Гидеон, силен и храбар човек Судии 6 1 Синовите Израилеви правеа зло пред Господовите очи, и Господ ги предаде во рацете на Мадијамците седум години. 2 И раката на Мадијамците се надвладеа над Израел; и поради Мадијамците, синовите Израилеви си направија дувла во планините, пештери и тврдини. 3 И така, кога Израел сееше, Мадијамците, Амаличаните и синовите од Исток дојдоа против нив; 4 И се улогорија против нив и ги уништија плодовите на земјата сè до Газа, и не оставија за Израелците ништо за храна, ни овци, ни волови, ни осли. 5 Зашто доаѓаа со добитокот свој и со шаторите свои, и доаѓаа како скакулци во мноштво; зашто и тие и камили им беа безбројни, и навлегоа во земјата за да ја уништат. 6 Израел беше многу осиромашен поради Мадијамците, и синовите Израилеви извикаа кон Господа. 7 И кога синовите Израилеви извикаа кон Господа поради Мадијамците, 8 Господ испрати пророк кај синовите Израилеви, кој им рече: „Вака вели Господ, Бог Израилев: Јас ве изведов од Египет и ве изведов од домот на ропството; 9 И ве избавив од рацете на Египтјаните и од рацете на сите што ве угнетуваа, ги изгонив од пред вас и ви ја дадов нивната земја; 10 И ви реков: „Јас сум Господ, вашиот Бог; не бојте се од боговите на Аморејците, во чија земја живеете!” Но вие не го послушавте гласот Мој. 11 И дојде ангел Господов и седна под дабот во Офра, кој му припаѓаше на Авиезраецот Јоас. А неговиот син Гедеон вршеше пченица кај гмечалото за да го скрие од Мадијамците. 12 И му се јави Ангел Господов и му рече: „Господ е со тебе, храбар јунаку!“ 13 И Гедеон му рече: „О, Господи мој, ако е Господ со нас, зошто тогаш нè снајде сето ова? И каде се сите Негови чуда што ни ги раскажаа нашите татковци, велејќи: „Не нè изведе ли Господ од Египет? А сега Господ нè напушти и нè предаде во рацете на Мадијамците.“ 14 И Господ го погледна и рече: „Оди со оваа своја сила и ќе го спасиш Израилот од рацете на Мадијамците. Не те ли испратив Јас?“
1
Гидеон, силен и храбар човек
15 И му рече: „Господи мој, со што ќе го спасам Израилот? Ете, моето семејство е сиромашно во Манасиевото племе, а јас сум најмал во домот на мојот татко.“ 16 И Господ му рече: „Јас ќе бидам со тебе, и ти ќе ги победиш Мадијамците како еден човек.” 17 И му рече: „Ако сум нашол милост пред Тебе, покажи ми знак дека Ти зборуваш со мене.“ 18 Не си оди оттука, те молам, додека не дојдам кај тебе, не го донесам мојот дар и не го ставам пред тебе. А тој рече: „Ќе останам додека не се вратиш.“ 19 И Гедеон влезе, приготви јаре и бесквасни лебови од една ефа брашно; месото го стави во кошница, а супата ја стави во грне, ја донесе пред него под дабот и ја принесе. 20 И ангелот Божји му рече: „Земи го месото и бесквасните лебови, стави ги на оваа карпа и истури ја супата.“ И тој направи така. 21 Тогаш ангелот Господов го испружи крајот на стапот што му беше во раката и ги допре месото и бесквасните лебови. И се крена оган од карпата и ги изгоре месото и бесквасните лебови. Тогаш ангелот Господов се оддалечи од неговиот поглед. 22 И кога Гедеон виде дека е тоа ангел Господов, рече Гедеон: „Леле, Господи Боже! Зашто видов ангел Господов лице в лице!“ 23 И Господ му рече: „Мир ти е! Не плаши се, нема да умреш!“ 24 Потоа Гедеон изгради таму жртвеник на Господа и го нарече Јеховина Шалом. Тој е до ден-денес во Офра на Авиезерите. 25 И се случи истата ноќ, кога Господ му рече: „Земи го младото теле на татко ти, второто теле, кое имаше седум години, и урна го жртвеникот на Ваал, што го има татко ти, и исечи ја древната шума што е до него. 26. И изгради Му жртвеник на Господа, твојот Бог, на врвот од таа карпа, на определеното место; и земи го вториот јунец и принеси го како жртва паленица со дрвата од шумата, што ќе ги исечеш. 27 Тогаш Гедеон зеде десет луѓе од своите слуги и направи како што му рече Господ. Бидејќи се плашеше од домот на својот татко и од луѓето од градот, не можеше да го направи тоа дење, па го направи ноќе. 28 Кога градските жители станаа рано наутро, ете, жртвеникот на Ваал беше срушен, а дрвната шума што беше до него исечена, а вториот јунец беше принесен како жртва врз изградениот жртвеник. 29 И си рекоа еден на друг: „Кој го направил ова?“ И кога се распрашаа и прашаа, рекоа: „Гедеон, синот Јоасов, го направил ова.“ 30 Тогаш градските жители му рекоа на Јоас: „Изведи го синот свој, нека умре, зашто го урна жртвеникот на Ваал и ја исече дрвната шума што беше до него.” 31 Јоас им рече на сите што стоеја против него: „Ќе се застапувате ли за Ваал? Ќе го спасите ли? Кој ќе се застапува за него, нека биде погубен уште наутро. Ако е бог, нека се застапува сам, зашто му го урнале жртвеникот.“ 32 Затоа во тој ден го нарече Јеровал, велејќи: „Нека се застапува Ваал против него, зашто му го урна жртвеникот.“ 33 Тогаш се собраа сите Мадијанци, Амаликијци и синовите од Исток, отидоа и се сместија во долината Језраел. 34 Но Духот Господов слезе врз Гедеон, и тој затруби со труба, а Авиезер се собра по него. 35 И испрати гласници по целиот Манасиј; и тие се собраа по него. И испрати гласници до Асир, до Завулон и до Нефталим, и тие излегоа да ги пречекаат. 36. Гедеон Му рече на Бога: „Ако го спасиш Израилот преку мојата рака, како што рече, 37 Ете, ќе ставам руно од волна во гумата; и ако росата е само на руното, а целата земја е сува, тогаш ќе знам дека Ти ќе го спасиш Израилот со мојата рака, како што рече. 38 И така беше: тој стана рано утредента, го набра руното и ја исцеди росата од руното, како сад полн со вода.
2
Гидеон, силен и храбар човек
39 И Гедеон Му рече на Бога: „Нека не се разгори Твојот гнев против мене, зашто ќе проговорам само уште еднаш; дозволи ми да се обидам, те молам, само уште еднаш со руното; нека биде сега суво само на руното, а на целата земја нека има роса.“ 40 И Бог така направи таа ноќ: само руното беше суво, а роса имаше по целата земја.
Судии 7 1 Тогаш Јеровал, односно Гедеон, и сиот народ што беше со него, станаа рано и се сместија покрај изворот Арод. Така војската Мадијамци беше од северната страна од нив, кај ридот Море, во долината. 2 И Господ му рече на Гедеон: „Премногу е народот што е со тебе, за да ги предадам Мадијамците во нивните раце, за да не се фали Израел пред мене, велејќи: ‘Мојата рака ме спаси.’“ 3 Затоа, објавете им на луѓето: „Кој се плаши и се плаши, нека се врати и нека си оди рано од планината Галад!“ И се вратија од народот дваесет и две илјади, а останаа десет илјади. 4. И Господ му рече на Гедеон: „Народот е уште премногу; доведи ги долу при водата, и таму ќе ги испитам за тебе; и за кого ќе ти кажам: ‘Овој нека оди со тебе’, нека оди со тебе; а за кого ќе ти кажам: ‘Овој нека не оди со тебе’, нека не оди. 5 И го одведе народот до водата. И Господ му рече на Гедеон: „Секој што ќе лока од водата со јазикот свој, како што лока куче, него нека го поставиш сам; така и секој што ќе се наведне на колена за да пие.” 6 И бројот на оние што локаа, ставајќи ја раката на уста, беше триста мажи; а целиот друг народ се поклони на колена за да пие вода. 7 И Господ му рече на Гедеон: „Со тристата луѓе, што локаа, ќе ве спасам и ќе ги предадам Мадијамците во твои раце; а сиот друг народ нека си оди, секој во своето место.“ 8 Народот зеде храна во рацете свои и труби. И ги испрати сите други Израелци, секој во својот шатор, а ги задржа тие триста луѓе. А војската на Мадијам беше под него во долината. 9 И се случи истата ноќ, кога Господ му рече: „Стани, слези во логорот, зашто ти го предадов во рацете твои.” 10 Но, ако се плашиш да слезеш, оди со Фура, твојот слуга, во логорот. 11 И ќе чуеш што зборуваат; а потоа ќе ти се зајакнат рацете за да слезеш во логорот. Тогаш тој слезе со Фура, својот слуга, кон надворешноста на вооружените луѓе, што беа во логорот. 12 А Мадијамците, Амаличаните и сите синови од Исток се населуваа по долината како скакулци во множество; а камили им беа безбројни, како песок покрај морето во множество. 13 И кога Гедеон дојде, ете, еден човек му раскажа сон на својот другар и рече: „Ете, сонував сон: ете, еден јачменов леб се струполи во мадијамскиот логор, стигна до еден шатор и го удри, така што падна и го преврте, така што шаторот остана таму.“ 14 А другарот негов одговори и рече: „Ова не е ништо друго освен мечот на Гедеон, синот Јоасов, Израилев човек, зашто во неговите раце Бог ги предаде Мадијамците и целата војска.“ 15 И кога Гедеон го чу раскажувањето на сонот и неговото толкување, се поклони, се врати во израелскиот логор и рече: „Станете, зашто Господ ви ја предаде во рацете мадијамската војска.“ 16 И ги подели тристата луѓе во три чети, и му даде по една труба во раката на секого, со празни бокали и светилки во бокалите. 17 И им рече: „Погледнете ме мене и направете го истото; а кога ќе излезам од логорот, како што правам јас, така правете и вие.“ 18 Кога ќе затрубам со труба, јас и сите што се со мене, тогаш затрубајте и вие со труби од сите страни на целиот логор и викајте: „Мечот Господов и Гедеонов!“
3
Гидеон, силен и храбар човек
19 Гедеон и стоте луѓе што беа со него дојдоа на надворешната страна од логорот на почетокот на средната стража; тие штотуку ја беа поставиле стражата; затрубија со трубите и ги скршија стомните што им беа во рацете. 20 И трите чети затрубија со трубите и ги скршија бокалите, држејќи ги светилките во левите раце, а трубите во десните за да трубат со нив. И извикаа: „Мечот Господов и Гедеонов!“ 21 И секој стоеше на своето место околу логорот. Целата војска се стрча, викаше и бегаше. 22 И тристата затрубија со трубите, и Господ го насочи мечот на секој против својот другар, низ целата војска. И војската избега во Ветсита во Серерат, и до границата на Авелмехола, до Тават. 23 И се собраа Израелците од Нефталим, од Асер и од целиот Манасиј, и ги гонеа Мадијамците. 24 И Гедеон испрати гласници по целата Ефремова гора, велејќи: „Слезете против Мадијамците и заземете ги пред нив водите до Вет-Вара и Јордан!“ Тогаш се собраа сите луѓе од Ефрем и ги зазедоа водите до Вет-Вара и Јордан. 25 И ги фатија двајцата мадијамски кнезови, Орив и Зив; го убија Орив на карпата Орив, а Зив го убија кај гмечалото Зивово; ги гонеа Мадијамците и ги донесоа главите на Орив и Зив кај Гедеон од другата страна на Јордан.
Судии 8 1 А луѓето од Ефрем му рекоа: „Зошто ни служеше така, па не нè повика кога отиде да се бориш против Мадијамците?“ И тие се препнаа со него остро. 2 И им рече: „Што направив јас во споредба со вас? Не е ли берењето грозје на Ефрем подобро од гроздоберот на Авиезер?“ 3 Бог ги предаде во ваши раце мадијамските кнезови, Орив и Зив; и што можев јас да направам во споредба со вас? Тогаш нивниот гнев стивна кон него кога го рече тоа. 4 И Гедеон дојде до Јордан и го помина, тој и тристата луѓе што беа со него, изморени, сè уште гонејќи ги. 5 И им рече на луѓето од Сокхот: „Дајте им леб на луѓето што ме следат, зашто се изморени, а јас ги гонам Зевеја и Салман, мадијамските цареви.“ 6 И кнезовите на Сокхот рекоа: „Зар рацете на Зевеј и Салман се сега во твои раце, за да ѝ даваме леб на твојата војска?“ 7 Гедеон рече: „Затоа, кога Господ ќе ги предаде Зевеја и Салман во моите раце, ќе ви ги искинам телата со трње од пустината и со боцки.“ 8 Оттаму отиде во Фануил и им рече истото. И луѓето од Фануил му одговорија како што му одговорија луѓето од Сокхот. 9 И им рече и на луѓето од Фануил: „Кога ќе се вратам со мир, ќе ја разурнам оваа кула.“ 10 Зевеј и Салман беа во Каркор, и нивните војски со нив, околу петнаесет илјади луѓе, сите што останаа од сите војски на синовите од Исток; зашто паднаа сто дваесет илјади луѓе, вооружени со меч. 11 И Гедеон отиде по патот на оние што живееја во шатори источно од Нова и Јогвеја и ја разби војската, зашто војската беше безбедна. 12 И кога Зевеј и Салман избегаа, тој ги гонеше и ги фати двајцата мадијамски цареви, Зевеј и Салман, и ја збуни целата војска. 13 И Гедеон, синот Јоасов, се врати од битката пред изгрејсонце. 14 И фати еден млад човек од луѓето од Сокхот и го праша. И тој му ги опиша кнезовите и старешините од Сокхот, седумдесет и седумнаесет луѓе. 15 И дојде кај луѓето од Сокхот и рече: „Ете ги Зевеј и Салман, со кои ме прекорувавте, велејќи: ‘Зар рацете на Зевеј и Салман се сега во твои раце, за да им даваме леб на твоите луѓе, кои се изморени?’”
4
Гидеон, силен и храбар човек
16 И ги зеде градските старешини, трње од пустината и грмушки, и со нив ги поучи луѓето од Сокхот. 17 И ја урна кулата на Фануил и ги уби градските жители. 18 Тогаш им рече на Зевеја и Салмана: „Какви беа оние што ги убивте на Тавор?“ Тие одговорија: „Какви беа ти, такви беа и тие; секој од нив личеше на царски синови.“ 19 А тој рече: „Тие беа мои браќа, синови на мајка ми; жив ми е Господ, да бевте ги оставиле живи, немаше да ве убијам.” 20 И му рече на Јетер, својот првороден син: „Стани и убиј ги!“ Но момчето не го извади мечот свој, зашто се плашеше, бидејќи беше уште момче. 21 Тогаш Зевеј и Салман рекоа: „Стани ти и удри врз нас, зашто каков е човекот, таква му е и силата!“ И стана Гедеон, ги уби Зевеј и Салман, и ги зеде накитите што беа на вратот на нивните камили. 22 Тогаш Израилците му рекоа на Гедеон: „Владеј над нас, ти, твојот син и синот на твојот син, зашто ти нè избави од рацете на Мадијамците.” 23 Гедеон им рече: „Нема да владеам над вас, ниту мојот син ќе владее над вас; Господ ќе владее над вас.“ 24 Гедеон им рече: „Ве молам нешто: секој од вас да ми даде обетки од својот плен, зашто имаа златни обетки, бидејќи беа Исмаилци.“ 25 А тие одговорија: „Ќе им дадеме доброволно!“ И распостилија облека и секој фрли во неа обетки од својот плен. 26 А златните обетки што ги побара тој тежеа илјада и седумстотини златни сикли, освен украсите, огрлиците и пурпурната облека што ги носеа мадијамските цареви, и покрај веригите што беа околу вратот на нивните камили. 27 И Гедеон направи од него ефод и го постави во својот град, во Офра. И целиот Израел одеше таму блудно по него. Тоа му стана стапица на Гедеон и на неговиот дом. 28 Така Мадијамците беа покорени пред синовите Израилеви, така што повеќе не креваа глава. И земјата беше во мир четириесет години во времето на Гедеон. 29 И Јеровал, синот Јоасов, отиде и се насели во својот дом. 30 Гедеон имаше седумдесет и десет синови од неговото бедро, зашто имаше многу жени. 31 А неговата наложница, која беше во Сихем, му роди и син, кому му го даде името Авимелех. 32 И Гедеон, синот Јоасов, умре во добра старост и беше погребан во гробот на Јоаса, неговиот татко, во Офра Авиерезевска. 33 Штом умре Гедеон, синовите Израилеви повторно се свртеа и почнаа да блудствуваат по Ваалимците, и го направија Ваалберит свој бог. 34 И синовите Израилеви не се сетија на Господа, својот Бог, Кој ги избави од рацете на сите нивни непријатели од сите страни. 35 Ниту пак покажаа милост кон домот на Јеровал, имено кон Гедеон, според целата добрина што му ја направи на Израел.
Разделување стих по стих Приказната за Гедеон во Книгата на судиите, поглавја 6 до 8, е една од најинтересните наративи во Библијата. Таа го опишува циклусот на бунт и угнетување на една нација, неволното и страшно повикување на неочекуван херој, чудесната воена победа постигната само со 300 луѓе и сложените последици од успехот.
5
Гидеон, силен и храбар човек
Глава 6: Угнетувањето, повикот и подготовката Стихови 1–6 (Угнетувањето на Мадијамците): Бидејќи Израелците правеа зло во очите на Господа, Бог ги предаде во рацете на Мадијамците седум години. Мадијамците, Амаликците и децата од исток ја опустошуваа земјата, уништувајќи посеви и добиток, принудувајќи ги Израелците да се кријат во дувла, пештери и планини. Стихови 7–10 (Пророчката прекор): Кога Израел извика кон Господа поради Мадијамците, Бог испрати пророк да ги потсети на Неговата благодат - како ги изведе од Египет и им заповеда да не се плашат од боговите на Аморејците - но тие не го послушаа Неговиот глас. Стихови 11–16 (Се појавува ангелот Господов): Ангелот Господов дојде и седна под даб во Офра, кој му припаѓаше на Јоас Авиерезецот. Неговиот син, Гедеон , вршеше пченица кај гмечалка за да ја скрие од Мадијамците. Ангелот изјави: „Господ е со тебе, храбар јунаку“. Гедеон го доведе во прашање ова, укажувајќи на сиромаштијата на Израел и неговиот низок статус во домот на неговиот татко. Господ го увери, велејќи: „Секако ќе бидам со тебе“. Стихови 17–24 (Знакот на прифаќање): Гедеон побарал знак за да докаже дека навистина зборува Бог, подготвувајќи месо и бесквасни колачи. Кога Ангелот ја допрел жртвата со врвот на својот стап, оган се издигнал од карпата и ја проголтал, а Ангелот исчезнал. Сфаќајќи кој е тоа, Гедеон се исплашил за својот живот, но Господ му рекол: „Мир ти е; не плаши се, нема да умреш.“ Гедеон изградил олтар таму наречен Јахве-шалом (Господ е мир). Стихови 25–32 (Уништување на олтарот на Ваал): Истата ноќ, Бог му рекол на Гедеон да го земе вториот бик на својот татко и да го сруши олтарот на својот татко на Ваал, сечејќи ја дрвената шума (Ашера) покрај неа. Гедеон го направил ова ноќе со десет слуги од страв од своето семејство и градските жители. Кога бил откриен следниот ден наутро, граѓаните побарале негова смрт, но Јоас го бранел, велејќи: „Ќе се залагате ли за Ваал?... нека се залага за својата работа.“ Поради ова, Гедеон бил наречен Јеровал („Нека Ваал се залага против него“). Стихови 33–35 (Божјиот Дух го овластува Гедеон): Мадијамците и Амаличаните се собраа и се сместија во долината Језраел. „Духот Господов слезе врз Гедеон“ (буквално го облече), и тој затруби со труба, собирајќи ги племињата на Авиезер, Ашер, Завулон и Нефталим да го следат. Стихови 36–40 (Знакот на руното): Сè уште барајќи уверување, Гедеон го замолил Бога за знак користејќи руно од волна. Прво, побарал роса само на руното додека земјата останува сува; Бог му ја дал. Потоа, замолил руното да биде суво додека земјата има роса; Бог го сторил и тоа.
Глава 7: Разредената војска и победата над Мадијамците Стихови 1–3 (Подредување на војската): Јеровал (Гедеон) и неговата војска се улогориле во близина на изворот Арод, додека Мадијамците биле на север. Бог му рекол на Гедеон дека луѓето се премногу , за да не се прогласи Израел за слава над Бога. Бог му наложил на Гедеон да објави дека секој што се плаши може да си замине. 22.000 луѓе си заминале , оставајќи 10.000 зад себе.
6
Гидеон, силен и храбар човек
Стихови 4–8 (Тестот на водата): Бог рекол дека сè уште има премногу. Му рекол на Гедеон да ги одведе до водата, каде што Тој ќе ги одвои. Оние што ја плискале водата со своите јазици како куче (300 луѓе) биле одделени. Оние што клекнале да пијат биле испратени дома. Со само 300 луѓе, Бог ветил дека ќе ги предаде Мадијамците во рацете на Гедеон. Стихови 9–15 (Сонот на Мадијамците): Таа ноќ, Бог му рекол на Гедеон да оди до непријателскиот логор бидејќи му го предал во раце. Во придружба на својот слуга Фура, Гедеон начул како еден мадијански војник му раскажува на својот придружник сон за колач од јачменов леб кој се струполил во мадијанската војска, удирајќи во шатор така што тој се срушил. Другиот војник го протолкувал: „Ова не е ништо друго освен мечот на Гедеон... зашто во негови раце Бог ги предаде Мадијамците.“ Обожавајќи се на Бога, Гедеон се вратил кај своите луѓе со доверба. Стихови 16–22 (Стратегијата на светилките и стомните): Гедеон ги подели 300-те луѓе во три чети. На секој човек му даде труба, празен стомна и факел (ламба) во стомната . Опкружувајќи го логорот ноќе, тие затрубија со трубите, ги скршија стомните, ги држеа факелите во левите раце и трубите во десната и извикаа: „Мечот Господов и Гедеонов“. Паника го зафати мадијамскиот логор, и Господ го насочи мечот на секој човек против неговиот другар низ целата војска. Стихови 23–25 (Потерата): Израелци од Нефталим, Асер и Манасија ги гонеа бегачките Мадијанци. Гедеон испрати гласници преку планината Ефрем за да ги освојат водите пред нив кај Бет-Бара и Јордан, заробувајќи и погубувајќи двајца мадијански кнезови, Орив и Зив , чии глави му ги вратија на Гедеон.
Глава 8: Потрагата, конфликтите и последиците Стихови 1–3 (Дипломатска резолуција со Ефрем): Луѓето од Ефрем горчливо се пожалија дека не биле повикани порано да се борат. Гедеон одговори со понизност и тактичност: „Што направив сега во споредба со вас? Не е ли берењето грозје на Ефрем подобро од гроздоберот на Авиезер?“ Неговиот благ одговор го одврати нивниот гнев. Стихови 4–9 (Одбивање кај Сокхот и Фенуел): Гедеон и неговите исцрпени 300 луѓе ја преминале реката Јордан во жестока потера по преостанатите мадијамски кралеви, Зева и Салман. Тие побарале од старешините на Сокхот и Фенуел леб за да ги нахранат уморните војници, но водачите му се потсмевале на Гедеон и одбиле, велејќи дека сè уште не ги заробиле кралевите. Гедеон ги предупредил дека ќе се врати да ги казни со трње и грмушки. Стихови 10–17 (Казна и заробување): Гедеон ја изненадил преостанатата мадијанска војска и ги заробил кралевите Зевеј и Салман . По враќањето, ги дисциплинирал старешините на Сокхот користејќи пустински трње и грмушки, и ја урнал кулата на Фануил и ги убил луѓето од градот. Стихови 18–21 (Судбината на царевите): Гедеон ги прашал Зевеј и Салман какви луѓе убиле кај Тавор, откривајќи дека се негови браќа. Му заповедал на својот најстар син, Јетер, да ги убие, но момчето се плашело бидејќи сè уште било младо. Потоа двајцата цареви го замолија Гедеон самиот да ги убие, а Гедеон ги убил, земајќи ги полумесечините украси од вратот на нивните камили.
7
Гидеон, силен и храбар човек
Стихови 22–27 (Златниот ефод и пропустот на Израел): Израел се обиде да ги направи Гедеон и неговата лоза наследни владетели, но Гедеон цврсто одби, изјавувајќи: „Господ ќе владее над вас“. Сепак, Гедеон побара: секој човек да му даде обетка од нивниот плен. Тој собра 1.755 златни сикли и направи ефод , ставајќи го во својот град Офра. Трагично, целиот Израел таму блудствуваше по него , и тоа стана стапица за Гедеон и неговиот дом. Стихови 28–35 (Смртта на Гедеон и заборавот на Израел): Мадијамците биле покорени, а земјата имала мир 40 години за време на животот на Гедеон. Гедеон умрел во добра старост и бил погребан во гробот на својот татко Јоас. Веднаш по неговата смрт, Израелците се вратиле на духовна прељуба, обожавајќи го Ваал-берит и не покажувајќи љубезност кон домот на Јеровал (Гедеон) за сето добро што го направил.
Клучни лекции од приказната за Гидеон Бог ги користи неверојатното и слабото: Гедеон започнал криејќи се од страв и го сметал својот клан за најслаб во Манасија. Бог намерно ја намалил својата војска од 32.000 на 300 за да докаже дека победата доаѓа од божествената сила, а не од човечката моќ. Трпеливост со човечкиот сомнеж: Бог ги исполни длабоките несигурности и барања на Гидеон за знаци (оган и руно) со неверојатно трпение и благодат, нежно градејќи ја неговата вера чекор по чекор. Вистинското лидерство вклучува понизност: Гедеон успешно управувал со кревката племенска политика (смирувајќи ги Ефремовците) и категорично ја одбил кралската власт, признавајќи дека само Бог треба да владее над Израел. Опасноста од компромис во успехот: И покрај неговите неверојатни победи, создавањето на златниот ефод од страна на Гидеон стана духовна стапица (идолопоклонство) за неговото семејство и нација, докажувајќи дека духовната будност е потребна дури и - и особено - по голем триумф.
8