ПОГЛАВЈЕ 1 1 Во Вавилон живееше еден човек, наречен Јоаким: 2 И зеде жена, која се викаше Сузана, ќерка на Хелкија, многу убава жена, која се бои од Господа. 3 И нејзините родители беа праведни и ја поучуваа својата ќерка според Мојсеевиот закон. 4 А Јоаким беше голем богат човек и имаше убава градина што се приклучуваше на неговата куќа; затоа што беше почесен од сите други. 5 Истата година беа назначени двајца од старите луѓе на народот за судии, како што зборуваше Господ, дека злобата дојде од Вавилон од древните судии, кои се чинеше дека управуваат со народот. 6 Тие чуваа многу во домот на Јоаким, и кај нив доаѓаа сите што имаа брачен пар. 7 А кога народот си замина напладне, Сузана отиде во градината на својот маж да прошета. 8 И двајцата старешини ја гледаа како влегува и оди секој ден; така што нивната страст се разгоре кон неа. 9 И го изопачија својот ум и ги свртеа очите свои за да не гледаат кон небото, ниту да се сеќаваат на праведни судови. 10 И иако и двајцата беа ранети од нејзината љубов, сепак не се осмели еден на друг да ја покаже својата тага. 11 Зашто им беше срам да ја кажат својата страст, дека сакаат да имаат врска со неа. 12 Сепак, тие внимателно гледаа од ден на ден за да ја видат. 13 А едниот му рече на другиот: „Ајде да си одиме дома, зашто е време за вечера. 14 И кога излегоа, го разделија едното од другото и се вратија назад, дојдоа на истото место; и откако се прашаа еден со друг за причината, ја признаа својата страст; потоа и одредија време и двајцата заедно, кога ќе ја најдат сама. 15 И испадна, додека гледаа добро време, таа влезе како порано само со две слугинки, и сакаше да се измие во градината, зашто беше жешко. 16 И таму немаше никакво тело освен двајцата старешини, кои се сокриле и ја набљудувале. 17 Тогаш таа им рече на своите слугинки: „Донесете ми масло и топчиња за перење, и
затворете ги вратите во градината за да ме измијам. 18 И направија како што им заповеда таа, ги затворија вратите од градината и излегоа пред тајните врати за да го земат она што им беше заповедано, но не ги видоа старешините, зашто беа скриени. 19 А кога слугите излегоа, двајцата старешини станаа и истрчаа кај неа, велејќи: 20 Ете, вратите на градината се затворени, за никој да не може да нè види, а ние сме заљубени во тебе; затоа согласете се со нас и легнете со нас. 21 Ако не сакаш, ќе посведочиме против тебе, дека со тебе беше еден млад човек; 22 Тогаш Сузана воздивна и рече: „Тега ми е од сите страни; зашто, ако го направам тоа, тоа е смрт за мене; и ако не го сторам тоа, не можам да избегам од твоите раце. 23 Подобро е да паднам во твои раце и да не го правам тоа, отколку да грешам пред Господовите очи. 24 Со тоа Сузана извика со силен глас, а двајцата старешини извикаа против неа. 25 Тогаш тој истрча и ја отвори вратата од градината. 26 И кога слугите од куќата го слушнаа плачот во градината, втурнаа на тајната врата за да видат што ѝ е направено. 27 Но, кога старешините ја кажаа својата работа, слугите беа многу засрамени, зашто никогаш немало такво известување за Сузана. 28 И се случи следниот ден, кога народот се собра кај нејзиниот маж Јоаким, и двајцата старешини дојдоа полни со лоша имагинација против Сузана за да ја убијат; 29 И рече пред народот: „Пратете ја Сузана, ќерката на Хелкија, жената на Јоаким. И така испратија. 30Таа дојде таа со таткото и мајка си, со децата и со сиот род. 31 Сега Сузана беше многу деликатна жена и убава за гледање. 32 И овие зли луѓе заповеда да ѝ го откријат лицето (зашто беше покриена) за да се наполнат со нејзината убавина. 33 Затоа нејзините пријатели и сите што ја видоа плачеа. 34 Тогаш двајцата старешини станаа среде народот и ги положија рацете на нејзината глава. 35 И таа плачејќи погледна кон небото, зашто нејзиното срце се надеваше на Господа.
36 А старешините рекоа: „Додека одевме сами во градината, оваа жена влезе со две слугинки, ги затвори вратите од градината и ги испрати слугинките. 37 Тогаш при неа дојде еден млад човек, кој беше скриен таму и легна со неа. 38 Тогаш ние што стоевме во еден агол од градината, гледајќи го ова зло, истрчавме кон нив. 39 А кога ги видовме заедно, човекот не можевме да го задржиме, зашто беше посилен од нас, и ја отвори вратата и скокна надвор. 40 Но, откако ја зедовме оваа жена, прашавме кој е младичот, но таа не ни рече: ова го сведочиме. 41 Тогаш собранието им поверува како на старешините и судиите на народот, па ја осуди на смрт. 42Тогаш Сузана извика со силен глас и рече: „О, вечен Боже, кој ги знаеш тајните и знаеш сè пред да бидат; 43 Знаеш дека лажно сведочеа против мене, и ете, треба да умрам; додека јас никогаш не правев такви работи какви што овие луѓе злонамерно измислија против мене. 44 И Господ го чу нејзиниот глас. 45 Затоа, кога ја одведоа на смрт, Господ го подигна светиот дух на една млада младост, по име Даниел. 46 Кој викаше со силен глас, јас сум чист од крвта на оваа жена. 47 Тогаш сиот народ ги сврте кон него и рече: „Што значат овие зборови што ги кажа? 48 И тој, кој стоеше меѓу нив, рече: „Зарем вие сте, синови Израилеви, толку безумни, што без испитување или знаење на вистината ја осудивте ќерката на Израел? 49 Вратете се пак на местото на судот, зашто лажно сведочеа против неа. 50 Затоа сиот народ набрзина се врати и старешините му рекоа: „Дојди, седни меѓу нас и кажи ни го тоа, бидејќи Бог ти дал старешина. 51 Тогаш Даниел им рече: „Оставете ги овие двајца настрана еден од друг, и јас ќе ги испитам. 52 Така, кога се разделија еден од друг, тој повика еден од нив и му рече: „О, остарениот во беззаконие, сега излегоа на виделина твоите гревови што си ги направил порано. 53 Зашто ти изрече лажен суд, го осуди невиниот и го пушти на слобода виновникот;
иако Господ вели: Не убивај невини и праведни. 54 А сега, ако си ја видел, кажи ми: Под кое дрво ги виде да се дружат? Кој одговори, под дрвото од мастика. 55 А Даниел рече: „Многу добро; ти се излажа против својата глава; зашто уште сега ангелот Божји ја прими Божјата пресуда да те пресече на два дела. 56 Така, тој го остави настрана и заповеда да го доведат другиот, и му рече: „Хананско семе, а не Јуда, убавината те измами, а похотата твоето срце го изопачи. 57 Така постапивте со ќерките Израилеви, и тие од страв се придружуваа со вас, но ќерката на Јуда не сакаше да остане на вашето зло. 58 А сега кажи ми: Под кое дрво ги зеде заедно? Кој одговорил: Под буква. 59 Тогаш Даниел му рече: „Па! ти лажеше и против својата глава: зашто Божјиот ангел чека со меч да те пресече за да те уништи. 60 Така сиот собир извика со силен глас и го фалеше Бога, Кој ги спасува оние што се надеваат на Него. 61 И тие станаа против двајцата старешини, зашто Даниел ги осуди за лажно сведочење преку нивната уста. 62 И, според Мојсеевиот закон, постапија со нив онака како што злонамерно сакаа да му направат на ближниот свој: и ги убиваа. Така невината крв беше спасена истиот ден. 63 Затоа Хелкија и неговата жена Го фалат Бога за својата ќерка Сузана, со мажот ѝ Јоаким и сите роднини, зашто во неа немаше нечесност. 64 Од тој ден, Даниел имаше голем глас во очите на народот.