Изгубената овца, изгубената паричка и блудниот син Лука 15:1-32 1 Тогаш се приближија кон Него сите цариници и грешници за да Го слушаат. 2 А фарисеите и книжниците мрмореа, велејќи: „Овој човек прима грешници и јаде со нив.“ 3 И им ја раскажа оваа парабола, велејќи: 4Кој човек од вас, ако има сто овци, и ако изгуби една од нив, нема да ги остави деведесет и деветте во пустината и да оди по изгубената, додека не ја најде? 5 И кога ќе го најде, радувајќи се, го става на рамената свои. 6 И кога ќе се врати дома, ги повикува своите пријатели и соседи, велејќи им: „Радувајте се со мене, зашто ја најдов изгубената овца!“ 7 Ви велам, дека така ќе биде радост на небото за еден грешник кој се кае, отколку за деведесет и девет праведници, кои немаат потреба од каење. 8 Или која жена, ако има десет сребрени драхми, ако изгуби една, нема да запали свеќа и да ја изметне куќата и внимателно да бара додека не ја најде? 9 И кога ќе го најде, ќе ги повика пријателките и соседките, велејќи: „Радувајте се со мене, зашто ја најдов драхмата што ја изгубив!“ 10 Исто така, ви велам, радост има во присуство на ангелите Божји за еден грешник што се кае. 11 И рече: „ Еден човек имаше два сина. 12 А помладиот од нив му рече на татка си: „Татко, дај ми го делот од имотот што ми припаѓа!“ И тој им го раздели својот имот. 13 И не поминаа многу денови, а помладиот син собра сè, тргна во далечна земја и таму го потроши својот имот живеејќи развратно. 14 И кога потроши сè, настана голем глад во таа земја; и тој почна да се чувствува во немаштија. 15 И отиде и се придружи на еден граѓанин од таа земја; а тој го испрати во своите ниви да пасе свињи. 16 И сакаше да си го наполни стомакот со лушпите што ги јадеа свињите, но никој не му даваше.
1
17 И кога си дојде на себе, рече: „Колку наемници кај татко ми имаат леб во изобилие, а јас умирам од глад!“ 18 Ќе станам и ќе отидам кај татко ми и ќе му речам: ‘Татко, згрешив против небото и пред Тебе, 19 И не сум веќе достоен да се наречам твој син; направи ме како еден од твоите наемници. 20 И стана и отиде кај татка си. Но, кога беше уште далеку, татко му го виде и се сожали, па истрча, му се фрли на вратот и го бакна. 21 И синот му рече: „Татко, згрешив против небото и пред тебе, и не сум повеќе достоен да се наречам твој син.“ 22 Но таткото им рече на своите слуги: „Изнесете ја најдобрата облека и облечете го; ставете му прстен на раката и обувки на нозете. 23 Доведете го угоеното теле и заколете го; да јадеме и да се веселиме! 24 Зашто мојот син беше мртов и оживе; беше изгубен и се најде. И почнаа да се веселат. 25 А неговиот постар син беше на нивата; и кога дојде и се приближи до куќата, слушна музика и танцување. 26 И повика еден од слугите и го праша што значат овие работи. 27 А тој му рече: „Твојот брат дојде, а татко ти го закла угоеното теле, зашто го прими здрав и здрав.“ 28 А тој се налути и не сакаше да влезе; затоа излезе татко му и го молеше. 29 А тој му одговори на татка си: „Еве, ти служам толку години и никогаш не ја прекршив твојата заповед; а ти никогаш не ми даде јаре, за да се веселам со моите пријатели. 30 Но штом дојде овој твој син, кој го проголта твојот имот со блудници, ти за него закла угоено теле. 31 А тој му рече: „Синко, ти си секогаш со мене, и сè што е Мое е Твое.“ 32 Достојно беше да се веселиме и да се веселиме, зашто овој твој брат беше мртов и оживе; беше изгубен и се најде.
2