Силниот ангел Господов го брани Ерусалим 2 Цареви 18-19 2 Цареви 18 1 Во третата година од царувањето на Осиј, синот на Ила, над Израел, стана цар Езекија, синот на Ахаз, над Јуда. 2 Имаше дваесет и пет години кога почна да владее; и владееше дваесет и девет години во Ерусалим. Неговата мајка се викаше Аву, ќерка Захариева. 3 И тој правеше што е исправно пред очите на Господа, во сè што правеше неговиот татко Давид. 4 Ги отстрани високите места, ги скрши идолите, ги исече ашерите и ја скрши бронзената змија што ја беше направил Мојсеј, зашто до тие денови синовите Израилеви ѝ кадеа темјан. И ја нарече Нехустан. 5 Тој се надеваше на Господа, Бога Израилев, така што по него немаше никој како него меѓу сите јудејски цареви, ниту меѓу оние што беа пред него. 6 Зашто тој се држеше до Господа и не отстапуваше од Него, туку ги пазеше заповедите Негови, што Господ му ги даде на Мојсеја. 7 И Господ беше со него; и тој успеваше каде и да одеше; и се побуни против асирскиот цар и не му служеше повеќе. 8 Ги порази Филистејците до Газа и нејзините предели, од стражарската кула до утврдениот град. 9 Во четвртата година на царот Езекија, односно во седмата година на Осиј, синот на Ила, царот израелски, асирскиот цар Салманасар дојде против Самарија и ја опсади. 10 И по три години ја освоија; токму во шестата година на Езекија, односно во деветтата година на Осиј, царот на Израел, Самарија беше преземена. 11 Асирскиот цар ги одведе Израелците во Асирија и ги насели во Хала и во Авор, при реката Гозан, и во градовите на Медија. 12 Зашто не го послушаа гласот на Господа, својот Бог, туку го прекршија Неговиот завет и сè што им заповеда Мојсеј, слугата Господов, и не ги слушаа ниту ги исполнуваа. 13 Во четиринаесеттата година од царот Езекија, асирскиот цар Сенахирим дојде против сите утврдени градови на Јуда и ги освои. 1
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
14 И Езекија, царот јудејски, испрати до асирскиот цар во Лахис да кажат: „Згрешив; врати се од мене; што и да ми наложиш, ќе го поднесам.“ И асирскиот цар му одреди на Езекија, царот јудејски, триста таланти сребро и триесет таланти злато. 15 И Езекија му го даде целото сребро што се најде во домот Господов и во ризниците на царскиот дом. 16 Во тоа време Езекија го отсече златото од вратите на Господовиот храм и од столбовите што ги беше обложил Езекија, јудејскиот цар, и му го даде на асирскиот цар. 17 Асирскиот цар ги испрати Тартан, Рапсарис и Рапсак од Лахис кај царот Езекија со голема војска против Ерусалим. Тие тргнаа и стигнаа во Ерусалим. Кога стигнаа, застанаа покрај водоводот на горниот базен, кој е на патот кон полето на пурачот. 18 И кога го повикаа царот, излегоа пред нив Елијаким, синот на Хелкија, управител на дворецот, Шевна, писарот, и Јоах, синот на Асаф, летописецот. 19 И Рапсак им рече: „Кажете му на Езекија: вака вели големиот цар, царот асирски: на каква надеж се надеваш? 20 Ти велиш (но тоа се само празни зборови) дека имам совет и сила за војна. А сега на кого се надеваш, па се буниш против мене? 21 Ете, сега се надеваш на жезолот од оваа скршена трска, на Египет, на кој, ако некој се потпре, ќе му влезе во раката и ќе го прободе. Таков е фараонот, царот египетски, за сите што се надеваат на него. 22 Но, ако ми кажете: „Се надеваме на Господа, нашиот Бог“, не е ли тоа Оној, чии високи места и жртвеници Езекија ги отстрани и им рече на Јуда и на Ерусалим: „Пред овој жртвеник во Ерусалим ќе се поклонувате?“ 23 Затоа, те молам, дај ветување пред мојот господар, асирскиот цар, и јас ќе ти дадам две илјади коњи, ако можеш да најдеш јавачи на нив. 24 Како тогаш ќе го одбиеш лицето на еден војвода од најмалите слуги на мојот господар, а ќе се надеваш на Египет за коли и коњаници? 25 Зар сега без Господа сум излегол против ова место за да го уништам? Господ ми рече: „Оди против оваа земја и уништи ја.“ 26 Тогаш Елијаким, синот Хелкиин, и Севна и Јоах му рекоа на Рабсак: „Зборувај им на своите слуги на сириски јазик, зашто го разбираме; и не зборувај со нас на јудејски јазик пред народот што е на ѕидот.“ 27 Но Рапсак им рече: „Дали мојот господар ме испрати кај твојот господар и кај тебе да ги кажам овие зборови? Не ме испрати ли кај луѓето што седат на ѕидот, за да јадат со вас својот измет и да пијат своја мочка?“ 28 Тогаш Рабсак стана и извика со силен глас на јудејски јазик, велејќи: „Чујте го словото на големиот цар, царот асирски! 29 Вака вели царот: „Не дозволувајте Езекија да ве измамува, зашто тој не ќе може да ве избави од неговата рака. 30 Не дозволувајте Езекија да ве наведува да се надевате на Господа, велејќи: „Господ сигурно ќе нè избави, и овој град нема да биде предаден во рацете на асирскиот цар!“ 31 Не го слушајте Езекија, зашто вака вели асирскиот цар: „Склучете договор со мене со дар и излезете кај мене, и тогаш секој нека јаде од својата лоза и од својата смоква, и секој нека пие вода од својот кладенец.“ 32 Додека не дојдам и не ве одведам во земја како вашата, земја со жито и вино, земја со леб и лозја, земја со масло, маслинки и мед, за да живеете и да не умрете. Не го слушајте Езекија, кога ве мами, велејќи: „Господ ќе нè избави!“ 33 Дали некој од боговите на народите ја избавил својата земја од раката на асирскиот цар? 34 Каде се боговите на Емат и Арпад? Каде се боговите на Сефарваим, Хена и Ива? Дали ја избавија Самарија од моите раце?
2
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
35 Кои се тие меѓу сите богови на земјите, што ја избавија својата земја од мојата рака, за да го избави Господ Ерусалим од мојата рака? 36 Но народот молчеше и не му одговори ни збор, зашто царската заповед беше: „Не му одговарајте!“ 37 Тогаш Елијаким, синот Хелкиев, кој беше управител на дворецот, Шевна, писарот, и Јоах, синот Асафов, записничарот, дојдоа кај Езекија со искината облека и му ги кажаа зборовите на Рабшак. 2 Цареви 19 1 Кога царот Езекија го чу тоа, ја раскина облеката своја, се покри со вреќиште и влезе во домот Господов. 2 И ги испрати Елијаким, управителот на дворецот, Шевна, писарот, и старешините на свештениците, покриени со вреќиште, кај пророкот Исаија, синот Амосов. 3 И му рекоа: „Вака вели Езекија: ‘Овој ден е ден на неволја, на укор и на хула, зашто децата се на породување, а нема сила да се родат.’“ 4 Можеби Господ, твојот Бог, ќе ги чуе сите зборови на Рапсак, кого асирскиот цар, неговиот господар, го испрати да го хули живиот Бог, и ќе ги изобличи зборовите што ги чу Господ, твојот Бог. Затоа, воздигни ја молитвата своја за остатокот што остана. 5 Така слугите на царот Езекија дојдоа кај Исаија. 6 И им рече Исаија: „Вака ќе му кажете на вашиот господар: вака вели Господ: не плаши се од зборовите што ги чу, со кои слугите на асирскиот цар Ме хулеа.“ 7 Ете, Јас ќе испратам плима врз него, и тој ќе чуе глас и ќе се врати во својата земја, и ќе го погубам од меч во неговата земја. 8 Така Рапсак се врати и го најде асирскиот цар како војува против Ливна, зашто беше чул дека тој си заминал од Лахис. 9 И кога чу за Тирхака, етиопскиот цар, дека излегува да се бори против тебе, тој повторно испрати пратеници кај Езекија, велејќи: 10 Вака ќе му кажете на Езекија, царот јудејски: ‘Не дозволувај твојот Бог, на кого се надеваш, да те измами, велејќи: ‘Ерусалим нема да биде предаден во рацете на асирскиот цар.’ 11 Ете, ти си чул што им направиле асирските цареви на сите земји, уништувајќи ги наполно. Ќе се избавиш ли ти? 12. Зар боговите на народите ги избавија оние што ги уништија моите татковци, како Гозан, Харан, Ресеф и синовите Еденови, кои беа во Теласар? 13 Каде е царот Ематски, и царот Арпадски, и царот на градот Сефарваим, на Хена и на Ива? 14 И Езекија го прими писмото од раката на гласниците и го прочита; потоа Езекија влезе во домот Господов и го распосла пред Господа. 15 И се помоли Езекија пред Господа и рече: „Господи, Боже Израилев, Кој живееш меѓу херувимите, Ти си единствен Бог на сите земни царства; Ти си ги создаде небото и земјата.“ 16 Господи, приклони го увото Свое и чуј; отвори ги, Господи, очите Свои и види; и чуј ги зборовите на Сенахирим, кој го испрати да го хули живиот Бог. 17 Навистина, Господи, асирските цареви ги уништија народите и нивните земји, 18 и ги фрлија своите богови во оган, зашто тие не беа богови, туку дело на човечки раце, дрво и камен; затоа ги уништија. 19 Затоа сега, Господи, Боже наш, Те молам, избави нè од неговата рака, за да познаат сите царства земни дека Ти си Господ, единствен Бог. 20 Тогаш Исаија, синот Амосов, му испрати на Езекија да каже: „Вака вели Господ, Бог Израилев: „Го послушав она што ми го молеше за Сенахирим, асирскиот цар.“ 21 Ова е зборот што Господ го изрече за Него: девицата, ќерката Сионска, те презре и ти се потсмеваше; ќерката Ерусалимска ја тресе главата пред тебе.
3
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
22 Кого го прекори и хули, против кого го крена гласот свој и ги крена очите свои високо, против Светиот Израилев? 23 Преку Твоите гласници Го прекори Господа и рече: „Со мноштвото мои коли се искачив на висината на планините, на падините на Ливан, и ќе ги исечам високите кедри и најдобрите елки; и ќе влезам во заседите на неговите предели и во шумата на неговиот Кармил.“ 24 Копав и пиев туѓи води, и со стапалата на нозете ги исушив сите реки на опсадените места. 25 Не си ли чул одамна како го направив тоа, и од дамнина го создадов? Сега го исполнив тоа, за да ги претвориш утврдените градови во купишта урнатини. 26 Затоа нивните жители беа малку моќни, беа ужаснати и засрамени; беа како трева на полето, како зелена билка, како трева на покривите, како жито изгорено пред да порасне. 27 Но Јас го знам твоето живеалиште, твоето излегување и твоето влегување, и твојот гнев против мене. 28. Бидејќи твојот гнев против мене и твојот бунт ми стигнаа до ушите, ќе ти ставам кука во носот и узди во устата, и ќе те вратам по истиот пат, по кој си дошол. 29 И ова нека ти биде знак: оваа година ќе јадете што ќе изникне само од себе, а во втората година ќе јадете што ќе никне од него; а во третата година ќе сеете и ќе жнеете, ќе садите лозја и ќе ги јадете плодовите нивни. 30 И остатокот од домот Јудин, што ќе се спаси, повторно ќе се вкорени надолу и ќе раѓа плод горе. 31 Зашто од Ерусалим ќе излезе остаток, и од гората Сион ќе излезат оние што ќе се спасат; ревноста на Господа Саваот ќе го направи тоа. 32 Затоа вака вели Господ за асирскиот цар: „Нема да влезе во овој град, ниту ќе истрела стрела таму, ниту ќе се упати кон него со штит, ниту ќе изгради насип пред него. 33 По патот, по кој дојде, по истиот ќе се врати и нема да влезе во овој град, вели Господ. 34 Јас ќе го бранам овој град, за да го спасам, заради Себеси и заради Мојот слуга Давид. 35 И се случи таа ноќ, кога излезе ангел Господов и погуби во логорот на Асирците сто осумдесет и пет илјади. И кога станаа рано наутро, ете, сите беа мртви трупови. 36. И така, асирскиот цар Сенахирим тргна, си отиде и се врати, и се насели во Ниневија. 37 И додека се поклонуваше во домот на својот бог Нисрох, неговите синови Адрамелех и Шарезер го убија со меч и избегаа во земјата Ерменија. И наместо него се зацари неговиот син Есархадон.
2 Летописи 32:1-23 1 По овие работи и нивното утврдување, дојде Сенахирим, царот асирски, и влезе во Јудеја, и се улогорија околу утврдените градови, мислејќи да ги освои за себе. 2 И кога Езекија виде дека Сенахирим дошол и дека решил да војува против Ерусалим, 3 Се советуваше со своите кнезови и со своите силни луѓе да ги запрат водите на изворите што беа надвор од градот; и тие му помогнаа. 4 Така се собра многу народ, кои ги затнаа сите извори и потокот што течеше низ земјата, велејќи: „Зошто асирските цареви да дојдат и да најдат многу вода?“ 5 И се зајакна, ги изгради сите урнати ѕидови, ги подигна кулите и друг ѕид однадвор, го поправи Милон во Давидовиот град и направи многу стрели и штитови. 6 И постави воени војводи над народот, ги собра околу себе на улицата пред градската порта и им зборуваше љубезно, велејќи: 7 Бидете силни и храбри, не бој се и не ужасувај се од асирскиот цар, ниту од целото мноштво што е со него, зашто со нас се повеќе отколку со него. 8 Со него е телесна рака, а со нас е Господ, нашиот Бог, за да ни помага и да ги води нашите битки. И народот се потпре на зборовите на Езекија, царот јудејски.
4
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
9 Потоа асирскиот цар Сенахирим ги испрати своите слуги во Ерусалим (но самиот го опсади Лахис, со сета своја војска) кај јудејскиот цар Езекија и кај сите Јудејци што беа во Ерусалим, велејќи: 10 Вака вели Сенахирим, царот асирски: „На што се надевате, па останувате во опсадата на Ерусалим? 11 Не ве ли наведува Езекија да се предадете на смрт од глад и од жед, велејќи: „Господ, нашиот Бог, ќе нè избави од раката на асирскиот цар?“ 12 Не ги отстрани ли истиот Езекија неговите високи места и неговите жртвеници, и не им заповеда ли на Јуда и Ерусалим: „Пред еден жртвеник ќе се поклонувате и на него ќе кадете темјан?“ 13 Не знаете ли што направив јас и моите татковци со сите народи од другите земји? Дали боговите на народите на тие земји можеа некако да ги избават своите земји од мојата рака? 14 Кој од сите богови на тие народи, што моите татковци ги истребија, можеше да го избави својот народ од мојата рака, за да може вашиот Бог да ве избави вас од мојата рака? 15 Затоа, сега не дозволувајте Езекија да ве измамува, ниту да ве разубедува на овој начин, ниту пак да му верувате, зашто ниеден бог на ниеден народ или царство не можеше да го избави својот народ од мојата рака и од раката на моите татковци; а уште помалку вашиот Бог ќе ве избави од мојата рака? 16 И неговите слуги уште повеќе зборуваа против Господа Бога и против Неговиот слуга Езекија. 17 Напиша и писма за да го хули Господа, Бога Израилев, и да зборува против Него, велејќи: „Како што боговите на другите земни народи не ги избавија своите народи од мојата рака, така ни Богот Езекиев нема да го избави својот народ од мојата рака.“ 18 Тогаш тие извикаа со силен глас на јудејски јазик кон ерусалимскиот народ, кој беше на ѕидините, за да ги исплашат и да ги вознемират, за да го освојат градот. 19 И зборуваа против Бога на Ерусалим, како против боговите на народите на земјата, кои беа дело на човечки раце. 20 И поради оваа причина царот Езекија и пророкот Исаија, синот Амосов, се молеа и извикаа кон небото. 21 И Господ испрати ангел, кој ги истреби сите храбри јунаци, водачите и војводите во логорот на асирскиот цар. И тој се врати засрамен во својата земја. И кога влезе во домот на својот бог, оние што излегоа од неговите утроби го убија таму со меч. 22 Така Господ ги спаси Езекија и жителите на Ерусалим од раката на Сенахирим, асирскиот цар, и од раката на сите други, и ги водеше од сите страни. 23 И мнозина му донесоа дарови на Господа во Ерусалим и подароци на Езекија, царот јудејски, така што оттогаш тој се возвеличи пред очите на сите народи.
Исаија 36-37 Исаија 36 1 Во четиринаесеттата година од царот Езекија, асирскиот цар Сенахирим се крена против сите утврдени градови на Јуда и ги освои. 2 Асирскиот цар го испрати Рабшак од Лахис во Ерусалим кај царот Езекија со голема војска. Тој застана покрај водоводот на горниот базен, на патот кон полето на пурачот. 3 Тогаш излегоа кон него Елијаким, синот Хелкиев, кој беше управник на дворецот, Шевна, писарот, и Јоах, синот Асафов, записничарот. 4 И Рапсак им рече: „Кажете му на Езекија: вака вели големиот цар, царот асирски: на каква надеж се надеваш? 5 Јас велам, велиш ли ти, (но тоа се само празни зборови) имам совет и сила за војна; сега на кого се надеваш, па се побуни против мене? 5
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
6 Ете, ти се надеваш на жезолот од скршената трска, на Египет, на кој, ако некој се потпре, ќе му влезе во раката и ќе го прободе. Таков е фараонот, царот египетски, за сите што се надеваат на него. 7 Но, ако ми кажеш: „Се надеваме на Господа, нашиот Бог“, не е ли тоа Оној, чии високи места и жртвеници Езекија ги отстрани и им рече на Јуда и на Ерусалим: „Пред овој жртвеник ќе се поклонувате?“ 8 Затоа, сега, те молам, дај ветување пред мојот господар, асирскиот цар, и јас ќе ти дадам две илјади коњи, ако можеш од своја страна да најдеш јавачи на нив. 9 Како тогаш ќе го одбиеш лицето на еден војвода од најмалите слуги на мојот господар, а ќе се надеваш на Египет за коли и коњаници? 10 А сега ли сум излегол без Господа против оваа земја за да ја уништам? Господ ми рече: „Оди против оваа земја и уништи ја.” 11 Тогаш Елијаким, Шевна и Јоах му рекоа на Рабсак: „Зборувај им на своите слуги на сириски јазик, зашто го разбираме; и не зборувај ни на јудејски јазик, пред народот што е на ѕидот.“ 12 Но Рапсак рече: „Дали мојот господар ме испрати кај твојот господар и кај тебе да ги кажам овие зборови? Не ме испрати ли кај луѓето што седат на ѕидот, за да јадат со вас својот измет и да пијат мочка?“ 13 Тогаш Рабсак стана и извика со силен глас на јудејски јазик и рече: „Чујте ги зборовите на големиот цар, царот асирски!“ 14 Вака вели царот: „Не дозволувајте Езекија да ве измамува, зашто тој не ќе може да ве избави.“ 15 Не дозволувајте Езекија да ве наведува да се надевате на Господа, велејќи: „Господ сигурно ќе нè избави; овој град нема да биде предаден во рацете на асирскиот цар.“ 16 Не го слушајте Езекија, зашто вака вели асирскиот цар: „Склучете договор со мене со дар и излезете кај мене; и секој нека јаде од својата лоза и од својата смоква, и секој нека пие вода од својот кладенец.“ 17 Додека не дојдам и не ве одведам во земја како вашата, земја на жито и вино, земја на леб и лозја. 18 Пазете се да не ве наговори Езекија, велејќи: „Господ ќе нè избави!“ Дали некој од боговите на народите ја избавил својата земја од раката на асирскиот цар? 19 Каде се боговите на Емат и Арфад? Каде се боговите на Сефарваим? Дали ја спасија Самарија од моите раце? 20 Кои се тие меѓу сите богови на овие земји, што ја избавија својата земја од мојата рака, за да го избави Господ Ерусалим од мојата рака? 21 Но тие молчеа и не му одговорија ни збор, зашто царската заповед беше: „Не му одговарајте.“ 22 Тогаш Елијаким, синот Хелкиев, кој беше управител на дворецот, Шевна, писарот, и Јоах, синот Асафов, записничарот, дојдоа кај Езекија со искината облека и му ги кажаа зборовите на Рабшак. Исаија 37 1 Кога царот Езекија го чу тоа, ја раскина облеката своја, се покри со вреќиште и влезе во домот Господов. 2 И ги испрати Елијаким, управителот на дворецот, Шевна, писарот, и старешините на свештениците, покриени со вреќи, кај пророкот Исаија, синот Амосов. 3 И му рекоа: „Вака вели Езекија: ‘Овој ден е ден на неволја, на укор и на хула, зашто децата се на породување, а нема сила да се родат.’“
6
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
4 Можеби Господ, твојот Бог, ќе ги чуе зборовите на Рапсак, кого асирскиот цар, неговиот господар, го испрати да го хули живиот Бог, и ќе ги изобличи зборовите што ги чу Господ, твојот Бог. Затоа, воздигни ја молитвата своја за остатокот што остана. 5 Така слугите на царот Езекија дојдоа кај Исаија. 6 И им рече Исаија: „Вака ќе му кажете на вашиот господар: вака вели Господ: не плаши се од зборовите што ги чу, со кои Ме хулеа слугите на асирскиот цар.“ 7 Ете, Јас ќе испратам плима врз него, и тој ќе чуе глас и ќе се врати во својата земја; и ќе го погубам од меч во неговата земја. 8 Така Рапсак се врати и го најде асирскиот цар како војува против Ливна, зашто беше чул дека тој си заминал од Лахис. 9 И чу дека се зборува за Тирхака, етиопскиот цар: „Излегол да војува против тебе“. Кога чу, испрати пратеници кај Езекија, велејќи: 10 Вака ќе му кажете на Езекија, царот јудејски: ‘Не дозволувај твојот Бог, на кого се надеваш, да те измами, велејќи: ‘Ерусалим нема да биде предаден во рацете на асирскиот цар.’ 11 Ете, ти си чул што им направиле асирските цареви на сите земји, уништувајќи ги наполно; и дали ќе бидеш избавен? 12. Зар боговите на народите ги избавија оние што ги уништија моите татковци, како Гозан, Харан, Ресеф и синовите Еденови што беа во Теласар? 13 Каде е царот Ематски, и царот Арфадски, и царот на градот Сефарваим, Хена и Ива? 14 И Езекија го зеде писмото од рацете на гласниците и го прочита; потоа Езекија се искачи во домот Господов и го распосла пред Господа. 15 И Езекија му се помоли на Господа, велејќи: 16 Господи на војските, Боже Израилев, Кој живееш меѓу херувимите, Ти си единствен Бог на сите земни царства; Ти си ги создаде небото и земјата. 17 Приклони го увото, Господи, и чуј; отвори ги очите, Господи, и види; и чуј ги сите зборови на Сенахирим, кој испрати да го хули живиот Бог. 18 Навистина, Господи, асирските цареви ги опустошија сите народи и нивните земји, 19 и ги фрлија своите богови во оган, зашто тие не беа богови, туку дело на човечки раце, дрво и камен; затоа ги уништија. 20 А сега, Господи, Боже наш, спаси нè од неговата рака, за да знаат сите царства земни дека Ти си единствен Господ. 21 Тогаш Исаија, синот Амосов, испрати до Езекија да каже: „Вака вели Господ, Бог Израилев: „Затоа што ми се молеше против Сенахирим, царот асирски, 22 Ова е зборот што Господ го изрече за Него: девицата, ќерката Сионска, те презре и ти се потсмеваше; ќерката Ерусалимска ја тресе главата пред тебе. 23 Кого го прекори и хули, против кого го крена гласот свој и ги крена очите свои високо, против Светиот Израилев? 24 Преку Твоите слуги Го прекори Господа и рече: „Со мноштвото Мои коли се искачив на висината на планините, на падините Ливан, и ќе ги исечам високите кедри и најдобрите елки негови, и ќе влезам во висината на неговата граница и во шумата на неговиот Кармил.“ 25 Копав и пиев вода, и со стапалата на нозете ги исушив сите реки на опсадените места. 26 Не си ли чул одамна како го направив тоа, и од дамнина, дека го создадов? Сега го исполнив тоа, за да ги претвориш утврдените градови во купишта урнатини. 27 Затоа нивните жители беа малку моќни, беа ужаснати и засрамени: беа како трева на полето, како зелена билка, како трева на покривите, како жито изгорено пред да порасне. 28 Но Јас го знам твоето живеалиште, твоето излегување и твоето влегување, и твојот гнев против мене. 29. Бидејќи твојот гнев против мене и твојот бунт ми стигнаа до ушите, ќе ти ставам кука во носот и узди во усните, и ќе те вратам по истиот пат, по кој си дошол.
7
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
30 И ова нека ти биде знак: оваа година ќе јадете што ќе израсне само од себе, а втората година - што ќе никне од него; а третата година сејте и жнејте, садете лозја и јадете го нивниот плод. 31 И остатокот од домот Јудин, кој ќе се спаси, повторно ќе се вкорени надолу и ќе донесе плод нагоре. 32 Зашто од Ерусалим ќе излезе остаток, и од гората Сион ќе излезат оние што ќе се спасат; ревноста на Господа Саваот ќе го направи тоа. 33 Затоа вака вели Господ за асирскиот цар: „Нема да влезе во овој град, ниту ќе истрела стрела таму, ниту ќе се приближи кон него со штитови, ниту ќе изгради насип пред него.“ 34. По патот по кој дојде, по истиот ќе се врати и нема да влезе во овој град, вели Господ. 35 Јас ќе го бранам овој град за да го спасам, заради Себеси и заради Мојот слуга Давид. 36 Тогаш излезе ангел Господов и погуби во логорот на Асирците сто осумдесет и пет илјади. И кога станаа рано наутро, ете, сите беа мртви трупови. 37. И така, асирскиот цар Сенахирим тргна, си отиде и се врати, и се насели во Ниневија. 38 И додека се поклонуваше во домот на својот бог Нисрох, неговите синови Адрамелех и Шарезер го убија со меч и избегаа во земјата Ерменска. А наместо него се зацари неговиот син Есархадон.
Разложување стих по стих Историскиот наратив за Езекија, Исаија, Сенахирим и Рабшак е запишан на три главни места во Стариот завет: 2 Цареви 18–19 , Исаија 36–37 и 2 Летописи 32 . Подолу е прикажан преглед стих по стих што ги совпаѓа паралелните пасуси од верзијата на Кралот Џејмс , проследен со клучни лекции. 1. Верноста на Езекија и раните реформи 2 Цареви 18:1–3 – Езекија го започнува своето владеење во Јуда на 25-годишна возраст и прави „што е исправно во очите на Господа“. 2 Цареви 18:4 – Ги отстранува високите места, ги крши идолите, ги сече древните дрвја и ја крши на парчиња бронзената змија (Нехустан) што ја направи Мојсеј, зашто Израел почна да ѝ каде темјан. 2 Цареви 18:5–7а – „Тој се надеваше на Господа, Бога Израилев; така што по него немаше никој како него меѓу сите јудејски цареви...“ Господ е со него, и тој напредува каде и да оди. 2 Цареви 18:7б–8 – Тој се бунтува против асирскиот цар (одбивајќи да му служи) и ги победува Филистејците до Газа. 2 Летописи 32:1–8 – Гледајќи го приближувањето на Сенахирим, Езекија се советува со своите кнезови да ги запре изворите на вода надвор од Ерусалим, ги гради ѕидовите и кулите, прави оружје и го охрабрува народот: „Бидете силни и храбри... со него е телесна мишка; а со нас е Господ, нашиот Бог, за да ни помага и да ги води нашите битки“ (2 Летописи 32:7–8). 2. Падот на Самарија и инвазијата на Асирија 2 Цареви 18:9–12 – Во 4-тата година од владеењето на Езекија, асирскиот цар Шалманасар ја опседнува Самарија (Северното кралство Израел), освојувајќи ја во 6-тата година од владеењето на Езекија, бидејќи Израел „не го послуша гласот на Господа, својот Бог“. 2 Цареви 18:13 / Исаија 36:1 – Во 14-тата година од владеењето на Езекија, асирскиот цар Сенахирим се крева против сите утврдени градови на Јуда и ги освојува.
8
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
2 Цареви 18:14–16 – Во момент на страв, Езекија му испраќа данок на Сенахирим во Лахис, велејќи: „Згрешив; врати се од мене; што ќе ми наложиш, ќе го поднесам.“ Тој плаќа 300 таланти сребро и 30 таланти злато, дури и го отстранува златото од вратите и столбовите на храмот Господов. 3. Рабшаковите подбивања и психолошка војна 2 Цареви 18:17–18 / Исаија 36:2–3 – Сенахирим ги испраќа Тартанот, Рапсарисот и Рапсак од Лахис во Ерусалим со голема војска. Тие стојат покрај водоводот на горниот базен. Елијаким, Шевна и Јоах излегуваат да ги пречекаат. 2 Цареви 18:19–21 / Исаија 36:4–6 – Рабшак ја пренесува пораката на Сенахирим: „Каква е оваа доверба на која се надеваш?“ Тој му се потсмева на Јуда затоа што се надева на Египет, нарекувајќи го Египет „скршена трска“ што ќе ја прободе раката на секој што ќе се потпре на неа. 2 Цареви 18:22 / Исаија 36:7 – Рабшак се обидува да ги искриви религиозните реформи на Езекија, тврдејќи дека Езекија го навредил Бога со отстранување на високите места и олтарите. 2 Цареви 18:23–25 / Исаија 36:8–10 – Рабшак подбивно нуди 2.000 коњи ако Јуда може да им обезбеди јавачи. Потоа тврди дека самиот Господ го испратил да ја уништи Јуда: „Господ ми рече: „Оди против оваа земја и уништи ја.“ 2 Цареви 18:26 / Исаија 36:11 – Елијаким, Шевна и Јоах го замолуваат Рабшак да зборува на сириски (арамејски) наместо на еврејскиот јазик (хебрејски) за да не паничат обичните луѓе на ѕидот. 2 Цареви 18:27–35 / Исаија 36:12–20 – Рабшак одбива, викајќи на хебрејски кон луѓето на ѕидот. Тој ги поттикнува да не дозволат Езекија да ги измами со ветувања дека Бог ќе ги избави. Се фали дека ниеден бог на Емат, Арпад, Сефарваим или Самарија не ги спасил нивните земји од Асирија - па „кои се тие меѓу сите богови на земјите што ја избавија својата земја од мојата рака, за да го избави Господ Ерусалим од мојата рака?“ (2 Цареви 18:35). 2 Цареви 18:36–37 / Исаија 36:21–22 – Народот молчеше и не му одговараше ни збор, како што заповеда Езекија („Не му одговарајте“). Службениците се вратија кај Езекија со искината облека. 4. Езекија го бара Исаија и првото ветување на Господ 2 Цареви 19:1–5 / Исаија 37:1–5 – Царот Езекија ги кине своите алишта, се покрива со вреќа, оди во домот Господов и ги испраќа Елијаким, Шевна и старешините на свештениците кај пророкот Исаија . Тие објавуваат: „Овој ден е ден на неволја, на укор и на хула... затоа подигни ја својата молитва за остатокот што е преостанат.“ 2 Цареви 19:6–7 / Исаија 37:6–7 – Исаија одговара со Божјиот збор: „Не плаши се од зборовите што си ги чул, со кои слугите на асирскиот цар ме хулеа. Ете, ќе испратам плима врз него, и тој ќе чуе глас и ќе се врати во својата земја; и ќе го погубам од меч во неговата земја.“ 5. Рабшаковото богохулно писмо и молитвата на Езекија 2 Цареви 19:8–13 / Исаија 37:8–13 – Рабшак се враќа и го наоѓа Сенахирим како се бори против Ливна. Слушајќи дека етиопскиот цар Тирхака излегол да се бори против него, Сенахирим повторно му испраќа писма на Езекија, предупредувајќи го дека Бог не може да го избави Ерусалим и наведувајќи ги уништените народи (Гозан, Харан, Резеф, Теласар).
9
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
2 Цареви 19:14 / Исаија 37:14 – Езекија го прима писмото од гласникот, го чита, се качува во домот Господов и го раширува пред Господа . 2 Цареви 19:15–19 / Исаија 37:15–20 – Езекија се моли: „Господи, Боже Израилев, кој живееш меѓу херувимите, ти си Бог, единствен Ти, на сите царства земни... Приклони го увото, Господи, и чуј; отвори ги, Господи, очите Твои и види; и чуј ги зборовите на Сенахирим, кој го испрати да го хули живиот Бог.“ Тој признава дека Асирија ги уништила другите народи затоа што нивните богови биле само дрво и камен, и се моли: „Затоа сега, Господи, Боже наш, Те молам, спаси нè од неговата рака, за да знаат сите царства земни дека Ти си Господ, единствен Ти.“ 6. Божјиот одговор преку Исаија 2 Цареви 19:20 / Исаија 37:21–22 – Исаија му праќа порака на Езекија: „Го послушав она што ми го молеше против Сенахирим, асирскиот цар.“ 2 Цареви 19:21–28 / Исаија 37:22–29 – Господ ја прекорува гордоста на Сенахирим: „Кого го прекори и хули?... дури и на Светецот Израилев.“ Бог забележува дека победите на Асирија биле дозволени само по Неговата божествена промисла („Не си ли слушнал одамна како го направив тоа?“). Поради бесот на Сенахирим, Бог изјавува: „Ќе ти ставам кука во носот, узди во усните, и ќе те вратам по патот по кој си дошол.“ 2 Цареви 19:29–31 / Исаија 37:30–32 – Бог ѝ дава на Јуда знак за преживување и раст: остатокот од домот Јудин повторно ќе се вкорени надолу и ќе раѓа плодови горе. 2 Цареви 19:32–34 / Исаија 37:33–35 – Бог ветува во врска со асирскиот цар: „Тој нема да влезе во овој град, ниту ќе истрела стрела таму, ниту ќе дојде пред него со штит, ниту ќе крене насип околу него... Зашто Јас ќе го бранам овој град, за да го спасам, заради Себеси и заради Мојот слуга Давид.“ 7. Божествена интервенција и падот на Сенахирим 2 Цареви 19:35 / Исаија 37:36 / 2 Лет. 32:21 – Истата таа ноќ, ангелот Господов излезе и удри во логорот на Асирците 185.000 луѓе . Кога луѓето станаа рано наутро, „ете, сите беа мртви трупови“. 2 Цареви 19:36 / Исаија 37:37 – Сенахирим заминува, се враќа во Ниневија и живее таму. 2 Цареви 19:37 / Исаија 37:38 / 2 Лет. 32:21 – Додека Сенахирим се поклонуваше во домот на својот бог Нисрох, неговите синови Адрамелех и Шарезер го убија со меч, бегајќи во земјата Ерменија. Неговиот син Есархадон владееше на негово место.
Клучни лекции од наративот Разликата помеѓу човечкиот компромис и божественото избавување Езекија првично се обидел да го поткупи Сенахирим со тоа што ќе го одземе златото од Храмот (2 Цареви 18:14–16), но Асирија сепак се вратила за целосно освојување. Смирувањето на Божјиот непријател ретко функционира; траен мир дошол само кога Езекија престанал да се потпира на среброто и целосно се свртел кон молитвата. Практична подготовка комбинирана со духовна доверба Пред да започне опсадата, Езекија го запрел снабдувањето со вода, ги зајакнал ѕидовите и организирал одбрана (2. Лет. 32:2–5). Верата во Бога не значи игнорирање на практичната одговорност, но Езекија ја темелел својата крајна доверба во Семоќниот, а не во своите утврдувања.
10
Силниот ангел Господов го брани Ерусалим
Духовно расудување против потсмев и измама Рабшак користел психолошки тактики - искривување на Светото писмо, ширење страв, доведување во прашање на Божјата моќ и обид да го одвои водството од народот (2 Цареви 18:22, 28–35). Наредбата на Езекија да „Не му одговарајте“ учи на мудроста да се одбие да се расправа со богохулни подбивања, избирајќи наместо тоа да се изнесе прашањето директно пред Бога. Ширење на нашите проблеми пред Господа Кога Езекија го примил застрашувачкото писмо од Сенахирим, го однел директно во храмот и „го раширил пред Господа“ (2 Цареви 19:14). Ова дава модел за молитва: директно во Божјото присуство да се донесат опипливи закани, стравови и вознемирености и да се изложат пред Него. Божјата слава како највисок приоритет во молитвата Езекија не се молел само за личен опстанок; тој се молел Бог да дејствува „за да знаат сите царства земни дека ти си Господ Бог, само Ти“ (2 Цареви 19:19). Молитвите центрирани на Божјата чест се тесно усогласени со Неговата волја. Гордоста на човекот наспроти суверенитетот на Бога Сенахирим верувал дека неговите воени освојувања биле резултат на неговата сопствена моќ (2 Цареви 19:23–24). Бог го потсетил дека тој е само инструмент во Божјиот сеопфатен план (2 Цареви 19:25–28). Бог се спротивставува на горделивите и ниедна светска сила не може да преовлада против Неговите суверени намери.
11