девици и рекоа: Господи, Господи, отвори ни! 12 Но тој одговори и рече: „Вистина ви велам, не ве познавам. 13 Затоа, будете, зашто не го знаете ниту денот, ниту часот кога ќе дојде Синот Човечки. 14 Зашто царството небесно е како човек кој патува во далечна земја, кој ги повикал своите слуги и им го предал својот имот. 15 На едниот му даде пет таланти, на другиот два, а на другиот еден; на секој човек според неговите неколку способности; и веднаш тргна на пат. 16 Тогаш, кој ги прими петте таланти, отиде и тргуваше со нив, и им направи други пет таланти. 17 Исто така, кој примил два, добил и други двајца. 18 Но, кој прими еден, отиде, ископа во земјата и ги сокри парите на својот господар. 19 По долго време дојде господарот на тие слуги и се пресмета со нив. 20 А тој што прими пет таланти дојде и донесе други пет таланти, велејќи: „Господи, ми предаде пет таланти; ете, јас добив покрај нив уште пет таланти. 21 Неговиот господар му рече: „Браво, добар и верен слуго! 22 Дојде и тој што прими два таланти и рече: „Господи, ми предаде два таланти; ете, освен нив добив два други таланти. 23 Неговиот господар му рече: „Браво, добар и верен слуго! Ти беше верен во малку работи, ќе те поставам владетел над многу работи: влези во радоста на твојот господар. 24Тогаш дојде оној што прими еден талант и рече: „Господи, те знаев дека си тежок човек, жнееш таму

Метју

каде што не си посеал и собираш таму каде што не си слама. 25 И јас се исплашив и отидов и го скрив твојот талент во земјата; ете, таму го имаш твоето. 26 Господарот му одговори и му рече: „Злоб и мрзлив слуга, знаеше дека жнеам таму каде што не сум посеал и собирам каде што не сум сламена. 27 Затоа, требаше да ги дадеш моите пари на разменувачите, а потоа, при моето доаѓање, да ги добијам моите со лихварство. 28 Затоа земете му го талантот и дајте му го на оној што има десет таланти. 29 Зашто на секој што има ќе му се даде и ќе има изобилство, а на кој нема ќе му се одземе и она што го има. 30 И фрлете го бескорисниот слуга во надворешната темнина: таму ќе биде плач и чкртање со заби. 31 Кога ќе дојде Синот Човечки во Својата слава и сите свети ангели со него, тогаш ќе седне на престолот на својата слава. 32 И пред него ќе се соберат сите народи, и тој ќе ги одвои еден од друг, како што пастирот ги дели овците свои од козите. 33 И ќе ги постави овците од десната рака, а козите од левата. 34 Тогаш царот ќе им рече од десната страна: „Дојдете, благословени од мојот Татко, наследете го царството што ви е приготвено од создавањето на светот. 35 Зашто бев гладен, и ми дадовте јадење, бев жеден и ми дадовте да пијам; 36 Гола, и ме облековте: бев болен и ме посетивте: бев во затвор, а вие дојдовте кај мене. 37 Тогаш праведниците ќе му одговорат: „Господи, кога те видовме гладен и те нахранивме? или жеден, и ти дал да пиеш? 38 Кога те видовме странец и те примивме? или гол, и те облеков? 39 Или кога те видовме болен или во затвор и дојдовме кај тебе? 40 А царот ќе одговори и ќе им рече: „Вистина ви велам, бидејќи тоа му го направивте на еден од овие мои најмали браќа, вие ми го направивте мене. 41 Тогаш ќе им рече и на левата страна: „Одете од мене, проклети, во вечен оган, подготвен за ѓаволот и неговите ангели. 42 Зашто бев гладен и не ми дадовте храна, бев жеден и не ми дадовте да пијам. 43 Бев туѓинец и не ме примивте: гол, и не ме облековте: болен и во затвор, а не ме посетивте. 44 Тогаш и тие ќе му одговорат, велејќи: „Господи, кога те видовме гладен, или жеден, или туѓинец, или гол, или болен, или во затвор, а не ти служевме? 45 Тогаш тој ќе им одговори, велејќи: „Вистина ви велам: бидејќи не му го сторивте тоа на еден од овие најмалите, не ми го направивте и мене. 46 И овие ќе одат во вечна казна, а праведниците во вечен живот.

2 Знаете дека по два дена е празникот Пасха, а Синот Човечки е предаден за да биде распнат. 3 Потоа се собраа првосвештениците, книжниците и старешините на народот, во дворецот на првосвештеникот, наречен Кајафа, 4 И се посоветуваа да го фатат Исуса и да го убијат. 5 Но тие рекоа: „Не на празникот, за да не се крене врева меѓу народот. 6 А кога Исус беше во Витанија, во домот на лепрозниот Симон, 7 Дојде кај него една жена, која имаше алабастерска кутија со многу скапоцено миро, и ја истури врз неговата глава, додека седеше на јадење. 8 Но, кога Неговите ученици го видоа тоа, се налутија и рекоа: „За што е ова трошење? 9 Зашто, ова миро можеше да се продаде за многу и да се даде на сиромашните. 10 Кога го разбра Исус, им рече: „ Зошто ја вознемирувате жената? зашто таа ми направи добро дело. 11 Зашто сиромашните ги имате секогаш со вас; но мене ме немате секогаш. 12 Зашто, со тоа што таа го истури ова миро врз моето тело, го направи тоа за мојот погреб. 13 Вистина ви велам: каде и да се проповеда ова Евангелие по целиот свет, таму ќе се каже и тоа што го направи оваа жена за нејзин спомен. 14Тогаш еден од дванаесетте, наречен Јуда Искариотски, отиде кај првосвештениците, 15 И им рече: „Што ќе ми дадете, а јас да ви го предадам? И склучија завет со него за триесет сребреници. 16 И оттогаш бараше можност да го предаде. 17 А на првиот ден од празникот Бесквасници, учениците дојдоа кај Исус и Му рекоа: „Каде сакаш да ти приготвиме да јадеш Пасха? 18 А тој рече: „ Оди во градот кај таков човек и кажи му: Учителот вели: „Моето време е близу; Пасхата ќе ја празнувам во твојата куќа со моите ученици. 19 А учениците направија како што им нареди Исус; и ја приготвија Пасхата. 20 А кога се вечера, седна со дванаесеттемина. 21 И додека јадеа, тој рече: „ Вистина ви велам дека еден од вас ќе ме предаде. 22 И тие беа многу тажни, и секој од нив почна да му вели: Господи, дали сум јас? 23 А тој одговори и рече: „ Кој ќе ја натопи раката своја со мене во чинијата, тој ќе ме предаде. 24 Синот Човечки оди како што е напишано за Него; беше добро за тој човек да не беше роден. 25 Тогаш Јуда, кој го предаде, одговори и рече: „Учителе, дали сум јас? Тој му рече: Ти рече. 26 И додека јадеа, Исус зеде леб, го благослови, го прекрши, им го даде на учениците и рече: „ Земете, јадете; ова е моето тело. 27 И ја зеде чашата, се заблагодари и им ја даде, велејќи: „ Пијте сите од неа; 28 Зашто ова е мојата крв од Новиот завет, која се пролева за мнозина за простување на гревовите. 29 Но, јас ви велам, отсега нема да пијам од овој лозови плодови до оној ден кога ќе го пијам новото со вас во царството на Мојот Татко.

ПОГЛАВЈЕ 26 1 И кога Исус ги заврши сите овие зборови, им рече на учениците Свои:

Метју

30 И кога пееја химна, излегоа на Маслиновата Гора. 31 Тогаш Исус им рече: „ Сите вие ќе се навредите поради мене оваа ноќ, зашто е напишано: Ќе го удрам пастирот, а овците од стадото ќе се распрснат. 32 Но, откако ќе воскреснам, ќе одам пред вас во Галилеја. 33 Петар одговори и му рече: „Иако сите ќе се соблазнуваат поради тебе, јас никогаш нема да се соблазнам. 34 Исус му рече: „ Вистина ти велам дека оваа ноќ, пред да запее петелот, трипати ќе се одречеш од Мене. 35 Петар му рече: „И да умрам со тебе, нема да те одречам. Така рекоа и сите ученици. 36 Тогаш дојде Исус со нив до местото наречено Гетсиманија и им рече на учениците: „ Седете овде, додека јас одам и се молам таму. 37 И ги зеде со себе Петар и двајцата Зеведееви синови, и почна да биде тажен и многу тежок. 38 Тогаш им рече: „ Душата моја е многу тажна, до смрт; останете овде и бдеете со мене. 39 И отиде малку подалеку, падна ничкум и се молеше, велејќи: „Оче мој, ако е можно, нека помине оваа чаша од мене; но не како што сакам јас, туку како што сакаш Ти. 40 А тој дојде кај учениците, ги затекна како спијат и му рече на Петар: „ Што, не можеше да бдееш со мене ниту еден час? 41 Гледајте и молете се, за да не влезете во искушение: духот навистина е подготвен, а телото е слабо. 42 Тој пак отиде по втор пат и се помоли, велејќи: „Оче мој, ако оваа чаша не помине од мене, ако не ја пијам, нека биде волјата твоја. 43 И дојде и пак ги најде како спијат, зашто очите им беа тешки. 44 И ги остави, пак отиде и се помоли по трет пат, кажувајќи ги истите зборови. 45 Тогаш дојде кај Своите ученици и им рече: „ Спијте сега и одморете се; 46 Стани, да одиме: ете, се доближи тој што ме предава. 47 И додека тој уште зборуваше, ете, дојде Јуда, еден од дванаесетте, и со него големо мноштво со мечеви и стапови, од првосвештениците и старешините на народот. 48 А оној што го предаде, им даде знак, велејќи: „Кого ќе го бакнам, тој е тој; држете го. 49 И веднаш дојде кај Исус и рече: Здраво, мајсторе; и го бакна. 50 А Исус му рече: „ Пријателе, зошто си дојден? Тогаш дојдоа, положија раце врз Исуса и Го фатија. 51 И ете, еден од оние што беа со Исуса ја испружи раката, го извади мечот свој, го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече увото. 52 Тогаш Исус му рече: „ Постави го својот меч на неговото место, зашто сите што се фаќаат за меч, од меч ќе загинат. 53 Мислиш ли дека сега не можам да му се молам на мојот Татко, и тој во моментов ќе ми даде повеќе од дванаесет легии ангели? 54 Но, како тогаш ќе се исполни Писмото, дека така треба да биде? 55 Во истиот час Исус му рече на народот: „ Дали излеговте како против крадец со мечеви и стапови да

ме земете? Секојдневно седев со вас, поучувајќи во храмот, а вие не ме фативте. 56 Но сето тоа беше направено за да се исполнат Писмата на пророците. Тогаш сите ученици го оставија и побегнаа. 57 А оние што го фатија Исуса го одведоа кај првосвештеникот Кајафа, каде што беа собрани книжниците и старешините. 58 Но Петар го следеше оддалеку до првосвештеничката палата, и влезе и седна со слугите да го види крајот. 59 А првосвештениците и старешините и сиот собор бараа лажно сведоштво против Исуса за да го убијат; 60 Но, не најдоа: да, иако дојдоа многу лажни сведоци, сепак не најдоа. На крајот дојдоа двајца лажни сведоци, 61 И рече: „Овој рече: Јас можам да го уништам Божјиот храм и да го изградам за три дена. 62 А првосвештеникот стана и му рече: „Ништо не одговараш? што е тоа што овие сведочат против тебе? 63 Но Исус молчеше. А првосвештеникот одговори и му рече: „Те заколнувам во живиот Бог, да ни кажеш дали си Христос, Синот Божји. 64 Исус му рече: Ти рече: но јас ти велам: отсега ќе го гледате Синот Човечки како седи од десната страна на силата и како доаѓа на небесните облаци. 65 Тогаш првосвештеникот ја раскина својата облека, велејќи: „Тој проговори хула; што ни требаат повеќе од сведоци? ете, сега го слушнавте неговото богохулење. 66 Што мислите вие? Тие одговорија и рекоа: Тој е виновен за смртта. 67 Тогаш го плукаа во лице и го удрија со удирање; а други го удираа со дланки, 68 велејќи: „Пророчи ни, Христе, кој е тој што те удри? 69 А Петар седеше надвор во дворецот; 70 Но тој се одрече пред сите нив, велејќи: „Не знам што велиш. 71 А кога излезе во тремот, Го виде друга слугинка и им рече на оние што беа таму: „И овој беше со Исуса од Назарет. 72 И пак се одрече со заклетва: Не го познавам човекот. 73 По некое време, дојдоа кај Него оние што стоеја и му рекоа на Петар: „Навистина и ти си еден од нив; зашто твојот говор те изневерува. 74 Тогаш почна да пцуе и да се колне, велејќи: „Не го познавам тој човек. И веднаш петел екипажот. 75. А Петар се сети на Исусовото слово што му рече: „Пред петелот да запее, трипати ќе се одречеш од Мене. И излезе и горко плачеше. ПОГЛАВЈЕ 27 1 Кога се утрото, сите првосвештеници и старешини на народот се посоветуваа против Исус да го убијат. 2 И кога го врзаа, го одведоа и му го предадоа на управителот Понтиј Пилат. 3 Тогаш Јуда, кој го предаде, кога виде дека е осуден, се покаја и им ги врати триесетте сребреници на првосвештениците и на старешините. 4 велејќи: згрешив затоа што ја предадов невината крв. А тие рекоа: „Што ни е тоа? види ти за тоа. 5 И ги фрли сребрениците во храмот, отиде и отиде и се обеси.

Метју

6 И првосвештениците ги зедоа сребрените парчиња и рекоа: „Не е дозволено да се ставаат во ризницата, зашто тоа е цена на крв. 7 И се посоветуваа и купија со нив грнчарско поле за да ги закопаат странците. 8 Затоа таа нива беше наречена „Крвна нива“ до денес. 9 Тогаш се исполни она што беше кажано од пророкот Еремиј, велејќи: „И ги зедоа триесетте сребреници, цената на проценетиот, што тие од синовите Израилеви го вреднуваа; 10 И ги даде за грнчарско поле, како што ме нареди Господ. 11 А Исус застана пред гувернерот; А Исус му рече: Ти велиш. 12 А кога го обвинуваа првосвештениците и старешините, тој ништо не одговори. 13 Тогаш Пилат му рече: „Не слушаш ли колку нешта сведочат против тебе? 14 А тој му одговори без збор; дотолку што гувернерот многу се зачуди. 15 Сега на тој празник гувернерот имаше обичај да му пушти на народот затвореник, кого тие сакаат. 16 Тогаш имаа еден познат затвореник, наречен Варава. 17 Затоа, кога се собраа, Пилат им рече: „Кого сакате да ви ослободам? Варава или Исус кој се нарекува Христос? 18 Зашто знаеше дека од завист го избавија. 19 Кога седна на судската столица, жена му испрати да му рече: „Немај ништо со тој праведник, зашто многу страдав денес во сон поради него. 20 Но, првосвештениците и старешините го убедија мноштвото да го прашаат Варава и да го убијат Исуса. 21 Гувернерот одговори и им рече: „Дали сакате да ви пуштам од двајцата? Тие рекоа: Варава. 22 Пилат им рече: „Тогаш, што да правам со Исуса, наречен Христос? Сите Му велат: Нека биде распнат! 23 А гувернерот рече: „Зошто, какво зло направи? Но тие уште повеќе извикуваа, велејќи: Нека биде распнат! 24 Кога Пилат виде дека не може да победи ништо, туку дека повеќе се крена метеж, зеде вода и ги изми рацете пред мноштвото, велејќи: „Јас сум невин за крвта на овој праведник. 25 Тогаш сиот народ одговори и рече: Неговата крв нека биде врз нас и врз нашите деца. 26 Тогаш им го пушти Варава, и кога Го камшикуваше Исуса, Го предаде да биде распнат на крст. 27 Тогаш војниците на управителот Го одведоа Исуса во заедничката сала и ја собраа при Него целата чета војници. 28 И го соблекоа и му облекоа црвена облека. 29 А кога наложија круна од трње, му ја ставија на главата, а во десната рака му ја ставија трската; 30 И го плукаа, ја зедоа трската и го удираа по главата. 31 И откако го исмеаја, му ја соблекоа наметката, му ја облекоа неговата облека и го одведоа да го распнат. 32 И кога излегоа, најдоа еден Киренец, по име Симон, и го натераа да го носи неговиот крст. 33 И кога дојдоа до местото наречено Голгота, т.е. место на череп, 34 Му дадоа да пие оцет измешан со жолчка, и откако проба од него, не сакаше да пие.

35 И го распнаа и му ја разделија облеката, фрлајќи ждрепка, за да се исполни реченото од пророкот: „Моите облеки ги разделија меѓу себе, и на мојата облека фрлија ждрепка. 36 И седнаа таму, Го гледаа; 37 И го постави над главата неговото обвинение напишано: „ОВА Е ИСУС, ЦАР НА ЕВРЕИТЕ. 38 Тогаш беа распнати двајца разбојници со Него, еден од десната, а другиот од левата страна. 39 А оние што минуваа го навредуваа, мавтајќи со главите, 40 И велејќи: „Ти што го уништуваш храмот и го градиш за три дена, спаси се себеси. Ако си Син Божји, слези од крстот. 41 Така и првосвештениците, со книжниците и старешините, му се потсмеваа и рекоа: 42 Тој ги спаси другите; самиот тој не може да го спаси. Ако е Цар на Израел, нека слезе од крстот, па ние ќе му веруваме. 43 Тој се надеваше на Бога; нека го избави сега, ако сака, зашто рече: Јас сум Син Божји. 44 И крадците, кои беа распнати со него, му го фрлија во забите. 45 А од шестиот час настана темнина по целата земја до деветтиот час. 46 А околу деветтиот час Исус извика со силен глас, велејќи: „Или, Ели, лама сабахтани? тоа значи: Боже мој, Боже мој, зошто ме остави? 47 Некои од оние што стоеја таму, кога го слушнаа тоа, рекоа: „Овој го повикува Илија. 48 И веднаш еден од нив истрча, зеде сунѓер, го наполни со оцет, го стави на трска и му даде да пие. 49 Останатите рекоа: „Нека, да видиме дали ќе дојде Илија да го спаси. 50 Исус, кога повторно заплака со силен глас, го предаде духот. 51 И, ете, превезот на храмот беше раскинат на два дела од врвот до дното; и земјата се затресе, и карпите се распарчија; 52 И се отворија гробовите; и станаа многу тела на светиите што умреа, 53 И излезе од гробовите по неговото воскресение, и отиде во светиот град и им се јави на мнозина. 54 А кога стотникот и оние што беа со него, гледајќи го Исуса, го видоа земјотресот и она што се случи, многу се уплашија и рекоа: „Навистина, овој беше Божјиот Син. 55 И многу жени беа таму, гледајќи од далеку, кои од Галилеја го следеа Исуса и му служеа. 56 Меѓу нив беше и Марија Магдалена, и Марија, мајката на Јаков и Јосеј, и мајката на Заведеевите синови. 57 Кога се вечерта, дојде еден богат човек од Ариматеј, по име Јосиф, кој и самиот беше ученик на Исус. 58 Отиде кај Пилат и го молеше телото на Исус. Тогаш Пилат заповеда да го предадат телото. 59 А Јосиф го зеде телото, го завитка во чиста ленена ткаенина, 60 И го положи во својот нов гроб, што го ископа во карпата; 61 А Марија Магдалена и другата Марија седеа наспроти гробот.

Метју

62 А следниот ден, по денот на подготовката, првосвештениците и фарисеите се собраа кај Пилат, 63 Велејќи: „Господине, се сеќаваме дека тој измамник, додека беше жив, рече: „По три дена ќе воскреснам. 64 Затоа, заповедај гробот да се увери до третиот ден, за да не дојдат неговите ученици ноќе и да не го украдат и да му речат на народот: Воскресна од мртвите; 65. Пилат им рече: „Имате стража; одете, погрижете се колку што можете. 66 Така отидоа и го уверија гробот, го запечатија каменот и поставија стража. ПОГЛАВЈЕ 28 1 На крајот на саботата, кога почна да се разденува кон првиот ден од седмицата, дојдоа Марија Магдалена и другата Марија да го видат гробот. 2 И ете, се случи голем земјотрес: зашто ангелот Господов слезе од небото, дојде и го сврте каменот од вратата и седна на него. 3 Неговото лице беше како гром, а облеката му беше бела како снег. 4 И од страв од него чуварите се потресоа и станаа како мртви. 5 А ангелот одговори и им рече на жените: „Не плашете се, зашто знам дека Го барате Исуса, Распнатиот. 6 Тој не е тука, зашто воскресна, како што рече. Дојдете, видете го местото каде што лежеше Господ. 7 И одете брзо и кажете им на Неговите ученици дека воскресна од мртвите; и ете, тој оди пред вас во Галилеја; таму ќе го видите: ете, ви кажав. 8 И тие брзо заминаа од гробот со страв и голема радост; и потрча да ги извести своите ученици. 9 И кога отидоа да им кажат на Неговите ученици, ете, Исус ги пресретна и рече: „ Поздрав! И дојдоа, го фатија за нозете и Му се поклонија. 10 Тогаш Исус им рече: „ Не плашете се! 11 А кога одеа, ете, некои од стражарите дојдоа во градот и им покажаа на првосвештениците сè што беше направено. 12 А кога се собраа со старешините и се посоветуваа, им дадоа големи пари на војниците, 13 Кажете: Неговите ученици дојдоа ноќе и го украдоа додека ние спиевме. 14 И ако ова дојде до уво на управникот, ние ќе го убедиме и ќе ве обезбедиме. 15 И ги зедоа парите и направија како што беа поучени; 16 Тогаш единаесетте ученици отидоа во Галилеја, во планината каде што Исус ги постави. 17 И кога Го видоа, Му се поклонија, но некои се сомневаа. 18 А Исус дојде и им рече, велејќи: „ Ми е дадена сета власт на небото и на земјата. 19 Затоа, одете и поучете ги сите народи, крштевајќи ги во името на Отецот и Синот и Светиот Дух. 20 Учејќи ги да држат сè што ви заповедав: и ете, јас сум со вас секогаш, до крајот на светот. Амин.

Евангелието според Марко

24 велејќи: „Остави ни се; што имаме ние со тебе, Исусе Назаретски? дојде ли да не уништиш? Јас те знам кој си ти, Светецот Божји. 25 А Исус го прекори велејќи: „ Молчи и излези од него! 26 А кога го растргна нечистиот дух и извика со силен глас, тој излезе од него. 27 И сите се зачудија, што се прашуваа меѓу себе, велејќи: „Што е ова? која нова доктрина е ова? зашто со власт им заповеда и на нечистите духови, и тие Му се покоруваат. 28 И веднаш неговата слава се прошири низ целата област околу Галилеја. 29 И веднаш, кога излегоа од синагогата, влегоа во куќата на Симон и Андреј, со Јаков и Јован. 30 Но мајката на жената на Симон лежеше болна од треска, и веднаш му кажаа за неа. 31 И дојде, ја фати за рака и ја подигна; и веднаш ја остави треската и таа им служеше. 32 И во вечерните часови, кога сонцето зајде, му ги доведоа сите болни и опседнатите од ѓаволи. 33 И сиот град беше собран пред вратата. 34 И исцели мнозина болни од разни болести и истера многу ѓаволи; и не ги остави ѓаволите да зборуваат, зашто Го познаваа. 35 А утрото, стана многу пред денот, излезе и отиде во едно осамено место и таму се помоли. 36 А Симон и оние што беа со него тргнаа по него. 37 И кога го најдоа, му рекоа: „Сите те бараат. 38 А тој им рече: „ Да одиме во соседните градови, за да проповедам и таму, зашто затоа излегов. 39 И проповедаше по нивните синагоги по цела Галилеја и истеруваше ѓаволи. 40 И дојде кај него еден лепрозен, кој го молеше, клекна пред него и му рече: „Ако сакаш, можеш да ме исчистиш. 41 А Исус, со сожалување, ја подаде раката, го допре и му рече: „ Ќе сакам; биди чист. 42 И штом проговори, лепрата веднаш се оддалечи од него и тој се очисти. 43 И тој строго му заповеда и веднаш го испрати; 44 И му рече: „ Гледај да не кажуваш ништо на никого; туку оди, покажи се кај свештеникот и принеси за твое чистење она што го заповедал Мојсеј, како сведоштво за нив. 45 Но, тој излезе, почна многу да објавува и да го раскажува тоа, така што Исус веќе не можеше отворено да влезе во градот, туку беше надвор, по пусти места;

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Почеток на Евангелието на Исус Христос, Синот Божји; 2 Како што е напишано во пророците: Еве, го испраќам мојот гласник пред твоето лице, кој ќе го подготви твојот пат пред тебе. 3 Гласот на оној што вика во пустината: „Подгответе го патот на Господа, исправете ги неговите патеки! 4 Јован крштеваше во пустината и го проповедаше крштевањето на покајание за простување на гревовите. 5 И излезе при Него целата земја Јудејска и тие од Ерусалим, и сите се крстија од Него во реката Јордан, исповедајќи ги своите гревови. 6 А Јован беше облечен во камилско влакна и со појас од кожа околу бедрата; и јадеше скакулци и див мед; 7 И проповедаше, велејќи: „По мене доаѓа еден посилен од мене, чиишто жици од чевлите не сум достоен да се наведнам и да ги откачам. 8 Јас навистина ве крстив со вода, но тој ќе ве крсти со Светиот Дух. 9 И се случи во тие денови, Исус дојде од Назарет Галилејски и се крсти од Јован во Јордан. 10 И веднаш излезе од водата, ги виде небесата отворени и Духот како гулаб како слегува врз него. 11 И дојде глас од небото, велејќи: „Ти си мојот возљубен Син, во Кого ми е мило. 12 И веднаш Духот го истера во пустината. 13 И беше таму во пустината четириесет дена, искушуван од сатаната; и беше со дивите ѕверови; и ангелите му служеа. 14 А откако Јован беше затворен, Исус дојде во Галилеја, проповедајќи го Евангелието за царството Божјо, 15 И велејќи: „ Времето се исполни, и царството Божјо се приближи; покајте се и верувајте во Евангелието. 16 А додека одеше покрај Галилејското Море, ги виде Симон и неговиот брат Андреј како фрлаат мрежа во морето, зашто беа рибари. 17 А Исус им рече: „ Дојдете по Мене, и јас ќе ве направам да станете рибари на луѓе. 18 И веднаш ги оставија мрежите свои и тргнаа по Него. 19 А кога отиде малку подалеку оттаму, ги виде Јаков, синот Заведеев, и неговиот брат Јован, кои исто така беа во коработ и ги поправаа своите мрежи. 20 И веднаш ги повика, и тие го оставија татка си Зеведеј во коработ со наемниците и тргнаа по него. 21 И отидоа во Капернаум; и веднаш во саботата влезе во синагогата и поучуваше. 22 И тие се чудеа на неговото учење, зашто ги поучуваше како некој што има власт, а не како книжниците. 23 А во нивната синагога имаше човек со нечист дух; и тој извика:

ПОГЛАВЈЕ 2 1 По неколку денови пак влезе во Капернаум; и се слушна дека е во куќата. 2 И веднаш се собраа мнозина, така што немаше простор да ги примат, не, ниту околу вратата; и тој им го проповедаше словото. 3 И дојдоа кај него и донесоа еден парализиран, кој го родиле четворица. 4 А кога не можеа да се приближат до Него поради печатот, го открија покривот каде што беше тој; 5 Кога Исус ја виде нивната вера, му рече на парализираниот: „ Синко, да ти се простат гревовите.

Евангелието според Марко

ПОГЛАВЈЕ 3

6 Но таму седеа некои книжници и размислуваа во своите срца, 7 Зошто овој човек вака зборува богохулни? кој може да простува гревови освен само Бог? 8 И веднаш, кога Исус во својот дух сфати дека тие така размислуваат во себе, им рече: „ Зошто размислувате за тоа во своите срца? 9 Дали е полесно да му кажеш на парализираниот: „Ти се простуваат гревовите; или да речеш: Стани, земи ја постелата и оди? 10 Но, за да знаете дека Синот Човечки има моќ на земјата да простува гревови (му вели на парализираниот) 11 Ти велам: стани, земи ја постелата и оди во својата куќа. 12 И веднаш стана, ја зеде постелата и излезе пред сите нив; дотолку што сите се зачудија и Го славеа Бога, велејќи: „Никогаш не сме го виделе тоа така. 13 И тој повторно излезе покрај морето; и целото мноштво прибегна кон Него, и тој ги поучуваше. 14 И додека поминуваше, го виде Леви, синот Алфеев, како седи на царината, и му рече: „ Следи ме! И тој стана и тргна по него. 15 И се случи, додека Исус седеше на трпеза во својата куќа, седеа и многу митари и грешници со Исуса и неговите ученици, зашто беа многумина и тие тргнаа по Него. 16 А кога го видоа книжниците и фарисеите како јаде со цариниците и грешниците, им рекоа на учениците Негови: „Како јаде и пие со цариниците и грешниците? 17 Кога Исус го чу тоа, им рече: „ Не им треба лекар на здравите, туку на болните: не дојдов да ги повикам на покајание праведните, туку грешниците. 18 А учениците на Јован и фарисеите постеа; 19 А Исус им рече: „ Можат ли младоженците да постат додека младоженецот е со нив? додека го имаат младоженецот со себе, не можат да постат. 20 Но ќе дојдат денови кога ќе им го одземат младоженецот и тогаш ќе постат во тие денови. 21 Никој не шие парче ново платно на стара облека: инаку новото парче што ја наполни го одзема од старото, и киријата се влошува. 22 И никој не става ново вино во стари шишиња: инаку новото вино ги пука шишињата, и виното ќе се истури, и шишињата ќе се извалкаат, но новото вино треба да се стави во нови шишиња. 23 И се случи, во сабота тој помина низ полињата со пченка; а учениците Негови почнаа, додека одеа, да ги откинуваат клатите. 24 А фарисеите Му рекоа: „Ете, зошто во сабота го прават она што не е дозволено? 25 А тој им рече: „ Зар никогаш не сте прочитале што направи Давид, кога имаше потреба и огладне, тој и оние што беа со него? 26 Како влезе во Божјиот дом во деновите на првосвештеникот Авијатар, и јадеше од лебот на свештеникот, што не е дозволено да се јаде освен на свештениците, и им даде и на оние што беа со него? 27 А тој им рече: „ Саботата е создадена за човекот, а не човекот за саботата. 28 Затоа Синот Човечки е Господар и на саботата.

1 И пак влезе во синагогата; и таму беше еден човек кој имаше исушена рака. 2 А тие го набљудуваа дали ќе го исцели во сабота; за да го обвинат. 3 И му рече на човекот на кого му се исуши раката: „ Стани! 4 А тој им рече: „ Дали е дозволено да се прави добро во саботни денови или да се прави зло? да спасиш живот или да убиеш? Но, тие молчеа. 5 И кога ги погледна наоколу со гнев, тагувајќи поради тврдоста на нивните срца, му рече на човекот: „ Пружи ја раката своја! И ја испружи и раката му се обнови како и другата. 6 И фарисеите излегоа и веднаш се посоветуваа со Иродијанците против него како да го уништат. 7 Но Исус се повлече со Своите ученици во морето; 8 И од Ерусалим, и од Идумеја и од онаа страна на Јордан; и тие од Тир и Сидон, мноштво мноштво, штом чуја какви големи работи направи, дојде кај него. 9 И им рече на учениците Свои да го чекаат кораб поради мноштвото, за да не го натрупаат. 10 Зашто тој исцели многумина; дотолку што го притискаа да го допре, колку што имаа неволји. 11 А нечистите духови, кога Го видоа, паднаа пред Него и викаа, велејќи: „Ти си Божјиот Син. 12 И тој строго ги заповеда да не го објавуваат. 13 И се искачи на планината и го повика кого сака, и тие дојдоа кај него. 14 И нареди дванаесет да бидат со Него и да ги испрати да проповедаат. 15 И да има моќ да лекува болести и да истерува ѓаволи. 16 А Симон го нарече Петар; 17 И Јаков, синот Заведеев, и Јован, братот Јаковов; и ги нарече Боанергес, што значи: Синови на громот. 18 И Андреј, и Филип, и Вартоломеј, и Матеј, и Тома, и Јаков, синот на Алфеј, и Тадеј и Симон Хананеецот, 19. И Јуда Искариот, кој исто така го предаде, и влегоа во една куќа. 20 И мноштвото повторно се собра, така што не можеа ни леб да јадат. 21 А неговите пријатели, кога слушнаа за тоа, излегоа да го фатат, зашто рекоа: „Он е сам“. 22 А книжниците што слегоа од Ерусалим рекоа: „Тој го има Велзевул, и со кнезот на ѓаволите ги истерува ѓаволите. 23 И ги повика при себе и им рече во параболи: „ Како може сатаната да го истера сатаната? 24 И ако едно царство се подели против себе, тоа царство не може да опстане. 25 И ако една куќа се подели на себе, таа куќа не може да стои. 26 И ако сатаната се крене против себе и се раздели, не може да издржи, но има крај. 27 Никој не може да влезе во куќата на силен човек и да му го разграби имотот, ако најпрво не го врзе силниот; а потоа ќе си ја расипе куќата. 28 Вистина ви велам: ќе им се простат сите гревови на човечките синови и хули со кои и да хулат.

Евангелието според Марко

29 Но, кој ќе хули против Светиот Дух, никогаш нема прошка, туку е во опасност од вечна проклетство. 30 Зашто рекоа: „Има нечист дух“. 31 Тогаш дојдоа браќата негови и мајка му и, стоејќи надвор, испратија кај него да го повикаат. 32 А мноштвото седна околу него, и тие му рекоа: „Еве, мајка ти и браќата твои не те бараат. 33 А тој им одговори, велејќи: „ Која е мојата мајка или моите браќа? 34 И ги погледна наоколу оние што седеа околу него и рече: „ Еве ја мајка ми и моите браќа! 35 Зашто, кој ја врши волјата Божја, тој ми е брат, и сестра ми и мајка ми.

22 Зашто нема ништо скриено што нема да се открие; ниту нешто беше чувано во тајност, туку дека треба да дојде во странство. 23 Ако некој има уши да слуша, нека слуша. 24 А тој им рече: „Внимавајте што слушате; 25 Зашто, кој има, ќе му се даде, а кој нема, ќе му се земе и она што го има. 26 А тој рече: „ Така е и царството Божјо, како човек да фрли семе во земјата; 27 И ако спие, и станува ноќе и дење, а семето ќе изникне и ќе порасне, тој не знае како. 28 Зашто земјата сама дава плод; прво сечилото, па увото, потоа полната пченка во увото. 29 А кога ќе се донесе плодот, веднаш го става српот, зашто дојде жетвата. 30 А тој рече: „ Со каде да го споредиме царството Божјо? или со каква споредба да го споредиме? 31 Тоа е како зрно синапово зрно, кое, кога ќе се посее во земјата, е помало од сите семиња што се на земјата. 32 Но, кога ќе се сее, ќе порасне и ќе стане поголемо од сите тревки и ќе отсече големи гранки; за да се сместат небесните птици под неговата сенка. 33 И со многу такви параболи им го кажуваше словото, како што можеа да го слушнат. 34 Но тој не им зборуваше без парабола, и кога останаа сами, им објасни сè на Своите ученици. 35 А истиот ден, кога се вечера, им рече: „ Да поминеме на другата страна! 36 И кога го испратија мноштвото, го фатија како што беше во коработ. А со него имаше и други мали бродови. 37 И се крена голема бура, и брановите удираа во бродот, така што сега беше полн. 38 А тој беше во задниот дел на бродот, спиеше на перница; 39 А тој стана, го прекори ветрот и му рече на морето: „ Мир, мирни! И ветрот престана и настана голема спокојство. 40 А тој им рече: „ Зошто се плашите? како тоа немате вера? 41 И тие се уплашија многу и си рекоа еден на друг: „Каков човек е тој што дури и ветрот и морето му се покоруваат?

ПОГЛАВЈЕ 4 1 И тој пак почна да поучува покрај морето; а целото мноштво беше покрај морето на копно. 2 И ги научи многу работи со параболи, и им рече во своето учење: 3 Слушај; Еве, излезе сејач да сее: 4 И се случи, додека сееше, некои паднаа покрај патот, а птиците небесни дојдоа и го проголтаа. 5 А некои паднаа на камена земја, каде што немаше многу земја; и веднаш никна, зашто немаше длабочина земја. 6 Но, кога изгреа сонцето, се изгоре; и бидејќи немаше корен, се исуши. 7 А некои паднаа меѓу трње, и трњето порасна и го задави, и не даде плод. 8 А другиот падна на добра земја и даде плод што никна и се зголемуваше; и роди, некои триесет, а некои шеесет, а некои сто. 9 А тој им рече: „ Кој има уши да слуша, нека чуе! 10 А кога остана сам, оние што беа околу него со дванаесетте го прашаа за параболата. 11 А тој им рече: „ Вам ви е дадено да ја знаете тајната на Божјото царство; 12 За да видат, да видат, а да не гледаат; и слушајќи можат да слушнат, а не да разберат; за да не се обратат во секое време и да им се простат гревовите. 13 А тој им рече: „ Не ја знаете ли оваа парабола? и како тогаш ќе ги знаете сите параболи? 14 Сејачот го сее словото. 15 А тоа се тие покрај патот, каде што се сее словото; но штом слушнаа, веднаш дојде сатаната и го одзема словото што беше посеано во нивните срца. 16 И тоа се тие што се сеат на камена земја; кои, кога ќе го слушнат словото, веднаш го примаат со радост; 17 И немаат корен во себе, и така истраат само некое време; потоа, кога ќе се појават неволји или прогонства заради зборот, веднаш се соблазнуваат. 18 А тоа се оние што се сеат меѓу трње; како што се слуша зборот, 19 И грижите на овој свет, и измамата на богатството, и похотите за други работи што влегуваат внатре, го задушуваат зборот, и тој станува бесплоден. 20 А тоа се оние што се сеат на добра земја; како што го слушаат словото и го примаат, и даваат плод, едниот триесет, другиот шеесет, а другиот сто. 21 А тој им рече: „ Дали свеќа се носи да се стави под грмушка или под кревет? а да не се намести на свеќник?

ПОГЛАВЈЕ 5 1 И дојдоа на другата страна на морето, во областа на Гадарените. 2 И кога излезе од коработ, веднаш го сретна од гробовите човек со нечист дух, 3 Кој имаше свое живеалиште меѓу гробовите; и никој не можеше да го врзе, не, не со синџири: 4 Затоа што честопати беше врзан со окови и синџири, а синџирите беа откорнати од него и оковите искршени на парчиња; ниту некој можеше да го скроти. 5 И секогаш, ноќе и дење, беше по планините и по гробовите, плачеше и се сечеше со камења. 6 Но, кога Го виде Исуса оддалеку, истрча и Му се поклони, 7 И извика со силен глас и рече: „Што имам со тебе, Исусе, Сине на Севишниот Бог? Те заколнувам во Бога, да не ме мачиш.

Евангелието според Марко

8 Зашто тој му рече: „ Излези од човекот, нечист дух! 9 А тој го праша: „Како се викаш? А тој одговори, велејќи: „Моето име е Легија, зашто сме многу. 10 И тој многу го молеше да не ги пушти надвор од земјата. 11 А таму близу до планините имаше големо стадо свињи што се хранеа. 12 И сите ѓаволи Го молеа, велејќи: „Прати нè во свињите, за да влеземе во нив. 13 И Исус веднаш им даде дозвола. А нечистите духови излегоа и влегоа во свињите; 14 А оние што ги хранеа свињите побегнаа и го кажаа тоа во градот и во селата. И излегоа да видат што е тоа направено. 15 И дојдоа кај Исус и го видоа ѓаволски опседнат со легијата, како седи, облечен и разумен, и се уплашија. 16 А оние што го видоа им кажаа како му се случи на ѓаволот, а и на свињите. 17 И почнаа да Го молат да си замине од нивните брегови. 18 А кога влезе во коработ, опседнатиот од ѓаволот му се молеше да биде со него. 19 Но, Исус не му дозволи, туку му рече: „ Оди дома кај твоите пријатели и кажи им колку големи работи направи Господ за тебе и се сожали со тебе. 20 А тој отиде и почна да објавува во Декаполис колку големи работи му направил Исус, и сите се чудеа. 21 И кога Исус повторно го префрлија со кораб на другата страна, многу народ се собра кај него, а тој беше близу до морето. 22 И ете, дојде еден од началниците на синагогата, по име Јаир; и кога го виде, падна пред неговите нозе, 23 И многу го молеше, велејќи: „Мојата ќерка лежи пред смртта; и таа ќе живее. 24 И Исус отиде со него; и многу народ го следеше и го натрупаа. 25И една жена, која имаше крвав излив дванаесет години, 26И претрпе многу работи од многу лекари и потроши сè што имаше, и ништо не ѝ беше подобро, туку се влошуваше, 27 Кога слушна за Исус, дојде во печатот одзади и ја допре неговата облека. 28 Зашто таа рече: „Ако допрам само неговата облека, ќе бидам оздрав“. 29 И веднаш се исуши изворот на нејзината крв; и таа во своето тело почувствува дека е излечена од таа чума. 30 А Исус веднаш знаејќи во себе дека добродетелта излезе од него, се сврте пред него и рече: „ Кој ја допре мојата облека? 31 А учениците Негови му рекоа: „Гледаш како мноштвото те буни, и велиш: Кој ме допре? 32 И погледна наоколу за да ја види што го направи тоа. 33 Но жената плашејќи се и треперејќи, знаејќи што се случи во неа, дојде и падна пред него и му ја кажа сета вистина. 34 А тој ѝ рече: „ Ќерко, твојата вера те оздрави; оди во мир и оздрави се од својата неволја. 35 Додека тој уште зборуваше, од домот на началникот на синагогата дојдоа некои и рекоа: „Ќерка ти умре; зошто уште повеќе го вознемируваш Учителот?

36 Штом Исус го слушна зборот што беше кажан, му рече на началникот на синагогата: „ Не плаши се, само верувај! 37 И не дозволи никој да оди по Него, освен Петар, Јаков и Јован, братот Јаковов. 38 И дојде во куќата на началникот на синагогата и ја виде метежот и оние што плачеа и многу плачеа. 39 И кога влезе, им рече: „ Зошто лутате и плачете? девојката не е мртва, туку спие. 40 И тие му се потсмеваа. А кога ги извади сите, ги зеде таткото и мајката на девојката и оние што беа со него и влезе таму каде што лежеше девојката. 41 И ја фати девојката за рака и ѝ рече: Талита куми; што се толкува: Девојко, ти велам, стани! 42 И девојката веднаш стана и отиде; зашто таа беше на возраст од дванаесет години. И тие се зачудија со големо чудење. 43 И строго им заповеда никој да не го знае тоа; и заповеда да ѝ дадат нешто да јаде. ПОГЛАВЈЕ 6 1 И тој излезе оттаму и дојде во својата земја; и неговите ученици го следат. 2 А кога дојде саботата, почна да поучува во синагогата; и каква е оваа мудрост што му е дадена, дека и такви моќни дела се вршат од неговите раце? 3 Не е ли ова дрводелецот, синот на Марија, братот на Јаков, Јосеј, Јуда и Симон? и не се неговите сестри тука со нас? И тие беа навредени од него. 4 Но Исус им рече: „ Пророкот не е без чест, туку во својата земја, меѓу своите роднини и во својот дом. 5 И таму не можеше да изврши никакво силно дело, освен што ги положи рацете свои врз неколку болни и ги исцели. 6 И тој се зачуди поради нивното неверување. И одеше по селата, поучувајќи. 7 И ги повика дванаесеттемина и почна да ги испраќа по двајца; и им даде власт над нечистите духови; 8 И им заповеда да не земаат ништо за пат, освен само стап; ни ковчег, ни леб, ни пари во чантата: 9 Но бидете облечени со сандали; а не облечете два слоја. 10 А тој им рече: каде и да влезете во куќа, останете таму додека не заминете од тоа место. 11 А кој нема да ве прими, ниту да ве чуе, кога ќе заминете оттаму, истресете го правот под вашите нозе како сведоштво против нив. Вистина, ви велам, на Содом и Гомора ќе им биде поподносливо во судниот ден, отколку на тој град. 12 И тие излегоа и проповедаа луѓето да се покаат. 13 И истераа многу ѓаволи, и помазаа со масло многу болни и ги исцелуваа. 14 И царот Ирод чу за него; (зашто неговото име беше распространето:) и рече: „Јован Крстител воскресна од мртвите и затоа во него се појавуваат моќни дела. 15 Други рекоа: „Тоа е Илија. А други рекоа: Тоа е пророк или како еден од пророците. 16 Но, кога Ирод чу за тоа, рече: „Јован е, на кого му ја отсеков главата; тој воскресна од мртвите.

Евангелието според Марко

17 Зашто самиот Ирод испрати и го фати Јован и го заврза во затвор заради Иродијада, жената на неговиот брат Филип, зашто тој се ожени со неа. 18 Зашто Јован му рече на Ирод: „Не ти е дозволено да ја имаш жената на брат ти. 19 Затоа Иродијада се скара против него и сакаше да го убие; но таа не можеше: 20 Зашто Ирод се плашеше од Јована, знаејќи дека тој е праведен и свет, и го пазеше; и кога го чу, направи многу работи и со задоволство го слушаше. 21 А кога дојде погоден ден, Ирод, на својот роденден, приреди вечера на своите господари, началници и началници во Галилеја; 22 А кога влезе ќерката на споменатата Иродијада, и заигра и им угоди на Ирод и на оние што седеа со него, царот ѝ рече на девојката: „Барај од мене што сакаш, и ќе ти дадам. 23 И ѝ се заколна: „Што и да бараш од мене, ќе ти дадам до половината од моето царство. 24 А таа излезе и ѝ рече на мајка си: „Што да прашам? А таа рече: Главата на Јован Крстител. 25. И таа веднаш дојде со брзање кај царот, и побара, велејќи: „Сакам да ми ја дадеш главата на Јован Крстител повремено во полнач. 26 И царот беше многу жален; сепак заради неговата заклетва и заради нив, кои седеа со него, тој не сакаше да ја отфрли. 27 И веднаш царот испрати џелат и заповеда да му ја донесат главата, а тој отиде и му ја отсече главата во затворот. 28 И ја внесе главата негова во полнач и ѝ ја даде на девојката, а девојката и ја даде на мајка си. 29 А учениците Негови, кога слушнаа за тоа, дојдоа, го зедоа неговиот труп и го положија во гроб. 30 А апостолите се собраа кај Исус и Му кажаа сè, и што направија и што поучија. 31 А тој им рече: „ Дојдете сами во пусто место и одморете се малку; 32 И заминаа во пустината со брод насамо. 33 И народот ги виде како заминуваат, и мнозина Го познаа, и истрчаа таму од сите градови, ги надминаа и се собраа кај него. 34 А Исус, кога излезе, виде многу народ и се сожали кон нив, зашто беа како овци без пастир, и почна да ги поучува за многу работи. 35 А кога веќе помина денот, Неговите ученици дојдоа при Него и рекоа: „Ова е пусто место, а сега помина времето. 36Испрати ги да одат во околните села и во селата и да си купат леб, зашто немаат што да јадат. 37 Тој одговори и им рече: „ Дајте им да јадат! А тие му рекоа: „Да одиме да купиме леб во вредност од двесте денар и да им дадеме да јадат? 38 Тој им рече: „ Колку лебови имате? оди и види. А кога дознаа, велат: пет и две риби. 39 И им заповеда да ги наведат сите да седнат по чети на зелената трева. 40 И седнаа во редови, по стотина и по педесет. 41 А кога ги зеде петте леба и двете риби, погледна кон небото, ги благослови, ги скрши лебовите и им ги даде на учениците Свои да ги постават пред нив. и двете риби ги подели на сите.

42 И сите јадеа и се наситија. 43 И собраа дванаесет кошници полни со парчиња и риби. 44 А оние што јадеа од лебовите беа околу пет илјади луѓе. 45 И веднаш ги натера своите ученици да влезат во коработ и да отидат на другата страна пред тоа во Витсаида, додека тој го пушта народот. 46 И кога ги испрати, отиде во планината да се помоли. 47 А кога се приквечери, бродот беше среде морето, а тој сам на копното. 48 И ги виде како се мачат веслајќи; зашто ветрот беше спротивен на нив; 49 Но, кога го видоа како оди по морето, помислија дека тоа е дух и извикаа: 50 Зашто сите Го видоа и се вознемирија. И веднаш разговараше со нив и им рече: „ Бидете расположени! не плашете се. 51 И отиде кај нив во коработ; и ветрот престана. 52 Зашто не размислуваа за чудото на лебовите, зашто нивното срце беше закоравено. 53 А кога поминаа, дојдоа во Генисаретската Земја и тргнаа кон брегот. 54 И кога излегоа од коработ, веднаш Го познаа, 55 И трчаше низ целиот тој крај наоколу и почна да ги носи во кревети болните, каде што слушнаа дека е. 56 И каде и да влегуваше, во селата, или градовите, или селата, ги полагаа болните по улиците и Го молеа да ја допрат, ако е само границата на неговата облека; ПОГЛАВЈЕ 7 1 Тогаш се собраа кај него фарисеите и некои книжници, кои дојдоа од Ерусалим. 2 А кога видоа дека некои од неговите ученици јадат леб со нечисти, односно со неизмиени раце, најдоа грешка. 3 Зашто фарисеите и сите Евреи, освен често да ги мијат рацете, не јадат, почитувајќи го преданието на старешините. 4 А кога ќе дојдат од пазар, освен да се мијат, не јадат. Има и многу други работи што ги примиле да ги држат, како миење чаши, тенџериња, бронзени садови и маси. 5 Тогаш фарисеите и книжниците Го прашаа: „Зошто твоите ученици не одат според традицијата на старешините, туку јадат леб со немиени раце? 6 Тој одговори и им рече: „ Добро, Исаија пророкуваше за вас лицемерите, како што е напишано: „Овој народ ме почитува со своите усни, но неговото срце е далеку од мене. 7 Но, залудно ме обожаваат, учејќи ги човечките заповеди за учење. 8 За отфрлање на Божјата заповед, вие го држите човечкото предание, како миење тенџериња и чаши, и многу други слични работи. 9 А тој им рече: „ Добро, вие ја отфрлате Божјата заповед, за да го пазите своето предание. 10 Зашто Мојсеј рече: „Почитувај ги татка си и мајка си; и, кој проколнува татко или мајка, нека умре со смрт.

Евангелието според Марко

ПОГЛАВЈЕ 8

11 А вие велите: „Ако некој им рече на татко си или на мајка си: „Корбан е, т.е. дар, што и да имаш корист од мене; тој ќе биде слободен. 12 И не му дозволувате повеќе да прави ништо за својот татко или за мајка си; 13 Изненадувајте го Божјото слово преку вашето предание, коешто го испорачавте; и многу такви работи правите. 14 И кога го повика сиот народ кај себе, им рече: „ Слушајте ме секој од вас и разберете: 15 Нема ништо однадвор што човек може да го оскверни со влегувањето во него; 16 Ако некој има уши да слуша, нека слуша. 17 А кога влезе во куќата од народот, неговите ученици Го прашаа за параболата. 18 А тој им рече: „ Дали и вие сте такви неразумни? Зар не сфаќате дека што и да влезе однадвор во човекот, не може да го оскверни; 19 Затоа што не влегува во неговото срце, туку во стомакот, и излегува во провев, прочистувајќи ги сите јадења? 20 А тој рече: Она што излегува од човекот, го осквернува човекот. 21 Зашто одвнатре, од срцето на луѓето излегуваат лоши мисли, прељуба, блудства, убиства, 22Кражби, среброљубивост, злоба, измама, лудост, злобно око, хула, гордост, глупост; 23 Сето тоа зло доаѓа одвнатре и го осквернува човекот. 24 И оттаму стана, отиде во границите на Тир и Сидон, и влезе во една куќа, и никој не сакаше да го знае тоа, но не можеше да биде скриен. 25 Зашто, една жена, чија ќерка имаше нечист дух, чу за него и дојде и падна пред неговите нозе. 26 Жената беше Гркинка, по народ сирофеничарка; и таа го молеше да го избрка ѓаволот од нејзината ќерка. 27 Но Исус ѝ рече: „ Прво нека се наситат децата, зашто не е добро да се земе лебот на децата и да се фрли на кучињата. 28 А таа одговори и му рече: „Да, Господи, но кучињата под трпезата јадат од детските трошки. 29 А тој ѝ рече: „За таа изрека оди си; ѓаволот излезе од твојата ќерка. 30 И кога дојде во својата куќа, го најде ѓаволот излезен, а ќерката ѝ легна на креветот. 31 И пак, тргнувајќи од бреговите на Тир и Сидон, дојде до Галилејското Море, среде бреговите на Декаполис. 32 И доведоа кај него еден глув и имаше пречки во говорот; и го молат да ја стави раката врз него. 33 И го тргна настрана од мноштвото, му ги стави прстите во ушите, плукна и му го допре јазикот; 34 И погледна кон небото, воздивна и му рече: Еффата, односно отвори се! 35 И веднаш му се отворија ушите, му се одврза врвката на јазикот и зборуваше јасно. 36 И ги заповеда да не кажуваат никому; 37 И беа неизмерно вчудоневидени, велејќи: „Сè направи добро: ги прави и глувите да слушаат и немите да зборуваат.

1. 2 Се смилувам на мноштвото, зашто сега се со мене три дена и немаат што да јадат. 3 И ако ги пуштам постат во своите домови, ќе се онесвестат по пат, зашто нуркачи од нив дојдоа од далеку. 4 А неговите ученици му одговорија: „Од каде може некој да ги насити овие луѓе со леб овде во пустината? 5 И ги праша: „Колку лебови имате? А тие рекоа: Седум. 6 И им заповеда на народот да седне на земја; и ги поставија пред народот. 7 И тие имаа неколку мали риби; 8 И јадеа и се наситија; 9 А оние што јадеа беа околу четири илјади, и тој ги испрати. 10 И веднаш влезе во кораб со своите ученици и дојде во деловите на Далманута. 11 А фарисеите излегоа и почнаа да се распрашуваат со Него, барајќи од него знак од небото искушувајќи го. 12 И тој длабоко воздивна во својот дух и рече: „ Зошто ова поколение бара знак? Вистина, ви велам, нема да му се даде знак на оваа генерација. 13 И ги остави, и пак влезе во коработ, отиде на другата страна. 14 А учениците заборавија да земат леб и немаа со себе во бродот повеќе од еден леб. 15 И им заповеда: „ Внимавајте, пазете се од фарисескиот квасец и од Иродовиот квасец. 16 И тие се расправаа меѓу себе, велејќи: „Зашто немаме леб. 17 А кога дозна Исус, им рече: „ Зошто размислувате, бидејќи немате леб? уште не сфаќате и не разбирате? дали уште ти се стврдна срцето? 18 Имате очи, не гледате? и имаш уши, не слушаш? и не се сеќавате? 19 Кога ги пресеков петте леба меѓу пет илјади, колку корпи полни со парчиња собравте? Му рекоа: дванаесет! 20 А кога седумте меѓу четири илјади, колку корпи полни со парчиња собравте? А тие рекоа: Седум. 21 А тој им рече: „ Како не разбирате? 22 И дојде во Витсаида; и доведоа кај него слеп човек и го молеа да го допре. 23 И го фати слепиот за рака и го изведе надвор од градот; и откако му плукна на очите и ги стави рацете врз него, го праша дали гледа нешто. 24 А тој го подигна погледот и рече: „Ги гледам луѓето како дрвја како одат. 25 Потоа повторно ги стави рацете на неговите очи и го натера да погледне нагоре; 26 И го испрати во својата куќа, велејќи: „ Ниту оди во градот, ниту кажувај никому во градот. 27 А Исус излезе со учениците Свои во градовите на Филиписката Цезареја ; 28 А тие одговорија: „Јован Крстител“, а некои велат: „Илија; и други, Еден од пророците. 29 А тој им рече: „А кој велите дека сум јас? А Петар одговори и му рече: Ти си Христос. 30 И им заповеда да не кажуваат никому за него.

Евангелието според Марко

31 И почна да ги поучува дека Синот Човечки мора да претрпи многу нешта, да биде отфрлен од старешините, од првосвештениците и од книжниците, да биде убиен и по три дена да воскресне. 32 И тој ја кажа таа изрека отворено. А Петар го зеде и почна да го прекорува. 33 А кога се сврте и ги погледна учениците Свои, го прекори Петар, велејќи: „ Тргни се од мене, сатано, зашто не го сакаш Божјото, туку човечкото. 34 И кога го повика народот при себе и учениците Свои, им рече: „ Кој сака да дојде по Мене, нека се одрече од себе, нека го земе својот крст и нека оди по Мене. 35 Зашто, кој сака да го спаси својот живот, ќе го загуби; но кој ќе го загуби својот живот заради мене и заради Евангелието, тој ќе го спаси. 36 Зашто, каква корист ќе има човек, ако го добие целиот свет и ја загуби својата душа? 37 Или што ќе даде човекот во замена за својата душа? 38 Затоа, секој што ќе се засрами од мене и од моите зборови во оваа прељуба и грешна генерација; од него ќе се засрами и Синот Човечки, кога ќе дојде во славата на својот Татко со светите ангели.

17 А еден од мноштвото одговори и рече: „Учителе, ти го доведов мојот син, кој има нем дух; 18 И каде и да го земе, го кине; а не можеа. 19 Тој му одговори и рече: „ О, неверно поколение, до кога ќе бидам со вас? до кога ќе те трпам? доведи го кај мене. 20 И го доведоа кај него; и падна на земја и се валка од пена. 21 И го праша татка си: „ Колку време помина откако му дојде тоа? А тој рече: од дете. 22. И честопати го фрлаше во оган и во водите за да го уништи; 23 Исус му рече: „ Ако можеш да поверуваш, сè му е можно на оној што верува. 24 И веднаш таткото на детето извика и со солзи рече: „Господи, верувам; помогни ти во моето неверување. 25 Кога виде Исус дека народот дотрча, го укори гнасниот дух, велејќи му: „Нем и глув дух, те заповедам, излези од него и не влегувај повеќе во него. 26 А духот извика, го раскина и излезе од него, и тој беше како мртов; дотолку што многумина велеа: Тој е мртов. 27 Но Исус го фати за рака и го подигна; и тој стана. 28 А кога влезе во куќата, неговите ученици го прашаа насамо: „Зошто не можевме да го истераме? 29 А тој им рече: „ Овој вид не може да се појави со ништо, освен со молитва и пост. 30 А тие заминаа оттаму и поминаа низ Галилеја; и не сакаше некој да го знае тоа. 31 Зашто ги поучуваше Своите ученици и им рече: „ Синот Човечки е предаден во рацете на луѓето, и тие ќе Го убијат; и откако ќе биде убиен, ќе воскресне на третиот ден. 32 Но тие не го разбраа тој збор и се плашеа да Го прашаат. 33 И дојде во Капернаум, и кога беше во куќата, ги праша: „ Што се расправавте меѓу себе по пат? 34 Но тие молчеа, зашто патем се расправаа меѓу себе кој да биде најголем. 35 А тој седна, ги повика дванаесетте и им рече: „ Ако некој сака да биде прв, тој нека биде последен од сите и слуга на сите. 36 И зеде едно дете и го постави меѓу нив; 37 Кој ќе прими едно од таквите деца во Мое име, Ме прима Мене; 38 А Јован му одговори, велејќи: „Учителе, видовме еден како истерува ѓаволи во Твое име, а тој не следи нас, и му забранивме, зашто не следи нас. 39 Но Исус рече: „ Не забранувајте му, зашто нема човек што ќе направи чудо во мое име, а лесно да зборува зло за мене. 40 Зашто, кој не е против нас, тој е од наша страна. 41 Зашто, кој ќе ви даде да пиете чаша вода во мое име, бидејќи сте на Христа, вистина ви велам, нема да ја изгуби својата награда. 42 А кој ќе навреди едно од овие малечки што веруваат во мене, подобро е за него да му обесат воденички камен на вратот и да го фрлат во морето. 43 А ако раката твоја те соблазнува, отсечи ја: подобро е да влезеш во животот осакатен, отколку да имаш две раце за да отидеш во пеколот, во оган кој никогаш нема да се изгасне.

ПОГЛАВЈЕ 9 1 А тој им рече: „ Вистина ви велам дека има некои од оние што стојат овде, кои нема да вкусат смрт додека не видат дека царството Божјо доаѓа со сила. 2 И по шест дена Исус ги зеде со себе Петар, Јаков и Јован, и ги одведе сами на висока гора, и тој се преобрази пред нив. 3 И неговата облека стана блескава, многу бела како снег; за да не може да ги обели ниту една полна на земјата. 4 И им се јави Илија со Мојсеј, и тие разговараа со Исуса. 5 А Петар одговори и му рече на Исуса: „Учителе, добро ни е да бидеме овде и да направиме три скинија; еден за тебе, еден за Мојсеј и еден за Илија. 6 Зашто не знаеше што да каже; зашто многу се плашеа. 7 И се појави облак што ги засени; 8 И одеднаш, кога погледнаа наоколу, веќе не видоа никој, освен Исуса само со себе. 9 И кога слегуваа од планината, им заповеда да не кажуваат никому што виделе, додека Синот човечки не воскресне од мртвите. 10 И тие ја задржаа таа реч со себе, прашувајќи се еден со друг што значи воскреснувањето од мртвите. 11 И го прашаа, велејќи: „Зошто книжниците велат дека најпрво треба да дојде Илија? 12 А тој одговори и им рече: „ Илија навистина доаѓа прв и обновува сè; и како е напишано за Синот Човечки дека мора многу да трпи и да биде занемарен. 13 Но, јас ви велам, дека Илија навистина дојде, и му направија сè што наведоа, како што е напишано за него. 14 И кога дојде кај учениците Свои, виде околу нив големо мноштво, и книжниците кои се распрашуваа со нив. 15. И веднаш сиот народ, кога го виде, се зачуди многу и трчајќи кон Него го поздрави. 16 И ги праша книжниците: „ Што се прашувате со нив?

Евангелието според Марко

44 Каде што нивниот црв не умира и огнот не се гаси. 45 И ако те соблазнува твојата нога, отсечи ја: подобро е да влезеш во животот, отколку да имаш две нозе за да бидеш фрлен во пеколот, во оган кој никогаш нема да се изгасне. 46 Каде што нивниот црв не умира и огнот не се гаси. 47 А ако те соблазнува окото, извади го: подобро е да влезеш во Божјото царство со едно око, отколку да имаш две очи за да бидеш фрлен во пеколниот оган. 48 Каде што нивниот црв не умира и огнот не се гаси. 49 Зашто секој ќе биде посолен со оган, и секоја жртва ќе се посоли со сол. 50 Солта е добра, но ако ја изгуби солта, со што ќе ја зачините? Имајте сол во себе и имајте мир еден со друг.

21 Тогаш Исус, кога го виде, го засака и му рече: „ Едно ти недостига: оди, продај сè што имаш, и дај им на сиромасите и ќе имаш богатство на небото; и дојди, земи го крстот, следете ме. 22 И тој се нажали поради тоа и отиде тажен, зашто имаше голем имот. 23 А Исус погледна наоколу и им рече на учениците Свои: „ Колку е тешко оние што имаат богатство да влезат во царството Божјо! 24 А учениците се зачудија од неговите зборови. Но Исус пак одговори и им рече: Деца, колку е тешко за оние што се надеваат на богатство да влезат во царството Божјо! 25 Полесно ѝ е на камилата да помине низ игла, отколку на богат човек да влезе во царството Божјо. 26 И тие се чудеа без мерка, велејќи меѓу себе: „Кој тогаш може да се спаси? 27 А Исус, гледајќи во нив, рече: „ За луѓето тоа е невозможно, но не за Бога, зашто за Бога сè е можно. 28 Тогаш Петар почна да му вели: „Ете, ние оставивме сè и тргнавме по тебе. 29 А Исус одговори и рече: „ Вистина ви велам, нема човек што оставил дом, или браќа, или сестри, или татко, или мајка, или жена, или деца, или земја заради мене и заради Евангелието. , 30 Но тој ќе добие стократно сега во ова време, куќи, и браќа, и сестри, и мајки, и деца и земји, со прогонства; и во идниот свет вечен живот. 31 Но многу први ќе бидат последни; а последниот прв. 32 И тие беа на патот што се искачуваше кон Ерусалим; и Исус отиде пред нив, и тие се чудеа; и додека одеа, се исплашија. И ги зеде пак дванаесеттемина и почна да им кажува што треба да му се случи, 33 велејќи: „Ете, одиме во Ерусалим; и Синот Човечки ќе им биде предаден на првосвештениците и на книжниците; и ќе го осудат на смрт и ќе го предадат на незнабошците. 34 И ќе го исмеваат, ќе го камшикуваат, ќе го плукаат и ќе го убијат, а на третиот ден ќе воскресне. 35 А Јаков и Јован, синовите на Заведеев, дојдоа кај него и рекоа: „Учителе, сакаме да направиш за нас што сакаме. 36 А тој им рече: „ Што сакате да направам за вас? 37 Тие му рекоа: „Дај ни да седиме, едниот од твојата десна, а другиот од левата страна во твојата слава. 38 Но Исус им рече: „ Не знаете што барате; можете ли да пиете од чашата од која пијам јас? и да се крсти со крштевањето со кое се крстам јас? 39 А тие му рекоа: „Можеме. А Исус им рече: „ Навистина ќе пиете од чашата од која пијам јас; и со крштевањето со кое се крстив Јас ќе се крстите и вие. 40 Но да седам од десната и од левата рака не е мое да дадам; но ќе им се даде на оние за кои е подготвено. 41 И кога десеттемина го чуја тоа, почнаа да бидат многу незадоволни од Јаков и Јован. 42 Но Исус ги повика кај себе и им рече: „ Знаете дека владеат над незнабошците, господарат над нив; и нивните великани имаат власт врз нив. 43 Но, меѓу вас нема да биде така; 44 И кој од вас сака да биде најглавен, нека биде слуга на сите.

ПОГЛАВЈЕ 10 1 И тој стана оттаму и дојде во јудејските брегови од онаа страна на Јордан. и, како што беше обичај, повторно ги поучуваше. 2 А фарисеите дојдоа кај него и го прашаа: „Дали е дозволено мажот да ја остави својата жена? искушувајќи го. 3 А тој одговори и им рече: „ Што ви заповеда Мојсеј? 4 А тие рекоа: „Мојсеј претрпе да напише развод и да ја остави. 5 А Исус одговори и им рече: „ Заради тврдоста на вашето срце ви го напиша овој заповед. 6 Но, од почетокот на создавањето, Бог ги направи машко и женско. 7 Затоа, мажот ќе ги остави татка си и мајка си и ќе се придружи на својата жена; 8 И двајцата ќе бидат едно тело, така што веќе не се двајца, туку едно тело. 9 Затоа, она што Бог го соединил, човекот нека не го разделува. 10 А во куќата неговите ученици повторно Го прашаа за истото. 11 А тој им рече: „ Кој ќе ја остави својата жена и ќе се ожени со друга, ќе изврши прељуба против неа. 12 А ако жената го остави својот маж и се омажи за друга, таа ќе изврши прељуба. 13 И доведоа кај него мали деца за да ги допре, а учениците Негови ги прекоруваа оние што ги носеа. 14 Но Исус, кога го виде тоа, многу се налути и им рече: „ Оставете ги децата да дојдат при Мене и не спречувајте ги, зашто на такви им е царството Божјо. 15 Вистина ви велам: кој не го прими Божјото царство како мало дете, нема да влезе во него. 16 И ги зеде во раце, ги стави рацете на нив и ги благослови. 17 И кога излезе по патот, дојде еден, кој отрча, клекна пред него и го праша: „Добар учител, што да правам за да наследам вечен живот? 18 А Исус му рече: „ Зошто ме нарекуваш добар? нема ништо добро освен еден, тоа е Бог. 19 Ти ги знаеш заповедите: Не прави прељуба, не убивај, не кради, не сведочи лажно, не измами, почитувај ги таткото и мајка си. 20 А тој одговори и му рече: „Учителе, сето тоа го гледам од мојата младост.

Евангелието според Марко

45 Зашто и Синот Човечки не дојде да му служат, туку да служи и да го даде својот живот како откупнина за мнозина. 46 И дојдоа во Ерихон; и кога тој излегуваше од Ерихон со своите ученици и многу народ, слепиот Вартимеј, синот Тимеј, седеше покрај автопатот и просе. 47 А кога чу дека тоа е Исус од Назарет, почна да вика и да рече: Исусе, Сине Давидов, помилуј ме! 48 И многумина му заповедаа да молчи, но тој уште повеќе викаше: „Сине Давидов, помилуј ме! 49 А Исус застана и заповеда да го повикаат. И го повикаа слепиот и му рекоа: „Утеши се, стани! тој те вика. 50 А тој, фрлајќи ја својата облека, стана и дојде кај Исус. 51 А Исус одговори и му рече: „ Што сакаш да ти направам? Слепиот му рече: Господи, да видам. 52 А Исус му рече: „ Оди си! твојата вера те оздрави. И веднаш виде и тргна по Исуса по патот.

17 И ги поучуваше, велејќи им: „ Зар не е напишано: „Мојот дом ќе се нарече на сите народи Дом на молитва? но вие го направивте дувло на крадци. 18 А книжниците и првосвештениците го слушнаа тоа и бараа како да го уништат, зашто се плашеа од него, зашто сиот народ беше вчудовиден од неговото учење. 19 А кога се приквечери, излезе од градот. 20 А утрото, додека минуваа, видоа смоквата исушена од корен. 21 А Петар, повикувајќи се на сеќавање, му рече: „Учителе, ете, смоквата што ја проколна ти се исуши. 22 А Исус, одговарајќи им, рече: „Верувајте во Бога! 23 Зашто, вистина ви велам, секој што ќе и каже на оваа планина: „Одведи се и фрли се во морето; и нема да се сомнева во своето срце, туку ќе верува дека ќе се остварат оние работи што ги вели; ќе има што и да рече. 24 Затоа ви велам: што и да посакате, кога се молите, верувајте дека ќе ги примите и ќе ги имате. 25 А кога стоите и молете, простете, ако имате нешто против некого, за да ви ги прости и вашите гревови и вашиот Отец небесен. 26 Но, ако вие не простувате, ниту вашиот Татко, кој е на небесата, нема да ви ги прости вашите гревови. 27 И пак дојдоа во Ерусалим; и додека тој одеше во храмот, дојдоа кај него првосвештениците и книжниците и старешините 28 И кажи му: „Со каква власт го правиш тоа? и кој ти ја даде оваа власт да го правиш тоа? 29 А Исус одговори и им рече: „ И јас ќе ви поставам едно прашање и одговорете ми, па ќе ви кажам со каква власт го правам тоа. 30 Крштевањето на Јован беше од небото или од луѓето? одговори ми. 31 И тие размислуваа меѓу себе, велејќи: „Ако речеме: од небото; ќе рече: Зошто тогаш не му поверувавте? 32 Но, ако речеме: од луѓето; тие се плашеа од народот, зашто сите го сметаа Јован дека е навистина пророк. 33 А тие одговорија и Му рекоа на Исуса: „Не можеме да кажеме. А Исус, одговарајќи им, рече: „ Ни јас не ви кажувам со каква власт го правам тоа.

ПОГЛАВЈЕ 11 1 И кога се приближија до Ерусалим, до Витфагија и Витанија, кај Маслиновата Гора, тој испрати двајца свои ученици, 2 И им рече: „Одете во селото спроти вас; ослободи го и донесе го. 3 И ако некој ви рече: Зошто го правите тоа? кажете дека на Господ му треба; и веднаш ќе го испрати овде. 4 И отидоа, и го најдоа ослето врзано покрај вратата надвор, на местото каде што се спојуваа два патишта; и го губат. 5 А некои од оние што стоеја таму им рекоа: „Што правите, го отпуштате ослето? 6 И тие им рекоа како што им заповеда Исус, и ги пуштија. 7 И му го донесоа ослето на Исус и ги фрлија своите облеки врз него; и тој седна на него. 8 А мнозина ги рашириле своите облеки по патот, а други сечеле гранки од дрвјата и ги сламале по патот. 9 И оние што одеа пред и оние што следеа викаа, велејќи: Осана; Благословен е оној што доаѓа во името Господово: 10 Нека е благословено царството на нашиот татко Давид, кое доаѓа во името Господово: Осана во висините. 11 А Исус влезе во Ерусалим и во храмот, и кога погледна наоколу, и дојде вечер, излезе во Витанија со дванаесетте. 12 А утре, кога дојдоа од Витанија, тој беше гладен. 13 И, гледајќи оддалеку една смоква со лисја, дојде, да најде нешто на неа; зашто уште не беше времето на смоквите. 14 А Исус одговори и рече: „ Никој не јаде вечен плод од тебе. И неговите ученици го слушнаа тоа. 15 И дојдоа во Ерусалим; и Исус влезе во храмот и почна да ги истерува оние што продаваа и купуваа во храмот, и ги сруши масите на менувачите и седиштата на продавачите на гулаби; 16 И не сакаше некој да носи каков било сад низ храмот.

ПОГЛАВЈЕ 12 1 И почна да им зборува со параболи. Еден човек насади лозје, постави ограда околу него, и ископа место за виното, и изгради кула, и им го даде на сточарите и отиде во далечна земја. 2 И во времето, тој испрати кај сточарите слуга, за да може да прими од лозарите плодови од лозјето. 3 И го фатија, го претепаа и празен го испратија. 4 И пак им испрати друг слуга; и врз него фрлаа со камења, го раниа во главата и го испратија срамно измачуван. 5 И пак испрати друг; и го убија и многу други; тепајќи некои, а убивајќи некои. 6 Затоа, имајќи уште еден син, негов многу сакан, го испрати и последен кај нив, велејќи: „Ќе го почитуваат мојот син. 7 Но тие сточари рекоа меѓу себе: „Овој е наследникот; дојди, да го убиеме, и наследството ќе биде наше. 8 И го фатија, го убија и го исфрлија од лозјето.

Евангелието според Марко

9 Тогаш, што ќе прави господарот на лозјето? ќе дојде и ќе ги уништи сточарите, а лозјето ќе им го даде на други. 10 И не сте го прочитале ли ова Писмо; Каменот што градителите го отфрлиле, станал аголна глава: 11 Ова беше Господовото дело, и тоа е чудесно во нашите очи? 12 И тие бараа да го фатат, но се плашеа од народот, зашто знаеја дека ја кажал споредбата против нив; и го оставија и си отидоа. 13 И испратија кај него некои од фарисеите и од Иродијанците, да го фатат во неговите зборови. 14 И кога дојдоа, му рекоа: „Учителе, знаеме дека си вистинит и не се грижиш за никого, зашто не гледаш на човечкото лице, туку вистина го учиш Божјиот пат: Дали е дозволено да се дава почит на Цезар, или не? 15 Да даваме или да не даваме? Но тој, знаејќи го нивното лицемерие, им рече: „ Зошто ме искушувате? донеси ми некој денар да го видам. 16 И го донесоа. И тој им рече: Чиј е овој лик и натпис? А тие му рекоа: Цезар. 17 А Исус им одговори: „ Дајте му го на цезарот она што е цезар, а на Бога она што е Божјо. И тие се чудеа на него. 18 Тогаш дојдоа кај него садукеите, кои велат дека нема воскресение; и го прашаа, велејќи: 19 Учителе, Мојсеј ни напиша: „Ако некому брат му умре, а жената ја остави зад себе и не остави деца, брат му да ја земе неговата жена и да му подигне потомство на брат му. 20 А имаше седум браќа: и првиот се ожени, а умирањето не остави семе. 21 А вториот ја зеде и умре, не остави семе, а и третиот исто така. 22 И седуммината ја добија, но не оставија семе; последна од сите умре и жената. 23 Така, во воскресението, кога ќе воскреснат, чија жена ќе биде таа од нив? зашто седуммината ја имаа за жена. 24 А Исус им одговори: „ Зарем не грешите затоа што не ги знаете Писмата, ниту силата Божја? 25 Зашто, кога ќе воскреснат од мртвите, ниту се мажат ниту се мажат; туку се како ангелите на небото. 26 А што се однесува до мртвите, да воскреснат: не сте прочитале ли во Мојсеевата книга, како Бог му рекол во грмушката, велејќи: Јас сум Бог Авраамов, Бог Исак и Бог Јаковов. ? 27 Тој не е Бог на мртвите, туку Бог на живите; затоа вие во голема заблуда. 28 А еден од книжниците дојде, и откако ги чу како се расправаат, и сфати дека добро им одговори, го праша: „Која е првата заповед од сите? 29 А Исус му одговори: „ Првата од сите заповеди е: Чуј, Израеле; Господ, нашиот Бог, е еден Господ: 30 И љуби Го Господа, твојот Бог, со сето свое срце, и со сета своја душа, и со сиот свој ум и со сета своја сила: ова е првата заповед. 31 А второто е слично: љуби го ближниот свој како себеси. Нема друга заповед поголема од овие. 32 А книжникот му рече: „Па, учителу, ти ја кажа вистината, зашто еден е Бог; и нема друг освен тој:

33 И да го сакаш со сето срце, и со сета разум, и со сета душа и со сета сила, и да го сакаш ближниот свој како самиот себе, е повеќе од сите сепаленици и жртви. 34 А Исус, кога виде дека тој му одговара разумно, му рече: „ Не си далеку од царството Божјо. И никој после тоа не се осмели да му постави прашање. 35 А Исус одговори и рече, додека поучуваше во храмот: „ Како велат книжниците дека Христос е Син Давидов? 36 Зашто самиот Давид преку Светиот Дух рече: „Господ му рече на мојот Господ: Седни од мојата десна страна, додека не ги ставам твоите непријатели под подножје на нозете твои. 37 Затоа самиот Давид го нарекува Господ; и од каде е тогаш неговиот син? И обичните луѓе го слушнаа со задоволство. 38 А тој им рече во своето учење: чувајте се од книжниците, кои сакаат да одат во долга облека и сакаат да поздравуваат на пазарите; 39 И главните седишта во синагогите и најгорните простории за гозбите; 40 Кои ги проголтуваат куќите на вдовиците и за преправање долго се молат: тие ќе добијат поголема осуда. 41 А Исус седна спроти ризницата и гледаше како луѓето фрлаат пари во ризницата, а многумина богати фрлаа многу. 42 И дојде една сиромашна вдовица и фрли две грини, што прават еден дол. 43 И ги повика своите ученици и им рече: „ Вистина ви велам дека оваа кутра вдовица фрли повеќе од сите што фрлија во ризницата. 44 Зашто сè што направија фрлија од своето изобилство; но таа од својата неволја фрли сè што имаше, дури и целиот свој живот. ПОГЛАВЈЕ 13 1 И кога тој излезе од храмот, еден од неговите ученици му рече: „Учителе, види какви камења и какви градби има овде! 2 А Исус му одговори: „ Ги гледаш ли овие големи згради? нема да остане камен на друг, кој нема да биде фрлен. 3 И додека седеше на Маслиновата Гора, спроти храмот, Петар и Јаков и Јован и Андреј насамо Го прашаа: 4 Кажи ни, кога ќе биде тоа? и каков ќе биде знакот кога ќе се исполни сето тоа? 5 А Исус, одговарајќи им, почна да вели: „ Внимавајте некој да не ве измами. 6 Зашто мнозина ќе дојдат во мое име и ќе речат: Јас сум Христос; и ќе измами многумина. 7 И кога ќе слушнете за војни и гласини за војни, не се вознемирувајте; но крајот сè уште нема да биде. 8 Зашто ќе се крене народ против народ и царство против царство; 9 Но, внимавајте на себе, зашто ќе ве предадат на собори; и во синагогите ќе ве тепаат и ќе ве изведат пред владетели и цареви заради мене, како сведоштво против нив.

Евангелието според Марко

10 И Евангелието прво треба да се објави меѓу сите народи. 11 Но, кога ќе ве водат и ќе ве предадат, не размислувајте однапред што ќе зборувате, ниту планирајте однапред; Светиот Дух. 12 Сега братот ќе го предаде братот на смрт, а таткото синот; а децата ќе се кренат против своите родители и ќе ги убијат. 13 И ќе бидете мразени од сите заради моето име; 14 Но, кога ќе го видите гнасотијата на пустошот, за кој зборува пророкот Даниил, како стои таму каде што не треба, (кој чита нека разбере), тогаш оние што се во Јудеја нека бегаат во планините. 15 А кој е на покривот нека не слезе во куќата, ниту да влегува во неа за да земе нешто од својата куќа. 16 А кој е во полето, нека не се враќа назад за да ја земе својата облека. 17 Но тешко на бремените и на оние што дојат во тие денови! 18 И молете се вашето бегство да не биде во зима. 19 Зашто во тие денови ќе има неволја, каква што немало од почетокот на создавањето што Бог го создал до сега, ниту ќе има. 20 И ако Господ не ги скрати тие денови, ниедно тело не требаше да се спаси; туку заради избраните, кои ги избра, ги скрати деновите. 21 И тогаш, ако некој ви рече: „Еве, тука е Христос; или, ете, тој е таму; не му верувајте: 22 Зашто ќе се појават лажни Христови и лажни пророци и ќе покажуваат знаци и чудеса, за да ги заведат, ако е можно, и избраните. 23 Но, внимавајте: ете, јас ви претскажав сè. 24 Но во тие денови, по таа неволја, сонцето ќе се затемни, и месечината нема да ја даде својата светлина, 25 И ѕвездите на небото ќе паднат, и силите што се на небото ќе се разнишаат. 26 И тогаш ќе го видат Синот Човечки како доаѓа на облаците со голема сила и слава. 27 И тогаш ќе ги испрати Своите ангели и ќе ги собере своите избраници од четирите ветра, од крајот на земјата до крајот на небото. 28 Сега научете ја параболата за смоквата; Кога нејзината гранка е сè уште нежна и пушта лисја, знаете дека летото е близу. 29 Така и вие, кога ќе видите дека се случува ова, знајте дека е блиску, дури и пред вратите. 30 Вистина ви велам дека оваа генерација нема да помине додека не се направат сето тоа. 31 Небото и земјата ќе поминат, но зборовите Мои нема да поминат. 32 А за тој ден и тој час никој не знае, ниту ангелите на небото, ниту Синот, туку Таткото. 33 Внимавајте, внимавајте и молете се, зашто не знаете кога е времето. 34 Зашто Синот Човечки е како човек кој оди на далечно патување, кој ја напушти својата куќа и им даде власт на своите слуги и на секому својата работа, и му заповеда на вратарот да бдее. 35 Затоа, внимавајте, зашто не знаете кога ќе дојде господарот на куќата, навечер или на полноќ, или на пеењето или наутро. 36 Да не дојде ненадејно да те најде како спиеш.

37 И она што ви го велам, им го велам на сите: Гледајте. ПОГЛАВЈЕ 14 1 По два дена беше празникот на Пасхата и на бесквасните лебови, а првосвештениците и книжниците бараа како да го фатат и да го убијат. 2 Но тие рекоа: „Не на празникот, за да не се крене врева на народот. 3 А кога беше во Витанија, во домот на Симон лепрозниот, додека тој седеше на трпеза, дојде една жена со алабастерска кутија со многу скапоцено миро од шипки; а таа ја закочи кутијата и му ја истури врз главата. 4 Имаше и некои што се налутија во себе и рекоа: „Зошто се троши ова миро? 5 Зашто можеше да се продаде за повеќе од триста пени и да им се даде на сиромашните. И тие мрмореле против неа. 6 А Исус рече: „ Остави ја! зошто ја мачиш? таа ми направи добро дело. 7 Зашто, сиромашните ги имате секогаш со вас, и кога сакате, можете да им правите добро, но мене не сте секогаш. 8 Таа направи што можеше: дојде однапред да го помаза моето тело на погреб. 9. 10 А Јуда Искариот, еден од дванаесетте, отиде кај првосвештениците за да им го предаде. 11 А кога го слушнаа тоа, се израдуваа и ветија дека ќе му дадат пари. И бараше како погодно да го предаде. 12 А на првиот ден од бесквасниот леб, кога ја кладеа Пасхата, Неговите ученици Му рекоа: „Каде сакаш да одиме и да приготвиме за да ја јадеш Пасхата? 13 И испрати двајца од Своите ученици и им рече: „ Одете во градот и таму ќе ве сретне човек кој носи стомна со вода. 14 И каде и да влезе, кажете му на куќниот човек: Учителот вели: Каде е гостинската соба, каде што ќе ја јадам Пасхата со моите ученици? 15 И ќе ви покаже една голема горна соба опремена и подготвена: таму подгответе ни. 16 А Неговите ученици излегоа, дојдоа во градот и најдоа како што им рече: и ја приготвија Пасхата. 17 А вечерта дојде со дванаесетте. 18 И додека седеа и јадеа, Исус рече: „ Вистина ви велам, кој од вас јаде со мене, ќе ме предаде. 19 И почнаа да се тагуваат и еден по еден да му велат: Дали сум јас? а друг рече: Дали сум јас? 20 А тој одговори и им рече: „ Тоа е еден од дванаесетте, кој се потопува со мене во садот. 21 Синот Човечки навистина оди, како што е напишано за него: но тешко на оној човек, преку кого Синот Човечки ќе биде предаден! добро беше за тој човек ако никогаш не беше роден. 22 И додека јадеа, Исус зеде леб, го благослови, го прекрши и им даде и рече: „ Земете, јадете: ова е моето тело. 23 И ја зеде чашата, и откако се заблагодари, им ја даде и сите испија од неа. 24 А тој им рече: „ Ова е мојата крв од Новиот завет, која се пролева за мнозина.

Евангелието според Марко

25. 26 И кога пееја химна, излегоа на Маслиновата Гора. 27 А Исус им рече: „ Сите вие ќе се навредите поради мене оваа ноќ; 28 Но, откако ќе воскреснам, ќе одам пред вас во Галилеја. 29 Но Петар му рече: „Иако сите ќе се навредат, јас не сакам. 30 А Исус му рече: „ Вистина ти велам дека денес, и во оваа ноќ, пред да запее петелот двапати, трипати ќе се одречеш од Мене. 31 Но тој зборуваше уште пожестоко: „Ако умрам со тебе, нема да те одречам во никој случај. Исто така кажаа и сите. 32 И дојдоа до местото што се викаше Гетсиманија; 33 И ги зеде со себе Петар, Јаков и Јован, и почна да се чуди и да биде многу тежок; 34 И им рече: „ Душата моја е многу тажна до смрт; останете овде и бдеете. 35 И отиде малку напред, падна на земја и се молеше, ако е можно, тој час да помине од него. 36 А тој рече: Ава, Татко, сè ти е можно; одземи ми ја оваа чаша: но не што сакам јас, туку што сакаш. 37 А тој дојде, ги затекна како спијат, и му рече на Петар: „ Симоне, спиеш ли? не можеше ли да гледаш еден час? 38 Внимавајте и молете се, за да не влезете во искушение. Духот навистина е подготвен, но телото е слабо. 39 И пак отиде, се помоли и ги кажа истите зборови. 40 А кога се врати, пак ги најде како спијат (зашто очите им беа тешки), ниту пак знаеја што да му одговорат. 41 И дојде по трет пат и им рече: „ Спијте сега и одморете се; доста е, дојде часот; ете, Синот Човечки е предаден во рацете на грешниците. 42 Стани, да одиме; ете, тој што ме предаде е при рака. 43 И веднаш, додека тој уште зборуваше, дојде Јуда, еден од дванаесетте, и со него големо мноштво со мечеви и стапови, од првосвештениците, книжниците и старешините. 44 А оној што го предаде, им даде знак, велејќи: „Кого и да го бакнам, тој е; земи го и одведи го безбедно. 45 И штом дојде, веднаш отиде кај него и рече: „Учителе, господару; и го бакна. 46 И положија раце врз Него и го фатија. 47 А еден од оние што стоеја, извади меч, го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече увото. 48 А Исус им одговори и им рече: „ Дали сте излегле како против крадец, со мечеви и со стапови да ме земете? 49 Секојдневно бев со вас во храмот, учев, но вие не ме фативте, но Писмото треба да се исполни. 50 И сите го оставија и побегнаа. 51 И го следеше едно момче, со ленено платно фрлено околу неговото голо тело; и младинците го фатија: 52 И го остави платното и гол побегна од нив. 53 И го одведоа Исуса кај првосвештеникот, а со него се собраа сите првосвештеници, старешините и книжниците.

54 А Петар го следеше оддалеку, дури во дворецот на првосвештеникот, и седна со слугите и се стопли на огнот. 55 И првосвештениците и сиот собор бараа сведоштво против Исус за да го убијат; и не најде ниту еден. 56 Зашто мнозина лажно сведочеа против него, но нивното сведочење не се согласи. 57И станаа некои и лажно сведочеа против него, велејќи: 58 Го чувме како вели: „Ќе го уништам овој рачно направен храм, а за три дена ќе изградам друг без раце. 59 Но, ниту нивниот сведок не се согласи. 60 А првосвештеникот стана среде и Го праша Исуса, велејќи: „Ништо не одговараш? што е тоа што овие сведочат против тебе? 61 Но тој молчеше и ништо не одговори. Повторно го праша првосвештеникот и му рече: „Ти ли си Христос, Синот на блажениот? 62 А Исус рече: Јас сум, и ќе го видите Синот Човечки како седи од десната страна на силата и како доаѓа на небесните облаци. 63 Тогаш првосвештеникот ја раскина својата облека и рече: „Што ни требаат други сведоци? 64 Го слушнавте хулењето: што мислите? И сите го осудија да биде виновен за смрт. 65 А некои почнаа да го плукаат, да му го покриваат лицето, да го удираат со удирање и да му велат: Пророкувај; 66 И додека Петар беше долу во дворецот, дојде една од слугинките на првосвештеникот. 67 А кога го виде Петар како се загрева, го погледна и рече: „И ти беше со Исуса од Назарет. 68 Но тој се одрече, велејќи: „Не знам, ниту разбирам што велиш. И излезе во тремот; и петелската екипа. 69 А една слугинка пак го виде и почна да им вели на оние што стоеја: „Ова е еден од нив. 70 И тој пак се одрече. А малку потоа, оние што стоеја, пак му рекоа на Петар: „Навистина и ти си еден од нив, зашто ти си Галилеец и твојот говор се согласува со тоа. 71 Но тој почна да пцуе и да се заколнува, велејќи: „Не го познавам овој човек за кого зборувате. 72 И по втор пат петелот свика. А Петар се сети на зборот што му го рече Исус: „ Пред да запее петелот двапати, трипати ќе се одречеш од мене. И кога размислуваше за тоа, заплака. ПОГЛАВЈЕ 15 1 И веднаш утрото првосвештениците се советуваа со старешините и книжниците и сиот собор, го врзаа Исуса, го одведоа и му го предадоа на Пилат. 2 А Пилат го праша: „Дали ти си Царот на Јудејците? А тој одговори и му рече: Ти велиш. 3 И првосвештениците го обвинуваа за многу работи, но тој ништо не одговори. 4 И Пилат пак го праша, велејќи: „Ништо не одговараш? гледај колку нешта сведочат против тебе. 5 Но Исус не одговори ништо; така што Пилат се восхити. 6 А на тој празник им пушти еден затвореник, кого сакаа.

Евангелието според Марко

7И имаше еден по име Варава, кој лежеше врзан со оние што се востанија со него, кои извршија убиство во востанието. 8 И мноштвото плачејќи силно почна да посакува тој да направи како што некогаш им правеше. 9 Но Пилат им одговори и рече: „Сакате ли да ви го ослободам Царот на Јудејците? 10 Зашто знаеше дека првосвештениците го предадоа поради завист. 11 Но, првосвештениците го поттикнаа народот да му го пушти Варава. 12 А Пилат им одговори и пак им рече: „Тогаш, што сакате да му направам на оној, кого вие го нарекувате Цар на Јудејците? 13 И тие пак извикаа: Распни Го! 14 Тогаш Пилат им рече: „Зошто, какво зло направи? И тие уште посилно извикуваа: Распни Го! 15 И Пилат, сакајќи да го задоволи народот, им го пушти Варава и Го предаде Исуса, откако го камшикуваше, да биде распнат. 16 И војниците го одведоа во салата, наречена преториум; и го повикуваат целиот бенд. 17 И го облекоа во пурпурна боја, и насадија трнен венец и му ја ставија на главата, 18 И почна да го поздравува: Здраво, Цару Јудејски! 19 И го удираа со трска по главата, го плукаа и, наведнувајќи ги колена, Му се поклонија. 20 А кога Му се потсмеваа, му ја соблекоа пурпурната боја, ја облекоа неговата сопствена облека и го изведоа да го распнат. 21 И го принудија еден Симон Киренец, кој помина, излегувајќи од земјата, татко на Александар и Руф, да го носи неговиот крст. 22 И го доведоа до местото Голгота, што се толкува: Место на череп. 23 И му дадоа да пие вино помешано со смирна, но тој не го прими. 24 А кога Го распнаа, му ги разделија одеждите, фрлајќи ждрепка врз нив што треба да земе секој. 25 А беше третиот час и Го распнаа. 26 И беше напишано натписот на неговото обвинение: ЦАР НА ЕВРЕЈИТЕ. 27 И со него распнаа двајца разбојници; едниот на десната, а другиот на левата рака. 28 И се исполни Писмото, кое вели: „И беше вброен во престапниците. 29 А оние што минуваа го нагадија, мавтајќи со главите, велејќи: „Ах, ти што го уриваш храмот и го изградиш за три дена! 30 Спаси се и слези од крстот. 31 Исто така и првосвештениците се потсмеваа меѓу себе со книжниците: „Тој ги спаси другите; самиот тој не може да го спаси. 32 Нека слезе од крстот Христос, Царот Израилев, за да видиме и да поверуваме. А оние што беа распнати со Него го навредуваа. 33 А кога дојде шестиот час, настана темнина по целата земја до деветтиот час. 34 А во деветтиот час Исус извика со силен глас, велејќи: „ Елој, Елој, лама сабахтани? што се толкува: Боже мој, Боже мој, зошто ме остави?

35 А некои од оние што стоеја, штом го чуја тоа, рекоа: „Ете, го вика Илија. 36 И еден истрча, наполни сунѓер полн со оцет, го стави на трска и му даде да пие, велејќи: „Нека! да видиме дали Илија ќе дојде да го симне. 37 А Исус извика со силен глас и даде дух. 38 И превезот на храмот се раскина на два дела од врвот до дното. 39 А кога стотникот, кој стоеше против него, виде дека тој така извика и даде дух, рече: „Навистина, тој беше Син Божји. 40 Имаше и жени кои гледаа оддалеку: меѓу кои Марија Магдалена и Марија, мајката на помалиот Јаков и на Јосеј, и Салома; 41 (Кој, исто така, кога беше во Галилеја, одеше по Него и му служеше;) и многу други жени кои дојдоа со него во Ерусалим. 42 А сега кога дојде вечерта, зашто беше подготовка, односно ден пред сабота, 43 Јосиф од Ариматеј, чесен советник, кој исто така го чекаше Божјото царство, дојде и храбро влезе кај Пилат и го посака телото Исусово. 44 А Пилат се зачуди ако веќе е мртов; 45 А кога дозна за стотникот, му го даде телото на Јосиф. 46 И купи лен, го симна, го завитка во платно и го положи во гроб, кој беше издлабен од карпа, и тркалаше камен до вратата на гробот. 47 А Марија Магдалена и Марија, мајката на Јосеј, видоа каде е положен. ПОГЛАВЈЕ 16 1 А кога помина саботата, Марија Магдалена и Марија, мајката на Јаков, и Салома, купија мириси за да дојдат и да Го помазаат. 2 И многу рано наутро, првиот ден од седмицата, дојдоа кај гробот при изгрејсонцето. 3 И рекоа меѓу себе: „Кој ќе ни го оттргне каменот од вратата на гробот? 4 А кога погледнаа, видоа дека каменот е оттргнат, зашто беше многу голем. 5 И кога влегоа во гробот, видоа млад човек како седи од десната страна, облечен во долга бела облека; и тие се исплашиле. 6 А тој им рече: „Не плашете се: Го барате Исуса од Назарет, кој беше распнат; тој не е тука: ете каде го положија. 7 Но, одете, кажете им на неговите ученици и на Петар дека тој оди пред вас во Галилеја; таму ќе го видите, како што ви рече. 8 И тие брзо излегоа и побегнаа од гробот; зашто тие се тресеа и се чудеа; зашто се плашеа. 9 А кога Исус воскресна рано во првиот ден од седмицата, најнапред ѝ се јави на Марија Магдалена, од која истера седум ѓаволи. 10 А таа отиде и им кажа на оние што беа со него, додека тие тагуваа и плачеа. 11 А тие, кога чуја дека е жив и дека се виде од неа, не поверуваа. 12 Потоа им се јави во друга форма на двајца од нив, додека одеа, и отидоа во селата.

Евангелието според Марко

13 И отидоа и им кажаа на останатите, ниту им поверуваа. 14 Потоа им се јави на единаесеттемина додека седеа на трпеза, и ги прекоруваше со нивното неверување и тврдоглавост на срцето, зашто не им веруваа на оние што Го видоа откако воскресна. 15 А тој им рече: „ Одете по целиот свет и проповедајте го Евангелието на секое создание. 16 Кој ќе поверува и ќе се крсти, ќе биде спасен; но кој не верува, ќе биде проклет. 17 И овие знаци ќе ги следат оние што веруваат; Во мое име ќе истераат ѓаволи; ќе зборуваат со нови јазици; 18 Ќе земат змии; и ако испијат нешто смртоносно, нема да им наштети; ќе положат раце на болните и тие ќе оздрават. 19 Така, откако Господ им зборуваше, тој беше примен на небото и седна од десната страна на Бога. 20 И тие излегоа и проповедаа насекаде, Господ работеше со нив и го потврдуваше словото со знаци што следат. Амин.

Лука

25 Така постапи Господ со мене во деновите кога гледаше на мене, за да ми го отстрани срамот меѓу луѓето. 26 И во шестиот месец ангелот Гаврил беше испратен од Бога во градот Галилеја, по име Назарет, 27. на една девица, свршена со човек по име Јосиф, од домот Давид; а девицата се викаше Марија. 28 А ангелот влезе кај неа и рече: Здраво, многу благословена, Господ е со тебе; благословена си меѓу жените. 29 А кога го виде, се вознемири од неговите зборови и мисли каков треба да биде овој поздрав. 30 А ангелот ѝ рече: „Не плаши се, Марија, зашто најде милост кај Бога. 31 И ете, ќе зачнеш во својата утроба и ќе родиш син и ќе му го наречеш името ИСУС. 32 Тој ќе биде голем и ќе се нарече Син на Севишниот; и Господ Бог ќе му го даде престолот на неговиот татко Давид. 33 И ќе царува над домот Јаковов засекогаш; и на неговото царство нема да има крај. 34 Тогаш Марија му рече на ангелот: „Како ќе биде ова, кога не познавам човек? 35 А ангелот одговори и ѝ рече: Светиот Дух ќе дојде врз тебе, и силата на Севишниот ќе те засени; 36 И ете, твојата братучетка Елисавета, и таа зачна син во својата старост. 37 Зашто кај Бог ништо нема да биде невозможно. 38 А Марија рече: „Еве ја слугинката Господова; нека ми биде според зборовите твои. И ангелот замина од неа. 39. Марија стана во тие денови и отиде набрзина во планината, во градот на Јуда; 40 И влезе во домот на Захарија и ја поздрави Елисавета. 41 И се случи, кога Елисавета го слушна поздравот на Марија, бебето скокна во нејзината утроба; и Елисавета се исполни со Светиот Дух: 42 И таа изговори со силен глас и рече: „Благословена си ти меѓу жените, и благословен е плодот на твојата утроба. 43 А од каде ми е ова, мајката на мојот Господ да дојде кај мене? 44 Зашто, ете, штом гласот на твојот поздрав се огласи во моите уши, бебето скокна во мојата утроба од радост. 45 И блажена е таа што поверува, зашто ќе се исполни она што ѝ беше кажано од Господа. 46 А Марија рече: Мојата душа Го велича Господа, 47 И мојот дух се радуваше на Бога, мојот Спасител. 48 Зашто гледаше на ниската состојба на својата слугинка; 49 Зашто моќниот ми направи големи работи; и свето е неговото име. 50 А Неговата милост е врз оние што се бојат од Него од колено на колено. 51 Тој покажа сила со раката своја; ги расеал гордите во фантазијата на нивните срца. 52 Тој ги собори моќните од нивните столчиња и ги воздигна од низок степен. 53 Тој ги наполни гладните со добри работи; а богатите ги прати празни.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Бидејќи мнозина се нафатија да изнесат со цел да ги објават оние работи во кои со сигурност се верува меѓу нас, 2 Како што ни ги предадоа нам, кои од почетокот бевме очевидци и служители на словото; 3 И мене ми се чинеше добро, бидејќи имав совршено разбирање за сè уште од самиот почеток, да ти пишам по ред, врвен Теофил, 4 За да ја знаеш сигурноста на тие работи, за кои си поучен. 5 Во деновите на јудејскиот цар Ирод имаше еден свештеник по име Захарија, од родот Авија, а неговата жена беше од ќерките на Арон, а се викаше Елисавета. 6 И обајцата беа праведни пред Бога, одејќи по сите Господови заповеди и наредби непорочно. 7 И немаа дете, зашто таа Елисавета беше неплодна, и обајцата беа веќе во години. 8 И се случи, додека тој ја вршеше свештеничката служба пред Бога по редослед на својот пат, 9 Според обичајот на свештеникот, ждребот му беше да кади кога ќе влезе во Господовиот храм. 10 А целото мноштво народ се молеше надвор во времето на темјанот. 11 И му се јави ангел Господов, кој стоеше од десната страна на жртвеникот за темјан. 12 Кога го виде Захарија, се вознемири и го обзеде страв. 13 Но ангелот му рече: „Не плаши се, Захарија, зашто твојата молитва се слуша; и твојата жена Елисавета ќе ти роди син, а ти ќе го наречеш Јован. 14 И ќе имаш радост и веселба; и многумина ќе се радуваат на неговото раѓање. 15 Зашто тој ќе биде голем пред очите на Господа и нема да пие ниту вино ниту жесток пијалок; и ќе се исполни со Светиот Дух уште од утробата на мајка си. 16 И многу од синовите Израилеви ќе се обрати кон Господа, нивниот Бог. 17 И тој ќе оди пред него во духот и силата на Илија, за да ги сврти срцата на татковците кон децата, а непослушните кон мудроста на праведните; да подготви народ подготвен за Господа. 18 А Захарија му рече на ангелот: „Од каде да го знам тоа? зашто јас сум стар човек, а жена ми е добро измачена со години. 19 А ангелот одговори и му рече: Јас сум Гаврил, кој стојам пред Бога; и пратен сум да ти зборувам и да ти ја објавам оваа радосна вест. 20 И ете, ќе бидеш нем и нема да можеш да зборуваш до денот кога ќе се изврши тоа, зашто не веруваш во моите зборови, кои ќе се исполнат во нивното време. 21 А народот го чекаше Захарија и се чудеше што толку долго се задржа во храмот. 22 А кога излезе, не можеше да им зборува; 23 И се случи, штом се навршија деновите на неговата служба, тој замина во својата куќа. 24. По тие денови, неговата жена Елисавета зачна и се криеше пет месеци, велејќи:

Лука

54 Тој му помага на својот слуга Израел, во сеќавање на неговата милост; 55 Како што им зборуваше на нашите татковци, на Авраам и на неговото потомство засекогаш. 56. Марија остана со неа околу три месеци и се врати во својата куќа. 57 На Елисавета и дојде полно работно време да се породи; и таа роди син. 58 И нејзините соседи и нејзините братучеди слушнаа како Господ покажа голема милост кон неа; и тие се радуваа со неа. 59. На осмиот ден дојдоа да го обрежат детето; и го нарекоа Захарија, по името на неговиот татко. 60 А мајка му одговори и рече: „Не е така; но тој ќе се вика Јован. 61 А тие ѝ рекоа: „Нема никој од твоите роднини што се нарекуваат со ова име. 62 И му дадоа знаци на татко му како сака да го повика. 63 И побара табличка за пишување и напиша, велејќи: „Неговото име е Јован. И сите се восхитија. 64 И веднаш му се отвори устата, и јазикот му се одврза, и зборуваше и Го фалеше Бога. 65 И страв ги зафати сите што живееја околу нив; 66 И сите што ги слушаа, ги положија во срцата свои, велејќи: „Какво дете ќе биде ова! И раката Господова беше со него. 67 А татко му Захарија се исполни со Светиот Дух и пророкуваше, велејќи: 68 Нека е благословен Господ Бог Израилев; зашто го посети и го откупи својот народ, 69 И ни подигна рог на спасение во домот на својот слуга Давид; 70 Како што зборуваше преку устата на своите свети пророци, кои се од почетокот на светот: 71 За да се спасиме од нашите непријатели и од рацете на сите што нè мразат; 72 Да ја исполниме милоста ветена на нашите татковци и да се сеќаваме на неговиот свет завет; 73 Заклетвата што му ја даде на нашиот татко Авраам, 74 Да ни даде, да бидеме избавени од рацете на нашите непријатели, да му служиме без страв, 75 Во светост и праведност пред него, во сите денови на нашиот живот. 76 А ти, дете, ќе бидеш наречен пророк на Севишниот: зашто ќе одиш пред лицето на Господа за да ги подготвиш неговите патишта; 77 Да му даде знаење за спасението на својот народ преку простување на неговите гревови, 78 Преку милоста на нашиот Бог; при што нè посети изгрејсонцето од висините, 79 Да им даде светлина на оние што седат во темнина и во сенката на смртта, да ги водат нашите нозе на патот на мирот. 80 И детето растеше и се зајакна по дух, и беше во пустините до денот кога му се покажа на Израел.

3 И сите отидоа на данок, секој во својот град. 4 И Јосиф отиде од Галилеја, од градот Назарет, во Јудеја, во Давидовиот град, наречен Витлеем; (бидејќи тој беше од домот и лозата на Давид:) 5 Да се оданочува со неговата сопруга Марија, која е бремена. 6 И така беше, додека тие беа таму, се навршија деновите кога таа требаше да се роди. 7 И го роди својот првороден син, го завитка во повива и го положи во јасли; бидејќи за нив немаше место во гостилницата. 8 А во истата земја имаше овчари кои престојуваа во полето и ноќе го чуваа своето стадо. 9 И ете, ангел Господов дојде врз нив, и славата Господова светна околу нив, и тие се уплашија многу. 10 А ангелот им рече: „Не плашете се; 11 Зашто денес во Давидовиот град ви се роди Спасител, кој е Христос Господ. 12 И ова нека ви биде знак; Ќе го најдете бебето завиткано во повиени, како лежи во јасли. 13 И одеднаш со ангелот се појави мноштво небесна војска која го фалеше Бога и велеше: 14 Слава на Бога во висините, а на земјата мир, меѓу луѓето добра волја. 15 И се случи, кога ангелите се оддалечија од нив на небото, пастирите си рекоа еден на друг: „Да одиме сега дури во Витлеем и да го видиме ова што се случи, што Господ им го соопшти нас. 16 И дојдоа набрзина и ги најдоа Марија, Јосиф и бебето како лежи во јасли. 17 И кога го видоа тоа, го објавија она што им беше кажано за ова дете. 18 А сите што го слушаа тоа се чудеа на она што им го кажаа пастирите. 19 Но Марија го пазеше сето тоа и размислуваше за нив во своето срце. 20 А пастирите се вратија, славејќи и славејќи го Бога за сè што слушнале и виделе, како што им беше кажано. 21 А кога се навршија осум дена за обрежување на детето, неговото име беше наречено ИСУС, што така беше наречено од ангелот пред да биде зачнато во утробата. 22 А кога се навршија деновите на нејзиното очистување според Мојсеевиот закон, го доведоа во Ерусалим за да му го прикажат на Господа; 23 (Како што е напишано во Господовиот закон: секој мажјак што ќе ја отвори утробата ќе биде наречен свет на Господа;) 24 И да се принесе жртва според она што е речено во Господовиот закон: пар грлици или два млади гулаби. 25 И ете, имаше еден човек во Ерусалим, по име Симеон; и истиот човек беше праведен и побожен, чекајќи ја утехата на Израилот, и Светиот Дух беше врз него. 26 И му беше откриено од Светиот Дух дека не треба да види смрт, пред да го види Господовиот Христос. 27 И дојде преку Духот во храмот, и кога родителите го доведоа детето Исус, за да му прават по обичајот на законот, 28Тогаш го зеде во раце, го благослови Бога и рече: 29 Господи, пушти го сега својот слуга да си замине во мир, според твојот збор.

ПОГЛАВЈЕ 2 1 И во тие денови излезе декрет од цезарот Август, да се оданочува целиот свет. 2 (И ова оданочување за првпат беше направено кога Кириниј беше управител на Сирија.)

Лука

30 Зашто моите очи го видоа твоето спасение, 31 што си го приготвил пред лицето на сите луѓе; 32 Светлина за осветлување на незнабошците и слава на твојот народ Израел. 33 А Јосиф и мајка му се чудеа на она што се зборуваше за него. 34 А Симеон ги благослови и ѝ рече на својата мајка Марија: „Ете, ова дете е поставено за паѓање и воскреснување на многумина во Израел; и за знак против кој ќе се зборува; 35 (Да, меч ќе пробие и низ твојата душа), за да се откријат мислите на многу срца. 36 А имаше една Ана, пророчица, ќерка на Фануил, од Асеровото племе; 37 А таа беше вдовица од околу осумдесет и четири години, која не излегуваше од храмот, туку му служеше на Бога со постови и молитви ноќе и дење. 38 И таа дојде во тој миг, исто така, Му заблагодари на Господа и им зборуваше за Него на сите што очекуваа откупување во Ерусалим. 39 И кога извршија сè според законот Господов, се вратија во Галилеја, во својот град Назарет. 40 И детето растеше и се зацврстуваше по дух, исполнето со мудрост; и Божјата благодат беше врз него. 41 А неговите родители секоја година одеа во Ерусалим на празникот Пасха. 42 А кога имаше дванаесет години, тие отидоа во Ерусалим по обичајот на празникот. 43 А кога ги исполнија деновите, кога се вратија, детето Исус остана во Ерусалим; а Јосиф и мајка му не знаеја за тоа. 44 Но тие, мислејќи дека е во друштвото, отидоа еден ден патување; и го бараа меѓу своите роднини и познаници. 45 А кога не го најдоа, се вратија во Ерусалим и го бараа. 46 И се случи, по три дена Го најдоа во храмот, како седи среде лекарите, и ги слушаше и ги прашуваше. 47 И сите што го слушаа беа зачудени од неговиот разум и одговори. 48 А кога го видоа, се зачудија; и мајка му му рече: „Синко, зошто постапи така со нас? ете, татко ти и јас те баравме со тага. 49 А тој им рече: „ Како ме баравте? Зар не знаете дека јас морам да се занимавам со работата на мојот Татко? 50 А тие не ги разбраа зборовите што им ги кажа. 51 И тој слезе со нив, дојде во Назарет и им се покорува, но мајка му ги чуваше сите тие зборови во своето срце. 52 И Исус се зголеми во мудрост и раст и во благодат кај Бога и кај луѓето.

3 И дојде по целата земја околу Јордан, проповедајќи го крштевањето на покајание за простување на гревовите; 4 Како што е напишано во книгата на зборовите на пророкот Исаија, велејќи: „Гласот на оној што вика во пустината: „Подгответе го патот на Господа, исправете ги неговите патеки! 5 Секоја долина ќе се исполни, и секоја планина и рид ќе се спуштат; и кривите ќе се исправат, а нерамните патишта ќе се израмнат; 6 И секое тело ќе го види спасението Божјо. 7 Тогаш му рече на мноштвото што излезе да се крсти од него: родо змии, кој ве предупреди да бегате од гневот што доаѓа? 8 Затоа, донесувајте плодови достојни за покајание и не почнувајте да велите во себе: „Ние го имаме Авраам за наш татко, зашто ви велам дека Бог може од овие камења да му подигне деца на Авраам“. 9 И сега, исто така, секирата е ставена на коренот на дрвјата: затоа секое дрво што не дава добар плод се сече и се фрла во оган. 10 А народот го праша: „Што да правиме тогаш? 11 Тој одговори и им рече: „Кој има две облеки, нека му даде на оној што нема; и кој јаде, нека прави така. 12 Тогаш дојдоа и митарници да се крстат и Му рекоа: „Учителе, што да правиме? 13 А тој им рече: „Не барајте повеќе од она што ви е одредено. 14 И војниците го прашаа, велејќи: „А што да правиме? А тој им рече: „Никого немојте да насилувате, никого да не обвинувате лажно; и биди задоволен со својата плата. 15 И додека народот очекуваше, и сите луѓе размислуваа во своите срца за Јован, дали е тој Христос или не; 16 Јован одговори и им рече на сите: „Јас ве крштавам со вода; но доаѓа еден помоќен од мене, чии брави не сум достоен да ги откачам: тој ќе ве крсти со Светиот Дух и со оган. 17 Чија навивач е во раката, и тој целосно ќе го исчисти подот и ќе ја собере пченицата во својата гарнитура; но плевата ќе ја изгори со оган неизгаслив. 18 И многу други работи во својата опомена му проповеда на народот. 19 Но, четвороглавиот Ирод, изобличуван од него поради Иродијада, жената на својот брат Филип, и за сите зла што ги направи Ирод, 20 Додадено уште ова пред сè, дека го затвори Јован во затвор. 21 А кога сиот народ се крстеше, се крштеваше и Исус и се молеше, небото се отвори, 22. И Светиот Дух слезе врз него во телесен облик како гулаб, и од небото дојде глас, кој рече: „Ти си мојот возљубен Син; во тебе сум задоволен. 23 И самиот Исус почна да има околу триесет години, како што се претпоставуваше, син на Јосиф, кој беше син на Хели, 24 Кој беше син на Мата, кој беше син на Леви, кој беше син на Мелхи, кој беше син на Јана, кој беше син на Јосиф,

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Сега во петнаесеттата година од владеењето на Тибериј Цезар, Понтиј Пилат беше управител на Јудеја, Ирод беше четвртарх на Галилеја, и неговиот брат Филип четвртарх од Итураја и од областа Трахонит, и Лисанија, четвртврт на Авилин, 2 Ана и Кајафа, како првосвештеници, словото Божјо дојде до Јован, синот на Захарија во пустината.

Лука

25 Кој беше син на Мататија, кој беше син на Амос, кој беше син на Наум, кој беше син на Если, кој беше син на Наге, 26 Кој беше син на Маат, кој беше син на Мататија, кој беше син на Семеј, кој беше син на Јосиф, кој беше син на Јуда, 27 Кој беше син на Јоана, кој беше син на Реса, кој беше син на Зоровавел, кој беше син на Салатиел, кој беше син на Нери, 28 Кој беше син на Мелхи, кој беше син на Ади, кој беше син на Косам, кој беше син на Елмодам, кој беше син на Ер, 29 Кој беше син на Јосе, кој беше син на Елиезер, кој беше син на Јорим, кој беше син на Матат, кој беше син на Леви, 30 Кој беше син на Симеон, кој беше син на Јуда, кој беше син на Јосиф, кој беше син на Јонан, кој беше син на Елијаким, 31 Кој беше син на Мелеја, кој беше син на Менан, кој беше син на Матата, кој беше син на Натан, кој беше син на Давид, 32 Кој беше син на Јесеј, кој беше син на Овид, кој беше син на Буз, кој беше син на Салмон, кој беше син на Насон, 33 Кој беше син на Аминадав, кој беше син на Арам, кој беше син на Есром, кој беше син на Фарес, кој беше син на Јуда, 34 Кој беше син на Јаков, кој беше син на Исак, кој беше син на Авраам, кој беше син на Тара, кој беше син на Нахор, 35 Кој беше син на Сарух, кој беше син на Рагау, кој беше син на Фалек, кој беше син на Хебер, кој беше син на Сала, 36 Кој беше син на Каинан, кој беше син на Арфаксад, кој беше син на Сем, кој беше син на Ное, кој беше син на Ламех, 37 Кој беше син на Матусала, кој беше син на Енох, кој беше син на Јаред, кој беше син на Малелеил, кој беше син на Каинан, 38 Кој беше син на Енос, кој беше син на Сет, кој беше син на Адам, кој беше син Божји.

9 И го одведе во Ерусалим, го постави на врвот на храмот и му рече: „Ако си Син Божји, фрли се оттука. 10 Зашто е напишано: ќе им задолжи на Своите ангели да те чуваат. 11 И ќе те поднесат во свои раце, за да не удриш со ногата твоја на камен. 12 А Исус му одговори: „ Речено е: „Не искушувај Го Господа, твојот Бог. 13 А кога ѓаволот го заврши сето искушение, се оддалечи од него на едно време. 14 А Исус се врати со силата на Духот во Галилеја, и се прослави Него низ целиот крај наоколу. 15 И поучуваше во нивните синагоги, прославувајќи се од сите. 16 И дојде во Назарет, каде што беше воспитан, и, како што имаше обичај, влезе во синагогата во сабота и стана да чита. 17 И му беше предадена книгата на пророкот Исаија. И кога ја отвори книгата, го најде местото каде што беше напишана: 18. ме прати да ги исцелам скршените срца, да им проповедам ослободување на заробениците и обновување на видот на слепите, да ги ослободам помодрените, 19 Да ја проповедаме прифатливата година Господова. 20 И ја затвори книгата, му ја даде пак на свештеникот и седна. И очите на сите што беа во синагогата беа вперени во него. 21 И почна да им вели: „Денес се исполни ова Писмо во вашите уши. 22 И сите му сведочеа и се чудеа на благодатните зборови што излегуваа од неговата уста. А тие рекоа: „Не е ли ова Јосифовиот син? 23 А тој им рече: „ Сигурно ќе ми ја кажете оваа поговорка: Лекар, исцели се себеси! 24 А тој рече: „ Вистина ви велам, ниту еден пророк не е прифатен во неговата земја. 25 Но, вистина ви велам, многу вдовици беа во Израел во деновите на Илија, кога небото беше затворено три години и шест месеци, кога имаше голем глад по целата земја; 26 Но, кај ниту еден од нив Илија не беше испратен, освен во Сарепта, градот Сидон, кај една вдовица. 27 Во времето на пророкот Елисеј имаше многу лепрозни во Израел; и никој од нив не беше исчистен, спасувајќи го Сириецот Нееман. 28 А сите во синагогата, кога го чуја тоа, се исполни со гнев, 29 И стана, го истера надвор од градот и го одведоа до веѓата на ридот на кој беше изграден нивниот град, за да го фрлат со глава. 30 Но тој, минувајќи низ нив, си отиде, 31 И слезе во Капернаум, град Галилеја, и ги поучуваше во саботни денови. 32 И тие се чудеа на неговото учење, зашто Неговото слово беше со сила. 33 А во синагогата имаше еден човек, кој имаше дух на нечист ѓавол, и извика со силен глас: 34 велејќи: „Остави ни се; што имаме ние со тебе, Исусе Назаретски? дојде ли да не уништиш? Јас те знам кој си ти; Светецот Божји.

ПОГЛАВЈЕ 4 1 А Исус, полн со Светиот Дух, се врати од Јордан и Духот го одведе во пустината, 2 Искушение од ѓаволот четириесет дена. И во тие денови не јадеше ништо, а кога завршија, огладне. 3 А ѓаволот му рече: „Ако си Син Божји, заповедај од овој камен да се направи леб. 4 А Исус му одговори, велејќи: „ Напишано е: Човекот нема да живее само од леб, туку од секое Божјо слово. 5 А ѓаволот, кревајќи го на висока планина, му ги покажа сите царства на светот во миг. 6 А ѓаволот му рече: „Ќе ти ја дадам сета оваа власт и нивната слава, зашто тоа ми е предадено; и на кого сакам ќе му дадам. 7 Затоа, ако сакаш да ми се поклониш, сè ќе биде твое. 8 А Исус му одговори и му рече: „ Тргни се од мене, сатано, зашто е напишано: Му се поклонуваш на Господа, твојот Бог, и само Нему ќе му служиш.

Лука

35 А Исус го прекори велејќи: „ Молчи и излези од него! И кога ѓаволот го фрли во средината, тој излезе од него и не го повреди. 36 И сите се зачудија и зборуваа меѓу себе, велејќи: „Каков збор е ова! зашто со власт и сила им заповеда на нечистите духови и тие излегуваат. 37 И славата за него се прошири на сите места на околната земја. 38 И стана од синагогата и влезе во куќата на Симон. А мајката на Симоновата жена беше опфатена со голема треска; и го молеа за неа. 39 А тој застана над неа и ја прекори треската; и таа ја остави, и таа веднаш стана и им служеше. 40 А кога зајде сонцето, сите што имаа болни од различни болести ги доведоа кај него; и ги положи рацете на секој од нив и ги исцели. 41 И од мнозина излегоа ѓаволи, викајќи и велејќи: „Ти си Христос, Синот Божји. А тој, укорувајќи ги, им дозволи да не зборуваат, зашто знаеја дека тој е Христос. 42 А кога се раздени, тој замина и отиде во пусто место; 43 А тој им рече: „ Морам да го проповедам Божјото царство и во други градови, зашто затоа сум испратен. 44 И проповедаше во синагогите во Галилеја.

чистење, како што заповеда Мојсеј, за сведоштво за нив. 15 Но, толку повеќе се прославуваше негова слава, и се собраа многу мноштва да слушаат и да се излечат од Него од своите немоќ. 16 И тој се повлече во пустината и се молеше. 17 И се случи во еден ден, додека тој поучуваше, таму седеа фарисеи и лекари, кои дојдоа од секој град Галилеја, Јудеја и Ерусалим: и силата Господова. бил присутен да ги излекува. 18 И ете, луѓето доведоа во кревет човек кој беше фатен со парализа, и бараа средства да го доведат и да го положат пред него. 19 А кога не можеа да најдат како да го доведат поради мноштвото, отидоа на покривот и го спуштија низ ќерамидата со каучот на средина пред Исуса. 20 А кога ја виде нивната вера, му рече: Човеку, ти се простени гревовите. 21 А книжниците и фарисеите почнаа да размислуваат, велејќи: „Кој е овој што зборува хули? Кој може да простува гревови, освен само Бог? 22 Но, кога Исус ги разбра нивните мисли, одговори и им рече: „ Што размислувате во вашите срца? 23 Дали е полесно да се каже: „Ти се простуваат гревовите; или да се каже: Стани и оди? 24 Но, за да знаете дека Синот Човечки има моќ на земјата да простува гревови, (му рече тој на парализираниот) ти велам: Стани, земи го креветот и оди во својот дом. 25 И веднаш стана пред нив, го зеде она на кое лежеше, и отиде во својот дом, славејќи го Бога. 26 И сите се зачудија, Го славеа Бога и се уплашија, велејќи: „Денес видовме чудни работи. 27 По ова, тој излезе и виде митник, по име Леви, како седи на царината, и му рече: „ Следи ме! 28 И тој остави сè, стана и тргна по Него. 29. Леви му приреди голема гозба во својот дом; 30 Но нивните книжници и фарисеи мрмореле против Неговите ученици, велејќи: „Зошто јадете и пиете со цариниците и грешниците? 31 А Исус одговори и им рече: „На здравите не им треба лекар; но оние кои се болни. 32 Не дојдов да ги повикам на покајание праведниците, туку грешниците. 33 А тие му рекоа: „Зошто учениците на Јован често постат и се молат, а исто така и учениците фарисеи; но твоето јаде и пие? 34 А тој им рече: „ Можете ли да ги натерате младоженците да постат додека младоженецот е со нив? 35 Но ќе дојдат денови кога ќе им го одземат младоженецот и тогаш ќе постат во тие денови. 36 И им кажа една парабола; Никој не облекува парче нова облека на стара; ако е поинаку, тогаш и новото прави кирија, и парчето што е извадено од новото не се согласува со старото. 37 И никој не става ново вино во стари шишиња; инаку новото вино ќе ги пукне шишињата и ќе се истури, а шишињата ќе исчезнат. 38 Но ново вино треба да се стави во нови шишиња; и двете се зачувани. 39 Никој што пие старо вино веднаш не сака ново, зашто вели: „Старото е подобро.

ПОГЛАВЈЕ 5 1 И се случи, додека народот го притискаше да го чуе словото Божјо, тој застана крај Генисаретското езеро, 2 И видоа два кораба како стојат крај езерото, но рибарите излегоа од нив и ги миеја мрежите свои. 3 И влезе во еден од корабите, што беше на Симон, и му се молеше да истера малку од копното. И тој седна и ги поучи луѓето од бродот. 4 А кога престана да зборува, му рече на Симон: „ Излези во длабочините и спушти ги мрежите твои за провев. 5 А Симон одговори и му рече: „Учителе, се трудевме цела ноќ и ништо не зедовме; 6 И штом го направија тоа, закопаа многу риби, и нивната мрежа се скрши. 7 И им мавнаа на своите другари, кои беа во другиот брод, да дојдат да им помогнат. И дојдоа и ги наполнија двата брода, така што почнаа да тонат. 8 Кога го виде тоа Симон Петар, падна на колена на Исус, велејќи: „Оди си од мене; зашто јас сум грешен човек, Господи. 9 Зашто тој и сите што беа со него се чудеа на навета од рибите што ги зедоа. 10 Така беше и Јаков и Јован, Заведеевите синови, кои му беа содружници на Симон. А Исус му рече на Симона: „ Не плаши се; отсега ќе фаќаш луѓе. 11 И кога ги донесоа своите бродови на копно, оставија сè и тргнаа по Него. 12 А кога беше во еден град, ете еден човек полн со лепра, кој, кога го виде Исуса, падна ничкум и го молеше, велејќи: „Господи, ако сакаш, можеш да ме очистиш. 13 А тој ја подаде раката и го допре, велејќи: „ Сакам: биди чист! И веднаш лепрата се оддалечи од него. 14 И му заповеда да не кажува никому: туку оди, покажи му се на свештеникот и принесувај се за твоето

Лука

ПОГЛАВЈЕ 6

23 Радувајте се во тој ден и скокајте од радост, зашто ете, вашата награда е голема на небото; 24 Но тешко вам, богати! зашто ја примивте својата утеха. 25 Тешко вам, кои сте сити! зашто ќе гладувате. Тешко вам што се смеете сега! зашто ќе тагувате и ќе плачете. 26 Тешко вам, кога сите ќе зборуваат добро за вас! зашто така им правеле нивните татковци со лажните пророци. 27 Но, ви велам, кои слушате: сакајте ги своите непријатели, правете им добро на оние што ве мразат; 28 Благословувајте ги оние што ве проколнуваат и молете се за оние што ве навредуваат. 29 А на оној што ќе те удри на едниот образ принеси му го и другиот; а оној што ќе ти ја одземе наметка, не забрани да ти го земе и мантилот. 30 Дај му на секој што бара од тебе; и од оној што ти го одзема имотот немој да го бараш повеќе. 31 И како што сакате луѓето да ви прават вам, така правете и вие со нив. 32 Зашто, ако ги сакате оние што ве љубат, каква благодарност имате? зашто грешниците ги сакаат и оние што ги љубат. 33 И ако им правите добро на оние што ви прават добро, каква благодарност имате? за и грешниците го прават истото. 34 И ако им позајмувате на оние од кои се надевате дека ќе добиете, каква благодарност имате? зашто грешниците им позајмуваат и на грешниците, за повторно да добијат исто толку. 35 Но, сакајте ги своите непријатели, правете добро и позајмувајте, не надевајќи се на ништо повеќе; и вашата награда ќе биде голема, а вие ќе бидете синови на Севишниот, зашто Тој е љубезен кон неблагодарните и кон лошите. 36 Затоа, бидете милосрдни, како што е милостив и вашиот Татко. 37 Не судете и нема да бидете судени: не осудувајте и нема да бидете осудени: простете и ќе ви биде простено. 38 Дајте и ќе ви се даде; добра мерка, притиснато, потресено и прегазено, луѓето ќе ви дадат во пазувите. Зашто со истата мерка што ја измерувате, повторно ќе ви се измери. 39 И им кажа парабола: „ Може ли слепиот да води слепец? нема ли и двајцата да паднат во ров? 40 Ученикот не е над својот учител, туку секој што е совршен ќе биде како неговиот учител. 41 И зошто ја гледаш брадата што е во окото на твојот брат, но не ја гледаш гредата што е во твоето око? 42 Или како можеш да му кажеш на својот брат: „Брате, дозволете ми да ја извадам прачката што е во окото, кога не ја гледаш гредата што е во твоето око? Лицемер, прво извади ја гредата од сопственото око, а потоа ќе видиш јасно за да ја извадиш прачката што е во окото на твојот брат. 43 Зашто доброто дрво не дава расипан плод; ниту расипано дрво не дава добри плодови. 44 Зашто секое дрво се познава по својот плод. Зашто, луѓето не собираат смокви, ниту од грмушка собираат грозје.

1 И во втората сабота по првата, тој помина низ полињата со пченка; а учениците Негови ги откинаа клатите и јадеа, триејќи ги во рацете. 2 А некои од фарисеите им рекоа: „Зошто го правите она што не е дозволено да се прави во саботни денови? 3 А Исус им одговори и рече: „ Зар не сте прочитале толку многу што направи Давид кога огладне и тој и оние што беа со него; 4 Како тој влезе во Божјиот дом, го зеде и јадеше лебот за сведочење, па им даде и на оние што беа со него; што не е дозволено да се јаде, освен само за свештениците? 5 А тој им рече: „Синот Човечки е Господар и на саботата. 6 И во друга сабота, тој влезе во синагогата и поучуваше; 7 А книжниците и фарисеите го набљудуваа дали ќе исцели во саботен ден; за да најдат обвинение против него. 8 Но, тој ги знаеше нивните мисли, и му рече на човекот што имаше исушена рака: „ Стани и застани среде“. И тој стана и застана. 9 Тогаш Исус им рече: „ Едно ќе ве прашам; Дали е дозволено во сабота да се прави добро или да се прави зло? да спаси живот или да го уништи? 10 И гледајќи ги сите наоколу, му рече на човекот: „ Пружи ја раката! И тој направи така: и раката му беше оздравена како другата. 11 И тие се исполнија со лудило; и зборуваа еден со друг што да му направат на Исус. 12 И се случи во тие денови, кога тој излезе на планината да се помоли и продолжи цела ноќ во молитва кон Бога. 13 А кога се раздени, ги повика Своите ученици и од нив избра дванаесетмина, кои ги нарече апостоли; 14 Симон (кого го нарече и Петар) и неговиот брат Андреј, Јаков и Јован, Филип и Вартоломеј, 15 Матеј и Тома, Јаков, синот на Алфеј, и Симон наречен Зелот, 16 И Јуда, братот на Јаков, и Јуда Искариот, кој исто така беше предавник. 17 И тој слезе со нив, и застана во рамнината, со четата на неговите ученици и многу народ од цела Јудеја и Ерусалим, и од морскиот брег на Тир и Сидон, кои дојдоа да Го слушаат. и да се излечат од нивните болести; 18 И оние што беа вознемирени од нечисти духови, и тие беа исцелени. 19 И целото мноштво бараше да го допре, зашто од него излезе добродетел и сите ги исцели. 20 И ги подигна очите кон Своите ученици и рече: „ Благословени сте сиромашни, зашто ваше е Божјото царство! 21 Блажени сте вие што гладувате сега, зашто ќе се наситите. Блажени сте вие што плачете сега, зашто ќе се смеете. 22 Блажени сте вие, кога луѓето ќе ве мразат и кога ќе ве одвојат од своето друштво, ќе ве срамат и ќе го издадат вашето име како зло заради Синот човечки.

Лука

45 Добриот човек од добрата ризница на своето срце го извлекува она што е добро; а злиот човек од злобната ризница на своето срце го извлекува злото, зашто устата му зборува за изобилството на срцето. 46 А зошто ме нарекувате Господи, Господи, а не го правите она што го велам? 47 Кој ќе дојде кај мене и ќе ги чуе Моите зборови и ќе ги исполни, ќе ви покажам на кого личи; 48 Тој е како човек кој изгради куќа, ископа длабоко и ги постави темелите на карпа; . 49 Но, кој слуша, а не слуша, е како човек кој без основа изгради куќа на земјата; против кој потокот силно удри и веднаш падна; и рушењето на таа куќа беше голема.

19 И Јован, повикувајќи при себе двајца од учениците Свои, ги испрати кај Исус и рече: „Ти ли си тој што треба да дојде? или бараме друг? 20 Кога луѓето дојдоа кај него, рекоа: „Јован Крстител нè испрати кај тебе да каже: „Дали си ти тој што треба да дојде? или бараме друг? 21 И во истиот тој час излечи многу од нивните немоќ и неволји и од зли духови; и на многу слепи им даде вид. 22 Тогаш Исус им рече: „ Одете и кажете му на Јован што видовте и слушнавте; како слепите гледаат, сакатите одат, лепрозните се чистат, глувите слушаат, мртвите воскреснуваат, на сиромашните им се проповеда евангелието. 23 И блажен е оној, кој нема да се соблазнува од мене. 24 А кога Јовановите гласници си отидоа, тој почна да му зборува на народот за Јована: „ Што излеговте да видите во пустината? Трска потресена од ветрот? 25 Но, што излеговте да видите? Човек облечен во мека облека? Ете, оние што се облечени во прекрасна облека и живеат слатко, се во царските дворови. 26 Но, што излеговте да видите? Пророк? Да, ви велам, и многу повеќе од пророк. 27 Ова е тој, за кого е напишано: „Еве, го испраќам мојот гласник пред твоето лице, кој ќе го подготви твојот пат пред тебе. 28 Зашто ви велам, меѓу оние што се родени од жени, нема поголем пророк од Јован Крстител; 29 И сиот народ што го слушаше и митниците го оправдаа Бога, крштевајќи се со Јовановото крштевање. 30 Но фарисеите и адвокатите го отфрлија советот Божји против себе, бидејќи не беа крстени од Него. 31 И рече Господ: „ Тогаш, со што да ги споредам луѓето од оваа генерација? и какви се тие? 32 Тие личат на деца кои седат на пазар и се повикуваат еден на друг и велат: „Ви лупевме, а вие не игравте; ние ве оплакувавме, а вие не плачете. 33 Зашто дојде Јован Крстител, ниту јаде леб, ниту пие вино; а вие велите: Тој има ѓавол. 34 Синот Човечки дојде, јаде и пие; а вие велите: „Ете, лаком и винар, пријател на цариниците и грешниците! 35 Но мудроста е оправдана за сите нејзини деца. 36 И еден од фарисеите го замоли да јаде со него. И отиде во куќата на фарисејот и седна на јадење. 37 И ете, една жена од градот, која беше грешница, кога знаеше дека Исус седи на јадење во куќата на фарисејот, донесе алабастерска кутија со миро, 38 И застана пред неговите нозе зад него плачејќи, и почна да му ги мие нозете со солзи, и ги бришеше со влакната од нејзината глава, и му ги бакна нозете и ги помаза со мирото. 39 А кога го виде тоа фарисејот, кој го заповеда, проговори во себе, велејќи: „Овој човек, да беше пророк, ќе знаеше која и каква жена е таа што го допира, зашто таа е грешница. 40 А Исус одговори и му рече: Симоне, имам нешто да ти кажам. А тој рече: „Учителе, кажи! 41 Имаше еден доверител кој имаше двајца должници: едниот должеше петстотини пени, а другиот педесет. 42 И кога немаа што да платат, тој искрено им прости на двајцата. Кажи ми, кој од нив најмногу ќе го сака?

ПОГЛАВЈЕ 7 1 А кога ги заврши сите свои зборови пред публиката на народот, влезе во Капернаум. 2 А слугата на еден стотник, кој му беше драг, беше болен и готов да умре. 3 А кога слушна за Исус, испрати кај него јудејски старешини да го молат да дојде и да го излечи својот слуга. 4 И кога дојдоа кај Исус, веднаш Го молеа, велејќи: „Да е достоен за кого треба да го направи ова. 5 Зашто тој го сака нашиот народ и ни изгради синагога. 6 Тогаш Исус отиде со нив. А кога беше недалеку од куќата, стотникот му испрати пријатели и му рече: „Господи, не вознемирувај се, зашто не сум достоен да влезеш под мојот покрив. 7 Затоа и не сметав дека сум достоен да дојдам кај тебе, туку кажи со збор и мојот слуга ќе оздрави. 8 Зашто и јас сум човек под власт, имам под мене војници, и на еден му велам: оди, а тој оди; а на другиот: Дојди, и тој доаѓа; и на мојот слуга: Направи го тоа, и тој ќе го направи. 9 Кога го слушна ова, Исус се зачуди на него, се заврте и му рече на народот што го следеше: „ Ви велам, не најдов толку голема вера, не, ниту во Израел. 10 И оние што беа испратени, кога се вратија во куќата, го најдоа слугата здрав што беше болен. 11 А следниот ден отиде во градот наречен Наин; и многумина од неговите ученици отидоа со него и многу народ. 12 А кога се приближи до градската порта, ете, изведоа мртовец, син единец на мајка му, а таа беше вдовица; и многу народ од градот беше со неа. 13 И кога Господ ја виде, се сожали на неа и ѝ рече: „ Не плачи! 14 А тој дојде и ја допре битката, а оние што го носеа застанаа. А тој рече: „ Младо, ти велам: стани! 15 А мртовецот седна и почна да зборува. И го предаде на мајка си. 16 И ги зафати сите страв, и Го славеа Бога, велејќи: „Дека меѓу нас стана голем пророк; и дека Бог го посети својот народ. 17 И оваа гласина за него се ширеше низ цела Јудеја и по целиот крај наоколу. 18 А учениците на Јован му покажаа за сето тоа.

Лука

43 Симон одговори и рече: „Мислам дека тој, на кого најмногу му прости. А тој му рече: Право си пресуди. 44 А тој се сврте кон жената и му рече на Симон: „ Ја гледаш ли оваа жена? Влегов во твојата куќа, не ми даде вода за моите нозе, но таа ми ги изми нозете со солзи и ги избриша со влакната од главата своја. 45 Ти не ми даде бакнеж, но оваа жена од времето кога влегов не престана да ми ги бакнува нозете. 46 Не ми ја помаза главата со масло, но оваа жена ми ги помаза нозете со миро. 47 Затоа ти велам: Нејзините гревови, кои се многу, се простени; зашто таа многу сакаше; 48 А тој ѝ рече: „ Ти се простени гревовите. 49 А оние што седеа со Него на трпеза почнаа да зборуваат во себе: „Кој е овој што простува и гревови? 50 А тој ѝ рече на жената: „ Твојата вера те спаси; оди во мир.

16 Никој, кога ќе запали свеќа, не ја покрива со сад или ја става под кревет; туку го става на свеќник, за да ја видат светлината оние што влегуваат. 17 Зашто ништо не е тајно, што нема да биде откриено; ниту нешто сокриено, што нема да се дознае и да дојде во странство. 18 Затоа, внимавајте како слушате: зашто, кој има, ќе му се даде; а кој нема, ќе му биде одземено и она што се чини дека го има. 19 Тогаш дојдоа кај него мајка му и браќата негови, и не можеа да дојдат кај него поради печатот. 20 А некои му кажаа: „Мајка ти и браќата твои стојат надвор и сакаат да те видат“. 21 А тој одговори и им рече: „ Мојата мајка и моите браќа се тие што го слушаат словото Божјо и го прават тоа. 22 А во еден ден влезе во кораб со своите ученици и им рече: „ Да одиме на другата страна на езерото. И тие тргнаа понатаму. 23 Но, додека пловеа, тој заспа; и тие се наполнија со вода и беа во опасност. 24 И дојдоа кај Него, го разбудија велејќи: „Учителе, учителу, загинуваме! Тогаш стана и ги прекори ветрот и беснеењето на водата, и тие престанаа и настана спокој. 25 А тој им рече: „ Каде е вашата вера? А тие, исплашени, се чудеа и си рекоа еден на друг: „Каков човек е ова! зашто тој им заповеда дури и на ветровите и на водата, и тие Му се покоруваат. 26 И стигнаа во земјата на Гадарените, која е спроти Галилеја. 27 И кога излезе на копно, го сретна од градот еден човек, кој долго време имаше ѓаволи и не облече облека, ниту престојуваше во ниедна куќа, освен во гробовите. 28 Кога Го виде Исуса, извика, падна пред него и со силен глас рече: „Што имам со тебе, Исусе, Севишниот Сине Божји? Те молам, не измачувај ме. 29 (Зашто тој му заповеда на нечистиот дух да излезе од човекот. Тој честопати го фаќаше, и го држеше врзан со синџири и со окови, ги раскина лентите и ѓаволот го избрка во пустината. ) 30 А Исус го праша и рече: „ Како се викаш? А тој рече: Легија, бидејќи во него влегоа многу ѓаволи. 31 И тие Го молеа да не им заповеда да излезат во длабочините. 32 А таму имаше стадо многу свињи што се хранеа на планината, и тие Го молеа да им дозволи да влезат во нив. И ги претрпе. 33 Тогаш ѓаволите излегоа од човекот и влегоа во свињите; 34 Кога видоа што се случи, оние што ги хранеа, побегнаа и отидоа и раскажаа во градот и во селата. 35 Потоа излегоа да видат што е направено; и дојдоа при Исуса и го најдоа човекот, од кого излегоа ѓаволите, како седи пред Исусовите нозе, облечен и разумен, и се уплашија. 36 И тие што го видоа тоа, им кажаа со каков начин бил исцелен опседнатиот од ѓаволите. 37 Тогаш целото мноштво од околните Гадаринци го молеа да си оди од нив; зашто беа зафатени со голем страв.

ПОГЛАВЈЕ 8 1 А потоа отиде по секој град и село, проповедајќи и објавувајќи ја радосната вест за царството Божјо; и дванаесетте беа со него, 2 А некои жени, исцелени од зли духови и немоќ, Марија ја повика Магдалена, од која излегоа седум ѓаволи, 3 И Јоана, жената на Хуса, управителот на Ирод, и Сузана и многу други, кои му служеа од својата имотна состојба. 4 А кога се собра многу народ и дојде кај Него од секој град, тој рече со парабола: 5 Еден сејач излезе да го посее своето семе; и беше газено, и птиците небесни го проголтаа. 6 А некои паднаа на карпа; и штом никна, се исуши, бидејќи немаше влага. 7 А некои паднаа меѓу трње; и со него никнаа трње и го задавија. 8 А друго падна на добра земја, никна и даде стократно плод. И кога го кажа ова, извика: „ Кој има уши да слуша, нека чуе! 9 А Неговите ученици Го прашаа, велејќи: „Каква е оваа парабола? 10 А тој рече: „ Вам ви е дадено да ги знаете тајните на Божјото царство, а на другите во параболи; за да гледаат да не гледаат, а слушајќи да не разберат. 11 Сега параболата е следна: Семето е словото Божјо. 12 Оние покрај патот се оние што слушаат; тогаш доаѓа ѓаволот и го вади словото од нивните срца, за да не поверуваат и да се спасат. 13 Тие на карпата се оние, кои, кога ќе го слушнат, го примаат словото со радост; а тие немаат корен, кои извесно време веруваат, а во време на искушение отпаѓаат. 14 А она што падна меѓу трње се тие, кои, штом чуја, излегуваат и се задушуваат од грижите, богатството и задоволствата на овој живот, и не носат плод до совршенство. 15 Но оние на добрата почва се оние, кои со чесно и добро срце, откако го слушнаа словото, го пазат и даваат плод со трпение.

Лука

38 А човекот од кого излегоа ѓаволите го молеше да биде со него; но Исус го испрати, велејќи: 39 Врати се во својот дом и покажи колку големи работи ти направи Бог. И отиде и објави низ целиот град колку големи работи му направи Исус. 40 И кога се врати Исус, народот го прими со радост, зашто сите Го чекаа. 41 И ете, дојде еден човек по име Јаир, кој беше управител на синагогата; 42 Зашто тој имаше една единствена ќерка, околу дванаесет години, и таа лежеше на умирање. Но, како што одеше, луѓето го натрупаа. 43 А една жена која имала дванаесет години крв, која го потрошила сиот свој живот на лекари, ниту можела да се излечи од никого, 44 Дојде зад него и ја допре границата на неговата облека; 45 А Исус рече: „ Кој ме допре? Кога сите негираат, Петар и оние што беа со него рекоа: „Учителе, мноштвото се натрупа и те притиска, а ти велиш: Кој ме допре? 46 А Исус рече: „ Некој ме допре, зашто гледам дека добродетелта излезе од мене. 47 И кога жената виде дека не е скриена, дојде треперејќи, падна пред него, му кажа пред сиот народ зошто го допрела и како веднаш оздравела. 48 А тој ѝ рече: „ Ќерко, утеши се; твојата вера те оздрави; оди во мир. 49 Додека тој уште зборуваше, дојде еден од домот на началникот на синагогата и му рече: „Ќерка ти умре; не го мачи Мајсторот. 50 А Исус, кога го чу тоа, му одговори и рече: „ Не плаши се, само верувај и таа ќе оздрави. 51 И кога влезе во куќата, не дозволи никој да влезе, освен Петар, Јаков и Јован, и таткото и мајката на девицата. 52 Сите плачеа и ја оплакуваа, а тој рече: „ Не плачи; таа не е мртва, туку спие. 53 А тие му се потсмеваа, знаејќи дека таа е мртва. 54 И ги извади сите, ја фати за рака и викна, велејќи: „ Слугинка, стани! 55 И се врати нејзиниот дух, и таа веднаш стана, и тој заповеда да ѝ дадат месо. 56 И нејзините родители се зачудија, но тој ги заповеда да не кажуваат никому што е направено.

7 А Ирод, четириархот чу за сè што беше направено од него; 8 А од некои дека се појавил Илија; а од другите, дека еден од старите пророци воскреснал. 9 А Ирод рече: „Јован му ја отсеков главата, но кој е овој, за кого слушам такви работи? И тој сакаше да го види. 10 А апостолите, кога се вратија, Му кажаа сè што направија. И ги зеде и отиде насамо во пустиното место на градот наречено Витсаида. 11 А народот, кога го дозна тоа, тргна по Него; 12 И кога денот почна да истекува, тогаш дојдоа дванаесетте и му рекоа: „Испрати го мноштвото да отидат во градовите и селата наоколу, да преноќат и да добијат храна: зашто ние сме тука во пустинско место. 13 Но тој им рече: „ Дајте им да јадат. А тие рекоа: „Немаме повеќе, освен пет леба и две риби; освен да одиме да купиме месо за сиот овој народ. 14 Зашто тие беа околу пет илјади луѓе. И им рече на учениците Свои: „ Натерајте ги да седнат до педесет во група. 15 И така направија, и ги наведоа сите да седнат. 16 Потоа ги зеде петте леба и двете риби, погледна кон небото, ги благослови, ги прекрши и им даде на учениците да ги постават пред мноштвото. 17 И јадеа, и сите се наситија; 18 И кога тој сам се молеше, со Него беа и Неговите ученици ; 19 Тие одговорија: „Јован Крстител; но некои велат: Илија; а други велат дека еден од старите пророци воскреснал. 20 Тој им рече: „ Но, кој велите дека сум јас? Петар одговарајќи и рече: Христос Божји. 21 А тој строго им заповеда и им заповеда да не го кажуваат никому тоа; 22 велејќи: Синот Човечки треба да претрпи многу нешта, да биде отфрлен од старешините, првосвештениците и книжниците, да биде убиен и да воскресне на третиот ден. 23 А тој им рече на сите: „ Ако некој сака да тргне по Мене, нека се одрече од себе, секој ден нека го зема својот крст и нека оди по Мене. 24 Зашто, кој сака да го спаси својот живот, ќе го загуби; 25 Зашто, каква е предноста на човекот, ако го придобие целиот свет, а се изгуби себеси или биде отфрлен? 26 Зашто, кој ќе се засрами од мене и од моите зборови, од него ќе се засрами и Синот Човечки, кога ќе дојде во својата слава и во славата на својот Татко и во светите ангели. 27 Но, вистина ви велам, некои стојат овде, кои нема да вкусат смрт додека не го видат царството Божјо. 28 И се случи околу осум дена по овие зборови, ги зеде Петар, Јован и Јаков и се искачи на една планина да се помоли. 29 И додека се молеше, изгледот на неговото лице се промени, а облеката му беше бела и блескава. 30 И ете, разговараа со него двајца мажи, Мојсеј и Илија. 31 Кој се јави во слава и зборуваше за својата смрт што требаше да ја изврши во Ерусалим.

ПОГЛАВЈЕ 9 1 Потоа ги повика Своите дванаесет ученици и им даде моќ и власт над сите ѓаволи и да лекуваат болести. 2 И ги испрати да го проповедаат Божјото царство и да исцелуваат болни. 3 А тој им рече: „ Ништо не земајте за пат, ниту стапови, ниту ковчег, ниту леб, ниту пари; ниту имаат два слоја поединечно. 4 И во која куќа и да влезете, останете таму и заминувајте оттаму. 5 А кој не сака да ве прими, кога ќе излезете од тој град, истресете го правот од вашите нозе како сведоштво против нив. 6 И тие отидоа и одеа низ градовите, проповедајќи го Евангелието и исцелувајќи насекаде.

Лука

32 А Петар и оние што беа со него беа обиени од сон; 33 И кога тие се оддалечија од Него, Петар Му рече на Исуса: „Учителе, добро е за нас да бидеме овде; еден за тебе, еден за Мојсеј и еден за Илија, не знаејќи што рече. 34 Додека тој зборуваше така, дојде облак и ги засени; и тие се уплашија додека влегуваа во облакот. 35 И дојде глас од облакот, велејќи: „Овој е мојот возљубен Син; чујте го. 36 А кога гласот помина, Исус се најде сам. И тие го чуваа блиску и никому во тие денови не кажаа ништо од она што го виделе. 37 А следниот ден, кога слегоа од ридот, го сретнаа многу народ. 38 И ете, еден човек од дружината извика, велејќи: „Учителе, те молам, погледни го мојот син, зашто тој е мое единствено дете. 39 И ете, го фати дух, и тој одеднаш извика; и го раскинува што повторно се пени, а модрината тешко се оддалечува од него. 40 И ги молев твоите ученици да го избркаат; а не можеа. 41 А Исус одговори и рече: „ О, неверно и изопачено поколение, до кога ќе бидам со вас и ќе ве трпам? Доведете го вашиот син овде. 42 И додека уште пристигнуваше, ѓаволот го фрли долу и го изгриза. А Исус го прекори нечистиот дух, го исцели детето и пак му го предаде на татка си. 43 И сите се чудеа на моќта Божја. Но, додека сите се чудеа на сѐ што правеше Исус, тој им рече на учениците Свои: 44 Овие зборови нека ви паднат во уши: зашто Синот Човечки ќе биде предаден во човечки раце. 45 Но тие не ја разбраа оваа реч и беше скриена од нив за да не ја разберат; 46Тогаш меѓу нив настана расправија, кој од нив треба да биде најголем. 47 А Исус, откако ја разбра мислата на нивното срце, зеде едно дете и го постави покрај него, 48 И им рече: „ Кој ќе го прими ова дете во Мое име, Ме прима Мене; 49 А Јован одговори и рече: „Учителе, видовме еден кој истерува ѓаволи во твое име; а ние му забранивме, зашто не оди со нас. 50 А Исус му рече: „ Не забранувај, зашто кој не е против нас, тој е со нас. 51 А кога дојде време да биде примен, тој цврсто го насочи своето лице да оди во Ерусалим, 52 И испрати гласници пред неговото лице; 53 И не Го примија, зашто лицето му беше како да сака да оди во Ерусалим. 54 А кога го видоа тоа неговите ученици Јаков и Јован, рекоа: „Господи, сакаш ли да заповедаме оган да слезе од небото и да ги проголта, како што направи Илија? 55 Но тој се сврте, ги прекори и рече: „ Не знаете од каков дух сте. 56 Зашто Синот Човечки не дојде да ги уништи човечките животи, туку да ги спаси. И отидоа во друго село. 57 И се случи, додека одеа по патот, еден човек му рече: „Господи, ќе те следам каде и да одиш.

58 А Исус му рече: „ Лисиците имаат дупки, а небеските птици гнезда; но Синот Човечки нема каде да ја положи главата. 59 А тој му рече на друг: „ Следи ме! Но тој рече: „Господи, дозволи ми прво да отидам да го погребам татко ми. 60 Исус му рече: „ Остави ги мртвите да ги погребуваат своите мртви, а ти оди и проповедај го царството Божјо. 61 А друг рече: Господи, ќе те следам; но дозволете ми прво да одам да се збогувам со нив, кои се дома кај мене дома. 62 А Исус му рече: „ Никој, кога ќе ја стави раката на плугот и ќе погледне назад, не е погоден за царството Божјо. ПОГЛАВЈЕ 10 1По ова, Господ назначи и други седумдесет и ги испрати по двајца пред Неговото лице во секој град и место, каде што самиот ќе дојде. 2 Затоа им рече: Жетвата навистина е голема, а работниците се малку; 3 Одете по својот пат: ете, ве испраќам како јагниња меѓу волци. 4 Не носете ни чанта, ни ковчег, ни чевли, и не поздравувајте никого патем. 5 И во која куќа и да влезете, прво кажете: „Мир на оваа куќа! 6 И ако е таму синот на мирот, вашиот мир ќе почива на него; ако не, повторно ќе се врати кај вас. 7 И останете во истата куќа, јадете и пиете што даваат, зашто работникот е достоен за својот наем. Не одете од куќа до куќа. 8 И во кој град и да влезете и да ве примат, јадете го она што ви е поставено. 9И исцели ги болните што се таму и кажи им: „Царството Божјо ви се приближи. 10 Но, во кој град и да влезете, а не ве примат, излезете по улиците на истиот и кажете: 11. 12 Но, јас ви велам, дека во тој ден ќе биде поподносливо за Содом, отколку за тој град. 13 Тешко тебе, Хоразин! Тешко тебе, Витсаида! зашто, ако беа направени моќните дела во Тир и Сидон, што беа направени во вас, тие пред многу се покајаа, седејќи во вреќиште и пепел. 14 Но, на судот ќе им биде поподносливо на Тир и Сидон, отколку на вас. 15 А ти, Капернауме, кој си издигнат до небото, ќе бидеш соборен до пеколот. 16 Кој ве слуша вас, Ме слуша и Мене; и кој ве презира вас, ме презира и мене; и кој ме презира, го презира и оној што ме пратил. 17 А седумдесетте пак се вратија со радост, велејќи: „Господи, ни се покоруваат и ѓаволите преку твоето име. 18 А тој им рече: Го видов сатаната како молња како паѓа од небото. 19 Еве, ви давам власт да газите по змии и скорпии и над сета непријателска сила: и ништо нема да ви наштети.

Лука

ПОГЛАВЈЕ 11

20 И покрај тоа, не радувајте се, што духовите ви се покоруваат; туку радувајте се, зашто вашите имиња се напишани на небото. 21 . зашто така се чинеше добро во твоите очи. 22 Сè ми е предадено од Мојот Татко; и никој не знае кој е Синот, освен Отецот; и кој е Отецот, освен Синот, и оној на кого Синот ќе му открие. 23 А тој се сврте кон Своите ученици и насамо рече: „ Блажени се очите што го гледаат она што вие го гледате. 24 Зашто ви велам дека многу пророци и цареви сакаа да го видат она што вие го гледате, а не го видоа; и да го слушате она што го слушате, а не сте го чуле. 25 И ете, еден адвокат стана и го искушуваше, велејќи: „Учителе, што да правам за да наследам вечен живот? 26 Тој му рече: „Што е напишано во Законот? како читаш? 27 А тој одговори и рече: „Љуби Го Господа, твојот Бог, со сето свое срце, и со сета своја душа, и со сета своја сила и со сиот свој ум; а твојот ближен како самиот себе. 28 А тој му рече: „ Добро одговори: направи го ова и ќе живееш. 29 Но тој, сакајќи да се оправда, Му рече на Исуса: „А кој е мојот ближен? 30 А Исус одговори и рече: „ Еден човек слезе од Ерусалим во Ерихон и падна меѓу разбојниците, кои му ја соблекоа облеката и го раниа, па си заминаа, оставајќи го полумртов. 31 Случајно слезе еден свештеник по тој пат, и кога го виде, помина од другата страна. 32 И еден левит, кога беше на тоа место, дојде и го погледна и помина од другата страна. 33 Но еден Самарјанин, додека патуваше, дојде таму каде што беше, и кога го виде, се сожали на него. 34 И отиде кај него, му ги врза раните, полевајќи со масло и вино, и го стави на својот ѕвер, и го одведоа во една гостилница и се погрижија за него. 35. Утредента, кога си отиде, извади два пена, му ги даде на домаќинот и му рече: „Гледај за него; и што и да потрошиш повеќе, кога ќе дојдам пак, ќе ти вратам. 36 Кој од овие тројца, мислиш, му беше ближен на оној што падна меѓу крадците? 37 А тој рече: Оној што покажа милост кон него. Тогаш Исус му рече: „ Оди и направи и ти. 38 А кога одеа, тој влезе во едно село, и една жена по име Марта го прими во својата куќа. 39 А таа имаше сестра по име Марија, која исто така седеше пред Исусовите нозе и го слушаше Неговото слово. 40 Но Марта беше оптоварена со многу служење, и дојде кај него и рече: „Господи, не ти е гајле што сестра ми ме остави да служам сама? затоа наложи ја да ми помогне. 41 А Исус одговори и ѝ рече: „ Марта, Марта, ти си внимателна и загрижена за многу работи. 42 Но, едно е потребно: и Марија го избра тој добар дел, кој нема да и се одземе.

1 А кога се молеше на едно место, кога престана, еден од неговите ученици му рече: „Господи, научи нè да се молиме, како што ги поучи и Јован своите ученици. 2 А тој им рече: „ Кога се молите, кажете: Оче наш, Кој си на небесата, да се свети името твое! Да дојде твоето царство. Да биде волјата Твоја, како на небото, така и на земјата. 3 Дај ни го нашиот секојдневен леб од ден на ден. 4 И прости ни ги нашите гревови; зашто и ние му простуваме на секој што ни е должен. И не воведувај нè во искушение; но избави нè од злото. 5 А тој им рече: „ Кој од вас ќе има пријател и ќе отиде кај него на полноќ и ќе му рече: „Пријателе, позајми ми три леба; 6 Зашто дојде кај мене еден мој пријател на своето патување, а јас немам што да му поставам? 7 А тој одвнатре ќе одговори и ќе рече: „Не ме вознемирувај: вратата сега е затворена, а моите деца се со мене во креветот; Не можам да станам и да ти дадам. 8 Ви велам, иако нема да стане и да му даде, затоа што е негов пријател, сепак поради својата храброст ќе стане и ќе му даде колку што му треба. 9 И јас ви велам: молете и ќе ви се даде; барајте и ќе најдете; чукајте и ќе ви се отвори. 10 Зашто, секој што бара, добива; и кој бара наоѓа; и на кој чука ќе му се отвори. 11 Ако синот побара леб од некој од вас што е татко, ќе му даде ли камен? или ако побара риба, дали за риба ќе му даде змија? 12 Или ако побара јајце, ќе му понуди ли скорпија? 13 Тогаш, ако вие, зли, знаете да им давате добри дарови на своите деца, колку повеќе вашиот Отец небесен ќе им даде Свети Дух на оние што Го бараат? 14 И тој истеруваше ѓавол, а тој беше нем. И се случи, кога ѓаволот излезе, немиот проговори; и луѓето се чудеа. 15 Но некои од нив рекоа: „Истерува ѓаволи преку Велзевул, главниот на ѓаволите. 16 А други, искушувајќи Го, бараа од него знак од небото. 17 Но тој, знаејќи ги нивните мисли, им рече: „ Секое царство поделено против себе, запустено е; и куќа поделена против куќа паѓа. 18 Ако и сатаната е поделен против себе, како ќе опстане неговото царство? зашто велите дека јас истерувам ѓаволи преку Велзевул. 19 И ако јас преку Велзевул истерувам ѓаволи, со кого ги истеруваат вашите синови? затоа тие ќе бидат ваши судии. 20 Но, ако јас со прст Божји истерувам ѓаволи, несомнено, царството Божјо дојде врз вас. 21 Кога силен човек вооружен ја чува својата палата, неговиот имот е во мир. 22 Но, кога некој посилен од него ќе дојде на него и ќе го победи, тој ќе му го одземе целиот оклоп на кој се надеваше, и ќе му го подели пленот. 23 Кој не е со мене, тој е против мене, а кој не собира со мене, растура.

Лука

24 Кога нечистиот дух ќе излезе од човек, тој оди по суви места барајќи одмор; и не најдов, рече: Ќе се вратам во мојата куќа од каде излегов. 25 И кога ќе дојде, го најде изметено и украсено. 26 Тогаш тој оди и зема кај себе седум други духови полоши од него; и тие влегуваат и престојуваат таму, а последната состојба на тој човек е полоша од првата. 27 И се случи, додека тој го зборуваше ова, една жена од дружината го крена гласот и му рече: „Благословена е утробата што те роди и цицачите што ги цицаше. 28 Но тој рече: „Да, блажени се оние што го слушаат словото Божјо и го пазат. 29 А кога народот се собра, тој почна да вели: „ Ова е лоша генерација: тие бараат знак; и нема да му се даде знак, освен знакот на пророкот Јона. 30 Зашто, како што Јона беше знак за Ниневијците, така и Синот Човечки ќе биде знак за ова поколение. 31 Кралицата на југот ќе стане на судот со луѓето од овој род и ќе ги осуди, зашто дојде од крајот на земјата за да ја чуе мудроста на Соломон; и ете, тука е поголем од Соломон. 32 Луѓето од Ниневија ќе станат на судот со оваа генерација и ќе ја осудат: зашто се покајаа при проповедта на Јона; и ете, тука е поголем од Јона. 33 Никој, кога ќе запали свеќа, не ја става на тајно место, ниту под лонец, туку на свеќник, за да можат оние што влегуваат да ја видат светлината. 34 Светлината на телото е окото; но кога твоето око е зло, и твоето тело е полно со темнина. 35 Затоа, внимавај светлината што е во тебе да не биде темнина. 36 Затоа, ако целото твое тело е светло, без темен дел, целото ќе биде светло, како кога светлиот сјај на свеќа те осветлува. 37 И додека тој зборуваше, некој фарисеј го молеше да вечера со него, а тој влезе и седна на јадење. 38 А кога фарисејот го виде тоа, се зачуди што не се изми пред вечера. 39 А Господ му рече: „ Сега вие фарисеи чистете ја надворешната страна на чашата и чинијата; но вашиот внатрешен дел е полн со гнев и зло. 40 Глупаци, зар не Оној што го направи надворешното го направи и она што е внатре? 41 Но дајте милостина од она што го имате; и ете, сè е чисто за вас. 42 Но тешко вам, фарисеи! зашто вие давате десеток од нане, руе и секакви тревки, и го надминувате судот и Божјата љубов. 43 Тешко вам, фарисеи! зашто ги сакате најгорните седишта во синагогите и поздравите на пазарите. 44 Тешко вам, книжници и фарисеи, лицемери! зашто вие сте како гробови што не се појавуваат, а луѓето што одат по нив не ги знаат. 45 Тогаш еден од адвокатите одговори и му рече: „Учителе, велејќи дека нѐ укоруваш и нас. 46 А тој рече: „ Тешко вам, правници! зашто вие ги оптоварувате луѓето со тешки товари за носење, а вие самите не ги допирате бремето со ниту еден прст. 47 Тешко вам! зашто вие ги градите гробовите на пророците, а вашите татковци ги убија. 48 Навистина, вие сведочите дека ги дозволувате делата на вашите татковци;

49 Затоа и Божјата мудрост рече: Ќе им испратам пророци и апостоли, а некои од нив ќе убијат и прогонуваат. 50 За да се бара од оваа генерација крвта на сите пророци, која е пролеана од основањето на светот; 51 Од крвта на Авел до крвта на Захарија, која пропадна меѓу жртвеникот и храмот: вистина ви велам, тоа ќе се бара од оваа генерација. 52 Тешко вам, правници! зашто го зедовте клучот на знаењето: не влеговте во себе, а оние што влегуваа ги попречувавте. 53 И додека им го зборуваше ова, книжниците и фарисеите почнаа жестоко да го поттикнуваат и да го поттикнуваат да зборува за многу работи. 54 Го поставија и бараа нешто да му извадат од устата за да го обвинат. ПОГЛАВЈЕ 12 1 Во меѓувреме, кога се собраа безброј мноштво луѓе, така што се газеа еден врз друг, тој почна да им вели најнапред на своите ученици: Чувајте се од фарисескиот квас, кој е лицемерие. 2 Зашто нема ништо покриено, што нема да се открие; ниту скриено, тоа нема да се знае. 3 Затоа што и да сте зборувале во темнина, ќе се слуша во светлината; и она што го зборувавте на уво во плакарите, ќе се објавува на покривите. 4 И ви велам пријатели мои: не плашете се од оние што го убиваат телото, а потоа не можат повеќе да направат. 5 Но, јас ќе ве предупредам од кого ќе се плашите: плашете се од него, кој откако ќе го убие има моќ да фрли во пеколот; да, ви велам, плашете се од него. 6 Зар не се продаваат пет врапчиња за два порта, а ниту едно од нив не е заборавено пред Бога? 7 Но, дури и влакната на вашата глава се изброени. Затоа, не плашете се: вие сте повредни од многу врапчиња. 8 И јас ви велам: кој ќе ме исповеда пред луѓето, ќе го исповеда и Синот Човечки пред Божјите ангели. 9 Но, кој ќе се одрече од Мене пред луѓето, ќе биде одречен пред Божјите ангели. 10 И кој ќе каже збор против Синот Човечки, ќе му се прости, а на кој хули против Светиот Дух нема да му се прости. 11 А кога ќе ве доведат во синагогите и кај судиите и кај овластувањата, не размислувајте како или што ќе одговорите или што ќе кажете. 12 Зашто Светиот Дух ќе ве научи во истиот час што треба да кажете. 13 А еден од дружината му рече: „Учителе, зборувај со брат ми да ми го подели наследството. 14 А тој му рече: Човеку, кој ме постави за тебе судија или делител? 15 А тој им рече: „ Внимавајте и чувајте се од лакомоста, зашто животот на човекот не се состои во изобилството на имотот што го поседува. 16 И им кажа парабола, велејќи: „ Земјата на еден богат човек роди многу; 17 А тој си помисли во себе, велејќи: „Што да правам, зашто немам место каде да ги дадам своите плодови?

Лука

18 А тој рече: „Вака ќе направам: ќе ги срушам моите амбари и ќе изградам поголеми; и таму ќе ги дадам сите мои плодови и мои добра. 19 И ќе ѝ речам на душата своја: Душо, имаш многу богатства натрупани за многу години; смири се, јади, пиј и биди весел. 20 Но Бог му рече: „Будало, оваа ноќ ќе се бара од тебе душата. 21 Така е и оној што собира богатство за себе и не е богат пред Бога. 22 А тој им рече на учениците Свои: „Затоа ви велам: не размислувајте за својот живот што ќе јадете; ниту за телото, што ќе се облечете. 23 Животот е повеќе од месо, а телото е повеќе од облека. 24 Погледни ги гавраните: тие ниту сеат ниту жнеат; кои немаат ниту магацин, ниту штала; и Бог ги храни: колку сте вие подобри од птиците? 25 А кој од вас, размислувајќи, може да му додаде на својот раст еден лакот? 26 Ако тогаш не можете да го правите она што е најмало, зошто размислувате за другото? 27 Погледни ги лилјаните како растат: не се трудат, не предат; а сепак ви велам дека Соломон во сета своја слава не беше облечен како еден од нив. 28 Тогаш, ако Бог така ја облече тревата, која денес е на полето, а утре се фрла во печката; колку повеќе ќе ве облече, маловерни? 29 И не барајте што ќе јадете или што ќе пиете, и не бидете сомнителни. 30 За сето тоа го бараат народите на светот; и вашиот Татко знае дека тоа ви треба. 31 Туку повеќе барајте го царството Божјо; и сето тоа ќе ви се додаде. 32 Не плаши се, мало стадо; зашто на вашиот Татко му е добро да ви го даде царството. 33 Продадете го она што го имате и дајте милостина; обезбедете си вреќи кои не се излачуваат, богатство на небесата што не пропаѓа, каде што не се приближува крадец, ниту молец расипува. 34 Зашто, каде што е твоето богатство, таму ќе биде и твоето срце. 35 Нека ви бидат опашани бедрата и нека горат вашите светла; 36 И вие самите како луѓе кои го чекаат својот господар кога ќе се врати од свадбата; кога ќе дојде и ќе чукне, веднаш да му отворат. 37 Блажени се оние слуги, кои господарот, кога ќе дојде, ќе ги најде како бдеат; 38 И ако дојде во втората стража или дојде во третата стража и ги најде така, блажени се тие слуги. 39 А ова знајте дека, да знаеше куќниот човек во кој час ќе дојде крадецот, ќе бдееше и немаше да дозволи да му ја пробијат куќата. 40 Затоа, бидете подготвени и вие, зашто Синот Човечки доаѓа во час кога не мислите. 41 Тогаш Петар му рече: „Господи, ни ја кажуваш ли оваа парабола нам или на сите? 42 А Господ рече: „ Кој е тогаш тој верен и мудар управител, кого неговиот господар ќе го постави за управител над својот дом, за да им го даде нивниот дел од месото во свое време?

43 Блажен е тој слуга, кого неговиот господар, кога ќе дојде, ќе го најде како прави. 44 Навистина ви велам, дека ќе го постави за владетел над сè што има. 45 Но, ако тој слуга рече во своето срце: „Господарот мој го одложува своето доаѓање; и ќе почнат да ги тепаат слугите и девојчињата, и да јадат и пијат и да се пијат; 46 Ќе дојде господарот на тој слуга во ден кога нема да го бара, и во час кога не знае, ќе го распарчи и ќе му го одреди делот со неверниците. 47 А тој слуга, кој ја знаеше волјата на својот господар и не се подготви, ниту постапи според неговата волја, ќе биде тепан со многу тепани. 48 Но, кој не знаел и направил работи достојни за претепување, ќе биде претепан со малку удари. Зашто кому му се дава многу, од него ќе се бара многу; 49 Дојдов да испратам оган на земјата; и што ќе бидам, ако веќе е запалено? 50 Но јас имам крштевање со кое треба да се крстам; и како сум затегнат додека не се оствари! 51 Да претпоставите дека дојдов да дадам мир на земјата? Ти велам, не; туку попрво поделба: 52 Зашто отсега ќе има петмина во една куќа поделени, тројца против двајца и двајца против тројца. 53 Таткото ќе се подели против синот, а синот од таткото; мајката против ќерката, а ќерката против мајката; свекрвата против снаата, а снаата против свекрвата. 54 А тој исто така му рече на народот: „ Кога ќе видите облак како се крева од запад, веднаш велите: „Иде дожд; и така е. 55 И кога ќе видите дека дува јужен ветер, велите: „Ќе има топлина; и ќе се случи. 56 Лицемери, можете да го препознаете лицето на небото и на земјата; но како е тоа што не го препознавате овој пат? 57 Да, и зошто самите самите не судете што е правилно? 58 Кога ќе отидеш со својот противник кај судијата, додека си на патот, потруди се да се ослободиш од него; да не те одведе кај судијата, а судијата да те предаде на службеникот, а службеникот да те фрли во затвор. 59 Ти велам, не заминувај оттаму, додека не ја платиш последната грина. ПОГЛАВЈЕ 13 1 Во тоа време беа присутни некои што му кажаа за Галилејците, чија крв Пилат ја измеша со нивните жртви. 2 А Исус одговори и им рече: „ Мислите дека овие Галилејци беа грешници пред сите Галилејци, затоа што претрпеа такви работи? 3 Ви велам, не, но, ако не се покаете, сите ќе загинете исто. 4 Или оние осумнаесет, врз кои падна кулата во Силоам и ги уби, мислите ли дека беа грешници над сите луѓе што живееја во Ерусалим? 5 Ви велам, не, но, ако не се покаете, сите вие ќе загинете исто.

Лука

6 Тој ја кажа и оваа парабола; Еден човек имаше засадено смоква во своето лозје; и дојде и бараше плод на него, но не најде. 7 Тогаш тој му рече на комодавачот на своето лозје: „Еве, овие три години доаѓам да барам плод на оваа смоква, но не наоѓам; зошто го оптоварува земјата? 8 А тој му одговори: „Господи, остави го и оваа година, додека не го ископам и го изметам. 9 А ако вроди со плод, добро, а ако не, потоа исечете го. 10 А тој поучуваше во една од синагогите во сабота. 11 И, ете, имаше една жена која имаше дух на немоќ осумнаесет години, и беше наведната заедно, и никако не можеше да се подигне. 12 А кога ја виде Исус, ја повика кај себе и ѝ рече: „ Жено, ти си опуштена од својата немоќ. 13 И ги положи рацете врз неа, и таа веднаш се исправи и Го прослави Бога. 14 А началникот на синагогата одговори со огорченост, зашто Исус лечеше во сабота, и му рече на народот: „Има шест дена во кои луѓето треба да работат; затоа дојдете и исцелете се во нив, а не на саботен ден. 15 Тогаш Господ му одговори и рече: „ Лицеме, зар секој од вас во сабота не го отпушта својот вол или магарето од штандот и не го води на полевање? 16 И зарем оваа жена, ќерка на Авраам, која сатаната ја врза, ете, овие осумнаесет години, не требаше да биде ослободена од оваа врска во сабота? 17 А кога го рече ова, сите негови противници се засрамија, и сиот народ се радуваше за сето славно дело што го направи. 18 Тогаш рече: „ На што личи Божјото царство? и на што да личам? 19 Тоа е како зрно синап, кое човек го зеде и го фрли во својата градина; и порасна и восочи големо дрво; а птиците небесни се сместија во неговите гранки. 20 И пак рече: „ Со каде да го споредам царството Божјо? 21Тоа е како квасец, што го зеде една жена и го сокри во три мери брашно, додека не се закваси целиот. 22 И одеше низ градовите и селата, учејќи и патувајќи кон Ерусалим. 23 Тогаш еден му рече: Господи, малку ли се спасени? И тој им рече: 24 Трудете се да влезете од тесната порта: зашто, ви велам, мнозина ќе бараат да влезат, но нема да можат. 25 Кога еднаш ќе стане господарот на куќата и ќе ја затвори вратата, а вие почнете да стоите надвор и да тропате на вратата, велејќи: Господи, Господи, отвори ни; и тој ќе одговори и ќе ви каже: Не ве познавам од каде сте. 26 Тогаш ќе почнете да велите: „Ние јадевме и пиевме пред тебе, а ти поучуваше по нашите улици. 27 Но тој ќе рече: „Ви велам, не ве познавам од каде сте; отстапете од мене, сите вие што вршите беззаконие. 28 Ќе има плач и чкртање со заби, кога ќе ги видите Авраам, Исак, Јаков и сите пророци во царството Божјо, а вие самите исфрлени. 29 И ќе дојдат од исток, и од запад, и од север и од југ, и ќе седнат во царството Божјо. 30 И, ете, има последни кои ќе бидат први, и има први кои ќе бидат последни.

31 Истиот ден дојдоа некои од фарисеите и Му рекоа: „Излези и оди оттаму, зашто Ирод ќе те убие. 32 А тој им рече: „ Одете и кажете ѝ на лисицата: Еве, истерувам ѓаволи и лекувам денес и утре, а третиот ден ќе бидам совршен. 33 Сепак, морам да одам денес, утре и наредниот ден, зашто не може пророк да загине од Ерусалим. 34 Ерусалиме, Ерусалиме, кој ги убиваш пророците и ги каменуваш оние што се испратени кај тебе; колку пати сакав да ги соберам твоите деца, како што кокошката го собира своето потомство под своите крилја, а вие не! 35 Ете, вашиот дом ви е оставен пуст, и вистина ви велам: нема да ме видите додека не дојде време кога ќе кажете: „Благословен е оној што доаѓа во името Господово! ПОГЛАВЈЕ 14 1 И кога влезе во куќата на еден од поглаварите фарисеи да јаде леб во сабота, тие го набљудуваа. 2 И, ете, имаше еден човек пред него што имаше капки. 3 А Исус, одговарајќи им рече на адвокатите и фарисеите, велејќи: „ Дали е дозволено да се лекува во сабота? 4 И тие молчеа. И го зеде, го исцели и го пушти; 5 И им одговори, велејќи: „ Кој од вас ќе му падне магар или вол во јама и нема веднаш да го извлече во сабота? 6 И не можеа повторно да му одговорат на тоа. 7 И им кажа парабола на повиканите, кога забележа како ги избираат главните соби; велејќи им: 8 Кога ќе те канат на свадба од кој било човек, не седи во највисоката соба; да не биде нареден од него почесен човек од тебе; 9 А оној што те заповеда тебе и нему дојде и ти рече: Дај му место на овој човек; а ти со срам почнуваш да ја заземаш најниската соба. 10 Но, кога ќе те повикаат, оди и седни во најдолната соба; кога ќе дојде тој што те заповеда, да ти рече: „Пријателе, качи се погоре!“ 11 Зашто, кој се возвишува себеси, ќе биде понижен; и кој се понижува себеси ќе биде возвишен. 12 Тогаш му рече и на оној што го замоли: „ Кога ќе приготвиш вечера или вечера, не викај ги твоите пријатели, ниту браќата, ниту твоите роднини, ниту твоите богати соседи; да не те наложат пак, и да не ти биде возвратена. 13 Но, кога правиш гозба, повикај ги сиромасите, осакатените, сакатите, слепите; 14 И ќе бидеш благословен; зашто тие не можат да те возвратат, зашто ќе бидеш возвратен при воскресението на праведните. 15 А еден од оние што седеа со него на трпеза го слушна ова, му рече: „Блажен е оној што ќе јаде леб во царството Божјо! 16 Тогаш тој му рече: „ Еден човек приреди голема вечера и им закажа на мнозина. 17 И го испрати својот слуга на вечерата да им каже на поканетите: „Дојдете! зашто сè е сега подготвено.

Лука

18 И сите со една согласност почнаа да се оправдуваат. Првиот му рече: Купив парче земја и морам да одам да го видам: Те молам да ме извини. 19 А друг рече: „Купив пет јарем волови и одам да ги испитам. 20 А друг рече: „Се оженив за жена и затоа не можам да дојдам. 21 Така дојде тој слуга и му го соопшти тоа на својот господар. Тогаш господарот на куќата, се разгневи, му рече на својот слуга: „Излези брзо по улиците и патеките на градот, и доведи ги овде сиромасите, осакатените, слепите и слепите. 22 А слугата рече: „Господи, се прави како што си заповедал, но има место. 23 А господарот му рече на слугата: „Излези по патиштата и оградите и принуди ги да влезат, за да се наполни мојата куќа. 24 Зашто ви велам, дека никој од повиканите нема да ја вкуси мојата вечера. 25 И со него отидоа големо мноштво, а тој се сврте и им рече: 26 Ако некој дојде кај мене и не го мрази својот татко, и мајка, и жена, и деца, и браќа и сестри, да, и својот живот, тој не може да биде мој ученик. 27 А кој не го носи својот крст и не оди по Мене, не може да биде мој ученик. 28 Зашто, кој од вас, сакајќи да изгради кула, не седнува прв и не ги брои трошоците, дали има доволно да ја заврши? 29 Да не, откако ќе ги постави темелите и не може да го доврши, сите што го гледаат да почнат да му се потсмеваат, 30 велејќи: „Овој почна да гради, но не можеше да заврши. 31 Или кој цар, кој оди да војува против друг цар, не седнува прв и не се посоветува дали може со десет илјади да го пречека оној што ќе дојде против него со дваесет илјади? 32 Или, додека другиот е уште далеку, тој испраќа пратеник и посакува услови за мир. 33 Така, секој од вас, кој не остави се што има, не може да биде мој ученик. 34 Солта е добра, но ако солта го изгуби својот вкус, со што ќе се зачини? 35 Ниту е погоден за земја, ниту пак за ѓубриво; но мажите го исфрлаат. Кој има уши да слуша, нека слуша.

7 Ви велам дека исто така ќе има радост на небото поради еден грешник што се кае, повеќе отколку за деведесет и девет праведници, на кои не им треба покајание. 8 Или која жена има десет сребреници, ако изгуби едно парче, не запали свеќа и не ја брише куќата и не бара вредно додека не ја најде? 9 А кога го најде, ги повика пријателите и соседите свои, велејќи: „Радувајте се со мене; зашто го најдов парчето што го изгубив. 10 Исто така, ви велам, има радост во присуството на ангелите Божји поради еден грешник кој се кае. 11 А тој рече: „Еден човек имаше два сина: 12 А помалиот од нив му рече на татка си: „Татко, дај ми го делот од имотот што ми паѓа. И им го подели својот живот. 13 И не многу дена откако помладиот син се собра и отиде во далечна земја, и таму ја потроши својата имотна состојба со немирен живот. 14 И кога потроши сè, настана силен глад во таа земја; и тој почна да биде во скуд. 15 И отиде и се придружи на еден граѓанин на таа земја; и го испрати во нивата негова да пасе свињи. 16 И сакаше да си го наполни стомакот со лушпите што ги јадеа свињите, и никој не му ги даде. 17 А кога дојде при себе, рече: „Колку наемници на татко ми имаат доволно леб и заштеда, а јас умрам од глад! 18 Ќе станам и ќе одам кај татко ми и ќе му речам: Оче, згрешив против небото и пред тебе, 19 И не сум повеќе достоен да се наречам твој син: направи ме како еден од твоите наемници. 20 А тој стана и дојде кај татка си. Но, кога уште беше далеку, татко му го виде и се сожали, и истрча, му падна на вратот и го бакна. 21 А синот му рече: „Оче, згрешив против небото и пред твоите очи, и повеќе не сум достоен да се наречам твој син. 22 Но таткото им рече на своите слуги: „Изнесете ја најубавата облека и облечете му ја; и стави прстен на раката и чевли на нозете. 23. Донеси го теле и убиј го; и да јадеме и да бидеме весели: 24 Зашто овој син ми беше мртов и оживеа; тој беше изгубен и пронајден. И тие почнаа да се веселат. 25 А неговиот постар син беше во полето; и кога дојде и се приближи до куќата, слушна музика и играње. 26 И повика еден од слугите и праша што значи тоа. 27 А тој му рече: „Твојот брат дојде; и татко ти го закла угоеното теле, зашто го прими здрав и здрав. 28 А тој се налути и не сакаше да влезе; затоа татко му излезе и го молеше. 29 А тој му рече на татка си: „Ете, те служам многу години и никогаш не ја прекршив твојата заповед, а ти никогаш не ми даде јаре за да се радувам со пријателите. 30 Но, штом дојде овој твој син, кој го проголта твојот живот со блудниците, ти го уби за него згоеното теле. 31 А тој му рече: „Синко, ти си секогаш со мене, и сè што имам е твое.

ПОГЛАВЈЕ 15 1 Тогаш му се приближија сите митници и грешници за да Го слушаат. 2 А фарисеите и книжниците мрмореа, велејќи: „Овој ги прима грешниците и јаде со нив. 3 И им ја кажа оваа парабола, велејќи: 4 Кој од вас, има сто овци, ако загуби една од нив, не ги остави деведесет и деветте во пустината и не оди по изгубеното додека не го најде? 5 И кога ќе го најде, го става на рамениците радувајќи се. 6 И кога ќе дојде дома, ги повика пријателите и соседите, велејќи им: „Радувајте се со мене; зашто ја најдов мојата изгубена овца.

Лука

32 Ни требаше да се радуваме и да се радуваме, зашто овој брат твој беше мртов и оживеа; и се изгуби, и се најде.

23 И во пеколот ги подигна очите, во маки, и го виде Авраам оддалеку, а Лазар во неговите пазуви. 24 А тој извика и рече: „Оче Аврааме, помилуј ме и испрати го Лазара да го натопи врвот на прстот во вода и да ми го излади јазикот; зашто јас сум мачен во овој пламен. 25 Но Авраам рече: „Синко, запомни дека ти во својот живот ги прими своите добрини, а исто така и Лазар злото; 26 И покрај сето ова, меѓу нас и вас е поставен голем јаз: така што тие што сакаат да преминат оттаму кај вас не можат; ниту тие можат да ни поминат, тоа би дошло од таму. 27Тогаш рече: „Те молам, оче, да го испратиш во домот на мојот татко. 28 Зашто имам пет браќа; за да им посведочи, за да не дојдат и тие на ова место на маки. 29 Авраам му рече: „Имаат Мојсеј и пророците; нека ги слушнат. 30 А тој рече: „Не, оче Аврааме, но ако некој отиде кај нив од мртвите, ќе се покајат. 31 А тој му рече: „Ако не ги чујат Мојсеја и пророците, нема да се уверат, ако некој воскресне од мртвите.

ПОГЛАВЈЕ 16 1 И им рече и на своите ученици: „ Имаше еден богат човек, кој имаше управител; и истиот му беше обвинет дека ја потрошил својата стока. 2 И тој го повика и му рече: „Како тоа го слушам од тебе? дај сметка за твоето управителство; зашто можеби нема повеќе да бидеш управител. 3 Тогаш управителот рече во себе: „Што да правам? зашто господарот ми го одзема управителството: не можам да копам; да молам срам ми е. 4 Решен сум што да правам, за, кога ќе ме исфрлат од управата, да ме примат во своите домови. 5 И ги повика кај себе сите должници на својот господар и му рече на првиот: „Колку му должиш на мојот господар? 6 А тој рече: „Сто мери масло. А тој му рече: Земи си ја сметката, седни брзо и напиши педесет. 7 Тогаш тој му рече на друг: „А колку должиш? А тој рече: Сто мери пченица. А тој му рече: Земи си ја сметката и напиши осумдесет. 8 И Господ го пофали неправедниот управител, зашто постапи мудро: зашто децата на овој свет во своето поколение се помудри од синовите на светлината. 9 И јас ви велам: Направете си пријатели од мамонот на неправдата; за, кога ќе пропаднете, да ве примат во вечни живеалишта. 10 Кој е верен во најмалото, верен е и во многу; а кој е неправеден во најмалото, неправеден е и во многу. 11 Затоа, ако не сте биле верни во неправедниот мамон, кој ќе ви го довери вистинското богатство? 12 И ако не сте биле верни во она што е туѓо, кој ќе ви го даде тоа што е ваше? 13 Ниту еден слуга не може да им служи на двајца господари: зашто или едниот ќе го мрази, а другиот ќе го сака; или ќе се држи до едниот, а другиот ќе го презира. Не можете да му служите на Бог и на мамонот. 14 И фарисеите, кои беа лаком, го слушаа сето тоа, и го исмеваа. 15 А тој им рече: „ Вие сте тие што се правдате пред луѓето; но Бог ги знае вашите срца: зашто она што е многу ценето меѓу луѓето е одвратно пред Бога. 16 Законот и пророците беа до Јован; 17 И полесно е да поминат небото и земјата, отколку да пропадне една точка од законот. 18. Кој ќе ја остави својата жена и ќе се ожени со друга, врши прељуба; 19Имаше еден богат човек, кој се облекуваше во пурпурна и тенка ленена облека и секој ден се хранеше раскошно. 20И имаше еден просјак по име Лазар, кој беше легнат пред неговата врата, полн со рани, 21 И сакајќи да се нахранат со трошките што паднаа од трпезата на богаташот; 22 И се случи, просјакот умре и ангелите го однесоа во прегратките на Авраам: умре и богатиот и беше погребан;

ПОГЛАВЈЕ 17 1Тогаш им рече на учениците: „ Невозможно е да не се случат престапи; 2 Подобро му беше да му обесат воденички камен на вратот и да го фрлат во морето, отколку да навреди едно од овие малечки. 3 Внимавајте на себе: ако братот твој згреши против тебе, прекори го; и ако се покае, прости му. 4 И ако тој згреши против тебе седум пати на ден, и седум пати на ден се сврти кон тебе, велејќи: се каам; ќе му простиш. 5 А апостолите Му рекоа на Господа: Зголеми ни ја верата. 6 И Господ рече: „ Ако имавте вера како зрно синап, можеше да ѝ речете на овој сикам: откорни се од корен и биди засаден во морето; и треба да ве послуша. 7 Но, кој од вас, кога има слуга што ора или храни добиток, ќе му рече, кога ќе дојде од полето: „Оди и седни на јадење?“ 8 И нема повеќе да му рече: Подготви се за да вечерам, препаши се и служи ми додека не јадам и пијам; а потоа ќе јадеш и ќе пиеш? 9 Дали му благодари на тој слуга затоа што го изврши она што му беше заповедано? Јас не фрлам. 10 Така и вие, кога ќе го извршите сето она што ви е заповедано, кажете: Ние сме бескорисни слуги; 11 И кога одеше во Ерусалим, помина низ Самарија и Галилеја. 12 И кога влезе во едно село, го сретнаа десет лепрозни мажи, кои стоеја далеку. 13 И тие го кренаа гласот и рекоа: Исусе, учителу, помилуј нѐ! 14 А кога ги виде, им рече: „ Одете, покажете им се на свештениците! И се случи, како што одеа, беа очистени. 15 А еден од нив, кога виде дека е излечен, се врати назад и со силен глас Го прослави Бога,

Лука

16 И падна ничкум пред неговите нозе, благодарејќи му: и тој беше Самарјанин. 17 А Исус одговори и рече: „ Нели беа десет очистени? но каде се деветте? 18 Не се најде што се врати да му оддаде слава на Бога, освен овој странец. 19 А тој му рече: „ Стани, оди си, твојата вера те оздрави. 20 А кога го побараа од фарисеите кога треба да дојде Божјото царство, тој им одговори и рече: „ Царството Божјо не доаѓа со набљудување; 21 Ниту ќе речат: „Еве овде! или, ете таму! зашто, ете, царството Божјо е во вас. 22 А тој им рече на учениците: „ Ќе дојдат денови кога ќе посакате да видите еден од деновите на Синот човечки, но нема да го видите. 23 И ќе ви речат: „Види овде; или, види таму: не оди по нив, ниту оди по нив. 24 Зашто како молњата што свети од едниот дел под небото, така свети до другиот дел под небото; така ќе биде и Синот Човечки во неговото време. 25 Но, прво мора да претрпи многу работи и да биде отфрлен од оваа генерација. 26 И како што беше во деновите на Ное, така ќе биде и во деновите на Синот човечки. 27 Јадеа, пиеја, се оженија, се омажија, до денот кога Ное влезе во ковчегот, и дојде потопот и ги уништи сите. 28 Исто како што беше во деновите на Лот; јадеа, пиеја, купуваа, продаваа, садеа, градеа; 29 Но истиот ден кога Лот излезе од Содом, заврна од небото оган и сулфур и ги уништи сите. 30 Така ќе биде и во денот кога ќе се открие Синот Човечки. 31 Во тој ден, кој ќе биде на покривот и неговите работи во куќата, да не слезе да ги земе; 32 Сети се на жената на Лот. 33 Кој сака да го спаси својот живот, ќе го загуби; и кој ќе го загуби животот свој, ќе го зачува. 34 Ви велам, во таа ноќ двајца мажи ќе бидат во еден кревет; едното ќе се земе, а другото ќе се остави. 35 Две жени нека мелат заедно; едното ќе се земе, а другото ќе се остави. 36 Двајца ќе бидат на полето; едното ќе се земе, а другото ќе се остави. 37 А тие одговорија и Му рекоа: „Каде, Господи? А тој им рече: каде и да е телото, таму ќе се соберат орлите.

7 И нема ли Бог да се одмазди за своите избраници, кои му викаат дење и ноќе, иако долго трпи со нив? 8 Ви велам дека тој брзо ќе им се одмазди. Но, кога ќе дојде Синот Човечки, ќе најде ли вера на земјата? 9 И им ја кажа оваа парабола на некои кои веруваа во себе дека се праведни и ги презираа другите: 10 Двајца мажи влегоа во храмот да се помолат; едниот е фарисеј, а другиот митник. 11 Фарисејот стоеше и вака се молеше со себе: Боже, Ти благодарам, што не сум како другите луѓе, изнудувачи, неправедни, прељубници, па дури и како овој митник. 12 Постим двапати во неделата, давам десеток од сѐ што имам. 13 А митарот, стоејќи далеку, не сакаше да ги подигне очите кон небото, туку удираше по градите, велејќи: „Боже смилувај се кон мене грешникот! 14 Ви велам, овој си отиде во својата куќа попрво оправдан, а не другиот; и кој се понижува себеси ќе биде возвишен. 15 И доведоа при Него и доенчиња, за да ги допре; 16 Но Исус ги повика кај себе и рече: „ Оставете ги малите деца да дојдат при Мене и не спречувајте ги, зашто на таквите е Божјото царство. 17 Вистина ви велам, кој нема да го прими Божјото царство како мало дете, нема да влезе во него. 18 А еден владетел го праша, велејќи: „Добар учител, што да правам за да наследам вечен живот? 19 А Исус му рече: „ Зошто ме нарекуваш добар? никој не е добар, освен еден, односно Бог. 20 Ти ги знаеш заповедите: Не прави прељуба, не убивај, не кради, не сведочи лажно, почитувај ги татка си и мајка си. 21 А тој рече: „Сето тоа го чував од младоста моја. 22 А Исус, кога го чу тоа, му рече: „ Само едно ти недостига: продај сè што имаш и подели на сиромасите и ќе имаш ризница на небото; и дојди, по мене! 23 А кога го чу тоа, многу се растажи, зашто беше многу богат. 24 А кога виде Исус дека е многу тажен, рече: „ Колку е тешко оние што имаат богатство да влезат во царството Божјо! 25 Зашто, полесно ѝ е на камилата да помине низ иглено уво, отколку на богат човек да влезе во царството Божјо. 26 А оние што го чуја тоа рекоа: „Тогаш кој може да се спаси? 27 А тој рече: „ Невозможните работи за луѓето се можни за Бога. 28 Тогаш Петар рече: „Ете, оставивме сè и тргнавме по тебе. 29 А тој им рече: „ Вистина ви велам: нема човек што оставил дом, или родители, или браќа, или жена или деца, заради Божјото царство; 30 Кој нема да добие повеќекратно во ова сегашно време, а во идниот свет живот вечен. 31 Тогаш ги зеде при себе дванаесеттемина и им рече: „ Ете, ние одиме во Ерусалим и ќе се исполни сè што е напишано од пророците за Синот Човечки. 32 Зашто ќе им биде предаден на незнабошците, ќе биде исмејуван, и огорчено молење и плукање врз него.

ПОГЛАВЈЕ 18 1 И им кажа парабола за таа цел, дека луѓето треба секогаш да се молат и да не се онесвестуваат; 2 велејќи: „ Во еден град имаше судија, кој не се плашеше од Бога и не гледаше на човекот. 3 Во тој град имаше една вдовица; и таа дојде кај него, велејќи: „Одмазди ми се од мојот противник! 4 А тој не сакаше некое време; 5 Но, бидејќи оваа вдовица ме вознемирува, ќе ѝ се одмаздам, за да не ме измори со нејзиното постојано доаѓање. 6 А Господ рече: Чујте што вели неправедниот судија.

Лука

33 И ќе го камшикуваат и ќе го убијат, а на третиот ден ќе воскресне. 34 И тие не разбраа ништо од тоа; 35 И се случи, кога се приближи до Ерихон, еден слеп човек седеше покрај патот и просеше. 36 И кога слушна како минува мноштвото, праша што значи тоа. 37 И му рекоа дека минува Исус од Назарет. 38 А тој извика, велејќи: „Исусе, сине Давидов, помилуј ме! 39 А оние што одеа пред него го прекорија да молчи, но тој уште повеќе викаше: „Сине Давидов, помилуј ме! 40 А Исус застана и заповеда да го доведат кај него; и кога се приближи, Го праша: 41 велејќи: „Што сакаш да ти направам? А тој рече: Господи, за да видам. 42 А Исус му рече: „Погледни, твојата вера те спаси. 43 И тој веднаш прогледа и тргна по Него, славејќи го Бога;

19 И тој му рече: „Биди и ти над пет града. 20 А друг дојде, велејќи: „Господи, ете, еве ја твојата фунта, што ја чував во салфетка. 21 Зашто се плашев од тебе, зашто си строг човек: го земаш она што не си го положил и жнееш што не си посеал. 22 А тој му рече: „Од твојата уста ќе те судам, зол слуго. Ти знаеше дека сум строг човек, го земам она што не сум го положил и жнее дека не сум посеал. 23 Зошто тогаш не ги даваше моите пари во банка, за при моето доаѓање да ги барам моите со лихварство? 24 А тој им рече на оние што стоеја: „Земете му ја фунтата и дајте му ја на оној што има десет фунти. 25 (А тие му рекоа: Господи, тој има десет фунти). 26 Зашто ви велам: тоа на секој што има ќе му се даде; а од оној што нема, ќе му се одземе и тоа што го има. 27 Но, оние мои непријатели, кои не сакаа јас да царувам над нив, доведете ги овде и убијте ги пред мене. 28 А кога го рече тоа, отиде напред и се искачи во Ерусалим. 29 А кога се приближи до Витфагија и Витанија, на гората наречена Маслинова гора, испрати двајца свои ученици, 30 велејќи: „Одете во селото спроти вас; во која кога ќе влезете ќе најдете врзано осле, на кое никогаш не седел човек: разврзете го и доведете го овде. 31 И ако некој ве праша: Зошто го отпуштате? вака ќе му кажете: Зашто му треба на Господа. 32 И оние што беа испратени си отидоа и најдоа како што им рече. 33 И додека го одврзаа ослето, неговите сопственици им рекоа: „Зошто го отпуштате ослето? 34 А тие рекоа: „Му треба на Господа“. 35 И Го доведоа кај Исуса, и ги фрлија своите облеки на ослето и го поставија Исуса на него. 36 И додека тој одеше, тие ја раширија својата облека по патот. 37 И кога се приближи, дури сега на спуштањето на Маслиновата Гора, целото мноштво ученици почна да се радува и со силен глас да Го фалат Бога за сите моќни дела што ги видеа; 38 велејќи: „Благословен е Царот што доаѓа во името Господово: мир на небото и слава во висините! 39 А некои од фарисеите од мноштвото Му рекоа: „Учителе, укори ги учениците свои! 40 А тој одговори и им рече: „ Ви велам дека, ако овие молчат, камењата веднаш ќе извикаат. 41 И кога се приближи, го виде градот и плаче над него, 42 велејќи: „ Да сте знаеле, барем во денешниов ден, работите што му припаѓаат на вашиот мир! но сега тие се сокриени од твоите очи. 43 Зашто ќе дојдат врз тебе денови кога твоите непријатели ќе фрлат ров околу тебе и ќе те опкружат и ќе те чуваат од секоја страна, 44 И ќе те положат со земја и твоите деца во тебе; и нема да остават во тебе камен на друг; зашто не го знаеше времето на твојата посета. 45 И влезе во храмот и почна да ги истерува продавачите и купувачите во него; 46 И велејќи им: „ Напишано е: „Мојот дом е дом на молитвата“, а вие го направивте дувла на крадци.

ПОГЛАВЈЕ 19 1 А Исус влезе и помина низ Ерихон. 2 И ете, имаше еден човек по име Закхеј, кој беше началник меѓу митниците, и тој беше богат. 3 И бараше да Го види Исуса кој е тој; и не можеше за печатот, бидејќи беше мал со раст. 4 И тој истрча напред и се качи на сикоморот за да го види, зашто тој требаше да помине по тој пат. 5 А кога дојде Исус на тоа место, го подигна погледот, го виде и му рече: „ Закхеј, побрзај и слези; зашто денес треба да останам во твојата куќа. 6 И тој побрза, слезе и го прими радосно. 7 А кога го видоа тоа, сите мрмореа, велејќи: „Отиде да гостува кај грешник. 8 А Захеј застана и Му рече на Господа; Ете, Господи, половината од мојот имот им ја давам на сиромасите; и ако сум земал нешто од некого со лажно обвинение, четирикратно му враќам. 9 А Исус му рече: „ Денес дојде спасението во овој дом, бидејќи и тој е син на Авраам. 10 Зашто Синот Човечки дојде да го бара и спаси изгубеното. 11 И кога го слушаа ова, тој додаде и кажа една парабола, зашто беше близу до Ерусалим, и затоа што мислеа дека царството Божјо треба веднаш да се појави. 12 И рече: „ Еден благородник отиде во далечна земја за да прими царство и да се врати. 13 И ги повика своите десет слуги, им даде десет фунти и им рече: „Оправете се додека не дојдам. 14 Но неговите граѓани го мразеа и испратија порака по него, велејќи: „Нема да го имаме овој човек да царува над нас. 15 И се случи, кога се врати, откако го прими царството, тогаш заповеда да ги повикаат овие слуги кај него, на кои им ги даде парите, за да може да знае колку секој човек добил со тргување. 16 Тогаш дојде првиот и рече: „Господи, твојата фунта доби десет фунти. 17 А тој му рече: „Па, добар слуго! 18 А вториот дојде и рече: „Господи, твојата фунта доби пет фунти.

Лука

47 И поучуваше секој ден во храмот. Но, првосвештениците и книжниците и началникот на народот бараа да го уништат, 48 И не можеа да најдат што да направат, зашто сиот народ беше многу внимателен да Го слуша.

23 Но тој ја согледа нивната лукавство и им рече: „ Зошто ме искушувате? 24 Покажи ми еден денар. Чиј лик и натпис го има? Тие одговорија и рекоа: Цезар. 25 А тој им рече: „ Дајте му го на цезарот она што е цезар, а на Бога она што е Божјо. 26 И тие не можеа да ги прифатат неговите зборови пред народот, и се чудеа на неговиот одговор и молчеа. 27 Тогаш дојдоа кај него некои садукеи, кои негираат дека има воскресение; и го прашаа: 28 Велејќи: „Учителе, Мојсеј ни напиша: „Ако некому брат му умре со жена, а тој умре без деца, брат му да ја земе неговата жена и да му подигне потомство на својот брат. 29 Така, имаше седум браќа: и првиот се ожени и умре без деца. 30 А вториот ја зеде за жена, и тој умре без деца. 31 И ја зеде третиот; на ист начин и седумтемина: не оставија деца и умреа. 32 Последно умре и жената. 33 Затоа, во воскресението, чија жена е таа? за седуммина ја имаа за жена. 34 А Исус им одговори: „ Децата на овој свет се мажат и се мажат. 35 А оние што ќе се удостојат да го добијат тој свет и воскресението од мртвите, ниту се мажат ниту се мажат. 36 Ниту веќе можат да умрат, зашто се еднакви на ангелите; и се деца Божји, бидејќи се деца на воскресението. 37 Сега, кога мртвите воскреснуваат, Мојсеј покажа кај грмушката, кога го нарекува Господ Бог Авраамов, Бог Исак и Бог Јаковов. 38 Зашто Тој не е Бог на мртвите, туку на живите, зашто сите живеат за Него. 39 Тогаш некои од книжниците одговорија: „Учителе, добро кажа. 40 А потоа тие воопшто не се осмелија да го прашаат. 41 А тој им рече: „ Како велат дека Христос е Давидов син? 42 И самиот Давид вели во книгата Псалми: „Му рече Господ на мојот Господ: седни од мојата десна страна! 43 Се додека не ги ставам твоите непријатели под подножје на нозете. 44 Затоа Давид го нарекува Господ, како е тој негов син? 45Тогаш пред присутните на сиот народ им рече на своите ученици: 46 Пазете се од книжниците, кои сакаат да одат во долги одежди, и сакаат поздрави по пазарите и највисоките седишта во синагогите и началниците на гозбите; 47 Кои ги голтаат куќите на вдовиците и долго се молат: тие ќе добијат поголемо проклетство.

ПОГЛАВЈЕ 20 1 И се случи, во еден од тие денови, додека го поучуваше народот во храмот и го проповедаше Евангелието, првосвештениците и книжниците го нападнаа со старешините, 2 И му рече: „Кажи ни, со која власт го правиш тоа? или кој е тој што ти ја даде оваа власт? 3 А тој одговори и им рече: „ И јас ќе ве прашам едно нешто; и одговори ми: 4 Крштевањето на Јован беше од небото или од луѓето? 5 И тие размислуваа меѓу себе, велејќи: „Ако речеме: од небото; ќе рече: „Зошто тогаш не му поверувавте? 6 Но, и ако речеме: од луѓето; сиот народ ќе не каменува, зашто е убеден дека Јован бил пророк. 7 А тие одговорија дека не знаат од каде е. 8 А Исус им рече: „ Ни јас не ви кажувам со каква власт го правам тоа. 9 Тогаш почна да му ја кажува на народот оваа парабола; Еден човек насади лозје и им го даде на сточарите и отиде во далечна земја долго време. 10 И во времето испрати слуга кај сточарите да му дадат од лозјето, но сточарите го претепаа и го испратија празен. 11 И пак испрати друг слуга, и го претепаа и срамно му се помолија и го испратија празен. 12 И пак испрати трет, и го ранија и него и го истераа надвор. 13 Тогаш господарот на лозјето рече: „Што да правам? Ќе го испратам мојот сакан син: можеби ќе го почитуваат кога ќе го видат. 14 Но, сточарите, кога го видоа, си помислија меѓу себе, велејќи: „Овој е наследникот; дојдете да го убиеме, за да ни биде наследството. 15 И го избркаа од лозјето и го убија. Што ли ќе им направи господарот на лозјето? 16 Тој ќе дојде и ќе ги уништи овие сточари, а лозјето ќе им го даде на други. И кога слушнаа, рекоа, не дај Боже. 17 А тој ги виде и рече: „ Што е тогаш ова што е напишано: Каменот што го отфрлија градителите, стана аголна глава? 18 Кој ќе падне на тој камен, ќе биде скршен; но врз кого ќе падне, ќе го сомеле во прав. 19. Во истиот час првосвештениците и книжниците бараа да положат раце врз него; и се плашеа од народот, зашто сфатија дека ја кажа оваа парабола против нив. 20 И тие го набљудуваа и испратија разузнавачи, кои требаше да се преправаат дека се праведни, за да ги фатат неговите зборови, за да го предадат на власта и власта на управителот. 21 А тие го прашаа, велејќи: „Учителе, знаеме дека правилно зборуваш и учиш, не прифаќаш никого, туку вистински го учиш Божјиот пат. 22 Дали ни е дозволено да му даваме данок на цезарот или не?

ПОГЛАВЈЕ 21 1 И го подигна погледот и ги виде богатите како ги фрлаат своите дарови во ризницата. 2 И виде и една сиромашна вдовица како фрла таму две грини.

Лука

3 А тој рече: „ Вистина ви велам дека оваа кутра вдовица фрли повеќе од сите нив. 4 Зашто сите овие од своето изобилство го фрлија во Божјите жртви, а таа од својата сиромаштија го фрли сето живо што го имаше. 5 И додека некои зборуваа за храмот, како бил украсен со убави камења и дарови, тој рече: 6 Што се однесува до овие работи што ги гледате, ќе дојдат денови, во кои нема да остане камен на друг, кој нема да биде урнат. 7 И Го прашаа, велејќи: „Учителе, но кога ќе биде тоа? и каков знак ќе има кога ќе се случат овие работи? 8 А тој рече: „ Внимавајте да не бидете измамени, зашто мнозина ќе дојдат во мое име и ќе речат: Јас сум Христос; и времето се приближува; затоа не одете по нив. 9 Но, кога ќе слушнете за војни и немири, не плашете се; но крајот не е до крај. 10 Тогаш им рече: „ Ќе се крене народ против народ и царство против царство. 11 И ќе има големи земјотреси на различни места, и глад и помор; и страшни глетки и големи знаци ќе има од небото. 12 Но, пред сето ова, тие ќе ги положат рацете врз вас и ќе ве прогонуваат, ќе ве предадат во синагогите и во затворите и ќе бидат изведени пред царевите и владетелите заради моето име. 13 И ќе ви се обрати за сведоштво. 14 Затоа, поставете го тоа во вашите срца, да не размислувате пред што ќе одговорите: 15 Зашто ќе ти дадам уста и мудрост, на кои сите твои противници нема да можат да се спротивстават ниту да се спротивстават. 16 И ќе бидете предадени од родителите, и браќата, и роднините и пријателите; и некои од вас ќе ги убијат. 17 И сите ќе ве мразат заради моето име. 18 Но нема да ви загине ниту влакно од главата. 19 Во вашата трпеливост, ги поседувате вашите души. 20 А кога ќе го видите Ерусалим опкружен со војски, тогаш знајте дека неговата пустош е близу. 21 Тогаш оние што се во Јудеја нека бегаат во планините; и нека си заминат оние што се среде него; и да не влегуваат во нив оние што се во земјите. 22 Зашто овие се денови на одмазда, за да се исполни сè што е напишано. 23 Но тешко на бремените и на оние што цицаат во тие денови! зашто ќе има голема неволја во земјата и гнев врз овој народ. 24 И тие ќе паднат од острицата на мечот и ќе бидат одведени во заробеништво во сите народи; 25 И ќе има знаци на сонцето, и на месечината и на ѕвездите; и на земјата неволја на народите, со збунетост; морето и брановите рикаат; 26. Срцата на луѓето се измачуваат од страв и поради грижата за она што доаѓа на земјата, зашто силите на небото ќе се разнишаат. 27 И тогаш ќе го видат Синот Човечки како доаѓа на облак со сила и голема слава. 28 И кога ќе почнат да се случуваат овие работи, тогаш погледнете и подигнете ги главите; зашто се приближува твоето откупување. 29 И им кажа парабола; Еве ја смоквата и сите дрвја;

30 Кога тие сега пукаат, вие самите гледате и знаете дека летото е сега близу. 31 Така и вие, кога ќе видите дека тоа се случува, знајте дека царството Божјо е близу. 32 Вистина ви велам: ова поколение нема да помине додека се не се исполни. 33 Небото и земјата ќе поминат, но зборовите Мои нема да поминат. 34 И внимавајте на себе, да не ви се наполни срцето во кое било време со преплавување, пијанство и грижи за овој живот, и тој ден да не ве зафати несвесни. 35 Зашто како замка ќе дојде на сите што живеат на лицето на целата земја. 36 Затоа, бидете будни и молете се секогаш, за да бидете достојни да избегате од сето ова што ќе се случи и да застанете пред Синот човечки. 37 А дење поучуваше во храмот; и ноќе излезе и се насели на гората наречена Елеонска Гора. 38 И сиот народ дојде рано наутро кај Него во храмот за да го чуе. ПОГЛАВЈЕ 22 1 А се приближи празникот бесквасен леб, наречен Пасха. 2 И првосвештениците и книжниците бараа како да го убијат; зашто се плашеа од народот. 3 Тогаш сатаната влезе во Јуда, по име Искариот, кој беше од дванаесетте. 4 И отиде и разговараше со првосвештениците и началниците, како да им го предаде. 5 И тие се израдуваа и се заветија да му дадат пари. 6 И тој вети и бараше можност да им го предаде во отсуство на мноштвото. 7 Потоа дојде денот на бесквасниот леб, кога треба да се убие Пасхата. 8 И ги испрати Петар и Јован, велејќи: „ Одете и пригответе ни ја Пасхата за да јадеме. 9 А тие му рекоа: „Каде сакаш да приготвиме? 10 А тој им рече: „ Ете, кога ќе влезете во градот, ќе ве сретне човек, кој носи стомна со вода; следете го во куќата каде што влегува. 11 А ти кажи му на куќниот човек: Учителот ти вели: Каде е гостинската соба, каде што ќе ја јадам Пасхата со моите ученици? 12 И ќе ви покаже голема горна соба, наместена; 13 И отидоа и најдоа како што им рече, и ја приготвија Пасхата. 14 А кога дојде часот, седна и дванаесетте апостоли со него. 15 А тој им рече: „ Со желба сакав да ја јадам оваа Пасха со вас пред да пострадам; 16 Зашто ви велам, повеќе нема да јадам од него, додека не се исполни во царството Божјо. 17И ја зеде чашата, се заблагодари и рече: „ Земете го ова и поделете ја меѓу себе. 18 Зашто ви велам, нема да пијам од плодот на лозата додека не дојде царството Божјо. 19 А тој зеде леб, заблагодари, го прекрши и им даде, велејќи: „ Ова е моето тело, кое е дадено за вас; правете го ова за мој спомен.

Лука

20 Така и чашата по вечерата, велејќи: „ Оваа чаша е новиот завет во мојата крв, која се пролева за вас. 21 Но, ете, раката на оној што ме предава е со мене на масата. 22 И навистина Синот Човечки си оди, како што е определено, но тешко на оној човек од кого ќе биде предаден! 23 И почнаа да се распрашуваат меѓу себе, кој од нив треба да го направи тоа. 24 И меѓу нив имаше и расправија, кој од нив треба да се смета за најголем. 25 А тој им рече: „ Незнабошците владеат над нив; а оние кои вршат власт врз нив се нарекуваат добродетели. 26 Но, немојте да бидете такви, туку најголемиот меѓу вас нека биде како помладиот; и кој е началник, како и оној што служи. 27 Зашто, дали е поголем, тој што седи на јадење или тој што служи? не е ли тој што седи на јадење? но јас сум меѓу вас како оној што служи. 28 Вие сте тие што останавте со мене во моите искушенија. 29 И јас ви поставувам царство, како што ми одреди мојот Татко; 30 За да јадете и пиете на мојата трпеза во моето царство и да седите на престоли и да им судите на дванаесетте племиња на Израел. 31 И рече Господ: Симоне, Симоне, ете, сатаната сакаше да те има за да те просее како пченица. 32 Но јас се молев за тебе да не падне твојата вера; 33 А тој му рече: Господи, готов сум да одам со тебе и во затвор и во смрт. 34 А тој рече: „ Ти велам, Петар, петелот нема да запее денес, пред трипати да се одречеш дека ме познаваш. 35 А тој им рече: „ Кога ве испратив без чанта, торба и обувки, ви недостасуваше нешто? А тие рекоа: Ништо. 36 А тој им рече: „ А сега, кој има чанта, нека го земе, а исто така и торбата негова; а кој нема меч, нека ја продаде својата облека и нека купи. 37 Зашто, ви велам, дека ова што е напишано треба уште да се исполни во мене: И тој се вброи меѓу престапниците, зашто работите за мене имаат крај. 38 А тие рекоа: Господи, ете, еве два меча. А тој им рече: Доста е. 39 И излезе и отиде, како што беше обичај, на Маслиновата Гора; и неговите ученици, исто така, го следеа. 40 А кога беше на тоа место, им рече: „ Молете се да не влезете во искушение. 41 И тој се оддалечи од нив околу камен, клекна и се молеше, 42 велејќи: „ Оче, ако сакаш, тргни ја од мене оваа чаша; но не да биде мојата волја, туку твојата! 43 И му се јави ангел од небото, кој го зајакнуваше. 44 И кога беше во агонија, тој се молеше поусрдно, а потта му беше како големи капки крв што паѓаа на земјата. 45 А кога стана од молитвата и дојде кај учениците Свои, ги најде како спијат од тага, 46 И им рече: „ Зошто спиете? станете и молете се, за да не влезете во искушение.

47 И додека тој уште зборуваше, ете, мноштво, и Оној наречен Јуда, еден од дванаесетте, отиде пред нив и се приближи кон Исуса да Го бакне. 48 Но Исус му рече: Јуда, дали го предаваш Синот човечки со бакнеж? 49 Кога тие што беа околу него, видоа што ќе следи, Му рекоа: „Господи, дали да тепаме со меч? 50 И еден од нив го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече десното уво. 51 А Исус одговори и рече: „ Издржете се толку далеку! И му го допре увото и го исцели. 52 Тогаш Исус им рече на првосвештениците, началниците на храмот и на старешините, кои дојдоа кај него: „ Излезете како против крадец, со мечеви и стапови? 53 Кога бев секој ден со вас во храмот, вие не подававте раце против мене, но ова е вашиот час и силата на темнината. 54 Тогаш го зедоа, го доведоа и го доведоа во домот на првосвештеникот. А Петар одеше оддалеку. 55 А кога запалија оган среде салата и се спуштија заедно, Петар седна меѓу нив. 56 Но една слугинка го виде како седи покрај огнот, и сериозно го погледна и рече: „И овој беше со него. 57 А тој се одрече од него, велејќи: „Жено, не го познавам! 58 А по малку Го виде друг и рече: „И ти си од нив. А Петар рече: Човеку, не сум. 59 А околу еден час по друг, самоуверено тврдеше, велејќи: „Вистина, и овој беше со него, зашто е Галилеец. 60 А Петар рече: Човеку, не знам што велиш. И веднаш, додека тој сè уште зборуваше, петелот свика. 61 И Господ се сврте и го погледна Петар. А Петар се сети на Господовото слово, како што му рече: „ Пред петелот да запее, трипати ќе се одречеш од мене“. 62 А Петар излезе и плаче горко. 63 А луѓето што го држеа Исуса, му се потсмеваа и го тепаа. 64 А кога му ги врзаа очите, го удираа по лицето и Го прашаа: „Пророчи, кој е тој што те удри? 65 И многу други нешта богохулно зборуваа против Него. 66 И штом се раздени, се собраа старешините на народот, првосвештениците и книжниците и го одведоа во својот собор, велејќи: 67 Дали си ти Христос? кажете ни. А тој им рече: „ Ако ви кажам, нема да верувате. 68 И ако те прашам и тебе, нема да ми одговориш, ниту да ме пуштиш да одам. 69 Потоа Синот Човечки ќе седне од десната страна на силата Божја. 70 Тогаш сите рекоа: „Тогаш, дали си Син Божји? А тој им рече: Вие велите дека сум јас. 71 А тие рекоа: „Што треба уште да сведочиме? зашто ние самите слушнавме за неговата уста. ПОГЛАВЈЕ 23 1 И целото мноштво од нив стана и Го одведоа кај Пилат.

Лука

2 И почнаа да го обвинуваат, велејќи: „Го најдовме овој како го изопачува народот и забранува да му се дава данок на цезарот, велејќи дека тој е Христос Цар. 3 А Пилат го праша, велејќи: „Дали ти си Царот на Јудејците? А тој му одговори и рече: Ти велиш. 4 Тогаш Пилат им рече на првосвештениците и на народот: „Не наоѓам вина во овој човек. 5 А тие беа уште пожестоки, велејќи: „Он го подбуцнува народот, поучувајќи по целото јудејство, почнувајќи од Галилеја до ова место. 6 Кога Пилат слушна за Галилеја, праша дали тој човек е Галилеец. 7 И штом дозна дека припаѓа на Иродовата јурисдикција, го испрати кај Ирод, кој и самиот во тоа време беше во Ерусалим. 8 А кога Ирод го виде Исуса, многу се израдуваше, зашто долго време сакаше да го види, зашто имаше слушнато многу за Него; и се надеваше дека ќе види некое чудо направено од него. 9 Тогаш тој се прашуваше со него со многу зборови; но тој ништо не му одговори. 10 А првосвештениците и книжниците стоеја и жестоко го обвинуваа. 11 И Ирод со своите воени луѓе го занемари, се потсмеваше со него, го облече во прекрасна облека и пак го испрати кај Пилат. 12 И во истиот ден Пилат и Ирод се спријателиле, зашто порано биле во непријателство меѓу себе. 13 А Пилат, кога ги повика првосвештениците и кнезовите и народот, 14 Им рече: „Ми го доведовте овој човек како оној што го изопачува народот; 15 Не, ниту пак Ирод, зашто јас те испратив кај него; и ете, ништо достојно за смрт не му се прави. 16 Затоа ќе го казнам и ќе го пуштам. 17 (Зашто мора да им пушти еден на празникот.) 18 И тие извикаа веднаш, велејќи: „Бегај го овој човек и пушти ни го Варава! 19 (Кој за одреден бунт направен во градот и за убиство, беше фрлен во затвор.) 20 Затоа Пилат, сакајќи да го ослободи Исуса, пак им зборуваше. 21 Но тие викаа, велејќи: Распни го, распни го! 22 А тој им рече по трет пат: „Зошто, какво зло направи? Не најдов во него причина за смрт: затоа ќе го казнам и ќе го пуштам да си оди. 23 И тие веднаш со силни гласови бараа да биде распнат. И гласот на нив и на првосвештениците преовладуваше. 24 И Пилат рече да биде како што бараа. 25 И им го пушти оној што за бунт и убиство беше фрлен во затвор, кого го посакуваа; но тој го предаде Исуса на нивната волја. 26 И додека Го одведоа, фатија еден Симон, Киренец, кој излегуваше од земјата, и врз него го положија крстот за да го носи по Исуса. 27 И го следеше мноштво народ и жени, кои исто така плачеа и го оплакуваа. 28 Но Исус се сврте кон нив и рече: „ Ерусалимски ќерки, не плачете за мене, туку плачете за себе и за своите деца.

29 Зашто, ете, доаѓаат денови, во кои ќе речат: „Блажени се неплодните, утробите што никогаш не родија, и децата кои никогаш не цицале! 30 Тогаш ќе почнат да им велат на планините: „Паднете врз нас! и до ридовите, покријте нè. 31 Зашто, ако го прават тоа на зелено дрво, што ќе се прави на суво? 32 А имаше и двајца други, злосторници, кои беа доведени со него да бидат убиени. 33 И кога дојдоа на местото, што се нарекува Голгота, таму Го распнаа Него и злосторниците, едниот од десната, а другиот од левата страна. 34 Тогаш Исус рече: „ Оче, прости им; зашто не знаат што прават. И му ја разделија облеката и фрлија ждрепка. 35 А народот стоеше и гледаше. И владетелите со нив го исмејуваа, велејќи: „Тој ги спаси другите; нека се спаси себеси, ако е Христос, Божјиот избраник. 36 И војниците му се потсмеваа, дојдоа кај него и му принесоа оцет, 37 и велејќи: „Ако си цар јудејски, спаси се себеси! 38 Над него беше напишан и натпис со грчки, латински и хебрејски букви: „ОВА Е ЦАР НА ЕВРЕИТЕ“. 39 А еден од обесените злосторници го налути, велејќи: „Ако си Христос, спаси се себеси и нас. 40 А другиот му возврати, велејќи: „Не се плашиш ли од Бога, бидејќи си во истата осуда? 41 А ние навистина праведно; зашто ја добиваме соодветната награда за нашите дела: но овој човек не направи ништо лошо. 42 А тој му рече на Исуса: „Господи, сети се на мене кога ќе дојдеш во царството твое. 43 А Исус му рече: „ Вистина ти велам: денес ќе бидеш со мене во рајот. 44 И беше околу шестиот час, и имаше темнина над целата земја до деветтиот час. 45 И сонцето се помрачи, и превезот на храмот се скина среде. 46 А кога извика Исус со силен глас, рече: „ Оче, во твои раце го предавам мојот дух; “ 47 Кога стотникот виде што се случи, Го прослави Бога, велејќи: „Навистина, ова беше праведен човек. 48 И сиот народ што се собра на таа глетка, гледајќи што се направи, ги удира градите и се врати. 49 А сите негови познаници и жените што го следеа од Галилеја, стоеја далеку и го гледаа тоа. 50 И ете, имаше еден човек по име Јосиф, советник; и тој беше добар човек и праведен: 51 (Истиот не се согласи со советот и делото на нив;) беше од Ариматеј, јудејскиот град, кој и самиот го чекаше царството Божјо. 52 Овој човек отиде кај Пилат и го молеше телото на Исус. 53 И го симна, го завитка во лен и го положи во гроб, кој беше издлабен во камен, во кој никогаш порано не беше положен човек. 54 И тој ден беше приготвувањето, а саботата се приближи. 55 И жените, кои дојдоа со него од Галилеја, тргнаа по него и го видоа гробот и како е положено неговото тело.

Лука

56 И се вратија и приготвија мириси и миро; и се одмори во сабота според заповедта.

28 И се приближија до селото, каде што отидоа, и тој направи како да сакаше да оди понатаму. 29 Но тие го затегнаа велејќи: „Остани со нас, зашто е вечер, а денот помина. И тој влезе да остане со нив. 30 А кога седеше на трпеза со нив, зеде леб, го благослови, пресече и им даде. 31 И им се отворија очите и Го познаа; и тој исчезна од нивните очи. 32 И си рекоа еден на друг: „Зар не ни гореше срцето додека ни зборуваше по пат и додека ни ги отвораше Писмата? 33 И станаа во истиот час, се вратија во Ерусалим и ги најдоа собраните единаесет и оние што беа со нив, 34 велејќи: „Господ навистина воскресна и му се јави на Симон. 35 И раскажуваа што се правеше на патот и како се познаваше за нив при кршењето леб. 36 И додека тие вака зборуваа, Самиот Исус застана среде нив и им рече: „ Мир вам! 37 Но тие беа преплашени и уплашени и мислеа дека виделе дух. 38 А тој им рече: „ Зошто сте вознемирени? и зошто се појавуваат мисли во вашите срца? 39 Видете ги моите раце и мои нозе, дека јас сум јас; зашто духот нема месо и коски, како што гледате дека имам јас. 40 А кога го рече тоа, им ги покажа рацете и нозете. 41 И додека тие уште не веруваа од радост и се чудеа, тој им рече: „ Имате ли тука јадење? 42 И му дадоа парче печена риба и саќе. 43 И го зеде и јадеше пред нив. 44 А тој им рече: „ Ова се зборовите што ви ги кажав уште додека бев со вас, дека треба да се исполни сè, напишано во Мојсеевиот закон и во пророците и во псалмите. во врска со мене. 45 Тогаш им го отвори разумот, за да ги разберат Писмото, 46 И им рече: „ Вака е напишано и вака требаше Христос да пострада и да воскресне од мртвите на третиот ден. 47 И да се проповеда покајание и простување на гревовите во Негово име меѓу сите народи, почнувајќи од Ерусалим. 48 И вие сте сведоци за тоа. 49 И ете, јас го испраќам врз вас ветувањето на Мојот Отец; 50 И ги изведе до Витанија, ги подигна рацете и ги благослови. 51 И се случи, додека ги благословуваше, се раздели од нив и се вознесе на небото. 52 И тие Му се поклонија и со голема радост се вратија во Ерусалим. 53 И беа постојано во храмот, славејќи и благословувајќи го Бога. Амин.

ПОГЛАВЈЕ 24 1 А на првиот ден од седмицата, многу рано наутро, дојдоа кај гробот, носејќи ги со себе мирисите што ги подготвија и некои други. 2 И го најдоа каменот оттргнат од гробот. 3 И влегоа внатре и не го најдоа телото на Господ Исус. 4 И се случи, додека тие беа многу збунети околу тоа, ете, двајца мажи застанаа покрај нив во светлечка облека. 5 И кога се уплашија и се наведнаа на земјата, тие им рекоа: „Зошто го барате живиот меѓу мртвите? 6Тој не е тука, туку воскресна: сетете се како ви зборуваше додека беше во Галилеја, 7 велејќи: Синот Човечки треба да биде предаден во рацете на грешните луѓе и да биде распнат и на третиот ден да воскресне. 8 И се сетија на неговите зборови, 9 И се врати од гробот и им го кажа сето тоа на единаесетте и на сите останати. 10. Марија Магдалена, Јоана и Марија, мајката на Јаков, и други жени беа со нив, кои им го кажаа тоа на апостолите. 11 А нивните зборови им се чинеа како празни приказни, и не им веруваа. 12 Тогаш Петар стана и истрча кон гробот; и се наведна, ги виде ленените алишта положени сами, и си замина, чудејќи се во себе на она што се случи. 13 И ете, двајца од нив отидоа истиот ден во селото наречено Емаус, кое беше од Ерусалим околу шеесет стадиуми. 14 И разговараа за сето ова што се случи. 15 И се случи, додека тие разговараа и размислуваа, Самиот Исус се приближи и отиде со нив. 16 Но нивните очи беа придржани за да не Го познаат. 17 А тој им рече: „ Какви се тие врски што ги имате еден со друг додека одите и сте тажни? 18 А еден од нив, по име Клеопа, му одговори: „Дали си само странец во Ерусалим и не знаеш што ќе се случи таму во овие денови? 19 А тој им рече: „Што? А тие Му рекоа: „За Исуса од Назарет, кој беше пророк силен по дела и зборови пред Бога и пред сиот народ. 20 И како првосвештениците и нашите началници Го предадоа да биде осуден на смрт и го распнаа. 21 Но ние верувавме дека тој требаше да го откупи Израилот; 22 Да, и некои жени од нашето друштво нè зачудија, кои беа рано на гробот; 23 А кога не го најдоа неговото тело, дојдоа и рекоа дека виделе и видение на ангели, кои велеа дека е жив. 24 А некои од оние што беа со нас отидоа кај гробот и го најдоа, како што рекоа жените, но не го видоа. 25Тогаш тој им рече: „ О, безумни и слаби во срцето да верувате во сето она што го кажале пророците. 26 Зарем не требаше Христос да го претрпи тоа и да влезе во својата слава? 27 И почнувајќи од Мојсеј и сите пророци, тој им ги објасни во сите Писма што се однесуваат на него.

Џон

28Тоа се правеше во Витавара, отаде Јордан, каде што Јован крштеваше. 29 Следниот ден Јован го виде Исуса како доаѓа при Него и рече: „Еве го Јагнето Божјо, кое ги зема гревовите на светот. 30 Ова е оној за кого реков: „По мене доаѓа човек кој е поволен пред мене, зашто беше пред мене. 31 А јас не го познавав, но за да му се јави на Израилот, затоа дојдов да крштавам со вода. 32. А Јован говореше, велејќи: „Го видов Духот како слегува од небото како гулаб, и остана на него. 33 А јас не Го познавав, но оној што ме испрати да крштавам со вода, тој ми рече: „На Кого ќе видиш како слегува Духот и останува врз него, тој е оној што крштева со Светиот Дух. 34 И јас видов и докажав дека тоа е Синот Божји. 35 Следниот ден пак, Јован застана и двајца негови ученици; 36 И гледајќи го Исуса додека одеше, рече: „Еве го Божјото Јагне! 37 И двајцата ученици го слушнаа како зборува, и тргнаа по Исуса. 38 Тогаш Исус се сврте и ги виде како одат и им рече: „ Што барате? Тие му рекоа: „Раби! 39 Тој им рече: „ Дојдете и видете! Дојдоа и видоа каде живее, и останаа кај него тој ден, зашто беше околу десеттиот час. 40 Еден од двајцата што го слушнаа Јован да зборува и тргнаа по него, беше Андреј, братот на Симон Петар. 41 Тој најнапред го најде својот брат Симон и му рече: „Го најдовме Месијата, што се толкува како Христос. 42 И го доведе кај Исус. А кога го виде Исус, рече: „ Ти си Симон , синот Јона; 43 Следниот ден Исус сакаше да излезе во Галилеја, го најде Филип и му рече: „ Следи ме! 44 А Филип беше од Витсаида, од градот на Андреј и Петар. 45. Филип го најде Натанаил и му рече: „Го најдовме него, за кого напиша Мојсеј во законот и пророците, Исус од Назарет, синот Јосиф. 46 А Натанаил му рече: „Може ли да излезе нешто добро од Назарет? Филип му рече: Дојди и види. 47 Исус го виде Натанаил како доаѓа кај него, и рече за него: „Еве, навистина Израелец, во кого нема измама! 48 Натанаил му рече: „Од каде ме познаваш? Исус одговори и му рече: „ Пред тоа да те повика Филип, кога беше под смоквата, те видов. 49 Натанаил одговори и му рече: Раби, ти си Син Божји; ти си царот на Израел. 50 Исус одговори и му рече: „ Веруваш ли, затоа што ти реков: те видов под смоквата? ќе видиш поголеми работи од овие. 51 А тој му рече: „Вистина, вистина ви велам: отсега ќе го видите небото отворено и ангелите Божји како се качуваат и слегуваат врз Синот човечки.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Во почетокот беше Словото, и Словото беше кај Бога, и Словото беше Бог. 2 Истото беше во почетокот со Бога. 3 Сè е создадено од него; и без него не се направи ништо што е направено. 4 Во него беше животот; и животот беше светлина на луѓето. 5 И светлината свети во темнина; а темнината не го сфати. 6 Имаше еден човек испратен од Бога, по име Јован. 7Тој дојде како сведоштво, да сведочи за Светлината, за да поверуваат сите луѓе преку него. 8 Тој не беше таа Светлина, туку беше испратен да сведочи за таа Светлина. 9 Тоа беше вистинската Светлина, која го осветлува секој човек што доаѓа во светот. 10 Тој беше во светот, и светот беше создаден од него, а светот не Го позна. 11 Тој дојде кај своите, а неговите не го примија. 12 Но на оние што Го примија, им даде власт да станат Божји синови, и на оние што веруваат во Неговото име. 13 Кои не се родени од крв, ниту од волјата на телото, ниту од волјата човечка, туку од Бога. 14 И Словото стана тело и се всели меѓу нас, (и ја видовме Неговата слава, славата како на Единородниот од Отецот), полна со благодат и вистина. 15 Јован сведочеше за него и извика, велејќи: „Овој е оној за кого реков: Оној што иде по мене е префериран пред мене, зашто беше пред мене. 16 И од Неговата полнота добивме сите, и благодат за благодат. 17 Зашто законот беше даден преку Мојсеј, а благодатта и вистината дојдоа преку Исус Христос. 18 Никој никогаш не Го видел Бога; Единородниот Син, Кој е во пазувите на Отецот, Тој го објави. 19 А ова е записот на Јован, кога Евреите испратија свештеници и левити од Ерусалим да Го прашаат: „Кој си ти? 20 И тој призна, и не одрече; но признав, јас не сум Христос. 21 И Го прашаа: „Што тогаш? Дали си ти Илија? А тој вели, не сум. Дали си тој пророк? А тој одговори: Не. 22 Тогаш му рекоа: „Кој си ти? за да им дадеме одговор на оние што не пратија. Што велиш за себе? 23 Тој рече: „Јас сум гласот на оној што вика во пустината: Исправете го Господовиот пат, како што рече пророкот Исаија. 24 А тие што беа испратени беа од фарисеите. 25 А тие Го прашаа и Му рекоа: „Зошто тогаш крштеваш, ако не си тој Христос, ниту Илија, ниту тој пророк? 26 Јован им одговори, велејќи: „Јас крштавам со вода, но меѓу вас стои еден, кого не го познавате; 27 Оној е тој што доаѓа по мене е претпочитан пред мене, чијшто не сум достоен да му ги откачам ремените од чевлите.

ПОГЛАВЈЕ 2 1 И третиот ден се венчаа во Кана Галилејска; и мајката на Исус беше таму: 2 И Исус беше повикан и неговите ученици на свадбата. 3 А кога сакаа вино, мајката на Исус му рече: „Немаат вино.

Џон

4 Исус ѝ рече: „ Жено, што имам јас со тебе? мојот час уште не е дојден. 5 Неговата мајка им рече на слугите: „Што и да ви каже, правете го. 6 И таму беа поставени шест камени тенџериња, според начинот на прочистување на Евреите, во кои имаше по две или три коцки. 7 Исус им рече: „ Наполнете ги садовите со вода. И ги наполнија до гребенот. 8 А тој им рече: „ Повлечете сега и понесете му на управителот на празникот. И го разнесоа. 9 Кога началникот на празникот проба од водата што се прави вино, и не знаеше од каде е таа; 10 И му рече: „Секој на почетокот дава добро вино; а кога луѓето добро ќе се напијат, тогаш тоа е полошо: но доброто вино си го зачувал до сега. 11 Овој почеток на чуда го направи Исус во Кана Галилејска и ја покажа својата слава; и неговите ученици поверуваа во него. 12Потоа слезе во Капернаум, тој и мајка му, браќата свои и учениците негови, и останаа таму не многу денови. 13 И се приближи еврејската Пасха, и Исус отиде во Ерусалим, 14 И во храмот ги најдоа оние што продаваа волови и овци и гулаби, и менувачите на пари седеа. 15 И кога направи камшик од јажиња, ги истера сите од храмот, и овците и воловите; и ги истури парите на менувачите и ги сруши масите; 16 И им рече на оние што продаваа гулаби: „Земете го ова оттука; Не правете го домот на мојот Татко трговска куќа. 17 А неговите ученици се сетија дека е напишано: „Ревноста на твојот дом ме изеде! 18 Тогаш Јудејците одговорија и Му рекоа: „Каков знак ни покажуваш кога го правиш тоа? 19 Исус одговори и им рече: „ Уништете го овој храм и за три дена ќе го подигнам. 20 Тогаш Евреите рекоа: „Овој храм се гради четириесет и шест години, а ќе го подигнеш за три дена? 21 Но тој зборуваше за храмот на своето тело. 22 А кога воскресна од мртвите, неговите ученици се сетија дека им го кажа тоа; и поверуваа на Писмото и на словото што го рече Исус. 23 А кога беше во Ерусалим на Пасхата, на празникот, мнозина поверуваа во Неговото име, кога ги видоа чудата што ги правеше. 24 Но Исус не им се обврза, зашто ги познаваше сите луѓе, 25 И не требаше некој да сведочи за човекот, зашто знаеше што е во човекот. ПОГЛАВЈЕ 3 1Имаше еден човек од фарисеите, по име Никодим, владетел на Евреите. 2 Тој дојде кај Исус ноќе и му рече: „Раби, знаеме дека ти си учител од Бога, зашто никој не може да ги прави овие чуда што ги правиш, освен Бог да биде со него. 3 Исус одговори и му рече: „ Вистина, вистина ти велам: ако некој повторно не се роди, не може да го види Божјото царство.

4 Никодим му рече: „Како може да се роди човек кога е стар? може ли по втор пат да влезе во утробата на мајка си и да се роди? 5 Исус одговори: „ Вистина, вистина ти велам, ако човек не се роди од вода и од Дух, не може да влезе во царството Божјо. 6 Роденото од телото е тело; а она што е родено од Духот е дух. 7 Не чуди се што ти реков: Мора повторно да се родите. 8 Ветерот дува каде што сака, и ти го слушаш неговиот звук, но не можеш да кажеш од каде доаѓа и каде оди; така е секој што е роден од Духот. 9 Никодим одговори и му рече: „Како може да биде тоа? 10 Исус одговори и му рече: „ Дали ти си господар на Израел и не го знаеш тоа? 11 Вистина, вистина ти велам, зборуваме дека знаеме и сведочиме дека сме виделе; а вие не го примате нашето сведоштво. 12 Ако ви кажав земни работи, а вие не верувате, како ќе верувате, ако ви кажам за небесни работи? 13 И никој не се вознесе на небото, освен оној што слезе од небото, Синот Човечки кој е на небото. 14 И како што Мојсеј ја подигна змијата во пустината, така треба да се подигне и Синот човечки. 15 За секој што верува во Него да не загине, туку да има вечен живот. 16 Зашто Бог толку го возљуби светот, што Го даде Својот Единороден Син, та секој што верува во Него да не загине, туку да има вечен живот. 17 Зашто Бог не го испрати својот Син во светот за да го осудува светот; туку светот преку него да се спаси. 18 Кој верува во Него не е осуден, а кој не верува веќе е осуден, зашто не поверувал во името на Единородниот Син Божји. 19 И ова е осудата: светлината дојде во светот, и луѓето ја засакаа темнината повеќе отколку светлината, зашто нивните дела беа лоши. 20 Зашто, секој што прави зло, ја мрази светлината и не доаѓа до светлината, за да не бидат укорени неговите дела. 21 Но, кој ја врши вистината, доаѓа до светлината, за да се покажат неговите дела, дека се направени во Бога. 22 По ова дојде Исус и неговите ученици во земјата Јудеја; и таму остана со нив и се крсти. 23 И Јован крштеваше во Енон, близу до Салим, зашто таму имаше многу вода; и тие дојдоа и се крстија. 24 Зашто Јован сè уште не беше фрлен во затвор. 25Тогаш меѓу некои од Јовановите ученици и Евреите се појави прашање за очистување. 26 И дојдоа кај Јован и му рекоа: „Раби, кој беше со тебе отаде Јордан, за кого си сведочеше, ете, тој крштава и сите доаѓаат кај него. 27 Јован одговори и рече: Човек не може да прими ништо, ако не му се даде од небото. 28 Вие самите ми сведочите дека реков: Јас не сум Христос, туку дека сум испратен пред него. 29 Кој ја има невестата е младоженец, а пријателот на младоженецот, кој стои и го слуша, многу се радува поради гласот на младоженецот. 30 Тој мора да се зголемува, а јас да се намалувам. 31 Оној што доаѓа одозгора е над сите; кој е од земјата е земен и зборува за земјата;

Џон

32 А што видел и слушнал, сведочи; и никој не го прима неговото сведоштво. 33 Кој го прими неговото сведоштво, стави печат дека Бог е вистинит. 34 Зашто, оној што Бог го испрати, ги зборува Божјите зборови, зашто Бог не му го дава Духот по мерка. 35 Отецот го љуби Синот и сè му даде во рацете Негови. 36 Кој верува во Синот, има живот вечен, а кој не верува во Синот, нема да види живот; но Божјиот гнев останува врз него.

22 Вие се поклонувате, не знаете на што, ние знаеме на што се поклонуваме, зашто спасението е од Јудејците. 23 Но, дојде часот, а сега е, кога вистинските поклоници ќе Му се поклонуваат на Отецот со дух и вистина, зашто Таткото бара такви да Му се поклонуваат. 24 Бог е Дух, и оние што Му се поклонуваат треба да Му се поклонуваат со дух и во вистина. 25 Жената му рече: „Знам дека доаѓа Месија, наречен Христос; кога ќе дојде, сè ќе ни каже. 26 Исус ѝ рече: Јас сум тој што ти зборувам. 27 А на тоа дојдоа Неговите ученици и се зачудија што зборуваше со жената, но никој не рече: „Што бараш? или, Зошто зборуваш со неа? 28Тогаш жената го остави тенџерето и отиде во градот и им рече на мажите: 29 Дојдете, видете еден човек, кој ми кажа сè што сум направил: зар не е ова Христос? 30 Потоа излегоа од градот и дојдоа кај него. 31 Во меѓувреме, додека учениците Негови го молеа, велејќи: „Учителе, јади! 32 Но тој им рече: „ Имам јадење за јадење што вие не го знаете. 33 Затоа учениците си рекоа еден на друг: „Дали некој му донел да јаде? 34 Исус им рече: „ Мојата храна е да ја вршам волјата на Оној што ме испрати и да ја завршам неговата работа. 35 Зарем не велите: има уште четири месеци, а потоа доаѓа жетвата? ете, ви велам, подигнете ги очите и погледнете во полињата; зашто веќе се бели за жетва. 36 А кој жнее, прима плата и собира плод за вечен живот, за да се радуваат заедно и кој сее и кој жнее. 37 И овде е вистина онаа изрека: Еден сее, а друг жнее. 38 Јас ве испратив да го жнеете она за кое не сте дале труд: другите се трудеа, а вие влезете во нивните трудови. 39 И мнозина од Самарјаните од тој град поверуваа во него поради зборовите на жената, која сведочеше: „Ми кажа сè што направив“. 40 И кога Самарјаните дојдоа при Него, Го молеа да остане со нив, и тој остана таму два дена. 41 А многу повеќе поверуваа поради неговите зборови; 42 И ѝ рече на жената: „Сега веруваме, не поради твоите зборови, зашто и самите го чувме и знаеме дека тој е навистина Христос, Спасителот на светот. 43 А по два дена отиде оттаму и отиде во Галилеја. 44 Зашто самиот Исус сведочеше дека пророкот нема чест во својата земја. 45 А кога дојде во Галилеја, Галилејците Го примија, бидејќи видоа сè што направи во Ерусалим на празникот, зашто и тие отидоа на празникот. 46 И Исус пак дојде во Кана Галилејска, каде што водата ја направи вино. А имаше еден благородник, чиј син беше болен во Капернаум. 47 Кога чу дека Исус дошол од Јудеја во Галилеја, отиде при Него и го молеше да слезе и да го излечи синот негов, зашто беше пред смртта. 48 Тогаш Исус му рече: „ Ако не видите знаци и чудеса, нема да верувате. 49 Благородникот му рече: „Господине, слези пред моето дете да умре.

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа, кога Господ дозна како фарисеите слушнале дека Исус направил и крстил повеќе ученици од Јован, 2 (Иако не крсти самиот Исус, туку неговите ученици) 3 Тој ја напушти Јудеја и пак замина во Галилеја. 4 И мора да помине низ Самарија. 5 Потоа дојде во градот Самарија, наречен Сихар, близу до делот што Јаков му го даде на својот син Јосиф. 6 А таму беше бунарот на Јаков. И Исус, уморен од патувањето, седна така на бунарот: и беше околу шестиот час. 7 Една жена од Самарија дојде да напои вода: Исус ѝ рече: Дај ми да пијам. 8 (Зашто неговите ученици отидоа во градот да купат месо.) 9 Тогаш Самарјанката му рече: „Како ти, кога си Евреин, бараш да се напиеш од мене, која сум Самарјанка? зашто Евреите немаат работа со Самарјаните. 10 Исус одговори и ѝ рече: „ Ако го знаеше дарот Божји и кој е тој што ти вели: Дај ми да пијам; ти ќе побараше од него, а тој ќе ти даде жива вода. 11 Жената му рече: „Господине, немаш со што да влечеш, а бунарот е длабок; од каде ја имаш тогаш таа жива вода? 12 Дали си поголем од нашиот татко Јаков, кој ни го даде бунарот и се напи од него самиот и неговите деца и добитокот? 13 Исус одговори и ѝ рече: „ Кој ќе пие од оваа вода пак ќе ожедни. 14 Но, кој пие од водата што ќе му ја дадам, никогаш нема да ожедни; но водата што ќе му ја дадам ќе биде во него извор на вода што извира во вечен живот. 15 Жената му рече: „Господине, дај ми ја оваа вода, за да не жедам, ниту да дојдам овде да црпам. 16 Исус ѝ рече: „ Оди, повикај го својот маж и дојди овде! 17 Жената одговори и рече: „Немам маж. Исус ѝ рече: „ Добро рече: Немам маж. 18 Зашто ти имаше пет мажи; а оној што го имаш сега не е твој маж: во тоа навистина рече. 19 Жената му рече: Господине, сфаќам дека си пророк. 20 Нашите татковци се поклонуваа на оваа планина; а вие велите дека во Ерусалим е местото каде што луѓето треба да се поклонуваат. 21 Исус ѝ рече: Жено, верувај ми, доаѓа часот кога нема да Му се поклонувате на Отецот ниту на оваа планина, ниту во Ерусалим.

Џон

50 Исус му рече: „ Оди си; твојот син живее. И човекот поверува во словото што му го кажа Исус и си отиде. 51 А кога тој слегуваше, го сретнаа слугите негови и му кажаа: „Живее синот твој. 52 Потоа ги праша за часот кога почна да се поправа. А тие му рекоа: „Вчера во седмиот час треската го остави. 53 Така таткото знаеше дека е во истиот час кога Исус му рече: „ Твојот син живее! 54 Ова е повторно второто чудо што го направи Исус, кога излезе од Јудеја во Галилеја.

23 Сите луѓе да го почитуваат Синот, како што го почитуваат Отецот. Кој не го почитува Синот, не го почитува Таткото, Кој Го испратил. 24. но се пренесува од смрт во живот. 25. 26 Зашто како што Таткото има живот во себе; така му даде на Синот да има живот во себе; 27 И му даде власт и да суди, зашто е Син човечки. 28 Не чудете се на ова, зашто доаѓа часот во кој сите што се во гробовите ќе го слушнат неговиот глас, 29 И ќе излезе; оние што направија добро, до воскресение на животот; и оние што направиле зло, до воскресение на проклетство. 30 Јас сам не можам ништо да правам: како што слушам, судам; и мојот суд е праведен; зашто не ја барам мојата волја, туку волјата на Отецот, Кој ме испрати. 31 Ако сведочам за себе, моето сведоштво не е вистина. 32 Има друг што сведочи за мене; и знам дека сведоштвото што тој го сведочи за мене е вистинито. 33 Вие испративте кај Јован, и тој сведочеше за вистината. 34 Но јас не примам сведоштво од човек, туку ова го велам за да се спасите. 35 Тој беше огнена и блескава светлина, а вие бевте спремни на време да се радувате на Неговата светлина. 36 Но јас имам поголемо сведоштво од Јовановото: зашто делата што Таткото ми ги даде да ги завршам, истите дела што ги правам јас, сведочат за мене, дека Таткото ме испрати. 37 И Самиот Отец, Кој ме испрати, сведочеше за Мене. Никогаш не сте го слушнале неговиот глас, ниту сте го виделе неговиот облик. 38 А вие го немате Неговото слово да остане во вас; 39 Пребарувајте ги светите списи; зашто во нив мислите дека имате вечен живот, а тие се оние што сведочат за Мене. 40 А вие нема да дојдете кај мене за да имате живот. 41 Не примам чест од луѓето. 42 Но, јас ве познавам, дека ја немате љубовта Божја во вас. 43 Јас дојдов во името на Мојот Татко, а вие не Ме примате; ако друг дојде во свое име, ќе го примите. 44 Како можете да верувате вие, кои добивате чест еден на друг, а не ја барате честа што доаѓа само од Бога? 45 Немојте да мислите дека Јас ќе ве обвинам пред Отецот: има еден што ве обвинува, Мојсеј, во Кого се надевате. 46 Зашто, да му верувавте на Мојсеј, ќе ми верувавте и мене, зашто тој напиша за мене. 47 Но, ако не верувате во неговите списи, како ќе им верувате на моите зборови?

ПОГЛАВЈЕ 5 1 По ова имаше празник на Евреите; и Исус отиде во Ерусалим. 2 Сега во Ерусалим, покрај пазарот за овци, има базен, кој на еврејски се нарекува Бетесда, има пет тремови. 3 Во нив лежеше огромно мноштво немоќни, слепи, запрени, исушени, чекајќи го движењето на водата. 4 Зашто еден ангел слезе во одредено време во базенот и ја вознемируваше водата; 5 А таму беше еден човек, кој имаше немоќ од триесет и осум години. 6 Кога Исус го виде како лежи, и знаеше дека веќе долго време е во тој случај, му рече: „ Ќе оздравиш ли? 7 Немоќниот му одговори: „Господине, немам човек, кога водата е вознемирена, да ме стави во базенот; но додека доаѓам, друг слегува пред мене. 8 Исус му рече: Стани, земи ја постелата и оди. 9 И човекот веднаш оздрави, ја зеде постелата своја и одеше; и во истиот ден беше сабота. 10. Евреите му рекоа на излечениот: „Саботен ден е; не е дозволено да ја носиш постелата своја. 11 Тој им одговори: „Кој ме оздрави, тој ми рече: „Земи ја својата постела и оди! 12 Тогаш го прашаа: „Кој е тој што ти рече: земи ја постелата и оди? 13 А оздравениот не знаеше кој е, зашто Исус се однесе, а на тоа место имаше мноштво. 14 Потоа Исус го најде во храмот и му рече: „ Ете, оздрави, не греши повеќе, за да не те снајде полошо. 15 Човекот отиде и им кажа на Јудејците дека Исус е тој што го оздравил. 16 И затоа Евреите го прогонуваа Исуса и бараа да го убијат, зашто го правеше тоа во сабота. 17 Но Исус им одговори: „ Мојот Татко работи досега, а јас работам. 18 Затоа Евреите бараа уште повеќе да го убијат, зашто тој не само што ја наруши саботата, туку и рече дека Бог е негов Татко, правејќи се себеси еднаков со Бога. 19 Тогаш Исус одговори и им рече: „ Вистина, вистина ви велам: Синот не може да прави ништо сам од себе, освен она што гледа дека Таткото прави; зашто што прави, тоа го прави и Синот. 20 Зашто Отецот го љуби Синот и Му покажува сè што прави Самиот, и ќе Му покаже поголеми дела од овие, за да се чудите. 21 Зашто како што Отецот ги воскреснува мртвите и ги оживува; така и Синот оживува кого сака. 22 Зашто Отецот никого не суди, туку целиот суд му го предаде на Синот.

ПОГЛАВЈЕ 6 1По ова, Исус отиде преку Галилејското Море, што е Тиверијско Море. 2 И одеше по Него големо мноштво, зашто ги видоа Неговите чуда што ги правеше врз болните. 3 А Исус се искачи на планината и таму седеше со Своите ученици.

Џон

4 А се ближеше Пасхата, празникот на Евреите. 5 Кога Исус ги подигна очите и виде голема дружина како доаѓа кај него, му рече на Филип: „ Од каде да купиме леб, за да јадат овие? 6 А тоа го рече за да го докаже, зашто и самиот знаеше што ќе прави. 7 Филип му одговори: „Двесте гроши леб не им се доволни, за секој од нив да земе малку. 8 Еден од неговите ученици, Андреј, братот на Симон Петар, му рече: 9 Овде има едно момче, кое има пет јачменски леба и две мали риби; но што се тие меѓу толку многу? 10 А Исус рече: „ Натерајте ги луѓето да седнат. Сега имаше многу трева на местото. Така луѓето седнаа, на број околу пет илјади. 11 И Исус ги зеде лебовите; и откако се заблагодари, им подели на учениците, а учениците на оние што беа поставени; а исто така и на рибите колку што би сакале. 12 Кога се наситија, им рече на учениците: „ Соберете ги преостанатите парчиња, за ништо да не се изгуби. 13 Затоа ги собраа и наполнија дванаесет кошници со парчињата од петте јачменови лебови, кои им останаа на оние што јадеа. 14 Тогаш тие луѓе, кога го видоа чудото што го направи Исус, рекоа: „Вистина е тој пророк што треба да дојде на светот. 15 А Исус, кога разбра дека ќе дојдат и ќе го фатат насилно за да го направат цар, пак сам отиде во планината. 16 А кога се приквечери, учениците Негови слегоа во морето, 17 И влегоа во кораб и отидоа преку морето кон Капернаум. А сега беше темно, а Исус не дојде кај нив. 18 И морето се крена од силен ветер што дуваше. 19 И кога веслаа околу дваесет и пет или триесет стадиуми, го видоа Исуса како оди по морето и се приближува до бродот, и се уплашија. 20 Но тој им рече: „ Јас сум; не плашете се. 21 Тогаш тие доброволно го примија во коработ; 22 Наредниот ден, кога народот што стоеше од другата страна на морето виде дека таму нема друг чамец, освен оној во кој влегоа неговите ученици, и дека Исус не отиде со своите ученици во коработ, туку учениците заминаа сами; 23 (Но, дојдоа други чамци од Тиберија близу до местото каде што јадеа леб, откако Господ се заблагодари.) 24 Кога народот виде дека не е Исус, ниту неговите ученици, се качија на брод и дојдоа во Капернаум, барајќи го Исуса. 25 А кога го најдоа од другата страна на морето, му рекоа: Раби, кога дојде овде? 26 Исус им одговори и рече: „ Вистина, вистина ви велам: Ме барате не затоа што видовте чуда, туку затоа што јадевте од лебовите и се наситивте. 27 Не трудете се за храната што пропаѓа, туку за јадењето што останува за вечен живот, што ќе ви го даде Синот Човечки: зашто Бог Отецот го запечати него. 28 Тогаш му рекоа: „Што да правиме за да ги вршиме Божјите дела?

29 Исус одговори и им рече: „ Ова е дело Божјо, да верувате во Оној, Кого Тој го испрати. 30 Тие му рекоа: „Тогаш каков знак покажуваш за да видиме и да ти поверуваме? што работиш? 31 Нашите татковци јадеа мана во пустината; како што е напишано, им даде леб од небото да јадат. 32 Тогаш Исус им рече: „ Вистина, вистина ви велам: Мојсеј не ви го даде тој леб од небото; но мојот Татко ви го дава вистинскиот леб од небото. 33 Зашто лебот Божји е оној што слегува од небото и му дава живот на светот. 34 Тогаш тие му рекоа: „Господи, секогаш дај ни го овој леб. 35 А Исус им рече: Јас сум лебот на животот; и кој верува во мене никогаш нема да ожедни. 36 Но јас ви реков дека и вие Ме видовте и не верувате. 37 Сè што ми дава Отецот ќе дојде кај мене; а оној што ќе дојде кај мене нема да го избркам. 38 Зашто јас слегов од небото не за да ја вршам мојата волја, туку волјата на Оној што ме испрати. 39 И ова е волјата на Отецот, Кој ме испрати: од се што ми даде, ништо да не изгубам, туку да го воскреснам во последниот ден. 40 А оваа е волјата на Оној што ме испрати, секој што ќе Го види Синот и ќе поверува во Него, да има живот вечен; и Јас ќе го воскреснам во последниот ден. 41 Тогаш Јудејците мрмореа по Него, зашто рече: „Јас сум лебот што слезе од небото. 42 А тие рекоа: „Зар не е овој Исус, синот на Јосиф, чии татко и мајка ги знаеме? како тогаш вели: „Слегов од небото? 43 Тогаш Исус одговори и им рече: „ Не мрморете меѓу себе. 44 Никој не може да дојде кај Мене, ако не го привлече Отецот, Кој ме прати, и јас ќе го воскреснам во последниот ден. 45 Во пророците е напишано: „И сите ќе бидат поучени од Бога. Затоа, секој што чул и научил од Отецот, доаѓа при Мене. 46 Не дека некој Го видел Отецот, освен оној што е од Бога, тој го видел Отецот. 47 Вистина, вистина ви велам: Кој верува во Мене има живот вечен. 48 Јас сум тој леб на животот. 49 Вашите татковци јадеа мана во пустината и умреа. 50 Ова е лебот што слегува од небото, за човек да јаде од него и да не умре. 51 Јас сум живиот леб што слезе од небото: ако некој јаде од овој леб, ќе живее засекогаш; 52 Тогаш Јудејците се расправаа меѓу себе, велејќи: „Како може овој да ни го даде своето тело да го јадеме? 53 Тогаш Исус им рече: „ Вистина, вистина ви велам, ако не го јадете телото на Синот човечки и не ја пиете крвта Негова, немате живот во себе. 54 Кој го јаде моето тело и ја пие мојата крв, има вечен живот; и ќе го воскреснам во последниот ден. 55 Зашто моето тело е навистина месо, а мојата крв е навистина пиење. 56 Кој го јаде моето тело и ја пие мојата крв, живее во мене, а јас во него.

Џон

57 Како што живиот Отец ме испрати, и јас живеам преку Отецот, така и кој ме јаде Мене, ќе живее преку Мене. 58 Ова е лебот што слезе од небото: не како што јадеа мана вашите татковци и умреа: кој јаде од овој леб, ќе живее вечно. 59 Ова го рече во синагогата, додека поучуваше во Капернаум. 60 Многумина од Неговите ученици, кога го слушнаа тоа, рекоа: „Тешка е оваа изјава; кој може да го слушне? 61 Кога Исус знаеше во себе дека неговите ученици мрморат поради тоа, им рече: „ Ве навредува ли тоа? 62 Што и ако го видите Синот Човечки како се вознесува таму каде што беше порано? 63 Духот е тој што оживува; телото нема никаква корист: зборовите што ви ги кажувам се дух и живот. 64 Но има некои од вас кои не веруваат. Зашто Исус уште од почетокот знаеше кои се тие што не веруваат и кој треба да Го предаде. 65 А тој рече: „Затоа ви реков дека никој не може да дојде при Мене, ако не му е дадено од мојот Татко. 66 Оттогаш мнозина од неговите ученици се вратија назад и повеќе не одеа со него. 67 Тогаш Исус им рече на дванаесетте: „ Ќе си одите и вие? 68 Тогаш Симон Петар му одговори: „Господи, кај кого да одиме? ти ги имаш зборовите на вечниот живот. 69 А ние веруваме и сме сигурни дека ти си Христос, Синот на живиот Бог. 70 Исус им одговори: „ Зар не ве избрав вас дванаесет, а еден од вас е ѓавол? 71 Тој зборуваше за Јуда Искариот, синот Симон, зашто тој требаше да го предаде, бидејќи беше еден од дванаесетте.

14 А среде празникот Исус отиде во храмот и поучуваше. 15 А Јудејците се чудеа, велејќи: „Од каде знае овој букви, а никогаш не научил? 16 Исус им одговори и рече: „ Моето учење не е мое, туку негов што ме испрати. 17 Ако некој сака да ја врши неговата волја, ќе знае за учењето, дали е од Бога или дали јас зборувам од себе. 18 Кој зборува сам од себе, ја бара својата слава; 19 Зар Мојсеј не ви го даде законот, а никој од вас не го пази законот? Зошто сакаш да ме убиеш? 20 Народот одговори и рече: „Имаш ѓавол; кој ќе те убие? 21 Исус одговори и им рече: „ Едно дело направив, а вие сите се чудите. 22 Затоа Мојсеј ви даде обрежување; (не затоа што е од Мојсеј, туку од татковците;) и вие во сабота обрежувате човек. 23 Ако некој се обрежи во сабота, за да не се прекрши Мојсеевиот закон; се лутиш ли на мене, затоа што направив по еден човек во саботен ден? 24 Не судете според изгледот, туку судете според праведниот суд. 25 Тогаш некои од Ерусалим рекоа: „Зар не е тој, Кого бараат да го убијат? 26 Но, ете, тој зборува смело, а тие ништо не му велат. Дали владетелите навистина знаат дека тоа е самиот Христос? 27 Но, ние го знаеме овој човек од каде е; но кога ќе дојде Христос, никој не знае од каде е. 28 Тогаш Исус извика во храмот додека поучуваше, велејќи: „ И двајцата Ме познавате и знаете од каде сум; 29 Но јас го познавам, зашто јас сум од него, и тој ме испрати. 30 Тогаш бараа да Го фатат, но никој не положи рака врз него, зашто уште не беше дојден неговиот час. 31 И мнозина од народот поверуваа во Него и велеа: „Кога ќе дојде Христос, ќе направи ли повеќе чуда од овие што ги направи овој? 32 Фарисеите чуја дека народот мрмори такви работи за него; а фарисеите и првосвештениците испратија службеници да Го фатат. 33 Тогаш Исус им рече: „ Уште малку сум со вас, а потоа одам кај Оној што ме испрати. 34 Ќе ме барате и нема да ме најдете; и каде сум јас, таму не можете да дојдете. 35 Тогаш Јудејците рекоа меѓу себе: „Каде ќе оди, за да не го најдеме? ќе оди кај расеаните меѓу незнабошците и ќе ги поучува незнабошците? 36 Како се вели ова што рече: „Ќе ме барате, но нема да ме најдете; а каде сум јас, таму не можете да дојдете? 37 Во последниот ден, тој голем ден од празникот, Исус застана и извика, велејќи: „ Ако некој е жеден, нека дојде кај мене и нека пие. 38 Кој верува во Мене, како што вели Писмото, од неговата утроба ќе течат реки од жива вода. 39 (Но тоа го рече за Духот, кој треба да го примат оние што веруваат во Него, зашто Светиот Дух уште не беше даден, зашто Исус уште не беше прославен.) 40 Многумина од народот, кога ја слушнаа оваа изрека, рекоа: „Навистина, ова е пророкот.

ПОГЛАВЈЕ 7 1По ова, Исус одеше во Галилеја, зашто не сакаше да оди по Евреите, зашто Јудејците сакаа да го убијат. 2 Наближуваше еврејскиот празник скинија. 3 Неговите браќа, пак, му рекоа: „Замини оттаму и оди во Јудеја, за да ги видат и твоите ученици делата што ги правиш. 4 Зашто, нема човек што прави нешто тајно, а тој самиот бара да биде познат јавно. Ако ги правиш овие работи, покажи му се на светот. 5 Зашто ниту неговите браќа не веруваа во него. 6 Тогаш Исус им рече: „ Моето време уште не е дојдено, но вашето време е секогаш подготвено. 7 Светот не може да ве мрази; но мене ме мрази, зашто сведочам за тоа дека неговите дела се лоши. 8 Одете на овој празник: Јас уште не одам на овој празник; зашто моето време сè уште не е полно. 9 Кога им ги кажа овие зборови, остана во Галилеја. 10 Но, кога неговите браќа отидоа, тогаш отиде и тој на празникот, не јавно, туку како тајно. 11 Тогаш Евреите Го бараа на празникот и рекоа: „Каде е тој? 12 И се крена многу мрморење меѓу народот за него; но тој го мами народот. 13 Но никој не зборуваше отворено за него од страв од Јудејците.

Џон

41 Други рекоа: „Ова е Христос. Но некои рекоа: „Зар Христос ќе излезе од Галилеја? 42 Зар Писмото не вели дека Христос доаѓа од Давидовото потомство и од градот Витлеем, каде што беше Давид? 43 Така настана поделеност меѓу народот поради него. 44 А некои од нив сакаа да Го фатат; но никој не положи рака врз него. 45 Тогаш старешините дојдоа кај првосвештениците и фарисеите; а тие им рекоа: „Зошто не го доведовте? 46 Службениците одговорија: „Никогаш никој не зборувал како овој човек. 47 Тогаш фарисеите им одговорија: „Дали и вие сте измамени? 48 Дали некој од поглаварите или од фарисеите поверувал во него? 49 Но овој народ кој не го знае законот е проклет. 50 Никодим им рече: (оној што дојде кај Исус ноќе, беше еден од нив) 51 Дали нашиот закон му суди на некого, пред да го чуе и да знае што прави? 52 Тие одговорија и Му рекоа: „Дали и ти си од Галилеја? Барајте и погледнете, зашто од Галилеја не излегува пророк. 53 И секој отиде во својата куќа.

15 Вие судите според телото; Јас не судам никој. 16 А сепак, ако судам, мојот суд е вистинит, зашто не сум сам, туку јас и Отецот, Кој ме испрати. 17 Во вашиот закон е напишано и дека сведочењето на двајца луѓе е вистинито. 18 Јас сум оној што сведочам за себе, и Таткото, кој ме испрати, сведочи за мене. 19 Тогаш Му рекоа: „Каде е твојот Татко? Исус одговори: „ Не ме познавате ниту Мене, ниту Мојот Татко; 20 Овие зборови ги кажа Исус во ризницата, додека поучуваше во храмот; зашто неговиот час уште не беше дојден. 21 Тогаш Исус пак им рече: „ Јас си одам, а вие ќе ме барате и ќе умрете во своите гревови; каде што одам Јас, вие не можете да дојдете. 22 Тогаш Евреите рекоа: „Ќе се убие ли? зашто тој вели: „Каде што одам јас, вие не можете да дојдете. 23 А тој им рече: „ Вие сте одоздола; Јас сум одозгора: вие сте од овој свет; Јас не сум од овој свет. 24 Затоа ви реков дека ќе умрете во своите гревови; 25 Тогаш му рекоа: „Кој си ти? А Исус им рече: „ Истото што ви го реков од почетокот. 26 Имам многу работи да кажам и да судам за вас, но оној што ме испрати е вистинит; и му зборувам на светот она што сум го чул за него. 27 Тие не разбраа дека им зборува за Отецот. 28 Тогаш Исус им рече: „ Кога ќе го подигнете Синот Човечки, тогаш ќе знаете дека Јас сум Тој и дека ништо не правам од Себе; но како што ме научи Мојот Татко, јас го зборувам тоа. 29 А Оној што ме испрати е со мене: Таткото не ме остави сам; зашто секогаш ги правам работите што му угодуваат. 30 Додека ги кажуваше овие зборови, мнозина поверуваа во него. 31 Тогаш Исус им рече на Евреите што поверуваа во него: „ Ако останете во моето слово, тогаш сте навистина мои ученици; 32 И ќе ја познаете вистината, и вистината ќе ве ослободи. 33 Тие му одговорија: „Ние сме Авраамово потомство и никогаш не сме биле во ропство на никого; како велиш дека ќе се ослободиш? 34 Исус им одговори: „ Вистина, вистина ви велам: секој што прави грев е слуга на гревот. 35 И слугата не останува во куќата засекогаш, а Синот останува вечно. 36 Затоа, ако Синот ве ослободи, навистина ќе бидете слободни. 37 Знам дека сте Авраамово семе; но вие барате да ме убиете, бидејќи мојот збор нема место во вас. 38 Јас го зборувам она што го видов кај мојот Татко, а вие го правите она што го видовте кај вашиот татко. 39 Тие одговорија и му рекоа: „Авраам е наш татко. Исус им рече: „ Да бевте синови на Авраам, ќе ги правевте делата на Авраам. 40 Но сега барате да ме убиете Мене, човек кој ви ја кажа вистината, што ја чув од Бога: тоа не го стори Авраам.

ПОГЛАВЈЕ 8 1 Исус отиде на Маслиновата Гора. 2 И рано наутро повторно влезе во храмот и сиот народ дојде кај него; и седна и ги поучуваше. 3 А книжниците и фарисеите му доведоа една жена фатена во прељуба; и кога ја поставија среде, 4 Тие му рекоа: „Учителе, оваа жена е фатена во прељуба, токму на самото дело. 5 А Мојсеј во законот ни заповеда таквите да бидат каменувани, но што велиш ти? 6 Ова го рекоа искушувајќи го, за да мораат да го обвинат. Но Исус се наведна и со прстот напиша на земја, како да не ги слуша. 7 И кога тие продолжија да Го прашуваат, тој се подигна и им рече: „ Која меѓу вас е без грев, нека фрли прво со камен врз неа. 8 И пак се наведна и напиша на земја. 9 А оние што го чуја тоа, уверени од својата совест, излегуваа еден по еден, почнувајќи од најстарите, па сè до последните; а Исус остана сам, а жената стоеше среде. 10 Кога Исус се подигна и не виде никој освен жената, ѝ рече: „ Жено, каде се тие твоите обвинувачи? никој не те осуди? 11 Таа рече: „Никој, Господи! А Исус ѝ рече: „ Ни јас не те осудувам; оди и не греши повеќе. 12 Тогаш Исус повторно им рече: „ Јас сум светлината на светот; кој оди по Мене, нема да оди во темнина, туку ќе ја има светлината на животот. 13 Тогаш фарисеите Му рекоа: „Ти сведочиш за себе; твојот запис не е вистинит. 14 Исус одговори и им рече: „ Иако јас сведочам за себе, сепак моето сведоштво е вистина; зашто знам од каде дојдов и каде одам; но не можете да кажете од каде доаѓам и каде одам.

Џон

41 Вие ги правите делата на вашиот татко. Тогаш му рекоа: „Не сме родени од блуд; ние имаме еден Татко, дури и Бог. 42 Исус им рече: „ Да е Бог ваш Татко, ќе ме сакавте, зашто излегов и дојдов од Бога; ниту јас дојдов од себе, туку тој ме испрати. 43 Зошто не го разбирате мојот говор? дури и затоа што не можете да го слушнете мојот збор. 44 Вие сте од вашиот татко ѓаволот, и похотите на вашиот татко ќе ги извршувате. Тој беше убиец од почетокот, а не остана во вистината, бидејќи во него нема вистина. Кога зборува лага, зборува од своја, зашто е лажливец и татко на неа. 45 А бидејќи ви ја кажувам вистината, не ми верувате. 46 Кој од вас ме убедува во гревот? И ако ја велам вистината, зошто не ми верувате? 47 Кој е од Бога, ги слуша Божјите зборови; затоа вие не ги слушате, зашто не сте од Бога. 48 Тогаш Јудејците одговорија и Му рекоа: „Не велиме добро дека си Самарјанин и имаш ѓавол? 49 Исус одговори: „ Јас немам ѓавол; но јас го почитувам мојот Татко, а вие ме обесчестувате. 50 А јас не ја барам својата слава: има некој што бара и суди. 51 Вистина, вистина ви велам, ако некој ги држи моите зборови, никогаш нема да види смрт. 52 Тогаш Јудејците му рекоа: „Сега знаеме дека имаш ѓавол. Авраам е мртов и пророците; а ти велиш: „Ако некој ги држи моите зборови, никогаш нема да вкуси смрт. 53 Дали си ти поголем од нашиот татко Авраам, кој е мртов? а пророците умреа: кого правиш? 54 Исус одговори: „ Ако се почитувам себеси, честа ми е ништо; Татко ми е тој што ме почитува; за кого велите дека е ваш Бог. 55 Сепак, вие не го познавате; но јас го познавам, и ако кажам дека не го познавам, ќе бидам лажливец како вас; 56 Вашиот татко Авраам се радуваше што го виде мојот ден, и го виде и се радуваше. 57 Тогаш Јудејците му рекоа: „Уште немаш педесет години, и го виде ли Авраам? 58 Исус им рече: „ Вистина, вистина ви велам: Јас сум пред да биде Авраам. 59 Тогаш кренаа камења за да фрлат врз Него;

8 Тогаш соседите и оние што претходно го видоа дека е слеп, рекоа: „Зар не е тој што седеше и просе? 9 Некои велеа: „Овој е тој“, други рекоа: „Тој е како него“, но тој рече: „Јас сум тој“. 10 Затоа му рекоа: „Како ти се отворија очите? 11 Тој одговори и рече: „Човек, наречен Исус, направи глина, ги помаза моите очи и ми рече: „Оди во Силоамовиот базен и измиј се; и отидов, се измив и видов. 12 Тогаш му рекоа: „Каде е тој? Тој рече, не знам. 13 Тие го доведоа кај фарисеите Оној кој порано беше слеп. 14 А беше сабота кога Исус направи глина и ги отвори очите. 15 И фарисеите пак Го прашаа како го добил видот. Тој им рече: „Ми стави глина на очите, се измив и гледам. 16 Затоа некои од фарисеите рекоа: „Овој човек не е од Бога, зашто не го пази саботниот ден. Други рекоа: „Како може грешник да прави такви чуда? И меѓу нив настана поделеност. 17 Пак му рекоа на слепиот: „Што велиш за него што ти ги отвори очите? Тој рече: Тој е пророк. 18 Но Евреите не поверуваа во него дека е слеп и дека прогледа, додека не ги повикаа родителите на Оној што прогледа. 19 И тие ги прашаа, велејќи: „Дали е ова вашиот син, за кого велите дека е слеп? како тогаш гледа сега? 20 Неговите родители им одговорија и рекоа: „Знаеме дека тоа е нашиот син и дека се роди слеп. 21 Но, како сега гледа, не знаеме; или кој му ги отвори очите, не знаеме: тој е возрасен; прашај го: тој ќе зборува за себе. 22 Овие зборови ги кажаа неговите родители, зашто се плашеа од Јудејците, зашто Евреите веќе се согласија, ако некој признае дека е Христос, да биде отстранет од синагогата. 23 Затоа неговите родители рекоа: „Тој е возрасен; прашај го. 24 Тогаш пак го повикаа слепиот и Му рекоа: „Пофали го Бога: знаеме дека тој човек е грешник. 25 Тој одговори и рече: „Дали е грешник или не, не знам: едно знам, а јас бев слеп, сега гледам. 26 Тогаш пак му рекоа: „Што ти направи? како ти ги отвори очите? 27 Тој им одговори: „Веќе ви кажав, а вие не чувте; зошто сакате пак да го слушнете? дали и вие ќе бидете негови ученици? 28 Тогаш тие го навредуваа и рекоа: „Ти си негов ученик; но ние сме Мојсееви ученици. 29 Знаеме дека Бог му зборуваше на Мојсеј, а за овој, не знаеме од каде е. 30 Човекот одговори и им рече: „Зошто е тоа чудесна работа, што не знаете од каде е тој, а сепак тој ми ги отвори очите. 31 Сега знаеме дека Бог не ги слуша грешниците; 32 Од почетокот на светот не се слушна дека некој му ги отворил очите на слепиот роден. 33 Ако овој човек не беше од Бога, не можеше да направи ништо. 34 Тие му одговорија и му рекоа: „Ти си се родил во гревови и нè учиш? И го избркаа.

ПОГЛАВЈЕ 9 1 И додека минуваше Исус, виде еден човек кој беше слеп од своето раѓање. 2 А учениците Негови го прашаа, велејќи: „Учителе, кој згреши, овој или неговите родители, што се роди слеп? 3 Исус одговори: „ Ниту тој згреши, ниту неговите родители, туку за да се покажат во него делата Божји. 4 Морам да ги работам делата на Оној што ме испрати додека е ден: доаѓа ноќта, кога никој не може да работи. 5 Се додека сум во светот, јас сум светлината на светот. 6 Кога го рече тоа, плукна на земја, направи глина од плуканицата, а со глина ги помаза очите на слепиот. 7 И му рече: „ Оди, измиј се во езерцето Силоам, што значи „испратено“.

Џон

35 Исус чу дека го истерале; и кога го најде, му рече: „ Веруваш ли во Божјиот Син? 36 Тој одговори и рече: „Кој е тој, Господи, за да верувам во него? 37 А Исус му рече: „ Ти го виде и тој зборува со тебе. 38 А тој рече: Господи, верувам. И тој му се поклони. 39 А Исус рече: „ За суд дојдов на овој свет, за да видат оние што не гледаат; и тие што гледаат да бидат слепи. 40 А некои од фарисеите што беа со него ги слушнаа овие зборови и Му рекоа: „Дали и ние слепи сме? 41 Исус им рече: „ Да бевте слепи, немаше да имате грев; а сега велите: гледаме; затоа твојот грев останува.

24 Тогаш Јудејците го заобиколија и му рекоа: „До кога ќе нѐ тераш да се сомневаме? Ако си ти Христос, кажи ни јасно. 25 Исус им одговори: „ Ви реков, а вие не поверувавте; делата што ги правам во името на мојот Татко, сведочат за мене. 26 Но вие не верувате, зашто не сте од моите овци, како што ви реков. 27 Моите овци го слушаат мојот глас, а јас ги познавам и тие ме следат. 28 И јас им давам вечен живот; и никогаш нема да загинат, ниту некој ќе ги откине од мојата рака. 29 Мојот Татко, кој ми ги даде, е поголем од сите; и никој не може да ги одземе од раката на Мојот Татко. 30 Јас и мојот Татко сме едно. 31 Тогаш Евреите повторно зедоа камења за да го каменуваат. 32 Исус им одговори: „ Многу добри дела ви покажав од мојот Татко; за кое од тие дела ме каменувате? 33 Јудејците му одговорија: „Не те каменуваме заради добро дело; туку за богохулење; и затоа што ти, бидејќи си човек, се правиш себеси Бог. 34 Исус им одговори: „ Зар не е напишано во вашиот закон: Јас реков: Вие сте богови? 35 Ако ги нарече богови, до кои дојде словото Божјо, и Писмото не може да се скрши; 36 Кажете за Оној, кого Отецот го освети и го испрати во светот: хулиш; затоа што реков: Јас сум Син Божји? 37 Ако не ги правам делата на мојот Татко, не верувајте ми. 38 Но, ако правам, иако не ми верувате, верувајте во делата, за да знаете и да верувате дека Отецот е во мене, а јас во него. 39 Затоа пак бараа да го фатат, но тој им избега од рацете, 40 И пак отиде отаде Јордан, на местото каде што Јован прво крштеваше; и таму престојуваше. 41 А мнозина прибегнаа кон него и велеа: „Јован не направи чудо; 42 И таму мнозина поверуваа во него.

ПОГЛАВЈЕ 10 1. 2 А кој влегува низ вратата е пастир на овците. 3 Нему вратарот му отвора; и овците го слушаат неговиот глас. 4 И кога ќе ги извади своите овци, оди пред нив, а овците го следат, зашто го знаат неговиот глас. 5 И нема да одат по странец, туку ќе бегаат од него, зашто не го знаат гласот на туѓите. 6 Оваа парабола им ја кажа Исус, но тие не разбраа што се тоа што им ги кажа. 7 Тогаш Исус пак им рече: „ Вистина, вистина ви велам: Јас сум вратата на овците. 8 Сите што дојдоа пред мене се крадци и разбојници, но овците не ги чуја. 9 Јас сум вратата: преку мене, ако некој влезе внатре, ќе се спаси, ќе влезе и ќе излезе и ќе најде пасиште. 10 Крадецот не доаѓа, туку за да украде, да убие и да уништи; 11 Јас сум добриот пастир: добриот пастир го дава својот живот за овците. 12 Но, кој е наемник, а не пастир, чии овци не се сопствени, го гледа волкот како доаѓа, ги остава овците и бега; 13 Наемникот бега, зашто е наемник, и не се грижи за овците. 14 Јас сум добриот пастир, и ги познавам овците мои и ме познаваат моите. 15 Како што Ме познава Таткото Мене, така и Јас Го познавам Отецот, и го полагам животот Свој за овците. 16 Имам и други овци, кои не се од ова трло; и ќе има едно трло и еден пастир. 17 Затоа, мојот Татко ме љуби, зашто Јас го полагам својот живот за да го земам пак. 18 Никој не ми го одзема, туку јас го оставам сам од себе. Имам моќ да го положам, и имам моќ да го земам повторно. Оваа заповед ја добив од мојот Татко. 19Постоеше повторно раздор меѓу Евреите поради овие зборови. 20 А многумина од нив велеа: „Има ѓавол и луд е; зошто го слушаш? 21 Други рекоа: „Тоа не се зборови на оној што има ѓавол. Може ли ѓаволот да ги отвори очите на слепите? 22 Во Ерусалим беше празникот на посветувањето, и беше зима. 23 А Исус одеше во храмот во тремот на Соломон.

ПОГЛАВЈЕ 11 1Беше болен еден човек, по име Лазар, од Витанија, од градот на Марија и нејзината сестра Марта. 2 (Таа Марија го помаза Господа со миро и му ги избриша нозете со својата коса, чиј брат Лазар беше болен.) 3 Затоа неговите сестри испратија кај него, велејќи: „Господи, ете, болен е оној што го сакаш. 4 Кога Исус го чу тоа, рече: „ Оваа болест не е за смрт, туку за слава Божја, за да се прослави Божјиот Син со неа. 5 А Исус ги сакаше Марта и нејзината сестра и Лазар. 6 А кога чу дека е болен, остана уште два дена на истото место каде што беше. 7 Потоа, тој им рече на своите ученици: „ Да одиме пак во Јудеја. 8 Неговите ученици му рекоа: „Учителе, Евреите во последно време бараа да те каменуваат; и повторно одиш таму?

Џон

9 Исус одговори: „ Нема ли дванаесет часа во денот? Ако некој оди дење, не се сопнува, зашто ја гледа светлината на овој свет. 10 Но, ако некој оди ноќе, се сопнува, зашто во него нема светлина. 11 Ова го рече тој, а потоа им рече: „ Нашиот пријател Лазар спие; но јас одам, за да го разбудам од сон. 12 Тогаш неговите ученици рекоа: „Господи, ако спие, добро ќе биде. 13 Но, Исус зборуваше за неговата смрт, но тие мислеа дека тој зборува за одмор во сон. 14 Тогаш Исус јасно им рече: Лазар умре. 15 И се радувам заради вас што не бев таму, за да верувате; сепак да одиме кај него. 16 Тогаш Тома, наречен Дидим, им рече на своите соученици: „Да одиме и ние, да умреме со него. 17 А кога дојде Исус, виде дека лежел во гробот веќе четири дена. 18 А Витанија беше близу до Ерусалим, околу петнаесет стадиуми. 19 А многу Јудејци дојдоа кај Марта и Марија за да ги утешат за нивниот брат. 20 Тогаш Марта, штом чу дека доаѓа Исус, отиде и го пречека, а Марија седеше во куќата. 21 Тогаш Марта му рече на Исуса: „Господи, да беше ти овде, мојот брат не беше умрен. 22 Но знам дека и сега, што и да посакаш од Бога, Бог ќе ти даде. 23 Исус ѝ рече: „ Твојот брат ќе воскресне. 24 Марта му рече: Знам дека ќе воскресне во воскресението во последниот ден. 25 Исус ѝ рече: Јас сум воскресението и животот; 26 И кој живее и верува во Мене, нема да умре никогаш. Веруваш ли во ова? 27 Таа му рече: Да, Господи, верувам дека ти си Христос, Синот Божји, Кој треба да дојде во светот. 28 А кога го рече тоа, си отиде и тајно ја повика Марија, нејзината сестра, велејќи: „Дојде Учителот и те повикува. 29 Штом го слушна тоа, веднаш стана и дојде кај него. 30 А Исус уште не беше дојден во градот, туку беше на местото каде што Марта го пресретна. 31 Тогаш Јудејците, кои беа со неа во куќата и ја тешеа, кога ја видоа Марија дека набрзина стана и излезе, тргнаа по неа и рекоа: „Оди во гробот таму да плаче. 32. Кога Марија дојде, каде што беше Исус, и го виде, падна пред неговите нозе и му рече: „Господи, да беше ти овде, брат ми не умре. 33 Кога ја виде Исус како плаче, а и Евреите што дојдоа со неа како плачат, воздивна во духот и се вознемири. 34 И рече: „ Каде го положивте? Тие му рекоа: Господи, дојди и види. 35 Исус заплака. 36 Тогаш Јудејците рекоа: „Ете, колку го сакаше! 37 А некои од нив рекоа: „Не можеше ли овој човек, кој им ги отвори очите на слепите, да наведе и овој човек да не умре? 38 И Исус пак, возејќи во себе, дојде во гробот. Тоа беше пештера, и на неа лежеше камен.

39 Исус рече: „Отстранете го каменот! Марта, сестрата на умрениот, му рече: Господи, дотогаш смрди, зашто умре четири дена. 40 Исус ѝ рече: „ Не ти реков дека, ако сакаш да поверуваш, ќе ја видиш славата Божја? 41 Потоа го зедоа каменот од местото каде што беа положени мртвите. А Исус ги подигна очите и рече: Татко, Ти благодарам што ме чу. 42 И знаев дека секогаш ме слушаш, но поради народот што стои покрај тоа го реков, за да поверуваат дека си ме пратил. 43 И кога го рече тоа, извика со силен глас: „ Лазаре, излези! 44 А мртовецот излезе, врзан со рака и нозе со гробни облеки, а лицето му беше обврзано со салфетка. Исус им рече: „ Ослободете го и пуштете го! 45 Тогаш мнозина од Јудејците, кои дојдоа кај Марија и го видоа она што го правеше Исус, поверуваа во него. 46 Но некои од нив отидоа кај фарисеите и им кажаа што направил Исус. 47 Тогаш собраа првосвештениците и фарисеите и рекоа: „Што правиме? зашто овој човек прави многу чуда. 48 Ако го оставиме така, сите ќе поверуваат во него; и ќе дојдат Римјаните и ќе ни го одземат местото и народот. 49 А еден од нив, по име Кајафа, кој беше првосвештеник истата година, им рече: „Вие ништо не знаете; 50 Ниту, пак, сметајте дека е корисно за нас, еден човек да умре за народот, а целиот народ да не загине. 51 А тоа не го рече сам од себе, туку како првосвештеник таа година, пророкуваше дека Исус треба да умре за тој народ; 52 И не само за тој народ, туку и тој да ги собере во едно Божјите синови што беа расеани. 53 Од тој ден, тие се посоветуваа да го убијат. 54 Затоа Исус повеќе не одеше отворено меѓу Јудејците; но отиде оттаму во една земја близу до пустината, во градот наречен Ефрем, и таму остана со своите ученици. 55. Пасхата на Евреите беше близу, и мнозина излегоа од земјата пред Пасхата во Ерусалим за да се очистат. 56 Тогаш Го бараа Исуса и, додека стоеја во храмот, си рекоа меѓу себе: „Што мислите, дека нема да дојде на празникот? 57 И првосвештениците и фарисеите дадоа заповед, ако некој знае каде е, да покаже за да го земат. ПОГЛАВЈЕ 12 1 Тогаш Исус шест дена пред Пасхата дојде во Витанија, каде што беше мртов Лазар, кого го воскресна од мртвите. 2 Таму му приредија вечера; и Марта служеше, а Лазар беше еден од оние што седеа на трпезата со него. 3 Тогаш Марија зеде една фунта многу скапо миро од нард, и ги помаза Исусовите нозе и му ги избриша нозете со својата коса, и куќата се наполни со мирис на мирото. 4Тогаш рече еден од неговите ученици, Јуда Искариот, синот на Симон, кој требаше да го предаде,

Џон

5 Зошто оваа миро не беше продадена за триста пени и не беше дадена на сиромашните? 6 Ова го рече, а не дека се грижеше за сиромашните; туку затоа што беше крадец и ја имаше торбата и носеше што беше ставено во неа. 7 Тогаш Исус рече: „Остави ја! 8 За сиромашните секогаш ги имате со себе; но мене ме немате секогаш. 9 Затоа, голем дел од Јудејците знаеја дека тој е таму; 10 Но, првосвештениците се советуваа да го убијат и Лазар; 11 Зашто поради него мнозина Јудејци си отидоа и поверуваа во Исуса. 12 Утредента многу народ, што дојде на празникот, кога чу дека Исус доаѓа во Ерусалим, 13 Зеде гранки од палми, излезе да го пречека и извика: Осана: Благословен е Царот Израилев, Кој доаѓа во името Господово! 14 А Исус, штом најде магаре, седна на него; како што е напишано, 15 Не плаши се, ќерко Сионова: ете, доаѓа твојот Цар, седи на осле. 16 Тоа најпрво не го разбраа Неговите ученици; 17 И народот што беше со него кога го викна Лазар од гробот и го воскресна од мртвите, сведочеа. 18 Затоа и народот го пресретна, зашто слушна дека го направил ова чудо. 19 Тогаш фарисеите си рекоа меѓу себе: „Знаете како ништо не победувате? ете, светот тргна по него. 20 Меѓу нив имаше и некои Грци кои дојдоа да се поклонат на празникот. 21 И тој дојде кај Филип, кој беше од Витсаида Галилејска, и го посака, велејќи: „Господине, сакаме да го видиме Исуса. 22 Филип дојде и му кажа на Андреј, а Андреј и Филип пак му кажаа на Исус. 23 А Исус им одговори и рече: „ Дојде часот да се прослави Синот Човечки. 24. 25 Кој го сака својот живот, ќе го загуби; и кој го мрази својот живот во овој свет, ќе го чува за вечен живот. 26 Ако некој ми служи, нека оди по мене; и каде сум јас, таму ќе биде и мојот слуга: ако некој ми служи, мојот Татко ќе го почитува. 27 Сега душата ми е вознемирена; и што да кажам? Татко, спаси ме од овој час, но затоа дојдов до овој час. 28 Татко, прослави го своето име. Тогаш дојде глас од небото, велејќи: И јас го прославив и пак ќе го прославувам. 29 А народот, кој стоеше и го слушаше, рече дека грми, а други рекоа: „Му зборуваше ангел. 30 Исус одговори и рече: „ Овој глас не дојде поради мене, туку заради вас. 31 Сега е судот на овој свет: сега ќе биде истеран кнезот на овој свет. 32 И јас, ако бидам подигнат од земјата, ќе ги привлечам кон себе сите луѓе. 33 Ова го рече, означувајќи со каква смрт треба да умре. 34 Народот му одговори: „Слушнавме од законот дека Христос останува вечно; и како велиш: Синот човечки треба да се подигне? кој е овој Син човечки?

35 Тогаш Исус им рече: „ Уште малку време е светлината со вас. Одете додека ја имате светлината, за да не ве зафати темнината, зашто кој оди во темнина не знае каде оди. 36 Додека имате светлина, верувајте во светлината, за да бидете синови на светлината. Ова го рече Исус, и отиде и се сокри од нив. 37 Но, иако направи толку многу чуда пред нив, тие не поверуваа во него. 38 За да се исполни изреката на пророкот Исаија, што ја рече: Господи, кој поверува на нашето известување? и кому му се покажа раката Господова? 39 Затоа не можеа да поверуваат, зашто Исаија пак рече: 40 Он им ги заслепи очите и им го закоравни срцето; да не гледаат со очи, ниту да разберат со срце, и да се обратат, а јас да ги исцелам. 41 Ова го рече Исаија, кога ја виде неговата слава и зборуваше за него. 42 Но, меѓу главните владетели и мнозина поверуваа во него; но поради фарисеите не го исповедаа, за да не бидат исфрлени од синагогата. 43 Зашто тие ја сакаа човечката пофалба повеќе отколку пофалбата Божја. 44 Исус извика и рече: „ Кој верува во мене, не верува во мене, туку во оној што ме испрати. 45 А кој ме гледа, го гледа оној што ме испрати. 46 Јас дојдов како светлина во светот, та секој што верува во Мене да не остане во темнина. 47 А ако некој ги чуе моите зборови и не верува, јас не му судам, зашто не дојдов да му судам на светот, туку да го спасам светот. 48 Кој ме отфрла и не ги прифаќа моите зборови, има кој му суди: зборот што го кажав, тој ќе му суди во последниот ден. 49 Зашто јас не зборував од себе; но Отецот, Кој ме испрати, ми даде заповед што да кажам и што да зборувам. 50 И знам дека неговата заповед е живот вечен: што и да зборувам, така и зборувам, како што ми рече Отецот. ПОГЛАВЈЕ 13 1 А пред празникот Пасха, кога Исус знаеше дека дојде неговиот час да замине од овој свет кај Отецот, сакајќи ги своите што беа во светот, ги засака до крај. 2 И беше завршена вечерата, а ѓаволот го стави во срцето на Јуда Искариот, синот на Симон, за да го предаде; 3 Исус знаејќи дека Отецот му дал сè во Неговите раце и дека е дојден од Бога и отиде кај Бога; 4 Тој стана од вечерата и ја остави настрана облеката своја; и зеде крпа и се препаша. 5 Потоа истури вода во лагер, почна да им ги мие нозете на учениците и да ги брише со крпата со која беше опашан. 6 Тогаш дојде кај Симон Петар, и Петар му рече: „Господи, дали ми ги миеш нозете? 7 Исус одговори и му рече: „Што правам, ти сега не знаеш; но ќе знаеш понатаму.

Џон

8 Петар му рече: Никогаш нема да ми ги миеш нозете. Исус му одговори: „ Ако не те измијам, немаш дел со мене. 9 Симон Петар му рече: „Господи, не само моите нозе, туку и моите раце и главата. 10 Исус му рече: На измиениот не му треба освен да ги измие нозете, туку е чист во секое време; и вие сте чисти, но не сите. 11 Зашто знаеше кој треба да го предаде; затоа рече: „Не сте сите чисти. 12 И откако им ги изми нозете, ја зеде облеката своја и пак седна, им рече: „ Знаете што ви направив? 13 Ме нарекувате Господар и Господар, и добро велите; зашто јас сум таков. 14 Ако јас, вашиот Господ и Господар, ви ги измив нозете; и вие треба да си ги миете нозете еден на друг. 15 Зашто ви дадов пример, да правите како што јас ви направив. 16 Вистина, вистина ви велам: слугата не е поголем од својот господар; ниту оној што е испратен поголем од оној што го пратил. 17 Ако ги знаете овие работи, среќни сте ако ги правите. 18 Не зборувам за сите вас: знам кого избрав, но за да се исполни Писмото: Кој јаде леб со мене, ја крена петицата против мене. 19 Сега ви велам пред да дојде, та, кога ќе се случи, да верувате дека јас сум тој. 20. и кој ме прима мене, го прима и оној што ме пратил. 21 Кога Исус го рече ова, се вознемири по дух, посведочи и рече: „ Вистина, вистина ви велам дека еден од вас ќе ме предаде. 22 Тогаш учениците се погледнаа еден со друг, се сомневаа за кого зборува. 23 А на прегратките на Исус беше потпрен еден од неговите ученици, кого Исус го сакаше. 24 Затоа Симон Петар му мавна да праша за кого зборува. 25 Тогаш, лежејќи на градите Исусови, му рече: „Господи, кој е? 26 Исус одговори: „ Тој е кому ќе му дадам соп кога ќе го потопам. И кога ја натопи сопот, му ја даде на Јуда Искариот, синот Симон. 27 А по сопот влезе во него сатаната. Тогаш Исус му рече: Тоа што го правиш, направи брзо. 28 Сега никој на масата не знаеше со каква намера му го кажа ова. 29 Зашто, некои од нив мислеа, бидејќи Јуда ја имаше кесата, дека Исус му рече: „Купи го она што ни треба за празникот; или, да им даде нешто на сиромашните. 30 Тогаш, откако го прими сопчето, веднаш излезе: и беше ноќ. 31 Затоа, кога излезе, Исус рече: „ Сега се прослави Синот Човечки, и Бог се прослави во него. 32 Ако Бог се прослави во него, Бог ќе го прослави и во Себе, и веднаш ќе Го прослави. 33 Деца, уште малку сум со вас. Ќе ме барате; па сега ти велам. 34 Нова заповед ви давам: да се љубите еден со друг; како што јас ве возљубив, така и вие се љубите еден со друг.

35 По тоа сите ќе знаат дека сте мои ученици, ако имате љубов еден кон друг. 36 Симон Петар му рече: „Господи, каде одиш? Исус му одговори: „ Каде што одам јас, сега не можеш да ме следиш; но ти ќе ме следиш потоа. 37 Петар му рече: „Господи, зошто не можам сега да те следам? Јас ќе го положам мојот живот заради тебе. 38 Исус му одговори: „ Дали ќе ја дадеш својата душа заради мене? Вистина, вистина ти велам, петелот нема да запее додека трипати не се одречеш од мене. ПОГЛАВЈЕ 14 1 Нека не се вознемирува вашето срце: вие верувате во Бога, верувајте и во мене. 2 Во домот на Мојот Татко има многу куќи: да не беше така, ќе ви кажев. Одам да ти подготвам место. 3 И ако отидам и ви приготвам место, пак ќе дојдам и ќе ве примат при Себе; та каде сум јас, таму да бидете и вие. 4 И каде одам јас знаете, и патот го знаете. 5 Тома му рече: Господи, не знаеме каде одиш; и како можеме да го знаеме патот? 6 Исус му рече: „ Јас сум патот, вистината и животот; никој не доаѓа при Отецот освен преку Мене. 7 Да ме знаевте Мене, требаше да го познавате и Мојот Татко; 8 Филип му рече: „Господи, покажи ни го Таткото и тоа ни е доволно. 9 Исус му рече: „ Толку долго време сум со тебе, а не ме позна, Филипе? кој ме видел мене, го видел Отецот; и како велиш тогаш: Покажи ни го Отецот? 10 Зар не веруваш дека Јас сум во Отецот и дека Таткото е во мене? зборовите што ви ги кажувам не ги зборувам од Себе, туку Отецот, Кој живее во Мене, ги врши делата. 11. 12 Вистина, вистина ви велам: Кој верува во мене, делата што јас ги правам и тој ќе ги прави; и ќе прави поголеми дела од нив; затоа што одам кај мојот Татко. 13 И што и да посакате во Мое име, ќе направам, за да се прослави Отецот во Синот. 14 Ако побарате нешто во мое име, јас ќе го направам. 15 Ако ме сакате, пазете ги моите заповеди. 16 И ќе го молам Отецот, и тој ќе ви даде друг Утешител, за да остане со вас засекогаш; 17 Дури и Духот на вистината; Кого светот не може да го прими, зашто не го гледа, ниту го познава; зашто тој живее со вас и ќе биде во вас. 18 Нема да те оставам без утеха: ќе дојдам кај тебе. 19 Уште малку, а светот повеќе нема да ме види; но вие ме гледате: бидејќи јас живеам, и вие ќе живеете. 20 Во тој ден ќе знаете дека Јас сум во мојот Татко, и вие во мене, и јас во вас. 21 Кој ги има Моите заповеди и ги пази, тој Ме љуби Мене; 22 Јуда, а не Искариот, му рече: Господи, како ќе ни се покажеш нам, а не на светот? 23 Исус одговори и му рече: „ Ако некој ме сака мене, ќе ги пази Моите зборови; 24 Кој не ме сака, не ги пази моите зборови; 25 Ова ви го кажав, додека сум присутен кај вас.

Џон

26 А Утешителот, Светиот Дух, Кого Отецот ќе го испрати во Мое име, тој ќе ве научи на сè и ќе ве потсети на сè, што и да ви реков. 27 Мир ви оставам, мир мој ви го давам; не како што дава светот, ви давам. Нека не се вознемирува твоето срце, ниту нека се плаши. 28 Слушнавте како ви реков: си одам и пак доаѓам кај вас. Кога би ме сакале, би се радувале, зашто реков: одам кај Отецот, зашто мојот Татко е поголем од мене. 29 И сега ви реков пред да се случи, та, кога ќе се случи, да верувате. 30 Отсега нема да зборувам многу со вас: зашто доаѓа кнезот на овој свет и нема ништо во мене. 31 Но светот да знае дека Јас Го љубам Отецот; и како што ми заповеда Отецот, така и јас правам. Стани, да одиме оттаму.

прогонуваат и вас; ако го одржаа мојот збор, ќе го чуваат и твоето. 21 Но сето тоа ќе ви го направат заради моето име, зашто не го познаваат Оној што ме испрати. 22 Да не дојдев и да не им зборував, тие немаа грев; 23 Кој ме мрази мене, го мрази и мојот Татко. 24 Да не ги направев меѓу нив делата што никој друг не ги направи, тие немаа грев; 25 Но тоа се случи за да се исполни словото напишано во нивниот закон: Ме мразеа без причина. 26 Но, кога ќе дојде Утешителот, Кого ќе ви го испратам од Отецот, Духот на вистината, кој излегува од Отецот, ќе посведочи за мене. 27 И вие ќе сведочите, зашто сте со мене од почетокот.

ПОГЛАВЈЕ 15

1 Ова ви го кажав за да не се соблазнувате. 2 Ќе ве избркаат од синагогите; да, доаѓа време кога, кој ќе ве убие, ќе мисли дека му служи на Бога. 3 И тоа ќе ви го прават, зашто не Го познаа Таткото, ниту Мене. 4 Но, ова ви го кажав, за кога ќе дојде време, да се сетите дека ви кажав за нив. И ова не ви го кажав на почетокот, бидејќи бев со вас. 5 Но сега одам кај Оној што ме испрати; и никој од вас не ме прашува: „Каде одиш? 6 Но, бидејќи ви го кажав ова, тагата го исполни вашето срце. 7 Сепак ви ја кажувам вистината; За вас е добро да си одам, зашто, ако не си одам, Утешителот нема да дојде кај вас; но ако заминам, ќе го испратам кај вас. 8 И кога ќе дојде, ќе го укорува светот за грев, за праведност и за суд; 9 За гревот, затоа што не веруваат во Мене; 10 За праведност, зашто одам кај мојот Татко, а вие веќе не Ме гледате; 11 За судот, зашто на кнезот на овој свет му се суди. 12 Имам уште многу работи да ви кажам, но вие не можете да ги поднесете сега. 13 Но, кога ќе дојде Тој, Духот на вистината, ќе ве води во секоја вистина, зашто нема да зборува сам од себе; но што и да чуе, тоа и ќе каже, и ќе ви каже што ќе дојде. 14 Тој ќе ме прослави, зашто ќе добие од Моето и ќе ви каже. 15 Сè што има Отецот е мое; затоа реков дека ќе земе од моето и ќе ви каже. 16 Уште малку, и нема да Ме видите; и уште малку, и ќе Ме видите, зашто одам кај Отецот. 17 Тогаш некои од неговите ученици рекоа меѓу себе: „Што е ова што ни вели: „Уште малку, и нема да ме видите; и уште малку, и ќе ме видите; Татко? 18 Тие рекоа: „Што е тоа што вели: „Уште малку? не можеме да кажеме што вели. 19 А Исус знаеше дека тие сакаат да Го прашаат, и им рече: „ Прашувате ли меѓу себе за тоа што реков: уште малку и нема да ме видите; и пак, уште малку, и ќе ме видите. ? 20 Вистина, вистина ви велам дека вие ќе плачете и ќе плачете, а светот ќе се радува;

ПОГЛАВЈЕ 16

1 Јас сум вистинската лоза, а мојот Татко е сточарот. 2 Секоја гранка во мене што не вроди со плод ја одзема; 3 Сега сте чисти преку зборот што ви го кажав. 4 Останете во мене, а јас во вас. Како што гранката не може сама да вроди со плод, ако не остане во лозата; не можете повеќе, ако не останете во мене. 5 Јас сум лозата, а вие сте гранките; 6 Ако некој не остане во мене, тој е исфрлен како гранка и се исуши; и луѓето ги собираат и ги фрлаат во оган и тие се изгорени. 7 Ако останете во мене, а моите зборови останат во вас, прашајте што сакате, и ќе ви биде. 8 Овде се прославува Мојот Татко, да давате многу плод; така и вие ќе бидете мои ученици. 9 Како што Ме возљуби Таткото Мене, така и Јас ве возљубив вас; останете во мојата љубов. 10 Ако ги пазите моите заповеди, ќе останете во мојата љубов; како што ги пазев заповедите на мојот Татко и останувам во неговата љубов. 11 Ова ви го кажав, за мојата радост да остане во вас, и вашата радост да биде полна. 12 Ова е мојата заповед: да се љубите еден со друг, како што јас ве сакав вас. 13 Никој нема поголема љубов од оваа: човекот да ја положи својата душа за своите пријатели. 14 Вие сте мои пријатели, ако правите се што ви заповедам. 15 Отсега не ве нарекувам слуги; зашто слугата не знае што прави неговиот господар, но јас ве нареков пријатели; зашто сè што чув за мојот Татко ви го објавив. 16 Вие не ме избравте Мене, туку Јас ве избрав вас и ве одредив да одите и да давате плод, а вашиот плод да остане: што и да побарате од Отецот во мое име, тој да ви даде. . 17 Ова ви го заповедам, да се сакате еден со друг. 18 Ако светот ве мрази, знајте дека ме мразеше мене пред да ве мрази вас. 19 Да бевте од светот, светот би ги сакал своите; но бидејќи не сте од светот, туку Јас ве избрав од светот, затоа светот ве мрази. 20 Сетете се на зборот што ви го реков: „Слугата не е поголем од својот господар“. Ако ме прогонуваа, ќе ве

Џон

21 Жената, кога породила, има тага, зашто и дојде часот; 22 И затоа сега имате тага, но ќе те видам пак, и твоето срце ќе се радува, а радоста никој не ти ја одзема. 23 И во тој ден ништо нема да ме прашувате. Вистина, вистина ви велам, што и да побарате од Отецот во мое име, тој ќе ви даде. 24 Досега ништо не баравте во мое име: барајте и ќе добиете, за да биде вашата радост полна. 25 Ова ви го кажав со поговорки, но доаѓа време кога веќе нема да ви зборувам со поговорки, туку јасно ќе ви кажам за Отецот. 26 Во тој ден ќе барате во мое име, а јас не ви велам дека ќе го молам Отецот за вас. 27 Зашто Самиот Отец ве љуби, зашто вие Ме засакавте Мене и поверувавте дека излегов од Бога. 28 Излегов од Отецот и дојдов во светот; пак, го оставам светот и одам кај Отецот. 29 Неговите ученици му рекоа: „Ете, сега зборуваш јасно и не кажуваш поговорка. 30 Сега сме сигурни дека знаеш сè и нема потреба некој да те праша: по тоа веруваме дека си излегол од Бога. 31 Исус им одговори: „ Верувате ли сега? 32 Ете, доаѓа часот, да, сега дојде, кога ќе бидете расеани, секој на своето, и ќе ме оставите сам; 33 Ова ви го кажав за да имате мир во мене. Во светот ќе имате неволја, но бидете расположени; Го надминав светот.

14 Јас им го дадов твојот збор; и светот ги мрази, бидејќи тие не се од светот, како што јас не сум од светот. 15 Не се молам да ги однесеш од светот, туку да ги чуваш од злото. 16 Тие не се од светот, како што јас не сум од светот. 17 Освети ги преку твојата вистина: Твојот збор е вистина. 18 Како што ти ме испрати во светот, така и јас ги испратив нив во светот. 19 И заради нив се посветувам себеси, за и тие да бидат осветени преку вистината. 20 Ниту се молам само за нив, туку и за оние кои ќе веруваат во мене преку нивните зборови; 21 За да бидат сите едно; како што си ти, Татко, во мене, а јас во тебе, за да бидат и тие едно во нас, за светот да поверува дека Ти ме испрати. 22 И славата што ми ја даде, јас им ја дадов; за да бидат едно, како што ние сме едно: 23 Јас во нив, а ти во мене, за да бидат совршени во едно; и светот да знае дека ти ме испрати и дека си ги сакал нив, како што ме сакаше мене. 24 Татко, сакам и тие, што ми ги даде, да бидат со мене каде што сум јас; за да ја видат мојата слава, што ми ја даде, зашто ме сакаше пред основањето на светот. 25 Оче, праведен, светот не те позна, а јас те познавав, а овие знаеја дека Ти ме испрати. 26 И јас им го објавив твоето име и ќе го објавам, за љубовта со која ме сакаше да биде во нив, а јас во нив.

ПОГЛАВЈЕ 17

ПОГЛАВЈЕ 18

1 Овие зборови ги кажа Исус, ги подигна очите кон небото и рече: Татко, дојде часот; прослави го твојот Син, за да те прослави и твојот Син тебе. 2 Како што си му дал власт над секое тело, да им даде вечен живот на сите што си му дал. 3 А ова е живот вечен, да те познаат Тебе, единствениот вистински Бог, и Исуса Христа, Кого си го испрати. 4 Те прославив на земјата, го завршив делото што ми го даде да го работам. 5 И сега, оче, прослави ме во себе со славата што ја имав кај тебе пред да биде светот. 6 Им го објавив твоето име на луѓето што ми ги даде од светот: твои беа и ти ми ги даде; и тие го одржаа твојот збор. 7 Сега тие знаат дека сè што ми даде е од тебе. 8 Зашто јас им ги дадов зборовите што ми ги даде; и тие ги примија, и сигурно знаеја дека излегов од тебе, и поверуваа дека ти си ме пратил. 9 Јас се молам за нив: не се молам за светот, туку за оние што ми ги даде; зашто тие се твои. 10 И сето мое е твое, и твоето е мое; и јас сум прославен во нив. 11 И сега веќе не сум во светот, туку овие се во светот, и јас доаѓам кај тебе. Свети Оче, чувај ги преку своето име оние што ми ги даде, за да бидат едно, како и ние. 12 Додека бев со нив во светот, ги чував во Твое име; за да се исполни Писмото. 13 И сега доаѓам кај тебе; и тоа го зборувам во светот, за да ја исполнат мојата радост во себе.

1 Кога Исус ги кажа овие зборови, излезе со своите ученици преку потокот Кедрон, каде што беше градината, во која влезе тој и неговите ученици. 2 А и Јуда, кој Го предаде, го знаеше местото, зашто Исус честопати прибегнуваше таму со Своите ученици. 3 Тогаш Јуда, откако прими група луѓе и службеници од првосвештениците и фарисеите, дојде таму со фенери, факели и оружје. 4 А Исус, знаејќи сè што ќе му се случи, излезе и им рече: „ Кого барате? 5 Тие му одговорија: Исус од Назарет. Исус им рече: Јас сум тој. И Јуда, кој го предаде, застана со нив. 6 Штом им рече: Јас сум тој, тие се вратија назад и паднаа на земја. 7 Потоа пак ги праша: „Кого барате? А тие рекоа: Исус од Назарет. 8 Исус одговори: „ Ви реков дека јас сум Тој; затоа, ако Ме барате, пуштете ги овие да си одат. 9 За да се исполни изреката што ја кажа: „ Не изгубив ништо од оние што ми ги даде. 10 Тогаш Симон Петар, имајќи меч, го извади, го удри слугата на првосвештеникот и му го отсече десното уво. Слугата се викаше Малхус. 11 Тогаш Исус му рече на Петар: Стави го мечот во обвивката; 12 Тогаш четата и началникот и јудејските службеници го зедоа Исуса и го врзаа, 13 И го одведоа прво кај Ана; зашто тој му беше свекор на Кајафа, кој беше првосвештеник истата година.

Џон

14 А Кајафа беше тој, кој им даде совет на Јудејците дека е погодно еден човек да умре за народот. 15 И Симон Петар тргна по Исуса, како и друг ученик: тој ученик му беше познат на првосвештеникот и влезе со Исус во дворецот на првосвештеникот. 16 Но Петар стоеше надвор пред вратата. Тогаш излезе другиот ученик, кој му беше познат на првосвештеникот, и зборуваше со чуварката и го доведе Петар. 17 Тогаш девојката што ја чуваше вратата му рече на Петар: „Зар не си и ти еден од учениците на овој човек? Тој вели, не сум. 18 А таму стоеја слугите и службениците, кои запалија јаглен; зашто беше студено, и тие се стоплија, а Петар застана со нив и се грееше. 19 Тогаш првосвештеникот го праша Исус за своите ученици и за неговото учење. 20 Исус му одговори: „ Јас отворено му зборував на светот; Јас некогаш поучував во синагогата и во храмот, каде што Евреите секогаш прибегнуваат; и во тајност не реков ништо. 21 Зошто ме прашуваш? прашајте ги оние што ме слушнаа, што им реков: ете, тие знаат што реков. 22 А кога го рече тоа, еден од старешините, што стоеја, го удри Исуса со дланка, велејќи: „Така му одговараш ли на првосвештеникот? 23 Исус му одговори: „ Ако сум зборувал лошо, сведочи за злото; но ако е добро, зошто ме удираш? 24 А Ана го испрати врзан кај првосвештеникот Кајафа. 25 А Симон Петар стоеше и се грееше. Затоа Му рекоа: „Зар не ли и ти еден од неговите ученици? Тој негираше и рече, не сум. 26 Еден од слугите на првосвештеникот, неговиот роднина кому Петар му го отсече увото, рече: „Не те видов ли со него во градината? 27 Тогаш Петар пак се одрече: и веднаш петелот запеа. 28 Тогаш Го одведоа Исуса од Кајафа во судницата; и беше рано; и тие самите не влегоа во судницата, за да не бидат осквернети; туку за да ја јадат пасхата. 29 Тогаш Пилат излезе при нив и рече: „Какво обвинение му носите на овој човек? 30 Тие одговорија и му рекоа: „Да не беше злосторник, немаше да ти го предадеме. 31 Тогаш Пилат им рече: „Земете го и судете му според вашиот закон! Евреите, пак, му рекоа: „Не ни е дозволено да убиваме никого. 32 За да се исполни изреката на Исус, што ја кажа, означувајќи каква смрт треба да умре. 33 Тогаш Пилат пак влезе во судницата, Го повика Исуса и Му рече: „Дали ти си Царот на Јудејците? 34 Исус му одговори: „ Ти го велиш тоа од себе или други ти го кажаа за мене? 35 Пилат одговори: „Дали сум Евреин? Твојот народ и првосвештениците те предадоа на мене: што направи? 36 Исус одговори: Моето царство не е од овој свет; 37 Тогаш Пилат му рече: „Тогаш ли си цар? Исус одговори: Ти велиш дека сум цар. За таа цел се родив, и поради тоа дојдов на светот, за да сведочам за вистината. Секој што е од вистината го слуша мојот глас.

38 Пилат му рече: „Што е вистината? И штом го рече ова, пак излезе кај Јудејците и им рече: „Не наоѓам никаква вина во него. 39 Но вие имате обичај да ви пуштам еден на Пасхата; 40 Тогаш сите повторно извикаа, велејќи: „Не овој, туку Варава. Сега Варава беше разбојник. ПОГЛАВЈЕ 19 1 Тогаш Пилат го зеде Исуса и го камшикуваше. 2 А војниците натрупаа круна од трње, му ја ставија на главата и му облечеа пурпурна облека, 3 И рече: Здраво, цару јудејски! и го удирале со раце. 4 Затоа Пилат пак излезе и им рече: „Ете, ви го изведам, за да знаете дека не наоѓам никаква вина во него. 5 Тогаш излезе Исус, облечен во трн венец и пурпурна облека. А Пилат им рече: „Еве го човекот! 6 Кога го видоа првосвештениците и старешините, извикаа, велејќи: „Распни го, распни го! Пилат им рече: „Земете го и распнете го, зашто не наоѓам никаква вина во него. 7 Јудејците му одговорија: „Ние имаме закон, и според нашиот закон тој треба да умре, зашто се направи Син Божји. 8 Кога Пилат ги чу тие зборови, се уплаши уште повеќе; 9 И пак отиде во судницата и Му рече на Исуса: „Од каде си? Но, Исус не му одговори. 10 Тогаш Пилат му рече: „Не ми зборуваш ли? не знаеш ли дека имам моќ да те распнам и имам моќ да те ослободам? 11 Исус одговори: „ Не би можел да имаш никаква моќ против мене, ако не ти беше дадена одозгора; затоа, оној што ме предаде на тебе има поголем грев. 12. Оттогаш Пилат бараше да го ослободи, но Јудејците извикаа, велејќи: „Ако го пуштиш овој човек, не си пријател на Цезар; 13 Кога Пилат ја чу таа изјава, го извади Исуса и седна на судскиот стол на местото што се нарекува Тротоарот, а на еврејски Габата. 14 И беше приготвувањето на Пасхата, околу шестиот час, и им рече на Јудејците: „Еве го вашиот Цар! 15 Но тие извикаа: „Бегај го, бегај Го, распни го! Пилат им рече: Да го распнам вашиот Цар? Првосвештениците одговорија: „Немаме цар освен Цезар. 16 Тогаш им го предаде да биде распнат. И Го зедоа Исуса и Го одведоа. 17 И тој, носејќи го својот крст, излезе на местото наречено место на череп, што се нарекува на хебрејски Голгота. 18 Каде што Го распнаа и двајца други со него, од едната страна едната, а Исуса во средина. 19 И Пилат напиша наслов и го стави на крстот. И напишаното беше: ИСУС НАЗАРЕТСКИ ЦАР ЕВРЕЈИТЕ. 20 Овој наслов го прочитаа мнозина од Евреите: зашто местото каде што беше распнат Исус беше блиску до градот, и беше напишано на хебрејски, грчки и латински. 21 Тогаш јудејските првосвештеници му рекоа на Пилат: „Не пишувај, Цар Јудејски! но дека тој рече: Јас сум Цар на Евреите.

Џон

22 Пилат одговори: „Што напишав, напишав. 23 Тогаш војниците, кога Го распнаа Исуса, ги зедоа неговите облеки и направија четири дела, за секој војник дел; а исто така и палтото: сега палтото беше без шиење, исткаено одозгора низ целиот. 24 Затоа си рекоа меѓу себе: „Да не ја раскинеме, туку да фрлиме ждрепка за тоа, чие ќе биде, за да се исполни Писмото кое вели: „Мојата облека ја разделија меѓу нив и за мојата облека фрлија ждрепка. Затоа војниците го правеа тоа. 25 А покрај крстот на Исус стоеја мајка му и сестрата на мајка му, Марија, жената на Клеофа, и Марија Магдалена. 26 Кога Исус ги виде мајката своја и ученикот, кого го љубеше, како стои, и рече на мајка си: Жено, ете го твојот син! 27 Тогаш тој му рече на ученикот: „ Еве ја мајка ти! И од тој час тој ученик ја одведе во својот дом. 28 После тоа, Исус знаејќи дека сè е направено сега, за да се исполни Писмото, рече: жеден сум. 29 А таму беше поставен сад полн со оцет, наполнија сунѓер со оцет, го ставија на исоп и му го ставија на устата. 30 Кога Исус го прими оцетот, рече: „ Готово е!“ и ја наведна главата и го предаде духот. 31 Затоа Евреите, бидејќи тоа беше подготовка, телата да не останат на крстот во сабота, (зашто тој саботен ден беше висок ден), го молеа Пилат да им се скршат нозете и да бидат одземено. 32 Тогаш дојдоа војниците и му ги скршија нозете на првиот и на другиот што беше распнат со него. 33 А кога дојдоа кај Исус и видоа дека веќе е мртов, не му ги скршија нозете. 34 Но еден од војниците со копје му ја прободе ребрата и веднаш излегоа крв и вода. 35 А кој го виде тоа, сведочеше, и неговото писмо е вистинито, и знае дека вели вистина, за да поверувате. 36 Зашто тоа беше направено за да се исполни Писмото: ни една коска нема да му се скрши. 37 И пак друго Писмо вели: „Ќе го погледнат Оној кого го прободоа. 38 А потоа Јосиф од Ариматеј, кој беше ученик на Исус, но тајно од страв од Јудејците, го молеше Пилат да го земе телото на Исус, и Пилат му даде дозвола. Тогаш дојде и го зеде телото на Исус. 39 А дојде и Никодим, кој најпрво дојде кај Исус ноќе и донесе мешавина од смирна и алое, тешка околу сто фунти. 40 Потоа го зедоа телото на Исус и го наравија во ленени алишта со мириси, како што е начинот на погребување на Евреите. 41 А на местото каде што беше распнат имаше градина; и во градината нов гроб, во кој никогаш не бил положен човек. 42. Таму го положија Исуса заради денот на подготовката на Евреите; зашто гробот беше близу.

2 Тогаш таа истрча и дојде кај Симон Петар и кај другиот ученик, кого Исус го сакаше, и им рече: Го извадија Господа од гробот и не знаеме каде Го положија. 3 Тогаш излегоа Петар и тој другиот ученик и дојдоа кај гробот. 4 И двајцата истрчаа заедно, а другиот ученик го претрча Петар и дојде прв до гробот. 5 А тој се наведна и погледна внатре, виде како лежи ленената облека; сепак тој не влезе. 6Тогаш Симон Петар дојде по него, влезе во гробот и виде како лежи ленената облека. 7 А салфетката, која беше околу неговата глава, не лежеше со постелнината, туку завиткана на едно место сама по себе. 8 Тогаш влезе и другиот ученик, кој прв дојде на гробот, и виде и поверува. 9 Зашто сè уште не го знаеја Писмото дека треба да воскресне од мртвите. 10 Тогаш учениците отидоа пак во својот дом. 11 Но Марија стоеше надвор кај гробот и плачеше; и додека плачеше, се наведна и погледна во гробот. 12 И гледа два ангела во бело како седат, едниот на главата, а другиот кај нозете, каде што лежеше телото на Исус. 13 А тие ѝ рекоа: „Жено, зошто плачеш? Таа им рече: „Зашто го зедоа мојот Господ, а јас не знам каде го положија. 14 А кога го рече тоа, се сврте назад и го виде Исуса како стои, и не знаеше дека тоа е Исус. 15 Исус ѝ рече: „ Жено, зошто плачеш? кого бараш? Таа, мислејќи дека е градинар, му рече: „Господине, ако си го родил оттука, кажи ми каде си го положил и јас ќе го одведам. 16 Исус ѝ рече: Марија. Таа се сврте и му рече: Рабони; што ќе рече, мајсторе. 17 Исус ѝ рече: „ Не допирајте ме; зашто јас сè уште не сум се вознесе кај Мојот Татко; и на мојот Бог и вашиот Бог. 18 Марија Магдалена дојде и им кажа на учениците дека Го видела Господа и дека тој ѝ го кажал тоа. 19Тогаш истиот ден навечер, во првиот ден од седмицата, кога беа затворени вратите каде што се собраа учениците од страв од Јудејците, дојде Исус, застана среде и им рече: „ Мир вам! 20 А кога го рече тоа, им ги покажа рацете и неговите страни. Тогаш учениците се израдуваа кога Го видоа Господа. 21 Тогаш Исус пак им рече: „ Мир вам! 22 А кога го рече тоа, дувна врз нив и им рече: „ Примете го Светиот Дух! 23 На кого ќе му ги простите гревовите, ќе им бидат простени; и чии гревови ќе ги задржите, тие ќе бидат задржани. 24 Но Тома, еден од дванаесетте, наречен Дидим, не беше со нив кога дојде Исус. 25 А другите ученици Му рекоа: „Го видовме Господа. Но тој им рече: „Ако не го видам отпечатокот од клинците во рацете негови и не го ставам својот прст во отпечатокот на клинците и не ја турнам раката во неговата страна, нема да верувам. , пак, учениците Негови беа внатре, и Тома со нив.

ПОГЛАВЈЕ 20 1 Во првиот ден од седмицата Марија Магдалена дојде рано, кога уште беше темно, до гробот и го виде каменот одземен од гробот.

Џон

27 Тогаш тој му рече на Тома: „ Подигни го прстот ваму и види ги моите раце; и дофати ја раката твоја, и нафрли ја во моите ребра, и не биди неверен, туку верувај. 28 А Тома одговори и му рече: „Господи мој и Бог мој. 29 Исус му рече: „ Тома, бидејќи ме виде, поверуваше; блажени се оние што не видоа, а поверуваа! 30И многу други знаци навистина направи Исус пред Своите ученици, кои не се запишани во оваа книга: 31 Но овие се напишани за да верувате дека Исус е Христос, Синот Божји; и за да имате живот преку Неговото име, верувајќи.

18. не би. 19 Ова го рече тој, означувајќи со каква смрт треба да Го слави Бога. И кога го кажа ова, му рече: „ Следи ме! 20 Тогаш Петар се сврте и го виде ученикот кого Исус го сакаше како оди; кој исто така се потпре на неговите гради на вечерата и рече: Господи, кој е тој што те предава? 21 Петар, кога го виде, му рече на Исуса: „Господи, и што ќе прави овој? 22 Исус му рече: „ Ако сакам да остане додека не дојдам, што ти е тоа? следи ме. 23 Тогаш меѓу браќата се распространи оваа изрека дека тој ученик не треба да умре. но, ако сакам тој да остане додека не дојдам, што ти е тоа? 24 Ова е ученикот кој сведочи за тоа и го напиша ова; и знаеме дека неговото сведоштво е вистинито. 25 А има и многу други работи што ги направи Исус, а кои, ако се напишат секоја, претпоставувам дека ни самиот свет не може да ги содржи книгите што треба да се напишат. Амин.

ПОГЛАВЈЕ 21 1 По ова, Исус повторно им се покажа на учениците на Тиверијското Море; и на ова мудро покажа и самиот. 2 Беа заедно Симон Петар и Тома наречен Дидим, Натанаил од Кана во Галилеја, и Заведеевите синови и уште двајца негови ученици. 3 Симон Петар им рече: „Одам на риболов. Му рекоа: И ние одиме со тебе. Тие излегоа и веднаш влегоа во брод; и таа ноќ не фатија ништо. 4 А кога се утрото, Исус застана на брегот, но учениците не знаеја дека тоа е Исус. 5 Тогаш Исус им рече: „ Деца, имате ли јадење? Тие му одговорија: Не. 6 А тој им рече: Фрлете ја мрежата од десната страна на коработ и ќе најдете. Затоа фрлија, а сега не можеа да го нацртаат за мноштвото риби. 7 Затоа ученикот, кого Исус го сакаше, му рече на Петар: „Тоа е Господ. Кога Симон Петар чу дека тоа е Господ, му го облече риболовскиот капут (зашто беше гол) и се фрли во морето. 8 А другите ученици дојдоа со кораб; (зашто не беа далеку од копното, туку двесте лакти), влечејќи ја мрежата со риби. 9 Штом дојдоа на копното, видоа таму оган од јаглен и врз него положена риба и леб. 10 Исус им рече: „ Донесете ја рибата што сега ја уловивте. 11 Симон Петар отиде и ја повлече мрежата на копно полна со големи риби, сто и педесет и три; 12 Исус им рече: „ Дојдете и вечерајте. И никој од учениците не се осмели да го праша: Кој си ти? знаејќи дека тоа е Господ. 13 Тогаш дојде Исус, зеде леб и им даде, а исто така и риба. 14 Ова е трет пат кога Исус им се покажа на своите ученици, откако воскресна од мртвите. 15 А кога вечераа, Исус му рече на Симон Петар: „ Симоне, сине Јона, дали ме сакаш повеќе од овие? Тој му рече: Да, Господи; знаеш дека те сакам. Тој му рече: Паси ги моите јагниња. 16 Тој пак му рече по втор пат: „ Симоне, сине Јона, дали ме сакаш? Тој му рече: Да, Господи; знаеш дека те сакам. Тој му рече: Паси ми ги овците. 17. Тој му рече по третпат: „ Симоне, сине Јона, дали ме сакаш? Петар се нажали затоа што по трет пат му рече: „Дали ме сакаш? А тој му рече: Господи, ти знаеш сè; знаеш дека те сакам. Исус му рече: Паси ги моите овци.

Дела на апостолите

22 Почнувајќи од крштевањето на Јован, па сè до истиот ден кога тој беше земен од нас, некој треба да биде ракоположен за да биде сведок со нас на неговото воскресение. 23 И поставија двајца: Јосиф, наречен Варсава, кој се викаше Јуст, и Матија. 24 И тие се молеа и рекоа: „Господи, кој ги знаеш срцата на сите луѓе, покажи дали си избрал од овие двајца, 25 За да може да земе дел од оваа служба и апостолство, од кое Јуда со престап испадна, за да оди во своето место. 26 И тие го дадоа својот ждреб; и ждрепката падна на Матија; и беше поброен со единаесетте апостоли.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Поранешниот трактат го направив, о Теофил, за сето она што Исус почна да го прави и поучува, 2 Сè до денот кога се вознесе, потоа преку Светиот Дух им даде заповеди на апостолите што ги избра: 3 На кого, исто така, им се покажа жив по својата страст со многу непогрешливи докази, виден од нив четириесет дена и зборувајќи за она што се однесува на царството Божјо. 4 И, кога се собра со нив, им заповеда да не заминуваат од Ерусалим, туку да го чекаат ветувањето на Отецот, кое, вели Тој, го слушнавте за Мене. 5 Зашто Јован навистина крштеваше со вода; но ќе се крстите со Светиот Дух не многу оттука. 6 А кога се собраа, Го прашаа и рекоа: „Господи, ќе го вратиш ли во овој момент царството на Израел? 7 А тој им рече: „ Вам не е да ги знаете времињата или годишните времиња, кои Таткото ги постави во своја моќ. 8 Но, ќе добиете сила, откако Светиот Дух ќе слезе врз вас, и ќе ми бидете сведоци и во Ерусалим, и во цела Јудеја, и во Самарија и до крајот на земјата. 9 И кога ги зборуваше овие работи, додека тие гледаа, се крена; и облак го прими од нивни очи. 10 И додека тие цврсто гледаа кон небото додека Тој се креваше, ете, двајца мажи застанаа покрај нив во бела облека; 11 Кој исто така рече: „Галилејци, зошто стоите и гледате во небото? Истиот тој Исус, кој е однесен од вас на небото, ќе дојде на ист начин како што го видовте како оди на небото. 12 Потоа се вратија во Ерусалим од гората наречена Маслиново, која е од Ерусалим на пат во сабота. 13 И кога влегоа, влегоа во горна соба, каде што живееја Петар, Јаков и Јован, Андреј, Филип и Тома, Вартоломеј и Матеј, Јаков, синот Алфеев, и Симон Зелот, и Јуда, братот на Јаков. 14 Сите тие едногласно беа во молитва и молба, со жените и со Марија, мајката на Исус, и со неговите браќа. 15 И во тие денови Петар стана среде учениците и рече: (бројот на имињата заедно беше околу сто и дваесет), 16 Луѓе и браќа, мораше да се исполни овој стих, кој Светиот Дух преку устата на Давид го кажа пред тоа за Јуда, кој беше водич за оние што го фатија Исуса. 17 Зашто тој беше изброен со нас и имаше дел од оваа служба. 18 Сега овој човек купи нива со награда за беззаконие; и паѓајќи со глава, се распарчи среде, и му бликнаа сите црева. 19 И тоа им беше познато на сите жители во Ерусалим; дотолку што тоа поле се нарекува на нивниот соодветен јазик, Ацелдама, односно, поле на крв. 20 Зашто во книгата на Псалмите е напишано: Нека живеалиштето му е пусто, и никој да не живее во него; 21 Затоа, од овие луѓе кои се придружуваа со нас цело време кога Господ Исус влегуваше и излегуваше меѓу нас,

ПОГЛАВЈЕ 2 1 А кога се наполни денот на Педесетницата, сите беа еднодушно на едно место. 2 И одеднаш се слушна звук од небото како силен ветар што дува и ја исполни целата куќа каде што седеа. 3 И им се појавија расцепени јазици како огнени, и седна на секој од нив. 4 И сите се исполнија со Светиот Дух и почнаа да зборуваат на други јазици, како што Духот им даваше да зборуваат. 5 А во Ерусалим живееја Евреи, побожни луѓе, од секој народ под небото. 6 А кога се слушна ова, се собра мноштвото и се збуни, зашто секој ги слушаше како зборуваат на својот јазик. 7 И сите се чудеа и се чудеа, велејќи си еден на друг: „Ете, зар не се Галилејци сите овие што зборуваат? 8 И како слушаме секој на својот јазик, на кој сме родени? 9 Партите, Медијците и Еламите, и жителите во Месопотамија, и во Јудеја, и во Кападокија, во Понт и во Азија, 10 Фригија и Памфилија, во Египет и во деловите на Либија околу Кирена, и туѓинци од Рим, Евреи и прозелити, 11 Крит и Арапијци, ги слушаме како ги зборуваат на нашите јазици чудесните Божји дела. 12 И сите се зачудија и се сомневаа, велејќи си еден на друг: „Што значи тоа? 13 Други се потсмеваа рекоа: „Овие се полни со ново вино. 14 Но Петар, стана со единаесетте, го крена својот глас и им рече: „Јудејци и сите што живеете во Ерусалим, знајте ви и слушајте ги моите зборови. 15 Зашто тие не се пијани, како што претпоставувате, бидејќи тоа е само третиот час од денот. 16 Но, ова е она што го кажа пророкот Јоил; 17 И ќе се случи во последните денови, вели Бог, ќе излеам од Мојот Дух врз секое тело; : 18 И врз моите слуги и моите слугинки ќе излеам во тие денови на Мојот Дух; и тие ќе пророкуваат: 19 И ќе покажам чуда на небото горе и знаци на земјата долу; крв и оган и пареа од чад: 20 Сонцето ќе се претвори во темнина, а месечината во крв, пред да дојде тој голем и значаен ден Господов. 21 И ќе се случи, секој што ќе го повика името Господово, ќе биде спасен.

Дела на апостолите

22 Израилци, чујте ги овие зборови; Исус од Назарет, човек кој е одобрен од Бога меѓу вас со чуда, чудеса и знаци, што Бог ги направи преку него меѓу вас, како што знаете и вие. 23. 24 Кого Бог го воскресна, откако ги отпушти смртните маки, зашто не беше возможно да го држи. 25 Зашто Давид зборува за него, јас го предвидував Господа секогаш пред моето лице, зашто тој е од мојата десна страна, за да не се помрднам. 26 Затоа моето срце се радуваше и јазикот ми се радуваше; и моето тело ќе почива во надежта: 27 Зашто нема да ја оставиш мојата душа во пеколот, ниту ќе дозволиш твојот Светец да види распадливост. 28 Ти ми ги објави патиштата на животот; ќе ме израдуваш со твоето лице. 29 Луѓе и браќа, дозволете ми слободно да ви кажам за патријархот Давид, дека тој е и мртов и погребан, а неговиот гроб е со нас до денес. 30 Затоа, бидејќи беше пророк и знаејќи дека Бог му се заколна со заклетва дека од плодот на неговите слабини, според телото, ќе го подигне Христос да седне на неговиот престол; 31 Тој, откако претходно го виде тоа, зборуваше за воскресението Христово, дека неговата душа не е оставена во пеколот, ниту неговото тело не виде распадливост. 32 Овој Исус го воскресна Бог, за што сите сме сведоци. 33 Затоа, бидејќи се воздигна од десницата Божја, и откако го прими од Отецот ветувањето на Светиот Дух, го објави ова, што вие сега го гледате и слушате. 34 Зашто Давид не се вознесе на небото, туку самиот рече: „Му рече Господ на мојот Господ: седни од мојата десна страна! 35 Се додека не ги направам твоите непријатели под твои нозе. 36 Затоа, нека знае сиот дом Израилев, дека Бог го направи истиот Исус, Кого вие го распнавте, и Господ и Христос. 37 А кога го чуја тоа, се избоцкаа во срцето и им рекоа на Петар и на останатите апостоли: „Луѓе и браќа, што да правиме? 38 Тогаш Петар им рече: „Покајте се и секој од вас да се крсти во името на Исус Христос за простување на гревовите, и ќе го примите дарот на Светиот Дух. 39 Зашто ветувањето е за вас и за вашите деца и за сите што се далечни, колку што ќе повика Господ, нашиот Бог. 40 И со многу други зборови сведочеше и опоменуваше, велејќи: „Спасете се од оваа лоша генерација! 41 Тогаш се крстија оние што радосно го примија Неговото слово, и истиот ден им се додадоа околу три илјади души. 42 И останаа цврсто во учењето на апостолите и заедништвото, и во кршењето леб и во молитвите. 43 И страв ја зафати секоја душа, и многу чуда и знаци правеа апостолите. 44 А сите што поверуваа беа заедно и сè им беше заедничко; 45 И ги продадоа своите имоти и добра, и ги разделија на сите луѓе, како што секој имаше потреба.

46 А тие, секој ден еднодушно остануваа во храмот и кршеа леб од куќа до куќа, и го јадеа нивното месо со радост и слободна душа, 47 Го слават Бога и имаат милост кај сиот народ. И Господ секојдневно додаваше во црквата оние што треба да се спасат. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Петар и Јован заедно отидоа во храмот во часот на молитва, во деветтиот час. 2 И се носеше еден човек куц од мајчината утроба, кого секојдневно го положуваа пред портата на храмот, наречена Прекрасна, за да бара милостина од оние што влегуваа во храмот; 3 Кој, кога ги виде Петар и Јован како да одат во храмот, побара милостина. 4 А Петар, приврзувајќи ги очите кон него заедно со Јован, рече: „Погледни нѐ! 5 И ги послуша, очекувајќи да добие нешто од нив. 6 Тогаш Петар рече: „Немам сребро и злато; но она што го имам ти давам: во името на Исус Христос од Назарет стани и оди. 7 И го фати за десната рака и го подигна; и веднаш му се зацврстија стапалата и коските на глуждот. 8 И тој, скокајќи, застана, одеше, и влезе со нив во храмот, одејќи, скокајќи и славејќи го Бога. 9 И сиот народ го виде како оди и го слави Бога: 10 И знаеја дека токму тој седеше за милостина пред Прекрасната порта на храмот, и беа исполнети со чудење и чудење од она што му се случи. 11 И додека куциот, кој беше исцелен, ги држеше Петар и Јован, сиот народ истрча заедно кај нив во тремот, наречен Соломон, многу чудејќи се. 12 А Петар, кога го виде тоа, му одговори на народот: „Израилци, зошто се чудите на тоа? или зошто нѐ гледате толку искрено, како со нашата сопствена сила или светост да го натеравме овој човек да оди? 13 Богот на Авраам, на Исак и на Јаков, Бог на нашите татковци, го прослави својот Син Исус; Кого вие го предадовте и се одрековте пред Пилат, кога тој реши да го пушти. 14 Но вие се одрековте од Светиот и Праведникот и посакавте да ви се даде убиец; 15 И го уби Кнезот на животот, кого Бог го воскресна од мртвите; за што сме сведоци. 16 И неговото име преку верата во Неговото име го зајакна овој човек, кого вие го гледате и познавате; 17 И сега, браќа, знам дека тоа го направивте од незнаење, како и вашите владетели. 18 Но, она што Бог претходно го покажа преку устата на сите свои пророци дека Христос треба да страда, тој така ги исполни. 19 Затоа, покајте се и обратете се, за да се избришат вашите гревови, кога ќе дојдат времињата на освежување од присуството на Господ; 20 И ќе го испрати Исуса Христа, што ви беше проповедано претходно: 21 Кого небото треба да го прими до времето на враќање на сè, што Бог го кажа преку устата на сите негови свети пророци од почетокот на светот.

Дела на апостолите

22 Зашто Мојсеј навистина им рече на татковците: „Господ, вашиот Бог, ќе ви издигне пророк од вашите браќа, како мене; ќе го слушате во сè што и да ви каже. 23 И ќе се случи секоја душа, која нема да го чуе тој пророк, ќе биде уништена од народот. 24 Да, и сите пророци од Самуил и оние што следат, колку што зборуваа, исто така претскажаа за овие денови. 25 Вие сте синови на пророците и на заветот што Бог го склучи со нашите татковци, велејќи му на Авраам: „И во твоето потомство ќе бидат благословени сите родови на земјата. 26.

19 Но Петар и Јован одговорија и им рекоа: „Дали е добро пред Бога да ве слушаме повеќе вас отколку Бога, судете вие. 20 Зашто не можеме, а да не го зборуваме она што сме го виделе и слушнале. 21 И откако им се заканија, ги пуштија да си одат, не наоѓајќи ништо како да ги казнат поради народот, зашто сите луѓе Го славеа Бога за она што беше направено. 22 Зашто човекот имаше повеќе од четириесет години, на кого му беше покажано ова чудо на исцелување. 23 И кога беа пуштени, отидоа кај својата чета и известија за сето она што им рекоа првосвештениците и старешините. 24 А кога го слушнаа тоа, едногласно го кренаа својот глас кон Бога и рекоа: „Господи, Ти си Бог, Кој ги создаде небото и земјата и морето и сè што е во нив. 25 Кој преку устата на твојот слуга Давид рече: „Зошто незнабошците беснеа, а народот замислуваше залудни работи? 26 Земните цареви станаа, а владетелите се собраа против Господа и против неговиот Христос. 27 Зашто, искрено, против твоето свето чедо Исус, кого си го помаза, се собраа и Ирод и Понтиј Пилат со незнабошците и народот Израилев, 28 За да го направиш она што твојата рака и твојот совет од претходно одлучија да се направи. 29 И сега, Господи, види ги нивните закани, и дај им на слугите Твои да го кажат Твојот збор со сета смелост. 30 Со истегнување на раката за лекување; и да се прават знаци и чуда со името на твоето свето чедо Исус. 31 А кога се помолија, се потресе местото каде што беа собрани; и сите се исполнија со Светиот Дух, и смело го зборуваа Божјото слово. 32 А мноштвото што поверуваше беше со едно срце и една душа; но тие ги имаа сите заеднички работи. 33 И со голема сила сведочеа апостолите за воскресението на Господ Исус, и голема благодат беше над сите нив. 34 Ниту меѓу нив немаше некој што недостасуваше; 35 И ги положи пред нозете на апостолите, и се делеше на секој по потреба. 36 И Јосеј, кој преку апостолите се викаше Варнава, што се толкува: Син на утехата, левит и од земјата Кипар, 37Имајќи земја, ја продаде, ги донесе парите и ги стави пред нозете на апостолите.

ПОГЛАВЈЕ 4 1 И додека му зборуваа на народот, свештениците и храмскиот началник и садукеите дојдоа врз нив, 2 Ужалени што го поучуваа народот и преку Исус го проповедаа воскресението од мртвите. 3 И положија раце врз нив и ги ставија во плен до утредента, зашто веќе беше вечер. 4 Но, многумина од оние што го слушаа словото поверуваа; а бројот на луѓето беше околу пет илјади. 5 Утредента се случи нивните владетели, старешини и книжници, 6 Во Ерусалим се собраа првосвештеникот Ана и Кајафа, Јован и Александар и сите што беа од родот на првосвештеникот. 7 И кога ги поставија меѓу себе, прашаа: „Со која сила или со кое име го направивте тоа? 8 Тогаш Петар, исполнет со Светиот Дух, им рече: „Гладетели на народот и старешини на Израел! 9 Ако денес бидеме испитани за доброто дело што му е направено на немоќниот човек, на кој начин тој се оздравува; 10 Нека ви е познато на сите вас и на сиот народ Израилев дека во името на Исус Христос од Назарет, Кого го распнавте, Кого Бог го воскресна од мртвите, преку него овој човек стои овде пред вас здрав. 11 Ова е каменот што го отфрливте вие градители, кој стана аголен агол. 12 Ниту има спасение во друго, зашто нема друго име под небото дадено меѓу луѓето, со кое треба да се спасиме. 13 А кога ја видоа смелоста на Петар и Јован, и сфатија дека се неуки и неуки луѓе, се чудеа; и разбраа за нив дека биле со Исуса. 14 И кога го видоа човекот што беше излечен како стои со нив, тие не можеа да кажат ништо против тоа. 15 А кога им заповедаа да излезат надвор од соборот, се советуваа меѓу себе, 16 велејќи: „Што да им правиме на овие луѓе? за тоа што навистина е направено значајно чудо од нив им е јасно на сите што живеат во Ерусалим; и не можеме да го негираме. 17 Но, да не се рашири повеќе меѓу народот, строго да му се заканиме дека отсега натаму никому не зборуваат во ова име. 18 И тие ги повикаа и им заповедаа воопшто да не зборуваат и да не поучуваат во името на Исус.

ПОГЛАВЈЕ 5 1 Но, еден човек по име Ананија, со неговата жена Сафира, продадоа имот, 2 И задржа дел од цената, а и жена му беше свесна за тоа, и донесе одреден дел и го положи пред нозете на апостолите. 3 Но Петар рече: „Ананија, зошто сатаната ти го исполни срцето за да го лажеш Светиот Дух и да задржиш дел од цената на земјата? 4 Додека остана, не беше ли твое? и откако беше продаден, не беше ли во твоја моќ? зошто си го замислил тоа во твоето срце? ти не ги лажеше луѓето, туку Бога.

Дела на апостолите

5 А Ананија, кога ги слушна овие зборови, падна и даде дух; и голем страв ги обзеде сите што го слушаа тоа. 6 А младите луѓе станаа, го ранија, го изнесоа и го погребаа. 7 А тоа беше околу три часа подоцна, кога влезе жена му, не знаејќи што е направено. 8 А Петар ѝ одговори: „Кажи ми дали си ја продал земјата за толку? А таа рече: Да, за толку многу. 9 Тогаш Петар ѝ рече: „Како се договоривте заедно да го искушувате Господовиот Дух? ете, нозете на оние што го погребаа твојот маж се пред вратата и ќе те изнесат надвор. 10 Тогаш таа веднаш падна пред неговите нозе и го предаде духот; 11 И голем страв ја зафати целата црква и сите што го слушаа тоа. 12 И преку рацете на апостолите се правеа многу знаци и чуда меѓу народот; (и сите беа едногласни во тремот на Соломон. 13 А од останатите никој не се осмели да им се придружи; 14 А на Господа сѐ повеќе му се придаваа верници, мноштво мажи и жени.) 15 Така што ги носеа болните на улица и ги легнаа на кревети и каучи, за барем сенката на Петар што минуваше да засени некои од нив. 16 И од околните градови доаѓаа во Ерусалим мноштво, носејќи болни и вознемирени од нечисти духови, и секој се лекуваше. 17Тогаш стана првосвештеникот и сите што беа со него (што е секта на садукеите) и се исполнија со гнев, 18 И ги положија рацете на апостолите и ги ставија во заедничкиот затвор. 19 Но ангелот Господов ноќе ги отвори затворските врати, ги изведе надвор и рече: 20Одете, застанете и кажете му ги на народот во храмот сите зборови на овој живот. 21 А кога го слушнаа тоа, влегоа во храмот рано наутро и поучуваа. Но дојдоа првосвештеникот и оние што беа со него, го свикаа соборот и сиот сенат на синовите Израилеви и испратија во затворот да ги доведат. 22 Но кога дојдоа службениците и не ги најдоа во затворот, се вратија и рекоа: 23 Велејќи: „Затворот навистина најдовме затворени со сета сигурност, а чуварите стоеја надвор пред вратите; но кога отворивме, не најдовме човек внатре. 24 А кога првосвештеникот и храмскиот заповедник и првосвештениците ги слушнаа овие работи, се посомневаа до каде ќе дојде тоа. 25 Тогаш дојде еден и им рече: „Еве, луѓето што ги ставивте во затвор стојат во храмот и го поучуваат народот. 26 Тогаш отиде началникот со старешините и ги доведе без насилство, зашто се плашеа од народот да не бидат каменувани. 27 И кога ги доведоа, ги поставија пред соборот, а првосвештеникот ги праша: 28 Велејќи: „Зар не ви заповедавме строго да не поучувате во ова име? и ете, вие го исполнивте Ерусалим со вашето учење и имате намера да ја нанесете крвта на овој човек врз нас.

29 Тогаш Петар и другите апостоли одговорија и рекоа: „Повеќе треба да Му се покоруваме на Бога отколку на луѓето. 30 Бог на нашите татковци го воскресна Исуса, Кого вие го убивте и го обесивте на дрво. 31 Бог го воздигна со десната рака за да биде Кнез и Спасител, за да му даде на Израел покајание и простување на гревовите. 32 А ние сме негови сведоци за тоа; исто така е и Светиот Дух, Кого Бог им го даде на оние што Му се покоруваат. 33 Кога го чуја тоа, им се сечеше на срце и се посоветуваа да ги убијат. 34Тогаш, еден фарисеј, по име Гамалиел, доктор по законот, кој имаше глас меѓу сиот народ, застана во соборот, и заповеда да ги остават апостолите малку простор; 35 И им рече: „Израилци, пазете се што сакате да направите кога ќе ги допрете овие луѓе. 36 Зашто пред овие денови стана Теуда, фалејќи се дека е некој; на кои им се придружија голем број мажи, околу четиристотини: кој беше убиен; и сите што Го послушаа, беа расеани и уништени. 37 По тој човек стана Јуда Галилејски во деновите на данокот, и привлече многу народ по себе. и сите, дури и оние што Го послушаа, беа растерани. 38 И сега ви велам: Воздржете се од овие луѓе и оставете ги: зашто, ако овој совет или ова дело е од луѓе, ќе пропадне. 39 Но, ако е од Бога, не можете да го соборите; да не се најдете дури и да се борите против Бога. 40 И тие се согласија со Него, и кога ги повикаа апостолите и ги тепаа, заповеда да не зборуваат во името на Исус, и ги пуштија да одат. 41 И тие се оддалечија од соборот, радувајќи се што беа достојни да се срамат за неговото име. 42 И секој ден во храмот и во секоја куќа не престануваа да поучуваат и да го проповедаат Исуса Христа. ПОГЛАВЈЕ 6 1 И во тие денови, кога бројот на учениците се намножи, се крена мрморење на Грците против Евреите, зашто нивните вдовици беа запоставени во секојдневната служба. 2 Тогаш дванаесетте го повикаа мноштвото ученици при себе и рекоа: „Не е причина да го оставиме Божјото слово и да служиме трпези. 3 Затоа, браќа, гледајте меѓу вас седуммина чесни луѓе, полни со Светиот Дух и мудрост, кои можеме да ги поставиме за оваа работа. 4Но ние постојано ќе се предаваме на молитвата и на службата на словото. 5 И оваа изрека му се допадна на целото мноштво: и го избраа Стефан, човек полн со вера и со Светиот Дух, и Филип, и Прохор, и Никанор, и Тимон, и Пармена, и Николај, прозелит од Антиохија. 6 Кого ги поставија пред апостолите, и откако се помолија, ги положија рацете врз нив.

Дела на апостолите

7 И словото Божјо се зголеми; а бројот на учениците многу се намножи во Ерусалим; и голем број свештеници беа послушни на верата. 8 А Стефан, полн со вера и сила, правеше големи чуда и чуда меѓу народот. 9 Тогаш се појавија некои од синагогата, наречена синагога на Слободарите, Киринејците и Александријците, и од Киликија и Азија, и се расправаа со Стефан. 10 И тие не можеа да се спротивстават на мудроста и духот со кои тој зборуваше. 11 Тогаш ги покорија луѓето, кои рекоа: „Го слушнавме како зборува хулни зборови против Мојсеј и против Бога. 12 И тие го разбрануваа народот, старешините и книжниците, и дојдоа врз него, го фатија и го доведоа на соборот. 13 И постави лажни сведоци, кои велат: „Овој човек не престанува да зборува богохулни зборови против ова свето место и против законот. 14 Зашто, го слушнавме како вели дека овој Исус од Назарет ќе го уништи ова место и ќе ги промени обичаите што ни ги предаде Мојсеј. 15 И сите што седеа на соборот, цврсто гледајќи во него, го видоа неговото лице како лице на ангел.

14 Тогаш го испрати Јосиф и го повика кај себе татко си Јаков и сиот негов род, шеесет и петнаесет души. 15 Така Јаков слезе во Египет и умре, тој и нашите татковци, 16 И беа пренесени во Сихем и положени во гробот што Авраам го купи за пари од синовите на Емор, таткото на Сихем. 17 Но, кога се приближи времето на ветувањето, кое Бог му се заколна на Авраам, народот растеше и се намножуваше во Египет. 18 Се додека не стана друг цар, кој не го познаваше Јосиф. 19Тој постапуваше лукаво со нашите роднини, а нашите татковци ги молеше злото, за да ги избркаат своите мали деца, за да не живеат до крајот. 20 Во тоа време се роди Мојсеј, кој беше многу убав и се хранеше во домот на својот татко три месеци. 21 А кога го избркаа, фараоновата ќерка го зеде и го хранеше за својот син. 22 А Мојсеј беше научен во сета мудрост на Египќаните и беше моќен на зборови и на дела. 23 А кога наполни четириесет години, му падна во срцето да ги посети своите браќа, синовите Израилеви. 24И кога виде дека еден од нив страда, го одбрани и му се одмазди на угнетуваниот и го удри Египќанецот. 25 Зашто мислеше дека браќата негови ќе разберат како Бог ќе ги избави преку Неговата рака, но тие не разбраа. 26 А утредента им се покажа додека тие се скараа, и сакаше повторно да ги постави, велејќи: „Господа, вие сте браќа; зошто си згрешувате еден на друг? 27 Но, кој му згрешил на својот ближен, го исфрли, велејќи: „Кој те постави тебе за владетел и судија над нас? 28 Дали ќе ме убиеш, како што го направи вчера Египќанецот? 29 Тогаш Мојсеј побегна поради овие зборови и стана странец во земјата Мадијам, каде што му родија два сина. 30 А кога поминаа четириесет години, му се јави во пустината на планината Сина ангел Господов во огнен пламен во грмушка. 31 Кога Мојсеј го виде тоа, се зачуди од глетката; 32 велејќи: Јас сум Бог на татковците твои, Бог Авраамов, Бог Исак и Бог Јаковов. Тогаш Мојсеј се затрепери и не се осмели да види. 33 Тогаш Господ му рече: „Слечи ги чевлите од нозете, зашто местото каде што стоиш е света земја. 34 Ја видов, ја видов неволјата на мојот народ, што е во Египет, и го слушнав неговото офкање и дојдов да го избавам. А сега дојди, ќе те испратам во Египет. 35 Овој Мојсеј, кого го одбија, велејќи: „Кој те постави за владетел и судија? истото Бог го испрати да биде владетел и спасител од раката на ангелот што му се јави во грмушката. 36 Ги изведе, откако покажа чуда и знаци во Египетската Земја и во Црвеното Море и во пустината четириесет години. 37 Ова е оној Мојсеј, кој им рече на синовите Израилеви: „Господ, вашиот Бог, ќе ви издигне пророк од вашите браќа, како мене; ќе го слушнете.

ПОГЛАВЈЕ 7 1 Тогаш првосвештеникот рече: „Така ли е ова? 2 А тој рече: „Луѓе, браќа и татковци, слушајте; Богот на славата му се јави на нашиот татко Авраам, кога беше во Месопотамија, пред да живее во Харан, 3 И му рече: „Излегувај од својата земја и од својот род и дојди во земјата што ќе ти ја покажам. 4 Потоа излезе од Халдејската земја и се насели во Харан; 5 И тој не му даде никакво наследство во него, не, дури и да стапне на него, но вети дека ќе му го даде во сопственост и на неговото потомство по него, кога сè уште немаше дете. . 6 А Бог вака рече: Семето негово да живее во туѓа земја; и да ги доведат во ропство и да ги молат со зло четиристотини години. 7 И ќе му судам на народот на кој ќе му бидат ропски, рече Бог, и потоа ќе излезат и ќе ми служат на ова место. 8 И му го даде заветот за обрезание; а Исак го роди Јаков; а Јаков ги роди дванаесетте патријарси. 9 А патријарсите, завистени, го продадоа Јосифа во Египет, но Бог беше со него, 10 И го избави од сите негови неволји и му даде милост и мудрост во очите на фараонот, египетскиот цар; и го постави за управител на Египет и на целиот негов дом. 11 Сега настана сиромаштија над целата земја Египетска и Ханаанска, и голема неволја; и нашите татковци не најдоа храна. 12 Но, кога Јаков чу дека има пченка во Египет, прво ги испрати нашите татковци. 13 И по втор пат Јосиф им беше познат на своите браќа; и родот на Јосиф му беше објавен на фараонот.

Дела на апостолите

38Тој е тој што беше во црквата во пустината со ангелот што му зборуваше на планината Сина и со нашите татковци: кој ги прими живите пророци за да ни ги даде. 39 На кои нашите татковци не сакаа да им се покорат, туку го исфрлија од нив и во срцата нивни се вратија во Египет, 40 Му рече на Арон: „Направи ни богови да одат пред нас; 41 И направија теле во тие денови, му принесоа жртва на идолот и се радуваа на делата на своите раце. 42 Тогаш Бог се сврте и ги предаде да се поклонат на небесната војска; како што е напишано во книгата на пророците, доме Израилев, дали ми принесувавте убиени животни и жртви за четириесет години во пустината? 43 Да, го зедовте скинијата Молох и ѕвездата на вашиот бог Ремфан, фигури што ги направивте за да им се поклонувате; и ќе ве одведам отаде Вавилон. 44 Нашите татковци го имаа скинијата на сведочењето во пустината, како што му нареди, зборувајќи му на Мојсеј, да го направи како што виде. 45 Кои и нашите татковци, кои дојдоа, ги доведоа со Исуса во владение на незнабошците, кои Бог ги истера пред лицето на нашите татковци, до деновите на Давид; 46 Кој најде милост пред Бога и сакаше да најде скинија за Јакововиот Бог. 47 Но Соломон му изгради куќа. 48 Но Севишниот не живее во рачно изработени храмови; како што вели пророкот, 49 Небото е мојот престол, а земјата е моето подножје: каков дом ќе ми изградите? вели Господ: или кое е местото на мојот одмор? 50 Зар мојата рака не го направи сето тоа? 51 О, вкочанети и необрежани по срце и уши, вие секогаш му се спротивставувате на Светиот Дух: како што правеа вашите татковци, така правете и вие. 52 Кој од пророците не го прогонуваа вашите татковци? и ги убиле оние што претходно го објавија доаѓањето на Праведниот; на кои вие сте сега предавници и убијци: 53 Кои го примија законот со ангелско расположение и не го пазеа. 54 Кога го чуја тоа, им се сечеше срцето и чкртаа со забите по Него. 55 Но тој, полн со Светиот Дух, погледна цврсто кон небото и ја виде славата Божја и Исус како стои од десната страна на Бога, 56 И рече: „Еве, ги гледам небесата отворени и Синот Човечки како стои од десната страна на Бога. 57Тогаш тие извикаа со силен глас, ги запреа ушите и еднодушно трчаа по него, 58 И го избркаа од градот и го каменуваа, а сведоците ја положија својата облека пред нозете на еден млад човек, по име Саул. 59 И го каменуваа Стефан, повикувајќи го Бога и велејќи: Господи Исусе, прими го мојот дух! 60 А тој клекна на колена и извика со силен глас: „Господи, не префрлај им го овој грев! И кога го рече ова, заспа.

ПОГЛАВЈЕ 8 1 А Саул се согласи да умре. И во тоа време имаше големо прогонство против црквата што беше во Ерусалим; и сите беа расеани по областите на Јудеја и Самарија, освен апостолите. 2 И благочестивите луѓе го однесоа Стефан на неговиот погреб и огорчеа многу за него. 3Што се однесува до Савле, тој ја опустоши црквата, влегувајќи во секоја куќа и привлекувајќи мажи и жени ги стави во затвор. 4 Затоа тие што беа распрснати отидоа насекаде и го проповедаа словото. 5 Тогаш Филип слезе во градот Самарија и им го проповеда Христа. 6 А народот еднодушно внимаваше на она што го зборуваше Филип, слушајќи и гледајќи ги чудата што ги правеше. 7 Зашто од мнозина опседнати излегоа нечисти духови, викајќи со силен глас; 8 И имаше голема радост во тој град. 9 Но имаше еден човек, по име Симон, кој порано во истиот град маѓепсуваше и ги маѓепсуваше Самарјаните, кажувајќи дека е некој голем. 10 На кого сите внимаваа, од најмал до најголем, велејќи: „Овој човек е голема сила Божја. 11 И го почитуваа, зашто долго време ги маѓепсуваше со магии. 12 Но, кога му поверуваа на Филип кој го проповедаше за Божјото царство и за името на Исус Христос, се крстија и мажи и жени. 13 Тогаш и самиот Симон поверува; и кога се крсти, остана со Филип и се чудеше, гледајќи ги чудата и знаците што беа направени. 14 А кога апостолите што беа во Ерусалим слушнаа дека Самарија го прими словото Божјо, ги испратија кај нив Петар и Јован: 15Кои, кога слегоа, се помолија за нив да го примат Светиот Дух. 16 (Зашто тој сè уште не падна врз ниту еден од нив; само тие се крстија во името на Господ Исус). 17Тогаш ги положија рацете врз нив и тие го примија Светиот Дух. 18 А Симон, кога виде дека преку полагањето на рацете на апостолите е даден Светиот Дух, им понуди пари, 19 велејќи: „Дај ми ја и оваа власт, за на кого ќе положам раце, да го прими Светиот Дух. 20 Но Петар му рече: „Твоите пари исчезнат со тебе, зашто си помислил дека дарот Божји може да се купи со пари. 21 Ти немаш ни дел ни ждрепка во тоа, зашто твоето срце не е исправно пред Бога. 22 Затоа, покај се за оваа твоја злоба и моли се на Бога, ако можеби ти се прости мислата на твоето срце. 23 Зашто сфаќам дека си во жолчката на горчината и во врската на беззаконието. 24 Тогаш Симон одговори и рече: „Молете Му се на Господа за мене, ништо од тоа што го кажавте да не дојде на мене.

Дела на апостолите

25 А тие, откако сведочеа и го проповедаа словото Господово, се вратија во Ерусалим и го проповедаа Евангелието во многу села на Самарјаните. 26. Ангелот Господов му рече на Филип, велејќи: „Стани и оди на југ, по патот што се спушта од Ерусалим до Газа, која е пустина. 27 А тој стана и отиде, и ете, еден човек од Етиопија, евнух со голема власт под етиопската царица Кандакија, која беше задолжена за целото нејзино богатство и дојде во Ерусалим да се поклони, 28 Се враќаше и седејќи во својата кола го читаше пророкот Исаија. 29 Тогаш Духот му рече на Филип: „Приближи се и придружи се на оваа кола. 30 А Филип притрча таму кај него и го чу како го чита пророкот Исаија и рече: „Разбираш ли што читаш? 31 А тој рече: „Како можам, ако некој не ме води? И му посака на Филип да дојде и да седне со него. 32 Местото на Писмото што го прочита беше ова: Го одведоа како овца на колење; и како јагне неми пред својот стрижеч, така не ја отвори устата своја. 33 Во неговото понижување му беше одземен судот; и кој ќе го објави неговото поколение? зашто животот му е одземен од земјата. 34 А евнухот му одговори на Филип и рече: „Те молам, за кого го зборува тоа пророкот? од себе или од некој друг човек? 35 Тогаш Филип ја отвори устата, почна од истото Писмо и Му го проповедаше Исуса. 36 И додека одеа по својот пат, дојдоа до една вода. што ме спречува да се крстам? 37 А Филип рече: „Ако веруваш со сето свое срце, можеш. А тој одговори и рече: Јас верувам дека Исус Христос е Син Божји. 38 И заповеда на колата да застане, и тие слегоа во водата и Филип и евнухот; и тој го крсти. 39 А кога излегоа од водата, Господовиот Дух го фати Филип, па евнухот веќе не го виде, и тој тргна по својот пат радосен. 40 А Филип се најде во Азот и, поминувајќи низ нив, проповедаше по сите градови, додека не дојде во Цезареја.

8 И Саул стана од земјата; и кога му се отворија очите, тој не виде никој, туку го поведоа за рака и го доведоа во Дамаск. 9 И остана три дена без вид, и не јадеше ниту пиеше. 10 А имаше еден ученик во Дамаск, по име Ананија; и Му рече Господ во видение: Ананија. А тој рече: Еве, јас сум овде, Господи. 11 И Господ му рече: „ Стани и оди на улицата наречена Права, и побарај во домот на Јуда за еден Саул од Тарс, зашто, ете, тој се моли. 12 И виде во видение човек по име Ананија како влегува и ја става раката врз него за да прогледа. 13 Тогаш Ананија одговори: „Господи, чув од многумина од овој човек, колку зло им направи на твоите светци во Ерусалим. 14 И еве, тој има овластување од првосвештениците да ги врзува сите што го повикуваат твоето име. 15 Но Господ му рече: „ Оди си, зашто тој ми е избран сад за да го носам моето име пред незнабошците, царевите и синовите Израилеви. 16 Зашто ќе му покажам колку големи работи треба да трпи заради моето име. 17 А Ананија отиде и влезе во куќата; и ставајќи ги рацете на него, рече: „Брате Савле, ме испрати Господ, Исус, кој ти се јави на патот додека доаѓаш, за да видиш и да се исполниш со Светиот Дух. 18 И веднаш паднаа од неговите очи како лушпи, и тој веднаш прогледа, стана и се крсти. 19 И кога прими месо, се зацврсти. Тогаш Саул имаше неколку денови со учениците што беа во Дамаск. 20 И веднаш Го проповедаше Христос во синагогите дека е Син Божји. 21 Но сите што го слушаа се зачудија и рекоа; Зар не е тој што ги уништи оние што го повикаа ова име во Ерусалим и дојдоа овде заради таа намера, за да ги доведе врзани кај првосвештениците? 22 Но Саул ја зголемуваше силата и ги збуни Евреите што живееја во Дамаск, докажувајќи дека тоа е токму Христос. 23 А откако поминаа многу денови, Евреите се советуваа да го убијат. 24 Но, за Саул беше познато нивното чекање. И дење и ноќе гледаа на портите за да го убијат. 25 Тогаш учениците Го зедоа ноќе и го спуштија покрај ѕидот во кошница. 26 А кога дојде Савле во Ерусалим, сакаше да им се придружи на учениците, но сите се плашеа од Него и не веруваа дека е ученик. 27 Но Варнава го зеде, го одведе кај апостолите и им кажа како Го видел Господа на патот и дека му зборувал и како смело проповедал во Дамаск во името на Исус. 28 И беше со нив, влегувајќи и излегувајќи во Ерусалим. 29 А тој храбро зборуваше во името на Господа Исуса и се расправаше против Елините, но тие сакаа да го убијат. 30 Што браќата дознаа, го доведоа во Цезареја и го испратија во Тарс. 31 Тогаш се одморија црквите по цела Јудеја, Галилеја и Самарија и се изградуваа; и одејќи во страв Господов и во утеха на Светиот Дух, се умножуваа.

ПОГЛАВЈЕ 9 1 А Савле, пак, издишуваше закани и убиства против Господовите ученици, отиде кај првосвештеникот, 2 И побара од него писма до Дамаск до синагогите, за, ако најде нешто од овој пат, било да се мажи или жени, да ги доведе врзани во Ерусалим. 3 И додека патуваше, се приближи до Дамаск, и одеднаш околу него засвети светлина од небото. 4 И падна на земјата и чу глас што му зборуваше: „ Савле, Савле, зошто ме прогонуваш? 5 А тој рече: „Кој си ти, Господи? А Господ рече: Јас сум Исус, Кого ти го прогонуваш; 6 А тој треперејќи и зачудено рече: „Господи, што сакаш да направам? А Господ му рече: Стани и оди во градот и ќе ти каже што треба да правиш. 7 А луѓето што патуваа со него стоеја без зборови, слушајќи глас, но никој не гледаа.

Дела на апостолите

32 И се случи, додека Петар минуваше по сите страни, дојде и кај светиите што живееја во Лида. 33 И таму најде еден човек по име Енеј, кој го чуваше својот кревет осум години и беше болен од парализа. 34 А Петар му рече: Енеј, Исус Христос те оздравува; стани и среди постела. И веднаш стана. 35 И сите што живееја во Лида и Сарон Го видоа и се свртеа кон Господа. 36 А во Јопа имаше една ученичка по име Тавита, која според толкувањето се нарекува Дорка: оваа жена беше полна со добри дела и милостиња што ги правеше. 37 И во тие денови таа беше болна и умре; 38 И бидејќи Лида беше близу до Јопа, а учениците слушнаа дека Петар е таму, испратија кај него двајца мажи, барајќи од него да не одложи да дојде кај нив. 39 Тогаш Петар стана и отиде со нив. Кога дојде, го внесоа во горната одаја; 40 Но Петар ги извади сите, клекна и се молеше; и свртувајќи го кон телото, рече: Тавита, стани! И ги отвори очите, и кога го виде Петар, седна. 41 И ѝ ја подаде раката, ја подигна и ги повика светите и вдовиците, и ја претстави жива. 42 Тоа беше познато по цела Јопа; и многумина поверуваа во Господа. 43 И се случи многу денови во Јопа кај еден Симон кожар.

16 Тоа беше направено трипати: и садот повторно беше примен на небото. 17 А додека Петар се сомневаше во себе што значи ова видение што го виде, ете, луѓето што беа испратени од Корнелиј го прашаа домот на Симон и застанаа пред портата. 18 И се јави и праша дали Симон, кој се викаше Петар, е сместен таму? 19 Додека Петар размислуваше за видението, Духот му рече: Ете, те бараат тројца луѓе. 20 Затоа, стани, симни се и оди со нив, не двоумејќи се ништо, зашто Јас ги испратив. 21 Тогаш Петар слезе кај луѓето што му беа испратени од Корнелиј; и рече: „Ете, јас сум тој што го барате; која е причината поради која дојдовте? 22 А тие рекоа: „Корнелиј стотникот, праведен човек и богобојазлив, и добар глас меѓу сиот јудејски народ, беше предупреден од Бога од светиот ангел да те испрати во неговиот дом и да чуе зборовите од тебе. 23 Потоа ги повика и ги пречека. А утредента Петар отиде со нив, а придружуваа и некои браќа од Јопа. 24 А утре потоа влегоа во Цезареја. А Корнелиј ги чекаше и ги повика своите роднини и блиските пријатели. 25 И додека Петар влегуваше, го пресретна Корнелиј, падна пред неговите нозе и му се поклони. 26 Но Петар го крена и рече: „Стани! И јас сум маж. 27 И додека зборуваше со него, влезе и најде многу собрани. 28 А тој им рече: „Знаете дека е незаконско за човек кој е Евреин да се дружи или да доаѓа кај некој од друг народ; но Бог ми покажа да не нарекувам никого обичен или нечист. 29 Затоа, дојдов кај вас без да се расправам, штом ме испратија; 30 А Корнелиј рече: „Пред четири дена постев до овој час; и во деветтиот час се молев во мојата куќа, и ете, пред мене стоеше човек во светла облека, 31 И рече: Корнелиј, твојата молитва се слуша и твојата милостина се сеќава пред очите на Бога. 32 Затоа прати во Јопа и повикај го Симон, чие презиме е Петар; тој е сместен во куќата на еден Симон кожар покрај морето, кој, кога ќе дојде, ќе ти зборува. 33 Затоа веднаш испратив кај тебе; и добро направи што дојде. Затоа сега сите сме овде присутни пред Бога, за да слушаме сè што ти е заповедано од Бога. 34 Тогаш Петар ја отвори устата и рече: „Навистина, гледам дека Бог не гледа на луѓе. 35 Но, во секој народ, кој се бои од него и работи праведно, е прифатен со него. 36 Словото што Бог им го испрати на синовите Израилеви, проповедајќи мир преку Исус Христос: (Тој е Господар на сите) 37 Зборот, велам, го знаете, што беше објавен по цела Јудеја, а започна од Галилеја, по крштевањето што го проповеда Јован; 38 Како Бог го помаза Исус од Назарет со Светиот Дух и со сила, кој одеше правејќи добро и исцелувајќи ги сите угнетени од ѓаволот; зашто Бог беше со него. 39 И ние сме сведоци за сето она што го направи и во земјата на Евреите и во Ерусалим; кого го убија и го обесија на дрво:

ПОГЛАВЈЕ 10 1Имаше еден човек во Цезареја по име Корнелиј, стотник од четата наречена Италијанска чета, 2 Побожен човек и богобојазлив со сиот свој дом, кој даваше многу милостина на народот и постојано Му се молеше на Бога. 3 Очигледно виде во видение околу деветтиот час од денот ангел Божји како доаѓа кај него и му рече: Корнелиј. 4 И кога го погледна, се уплаши и рече: „Што е тоа, Господи? А тој му рече: „Твоите молитви и твојата милостина доаѓаат за спомен пред Бога. 5 И сега испрати луѓе во Јопа и повикај го еден Симон, чие презиме е Петар. 6 Тој престојува кај еден Симон кожар, чиј дом е крај морето: тој ќе ти каже што треба да правиш. 7 А кога си отиде ангелот што му зборуваше на Корнелиј, повика двајца од своите домашни слуги и еден благочестив војник од оние што постојано го чекаа; 8 И кога им го соопшти сето тоа, ги испрати во Јопа. 9. 10И тој многу огладне и сакаше да јаде; но додека се подготвуваа, падна во занес, 11 И го виде небото отворено, и еден сад како слегува кон него, како што беше голем чаршаф плетен на четирите агли, и спуштен на земјата. 12 Во кои имаше секакви четириножни ѕверови на земјата, и диви ѕверови, и ползачи и небесни птици. 13 И дојде глас до него: Стани, Петар; убиј и јаде. 14 Но Петар рече: „Не е така, Господи; зашто никогаш не сум јадел ништо што е вообичаено или нечисто. 15 И гласот му рече пак по втор пат: „Она што Бог го очисти, не го нарекувај општо.

Дела на апостолите

40 Бог го воскресна на третиот ден и му покажа јавно; 41 Не на сиот народ, туку на сведоците избрани пред Бога, на нас, кои јадевме и пиевме со Него откако воскресна од мртвите. 42 И ни заповеда да му проповедаме на народот и да посведочиме дека тој е од Бога определен да биде Судија на живите и мртвите. 43 За него сведочат сите пророци, дека преку Неговото име, кој верува во него, ќе добие простување на гревовите. 44 Додека Петар уште ги кажуваше овие зборови, Светиот Дух падна врз сите што го слушаа словото. 45. А оние од обрезанието, кои поверуваа, беа зачудени, сите што дојдоа со Петар, зашто и врз незнабошците беше излеан дарот на Светиот Дух. 46 Зашто ги слушаа како зборуваат на јазици и Го величаат Бога. Тогаш Петар одговори: 47 Може ли некој да забрани вода, за да не се крстат овие, кои го примија Светиот Дух како и ние? 48 И им заповеда да се крстат во името Господово. Потоа му се молеа да одложи одредени денови.

18 Кога го чуја тоа, се молчеа и Го славеа Бога, велејќи: „Тогаш, Бог им даде и на незнабошците покајание за живот. 19 А тие што беа распрснати поради прогонството што настана околу Стефан отидоа до Феника, Кипар и Антиохија, проповедајќи го словото никому, освен само на Евреите. 20 А некои од нив беа луѓе од Кипар и Киринеја, кои, кога дојдоа во Антиохија, им зборуваа на Грците, проповедајќи го Господа Исуса. 21 И раката Господова беше со нив, и многумина поверуваа и се обратија кон Господа. 22 Тогаш веста за тоа дојде до ушите на црквата што беше во Ерусалим, и тие го испратија Варнава да оди до Антиохија. 23 Кој, кога дојде и ја виде Божјата благодат, се радуваше и ги поттикна сите да се приврзат кон Господа со намера во срцето. 24 Зашто тој беше добар човек и полн со Светиот Дух и со вера, и многу народ Му се придодаде на Господа. 25 Тогаш Варнава отиде во Тарс, да го бара Савле. 26 И кога го најде, го одведе во Антиохија. И се случи цела година да се соберат со црквата и да поучуваат многу луѓе. А учениците најпрво во Антиохија беа наречени христијани. 27 И во тие денови дојдоа пророци од Ерусалим во Антиохија. 28И стана еден од нив, по име Агав, и со Духот означи дека ќе има голема беда по целиот свет, што се случи во деновите на Клавдиј Цезар. 29 Тогаш учениците, секој според своите можности, решија да им испратат помош на браќата што живееја во Јудеја. 30 Што и тие го направија, и им го испратија на старешините преку рацете на Варнава и Саул.

ПОГЛАВЈЕ 11 1 А апостолите и браќата што беа во Јудеја слушнаа дека и незнабошците го примиле словото Божјо. 2 А кога Петар дојде во Ерусалим, оние што беа обрезани се расправаа со него, 3 велејќи: „Ти влезе кај луѓето необрежани и јадеше со нив. 4 Но Петар ја повтори работата од почетокот и им ја објасни по наредба, велејќи: 5 Бев во градот Јопа и се молев; па дури и мене ми дојде: 6 На тоа, кога ги прицврстив очите, размислував и видов земни ѕверови со четири нозе, и диви ѕверови, и ползавци и небесни птици. 7 И чув глас кој ми рече: Стани, Петар; убијте и јадете. 8 Но јас реков: „Не е така, Господи, зашто во мојата уста никогаш не влегло ништо вообичаено или нечисто. 9 Но гласот повторно ми одговори од небото: „Она што Бог го очисти, не го нарекувај општо. 10 И тоа беше направено трипати: и сите беа повторно извлечени на небото. 11 И ете, веднаш дојдоа тројца мажи во куќата каде што бев јас, испратени кај мене од Цезареја. 12 И Духот ме заповеда да одам со нив, без да се сомневам. Освен тоа, овие шест браќа ме придружуваа и влеговме во куќата на човекот: 13 И ни покажа како видел ангел во својата куќа, кој застана и му рече: „Испрати луѓе во Јопа и повикај го Симон, чие презиме е Петар; 14 Кој ќе ти каже зборови, со кои ќе се спасиш ти и сиот твој дом. 15 И кога почнав да зборувам, Светиот Дух падна врз нив, како и врз нас на почетокот. 16 Тогаш се сетив на словото Господово, како што рече: „ Јован навистина крштеваше со вода; но вие ќе се крстите со Светиот Дух. 17 Затоа што Бог им го даде истиот дар како и на нас, кои верувавме во Господа Исуса Христа; што бев јас, за да можам да му одолеам на Бога?

ПОГЛАВЈЕ 12 1 Во тоа време, царот Ирод ги испружи рацете за да ги вознемири некои од црквата. 2 И го уби Јаков, братот на Јован со меч. 3 А бидејќи виде дека тоа им одговара на Евреите, продолжи понатаму да го зеде и Петар. (Тогаш беа деновите на бесквасен леб.) 4 И кога го фати, го стави во затвор и го предаде на четири четворица војници да го чуваат; со намера по Велигден да го изнесат пред народот. 5 Затоа Петар беше затворен, но црквата непрестајно се молеше на Бога за него. 6 И кога Ирод сакаше да го изведе надвор, истата ноќ Петар спиеше меѓу двајца војници, врзан со два синџири, а чуварите пред вратата го чуваа затворот. 7 И ете, ангел Господов дојде врз него и свети светлина во затворот, и го удри Петар по страната и го подигна, велејќи: „Стани брзо! И синџирите му паднаа од рацете. 8 А ангелот му рече: опашај се и врзи ги сандалите. И така направи. А тој му рече: Фрли ја својата облека околу себе и оди по мене. 9 И тој излезе и тргна по него; и не знаевте дека е вистина тоа што го направи ангелот; но мислеше дека видел визија.

Дела на апостолите

10 Кога ги поминаа првото и второто одделение, дојдоа до железната порта што води кон градот; кој сам им се отвори: и тие излегоа и поминаа низ една улица; и веднаш ангелот си замина од него. 11 А кога Петар дојде при себе, рече: „Сега со сигурност знам дека Господ го испрати својот ангел и ме избави од рацете на Ирод и од сето очекување на јудејскиот народ. 12 А кога го разгледа тоа, дојде во домот на Марија, мајката на Јован, по име Марко; каде што мнозина беа собрани заедно и се молеа. 13 И додека Петар тропна на вратата од портата, дојде да чуе девојка, по име Рода. 14 И кога го позна гласот на Петар, не ја отвори портата од радост, туку притрча и раскажа како Петар стоел пред портата. 15 А тие ѝ рекоа: луда си. Но, таа постојано потврдуваше дека е дури и така. Тогаш тие рекоа: „Тоа е неговиот ангел. 16 Но Петар продолжи да чука; и кога ја отворија вратата и Го видоа, се зачудија. 17 Но, тој им мавна со рака да молчат и им кажа како Господ го извел од затворот. А тој рече: „Одете, покажете му го ова на Јаков и на браќата. И тој замина и отиде на друго место. 18 А штом се раздени, дојде до мала мешаница меѓу војниците за тоа што стана со Петар. 19 А Ирод, кога го бараше, но не го најде, ги испита чуварите и заповеда да ги убијат. И тој слезе од Јудеја во Цезареја и остана таму. 20 А Ирод беше многу незадоволен од нив од Тир и Сидон; бидејќи нивната земја се хранела од кралската земја. 21 А во одреден ден Ирод, облечен во царска облека, седна на својот престол и им кажа. 22 И народот извика, велејќи: „Тоа е глас на бог, а не на човек. 23 И веднаш ангел Господов го удри, зашто не му даде слава на Бога; 24 Но словото Божјо растеше и се множеше. 25 А Варнава и Саул се вратија од Ерусалим, кога ја исполнија својата служба, и го зедоа со себе Јован, по име Марко.

7 Кој беше со намесникот на земјата, Сергиј Паулус, разумен човек; кој ги повика Варнава и Саул и сакаше да го чуе словото Божјо. 8 Но, волшебникот Елимас (зашто така е неговото име по толкување) им се спротивстави, барајќи да го одврати заменикот од верата. 9Тогаш Савле, кој се нарекува и Павле, исполнет со Светиот Дух, го сврте погледот кон него, 10 И рече: О, полн со секаква лукавство и секаква зло, ти чедо на ѓаволот, непријател на секоја праведност, зар нема да престанеш да ги изопачуваш правите патишта на Господ? 11 И сега, ете, раката Господова е врз тебе, и ќе бидеш слеп и нема да го видиш сонцето ниту едно време. И веднаш падна врз него магла и темнина; и тој одеше наоколу барајќи некој да го води за рака. 12 Тогаш намесникот, кога виде што е направено, поверува, зачуден од учењето Господово. 13 А кога Павле и неговата дружина се ослободија од Пафос, дојдоа во Перга во Памфилија, а Јован, заминувајќи од нив, се врати во Ерусалим. 14 А кога заминаа од Перга, дојдоа во Антиохија во Писидија, и влегоа во синагогата во сабота и седнаа. 15 По читањето на Законот и на пророците, началниците на синагогата им испратија велејќи: „Мажи и браќа, ако имате некаков опомена за народот, кажете. 16 Тогаш Павле стана и мавтајќи со раката, рече: „Израилци, и вие што се боите од Бога, слушајте! 17 Бог на овој народ Израилев ги избра нашите татковци и го воздигна народот кога живееше како туѓинец во Египетската Земја, и со висока рака го изведе од неа. 18 И околу четириесет години ги трпеше нивните манири во пустината. 19 И откако уништи седум народи во Ханаанската земја, им ја подели земјата со ждрепка. 20 Потоа им даде судии околу четиристотини и педесет години, до пророкот Самоил. 21 Потоа побараа цар, и Бог им го даде Саул, синот на Кис, човек од племето на Венијамин, за четириесет години. 22 А кога го тргна, им го подигна Давид да им биде цар; на кого исто така му сведочеше и рече: „Го најдов Давид, синот Јесеев, човек по моето срце, кој ќе ја исполни сета моја волја. 23 Од потомството на овој човек, Бог, според своето ветување, му подигна на Израел Спасител, Исус. 24Кога Јован првпат го проповедаше пред неговото доаѓање крштевањето покајно на сиот народ на Израел. 25 И додека Јован го исполнуваше својот пат, рече: „Кој мислите дека сум јас? Јас не сум тој. Но, ете, по мене доаѓа еден, чии чевли од нозете не сум достоен да му ги одврзам. 26 Луѓе и браќа, синови од родот Авраам, и кој меѓу вас се бои од Бога, до вас е испратено словото на ова спасение. 27 Зашто тие што живеат во Ерусалим и нивните владетели, бидејќи не Го познаваа, ниту гласовите на пророците што се читаат секоја сабота, ги исполнија осудувајќи го.

ПОГЛАВЈЕ 13 1 А во црквата во Антиохија имаше неколку пророци и учители; како Варнава, и Симеон, наречен Нигер, и Лукиј Киринески, и Манаен, кој беше воспитан со Ирод, четврт, и Савле. 2 Додека Му служеа на Господа и постеа, Светиот Дух рече: „Одделете ме Варнава и Савле за делото за кое ги повикав. 3 И откако постеа и се помолија, ги положија рацете врз нив, ги испратија. 4 И тие, испратени од Светиот Дух, заминаа во Селевкија; и оттаму отпловиле за Кипар. 5 А кога беа во Саламина, го проповедаа Божјото слово во јудејските синагоги, а за свој слуга го имаа и Јован. 6 А кога отидоа низ островот до Пафос, најдоа еден волшебник, лажен пророк, Евреин, по име Варјес.

Дела на апостолите

ПОГЛАВЈЕ 14

28 И иако не најдоа кај него причина за смрт, сепак го посакаа Пилат да биде убиен. 29 И кога го исполнија сето она што беше напишано за Него, го симнаа од дрвото и го положија во гроб. 30 Но Бог го воскресна од мртвите: 31 И беше виден многу денови од оние што дојдоа со Него од Галилеја во Ерусалим, кои се Негови сведоци пред народот. 32 И ние ви објавуваме радосна вест дека ветувањето што им беше дадено на татковците, 33 Бог ни го исполни истото нам, нивните деца, со тоа што повторно го воскресна Исуса; како што е напишано и во вториот псалм: Ти си мој Син, денес те родив. 34 А што се однесува до тоа што го воскресна од мртвите, сега веќе нема да се враќа на распадливоста, тој рече вака: „Ќе ти ја дадам безбедната милост на Давид. 35 Затоа тој вели и во друг псалм: „Не дозволувај Твојот Светец да види расипаност. 36 Зашто Давид, откако му служеше на својот род по волја Божја, заспа и беше положен кај своите татковци и виде расипаност. 37 Но Оној, кого Бог го воскресна, не виде расипаност. 38 Така да знаете, луѓе и браќа, дека преку овој човек ви се проповеда простување на гревовите. 39 И преку него сите што веруваат се оправдуваат од сè, од кое не можевте да се оправдате со Мојсеевиот закон. 40 Затоа, пазете се, да не ве снајде тоа, за што се зборува во пророците; 41 Ете, вие презрени, чудете се и загинете: зашто јас правам работа во вашите денови, работа во која нема да верувате, иако некој ви го соопшти тоа. 42 А кога Јудејците излегоа од синагогата, незнабошците молеа да им се проповедаат овие зборови следната сабота. 43 А кога се распадна собранието, многу Евреи и религиозни прозелити ги следеа Павле и Варнава, кои зборувајќи со нив ги убедуваа да останат во Божјата благодат. 44 А следната сабота се собра речиси целиот град за да го чуе словото Божјо. 45 Но, кога Јудејците го видоа мноштвото, се исполнија со завист и зборуваа против она што го зборуваше Павле, противречно и хулејќи. 46 Тогаш Павле и Варнава се осмелија и рекоа: „Треба прво да ви се каже Божјото слово; . 47 Зашто така ни заповеда Господ, велејќи: те поставив да бидеш светлина на незнабошците, за да бидеш спасение до краиштата на земјата. 48 И кога го чуја тоа незнабошците, се радуваа и го прославија словото Господово; 49 И словото Господово беше објавено по целиот крај. 50 Но Евреите ги поттикнаа побожните и чесни жени и градските првенци, и подигнаа прогонство против Павле и Варнава, и ги истераа од нивните краишта. 51 Но тие го истресоа правот од своите нозе против нив и дојдоа во Иконија. 52 А учениците се исполнија со радост и со Светиот Дух.

1 И во Иконија отидоа и двајцата заедно во синагогата на Евреите и така зборуваа, што поверуваа мноштво Евреи и Грци. 2 Но, неверните Евреи ги подбуцнуваа незнабошците и го натераа нивниот ум да биде злобен против браќата. 3 Затоа останаа долго време, говорејќи смело во Господа, Кој сведочеше за словото на Неговата благодат и даде знаци и чуда да се прават со нивните раце. 4 Но, мноштвото на градот беше поделено: дел го држат Евреите, а дел апостолите. 5 А кога имаше напад и на незнабошците, а и на Јудејците со нивните владетели, за да ги навредат и да ги каменуваат, 6 Тие беа свесни за тоа и побегнаа во Листра и Дерба, градовите на Ликаонија, и во областа што се наоѓа наоколу. 7 И таму го проповедаа Евангелието. 8 А во Листра седеше еден човек, немоќен во нозете, инвалид од утробата на мајка си, кој никогаш не одел. 9Истиот го слушна Павле како зборува: кој непоколебливо гледајќи го и увидувајќи дека има вера да се излечи, 10 Рече со силен глас: „Застани исправено на нозе! И тој скокна и одеше. 11 А народот, кога виде што направи Павле, го крена гласот, велејќи во говорот на Ликаонија: „Боговите дојдоа кај нас како луѓе. 12 И го нарекоа Варнава, Јупитер; и Павле, Меркуриј, бидејќи тој беше главен говорник. 13 Тогаш свештеникот на Јупитер, кој беше пред нивниот град, донесе волови и венци пред портите и сакаше да принесе жртва со народот. 14 Кога слушнаа апостолите Варнава и Павле, ја раскинаа облеката и втрчаа меѓу народот, викајќи: 15 И велејќи: „Господа, зошто го правите тоа? И ние сме луѓе со слични страсти со вас, и ви проповедаме да се свртите од овие суети кон живиот Бог, Кој ги создаде небото и земјата и морето и сè што е во нив. 16 Кој во минатото им дозволуваше на сите народи да одат по своите патишта. 17 Сепак, тој не се остави себеси без сведоштво, бидејќи правеше добро, и ни даде дожд од небото и плодни времиња, исполнувајќи ги нашите срца со храна и радост. 18 И со овие зборови малку го задржуваа народот, да не му принесат жртви. 19 И дојдоа таму некои Евреи од Антиохија и од Иконија, кои го убедија народот и, откако го каменуваа Павле, го извлекоа надвор од градот, мислејќи дека е мртов. 20 Но, кога учениците стоеја околу него, тој стана и влезе во градот, а следниот ден отиде со Варнава во Дерба. 21 А кога го проповедаа Евангелието во тој град и поучија мнозина, се вратија пак во Листра, во Иконија и во Антиохија, 22 Утврдувајќи ги душите на учениците и поттикнувајќи ги да продолжат во верата и дека преку многу неволји мораме да влеземе во царството Божјо.

Дела на апостолите

23 И кога ги поставија за старешини во секоја црква и се помолија со пост, ги предадоа на Господа, во Кого поверуваа. 24 И откако поминаа низ Писидија, дојдоа во Памфилија. 25 И кога го проповедаа словото во Перга, слегоа во Аталија. 26 И оттаму отпловија во Антиохија, од каде што беа препорачани на Божјата благодат за делото што го исполнија. 27 А кога дојдоа и ја собраа црквата заедно, им кажаа сè што направи Бог со нив и како им ја отвори вратата на верата на незнабошците. 28 И таму останаа долго време со учениците.

18 На Бога му се познати сите негови дела од почетокот на светот. 19 Затоа, мојата пресуда е да не ги вознемируваме оние, кои од незнабошците се свртени кон Бога. 20 Но, ние да им напишеме, да се воздржуваат од идолски нечистотии, од блуд, и од задавени и од крв. 21 Зашто Мојсеј од старите времиња има во секој град оние што Го проповедаат, кои се читаат во синагогите секоја сабота. 22 Тогаш им угоди на апостолите и старешините, заедно со целата црква, да испратат избрани луѓе од своето друштво во Антиохија со Павле и Варнава; имено, Јуда, по име Варсава, и Сила, главни луѓе меѓу браќата. 23 И тие напишаа писма од нив вака; Апостолите, старешините и браќата ги поздравуваат браќата од незнабошците во Антиохија, Сирија и Киликија: 24 Како што чувме, некои што излегоа од нас, ве вознемируваа со зборови, ги поткопуваат душите ваши, велејќи: „Треба да бидете обрезани и да го пазите законот, на кои не им дадовме таква заповед. 25 Добро ни се чинеше, кога се собравме еднодушно, да испратиме кај вас избрани луѓе со нашите сакани Варнава и Павле, 26 Луѓе кои ги загрозија своите животи за името на нашиот Господ Исус Христос. 27 Затоа ги испративме Јуда и Сила, кои истото ќе ви го кажат усно. 28 Зашто на Светиот Дух и нам ни се чинеше добро да не ви положиме поголем товар од овие неопходни работи; 29 Да се воздржувате од јадења принесени на идолите, од крв, и од задавено и од блуд; Одете добро. 30 И кога беа отпуштени, дојдоа во Антиохија, и кога го собраа мноштвото, го предадоа посланието. 31 Што, откако го прочитаа, се радуваа на утехата. 32 А Јуда и Сила, како и самите пророци, со многу зборови ги поттикнаа браќата и ги потврдија. 33 И откако останаа таму, со мир беа пуштени од браќата кај апостолите. 34 И покрај тоа, на Сила му се допадна да остане таму. 35 И Павле и Варнава останаа во Антиохија, поучувајќи го и проповедајќи го словото Господово, заедно со многу други. 36 А неколку дена откако Павле му рече на Варнава: „Да одиме пак и да ги посетиме нашите браќа во секој град каде што го проповедавме словото Господово, и да видиме како ќе постапат. 37 И Варнава реши да го земе со себе Јован, по име Марко. 38 Но Павле мислеше дека не е добро да го земе со себе, кој тргна од нив од Памфилија и не отиде со нив на работа. 39 А расправијата беше толку остра меѓу нив, што тие се разделија еден од друг. 40 А Павле го избра Сила и си замина, браќата го препорачаа на благодатта Божја. 41 И помина низ Сирија и Киликија, потврдувајќи ги црквите.

ПОГЛАВЈЕ 15 1 А некои луѓе што дојдоа од Јудеја ги поучуваа браќата и рекоа: „Ако не бидете обрежани според начинот на Мојсеј, не можете да се спасите. 2 Затоа, кога Павле и Варнава немаа мали расправии и расправии со нив, решија Павле и Варнава, и некои други од нив, да одат во Ерусалим кај апостолите и старешините за ова прашање. 3 И кога црквата ги доведоа на пат, поминаа низ Феника и Самарија, објавувајќи го преобраќањето на незнабошците, и им принесоа голема радост на сите браќа. 4 И кога дојдоа во Ерусалим, ги примија црквата, апостолите и старешините, и објавија сè што направи Бог со нив. 5 Но, некои од фарисеската секта што поверуваа, станаа и рекоа: „Треба да се обрежат и да се заповедаат да го пазат Мојсеевиот закон. 6 И се собраа апостолите и старешините да го разгледаат ова прашање. 7 А кога имаше многу расправии, Петар стана и им рече: „Браќа и браќа, знаете дека пред многу време Бог направи избор меѓу нас, па незнабошците преку мојата уста да го слушаат словото на Евангелието. и верувајте. 8 И Бог, Кој ги познава срцата, сведочеше за нив, давајќи им Светиот Дух, исто како што ни направи; 9 И не прави разлика меѓу нас и нив, очистувајќи ги нивните срца со вера. 10 Затоа, зошто го искушувате Бога, за да им ставите на вратот на учениците јарем, кој ниту нашите татковци ниту ние не можевме да го носиме? 11 Но, ние веруваме дека преку благодатта на Господ Исус Христос ќе се спасиме, како и тие. 12 Тогаш целото мноштво молчеше и ги слушаше Варнава и Павле, кажувајќи какви чуда и чуда направил Бог меѓу незнабошците преку нив. 13 А откако тие замолкнаа, Јаков одговори и рече: „Мажи и браќа, послушајте ме! 14 Симеон раскажа како Бог на почетокот ги посетил незнабошците, за да земе од нив народ за неговото име. 15 И со тоа се согласуваат зборовите на пророците; како што е напишано, 16 После тоа ќе се вратам и повторно ќе го изградам урнатиот Давидовиот скинија; и повторно ќе ги изградам неговите урнатини и ќе ги подигнам. 17.

Дела на апостолите

ПОГЛАВЈЕ 16

23 И кога им нанесоа многу рани, ги фрлија во затвор, наложувајќи му на чуварот да ги чува. 24 Кој, откако прими такво обвинение, ги турна во внатрешниот затвор и им ги зацврсти нозете во колците. 25 А на полноќ Павле и Сила се молеа и му пееја на Бога, а затворениците ги слушаа. 26 И одеднаш настана голем земјотрес, така што се затресоа темелите на затворот; 27 А чуварот на затворот, кога се разбуди од сон, и ги виде затворските врати отворени, го извади мечот и сакаше да се убие, мислејќи дека затворениците побегнале. 28 Но Павле извика со силен глас, велејќи: „Не прави си зло, зашто сите сме тука. 29Тогаш тој повика светлина, и влезе, дојде треперејќи и падна пред Павле и Сила. 30 И ги изведе надвор и рече: „Господа, што да правам за да се спасам? 31 А тие рекоа: „Верувај во Господа Исуса Христа, и ќе се спасиш ти и твојот дом. 32 И му го кажаа словото Господово и на сите што беа во неговиот дом. 33 И ги зеде во истиот час од ноќта и им ги изми раните; и веднаш се крсти тој и сите негови. 34 И кога ги внесе во својата куќа, им постави јадење и се радуваше, верувајќи во Бога со сиот свој дом. 35 А кога се раздени, судиите ги испратија слугите и им рекоа: „Пуштете ги тие луѓе! 36 А чуварот на затворот му рече на Павле: „Правиците испратија да те пуштат; сега оди и оди со мир. 37 Но Павле им рече: „Тие нѐ тепаа отворено, бидејќи сме Римјани, и нѐ фрлија во затвор; и сега нè исфрлаат приватно? не, навистина; ама нека дојдат сами и нека не изнесат. 38. Службениците им ги кажаа овие зборови на судиите: и тие се уплашија кога чуја дека се Римјани. 39 И дојдоа, ги молеа, ги изведоа и ги замолија да си заминат од градот. 40. Тие излегоа од затворот и влегоа во куќата на Лидија, и кога ги видоа браќата, ги утешија и заминаа.

1 Тогаш дојде во Дерба и Листра, и ете, таму беше еден ученик, по име Тимотеј, син на една жена, која беше Еврејка, и поверуваше; но неговиот татко бил Грк: 2 За што добро известуваа браќата што беа во Листра и Иконија. 3 Тој сака Павле да излезе со него; и го зедоа и го обрежаа поради Јудејците што беа во тие места, зашто знаеја дека татко му е Грк. 4 И додека одеа низ градовите, им ги дадоа заповедите за да ги чуваат, што беа поставени од апостолите и старешините, кои беа во Ерусалим. 5 Така и црквите се основаа во верата и секојдневно се зголемуваа по број. 6 А кога отидоа низ Фригија и Галатија, и Светиот Дух им забрани да го проповедаат словото во Азија, 7 Откако дојдоа во Мизија, се обидоа да одат во Витинија, но Духот не им дозволи. 8 А тие, минувајќи покрај Мизија, слегоа во Троада. 9 И на Павле му се јави видение ноќе; Застана еден Македонец и му се молеше, велејќи: „Влези во Македонија и помогни ни! 10 И откако го виде видението, веднаш се потрудивме да одиме во Македонија, со сигурност собравме дека Господ нѐ повика да им го проповедаме Евангелието. 11 Затоа, отпуштени од Троада, дојдовме со прав пат во Самотракија, а следниот ден во Неаполис; 12 А оттаму во Филипи, кој е главен град на тој дел на Македонија и колонија; а ние бевме во тој град и престојувавме одредени денови. 13 А во сабота излеговме од градот покрај реката, каде што обично се молеа; и седнавме и им зборувавме на жените што прибегнаа таму. 14 А една жена по име Лидија, продавачка на виолетови, од градот Тијатира, која Му се поклонуваше на Бога, нè чу, чиешто срце Господ го отвори, за да внимава на она што го зборуваше Павле. 15 И кога се крсти таа и нејзиниот дом, таа нè молеше, велејќи: „Ако ме оценивте дека сум верен на Господа, влезете во мојата куќа и останете таму. И таа нè ограничуваше. 16 И се случи, додека одевме на молитва, нè пресретна една девојка обземена со дух на гатање, која на нејзините господари им донесе голема добивка со гатање: 17 И тие тргнаа по Павле и нас, и викаа, велејќи: „Овие луѓе се слуги на Севишниот Бог, кои ни го покажуваат патот на спасението. 18 И тоа го правеше многу денови. Но Павле, тажен, се сврте и му рече на духот: Ти заповедам во името на Исус Христос да излезеш од неа. И тој излезе истиот час. 19 А кога нејзините господари видоа дека надежта за нивната добивка исчезна, ги фатија Павле и Сила и ги одведоа на пазарот кај владетелите. 20 И ги доведе кај судиите, велејќи: „Овие луѓе, Евреи, многу го вознемируваат нашиот град. 21 И научете ги обичаите, кои не ни е дозволено да ги примаме, ниту да ги почитуваме, бидејќи сме Римјани. 22 А мноштвото се крена против нив;

ПОГЛАВЈЕ 17 1 А кога поминаа низ Амфипол и Аполонија, дојдоа во Солун, каде што имаше синагога на Евреите. 2 А Павле, како што беше неговиот начин, влезе кај нив, и три саботни дена разговараше со нив според Писмото. 3 Отворајќи и тврдејќи дека Христос морал да страда и да воскреснал од мртвите; и дека овој Исус, Кого ви го проповедам, е Христос. 4 А некои од нив поверуваа и се здружија со Павле и Сила; и од благочестивите Грци големо мноштво, и од главните жени не малку. 5 Но Евреите, кои не поверуваа, од завист, зедоа кај себе некои развратни луѓе од понизок вид, и собраа чета, и го натераа целиот град на галама, и ја нападнаа куќата на Јасон и бараа да ги изведат надвор. на народот.

Дела на апостолите

6 А кога не ги најдоа, го привлекоа Јасон и некои браќа кај градските управители, викајќи: „Оние што го превртеа светот, дојдоа и овде; 7 Кого го прими Јасон; 8 И го вознемирија народот и градските управители, кога го слушнаа тоа. 9 И кога ги обезбедија Јасон и другиот, ги пуштија да си одат. 10 И браќата веднаш ги испратија Павле и Сила ноќе во Верија, кои дојдоа таму, отидоа во синагогата на Евреите. 11 Овие беа поблагородни од оние во Солун, затоа што го примаа словото со сета подготвеност на умот и секојдневно ги истражуваа Писмата дали е тоа така. 12 Затоа многумина од нив поверуваа; исто така и на чесни жени кои беа Грци, и на мажи, не неколку. 13 Но, кога Евреите од Солун дознаа дека Божјото слово се проповедало на Павле во Берија, дојдоа и таму и го разбрануваа народот. 14 И веднаш браќата го испратија Павле да оди како да е на морето, а Сила и Тимотеј останаа таму. 15. А оние што го водеа Павле го доведоа во Атина, и добија заповед до Сила и Тимотеј да дојдат кај него набргу, тие си заминаа. 16 А додека Павле ги чекаше во Атина, неговиот дух се разбрануваше во него, кога го виде градот целосно предаден на идолопоклонството. 17 Затоа се расправаше во синагогата со Јудејците и со побожните луѓе и на пазарот секој ден со оние што се среќаваа со него. 18 Тогаш го сретнаа некои филозофи од епикурејците и од Стоиците. А некои рекоа: „Што ќе каже овој џагор? други, се чини дека Тој е креатор на чудни богови, зашто им го проповедаше Исуса и воскресението. 19 И го зедоа и го одведоа во Ареопаг, велејќи: „Дали можеме да знаеме што е ова ново учење за кое зборуваш? 20 Зашто ти принесуваш некои чудни работи до нашите уши: затоа би сакале да знаеме што значат тие работи. 21 (Зашто сите Атињани и странци што беа таму го поминаа своето време во ништо друго, освен да кажат или да слушнат нешто ново.) 22 Тогаш Павле застана среде Марсовиот рид и рече: „Атински луѓе, сфаќам дека во сè сте премногу суеверни. 23 Зашто, додека поминував и ги гледав твоите побожности, најдов жртвеник со овој натпис: НА НЕПОЗНАТИОТ БОГ. Затоа, на кого вие незнаејќи му се поклонувате, јас ви го објавувам. 24 Бог, кој го создаде светот и се што е во него, бидејќи е Господар на небото и на земјата, не живее во храмови направени со раце; 25 Ниту се поклонува со човечки раце, како да му треба нешто, бидејќи на сите им дава живот, здив и сè; 26 И од една крв ги создаде сите народи на луѓе за да живеат на сето лице на земјата, и ги определи времињата што беа претходно одредени и границите на нивното живеење; 27 За да го бараат Господа, ако можеби го почуствуваат и го најдат, иако не е далеку од секој од нас.

28 Зашто во него живееме, се движиме и го имаме нашето битие; како што рекоа и некои ваши поети: „Зашто и ние сме негово потомство. 29 Затоа што сме Божји потомци, не треба да мислиме дека Божеството е слично на злато, или сребро или камен, врежано со уметност и човечка замисла. 30 И на времињата на ова незнаење Бог им намигна; но сега им заповеда на сите луѓе да се покајат насекаде: 31 Затоа што тој одреди ден во кој праведно ќе му суди на светот преку човекот што го одреди; за што тој им даде уверување на сите луѓе, со тоа што го воскресна од мртвите. 32 А кога слушнаа за воскресението на мртвите, некои се потсмеваа, а други велеа: „Ќе те слушнеме пак за тоа. 33 Павле си замина од нив. 34 Но, некои луѓе се придружија кон него и поверуваа, меѓу кои беше и Дионисиј Ареопагит и една жена по име Дамарис и други со нив. ПОГЛАВЈЕ 18 1 По ова Павле замина од Атина и дојде во Коринт; 2 И најде еден Евреин по име Акила, роден во Понт, неодамна дојден од Италија, со својата жена Прискила; (затоа што Клавдиј им заповедал на сите Евреи да си заминат од Рим:) и дошол кај нив. 3 И бидејќи беше од ист занает, остана со нив и работеше, зашто поради нивната работа тие беа шатори. 4 А тој размислуваше во синагогата секоја сабота и ги убедуваше Јудејците и Грците. 5 А кога Сила и Тимотеј дојдоа од Македонија, Павле беше притиснат во духот и им посведочи на Јудејците дека Исус е Христос. 6 А кога тие се спротивставија и хулеа, тој ја затресе облеката и им рече: „Вашата крв нека биде на вашите глави; Јас сум чист: отсега па натаму ќе одам кај незнабошците. 7 И отиде оттаму и влезе во куќата на еден човек, по име Јуст, кој се поклонуваше на Бога, чиј дом тешко се спојуваше со синагогата. 8 А Крисп, началникот на синагогата, поверува во Господа со сиот Негов дом; и мнозина од Коринтјаните што слушнаа поверуваа и се крстија. 9 Тогаш Господ му рече на Павле ноќе со видение: „ Не плаши се, туку зборувај и не молчи! 10 Зашто јас сум со тебе и никој нема да те натера да те повреди, зашто имам многу народ во овој град. 11 И остана таму една година и шест месеци, поучувајќи го Божјото слово меѓу нив. 12 А кога Галион беше заменик на Ахаја, Евреите еднодушно се побунија против Павле и го одведоа на судот. 13 Велејќи: „Овој ги убедува луѓето да Му се поклонуваат на Бога спротивно на законот. 14 А кога Павле сакаше да ја отвори устата своја, Галион им рече на Евреите: „Ако се работи за погрешна или злобна развратност, о Евреи, би сакал да трпам со вас. 15 Но, ако се работи за зборови и имиња, и за вашиот закон, погледнете го; зашто јас нема да бидам судија за такви работи. 16 И ги избрка од судската столица.

Дела на апостолите

17 Тогаш сите Грци го зедоа Состен, началникот на синагогата, и го претепаа пред судот. А Галио не се грижеше за ништо од тие работи. 18 По ова, Павле остана таму уште долго време, а потоа ги остави браќата и отплови оттаму во Сирија, а со него и Прискила и Акила; откако ја скрати главата во Кенхреја, зашто имаше завет. 19 И дојде во Ефес и ги остави таму, а самиот влезе во синагогата и се расправаше со Јудејците. 20 Кога го посакаа да остане подолго време со нив, тој не се согласи; 21 Но се поздрави со нив, велејќи: „Морам да го празнувам овој празник што доаѓа во Ерусалим, но пак ќе се вратам кај вас, ако сака Бог. И отплови од Ефес. 22 А кога слета во Цезареја, отиде и ја поздрави црквата, слезе во Антиохија. 23 И откако помина таму некое време, отиде и по ред ја обиколи целата земја Галатија и Фригија, зајакнувајќи ги сите ученици. 24 А еден Евреин по име Аполос, роден во Александрија, елоквентен човек и моќен во Писмото, дојде во Ефес. 25 Овој човек беше поучен за Господовиот пат; и со горлив дух, зборуваше и поучуваше внимателно за Господовите работи, знаејќи само за крштевањето на Јован. 26 А тој почна смело да зборува во синагогата: Кого, кога го слушнаа Акила и Прискила, го одведоа кај себе и подобро му го објаснија Божјиот пат. 27 И кога сакаше да помине во Ахаја, браќата напишаа, поттикнувајќи ги учениците да Го примат: Кој, кога дојде, им помогна многу на оние што поверуваа преку благодатта. 28 Зашто тој силно ги убедуваше Евреите, и тоа јавно, покажувајќи преку Писмото дека Исус е Христос.

10 И тоа продолжи во период од две години; така што сите што живееја во Азија го чуја зборот на Господ Исус, и Евреите и Грците. 11 И Бог направи посебни чуда со рацете на Павле: 12 Така, од неговото тело на болните им носеа марамчиња или престилки, и болестите се оддалечуваа од нив и злите духови излегуваа од нив. 13 Тогаш некои од скитниците Евреи, егзорцисти, се нафатија да го повикаат името на Господ Исус над оние што имаа зли духови, велејќи: „Ве заколнуваме во Исуса, Кого Павле го проповеда. 14 А имаше седум синови на еден Скева, Евреин, и свештенички поглавар, кој го направи тоа. 15 А злиот дух одговори и рече: „Го знам Исуса, а го знам Павле; но кои сте вие? 16. А човекот во кој беше злиот дух скокна врз нив, ги совлада и ги победи, така што тие избегаа од таа куќа голи и ранети. 17 И тоа им беше познато на сите Евреи и Грци кои живееја во Ефес; и сите ги обзеде страв, и името на Господ Исус се возвеличи. 18 А мнозина што поверуваа доаѓаа, ги исповедаа и ги кажуваа своите дела. 19 Многумина од оние што се занимаваа со љубопитни уметности ги собраа своите книги и ги изгореа пред сите луѓе; 20 Така Божјото слово растеше и преовладуваше. 21 По завршувањето на ова, Павле намисли во духот, кога помина низ Македонија и Ахаја, да оди во Ерусалим, велејќи: „Откако ќе бидам таму, морам да го видам и Рим. 22 И испрати во Македонија двајца од оние што му служеа, Тимотеј и Ераст; но тој самиот остана во Азија една сезона. 23 И во исто време не се појави мала мешаница околу тој пат. 24 Зашто, еден човек по име Димитриј, сребреник, кој правеше сребрени светилишта за Дијана, не им донесе мала добивка на мајсторите; 25 Кого ги повика заедно со работниците од слични занимања и рече: „Господа, знаете дека со овој занает го имаме своето богатство. 26 Освен тоа, гледате и слушате, дека овој Павле не сам во Ефес, туку речиси низ цела Азија, убеди и одврати многу народ, велејќи дека тие не се богови, направени со раце. 27 Така што не само овој наш занает е во опасност да се поништи; но и да се презре храмот на големата божица Дијана и да се уништи нејзината величественост на која и се поклонува цела Азија и светот. 28 А кога ги слушнаа овие зборови, се наполнија со гнев и извикаа, велејќи: „Голема е Дијана од Ефес“. 29 И целиот град се наполни со збунетост: и откако ги фатија Гај и Аристарх, Македонците, другари на Павле на пат, тие едногласно втрчаа во театарот. 30 А кога Павле сакаше да влезе кај народот, учениците не му дозволија. 31 И некои од началникот на Азија, кои беа негови пријатели, испратија кај него за да не сака да влезе во театарот.

ПОГЛАВЈЕ 19 1 И се случи, додека Аполос беше во Коринт, Павле, откако помина низ горните брегови, дојде во Ефес, и најде некои ученици, 2 Тој им рече: „Дали го примивте Светиот Дух откако поверувавте? А тие му рекоа: „Не сме чуле дали има Свети Дух. 3 А тој им рече: „Со што тогаш се крстивте? А тие рекоа: до Јовановото крштевање. 4 Тогаш Павле рече: „Јован навистина крштеваше со крштевањето на покајание, велејќи му на народот да веруваат во Оној што треба да дојде по него, односно во Христос Исус. 5 Кога го слушнаа ова, се крстија во името на Господ Исус. 6 А кога Павле ги положи рацете врз нив, Светиот Дух слезе врз нив; и тие зборуваа на јазици и пророкуваа. 7 А сите луѓе беа околу дванаесет. 8 И влезе во синагогата и храбро зборуваше три месеци, расправајќи и убедувајќи ги работите за Божјото царство. 9 Но, кога нуркачите се закоравија и не поверуваа, туку зборуваа лошо за тој пат пред мноштвото, тој се оддалечи од нив и ги одвојуваше учениците, расправајќи се секој ден во училиштето на еден Тиран.

Дела на апостолите

32 Некои викаа едно, а други друго, зашто собранието беше збунето; а поголемиот дел не знаеше зошто се собраа. 33 И го извлекоа Александар од мноштвото, а Јудејците го изведоа. И Александар ѕвонеше со раката и сакаше да се брани пред народот. 34 Но, кога дознаа дека тој е Евреин, сите во еден глас околу два часа извикаа: „Голема е Дијана од Ефес“. 35 А кога градскиот службеник го смири народот, рече: „Ефесци, кој човек е таму што не знае дека градот на Ефешаните е обожавател на големата божица Дијана и на ликот што падна од Јупитер ? 36 Затоа, бидејќи не може да се зборува против тоа, треба да бидете тивки и да не правите ништо избрзано. 37 Зашто вие ги доведовте овде овие луѓе, кои не се ограбувачи на цркви, ниту пак хулници на вашата божица. 38 Затоа, ако Димитриј и занаетчиите што се со него имаат некаква работа против некого, законот е отворен, а има и пратеници: нека се расправаат еден со друг. 39 Но, ако прашате нешто во врска со други работи, тоа ќе се одреди на законски собир. 40 Зашто, ние сме во опасност да бидеме доведени во прашање за денешниот метеж, бидејќи нема причина поради која можеме да дадеме сметка за овој метеж. 41 А кога го рече тоа, го распушти собирот.

15 И отпловивме оттаму, а следниот ден дојдовме против Хиос; а следниот ден стигнавме во Самос и останавме во Трогилиум; а следниот ден дојдовме во Милет. 16 Зашто Павле реши да плови по Ефес, зашто не сакаше да го помине времето во Азија, зашто побрза, ако беше можно, да биде во Ерусалим на денот на Педесетницата. 17 И од Милет испрати во Ефес и ги повика старешините на црквата. 18 А кога дојдоа кај Него, тој им рече: „Знаете, од првиот ден кога дојдов во Азија, како бев со вас во сите времиња; 19 Служејќи му на Господа со сета понизност на умот, и со многу солзи и искушенија, што ме снајдоа поради заседанието на Јудејците. 20 И како не задржав ништо што ви беше корисно, туку ви покажав и ве поучив јавно и од куќа до куќа, 21 Сведочејќи им на Евреите и на Грците, покајание кон Бога и вера во нашиот Господ Исус Христос. 22 И сега, ете, одам врзан во духот во Ерусалим, не знаејќи што ќе ме снајде таму. 23 Освен тоа што Светиот Дух сведочи во секој град, велејќи дека ме пребиваат окови и неволји. 24 Но, ништо од овие работи не ме придвижува, ниту го сметам за драг мојот живот, за да го завршам мојот пат со радост и службата што ја примив од Господ Исус, за да сведочам за Евангелието на Божјата благодат. . 25 И сега, ете, знам дека сите вие, меѓу кои отидов проповедајќи го царството Божјо, нема повеќе да го гледате моето лице. 26 Затоа ве наведувам да го запишете овој ден дека сум чист од крвта на сите луѓе. 27 Зашто не се оддалечив да ви ги објавам сите Божји совети. 28 Затоа, внимавајте на себе и на целото стадо, над кое Светиот Дух ве постави за надгледници, за да ја пасете Божјата црква, која Тој ја купи со својата крв. 29 Зашто, ова го знам, дека по моето заминување ќе влезат меѓу вас жестоки волци, кои нема да го штедат стадото. 30 И самите од вас ќе се појават луѓе кои ќе зборуваат изопачени работи за да ги повлечат учениците по себе. 31 Затоа, внимавајте и запомнете дека во период од три години не престанав да предупредувам секоја ноќ и ден со солзи. 32 И сега, браќа, ве предавам на Бога и на словото на Неговата благодат, кое може да ве изгради и да ви даде наследство меѓу сите осветени. 33 Не сум посакувал ничие сребро, злато или облека. 34 Да, вие самите знаете дека овие раце ми служеа на моите потреби и на оние што беа со мене. 35 Сè ви покажав дека, трудејќи се, треба да ги поддржувате слабите и да се сеќавате на зборовите на Господ Исус, како тој рече: „ Поблагословено е да се дава отколку да се прима. 36 А кога го рече тоа, клекна и се помоли со сите нив. 37 И сите силно плачеа, па паднаа на вратот на Павле и го бакнаа,

ПОГЛАВЈЕ 20 1 И откако престана вревата, Павле ги повика учениците, ги прегрна и замина да оди во Македонија. 2 А кога ги помина тие краишта и многу ги поттикна, дојде во Грција, 3 И таму остана три месеци. И кога Евреите го чекаа, додека сакаше да отплови во Сирија, тој сакаше да се врати низ Македонија. 4 И таму го придружуваше во Азија Сопатер од Берија; а од Солунјаните Аристарх и Секунд; и Гај Дербиски и Тимотеј; а од Азија Тихик и Трофим. 5 Овие што одеа пред нас останаа за нас во Троада. 6 И отпловивме од Филипи по деновите на бесквасните лебови и дојдовме кај нив во Троада за пет дена; каде што престојувавме седум дена. 7 А на првиот ден од седмицата, кога учениците се собраа да кршат леб, Павле им проповедаше, подготвен да замине утре; и го продолжил говорот до полноќ. 8И имаше многу светла во горната соба, каде што беа собрани заедно. 9 А таму седеше на прозорецот еден млад човек по име Евтих, кој заспа во длабок сон; 10 А Павле слезе, падна врз него и, прегрнувајќи го, рече: „Не мачете се; зашто неговиот живот е во него. 11 И кога се врати, кршеше леб, јадеше и зборуваше долго, дури до пладне, па си замина. 12 И го доведоа младиот човек жив, и не беа малку утешени. 13 А ние отидовме пред да броиме и отпловивме до Асос, таму сакајќи да го примиме Павле, зашто така нареди, мислејќи да оди пешки. 14 А кога се сретна со нас во Асос, го примивме и дојдовме во Митилена.

Дела на апостолите

38 Најмногу тагувам поради зборовите што ги кажа, да не го гледаат повеќе неговото лице. И тие го придружуваа до бродот.

21 И тие се известени за тебе дека ги учиш сите Јудејци, кои се меѓу незнабошците, да го напуштат Мојсеј, велејќи дека не треба да ги обрежуваат своите деца, ниту да одат по обичаите. 22 Значи, што е тоа? мноштвото мора да се собере: зашто ќе чујат дека си дојден. 23 Затоа направи го ова што ти го кажуваме: Имаме четворица мажи кои имаат завет; 24 Земи ги и очисти се со нив и терај ги за да си ги избричат главите; но и ти самиот да одиш уредно и да го пазиш законот. 25 Што се однесува до незнабошците кои веруваат, напишавме и заклучивме дека тие не забележуваат такво нешто, освен само да се чуваат од принесување на идолите, од крв, и од задавени и од блуд. 26 Тогаш Павле ги зеде луѓето и следниот ден, очистувајќи се со нив, влезе во храмот, за да го означи исполнувањето на деновите на очистување, додека не се принесе жртва за секој од нив. 27 А кога се навршија седумте денови, Евреите од Азија, кога Го видоа во храмот, го разбудија сиот народ и положија раце врз него, 28 Извикувајќи, луѓе Израелци, помогнете: Ова е човекот што ги поучува сите луѓе насекаде против народот, законот и ова место; 29 (Зашто и претходно го видоа со него во градот Трофим Ефесец, за кого мислеа дека Павле го донел во храмот). 30 И сиот град се раздвижи, а народот истрча заедно, го зедоа Павле и го извлекоа надвор од храмот, а вратите веднаш беа затворени. 31 И кога сакаа да го убијат, началникот на четата му стигна вест дека целиот Ерусалим е во метеж. 32 Тие веднаш зедоа војници и стотници и притрчаа кон нив, и кога ги видоа началникот и војниците, оставија да го тепаат Павле. 33 Тогаш началникот се приближи, го зеде и заповеда да го врзат со две синџири; и побара кој е тој и што направил. 34 А некои викаа едно, други друго, меѓу мноштвото; 35 И кога дојде на скалите, беше така, што го носеа војниците поради насилството на народот. 36 Зашто, мноштвото народ го следеше и викаше: „Бегај го!“ 37 И додека Павле требаше да го одведат во замокот, тој му рече на началникот: „Можам ли да ти зборувам? Кој рече, можеш ли да зборуваш грчки? 38 Зарем не си ти тој Египќанец, кој пред овие денови крена врева и изведе во пустината четири илјади луѓе убијци? 39 Но Павле рече: „Јас сум Евреин од Тарс, град во Киликија, граѓанин на никаков град; 40 А кога му даде дозвола, Павле застана на скалите и му мавташе со раката на народот. И кога настана голема тишина, тој им зборуваше на хебрејски јазик, велејќи:

ПОГЛАВЈЕ 21 1 И се случи, откако бевме извлечени од нив и тргнавме, дојдовме со прав пат до Кус, а следниот ден до Родос, а оттаму до Патара. 2 И најдовме кораб што плови кон Феникија, се качивме и тргнавме. 3 А кога го откривме Кипар, го оставивме од левата страна, отпловивме во Сирија и слетавме во Тир, зашто таму бродот требаше да го ослободи нејзиниот товар. 4 И кога најдовме ученици, останавме таму седум дена, кој преку Духот му рече на Павле да не оди во Ерусалим. 5 А кога ги завршивме тие денови, отидовме и си отидовме; и сите нѐ доведоа на пат, со жени и деца, додека не излеговме од градот, а ние клекнавме на брегот и се помоливме. 6 И кога се оставивме еден со друг, се качивме на бродот; и пак се вратија дома. 7 А кога го завршивме нашиот пат од Тир, дојдовме во Птолемаида, ги поздравивме браќата и останавме кај нив еден ден. 8 А утредента ние, кои бевме од Павловото друштво, отидовме и дојдовме во Цезареја, и влеговме во домот на евангелистот Филип, кој беше еден од седумте; и остана со него. 9И истиот човек имаше четири ќерки, девици, кои пророкуваа. 10 И додека престојувавме таму многу денови, од Јудеја слезе еден пророк, по име Агав. 11 А кога дојде кај нас, го зеде појасот на Павле, ги врза рацете и нозете и рече: „Вака вели Светиот Дух: Евреите во Ерусалим ќе го врзат човекот што го поседува овој појас и ќе го предадат во рацете на незнабошците. 12 А кога го чувме тоа, и ние и оние од тоа место, Го молевме да не оди во Ерусалим. 13 Тогаш Павле одговори: „Што сакаш да плачеш и да ми го скршиш срцето? зашто јас сум подготвен не само да бидам врзан, туку и да умрам во Ерусалим за името на Господ Исус. 14 А кога не сакаше да се убеди, ние престанавме, велејќи: „Да биде волјата Господова! 15 А по тие денови ги зедовме нашите коли и се искачивме во Ерусалим. 16 Со нас отидоа и некои од учениците од Цезареја, и доведоа со себе еден Мнасон од Кипар, стар ученик, кај кого треба да живееме. 17 А кога дојдовме во Ерусалим, браќата нѐ примија со задоволство. 18 А следниот ден Павле влезе со нас кај Јаков; и сите старешини беа присутни. 19 И кога ги поздрави, особено им кажа што Бог направил меѓу незнабошците преку својата служба. 20 А кога го чуја тоа, Го прославија Господа и Му рекоа: „Гледаш, брате, колку илјадници Евреи веруваат; и сите се ревносни за законот:

ПОГЛАВЈЕ 22 1 Луѓе, браќа и татковци, слушајте ја мојата одбрана што ви ја давам сега.

Дела на апостолите

2 (А кога слушнаа дека им зборува на хебрејски јазик, тие уште повеќе молчеа, и тој рече:) 3 Јас сум навистина човек Евреин, роден во Тарс, град во Киликија, но воспитан во овој град пред нозете на Гамалиел и поучен според совршениот начин на законот на татковците и бил ревносен кон Боже, како што сте сите вие денес. 4 И јас го прогонував вака до смрт, врзував и давав во затвори и мажи и жени. 5 Како што сведочи и првосвештеникот и целиот имот на старешините, од кои добив писма до браќата и отидов во Дамаск, да ги доведам оние што беа таму врзани во Ерусалим, за да бидат казнети. 6 И се случи, кога патував и се приближував до Дамаск околу пладне, одеднаш од небото заблеска голема светлина околу мене. 7 И паднав на земја и чув глас како ми вели: Савле, Савле, зошто ме прогонуваш? 8 А јас одговорив: Кој си ти, Господи? А тој ми рече: Јас сум Исус од Назарет, Кого ти го прогонуваш. 9 А оние што беа со мене навистина ја видоа светлината и се уплашија; но тие не го чуја гласот на оној што ми зборуваше. 10 И реков: Што да правам, Господи? И Господ ми рече: Стани и оди во Дамаск; и таму ќе ти биде кажано за сè што ти е определено да правиш. 11 И кога не можев да ја видам славата на таа светлина, водена од рацете на оние што беа со мене, дојдов во Дамаск. 12 И еден Ананија, побожен човек според законот, кој имаше добар извештај за сите Евреи што живееја таму, 13. И истиот час погледнав кон него. 14 А тој рече: „Богот на нашите татковци те избра, за да ја знаеш Неговата волја и да го видиш Праведникот и да го чуеш гласот на неговата уста. 15 Зашто ќе бидеш негов сведок пред сите луѓе за она што си го видел и слушнал. 16 А сега зошто заостануваш? стани, крсти се и измиј ги своите гревови, повикувајќи го името Господово. 17 И се случи, кога повторно дојдов во Ерусалим, дури и додека се молев во храмот, бев во занес; 18 И го видов како ми вели: „ Побрзај и излези брзо од Ерусалим, зашто нема да го примат твоето сведоштво за мене. 19 И реков: Господи, знаат дека ги затворав и ги тепав во секоја синагога оние што веруваа во Тебе. 20 А кога се пролеа крвта на твојот маченик Стефан, и јас стоев и се согласив на неговата смрт и ја чував облеката на оние што го убиваа. 21 А тој ми рече: „ Оди си, зашто ќе те испратам далеку кај незнабошците. 22 И му дадоа слушање на овој збор, а потоа го кренаа својот глас и рекоа: „Бегај го таквиот човек од земјата, зашто не е достојно да живее. 23 И додека викаа, ја соблекоа облеката и фрлаа прав во воздухот, 24 Главниот капетан заповеда да го доведат во замокот и заповеда да го испитаат со камшикување; за да знае зошто така викаат против него. 25 И додека го врзуваа со танги, Павле му рече на стотникот што стоеше кај него: „Дали е дозволено да камшикуваш Римјанец и неосуден?

26 Кога стотникот го слушна тоа, отиде и му рече на началникот, велејќи: „Внимавај што правиш, зашто овој човек е Римјанин. 27 Тогаш дојде главниот капетан и му рече: „Кажи ми, дали си Римјанин? Тој рече: Да. 28 А началникот одговори: „Со голема сума ја добив оваа слобода. А Павле рече: Но, јас се родив слободен. 29 Тогаш веднаш се оддалечија од него, што требаше да го испита; 30 Утредента, бидејќи сакаше да знае зошто е обвинет од Евреите, го одврза од неговите чети и им заповеда да се појават првосвештениците и сиот нивен совет, па го симна Павле и го постави пред нив. ПОГЛАВЈЕ 23 1 А Павле, искрено гледајќи го соборот, рече: „Браќа и браќа, до денес живеам со сета чиста совест пред Бога. 2 И првосвештеникот Ананија им заповеда на оние што стоеја покрај него да го удираат по уста. 3 Тогаш Павле му рече: „Бог ќе те удри, обеле ѕид, зашто седиш да ми судиш според законот и заповедаш да ме удираат спротивно на законот? 4 А оние што стоеја, рекоа: „Дали го навредуваш Божјиот првосвештеник? 5 Тогаш Павле рече: „Не знам, браќа, дека тој е првосвештеник, зашто е напишано: „Не зборувај зло за началникот на својот народ. 6 Но, кога Павле разбра дека едниот дел се садукеи, а другиот фарисеи, извика на соборот: „Луѓе и браќа, јас сум фарисеј, син на фарисеј: од надежта и воскресението на мртвите сум повикан. во прашање. 7 А кога го рече тоа, настана расправија меѓу фарисеите и садукеите, и мноштвото се подели. 8 Зашто садукеите велат дека нема воскресение, ниту ангел, ниту дух, а фарисеите ги исповедаат и двете. 9 И се крена голем вик, а книжниците што беа од фарисеите станаа и се скараа, велејќи: „Не наоѓаме зло во овој човек; но ако му зборувал дух или ангел, да не се бориме против Бог. 10 А кога настана голема расправија, началникот, плашејќи се дека Павле ќе биде распарчен од нив, им заповеда на војниците да слезат и да го земат со сила од меѓу себе и да го доведат во замокот. 11 А следната ноќ Господ застана покрај него и рече: „ Биди радосен Павле! 12 А кога се раздени, некои од Јудејците се собраа и се обврзаа со проклетство, велејќи дека нема да јадат ниту да пијат додека не го убијат Павле. 13 А тие беа повеќе од четириесет што го направија овој заговор. 14 И дојдоа кај првосвештениците и старешините и рекоа: „Се врзавме со големо проклетство, да не јадеме ништо додека не го убиеме Павле. 15 Затоа сега вие со соборот му означувате на началникот да ви го донесе утре, како да сакате да прашате нешто посовршено за него; и ние, или кога и да се приближи, сме подготвени да го убиеме. 16 А кога слушна синот на сестрата на Павле за нивното лежење, отиде и влезе во дворецот и му кажа на Павле.

Дела на апостолите

17 Тогаш Павле повика еден од стотниците кај себе и рече: „Доведете го овој млад човек кај началникот, зашто има нешто да му каже. 18 И го зеде, го доведе кај началникот и рече: „Затвореникот Павле ме повика кај себе и ме молеше да ти го доведам овој млад човек, кој има што да ти каже. 19 Тогаш началникот го фати за рака, отиде со него настрана и го праша: „Што имаш да ми кажеш? 20 А тој рече: „Евреите се согласија да те посакаат утре да го симнеш Павле на соборот, како да ќе го прашаат нешто посовршено. 21. барам ветување од тебе. 22 Тогаш началникот го пушти младиот човек да си оди и му заповеда: „Немој да кажеш никому дека ми го кажа тоа. 23 И повика при себе двајца стотници, велејќи: „Подготви двесте војници да одат во Цезареја, шеесет и десет коњаници и двесте копјести во третиот час од ноќта; 24 И дајте им животни, за да го качат Павле и да го доведат на безбедно кај управителот Феликс. 25 И напиша писмо вака: 26 Клавдиј Лисиј му испраќа поздрав на најдобриот управител Феликс. 27 Овој човек беше фатен од Евреите и требаше да биде убиен од нив. 28 И кога сакав да ја знам причината поради која го обвинија, го изведов во нивниот совет. 29 Кого го сфатив дека е обвинет за прашања од нивниот закон, но дека нема ништо достојно за смрт или за обврзници. 30 А кога ми кажаа дека Евреите го чекаат тој човек, веднаш испратив кај тебе и им заповедав на неговите обвинители да кажат пред тебе што имаат против него. Збогум. 31 Тогаш војниците, како што им беше заповедано, го фатија Павле и го доведоа ноќе во Антипатрис. 32 Утредента ги оставија коњаниците да одат со него и се вратија во замокот. 33Кој, кога дојдоа во Цезареја и му го предадоа посланието на управителот, му го претставија и Павле. 34 А кога гувернерот го прочита писмото, праша за која провинција е тој. И кога разбра дека е од Киликија; 35 Ќе те слушнам, рече тој, кога ќе дојдат и твоите обвинители. И заповеда да го чуваат во Иродовиот суд.

5 Зашто, овој човек го најдовме заразен човек и поттикнувач на бунт меѓу сите Евреи по целиот свет и водач на сектата на Назареците. 6 Кој исто така се обиде да го оскверни храмот; 7 Но началникот Лисија дојде на нас и со големо насилство го одзеде од нашите раце, 8 Заповеда на своите обвинители да дојдат кај тебе: испитувајќи кого самиот можеш да знаеш за сето тоа, за што го обвинуваме. 9 И Евреите се согласија, велејќи дека тоа е така. 10 Тогаш Павле, откако управителот му мавна да зборува, одговори: „Бидејќи знам дека многу години си судија на овој народ, јас си одговарам уште порадосно. 11 Зашто, за да разбереш, дека има уште дванаесет дена откако отидов во Ерусалим да се поклонам. 12 И не ме најдоа во храмот да се расправам со никого, ниту да го кревам народот, ниту во синагогите, ниту во градот. 13 Ниту можат да го докажат она за што сега ме обвинуваат. 14 Но, ти го признавам ова, дека според начинот на кој тие го нарекуваат ерес, така му се поклонувам на Богот на моите татковци, верувајќи во сè што е напишано во Законот и во пророците. 15 И имајте надеж во Бога, што и тие самите го дозволуваат, дека ќе има воскресение на мртвите, и на праведните и на неправедните. 16 И затоа се вежбам, секогаш да имам совест без навреда пред Бога и кон луѓето. 17 Сега, по многу години, дојдов да му донесам милостина на мојот народ и приноси. 18. Тогаш некои Евреи од Азија ме најдоа очистен во храмот, ниту со мноштво, ниту со метеж. 19 Кој требаше да биде овде пред тебе и да се противи, ако имаа нешто против мене. 20 Или, пак, нека кажат овие овде, ако нашле нешто зло што прави во мене, додека стоев пред соборот, 21 Освен за овој еден глас, што извикав стоејќи меѓу нив: „Допирајќи го воскресението на мртвите, јас сум доведен во прашање од вас денес. 22 А кога Феликс го слушна тоа, знаејќи го тој пат подобро, ги одложи и рече: „Кога ќе слезе началникот Лисија, началникот на Лисија, ќе ја знам сè што е твојата работа. 23 И му заповеда на еден стотник да го чува Павле и да му остави слобода и да не му забранува на никој од неговите познаници да му служи или да дојде кај него. 24 А по неколку денови, кога дојде Феликс со својата жена Друсила, која беше Еврејка, го испрати Павле и го чу за верата во Христа. 25 И додека размислуваше за праведноста, воздржаноста и идниот суд, Феликс се потресе и одговори: „Оди си за овој пат; кога ќе имам погодна сезона, ќе те повикам. 26 Тој се надеваше и дека требаше да му бидат дадени пари од Павле, за да го ослободи; затоа почесто го испраќаше и разговараше со него. 27 Но по две години Поркиј Фест влезе во собата на Феликс, а Феликс, сакајќи да им покаже на Јудејците задоволство, го остави Павле врзан.

ПОГЛАВЈЕ 24 1 По пет дена дојде првосвештеникот Ананија со старешините и со еден говорник по име Тертул, кој го извести управителот против Павле. 2 И кога беше повикан, Тертул почна да го обвинува, велејќи: „Гледајќи дека со тебе уживаме во голема тишина и дека со твојата промисла се прават многу достојни дела на овој народ, 3 Го прифаќаме секогаш, и на сите места, најблагороден Феликс, со сета благодарност. 4 И покрај тоа, за да не ти бидам дополнително досаден, те молам да нè слушнеш од твојата милост неколку зборови.

Дела на апостолите

ПОГЛАВЈЕ 25

началниците и началниците на градот, по заповед на Фест беше изведен Павле. 24. А Фест рече: „Царе Агрипа, и сите луѓе што се тука со нас, го гледате овој човек, за кого целото мноштво Евреи постапи со мене, и во Ерусалим, а и овде, викајќи дека не треба да живеј повеќе. 25 Но, кога сфатив дека не направил ништо достојно за смрт, и дека тој самиот се жалел до Август, решив да го испратам. 26 За кои немам што да му напишам на мојот господар. Затоа, го изведов пред тебе, а особено пред тебе, царе Агрипа, за, по испитувањето, да имам нешто да напишам. 27 Зашто ми се чини неразумно да се испрати затвореник, а не да се означуваат злосторствата што се направени против него.

1 А кога Фест дојде во покраината, по три дена се вознесе од Цезареја во Ерусалим. 2 Тогаш првосвештеникот и јудејскиот поглавар го известија против Павле и го молеа: 3 И посака милост против него, за да го испрати во Ерусалим, за да го убијат. 4 Но Фест одговори дека Павле треба да се чува во Цезареја, а тој самиот наскоро да замине таму. 5 Затоа, рече тој, кои меѓу вас се способни, нека одат со мене и нека го обвинат овој човек, ако во него има некакво зло. 6 И кога остана меѓу нив повеќе од десет дена, слезе во Цезареја; а утредента седејќи на судската столица заповеда да го доведат Павле. 7 А кога дојде, Евреите што слегоа од Ерусалим застанаа наоколу и му наложија на Павле многу и тешки жалби, кои не можеа да ги докажат. 8 Додека тој самиот одговараше: „Јас ништо не сум навредил ниту против јудејскиот закон, ниту против храмот, ниту против цезарот. 9 Но Фест, сакајќи да им се допадне на Јудејците, му одговори на Павле и рече: „Ќе отидеш ли во Ерусалим и таму да бидеш суден за тоа пред мене? 10 Тогаш Павле рече: „Стојам пред судот на Цезар, каде што треба да бидам суден; 11 Зашто, ако сум престапник или сум направил нешто што е достојно за смрт, одбивам да не умрам; Апелирам до Цезар. 12 Тогаш Фест, кога се посоветуваше со соборот, одговори: „Дали ти се жалеше на цезарот? ќе отидеш кај Цезар. 13 По неколку денови, царот Агрипа и Берника дојдоа во Цезареја да го поздрават Фест. 14 А кога беа таму многу денови, Фест му ја соопшти на царот Павловото, велејќи: „Еден човек остана во окови од Феликс. 15 За кого, кога бев во Ерусалим, првосвештениците и јудејските старешини ме известија, сакајќи да му судат. 16 На кои им одговорив: „Римјаните не се начин да издадат некого да умре, пред обвинетиот да ги има обвинетите лице в лице и да има дозвола сам да одговара за злосторството што е поставено против него. 17 Затоа, кога дојдоа овде, утредента седнав на судиското столче без никакво одлагање и заповедав да го изведат човекот. 18 Против кого кога станаа обвинителите, не поднесоа никакво обвинение за такви работи како што мислев: 19 Но имаа одредени прашања против него за нивното суеверие и за еден мртов Исус, за кого Павле потврди дека е жив. 20 И бидејќи се сомневав во такви прашања, го прашав дали ќе оди во Ерусалим и таму ќе биде суден за овие работи. 21 Но, кога Павле апелираше да биде задржан на сослушувањето на Август, заповедав да го чуваат додека не го испратам кај Цезар. 22 Тогаш Агрипа му рече на Фест: „И јас самиот би го слушнал тој човек. Утре, рече тој, ќе го слушнете. 23 Утредента, кога дојде Агрипа и Берника, со голема раскошност, и влезе во местото на слушање, со

ПОГЛАВЈЕ 26 1 Тогаш Агрипа му рече на Павле: „Ти е дозволено да зборуваш за себе. Тогаш Павле ја испружи раката и си одговори: 2 Се сметам дека сум среќен, царе Агрипа, зашто ќе одговарам денес пред тебе за сето она за што ме обвинуваат Евреите: 3 Особено затоа што знам дека си експерт за сите обичаи и прашања што ги има меѓу Евреите; затоа те молам трпеливо да ме слушаш. 4 Мојот начин на живот од мојата младост, кој беше најпрво меѓу мојот народ во Ерусалим, ги знаат сите Евреи; 5 Кои ме знаеја од почетокот, ако би посведочиле, дека по најтешката секта на нашата религија сум живеел фарисеј. 6 И сега стојам и ми се суди поради надежта на ветувањето од Бога на нашите татковци: 7 На кое ветување нашите дванаесет племиња, кои веднаш му служат на Бога дење и ноќе, се надеваат дека ќе дојдат. Заради која надеж, царе Агрипа, ме обвинуваат Евреите. 8 Зошто да се смета за нешто неверојатно кај вас дека Бог треба да ги воскреснува мртвите? 9 Навистина со себе мислев дека треба да правам многу работи спротивно на името на Исус од Назарет. 10 Тоа го направив и во Ерусалим, а многу светци затворив во затвор, добивајќи власт од првосвештениците; и кога беа убиени, јас го дадов својот глас против нив. 11 И јас ги казнував често во секоја синагога и ги терав да хулат; и бидејќи бев многу лут против нив, ги прогонував дури и до туѓи градови. 12 А кога отидов во Дамаск со власт и налог од првосвештениците, 13 На пладне, цару, видов на патот светлина од небото, над светлината на сонцето, која свети околу мене и на оние што патуваа со мене. 14 И кога сите паднавме на земјата, чув глас како ми зборува и велејќи на хебрејски јазик: Савле, Савле, зошто ме прогонуваш? тешко ти е да шутнеш против боцките. 15 А јас реков: Кој си ти, Господи? А тој рече: Јас сум Исус, Кого го прогонуваш.

Дела на апостолите

16 Но стани и застани на нозе, зашто за таа цел ти се јавив, да те направам слуга и сведок и за тоа што си го видел и за она во што ќе ти се јавам; 17 Да те избави од народот и од незнабошците, кај кои сега те испраќам, 18 Да им ги отворам очите и да ги претворам од темнина во светлина и од силата на сатаната кон Бога, за да добијат простување на гревовите и наследство меѓу оние кои се осветени со верата што е во мене. 19 Затоа, царе Агрипа, не бев непослушен на небесното видение; 20 Но најнапред им покажа на нив од Дамаск и во Ерусалим и по сите краишта на Јудеја, а потоа и на незнабошците, дека треба да се покајат и да се обратат кон Бога и да прават дела достојни за покајание. 21 Поради тоа, Јудејците ме фатија во храмот и сакаа да ме убијат. 22 Затоа, добивајќи помош од Бога, продолжувам до денешен ден, сведочејќи им на малите и на големите, не кажувајќи ништо друго освен оние што пророците и Мојсеј рекоа дека треба да дојде: 23. Христос да пострада и тој да биде првиот што ќе воскресне од мртвите и ќе им покаже светлина на луѓето и на незнабошците. 24 И додека тој вака зборуваше за себе, Фест со силен глас рече: „Павле, ти си сам себе; многу учење те прави луд. 25 Но тој рече: „Не сум лут, најблагороден Фесту; но изговорете ги зборовите на вистината и трезвеноста. 26 Зашто царот знае за тоа, пред кого и јас зборувам слободно: зашто сум убеден дека ништо од тоа не му е скриено; бидејќи оваа работа не беше направена во ќош. 27 Царе Агрипа, им веруваш ли на пророците? Знам дека веруваш. 28 Тогаш Агрипа му рече на Павле: „Скоро ме убедуваш да бидам христијанин. 29 А Павле рече: „Би сакал на Бога, не само ти, туку и сите што ме слушаат денес, да бидат речиси и целосно такви какви што сум јас, освен овие окови. 30 А кога го рече тоа, стана царот, управителот и Берника и оние што седеа со нив. 31 А кога тргнаа настрана, разговараа меѓу себе, велејќи: „Овој не прави ништо достојно за смрт или за окови. 32 Тогаш Агрипа му рече на Фест: „Овој човек можеше да биде ослободен, ако не се жалеше до цезарот.

5 И кога пловевме преку Киликското и Памфилиското море, дојдовме во Мира, градот Ликиски. 6 И таму стотникот најде александриски брод кој плови во Италија; и нè стави во него. 7 И кога пловевме бавно многу денови, и малку дојде до Книд, ветрот не трпеше, пловевме под Крит, спроти Салмон; 8 И, едвај поминувајќи го, дојдов до местото што се нарекува убав рај; блиску до каде што беше градот Ласеа. 9 А кога помина многу време и кога пловењето беше сега опасно, бидејќи постот веќе беше минато, Павле ги опомена: 10 И им рече: Господа, гледам дека ова патување ќе биде со штета и многу штета, не само на товарењето и на бродот, туку и на нашите животи. 11 Но, стотникот поверуваше на господарот и сопственикот на бродот, повеќе од она што го кажа Павле. 12 И бидејќи пристаништето не беше удобно за зима, на поголем дел им беше советувано да заминат и оттаму, ако на некој начин можат да стигнат до Феника, а таму до зима; што е засолниште на Крит, а лежи кон југозапад и северозапад. 13 И кога дуваше тивко јужен ветер, мислејќи дека ја постигнале својата цел, оттаму отпловиле, отпловија близу Крит. 14 Но не долго откако против него се крена бурен ветар, наречен Евроклидон. 15 А кога бродот беше фатен и не можеше да го издржи ветрот, ја пуштивме да вози. 16 И трчајќи под еден остров, наречен Клауда, имавме многу работа да дојдеме со чамецот. 17 Кога ги зедоа, користеа помош и го покриваа под бродот; и, плашејќи се да не паднат во живиот песок, истрчаа едра и така беа избркани. 18 А кога многу нѐ потресе бура, следниот ден го олеснија бродот; 19 И на третиот ден со свои раце го исфрливме бродот. 20 И кога во многу денови не се појавија ниту сонце, ниту ѕвезди, и не зафати мала бура, тогаш беше одземена сета надеж дека ќе се спасиме. 21 Но, по долго воздржување, Павле застана среде нив и рече: „Господа, требаше да ме послушате и да не се ослободите од Крит и да ја добиете оваа штета и загуба. 22 И сега ве поттикнувам да бидете расположени: зашто меѓу вас нема да има загуба на ничија душа, освен на бродот. 23 Зашто оваа ноќ застана покрај мене Божјиот ангел, чиј сум јас и на кого му служам, 24 велејќи: „Не плаши се, Павле; треба да бидеш изведен пред цезарот, и ете, Бог ти ги даде сите што пловат со тебе. 25 Затоа, господа, бидете расположени, зашто верувам во Бога дека ќе биде како што ми беше кажано. 26 Но, ние мора да бидеме фрлени на одреден остров. 27 Но, кога дојде четиринаесеттата ноќ, додека нѐ тераа горе-долу во Адрија, околу полноќ, бродарите помислија дека се приближуваат до некоја земја; 28 И озвучија, и најдоа дваесет фатоми; 29 Тогаш плашејќи се да не паднеме на карпи, фрлија четири сидра од крмата и го посакаа тој ден.

ПОГЛАВЈЕ 27 1 И кога беше решено да отпловиме во Италија, тие го предадоа Павле и некои други затвореници на еден по име Јулиј, стотник од четата на Август. 2 И влеговме во бродот Адрамитиум, тргнавме, што значи да пловиме покрај бреговите на Азија; со нас е еден Аристарх, Македонец од Солун. 3 А следниот ден допревме до Сидон. А Јулиј љубезно го молеше Павле и му даде слобода да оди кај своите пријатели за да се освежи. 4 И кога тргнавме оттаму, отпловивме под Кипар, зашто ветровите беа спротивни.

Дела на апостолите

30 И додека бродарите требаше да побегнат од бродот, кога го спуштија чамецот во морето, обоени како да би фрлиле сидра од предходникот, 31 Павле им рече на стотникот и на војниците: „Ако тие не останат во коработ, не можете да се спасите. 32 Тогаш војниците ги отсекоа јажињата на чамецот и ја пуштија да падне. 33 А додека навлегуваше денот, Павле ги молеше сите да земат месо, велејќи: „Денеска е четиринаесеттиот ден, кога стоевте и постете, не земајќи ништо. 34 Затоа ве молам да земете малку месо, зашто тоа е за вашето здравје, зашто никому од вас нема да падне ниту влакно од главата. 35 А кога го рече ова, зеде леб и Му заблагодари на Бога пред сите нив, и кога го скрши, почна да јаде. 36 Тогаш сите се расположија, па земаа и месо. 37 А во бродот бевме вкупно двесте шеесет и шеснаесет души. 38 И кога јадеа доволно, го олеснија бродот и ја исфрлија пченицата во морето. 39 А кога се раздени, тие не ја познаа земјата; 40 И кога ги зедоа сидрата, се положија на морето, ги одврзаа лентите на кормилото, го кренаа главното едро на ветрот и тргнаа кон брегот. 41 И паѓајќи на место каде што се спојуваа две мориња, тие се насукаа на бродот; а предниот дел брзо се залепи и остана неподвижен, но задниот дел беше скршен од насилствата на брановите. 42 А војниците советуваа да ги убијат затворениците, за некој од нив да не исплива и да избега. 43 Но стотникот, сакајќи да го спаси Павле, ги одбрани од нивната намера; и заповеда оние што знаат да пливаат, прво да се фрлат во морето и да стигнат до копното. 44 А останатите, некои на даски, а некои на скршени парчиња од бродот. И така се случи, сите безбедни избегаа на копно.

10 Кој и нас не удостои со многу почести; и кога си отидовме, нè натераа со потребни работи. 11 И по три месеци заминавме со еден Александриски брод, кој презимуваше на островот, чиј знак беа Кастор и Полукс. 12 И слетувајќи во Сиракуза, останавме таму три дена. 13 И оттаму зедовме компас и дојдовме во Региум, а по еден ден дуваше јужен ветер, а следниот ден дојдовме во Путоли. 14 Каде што најдовме браќа и сакавме да останеме со нив седум дена, и така отидовме во Рим. 15 И оттаму, кога браќата слушнаа за нас, дојдоа да нè пречекаат до Апиј и трите таверни; 16 А кога дојдовме во Рим, стотникот му ги предаде затворениците на началникот на стражата; 17 По три дена Павле го повика јудејскиот поглавар и кога се собраа, тој им рече: „Браќа и браќа, иако ништо не направив против народот, ниту обичаите на нашите татковци. , сепак бев предаден заробеник од Ерусалим во рацете на Римјаните. 18 Кој, кога ќе ме прегледаа, ќе ме пушти да си одам, зашто во мене немаше причина за смрт. 19 Но, кога Евреите зборуваа против тоа, јас бев принуден да се жалам до цезарот; не дека требаше да ја обвинам мојата нација. 20 Затоа ве повикав, да ве видам и да зборувам со вас, зашто заради надежта на Израел сум врзан со овој синџир. 21 А тие му рекоа: „Ниту примивме писма од Јудеја за тебе, ниту некој од браќата што дојдоа не покажа или зборуваше ништо за тебе. 22 Но ние сакаме да чуеме за тебе што мислиш, зашто за оваа секта знаеме дека секаде каде што се зборува против. 23 И кога му одредија ден, мнозина дојдоа кај него во неговиот дом; на кои им објаснуваше и сведочеше за Божјото царство, убедувајќи ги за Исуса, и од Мојсеевиот закон и од пророците, од утро до вечер. 24. Некои поверуваа на кажаното, а некои не веруваа. 25 А кога не се договорија меѓу себе, си заминаа, откако Павле кажа еден збор: „Добро им рече Светиот Дух преку пророкот Исаија на нашите татковци. 26 велејќи: „Одете кај овој народ и кажете: „Слушајќи ќе слушнете, но нема да разберете; и гледајќи, ќе видите, а нема да забележите: 27 Зашто, срцето на овој народ е отежнато, ушите му се затапени и очите му се затворени; да не видат со очи и да слушнат со уши, да разберат со срце и да се обратат, а јас да ги излечам. 28 Затоа нека ви е познато дека спасението Божјо е испратено до незнабошците, и дека тие ќе го чујат. 29 А кога ги кажа овие зборови, Јудејците си отидоа и се разбраа меѓу себе. 30 А Павле живееше цели две години во својот наемник и прими сè што доаѓаше кај него, 31 Проповедајќи го Божјото Царство и поучувајќи го она што се однесува на Господа Исуса Христа, со сета сигурност, никој не му забранува.

ПОГЛАВЈЕ 28 1 А кога избегаа, тогаш знаеја дека островот се вика Мелита. 2 И варварскиот народ ни покажа малку љубезност: запалија оган и нè примија сите нас поради сегашниот дожд и поради студот. 3 А кога Павле собра сноп стапови и ги положи на оган, од топлината излезе змија и му се прицврсти на раката. 4 А кога варварите видоа како отровниот ѕвер му виси на раката, си рекоа меѓу себе: „Несомнено, овој човек е убиец, кој иако го избегна морето, сепак одмаздата не дозволува да живее. 5 И тој го истресе ѕверот во оган, и не почувствува никаква штета. 6 Но, тие гледаа кога требаше да отече или да падне мртов ненадејно; 7. кој нè прими и љубезно нè пресели три дена. 8 А таткото на Публиј лежеше болен од треска и од крвав течен проток, на кого Павле влезе и се помоли, ги положи рацете врз него и го исцели. 9 И кога се случи тоа, дојдоа и други, кои имаа болести на островот, и се излекуваа.

Римјаните

23 И ја смени славата на нераспадливиот Бог во лик што е сличен на распадлив човек и на птици, и на четириножни ѕверови и на лазачи. 24 Затоа и Бог ги предаде на нечистотија преку похотите на нивните срца, за да ги обесчестат нивните тела меѓу себе. 25 Кој ја преобрази Божјата вистина во лага, и повеќе му се поклонуваше и му служеше на созданието отколку на Создателот, кој е благословен засекогаш. Амин. 26 Затоа Бог ги предаде на гнасни наклонети, зашто дури и нивните жени ја променија природната употреба во она што е против природата. 27 И, исто така, мажите, оставајќи ја природната употреба на жената, изгореа во својата страст еден кон друг; мажи со мажи работат она што е непристојно и во себе ја примаат надоместокот за својата грешка што е исполнета. 28 И иако не сакаа да го задржат Бог во своето знаење, Бог ги предаде на развратен ум, да го прават она што не е погодно; 29 исполнети со секаква неправда, блуд, злоба, лакомост, злоба; полн со завист, убиство, дебата, измама, злоба; шепоти, 30 Злобници, Божји мразители, навредливи, горди, фалбаџии, измислувачи на лоши работи, непослушни на родителите, 31 Без разбирање, заветници, без природна наклонетост, непопустливи, немилосрдни. 32 Кои, знаејќи го Божјиот суд, дека оние што прават такви работи се достојни за смрт, не само што го прават истото, туку уживаат во оние што го прават.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, слуга на Исус Христос, повикан да биде апостол, одделен за Божјото евангелие, 2 (што го вети претходно преку своите пророци во светите списи,) 3 За неговиот Син Исус Христос, нашиот Господ, кој беше создаден од Давидовото семе по тело; 4 И прогласен за Син Божји со сила, според духот на светоста, преку воскресението од мртвите. 5 По Кого примивме благодат и апостолство, за послушност на верата меѓу сите народи, за неговото име. 6 Меѓу кои сте и вие повикани на Исус Христос: 7 На сите што се во Рим, Божји возљубени, повикани да бидат свети: благодат и мир од Бога, нашиот Татко, и Господ Исус Христос. 8 Прво, му благодарам на мојот Бог преку Исус Христос за сите вас, што за вашата вера се зборува низ целиот свет. 9 Зашто Бог е мој сведок, Кому со својот дух му служам во Евангелието на Неговиот Син, дека постојано те спомнувам во моите молитви; 10 Барајќи, ако на некој начин сега долго би можел да имам просперитетно патување по волјата Божја да дојдам кај вас. 11 Зашто копнеам да ве видам, за да ви дадам некој духовен дар, за да бидете утврдени на крајот; 12 Тоа е, за да бидам утешен заедно со вас со взаемната вера и вие и јас. 13 Сега, браќа, не сакав да бидете незнајни, дека честопати имав намера да дојдам кај вас, (но до сега ми беше дозволено) за да имам плод и меѓу вас, како и кај другите незнабошци. 14 Јас сум должник и на Грците и на Варварите; и на мудрите и на немудрите. 15 Така, колку што има во мене, јас сум подготвен да го проповедам Евангелието и на вас, кои сте во Рим. 16 Зашто јас не се срамам од Христовото Евангелие, зашто тоа е сила Божја за спасение на секој што верува; на Евреинот прво, а исто така и на Гркот. 17 Зашто во него се открива Божјата праведност од вера во вера: како што е напишано: „Праведникот ќе живее преку вера“. 18 Зашто Божјиот гнев се открива од небото против секоја безбожност и неправда на луѓето, кои ја држат вистината во неправедност; 19 Зашто во нив се гледа она што може да се знае за Бога; зашто Бог им го покажа тоа. 20 Зашто невидливите работи за него од создавањето на светот јасно се гледаат, разбрани преку создадените, дури и неговата вечна сила и Божество; така што тие се без оправдување: 21 Зашто, кога Го познаа Бога, не Го прославија како Бог, ниту му беа благодарни; но станаа суетни во нивните фантазии и нивното безумно срце се помрачи. 22 Исказувајќи се дека се мудри, станаа будали,

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Затоа, ти си неопростлив, човече, кој и да си тој што судиш; зашто ти што судиш ги правиш истите работи. 2 Но, ние сме сигурни дека Божјиот суд е според вистината против оние што прават такви работи. 3 И дали мислиш ти, човече, што им судиш на оние што прават такви работи, а го правиш истото, дека ќе го избегнеш Божјиот суд? 4 Или го презираш богатството на неговата добрина, трпеливост и долготрпеливост; не знаејќи дека добрината Божја те води на покајание? 5 Но, по твојата тврдост и непокајаното срце, чувај си го гневот против денот на гневот и откровението на праведниот Божји суд; 6 Кој ќе му поклони на секого според неговите дела: 7 На оние кои со стрпливост во доброто дело бараат слава, чест и бесмртност, вечен живот. 8 А на оние кои се расправаат и не ја слушаат вистината, туку се покоруваат на неправедноста, гневот и гневот, 9 Неволји и маки, врз секоја човечка душа што прави зло, прво на Евреинот, а исто така и на незнабошците; 10 Но, слава, чест и мир на секој што прави добро, најпрво на Евреинот, а исто така и на незнабошците. 11 Зашто кај Бог нема почит кон личности. 12 Зашто, сите што згрешиле без закон, ќе загинат без закон;

Римјаните

13 (Зашто не се праведни пред Бога оние што го слушаат законот, туку оние што го извршуваат законот ќе бидат оправдани. 14 Зашто, кога незнабошците, кои немаат закон, по природа го прават она што е содржано во законот, тие, без закон, се закон сами за себе. 15 кои го покажуваат делото на Законот запишано во нивните срца, сведочи нивната совест, а нивните мисли се лоши додека се обвинуваат или се оправдуваат еден со друг;) 16 Во денот кога Бог ќе ги суди тајните на луѓето преку Исус Христос според моето евангелие. 17 Ете, ти си наречен Евреин, почивај во законот и се фалиш со Бога, 18 И ја знае неговата волја и го одобрува она што е подобро, поучен од законот; 19 И уверен си дека ти си водач на слепите, светлина на оние што се во темнина, 20 Учител на безумните, учител на младенците, кои имаат облик на знаење и на вистината во законот. 21 Значи, ти, кој учиш друг, не се учиш себеси? ти што проповедаш човек, не треба да крадеш, дали крадеш? 22 Ти што велиш дека човек не треба да прави прељуба, правиш ли прељуба? ти што се гнасиш од идолите, правиш ли светољубивост? 23. 24 Зашто, преку вас, како што е напишано, се хули на Божјото име меѓу незнабошците. 25 Зашто обрежувањето е навистина корисно, ако го пазиш законот; 26 Затоа, ако необрезанието ја пази праведноста на законот, зар не се смета неговото необрезание за обрезание? 27 И зарем необрезанието кое е по природа, ако го исполнува законот, нема ли да те суди тебе, кој по буквата и обрежувањето го престапуваш законот? 28 Зашто тој не е Евреин, кој однадвор е таков; ниту тоа обрежување, кое е надворешно во телото; 29 Но тој е Евреин, што е внатрешно; а обрежувањето е она на срцето, во духот, а не во писмото; чија пофалба не е од луѓе, туку од Бога. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Тогаш, каква предност има Евреинот? или каква добивка има од обрежувањето? 2 Во голема мера во секој поглед: пред сè, затоа што им беа предадени Божјите пророштва. 3 Што ако некои не веруваат? дали нивното неверување ќе ја направи верата Божја без ефект? 4 Да, Бог нека биде вистинит, но секој лажливец; како што е напишано: „За да се оправдаш во твоите зборови и да победиш кога ќе те судат. 5 Но, ако нашата неправда ја пофалува Божјата праведност, што да кажеме? Дали е неправеден Бог кој се одмаздува? (Зборувам како маж) 6 Не дај Боже, зашто тогаш како Бог ќе му суди на светот? 7 Зашто, ако вистината Божја се изобилува преку мојата лага за Негова слава; зошто сепак и мене ме судат како грешник?

8 А не, (како што нè клеветат, и како што некои тврдат дека велиме:) да правиме зло, за да дојде доброто? чие проклетство е праведно. 9 Што тогаш? дали сме подобри од нив? Не, во никој случај: зашто претходно и Евреите и незнабошците докажавме дека сите се под грев; 10 Како што е напишано: нема ниту еден праведен, ниту еден. 11 Нема никој што разбира, нема кој го бара Бога. 12 Сите се тргнати од патот, заедно станаа бескорисни; нема никој што прави добро, не, ниту еден. 13 Грлото им е отворен гроб; со своите јазици употребија измама; отровот од аспс им е под усните: 14 Чија уста е полна со пцовки и горчина; 15 Нозете им се брзи за да пролеат крв. 16 На нивните патишта има уништување и беда. 17 И патот на мирот не го знаат; 18 Нема страв од Бога пред нивните очи. 19 Сега знаеме дека она што го кажува законот, тоа им го кажува и на оние што се под Законот, за да се запре секоја уста и целиот свет да стане виновен пред Бога. 20 Затоа, со делата на законот нема да биде оправдано тело пред Него, зашто преку законот е познавање на гревот. 21 Но сега се пројавува Божјата праведност без законот, сведочена од законот и пророците; 22 Дури и Божјата праведност, која е преку верата во Исус Христос за сите и за сите што веруваат, зашто нема разлика. 23 Зашто сите згрешија и се скратени од славата Божја; 24 Бесплатно оправдано преку неговата благодат преку откупувањето што е во Христос Исус. 25 Кого Бог го постави да биде помирување преку верата во неговата крв, за да ја објави својата праведност за простување на гревовите што се минатите, преку трпението Божјо; 26 За да ја објави, велам, во тоа време неговата праведност, за да биде праведен и оправдувач на оној што верува во Исус. 27 Каде е тогаш фалењето? Исклучено е. Со кој закон? на дела? Не, туку според законот на верата. 28 Затоа заклучуваме дека човекот се оправдува со вера без делата на законот. 29 Дали е тој само Бог на Евреите? не е ли и тој од незнабошците? Да, и од незнабошците: 30 Гледајќи дека е еден Бог, Кој ќе го оправда обрежувањето со вера, а необрезанието преку вера. 31 Дали тогаш го укинуваме законот преку вера? Не дај Боже: да, го утврдуваме законот. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Тогаш, што да кажеме дека Авраам, нашиот татко, го најде телесното? 2 Зашто, ако Авраам беше оправдан со дела, тој има што да се слави; но не пред Бога. 3 Зашто, што вели Писмото? Авраам му поверува на Бога и тоа му се смета за праведност. 4 А на оној што работи наградата не му се смета за благодат, туку за долг.

100

Римјаните

5 А на оној што не работи, а верува во оној што го оправдува безбожникот, неговата вера му се смета за праведност. 6 Како што Давид ја опишува блаженството на човекот, кому Бог му припишува праведност без дела, 7 Велејќи: „Блажени се оние чии беззаконија им се простени и чии гревови се покриени! 8 Блажен е човекот на кого Господ нема да му припише грев. 9 Дали овој благослов доаѓа само врз обрежувањето, или и врз необрезанието? зашто велиме дека верата му се смета на Авраам за праведност. 10 Како тогаш се сметаше? кога беше во обрежување или во необрезание? Не во обрежување, туку во необрезание. 11 И го прими знакот на обрежувањето, печат на праведноста на верата, што уште беше необрезан, за да биде татко на сите што веруваат, иако не се обрезани; за да им се припише и праведноста: 12 И таткото на обрезанието на оние кои не се само од обрезанието, туку и кои одат по стапките на верата на нашиот татко Авраам, која уште беше необрежан. 13 Зашто ветувањето дека тој ќе биде наследник на светот, не беше на Авраам или на неговото потомство преку законот, туку преку праведноста на верата. 14 Зашто, ако оние што се од законот се наследници, верата се поништува, а ветувањето неисправно. 15 Зашто законот предизвикува гнев: каде што нема закон, нема престап. 16 Затоа тоа е од вера, за да биде по благодат; до крај ветувањето може да биде сигурно за целото семе; не само на она што е од Законот, туку и на она што е од верата на Авраам; кој е татко на сите нас, 17 (Како што е напишано, те направив татко на многу народи), пред Оној во кого веруваше, Бог, Кој ги оживува мртвите и ги нарекува оние што не се како да се. 18 Кој, против надежта, веруваше во надежта, за да стане татко на многу народи, според она што беше речено: „Така ќе биде твоето потомство“. 19 А бидејќи не беше слаб во верата, не го сметаше своето тело сега мртво, кога имаше околу сто години, ниту пак за мртвата утроба на Сара. 20 Тој не се тетеравеше во Божјото ветување преку неверување; но беше цврст во верата, слава на Бога; 21 И бидејќи беше целосно убеден дека, она што го вети, може и да го изврши. 22 И затоа тоа му се припишува за праведност. 23 Сега не беше напишано само заради него, дека тоа му се припишува; 24 Но и за нас, на кои тоа ќе им се припише, ако веруваме во Оној, Кој го воскресна Исуса, нашиот Господ од мртвите; 25 Кој беше избавен поради нашите престапи и повторно воскресна за наше оправдување.

3 И не само така, туку се славиме и во неволјите: знаејќи дека неволјата прави трпение; 4 И трпение, искуство; и искуство, надеж: 5 И надежта не срами; затоа што љубовта Божја е пролеана во нашите срца преку Светиот Дух кој ни е даден. 6 Зашто, кога уште бевме без сила, Христос умре во свое време за безбожниците. 7 Зашто за праведник ретко кој ќе умре, но можеби за добар човек некој би се осмелил да умре. 8 Но Бог ја покажува својата љубов кон нас со тоа што, додека ние уште бевме грешни, Христос умре за нас. 9 Тогаш многу повеќе, сега оправдани со неговата крв, ќе се спасиме од гневот преку него. 10 Зашто, ако, кога бевме непријатели, се помиривме со Бога со смртта на неговиот Син, многу повеќе, помирени, ќе се спасиме преку неговиот живот. 11 И не само така, туку и се радуваме во Бога преку нашиот Господ Исус Христос, преку Кого сега го примивме помирувањето. 12 Затоа, како преку еден човек гревот влезе во светот, а смртта преку гревот; и така смртта премина врз сите луѓе, зашто сите згрешија: 13 (Зашто до Законот гревот беше во светот, но гревот не се смета кога нема закон. 14 Сепак, смртта владееше од Адам до Мојсеј, дури и над оние кои не згрешиле по примерот на престапот на Адам, кој е ликот на Оној што требаше да дојде. 15 Но не како навреда, така е и бесплатниот подарок. Зашто, ако преку престапот на еден мнозина умреле, многу повеќе на мнозина им се изобилуваше Божјата благодат и дарот по благодат, кој е од еден човек, Исус Христос. 16 И не како што згрешил, така е дарот: зашто судот бил за осуда од некој, но бесплатниот дар е од многу престапи за оправдување. 17 Зашто, ако смртта завладеа со еден човек со престап; многу повеќе оние што примаат изобилство на благодат и дар на праведност ќе царуваат во животот преку еден, Исус Христос.) 18 Затоа, како со престапот на еден суд дојде до сите луѓе на осуда; така и преку праведноста на еден, бесплатниот дар дојде на сите луѓе за оправдување на животот. 19 Зашто, како што со непослушноста на еден човек мнозина станаа грешници, така и со послушноста на еден мнозина ќе бидат праведни. 20 А законот влезе, за да се изобилува престапот. Но, каде што гревот изобилуваше, благодатта имаше многу повеќе: 21 За, како што гревот царуваше до смрт, така и благодатта да завладее преку праведност до вечен живот преку Исус Христос, нашиот Господ.

ПОГЛАВЈЕ 5

1 Што да кажеме тогаш? Дали ќе продолжиме во гревот, за да се изобилува благодатта? 2 Не дај Боже. Како ние, кои сме мртви за гревот, ќе живееме повеќе во него?

ПОГЛАВЈЕ 6

1 Затоа, оправдани со вера, имаме мир со Бога преку нашиот Господ Исус Христос: 2 Со Кого и со вера имаме пристап во оваа благодат во која стоиме и се радуваме во надежта на Божјата слава.

101

Римјаните

3 Зарем не знаете дека многумина од нас што се крстивме во Исус Христос се крстивме во неговата смрт? 4 Затоа ние сме погребани со него со крштевањето во смрт: како што Христос воскресна од мртвите со славата на Отецот, така и ние да одиме во новост на животот. 5 Зашто, ако сме засадени заедно во подобие на неговата смрт, ќе бидеме и во подобие на неговото воскресение. 6 Знаејќи го ова, дека нашиот старец е распнат со него, за да биде уништено телото на гревот, па отсега да не му служиме на гревот. 7 Зашто, кој е мртов, е ослободен од гревот. 8 А ако сме мртви со Христа, веруваме дека и ќе живееме со него. 9 Знаејќи дека Христос, воскреснатиот од мртвите, веќе не умира; смртта нема повеќе власт над него. 10 Зашто, со тоа што умре, еднаш умре за гревот, а во тоа што живее, живее за Бога. 11 Исто така, сметајте се себеси за мртви за гревот, но живи за Бога преку Исус Христос, нашиот Господ. 12 Затоа, нека не царува гревот во вашето смртно тело, за да му се покорувате во неговите похоти. 13. Не предавајте ги вашите членови како орудие на неправедноста на гревот, туку предајте му се на Бога како живи од мртвите, а вашите членови како инструменти на праведноста на Бога. 14 Зашто гревот нема да владее над вас, зашто вие не сте под законот, туку под благодатта. 15 Што тогаш? ќе грешиме, бидејќи не сме под законот, туку под благодатта? Не дај Боже. 16 Не знаете, дека на кого ќе му се предадете на слуги за да му се покорувате, слуги сте му на кои му се покорувате; дали од грев до смрт, или од послушност кон праведност? 17 Но, нека Му благодариме на Бога, што бевте слуги на гревот, но од срце се послушавте на онаа форма на учење што ви беше предадена. 18 Тогаш, ослободени од гревот, станавте слуги на правдата. 19 Зборувам според човечкото однесување поради немоќта на вашето тело; така и сега предајте ги вашите членови слуги на праведност до светост. 20 Зашто, кога бевте слуги на гревот, бевте ослободени од праведноста. 21 Каков плод имавте тогаш од оние работи од кои сега се срамите? зашто крајот на тие работи е смрт. 22 Но сега, ослободени од гревот и станавте слуги на Бога, го имате својот плод за светост, а на крајот вечен живот. 23 Зашто платата за гревот е смрт; но дарот Божји е вечен живот преку Исус Христос, нашиот Господ. ПОГЛАВЈЕ 7 1 Не знаете ли, браќа, (зашто им зборувам на оние што го знаат законот) како законот владее над човекот додека е жив? 2 Зашто, жената што има маж е обврзана со законот со својот маж додека тој е жив; но ако мажот е мртов, таа е ослободена од законот на својот маж.

102

3 Така, ако, додека е жив мажот, се омажи за друг маж, ќе се нарече прељубница; така што таа не е прељубница, иако е мажена за друг маж. 4 Затоа, браќа мои, и вие станавте мртви за законот преку телото Христово; да се омажите за друг, со оној што воскреснал од мртвите, за да му даваме плод на Бога. 5 Зашто, кога бевме во телото, движењата на гревовите, кои беа според законот, делуваа во нашите членови за да донесат плод до смрт. 6 Но, сега сме избавени од законот, како мртви, во кои бевме држени; дека треба да служиме во новоста на духот, а не во староста на писмото. 7 Што да кажеме тогаш? Дали законот е грев? Не дај Боже. Не, гревот не го знаев, туку по законот, зашто не ја познавав страста, ако законот не рече: „Не посакувај“. 8 Но гревот, земајќи повод од заповедта, предизвика во мене секаква желба. Зашто без законот гревот беше мртов. 9 Зашто еднаш бев жив без законот, но кога дојде заповедта, гревот оживеа, и јас умрев. 10 И заповедта, која беше пропишана за живот, ја сфатив дека е до смрт. 11 Зашто гревот, земајќи повод со заповедта, ме измами и ме уби. 12 Затоа законот е свет, а заповедта света, праведна и добра. 13 Дали тогаш она што е добро ми беше смрт? Не дај Боже. Но гревот, за да се појави грев, предизвикувајќи смрт во мене со доброто; за гревот по заповед да стане многу грешен. 14 Зашто знаеме дека законот е духовен, но јас сум телесен, продаден под грев. 15 Она што го правам, не го дозволувам; но она што го мразам, тоа го правам. 16 Тогаш, ако го правам она што не сакам, се согласувам со законот дека е добар. 17 Сега веќе не сум јас што го правам тоа, туку гревот кој живее во мене. 18 Зашто знам дека во мене (т.е. во моето тело) не живее ништо добро; но како да се изведе она што е добро не наоѓам. 19 Зашто доброто што сакам не го правам, а злото што не сакам, го правам. 20Ако го правам тоа, не би сакал, веќе не сум јас тој што го правам, туку гревот кој живее во мене. 21 Тогаш наоѓам закон дека, кога сакам да правам добро, злото е присутно кај мене. 22 Зашто јас уживам во Божјиот закон по внатрешниот човек; 23 Но гледам друг закон во моите членови, кој војува против законот на мојот ум и ме доведува во заробеништво на законот на гревот што е во моите членови. 24 О беден што сум јас! кој ќе ме избави од телото на оваа смрт? 25 Му благодарам на Бога преку нашиот Господ Исус Христос. Така и јас самиот со умот му служам на Божјиот закон; но со телото законот на гревот.

Римјаните

ПОГЛАВЈЕ 8 1 Затоа сега нема осуда за оние што се во Христа Исуса, кои не одат по телото, туку по Духот. 2 Зашто законот на Духот на животот во Христа Исуса ме ослободи од законот на гревот и смртта. 3 Она што законот не можеше да го направи, во тоа што беше слаб преку телото, Бог испраќајќи го Својот Син во ликот на грешното тело, а поради гревот, го осуди гревот во телото. 4 За да се исполни праведноста на Законот во нас, кои не одиме по телото, туку по Духот. 5 Зашто, оние што се по телото, внимаваат на телесните работи; а оние што се по Духот, работите на Духот. 6 Зашто да се биде телесен е смрт; но да се биде духовен е живот и мир. 7 Зашто телесниот ум е непријателство против Бога, зашто не му е подложен на Божјиот закон, ниту може да биде. 8 Така, оние што се во тело не можат да му угодат на Бога. 9 Но вие не сте во тело, туку во Дух, ако е така и Божјиот Дух живее во вас. Сега, ако некој го нема Христовиот Дух, тој не е негов. 10 И ако Христос е во вас, телото е мртво поради гревот; но Духот е живот заради праведноста. 11 Но, ако Духот на Оној што го воскресна Исуса од мртвите живее во вас, тој што го воскресна Христос од мртвите ќе ги оживее и вашите смртни тела преку Неговиот Дух што живее во вас. 12 Затоа, браќа, ние сме должни, а не на телото, за да живееме по телото. 13 Зашто, ако живеете според телото, ќе умрете, но ако преку Духот ги умртвувате делата на телото, ќе живеете. 14 Зашто сите што се водени од Божјиот Дух, тие се Божји синови. 15 Зашто не сте примиле дух на ропство повторно за да се плашите; но вие го примивте Духот на посвојувањето, преку кој викаме: Ава, Татко! 16 Самиот Дух сведочи со нашиот дух дека ние сме Божји деца. 17 А ако се деца, тогаш и наследници; Божји наследници и Христови сонаследници; ако е така и ние страдаме со него, за да се прославиме и заедно. 18 Зашто, сметам дека страдањата на ова сегашно време не се достојни да се споредат со славата што ќе се открие во нас. 19 Зашто искреното очекување на созданието го чека појавувањето на Божјите синови. 20 Зашто созданието ѝ беше подложено на суетата, не доброволно, туку поради Оној што го потчини истото во надеж, 21 Зашто и самото создание ќе биде избавено од ропството на расипаноста во славната слобода на Божјите деца. 22 Зашто знаеме дека целото создание заедно стенка и мачи од болка до сега. 23 И не само тие, туку и ние самите, кои ги имаме првите плодови на Духот, и ние самите стенкаме во

103

себе, чекајќи го посвојувањето, за духовитото, откупувањето на нашето тело. 24 Зашто, ние сме спасени со надеж, но надежта што се гледа не е надеж; зашто, она што човекот го гледа, зошто се надева? 25 Но, ако се надеваме на тоа што не го гледаме, тогаш дали го чекаме тоа со трпение. 26 Така и Духот ни помага на нашите немоќи, зашто не знаеме за што да се молиме како што треба; 27 А кој ги испитува срцата, знае што е умот на Духот, зашто тој посредува за светиите според волјата Божја. 28 И знаеме дека сè работи заедно за добро за оние што Го љубат Бога, за оние кои се повикани според неговата намера. 29 Зашто, оние што ги знаеше однапред, ги одреди и да се образуваат според ликот на неговиот Син, за да биде првороден меѓу многуте браќа. 30 А оние што ги предодреди, и ги повика; и кои ги повика, и ги оправда; 31 Тогаш, што да кажеме на овие работи? Ако Бог е со нас, кој може да биде против нас? 32 Кој не го поштеди Својот Син, туку Го предаде за сите нас, како да не ни даде сè со Него? 33 Кој ќе ги обвини Божјите избраници? Бог е тој што оправдува. 34 Кој е тој што осудува? Христос умре, да, воскресна, кој е од десната страна на Бога, кој исто така се застапува за нас. 35 Кој ќе нè одвои од Христовата љубов? Дали неволја, или неволја, или прогонство, или глад, или голотија, или опасност, или меч? 36 Како што е напишано: „За тебе сме убивани по цел ден; ние сме водени како овци за колење. 37 Не, во сето тоа ние сме повеќе од победници преку Оној што нè возљуби. 38 Зашто јас сум убеден дека ниту смртта, ниту животот, ниту ангелите, ниту началствата, ниту силите, ниту сегашните, ниту работите што доаѓаат, 39 Ниту висината, ни длабочината, ниту кое било друго создание нема да може да нè одвои од љубовта Божја, која е во Христа Исуса, нашиот Господ. ПОГЛАВЈЕ 9 1 Вистината ја кажувам во Христа, не лажам, и мојата совест ми сведочи во Светиот Дух, 2 Дека имам голема тежина и постојана тага во моето срце. 3 Зашто би сакал да бидам проклет од Христа за моите браќа, моите роднини по тело. 4 Кои се Израелци; на кого му припаѓаат посвојувањето, славата, заветите, давањето на законот, и службата на Бога и ветувањата; 5 Чии се татковците, и од кои, по телото, дојде Христос, Кој е над сите, Бог е благословен засекогаш. Амин. 6 Не како словото Божјо да нема ефект. Зашто не се сите Израелци, кои се од Израел; 7 Ниту, бидејќи тие се потомство Авраамово, не се сите деца; 8 Односно, оние што се телесните деца, тоа не се Божји деца, туку децата на ветувањето се сметаат за потомство.

Римјаните

9 Зашто ова е зборот на ветувањето: Во ова време ќе дојдам, и Сара ќе добие син. 10 И не само ова; но кога и Ревека зачна од еден, дури и од нашиот татко Исак; 11 (Зашто децата уште не се родени, ниту направиле добро или зло, за да може да стои Божјата намера според изборот, не од делата, туку од оној што повикува;) 12 Нејзе ѝ беше речено: „Постариот да му служи на помладиот. 13 Како што е напишано: Јаков го сакав, а Исав го мразев. 14 Што да кажеме тогаш? Дали има неправедност кај Бог? Не дај Боже. 15 Зашто, тој му вели на Мојсеј: „Ќе се смилувам на кого ќе се смилувам, и ќе се смилувам на кого ќе се сожалам. 16 Така, не е од оној што сака, ниту од оној што бега, туку од Бога што покажува милост. 17 Зашто Писмото му вели на фараонот: „За таа цел те подигнав за да ја покажам мојата сила во тебе и да се објави моето име по целата земја. 18 Затоа, тој има милост кон кого сака, и кого сака, го закоравува. 19 Тогаш ќе ми речеш: „Зошто уште наоѓа грешка? Зашто, кој се спротивстави на неговата волја? 20 Не, туку, човече, кој си ти што му одговараш на Бога? Дали создаденото нешто ќе му каже на оној што го создал: „Зошто ме направи така? 21. 22 Што ако Бог, сакајќи да го покаже својот гнев и да ја објави својата сила, ги трпеше со многу долготрпеливост садовите на гневот што беа подготвени за уништување; 23 И за да може да го објави богатството на својата слава на садовите на милосрдието, кои претходно ги подготви за слава, 24 Дури и нас, кои Тој ги повика, не само од Јудејците, туку и од незнабошците? 25 Како што вели и во Осеј, ќе ги наречам мој народ, кој не беше мој народ; и нејзината сакана, која не беше сакана. 26 И ќе се случи, на местото каде што им беше речено: „Вие не сте мој народ; таму ќе се наречат синови на живиот Бог. 27И Исаија вика за Израел: „Иако бројот на синовите Израилеви е како морски песок, остаток ќе се спаси. 28 Зашто тој ќе ја заврши работата и ќе ја скрати во праведност, зашто Господ ќе направи кратко дело на земјата. 29 И како што рече Исаија претходно: Ако Господарот на Саваот не ни остави потомство, ќе бевме како Содома и ќе станевме слични на Гомора. 30 Што да кажеме тогаш? Дека незнабошците, кои не ја следеа праведноста, ја достигнаа праведноста, дури и праведноста што е од верата. 31 Но Израел, кој го следеше законот на праведноста, не го достигна законот на праведноста. 32 Зошто? Зашто тоа не го бараа со вера, туку со делата на законот. Зашто тие се сопнаа на тој камен на сопнување;

33 Како што е напишано: „Ете, лежам во Сион камен за сопнување и карпа на соблазнување, и кој верува во него нема да се засрами. ПОГЛАВЈЕ 10 1 Браќа, моето срце желба и молитва кон Бога за Израел е да се спасат. 2 Зашто, јас им пишувам дека имаат ревност за Бога, но не според знаењето. 3 Зашто, бидејќи не ја познаваат Божјата праведност, и сакаат да ја утврдат својата праведност, не се подложуваат на Божјата праведност. 4 Зашто Христос е крајот на законот за праведност на секој што верува. 5 Зашто Мојсеј ја опишува праведноста што е од Законот, дека човекот што го прави тоа ќе живее според нив. 6 Но, праведноста што е од верата вака зборува: Не кажувај во своето срце: Кој ќе се вознесе на небото? (односно да го симнете Христос одозгора:) 7 Или, кој ќе слезе во длабочините? (односно да го воскреснеме Христос од мртвите.) 8 Но, што вели тоа? Словото е блиску до тебе, дури и во твојата уста и во твоето срце: тоа е словото на верата, кое го проповедаме; 9 Дека, ако со својата уста го исповедаш Господ Исус и поверуваш во своето срце дека Бог го воскреснал од мртвите, ќе се спасиш. 10 Зашто со срце човекот верува во праведност; и со устата се исповеда за спасение. 11 Зашто Писмото вели: „Кој верува во него, нема да се засрами. 12 Зашто нема разлика меѓу Евреинот и Гркот, зашто истиот Господ над сите е богат за сите што Го повикуваат. 13 Зашто, кој ќе го повика името Господово, ќе биде спасен. 14 Тогаш, како ќе го повикаат Оној во Кого не поверувале? и како ќе поверуваат во Оној за кого не слушнале? и како ќе слушаат без проповедник? 15 И како ќе проповедаат, ако не бидат испратени? како што е напишано: „Колку се убави нозете на оние што го проповедаат Евангелието на мирот и даваат радосна вест за добри работи! 16 Но, не сите го слушаа Евангелието. Зашто, Исаија вели: „Господи, кој поверува во нашиот извештај? 17 Така, верата доаѓа од слушањето, а слушањето од словото Божјо. 18 Но јас велам: Зар не слушнаа? Да, навистина, нивниот звук отиде по целата земја, а нивните зборови до крајот на светот. 19 Но јас велам: Не знаеше ли Израел? Прво Мојсеј рече: „Ќе те предизвикам љубомора преку оние што не се луѓе, и со безумниот народ ќе те налутам. 20 Но, Исаија е многу храбар и вели: „Ме најдоа оние што не ме бараа; Јас им се јавив на оние кои не ме прашуваа. 21 А на Израел му рече: „По цел ден ги пружав рацете кон непослушниот и противнички народ.

104

Римјаните

ПОГЛАВЈЕ 11

23 А и тие, ако не останат во неверување, ќе бидат накалемени, зашто Бог може повторно да ги наклевети. 24 Зашто, ако си отсечен од маслинката, која е по природа дива, и си накалемен спротивно на природата во добра маслинка, колку повеќе овие, кои се природни гранки, ќе бидат накалемени на својата маслинка? 25 Зашто, браќа, не би сакал вие да не ја знаете оваа тајна, за да не бидете мудри во сопствената перцепција; тоа слепило делумно му се случи на Израел, додека не влезе полнотата на незнабошците. 26 И така ќе се спаси сиот Израел: како што е напишано: „Ќе излезе од Сион Спасителот и ќе ја оттргне безбожноста од Јаков. 27 Зашто ова е мојот завет со нив, кога ќе ги одземам нивните гревови. 28 Што се однесува до Евангелието, тие се непријатели заради вас, а што се однесува до изборот, тие се сакани заради татковците. 29 Зашто даровите и повикот Божји се без покајание. 30 Зашто, како што во минатото не верувавте на Бога, а сега сте добиле милост преку нивното неверување. 31 Така и овие сега не поверуваа, та и тие да добијат милост преку Твојата милост. 32 Зашто Бог ги склучи сите во неверие, за да ги помилува сите. 33 О длабочина на богатството и на мудроста и на знаењето Божјо! колку се неистражливи неговите судови и неговите патишта минато откривање! 34 Зашто, кој го познава Господовиот ум? или кој му бил советник? 35 Или кој прв му дал, па пак ќе му биде возвратен? 36 Зашто од Него, и преку Него и од Него сè е: Нека му е слава довека. Амин.

1 Тогаш велам: Дали Бог го отфрли својот народ? Не дај Боже. Зашто и јас сум Израелец, од семето на Авраам, од племето на Венијамин. 2 Бог не го отфрли својот народ што го знаеше однапред. Зар не знаете што вели Писмото за Илија? како се застапува пред Бога против Израел, велејќи: 3 Господи, ги убиваа твоите пророци и ги ископаа твоите жртвеници; а јас останав сам, а тие го бараат мојот живот. 4 Но, што му вели Божјиот одговор? Зачував за себе седум илјади луѓе, кои не се поклонија пред ликот на Ваал. 5 Така и во ова сегашно време има остаток според изборот на благодатта. 6 А ако е по благодат, тогаш тоа не е повеќе од дела; инаку благодатта веќе не е благодат. Но, ако е од дела, тогаш нема повеќе благодат: инаку работата не е повеќе работа. 7 Што тогаш? Израел не го доби она што го бара; но изборите го добија, а останатите беа заслепени 8 (Како што е напишано, Бог им даде дух на сон, очи да не гледаат и уши да не слушаат;) до денешен ден. 9 А Давид рече: „Трпезата нивна нека им биде замка, замка, и камен за сопнување и надоместок. 10 Нека им се помрачат очите, за да не гледаат, и секогаш да го наведнуваат грбот. 11 Тогаш велам: Дали се сопнаа за да паднат? Не дај Боже, туку преку нивниот пад им дојде спасението на незнабошците, за да ги поттикне на љубомора. 12 Сега ако падот на нив е богатство на светот, а намалувањето од нив е богатство на незнабошците; колку повеќе нивната полнота? 13 Зашто ви зборувам, незнабошците, бидејќи сум апостол на незнабошците, ја величам мојата функција. 14 Ако на некој начин можам да предизвикам да се имитирам со оние кои се мое тело, и да спасам некои од нив. 15 Зашто, ако нивното отфрлање е помирување на светот, што ќе биде нивното примање освен живот од мртвите? 16 Зашто, ако првиот плод е свет, свет е и грутката; а ако коренот е свет, свети се и гранките. 17 И ако некои од гранките се откинат, а ти, бидејќи си дива маслинка, би биле накалемени меѓу нив, и со нив учествуваш во коренот и дебелината на маслиновото дрво; 18 Не фалете се пред гранките. Но, ако се фалиш, не го носиш коренот, туку коренот себе. 19Тогаш ќе речеш: Гранките беа отсечени за да бидам накалемен. 20 Па; поради неверството тие беа откинати, а ти стоиш со вера. Не бидете вознемирени, туку плашете се: 21 Зашто, ако Бог не ги поштеди природните гранки, внимавај да не те поштеди и тебе. 22 Затоа, погледнете ја добрината и строгоста Божја: врз оние што паднаа, строгост; но кон тебе, добрина, ако останеш во неговата добрина, инаку и ти ќе бидеш отсечен.

ПОГЛАВЈЕ 12 1 Затоа ве молам, браќа, со милоста Божја, да ги принесувате своите тела како жива жртва, света, прифатлива за Бога, што е вашата разумна служба. 2 И не се приспособувајте на овој свет, туку преобразете се со обновувањето на вашиот ум, за да докажете која е добрата, прифатлива и совршена волја Божја. 3 Зашто, јас велам, преку благодатта што ми е дадена, на секој човек што е меѓу вас, да не смета за себе повисоко отколку што треба да мисли; туку да размислуваме трезвено, како што Бог му ја дал на секој човек мерката на верата. 4 Зашто, како што имаме многу членови во едно тело, а сите членови немаат иста функција; 5 Така ние, бидејќи сме многу, сме едно тело во Христа, а секој член на друг. 6 Имајќи, значи, различни дарови според благодатта што ни е дадена, било да е пророштво, да пророкуваме според пропорцијата на верата; 7 Или служба, да чекаме на нашето служење; 8 Или кој поттикнува, на опомена: кој дава, нека го прави едноставно; кој владее, со трудољубивост; кој покажува милост, со веселост. 9 Љубовта нека биде без измама. Одвратете се од она што е зло; држете се до она што е добро.

105

Римјаните

10 Бидете љубезни еден кон друг со братска љубов; во чест претпочитајќи еден со друг; 11 Не е мрзлив во бизнисот; горлив по дух; служење на Господа; 12 Радувај се во надежта; трпелив во неволја; продолжување инстант во молитвата; 13 Дистрибуирање на потребата на светците; дадена на гостопримството. 14 Благословувајте ги оние што ве прогонуваат: благословувајте и не проколнувајте. 15 Радувајте се со оние што се радуваат и плачете со оние што плачат. 16 Бидете со ист ум еден кон друг. Не обрнувајте внимание на високите работи, туку покорувајте им се на луѓето со низок имот. Не биди мудар во сопствената вообразеност. 17 Никому не возвраќајте зло за зло. Обезбедете работи искрени пред очите на сите луѓе. 18 Ако е можно, колку што лежи во вас, живејте мирно со сите луѓе. 19 Мили, не одмаздувајте се себеси, туку дајте му место на гневот, зашто е напишано: „Одмаздата е моја; Јас ќе возвратам, вели Господ. 20 Затоа, ако твојот непријател гладува, нахрани го; ако е жеден, дај му да пие, зашто така ќе натрупаш огнен јаглен на неговата глава. 21 Немојте да бидете победени од злото, туку победете го злото со добро.

13 Да одиме чесно како во денот; не во бунт и пијанство, не во одаја и безобразие, не во кавга и завист. 14 Но облечете се во Господа Исуса Христа и не подготвувајте се за телото за да ги исполните неговите похоти. ПОГЛАВЈЕ 14

ПОГЛАВЈЕ 13 1 Секоја душа нека им биде подложна на повисоките сили. Зашто нема сила освен од Бога; 2 Затоа, кој и се спротивставува на силата, се спротивставува на Божјата наредба; 3 Зашто владетелите не се страв за добрите дела, туку за злото. Зарем тогаш нема да се плашиш од моќта? прави го она што е добро, и ќе имаш пофалба за истото: 4 Зашто тој е Божји слуга за тебе за добро. Но, ако правиш зло, плаши се; зашто тој не го носи мечот напразно, зашто тој е Божји слуга, одмаздник за да изврши гнев врз оној што прави зло. 5 Затоа мора да бидете подложни, не само поради гнев, туку и заради совеста. 6 Заради тоа и вие плаќајте данок, зашто тие се Божји слуги, кои постојано се грижат токму за тоа. 7 Затоа, на сите нивни должности плаќајте данок: на кого му се должи данок; обичај на кого обичај; страв на кого страв; чест кому чест. 8. 9 За тоа, не врши прељуба, не убивај, не кради, не сведочи лажно, не посакувај; и ако има некоја друга заповед, таа е накратко сфатена во оваа изрека, имено, сакај го својот ближен како себе си. 10 Љубовта не му прави лошо на ближниот, затоа љубовта е исполнување на законот. 11 И дека, знаејќи го времето, дека сега е крајно време да се разбудиме од сон: зашто сега е нашето спасение поблиску отколку кога верувавме. 12 Ноќта помина, денот се приближи: да ги отфрлиме делата на темнината и да го облечеме оклопот на светлината.

106

1 Оној што е слаб во верата прифатете го, но не за сомнителни расправии. 2 Зашто, еден верува дека може да јаде сè, а другиот, кој е слаб, јаде билки. 3 Кој јаде, нека не го презира оној што не јаде; и кој не јаде, нека не му суди на оној што јаде, зашто Бог го прими. 4 Кој си ти што му судиш на туѓ слуга? на својот господар стои или паѓа. Да, тој ќе биде поддржан, зашто Бог може да го издржи. 5 Еден човек го цени еден ден над друг, друг го цени секој ден подеднакво. Секој човек нека биде целосно убеден во својот ум. 6 Кој го почитува денот, го почитува пред Господа; и кој не гледа на денот, на Господа не му смета. Кој јаде, јаде за Господа, зашто Му благодари на Бога; а кој не јаде, на Господа не јаде и Му благодари на Бога. 7 Зашто никој од нас не живее за себе и никој не умира за себе. 8 Зашто, без разлика дали живееме, живееме за Господа; и дали ќе умреме, ќе умираме за Господа: дали затоа живееме или умреме, Господови сме. 9 За таа цел Христос и умре, и воскресна и оживеа, за да биде Господар и на мртвите и на живите. 10 Но зошто му судиш на својот брат? или зошто го понижуваш својот брат? зашто сите ќе застанеме пред Христовиот суд. 11 Зашто е напишано: Жив Јас, вели Господ, секое колено ќе ми се поклони, и секој јазик ќе Му признае на Бога. 12 Така, секој од нас ќе одговара пред Бога за себе. 13 Затоа, да не се осудуваме повеќе еден со друг; 14 Знам и сум убеден од Господ Исус дека нема ништо нечисто само по себе; 15 Но, ако брат ти е тажен поради твојата храна, сега не оди милосрдно. Не го уништувај со своето месо, за кого Христос умре. 16 Тогаш, нека не се зборува за вашето добро зло. 17 Зашто царството Божјо не е јадење и пиење; туку праведност и мир и радост во Светиот Дух. 18 Зашто, кој во тоа му служи на Христа, е прифатлив пред Бога и одобрен од луѓето. 19 Затоа, да ги следиме работите што создаваат мир и работите со кои може да се изградува друг. 20 Зашто месото не го уништувајте делото Божјо. Сите нешта се навистина чисти; но тоа е зло за оној што јаде со навреда. 21 Добро е да не се јаде месо, ниту да се пие вино, ниту нешто со кое брат ти се сопнува, или се навредува или ослабува. 22 Дали имаш вера? имај го за себе пред Бога. Среќен е оној што не се осудува себеси во она што го дозволува.

Римјаните

23 А кој се сомнева, проклет е ако јаде, зашто не јаде од вера, зашто сè што не е од вера е грев. ПОГЛАВЈЕ 15 1 Тогаш ние, силните, треба да ги носиме слабостите на слабите, а не да си угодуваме себеси. 2 Секој од нас нека му угоди на својот ближен за негово добро за градење. 3 Зашто ни Христос не се задоволуваше себеси; но, како што е напишано, срамот на оние што те прекоруваа паднаа врз мене. 4 Зашто, сѐ што беше напишано порано, беше напишано за наше учење, за да имаме надеж преку трпението и утехата на Писмото. 5 Сега Богот на трпението и утехата да ви даде да бидете истомисленици еден со друг според Христос Исус. 6 За да можете со еден ум и една уста да Го славите Бога, Таткото на нашиот Господ Исус Христос. 7 Затоа, примајте се еден со друг, како што и Христос не прими нас за слава Божја. 8 Сега велам дека Исус Христос беше слуга на обрежувањето за вистината Божја, за да ги потврди ветувањата дадени на татковците: 9 И незнабошците да Го слават Бога за неговата милост; како што е напишано: „Затоа ќе те исповедам меѓу незнабошците и ќе му пеам на твоето име. 10 И пак рече: Радувајте се, незнабошци, со неговиот народ! 11 И пак: Фалете Го Господа, сите народи; и фалете Го, сите луѓе. 12 И пак, Исаија рече: Ќе има корен од Јесеј и оној што ќе се крене да царува над незнабошците; во него ќе се надеваат незнабошците. 13 Сега Богот на надежта ве исполни со сета радост и мир во верата, за да изобилувате со надеж, преку силата на Светиот Дух. 14 И јас сум убеден во вас, браќа мои, дека и вие сте полни со добрина, исполнети со секакво знаење, способни и да се советувате еден со друг. 15 Сепак, браќа, ви напишав уште похрабро на некој начин, за да ве наведам на ум, поради благодатта што ми е дадена од Бога, 16 Да бидам слуга на Исус Христос на незнабошците, служејќи го Евангелието Божјо, за да биде прифатливо принесувањето на незнабошците, осветено од Светиот Дух. 17 Затоа имам за што да се фалам преку Исус Христос во работите што се однесуваат на Бога. 18 Зашто нема да се осмелам да зборувам за ништо од она што Христос не го направи од мене, за да ги наведам незнабошците послушни, со збор и со дело, 19 Преку моќни знаци и чудеса, со силата на Божјиот Дух; така што од Ерусалим и наоколу до Илирик целосно го проповедав Христовото Евангелие. 20 Да, така и јас се трудев да го проповедам Евангелието, не онаму каде што е именуван Христос, за да не изградам врз туѓи темели: 21 Но, како што е напишано: „На кои не им се зборуваше, ќе видат, а кои не слушнаа, ќе разберат.

107

22 Поради таа причина и мене многу ме попречуваа да дојдам кај вас. 23 Но сега немајќи повеќе место во овие краишта и имајќи голема желба овие многу години да дојдат кај вас; 24 Кога и да одам во Шпанија, ќе дојдам кај тебе, зашто имам доверба дека ќе те видам на моето патување и ќе ме донесеш на патот до таму, ако најпрвин бидам малку исполнет со твоето друштво. 25 Но сега одам во Ерусалим да им служам на светиите. 26 Зашто на нив од Македонија и Ахаја им се допадна да дадат одреден придонес за сиромашните светци кои се во Ерусалим. 27 Навистина им се допадна; а тие се нивни должници. Зашто, ако незнабошците станале учесници во нивните духовни работи, нивната должност е и да им служат во телесни работи. 28 Затоа, кога ќе го направам тоа и ќе им го запечатам овој плод, ќе дојдам покрај вас во Шпанија. 29 И сигурен сум дека, кога ќе дојдам кај вас, ќе дојдам во полнотата на благословот на Христовото евангелие. 30 Сега ве молам, браќа, заради Господ Исус Христос и заради љубовта на Духот, да се трудите заедно со мене во вашите молитви кон Бога за мене; 31 За да бидам избавен од оние што не веруваат во Јудеја; и мојата служба што ја имам за Ерусалим да им биде прифатена на светците; 32 За да дојдам при вас со радост по волјата Божја, и со вас да се освежам. 33 Сега Богот на мирот нека биде со сите вас. Амин. ПОГЛАВЈЕ 16 1 Ти ја препорачувам нашата сестра Фева, која е слуга на црквата во Кенхреја: 2 Да ја примите во Господа, како што им одговара на светците, и да и помагате во секаква работа што и треба од вас, зашто таа беше помошник на мнозина, а и на мене. 3 Поздравете ги Прискила и Акила моите помошници во Христа Исуса: 4 Кои го положија својот врат за мојот живот, на кои не само јас им благодарам, туку и сите цркви на незнабошците. 5 Исто така, поздравете ја црквата што е во нивната куќа. Поздравете го мојот возљубен Епенет, кој е првиот плод на Ахаја за Христа. 6Поздравете ја Марија, која ни даде многу труд. 7. 8 Поздравете го Амплија мојот сакан во Господа. 9Поздравете ги Урбан, нашиот помошник во Христа, и Стахиј, мојот сакан. 10 Поздравете го Апеле одобрен во Христа. Поздравете ги оние што се од домот на Аристовул. 11 Поздравете го мојот роднина Иродион. Поздравете ги оние што се од домот на Нарцис, кои се во Господа. 12 Поздравете ги Трифена и Трифоза, кои се трудат во Господа. Поздравете ја саканата Персида, која многу се трудеше во Господа. 13Поздравете го Руф, избраниот во Господа, и неговата мајка и мојата.

Римјаните

14Поздравете ги Асинкрит, Флегон, Ерма, Патроба, Ермес и браќата што се со нив. 15Поздравете ги Филолог и Јулија, Нереј и неговата сестра, Олимп и сите светци што се со нив. 16Поздравете се еден со друг со свет бакнеж. Христовите цркви ве поздравуваат. 17 Сега ве молам, браќа, обележете ги оние што предизвикуваат поделби и навреди спротивно на учењето што сте го научиле; и избегнувајте ги. 18 Зашто таквите не му служат на нашиот Господ Исус Христос, туку на својот стомак; и со добри зборови и фер говори ги мами срцата на простите. 19 Зашто вашата послушност им е доделена на сите луѓе. Затоа, се радувам за вас, но сепак би сакал да бидете мудри за доброто, а едноставни за злото. 20 И Богот на мирот наскоро ќе го скрши сатаната под твоите нозе. Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вас. Амин. 21 Те поздравуваат Тимотеј, мојот соработник, и Луциј, и Јасон и Сосипатар, моите роднини. 22 Јас Терциј, кој го напиша ова послание, ве поздравувам во Господа. 23 Ве поздравува мојот домаќин Гај и целата црква. Те поздравува Ераст, градскиот кадар, а братот Кварт. 24 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас. Амин. 25 А на оној што е моќен да ве увери според моето евангелие и проповедањето на Исус Христос, според откровението на тајната, која се чуваше во тајност од почетокот на светот, 26 Но сега се покажа, и преку пророчките списи, според заповедта на вечниот Бог, им се објави на сите народи за послушност на верата. 27 На Бога, само мудар, нека биде слава преку Исус Христос довека. Амин. (Напишано на Римјаните од Коринт и испратено од Феба, слуга на црквата во Кенхреја.)

108

1 Коринтјаните ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, повикан да биде апостол на Исус Христос преку волјата Божја, и Состен, нашиот брат, 2 до црквата Божја, која е во Коринт, на оние што се осветени во Христа Исуса, повикани да бидат свети, со сите што на секое место го повикуваат името на Исус Христос, нашиот Господ, и нивното и нашето. 3 Благодат на вас и мир од Бога, нашиот Татко, и од Господ Исус Христос. 4 Му благодарам на мојот Бог секогаш во ваше име, за Божјата благодат што ви ја дава Исус Христос; 5 Дека во сè сте збогатени од него, во секое кажување и во секое знаење; 6 Како што се потврди во вас Христовото сведоштво: 7 За да не заостанете без дар; чекајќи го доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос: 8 Кој исто така ќе ве потврди до крај, за да бидете непорочни во денот на нашиот Господ Исус Христос. 9 Верен е Бог, преку Кого сте повикани за заедништво со Неговиот Син Исус Христос, нашиот Господ. 10 Сега ве молам, браќа, во името на нашиот Господ Исус Христос, сите да зборувате исто и да нема поделби меѓу вас; туку да бидете совршено здружени во ист ум и во ист суд. 11 Зашто ми беше кажано за вас, браќа мои, од оние што се од домот на Клои, дека меѓу вас има расправии. 12 Сега ова го велам, дека секој од вас вели: Јас сум од Павле; и јас од Аполос; и јас од Кифа; и јас Христов. 13 Дали Христос е поделен? дали Павле беше распнат за тебе? или се крстивте во името на Павле? 14 Му благодарам на Бога што не крстив никого од вас, освен Крисп и Гај; 15 Да не рече некој дека сум крстил во мое име. 16 И јас го крстив домот Стефанас; освен тоа, не знам дали крстив некој друг. 17 Зашто Христос не ме испрати да крштавам, туку да го проповедам Евангелието: не со мудрост на зборовите, за да не се изгуби Христовиот крст. 18 Зашто проповедањето на крстот за оние што гинат е безумство; но за нас, кои сме спасени, тоа е Божја сила. 19 Зашто е напишано: ќе ја уништам мудроста на мудрите и ќе го уништам разумот на разумните. 20 Каде е мудриот? каде е писарот? каде е спорот на овој свет? не ја направи ли Бог безумна мудроста на овој свет? 21 Зашто, после тоа, според Божјата мудрост, светот со мудрост не Го познаваше Бога, Му угоди на Бога со безумноста на проповедањето да ги спаси оние што веруваат. 22 Зашто Евреите бараат знак, а Грците бараат мудрост. 23 А ние го проповедаме Христа распнатиот, за Јудејците камен на сопнување, а за Грците глупост; 24 А за повиканите, и Евреи и Грци, Христос е силата Божја и Божјата мудрост. 25 Зашто Божјата глупост е помудра од луѓето; а слабоста Божја е посилна од луѓето.

109

26 Зашто, браќа, го гледате вашиот повик, како не се нарекуваат многу мудреци според телото, не многу моќни, не многу благородни. 27 Но Бог ги избра безумните работи на светот за да ги посрами мудрите; и Бог ги избра слабите работи на светот за да ги засрами работите што се моќни; 28 И ги избра Бог нештата од светот и оние што се презрени, да, и нештата, за да ги уништи работите што се: 29 Ниту едно тело да не се фали пред Него. 30 А вие сте од него во Христа Исуса, Кој од Бог ни е создаден за мудрост, и праведност, и посветување и откупување. 31 Дека, како што е напишано: Кој се фали, нека се фали во Господа. ПОГЛАВЈЕ 2 1 А јас, браќа, кога дојдов кај вас, не дојдов со извонредност на говор или мудрост, за да ви го објавувам Божјото сведоштво. 2 Зашто решив да не знам ништо меѓу вас, освен Исус Христос и Распнатиот. 3 И јас бев со вас во слабост, и во страв и во многу трепет. 4 А мојот говор и моето проповедање не беа со примамливи зборови на човечката мудрост, туку во докажување на Духот и на силата. 5 вашата вера да не стои во човечката мудрост, туку во силата Божја. 6 Но, ние зборуваме за мудрост меѓу совршените, но не мудроста на овој свет, ниту на кнезовите на овој свет, кои се занемаруваат. 7Но ние ја зборуваме Божјата мудрост во тајна, скриена мудрост, која Бог ја одреди пред светот за наша слава. 8 Што никој од кнезовите на овој свет не го знаеше: зашто, да го знаеја, немаше да Го распнат Господарот на славата. 9 Но, како што е напишано: „Окото не видело, ниту увото чуло, ниту влегло во срцето на човекот, она што Бог го подготвил за оние што Го љубат. 10 Но Бог ни ги откри преку Својот Дух: зашто Духот истражува сè, да, Божјите длабочини. 11 Зашто кој човек ги знае работите на човекот, освен човечкиот дух што е во него? така и Божјите работи никој не знае, освен Божјиот Дух. 12 Сега не го примивме духот на светот, туку духот Божји; за да го знаеме она што ни е бесплатно дадено од Бога. 13 Кои работи и ние ги зборуваме, не со зборови што ги учи човечката мудрост, туку што ги учи Светиот Дух; споредувајќи ги духовните работи со духовните. 14 Но, природниот човек не ги прима работите од Божјиот Дух, зашто тие се за него глупост, ниту може да ги познае, бидејќи духовно се препознаваат. 15 Но, духовниот суди сè, а тој самиот не е суден од никого. 16 Зашто, кој го знае умот Господов, за да го поучи? Но, ние го имаме Христовиот ум.

1 Коринтјаните

ПОГЛАВЈЕ 3

4 Зашто сам ништо не знам; но со тоа не сум оправдан, но оној што ме суди е Господ. 5 Затоа не судете ништо пред време, додека не дојде Господ, Кој и ќе ги изнесе на виделина скриените работи на темнината и ќе ги открие советите на срцата; и тогаш секој ќе има пофалба од Бога. 6 И ова, браќа, го пренесов на себе и на Аполо заради вас; за да научите во нас да не мислиме на луѓето над она што е напишано, никој од вас да не се надуе еден против друг. 7 Зашто, кој те прави да се разликуваш од друг? а што имаш што не го прими? сега, ако си го примил, зошто се славиш, како да не си го примил? 8 Сега сте сити, сега сте богати, царевте без нас; 9 Зашто, мислам дека Бог нè постави нас, апостолите за последни, како што сме назначени за смрт, зашто сме станале глетка за светот, и за ангелите и за луѓето. 10 Ние сме безумни заради Христа, но вие сте мудри во Христа; ние сме слаби, но вие сте силни; вие сте чесни, но ние сме презрени. 11. 12 И трудиме, работејќи со свои раце: кога сме навредени, благословуваме; прогонувани, ние го трпиме тоа: 13 Бидејќи сме клеветени, се молиме: сме создадени како нечистотија на светот и сме рожба на сè до денес. 14 Ова не го пишувам за да ве срамам, туку како мои возљубени синови ве предупредувам. 15 Зашто, иако имате десет илјади учители во Христа, немате многу отци, зашто во Христа Исуса ве родив преку Евангелието. 16 Затоа ве молам, бидете мои следбеници. 17 Заради тоа ви го испратив Тимотеј, кој е мојот возљубен син и верен во Господа, кој ќе ве спомни за моите патишта што се во Христа, како што учам насекаде во секоја црква. 18 Сега некои се надуени, како да не сакам да дојдам кај вас. 19 Но, ќе дојдам кај вас наскоро, ако Господ сака, и ако го знае не говорот на надуените, туку силата. 20 Зашто царството Божјо не е во збор, туку во сила. 21 Што сакате? Дали ќе дојдам кај вас со прачка или со љубов и со дух на кротост?

1 А јас, браќа, не можев да ви зборувам како на духовни, туку како на телесни, како на младенчиња во Христа. 2 Ве хранев со млеко, а не со месо, зашто досега не можевте да го поднесете, ниту сега можете. 3 Зашто вие сте сепак телесни: зашто меѓу вас има завист, расправии и поделби, зарем не сте телесни и не одите како луѓе? 4 Зашто, додека некој вели: Јас сум од Павле; а друг: Јас сум од Аполос; зарем не сте телесни? 5 Кој е тогаш Павле, а кој е Аполос, освен служители преку кои верувавте, како што Господ му даде на секого? 6 Јас засадив, Аполо напои; но Бог даде зголемување. 7 Значи, ниту тој што сади ништо, ниту тој што напои; но Бог што дава зголемување. 8 А кој сади и кој напои се едно, и секој ќе ја добие својата награда според својот труд. 9 Зашто ние сме работници заедно со Бога: вие сте Божјо сточарство, вие сте Божја градба. 10 Според благодатта Божја што ми е дадена, како мудар мајстор, го поставив темелот, а друг гради врз него. Но, секој нека внимава како гради на тоа. 11 Зашто, никој не може да постави друг темел освен оној што е поставен, а тоа е Исус Христос. 12 Сега, ако некој изгради врз оваа основа злато, сребро, скапоцени камења, дрво, сено, стрништа; 13 Делото на секој човек ќе се покаже: зашто денот ќе го објави, зашто ќе се открие со оган; и огнот ќе ја испроба работата на секој човек, каква е таа. 14 Ако нечие дело што го изградил на него остане, тој ќе добие награда. 15 Ако нечие дело биде изгорено, ќе претрпи загуба, но тој самиот ќе се спаси; сепак така како со оган. 16 Зарем не знаете дека вие сте Божји храм и дека Божјиот Дух живее во вас? 17 Ако некој го оскверни Божјиот храм, Бог ќе го уништи; зашто храмот Божји е свет, храм што сте вие. 18 Никој да не се лаже себеси. Ако некој од вас се чини дека е мудар на овој свет, нека стане будала, за да биде мудар. 19 Зашто мудроста на овој свет е глупост пред Бога. Зашто е напишано: Он ги зема мудрите во нивните лукавства. 20 И пак, Господ ги знае мислите на мудрите дека се суетни. 21 Затоа никој да не се фали во луѓето. Зашто сè е твое; 22 Дали Павле, или Аполос, или Кифа, или светот, или животот, или смртта, или сегашноста или нештата што доаѓаат; сите се ваши; 23 А вие сте Христови; а Христос е Божји.

ПОГЛАВЈЕ 5 1 Вообичаено е кажано дека меѓу вас има блуд, и блуд каков што не е толку именуван меѓу незнабошците, за да се има жената на својот татко. 2 А вие се вознемиривте и повеќе не тагувате, за да биде одземен од вас оној што го направил ова дело. 3 Зашто, јас навистина, како отсутен по тело, а присутен по дух, веќе судев, како да сум присутен, за оној што го направил тоа дело, 4 Во името на нашиот Господ Исус Христос, кога ќе се соберете вие и мојот дух, со силата на нашиот Господ Исус Христос, 5 Да му се предаде таков на сатаната за уништување на телото, за да се спаси духот во денот на Господ Исус. 6 Твојата слава не е добра. Зар не знаете дека малку квас ја кваси целата грутка?

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Човек нека нè смета за Христови слуги и управители на Божјите тајни. 2 Освен тоа, од управителите се бара човек да се најде верен. 3 Но, за мене е многу мало да бидам суден за вас или за човечкиот суд: да, јас не го судам себеси.

110

1 Коринтјаните

7 Затоа, исчистете го стариот квас, за да бидете нов грутка, како што сте бесквасни. Зашто дури и Христос нашата Пасха се жртвува за нас: 8 Затоа да го празнуваме празникот, не со стар квас, ниту со квасец на злоба и зло; туку со бесквасниот леб на искреноста и вистината. 9 Ви напишав во послание да не се дружите со блудниците: 10 Но, не заедно со блудниците на овој свет, или со лакомите, или со изнудувачите или со идолопоклониците; зашто тогаш треба да си одите од светот. 11 Но сега ви пишав да не се придружувате, ако некој што се нарекува брат е блудник, или лаком, или идолопоклонец, или трговец, или пијаница или изнудувач; со таков не да не јаде. 12 Зашто, што треба да правам за да им судам и на оние што се надвор? не им судите ли на оние што се внатре? 13 А оние што се надвор, Бог ги суди. Затоа отфрлете го од себе тој злобен.

15 Зар не знаете дека вашите тела се Христови членови? Дали тогаш ќе ги земам Христовите членови и ќе ги направам членови на блудница? Не дај Боже. 16 Што? не знаете ли дека оној што се придружува на блудницата е едно тело? за двајца, вели тој, ќе бидат едно тело. 17 Но, кој се придружува на Господа е еден дух. 18 Бегајте од блудот. Секој грев што го прави човекот е без телото; а кој прави блуд, греши против своето тело. 19 Што? не знаете ли дека вашето тело е храм на Светиот Дух кој е во вас, кој го имате од Бога, а вие не сте свои? 20 Зашто сте купени со цена; затоа прославете го Бога во вашето тело и во духот ваш, кои се Божји. ПОГЛАВЈЕ 7

ПОГЛАВЈЕ 6 1 Дали некој од вас се осмелува да оди на суд пред неправедните, а не пред светиите, кога има спор против друг? 2 Не знаете ли дека светите ќе му судат на светот? и ако на светот му се суди, дали сте недостојни да судите за најмалите работи? 3 Зар не знаете дека ние ќе им судиме на ангелите? уште колку работи се однесуваат на овој живот? 4 Тогаш, ако имате судови за работите кои се однесуваат на овој живот, поставете ги да судат оние кои се најмалку ценети во црквата. 5 Ви зборувам за срам. Дали е така, меѓу вас да нема мудар човек? не, нема некој што ќе може да суди меѓу своите браќа? 6 Но брат оди на суд со брат, и тоа пред неверниците. 7 Затоа, сега има крајна грешка меѓу вас, затоа што одите на суд еден со друг. Зошто попрво не грешите? зошто повеќе не дозволувате да бидете измамени? 8 Не, вие правите неправда, и измамите, и тоа вашите браќа. 9 Зар не знаете дека неправедните нема да го наследат царството Божјо? Не се залажувајте: ниту блудници, ниту идолопоклоници, ниту прељубници, ниту женствени, ниту насилници со луѓето, 10 Ниту крадци, ни лакомци, ни пијаници, ни навредувачи, ни изнудувачи нема да го наследат царството Божјо. 11 И такви бевте некои од вас, но измиени, но осветени, но оправдани сте во името на Господ Исус и во Духот на нашиот Бог. 12 Сè ми е дозволено, но сè не е корисно: сè ми е дозволено, но нема да бидам под ничија власт. 13 Месо за стомак, а стомакот за месо, но Бог ќе ги уништи и неа и нив. Сега телото не е за блуд, туку за Господ; а Господ за телото. 14 И Бог и го воскресна Господа, и ќе не воскресне нас со својата сила.

111

1 Сега за работите за кои ми пишавте: Добро е мажот да не допира жена. 2 Сепак, за да се избегне блуд, секој маж нека има своја жена, а секоја жена свој маж. 3 Мажот нека ѝ ја покаже должната добродушност на жената, а исто така и жената на мажот. 4 Жената нема власт на своето тело, туку мажот, а исто така и мажот нема власт на своето тело, туку жената. 5 Немојте да се измамите еден со друг, освен со согласност за одредено време, за да можете да се предадете на пост и молитва; и дојдете повторно заедно, за да не ве искушува сатаната поради вашата неконтролираност. 6 Но јас го зборувам ова со дозвола, а не по заповед. 7 Зашто би сакал сите луѓе да бидат како јас самиот. Но, секој човек го има својот соодветен Божји дар, еден вака, а друг по тој начин. 8 Затоа им велам на невенчаните и на вдовиците: добро е за нив да останат како јас. 9 Но, ако не можат да се воздржат, нека се омажат: зашто е подобро да се омажиш отколку да гориш. 10 И на мажените им заповедам, но не јас, туку Господ, жената да не се оддалечува од својот маж. 11 Но, ако замине, нека остане немажена или нека се помири со својот маж; и мажот нека не ја остава својата жена. 12 А на другите им зборувам јас, а не Господ: ако некој брат има жена што не верува и таа сака да живее со него, нека не ја остава. 13 А жената што има маж кој не верува, и ако сака да живее со неа, нека не го остава. 14 Зашто, мажот неверник е осветен од жената, а жената неверна е осветена од мажот; но сега се свети. 15 Но, ако неверникот си замине, нека си оди. Братот или сестрата не се под ропство во такви случаи, но Бог нè повика на мир. 16 Зашто знаеш ти, жено, дали ќе го спасиш мажот свој? или како знаеш, човече, дали ќе ја спасиш жената своја? 17 Но, како што Бог му подели на секој човек, како што Господ го повика секого, така нека оди. И така заповедам во сите цркви. 18 Дали некој е наречен дека е обрежан? нека не стане необрежан. Дали некој е повикан во необрезание? нека не се обрежува.

1 Коринтјаните

19 Обрезувањето не е ништо, и необрежувањето е ништо, туку држење на Божјите заповеди. 20 Секој нека остане во истиот повик во кој е повикан. 21 Дали си повикан како слуга? Не грижете се за тоа: но ако можете да се ослободите, подобро искористете го. 22 Зашто, кој е повикан во Господа, како слуга, тој е Господов слободен; 23 Вие сте купени со цена; не бидете човечки слуги. 24 Браќа, секој, каде што е повикан, нека остане со Бога таму. 25 А за девиците немам заповед од Господа, но го давам својот суд, како оној што има милост од Господа за да биде верен. 26 Затоа, мислам дека ова е добро за сегашната неволја, велам, дека е добро за човекот да биде таков. 27 Дали си врзан за жена? барај да не бидеш опуштен. Дали си ослободен од жена? не барај жена. 28 Но, ако се омажиш, не си згрешил; и ако девица се омажи, не згрешила. Сепак, таквите ќе имаат неволја во телото, но јас ве поштедам. 29 Но, ова го велам, браќа, времето е кратко: останува и двајцата што имаат жени да бидат како да немаат; 30 А тие што плачат, како да не плачат; а оние кои се радуваат, како да не се радуваа; а оние што купуваат, како да не поседуваат; 31 И оние што го користат овој свет, како да не го злоупотребуваат, зашто модата на овој свет поминува. 32 Но, јас би сакал да те сакам без претпазливост. Оној што не е во брак, се грижи за работите што му припаѓаат на Господа, како да Му угоди на Господа: 33 А женетиот се грижи за световните работи, како да и угоди на својата жена. 34 Има разлика и меѓу жена и девица. Невенчаната жена се грижи за Господовите работи, за да биде света и по тело и по дух; 35 И ова го зборувам за ваша корист; не за да ви фрлам замка, туку за она што е убаво, и за да можете без одвраќање да внимавате на Господа. 36 Но, ако некој мисли дека се однесува непристојно кон својата девица, ако таа го помине цветот на нејзиниот век, и тоа му треба, нека прави што сака, тој не греши: нека се омажат. 37 Сепак, кој стои цврсто во своето срце, немајќи потреба, туку има моќ над својата волја и така одлучил во своето срце да ја чува својата девица, прави добро. 38 Така, оној што ја дава за жена, прави добро; но тој што не ја омажи, прави подобро. 39 Жената е обврзана со закон додека е жив нејзиниот маж; но ако нејзиниот маж е мртов, таа има слобода да се омажи за кого сака; само во Господа. 40 Но, таа е посреќна ако остане така, по мојот суд: и мислам дека го имам Божјиот Дух.

4 Затоа што се однесува до јадењето на она што се принесува како жртва на идолите, знаеме дека идолот не е ништо на светот и дека нема друг Бог освен еден. 5 Зашто, иако има оние кои се нарекуваат богови, било на небото или на земјата, (како што има многу богови и многу господари) 6 Но за нас постои само еден Бог, Отецот, од Кого е сè, а ние во него; и еден Господ Исус Христос, преку Кого е сè, а ние преку Него. 7 Но, кај секој нема тоа знаење: зашто некои со совест за идолот до овој час го јадат како принесен на идол; а нивната совест е слаба осквернета. 8 Но, јадењето не нè предава на Бога; ниту, ако не јадеме, дали сме полоши. 9 Но, внимавајте оваа ваша слобода на кој било начин да не стане камен на сопнување за слабите. 10 Зашто, ако некој те види, кој има знаење, седиш на јадење во идолскиот храм, нема ли да се охрабри совеста на слабиот да јаде од она што им се принесува на идолите; 11 И преку твоето знаење ќе загине слабиот брат, за кого Христос умре? 12 Но, кога така грешите против браќата и ја повредите нивната слаба совест, грешите против Христа. 13 Затоа, ако месото го навредува мојот брат, нема да јадам месо додека е светот, за да не го навредам мојот брат. ПОГЛАВЈЕ 9 1 Зар не сум апостол? не сум слободен? Зар не го видов Исус Христос, нашиот Господ? не сте ли мое дело во Господа? 2 Ако не им бидам апостол на другите, несомнено сум за вас: зашто печатот на моето апостолство сте вие во Господа. 3 Мојот одговор на оние што ме испитуваат е ова: 4 Зар немаме моќ да јадеме и да пиеме? 5 Зар немаме моќ да водиме за сестра, жена, како и други апостоли и како браќата Господови и Кифа? 6 Или само јас и Варнава, немаме ли моќ да се откажеме од работата? 7 Кој оди во војна кога и да е по своја одговорност? кој сади лозје и не јаде од неговите плодови? или кој пасе стадо, а не јаде од млекото на стадото? 8 Ги кажувам овие работи како човек? или не го вели истото и законот? 9 Зашто во Мојсеевиот Закон е напишано: „Не му заглавувај му ја на устата на волот што гази пченка. Дали Бог се грижи за воловите? 10 Или го вели тоа целосно заради нас? Заради нас, без сомнение, ова е напишано: кој ора да ора со надеж; и тој што млате во надеж да биде соучесник во неговата надеж. 11 Ако ви посеавме духовни работи, дали е голема работа ако ги жнееме вашите телесни работи? 12 Ако другите се соучесници во оваа власт над вас, зар ние не? Сепак, ние не ја искористивме оваа моќ; туку трпи сè, за да не го попречиме Христовото евангелие.

ПОГЛАВЈЕ 8 1 А што се однесува до принесувањето на идолите, знаеме дека сите имаме знаење. Знаењето разгорува, но милосрдието изградува. 2 И ако некој мисли дека знае нешто, тој сè уште ништо не знае како што треба да знае. 3 Но, ако некој го сака Бога, тоа се знае за него.

112

1 Коринтјаните

13 Зар не знаете дека оние што служат за светиња живеат од храмските работи? а оние што чекаат на жртвеникот се соучесници со жртвеникот? 14 Така и Господ наредил оние што го проповедаат Евангелието да живеат од Евангелието. 15 Но јас не употребив ништо од овие работи: ниту го напишав ова за да ми биде така, зашто беше подобро за мене да умрам, отколку некој да ја укине мојата слава. 16 Зашто, иако го проповедам Евангелието, немам на што да се пофалам; да, тешко ми е, ако не го проповедам Евангелието! 17 Зашто, ако го правам тоа доброволно, имам награда; 18 Која е тогаш мојата награда? Навистина, кога го проповедам Евангелието, можам да го правам Христовото евангелие бесплатно, за да не ја злоупотребувам својата моќ во евангелието. 19 Зашто, иако сум слободен од сите луѓе, сепак им станав слуга на сите, за да добијам повеќе. 20 И за Евреите станав како Евреин, за да ги придобијам Евреите; на оние што се под законот, како под законот, за да ги придобијам оние што се под законот; 21 На оние што се без закон, како без закон, (не бидам без закон на Бога, туку под законот на Христос), за да ги придобијам оние што се без закон. 22 За слабите станав како слаб, за да ги придобијам слабите; 23 И тоа го правам заради Евангелието, за да бидам соучесник во него. 24 Не знаете ли дека оние што трчаат на трка трчаат сите, но еден ја добива наградата? Па трчајте, за да добиете. 25 И секој човек што се труди за владеење е умерен во сè. Сега тоа го прават за да добијат расиплива круна; но ние нераспадливи. 26 Затоа трчам така, не како несигурно; затоа борете се јас, не како оној што го победува воздухот: 27 Но, јас се држам под своето тело и го потчинувам, за да не бидам отфрленик на кој било начин, кога ќе им проповедам на другите.

10 И вие не мрморете, како што мрмореа и некои од нив и беа уништени од уништувачот. 11 А сето тоа им се случи како пример: и напишани се за наша опомена, на кои дојде крајот на светот. 12 Затоа, оној што мисли дека стои, нека внимава да не падне. 13 Никакво искушение не ве однесе, освен она што е вообичаено за човекот; но со искушението ќе направи и пат за бегство, за да можете да го поднесете. 14 Затоа, драги мои, бегајте од идолопоклонството. 15 Зборувам како мудреци; судете што велам. 16. Лебот што го кршиме, зар не е заедништво на телото Христово? 17 Зашто ние сме многу, еден леб и едно тело, зашто сите сме соучесници во тој еден леб. 18 Гледајте го Израел според телото; 19 Што велам тогаш? дека идолот е нешто, или она што се принесува како жртва на идолите е нешто? 20 Но јас велам дека она што го жртвуваат незнабошците, го жртвуваат на ѓаволите, а не на Бога, и не сакам вие да имате заедништво со бесовите. 21 Не можете да ја пиете чашата Господова и чашата на ѓаволите; 22 Дали го предизвикуваме Господа на љубомора? дали сме посилни од него? 23 Сè ми е дозволено, но сè не е корисно: сè ми е дозволено, но сè не изградува. 24 Никој да не го бара своето, туку туѓото богатство. 25 Сè што се продава во ломот, јадете, не прашувајќи се заради совеста. 26 Зашто земјата е Господова и нејзината полнота. 27 Ако некој од оние што не веруваат ве покани на гозба, и вие бидете расположени да одите; што е пред вас, јадете, не прашувајќи се заради совеста. 28 Но, ако некој ви рече: „Ова се принесува како жртва на идолите, не јадете заради неговиот што го покажал и заради совеста, зашто земјата е Господова и нејзината полнота. 29 Јас велам, не твојата, туку туѓата совест: зошто мојата слобода се суди според туѓата совест? 30 Зашто, ако јас по благодат сум соучесник, зошто зло ми се зборува за она за што благодарам? 31 Затоа, јадете, пиете, или што и да правите, правете сè за слава Божја. 32. 33 Како што им угодувам на сите луѓе во сè, не ја барам мојата полза, туку користа на многумина, за да се спасат.

ПОГЛАВЈЕ 10 1 Освен тоа, браќа, не би сакал да не знаете како сите наши татковци беа под облакот и сите минуваа низ морето; 2 И сите се крстија на Мојсеј во облакот и во морето; 3 И сите јадеа исто духовно месо; 4 И сите пиеја ист духовен пијалок, зашто пиеја од духовната Карпа што одеше по нив, а таа Карпа беше Христос. 5 Но, на многумина од нив Бог не беше задоволен, зашто беа соборени во пустината. 6 А овие работи беа наши примери, за да не сакаме по лоши работи, како што сакаа и тие. 7 Не бидете идолопоклоници, како што беа некои од нив; како што е напишано: „Народот седна да јаде и да пие и стана да игра. 8 И да не блудуваме, како што направија некои од нив, и во еден ден паднаа дваесет и три илјади. 9 Ниту да Го искушуваме Христа, како што искушуваа некои од нив и беа уништени од змии.

ПОГЛАВЈЕ 11 1 Бидете мои следбеници, како што сум и јас на Христос. 2 Сега ве фалам, браќа, што се сеќавате на мене во сè и ги пазите прописите, како што ви ги предадов. 3 Но би сакал да знаете дека главата на секој човек е Христос; а главата на жената е мажот; а главата на Христос е Бог. 4 Секој што се моли или пророкува со покриена глава, ја обесчестува својата глава.

113

1 Коринтјаните

5 Но, секоја жена што се моли или пророкува со непокриена глава, ја обесчестува својата глава, зашто сето тоа е едно како да е избричена. 6 Зашто, ако жената не е покриена, нека биде и скратена; 7 Зашто мажот не треба да ја покрива главата, бидејќи тој е образ и слава Божја, а жената е слава на мажот. 8 Зашто мажот не е од жената; но жената на мажот. 9 Ниту мажот е создаден за жената; но жената за мажот. 10 Заради тоа жената треба да има моќ на главата поради ангелите. 11 Но, ниту мажот е без жената, ниту жената без мажот, во Господа. 12 Зашто, како што жената е од мажот, така и мажот е од жената; туку сè Божјо. 13 Судете сами: дали е убаво жената да Му се моли на Бога непокриена? 14 Зар ни самата природа не ве учи дека, ако човек има долга коса, тоа е срам за него? 15 Но, ако жената има долга коса, тоа и е слава, зашто косата и е дадена за покривање. 16 Но, ако некој се чини дека се расправа, ние немаме таков обичај, ниту Божјите цркви. 17 Сега, во ова што ви го објавувам, не ве фалам, што се собирате не за подобро, туку за полошо. 18 Зашто, пред сè, кога ќе се соберете во црквата, слушам дека меѓу вас има поделби; и делумно верувам во тоа. 19 Зашто меѓу вас мора да има и ереси, за да се покажат оние што се одобруваат меѓу вас. 20 Затоа, кога ќе се соберете на едно место, ова не е за да јадете Господова вечера. 21 Зашто, кога јаде, секој ја зема својата вечера пред другиот; 22 Што? немате ли куќи за јадење и пиење? или ја презирате Божјата црква и ги срамите оние што немаат? Што да ти кажам? ќе те пофалам во ова? Не те фалам. 23 Зашто од Господа го примив она што ви го предадов, дека Господ Исус, ноќта кога беше предаден, зеде леб. 24 А кога се заблагодари, го скрши и рече: „ Земете, јадете! 25 Така и ја зеде чашата, откако вечера, и рече: „ Оваа чаша е Новиот завет во мојата крв; 26 Зашто, колку често јадете од овој леб и пиете од оваа чаша, ја покажувате смртта на Господа додека не дојде. 27 Затоа, секој што ќе јаде од овој леб и ќе ја пие оваа Господова чаша, недостојно, ќе биде виновен за телото и крвта на Господа. 28 Но, некој нека се испита и нека јаде од тој леб и нека пие од таа чаша. 29 Зашто, кој јаде и пие недостојно, јаде и пие проклетство за себе, не разбирајќи го телото Господово. 30 Поради тоа меѓу вас мнозина се слаби и болни, а многумина спијат. 31 Зашто, ако сакаме да се осудуваме себеси, нема да ни се суди. 32 Но, кога ни се суди, ние сме казнети од Господа, за да не бидеме осудени заедно со светот. 33 Затоа, браќа мои, кога ќе се соберете да јадете, држете се еден за друг.

114

34 А ако некој гладува, нека јаде дома; да не се здружите на осуда. А останатото ќе го средам кога ќе дојдам. ПОГЛАВЈЕ 12 1 А што се однесува до духовните дарови, браќа, не би сакал да бидете неуки. 2 Знаете дека бевте незнабошци, одведени кај овие неми идоли, како што ве водеа. 3 Затоа ви давам да разберете дека никој, кој зборува преку Божјиот Дух, не го нарекува Исус проклет, и дека никој не може да каже дека Исус е Господ, освен преку Светиот Дух. 4 Сега има различни дарови, но истиот Дух. 5 И има различни управи, но ист Господ. 6 И има разновидни операции, но истиот Бог работи сè во сè. 7 Но, пројавувањето на Духот му е дадено на секој човек за да има корист. 8 Зашто некому му е дадено преку Духот збор на мудрост; на другиот слово на знаење од истиот Дух; 9 На друга вера од истиот Дух; на друг даровите на исцелување од истиот Дух; 10 На другиот правење чуда; на друго пророштво; на друг прониклив на духови; на други нуркачи видови на јазици; на друг толкувањето на јазиците: 11 Но, сето тоа го делува истиот Дух, делејќи на секого поединечно како што сака. 12 Зашто, како што телото е едно и има многу членови, и сите членови на тоа едно тело, бидејќи се многу, се едно тело, така е и Христос. 13 Зашто со еден Дух сите сме крстени во едно тело, било да сме Евреи или не-Евреи, било да сме робови или слободни; и сите се напиени во еден Дух. 14 Зашто телото не е еден член, туку многу. 15 Ако ногата рече: „Бидејќи не сум рака, не сум од телото; затоа не е од телото? 16 И ако увото рече: „Бидејќи не сум око, не сум од телото; затоа не е од телото? 17 Ако целото тело беше око, каде беше слухот? Ако целото слушаше, каде беше мирисот? 18 Но, сега Бог ги постави членовите секој од нив во телото, како што му е по волја. 19 И ако сите беа еден член, каде беше телото? 20 Но сега се многу членови, но едно тело. 21 И окото не може да и каже на раката: „Не ми требаш од тебе, ниту пак главата на нозете: „Не ми требаш од тебе“. 22 Не, многу повеќе се потребни оние членови на телото, кои се чини дека се послаби: 23 И оние членови на телото, за кои мислиме дека се помалку чесни, на нив им даваме поголема чест; а нашите непријатни делови имаат пообилна привлечност. 24 Зашто нашите убави делови немаат потреба; 25 Да нема раскол во телото; но дека членовите треба да имаат иста грижа еден за друг. 26 И ако страда еден член, со него страдаат и сите членови; или да се почести еден член, со него се радуваат сите членови. 27 Сега вие сте телото Христово, а особено членовите.

1 Коринтјаните

28 И Бог постави некои во црквата, прво апостоли, второ пророци, трето учители, потоа чуда, потоа дарови на исцеленија, помош, влади, различности на јазици. 29 Дали се сите апостоли? дали сите се пророци? дали сите се учители? дали сите прават чуда? 30 Дали ги имате сите дарови на исцелување? дали сите зборуваат на јазици? дали сите толкуваат? 31 Но желно посакувајте ги најдобрите дарови, а сепак ви покажувам подобар пат.

откровение, или со знаење, или со пророкување или со учење? 7 Па дури и нештата што не даваат звук, дали лулето или харфата, ако не се разликуваат гласовите, како ќе се знае што се слуша со луле или харфа? 8 Зашто, ако трубата даде несигурен звук, кој ќе се подготви за битка? 9 Така и вие, ако не изговарате на јазикот зборови лесно разбирливи, како ќе се знае што се зборува? зашто ќе зборувате во воздухот. 10 Можеби има толку многу видови на гласови во светот, и ниту еден од нив не е без значење. 11 Затоа, ако не го знам значењето на гласот, за оној што зборува ќе бидам варварин, а оној што зборува ќе биде за мене варвар. 12 Така и вие, бидејќи сте ревносни за духовните дарови, барајте да се издигнете во градењето на црквата. 13 Затоа, тој што зборува на непознат јазик нека се моли за да може да толкува. 14 Зашто, ако се молам на непознат јазик, мојот дух се моли, но мојот разум е бесплоден. 15 Што е тогаш? Ќе се молам со духот и ќе се молам со разум: ќе пеам со духот и ќе пеам со разумот. 16 Во спротивно, кога ќе благословиш со духот, како ќе рече Амин при твоето благодарење оној што е во собата на неучените, бидејќи не разбира што зборуваш? 17 Зашто ти навистина добро се заблагодаруваш, но другиот не се изградува. 18 Му благодарам на мојот Бог, зборувам на јазици повеќе од сите вас. 19 Но, во црквата повеќе сакав да зборувам пет збора со својот разум, за со својот глас да ги поучувам и другите, отколку десет илјади зборови на непознат јазик. 20 Браќа, не бидете деца во разумот, но во злобата бидете деца, а во разумот бидете мажи. 21 Во законот е напишано: „Ќе му зборувам на овој народ со други јазици и други усни; а сепак за сè што нема да ме слушаат, вели Господ. 22 Затоа јазиците се знак, не за оние што веруваат, туку за оние што не веруваат; но пророштвото не служи за оние што не веруваат, туку за оние што веруваат. 23 Затоа, ако целата црква се собере на едно место, и сите зборуваат јазици, а влезат неуки или неверници, нема ли да речат дека сте луди? 24 Но, ако сите пророкуваат, а влезе некој што не верува или неук, тој е убеден во сè, ќе му се суди на сите. 25 И така се откриваат тајните на неговото срце; и така, паѓајќи ничкум, ќе му се поклони на Бога и ќе извести дека Бог е вистина во вас. 26 Како е тогаш, браќа? кога ќе се соберете, секој од вас има псалм, има учење, јазик, откровение, има толкување. Сè нека биде направено за издигнување. 27 Ако некој зборува на непознат јазик, нека биде по двајца или најмногу тројца, и тоа по пат; и еден нека толкува. 28 Но, ако нема преведувач, нека молчи во црквата; и нека зборува сам со себе и со Бога. 29 Пророците нека зборуваат двајца или тројца, а другиот нека суди.

ПОГЛАВЈЕ 13 1Иако зборувам на човечки и ангелски јазици, а немам љубов, станувам како бакар што ѕвони или како ѕвонење кимвал. 2 И иако имам дар на пророштво и ги разбирам сите тајни и сето знаење; и иако имам сета вера, за да можам да отфрлам планини, а немам милостина, јас сум ништо. 3 И да го дадам целиот свој имот за да ги нахранам сиромасите, и да го дадам своето тело да се изгори, а да немам милост, ништо не ми користи. 4 Љубезноста долго трпи и е љубезна; милосрдието не завидува; милосрдието не се фали себеси, не се надуе, 5 Не се однесува непристојно, не го бара своето, не се разгневува лесно, не размислува за зло; 6 Не се радува на беззаконието, туку се радува на вистината; 7 Поднесува сè, верува во сè, се надева на сè, сè трпи. 8 Љубовта никогаш не пропаѓа, но без разлика дали има пророштва, тие ќе пропаднат; дали има јазици, тие ќе престанат; дали има знаење, тоа ќе исчезне. 9 Зашто делумно знаеме, а делумно пророкуваме. 10 Но, кога ќе дојде совршеното, тогаш делумното ќе биде уништено. 11 Кога бев дете, зборував како дете, разбирав како дете, размислував како дете: но кога станав маж, ги оддалечив детските работи. 12 Сега гледаме низ чаша, мрачно; но потоа лице в лице: сега знам делумно; но тогаш ќе знам како што сум познат. 13 А сега останува верата, надежта, љубовта, овие три; но најголемата од нив е милосрдието. ПОГЛАВЈЕ 14 1 Следете го милосрдието и посакувајте духовни дарови, туку повеќе за да пророкувате. 2 Зашто, кој зборува на непознат јазик, не им зборува на луѓето, туку на Бога, зашто никој не го разбира; но во духот зборува тајни. 3 Но, оној што пророкува, им зборува на луѓето за градење, поттикнување и утеха. 4 Кој зборува на непознат јазик, се изградува себеси; но кој пророкува, ја изградува црквата. 5 Би сакал сите вие да зборувате на јазици, а повеќе да пророкувате, зашто тој што пророкува е поголем од оној што зборува јазици, освен ако толкува, за да може црквата да добие подобрена. 6 Сега, браќа, ако дојдам кај вас зборувајќи на јазици, што ќе ви користи, ако не ви зборувам или со

115

1 Коринтјаните

30 Ако нешто му се открие на друг што седи, првиот нека молчи. 31 Зашто сите можете да пророкувате еден по еден, за сите да научат и сите да се утешат. 32 А духовите на пророците им се потчинуваат на пророците. 33 Зашто Бог не е автор на збрка, туку на мир, како во сите цркви на светите. 34 Вашите жени нека молчат во црквите: зашто не им е дозволено да зборуваат; но им е заповедано да бидат под послушност, како што вели и законот. 35 А ако сакаат нешто да научат, нека ги прашаат своите мажи дома, зашто е срам жените да зборуваат во црквата. 36 Што? дојде словото Божјо од тебе? или само ти дојде? 37 Ако некој мисли дека е пророк или духовен, нека признае дека работите што ви ги пишувам се Господови заповеди. 38 Но, ако некој е неук, нека биде неук. 39 Затоа, браќа, посакувајте да пророкувате и не забранувајте да зборувате на јазици. 40 Сè нека се прави пристојно и уредно. ПОГЛАВЈЕ 15 1 Освен тоа, браќа, ви го објавувам Евангелието што ви го проповедав, кое и вие го примивте и во кое стоите; 2 Со тоа и вие ќе се спасите, ако се сеќавате на она што ви го проповедав, освен ако напразно не сте поверувале. 3 Зашто ви го предадов најнапред она што и јас го примив, како Христос умре за нашите гревови според Писмото; 4 И дека беше погребан и дека воскресна на третиот ден според Писмото: 5 И дека се виде од Кифа, а потоа од дванаесетте; 6 После тоа, одеднаш се виде над петстотини браќа; од кои поголемиот дел остануваат до сега, но некои заспале. 7 Потоа се виде од Јаков; потоа на сите апостоли. 8 Најпосле и мене ми се виде, како на вонвреме роден. 9 Зашто јас сум најмалиот од апостолите, кој не е достоен да се наречам апостол, зашто ја прогонував црквата Божја. 10 Но, по милоста Божја, јас сум тоа што сум: и неговата благодат што ми беше дадена не беше залудна; но јас се трудев повеќе од сите нив, но не јас, туку благодатта Божја, која беше со мене. 11 Затоа, било јас или тие, така проповедаме, а вие така верувавте. 12 Сега, ако се проповеда Христос дека воскресна од мртвите, како некои меѓу вас велат дека нема воскресение на мртвите? 13 Но, ако нема воскресение на мртвите, тогаш Христос не воскресна; 14 А ако Христос не воскресна, тогаш залудна е нашата проповед, суетна е и вашата вера. 15 Да, и ние сме најдени лажни Божји сведоци; затоа што сведочевме за Бога дека Он го воскресна Христос; 16 Зашто, ако мртвите не воскреснат, тогаш не воскресна Христос;

116

17 И ако Христос не воскресне, вашата вера е залудна; уште сте во своите гревови. 18 Тогаш и оние кои се упокоиле во Христа, загинале. 19 Ако само во овој живот имаме надеж во Христа, ние сме најбедни од сите луѓе. 20 Но, сега Христос воскресна од мртвите и стана првиот плод на оние што умреа. 21 Зашто, бидејќи преку човек дојде смртта, преку човек дојде и воскресението на мртвите. 22 Зашто, како што во Адам сите умираат, така и во Христа сите ќе оживеат. 23 Но, секој по својот редослед: Христос првенец; потоа оние што се Христови при Неговото доаѓање. 24 Тогаш доаѓа крајот, кога ќе му го предаде царството на Бога, на Отецот; кога ќе го уништи сето владеење и сета власт и моќ. 25 Зашто тој мора да владее, додека не ги стави сите непријатели под неговите нозе. 26 Последниот непријател што ќе биде уништен е смртта. 27 Зашто Тој стави сè под Неговите нозе. Но, кога вели дека сè е под негово, јасно е дека е исклучен, кој му стави сè под него. 28 И кога сè ќе му биде покорено, тогаш и Самиот Син ќе му биде подложен на Оној, Кој му потчинува сè, за Бог да биде сè во сè. 29 Друго, што ќе прават оние што се крстат за мртвите, ако мртвите воопшто не воскреснат? зошто тогаш се крстат за мртвите? 30 И зошто сме во опасност секој час? 31 Јас протестирам поради вашата радост што ја имам во Христа Исуса нашиот Господ, умирам секој ден. 32 Ако сум се борел со ѕверови во Ефес, како што се луѓето, каква корист ми е, ако мртвите не воскреснат? да јадеме и да пиеме; за утре ќе умреме. 33 Не се залажувајте: лошите врски ги расипуваат добрите манири. 34 Разбудете се за праведноста и не греши; зашто некои немаат знаење за Бога: ова го кажувам за ваш срам. 35 Но некој ќе рече: „Како воскреснуваат мртвите? и со кое тело доаѓаат? 36 Будало, тоа што ќе го посееш не оживува, ако не умре. 37 А тоа што го сееш, не го сееш телото што ќе биде, туку голо жито, може да има пченица или друго зрно. 38 Но Бог му дава тело како што сака, а на секое семе свое тело. 39 Секое тело не е исто месо, туку едно е човечкото месо, друго месото на ѕверот, друго е месото на рибите, а другото е месото на птиците. 40 Има и небесни тела и тела земни, но друга е славата на небесните, а друга е славата на земните. 41 Една е славата на сонцето, друга е славата на месечината и друга е славата на ѕвездите, зашто една ѕвезда се разликува од друга по слава. 42 Така е и воскресението на мртвите. Се сее во расипаност; тоа е подигнато во нераспадливост: 43 Се сее во срам; воскреснува во слава: се сее во слабост; тоа е подигнато на власт: 44 Се сее природно тело; тоа е подигнато духовно тело. Постои природно тело, има и духовно тело.

1 Коринтјаните

45 И така е напишано: Првиот човек Адам стана жива душа; последниот Адам бил создаден како оживувачки дух. 46 Но, тоа не беше прво што е духовно, туку она што е природно; а потоа она што е духовно. 47 Првиот човек е од земјата, земја, вториот човек е Господ од небото. 48 Како што е земниот, такви се и земните; и како што е небесниот, такви се и небесните. 49 И како што го носевме образот на земниот, ќе го носиме и образот на небесниот. 50 Сега ова го велам, браќа, дека телото и крвта не можат да го наследат царството Божјо; ниту корупцијата ја наследува нераспадливоста. 51 Еве, ви откривам една тајна; Нема да спиеме сите, но сите ќе бидеме променети, 52 Во еден миг, додека трепнеш, при последната труба: зашто ќе зазвучи трубата, а мртвите ќе воскреснат нераспадливи, а ние ќе се промениме. 53 Зашто, ова распадливото треба да се облече во нераспадливост, а овој смртник да се облече во бесмртност. 54 Така, кога овој распадлив ќе се облече нераспадливост, а овој смртник ќе се облече бесмртност, тогаш ќе се исполни изреката што е напишана: Смртта е проголтана во победата. 55 О смрт, каде ти е осилото? О гроб, каде е твојата победа? 56 Осилото на смртта е гревот; а силата на гревот е законот. 57 Но, фала му на Бога, Кој ни ја дава победата преку нашиот Господ Исус Христос. 58 Затоа, возљубени мои браќа, бидете цврсти, непоколебливи, секогаш изобилувајќи во делото Господово, бидејќи знаете дека вашиот труд не е залуден во Господа.

11 Затоа, никој да не го презира, туку одведете го во мир, за да дојде кај мене, зашто го чекам со браќата. 12 Што се однесува до нашиот брат Аполос, многу посакав да дојде кај вас со браќата; но тој ќе дојде кога ќе има погодно време. 13 Внимавајте, стојте цврсто во верата, откажете се како луѓе, бидете силни. 14 Сето ваше нека биде со љубов. 15 Ве молам, браќа, (го знаете домот на Стефана, дека тој е прв плод на Ахаја и дека тие се зависниле од службата на светиите) 16 Да им се покорувате на таквите и на секој што ни помага и се труди. 17 Се радувам за доаѓањето на Стефана, Фортунат и Ахајк, бидејќи тоа што недостигаше од твоја страна го дадоа. 18 Зашто тие го освежија мојот и вашиот дух; затоа признајте ги таквите. 19 Те поздравуваат црквите во Азија. Акила и Прискила многу ве поздравуваат во Господа, со црквата што е во нивниот дом. 20 Сите браќа те поздравуваат. Поздравете се еден со друг со свет бакнеж. 21 Поздравот од мене Павле со моја рака. 22 Ако некој не Го сака Господа Исуса Христа, нека биде Анатема Мараната. 23 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вас. 24 Мојата љубов нека биде со сите вас во Христа Исуса. Амин. (Првото послание до Коринтјаните е напишано од Филипи од Стефанас и Фортунат и Ахаик и Тимотеј.)

ПОГЛАВЈЕ 16 1 А што се однесува до собирањето за светиите, како што им наредив на црквите во Галатија, така правете и вие. 2 На првиот ден од седмицата, секој од вас нека легне покрај него, како што Бог му помогнал, за да нема собири кога ќе дојдам. 3 И кога ќе дојдам, кого ќе го одобрите со вашите писма, ќе ги испратам да ја донесат вашата слободост во Ерусалим. 4 И ако ми биде потребно да одам и јас, тие ќе одат со мене. 5 Сега ќе дојдам при вас, кога ќе поминам низ Македонија, зашто поминувам низ Македонија. 6 И можеби ќе останам, да, и ќе зимам со вас, за да ме носите на моето патување каде и да одам. 7 Зашто нема да те видам сега патем; но јас верувам дека ќе се задржам малку со вас, ако Господ дозволи. 8 Но јас ќе останам во Ефес до Педесетница. 9 Зашто ми се отвори голема врата и ефективно, и има многу противници. 10Ако дојде Тимотеј, гледајте да биде со вас без страв, зашто тој го врши делото Господово, како и јас.

117

2 Коринтјани

22 Кој и нас нè запечати и во нашите срца ни даде желби на Духот. 23 Освен тоа, Го повикувам Бога за запис за мојата душа, дека за да ве поштедам уште не дојдов во Коринт. 24 Не затоа што владееме над вашата вера, туку помагачи на вашата радост, зашто со вера стоите.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, апостол на Исуса Христа по волја Божја, и нашиот брат Тимотеј, до црквата Божја во Коринт, со сите светии што се во цела Ахаја. 2 Благодат и мир од Бога, нашиот Татко, и од Господ Исус Христос. 3 Благословен да е Бог, Таткото на нашиот Господ Исус Христос, Отецот на милосрдието и Бог на секоја утеха; 4 Кој нè утешува во сите наши неволји, за да можеме да ги утешиме оние што се во каква било неволја, со утехата со која ние самите се утешуваме од Бога. 5 Зашто, како што во нас се изобилуваат Христовите страдања, така и нашата утеха се изобилува со Христа. 6 И, без разлика дали се мачиме, тоа е за ваша утеха и спасение, што е делотворно во поднесувањето на истите страдања што ги трпиме и ние; 7 И нашата надеж во вас е цврста, знаејќи дека, како што сте учесници во страдањата, така ќе бидете и вие во утехата. 8 Зашто, браќа, не сакаме да не знаете за нашата неволја што ни дојде во Азија, дека бевме притиснати од мера, над силата, така што очајувавме дури и од животот. 9Но ние ја имавме смртната пресуда во себе, за да не се надеваме на себе, туку на Бога, Кој ги воскреснува мртвите. 10 Кој нè избави од толку голема смрт и нè избавува; 11 И вие помагате заедно со молитва за нас, за да може мнозина за нас да благодарат за дарот што ни е даден со многу луѓе. 12 Зашто нашата радост е ова, сведоштвото на нашата совест, дека со едноставност и побожна искреност, не со телесна мудрост, туку со благодатта Божја, разговаравме во светот и уште пообилно со вас. 13 Зашто ние не ви пишуваме ништо друго освен она што го читате или признавате; и верувам дека ќе признаете дури до крај; 14 Како што и вие нè признавте делумно, дека ние сме ваша радост, како што сте и вие наши во денот на Господ Исус. 15 И во таа доверба имав намера да дојдам кај вас претходно, за да имате втора корист; 16 И да поминам покрај вас во Македонија и да дојдам пак од Македонија кај вас и да ве доведат на мојот пат кон Јудеја. 17 Затоа, кога бев така размислуван, користев ли леснотија? или она што јас го планирам, дали го наменувам според телото, да има со мене да да, а не не? 18 Но, бидејќи Бог е вистинит, нашиот збор кон вас не беше да и не. 19 Зашто, Синот Божји, Исус Христос, Кој беше проповедан меѓу вас од нас, јас и Силван и Тимотеј, не беше да и не, туку во него беше да. 20 Зашто сите Божји ветувања во него се да, и во него Амин, за слава Божја преку нас. 21 Оној што нè утврдува со вас во Христа и нè помаза, е Бог;

118

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Но, јас го решив тоа со себе, да не дојдам повторно кај вас со тага. 2 Зашто, ако јас те жалам, кој е тој што ме радува, освен оној што ме жали? 3 И истото ви го напишав, за да не ми се жали кога ќе дојдам од оние на кои треба да се радувам; имајќи доверба во сите вас, дека мојата радост е радост на сите вас. 4 Зашто од многу мака и мака на срцето ви напишав со многу солзи; не за да бидете тажни, туку за да ја познаете љубовта што ја имам поизобилно кон вас. 5 Но, ако некој предизвикал тага, тој не ме натажил мене, туку делумно, за да не ве натерам сите. 6 На таков човек му е доволна оваа казна, што им беше нанесена на многумина. 7 Така, напротив, повеќе треба да му простите и да го утешите, за да не го проголта таквиот од преголема тага. 8 Затоа ве молам да ја потврдите својата љубов кон него. 9 Зашто и за таа цел напишав, за да го знам доказот за вас, дали сте послушни во сè. 10 На кого вие нешто простувате, и јас му простувам; 11 Сатаната да не добие предност од нас, зашто не сме незнајни за неговите намери. 12 Понатаму, кога дојдов во Троада да го проповедам Христовото Евангелие, и ми се отвори врата од Господа, 13 Немав мир во духот, зашто не го најдов Тит, мојот брат; 14 Сега, фала му на Бога, кој секогаш нè наведува да триумфираме во Христа и го покажува мирисот на неговото знаење преку нас на секое место. 15 Зашто, ние сме за Бога сладок мирис Христов, во оние што се спасени и во оние што пропаѓаат. 16 За оној што ние сме мирис на смрт до смрт; а на другиот мирис на живот во живот. И кој е доволен за овие работи? 17 Зашто, ние не сме како многумина, кои го расипуваме словото Божјо, туку од искреност, туку како од Бога, пред Бога, зборуваме во Христа. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Дали почнуваме повторно да се пофалуваме? или ни требаат, како и некои други, пофални посланија до тебе или пофални писма од тебе? 2 Вие сте нашето послание напишано во нашите срца, познато и прочитано од сите луѓе: 3 Со оглед на тоа што очигледно сте прогласени за Христово послание служено од нас, напишано не со мастило, туку со Духот на живиот Бог; не во камени маси, туку во месести трпези на срцето. 4 И таква доверба имаме преку Христа на Бога:

2 КОРИНТЈАНИ

5 Не дека сме доволни самите да мислиме нешто како за себе; но нашата доволност е од Бога; 6 Кој исто така нè направи способни слуги на Новиот завет; не од буквата, туку од духот: зашто писмото убива, а духот оживува. 7 Но, ако службата на смртта, напишана и врежана во камења, беше славна, така што синовите на Израел не можеа цврсто да го гледаат лицето на Мојсеј за слава на неговото лице; која слава требаше да биде отстранета: 8 Како служењето на духот нема да биде многу славно? 9 Зашто, ако службата за осуда е слава, многу повеќе е поголема службата за праведност во слава. 10 Зашто ни она што се прослави немаше слава во овој поглед, поради славата што е извонредна. 11 Зашто, ако она што е отстрането било славно, многу повеќе е славно она што останува. 12 Тогаш, гледајќи дека имаме таква надеж, зборуваме многу јасно. 13 А не како Мојсеј, кој стави завеса на лицето негово, за синовите Израилеви да не можат цврсто да гледаат до крајот на она што е укинато. 14 Но нивните умови беа заслепени: зашто до денес останува истата завеса неоткината при читањето на стариот завет; која завеса е отстранета во Христа. 15 Но, дури и до денешен ден, кога се чита Мојсеј, завесата е на нивното срце. 16 Но, кога ќе се сврти кон Господа, завесата ќе биде отстранета. 17 А Господ е тој Дух: и каде што е Господовиот Дух, таму е и слободата. 18Но сите ние, со отворено лице, гледајќи ја славата Господова како во чаша, се менуваме во ист лик од слава во слава, како преку Духот Господов.

10 Секогаш носејќи го во телото умирањето на Господ Исус, за да се покаже и животот на Исус во нашето тело. 11 Зашто ние, кои живееме, секогаш сме предадени на смрт заради Исуса, за да се покаже и животот на Исус во нашето смртно тело. 12 Така, смртта дејствува во нас, а животот во вас. 13 Имајќи го истиот дух на верата, како што е напишано, верував и затоа зборував; ние исто така веруваме, и затоа зборуваме; 14 Знаејќи дека Оној што го воскресна Господа Исуса ќе не воскресне и нас преку Исуса и ќе нѐ претстави со вас. 15 Зашто сè е заради вас, за да може изобилната благодат преку благодарноста на многумина да се надополни за слава Божја. 16 Поради која причина не се онесвестуваме; но иако нашиот надворешен човек пропаѓа, внатрешниот човек се обновува од ден на ден. 17 Зашто нашата лесна неволја, која е само за миг, ни носи многу поголема и вечна тежина на слава; 18 Додека ние не гледаме на она што се гледа, туку на она што не се гледа, зашто она што се гледа е временско; но нештата што не се гледаат се вечни. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Зашто знаеме дека ако се распадне нашиот земен дом на овој скинија, имаме Божја градба, куќа која не е направена од раце, вечна на небесата. 2 Зашто, во тоа стенкаме, сакајќи искрено да се облечеме во нашиот дом, кој е од небото. 3 Ако е така, кога сме облечени, нема да се најдеме голи. 4 Зашто, ние, кои сме во овој скинија, стенкаме оптоварени; 5 А оној што нè создаде за истото е Бог, кој ни го даде и желбите на Духот. 6 Затоа ние сме секогаш уверени, знаејќи дека, додека сме дома во телото, отсуствуваме од Господа: 7 (Зашто одиме по вера, а не по видување:) 8 Ние сме уверени, велам, и повеќе сакаме да бидеме отсутни од телото и да бидеме присутни со Господа. 9 Затоа, ние се трудиме, да бидеме прифатени од него, без разлика дали се присутни или отсутни. 10 Зашто сите ние треба да се појавиме пред Христовиот суд; за секој да го прими она што е направено во своето тело, според она што го направил, било да е добро или лошо. 11 Затоа, знаејќи го стравот Господов, ние ги убедуваме луѓето; но ние сме откриени на Бога; и верувам дека исто така се покажаа во вашата совест. 12 Зашто ние не ви се предаваме повторно на вас, туку ви даваме прилика да се славите за нас, за да имате нешто да одговорите на оние кои се фалат по изглед, а не по срце. 13 Зашто, без разлика дали сме настрана, тоа е за Бога, или дали сме трезвени, тоа е за ваша причина. 14 Зашто љубовта Христова нè ограничува; затоа што така судиме дека ако некој умре за сите, тогаш сите беа мртви:

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа, бидејќи ја имаме оваа служба, како што примивме милост, не се онесвестуваме; 2 Но, се одречете од скриените работи на нечесноста, не одејќи во лукавство, ниту со лукавост со Божјото слово; туку преку пројавување на вистината, предавајќи се себеси на секоја човечка совест пред очите на Бога. 3 Но, ако нашето Евангелие е скриено, тоа е скриено за изгубените. 4 Во кои богот на овој свет им ги заслепи умовите на оние што не веруваат, за да не им свети светлината на славното Христово Евангелие, Кој е образ Божји. 5 Зашто ние не се проповедаме себеси, туку Христос Исус Господ; а ние самите ваши слуги заради Исуса. 6 Зашто Бог, Кој заповеда светлината да свети од темнината, засветли во нашите срца, за да ја даде светлината на спознанието на славата Божја во лицето на Исус Христос. 7Но, ние го имаме ова богатство во земјени садови, за да ја издигнеме моќта од Бога, а не од нас. 8 Вознемирени сме од секоја страна, но не сме вознемирени; ние сме збунети, но не и во очај; 9 Прогонувани, но не напуштени; фрлен, но не уништен;

119

2 КОРИНТЈАНИ

15 И дека тој умре за сите, живите да не живеат отсега за себе, туку за Оној што умре за нив и воскресна. 16 Затоа, ние отсега не познаваме никого по тело; 17 Затоа, ако некој е во Христа, тој е ново создание: старите работи поминаа; ете, сè стана ново. 18 И сè е од Бога, Кој нè помири со Себе преку Исус Христос и ни ја даде службата на помирувањето; 19 Навистина, Бог беше во Христа, помирувајќи го светот со Себе, не припишувајќи им ги нивните гревови; и ни го предаде словото на помирувањето. 20 Сега ние сме пратеници за Христа, како Бог да ве моли преку нас: ве молиме наместо Христово, помирете се со Бога. 21 Зашто Тој го направи грев за нас, Кој не знаеше грев; за да станеме Божја праведност во него. ПОГЛАВЈЕ 6 1 И ние, како работници заедно со него, ве молиме да не ја примате напразно благодатта Божја. 2 (Зашто тој вели: те слушнав во време прифатено, и во денот на спасението те помогнав: ете, сега е прифатено време; ете, сега е денот на спасението.) 3 Не навредувајќи во ништо, за да не се обвинува службата: 4 Но, во сè, се одобруваме себеси како Божји слуги, во многу трпение, во неволји, во потреби, во неволји, 5 Во риги, во затвори, во немири, во трудови, во стражари, во постови; 6 Со чистота, со знаење, со долготрпеливост, со љубезност, со Светиот Дух, со неприказна љубов, 7 Со словото на вистината, со силата Божја, со оклопот на праведноста од десната и левата страна, 8 Со чест и срам, со зло и добро известување: како измамници, а сепак вистинити; 9 Како непознат, а сепак добро познат; како умирање, и ете, живееме; како казнет, а не убиен; 10 Како тажни, но секогаш радосни; како сиромашни, а сепак многумина се збогатуваат; како да немаш ништо, а сепак да поседуваш сè. 11 О, Коринтјани, нашата уста е отворена за вас, нашето срце е зголемено. 12 Вие не сте затегнати во нас, туку сте затегнати во вашите утроба. 13 Сега за надомест во истото, (зборувам како на моите деца), бидете и вие воскреснати. 14 Не бидете нееднакво врзани со неверниците, зашто какво заедништво има праведноста со неправедноста? и каква заедница има светлината со темнината? 15 А каква согласност има Христос со Велијар? или каков дел има тој што верува со неверникот? 16 А каков договор има Божјиот храм со идолите? зашто вие сте храм на живиот Бог; како што рече Бог: ќе живеам во нив и ќе одам во нив; и јас ќе бидам нивен Бог, а тие ќе бидат мој народ. 17 Затоа, излезете од нив и разделете се, вели Господ, и не допирајте го нечистото; и ќе те примам, 18 И ќе ви бидам Татко, а вие ќе бидете мои синови и ќерки, вели Господ Семоќниот.

ПОГЛАВЈЕ 7 1 Затоа, сакани, имајќи ги овие ветувања, да се очистиме од секаква нечистотија на телото и духот, усовршувајќи ја светоста во страв Божји. 2 Прими нè; никого не сме згрешиле, никого не сме корумпирале, никого не сме измамиле. 3 Ова не го зборувам за да ве осудувам, зашто претходно реков дека во нашите срца имате да умрете и да живееме со вас. 4 Голема е мојата смелост да зборувам кон тебе, голема е мојата слава кон тебе: исполнет сум со утеха, многу се радувам во сите наши неволји. 5 Зашто, кога дојдовме во Македонија, нашето тело немаше одмор, но бевме вознемирени од сите страни; без беа борби, внатре беа стравови. 6 Сепак, Бог, Кој ги утешува опаѓаните, нѐ утеши со доаѓањето на Тит; 7 И не само со неговото доаѓање, туку и со утехата со која се утеши во тебе, кога ни ја кажа твојата сесрдна желба, твојата жалост, твојот горлив ум кон мене; така што се радував повеќе. 8 Зашто, иако те зажалив со писмо, не се каам, иако се покајав; 9 Сега се радувам, не затоа што се сожаливте, туку што тагувавте до покајание, зашто се разжаливте по побожен начин, за ништо да не добиете од нас штета. 10 Зашто тагата по Бог предизвикува покајание за спасение за кое не треба да се покае, а тагата на светот предизвикува смрт. 11 Зашто, ете, истото, што тагувавте по побожен вид, каква внимателност предизвика во вас, да, какво расчистување самите себе, да, каков гнев, да, каков страв, да, каква жестока желба, да, каква ревност, да, каква одмазда! Во сè сте одобриле да бидете јасни во ова прашање. 12 Затоа, иако ви пишав, не го направив за неговата причина што направи погрешно, ниту за неговата причина што претрпе погрешно, туку за да ви се појави нашата грижа за вас во очите на Бога. 13 Затоа се утешивме во вашата утеха: да, и уште повеќе се радувавме за радоста на Тит, бидејќи неговиот дух беше освежен од сите вас. 14 Зашто, ако нешто му се пофалив со вас, не се срамам; но како што ви кажавме сè со вистина, така и нашето фалење, што го направив пред Тит, е вистина. 15 И неговата внатрешна наклонетост е пообилна кон вас, додека се сеќава на послушноста на сите вас, како со страв и трепет го примивте. 16 Затоа се радувам што имам доверба во тебе во сè. ПОГЛАВЈЕ 8 1 Уште повеќе, браќа, ви ја покажуваме благодатта Божја дарувана на црквите во Македонија; 2 Како што во големото искушение на неволја изобилството на нивната радост и нивната длабока сиромаштија се изобилуваа до богатството на нивната слободост. 3 Зашто, за нивната моќ, јас сведочам, да, и над нивна моќ тие сакаа самите да се постават;

120

2 КОРИНТЈАНИ

4 молејќи нѐ со многу молба да го примиме дарот и да го земеме на себе заедништвото на служењето на светиите. 5 И тоа го направија, не како што се надевавме, туку најпрвин му се предадоа на Господа и на нас по волјата Божја. 6 Дотолку што го посакавме Тит, како што почна, така и тој да ја заврши во вас истата благодат. 7 Затоа, како што изобилувате во сè, во вера, и зборување, и знаење, и во сета трудољубивост и во вашата љубов кон нас, гледајте да изобилувате и со оваа благодат. 8 Јас не зборувам по заповед, туку по прилика на туѓото напредување и за да ја докажам искреноста на вашата љубов. 9 Зашто ја знаете благодатта на нашиот Господ Исус Христос, дека, иако беше богат, сепак заради вас стана сиромашен, за да бидете богати преку неговата сиромаштија. 10 И овде го давам мојот совет: зашто ова е корисно за вас, кои сте почнале порано, не само да го правите, туку и да напредувате пред една година. 11 Затоа сега направете го тоа; дека како што имало подготвеност за волја, така може да има и изведба од она што го имате. 12 Зашто, ако најпрво има доброволно ум, тој се прифаќа според она што го има човекот, а не според она што го нема. 13 Зашто не мислам на другите луѓе да им се олесни, а вие да се оптоварувате. 14 Но со еднаквост, дека сега во ова време вашето изобилство може да биде снабдување за нивната потреба, и нивното изобилство да биде снабдување за вашата потреба: да има еднаквост. 15 Како што е напишано: „Оној што собра многу, немаше ништо повеќе; а тој што малку собрал немал недостаток. 16 Но, фала му на Бога, кој ја вложи истата искрена грижа во срцето на Тит за вас. 17 Зашто, тој навистина ја прифати опомена; но бидејќи беше понапреден, по своја волја отиде кај вас. 18 И со него го испративме братот, чија слава е во Евангелието по сите цркви; 19 И не само тоа, туку и кој беше избран од црквите да патува со нас со оваа благодат, која ја даваме на слава на истиот Господ и објавување на вашиот подготвен ум. 20 Избегнувајќи го ова, никој да не нѐ обвинува во ова изобилство што го управуваме: 21 Да се грижиме за чесни работи, не само пред очите на Господа, туку и пред очите на луѓето. 22 И го испративме со нив нашиот брат, кого честопати го покажавме трудољубив во многу работи, а сега многу повнимателен, поради големата доверба што ја имам во тебе. 23 Дали некој ќе го праша Тит, тој е мој партнер и помошник за вас; 24 Затоа, покажете им го и пред црквите доказот на вашата љубов и на нашето фалење за вас.

121

ПОГЛАВЈЕ 9 1 Зашто, што се однесува до служењето на светиите, излишно е да ви напишам: 2 Зашто, ја знам напредноста на вашиот ум, за која се фалам со вас пред оние од Македонија, дека Ахаја беше готова пред една година; и твојата ревност предизвика многумина. 3 Сепак, јас ги испратив браќата, за да не биде залудно нашето фалење со вас за тоа; за, како што реков, да бидете подготвени: 4 Да не дојдат со мене од Македонија и да ве најдат неподготвен, ние (а да не велиме вие) да се засрамиме од истото самоуверено фалење. 5 Затоа мислев дека е потребно да ги поттикнам браќата, тие да одат пред вас и однапред да ја надополнат вашата дарба, за која претходно сте забележале, за таа да биде подготвена, како дарба, а не како лакомост. . 6 Но, ова го велам: Кој сее скржаво, ќе жнее и со штедење; и кој обилно сее, и обилно ќе жнее. 7 Секој, како што сака во своето срце, така нека дава; не со неволја, ниту од потреба: зашто Бог го сака веселиот дарител. 8 И Бог може да ја изобилува секоја благодат кон вас; за вие, имајќи се секогаш доволно во сè, да изобилувате со секое добро дело. 9 (Како што е напишано: Тој се распрсна, им даде на сиромасите: Неговата праведност останува засекогаш. 10 А оној што му служи на сејачот и дава леб за твојата храна, и го умножува твоето посеано семе и ги зголемува плодовите на твојата праведност;) 11 Да се збогатиме во сè до секаква богатост, што преку нас предизвикува благодарност кон Бога. 12 Зашто, администрирањето на оваа служба не само што ја задоволува недостатокот на светиите, туку е изобилна и со многу благодарност кон Бога; 13 Додека со експериментот на оваа служба тие го слават Бога за вашата исповедана потчинетост на Христовото евангелие и за вашата слободна поделба на нив и на сите луѓе; 14 И со нивната молитва за вас, кои копнеат по вас за огромната Божја благодат во вас. 15 Му благодариме на Бога за неговиот неискажлив дар. ПОГЛАВЈЕ 10 1 А јас самиот Павле те молам со кротоста и кроткоста на Христос, кој меѓу вас сум понизен, а отсутен сум смел кон вас. 2 Но, ве молам, да не бидам храбар кога сум присутен со таа доверба, со која мислам да бидам смел против некои, кои мислат за нас како да одиме според телото. 3 Зашто, иако одиме по тело, не војуваме по телото; 4 (Зашто оружјето на нашето војување не е телесно, туку е моќно преку Бога до рушење на тврдините;) 5 Соборувајќи ги имагинациите и секое високо нешто што се возвишува против познанието Божјо, и доведувајќи ја во заробеништво секоја мисла за послушание на Христос;

2 КОРИНТЈАНИ

6 И имајќи подготвеност да се одмазди за секоја непослушност, кога ќе се исполни вашата послушност. 7 Дали гледате на работите по надворешниот изглед? Ако некој верува во себе дека е Христов, нека мисли уште еднаш за себе, дека, како што е тој Христов, така сме и ние Христови. 8 Зашто, иако треба да се пофалам уште малку со нашата власт, која Господ ни ја дал за градење, а не за ваше уништување, не би требало да се срамам. 9 За да не изгледам како да те преплашувам со писма. 10 Зашто, велат тие, неговите писма се тешки и моќни; но неговото тело е слабо, а неговиот говор презирен. 11 Таквиот нека мисли вака, дека, како што сме со зборови по букви кога сме отсутни, такви ќе бидеме и на дело кога ќе бидеме присутни. 12 Зашто, ние не се осмелуваме да се измериме или да се споредуваме со некои што се пофалуваат себеси; 13 Но ние нема да се фалиме со нешта без наша мерка, туку според мерката на правилото што ни го подели Бог, мерка која треба да ја достигнете и до вас. 14 Зашто, ние не се протегаме подалеку од нашата мерка, како да не сме стигнале до вас, зашто дојдовме и до вас во проповедањето на Христовото Евангелие. 15 Да не се фалиме со нешта без наша мерка, односно со туѓи трудови; но имајќи надеж, кога ќе се зголеми верата твоја, дека изобилно ќе се прошириме со тебе според нашето правило, 16 Да го проповедаме Евангелието во подалечните краишта, а не да се фалиме со туѓа линија на нешта подготвени за наша рака. 17 А кој се фали, нека се фали во Господа. 18 Зашто не е одобрен оној што се пофалува, туку кого Господ го пофалува.

11 Зошто? затоа што не те сакам? Бог знае. 12 Но она што го правам, ќе го направам, за да им отсечам прилика на оние што сакаат прилика; за да се најдат, како и ние, каде што тие се слават. 13 Зашто такви се лажни апостоли, измамнички работници, кои се претвораат во Христови апостоли. 14 И не е чудо; зашто самиот сатана се претвора во ангел на светлината. 15 Затоа, не е голема работа ако и неговите слуги се претвораат во слуги на правдата; чиј крај ќе биде според нивните дела. 16 Повторно велам: никој да не ме смета за будала; ако е поинаку, прими ме како будала, за да се пофалам малку. 17 Она што го зборувам, не го зборувам според Господа, туку како да е безумно, во оваа увереност на фалење. 18 Гледајќи дека мнозина се слават по телото, ќе се пофалам и јас. 19 Зашто, радо ги поднесувате безумните, бидејќи самите сте мудри. 20 Зашто, вие трпите, ако некој ве доведе во ропство, ако ве проголта, ако ве земе, ако некој се воздигне, ако ве удри по лицето. 21 Зборувам за срам, како да сме биле слаби. Но, каде и да е храбар, (зборувам безумно), и јас сум храбар. 22 Дали се тие Евреи? и јас. Дали се тие Израелци? па и јас. Дали тие се семето на Авраам? па и јас. 23 Дали се тие Христови слуги? (зборувам како будала) Јас сум повеќе; во трудот пообилен, во риги над мерката, во затворите почести, во смртни случаи често. 24 Од Евреите пет пати примив четириесет удари освен една. 25 Трипати ме тепаа со шипки, еднаш ме каменуваа, трипати доживеав бродолом, ноќе и ден бев во длабочините; 26 Во патувања често, во опасности од води, во опасности од разбојници, во опасности од моите сонародници, во опасности од незнабошците, во опасности во градот, во опасности во пустината, во опасности во морето, во опасности меѓу лажните браќа; 27 Во умор и болка, во често бдеење, во глад и жед, во пост често, во студ и голотија. 28 Покрај она што е надвор, она што ми доаѓа секојдневно, грижата за сите цркви. 29 Кој е слаб, а јас не сум слаб? кој е навреден, а јас не горам? 30 Ако треба да ми треба слава, ќе се пофалам за она што се однесува на моите немоќ. 31 Бог и Татко на нашиот Господ Исус Христос, кој е благословен довека, знае дека не лажам. 32 Во Дамаск гувернерот на царот Арета го чуваше градот на Дамаскин со гарнизон, сакајќи да ме фати. 33 И низ прозорецот во кошница ме спуштија од ѕидот и му избегав од рацете.

ПОГЛАВЈЕ 11 1 Зарем би можеле да трпите со мене малку во мојата глупост, и навистина да ме поднесувате. 2 Зашто, јас сум љубоморен над тебе со божествена љубомора, зашто те зедов за еден маж, за да те прикажам на Христа како чиста девица. 3 Но, се плашам, како што змијата ја измами Ева со својата лукавство, така и вашите умови да не се расипат од едноставноста што е во Христа. 4 Зашто, ако оној што доаѓа проповеда друг Исус, Кого ние не сме го проповедале, или ако примите друг дух, кој не сте го примиле, или друго евангелие, што не сте го прифатиле, можете добро да го поднесете. 5 Зашто, претпоставувам дека не заостанав ни трошка зад најглавните апостоли. 6 Но, иако сум груб во говорот, но не и во знаењето; но ние наполно се покажавме меѓу вас во сè. 7 Дали направив навреда што се понижував за да бидете возвишени, затоа што ви го проповедав бесплатно Божјото Евангелие? 8 Ограбив други цркви, земајќи плата од нив за да ви служам. 9 А кога бев присутен кај вас и барав, никому не бев обвинет: за она што ми недостигаше го даваа браќата што дојдоа од Македонија; дали ќе се задржам. 10 Бидејќи вистината Христова е во мене, никој нема да ме спречи од ова фалење во областите на Ахаја.

ПОГЛАВЈЕ 12 1 Несомнено не ми одговара да се славам. Ќе дојдам до визии и откровенија на Господ. 2 Познав човек во Христа пред повеќе од четиринаесет години, (дали е во телото, не можам да кажам; или

122

2 КОРИНТЈАНИ

дали е надвор од телото, не можам да кажам: Бог знае;) таков стигна до третото небо. 3 И јас познавав таков човек, (дали е во телото или надвор од телото, не можам да кажам: Бог знае;) 4 Како што беше однесен во рајот и слушна неискажливи зборови, кои не е дозволено човек да ги изговори. 5 На таков ќе му се пофалам, но нема да се пофалам за себе, туку за моите немоќи. 6 Зашто, иако сакам да се фалам, нема да бидам будала; зашто јас ќе ја кажам вистината: но сега воздржувам, за некој да не мисли за мене повеќе од она што ме гледа или дека слуша за мене. 7 И за да не бидам возвишен над мерата преку изобилството на откровенијата, ми беше даден трн во телото, гласникот на сатаната да ме удри, за да не бидам возвишен над мерката. 8 За тоа трипати го молев Господа, да се оддалечи од мене. 9 А тој ми рече: Доволна ти е мојата благодат, зашто мојата сила се усовршува во слабост. Затоа, најрадо ќе се фалам во моите немоќи, за да почива на мене Христовата сила. 10 Затоа уживам во немоќ, во прекор, во неволја, во прогонства, во неволји заради Христа, зашто кога сум слаб, тогаш сум силен. 11 Станав будала во фалењето; вие ме принудивте, зашто требаше да бидам пофален од вас, зашто во ништо не сум зад најглавните апостоли, иако сум ништо. 12 Навистина, знаците на апостолот беа направени меѓу вас со секаква трпеливост, со знаци и чудеса и моќни дела. 13 Зашто во што бевте пониски од другите цркви, освен што јас самиот не ви бев товар? прости ми за ова погрешно. 14 Еве, по трет пат сум готов да дојдам кај вас; и нема да ти бидам товар, зашто не го барам твоето, туку тебе, зашто децата не треба да собираат за родителите, туку родителите за децата. 15 И јас со многу задоволство ќе трошам и ќе се трошам за вас; иако колку повеќе те сакам, толку помалку бидам сакан. 16 Но, да биде така, не те оптоварив: сепак, бидејќи бев лукав, те фатив со измама. 17 Дали добив добивка од некој од оние што ви ги испратив? 18 Го посакав Тит и со него испратив брат. Дали Тит направи добивка од тебе? не одевме во ист дух? одевме не по исти чекори? 19 Повторно, мислите ли дека се оправдуваме пред вас? ние зборуваме пред Бога во Христа, но сè правиме, сакани, за ваше издигнување. 20 Зашто се плашам, кога ќе дојдам, да не ве најдам како што би сакал, и да не ви се најдам таков каков што не би сакале вие; отоци, немири: 21 И да не, кога ќе дојдам пак, мојот Бог ќе ме смири меѓу вас и ќе плачам мнозина кои веќе згрешиле и не се покајале за нечистотијата, блудот и блудството што ги направиле.

123

ПОГЛАВЈЕ 13 1 Ова е трет пат кога доаѓам кај вас. Во устата на двајца или тројца сведоци секој збор ќе се утврди. 2 Ти кажав претходно и ти претскажав, како да сум присутен, по втор пат; и затоа што сум отсутен, им пишувам на оние што дотогаш згрешија и на сите други, дека, ако пак дојдам, нема да се поштедам. 3 Бидејќи барате доказ дека Христос зборува во мене, кој за вас не е слаб, туку е силен во вас. 4 Зашто, иако беше распнат поради слабост, тој живее со силата Божја. Зашто и ние сме слаби во него, но ќе живееме со него преку Божјата сила кон вас. 5 Испитувајте се себеси дали сте во верата; докажете се себеси. Не знаете ли вие самите себе, дека Исус Христос е во вас, ако не сте отфрлани? 6 Но, јас верувам дека ќе знаете дека ние не сме развратни. 7 Сега му се молам на Бога да не правите зло; не за да изгледаме одобрени, туку за да го правите она што е чесно, иако ние сме како развратници. 8 Зашто не можеме да направиме ништо против вистината, туку за вистината. 9 Зашто, ние се радуваме кога ние сме слаби, а вие сте силни, а тоа го посакуваме и вашето совршенство. 10 Затоа ги пишувам овие работи отсутен, за да не бидам присутен да користам острина, според силата што ми ја даде Господ на градење, а не на уништување. 11 Конечно, браќа, збогум. Бидете совршени, бидете со добра удобност, бидете едноумни, живејте во мир; и Бог на љубовта и мирот ќе биде со вас. 12Поздравете се еден со друг со свет бакнеж. 13 Сите свети те поздравуваат. 14 Благодатта на Господ Исус Христос, љубовта Божја и заедницата на Светиот Дух, нека бидат со сите вас. Амин. (Второто послание до Коринтјаните е напишано од Филипи, град во Македонија, од Тит и Лука.)

Галатјаните

ПОГЛАВЈЕ 2 1 По четиринаесет години, пак отидов во Ерусалим со Варнава, и го зедов со себе и Тит. 2 И отидов преку откровение и им го соопштив на Евангелието што го проповедам меѓу незнабошците, но насамо на оние кои беа угледни, за да не трчам или залудно трчам. 3 Но ниту Тит, кој беше со мене, бидејќи беше Грк, не беше принуден да биде обрежан. 4 И заради неприведени лажни браќа, кои тајно дојдоа да ја шпионираат нашата слобода што ја имаме во Христа Исуса, за да нè доведат во ропство. 5 На кого му дадовме место со покор, не, ниту еден час; за да може вистината на Евангелието да продолжи со вас. 6 Но, од овие што се чинеше дека се нешто (што и да беа, не ми е важно: Бог не прифаќа ничија личност. 7 Но, напротив, кога видоа дека Евангелието за необрезанието ми беше предадено, како што беше на Петар евангелието за обрезанието; 8 (Зашто, кој во Петар делотворно дејствуваше за апостолството на обрезанието, тој беше силен во мене кон незнабошците.) 9 И кога Јаков, Кифа и Јован, кои се чинеше дека се столбови, ја согледаа благодатта што ми беше дадена, тие ми дадоа на мене и на Варнава десните раце на заедништво; дека ние треба да одиме кај незнабошците, а тие кај обрезаните. 10 Само тие би сакале ние да се сеќаваме на сиромашните; истото што јас исто така сакав да го направам. 11 Но, кога Петар дојде во Антиохија, јас му се спротивставив в лице, зашто тој требаше да биде обвинет. 12 Зашто, пред да дојдат некои од Јаков, тој јадеше со незнабошците; 13 И другите Евреи се расположија со него; дотолку што и Варнава беше занесен од нивното симулирање. 14 Но, кога видов дека тие не одат исправно според вистината на Евангелието, му реков на Петар пред сите нив: „Ако ти, кој си Евреин, живееш според начинот на незнабошците, а не како Евреите, зошто тераш? незнабошците да живеат како Евреите? 15 Ние, кои сме Евреи по природа, а не грешници на незнабошците, 16 Знаејќи дека човекот не се оправдува со делата на законот, туку со верата на Исус Христос, дури и ние поверувавме во Исус Христос, за да се оправдаме со верата на Христос, а не со делата на законот. : зашто ниедно тело нема да биде оправдано со делата на законот. 17 Но, ако, додека бараме да бидеме оправдани од Христа, и самите се најдеме грешници, дали Христос е слуга на гревот? Не дај Боже. 18 Зашто, ако повторно го изградам она што го уништив, ќе се претворам во престапник. 19 Зашто јас преку Законот сум мртов за законот, за да живеам за Бога. 20 Јас сум распнат со Христа, но живеам; но не јас, туку Христос живее во мене;

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, апостол, (не од луѓе, ниту од човек, туку преку Исус Христос, и Бог Отецот, Кој го воскресна од мртвите;) 2 И сите браќа што се со мене, во црквите во Галатија: 3 Благодат и мир од Бога Отецот и од нашиот Господ Исус Христос, 4 Кој се даде за нашите гревови, за да нè избави од сегашниот зол свет, според волјата на Бога и нашиот Отец. 5 Нека му е слава во вечни векови. Амин. 6 Се чудам што толку брзо се оддалечивте од Оној што ве повика во Христовата благодат во друго евангелие. 7 Што не е друго; но има и такви кои ве вознемируваат и би го изопачиле Христовото евангелие. 8 Но, ако ние, или ангел од небото, ви проповеда друго евангелие освен она што ви го проповедавме, нека биде проклет. 9. 10 Зашто сега ги убедувам луѓето или Бог? или барам да им угодам на мажите? зашто, ако уште им се допаѓам на луѓето, не би требало да бидам Христов слуга. 11 Но, ве потврдувам, браќа, дека Евангелието што се проповеда за мене не е по човек. 12 Зашто јас ниту го примив од човек, ниту бев поучен, туку преку откровението на Исус Христос. 13 Зашто сте слушнале за мојот разговор во минатото во еврејската религија, како неизмерно ја прогонував црквата Божја и ја потрошив. 14 И користев во еврејската религија над многу мои еднакви во мојата нација, бидејќи бев многу ревносен за преданијата на моите татковци. 15 Но, кога му се допадна на Бога, Кој ме одвои од утробата на мајка ми и ме повика по својата благодат, 16 Да го открие својот Син во мене, за да го проповедам меѓу незнабошците; веднаш не се советував со крв и месо: 17 Ниту отидов во Ерусалим кај оние што беа апостоли пред мене; но отидов во Арабија и пак се вратив во Дамаск. 18 Потоа по три години отидов во Ерусалим да го видам Петар и останав кај него петнаесет дена. 19 А другите апостоли не видов ништо, освен братот Господов Јаков. 20 Сега, она што ви го пишувам, ете, пред Бога, не лажам. 21 Потоа дојдов во областите на Сирија и Киликија; 22 И тоа лице им беше непознато на јудејските цркви кои беа во Христа. 23 Но, тие само слушнаа: дека Оној што нè прогонуваше во минатото, сега ја проповеда верата што некогаш ја уништи. 24 И тие Го славеа Бога во мене.

124

Галатјаните

21 Јас не ја оневозможувам благодатта Божја: зашто, ако правдата доаѓа според законот, тогаш Христос е залудно мртов.

20 А посредникот не е посредник на еден, туку Бог е еден. 21 Тогаш, дали законот е против Божјите ветувања? Не дај Боже: зашто, ако беше даден закон кој можеше да даде живот, навистина праведноста требаше да биде според законот. 22 Но, Писмото сè заврши под грев, за да им се даде ветувањето преку верата на Исус Христос на оние што веруваат. 23 Но, пред да дојде верата, бевме држени под законот, затворени пред верата што требаше да се открие потоа. 24 Затоа законот ни беше учител да нè доведе кај Христа, за да бидеме оправдани со вера. 25 Но, откако дојде таа вера, ние веќе не сме под учител. 26 Зашто сите вие сте Божји деца со вера во Христа Исуса. 27 Зашто, сите што сте се крстиле во Христа, се облекле во Христа. 28 Нема ниту Евреин ниту Грк, нема ниту роб ниту слободен, нема ниту машко ниту женско, зашто сите сте едно во Христа Исуса. 29 А ако сте Христови, тогаш сте Авраамово потомство и наследници според ветувањето.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 О, безумни Галатјани, кој ве маѓепса, за да не ја слушате вистината, пред чии очи очигледно е изложен Исус Христос, распнат меѓу вас? 2 Само ова би сакал да научам од вас: Го примивте Духот преку делата на законот или со слушањето на верата? 3 Дали сте толку глупави? откако почнавте во Духот, дали сега сте совршени преку телото? 4 Дали залудно претрпевте толку многу работи? ако е уште залудно. 5 Затоа, кој ви служи на Духот и прави чуда меѓу вас, дали тоа го прави со делата на законот или со слушање на верата? 6 Како што Авраам му поверува на Бога, и тоа му се смета за праведност. 7 Затоа, знајте дека оние што се од верата, тие се синови на Авраам. 8 И Писмото, предвидувајќи дека Бог ќе ги оправда незнабошците преку вера, му го проповедаше Евангелието на Авраам, велејќи: „Во Тебе ќе бидат благословени сите народи. 9 Така, оние што имаат вера се благословени со верниот Авраам. 10 Зашто, сите што се делата на Законот се под проклетство, зашто е напишано: „Проклет да е секој што не останува да ги прави во сѐ што е напишано во книгата на Законот“. 11 Но, дека никој не е оправдан со законот пред очите на Бога, очигледно е: „Праведникот ќе живее преку вера. 12 А законот не е од верата, туку: Човекот што ги извршува ќе живее во нив. 13 Христос нè откупи од проклетството на законот, ни стана проклетство, зашто е напишано: „Проклет да е секој што виси на дрво. 14 За да дојде благословот на Авраам врз незнабошците преку Исус Христос; за да го примиме ветувањето на Духот преку вера. 15 Браќа, зборувам по човечкото однесување; Иако тоа е само завет на човекот, но ако се потврди, никој не го поништува или додава. 16 А на Авраам и на неговото потомство му беа дадени ветувања. Тој не вели: И на семето, како на многумина; туку како од едно, и до твоето потомство, кое е Христос. 17 И ова го велам, дека заветот, кој беше потврден пред Бога во Христа, законот, кој беше по четиристотини и триесет години, не може да го поништи, дека ветувањето нема да се реализира. 18 Зашто, ако наследството е од Законот, тоа веќе не е од ветување, туку Бог му го даде на Авраам преку ветување. 19 Тогаш зошто му служи на законот? Тоа беше додадено поради престапите, додека не дојде семето на кое му беше дадено ветувањето; и тоа беше наредено од ангели во раката на посредник.

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Сега велам, дека наследникот, додека е дете, ништо не се разликува од слугата, иако е господар на сите; 2 Но е под воспитувачи и управители до времето назначено од таткото. 3 Така и ние, кога бевме деца, бевме во ропство под елементите на светот. 4 Но, кога дојде полнотата на времето, Бог го испрати Својот Син, направен од жена, под закон, 5 Да ги откупиме оние што беа под законот, за да примиме посвојување синови. 6 И бидејќи сте синови, Бог го испрати Духот на својот Син во вашите срца, кој вика: Ава, Татко. 7 Затоа, не си повеќе слуга, туку син; а ако е син, тогаш Божји наследник преку Христа. 8 Меѓутоа, кога не го познававте Бога, им служевте на оние кои по природа не се богови. 9 Но сега, откако го запознавте Бога, или подобро кажано, сте познати од Бога, како повторно се свртувате кон слабите и просјачки елементи, на кои сакате повторно да бидете во ропство? 10 Гледате денови, месеци, времиња и години. 11 Се плашам од тебе, да не ти дадов залуден труд. 12 Браќа, ве молам, бидете како што сум јас; зашто јас сум таков каков што сте вие: воопшто не ме повредивте. 13 Знаете како од телесните немоќ најпрво ви го проповедав Евангелието. 14 И моето искушение, кое беше во моето тело, не го презревте, ниту го отфрливте; но ме прими како ангел Божји, како Христос Исус. 15 Каде е тогаш благословот за кој зборувавте? зашто ве известувам дека, да беше можно, вие самите ќе ги извадевте очите и ќе ми ги дадете. 16 Зар ви станав непријател, затоа што ви ја кажувам вистината?

125

Галатјаните

17 Тие ревносно влијаат врз тебе, но не добро; да, тие би ве исклучиле, за да влијаете врз нив. 18 Но, добро е да се чувствуваме ревносно секогаш во доброто, а не само кога сум присутен со вас. 19 Мои мали деца, од кои повторно се раѓам додека Христос не се формира во вас, 20 Сакам да бидам присутен со вас сега и да го сменам гласот; зашто се сомневам во тебе. 21 Кажете ми, вие кои сакате да бидете под законот, не го слушате ли законот? 22 Зашто е напишано дека Авраам имаше два сина, едниот од слугинка, а другиот од слободна жена. 23 Но, кој беше од слугинката, се роди по тело; но тој од слободната беше по ветување. 24 Кои работи се алегорија: зашто тоа се двата завета; Оној од планината Синај, кој родува во ропство, што е Агар. 25 Зашто овој Агар е планината Синај во Арабија, и му одговара на Ерусалим, кој е сега, и е во ропство со своите деца. 26 А Ерусалим, кој е горе, е слободен, кој е мајка на сите нас. 27 Зашто е напишано: Радувај се, неплодна што не раѓа; Излези и плачи, ти што не мачи, зашто пустаната има многу повеќе деца од таа што има маж. 28 Сега ние, браќа, како што беше Исак, сме синови на ветувањето. 29 Но, како што тогаш родениот по тело го гонеше родениот по Дух, така е и сега. 30 Сепак, што вели Писмото? Избркајте ја робинката и нејзиниот син, зашто синот на робинката нема да биде наследник со синот на слободната жена. 31 Така, браќа, ние не сме деца на робинката, туку на слободната. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Затоа, застанете цврсто во слободата со која Христос нè ослободи и немојте повторно да се заплеткате во ропскиот јарем. 2 Ете, јас Павле ви велам дека, ако бидете обрезани, Христос нема да ви користи ништо. 3 Зашто, пак му сведочам на секој што е обрежан, дека е должник да го врши целиот закон. 4 Христос не е никаков за вас, кој од вас е оправдан со законот; вие сте паднати од благодатта. 5 Зашто, ние преку Духот ја чекаме надежта на праведноста преку вера. 6 Зашто во Исуса Христа ни обрезанието нема ништо, ни необрезанието; туку вера која делува преку љубов. 7 Добро трчавте; кој ве попречи да не ја слушате вистината? 8 Ова убедување не доаѓа од оној што ве повикува. 9 Малку квасец ја кваси целата грутка. 10 Имам доверба во вас преку Господа, дека нема да имате поинаку размислување; 11 А јас, браќа, ако уште го проповедам обрежувањето, зошто уште ме прогонуваат? тогаш престанува престапот на крстот. 12 Би сакал да бидат отсечени што те мачат.

126

13 Зашто, браќа, вие сте повикани на слобода; само не користете ја слободата за прилика за телото, туку со љубов служете си еден на друг. 14 Зашто сиот закон се исполнува со еден збор, дури и во ова; Сакај го својот ближен како себеси. 15 Но, ако се гризете и се јадете еден со друг, внимавајте да не бидете истребени еден од друг. 16 Така, ова го велам: одете во Духот и нема да ја исполните телесната страст. 17 Зашто телото сака против Духот, а Духот против телото; 18 Но, ако ве води Духот, не сте под законот. 19 Сега се манифестираат телесните дела, кои се овие; Прељуба, блуд, нечистотија, развратност, 20 Идолопоклонство, вештерство, омраза, различност, имитација, гнев, расправии, бунтови, ереси, 21 Завист, убиства, пијанства, веселби и слично: за што ви кажувам претходно, како што ви кажав и во минатото, дека оние што прават такви работи нема да го наследат Божјото царство. 22 А плодот на Духот е љубов, радост, мир, долготрпеливост, благост, добрина, вера, 23 Кротост, воздржаност: против таквите нема закон. 24 А тие што се Христови го распнаа телото со наклонетоста и похотите. 25 Ако живееме во Духот, да одиме и во Духот. 26 Да не сакаме залудна слава, да се буниме еден со друг, да завидуваме еден на друг. ПОГЛАВЈЕ 6 1 Браќа, ако некој биде фатен во грешка, вие кои сте духовни, вратете го таквиот во духот на кроткоста; размислувај за себе, да не бидеш и ти во искушение. 2 Носете ги товарите еден на друг и така исполнувајте го Христовиот закон. 3 Зашто, ако некој мисли дека е нешто, кога е ништо, се залажува себеси. 4 Но, секој нека го докажува своето дело, и тогаш ќе се радува само на себе, а не на другиот. 5 Зашто секој ќе го носи своето бреме. 6 Оној што е поучен во словото, нека му соопшти на оној што поучува за сите добри работи. 7 Не се залажувајте; На Бога не му се потсмеваат: зашто, што ќе посее човекот, тоа и ќе жнее. 8 Зашто, кој сее за своето тело, од телото ќе жнее расипаност; но кој сее за Дух, од Духот ќе жнее живот вечен. 9 И да не се уморуваме од доброто, зашто во догледно време ќе жнееме, ако не се онесвестиме. 10 Затоа, како што имаме можност, да им правиме добро на сите луѓе, особено на оние што се од домот на верата. 11 Гледате колку големо писмо ви напишав со мојата рака. 12 Сите што сакаат да се покажат убаво во телото, ве тераат да бидете обрежани; само да не претрпат прогонство поради Христовиот крст. 13 Зашто ниту тие што се обрежани го држат законот; но посакајте да ве обрежат, за да се слават во вашето тело.

Галатјаните

14 Но, не дај Боже да се славам, освен во крстот на нашиот Господ Исус Христос, преку Кого светот е распнат за мене, а јас за светот. 15 Зашто во Христа Исуса ни обрезанието, ни необрезанието нема ништо, туку ново создание. 16 И сите што одат според ова правило, нека биде мир над нив и милост и врз Израелот Божји. 17 Отсега никој да не ме вознемирува, зашто во телото ги носам белезите на Господ Исус. 18 Браќа, благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вашиот дух. Амин. (До Галатјаните напишано од Рим.)

127

Ефесјаните

ПОГЛАВЈЕ 2 1 А вие оживеавте, кои бевте мртви во престапи и гревови; 2 Каде што во минатото одевте според текот на овој свет, според кнезот на моќта на воздухот, духот што сега дејствува во децата на непослушноста; 3 Меѓу кои, исто така, сите ние разговаравме во минатото во похотите на нашето тело, исполнувајќи ги телесните и умните желби; и по природа беа деца на гневот, како и другите. 4 Но Бог, кој е богат со милосрдие, поради Неговата голема љубов со која нè возљуби, 5 Дури и кога бевме мртви во гревовите, нè оживеа со Христа, (по благодат сте спасени;) 6 И нè подигна заедно и нè натера да седиме заедно на небесните места во Христа Исуса. 7 За во идните векови да го покаже преголемото богатство на својата благодат во својата љубезност кон нас преку Христос Исус. 8 Зашто по благодат сте спасени преку вера; и тоа не од вас самите, тоа е дар Божји. 9 Не од дела, за да не се фали некој. 10 Зашто ние сме негово дело, создадени во Христа Исуса за добри дела, кои Бог претходно ги одредил да одиме во нив. 11 Затоа, запомнете, дека вие сте во времето минато од незнабошците во телото, кои се нарекуваат Необрезани со она што се нарекува Обрезание во тело направено од рака; 12 Дека во тоа време бевте без Христа, туѓинци од израелската заедница и туѓинци од заветите на ветувањето, немајќи надеж и без Бога во светот. 13 Но сега во Христа Исуса вие, кои понекогаш бевте далеку, се приближувате со Христовата крв. 14 Зашто Тој е нашиот мир, Кој ги направи едното и го сруши средниот преграден ѕид меѓу нас; 15 Откако го укина во своето тело непријателството, дури и законот на заповедите содржани во прописите; за да направи во себе од двајца еден нов човек, така да склучи мир; 16 И да ги помири и двајцата со Бога во едно тело преку крстот, убивајќи го со тоа непријателството. 17 И дојде и им проповедаше мир на вас, кои бевте оддалечени и на блиските. 18 Зашто, преку него и двајцата имаме пристап до Отецот преку еден Дух. 19 Сега веќе не сте туѓинци и туѓинци, туку сограѓани на светиите и на Божјиот дом; 20 И се изградени врз основата на апостолите и пророците, а самиот Исус Христос е главен каментемелник; 21 Во Кого сета градба наместен заедно прераснува во свет храм во Господа; 22 Во Кого и вие сте заедно изградени за Божјо живеалиште преку Духот.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, апостол на Исус Христос по волја Божја, на светиите што се во Ефес и на верните во Христа Исуса: 2 Благодат и мир од Бога, нашиот Татко, и од Господ Исус Христос. 3 Нека е благословен Бог и Татко на нашиот Господ Исус Христос, Кој нè благослови со сите духовни благослови на небесните места во Христа. 4 Како што нè избра во Него пред основањето на светот, за да бидеме свети и непорочни пред Него во љубовта. 5 Откако нѐ предодреди да посвојуваме деца од Исус Христос за себе, според неговата волја, 6 За пофалба на славата на Неговата благодат, во која нè направи прифатени во саканата. 7 Во Кого имаме откуп преку неговата крв, простување на гревовите, според богатството на неговата благодат; 8 Со што изобилуваше кон нас со сета мудрост и разумност; 9 Откако ни ја објави тајната на Неговата волја, според неговата добра волја што ја нареди во себе: 10 За да може во времето на полнотата на времињата да собере во едно сè во Христа, и што е на небото и што е на земјата; дури и во него: 11 Во Кого и ние добивме наследство, предодредени според намерата на Оној кој прави сè по совет на своја волја. 12 За да ја славиме Неговата слава, Кој прв се надеваше на Христа. 13 Во Кого и вие се надевавте, откако го слушнавте словото на вистината, Евангелието на вашето спасение; 14 Кој е заслужен за нашето наследство до откупувањето на купениот имот, за слава на неговата слава. 15 Затоа и јас, откако слушнав за твојата вера во Господ Исус и љубовта кон сите светии, 16 Не престанувај да благодарам за тебе, да те спомнувам во моите молитви; 17 За Бог на нашиот Господ Исус Христос, Таткото на славата, да ви даде дух на мудрост и откровение во негово познавање. 18 Очите на твојот разум се просветлени; за да знаете која е надежта на неговиот повик и какво е богатството на славата на неговото наследство во светиите, 19 И каква е преголемата големина на неговата сила за нас, кои веруваме, според делувањето на неговата моќна сила, 20 Што го направи во Христа, кога го воскресна од мртвите и го постави од десната страна во небесните места, 21 Далеку над секое кнежевство, и моќ, и моќ, и власт и секое име што е именувано, не само во овој свет, туку и во оној што доаѓа. 22 И стави сè под неговите нозе, и му даде да биде глава над сè на црквата, 23 Тоа е неговото тело, полнотата на Оној што исполнува сè во сè.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Затоа јас Павле, заробеникот на Исус Христос за вас незнабошците, 2 Ако сте слушнале за доделувањето на благодатта Божја што ми е дадено на вас -

128

Ефесјаните

3 Како што преку откровение ми ја објави тајната; (како што напишав претходно со неколку зборови, 4 При што, кога читате, можете да го разберете моето знаење во Христовата тајна) 5 Што во другите векови не им се објавувало на синовите човечки, како што сега им се открива на неговите свети апостоли и пророци преку Духот; 6 Незнабошците да бидат сонаследници и исто тело и учесници во неговото ветување во Христа преку Евангелието. 7 За што станав службеник, според дарот на Божјата благодат што ми е даден со ефективно делување на неговата сила. 8 Мене, кој сум помал од сите светци, ми е дадена оваа благодат, да го проповедам меѓу незнабошците неистражливото Христово богатство; 9 И за да видат сите што е заедништвото на тајната, која од почетокот на светот е скриена во Бога, Кој создаде сè преку Исус Христос; 10 Со намера сега на кнежевствата и силите на небесните места да им биде позната црквата многукратната Божја мудрост, 11 Според вечната намера што ја нареди во Христа Исуса, нашиот Господ: 12 Во кого имаме смелост и пристап со доверба преку верата во него. 13 Затоа сакам да не се онесвестите од моите неволји за вас, што е ваша слава. 14 Заради тоа ги поклонувам колената пред Отецот на нашиот Господ Исус Христос, 15 Од кои се вика целото семејство на небото и на земјата, 16 За да ви даде, според богатството на неговата слава, да бидете зајакнати со сила со неговиот Дух во внатрешниот човек; 17 Христос да живее во вашите срца преку вера; дека вие, вкоренети и втемелени во љубов, 18 Да може да разбере со сите светци што е широчината, должината, длабочината и висината; 19 И да ја познавате Христовата љубов, која е над знаењето, за да се исполните со сета Божја полнота. 20 А на оној што може да направи многу повеќе од сè што бараме или мислиме, според силата што дејствува во нас, 21 Нему нека му е слава во црквата преку Христос Исус во сите векови, без крај. Амин.

8 Затоа тој вели: Кога се искачи на височина, го одведе заробеништвото и им даде дарови на луѓето. 9 (Сега, кога се вознесе, што е тоа, освен тоа што прво слезе во долните делови на земјата? 10 Оној што слезе е истиот што се вознесе над сите небеса, за да исполни сè.) 11 И даде некои, апостоли; а некои, пророци; а некои, евангелисти; а некои, пастири и учители; 12 За усовршување на светиите, за делото на службата, за градење на телото Христово; 13Додека сите не дојдеме во единството на верата и на спознанието на Божјиот Син, до совршен човек, до мерката на растот на полнотата Христова. 14 За да не бидеме отсега повеќе деца, фрлени наваму и наназад и носени со секој ветар на учење, од лукавството на луѓето и од итрината лукавство, со кои тие лежат во заседа за да измамат; 15 Но, зборувајќи ја вистината во љубов, може да порасне во него во сè, што е глава, дури и Христос. 16 Од Кого целото тело соодветно споено и збиено со она што го обезбедува секој зглоб, според ефективно делување во мерка на секој дел, го зголемува телото за да се изградува себеси во љубов. 17 Затоа, ова го велам и сведочам во Господа, дека отсега не одите како што одат другите незнабошци, во суетата на својот ум, 18 Имајќи помрачен разум, отуѓени од животот Божји поради незнаењето што е во нив, поради слепилото на нивното срце. 19 Кои се од минато чувство, се предадоа на лудост, за да ја работат секоја нечистотија со алчност. 20 Но вие така не сте го научиле Христа; 21 Ако е така, вие сте го слушнале и сте поучени од него, како што е вистината во Исуса; 22 Да го одложите во врска со претходниот разговор старецот, кој е расипан според измамничките похоти; 23 И обновете се во духот на вашиот ум; 24 И да го облечете новиот човек, кој според Бога е создаден во праведност и вистинска светост. 25 Затоа, отфрлете ја лагата, зборувајте ја вистината секој со својот ближен, зашто ние сме членови еден на друг. 26 Гневете се и не греши: сонцето да не зајде на вашиот гнев. 27 Ниту му давајте место на ѓаволот. 28 Оној што краде, нека не краде повеќе, туку нека се труди, работејќи со своите раце добро, за да му даде на оној што има потреба. 29 Нека не излегува никакво расипано од твојата уста, туку она што е добро за употреба на поучување, за да може да им служи благодат на слушателите. 30 И не тагувајте го светиот Божји Дух, со кој сте запечатени до денот на откупувањето. 31 Нека се отфрли од вас секоја горчина, гнев, гнев, врева и зли зборови, со секаква злоба. 32 И бидете љубезни еден кон друг, милосрдни, простувајќи си еден на друг, како што Бог ви прости заради Христа.

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа, јас, затвореникот Господов, ве молам да одите достојно на звањето со кое сте повикани, 2 Со сета понизност и кротост, со долготрпеливост, поднесувајќи еден со друг во љубов; 3 Настојувајќи да го зачувате единството на Духот во врската на мирот. 4 Има едно тело и еден Дух, како што сте повикани во една надеж на вашиот повик; 5Еден Господ, една вера, едно крштевање, 6 Еден Бог и Татко на сите, Кој е над сите, и преку сите и во сите вас. 7 Но на секој од нас му се дава благодат според мерката на Христовиот дар.

ПОГЛАВЈЕ 5 1 Затоа, бидете Божји следбеници, како драги деца;

129

Ефесјаните

2 И одете во љубов, како што и Христос нè засака нас, и се даде Себеси за нас како жртва и жртва на Бога за сладок мирис. 3 А блудот и секаква нечистотија или среброљубие, нека не се именува еднаш меѓу вас, како што им се случува на светците; 4 Ниту нечистотија, ни безумно зборување, ни шега, што не е погодно, туку благодарност. 5 Зашто, знаете дека ниту еден блудник, ниту нечист, ниту лаком, кој е идолопоклоник, нема наследство во царството Христово и Божјо. 6. 7 Затоа, не бидете соучесници со нив. 8 Зашто некогаш бевте темнина, а сега сте светлина во Господа: одете како деца на светлината. 9 (зашто плодот на Духот е во секоја добрина и праведност и вистина;) 10 Докажување на она што е прифатливо за Господа. 11 И немајте заедништво со бесплодните дела на темнината, туку укорувајте ги. 12 Зашто, срамота е дури и да се зборува за она што се прави од нив тајно. 13 Но, сè што се укорува се покажува преку светлината, зашто сè што покажува, светлина е. 14 Затоа тој вели: Разбуди се ти, кој спиеш, и воскресни од мртвите, и Христос ќе те осветли. 15 Тогаш гледајте да одите внимателно, не како безумни, туку како мудри, 16 Откупување на времето, зашто деновите се лоши. 17 Затоа, не бидете немудри, туку разбирајќи каква е волјата Господова. 18 И не се опивајте со вино, во кое има вишок; но биди исполнет со Дух; 19 Зборувајќи си себеси во псалми, химни и духовни песни, пеејќи и восхитувајќи му на Господа во срцето; 20 Секогаш за сè благодарејќи му на Бога и на Отецот во името на нашиот Господ Исус Христос; 21 Покорувајте се еден на друг во страв Божји. 22 Жени, покорете им се на своите мажи, како на Господа. 23 Зашто мажот е глава на жената, како што Христос е глава на црквата, и тој е спасител на телото. 24 Затоа, како што црквата Му се покорува на Христа, така и жените во се нека им бидат на своите мажи. 25 Мажи, сакајте ги своите жени, како што и Христос ја засака црквата и се даде себеси за неа; 26 За да го освети и исчисти со миење на вода преку зборот, 27 За да си ја прикаже како славна црква, без дамка, ни брчка или нешто слично; туку да биде свето и без мана. 28 Така и мажите треба да ги сакаат своите жени како своите тела. Кој ја сака својата жена, се сака себеси. 29 Зашто никој никогаш не го мразел своето тело; но ја храни и негува, како што Господ црквата: 30 Зашто ние сме членови на неговото тело, на неговото тело и на неговите коски. 31 Затоа, човекот ќе ги остави татка си и мајка си, и ќе се придружи на својата жена, и двајцата ќе бидат едно тело. 32 Ова е голема тајна, но јас зборувам за Христа и за црквата.

130

33 Сепак, секој од вас нека ја сака својата жена како себеси; а жената гледа дека го почитува својот маж. ПОГЛАВЈЕ 6 1 Деца, слушајте ги своите родители во Господа, зашто тоа е исправно. 2 Почитувај ги татка си и мајка си; (што е првата заповед со ветување;) 3 За да ти биде добро, и да живееш долго на земјата. 4 И, татковци, не предизвикувајте гнев вашите деца, туку воспитувајте ги во Господовата воспитување и опомена. 5 Слуги, бидете послушни на оние што се телесни господари, со страв и трепет, во единство на своето срце, како на Христа; 6 Не со служба за очи, како луѓе кои угодуваат; туку како Христови слуги, вршејќи ја волјата Божја од срце; 7 Со добра волја служете како на Господа, а не на луѓето; 8 Знаејќи дека секој што прави добро, ќе го добие од Господа, било да е роб или слободен. 9 И вие, господари, правете им го истото, издржувајќи се закани, знаејќи дека и вашиот Господар е на небото; кај него нема ниту почит кон личности. 10 Конечно, браќа мои, бидете силни во Господа и во силата на неговата сила. 11 Облечете го целото Божјо оружје, за да можете да се спротивставите на ѓаволските лукавства. 12 Зашто, ние не се бориме против телото и крвта, туку против кнежевствата, против силите, против владетелите на темнината на овој свет, против духовното зло на високите места. 13 Затоа, земете го при себе целото Божјо оружје, за да можете да се спротивставите во лошиот ден и откако ќе направите сè, да застанете. 14 Затоа, застанете, облечени во бедрата со вистина и облечени во оклопот на праведноста; 15 А вашите нозе обуени со подготовка на Евангелието на мирот; 16 Пред сè, земете го штитот на верата, со кој ќе можете да ги изгаснете сите огнени стрели на злите. 17 И земете го шлемот на спасението и мечот на Духот, што е словото Божјо. 18 Молете се секогаш со секаква молитва и молба во Духот и внимавајте на тоа со сета истрајност и молба за сите светии; 19 А за мене, да ми се даде збор, за смело да ја отворам устата своја, да ја објавам тајната на Евангелието, 20 За што сум пратеник во окови, за да зборувам смело во нив, како што треба да зборувам. 21 Но, за да ги знаете и моите работи и како јас, Тихик, саканиот брат и верен слуга во Господа, ќе ви соопшти сè. 22 Кого го испратив кај вас за истата цел, за да ги знаете нашите работи и тој да ги утеши вашите срца. 23 Мир на браќата и љубов со вера од Бога Отецот и Господ Исус Христос. 24 Благодат нека биде со сите оние кои искрено го љубат нашиот Господ Исус Христос. Амин. (До Ефешаните напишано од Рим, од Тихик.)

Филипјаните

25 И имајќи ја оваа доверба, знам дека ќе останам и ќе продолжам со сите вас за вашето напредување и радоста на верата; 26 За да ми биде пообилна вашата радост во Исус Христос со моето повторно доаѓање кај вас. 27 Само вашиот разговор нека биде како што станува збор за Христовото евангелие: за да дојдам и да те видам или да бидам отсутен, да слушнам за вашите работи, да останете цврсто во еден дух, со еден ум, борејќи се заедно за верата. на евангелието; 28 И во ништо не плашете се од вашите противници: што за нив е очигледен знак на погибел, а за вас за спасение и Божјо. 29 Зашто вам ви е дадено за Христа, не само да верувате во него, туку и да страдате заради Него; 30 Имајќи го истиот конфликт што го видовте во мене, а сега слушате дека е во мене.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле и Тимотеј, слугите на Исуса Христа, до сите свети во Христа Исуса, кои се во Филипи, со епископите и ѓаконите: 2 Благодат на вас и мир од Бога, нашиот Татко, и од Господ Исус Христос. 3 Му благодарам на мојот Бог при секое сеќавање на тебе, 4 Секогаш во секоја моја молитва за сите вас барајќи со радост молби, 5 За вашето заедништво во Евангелието од првиот ден до сега; 6 Уверени во тоа, дека оној што започна добро дело во вас, ќе го врши до денот на Исус Христос. 7 Како што ми е добро да го мислам тоа за сите вас, зашто ве имам во срцето; бидејќи и во моите врски, и во одбраната и потврдувањето на Евангелието, сите вие сте учесници во мојата благодат. 8 Зашто Бог е мојот запис, колку многу ве копнеам сите вас во утробата на Исус Христос. 9 И ова се молам, вашата љубов да изобилува сè повеќе и повеќе во знаење и во секој суд; 10 За да ги одобрите работите што се одлични; за да бидете искрени и без навреда до Христовиот ден; 11 Исполнети со плодовите на праведноста, кои се преку Исус Христос, за слава и фалба на Бога. 12 Но, би сакал да разберете, браќа, дека работите што ми се случија повеќе паднаа за да го унапредат Евангелието; 13 Така што моите врски во Христа се манифестираат во целата палата и на сите други места; 14 И многу од браќата во Господа, уверени во моите окови, се многу похрабри да го кажат зборот без страв. 15 Некои навистина го проповедаат Христа дури и од завист и кавга; а некои исто така со добра волја: 16 Оној што го проповеда Христа на расправија, не искрено, мислејќи дека ќе ми додаде неволја на моите окови. 17 А другиот од љубовта, знаејќи дека сум поставен за одбрана на Евангелието. 18 Што тогаш? без оглед на тоа, Христос се проповеда на секој начин, без разлика дали се преправа или вистина; и јас се радувам на тоа, да, и ќе се радувам. 19 Зашто знам дека тоа ќе се претвори во мое спасение преку твојата молитва и снабдувањето на Духот на Исус Христос, 20 Според моето искрено очекување и мојата надеж, дека во ништо нема да се засрамам, туку дека со сета смелост, како и секогаш, така и сега Христос ќе се возвеличи во моето тело, било да е тоа со живот или со смрт. 21 За мене да се живее е Христос, а да се умре е добивка. 22 Но, ако живеам во тело, тоа е плодот на мојот труд; но не знам што да изберам. 23 Зашто јас сум во теснец меѓу два, имам желба да заминам и да бидам со Христа; што е далеку подобро: 24 Сепак, попотребно ви е да останете во телото.

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Затоа, ако има некаква утеха во Христа, ако има некаква утеха на љубов, дали има заедништво со Духот, ако има утроба и милост, 2 Исполнете ја мојата радост, да бидете истомисленици, да имате иста љубов, да бидете еднолични, едноумни. 3 Ништо да не се прави преку расправии или суетна слава; но со понизност на умот нека секој друг го цени подобро од себе. 4 Не гледајте секој на своите работи, туку секој и на туѓите работи. 5 Нека биде во вас овој ум, кој беше и во Христос Исус: 6 Кој, бидејќи беше во Божја форма, сметаше дека не е грабеж да се биде еднаков со Бога; 7Но се направи без углед и зеде на себе облик на слуга и стана како човек. 8 И како човек, тој се понизи и стана послушен до смрт, дури и до смрт на крстот. 9 Затоа и Бог многу го возвиши и му даде име кое е над секое име. 10 За во името на Исус да се поклони секое колено, од небесните и земните и подземните; 11 И секој јазик да признае дека Исус Христос е Господ, за слава на Бога Отецот. 12 Затоа, возљубени мои, како што отсекогаш сте послушале, не само како во мое присуство, туку сега многу повеќе во мое отсуство, издејствувајте го своето спасение со страв и трепет. 13 Зашто, Бог е тој што работи во вас и да сакате и да правите по негово добро. 14 Правете сè без мрморење и расправии: 15 За да бидете беспрекорни и безопасни, синови Божји, без укор, среде една искривена и изопачена нација, меѓу која сјаете како светла во светот; 16 Држејќи го зборот на животот; за да се радувам на Христовиот ден, што не залудно трчав, ниту залудно се трудев. 17 Да, и ако бидам принесен за жртва и служба на вашата вера, јас се радувам и се радувам со сите вас. 18 За истата причина и вие радувајте се и радувајте се со мене. 19 Но, јас се надевам во Господа Исуса дека наскоро ќе ви го испратам Тимотеј, за да бидам утешен и јас кога ќе ја знам вашата состојба.

131

Филипјаните

20 Зашто, немам никаков човек, кој природно ќе се грижи за вашата држава. 21 Зашто сите го бараат своето, а не она што е на Исус Христос. 22 Но, вие го знаете доказот за него дека, како син со таткото, служеше со мене во Евангелието. 23 Затоа се надевам дека ќе го испратам веднаш, за да видам како ќе биде со мене. 24 Но јас се надевам во Господа дека и јас ќе дојдам наскоро. 25 Сепак, мислев дека е потребно да ви го испратам Епафродит, мојот брат, трудољубив и соборец, но вашиот гласник и оној што ми служеше на моите потреби. 26 Зашто тој копнееше по сите вас и беше полн со тежина, зашто сте слушнале дека е болен. 27 Зашто, тој навистина беше болен до смрт, но Бог го помилува; и не само врз него, туку и врз мене, за да не имам тага врз тага. 28 Затоа го испратив уште повнимателно, за да се радувате, кога повторно ќе го видите, и јас да бидам помалку тажен. 29 Затоа, примете го во Господа со сета радост; и имајте такви во репутација: 30 Зашто, заради делото Христово, тој беше блиску до смртта, не за својот живот, за да ја надополни вашата неслужба кон мене.

12 Не како веќе да сум постигнал, или да сум веќе совршен; туку следам по него, за да можам да го сфатам она за што сум фатен и од Христос Исус. 13 Браќа, јас не се сметам себеси за приведен; 14 Притискам кон ознаката за наградата на високиот повик Божји во Христа Исуса. 15 И ние, сите што сме совршени, да бидеме вака настроени; 16 Сепак, до каде што веќе стигнавме, да одиме по истото правило, да размислуваме за истото. 17 Браќа, бидете ме следбеници заедно и обележете ги оние што одат така како што нè имате за пример. 18 (Зашто мнозина одат, за кои често ви кажав, а сега и плачејќи ви велам, дека тие се непријатели на крстот Христов. 19 Чиј крај е уништување, чиј Бог е нивниот стомак, чија слава е во нивниот срам, кои размислуваат за земните работи.) 20 Зашто нашиот разговор е на небото; од каде го бараме и Спасителот, Господ Исус Христос: 21 Кој ќе го промени нашето гнасно тело, за да може да се обликува како неговото славно тело, според работата со која тој може дури и да потчини сè на себе. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа, браќа мои многу сакани и посакувани, радост моја и круна, затоа застанете цврсто во Господа, возљубени мои. 2 Го молам Еводија и ја молам Синтихија, да бидат истомислени во Господа. 3 И те молам, вистински другар, помогни им на оние жени кои се трудеа со мене во евангелието, и со Климент, и со другите мои соработници, чии имиња се во книгата на животот. 4 Радувајте се во Господа секогаш, и пак велам: Радувајте се! 5 Вашата умереност нека им биде позната на сите луѓе. Господ е при рака. 6 Бидете внимателни за ништо; но во сè, со молитва и молба со благодарност нека му бидат познати на Бога вашите барања. 7 И мирот Божји, кој е над секој разум, ќе ги чува вашите срца и умови преку Христос Исус. 8 Конечно, браќа, сѐ што е вистинито, што е чесно, што е праведно, што е чисто, што е убаво, што е добро. ако има некоја доблест и ако има некаква пофалба, размисли за овие работи. 9 Она што го научивте и примивте, чувте и видовте во мене, правете ги; и Бог на мирот ќе биде со вас. 10 Но, јас многу се радував во Господа, што сега конечно повторно процвета вашата грижа за мене; при што и вие бевте внимателни, но немавте можност. 11 Не дека зборувам за недостаток, зашто научив, во каква состојба сум, да бидам задоволен. 12 Знам и да бидам понизен и знам да изобилувам: секаде и во сè ми е поучено и да бидам сита и да бидам гладен, и да изобилувам и да страдам од потреба. 13 Можам сè да правам преку Христос кој ме зајакнува. 14 И покрај тоа што направивте добро, што комунициравте со мојата неволја.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Најпосле, браќа мои, радувајте се во Господа. Да ти ги пишувам истите работи, за мене навистина не е тажно, но за тебе е безбедно. 2 Пазете се од кучињата, чувајте се од лошите работници, чувајте се од концизноста. 3 Зашто ние сме обрезанието, кои Му се поклонуваме на Бога во духот и се радуваме во Христа Исуса и немаме доверба во телото. 4 Иако би можел да имам доверба и во телото. Ако некој друг мисли дека има што може да се надева во телото, јас повеќе: 5 Обрежан во осмиот ден, од синовите Израилеви, од племето Венијаминово, Евреин од Евреите; како што се допира до законот, фарисеј; 6 Во врска со ревноста, прогонувањето на црквата; допирајќи ја праведноста што е во законот, беспрекорна. 7 Но она што ми беше добивка, тоа го сметав за загуба за Христа. 8 Да, несомнено, и јас сметам сè освен загуба за извонредноста на знаењето за Христос Исус, мојот Господ, за Кого претрпев загуба на сè, и сметам само измет, за да го победам Христа, 9 И најдете во него, немајќи ја мојата праведност, која е од Законот, туку она што е преку верата Христова, праведноста што е од Бога преку вера. 10 За да го познаам, и силата на неговото воскресение, и заедништвото на неговите страдања, да се сообразат со неговата смрт; 11 Ако на некој начин можам да стигнам до воскресението на мртвите.

132

Филипјаните

15 Сега знаете и вие Филипјани дека во почетокот на Евангелието, кога заминав од Македонија, ниту една црква не зборуваше со мене за давање и примање, туку само вие. 16 Зашто уште еднаш и во Солун испративте по моја потреба. 17 Не затоа што сакам подарок, туку сакам плод што може да изобилува за ваша сметка. 18 Но јас имам сè и изобилувам: полн сум, бидејќи го примив од Епафродит она што беше испратено од тебе, мирис на сладок мирис, жртва прифатлива, богоугодна. 19 Но мојот Бог ќе ги исполни сите ваши потреби според своето богатство во слава преку Христос Исус. 20 Сега на Бога и на нашиот Татко нека му е слава во вечни векови. Амин. 21 Поздравете го секој светец во Христа Исуса. Ве поздравуваат браќата што се со мене. 22 Те поздравуваат сите светии, пред сè оние што се од домот на Цезар. 23 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас. Амин. (До Филипјаните напишано од Рим, од Епафродит.)

133

Колосјаните

создание што е под небото; за што јас Павле станав министер; 24 Кој сега се радува на моите страдања за вас и го исполнува она што е зад Христовите маки во моето тело заради неговото тело, а тоа е црквата. 25. Јас сум направен за службеник, според Божјиот дом, кој ми е даден за вас, за да го исполнам словото Божјо; 26 Дури и тајната која беше скриена од векови и од генерации, а сега им се открива на неговите светии. 27 На кого Бог сакаше да им каже какво е богатството на славата на оваа тајна меѓу незнабошците; Кој е Христос во вас, надежта на славата: 28 Кого го проповедаме, предупредувајќи го секој човек и поучувајќи го секој со секаква мудрост; за да го претставиме секој човек совршен во Христа Исуса: 29 За што се трудам и јас, борејќи се според неговото дело, кое силно делува во мене.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, апостол на Исус Христос по волјата Божја, и нашиот брат Тимотеј, 2 До светиите и верните браќа во Христа кои се во Колоса: благодат на вас и мир од Бога, нашиот Татко и Господ Исус Христос. 3 Му благодариме на Бога и на Отецот на нашиот Господ Исус Христос, молејќи се секогаш за вас, 4 Бидејќи слушнавме за вашата вера во Христа Исуса и за љубовта што ја имате кон сите светии, 5 За надежта што е поставена за вас на небото, за која претходно сте слушнале во словото на вистината на Евангелието; 6 Што дојде кај вас, како што е во целиот свет; и дава плод, како што и во вас, од денот кога чувте за тоа и ја познавте Божјата благодат на вистина. 7 Како што научивте и за Епафрас, нашиот драг сослуга, кој за вас е верен Христов слуга; 8 Кој ни ја објави и вашата љубов во Духот. 9 Затоа и ние, од денот кога го слушнавме тоа, не престануваме да се молиме за вас и да посакуваме да бидете исполнети со знаење за неговата волја со сета мудрост и духовно разбирање; 10 За да можете да одите достојно на Господа на се што е угодно, да бидете плодни во секое добро дело и да се зголемувате во познавањето на Бога; 11 Зајакнат со сета сила, според неговата славна сила, за секаква трпеливост и долготрпеливост со радост; 12 Му благодариме на Отецот, Кој нè направи да бидеме учесници во наследството на светиите во светлината. 13 Кој нè избави од власта на темнината и нè преведе во царството на својот мил Син. 14 Во Кого имаме откуп преку неговата крв, простување на гревовите. 15 Кој е образот на невидливиот Бог, првородениот на секое создание; 16 Зашто преку Него е создадено сè што е на небото и што е на земјата, видливо и невидливо, било тоа да се престоли, било владенија, било началства, или овластувања; 17 И тој е пред сè, и сè се состои од него. 18 А тој е глава на телото, црквата: кој е почеток, првороден од мртвите; дека во сите работи тој би можел да има предимство. 19 Зашто, на Отецот му беше угодно да живее во него сета полнота; 20 И, откако склучи мир преку крвта на својот крст, преку Него да помири сè со себе; со него велам, дали се работи на земјата или на небото. 21 А вие, кои некогаш бевте отуѓени и непријатели во вашите мисли поради злите дела, но сега тој се помири 22 Во телото на неговото тело преку смрт, за да ве прикаже свети, непорочни и непокорни пред Неговите очи; 23 Ако останете во верата прицврстени и стабилни, и не се оддалечите од надежта на Евангелието, кое го слушнавте и кое му беше проповедано на секое

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Зашто би сакал да знаете каков голем судир имам за вас и за нив во Лаодикија и за оние што не го виделе моето лице во телото; 2 За да можат нивните срца да се утешат, споени во љубов и во секое богатство на целосна сигурност на разумот, до признавање на тајната на Бога и на Отецот и на Христос; 3 Во Кого се кријат сите ризници на мудроста и знаењето. 4 И ова го велам, за некој да не ве мами со примамливи зборови. 5 Зашто, иако сум отсутен во телото, сепак сум со вас во духот, радувајќи се и гледајќи ја вашата наредба и цврстината на вашата вера во Христа. 6 Така, како што го примивте Христос Исус Господ, така и одете во него. 7 Вкоренети и изградени во него и зацврстени во верата, како што сте поучени, изобилувајќи со благодарност. 8 Пазете се да не ве разгали некој со филозофија и суетна измама, според човечкото предание, според зачетоците на светот, а не по Христа. 9 Зашто во него телесно живее сета полнота на Божеството. 10 И вие сте целосни во него, кој е глава на секое кнежество и власт. 11 Во Кого и вие сте обрежани со обрезание без раце, со отфрлање на телото на телесните гревови преку обрежувањето Христово. 12 Погребани со Него во крштевањето, при што и вие воскреснавте со Него преку верата на дејството на Бога, Кој го воскресна од мртвите. 13 А вас, умрени во вашите гревови и необрезание на вашето тело, тој оживеа заедно со него, простувајќи ви ги сите престапи; 14 Избришејќи го ракописот на прописите што беше против нас, што беше против нас, и го тргна од патот, приковувајќи го на неговиот крст; 15 И, откако ги расипа кнежевствата и овластувањата, ги покажа јавно, победувајќи над нив. 16 Затоа, никој нека не ве осудува за јадење или за пиење, за празник, за младата месечина или за саботните денови.

134

Колосјаните

17 кои се сенка на нештата што доаѓаат; но телото е Христово. 18 Никој нека не ве мами за вашата награда со доброволно смирение и обожавање ангели, навлегувајќи во она што тој не го видел, залудно надуен од неговиот телесен ум, 19 А не држењето за Главата, од која целото тело со зглобови и ленти служеше и се плетеше заедно, се зголемува со Божјото зголемување. 20 Затоа, ако сте мртви со Христа од зачетоците на светот, зошто, како да живеете во светот, подлежите на прописи, 21 (Не допирајте; не вкусувајте; не ракувајте; 22 Кои сите ќе загинат со употреба;) по заповедите и учењата на луѓето? 23. Нештата навистина покажуваат мудрост во обожавањето на волјата и смирението и занемарувањето на телото; не во никаква чест за задоволување на телото.

17 И што и да правите со збор или со дело, сè правете го во името на Господ Исус, благодарејќи му на Бога и на Отецот преку него. 18 Жени, покорете им се на своите мажи, како што е достојно во Господа. 19 Мажи, сакајте ги своите жени и не бидете огорчени против нив. 20 Деца, слушајте ги своите родители во сè, зашто тоа му е добро на Господа. 21 Отци, не предизвикувајте гнев на вашите деца, за да не се обесхрабрат. 22 Слуги, слушајте ги во сè вашите господари според телото; не со услуга за очи, како мажи; но во единство на срцето, плашејќи се од Бога: 23 И што и да правите, правете го од срце, како на Господа, а не на луѓето; 24 Знаејќи дека од Господа ќе ја примите наградата од наследството, зашто му служите на Господа Христа. 25 Но, кој прави неправда ќе добие за неправдата што ја направил, и нема почит.

ПОГЛАВЈЕ 3

ПОГЛАВЈЕ 4

1 Ако тогаш воскреснавте со Христа, барајте го она што е горе, каде што Христос седи од десната страна на Бога. 2 Поставете ја вашата наклонетост кон нештата што се горе, а не кон работите на земјата. 3 Зашто вие сте мртви и вашиот живот е скриен со Христос во Бога. 4 Кога ќе се појави Христос, кој е нашиот живот, тогаш и вие ќе се појавите со Него во слава. 5 Затоа умртвете ги вашите членови на земјата; блуд, нечистотија, преголема наклонетост, зла желба и среброљубие, што е идолопоклонство: 6 Заради тоа, Божјиот гнев доаѓа врз децата на непослушноста; 7 Во кои и вие одевте некое време, кога живеевте во нив. 8 Но сега и вие го одложите сето тоа; гнев, гнев, злоба, богохулење, гнасна комуникација надвор од вашата уста. 9 Не лажете еден со друг, бидејќи го отфрливте старецот со неговите дела; 10 Mpe bolati moto ya sika, oyo azongisami sika na boyebi na elilingi ya ye oyo akelaki ye. 11 Каде што нема ни Грк ни Евреин, ни обрезание, ни необрезание, варварин, скит, роб ни слободен: но Христос е сè и во сè. 12 Затоа облечете се како Божји избраници, свети и сакани, утробата на милосрдието, добрината, смирението на умот, кротоста, долготрпеливоста; 13 Трпејќи се еден со друг и простувајќи си еден на друг, ако некој се кара со некого: како што Христос ви прости вам, така правете и вие. 14 И над сето ова облечете се во љубовта, која е врска на совршенството. 15 И нека владее Божјиот мир во вашите срца, кон кого сте повикани во едно тело; и бидете благодарни. 16 Словото Христово нека живее во вас богато со сета мудрост; учејќи и опоменувај се еден со друг во псалми, химни и духовни песни, пеејќи Му на Господа со благодат во своите срца.

1 Господари, дајте им го на своите слуги она што е праведно и еднакво; знаејќи дека и вие имате Учител на небото. 2 Продолжете во молитвата и бдеете во истата со благодарност; 3 Исто така, молејќи се и за нас, Бог да ни ја отвори вратата на говорот, за да ја кажеме тајната Христова, за која и јас сум во окови. 4 За да го покажам, како што треба да зборувам. 5 Одете со мудрост кон оние кои се надвор, откупувајќи го времето. 6 Вашиот говор нека биде секогаш со благодат, зачинет со сол, за да знаете како треба да му одговорите на секој човек. 7 Ќе ви ја објави сета моја држава Тихик, кој сте возљубен брат и верен слуга и соработник во Господа: 8 Кого го испратив кај вас за истата цел, за да го запознае вашиот имот и да ги утеши вашите срца; 9 Со Онисим, верниот и сакан брат, кој е еден од вас. Ќе ви објават сè што се прави овде. 10Те поздравува Аристарх, мојот другар затвореник, и Марко, синот на сестрата на Варнава, (допирајќи се до кого примивте заповеди: ако дојде кај вас, примете го;) 11 И Исус, наречен Јуст, кои се од обрезанието. Само овие се мои соработници во царството Божјо, кои ми беа утеха. 12 Ве поздравува Епафрас, кој е еден од вас, Христов слуга, кој секогаш се труди за вас во молитвите, за да останете совршени и целосни во сета Божја волја. 13 Зашто, јас му пишувам дека има голема ревност за вас и за оние што се во Лаодикија и за оние во Хиерапол. 14 Ве поздравуваат Лука, саканиот лекар, и Дима. 15Поздравете ги браќата во Лаодикија, Нимфа и црквата во неговиот дом. 16 А кога ќе се прочита ова послание меѓу вас, нека се чита и во црквата Лаодикејска; и вие исто така да го прочитате посланието од Лаодикија.

135

Колосјаните

17 И кажи му на Архип: Внимавај на службата што ја прими во Господа, за да ја исполниш. 18 Поздравот од мојата рака Павле. Запомни ги моите врски. Благодатта нека биде со вас. Амин. (Напишано од Рим до Колосјаните од Тихик и Онисим.)

136

1 Солунјаните ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле и Силван и Тимотеј до Солунската црква, која е во Бога Отецот и во Господа Исуса Христа: благодат и мир од Бога, нашиот Татко, и Господ Исус Христос. 2 Ние секогаш Му благодариме на Бога за сите вас, ве спомнуваме во нашите молитви; 3 Непрестајно сеќавајќи се на вашето дело на верата, на трудот на љубовта и на трпението на надежта во нашиот Господ Исус Христос, пред очите на Бога и нашиот Отец; 4 Знаејќи, возљубени браќа, вашиот избор од Бога. 5 Зашто нашето Евангелие не ви дојде само со зборови, туку и со сила, и со Светиот Дух и со голема сигурност; како што знаете какви луѓе бевме меѓу вас заради вас. 6 А вие станавте нас и Господови следбеници, откако го примија словото во многу неволји, со радост на Светиот Дух. 7 Така да им бевте пример на сите што веруваат во Македонија и во Ахаја. 8 Зашто од вас прозвучи словото Господово не само во Македонија и во Ахаја, туку и на секое место се шири вашата вера во Бога; за да не треба ништо да зборуваме. 9 Зашто тие самите покажуваат за нас каков начин да влеземе кај вас и како вие се обративте кон Бога од идоли за да му служите на живиот и вистински Бог; 10 И да го чекаме Неговиот Син од небото, Кого го воскресна од мртвите, Исуса, Кој нè избави од гневот што доаѓа. ПОГЛАВЈЕ 2 1 И самите, браќа, знајте го нашиот влез кај вас, дека не беше залудно. 2 Но, дури и откако претходно страдавме и бевме срамно молени, како што знаете, во Филипи, бевме храбри во нашиот Бог да ви го зборуваме Евангелието Божјо со многу расправии. 3 Зашто нашата опомена не беше за измама, ниту за нечистотија, ниту за измама. 4 Но, како што ни беше дозволено од Бога да ни се довери на Евангелието, така и ние зборуваме; не како да им се угоди на луѓето, туку Бог, Кој ги испитува нашите срца. 5 Зашто ние никогаш не употребивме ласкави зборови, како што знаете, ниту наметка на лакомост; Бог е сведок: 6 Ниту од луѓето не баравме слава, ниту од вас, ниту од другите, кога можевме да бидеме тешки како Христови апостоли. 7Но ние бевме благи меѓу вас, како што една доилка ги негува своите деца. 8 Затоа, сакајќи те љубезно, сакавме да ви го пренесеме не само Божјото евангелие, туку и нашите души, зашто ни бевте драги. 9 Зашто, се сеќавате, браќа, на нашиот труд и мачење: бидејќи се трудевме ноќе и дење, бидејќи не сакавме да бидеме должни на никого од вас, ви го проповедавме Божјото Евангелие.

137

10 Вие сте сведоци, а и Бог, колку свето, праведно и непорочно се однесувавме меѓу вас што верувате. 11 Како што знаете, ние го поттикнувавме, утешивме и заповедавме секого од вас, како што таткото ги прави своите деца, 12 За да одите достојно на Бога, Кој ве повика во неговото царство и слава. 13 За таа причина и ние непрестајно му благодариме на Бога, бидејќи, кога го примивте словото Божјо што го чувте за нас, не го примивте како човечко слово, туку како што е во вистината, словото Божјо, кое всушност делува и во вас кои верувате. 14 Зашто вие, браќа, станавте следбеници на Божјите цркви кои во Јудеја се во Христа Исуса; 15 Кој го уби Господ Исус и нивните пророци и нè прогонуваа; и тие не му угодуваат на Бога и се спротивни на сите луѓе. 16 Забранувајќи ни да зборуваме со незнабошците за да се спасат, за да ги исполнуваме нивните гревови секогаш, зашто гневот е над нив до крај. 17Но ние, браќа, одземени од вас за кратко време во присуство, а не со срце, се трудевме уште повеќе да го видиме вашето лице со голема желба. 18 Затоа, ние, јас Павле, сакавме да дојдеме кај вас еднаш и повторно; но сатаната ни попречи. 19 Зашто каква е нашата надеж, или радост, или круна на радоста? Зарем вие не сте во присуство на нашиот Господ Исус Христос при неговото доаѓање? 20 Зашто вие сте наша слава и радост. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Затоа, кога веќе не можевме да издржиме, мислевме дека е добро да бидеме оставени сами во Атина; 2 И го испрати Тимотеј, нашиот брат и слуга Божји, и наш соработник во Евангелието Христово, за да те утврди и да те утеши за твојата вера. 3 Никој да не биде трогнат од овие неволји: зашто самите знаете дека ние сме назначени за тоа. 4 Зашто, навистина, кога бевме со вас, претходно ви рековме дека треба да претрпиме неволја; како што се случи, а вие знаете. 5 Затоа, кога веќе не можев да издржам, испратив да ја запознаам твојата вера, за да не те искуша некој искушувач и нашиот труд да биде залуден. 6 Но сега, кога Тимотеј дојде кај нас од вас и ни донесе радосна вест за вашата вера и љубов, и дека секогаш добро се сеќавате на нас, сакајќи многу да нè видите, како и ние да ве видиме вас. 7 Затоа, браќа, со вашата вера се утешивме за вас во сите наши неволји и неволји. 8 Зашто, сега живееме, ако стоите цврсто во Господа. 9 Каква благодарност можеме повторно да Му оддадеме на Бога заради вас, за сета радост со која се радуваме заради вас пред нашиот Бог; 10 Ноќ и ден многу се молиме за да го видиме твоето лице и да го усовршиме она што недостасува во твојата вера? 11 Сега самиот Бог и нашиот Татко и нашиот Господ Исус Христос, ни го насочуваат патот кон вас. 12 И Господ ве натера да ја зголемувате и изобилувате љубовта еден кон друг и кон сите луѓе, како што правиме ние кон вас.

1 Солунјаните

13 За да ги зацврсти вашите срца непорочни во светост пред Бога, нашиот Татко, при доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос со сите негови светии.

4 Но вие, браќа, не сте во темнина, за да ве зафати тој ден како крадец. 5 Сите вие сте деца на светлината и синови на денот; ние не сме од ноќта, ниту од темнината. 6 Затоа да не спиеме како другите; но да внимаваме и да бидеме трезни. 7 Зашто оние што спијат спијат ноќе; а пијаните се опиваат ноќе. 8 Но ние, кои сме на денот, да бидеме трезвени, облечени во оклопот на верата и љубовта; а за шлем надеж за спасение. 9 Зашто Бог не нѐ определи за гнев, туку за да добиеме спасение преку нашиот Господ Исус Христос, 10 Кој умре за нас, за да живееме заедно со него, било да се будиме или да спиеме. 11 Затоа тешете се заедно и изградувајте се еден со друг, како што правите и вие. 12 А ние ве молиме, браќа, да ги знаете оние кои се трудат меѓу вас, кои се над вас во Господа и ве опоменуваат; 13 И да ги цениме многу во љубов заради нивната работа. И бидете во мир меѓу себе. 14 Сега ве поттикнуваме, браќа, опоменете ги непослушните, утешувајте ги немоќните, поддржувајте ги слабите, бидете трпеливи со сите луѓе. 15 Гледајте никој никому да не враќа зло за зло; но секогаш следете го она што е добро, и меѓу себе и за сите луѓе. 16 Радувај се секогаш! 17 Молете се непрекинато. 18 За сè благодарете, зашто таква е волјата Божја во Христа Исуса за вас. 19 Не гаснете го Духот. 20 Не презирај ги пророштвата. 21 Докажувајте сè; држете го доброто. 22 Воздржувајте се од секаква појава на зло. 23 И самиот Бог на мирот ве освети целосно; и Му се молам на Бога сиот твој дух, душа и тело да бидат зачувани непорочни до доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос. 24 Верен е оној што ве повикува, кој и тоа ќе го направи. 25 Браќа, молете се за нас. 26 Поздравете ги сите браќа со свет бакнеж. 27 Ве заповедам од Господа да се прочита ова послание до сите свети браќа. 28 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вас. Амин. (Првото послание до Солунјаните е напишано од Атина.)

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Понатаму, браќа, ве молиме и ве поттикнуваме во Господа Исуса, како што примивте од нас како треба да одите и да Му угодувате на Бога, така да изобилувате сè повеќе. 2 Зашто знаете какви заповеди ви дадовме преку Господ Исус. 3 Зашто ова е волјата Божја, односно вашето посветување, да се воздржувате од блуд; 4 Секој од вас да знае да го поседува својот сад во осветување и чест; 5 Не во страста на желбата, како и незнабошците кои не го познаваат Бога: 6 Никој да не оди подалеку и да го измами својот брат во ништо, зашто Господ е одмаздник на сите такви, како што и ние ве предупредивме и посведочивме. 7 Зашто Бог не нè повика на нечистотија, туку на светост. 8 Затоа, кој презира, не го презира човекот, туку Бога, Кој ни го даде и Својот Свети Дух. 9 Но, за братска љубов не треба да ви пишувам, зашто вие самите сте од Бога научени да се сакате еден со друг. 10 И навистина го правите тоа кон сите браќа што се во цела Македонија; 11 И да учите да бидете тивки, да се занимавате со своја работа и да работите со свои раце, како што ви заповедавме; 12 За да можете да одите чесно кон оние кои се надвор, и да немате ништо. 13 Но, не би сакал да бидете неуки, браќа, за заспаните, за да не тагувате, како и другите кои немаат надеж. 14 Зашто, ако веруваме дека Исус умре и воскресна, така Бог ќе ги донесе со себе и оние што спијат во Исуса. 15 Зашто ова ви го кажуваме преку Господовото слово, дека ние, кои сме живи и остануваме до доаѓањето Господово, нема да ги спречиме заспаните. 16 Зашто Самиот Господ ќе слезе од небото со восклик, со глас на архангел и со Божја труба, а мртвите во Христа ќе воскреснат први. 17 Тогаш ние, живите и преостанатите, ќе бидеме фатени заедно со нив во облаците, за да се сретнеме со Господа во воздухот; и така ќе бидеме секогаш со Господа. 18 Затоа тешете се еден со друг со овие зборови. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Но, за времињата и годишните времиња, браќа, немате потреба да ви пишувам. 2 Зашто и самите знаете совршено дека Господовиот ден доаѓа како крадец во ноќта. 3 Зашто кога ќе речат: мир и безбедност; тогаш ќе им дојде ненадејна пропаст, како мака на жена со дете; и нема да избегаат.

138

2 Солунјани

8 И тогаш ќе се открие оној Злобник, кого Господ ќе го уништи со духот на својата уста и ќе го уништи со сјајот на своето доаѓање. 9 Дури и тој, чие доаѓање е по делото на сатаната со сета сила и знаци и лажни чуда, 10 И со сета измама на неправедност кај оние што пропаѓаат; зашто не ја примија љубовта кон вистината за да се спасат. 11 И затоа Бог ќе им испрати силна заблуда, да веруваат во лага. 12 За да бидат проклети сите оние кои не поверуваа на вистината, а уживаа во неправедноста. 13 Но, ние сме обврзани секогаш да Му благодариме на Бога за вас, браќа сакани Господови, зашто Бог од почетокот ве избра за спасение преку посветување на Духот и верување во вистината. 14 Кон што ве повика по нашето Евангелие, за стекнување на слава на нашиот Господ Исус Христос. 15 Затоа, браќа, стојте цврсто и држете ги преданијата за кои сте поучени, било со збор или со нашето послание. 16 А самиот Господ наш Исус Христос и Бог, нашиот Татко, Кој нè возљуби и ни даде вечна утеха и добра надеж преку благодатта, 17 Утешите ги вашите срца и зацврстете ве во секој добар збор и дело.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, Силван и Тимотеј, до црквата на Солунјаните во Бога, нашиот Татко и Господ Исус Христос: 2 Благодат за вас и мир од Бога, нашиот Татко и Господ Исус Христос. 3 Ние сме обврзани да Му благодариме на Бога секогаш за вас, браќа, како што е достојно, затоа што вашата вера неверојатно расте, и љубовта на секој од вас еден кон друг изобилува; 4 За да се славиме во вас во Божјите цркви за вашата трпеливост и вера во сите ваши прогонства и неволји што ги поднесувате. 5 Што е видлив знак на праведниот Божји суд, за да бидете достојни за царството Божјо, за кое и вие страдате. 6 Гледајќи дека е праведно кај Бога да им се исплати неволја на оние што те мачат; 7 А вам, кои сте вознемирени, почивај со нас, кога Господ Исус ќе се открие од небото со неговите моќни ангели, 8 Во пламен оган одмаздувајќи им се на оние кои не го познаваат Бога и кои не се покоруваат на Евангелието на нашиот Господ Исус Христос. 9 Кој ќе биде казнет со вечна пропаст од присуството на Господа и од славата на неговата сила; 10 Кога ќе дојде да се прослави во своите светии и да му се восхитуваат сите што веруваат (зашто се веруваше на нашето сведоштво меѓу вас) во тој ден. 11 Затоа и ние секогаш се молиме за вас, нашиот Бог да ве смета за достоен за овој повик и да го исполни сето задоволство на неговата добрина и делото на верата со сила. 12 За да се прослави името на нашиот Господ Исус Христос во вас и вие во него, според благодатта на нашиот Бог и Господ Исус Христос.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 На крајот, браќа, молете се за нас, словото Господово да има слободен тек и да се прослави, како што е кај вас. 2 И за да се избавиме од неразумни и зли луѓе: зашто сите луѓе немаат вера. 3 Но верен е Господ, Кој ќе ве увери и ќе ве заштити од злото. 4 И ние имаме доверба во Господ што се допира до вас, дека и вие го правите и ќе го правите она што ви го заповедаме. 5 И Господ ги насочува вашите срца во љубовта Божја и во трпеливите што го чекаат Христа. 6 Сега ви заповедаме, браќа, во името на нашиот Господ Исус Христос, да се оддалечите од секој брат што оди неуредно, а не според преданието што го прими од нас. 7 Зашто самите знаете како треба да не следите, зашто не се однесувавме неуредно меѓу вас; 8 Ниту ничиј леб не јадевме за џабе; но работевме со труд и мака ноќе и дење, за да не бидеме обвинети за никој од вас. 9 Не затоа што немаме моќ, туку за да ви направиме пример за да не следите. 10 Зашто, уште кога бевме со вас, ова ви заповедавме: ако некој не сака да работи, ниту да јаде. 11 Зашто слушаме дека меѓу вас има некои што неуредно одат и не работат, туку се зафатени. 12 А на таквите им заповедаме и ги поттикнуваме преку нашиот Господ Исус Христос, да работат спокојно и да го јадат својот леб. 13 Но вие, браќа, не се уморувајте од доброто. 14 А ако некој не го послуша нашиот збор од ова послание, забележете го тој човек и немојте да се дружите со него, за да се засрами.

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Сега ве молиме, браќа, со доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос и со нашето собирање при Него, 2 За да не ве поколеба набргу, ниту да се вознемирувате, ниту од дух, ниту со збор, ниту со писмо како од нас, бидејќи се приближува денот Христов. 3. 4 Кој се спротивставува и се издигнува себеси над сè што се нарекува Бог или што се поклонува; така што тој како Бог седи во Божјиот храм, покажувајќи се дека е Бог. 5 Зарем не се сеќавате дека, кога уште бев со вас, ви го кажав ова? 6 И сега знаете што спречува тој да се открие во негово време. 7 Зашто тајната на беззаконието веќе дејствува: само оној кој сега дозволува ќе дозволи, додека не биде тргнат од патот.

139

2 Солунјани

15 Но, не сметајте го за непријател, туку опоменете го како брат. 16 Сега Самиот Господ на мирот ви дава мир секогаш со сите средства. Господ нека биде со сите вас. 17 Поздравот на Павле со моја рака, кој е знак во секое послание: така пишувам. 18 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас. Амин. (Второто послание до Солунјаните е напишано од Атина.)

140

1 Тимотеј

ПОГЛАВЈЕ 2

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, апостол на Исус Христос по заповед на Бог, нашиот Спасител, и Господ Исус Христос, кој е нашата надеж; 2 До Тимотеј, мојот син во верата: благодат, милост и мир од Бога, нашиот Татко и Исус Христос, нашиот Господ. 3 Како што те молев да останеш во Ефес, кога отидов во Македонија, за да ги заповедаш некои дека не поучуваат друга доктрина, 4 Ниту обрнувајте внимание на бајките и бескрајните родословишта, кои ги поставуваат прашањата, наместо побожното поучување што е во верата; 5 А крајот на заповедта е милосрдие од чисто срце, од чиста совест и од неизмерна вера. 6 Од кои некои скршнаа се свртеа на залудно џанглење; 7 Сакаат да бидат учители на законот; не разбирајќи ниту што велат, ниту што потврдуваат. 8 Но, ние знаеме дека законот е добар, ако некој го користи законски; 9 Знаејќи го ова, дека законот не е направен за праведник, туку за беззакониците и непослушните, за безбожните и за грешниците, за несветите и за блудните, за убијците на татковците и за убијците на мајките, за убијците, 10 За блудниците, за оние кои се осквернуваат со човештвото, за крадците, за лажливците, за лажните лица, и ако има нешто друго што е спротивно на здравата доктрина; 11 Според славното евангелие на блажениот Бог, кое беше посветено на мојата доверба. 12 И Му благодарам на Христа Исуса, нашиот Господ, кој ми овозможи, што ме смета за верен, ставајќи ме во служба; 13 Кој беше пред хулник, прогонител и навредлив; 14 А благодатта на нашиот Господ беше многу изобилна со вера и љубов што е во Христа Исуса. 15 Ова е верна изрека и достојна за секакво прифаќање, дека Христос Исус дојде во светот да ги спаси грешниците; од кои јас сум главен. 16 Но, поради тоа добив милост, за најнапред во мене Исус Христос да ја покаже сета долготрпеливост, како пример за оние кои потоа треба да веруваат во Него за вечен живот. 17 Сега на Царот вечен, бесмртен, невидлив, единствениот мудар Бог, нека му е чест и слава во вечни векови. Амин. 18 Ти ја обврзувам оваа залога, сине Тимотеј, според пророштвата што беа претходно за тебе, за да можеш преку нив да војуваш добра војна; 19 Имајќи вера и чиста совест; што некои, откако се откажаа поради верата, направија бродолом: 20 Од кои се Хименеј и Александар; кои му ги предадов на сатаната, за да научат да не хулат.

141

1 Затоа ве советувам, пред сè, молби, молитви, посредници и благодарност да бидат за сите луѓе; 2 За царевите и за сите што се на власт; за да можеме да водиме мирен и мирен живот со сета побожност и чесност. 3 Зашто тоа е добро и прифатливо пред Бога, нашиот Спасител; 4 Кој ќе сака сите луѓе да се спасат и да дојдат до спознанието на вистината. 5 Зашто, еден е Бог и еден е Посредникот меѓу Бога и луѓето, човекот Христос Исус; 6 Кој се даде себеси како откупнина за сите, за да се сведочи во свое време. 7 За што сум ракоположен за проповедник и апостол, (ја зборувам вистината во Христа, а не лажам;) учител на незнабошците во вера и вистина. 8 Затоа сакам луѓето да се молат насекаде, кревајќи свети раце, без гнев и сомнеж. 9 Исто така, жените се украсуваат во скромна облека, со срам и трезвеност; не со плетена коса, или злато, или бисери, или скапа низа; 10 Но (што им се случува на жените кои исповедаат побожност) со добри дела. 11 Жената нека учи во тишина со сета покорност. 12 Но, јас не дозволувам жената да поучува, ниту да ја узурпира власта над мажот, туку да молчи. 13 Зашто прво се оформи Адам, а потоа Ева. 14 И Адам не беше измамен, туку жената што беше измамена беше во престапот. 15 Сепак, таа ќе биде спасена во раѓањето деца, ако со трезвеност продолжат во верата и љубовта и светоста. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Ова е вистинска изрека: „Ако некој сака епископска функција, тој сака добро дело. 2 Епископот тогаш мора да биде непорочен, маж на една жена, буден, трезен, со добро однесување, посветен на гостопримството, способен да поучува; 3 Не е даден на вино, нема напаѓач, не е алчен за валкана добивка; но трпелив, не кавгаџија, не лаком; 4 Оној кој добро владее со својата куќа, имајќи ги своите деца подложни со сета гравитација; 5 (Зашто, ако некој не знае да владее со својот дом, како ќе се грижи за црквата Божја?) 6 Не е почетник, за да не падне во осуда на ѓаволот, воздигнат со гордост. 7 Покрај тоа, тој мора да има добар извештај за оние кои се надвор; да не падне во срам и замка на ѓаволот. 8 Исто така, ѓаконите треба да бидат гробни, да не се двојазични, да не се даваат на многу вино, да не се алчни за валкана добивка; 9 Држејќи ја тајната на верата во чиста совест. 10 И ова прво нека се докаже; тогаш нека ја користат функцијата ѓакон, бидејќи ќе бидат пронајдени непорочни. 11 Така и нивните жени треба да бидат тешки, а не клеветнички, трезвени, верни во сè. 12 Ѓаконите нека бидат мажи на една жена, добро управувајќи со своите деца и со своите домови.

1 Тимотеј

13 Зашто, оние што добро ја користеле ѓаконската функција, си купуваат добра диплома и голема смелост во верата во Христа Исуса. 14 Ова ти го пишувам, надевајќи се дека наскоро ќе дојдам кај тебе: 15 Но, ако се задржам долго, за да знаеш како треба да се однесуваш во Божјиот дом, кој е црквата на живиот Бог, столбот и основата на вистината. 16 И без спорови голема е тајната на побожноста: Бог се јави во телото, оправдан во Духот, виден од ангелите, проповедан на незнабошците, поверуван во светот, примен во слава. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Сега Духот зборува јасно, дека во последните времиња некои ќе отстапат од верата, внимавајќи на заведувачките духови и доктрините на ѓаволите; 2 Зборувањето лаги во лицемерие; имајќи им ја совеста загреана со жешко железо; 3 Забранува да се венчаат и заповеда да се воздржуваат од јадења, кои Бог ги создал да се примаат со благодарност од оние кои веруваат и ја знаат вистината. 4 Зашто секое Божјо создание е добро и нема ништо да се одбие, ако се прими со благодарност. 5 Зашто се осветува со словото Божјо и со молитвата. 6 Ако ги споменеш браќата за овие работи, ќе бидеш добар слуга на Исус Христос, хранет со зборовите на верата и на доброто учење, до кои си постигнал. 7 Но, отфрли ги скверните и басните на старите жени и вежбај се повеќе на побожност. 8 Зашто телесното вежбање има мала корист, но побожноста е корисна за сè, имајќи ветување за сегашниот живот и за оној што доаѓа. 9 Ова е верна изрека и достојна за секакво прифаќање. 10 Затоа и се трудиме и трпиме срам, зашто се надеваме во живиот Бог, Кој е Спасител на сите луѓе, особено на оние што веруваат. 11 Ова го заповеда и учи. 12 Никој да не ја презира твојата младост; но биди пример за верниците, во зборот, во разговорот, во љубовта, во духот, во верата, во чистотата. 13 Сè додека не дојдам, внимавајте на читањето, на опоменувањето и на учењето. 14 Не занемарувај го дарот што е во тебе, кој ти е даден со пророштво, со полагањето на рацете на презвитерството. 15 Медитирај за овие работи; дај им се целосно; за твојата корист да им се појави на сите. 16 Внимавајте на себе и на учењето; продолжи во нив: зашто, правејќи го тоа, ќе се спасиш и себеси и оние што те слушаат. ПОГЛАВЈЕ 5

наплаќа на родителите, зашто тоа е добро и прифатливо пред Бога. 5 А таа што е навистина вдовица и пуста, се надева на Бога и продолжува во молбите и молитвите ноќе и дење. 6 А таа што живее во задоволство, е мртва додека е жива. 7 И задолжете за тоа, за да бидат непорочни. 8 Но, ако некој не се грижи за своите, а особено за оние од својот дом, тој ја одрекол верата и е полош од неверник. 9 Нека не се зема вдовица под шеесет години, која била жена на еден маж, 10 Добро пријавено за добри дела; ако воспитала деца, ако примила странци, ако им ги измила нозете на светиите, ако ги олеснила намачените, ако внимателно го следела секое добро дело. 11 Но, помладите вдовици одбиваат: зашто кога ќе почнат да се лутат против Христа, ќе се омажат; 12 Имајќи проклетство, зашто ја отфрлија својата прва вера. 13 А притоа учат да бидат без работа, талкајќи од куќа до куќа; и не само безделничи, туку и тепачки и зафатени, зборувајќи работи што не смеат. 14 Затоа сакам помладите да се омажат, да раѓаат деца, да ја водат куќата и да не му дадам повод на противникот да зборува со прекор. 15 Зашто некои веќе се оттргнат од сатаната. 16 Ако некој верник има вдовици, нека им олесни и црквата нека не се товари; за да им олесни на оние што се навистина вдовици. 17 Старешините, кои добро владеат, нека бидат достојни за двојна чест, особено оние што се трудат во словото и учењето. 18 Зашто Писмото вели: „Не му заглавувај муцка на волот што го гази пченката. И, Работникот е достоен за својата награда. 19 Против старешина не примајте обвинение, туку пред двајца или тројца сведоци. 20 Тие што грешат, прекорете ги пред сите, за да се плашат и другите. 21 Те заповедам пред Бога, и пред Господа Исуса Христа и пред избраните ангели, да го пазиш тоа без да се претпочиташ еден пред друг, не правејќи ништо пристрасно. 22 Никој не полагај ненадејно раце и не биди соучесник во туѓите гревови: чувај се чист. 23 Не пиј повеќе вода, туку употреби малку вино заради стомакот и твоите често немоќ. 24 Гревовите на некои луѓе се отворени однапред, одат пред суд; а некои мажи ги следат. 25 Исто така, добрите дела на некои се манифестираат однапред; а тие што се инаку не можат да се сокријат. ПОГЛАВЈЕ 6

1 Не укорувајте старешина, туку моли го како татко; а помладите како браќа; 2 Постарите жени како мајки; помладите како сестри, со сета чистота. 3 Почитувајте ги вдовиците што се навистина вдовици. 4 Но, ако некоја вдовица има деца или внуци, нека научи прво да покажува побожност дома и да им

1 Сите слуги што се под јарем нека ги сметаат своите господари за достојни за секаква чест, за да не се хули на Божјото име и на неговото учење. 2 А оние што имаат господари верници, нека не ги презираат, зашто се браќа; туку послужете им, бидејќи

142

1 Тимотеј

тие се верни и сакани, учесници во користа. Овие работи учат и поттикнуваат. 3 Ако некој поучува поинаку и не се согласува со здрави зборови, зборовите на нашиот Господ Исус Христос и на учењето што е според побожноста; 4 Тој се гордее, не знае ништо, туку се гордее со прашања и расправии на зборови, од кои доаѓа завист, расправии, огради, лоши претпоставки, 5 Изопачени расправии на луѓе со расипани умови и сиромашни од вистината, мислејќи дека таа добивка е побожност: повлечете се од таквите. 6 Но, побожноста со задоволство е голема добивка. 7 Зашто не донесовме ништо на овој свет, и сигурно е дека ништо не можеме да спроведеме. 8 И имајќи храна и облека, да бидеме задоволни со нив. 9 А оние што сакаат да се збогатат паѓаат во искушение и замка и во многу безумни и штетни похоти, кои ги дават луѓето во пропаст и пропаст. 10 Зашто среброљубието е коренот на секое зла, кое, додека некои го посакуваа, се оддалечија од верата и се прободеа со многу таги. 11 Но ти, човеку Божји, бегај од овие работи; и следете ја праведноста, побожноста, верата, љубовта, трпението, кротоста. 12 Бори се со добрата борба на верата, фати се за вечниот живот, во кој си повикан и ти, и си исповедал добро пред многу сведоци. 13 Ти задолжувам пред очите на Бога, Кој оживува сè, и пред Христос Исус, кој пред Понтиј Пилат беше сведок на добра исповед; 14 Да ја пазиш оваа заповед беспрекорно, неукори, до појавата на нашиот Господ Исус Христос. 15 Што во неговите времиња ќе покаже, кој е блажениот и единствениот Владетел, Царот на кралевите и Господар над господарите; 16 Кој има само бесмртност, живеејќи во светлината до која никој не може да се приближи; кого никој не го видел, ниту може да го види: Нему вечна чест и моќ. Амин. 17 Задолжете им на богатите на овој свет да не се гордеат и да не се надеваат на несигурни богатства, туку во живиот Бог, Кој ни дава богато сè да уживаме; 18 Да прават добро, да бидат богати со добри дела, спремни да раздаваат, спремни да комуницираат; 19 Составувајќи си добра основа за идното време, за да го држат вечниот живот. 20 О Тимотеј, чувај го она што е посветено на твојата доверба, избегнувајќи ги скверните и суетни џагорчиња и противењето на науката лажно т.н. 21 Кои некои го исповедаат погрешно во однос на верата. Благодатта нека биде со тебе. Амин. (Првиот на Тимотеј му е напишано од Лаодикија, која е најглавниот град во Фригија Пакатиана.)

143

2 Тимотеј ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, апостол на Исус Христос по волјата Божја, според ветувањето за живот што е во Христа Исуса, 2 На Тимотеј, мојот возљубен син: благодат, милост и мир од Бога Отецот и Христос Исус, нашиот Господ. 3 Му благодарам на Бога, кому од моите прататковци му служам со чиста совест, што непрестајно се сеќавам на тебе во моите молитви дење и ноќе; 4 Многу сакам да те видам, имајќи ги предвид твоите солзи, за да бидам исполнет со радост; 5 Кога ќе се сетам на непризнаената вера што е во тебе, која најпрвин живееше во баба ти Лоида и твојата мајка Евника; и јас сум убеден дека и во тебе. 6 Затоа, те споменувам дека го поттикнуваш дарот Божји, кој е во тебе со ставањето на моите раце. 7 Зашто Бог не ни даде дух на страв; туку на моќ, и на љубов и на здрав ум. 8 Затоа, не срами се од сведочењето на нашиот Господ, ниту од мене, неговиот затвореник; 9 Кој нè спаси и нè повика со свет повик, не според нашите дела, туку според Неговата намера и благодат, што ни беше дадена во Христа Исуса пред почетокот на светот, 10 Но сега се покажува со појавувањето на нашиот Спасител Исус Христос, кој ја укина смртта и ги изнесе на виделина животот и бесмртноста преку Евангелието. 11 За што сум поставен за проповедник, и апостол и учител на незнабошците. 12 Заради таа причина и јас ги трпам овие работи: но не се срамам, зашто знам во кого верував и убеден сум дека може да го запази она што му го дадов во тој ден. 13 Држи ги здравите зборови што си ги чул за мене, во вера и љубов што е во Христа Исуса. 14 Доброто што ти е дадено, чувај го со Светиот Дух, Кој живее во нас. 15 Ти знаеш дека сите што се во Азија се одвратат од мене; од кои се Phygellus и Hermogenes. 16 Господ дај милост кон домот на Онисифор; зашто тој често ме освежуваше и не се срамеше од мојот синџир. 17 Но, кога беше во Рим, ме бараше многу внимателно и ме најде. 18 Господ да му даде да најде милост од Господа во тој ден; и колку работи ми служеше во Ефес, ти добро знаеш. ПОГЛАВЈЕ 2 1 Затоа, сине мој, биди силен во благодатта што е во Христа Исуса. 2 А она што си го чул за мене меѓу многуте сведоци, тоа им го предаде на верните луѓе, кои ќе можат да ги поучуваат и другите. 3 Затоа, ти трпи цврстина, како добар војник на Исус Христос. 4 Ниту еден кој војува не се заплеткува со работите на овој живот; за да му угоди на оној што го избрал за војник.

5 А ако некој се стреми и кон мајстории, тој не е крунисан, освен ако не се бори законски. 6 Земјоделецот што се труди, најпрвин треба да биде учесник во плодовите. 7 Размислете што велам; и Господ да ти даде разум во сè. 8 Запомнете дека Исус Христос од Давидовото потомство воскресна од мртвите според моето евангелие: 9 При што трпам неволја, како злосторник, до окови; но словото Божјо не е врзано. 10 Затоа јас поднесувам сè заради избраните, за да го добијат и тие спасението што е во Христа Исуса со вечна слава. 11 Верна е изреката: зашто, ако сме мртви со него, ќе живееме и со него. 12 Ако страдаме, ќе царуваме и со него; 13 Ако не веруваме, тој останува верен: не може да се одрече од себе. 14 Запомнете ги за тоа, заколнувајќи ги пред Господа дека не се трудат за зборови без никаква корист, туку за поткопување на слушателите. 15 Проучете за да се покажете дека сте одобрени пред Бога, работник кој не треба да се срами, правејќи го делејќи го словото на вистината. 16. 17 И нивното слово ќе јаде како рак: од кои се Хименеј и Филет; 18 Кои за вистината згрешија, велејќи дека воскресението е веќе минато; а на некои да им ја урне верата. 19 Сепак, Божјиот темел е сигурен, имајќи го овој печат: Господ ги познава оние што се негови. И, секој што го именува Христовото име нека отстапи од беззаконието. 20 Но, во голема куќа нема само златни и сребрени садови, туку и дрвени и земјени садови; а некои за чест, а некои за обесчестување. 21 Затоа, ако некој се исчисти од нив, тој ќе биде сад за чест, осветен и достоен за употреба на господарот и подготвен за секое добро дело. 22Бегајте и од младешките похоти, туку следете ја праведноста, верата, љубовта, мирот, со оние што Го повикуваат Господа од чисто срце. 23 Но, безумните и ненаучени прашања избегнувајте, знаејќи дека тие предизвикуваат родови расправии. 24 И слугата Господов не смее да се кара; но бидете благи кон сите луѓе, способни да поучувате, трпеливи, 25 Во кроткоста поучување на оние што се противат себеси; ако Бог, можеби, ќе им даде покајание за да ја признаат вистината; 26 И за да се извлечат од замката на ѓаволот, кои се заробени од него по Негова волја. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Ова исто така знајте дека во последните денови ќе дојдат тешки времиња. 2 Зашто, луѓето ќе бидат себеси љубители, лакомци, фалбаџии, горди, хулници, непослушни на родителите, неблагодарни, несвети,

144

2 Тимотеј

3 Без природна наклонетост, прекршувачи на примирје, лажни обвинувачи, неконтинентни, жестоки, презири на добрите, 4 Предавници, налудничави, настроени, повеќе љубители на задоволства отколку Божји љубители; 5 Имајќи облик на побожност, но негирајќи ја неговата моќ: од таквите оттргнете се. 6 Зашто такви се оние што се водат по куќите и водат заробени глупави жени натоварени со гревови, водени со различни похоти, 7 Постојано учи и никогаш не може да дојде до спознанието на вистината. 8 А како што Јаниј и Јамври му се спротивставија на Мојсеј, така и овие и се спротивставуваат на вистината: луѓе со расипани умови, непокорни во верата. 9 Но, тие нема да продолжат понатаму, зашто нивната глупост ќе им се покаже на сите луѓе, како што беше и нивното. 10 Но ти наполно ја знае мојата доктрина, начин на живот, намера, вера, долготрпеливост, милосрдие, трпение, 11 Прогонства, неволји, што ми дојдоа во Антиохија, во Иконија, во Листра; какви прогони претрпев, но од сите нив Господ ме избави. 12 Да, и сите што ќе живеат побожно во Христа Исуса ќе претрпат прогонство. 13 Но, лошите луѓе и заводниците ќе стануваат сѐ полоши и полоши, измамувајќи и измамени. 14 Но, продолжи во она што си го научил и во кој си уверен, знаејќи од кого си ги научил; 15 И дека уште од дете ги знаеш светите списи, кои можат да те направат мудар за спасение преку верата во Христа Исуса. 16 Целото Писмо е дадено од Бога и е корисно за учење, за укор, за поправање и за поучување во праведноста. 17 За да може Божјиот човек да биде совршен, целосно опремен за сите добри дела.

9 Потруди се да дојдеш наскоро кај мене: 10 Зашто Димас ме остави, сакајќи го овој сегашен свет, и замина во Солун; Кресцен до Галатија, Тит до Далмација. 11 Само Лука е со мене. Земи го Марко и доведи го со себе, зашто тој ми е корисен за службата. 12 А Тихик го испратив во Ефес. 13 Наметката што ја оставив во Троада кај Карп, кога ќе дојдеш, донесе со себе и книгите, а особено пергаментите. 14 Бакарот Александар ми направи многу зло: Господ го награди според неговите дела. 15 Од кого внимавај и ти; зашто тој многу се спротивстави на нашите зборови. 16 На мојот прв одговор никој не застана со мене, туку сите ме оставија; 17 Но Господ застана со мене и ме зацврсти; за да може преку мене проповедта целосно да се дознае и да слушаат сите незнабошци. 18 И Господ ќе ме избави од секое зло дело и ќе ме спаси во Неговото царство небесно: Нека му е слава во сите векови. Амин. 19Поздравете ги Приска и Акила и домот на Онисифор. 20 Ераст остана во Коринт, а Трофим го оставив болен во Милет. 21 Потруди се да дојдеш пред зимата. Те поздравува Евбул, и Пуденс, и Линус, и Клаудија и сите браќа. 22 Господ Исус Христос нека биде со твојот дух. Благодатта нека биде со вас. Амин. (Второто послание до Тимотеј, ракоположен за прв епископ на црквата на Ефес, е напишано од Рим, кога Павле по вторпат бил изведен пред Нерон.)

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа те задолжувам пред Бога и Господ Исус Христос, Кој ќе им суди на живите и на мртвите при неговото појавување и неговото царство; 2 Проповедајте го словото; да биде инстант во сезона, вон сезона; укорувај, укорувај, опоменувај со сета долготрпеливост и доктрина. 3 Зашто ќе дојде време кога нема да истраат здрава доктрина; но по своите желби ќе си собираат учители со чешање уши; 4 И ќе ги одвратат ушите свои од вистината и ќе се свртат кон бајките. 5 Но, ти внимавај во сè, трпи неволји, вршеј ја работата на евангелистот, целосно докажувај ја својата служба. 6 Зашто сега сум готов да бидам принесен, и времето на моето заминување е наблиску. 7 Водев добра борба, го завршив својот пат, ја запазив верата. 8 Отсега, за мене се поставува венец на праведноста, кој Господ, праведниот судија, ќе ми го даде во тој ден; и не само на мене, туку и на сите што го сакаат неговото појавување.

145

Титус

8 Звучен говор, кој не може да се осуди; за да се засрами оној што е од спротивната страна, немајќи ништо лошо да каже за вас. 9 Охрабрете ги слугите да им бидат послушни на сопствените господари и да им угодат во сè; не одговара повторно; 10 Не грабеж, туку покажувајќи сета добра верност; за да можат во сè да го красат учењето на Бога, нашиот Спасител. 11 Зашто благодатта Божја, која носи спасение, им се јави на сите луѓе, 12 Учејќи не дека, негирајќи ја безбожноста и световните похоти, треба да живееме трезвено, праведно и побожно во овој сегашен свет; 13 Барајќи ја таа блажена надеж и славното појавување на големиот Бог и нашиот Спасител Исус Христос; 14 Кој се даде себеси за нас, за да нè откупи од секакво беззаконие и да очисти за себе еден посебен народ, ревносен за добри дела. 15 Ова зборувајте, поттикнувајте и укорувајте со сета власт. Никој нека не те презира.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, Божји слуга и апостол на Исус Христос, според верата на Божјите избраници и признавањето на вистината што е по побожност; 2 Во надеж за вечен живот, кој Бог, кој не може да лаже, го вети уште пред почетокот на светот; 3 Но, во свое време ја покажа својата реч преку проповедање, која ми е дадена според заповедта на Бога, нашиот Спасител; 4 На Тит, мојот син по заедничката вера: благодат, милост и мир од Бога Отецот и Господ Исус Христос, нашиот Спасител. 5 Заради тоа те оставив на Крит, за да го уредиш сиромашното и да наредиш старешини во секој град, како што те наредив. 6 Ако некој е непорочен, маж на една жена, има верни деца кои не се обвинети за бунт или непослушен. 7 Зашто епископот мора да биде непорочен, како Божји управител; не самоволно, не набргу лут, не даден на вино, без напаѓач, не даден на валкана добивка; 8 Но гостољубивост, љубител на добри луѓе, трезен, праведен, свет, умерен; 9 Држејќи се цврсто на верното слово како што е поучен, за да може со здрава доктрина и да ги поттикне и да ги убеди оние што не се согласуваат. 10 Зашто има многу непослушни и суетни зборувачи и измамници, особено оние на обрезаните; 11 Чии устите мора да бидат запрени, кои уриваат цели куќи, учејќи нешта што не треба, заради нечистотија. 12 Еден од нив, дури и свој пророк, рече: „Критјаните се секогаш лажговци, зли ѕверови, слаби стомаци. 13 Ова сведоштво е вистинито. Затоа, укорете ги остро, за да бидат здрави во верата; 14 Не обрнувајќи внимание на еврејските бајки и заповедите на луѓето, кои се оддалечуваат од вистината. 15 За чистите сè е чисто, а за нечистите и неверните ништо не е чисто; но дури и нивниот ум и совест се извалкани. 16 Тие исповедаат дека Го познаваат Бога; но во делата тие го негираат, бидејќи се гнасни и непослушни и за секое добро дело непокорни.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Имајте ги на ум да бидат подложни на кнежевства и овластувања, да ги слушаат судиите, да бидат подготвени за секое добро дело, 2 Да не зборуваш лошо за никого, да не бидеш тепачки, туку благ, покажувајќи секаква кротост кон сите луѓе. 3 Зашто и ние самите понекогаш бевме безумни, непослушни, измамени, служејќи им на различни похоти и задоволства, живеевме во злоба и завист, омразени и мразејќи се еден со друг. 4 Но потоа се појави љубезноста и љубовта на Бога, нашиот Спасител кон луѓето, 5 Не со делата на праведноста што ги направивме, туку според Неговата милост нè спаси, со миење на обновувањето и обновување на Светиот Дух; 6 Која изобилно ја пролеа врз нас преку Исус Христос, нашиот Спасител; 7 Да се оправдаме со неговата благодат, да бидеме наследници според надежта за вечен живот. 8 Ова е верна изрека, а тоа сакам постојано да го потврдуваш, та оние што веруваат во Бога да внимаваат да одржуваат добри дела. Овие работи се добри и корисни за луѓето. 9 Но, избегнувајте глупави прашања, родословишта, расправии и препукувања околу законот; зашто тие се неисплатливи и суетни. 10 Човекот што е еретик по првата и втората опомена отфрли; 11 Знаејќи дека оној што е таков, се понижува и греши, и самиот е осуден. 12 Кога ќе ти го испратам Артема или Тихик, потруди се да дојдеш кај мене во Никопол, зашто решив таму да зимам. 13 Внимателно доведете ги на пат, адвокатот Зена, и Аполос, за ништо да не им се снема. 14 А и нашите нека се научат да одржуваат добри дела за неопходни потреби, за да не бидат бесплодни. 15 Те поздравуваат сите што се со мене. Поздравете ги оние што нè љубат во верата. Благодатта нека биде со сите вас. Амин. (Тоа му е напишано на Тит, ракоположен за прв епископ на црквата на Критјаните, од Никопол Македонски.)

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Но, кажи го она што станува здрава доктрина: 2 Постарите да бидат трезвени, тешки, умерени, здрави во верата, во љубовта, во трпеливоста. 3 И старите жени, да бидат во однесување како што им прилега на светоста, да не се лажни обвинуваат, да не се даваат на многу вино, да учители на добри работи; 4 За да ги научат младите жени да бидат трезни, да ги сакаат своите мажи, да ги сакаат своите деца, 5 Да бидат разумни, чисти, чувари дома, добри, послушни на своите мажи, за да не се хули на Божјото слово. 6 Младите мажи исто така поттикнуваат да бидат трезвени. 7 Во сè покажувајќи се себеси образец на добри дела: во учењето покажувајќи нераспадливост, гравитација, искреност,

146

Филимон ПОГЛАВЈЕ 1 1 Павле, затвореник на Исус Христос, и Тимотеј, нашиот брат, на нашиот возљубен и соработник Филимон, 2 И на нашата сакана Афија, и на Архип, нашиот соборец, и на црквата во твојата куќа: 3 Благодат за вас и мир од Бога, нашиот Татко и Господ Исус Христос. 4 Му благодарам на мојот Бог, што секогаш те споменувам во моите молитви, 5 Слушајќи за твојата љубов и вера, што ги имаш кон Господа Исуса и кон сите светии; 6 За да може соопштувањето на твојата вера да стане ефективно со признавањето на секое добро што е во тебе во Христа Исуса. 7 Зашто имаме голема радост и утеха во твојата љубов, зашто утробата на светиите се освежуваат од тебе, брате. 8 Затоа, иако би можел да бидам многу храбар во Христа да ти заповедам што е погодно, 9 Но, заради љубовта повеќе те молам, бидејќи сум таков како стар Павле, а сега и затвореник на Исус Христос. 10 Те молам за мојот син Онисим, кого го родив во моите окови; 11 Што во минатото беше за тебе неисплатливо, а сега е корисно за тебе и за мене. 12 Кого повторно го испратив: затоа прими го, односно моите утроба. 13 Кого би сакал да го задржам кај себе, за да ми служи наместо тебе во евангелските окови. 14 Но без твојот ум не би направил ништо; дека твојата корист не треба да биде како што е неопходно, туку доброволно. 15 Зашто можеби затоа замина на некое време, за да го примиш засекогаш; 16 Не сега како слуга, туку повеќе од слуга, љубен брат, особено за мене, но колку повеќе за тебе, и по телото и во Господа? 17 Затоа, ако ме сметаш за партнер, прими го како мене. 18 Ако ти згрешил или ти должи нешто, стави го тоа на моја сметка; 19 Јас, Павле, го напишав тоа со своја рака, ќе му возвратам, иако не ти кажувам како ми го должиш ни самиот себе си. 20 Да, брате, дозволи ми да се радувам на тебе во Господа: освежи ги моите утроба во Господа. 21 Имајќи доверба во твојата послушност, ти напишав, знаејќи дека и ти ќе направиш повеќе отколку што кажувам. 22 Но пригответе ми и преноќиште, зашто верувам дека преку вашите молитви ќе ви се дадам. 23 Те поздравуваат Епафрас, мојот другар во Христа Исуса; 24 Маркус, Аристарх, Демас, Лукас, мои соработници. 25 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вашиот дух. Амин.

147

Евреите ПОГЛАВЈЕ 1 1 Бог, Кој во различни времиња и на различни начини им зборуваше во минатото со отците преку пророците 2 Во овие последни денови ни зборуваше преку својот Син, Кого го постави за наследник на сè, преку кого ги создаде и световите; 3 Кој, како сјај на неговата слава и изразен лик на својата личност, и поддржувајќи сè со словото на својата сила, кога сам ги очисти нашите гревови, седна од десната страна на Величеството високо; 4 Направен е толку многу подобар од ангелите, што со наследство доби поубаво име од нив. 5 Зашто, на кој од ангелите му рече некогаш: „Ти си мој Син, денес ли те родив? И пак, јас ќе му бидам Татко, а тој ќе ми биде Син? 6 И пак, кога ќе го внесе првородениот во светот, вели: „И сите ангели Божји нека му се поклонуваат. 7 А за ангелите вели: „Кој ги прави своите ангели духови, а слугите свои во огнен пламен. 8 А на Синот му рече: „Твојот престол, Боже, е во вечни векови; 9 Ти ја сакаше праведноста и го мразеше беззаконието; затоа Бог, твојот Бог, те помаза со масло на веселбата над твоите ближни. 10 И Ти, Господи, во почетокот ги постави темелите на земјата; а небесата се делата на твоите раце. 11 Ќе загинат; но ти остануваш; и сите ќе остареат како облека; 12 И како облека ќе ги свиткаш и ќе се сменат; но ти си ист, и твоите години нема да исчезнат. 13 А на кој од ангелите му рече кога и да е: „Седни од мојата десна страна, додека не ги ставам твоите непријатели под подножје на нозете? 14 Зар не сите тие службени духови, испратени да им служат на оние кои ќе бидат наследници на спасението? ПОГЛАВЈЕ 2 1 Затоа, ние треба да внимаваме на работите што сме ги слушнале, за да не ги оставиме во ниту еден момент да се лизне. 2 Зашто, ако словото кажано од ангелите беше цврсто, и секој престап и непослушност добија праведна награда; 3 Како ќе избегаме, ако го занемариме толку големото спасение; што најпрво почна да се зборува од Господа и ни беше потврдено од оние што Го слушаа; 4 И Бог сведочи за нив, и со знаци и чудеса, и со различни чуда и дарови на Светиот Дух, според Неговата волја? 5 Зашто на ангелите не им го потчини идниот свет, за кој зборуваме. 6 Но, еден на едно место сведочеше, велејќи: „Што е човекот, па се сеќаваш на него? или син човечки, да го посетиш? 7 Ти го направи малку понизок од ангелите; ти го круниса со слава и чест и го постави над делата на твоите раце.

148

8 Ти стави сè под неговите нозе. Зашто, со тоа што ги стави сè под Него, не остави ништо што не му е потчинето. Но, сега гледаме дека сè уште не е ставено под него. 9 Но, го гледаме Исуса, кој беше понизок од ангелите поради страдањата на смртта, крунисан со слава и чест; дека тој по милоста Божја да вкуси смрт за секој човек. 10 Зашто, на него, за кого е сè, и преку кого е сè, му припадна на славата на многу синови, да го направи началникот на нивното спасение совршен преку страдањата. 11 Зашто и оној што осветува и оние што се осветуваат се сите од едно; затоа не се срами да ги нарече браќа; 12 велејќи: „Ќе им го објавам твоето име на браќата мои, среде црквата ќе ти пеам пофалба. 13 И пак, ќе ја полагам мојата доверба во него. И повторно: Еве јас и децата што ми ги даде Бог. 14 Затоа што децата се соучесници од месо и крв, така и тој учествуваше во тоа; за преку смртта да го уништи оној кој ја има моќта на смртта, односно ѓаволот; 15И избави ги оние кои преку страв од смртта цел живот беа под ропство. 16 Зашто, навистина, тој не ја зеде на себе ангелската природа; но тој го зеде врз себе семето Авраамово. 17 Затоа, во сè требаше да биде сличен на своите браќа, за да може да биде милостив и верен првосвештеник во работите што се однесуваат на Бога, за да се помири за гревовите на народот. 18 Зашто, со тоа што тој самиот претрпе под искушение, може да им помага на оние што се искушани. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Затоа, свети браќа, учесници во небесниот повик, размислете за апостолот и Првосвештеникот на нашата професија, Христос Исус; 2 Кој му беше верен на оној што го постави, како што и Мојсеј беше верен во сиот свој дом. 3 Зашто овој човек беше прогласен за достоен за поголема слава од Мојсеј, бидејќи тој што ја изгради куќата има поголема чест од куќата. 4 Зашто секоја куќа ја гради некој човек; но оној што изградил сè е Бог. 5 А Мојсеј навистина беше верен во сиот свој дом, како слуга, како сведоштво за она што требаше да се зборува потоа; 6 А Христос како син над својот дом; чија куќа сме ние, ако цврсто ја држиме довербата и радоста на надежта до крај. 7 Затоа (како што вели Светиот Дух: „Денес, ако го слушате неговиот глас, 8 Не стврднувајте ги вашите срца, како во вознемиреност, во денот на искушение во пустината; 9 Кога вашите татковци ме искушуваа, ме испитуваа и ги видоа моите дела четириесет години. 10 Затоа се нажалив на таа генерација и реков: „Тие секогаш грешат во своето срце; и не ги познаваат моите патишта. 11 Така се заколнав во својот гнев: нема да влезат во мојот одмор.)

Евреите

12 Внимавајте, браќа, да не се појави во некој од вас злобно срце на неверување, во заминувањето од живиот Бог. 13 Но, поттикнувајте се еден со друг секој ден, додека тоа се нарекува денес; некој од вас да не се закорават преку измамата на гревот. 14 Зашто, ние станавме Христови соучесници, ако го држиме почетокот на нашата доверба цврсто до крајот; 15 Додека се вели: „Денес, ако го чуете неговиот глас, не стврднувајте ги вашите срца, како во вознемиреност. 16 Зашто некои, штом слушнаа, се вознемируваа, но не сите што излегоа од Египет преку Мојсеј. 17 Но со кого тагуваше четириесет години? не беше ли со оние што згрешија, чии трупови паднаа во пустината? 18 А кому му се заколна дека нема да влезат во неговата починка, освен на оние што не веруваат? 19 Така, гледаме дека не можеа да влезат поради неверување. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа, да се плашиме, да не ни се остави ветување за влегување во неговиот одмор, некој од вас да не изгледа како да нема. 2 Зашто и нам ни беше проповедано Евангелието, како и ним; 3 Зашто, ние, кои поверувавме, влегуваме во одмор, како што рече: „Како што се заколнав во гневот Мој, ако влезат во Мојот одмор, иако делата беа завршени од создавањето на светот. 4 Зашто тој зборуваше на одредено место во седмиот ден на вака: и Бог се одмори седмиот ден од сите негови дела. 5 И пак на ова место, ако влезат во мојот одмор. 6 Затоа, останува дека некои мора да влезат во неа, а оние на кои им беше прво проповедано не влегоа поради неверување. 7 Повторно, тој ограничува одреден ден, велејќи во Давид: Денес, по толку долго време; како што е речено: Денес, ако го слушате неговиот глас, не стврднувајте ги вашите срца. 8 Зашто, ако Исус им дадеше одмор, тогаш немаше да зборува за друг ден. 9 Затоа, останува одмор за Божјиот народ. 10 Зашто, кој влезе во неговата починка, тој исто така се откажа од своите дела, како што направи Бог од неговите. 11 Затоа, да се потрудиме да влеземе во таа починка, за некој да не падне по истиот пример на неверување. 12 Зашто словото Божјо е брзо и моќно и поостро од секој меч со две острици, пробива дури до разделување на душата и духот, и на зглобовите и на сржта, и ги распознава мислите и намерите на срцето. 13 Ниту има суштество што не се гледа пред Него, туку сè е голо и отворено пред очите на Оној со кого треба да правиме. 14 Затоа, бидејќи имаме голем првосвештеник, пренесен на небесата, Исус, Синот Божји, цврсто да се држиме за нашата професија.

15 Зашто немаме првосвештеник кој не може да го допре чувството на нашите немоќ; но во сите точки беше искушуван како нас, но без грев. 16 Затоа, храбро да дојдеме до престолот на благодатта, за да добиеме милост и да најдеме благодат да помогнеме во време на потреба. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Зашто, секој првосвештеник земен од луѓето е ракоположен за луѓето во работите што се однесуваат на Бога, за да може да принесува и дарови и жртви за гревови. 2 Кој може да има сожалување на неуките и на оние што се на пат; зашто и тој самиот е опкружен со немоќ. 3 И поради тоа тој треба, како за народот, така и за себе, да принесува за гревовите. 4 И никој не ја зема за себе оваа чест, освен оној што е повикан од Бога, како што беше Арон. 5 Така и Христос не се прослави себеси за да биде првосвештеник; но тој што му рече: „Ти си мој Син, денес те родив“. 6 Како што рече и на друго место: Ти си свештеник засекогаш по редот на Мелхиседек. 7 Кој во деновите на своето тело, кога му принесуваше молитви и молби со силен плач и солзи на оној што можеше да го спаси од смртта, и беше чуен поради тоа што се плашеше; 8. 9 И откако стана совршен, тој стана автор на вечното спасение на сите што му се покоруваат; 10 Повикан од Бога првосвештеник по редот на Мелхиседек. 11 За кои имаме многу работи да кажеме, а тешко да се изговориме, бидејќи не слушате. 12 Зашто, кога треба да бидете учители, треба повторно да ве научи кои се првите начела на Божјите пророштва; и стануваат такви на кои им треба млеко, а не од јако месо. 13 Зашто, секој што користи млеко е невешт во словото на праведноста, зашто е бебе. 14 Но, јакото месо им припаѓа на полнолетните, дури и на оние кои поради употребата ги вежбаат своите сетила да препознаваат добро и зло. ПОГЛАВЈЕ 6 1 Затоа оставајќи ги начелата на Христовото учење, да продолжиме кон совршенство; не поставувајќи повторно основа на покајание од мртви дела и на верба во Бога, 2 За учењето за крштевањето и за полагањето раце и за воскресението на мртвите и за вечниот суд. 3 И тоа ќе го направиме, ако дозволи Бог. 4 Зашто тоа е невозможно за оние кои некогаш се просветлиле и го вкусиле небесниот дар и станале соучесници на Светиот Дух, 5 И го вкусивте доброто Божјо слово и силите на идниот свет, 6 Ако отпаднат, да ги обноват повторно на покајание; гледајќи дека повторно го распнаа Синот Божји пред себе и го посрамија.

149

Евреите

7 Зашто земјата, која пие од дождот што често доаѓа на неа, и раѓа тревки што им одговараат на оние што ја облекуваат, добива благослов од Бога. 8 Но, она што носи трње и трње е отфрлено и блиску до проклетство; чиј крај треба да се запали. 9 Но, возљубени, ние сме убедени во подобри работи за вас и во работи што го придружуваат спасението, иако ние така зборуваме. 10 Зашто Бог не е неправеден да го заборави вашето дело и трудот на љубовта, што сте ги покажале во Неговото име, со тоа што им служевте на светиите и им служите. 11 И ние сакаме секој од вас да ја покаже истата трудољубивост до целосна сигурност на надежта до крај: 12 Да не бидете мрзливи, туку следбеници на оние кои преку вера и трпение ги наследуваат ветувањата. 13 Зашто, кога Бог му вети на Авраам, бидејќи не можеше да се заколне во ништо поголемо, тој се заколна во себе, 14 велејќи: „Навистина ќе те благословувам, и ќе те умножам, ќе те умножам. 15 И така, откако трпеливо издржа, го доби ветувањето. 16 Зашто, луѓето навистина се колнат во поголемото, и заклетвата за потврда е за нив крај на сите расправии. 17 При што Бог, сакајќи пообилно да им ја покаже на наследниците на ветувањето за непроменливоста на својот совет, го потврди со заклетва: 18 Дека со две непроменливи работи, во кои не можеше Бог да лаже, да имаме силна утеха, кои побегнавме во засолниште за да ја држат надежта поставена пред нас: 19 Која надеж ја имаме како сидро на душата, сигурна и цврста, и која влегува во онаа внатре во превезот; 20 Таму каде што ни е претходник, влезе, дури и Исус, по наредбата на Мелхиседек, направи првосвештеник засекогаш. ПОГЛАВЈЕ 7 1 Зашто овој Мелхиседек, царот на Салем, свештеник на Севишниот Бог, кој се сретна со Авраам кога се враќаше од колењето на царевите и го благослови; 2 Кому и Авраам му даде десетина од сè; најпрвин по толкување Цар на правдата, а потоа и Салимски Цар, што е Цар на мирот; 3 Без татко, без мајка, без потекло, без почеток на денови, ниту крај на животот; туку станаа слични на Синот Божји; постојано престојува свештеник. 4 Сега размислете колку голем бил овој човек, на кого дури и патријархот Авраам му ја даде десеттата од пленот. 5 И навистина, оние што се од синовите на Леви, кои ја примаат функцијата на свештенството, имаат заповед да земат десеток од народот според законот, односно од нивните браќа, иако тие доаѓаат од половината на Авраам. : 6 Но, оној чие потекло не се смета од нив, прими десеток од Авраам и го благослови оној што ги имаше ветувањата. 7 И без секаква противречност, толку помалку е благословено од подоброто.

8 И тука луѓето што умираат добиваат десеток; но таму ги прима, за кои се сведочи дека живее. 9 И како што можам да кажам, и Леви, кој прима десеток, плати десеток во Авраам. 10 Зашто тој уште беше во половината на својот татко, кога го сретна Мелхиседек. 11 Затоа, ако совршенството беше левитското свештенство, (зашто под него народот го прими законот), каква потреба беше дополнително да се крене друг свештеник по редот на Мелхиседек, а не да биде повикан по редот на Арон? 12 За да се менува свештенството, неопходно е да се промени и законот. 13 Зашто, оној за кого се зборува ова, припаѓа на друго племе, од кое никој не присуствуваше на олтарот. 14 Очигледно е дека нашиот Господ изникнал од Јуда; за кое племе Мојсеј не зборуваше ништо за свештенството. 15 А тоа е уште поочигледно: зашто по примерот на Мелхиседек стана друг свештеник, 16 Кој е создаден, не според законот на телесна заповед, туку според силата на бескрајниот живот. 17 Зашто тој сведочи: Ти си свештеник засекогаш според редот на Мелхиседек. 18 Зашто, навистина постои поништување на заповедта што се случува претходно поради нејзината слабост и неисплатливост. 19 Зашто законот не направи ништо совршено, туку донесе подобра надеж; со што се приближуваме кон Бога. 20 И затоа што не без заклетва беше поставен за свештеник: 21 (Зашто тие свештеници беа направени без заклетва, но ова со заклетва на оној што му рече: „Господ се заколна и нема да се покае: Ти си свештеник засекогаш според наредбата на Мелхиседек.) 22 Толку многу Исус се уверил за подобар завет. 23 И навистина беа многу свештеници, зашто не им беше дозволено да останат поради смртта. 24 Но, овој човек, бидејќи останува секогаш, има непроменливо свештенство. 25 Затоа, тој може да ги спаси до крајност кои доаѓаат кај Бог преку него, бидејќи тој секогаш живее за да се застапува за нив. 26 Зашто таков првосвештеник станавме ние, кој е свет, безопасен, неизвалкан, одвоен од грешниците и повисок од небесата; 27 Кој нема потреба секој ден, како тие првосвештеници, да принесува жртва прво за своите гревови, а потоа за гревовите на народот; 28 Зашто законот ги прави луѓето првосвештеници кои имаат немоќ; но словото на заклетвата, што беше уште од Законот, го прави Синот, кој е посветен засекогаш. ПОГЛАВЈЕ 8 1 Сега од она што го кажавме ова е збирот: имаме таков првосвештеник, кој е поставен од десната страна на престолот на Величеството на небесата; 2 Службеник на светилиштето и на вистинскиот скинија, што Господ го постави, а не човек.

150

Евреите

3 Зашто секој првосвештеник е ракоположен да принесува дарови и жртви; затоа е неопходно овој човек да има и нешто да принесе. 4 Зашто, ако беше на земјата, не требаше да биде свештеник, бидејќи има свештеници кои принесуваат дарови според законот. 5 Кои му служат на примерот и сенката на небесните нешта, како што Му беше опомена на Мојсеј од Бога кога сакаше да го направи скинијата; 6 Но, сега тој добил подобра служба, колку и тој е посредник на подобар завет, кој е воспоставен врз подобри ветувања. 7 Зашто, ако тој прв завет беше беспрекорен, тогаш не требаше да се бара место за вториот. 8 Зашто им најде грешка, тој рече: Еве, доаѓаат денови, вели Господ, кога ќе склучам нов завет со домот Израилев и со домот Јуда. 9 Не според заветот што го склучив со нивните татковци во денот кога ги фатив за рака за да ги изведам од египетската земја; зашто тие не останаа во мојот завет, и јас не ги земав во предвид, вели Господ. 10 Зашто ова е заветот што ќе го склучам со домот Израилев по тие денови, вели Господ; Ќе ги ставам во нивните мисли Моите закони и ќе ги напишам во нивните срца, и ќе им бидам Бог, а тие ќе ми бидат народ. 11 И нема да го поучуваат секој својот ближен, и секој својот брат, велејќи: „Познајте го Господа, зашто сите ќе ме познаат, од најмал до најголем. 12 Зашто ќе бидам милостив кон нивната неправда, и нивните гревови и нивните беззаконија нема повеќе да се сеќавам. 13 Со тоа што вели: „Нов завет“, го направи првиот стар. Сега она што се распаѓа и старее е подготвено да исчезне.

9 Што беше фигура за тогашното време, во која се принесуваа и дарови и жртви, што не можеше да го направи совршен оној што ја вршеше службата, што се однесуваше на совеста; 10 Кои стојат само во јадења и пијалоци, и различни миења и телесни прописи, кои им се наметнуваат до времето на реформацијата. 11 А Христос дојде како првосвештеник на добрите работи што доаѓаат, покрај поголем и посовршен скинија, кој не е направен од рака, односно не од оваа зграда; 12 Ниту преку крвта на козите и телињата, туку со својата сопствена крв влезе еднаш во светото место, добивајќи вечно откупување за нас. 13 Зашто, ако крвта на биковите и козите, и пепелта од јуница што попрскува нечисто, осветува за прочистување на телото; 14 Колку повеќе крвта Христова, Кој преку вечниот Дух се принесе на Бога без дамка, ќе ја исчисти вашата совест од мртвите дела за да му служите на живиот Бог? 15 И затоа тој е посредник на Новиот завет, за преку смрт, за откупување на престапите што беа под првиот завет, повиканите да го примат ветувањето за вечно наследство. 16 Зашто, каде што има завет, мора да има и смрт на завештателот. 17 Заветот е силен откако ќе умре, инаку нема сила додека е жив завештателот. 18 Затоа ниту првиот завет не беше посветен без крв. 19 Зашто, кога Мојсеј му ги кажа сите заповеди на сиот народ според законот, зеде крв од телиња и кози, со вода и црвена волна и исоп, и ја попрска и книгата и сиот народ, 20 велејќи: „Ова е крвта на заветот што Бог ви ја нареди. 21 И го посипуваше со крв и скинијата и сите садови на службата. 22 И речиси сè е со закон прочистено со крв; и без пролевање крв нема простување. 23 Затоа беше неопходно обрасците на небесните нешта да се исчистат со нив; но самите небесни нешта со подобри жртви од овие. 24 Зашто Христос не се влегува во рачно направените светилишта, кои се ликови на вистинитото; туку на самото небо, сега за да ни се појави пред Бога: 25 Ниту пак да се принесува често, како што првосвештеникот секоја година влегува во светото место со туѓа крв; 26 Зашто, тогаш мораше често да страда од основањето на светот: но сега еднаш на крајот на светот се јави за да го отстрани гревот со жртва на самиот себе. 27 И како што на луѓето им е определено еднаш да умрат, а потоа судот: 28 Така Христос еднаш беше принесен да ги понесе гревовите на многумина; и на оние што Го бараат ќе им се јави по втор пат без грев за спасение.

ПОГЛАВЈЕ 9 1 Тогаш навистина првиот завет имаше и уредби за божествена служба и светско светилиште. 2 Зашто таму беше направен шатор; првиот, во кој беше свеќникот, трпезата и лебот за изложување; што се нарекува светилиште. 3 А по вториот превез, скинијата што се нарекува Најсвет од сите; 4 Која имаше златната кадилница и ковчегот на заветот обложен со злато наоколу, во кој беше златниот сад со мана, и Ароновиот стап што пупеше и таблите на заветот; 5 А над него херувимите на славата го засенуваат милосрдието; за кои сега не можеме да зборуваме посебно. 6 А кога тоа беше така ракоположено, свештениците секогаш одеа во првиот скинија, извршувајќи ја Божјата служба. 7 Но во вториот првосвештеник влегуваше сам еднаш годишно, не без крв, што ја принесуваше за себе и за гревовите на народот. 8 Светиот Дух тоа означува дека патот кон најсветото од сите сè уште не бил откриен, додека уште стоел првиот скинија.

ПОГЛАВЈЕ 10 1 Зашто законот, кој има сенка на добрите работи, а не самата слика на работите, никогаш со жртвите што ги

151

Евреите

принесуваа од година во година, не може постојано да ги усовршува оние што доаѓаат до него. 2 Зашто тогаш немаше ли да престанат да се нудат? затоа што верниците што еднаш се исчистиле не требало повеќе да имаат совест за гревовите. 3 Но во тие жртви повторно се споменува гревовите секоја година. 4 Зашто не е можно крвта на биковите и козите да ги отстрани гревовите. 5 Затоа, кога ќе дојде во светот, вели: „Жртва и принесување не сакаш, туку тело ми приготви; 6 Во палениците и жртвите за грев не си уживал. 7 Тогаш реков: „Ете, доаѓам (во томот на книгата е напишано за мене) да ја исполнам твојата волја, Боже. 8 Погоре кога рече: „Жртва и приноси, паленици и приноси за грев не сакаше, ниту ти беше задоволство; кои се понудени со закон; 9 Тогаш тој рече: „Ете, доаѓам да ја исполнам твојата волја, Боже. Првото го одзема за да го утврди второто. 10 Со која волја сме осветени преку принесувањето на телото на Исус Христос еднаш засекогаш. 11 И секој свештеник секој ден стои и служи и принесува често исти жртви, кои никогаш не можат да ги отстранат гревовите. 12 Но овој човек, откако принесе една жртва за гревови засекогаш, седна од десната страна на Бога; 13 Отсега, очекувајќи додека неговите непријатели да му бидат подножје на нозете. 14 Зашто со една жртва ги усоврши засекогаш осветените. 15 За што сведок ни е и Светиот Дух, зашто после тоа рече претходно: 16 Ова е заветот што ќе го склучам со нив по тие денови, вели Господ, ќе ги ставам Моите закони во нивните срца и во нивните мисли ќе ги напишам; 17 И нема повеќе да се сеќавам на нивните гревови и беззаконија. 18 Сега, каде што е простување од нив, нема повеќе жртва за грев. 19 Затоа, браќа, имајќи смелост да влеземе во најсветите преку крвта на Исус, 20 По нов и жив пат, кој ни го посвети, преку превезот, односно неговото тело; 21 и имајќи првосвештеник над Божјиот дом; 22 Да се приближиме со вистинско срце со целосна сигурност во верата, со попрскани срца од лошата совест и со измиени тела со чиста вода. 23 Да се држиме цврсто на исповедта на нашата вера без поколеба; (зашто верен е тој што вети;) 24 И да се грижиме еден за друг да предизвикуваме љубов и добри дела. 25 Не го напуштаме нашето собирање, како што е навиката на некои; но молејќи се еден со друг. 26 Зашто, ако грешиме намерно откако го примивме знаењето за вистината, нема повеќе жртва за гревовите, 27 Но одредена страшна потрага на суд и огнена лутина, што ќе ги проголта противниците. 28 Оној што го презираше Мојсеевиот закон, умре без милост под двајца или тројца сведоци. 29 За колку посериозна казна, замислете, дали ќе се смета за достоен тој, кој го погазил Божјиот Син и ја

преброил крвта на заветот, со кој бил осветен, несвето нешто, и направил без разлика на Духот на благодатта? 30 Зашто го познаваме Оној што рече: „Одмаздата ми припаѓа мене, јас ќе возвратам“, вели Господ. И пак, Господ ќе му суди на својот народ. 31 Страшно е да се падне во рацете на живиот Бог. 32 Но, повикајте се на поранешните денови, во кои, откако се просветливте, претрпевте голема борба на неволји; 33 Делумно, додека сте станале ѕвер и од срам и од неволји; и делумно, додека вие станавте придружници на оние што беа толку користени. 34 Зашто, вие ме сожаливте во моите окови и радосно го прифативте грабежот на вашиот имот, знаејќи во себе дека имате на небото подобро и трајно богатство. 35 Затоа, не ја отфрлајте вашата доверба, која има голема награда. 36 Зашто ви треба трпение, за, откако ќе ја извршите волјата Божја, да го добиете ветувањето. 37 Уште малку, и Оној што ќе дојде, ќе дојде и нема да се задржува. 38 А праведникот ќе живее со вера, но ако некој се повлече, мојата душа нема да ужива во него. 39 Но ние не сме од оние кои се повлекуваат кон пропаст; туку на оние што веруваат во спасението на душата. ПОГЛАВЈЕ 11 1 Сега верата е суштината на работите на кои се надеваме, доказот на нештата што не се гледаат. 2 Зашто со тоа старешините добија добар извештај. 3 Преку верата разбираме дека световите се обликувани со словото Божјо, така што нештата што се гледаат не се направени од нешта што се појавуваат. 4 Со вера Авел Му принесе на Бога подобра жртва од Каин, со која доби сведоштво дека е праведен, Бог сведочејќи за неговите дарови; 5 Со вера Енох беше преведен за да не види смрт; и не беше пронајден, зашто Бог го преведе; 6 Но, без вера, невозможно е да му се угоди: зашто, кој доаѓа кај Бога, треба да верува дека е и дека ги наградува оние што го бараат. 7 Со вера Ное, предупреден од Бога за сѐ уште невидено, исплашен, подготви ковчег за спас на својот дом; со што го осуди светот и стана наследник на праведноста што е преку верата. 8 Со вера Авраам, кога беше повикан да излезе на местото што потоа требаше да го добие во наследство, се покоруваше; и тој излезе, не знаејќи каде отиде. 9 Со вера престојуваше во земјата на ветувањето, како во туѓа земја, живеејќи во скинијата со Исак и Јаков, наследниците со него на истото ветување. 10 Зашто тој бараше град со темели, чиј градител и творец е Бог. 11 Преку вера и самата Сара доби сила да зачне семе, и роди дете кога беше наполнета, зашто го осуди за верен оној што ветил. 12 Затоа никна еден, и тој како мртов, толку многу како ѕвездите на небото во мноштво и како песокот што е покрај морскиот брег безброј.

152

Евреите

13 Сите тие умреа со вера, не примајќи ги ветувањата, туку ги видоа оддалеку, и беа убедени во нив и ги прегрнаа и признаа дека се странци и аџии на земјата. 14 Зашто тие што зборуваат такви работи, јасно кажуваат дека бараат земја. 15 И навистина, да внимаваа на таа земја од каде што излегоа, можеби ќе имаа можност да се вратат. 16 Но сега тие сакаат подобра земја, односно небесна; затоа Бог не се срами да се нарекува нивен Бог, зашто им подготви град. 17 Со вера Авраам, кога беше испитан, го принесе Исак, а кој ги прими ветувањата, го принесе својот единороден син. 18 За кого беше речено дека во Исак ќе се нарече твоето потомство. 19 Сметајќи дека Бог можел да го воскресне, дури и од мртвите; од каде и го прими во фигура. 20Со вера Исак ги благослови Јаков и Исав за идните работи. 21 Со вера Јаков, кога беше на умирање, ги благослови и двата синови на Јосиф; и се поклони, потпирајќи се на врвот од неговиот стап. 22 Со вера Јосиф, кога умре, спомна за заминувањето на синовите Израилеви; и даде заповед за неговите коски. 23 Со вера Мојсеј, кога се роди, го криеја неговите родители три месеци, зашто видоа дека е вистинско дете; и не се плашеа од царската заповед. 24 Со вера Мојсеј, кога наполни, одби да се нарече син на фараоновата ќерка; 25 Избирајќи повеќе да трпиме неволји со Божјиот народ, отколку да уживаме во задоволствата на гревот едно време; 26 Сметајќи го Христовиот срам поголемо богатство од богатствата во Египет, зашто тој ја почитуваше наградата. 27 Со вера го напушти Египет, не плашејќи се од гневот на царот; 28 Со вера ја празнуваше Пасхата и попрскувањето со крв, за да не ги допре Оној кој ги уништи првородените. 29 Со вера поминаа низ Црвеното Море како по суво, што Египќаните сакаа да го направат беа удавени. 30 Со вера паднаа ѕидините на Ерихон, откако беа опкружени околу седум дена. 31 Со вера блудницата Раав не загина со оние што не веруваа, кога ги прими со мир извидниците. 32 И што да кажам повеќе? зашто времето немаше да кажам за Гедеон, за Варак, за Самсон и за Јефтај; и од Давид, и од Самуил и од пророците: 33 Кој преку вера покоруваше царства, правеше праведност, добиваше ветувања, ги запре лавовите усти, 34 Го изгаснаа огненото насилство, избегаа од острицата на мечот, од слабост станаа силни, восоки беа храбри во борбата, се свртеа кон бегство војските на вонземјаните. 35 Жените ги примија своите мртви воскреснати; за да добијат подобро воскресение: 36 А на другите им се судеше на сурови исмејувања и камшикувања, да, згора на окови и затвор:

153

37 Беа каменувани, распарчени, искушувани, убиени со меч: талкаа во овчи и кози; да се биде сиромашен, измачен, мачен; 38 (За кои светот не беше достоен:) талкаа по пустини и по планини и по земјени јами и пештери. 39 И сите овие, откако добија добар извештај преку вера, не го примија ветувањето: 40 Бог обезбеди нешто подобро за нас, за тие без нас да не бидат совршени. ПОГЛАВЈЕ 12 1 Затоа, бидејќи и ние сме опкружени со толку голем облак сведоци, да ја оставиме настрана секоја тежина и гревот што нè обзема толку лесно, и да трчаме со трпение по трката што е поставена пред нас, 2 Гледајќи во Исуса, авторот и довршителот на нашата вера; кој поради радоста што беше поставена пред него го поднесе крстот, презирајќи го срамот и се спушти од десната страна на Божјиот престол. 3 Зашто, размислете за оној што претрпел таква противречност на грешниците против себе, за да не се уморите и онесвестите. 4 Сè уште не сте се спротивставиле до крв, борејќи се против гревот. 5 И ја заборавивте опомената што ви се зборува како на децата: „Синко, не презирај ја казната Господова и не онесвестувај кога ќе те укорат од него. 6 Зашто Господ го казнува кого го сака и го камшикува секој син што ќе го прими. 7 Ако трпите казнување, Бог постапува со вас како со синови; зашто каков син е тој што таткото не го казнува? 8 Но, ако сте без казна, во која сите учествуваат, тогаш сте копилиња, а не синови. 9 Освен тоа, имавме телесни татковци кои нѐ поправаа, и ние им дававме почит: зар нема да му се покоруваме на Таткото на духовите и да живееме? 10 Зашто тие навистина нѐ казнуваа неколку дена по нивно задоволство; но тој за наша корист, за да бидеме учесници во неговата светост. 11 Сега, ниту едно казнување за сегашноста не изгледа како радосно, туку тажно: сепак потоа им дава мирољубив плод на праведноста на оние што се применуваат со тоа. 12 Затоа, подигнете ги рацете што висат и изнемоштените колена; 13 И правете прави патеки за вашите нозе, за да не се оттргне она што е сакато; туку попрво нека се исцели. 14 Следете мир со сите луѓе и светост, без која никој нема да Го види Господа. 15 Внимателно гледајќи некој да не ја изгуби Божјата благодат; да не ве вознемири некој корен на горчина и поради тоа многумина да бидат осквернети; 16 Да не има некој блудник или блудник, како Исав, кој за еден залак месо го продаде своето првородство. 17 Зашто знаете дека потоа, кога сакаше да го наследи благословот, беше отфрлен, зашто не најде место за покајание, иако внимателно го бараше со солзи. 18 Зашто не сте дошле до гората што може да се допре и која гори во оган, ниту до црнила, и темнина и бура,

Евреите

19 И звукот на трубата и гласот на зборовите; кој глас тие што го слушнаа, молеше да не им се зборува повеќе: 20 (Зашто не можеа да го издржат она што им беше заповедано: и ако ѕверот ја допре планината, ќе биде каменуван или пробиен со стрела. 21 А глетката беше толку страшна, што Мојсеј рече: „Многу се плашам и се тресам. 22 А вие дојдовте до планината Сион и до градот на живиот Бог, небесниот Ерусалим, и до безбројната група ангели, 23 на општиот собир и на црквата на првородените, кои се напишани на небото, и на Бога, Судијата на сите, и на духовите на праведните луѓе кои се совршени, 24 И на Исус, посредникот на новиот завет, и на крвта на прскање, што зборува подобро од онаа на Авел. 25 Внимавајте да не го одбивате оној што зборува. Зашто, ако не избегаа тие што го одбија Оној што зборуваше на земјата, уште повеќе нема да избегаме, ако се одвратиме од оној што зборува од небото. 26 Чиј глас тогаш ја потресе земјата, но сега вети, велејќи: „Уште еднаш ја потресувам не само земјата, туку и небото. 27 И овој збор, уште еднаш, означува отстранување на она што е потресено, како на нештата што се создадени, за да останат оние што не можат да се потресат. 28 Затоа, добиваме царство кое не може да се помести, да имаме благодат, со која можеме да Му служиме на Бога прифатливо со стравопочит и побожен страв. 29 Зашто нашиот Бог е оган што проголтува. ПОГЛАВЈЕ 13 1 Нека продолжи братската љубов. 2 Не заборавај да ги забавуваш туѓинците, зашто со тоа некои несвесно ги угостиле ангелите. 3 Запомни ги оние што се во окови, како врзани со нив; и оние кои страдаат од неволја, како што сте и вие во телото. 4 Бракот е чесен во сите, а постелата неизвалкана, а Бог ќе им суди на блудниците и на прељубниците. 5 Вашиот разговор нека биде без лакомост; и бидете задоволни со она што го имате, зашто тој рече: Никогаш нема да те оставам, ниту ќе те напуштам. 6 За да можеме смело да речеме: Господ е мојот помошник, и нема да се плашам што ќе ми направи човекот. 7 Сетете се на оние кои владеат над вас, кои ви го кажаа словото Божјо, чија вера следи, со оглед на крајот на нивниот разговор. 8 Исус Христос е ист вчера и денес и засекогаш. 9 Немојте да се носите со нуркачи и чудни доктрини. Зашто добро е срцето да се зацврсти со благодат; не со месо, кое не им користело на оние што биле окупирани во него. 10 Имаме жртвеник, од кој немаат право да јадат што му служат на скинијата. 11 Зашто, телата на тие ѕверови, чија крв ја внесува првосвештеникот за грев во светилиштето, се изгорени надвор од логорот. 12 Затоа и Исус, за да го освети народот со својата крв, пострада без портата.

154

13 Затоа, да одиме кај него надвор од логорот, носејќи го неговиот срам. 14 Зашто, овде немаме постојан град, туку го бараме оној што доаѓа. 15 Затоа преку него постојано да му принесуваме жртва на фалба на Бога, односно плод на нашите усни благодарејќи му на неговото име. 16 Но, не заборавајте да правите добро и да зборувате, зашто на Бог му е угодно на таквите жртви. 17 Слушајте се на оние што владеат над вас и покорете се, зашто тие бдеат за вашите души, како што треба да одговараат, за да го прават тоа со радост, а не со тага, зашто тоа е некорисно за вас. 18 Молете се за нас, зашто веруваме дека имаме чиста совест во сè, спремни да живееме чесно. 19 Но те молам попрво да го направиш тоа, за да ти се вратам што побрзо. 20 А Богот на мирот, Кој го врати од мртвите нашиот Господ Исус, големиот пастир на овците, преку крвта на вечниот завет, 21 Те направи совршен во секое добро дело за да ја вршиш Неговата волја, работејќи во тебе она што е угодно во Него, преку Исус Христос; Нека му е слава во вечни векови. Амин. 22 И ве молам, браќа, трпете го словото на опомена, зашто ви напишав писмо со малку зборови. 23 Знаете дека нашиот брат Тимотеј е пуштен на слобода; со кого, ако дојде наскоро, ќе те видам. 24Поздравете ги сите што владеат над вас и сите светии. Тие од Италија ве поздравуваат. 25 Благодатта нека биде со сите вас. Амин.

Џејмс

26 Ако некој од вас се чини дека е религиозен и не го зауздува јазикот, туку го мами своето срце, залудна е религијата на овој човек. 27 Чиста религија и неизвалкана пред Бога и Отецот е ова: да ги посети сираците и вдовиците во нивната мака и да се чува неизвалкан од светот.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Јаков, слуга Божји и Господ Исус Христос, поздрав до дванаесетте племиња, кои се распрснати. 2 Браќа мои, сметајте ја сета радост кога паѓате во различни искушенија; 3 Знаејќи го ова, дека обидот на вашата вера дава трпение. 4 Но, трпението нека го има нејзиното совршено дело, за да бидете совршени и цели, без да сакате ништо. 5 Ако на некој од вас му недостига мудрост, нека бара од Бога, Кој на сите им дава обилно и не прекорува; и ќе му се даде. 6 Но нека бара со вера, без никакво колебање. Зашто, кој се колеба, е како бран на морето, занесен од ветрот и фрлен. 7 Зашто тој човек нека не мисли дека ќе добие нешто од Господа. 8 Двоумниот човек е нестабилен на сите свои патишта. 9 Нека се радува братот со низок степен што е возвишен. 10 А богатиот, по тоа што е понизен, зашто ќе умре како цвет на тревата. 11 Зашто сонцето не изгрева веднаш штом изгрева, туку ја исуши тревата, и цветот негов паѓа, и благодатта на неговото мода пропаѓа; 12 Блажен е човекот што поднесува искушенија, зашто кога ќе биде искушуван, ќе ја прими венецот на животот, што Господ им го ветил на оние што го љубат. 13. 14 Но, секој е искушуван, кога ќе биде одвлечен од својата страст и ќе биде наведен. 15 Тогаш, кога ќе зачнат страста, раѓа грев, а гревот, кога ќе се заврши, раѓа смрт. 16 Не грешете, возљубени мои браќа. 17 Секој добар дар и секој совршен дар е одозгора и слегува од Таткото на светлината, кај Кого нема променливост, ниту сенка на вртење. 18Од негова волја нè роди со словото на вистината, за да бидеме еден вид првенец на неговите созданија. 19 Затоа, возљубени мои браќа, секој нека биде брз на слушање, бавен на зборување, бавен на гнев. 20 Зашто човечкиот гнев не ја прави Божјата праведност. 21 Затоа, отфрлете секаква нечистотија и вишок на непослушност, и со кроткост примете го насаденото слово, кое може да ги спаси вашите души. 22 Но, бидете извршители на словото, а не само слушатели, залажувајќи се себеси. 23 Зашто, ако некој е слушател на зборот, а не вршител, тој е како човек што го гледа своето природно лице во чаша. 24 Зашто тој се гледа себеси и си оди, и веднаш заборава каков човек бил. 25 Но, кој гледа во совршениот закон на слободата и продолжува во него, бидејќи не е заборавен слушател, туку вршител на делото, овој човек ќе биде благословен во своето дело.

155

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Браќа мои, немајте ја верата на нашиот Господ Исус Христос, Господ на славата, во поглед на личноста. 2 Зашто, ако дојде на вашиот собир човек со златен прстен, во убава облека, и ако дојде сиромав човек во грозна облека; 3 А ти имаш почит кон оној што носи геј облека и кажи му: Седи овде на добро место; и кажи им на сиромашните: застанете таму или седете овде под моето подножје. 4 Зар не сте пристрасни во себе и не сте станале судии на лошите помисли? 5 Слушајте, возљубени мои браќа, зар Бог не ги избра сиромасите од овој свет богати со вера и наследници на царството што им го вети на оние што го љубат? 6 Но вие ги презревте сиромашните. Не те угнетуваат ли богатите луѓе и не те привлекуваат пред судиите? 7 Зар не го хулат тоа достојно име со кое сте наречени? 8Ако го исполнувате царскиот закон според Писмото: љуби го ближниот како себе си, добро правите. 9 Но, ако имате почит кон личности, правите грев и сте убедени во законот како престапници. 10 Зашто, кој ќе го пази целиот закон, а сепак навреди во едно, тој е виновен за сè. 11 Зашто, кој рече: „Не прави прељуба“, рече и: „Не убивај. Сега, ако не извршиш прељуба, но ако убиеш, ќе станеш престапник на законот. 12 Така зборувајте и правете како оние на кои ќе им се суди според законот на слободата. 13 Зашто ќе има суд без милост, кој не покажа милост; и милоста се радува против судот. 14 Каква корист има, браќа мои, ако некој вели дека има вера, а нема дела? може ли верата да го спаси? 15 Ако брат или сестра се голи и без секојдневна храна, 16 И еден од вас им рече: Заминете во мир, стоплете се и наситете се; и покрај тоа што не им го давате она што му е потребно на телото; што профитира? 17 Така и верата, ако нема дела, е мртва, сама. 18 Да, некој може да рече: Ти имаш вера, а јас имам дела: покажи ми ја својата вера без твоите дела, и јас ќе ти ја покажам мојата вера преку моите дела. 19 Ти веруваш дека има еден Бог; добро правиш: веруваат и ѓаволите и треперат. 20 Но, дали ќе знаеш, суетен човеку, дека верата без дела е мртва? 21 Зарем нашиот татко Авраам не беше оправдан со дела, кога го принесе својот син Исак на жртвеникот? 22 Гледаш ли како верата дејствуваше со неговите дела, и со делата верата беше совршена? 23 И се исполни Писмото кое вели: Авраам поверува на Бога, и тоа му се припишува како праведност. 24 Тогаш, гледате како човекот се оправдува преку дела, а не само со вера. 25 Така и блудницата Раав не беше оправдана со дела, кога ги прими гласниците и ги испрати по друг пат?

Џејмс

26 Зашто, како што телото без дух е мртво, така и верата без дела е мртва.

затоа, кој сака да биде пријател на светот, тој е непријател Божји. 5 Мислите ли дека Писмото напразно вели: Духот што живее во нас сака да завист? 6 Но, тој дава повеќе благодат. Затоа тој вели: Бог им се спротивставува на горделивите, но им дава благодат на смирените. 7 Затоа, покорете му се на Бога. Спротивстави се на ѓаволот, и тој ќе побегне од тебе. 8 Приближете се кон Бога, и тој ќе ви се приближи вас. Исчистете ги рацете, грешници; и очистете ги вашите срца, двоуми! 9 Биди мачен, тагувај и плачи: смеата твоја да се претвори во тага, а радоста твоја во тежина. 10Понижете се пред Господа, и Тој ќе ве подигне. 11 Не зборувајте зло еден на друг, браќа. Кој зборува зло за својот брат и го суди својот брат, тој зборува зло за законот и го суди законот; 12 Еден е Законодавецот, кој може да спасува и да погуби: кој си ти што му судиш на друг? 13 Одете сега, вие што велите: „Денес или утре ќе одиме во таков град и ќе останеме таму една година, ќе купуваме и продаваме и ќе добиеме добивка. 14 А вие не знаете што ќе биде утре. За што е твојот живот? Тоа е дури и пареа, која се појавува малку време, а потоа исчезнува. 15 Зашто треба да кажете: „Ако сака Господ, ќе живееме и ќе правиме ова или она“. 16 Но сега се радувате на вашите фалби: секоја таква радост е зло. 17 Затоа за оној што знае да прави добро, а не го прави тоа, за него е грев.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Браќа мои, не бидете многу господари, знаејќи дека ќе добиеме поголема осуда. 2 Зашто во многу работи сите ги навредуваме. Ако некој не навредува со збор, тој е совршен човек и може да го заузда целото тело. 3 Ете, им ставаме грицки во устата на коњите, за да нѐ послушаат; а ние се вртиме околу целото нивно тело. 4 Еве ги и бродовите, кои иако се толку големи и ги возат жестоки ветрови, сепак се вртат со многу мало кормило, каде и да сака гувернерот. 5 Така и јазикот е мал член и се фали со големи работи. Ете, колку голема работа разгорува малото огно! 6 А јазикот е оган, свет на беззаконие; и се запали во пеколот. 7 Зашто секој вид на ѕверови, и птици, и змии и морски нешта е скротен и скротен од човештвото. 8 Но јазикот никој не може да го скроти; тоа е непослушно зло, полно со смртоносен отров. 9 Со тоа го благословуваме Бога, Таткото; и со тоа проколнуваме ние луѓето, создадени според Божјиот пример. 10 Од истата уста излегуваат благослов и проклетство. Браќа мои, тоа не треба да биде така. 11 Дали изворот испушта на истото место слатка и горчлива вода? 12 Може ли смоквата, браќа мои, да носи маслинки? или лоза, смокви? така што ниедна фонтана не може да дава солена и свежа вода. 13 Кој е меѓу вас мудар човек и со знаење? нека ги покаже од добриот разговор своите дела со кротост на мудроста. 14 Но, ако имате горчлива завист и расправии во вашите срца, не фалете се и не лажете против вистината. 15 Оваа мудрост не слегува одозгора, туку е земна, сетилна, ѓаволска. 16 Зашто, каде што има завист и расправија, таму е збрка и секое зло дело. 17 Но, мудроста што е одозгора е прво чиста, потоа мирољубива, нежна и лесна за почит, полна со милост и добри плодови, без пристрасност и без лицемерие. 18 И плодот на праведноста се сее во мир на оние што прават мир.

ПОГЛАВЈЕ 5 1 Одете до сега, богати луѓе, плачете и завивајте за вашите неволји што ќе ве снајдат. 2 Твоите богатства се расипани, а облеките твои се расипани. 3 Вашето злато и сребро се извалкани; и рѓата од нив ќе биде сведок против тебе и ќе го јаде твоето месо како оган. Собравте богатство во последните денови. 4 Ете, плаче платата на работниците што ги жнеа вашите ниви, која е од вас задржана со измама; 5 Живеевте со задоволство на земјата и бевте безобразни; ги нахранивте своите срца како во ден на колење. 6 Вие ги осудивте и убивте праведниците; и тој не ти се спротивставува. 7 Затоа, браќа, бидете трпеливи до доаѓањето на Господ. Ете, сточарот го чека скапоцениот плод на земјата и има долго трпение за него, додека не го прими раниот и последниот дожд. 8 Бидете трпеливи и вие; утврдете ги вашите срца: зашто доаѓањето на Господ се приближува. 9 Не огорчете се еден против друг, браќа, за да не бидете осудени: ете, судијата стои пред вратата. 10 Земете ги, браќа мои, пророците, кои зборуваа во името на Господа, за пример на страдање и трпение. 11 Еве, ние ги сметаме за среќни оние кои истрајуваат. Слушнавте за трпението на Јов и го видовте крајот на

ПОГЛАВЈЕ 4 1 Од каде доаѓаат војните и борбите меѓу вас? не се оттука, дури и од вашите похоти што војуваат во вашите членови? 2 Сакате, а немате: убивате, сакате да имате, а не можете да добиете; се борите и војувате, но немате, бидејќи не барате. 3 Вие барате, а не добивате, зашто барате погрешно, за да го потрошите на своите похоти. 4 Прељубници и прељубници, не знаете ли дека пријателството на светот е непријателство со Бога?

156

Џејмс

Господа; дека Господ е многу сожалив и со нежна милост. 12 Но, пред сè, браќа мои, не заколнувајте се ниту во небото, ниту во земјата, ниту во која било друга заклетва; а твоето не, не; да не паднете во осуда. 13 Дали некој од вас е измачен? нека се моли. Дали некој е весел? нека пее псалми. 14 Дали некој е болен меѓу вас? нека ги повика старешините на црквата; и нека се молат над него, помазувајќи го со масло во името Господово. 15 И молитвата со вера ќе го спаси болниот и Господ ќе го воскресне; и ако направил гревови, ќе му бидат простени. 16 Исповедајте си ги грешките еден на друг и молете се еден за друг, за да оздравите. Ефективната горлива молитва на праведниот човек има многу корист. 17. Илија беше човек подложен на страсти како нас, и искрено се молеше да не врне дожд; 18 И повторно се молеше, и небото даде дожд, а земјата го даде својот плод. 19 Браќа, ако некој од вас погреши од вистината, и некој го преобрати; 20 Нека знае дека оној што ќе го одврати грешникот од заблудата на неговиот пат, ќе спаси душа од смртта и ќе скрие мноштво гревови.

157

1 Петар

21 Кој преку Него верува во Бога, Кој го воскресна од мртвите и му даде слава; за да може вашата вера и надеж да бидат во Бога. 22 Гледајќи дека ги очистивте своите души послушајќи се на вистината преку Духот до непризнаена љубов на браќата, гледајте да се љубите еден со друг со чисто срце горливо. 23 Повторно родено, не од расипливо семе, туку од нераспадливо, со словото Божјо, кое живее и останува засекогаш. 24 Зашто секое тело е како трева, и сета човечка слава како цвет од трева. Тревата се суши, а цветот нејзин паѓа. 25 Но словото Господово останува вечно. И ова е словото што ви се проповеда преку Евангелието.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Петар, апостол на Исус Христос, до странците расфрлани по Понт, Галатија, Кападокија, Азија и Витинија, 2 Избрани според предзнаењето на Бога Отецот, преку осветувањето на Духот, за послушност и попрскување со крвта на Исус Христос: благодатта кон вас и мирот да се умножуваат. 3 Нека е благословен Бог и Татко на нашиот Господ Исус Христос, Кој, според својата изобилна милост, повторно нè роди во жива надеж преку воскресението на Исус Христос од мртвите, 4 На наследството нераспадливо и неизвалкано, кое не избледува, резервирано за вас на небото, 5 Кои се чуваат со силата Божја преку вера за спасение подготвено да се открие во последното време. 6 За што многу се радувате, иако сега веќе некое време, ако е потребно, сте во тага поради многубројни искушенија. 7 За да се најде искушението на твојата вера, многу поскапоцено од златото што пропаѓа, иако е испробано со оган, за пофалба, чест и слава при појавувањето на Исус Христос. 8 Кого не го видевте, го сакате; во Кого, иако сега не го гледате, но верувате, се радувате со радост неискажлива и полна со слава. 9 Добивајќи го крајот на вашата вера, дури и спасението на вашите души. 10. 11 Истражувајќи што, или какво време означуваше Христовиот Дух, кој беше во нив, кога претходно сведочеше за страдањата Христови и за славата што требаше да следи. 12 На кои им беше откриено дека не за себе, туку за нас го служеа она што сега ви го кажуваат оние што ви го проповедаа Евангелието со Светиот Дух испратен од небото; кои работи ангелите сакаат да ги разгледаат. 13 Затоа, опашајте ги бедрата на својот ум, бидете трезвени и надевајте се до крај на благодатта што ќе ви се донесе при откровението на Исус Христос; 14Како послушни деца, во своето незнаење да не се обликувате според поранешните похоти. 15 Но, како што е свет оној што ве повика, така и вие бидете свети во секој начин на разговор; 16 Зашто е напишано: „Бидете свети; зашто јас сум свет. 17 И ако го повикате Отецот, Кој без туѓо суди според делото на секој, поминете го времето на вашиот престој овде со страв; 18 Бидејќи знаете дека не сте биле откупени со распадливи работи, како сребро и злато, од вашите суетни разговори добиени по традиција од вашите татковци; 19 Но со скапоцената Христова крв, како јагне без дамка и без дамка. 20 Кој навистина беше предодреден пред основањето на светот, но се покажа во овие последни времиња за вас,

ПОГЛАВЈЕ 2 1 Затоа, оставајќи ја настрана секаква злоба, и секоја измама, и лицемерие, и завист и секакви лоши зборови, 2 Како новороденчиња, посакувајте го искреното млеко на зборот, за да растете со него: 3 Ако е така, сте вкусиле дека Господ е милостив. 4 Кому доаѓањето, како до жив камен, навистина недозволено од луѓето, но избрано од Бога и скапоцено, 5 И вие, како живи камења, изградивте духовен дом, свето свештенство, за да принесувате духовни жртви, прифатливи на Бога преку Исус Христос. 6 Затоа, исто така, е содржано во Писмото: „Еве, јас положувам во Сион главен камен-темелник, избран, скапоцен; и кој верува во него нема да се засрами. 7 За вас, што верувате, тој е скапоцен, а за непослушните, каменот што градителите го забранија, тој е главна глава. 8 И камен на спрепнување и карпа на навреда, за оние што се сопнуваат од словото, непослушни, за што беа поставени и тие. 9 Но вие сте избрано поколение, царско свештенство, свет народ, посебен народ; за да ги покажете пофалбите на Оној што ве повика од темнината во Неговата прекрасна светлина: 10 Кои во минатото не беа народ, а сега се Божји народ; 11 Драги возљубени, ве молам како странци и аџии, воздржувајте се од телесните похоти, кои војуваат против душата; 12 Имајте го вашиот разговор искрен меѓу незнабошците: додека тие зборуваат против вас како злосторници, со вашите добри дела, што ќе ги видат, да го слават Бога во денот на посетата. 13 Покорете се на секоја човечка наредба заради Господа: било да е тоа на царот, како врховен; 14 Или на управителите, како на оние што се испратени од Него за казна на злосторниците и за пофалба на оние што прават добро. 15 Зашто таква е волјата Божја, со доброто да го замолчите незнаењето на безумните луѓе. 16Како слободни и не користејќи ја својата слобода за наметка на злоба, туку како Божји слуги. 17 Почитувајте ги сите луѓе. Сакајте го братството. Плашете се од Бога. Почитувај го кралот. 18 Слуги, со сета страв покорете им се на своите господари; не само на добрите и благите, туку и на лажните.

158

1 Петар

19 Зашто, за тоа е благодарно, ако некој поради совеста пред Бога трпи тага, страдајќи неправедно. 20 Зашто, каква е таа слава, ако, кога ќе бидете удирани поради вашите грешки, трпеливо ја прифаќате? но ако, кога правите добро и страдате поради тоа, трпеливо го земате тоа, тоа му е прифатливо на Бога. 21 Зашто и за тоа сте повикани, зашто и Христос пострада за нас, оставајќи ни пример, да ги следите неговите стапки. 22 Кој не згреши, ниту се најде лукавство во неговата уста. 23 Кој, кога го навредуваа, повеќе не го навредуваше; кога страдаше, не се закануваше; но се предаде на оној што суди праведно: 24 Кој самиот ги понесе нашите гревови во своето тело на дрвото, за ние, мртви од гревовите, да живееме за праведност; 25 Зашто вие бевте како овци што заблудуваат; но сега се вратени кај Пастирот и епископот на вашите души. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Исто така, вие жени, покорувајте им се на своите мажи; дека, ако некој не го почитува зборот, може и без збор да биде придобиен од разговорот на жените; 2 Додека го гледаат твојот чист разговор надополнет со страв. 3 Чие украсување нека не биде тоа надворешно украсување на плетење на косата, носење злато или облекување облека; 4 Но, тоа нека биде скриениот човек на срцето, во она што не е расипливо, дури и украс на кроток и тивок дух, што е скапоцено пред очите на Бога. 5 Зашто вака во старо време се украсуваа и светите жени, кои се надеваа на Бога, потчинети на своите мажи. 6 Како што Сара му беше послушна на Авраам, нарекувајќи го господар: чии ќерки сте вие, сè додека правите добро и не се плашите со никакво чудење. 7 Исто така, вие сопрузи, живеете со нив според знаењето, давајќи ѝ чест на жената, како на послабиот сад и како заедно наследници на благодатта на животот; вашите молитви да не бидат попречени. 8 На крајот, бидете сите едноумни, сочувствувајќи се еден со друг, љубете се како браќа, бидете милостиви, бидете љубезни. 9 Не префрлајќи зло за зло, или ограда за ограда, туку обратно благослов; знаејќи дека сте повикани за тоа, дека треба да наследите благослов. 10 Зашто, кој го сака животот и гледа убави денови, нека го воздржува својот јазик од зло и усните да не зборуваат лукавство. 11 Нека го избегнува злото и нека прави добро; нека бара мир и нека го следи. 12 Зашто очите Господови се над праведниците, а ушите Негови се отворени за нивните молитви, но лицето Господово е против оние што прават зло. 13 А кој е тој што ќе ви наштети, ако сте следбеници на доброто? 14 Но, ако страдате заради праведноста, среќни сте; 15 Но, посветете го Господа Бога во вашите срца, и бидете подготвени секогаш да одговарате на секој

159

човек што ќе ве праша за причината за надежта што е во вас со кротост и страв. 16 Имајќи чиста совест; за да зборуваат лошо за вас, како за злосторниците, да се срамат што лажно го обвинуваат вашиот добар разговор во Христа. 17 Зашто е подобро, ако е таква волјата Божја, да страдате поради доброто, отколку поради злото. 18 Зашто и Христос еднаш пострада заради гревовите, праведниот за неправедните, за да нè доведе до Бога, убивајќи се во тело, но оживеани од Духот. 19 Со тоа отиде и им проповеда на духовите во затворот; 20 Кои некогаш беа непослушни, кога некогаш долготрпеливоста Божја чекаше во деновите на Ное, додека ковчегот беше подготовка, при што малкумина, односно осум души беа спасени со вода. 21 Слична фигура на која и крштевањето нѐ спасува и сега (не отфрлањето на телесните нечистотии, туку одговорот на чистата совест пред Бога) преку воскресението на Исус Христос. 22 Кој отиде на небото и е од десната страна на Бога; ангелите и властите и силите му се потчинуваат. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Затоа што Христос пострада за нас во тело, вооружете се и вие со истиот ум: зашто оној што пострада во тело, престана од гревот; 2 За да не го живее веќе остатокот од своето време во телото за желбите на луѓето, туку за волјата Божја. 3 Зашто, минатото време од нашиот живот може да ни биде доволно за да ја извршиме волјата на незнабошците, кога одевме во љубезност, похоти, прекумерно вино, веселби, гозби и гнасни идолопоклоници. 4 Притоа тие мислат дека е чудно што не трчате со нив на истото прекумерно немири, зборувајќи лошо за вас; 5 Кој ќе му даде сметка на оној што е подготвен да им суди на живите и на мртвите. 6 Зашто затоа Евангелието им беше проповедано и на мртвите, за да бидат судени според луѓето во телото, а да живеат според Бога во духот. 7 Но крајот на сè е близу; затоа бидете трезвени и будни за молитва. 8 И пред сè имајте горлива љубов меѓу себе: зашто милосрдието ќе го покрие мноштвото гревови. 9 Употребувајте гостопримство еден кон друг без да се мрзите. 10 Како што секој го примил дарот, така и служете си еден на друг, како добри управители на многукратната Божја благодат. 11 Ако некој зборува, нека зборува како Божји пророци; ако некој служи, нека го прави тоа според способноста што ја дава Бог, за да се прослави Бог во сè преку Исуса Христа, Кому нека му е слава и власт во вечни векови. Амин. 12 Возљубени, не сметајте дека е чудно за огненото искушение што треба да ве испита, како да ви се случило нешто чудно. 13 Но радувајте се, бидејќи сте соучесници во Христовите страдања; за, кога ќе се открие Неговата слава, и вие да се радувате со огромна радост.

1 Петар

14 Ако ве прекоруваат поради името Христово, среќни сте; зашто врз вас почива духот на славата и Божјиот: од нивна страна се зборува зло, а од ваша страна тој е прославен. 15Но никој од вас нека не страда како убиец, или како крадец, или како злосторник или како зафатен со туѓи работи. 16 Но, ако некој страда како христијанин, нека не се срами; но нека Го слави Бога во тоа име. 17 Зашто дојде времето кога судот треба да започне од Божјиот дом; 18 И ако праведникот едвај се спаси, каде ќе се појават безбожниот и грешникот? 19 Затоа, оние кои страдаат според волјата Божја, нека Му го посветат чувањето на своите души во доброто, како на верен Творец. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Ги поттикнувам старешините кои се меѓу вас, кои се исто така старешина и сведок на страдањата Христови, а исто така и учесник во славата што ќе се открие: 2 Нахранете го стадото Божјо што е меѓу вас, превземајќи го надгледувањето, не со ограничување, туку доброволно; не за валкана добивка, туку за подготвен ум; 3 Ниту како господар над Божјото наследство, туку како пример за стадото. 4 И кога ќе се појави главниот пастир, ќе примите венец на славата што не избледува. 5 Исто така, вие помлади, покорете му се на постариот. Да, сите вие потчинете се еден на друг и облечете се во смирение: зашто Бог им се спротивставува на горделивите, а на смирените им дава благодат. 6 Затоа, понижете се под моќната рака Божја, за да ве возвиши во свое време. 7 Фрлете ја сета своја грижа врз него; зашто тој се грижи за вас. 8 Бидете трезвени, будни; зашто вашиот противник ѓаволот, како лав што рика, оди наоколу барајќи кого да проголта; 9 На кои им се спротивставувате цврсто во верата, знаејќи дека истите неволји се случуваат и со вашите браќа што се во светот. 10 Но, Богот на сета благодат, Кој нè повика во својата вечна слава преку Христа Исуса, откако ќе пострадате некое време, ве усовршува, зацврстува, зајакнува, ве удостои. 11 Нему слава и власт во вечни векови. Амин. 12 По Силван, верен брат за вас, како што претпоставувам, напишав накратко, поттикнувајќи и сведочејќи дека тоа е вистинската Божја благодат во која стоите. 13 Црквата во Вавилон, избрана заедно со вас, ве поздравува; така и Маркус мојот син. 14 Поздравете се еден со друг со бакнеж на милосрдие. Мир со вас сите што сте во Христа Исуса. Амин.

160

Второто послание на Петар

21 Зашто пророштвото не дојде во старо време по човечка волја, туку светите Божји луѓе зборуваа како што беа поттикнати од Светиот Дух. ПОГЛАВЈЕ 2

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Симон Петар, слуга и апостол на Исуса Христа, на оние кои придобија слична скапоцена вера со нас преку правдата на Бога и нашиот Спасител Исус Христос: 2 Благодатта и мирот да ви се умножат преку познавањето на Бога и на нашиот Господ Исус, 3 Според неговата божествена сила ни даде сè што се однесува на животот и побожноста, преку спознанието за Оној што нè повика на слава и доблест: 4 Со што ни се дадени многу големи и скапоцени ветувања: со нив да бидете учесници во божествената природа, избегнувајќи ја расипаноста што е во светот преку страста. 5 И покрај ова, посветувајќи ја сета трудољубивост, додајте на вашата вера доблест; и доблесно знаење; 6 И до знаење воздржаност; и на воздржаност трпение; и на трпение побожност; 7 А за побожноста братска љубезност; и на братска љубезност милосрдие. 8 Зашто, ако тоа е во вас и изобилува, ќе ве натера да не бидете неплодни ниту бесплодни во познавањето на нашиот Господ Исус Христос. 9 Но, на кој му недостигаат овие работи, тој е слеп и не гледа далеку, и заборави дека е исчистен од своите стари гревови. 10 Затоа, попрво, браќа, потрудете се да го уверите вашиот повик и избор: зашто, ако го правите ова, никогаш нема да паднете. 11 Зашто така изобилно ќе ви се служи влез во вечното царство на нашиот Господ и Спасител Исус Христос. 12 Затоа нема да бидам невнимателен да ве спомнувам секогаш за овие работи, иако вие ги знаете и да бидете утврдени во сегашната вистина. 13 Да, мислам дека е потребно, додека сум во овој шатор, да те возбудувам со тоа што ќе те споменам; 14 Знаејќи дека наскоро ќе го одложам овој мој скинија, како што ми покажа нашиот Господ Исус Христос. 15 Освен тоа, ќе се трудам да можете по мојата смрт да ги имате овие работи секогаш во сеќавање. 16 Зашто, ние не следевме лукаво измислени бајки, кога ви ја објавивме силата и доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос, туку бевме очевидци на неговото величество. 17 Зашто, тој прими од Бога Отецот чест и слава, кога од големата слава му дојде таков глас: „Овој е мојот возљубен Син, во Кого сум задоволен. 18 И овој глас што доаѓа од небото го чувме кога бевме со него на Светата Гора. 19 Имаме и посигурна пророчка реч; на што правите добро да внимавате како на светлина што свети во темно место, додека не се раздени денот и не се издигне дневната ѕвезда во вашите срца. 20 Знаејќи го ова прво, дека ниту едно пророштво на Писмото не е приватно толкување.

161

1 Но, имаше и лажни пророци меѓу народот, како што ќе има и лажни учители меѓу вас, кои тајно ќе донесат проклети ереси, дури и ќе се одречат од Господа, Кој ги купил, и ќе нанесат брзо уништување врз себе. 2 И мнозина ќе ги следат нивните погубни патишта; поради кои ќе се зборува зло за патот на вистината. 3 И преку лакомост со лажни зборови ќе те тргуваат: чијшто суд одамна не се задржува, и нивното проклетство не заспива. 4 Зашто, ако Бог не ги поштеди ангелите што згрешија, туку ги фрли во пеколот и ги предаде во синџири на темнината, за да бидат задржани на суд; 5 И не го поштеди стариот свет, туку го спаси Ное осмиот човек, проповедник на правдата, носејќи го потопот врз светот на безбожниците; 6 И претворајќи ги во пепел градовите Содом и Гомора, ги осуди со рушење, правејќи ги пример за оние кои потоа ќе живеат безбожно; 7 И го избави само Лот, вознемирен од гнасниот разговор на злите: 8 (Зашто тој праведник, кој живее меѓу нив, гледајќи и слушајќи, од ден на ден ја вознемируваше својата праведна душа со нивните незаконски дела;) 9 Господ знае да ги избави побожните од искушенија, а неправедните да ги чува за судниот ден да бидат казнети. 10. Дрско се тие, самоволни, не се плашат да зборуваат зло за достоинството. 11 А ангелите, кои се поголеми по сила и моќ, не носат навредливи обвинувања против нив пред Господа. 12 Но овие, како природни сурови ѕверови, направени за да бидат земени и уништени, зборуваат лошо за она што не го разбираат; и целосно ќе загинат во сопствената расипаност; 13 И ќе добијат награда за неправедност, како што сметаат дека е задоволство да се бунтуваат дење. Тие се дамки и флеки, кои се спортуваат со сопствените измами додека се гостат со вас; 14 Имајќи очи полни со прељуба, а тоа не може да престане од гревот; мамење нестабилни души: срце кое го вежбале со лакомни практики; проколнати деца: 15 Кои го оставија вистинскиот пат и залутаа, следејќи го патот на Валаам, синот Босоров, кој ја сакаше платата на неправдата; 16 Но, тој беше прекорен за неговото беззаконие: немиот магаре кој зборуваше со човечки глас го забрани лудилото на пророкот. 17 Тоа се бунари без вода, облаци што се носат со бура; кому му е резервирана маглата на темнината засекогаш. 18 Зашто, кога зборуваат големи надуени зборови на суета, привлекуваат преку телесните похоти, преку многу безобразие, чистите избегаа од оние што живеат во заблуда. 19 Додека тие им ветуваат слобода, тие самите се слуги на распадливоста; 20 Зашто, ако, откако избегнаа од нечистотијата на светот преку спознанието на Господ и Спасителот Исус

Второто послание на Петар

Христос, повторно се заплеткаат во него и поразени, последниот крај им е полош од почетокот. 21 Зашто им беше подобро да не го знаат патот на праведноста, отколку, откако ќе го познаат, да се одвратат од светата заповед што им беше дадена. 22 Но, им се случи, според вистинската поговорка, кучето повторно се сврте кон својата повраќаница; и маторицата што ѝ беше измиена се валка во калта.

18Но растете во благодатта и во познавањето на нашиот Господ и Спасител Исус Христос. Нему слава и сега и во вечни векови. Амин.

ПОГЛАВЈЕ 3 1 Ова второ послание, возљубени, сега ви го пишувам; и во двете ви ги поттикнувам вашите чисти умови по пат на сеќавање: 2 За да внимавате на зборовите што претходно ги кажаа светите пророци и на заповедта на нас, апостолите на Господ и Спасителот: 3 Знаејќи го прво ова, дека во последните денови ќе дојдат потсмевачи, кои ќе одат по своите желби, 4 И велејќи: „Каде е ветувањето за Неговото доаѓање? бидејќи откако татковците заспаа, сè останува како што беше од почетокот на создавањето. 5 Зашто тие доброволно не знаат дека со Божјата реч небесата беа одамна, а земјата стоеше надвор од водата и во водата. 6 При што, тогашниот свет, преплавен со вода, пропадна. 7 Но, небото и земјата, кои се сега, со истото слово се чуваат во складиште, резервирани за оган против денот на судот и погибелта на безбожните луѓе. 8 Но, возљубени, немојте да го занемарувате ова едно: еден ден кај Господа е како илјада години, а илјада години како еден ден. 9 Господ не заостанува во врска со своето ветување, како што некои сметаат за застој; но е долготрпелив кон нас, не сака некој да загине, туку сите да дојдат до покајание. 10 Но Господовиот ден ќе дојде како крадец во ноќта; во кој небесата ќе поминат со голема врева, и елементите ќе се стопат со страшна топлина, и земјата и делата што се во неа ќе бидат изгорени. 11 Тогаш, бидејќи сето тоа ќе се распадне, какви личности треба да бидете во секој свет разговор и побожност, 12. 13 Сепак, ние, според неговото ветување, бараме ново небо и нова земја, во кои живее праведноста. 14 Затоа, возљубени, гледајќи дека барате такви работи, бидете вредни за да се најдете кај него во мир, без дамка и непорочна. 15 И сметајте дека долготрпеливоста на нашиот Господ е спасение; како што ви напиша и нашиот сакан брат Павле, според мудроста што му е дадена; 16 Како и во сите негови посланија, зборувајќи во нив за тоа; во кои има некои работи тешко разбирливи, кои неучените и нестабилните ги одвраќаат, како што прават и другите списи, на свое уништување. 17 И вие, возљубени, бидејќи претходно го знаете ова, пазете се и вие, поведени со заблудата на злите, да не паднете од вашата сопствена цврстина.

162

Првото послание на Јован ПОГЛАВЈЕ 1 1 Она што беше од почетокот, што го слушнавме, што го видовме со нашите очи, што го гледавме и нашите раце го ракуваа, за Словото на животот; 2 (Зашто животот се јави, а ние го видовме, и сведочиме и ви го покажуваме оној вечен живот, кој беше со Отецот и ни се јави;) 3 Тоа што видовме и слушнавме, ви го објавуваме, за да имате и вие заедништво со нас; и навистина нашето заедништво е со Отецот и со неговиот Син Исус Христос. 4 И ова ви го пишуваме, за да биде вашата радост полна. 5 Ете, ова е пораката што ја слушнавме за него и ви ја објавуваме дека Бог е светлина и во него нема никаква темнина. 6 Ако кажеме дека имаме заедништво со Него и одиме во темнина, лажеме и не ја правиме вистината. 7 Но, ако одиме во светлината, како што тој е во светлината, имаме заедништво еден со друг, и крвта на Исус Христос, неговиот Син, нè чисти од секој грев. 8 Ако кажеме дека немаме грев, се лажеме себеси, и вистината не е во нас. 9 Ако ги исповедаме своите гревови, тој е верен и праведен да ни ги прости гревовите и да нè очисти од секаква неправда. 10 Ако кажеме дека не сме згрешиле, го правиме лажливец, а неговото слово не е во нас. ПОГЛАВЈЕ 2 1 Деца мои, ова ви го пишувам за да не грешите. И ако некој згреши, имаме застапник кај Отецот, Исус Христос, праведникот. 2 И тој е помирување за нашите гревови: и не само за нашите, туку и за гревовите на целиот свет. 3 И со тоа знаеме дека Го познаваме, ако ги пазиме Неговите заповеди. 4 Кој вели: „Го познавам него“ и не ги пази Неговите заповеди, тој е лажливец и вистината ја нема во него. 5 Но, кој го пази Неговото слово, во него навистина е усовршена љубовта Божја: со тоа знаеме дека сме во него. 6 Кој вели дека останува во него, треба и самиот да оди, како што одеше. 7 Браќа, не ви пишувам нова заповед, туку стара заповед што ја имавте од почетокот. Старата заповед е зборот што го слушнавте од почетокот. 8 Повторно, ви пишувам нова заповед, која е вистина во него и во вас: зашто темнината помина, а вистинската светлина сега сјае. 9 Кој вели дека е во светлината, а го мрази својот брат, до сега е во темнина. 10 Кој го сака својот брат, останува во светлината, и во него нема прилика за сопнување.

163

11 Но, кој го мрази својот брат, е во темнина, и оди во темнина, и не знае каде оди, зашто таа темнина му ги заслепи очите. 12 Ви пишувам, деца, зашто ви се простени гревовите заради неговото име. 13 Ви пишувам, татковци, зашто го познавате Оној што е од почетокот. Ви пишувам, млади момци, зашто го победивте злиот. Ви пишувам, деца, зашто го познавате Отецот. 14 Ви напишав, татковци, зашто го познавате Оној што е од почетокот. Ви пишав, млади момци, затоа што сте силни, и зборот Божји останува во вас, и го победивте злиот. 15 Не сакајте го светот, ниту она што е во светот. Ако некој го сака светот, љубовта на Отецот ја нема во него. 16 Зашто, сè што е во светот, телесните желби, желбите на очите и гордоста на животот не се од Отецот, туку од светот. 17 И светот поминува и неговата похота, а кој ја врши волјата Божја останува засекогаш. 18 Деца, последен пат е: и како што чувте дека ќе дојде антихристот, и сега има многу антихристи; при што знаеме дека е последен пат. 19 Тие излегоа од нас, но не беа од нас; зашто да беа од нас, несомнено ќе останеа со нас; 20 Но, вие имате отстапување од Светиот и знаете сè. 21 Не ви пишав затоа што не ја знаете вистината, туку затоа што ја знаете, и дека ниедна лага не е од вистината. 22 Кој е лажливец освен оној што негира дека Исус е Христос? Тој е антихрист, кој ги негира Отецот и Синот. 23 Кој се одрече од Синот, тој го нема Отецот; 24 Затоа нека остане во вас она што го слушнавте од почетокот. Ако она што сте го чуле од почетокот, остане во вас, и вие ќе останете во Синот и во Отецот. 25 И ова е ветувањето што ни го вети, вечен живот. 26 Ова ви го напишав за оние што ве заведуваат. 27 Но помазанието што го примивте од Него, останува во вас, и не треба некој да ве учи; вие, ќе останете во него. 28 И сега, мали деца, останете во него; за, кога ќе се појави, да имаме доверба и да не се срамиме пред Него при неговото доаѓање. 29 Ако знаете дека е праведен, знаете дека од него е роден секој што врши праведност. ПОГЛАВЈЕ 3 1 Ете, каква љубов ни дал Отецот за да се наречеме Божји синови; затоа светот не нè познава, зашто не Го познаваше. 2 Возљубени, сега сме Божји синови, и уште не се гледа какви ќе бидеме; но знаеме дека, кога ќе се појави Тој, ќе бидеме како него; зашто ќе го видиме каков што е. 3 И секој што ја има оваа надеж во него, се очистува себеси, како што е чист. 4 Секој што прави грев, го престапува и законот, зашто гревот е престап на законот. 5 И знаете дека тој се јави за да ни ги земе гревовите; и во него нема грев. 6 Кој пребива во Него, не греши;

Првото послание на Јован

7 Деца, никој да не ве залажува: праведен е оној што прави праведност, како што е праведен. 8 Оној што прави грев е од ѓаволот; зашто ѓаволот греши од почетокот. За таа цел се јави Синот Божји, за да ги уништи делата на ѓаволот. 9 Кој е роден од Бога, не прави грев; зашто неговото семе останува во него, и тој не може да греши, бидејќи е роден од Бога. 10 Во тоа се манифестираат децата Божји и децата на ѓаволот: кој не прави праведност, не е од Бога, ниту кој не го сака својот брат. 11 Зашто ова е пораката што ја слушнавте од почетокот, да се сакаме еден со друг. 12 Не како Каин, кој беше од тој злиот и го уби својот брат. И зошто го уби? Зашто неговите дела беа зли, а на брат му праведни. 13 Не чудете се, браќа мои, ако светот ве мрази. 14 Знаеме дека преминавме од смрт во живот, бидејќи ги сакаме браќата. Кој не го сака својот брат, останува во смртта. 15 Кој го мрази својот брат, тој е убиец, а вие знаете дека ниту еден убиец нема вечен живот во него. 16 Со тоа ја согледуваме љубовта Божја, зашто Тој го даде својот живот за нас; 17 Но, кој го има доброто на овој свет и гледа дека својот брат има потреба и го затвора своето утроба на сочувство од него, како живее во него љубовта Божја? 18 Деца мои, да не сакаме со зборови, ниту со јазик; но на дело и на вистина. 19 И со тоа знаеме дека сме од вистината и ќе ги увериме нашите срца пред него. 20 Зашто, ако нашето срце нè осудува, Бог е поголем од нашето срце и знае сè. 21 Возљубени, ако нашето срце не нè осудува, тогаш имаме доверба во Бога. 22 И што и да бараме, добиваме од него, бидејќи ги пазиме Неговите заповеди и го правиме она што е угодно во Него. 23 А оваа е неговата заповед: да веруваме во името на Неговиот Син Исус Христос и да се сакаме еден со друг, како што ни заповеда. 24 И кој ги пази Неговите заповеди, живее во него и тој во него. И со тоа знаеме дека тој останува во нас, преку Духот што ни го даде. ПОГЛАВЈЕ 4 1 Возљубени, не верувајте во секој дух, туку испитувајте ги духовите дали се од Бога, зашто многу лажни пророци излегоа во светот. 2 Од ова го познавате Божјиот Дух: секој дух што признава дека Исус Христос дошол во тело е од Бога. 3 А секој дух што не признава дека Исус Христос дошол во тело, не е од Бога; па дури и сега веќе е во светот. 4 Вие сте од Бога, деца, и ги победивте, зашто Оној што е во вас е поголем од оној што е во светот. 5 Тие се од светот; затоа зборуваат за светот, и светот ги слуша. 6 Ние сме од Бога: кој Го познава Бога нѐ слуша; кој не е од Бога, нас не слуша. Со тоа го познаваме духот на вистината и духот на заблудата.

164

7 Возљубени, да се сакаме еден со друг: зашто љубовта е од Бога; и секој што љуби е роден од Бога и Го познава Бога. 8 Кој не љуби, не Го познава Бога; зашто Бог е љубов. 9 Во тоа се покажа љубовта Божја кон нас, зашто Бог го испрати Својот единороден Син во светот, за да живееме преку него. 10 Овде е љубовта, не дека ние Го возљубивме Бога, туку што тој нас нѐ засака и го испрати својот Син да биде помирување за нашите гревови. 11 Возљубени, ако Бог нѐ засака така, треба и ние да се сакаме еден со друг. 12 Никој никогаш не го видел Бога. Ако се сакаме еден со друг, Бог живее во нас, и неговата љубов е совршена во нас. 13 Со тоа знаеме дека живееме во него, а тој во нас, зашто ни даде од Својот Дух. 14 А ние видовме и сведочиме дека Отецот го испрати Синот да биде Спасител на светот. 15 Кој ќе признае дека Исус е Син Божји, Бог живее во него, а тој во Бога. 16 А ние ја познававме и верувавме во љубовта што Бог ја има кон нас. Бог е љубов; и кој живее во љубовта, живее во Бога и Бог во него. 17 Во тоа е совршена нашата љубов, за да имаме смелост во судниот ден: зашто како што е тој, такви сме и ние во овој свет. 18 Во љубовта нема страв; но совршената љубов го истерува стравот, бидејќи стравот има маки. Кој се плаши не е совршен во љубовта. 19 Ние го сакаме, бидејќи тој прв нѐ засака нас. 20 Ако некој рече: „Го љубам Бога“, а го мрази својот брат, тој е лажливец; 21 И оваа заповед ја имаме од него: Кој го сака Бога, да го сака и својот брат. ПОГЛАВЈЕ 5 1 Секој што верува дека Исус е Христос, е роден од Бога; 2По тоа знаеме дека ги сакаме Божјите деца, кога го сакаме Бога и ги пазиме Неговите заповеди. 3 Зашто тоа е љубовта Божја: да ги пазиме Неговите заповеди, и Неговите заповеди не се тешки. 4 Зашто, сè што е родено од Бога, го победува светот; а тоа е победата што го победува светот, нашата вера. 5 Кој е тој што го победува светот, освен оној што верува дека Исус е Син Божји? 6 Ова е оној што дојде преку вода и крв, Исус Христос; не само со вода, туку со вода и крв. А Духот е тој што сведочи, зашто Духот е вистина. 7 Зашто, тројца се што сведочат на небото, Отецот, Словото и Светиот Дух, а тие тројца се едно. 8. Тројца сведочат на земјата: Духот, водата и крвта; и тие тројца се согласуваат во едно. 9 Ако го примиме човечкото сведоштво, сведоштвото Божјо е поголемо; 10 Кој верува во Божјиот Син, го има сведоштвото во себе; затоа што не верува во записот што Бог го дал за својот Син. 11 А ова е записот дека Бог ни даде вечен живот, и овој живот е во Неговиот Син.

Првото послание на Јован

12 Кој го има Синот, има живот; а кој го нема Синот Божји, нема живот. 13 Ова ви го напишав вам кои верувате во името на Божјиот Син; за да знаете дека имате вечен живот и да верувате во името на Божјиот Син. 14 И ова е довербата што ја имаме во него, дека, ако бараме нешто според Неговата волја, тој нѐ слуша. 15 А ако знаеме дека нѐ слуша, што и да бараме, знаеме дека ги имаме молбите што ги посакувавме од него. 16 Ако некој види дека брата си греши грев што не е до смрт, нека побара и ќе му даде живот за оние што не грешат до смрт. Има грев до смрт: не велам дека тој ќе се моли за тоа. 17 Секаква неправда е грев, а има грев до смрт. 18 Знаеме дека секој што е роден од Бога не греши; но оној што е роден од Бог се чува себеси, а злиот не го допира. 19 И ние знаеме дека сме од Бога и дека целиот свет лежи во зло. 20 И знаеме дека Синот Божји дојде и ни даде разум, за да го познаеме Вистинскиот, и ние сме во Вистинскиот, во неговиот Син Исус Христос. Ова е вистинскиот Бог и вечниот живот. 21 Деца, чувајте се од идолите. Амин.

165

Вториот Џон ПОГЛАВЈЕ 1 1 Старешината до избраната госпоѓа и нејзините деца, кои ги сакам во вистината; и не само јас, туку и сите што ја знаеја вистината; 2 Заради вистината, која живее во нас и ќе биде со нас засекогаш. 3 Благодат со вас, милост и мир, од Бог Отецот и од Господ Исус Христос, Синот на Отецот, во вистина и љубов. 4 Многу се радував што најдов од твоите деца кои одат во вистината, како што примивме заповед од Отецот. 5 И сега те молам, госпоѓо, не како да ти напишав нова заповед, туку она што го имавме од почетокот, да се сакаме еден со друг. 6 А тоа е љубов, да одиме по Неговите заповеди. Ова е заповедта, како што чувте од почетокот, да одите по неа. 7 Зашто во светот се влезени многу измамници, кои не признаваат дека Исус Христос дошол во тело. Ова е измамник и антихрист. 8 Гледајте во себе, да не го изгубиме она што сме го направиле, туку да добиеме целосна награда. 9 Кој престапува и не останува во Христовото учење, Го нема Бога. Кој пребива во учењето Христово, тој ги има и Таткото и Синот. 10 Ако некој дојде кај вас и не ја донесе оваа доктрина, не примајте го во вашата куќа и немојте да му наложите на Бога брзо. 11 Зашто, кој му заповеда на Бога, тој е учесник во неговите лоши дела. 12 Имајќи многу работи да ви напишам, не сакав да пишувам со хартија и мастило, туку имам надеж да дојдам кај вас и да зборувам лице в лице, за да биде нашата радост полна. 13 Те поздравуваат децата на твојата избрана сестра. Амин. Трети Џон ПОГЛАВЈЕ 1 1 Старешината до саканиот Гај, кого го сакам во вистината. 2 Возљубени, посакувам пред сè да напредуваш и да бидеш здрав, како што напредува твојата душа. 3 Зашто многу се израдував кога браќата дојдоа и сведочеа за вистината што е во тебе, како што одиш по вистината. 4 Немам поголема радост од тоа да слушам дека моите деца одат во вистината. 5 Возљубени, ти правиш верно сè што им правиш на браќата и на странците; 6 Кои сведочеа за твојата љубов пред црквата; 7 Зашто заради неговото име излегоа, не земајќи ништо од незнабошците. 8 Затоа треба да примаме такви за да бидеме соучесници на вистината. 9 И напишав на црквата: но Диотреф, кој сака да има врв меѓу нив, не нè прима. 10 Затоа, ако дојдам, ќе се сетам на неговите дела што ги прави, говорејќи против нас со злобни зборови; 11 Возљубени, не следете го она што е зло, туку она што е добро. Кој прави добро е од Бога, а кој прави зло не Го видел Бога. 12 Деметриј има добар извештај за сите луѓе и за самата вистина: да, и ние исто така сведочиме; и знаете дека нашиот запис е вистинит. 13 Имав многу работи да напишам, но нема да ти пишувам со мастило и пенкало: 14 Но, верувам дека наскоро ќе те видам и ќе зборуваме лице в лице. Мир да ти е. Нашите пријатели те поздравуваат. Поздравете ги пријателите по име.

166

Џуд ПОГЛАВЈЕ 1 1 Јуда, слугата на Исус Христос и брат на Јаков, на оние кои се осветени и зачувани од Бог Отецот во Исус Христос, и се нарекува: 2 Благодат кон тебе и мир и љубов да се умножуваат. 3 Возљубени, кога се потрудив да ти пишам за општото спасение, ми требаше да пишувајки ви и ве поттикнувам да се борите сериозно за верата што некогаш им била дадена на светиите е предаден. 4 Зашто има некои луге кои се вовлекоа несвесно, кои се предодредени за овој суд, зли луге кои ја менуваат благодатта на нашиот Бог во слобода и единствен Господ Бог и Господ наш Исус Христос се откажал 5 Тогаш ке ве потсетам, иако некогаш сте знаеле, дека Господ, откако го испрати народот надвор го спасил Египет, а потоа ги уништил неверниците. 6 А ангелите кои не ја задржаа својата прва станица, туку го оставија своето живеалиште, Тој ги има во вечни окови под темнината се чува до судот на големиот ден. 7 Исто како Содом и Гомор и градовите околу нив на ист начин, предавајки се на блуд и тргнаа по чудно месо, нека биде пример, додека тие ја трпат одмаздата на вечниот оган. 8 На ист начин овие гнасни сонувачи го осквернуваат телото, го презираат владеењето и зборуваат зло за достоинството. 9 Но архангелот Михаил, кога се расправаше со гаволот што се расправаше за телото на Мојсеј, не не се осмели да изнесе клеветнички обвинение против него, туку рече: Господ да те прекори. 10 Но тие зборуваат лошо за она што не го знаат; но она што го знаат по природа, како сурови ѕверови, со тоа се уништуваат себеси. 11 Тешко им! зашто тргнаа по патот на Каин и лакомо трчаа по заблудата на Валаам награда, и загина во противречноста на Кор. 12 Ова се дамки на вашите празници на љубовта, кога се гостат со вас, се хранат без страв: облаци дали се без вода, носени од ветрови; дрвја чии плодови венеат, без плод, двапати мртви, до корени искорени; 13 Бесни морски бранови, што го пени својот срам; скитници ѕвезди, на кои темнината на темнината е зачувана засекогаш. 14 И Енох, седмиот од Адам, исто така пророкуваше за нив и рече: Еве, Господ доага со десет илјади неговите светци, 15 да им суди на сите и да ги осуди сите што се зли мегу нив за сите нивни зли дела што тие злобно ги извршија и за сите нивни груби говори што злобните грешници ги зборуваа против него. 16 Тоа се мрморливи, жалители кои одат според своите желби; а нивните усти зборуваат голема возбуда зборови, со восхит за лугето да ги искористат. 17 Но, возљубени, запомнете ги зборовите што претходно ги кажаа апостолите на нашиот Господ Исус Христос; 18 Како ви рекоа дека во последно време мора да има потсмевачи кои според своите зли страстите мора да одат. 19 Тоа се оние кои се разделуваат сензуално, без Дух. 20 А вие, возљубени, изградете се на својата најсвета вера, додека се молите во Светиот Дух, 21 Чувајте се во љубовта Божја, додека ја очекувате милоста на нашиот Господ Исус Христос до Вечен живот. 22 И со некои имајте сочувство, што прави разлика:

23 А другите спасуваат со страв извлекувајки ги од огнот; мрази дури и облека извалкана од телото. 24 И на оној што може да те спречи да не паднеш и да те претстави непорочен пред лицето на неговата слава поставени со голема радост, 25 На единствениот мудар Бог, нашиот Спасител, нека му е слава и величественост, власт и мок, сега и секогаш. Амин

167

Откровение

ПОГЛАВЈЕ 2 1 На ангелот на црквата во Ефес пиши; Ова го вели оној што ги држи седумте ѕвезди во десната рака, кој оди среде седумте златни свеќници; 2Ги знам твоите дела и трудот и трпението твои и како не можеш да ги поднесеш злото; 3 И трпеше и имај трпение, и заради моето име се трудеше и не се онесвести. 4 Сепак имам нешто против тебе, затоа што ја остави својата прва љубов. 5 Затоа сети се од каде си паднал, и покај се и направи ги првите дела; или ќе дојдам кај тебе брзо и ќе го тргнам твојот свеќник од неговото место, освен ако не се покаеш. 6 Но, ова го имаш, дека ги мразиш делата на Николајците, кои ги мразам и јас. 7 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите; На оној што победува ќе му дадам да јаде од дрвото на животот, кое е среде Божјиот рај. 8 И на ангелот на црквата во Смирна пиши; Ова го вели првиот и последниот, кој беше мртов и жив; 9 Ги знам твоите дела и неволји и сиромаштија (но ти си богат) и го знам хулата на оние што велат дека се Евреи, а не се, туку се синагога на сатаната. 10 Не плашете се од она што ќе го трпите: ете, ѓаволот ќе фрли некои од вас во затвор, за да бидете испитани; и ќе имате неволја десет дена: биди верен до смрт, и јас ќе ти дадам венец на животот. 11 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите; Кој ќе победи, нема да биде повреден од втората смрт. 12 А на ангелот на црквата во Пергамос пиши; Ова го вели оној што има остар меч со два рабови; 13 Ги знам твоите дела и каде живееш, дури и каде е седиштето на сатаната; и ти се држиш цврсто за моето име и не ја одрекуваш мојата вера, дури и во оние денови кога Антипа беше мојот верен маченик, кој беше убиен меѓу вас, каде што сатаната пребива. 14 Но имам неколку работи против тебе, зашто таму ги имаш оние што ја држат доктрината на Валаам, кој го научи Валак да фрли камен на сопнување пред синовите Израилеви, да јаде жртвувани на идолите и да врши блуд. 15 Така имаш и ти со оние што ја држат доктрината на Николајците, што јас го мразам. 16 Покајте се; инаку брзо ќе дојдам кај тебе и ќе се борам против нив со мечот на устата своја. 17 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите; На кој ќе победи, ќе му дадам да јаде од скриената мана, и ќе му дадам бел камен, а на каменот напишано ново име, кое никој не го знае, освен оној што го прима. 18 И на ангелот на црквата во Тијатира пиши; Ова го вели Синот Божји, Кој има очи како на огнен пламен, а нозете му се како чист бакар; 19 Ги знам твоите дела, и љубовта, и службата, и верата, и твоето трпение и твоите дела; а последниот да биде повеќе од првиот. 20 Сепак, имам неколку работи против тебе, зашто ѝ дозволуваш на жената Језавела, која себеси се нарекува пророчица, да ги учи и да ги заведува моите слуги да блудуваат и да јадат жртвувани на идолите. 21 И ѝ дадов простор да се покае за својот блуд; и таа не се покаја.

ПОГЛАВЈЕ 1 1 Откровението на Исус Христос, кое Бог му го даде, за да им ги покаже на своите слуги работи кои наскоро треба да се случат; и испрати и му го означи преку својот ангел на својот слуга Јован: 2 Кој сведочеше за словото Божјо и за сведоштвото на Исус Христос и за сето она што го виде. 3 Блажен е оној што чита и оние што ги слушаат зборовите на ова пророштво и го пазат напишаното во него, зашто времето е близу. 4 Јован до седумте цркви што се во Азија: благодат на вас и мир од Оној што е, што беше и што ќе дојде; и од седумте духови кои се пред неговиот престол; 5 И од Исус Христос, кој е верен сведок, и првороден од мртвите и кнез на земните цареви. на Оној што нè љубеше и нè изми од нашите гревови во својата крв, 6 И нè направи цареви и свештеници на Бога и неговиот Татко; Нему нека му е слава и власт во вечни векови. Амин. 7 Еве, тој доаѓа со облаци; и секое око ќе Го види, а и оние што Го прободоа, и сите земни родови ќе плачат поради него. И покрај тоа, Амин. 8 Јас сум Алфа и Омега, почеток и крај, вели Господ, кој е, и кој беше, и кој ќе дојде, Семоќниот. 9Јас Јован, кој сум и ваш брат и сопатник во неволјите и во царството и трпението на Исус Христос, бев на островот наречен Патмос, за реч Божјо и за сведоштво на Исус Христос. 10 Бев во Духот во Господовиот ден и чув зад себе силен глас како на труба, 11 Велејќи: Јас сум Алфа и Омега, првиот и последниот; до Ефес, и до Смирна, и до Пергамос, и до Тијатира, и до Сард, и до Филаделфија и до Лаодикеја. 12 И се свртев да го видам гласот што зборуваше со мене. И кога се свртев, видов седум златни свеќници; 13 А среде седумте свеќници, еден сличен на Синот Човечки, облечен во облека до стапалото и облечен со златен појас околу папките. 14 Главата и влакната му беа бели како волна, бели како снег; а очите му беа како огнен пламен; 15 Нозете му беа како бакар, како да горат во печка; а неговиот глас како звук на многу води. 16 А во десната рака имаше седум ѕвезди, а од устата му излегуваше остар меч со две острици, а лицето му беше како сонцето што сјае во неговата сила. 17 И кога го видов, паднав пред неговите нозе како мртов. И ја положи десната рака врз мене, велејќи ми: „ Не плаши се; Јас сум првиот и последниот: 18 Јас сум жив и мртов; и ете, јас сум жив довека, Амин; и имајте ги клучевите од пеколот и од смртта. 19 Напиши го она што си го видел, и она што е, и она што ќе биде отсега; 20 Тајната на седумте ѕвезди што ги виде во мојата десна рака и седумте златни свеќници. Седумте ѕвезди се ангелите на седумте цркви, а седумте свеќници што ги виде се седумте цркви.

168

Откровение

22 Ете, ќе ја фрлам во кревет, а оние што прељубодејствуваат со неа во голема неволја, ако не се покајат за своите дела. 23 И ќе ги убијам нејзините деца со смрт; и сите цркви ќе знаат дека јас сум тој што ги испитува уздите и срцата, и ќе му дадам на секој од вас според вашите дела. 24 Но, вам ви велам и на останатите во Тијатира, на оние што ја немаат оваа доктрина и кои не ги познаваат длабочините на сатаната, како што зборуваат; Нема да ти ставам никаков друг товар. 25 Но она што веќе го држите цврсто додека не дојдам. 26 А кој ќе победи и ќе ги чува моите дела до крај, ќе му дадам власт над народите. 27 И ќе владее со нив со железна прачка; како садови на грнчар ќе бидат скршени до морници: како што јас примив од мојот Татко. 28 И ќе му ја дадам утринската ѕвезда. 29 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите. ПОГЛАВЈЕ 3 1 И на ангелот на црквата во Сард пиши; Ова го вели оној што ги има седумте Божји духови и седумте ѕвезди; Ги знам твоите дела, дека имаш име што живееш и си мртов. 2 Внимавајте и зајакнете го она што останува, што е готово за умирање, зашто не ги најдов твоите дела совршени пред Бога. 3 Затоа запомни како си прими и чу, и држете се и покајте се. Затоа, ако не бдееш, ќе налетам на тебе како крадец, и нема да знаеш во кој час ќе дојдам на тебе. 4 Имаш неколку имиња дури и во Сард, кои не ја осквернија својата облека; и ќе одат со мене во бело, зашто се достојни. 5 Кој победува, ќе се облече во бела облека; и нема да го избришам неговото име од книгата на животот, туку ќе го исповедам неговото име пред мојот Татко и пред неговите ангели. 6 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите. 7 И на ангелот на црквата во Филаделфија пиши; Ова го вели светиот, вистинитиот, кој го има Давидовиот клуч, кој отвора, а никој не затвора; и затвора, и никој не отвора; 8 Ги знам твоите дела: ете, поставив пред тебе отворена врата, и никој не може да ја затвори, зашто имаш малку сила и си го чуваше мојот збор и не го одрече моето име. 9 Еве, ќе ги направам од синагогата на сатаната, кои велат дека се Евреи, а не се, но лажат; ете, ќе ги натерам да дојдат и да се поклонат пред твоите нозе и да знаат дека те засакав. 10 Бидејќи го запази словото на моето трпение, и јас ќе те чувам од часот на искушение, што ќе дојде врз целиот свет, за да ги испита оние што живеат на земјата. 11 Ете, доаѓам брзо: држете го тоа што го имате, за никој да не ви ја земе круната. 12 Оној што ќе победи, ќе направам столб во храмот на мојот Бог, и тој повеќе нема да излегува; и ќе го напишам врз него името на мојот Бог и името на градот на мојот Бог, кој е новиот Ерусалим. , кој слегува од

небото од мојот Бог, и ќе го напишам врз него моето ново име. 13 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите. 14 И на ангелот на црквата Лаодикејска пиши; Ова го вели Амин, верниот и вистински сведок, почетокот на создавањето Божјо; 15 Ги знам твоите дела, дека не си ниту ладен, ниту жежок, би сакал да си ладен или жежок. 16 Затоа, затоа што си млак, и ни ладен ни жежок, ќе те искокнам од мојата уста. 17 Зашто велиш: богат сум, се збогатив со добра и немам потреба од ништо; и не знаеш дека си беден, и беден, и сиромав, и слеп и гол. 18 Те советувам да купиш од мене злато испробано во оган, за да се збогатиш; и бела облека, за да се облечеш и да не се појави срамот на твојата голотија; и помази ги очите твои со салфетка, за да видиш. 19 Сите што ги сакам, ги прекорувам и казнувам; затоа бидете ревносни и покајте се. 20 Еве, стојам на вратата и чукам: ако некој го чуе мојот глас и ја отвори вратата, ќе влезам кај него и ќе вечерам со него, а тој со мене. 21 На кој победува ќе му дадам да седне со Мене на мојот престол, како што и јас победив, и седнав со мојот Татко на неговиот престол. 22 Кој има уво, нека чуе што им вели Духот на црквите. ПОГЛАВЈЕ 4 1 По ова, погледнав, и ете, се отвори врата на небото. кој рече: „Излези овде, и ќе ти покажам што треба да биде отсега“. 2 И веднаш бев во духот: и ете, се постави престол на небото, а еден седеше на престолот. 3 А оној што седеше требаше да изгледа како камен јаспис и сардина, а околу престолот имаше виножито, како смарагд. 4 А околу престолот имаше дваесет и четири седишта; а на главите имаа златни круни. 5 И од престолот излегуваа молњи, громови и гласови, а пред престолот гореа седум огнени светилки, што се седумте Божји духови. 6 А пред престолот имаше стаклено море слично на кристал, а во средината на престолот и околу престолот имаше четири ѕверови полни со очи пред и одзади. 7 И првиот ѕвер беше како лав, а вториот како теле, а третиот имаше лице како човек, а четвртиот беше како летачки орел. 8 И четирите ѕверови имаа по шест крила околу него; и беа полни со очи однатре, и не мируваа дење и ноќе, велејќи: Свет, свет, свет, Господи, Семоќен Бог, Кој беше, и е и ќе дојде. 9 И кога тие ѕверови ќе му оддадат слава и чест и благодарност на Оној, Кој седеше на престолот, Кој живее во вечни векови, 10 Дваесет и четирите старешини паѓаат пред Оној, Кој седеше на престолот, и Му се поклонија на Оној Кој живее во вечни векови, и ги фрлија своите круни пред престолот, велејќи: 11 Ти си достоен, Господи, да примиш слава, чест и сила, зашто Ти создаде сè, и за твоја волја тие се и создадени.

169

Откровение

ПОГЛАВЈЕ 5 1 И видов во десната рака на оној што седеше на престолот книга напишана внатре и одзади, запечатена со седум печати. 2 И видов силен ангел кој со силен глас проповеда: Кој е достоен да ја отвори книгата и да ги одврзе нејзините печати? 3 И никој на небото, ниту на земјата, ниту под земјата, не можеше да ја отвори книгата, ниту да погледне во неа. 4 И многу плачев, зашто никој не се најде достоен да ја отвори и да ја прочита книгата, ниту да погледне во неа. 5 И еден од старешините ми рече: „Не плачи; ете, Лавот од племето Јудино, Давидовиот корен, победи да ја отвори книгата и да ги одврзе седумте нејзини печати. 6 И видов, и, ете, среде престолот и четирите ѕверови, и среде старешините, стоеше едно Јагне, како што беше заклано, со седум рогови и седум очи, што се седумте духови Божјиот испратен по целата земја. 7 И дојде и ја извади книгата од десната рака на оној што седеше на престолот. 8 А кога ја зеде книгата, четирите ѕверови и дваесет и четири старешини паднаа пред Јагнето, со харфи и златни шишиња полни со мириси, што се молитви на светите. 9 И пееја нова песна, велејќи: „Достоен си да ја земеш книгата и да и ги отвориш печатите; и нација; 10 И нè направи за нашиот Бог цареви и свештеници, и ние ќе царуваме на земјата. 11 И видов, и слушнав глас на многу ангели околу престолот, ѕверовите и старешините; 12 Велејќи со силен глас: Достојно е закланото Јагне да прими сила и богатство, и мудрост, и сила, и чест, и слава и благослов. 13 И секое суштество што е на небото, и на земјата, и под земјата, и што е во морето и сè што е во нив, слушна како реков: „Благослов, и чест, и слава и моќ, нека биде на оној што седи на престолот и на Јагнето во вечни векови. 14 А четирите ѕверови рекоа: „Амин! А дваесет и четирите старешини паднаа и Му се поклонија на Оној кој живее во вечни векови. ПОГЛАВЈЕ 6 1 И видов кога Јагнето отвори еден од печатите, и слушнав, како гром, еден од четирите ѕверови како вели: „Дојди и види“. 2 И видов, и ете, бел коњ, а тој што седеше на него имаше лак; и му беше дадена круна, и тој излезе победник и да победи. 3 И кога го отвори вториот печат, го слушнав вториот ѕвер како вели: „Дојди и види. 4 И излезе друг црвен коњ, и му беше дадена власт на оној што седеше да го земе мирот од земјата и да се убијат еден со друг; и му беше даден голем меч. 5 И кога го отвори третиот печат, го слушнав третиот ѕвер како вели: „Дојди и види. И видов, и ете црн коњ; а тој што седеше на него имаше во раката вага.

170

6 И слушнав глас среде четирите ѕверови како вели: Мерка пченица за еден денар и три мери јачмен за еден денар; и види дека не ги повредуваш маслото и виното. 7 И кога го отвори четвртиот печат, го слушнав гласот на четвртиот ѕвер како вели: „Дојди и види. 8 И погледнав, и ете, блед коњ: и името што седеше на него беше Смрт, а со него следеше пеколот. И им беше дадена власт над четвртиот дел од земјата, да убиваат со меч и со глад и со смрт и со земните ѕверови. 9 И кога го отвори петтиот печат, ги видов под жртвеникот душите на оние што беа убиени поради Божјото слово и за сведоштвото што го држеа. 10 И тие извикаа со силен глас, велејќи: „До кога, Господи, свет и вистински, нема да судиш и да не ја одмаздуваш нашата крв на оние што живеат на земјата? 11 И на секој од нив му беа дадени бели облеки; и им беше речено дека треба да одморат уште малку, додека не се исполнат и нивните соработници и нивните браќа, кои треба да бидат убиени како што беа. 12 И видов кога го отвори шестиот печат, и ете, имаше голем земјотрес; и сонцето стана црно како вреќа од коса, а месечината стана како крв; 13 И ѕвездите на небото паднаа на земјата, како што смоква ги фрла своите ненавремено смокви, кога ја тресе силен ветар. 14 И небото тргна како свиток кога се тркалаат заедно; и секоја планина и остров беа преместени од своите места. 15. И земните кралеви, и големите луѓе, и богатите, и началниците, и силните луѓе, и секој роб и секој слободен човек, се криеја во дувлата и во карпите на планините; 16И им рече на планините и на карпите: „Паднете врз нас и скријте не од лицето на Оној што седи на престолот и од гневот на Јагнето. 17 Зашто дојде големиот ден на неговиот гнев; и кој ќе може да издржи? ПОГЛАВЈЕ 7 1 И после тоа видов четири ангели како стојат на четирите страни на земјата, држејќи ги четирите ветрови на земјата, за да не дува ветрот на земјата, ниту на морето, ниту на кое било дрво. 2 И видов друг ангел како се искачува од исток, со печат на живиот Бог; 3 Велејќи: „Не повредувајте ја земјата, ниту морето, ниту дрвјата, додека не им ги запечатиме слугите на нашиот Бог на нивните чела. 4 И го слушнав бројот на запечатените: и беа запечатени сто четириесет и четири илјади од сите племиња на синовите Израилеви. 5 Од племето Јуда беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Рувим беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Гад беа запечатени дванаесет илјади. 6 Од Асеровото племе беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Непталим беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Манасија беа запечатени дванаесет илјади. 7 Од Симеоновото племе беа запечатени дванаесет илјади. Од Левиевото племе беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Исахарово беа запечатени дванаесет илјади.

Откровение

8 Од Завулоновото племе беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Јосиф беа запечатени дванаесет илјади. Од племето Венијаминово беа запечатени дванаесет илјади. 9 По ова видов, и, ете, големо мноштво, кое никој не можеше да го изброи, од сите народи, и родови, и луѓе и јазици, стоеше пред престолот и пред Јагнето, облечени во бели облеки и палми. во нивните раце; 10 И извика со силен глас, велејќи: Спасение на нашиот Бог, Кој седи на престолот, и на Јагнето. 11 И сите ангели застанаа околу престолот, околу старешините и четирите ѕверови, и паднаа пред престолот со лица, и Му се поклонија на Бога, 12 велејќи: „Амин: благослов, и слава, и мудрост, и благодарност, и чест, и сила и моќ, на нашиот Бог во вечни векови. Амин. 13 А еден од старешините одговори и ми рече: „Што се тие што се облечени во бели облеки? и од каде дојдоа? 14 А јас му реков: Господине, ти знаеш. А тој ми рече: „Тоа се оние што излегоа од голема неволја, и ги испраа своите облеки и ги обелиа во крвта на Јагнето. 15 Затоа се пред Божјиот престол и му служат дење и ноќе во неговиот храм; и кој седи на престолот ќе живее меѓу нив. 16 Нема повеќе да гладуваат, ниту да ожедуваат; нема да им светне ниту сонцето, ниту топлината. 17 Зашто Јагнето, што е среде престолот, ќе ги пасе и ќе ги одведе до живи извори на вода; и Бог ќе ја избрише секоја солза од нивните очи.

третиот дел од ѕвездите; така што третиот дел од нив се затемни, а денот не светеше ниту една третина, а ноќта исто така. 13 И видов, и слушнав ангел како лета низ небото, велејќи со силен глас: Тешко, тешко, тешко на жителите на земјата поради другите гласови на трубата на трите ангели, кои се допрва ќе звучи! ПОГЛАВЈЕ 9 1 И петтиот ангел затрупа, и видов ѕвезда како паѓа од небото на земјата, и му го дадоа клучот од јамата без дно. 2 И ја отвори јамата без дно; и излезе чад од јамата, како чад од голема печка; и сонцето и воздухот се помрачија од чадот од јамата. 3 И од чадот излегоа скакулци на земјата, и им беше дадена сила, како што имаат моќ скорпиите на земјата. 4 И им беше заповедано да не ја повредуваат земната трева, ниту зеленилото, ниту дрвото; но само оние луѓе кои немаат Божји печат на челата. 5 И им беше дадено да не ги убиваат, туку да бидат мачени пет месеци; 6 И во тие денови луѓето ќе бараат смрт, но нема да ја најдат; и ќе посака да умре, и смртта ќе побегне од нив. 7 Обликите на скакулците беа како коњи подготвени за борба; и на нивните глави беа како златни круни, а лицата им беа како лица на луѓе. 8 Имаа коса како коса на жена, а забите им беа како лавовски заби. 9 Имаа оклопи, како железни оклопи; а звукот на нивните крилја беше како звук на коли на многу коњи кои трчаат во битка. 10 Имаа опашки како скорпии, и убоди во нивните опашки, и нивната моќ беше да ги повредуваат луѓето пет месеци. 11 И имаа над нив цар, кој е ангелот на јамата без дно, чие име на хебрејски е Абадон, а на грчки јазик го има името Аполион. 12 Една несреќа помина; и, ете, доаѓаат уште две неволји потоа. 13 И шестиот ангел затрупа, и чув глас од четирите рога на златниот жртвеник што е пред Бога, 14. Му рече на шестиот ангел кој имаше труба: „Ослободи ги четирите ангели кои се врзани во големата река Еуфрат. 15 И беа одврзани четирите ангели, кои беа подготвени за час, ден, и месец и една година, за да ја убијат третиот дел од луѓето. 16 А бројот на војската на коњаниците беше двесте илјади илјади, и го слушнав нивниот број. 17 И така ги видов коњите во видението и оние што седеа на нив, со огнени оклопи, од јацинт и сулфур, а главите на коњите беа како глави на лавови; и од нивните усти излегуваше оган, чад и сулфур. 18 Од овие тројца беше убиен третиот дел од луѓето, од огнот, од чадот и од сулфурот што излегуваше од нивните усти. 19 Зашто нивната сила е во нивните усти и во нивните опашки, зашто нивните опашки беа како змии, и имаа глави, и со нив болат.

ПОГЛАВЈЕ 8 1 И кога го отвори седмиот печат, на небото настана тишина околу половина час. 2 И ги видов седумте ангели кои стоеја пред Бога; и им беа дадени седум труби. 3 А друг ангел дојде и застана на жртвеникот, имајќи златна кадилница; и му беше даден многу темјан, за да го принесе со молитвите на сите светци на златниот жртвеник што беше пред престолот. 4 И чадот од темјанот, што доаѓаше со молитвите на светите, се издигна пред Бога од раката на ангелот. 5 И ангелот ја зеде кадилницата, ја наполни со оган од жртвеникот и ја фрли на земјата; и имаше гласови, громови, молњи и земјотрес. 6 И седумте ангели кои ги имаа седумте труби се подготвија да зазвучат. 7 Се огласи првиот ангел, а потоа следеше град и оган помешан со крв, и тие беа фрлени на земјата; 8 И вториот ангел затрупа, и како голема планина запалена од оган, беше фрлена во морето. 9 А третиот дел од суштествата што беа во морето и имаа живот, умре; а третиот дел од бродовите бил уништен. 10. И третиот ангел затрупа, и падна голема ѕвезда од небото, запалена како светилка, и падна на третиот дел од реките и на изворите на вода; 11 И името на ѕвездата се вика пелин, а третиот дел од водата стана пелин; и многу луѓе умреа од водите, бидејќи беа огорчени. 12. И четвртиот ангел затрупа, и третиот дел од сонцето беше поразен, третиот дел од месечината и

171

Откровение

20 А останатите луѓе кои не беа убиени од овие неволји, сепак не се покајаа за делата на своите раце, за да не се поклонуваат на ѓаволи, и идоли од злато, и сребро, и бакар, и камен и од дрво. ниту може да види, ниту да слуша, ниту да оди: 21 Тие не се покајаа ниту за своите убиства, ниту за нивните магии, ниту за блудот, ниту за нивните кражби. ПОГЛАВЈЕ 10 1 И видов друг силен ангел како слегува од небото, облечен во облак; 2 И имаше во раката отворена мала книга, и ја постави десната нога на морето, а левата на земјата. 3 И извика со силен глас, како кога рика лав; 4 И кога седумте громови ги изговорија своите гласови, јас сакав да напишам; 5А ангелот што го видов како стои на морето и на земјата, ја крена раката кон небото, 6 И се заколна во Оној Кој живее во вечни векови, Кој го создаде небото, и она што е во него, и земјата, и она што е во него, и морето, и она што е во него, дека ќе има време повеќе не: 7 Но, во деновите на гласот на седмиот ангел, кога ќе почне да звучи, тајната Божја треба да биде завршена, како што им соопшти на своите слуги, пророците. 8 И гласот што го слушнав од небото повторно ми зборуваше и рече: „Оди и земи ја малата книга што е отворена во раката на ангелот што стои на морето и на земјата. 9 И отидов кај ангелот и му реков: Дај ми ја малата книга. А тој ми рече: Земи го и изеди го; и ќе ти го загорчи стомакот, а во устата ќе биде сладок како мед. 10 И го извадив од раката на ангелот книшката и ја изедов; а во устата ми беше сладок како мед, и штом го изедов, стомакот ми се огорчи. 11 И тој ми рече: „Треба повторно да пророкуваш пред многу народи и народи, и јазици и цареви. ПОГЛАВЈЕ 11

8 А нивните мртви тела ќе лежат на улицата на големиот град, кој духовно се нарекува Содом и Египет, каде што беше распнат и нашиот Господ. 9 А тие од народот и родовите, јазиците и народите ќе ги видат нивните мртви тела три и пол дена, и нема да дозволат нивните мртви тела да бидат ставени во гробови. 10 А оние што живеат на земјата ќе се радуваат на нив, ќе се веселат и ќе испраќаат подароци еден на друг; зашто овие двајца пророци ги мачеа оние што живееја на земјата. 11. И по три и пол дена влезе во нив Духот на животот од Бога, и тие застанаа на своите нозе; и голем страв ги зафати оние што ги видоа. 12 И слушнаа силен глас од небото како им зборува: „Качете се овде! И тие се вознесоа на небото во облак; и нивните непријатели ги видоа. 13 И во истиот час се случи голем земјотрес и падна десеттиот дел од градот, а во земјотресот загинаа седум илјади луѓе, а остатокот се уплаши и му оддаде слава на небесниот Бог. 14 Втората несреќа помина; и ете, третата несреќа доаѓа брзо. 15 И седмиот ангел заѕвони; и имаше големи гласови на небото, кои велеа: Царствата на овој свет станаа царства на нашиот Господ и на неговиот Христос; и тој ќе царува во вечни векови. 16 А дваесет и четирите старешини, кои седеа пред Бога на своите места, паднаа ничкум и Му се поклонија на Бога, 17 велејќи: „Те благодариме, Господи Боже Семоќен, Кој си, и беше, и си што ќе дојдеш; зашто си ја зел твојата голема сила и си царувал. 18 И народите се разгневија, и дојде гневот твој, и времето на мртвите, да им се суди, и да им дадеш награда на твоите слуги, пророците, и на светиите и на оние што се плашат од твоето име, мали и големи; и треба да ги уништи оние што ја уништуваат земјата. 19 И се отвори Божјиот храм на небото, и во неговиот храм се виде ковчегот на Неговиот завет; ПОГЛАВЈЕ 12

1 И ми дадоа трска слична на прачка, а ангелот застана и рече: „Стани и измери го Божјиот храм и жртвеникот и оние што се поклонуваат во него. 2 Но дворот, кој е надвор од храмот, остави го и не мери; зашто им е дадено на незнабошците, а светиот град ќе го газат четириесет и два месеци. 3 И ќе им дадам власт на двајцата мои сведоци, и тие ќе пророкуваат илјада двесте и шеесет дена, облечени во вреќиште. 4 Тоа се двете маслинки и двата свеќници што стојат пред Богот на земјата. 5 И ако некој сака да им наштети, оган ќе излезе од нивната уста и ќе ги проголта нивните непријатели; 6 Тие имаат моќ да го затворат небото, за да не врне дожд во деновите на нивното пророштво; и имаат моќ над водите да ги претворат во крв и да ја удираат земјата со сите зла, онолку често колку што сакаат. 7 И кога ќе го завршат своето сведоштво, ѕверот што се искачува од јамата без дно, ќе војува против нив, ќе ги победи и ќе ги убие.

1 И се појави големо чудо на небото; жена облечена во сонце, и месечина под нејзините нозе, и на главата круна од дванаесет ѕвезди. 2 А таа, која беше бремена, плачеше, мачејќи се и ја мачеше породувањето. 3 И се појави друго чудо на небото; и ете голем црвен змеј, со седум глави и десет рогови и седум круни на главите. 4 И неговата опашка ја исцртуваше третиот дел од небесните ѕвезди и ги фрли на земјата; 5 И роди машко дете, кое требаше да владее со сите народи со железна прачка; и нејзиното дете беше однесено кај Бога и кај неговиот престол. 6 И жената побегна во пустината, каде што ѝ беше приготвено место од Бога, за да ја хранат таму илјада двесте и шеесет дена. 7 И имаше војна на небото: Михаил и неговите ангели се бореа против змејот; и змејот се бореше и неговите ангели,

172

Откровение

8 И не победи; ниту нивното место повеќе не се најде на небото. 9 И беше исфрлен големиот змеј, старата змија, наречена ѓавол и сатана, која го мами целиот свет: беше исфрлен на земјата и неговите ангели беа исфрлени со него. 10 И чув силен глас на небото, кој зборуваше: „Сега дојде спасението и силата, и царството на нашиот Бог и силата на неговиот Христос, зашто е соборен обвинителот на нашите браќа, кој ги обвинуваше пред денот на нашиот Бог. и ноќта. 11 И го победија со крвта на Јагнето и со словото на нивното сведоштво; и не ги сакаа своите животи до смрт. 12 Затоа радувајте се, небеса, и вие што живеете во нив. Тешко на жителите на земјата и на морето! зашто ѓаволот слезе кај вас со голем гнев, зашто знае дека има само кратко време. 13 И кога змејот виде дека е фрлен на земјата, ја прогони жената што го роди машкото дете. 14 А на жената и беа дадени две крила на голем орел, за да лета во пустината, во своето место, каде што се храни извесно време, времиња и половина време, од лицето на змијата. 15 А змијата исфрли од устата негова вода како потоп по жената, за да ја однесе од потопот. 16 И земјата ѝ помогна на жената, и земјата ја отвори устата и го проголта потопот што змејот го исфрли од неговата уста. 17 А змејот се налути на жената и отиде да војува со остатокот од нејзиното семе, кое ги пази Божјите заповеди и го има сведоштвото на Исус Христос. ПОГЛАВЈЕ 13 1 И застанав на морскиот песок и видов ѕвер кој се крева од морето, со седум глави и десет рогови, а на неговите рогови десет круни, а на неговите глави име на богохулење. 2 А ѕверот што го видов беше како леопард, а нозете му беа како стапала на мечка, а устата му беа како уста на лав; 3 И видов една од неговите глави како смртно ранета; и неговата смртоносна рана се исцели, и целиот свет се зачуди по ѕверот. 4 И му се поклонија на змејот, кој му даде власт на ѕверот, и му се поклонија на ѕверот, велејќи: „Кој е како ѕверот? кој може да војува со него? 5 И му беше дадена уста што зборува големи работи и хули; и му беше дадена власт да продолжи четириесет и два месеци. 6 И ја отвори устата своја во хула против Бога, за да го хули Неговото име, неговиот скинија и оние што живеат на небото. 7 И му беше дадено да војува со светиите и да ги победи; и му беше дадена власт над сите родови, јазици и народи. 8 И ќе Му се поклонуваат сите што живеат на земјата, чиишто имиња не се запишани во книгата на животот на закланото Јагне од основањето на светот. 9 Ако некој има уво, нека чуе.

173

10 Кој води во заробеништво, ќе оди во заробеништво; Тука е трпението и верата на светиите. 11 И видов друг ѕвер како излегува од земјата; и имаше два рога како јагне, и зборуваше како змеј. 12 И тој ја применува сета сила на првиот ѕвер пред него, и ја натера земјата и оние што живеат во неа да се поклонуваат на првиот ѕвер, чија смртоносна рана беше исцелена. 13И прави големи чуда, така што спушта оган од небото на земјата пред очите на луѓето, 14 И ги измами оние што живеат на земјата со помош на оние чуда што имаше моќ да ги направи пред очите на ѕверот; велејќи им на жителите на земјата, да му направат лик на ѕверот, кој имаше рана од меч и остана жив. 15 И тој имаше моќ да му даде живот на ликот на ѕверот, така што ликот на ѕверот треба да зборува и да предизвика да бидат убиени сите што не сакаат да се поклонат на ликот на ѕверот. 16 И прави сите, и мали и големи, богати и сиромашни, слободни и робови, да добијат белег во десната рака или на челата. 17 И никој да не може да купува или продава, освен оној што го имал жигот или името на ѕверот или бројот на неговото име. 18 Тука е мудроста. Кој има разум, нека го брои бројот на ѕверот, зашто тој е број на човек; а неговиот број е шестотини шеесет и шест. ПОГЛАВЈЕ 14 1 И погледнав, и ете, едно Јагне стоеше на гората Сион, и со него сто четириесет и четири илјади, со името на неговиот Татко напишано на нивните чела. 2 И чув глас од небото, како глас на многу води и како глас на голем гром; 3 И пееја како нова песна пред престолот, пред четирите ѕверови и пред старешините; и никој не можеше да ја научи таа песна освен сто четириесет и четири илјади, кои беа откупени од земјата. 4 Тоа се оние кои не беа осквернети со жени; зашто тие се девици. Тоа се оние кои го следат Јагнето каде и да оди. Овие беа откупени меѓу луѓето, како први за Бога и за Јагнето. 5 И во нивните усти не се најде лукавство, зашто тие се без грешка пред Божјиот престол. 6 И видов друг ангел како лета сред небото, имајќи го вечното Евангелие да им проповеда на жителите на земјата и на секој народ, и род, и јазик и народ, 7 Велејќи со силен глас: „Бојте се од Бога и дајте му слава; зашто дојде часот на Неговиот суд, и поклонете се на Оној, Кој ги создаде небото и земјата, и морето и водните извори. 8 И следеше друг ангел, велејќи: „Падна, падна Вавилон, тој голем град, зашто ги испија сите народи од виното на гневот на својот блуд. 9 И третиот ангел тргна по нив, велејќи со силен глас: „Ако некој му се поклони на ѕверот и на неговиот лик и го прими неговиот белег на челото или во раката, 10 Тој ќе пие од виното на Божјиот гнев, што се излева без мешавина во чашата на неговиот гнев; и ќе биде

Откровение

ПОГЛАВЈЕ 16

мачен со оган и сулфур во присуство на светите ангели и во присуство на Јагнето. 11 И чадот од нивните маки се издигнува во вечни векови, и немаат одмор ни ден ни ноќ, кои му се поклонуваат на ѕверот и на неговиот лик и кој го прима жигот на неговото име. 12 Еве го трпението на светиите: еве ги оние што ги пазат Божјите заповеди и верата Исусова. 13 И чув глас од небото како ми вели: Напиши, блажени се мртвите кои отсега умираат во Господа! и нивните дела ги следат. 14 И погледнав, и ете бел облак, а на облакот седеше еден како Синот Човечки, со златна круна на главата, а во раката остар срп. 15. А друг ангел излезе од храмот, викајќи со силен глас кон Оној што седеше на облакот: „Триј го српот свој и жнеј, зашто дојде време да жнееш; зашто жетвата на земјата е зрела. 16 А оној што седеше на облакот, го турна својот срп на земјата; и земјата се жнееше. 17И друг ангел излезе од небесниот храм, со остар срп. 18 А од жртвеникот излезе друг ангел, кој имаше власт над оган; и извика со силен вик на оној што го имаше остриот срп, велејќи: „Втурни го својот остар срп и собери ги гроздовите од земната лоза; зашто нејзиното грозје е целосно зрело. 19 И ангелот го нафрли својот срп во земјата, ја собра лозата на земјата и ја фрли во големата лоза на гневот Божји. 20. И грозницата беше изгазена надвор од градот, и од лозарницата излезе крв до уздите на коњот, на растојание од илјада и шестотини стадиуми.

1 И чув силен глас од храмот како им вели на седумте ангели: „Одете по своите патишта и излејте ги шипките на Божјиот гнев на земјата. 2 И првиот отиде и ја излеа својата чаша на земјата; и на луѓето што го имаа жигот на ѕверот и на оние што му се поклонуваа на неговиот лик падна бучна и тешка рана. 3 И вториот ангел ја излеа својата чаша на морето; и стана како крв на мртовец, и секоја жива душа умре во морето. 4 И третиот ангел ја излеа својата чаша врз реките и изворите на вода; и тие станаа крв. 5 И го слушнав ангелот на водите како вели: „Ти си праведен, Господи, Кој си, и беше и ќе бидеш, зашто така си судеше. 6 Зашто тие пролеаја крв на светци и пророци, а ти им даде да пијат крв; зашто тие се достојни. 7 И слушнав друг од жртвеникот како вели: „Така, Господи Боже Семоќен, вистинити и праведни се Твоите судови. 8 И четвртиот ангел ја излеа својата чаша на сонцето; и му беше дадена власт да ги гори луѓето со оган. 9 И луѓето беа изгорени од голема топлина и хули на името на Бога, Кој има моќ над овие неволји, и тие не се покајаа за да Му оддадат слава. 10. И петтиот ангел ја излеа својата чаша на седиштето на ѕверот; и неговото царство беше полно со темнина; и ги грицкаа јазиците од болка, 11 И хули на небесниот Бог поради нивните болки и рани, и не се покаја за своите дела. 12. И шестиот ангел ја излеа својата чаша на големата река Еуфрат; и неговата вода се исуши, за да се подготви патот на царевите од исток. 13 И видов три нечисти духови како жаби како излегуваат од устата на змејот, и од устата на ѕверот и од устата на лажниот пророк. 14 Зашто тие се духови на ѓаволи, кои прават чуда, кои одат кај царевите на земјата и на целиот свет, за да ги соберат во битката на тој голем ден на Семоќниот Бог. 15 Еве, доаѓам како крадец. Блажен е оној што бдее и ја чува облеката своја, да не оди гол и да го видат неговиот срам. 16 И ги собра на едно место наречено на хебрејски Армагедон. 17 И седмиот ангел ја излеа својата чаша во воздухот; и излезе силен глас од небесниот храм, од престолот, велејќи: „Се направи. 18 И имаше гласови, громови и молњи; и имаше голем земјотрес, каков што не беше откако луѓето беа на земјата, толку силен земјотрес и толку силен. 19. И големиот град се подели на три дела, и градовите на народите паднаа; 20 И секој остров побегна, а планините не се најдоа. 21 И падна врз луѓето голем град од небото, секој камен тежок еден талант. зашто неговата неволја беше многу голема.

ПОГЛАВЈЕ 15 1 И видов друг знак на небото, голем и чудесен, седум ангели со седумте последни неволји; зашто во нив се исполнува Божјиот гнев. 2 И видов како стаклено море измешано со оган: и оние што победија над ѕверот и над неговиот лик, и над неговиот белег и над бројот на неговото име, стојат на стакленото море. , имајќи ги Божјите харфи. 3 И ја пеат песната на Мојсеј, Божјиот слуга, и песната на Јагнето, велејќи: „Големи и чудесни се твоите дела, Господи Боже Семоќен; праведни и вистинити се твоите патишта, Цару над светиите. 4 Кој нема да се плаши од Тебе, Господи, и да го прослави твоето име? зашто само ти си свет, зашто сите народи ќе дојдат и ќе се поклонат пред тебе; зашто Твоите судови се покажаа. 5 А потоа погледнав, и ете, се отвори храмот на скинијата на сведоштвото на небото. 6 И седумте ангели излегоа од храмот, со седумте неволји, облечени во чист и бел лен и со градите опашани со златни појаси. 7 И еден од четирите ѕверови им даде на седумте ангели седум златни шишиња полни со гневот Божји, Кој живее во вечни векови. 8 И храмот се исполни со чад од славата Божја и од неговата сила; и никој не можеше да влезе во храмот, додека не се исполнат седумте неволји на седумте ангели.

174

Откровение

ПОГЛАВЈЕ 17 1 И дојде еден од седумте ангели кои ги имаа седумте ампули, и зборуваше со мене, велејќи ми: „Дојди овде; Ќе ти го покажам судот на големата блудница што седи на многу води. 2 Со кого блудничеа земните цареви, а жителите на земјата се опијани од виното на нејзиното блудство. 3 Така тој ме одведе во духот во пустината: и видов жена како седи на црвено ѕвер, полн со богохулни имиња, со седум глави и десет рогови. 4 А жената беше облечена во пурпурна и црвена боја, украсена со злато и скапоцени камења и бисери, со златна чаша во раката полна со гадости и нечистотија на нејзиниот блуд. 5 И на нејзиното чело беше напишано име: ТАЈНА, ВЕЛИКИОТ ВАВИЛОН, МАЈКА НА БВРДИТЕ И ГРАЗНОСТИ НА ЗЕМЈАТА. 6 И ја видов жената пијана од крвта на светиите и од крвта на Исусовите маченици, и кога ја видов, се зачудив со голем восхит. 7 А ангелот ми рече: „Зошто се чудеше? Ќе ти ја кажам тајната на жената и на ѕверот што ја носи, кој има седум глави и десет рогови. 8 Ѕверот што го виде беше, а не е; и ќе се издигнат од јамата без дно и ќе одат во пропаст; не е, а сепак е. 9 И тука е умот кој има мудрост. Седумте глави се седум планини, на кои жената седи. 10 И има седум цареви: пет паднаа, а едниот е, а другиот уште не е дојден; и кога ќе дојде, мора да продолжи кратко. 11 А ѕверот што беше, а не е, тој е осмиот, и е од седумтемина, и оди во пропаст. 12 А десетте рогови што ги виде се десет цареви, кои сè уште не примија царство; но примајте власт како цареви еден час со ѕверот. 13 Овие имаат еден ум и ќе му ја дадат својата сила и сила на ѕверот. 14 Тие ќе војуваат со Јагнето, и Јагнето ќе ги победи, зашто Тој е Господар над господарите и Цар над царевите, а оние што се со него се повикани, избрани и верни. 15 А тој ми рече: „Водите што ги виде, каде што седи блудницата, се народи и мноштво, народи и јазици. 16 А десетте рогови што ги виде на ѕверот, тие ќе ја мразат блудницата, ќе ја направат пуста и гола, и ќе го изедат нејзиното месо и ќе ја изгорат во оган. 17 Зашто Бог стави во нивните срца да ја исполнат Неговата волја, да се согласат и да му го дадат своето царство на ѕверот, додека не се исполнат Божјите зборови. 18 А жената што ја виде е тој голем град, кој царува над земните цареви. ПОГЛАВЈЕ 18 1 И после тоа видов друг ангел како слегува од небото, со голема моќ; и земјата се осветли со неговата слава. 2 И тој извика силно со силен глас, велејќи: „Големиот Вавилон падна, падна, и стана живеалиште на ѓаволите, и плен на секој нечист дух и кафез на секоја нечиста и омразена птица.

175

3 Зашто, сите народи се напија од виното на гневот на нејзиниот блуд, и земните цареви блудствуваа со неа, и трговците на земјата се збогатија од изобилството на нејзините деликатеси. 4 И чув друг глас од небото, кој вели: „Излезете од неа, народе мој, за да не бидете соучесници во нејзините гревови и да не ги примате нејзините неволји. 5 Зашто нејзините гревови стигнаа до небото, и Бог се сети на нејзините беззаконија. 6 Наградете ја како што таа ве награди, и двојна ѝ според делата нејзини; 7 Колку се прослави и живееше вкусно, дајте ѝ многу маки и тага: зашто вели во своето срце: Јас седам кралица, не сум вдовица и нема да видам тага. 8 Затоа во еден ден ќе дојдат нејзините неволји: смрт, тага и глад; и ќе биде целосно изгорена со оган, зашто силен е Господ Бог, Кој и суди. 9 И земните цареви, кои блудствуваа и живееја со неа убаво, ќе ја оплакуваат и ќе тагуваат по неа, кога ќе го видат чадот од нејзиното палење, 10 Застанувајќи подалеку од стравот од нејзиното мачење, велејќи: „Ах, за жал, тој голем град Вавилон, тој силен град! зашто за еден час дојде твојот суд. 11 И трговците на земјата ќе плачат и ќе тагуваат по неа; зашто никој повеќе не ја купува нивната стока: 12 Прометот од злато, и сребро, и скапоцени камења, и од бисери, и фин лен, и виолетова, и свила, и црвено, и сето твое дрво, и секакви садови од слонова коска и секакви садови од најскапоценото дрво и од месинг, и железо и мермер, 13 И цимет, и мириси, и мелеми, и темјан, и вино, и масло, и фино брашно, и пченица, и ѕверови, и овци, и коњи, и коли, и робови и човечки души. 14 И плодовите што ги посакуваше твојата душа се оддалечуваат од тебе, и сè што беше вкусно и убаво си замина од тебе, и веќе нема да ги најдеш. 15 Трговците со овие работи, кои се збогатија од неа, ќе стојат далеку од стравот од нејзините маки, плачејќи и лелек, 16 И велејќи: „Ах, за жал, тој голем град, кој беше облечен во тенок лен, пурпур и црвено, и украсен со злато, и скапоцени камења и бисери! 17 Зашто за еден час толку големо богатство се губи. И секој гемиџија и сета чета во бродови и морнари и сите што тргуваат по море, стоеја далеку, 18 И извикаа кога го видоа чадот од нејзиното палење, велејќи: „Каков град е овој голем град! 19 И фрлаа прашина на главите свои, и викаа, плачејќи и лелејќи, велејќи: „Ах, за жал, тој голем град, во кој се збогатија сите што имаа бродови во морето поради неговата скапоценост! зашто за еден час таа пустоши. 20 Радувај се на неа, небеса, и свети апостоли и пророци; зашто Бог те одмазди на неа. 21 И силен ангел зеде камен како голем воденички камен, и го фрли во морето, велејќи: „Така со насилство ќе биде урнат тој голем град Вавилон и нема повеќе да се најде. 22. Во тебе веќе нема да се слуша гласот на харфари, музичари, гувернери и трубачи; и ниеден занаетчија, од кој било занает, нема да се најде веќе кај тебе; и звукот на воденичкиот камен повеќе нема да се слуша во тебе;

Откровение

23 И светлината на свеќата нема повеќе да свети во тебе; и гласот на младоженецот и на невестата нема повеќе да се слуша во тебе, зашто твоите трговци беа големите луѓе на земјата; зашто со твоите магии беа измамени сите народи. 24 И во неа се најде крвта на пророците и на светиите и на сите што беа убиени на земјата. ПОГЛАВЈЕ 19 1 По ова чув силен глас на многу народ на небото, кој вели: Алилуја; Спасение и слава и чест и сила на Господа, нашиот Бог: 2 Зашто вистинити и праведни се неговите судови, зашто тој ѝ суди на големата блудница, која ја расипа земјата со својот блуд, и ја одмазди крвта на своите слуги од нејзината рака. 3 И пак рекоа: Алилуја! И нејзиниот чад се крена засекогаш. 4 А дваесет и четирите старешини и четирите ѕверови паднаа и Му се поклонија на Бога, Кој седеше на престолот, велејќи: Амин; Алилуја. 5 И од престолот излезе глас, велејќи: „Фалете го нашиот Бог, сите негови слуги и вие што се боите од него, мали и големи! 6 И чув како глас на големо мноштво и како глас на многу води и како глас на силни громови, кои велат: Алилуја, зашто царува Господ Бог, Семоќниот. 7 Да се радуваме и да се радуваме и да му оддадеме чест, зашто дојде свадбата на Јагнето, а неговата жена се подготви. 8 И ѝ беше дадено да биде облечена во чист и бел лен, зашто чистото платно е праведност на светците. 9 А тој ми рече: „Напиши, блажени се оние што се повикани на брачната вечера на Јагнето! И тој ми рече: Ова се вистинските зборови Божји. 10 И јас паднав пред неговите нозе за да му се поклонам. А тој ми рече: „Гледај да не го правиш тоа! 11 И го видов небото отворено, и ете бел коњ; и оној што седеше на него беше наречен верен и вистинит, и во праведност суди и војува. 12 Неговите очи беа како огнен пламен, а на главата имаше многу круни; и имаше напишано име, кое никој не го знаеше, освен тој самиот. 13 И беше облечен во облека натопена во крв, и неговото име се вика Слово Божјо. 14 И војските што беа на небото го следеа на бели коњи, облечени во чист лен, бел и чист. 15 И од устата негова излегува остар меч, за да ги порази народите, и ќе владее со нив со железна прачка, и гази по винската жица на жестината и гневот на Семоќниот Бог. 16. На облеката и на бедрото имаше напишано име: ЦАР НА ЦАРЕВИТЕ И ГОСПОД НА ГОСПОДОВИТЕ. 17 И видов ангел како стои на сонцето; и извика со силен глас, велејќи им на сите птици што летаат сред небото: Дојдете и соберете се на вечерата на големиот Бог; 18 За да можете да јадете месо на кралеви, месо на капетани, и месо на моќни луѓе, и месо од коњи, и од оние што седат на нив, и месото на сите луѓе, слободни и робови, обете мали и големи.

176

19 И го видов ѕверот, и земните цареви и нивните војски, собрани да војуваат против оној што седи на коњот и против неговата војска. 20 И ѕверот беше фатен, а со него и лажниот пророк, кој правеше чуда пред него, со кои ги измами оние што го примија жигот на ѕверот и оние што му се поклонија на неговиот лик. Овие двајца беа фрлени живи во огнено езеро кое гори со сулфур. 21. Остатокот беше убиен од мечот на оној што седеше на коњот, кој излезе од неговата уста, и сите птици се наполнија со своето месо. ПОГЛАВЈЕ 20 1 И видов ангел како слегува од небото, имајќи го клучот од јамата без дно и голем синџир во раката. 2 И го фати змејот, старата змија, која е ѓаволот и сатаната, и го врза илјада години, 3 И фрли го во јама без дно, затвори го и запечати го, за да не ги мами веќе народите, додека не се исполнат илјада години; 4 И видов престоли, и тие седнаа на нив, и им беше даден суд; ниту неговиот лик, ниту го доби неговиот белег на нивните чела или во нивните раце; и живееја и царуваа со Христа илјада години. 5 Но, останатите мртви не оживеаја додека не се навршат илјада години. Ова е првото воскресение. 6 Блажен и свет е оној што има удел во првото воскресение: на таквите втората смрт нема сила, туку тие ќе бидат свештеници на Бога и на Христос и ќе царуваат со него илјада години. 7 И кога ќе истечат илјада години, сатаната ќе биде отпуштен од својот затвор, 8 И ќе излезе да ги измами народите што се во четирите делови на земјата, Гог и Магог, за да ги соберат за да се борат: чиј број е како песок на морето. 9 И се искачија на широчината на земјата и го обиколија логорот на светите и саканиот град; и оган слезе од Бога од небото и ги проголта. 10 И ѓаволот што ги измами беше фрлен во огненото и сулфурното езеро, каде што се ѕверот и лажниот пророк, и ќе бидат мачени дење и ноќе во вечни векови. 11 И видов голем бел престол и Оној што седеше на него, од чие лице избегаа земјата и небото; и за нив не се најде место. 12 И видов мртви, мали и големи, како стојат пред Бога; и се отворија книгите, и се отвори друга книга, која е книга на животот. 13 И морето ги предаде мртвите што беа во него; и смртта и пеколот ги предадоа мртвите што беа во нив. 14 И смртта и пеколот беа фрлени во огненото езеро. Ова е втора смрт. 15 А кој не се најде запишан во книгата на животот, беше фрлен во огненото езеро. ПОГЛАВЈЕ 21 1 И видов ново небо и нова земја: оти првото небо и првата земја поминаа; а веќе немаше море. 2 И јас Јован го видов светиот град, новиот Ерусалим, како слегува од Бога од небото, подготвен како невеста украсена за својот маж.

Откровение

3 И слушнав силен глас од небото како вели: „Ете, Божјиот скинија е со луѓето, и тој ќе живее со нив, и тие ќе бидат негов народ, а самиот Бог ќе биде со нив и ќе биде нивен Бог. 4 И Бог ќе ги избрише сите солзи од нивните очи; и нема да има веќе смрт, ни тага, ни плач, ни болка, зашто поранешните работи поминаа. 5 А Оној што седеше на престолот рече: „Еве, јас правам сè ново. А тој ми рече: Напиши, зашто овие зборови се вистинити и верни. 6 А тој ми рече: „Готово е. Јас сум Алфа и Омега, почеток и крај. Ќе му дадам на оној што е жеден од изворот на водата на животот бесплатно. 7 Кој победува ќе наследи сè; и јас ќе му бидам Бог, а тој ќе ми биде син. 8 А на страшливите, и неверните, и одвратните, и убијците, и блудниците, и волшебниците, и идолопоклониците и сите лажливци ќе имаат дел во езерото што гори со оган и сулфур: тоа е втората смрт. 9 И дојде кај мене еден од седумте ангели, кои ги имаа седумте ампули полни со седумте последни неволји, и зборуваше со мене, велејќи: „Дојди овде, ќе ти ја покажам невестата, жената на Јагнето. 10 И ме одведе во духот на голема и висока гора, и ми го покажа тој голем град, светиот Ерусалим, кој слегува од небото од Бога, 11 Имајќи ја славата Божја; и нејзината светлина беше како камен најскапоцен, како камен јаспис, чист како кристал; 12 Имаше ѕид голем и висок, имаше дванаесет порти, а на портите дванаесет ангели, и имиња напишани на него, кои се имињата на дванаесетте племиња на синовите Израилеви. 13 На исток три порти; на север три порти; на југ три порти; а на запад три порти. 14 И ѕидот на градот имаше дванаесет темели, и во нив имињата на дванаесетте апостоли на Јагнето. 15 А оној што зборуваше со мене имаше златна трска за да го мери градот, неговите порти и неговиот ѕид. 16. Неговата должина и ширина и висина се еднакви. 17 И го измери ѕидот негов: сто четириесет и четири лакти, според мерката на човекот, односно на ангелот. 18 А градбата на ѕидот беше од јаспис, а градот беше чисто злато, слично на проѕирно стакло. 19 А темелите на градскиот ѕид беа украсени со секакви скапоцени камења. Првата основа беше јаспис; вториот, сафир; третиот, халкидонија; четвртиот, смарагд; 20 Петтиот, сардоникс; шестиот, сардиус; седмиот, хризолит; осмиот, берил; деветтиот, топаз; десеттиот, хризопрас; единаесеттиот, јацинт; дванаесеттиот, аметист. 21 А дванаесетте порти беа дванаесет бисери; секоја порта беше од еден бисер, а улицата на градот беше чисто злато, како проѕирно стакло. 22 И не видов храм во него, зашто Господ Бог Семоќниот и Јагнето се негов храм. 23 А градот немаше потреба од сонцето, ниту од месечината, да свети во него, зашто славата Божја го осветли, а јагнето е неговата светлина.

24 И народите на спасените ќе одат во светлината на неа, и земните цареви ја внесуваат својата слава и чест во неа. 25 И портите негови нема да се затвораат дење, зашто таму нема да има ноќ. 26 И во него ќе ја донесат славата и честа на народите. 27 И нема да влезе во него ништо што валка, ниту што прави одвратност или лаже, туку оние што се запишани во книгата на животот на Јагнето. ПОГЛАВЈЕ 22 1 И ми покажа чиста река од вода на животот, чиста како кристал, која излегува од престолот Божји и Јагнето. 2 Среде улицата на неа, и од двете страни на реката, имаше дрвото на животот, кое даваше дванаесет видови плодови и го даваше својот плод секој месец; а листовите од дрвото беа за исцелување на нациите. 3 И нема да има повеќе проклетство, туку во него ќе биде Божјиот престол и на Јагнето; и неговите слуги ќе му служат: 4 И ќе го видат неговото лице; и неговото име нека биде на нивните чела. 5 И таму нема да има ноќ; и не им треба свеќа, ниту сончева светлина; зашто Господ Бог им дава светлина и ќе царуваат во вечни векови. 6 А тој ми рече: „Овие зборови се верни и вистинити; и Господ, Бог на светите пророци, го испрати Својот ангел да им покаже на Своите слуги што треба да се направат наскоро. 7 Еве, доаѓам брзо: блажен е оној што ги пази зборовите на пророштвото на оваа книга. 8 И јас Јован го видов тоа и ги слушнав. И кога слушнав и видов, паднав да се поклонам пред нозете на ангелот кој ми го покажа тоа. 9 Тогаш тој ми рече: „Гледај да не го правиш тоа, зашто јас сум твој соработник и на твоите браќа пророците и на оние што ги чуваат зборовите од оваа книга: поклонувај му се на Бога. 10 А тој ми рече: „Не запечатувајте ги зборовите на пророштвото на оваа книга, зашто времето е наблиску. 11 Кој е неправеден, уште нека биде неправеден; 12 И ете, доаѓам брзо; и мојата награда е со мене, да му дадам секому според неговата работа. 13 Јас сум Алфа и Омега, почеток и крај, прв и последен. 14 Блажени се оние што ги извршуваат Неговите заповеди, за да имаат право на дрвото на животот и да влезат низ портите во градот. 15 Зашто надвор се кучињата, волшебниците, блудниците, и убијците, и идолопоклониците, и секој што сака и лаже. 16 Јас Исус го испратив мојот ангел за да ви сведочи за тоа во црквите. Јас сум коренот и потомството Давидово, и светлата и утринска ѕвезда. 17 А Духот и невестата велат: „Дојди! А кој слуша нека рече: Дојди! И нека дојде тој што е жеден. И кој сака нека ја земе водата на животот бесплатно. 18 Зашто, јас му сведочам на секој што ги слуша зборовите на пророштвото на оваа книга: „Ако некој

177

Откровение

додаде на тоа, Бог ќе му ги додаде неволјите што се напишани во оваа книга. 19 И ако некој ги одземе зборовите на книгата на ова пророштво, Бог ќе му го одземе делот од книгата на животот и од светиот град и од она што е напишано во оваа книга. 20 Кој сведочи за тоа, вели: „Навистина доаѓам брзо. Амин. И покрај тоа, дојди, Господи Исусе. 21 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас. Амин.

178