Biergpriedegt Matthäus 5:1-48 1 Wéi hien d'Leit gesinn huet, ass hien op e Bierg eropgaangen; an nodeems hien sech gesat hat, koumen seng Jünger bei hien. 2 An hien huet säi Mond opgemaach, si geléiert a gesot: 3 Glécklech sinn déi Aarm am Geescht, well hinnen gehéiert d'Kinnekräich vum Himmel. 4 Glécklech sinn déi, déi traueren, well si gi getréischt. 5 Glécklech sinn déi Sanftmüteg, well si wäerten d'Äerd ierwen. 6 Glécklech sinn déi, déi Honger an Duuscht no der Gerechtegkeet hunn, well si gi gesättegt. 7 Glécklech sinn déi Barmhäerzeg, well si kréien Barmhäerzegkeet. 8 Glécklech sinn déi, déi reng am Häerz sinn, well si wäerten Gott gesinn. 9 Glécklech sinn d'Friddensstëtzer, well si gi Kanner vu Gott genannt. 10 Glécklech sinn déi, déi wéinst der Gerechtegkeet verfollegt ginn, well hinnen gehéiert d'Kinnekräich vum Himmel. 11 Glécklech sidd Dir, wann d'Mënsche iech veruechten, verfollegen a falsch all méiglech Béises iwwer iech schwätzen, wéinst mir. 12 Freit iech a sidd iwwerglécklech, well äre Belounung am Himmel ass grouss; sou hunn si d'Prophéiten, déi virun iech waren, verfollegt. 13 Dir sidd d'Salz vun der Äerd; mee wann d'Salz säi Goût verluer huet, mat wat soll et dann gesalzt ginn? Vun elo un ass et fir näischt gutt, ausser erausgehäit a vun de Mënsche ënner Féiss getrëppelt ze ginn. 14 Dir sidd d'Liicht vun der Welt. Eng Stad, déi op engem Hiwwel läit, kann net verstoppt ginn. 15 D'Mënsche zünden och keng Käerz un a setzen se ënner eng Scheffel, mee op e Käerzenständer; an et gëtt Liicht fir all déi am Haus sinn. 16 Loosst Äert Liicht sou virun de Mënsche schéngen, fir datt si Är gutt Wierker gesinn an Äre Papp am Himmel verherrlechen. 17 Mengt net, datt ech komm sinn, fir d'Gesetz oder d'Prophéiten opzehiewen; ech sinn net komm, fir opzehiewen, mä fir ze erfëllen.
1
Biergpriedegt
18 Ech soen iech am Fong: Bis Himmel an Äerd vergaange sinn, wäert net ee Jota oder ee Knëppel vum Gesetz vergaange sinn, bis alles erfëllt ass. 19 Wien also ee vun dëse klengste Geboter brécht a Mënschen esou léiert, dee gëtt dee Klengsten am Himmelräich genannt; mee wien se mécht a léiert, dee gëtt am Himmelräich grouss genannt. 20 Well ech soen iech: Wann är Gerechtegkeet net méi grouss ass wéi déi vun de Schrëftgeléierten a Pharisäer, da gitt Dir op kee Fall an d'Kinnekräich vum Himmel eran. 21 Dir hutt héieren, datt et vun de fréiere Leit gesot gouf: Du solls net ëmbréngen; a jiddereen, deen ëmbréngt, muss virum Geriicht geriicht ginn. 22 Mä ech soen iech: Wien ouni Grond op säi Brudder rosen ass, riskéiert virum Geriicht; a wien zu sengem Brudder seet: "Raka", riskéiert virum Conseil; mä wien seet: "Du Narr", riskéiert am Hellefeier. 23 Wann Dir also Är Gabe op den Altor bréngt an Iech do drun erënnert, datt Äre Brudder eppes géint Iech huet; 24 Loosst däi Kaddo do virum Altor stoen a gitt fort; versöhn dech als éischt mat däi Brudder, an da komm a bréngt däi Kaddo. 25 Sidd séier averstan mat dengem Géigner, soulaang s du nach mat him um Wee bass, fir datt den Géigner dech net dem Riichter ausliwwert, an de Riichter dech dem Offizéier ausliwwert, an du an de Prisong gehäit gëss. 26 Amen, ech soen dir: Du wäerts guer net do erauskommen, bis du dee gréisste Fënnef bezuelt hues. 27 Dir hutt héieren, datt et vun de fréiere Leit gesot gouf: Du solls kee Ehebriech maachen. 28 Mä ech soen iech: Jiddereen, deen eng Fra ukuckt, fir se ze begierren, huet schonn a sengem Häerz Ehebriech mat hir begaangen. 29 A wann däi rietst A dech stéiert, räiss et eraus a gehei et vun dir ewech; well et ass dir besser, datt ee vun dengen Gliedmer verléiert, an net datt däi ganze Kierper an d'Häll gehäit gëtt. 30 A wann deng riets Hand dech stéiert, hakk se of a gehei se vun dir ewech; well et ass dir besser, datt ee vun dengen Gliedmer verléiert, an net datt däi ganze Kierper an d'Häll gehäit gëtt. 31 Et gouf gesot: Wien seng Fra fortléisst, soll hir e Scheedungsbréif ginn. 32 Mä ech soen iech: Wien seng Fra fortléisst, ausser aus Grënn vun der Hoerlechkeet, dee féiert dozou, datt si Ehebriech mécht; a wien eng gescheet Fra bestuet, dee mécht Ehebriech. 33 Dir hutt héieren, datt et vun de fréiere Leit gesot gouf: Du solls dech net opginn, mä du solls dem Här deng Eeder halen. 34 Mä ech soen iech: Schwiert guer net, weder beim Himmel, well et ass Gottes Troun. 35 Net bei der Äerd, well si ass säi Foussbänk; net bei Jerusalem, well si ass d'Stad vum grousse Kinnek. 36 Du solls och net bei däi Kapp schwieren, well du kanns keen eenzegen Hoer wäiss oder schwaarz maachen. 37 Mä Är Ried soll sinn: Jo, jo; Nee, nee; well alles wat méi ass wéi dat, kënnt vum Béisen. 38 Dir hutt héieren, datt gesot gouf: A fir A, Zänn fir Zänn. 39 Mä ech soen iech: Widdersetzt iech net géint dat Béist. Wien dech awer op déi riets Wang schléit, dréit him och déi aner zou. 40 A wann iergendeen dech viru Geriicht verkloen an däi Mantel ewechhëlt, da loosst him och däi Mantel kréien. 41 A wien dech zwéngt, eng Meil ze goen, go mat him zwou. 42 Gëff deem, deen dech freet, a wend dech net vun deem of, deen vun dir léine wëll. 43 Dir hutt héieren, datt gesot gouf: Du solls däi Noper gär hunn an däi Feind haassen. 44 Mä ech soen iech: Hutt är Feinde gär, seegent déi, déi iech verfluchen, maacht gutt deenen, déi iech haassen, a biet fir déi, déi iech veruechten a verfollegen; 45 Fir datt Dir Kanner vun Ärem Papp am Himmel kënnt sinn, well hie léisst seng Sonn opgoen iwwer déi Béis an déi Gutt, a léisst Reen iwwer déi Gerecht an déi Ongerecht.
2
Biergpriedegt
46 Wann Dir déi gär hutt, déi Iech gär hunn, wat fir e Loun hutt Dir dann? Maachen dat net och d'Steierzueler? 47 A wann Dir nëmmen Är Bridder begréisst, wat maacht Dir dann méi wéi anerer? Maachen d'Steierzueler dat net och? 48 Sidd also perfekt, sou wéi äre Papp am Himmel perfekt ass.
Matthäus 6:1-34 1 Passt op, datt Dir Är Almosen net virun de Mënsche maacht, fir vun hinne gesi ze ginn; soss kritt Dir kee Belounung vun Ärem Papp, deen am Himmel ass. 2 Dofir, wann s du deng Almosen gëss, da blos keng Trompett virun dir, wéi d'Heuchler an de Synagogen an op de Stroosse maachen, fir datt si vun de Mënsche geéiert ginn. Amen, ech soen iech: Si hunn hire Loun schonn. 3 Mee wann s du Almosen gëss, da soll deng lénks Hand net wëssen, wat deng riets Hand mécht: 4 Fir datt däi Gottesdéngscht am Versteck ass, an däi Papp, deen am Versteck gesäit, wäert dech am ëffentleche belounen. 5 A wann Dir biet, da sidd net wéi d'Heuchler; well si bieden gär an de Synagogen an op de Stroosseeck, fir datt si vun de Mënsche gesi ginn. Amen, ech soen iech: Si hunn hire Loun. 6 Mee wann s du biets, da gitt an däi Schlofzëmmer, a wann s du deng Dier zougemaach hues, biet zu däi Papp, deen am Verstoppen ass; an däi Papp, deen am Verstoppen gesäit, wäert dech am ëffentleche belounen. 7 Mee wann Dir biet, benotzt keng eidel Widderhuelungen, wéi d'Heiden et maachen; well si mengen, datt si wéinst hirem ville Ried erhéiert ginn. 8 Sidd dofir net wéi si; Äre Papp weess jo, wat Dir braucht, ier Dir hien frot. 9 Dofir biet Dir op dës Manéier: Eise Papp, deen am Himmel ass, däin Numm soll geheiligt ginn. 10 Däi Räich soll kommen. Däi Wëlle soll geschéien, sou wéi am Himmel, sou wéi och op der Äerd. 11 Gëff eis haut eist deeglecht Brout. 12 A verzeih eis eis Scholden, sou wéi mir eisen Schëllegen verzeien. 13 A féier eis net an d'Versuchung, mä befreit eis vum Béisen. Well däin ass d'Kinnekräich, an d'Muecht an d'Herrlechkeet fir ëmmer. Amen. 14 Wann Dir de Mënsche hir Schold verzeit, da verzeit och äre himmlesche Papp iech: 15 Mee wann Dir de Mënsche hir Schold net verzeit, da verzeit Äre Papp och net Är Schold. 16 Wann Dir fastet, da sidd net wéi d'Heuchler mat engem traurege Gesiicht; well si veränneren hiert Gesiicht, fir datt d'Mënsche se gesinn, datt si fasten. Amen, ech soen iech: Si hunn hire Belounung. 17 Mee wann s du fastest, da salb däi Kapp a wäsch däi Gesiicht; 18 datt du net de Mënsche gesäis, datt du faste gëss, mä dengem Papp, deen am Verstoppen ass; an däi Papp, deen am Verstoppen gesäit, wäert dech am ëffentleche belounen. 19 Sammelt iech keng Schätz op der Äerd, wou Mot a Rost zerstéieren, a wou Déif duerchbriechen a klauen: 20 Mee sammelt Iech Schätz am Himmel, wou weder Mot nach Rost verduerwen, a wou Déif net duerchbriechen nach klauen: 21 Well wou Äre Schatz ass, do wäert och Äert Häerz sinn. 22 D'Liicht vum Kierper ass d'A; wann also Äert A einfach ass, da wäert Äre ganze Kierper voller Liicht sinn. 23 Mee wann däin A schlecht ass, da wäert däi ganze Kierper voller Däischtert sinn. Wann also d'Liicht, dat an dir ass, Däischtert ass, wéi grouss ass déi Däischtert! 24 Kee Mënsch kann zwéi Meeschteren déngen; well entweder wäert hien deen een haassen an deen aneren gär hunn; oder hie wäert sech un deen een halen an deen aneren veruechten. Dir kënnt net Gott a Mammon déngen.
3
Biergpriedegt
25 Dofir soen ech iech: Maacht iech keng Suergen ëm äert Liewen, wat dir iesst oder drénkt, an och net ëm äert Kierper, wat dir undoen sollt. Ass d'Liewen net méi wéi d'Iessen an de Kierper wéi d'Kleeder? 26 Kuckt d'Vullen um Himmel: well si säen net, si ernten net a si sammelen net a Scheieren; awer ären himmlesche Papp erniert si. Sidd Dir net vill besser wéi si? 27 Wien vun iech kann, andeems hien sech Suergen mécht, eng Ell zu senger Gréisst bäifügen? 28 A firwat maacht Dir Iech Suergen ëm Kleeder? Kuckt d'Lilien um Feld, wéi se wuessen; si schaffen net a si spinnen net. 29 An awer soen ech iech: Net emol de Salomon a senger ganzer Herrlechkeet war sou ugedoe wéi ee vun dësen. 30 Wann Gott also d'Gras um Feld, dat haut do ass a muer an den Uewen gehäit gëtt, sou kleedt, soll hien iech dann net vill méi kleeden, Dir vu klengem Glawen? 31 Maacht Iech dofir keng Suergen a frot: Wat solle mir iessen, oder wat solle mir drénken, oder woumat solle mir eis undoen? 32 (Nëmmen no all dëse Saachen sichen d'Heiden:) Äre himmlesche Papp weess, datt Dir all dës Saachen braucht. 33 Mä sicht als éischt d'Kinnekräich vu Gott a seng Gerechtegkeet; an all dës Saache ginn iech derbäigesat. 34 Maacht Iech also keng Suergen ëm deen Dag muer, well deen Dag muer sech ëm seng eege Saachen këmmert. Dem Dag seng Béises ass genuch.
Matthäus 7:1-29 1 Uerteelt net, fir datt Dir net beurteelt gitt. 2 Well mat deem Uerteel, mat deem Dir urteelt, gitt Dir urteelt; a mat deem Mooss, mat deem Dir moosst, gëtt Iech erëm gemooss. 3 A firwat gesäis du de Splitter am A vun dengem Brudder, awer mierks du net de Balken an dengem eegenen A? 4 Oder wéi kanns du zu dengem Brudder soen: „Loos mech d'Spléck aus dengem A erauszéien; an do ass e Balken an dengem eegenen A?“ 5 Du Heuchler, huel als éischt de Balken aus dengem eegenen A eraus, an dann wäerts du kloer gesinn, fir de Splitter aus dem A vun dengem Brudder erauszezéien. 6 Gitt den Hënn net dat Hellegt, a werft Är Pärelen net virun d'Schwäin, fir datt se se net mat hire Féiss zertrëppelen, sech ëmdréinen an iech zerräissen. 7 Frot, an et gëtt iech ginn; sicht, an Dir fannt; klappt, an et gëtt iech opgemaach. 8 Well jiddereen, deen freet, kritt; a wien sicht, fënnt; an deem, deen uklappt, gëtt opgemaach. 9 Oder wéi ee Mënsch gëtt et ënner iech, deen säi Jong e Steen gëtt, wann hie Brout freet? 10 Oder wann hie sech ëm e Fësch freet, gëtt hie him dann eng Schlaang? 11 Wann Dir also, déi béis sidd, wësst, wéi Dir Äre Kanner gutt Kaddoe gitt, wéi vill méi wäert Äre Papp, deen am Himmel ass, deenen Gutt Saache ginn, déi hie froen? 12 Dofir maacht och all dat, wat Dir wëllt, datt d'Mënsche Iech maachen, dat maacht Dir hinnen; well dat ass d'Gesetz an d'Prophéiten. 13 Gitt eran duerch dat engt Paart, well breet ass d'Paart a breet ass de Wee, deen an d'Zerstéierung féiert, an et ginn der vill, déi duerch hien eran ginn. 14 Well eng ass d'Paart, an eng ass de Wee, deen zum Liewe féiert, an et gëtt wéineg, déi e fannen. 15 Passt op déi falsch Prophéiten op, déi a Schofskleeder bei iech kommen, awer bannenzeg si si rofzeg Wëllef. 16 Dir kënnt se un hire Friichten erkennen. Plëszt een Drauwe vun Dären oder Feigen vun Distelen? 17 Sou dréit all gudde Bam gutt Friichten, mä e schlechte Bam dréit schlecht Friichten.
4
Biergpriedegt
18 E gudde Bam kann keng schlecht Friichten droen, an e verdorwene Bam kann och keng gutt Friichten droen. 19 Jiddwer Bam, deen keng gutt Friichten dréit, gëtt ofgehackt an an d'Feier gehäit. 20 Dofir kënnt Dir se un hire Friichten erkennen. 21 Net jiddereen, deen zu mir seet: 'Här, Här!', kënnt an d'Himmelräich eran, mee deen, deen de Wëlle vu mengem Papp am Himmel mécht. 22 Vill wäerten un deem Dag zu mir soen: Här, Här, hu mir net an Ärem Numm prophezeit? an an Ärem Numm Dämonen erausgedriwwen? an an Ärem Numm vill Wonnerwierker gemaach? 23 An dann wäert ech hinne bekennen: Ech kannte iech ni; gitt fort vu mir, Dir, déi Ongerechtegkeet maachen. 24 Wien dofir dës Wierder vu mir héiert a se mécht, deen vergläiche ech mat engem weise Mann, deen säin Haus op engem Fiels gebaut huet: 25 An de Reen ass erofkomm, an d'Iwwerschwemmunge koumen, an d'Wand hunn geblosen a géint dat Haus geschloen; an et ass net zesummegefall, well et op engem Fiels gegrënnt war. 26 A jiddereen, deen dës Wierder vu mir héiert an se net mécht, dee gëtt mat engem domme Mann verglach, deen säin Haus op Sand gebaut huet: 27 An de Reen ass erofkomm, an d'Iwwerschwemmunge koumen, an d'Wand hunn geblosen a géint dat Haus geschloen; an et ass zesummegefall, a säi Fall war grouss. 28 An et ass geschitt, wéi de Jesus dës Wierder fäerdeg hat, waren d'Leit iwwer seng Léier erstaunt: 29 Hie huet si nämlech geléiert wéi een, deen Autoritéit huet, an net wéi d'Schrëftgeléiert.
5