Luxembourgish - The Reality of Hell

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28

Pentateuch an Geschicht Well e Feier ass a mengem Roserei entzündet, an et wäert bis an déi ënnescht Häll brennen, an et wäert d'Äerd mat hirem Uebst verbrennen, an d'Fundamenter vun de Bierger a Brand setzen.

Deuteronomium 32:22 D'Leed vun der Hell huet mech ëmginn; d'Fal vum Doud huet mech virgeworf; a menger Nout hunn ech den Här geruff, a mäi Gott geruff; an hien huet meng Stëmm aus sengem Tempel héieren, a mäi Ruff ass a seng Oueren komm. 2 Samuel 22:6-7

Poesie Kanns du duerch Sich Gott erausfannen? Kanns du den Allmächtege bis zur Perfektioun erausfannen?

Hie ass sou héich wéi den Himmel; wat kanns du maachen? Déif wéi d'Häll; wat kanns du wëssen?

Hiob 11:7-8 D'Häll ass plakeg virun him, an d'Zerstéierung huet keng Deckung. Hiob 26:6 Déi Béis ginn an d'Häll gehäit, an all d'Natiounen, déi Gott vergiessen. Psalm 9:17 Well du wäerts meng Séil net an der Hell loossen, an du wäerts däin Hellegen net d'Verfall gesinn loossen. Psalm 16:10 D'Leed vun der Hell huet mech ëmginn, d'Fal vum Doud huet mech bewahrt. Psalm 18:5 Den Doud soll se gräifen, a si solle séier an d'Häll erofgoen, well d'Béisheet an hire Wunnengen an ënnert hinnen ass. Psalm 55:15 Well grouss ass deng Barmhäerzegkeet géintiwwer mir, an du hues meng Séil aus der déifster Hell befreit. Psalm 86:13 D'Leed vum Doud huet mech ëmginn, an d'Péng vun der Hell huet mech gepackt: Ech hunn Onrou a Leed fonnt. Psalm 116:3

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 Wann ech an den Himmel eropklamme, bass du do; wann ech mäi Bett an der Hell maachen, kuck, du bass do. Psalm 139:8 Well d'Lëpse vun enger friemer Fra drëpsen wéi eng Hunneg, an hire Mond ass méi glat wéi Ueleg: Mee hiert Enn ass batter wéi Wermut, schaarf wéi e zweeschneidegt Schwäert. Hir Féiss ginn an den Doud erof; hir Schrëtt gräifen an d'Häll. Spréch 5:3-5 Lauschtert mir elo, Kanner, a gitt op d'Wierder vu mengem Mond opmierksam. Loosst Äert Häerz net op hir Weeër ofwäichen, gitt net op hir Weeër irr. Well si huet vill Verletzter erofgehäit, jo, vill staark Männer goufe vun hir ëmbruecht. Hiert Haus ass de Wee an d'Häll, deen an d'Kamere vum Doud erofgeet. Spréch 7:24-27 Eng domm Fra ass lächerlech: si ass einfach a weess näischt. Well si sëtzt virun der Dier vun hirem Haus, op engem Stull an den héije Plazen vun der Stad, fir Passagéier ze ruffen, déi op hirem Wee goen: Wien einfach ass, soll hei eran goen; an deem, deem et u Verstand feelt, seet si zu him: Geklaut Waasser ass séiss, a Brout, dat am Geheimen giess gëtt, ass agreabel. Mee hie weess net, datt déi Doudeg do sinn; an datt hir Gäscht an den Déiften vun der Hell sinn. Spréch 9:13-18 D'Häll an d'Zerstéierung leien virum Här: wéi vill méi wéi d'Häerzer vun de Mënschekanner? De Wee vum Liewen ass uewen fir de Weise, fir datt hie vun der Häll ënnen erausgoe kann. Spréch 15:11,24 Halt dem Kand keng Korrektur zréck, well wann Dir et mat der Stäip schloe géift, stierft et net. Dir sollt et mat der Stäip schloe a seng Séil aus der Hell retten. Spréch 23:13-14 D'Häll an d'Zerstéierung sinn ni voll; sou sinn d'Aen vum Mënsch ni zefridden. Spréch 27:20

Prophezeiung Dofir huet d'Häll sech vergréissert an hire Mond ouni Mooss opgemaach: an hir Herrlechkeet, hir Villfalt, hire Glanz, an déi, déi sech freeën, wäerten an si erofkommen. Jesaja 5:14 D'Häll vun ënnen beweegt sech fir dech, fir dech bei dengem Kommen ze begéinen; si erweckt déi Doudeg fir dech, all d'Héichst vun der Äerd; si huet all d'Kinneke vun de Vëlker vun hiren Trounen erweckt. Awer du wäerts an d'Häll erofgestürzt ginn, an d'Déiften vum Gruef. Jesaja 14:9,15 Well Dir sot: Mir hunn e Bund mam Doud gemaach, a mat der Häll si mir en Accord; wann déi iwwerschwemmt Plag duerchgeet, da kënnt se net bei eis; well mir hunn d'Ligen zu eiser Schutzplaz gemaach, a mir hunn eis ënner Falschheet verstoppt. An Äre Bund mam Doud gëtt annuléiert, an Äert Accord mat der Häll gëtt net bestoen; wann déi iwwerschwemmt Plag duerchgeet, da gitt Dir dovunner erofgetrëppelt. Jesaja 28:15,18 An du bass mat Salb zum Kinnek gaangen, an hues deng Parfumen verstäerkt, an hues deng Boten wäit ewech geschéckt, an hues dech bis an d'Häll erofgesat. Jesaja 57:9 Ech hunn d'Natiounen beim Klang vu sengem Fall zidderen gelooss, wéi ech hien an d'Häll erofgehäit hunn, mat deenen, déi an d'Lach erofkommen: an all d'Beem vun Eden, déi Ausgewielt a Bescht vum Libanon, all déi Waasser drénken, sollen an den ënneschte Géigenden vun der Äerd

2

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 getréischt ginn. Si sinn och mat him an d'Häll erofgaang, zu deenen, déi mam Schwäert ëmbruecht goufen; an déi, déi säin Aarm waren, déi ënner sengem Schiet an der Mëtt vun den Heiden gelieft hunn. Ezekiel 31:16-17 Déi Stäerk ënnert de Mächtege wäerten him aus der Mëtt vun der Hell mat deenen schwätzen, déi him hëllefen: Si sinn erofgaangen, si leien onbeschnidden, ëmbruecht vum Schwäert. A si wäerten net mat de Mächtege leien, déi vun den Onbeschniddene gefall sinn, déi mat hire Krichswaffen an d'Häll erofgaange sinn; a si hunn hir Schwäerter ënner hire Käpp geluecht, awer hir Ongerechtegkeeten wäerten op hire Schanken sinn, obwuel se den Angscht vun de Mächtegen am Land vun de Liewege waren. Ezekiel 32:21,27 Och wann si an d'Häll gruewen, do wäert meng Hand si huelen; och wann si an den Himmel klammen, do wäert ech si erofbréngen: Amos 9:2 An huet gesot: Ech hunn aus menger Leed zum Här geruff, an hien huet mech erhéiert; aus dem Bauch vun der Häll hunn ech geruff, an du hues meng Stëmm héieren. Jona 2:2 Jo och, well hie sech duerch Wäin treitert, ass hie stolz a bleift net doheem, hie vergréissert säi Verlaangen wéi d'Häll, an ass wéi den Doud, a kann net zefridden gestallt ginn, mä versammelt all Natiounen zu sech, a sammelt all d'Vëlker zu sech. Habakkuk 2:5

Evangelien an Apostelgeschichten Mä ech soen iech: Jiddereen, deen ouni Grond op säi Brudder rosen ass, muss virum Geriicht geriicht ginn. A jiddereen, deen zu sengem Brudder seet: "Raka", muss virum Conseil geriicht ginn. Mä jiddereen, deen seet: "Du Narr", muss virum Hellefeier geriicht ginn. A wann däi rietst A dech stéisst, räisst et eraus a geheiw et vun dir ewech. Et ass dir gutt, datt ee vun dengen Gliedmaßen ëmgeet, an net datt däi ganze Kierper an d'Häll gehäit gëtt. A wann deng riets Hand dech stéisst, hak se of a geheiw se vun dir ewech. Et ass dir gutt, datt ee vun dengen Gliedmaßen ëmgeet, an net datt däi ganze Kierper an d'Häll gehäit gëtt. Matthäus 5:22,29-30 A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 An du, Kapernaum, deen bis zum Himmel erhuewe gouf, du gëss an d'Häll erofgestürzt; well wann déi mächteg Wierker, déi an dir gemaach goufen, zu Sodom gemaach gi wieren, wier et bis haut bliwwen. Matthäus 11:23 An ech soen dir och: Du bass de Péitrus, an op dësem Fiels wäert ech meng Kierch bauen, an d'Paarte vun der Häll wäerten se net iwwerwältegen. Matthäus 16:18 A wann däin A dech stéiert, räiss et eraus a gehei et vun dir ewech. Et ass besser fir dech mat engem A an d'Liewen eranzegoen, wéi mat zwéi Aen an d'Häll geheit ze ginn. Matthäus 18:9 Wee iech, Schrëftgeléiert a Pharisäer, Heuchler! Dir reest iwwer Mier a Land, fir ee Proselyt ze maachen, a wann hien et ginn ass, maacht Dir hien duebel sou vill zu engem Kand vun der Hell wéi iech selwer. Schlaangen, Nachsgebuert, wéi kënnt Dir dem Veruerteelung vun der Hell entkommen?

Matthäus 23:15,33

3

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 A wann deng Hand dech stéisst, hak se of! Et ass besser fir dech vermühlt an d'Liewen eranzegoen, wéi mat zwou Hänn an d'Häll ze goen, an d'Feier, dat ni ausgeläscht gëtt. A wann däi Fouss dech stéisst, hak en of! Et ass besser fir dech halt an d'Liewen eranzegoen, wéi mat zwou Féiss an d'Häll ze geheien, an d'Feier, dat ni ausgeläscht gëtt. A wann däin A dech stéisst, räiss et eraus! Et ass besser fir dech mat engem A an d'Kinnekräich vu Gott eranzegoen, wéi mat zwou Aen an d'Häll ze geheien. Markus 9:43,45,47 An du, Kapernaum, deen bis zum Himmel erhuewe gouf, du wäerts an d'Häll erofgestoussen ginn.

Lukas 10:15 Mä ech wäert iech virweisen, vir wiem Dir Angscht hutt: Angscht virun him, deen, nodeems hien ëmbruecht huet, d'Muecht huet, an d'Häll ze geheien; jo, ech soen iech: Angscht virun him. Lukas 12:5 An an der Hell huet hien seng Aen opgehuewen, wéi hien a Qualen war, an huet den Abraham wäit ewech gesinn, an de Lazarus a sengem Broscht. Lukas 16:23 Well du wäerts meng Séil net an der Hell verloossen, an du wäerts däin Hellegen net zouloossen, d'Verdënnung ze gesinn. Hie gesinn dat virdru a schwätzt vun der Operstéiung vu Christus, datt seng Séil net an der Hell verlooss gouf, a säi Fleesch d'Verdënnung net gesinn huet. Apostelgeschicht 2:27,31

Epistelen an Offenbarung An d'Zong ass e Feier, eng Welt vun Ongerechtegkeet: sou ass d'Zong ënner eise Gliedmer, datt se de ganze Kierper verontreinigt an de Laf vun der Natur a Brand setzt; an se gëtt vun der Hell a Brand gesat. Jakobus 3:6 Well wann Gott d'Engele, déi gesënnegt hunn, net verschount huet, mä se an d'Häll gehäit huet an se a Ketten vun der Däischtert iwwerginn huet, fir se fir d'Uerteel agespaart ze halen, 2. Péitrus 2:4 Ech sinn deejéinegen, deen lieft, an ech war dout; an, kuck, ech sinn lieweg fir ëmmer, Amen; an ech hunn d'Schlëssel vun der Hell an vum Doud. Offenbarung 1:18 An ech hunn gekuckt, an do war e blasst Päerd; a säin Numm, deen drop souz, war Doud, an d'Häll ass him nogaang. An hinne gouf Muecht iwwer de véierte Deel vun der Äerd ginn, fir mat Schwäert, Honger, Doud a Béischten op der Äerd ëmzebréngen. Offenbarung 6:8 An d'Mier huet déi Doudeg zréckginn, déi dran waren; an den Doud an d'Häll hunn déi Doudeg zréckginn, déi an hinne waren; an all Mënsch gouf no senge Wierker beurteelt. An den Doud an d'Häll goufen an de Feierséi gehäit. Dëst ass den zweeten Doud. Offenbarung 20:13-14

Apokryphen Meng Hänn wäerten dech bedecken, sou datt deng Kanner d'Häll net gesinn. 2 Esdras 2:29 Vläicht géifs du mir soen: Ech sinn ni an d'Déift erofgaangen, nach an d'Häll, nach sinn ech jee an den Himmel eropgeklommen. 2 Esra 4:8 4

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 D'Wuerzel vum Béisen ass virun dir versiegelt, Schwächt an de Mott sinn virun dir verstoppt, an d'Verdorwenheet ass an d'Häll geflücht fir vergiess ze ginn: 2 Esdras 8:53 Well hie pescht a baart Barmhäerzegkeet; hie féiert an d'Häll erof a bréngt se erëm erop; a keen kann senger Hand entkommen. Tobit 13:2 Well du hues d'Muecht iwwer Liewen an Doud: du féiers zu de Paarte vun der Häll a bréngs erëm erop. Wäisheet vum Salomon 16:13 Mä si hunn déi selwecht Schlof an där Nuecht geschlof, deen tatsächlech onerdréiglech war, an deen aus dem Déifpunkt vun der inévitabler Häll iwwer si koum, Wäisheet vum Salomon 17:14 De Wee vun de Sënner ass mat Steng einfach gemaach, awer um Enn dovun ass d'Häll.

Ecclesiasticus 21:10 E Gebied vum Jesus, dem Jong vum Sirach. Ech soen dir Merci, o Här a Kinnek, a luewen dech, o Gott, mäi Retter: Ech luewen däin Numm: Well du bass mäi Verdeedeger an Helfer, an hues mäi Kierper virun der Zerstéierung a virun der Fal vun der verleumderescher Zong a virun de Lëpsen, déi Ligen erzielen, geschützt, an hues mäi Helfer géint meng Géigner gewiescht: An hues mech, no der Villzuel vun denger Barmhäerzegkeet an der Gréisst vun dengem Numm, vun den Zänn vun deenen, déi bereet waren, mech ze verschléngen, an aus den Hänn vun deenen, déi mäi Liewe gesicht hunn, a virun de ville Leed, déi ech hat; Virum Erstéckung vum Feier op all Säit, an aus der Mëtt vum Feier, dat ech net ugefaangen hunn; Aus der Déift vum Bauch vun der Hell, virun enger onreiner Zong a vu léinende Wierder. Duerch eng Uklo géint de Kinnek vun enger ongerechter Zong ass meng Séil dem Doud no komm, mäi Liewen war no bei der Hell ënnen. Si hunn mech vun alle Säiten ëmginn, an et war kee Mënsch, deen mir gehollef huet: Ech hunn op d'Hëllef vu Mënsche gewaart, awer et war keen do. Dunn hunn ech un Är Barmhäerzegkeet geduecht, Här, an un Är Wierker vun fréier, wéi Dir déi befreit, déi op Iech waarden, a si aus der Hand vun de Feinde rett. Ecclesiasticus 51:1-8 O Ananias, Azaria a Misael, lueft den Här: lueft a verbréngt hien iwwer alles fir ëmmer! Well hien huet eis aus der Hell gerett, an eis aus der Hand vum Doud gerett, an eis aus dem Uewen an der brennender Flam gerett: souguer aus dem Feier huet hien eis gerett. Gebied vum Asaria 1:66

Enoch An an deenen Deeg wäert d'Äerd och dat zréckginn, wat hir uvertraut gouf, an d'Sheol wäert och dat zréckginn, wat se kritt huet, an d'Häll wäert dat zréckginn, wat se schëlleg ass. Enoch 51:1

Verluer Bicher vun der Bibel Evangelium vum Nikodemus 13 1 O Här Jesus a Papp, du bass Gott, och d'Operstéiung an d'Liewen vun den Doudegen, gëff eis d'Erlaabnes, deng Geheimnisser ze verkënnegen, déi mir nom Doud gesinn hunn, déi zu dengem Kräiz gehéieren; well mir sinn bei dengem Numm geschwuer.

2 Well du hues dengen Dénger verbueden, déi geheim Saachen ze verkënnegen, déi duerch deng göttlech Kraaft an der Hell gemaach goufen.

5

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 3 Wéi mir mat eise Pappen an d'Déift vun der Hell gesat goufen, an der Schwaarzheet vun der Däischtert, ass op eemol d'Faarf vun der Sonn wéi Gold opgedaucht, an e staarkt violett Liicht huet d'Plaz beliicht.

4 Gläich drop huet den Adam, de Papp vun der ganzer Mënschheet, mat all de Patriarchen a Prophéiten, sech gefreet a gesot: Dëst Liicht ass den Auteur vum éiwege Liicht, deen versprach huet, eis an d'éiwegt Liicht ze bréngen.

5 Dunn huet de Prophet Jesaja geruff a gesot: "Dëst ass d'Liicht vum Papp a vum Jong vu Gott, no menger Prophezeiung, wéi ech op der Äerd gelieft hunn."

6 D'Land Sabulon an d'Land Nephthalim iwwer de Jordan, e Vollek, dat an der Däischtert gewandelt huet, huet e grousst Liicht gesinn; an deenen, déi am Schiet vum Doud gelieft hunn, ass d'Liicht opgaangen. An elo ass hie komm an huet eis erliicht, déi am Doud souzen.

7 An iwwerdeems mir all eis iwwer d'Liicht gefreet hunn, dat op eis geschéngt huet, koum eise Papp Simeon bei eis, huet déi ganz Gesellschaft gelueft a gesot: "Verherrlecht den Här Jesus Christus, de Jong vu Gott."

8 Deen ech, wéi ech nach e Puppelchen am Tempel war, an d'Äerm geholl hunn, an, beweegt vum Hellege Geescht, zu him gesot hunn a bekennt hunn: "Elo hunn meng Aen däi Rettung gesinn, déi du virbereet hues, e Liicht fir d'Heiden an d'Herrlechkeet vun dengem Vollek Israel."

9 All déi Helleg, déi an der Déift vun der Hell waren, hunn sech ëmsou méi gefreet, wéi se dat héieren hunn.

10 Duerno koum een eraus, wéi e klenge Einsiedler, an all Mënsch huet hie gefrot: "Wien bass du?"

11 Hien huet geäntwert: „Ech sinn d'Stëmm vun engem, deen an der Wüst rifft: Johannes den Däufer an de Prophet vum Allerhéchsten, deen him virgaangen ass, fir säi Wee virzebereeden, fir sengem Vollek d'Erkenntnis vun der Erléisung ze ginn, fir d'Verzeiung vun de Sënnen.“ 12 An ech, de Johannes, wéi ech de Jesus bei mech kommen gesinn hunn, vum Hellege Geescht beweegt, hunn ech gesot: Kuckt d'Lämmche vu Gott, kuckt hien, deen d'Sënne vun der Welt ewechhëlt.

13 An ech hunn hien am Jordan gedeeft, an hunn den Hellege Geescht a Form vun enger Dauw op hie erofkommen gesinn, an eng Stëmm vum Himmel héieren, déi sot: Dëst ass mäi léiwe Jong, un deem ech Freed hunn.

14 An elo, wéi ech virun him gaange sinn, sinn ech hei erofkomm, fir iech ze soen, datt de Jong vu Gott eis als nächstes besiche wäert, an, wéi den Opschwong vun uewen, bei eis kënnt, déi an der Däischtert an dem Schiet vum Doud sinn.

Evangelium vum Nikodemus 14 1 Wéi den éischte Mënsch, eise Papp Adam, dës Saachen héieren huet, datt de Jesus am Jordan gedeeft gi war, huet hien säi Jong Seth geruff a gesot: 2 Erkläer dengen Jongen, de Patriarchen a Prophéiten, alles, wat du vum Michael, dem Äerzengel, héieren hues, wéi ech dech un d'Paarte vum Paradäis geschéckt hunn, fir Gott ze bieden, datt hie mäi Kapp salbt, wann ech krank wier.

3 Dunn ass de Seth bei d'Patriarchen a Prophéiten komm a sot: "Ech, Seth, wéi ech zu Gott virun de Paarte vum Paradäis gebiet hunn, hunn den Engel vum Här, de Michael, mir erschéngen a soen: 'Ech sinn vum Här bei dech geschéckt ginn; ech sinn ernannt, fir iwwer d'mënschlech Kierper ze prezen.'"

4 Ech soen dir, Seth, biet net mat Tréinen zu Gott a froe hien net ëm d'Ueleg vum Bam vun der Barmhäerzegkeet, mat deem hie säi Papp Adam géint seng Kappwéi salbt; 5 Well du kanns et op keng Manéier kréien bis zum leschten Dag an zu den leschten Zäiten, nämlech bis fënnefdausend a fënnefhonnert Joer vergaange sinn.

6 Dann wäert Christus, de barmhäerzegste Jong vu Gott, op d'Äerd kommen, fir de mënschleche Kierper vum Adam erëm opzewecken, an zur selwechter Zäit och d'Läiche vun den Doudegen, a wann hie kënnt, gëtt hie am Jordan gedeeft: 6

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 7 Dann wäert hien all déi, déi un hie gleewen, mat dem Ueleg vu senger Barmhäerzegkeet salben; an d'Ueleg vu senger Barmhäerzegkeet wäert fir déi zukünfteg Generatiounen weiderginn, fir déi, déi aus Waasser an dem Hellege Geescht zum éiwege Liewen gebuer ginn.

8 A wann zu där Zäit de barmhäerzegste Jong vu Gott, Christus Jesus, op d'Äerd erofkënnt, wäert hien eise Papp Adam an d'Paradies féieren, zum Bam vun der Barmhäerzegkeet.

9 Wéi all d'Patriarchen a Prophéiten all dës Saachen vum Seth héieren hunn, hunn si sech nach méi gefreet.

Evangelium vum Nikodemus 15 1 Wärend all d'Helleg sech gefreet hunn, kuckt, de Satan, de Prënz a Kapitän vum Doud, sot zum Prënz vun der Häll: 2 Maacht Iech prett, de Jesus vun Nazareth selwer z'empfänken, deen sech mat der Tatsaach beschwéiert huet, datt hie de Jong vu Gott wier, awer trotzdem e Mann war, deen Angscht virum Doud hat a gesot huet: „Meng Séil ass bis zum Doud bedrunn.“ 3 Ausserdeem huet hien mir a villen aneren vill Verletzungen ugedoen; well déi, déi ech blann a lahm gemaach hunn, an och déi, déi ech mat verschiddenen Däiwelen gepéinegt hunn, huet hien duerch säi Wuert geheelt; jo, an déi, déi ech dout bei dech bruecht hunn, huet hien dir mat Gewalt ewechgeholl.

4 Dorop huet de Prënz vun der Häll dem Satan geäntwert: Wien ass dee sou mächtege Prënz, deen awer Angscht virum Doud huet?

5 Well all d'Muechthären vun der Äerd ënnerworf menger Muecht, déi du duerch deng Muecht ënnerworf hues.

6 Mee wann hien a senger mënschlecher Natur sou mächteg ass, bestätegen ech Iech fir Wourecht, datt hien a senger göttlecher Natur allmächteg ass, a kee Mënsch kann senger Kraaft widderstoen.

7 Wéi hien dofir gesot huet, hie hätt Angscht virum Doud, wollt hien dech an d'Fal zéien, an et wäert dir fir ëmmer onglécklech sinn.

8 Dunn huet de Satan dem Prënz vun der Häll geäntwert a gesot: Firwat hues du Zweiwel ausgedréckt a gefaart, de Jesus vun Nazareth unzehuelen, souwuel däi Géigner wéi och mäin?

9 Wat mech ugeet, ech hunn hien tentéiert a meng al Leit, d'Judden, mat Eifer a Roserei géint hien opgereegt?

10 Ech hunn d'Spies fir säi Leed geschäerft; ech hunn d'Gall an den Esseg gemëscht an him den Uerder ginn, en ze drénken; ech hunn d'Kräiz virbereet, fir hien ze kräizegen, an d'Neel, fir dem Ibis seng Hänn a Féiss ze duerchbriechen; an elo ass säin Doud no, ech bréngen hien heiher, ënnerworf dir a mir.

11 Dunn huet de Prënz vun der Häll geäntwert a gesot: "Du hues mir elo grad gesot, datt hien mir déi Doudeg mat Gewalt ewechgeholl huet."

12 Déi, déi hei festgehale goufen, bis se erëm op der Äerd liewe sollten, goufen hei ewechgeholl, net duerch hir eege Kraaft, mä duerch Gebieder, déi zu Gott gemaach goufen, an hiren allmächtege Gott huet se mir ewechgeholl.

13 Wien ass dann dee Jesus vun Nazareth, deen duerch säi Wuert déi Doudeg vu mir ewechgeholl huet, ouni zu Gott ze bieden?

14 Vläicht ass et dee selwechten, deen de Lazarus mir ewechgeholl huet, nodeems hie véier Deeg dout war, an deen souwuel gestonk wéi och verfault war, an deen ech als Doudege besat hat, awer hien duerch seng Kraaft zum Liewen erweckt huet.

15 Den Satan huet geäntwert a gesot: „Et ass genau dee selwechte Mënsch, de Jesus vun Nazareth.“ 16 Wéi de Prënz vun der Häll dat héieren huet, sot hien zu him: "Ech schwieren dech bei den Uerder, déi dir a mir gehéieren, datt du hien net bei mech bréngs."

17 Wéi ech vun der Kraaft vu sengem Wuert héieren hunn, hunn ech virun Angscht geziddert, an all meng ongëlleg Gesellschaft war gläichzäiteg opgereegt; 7

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 18 A mir konnten de Lazarus net festhalen, mä hie huet sech selwer gerëselt, an mat all Zeeche vu Béiswëllegkeet ass hien direkt vun eis fortgaang; an d'Äerd, an där dem Lazarus säi Läich louch, huet hien direkt lieweg erausgehäit.

19 An ech weess elo, datt hien den allmächtege Gott ass, deen esou Saache maache kann, deen a senger Herrschaft a mächteg a senger mënschlecher Natur ass, deen de Retter vun der Mënschheet ass.

20 Bréngt dëse Mënsch also net heiher, well hie wäert all déi fräiloossen, déi ech wéinst Ongleewe festhalen a mat de Fesselen vun hire Sënne gebonnen hunn, an hie wäert se an d'éiwegt Liewen féieren.

Evangelium vum Nikodemus 16 1 An iwwerdeems den Satan an de Prënz vun der Häll sou mateneen geschwat hunn, koum op eemol eng Stëmm wéi vun Donner an dem Geräisch vu Wand, déi sot: Hieft är Paarte op, o Dir Prënzen; a hieft iech op, o éiweg Paarte, an de Kinnek vun der Herrlechkeet soll erankommen.

2 Wéi de Prënz vun der Häll dat héieren huet, sot hien zum Satan: "Géi fort vu mir a verléis meng Wunnengen; wann Dir e mächtege Krieger sidd, da kämpft mam Kinnek vun der Herrlechkeet."

Awer wat hutt Dir mat him ze dinn?

3 An hien huet hien aus senge Wunnplazen erausgehäit.

4 An de Prënz sot zu senge béiswëllege Beamten: "Maacht d'Messengpaarte vun der Grausamkeet zou, a befestegt se mat Eisengitter, a kämpft muteg, fir datt mir net gefaange geholl ginn."

5 Mä wéi déi ganz Gesellschaft vun den Hellegen dat héieren huet, hunn si mat lauter Stëmm vum Roserei zum Prënz vun der Häll geschwat: 6 Maach deng Paarte op, fir datt de Kinnek vun der Herrlechkeet erantrëtt.

7 An den hellege Prophet David huet geruff a gesot: Hunn ech net wierklech, wéi ech op der Äerd war, prophezeit a gesot: O, datt d'Mënsche den Här fir seng Guttheet a fir seng wonnerbar Wierker un d'Mënschekanner luewen!

8 Well hien huet d'Messegpaarte gebrach an d'Eisengitter duerchgeschnidden. Hie huet se wéinst hirer Ongerechtegkeet gefaangen, a wéinst hirer Ongerechtegkeet gi se geplot.

9 Duerno huet en anere Prophet, nämlech den hellege Jesaja, op déiselwecht Manéier zu all den Hellegen geschwat: Hunn ech iech net richteg prophezeit, wéi ech op der Äerd gelieft hunn?

10 Déi Doudeg wäerten erëm lieweg sinn, an déi, déi an hire Griewer sinn, wäerten erëm opstoen, an déi, déi an der Äerd sinn, wäerten sech freeën; well den Tau, deen vum Här kënnt, wäert si befreien.

11 An ech hunn op enger anerer Plaz gesot: O Doud, wou ass däi Victoire? O Doud, wou ass däi Stachel?

12 Wéi all déi Helleg dës Saachen vum Jesaja héieren hunn, soten si zum Prënz vun der Häll: "Maach elo deng Paarten op a huel deng eisen Gitteren ewech; well du wäerts elo gebonnen sinn a keng Muecht méi hunn."

13 Dunn koum eng grouss Stëmm, wéi den Toun vun engem Donner, déi sot: Hieft är Paarte op, Dir Prënzen; a hieft iech op, Dir Paarte vun der Häll, an de Kinnek vun der Herrlechkeet wäert erangoen.

14 De Prënz vun der Häll, deen déiselwecht Stëmm héieren huet, huet geruff, wéi wann hien et net gewosst hätt: "Wien ass de Kinnek vun der Herrlechkeet?"

15 Den David huet dem Prënz vun der Häll geäntwert a gesot: "Ech verstinn d'Wierder vun där Stëmm, well ech se duerch säi Geescht geschwat hunn." An elo, wéi ech uewe gesot hunn, soen ech dir: Den Här, staark a mächteg, den Här, mächteg am Kampf: hien ass de Kinnek vun der Herrlechkeet, an hien ass den Här am Himmel an op der Äerd; 16 Hie kuckt erof, fir d'Stéin vun de Prisonéier ze héieren, an déi fräizeloossen, déi zum Doud veruerteelt sinn.

17 An elo, du dreckegen a stinkende Prënz vun der Häll, maach deng Paarten op, fir datt de Kinnek vun der Herrlechkeet erantrëtt; well hien ass den Här vum Himmel an der Äerd.

8

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 18 Wärend den David dat gesot huet, ass den Här, deen allmächteg ass, a Form vun engem Mënsch opgedaucht an huet déi Plazen erliicht, déi virdru schonn an Däischtert waren, 19 An huet d'Fesselen zerbrach, déi virdru net zerbrach konnte ginn; an huet mat senger onbesiegbarer Kraaft déi besicht, déi an der déiwer Däischtert vun der Ongerechtegkeet an dem Schiet vum Doud vun der Sënn souzen.

Evangelium vum Nikodemus 17 1 Wéi den onéierlechen Doud a seng grausam Offizéier dës Saachen héieren hunn, goufen si an hire verschiddene Kinnekräicher vun Angscht erfaasst, wéi si d'Kloerheet vum Liicht gesinn hunn, 2 An de Christus selwer ass op eemol an hire Wunnengen opgetrueden; si hunn dofir geruff a gesot: Mir sinn duerch dech gebonnen; du schéngs eis Verwirrung virum Här ze wëllen.

3 Wien bass du, deen kee Zeeche vu Verfall huet, ausser deem helle Ausgesinn, dat e volle Beweis vun denger Gréisst ass, op dat du awer schéngt guer keng Notiz ze huelen?

4 Wien bass du, sou mächteg a sou schwaach, sou grouss a sou kleng, e gemeine an awer e Soldat vum éischte Rang, deen a Form vun engem Dénger wéi en normale Soldat kommandéiere kann?

5 De Kinnek vun der Herrlechkeet, dout a lieweg, obwuel emol um Kräiz ëmbruecht?

6 Wien läit dout am Graf a sidd lieweg bei eis erofkomm, an an dengem Doud hunn all d'Kreaturen geziddert, an all d'Stäre goufen geréckelt, an elo hues du deng Fräiheet ënnert den Doudegen a stéiers eis Legiounen op d'Stéierung?

7 Wien bass du, deen d'Gefangener befreit, déi vun der ursprénglecher Sënn a Ketten gehale goufen, a se an hir fréier Fräiheet bréngt?

8 Wien bass du, deen esou e glorräicht an göttlecht Liicht iwwer déi verbreet, déi duerch d'Däischtert vun der Sënn blann gemaach goufen?

9 Op déiselwecht Aart a Weis goufen all d'Legiounen vun den Däiwele vum selwechten Entsetzen erfaasst, a mat der ënnerdréckender Angscht hunn si geruff a gesot: 10 Wou kënnt et hier, o du Jesus Christus, datt du e Mann bass, deen esou mächteg a glorräich a Majestéit ass, sou hell, datt en kee Fleck huet, a sou reng, datt en kee Verbriechen huet? Well déi ënnescht Welt vun der Äerd, déi eis bis elo ënnerworf war, a vu wou mir Tribut kruten, huet eis ni virdrun sou en Doudege geschéckt, ni sou Kaddoe wéi dës un d'Prinzen vun der Hell geschéckt.

11 Wien bass du also, deen mat sou vill Courage an eis Wunnengen trëtt, an net nëmmen keng Angscht huet, eis mat de gréisste Strofe ze menacéieren, mä och beméit, all aner aus de Ketten ze retten, an deenen mir se festhalen?

12 Vläicht bass du dee Jesus, vun deem den Satan elo grad zu eisem Prënz gesot huet, datt du duerch den Doud um Kräiz d'Muecht vum Doud kréie géifs.

13 Dunn huet de Kinnek vun der Herrlechkeet den Doud mat Trapp getrëppelt, de Prënz vun der Häll gegraff, him all senger Muecht geholl an eisen ierdesche Papp Adam matgeholl a seng Herrlechkeet.

Evangelium vum Nikodemus 18 1 Dunn huet de Prënz vun der Häll den Satan geholl a mat grousser Indikatioun zu him gesot: O du Prënz vun der Zerstéierung, Auteur vun der Néierlag a Verbannung vum Beelzebub, d'Veruechtung vun de Gottes Engelen a veruecht vun alle Gerechten! Wat huet dech dozou bruecht, sou ze handelen?

2 Du wollts de Kinnek vun der Herrlechkeet kräizegen, an duerch seng Zerstéierung hues du eis Versprieche vu ganz grousse Virdeeler gemaach, awer als Narr waars du ignorant, wat du gemaach hues.

3 Well kuckt elo, wéi de Jesus vun Nazareth, mat der Hellegkeet vu senger herrlecher Gottheet, all déi schrecklech Kräfte vun der Däischtert an dem Doud op d'Flucht verdriwwen; 4 Hien huet eis Prisongen vun uewen bis ënnen ofgerappt, all d'Gefangener entlooss, all déi gebonnen waren, befreit, an all déi, déi fréier ënner dem Gewiicht vun hire Qualen gekräischt hunn, hunn eis elo beleidegt, an et ass wéi wann mir duerch hir Gebieder besiegt géife ginn.

9

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 5 Eis béiswëlleg Herrschafte sinn ënnerworf, a kee Deel vun der Mënschheet ass méi an eiser Ënneruerdnung iwwreg, awer op der anerer Säit trotze si eis all këhn; 6 Och wann déi Doudeg fréier ni geduecht hunn, sech frech géintiwwer eis ze verhalen, an als Gefaangenen ni jee zu iergendenger Geleeënheet lëschteg konnten sinn.

7 O Satan, du Prënz vun all de Béisen, Papp vun den Ongerechten an Verloossenen, firwat géifs du dës Exploitatioun probéieren, well eis Prisonéier bis elo ëmmer ouni déi geringste Hoffnung op Erléisung a Liewen waren?

8 Mä elo stéint keen vun hinnen, an et ass och net déi geringste Tréin op hirem Gesiicht ze gesinn.

9 O Prënz Satan, du groussen Häufer vun den hällesche Regiounen, all deng Virdeeler, déi du duerch de verbuedene Bam an de Verloscht vum Paradäis erwuerwe hues, hues du elo duerch d'Holz vum Kräiz verluer; 10 An däi Gléck ass ganz eriwwer, wéi du Jesus Christus, de Kinnek vun der Herrlechkeet, gekräizegt hues.

11 Du hues géint däin eegent Interesse an dat vu mir gehandelt, wéi s du geschwënn un deene grousse Qualen an onendleche Strofe mierke wäerts, déi s du elo erleide wäerts.

12 O Satan, Prënz vun allem Béisen, Auteur vum Doud a Quell vun allem Stolz, du häss als éischt d'béis Verbriechen vum Jesus vun Nazareth solle froen, an dann häss du festgestallt, datt hie keng Schold hat, déi den Doud verdéngt.

13 Firwat hues du et gewot, hien ouni Grond oder Gerechtegkeet ze kräizegen, an hues een onschëllegen a gerechte Mënsch an eis Géigenden erofbruecht, an doduerch all d'Sünder, d'ongerecht an d'Ongerecht op der ganzer Welt verluer?

14 Wéi de Prënz vun der Häll sou zum Satan geschwat huet, sot de Kinnek vun der Herrlechkeet zum Beelzebub, dem Prënz vun der Häll: Satan, de Prënz wäert fir ëmmer denger Herrschaft ënnerworf sinn, am Plaz vum Adam a senge gerechte Jongen, déi meng sinn.

Evangelium vum Nikodemus 19 1 Dunn huet de Jesus seng Hand ausgestreckt a gesot: "Kommt bei mech, all meng Helleger, déi no mengem Bild geschaf goufen, déi vum Bam vun der verbuedener Fruucht, vum Däiwel an dem Doud veruerteelt goufen; 2 Liew elo beim Holz vu mengem Kräiz; den Däiwel, de Prënz vun dëser Welt, ass iwwerwonnen, an den Doud ass erobert.

3 Dunn, op eemol, ware all déi Helleg ënner der Hand vum héchste Gott zesummekomm; an den Här Jesus huet dem Adam seng Hand gegraff a sot zu him: Fridden sief dir, an all dengen gerechten Nokommen, déi meng sinn.

4 Dunn huet den Adam sech zu de Féiss vum Jesus geheit, huet sech mat Tréinen, mat enger demüteger Sprooch a mat lauter Stëmm zu him gewandt a gesot: 5 Ech luewen dech, Här, well du mech erhuewen hues an meng Feinde net iwwer mech freeë gelooss hues. Här, mäi Gott, ech hunn zu dir geruff, an du hues mech geheelt.

6 Här, du hues meng Séil aus dem Graf eropgeholl; du hues mech um Liewen gehalen, fir datt ech net an d'Lach erofgoe soll.

7 Singt fir den Här, all seng Helleg, a sot Merci beim Gedenken un seng Hellegkeet. Well säi Roserei dauert nëmme fir e Moment; a senger Gonschten ass d'Liewen.

8 Op déiselwecht Aart a Weis hunn all d'Helleg sech zu de Féiss vum Jesus erofgehäit a mat enger Stëmm gesot: "Du bass komm, Erléiser vun der Welt, an hues wierklech alles erfëllt, wat du duerch d'Gesetz an duerch däin hellege Prophéiten virausgesot hues."

9 Du hues déi Lieweg duerch däi Kräiz erléist a bass bei eis erofkomm, fir datt du eis duerch den Doud um Kräiz vun der Häll a mat denger Kraaft vum Doud befreies.

10

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 10 O, Här, wéi du d'Zeeche vun denger Herrlechkeet am Himmel gesat hues, an d'Zeeche vun denger Erléisung, nämlech däi Kräiz, op der Äerd opgeriicht hues! sou, Här, setzt d'Zeeche vum Sieg vun dengem Kräiz an der Hell, fir datt den Doud net méi mat dir ëmgoe muss.

11 Dunn huet den Här seng Hand ausgestreckt an dem Adam an all senge Hellegen d'Zeeche vum Kräiz gemaach.

12 An huet den Adam bei senger rietser Hand gegraff, ass hien aus der Häll opgestiegen, an all d'Hellege vu Gott sinn him nogaangen.

13 Dunn huet de kinnekleche Prophet David fräi geruff a gesot: "Singt dem Här en neit Lidd, well hien huet wonnerbar Saachen gemaach; seng riets Hand a säin hellegen Aarm hunn him de Victoire bruecht."

14 Den Här huet seng Rettung bekannt gemaach, seng Gerechtegkeet huet hien oppe virun den Heiden gewisen.

15 An déi ganz Masse vun den Hellegen huet geäntwert a gesot: Dës Éier huet all senge Hellegen.

Amen, lueft den Här.

16 Duerno huet de Prophet Habakkuk geruff a gesot: Du bass erausgaang fir d'Erléisung vun dengem Vollek, ja fir d'Erléisung vun dengem Vollek.

17 An all d'Helleg hunn gesot: "Geseent ass deen, deen am Numm vum Här kënnt, well den Här eis erliicht huet. Dëst ass eise Gott fir ëmmer an ëmmer; hie wäert iwwer eis regéieren fir ëmmer, Amen."

18 Op déiselwecht Aart a Weis hunn all d'Prophéiten déi helleg Saachen zu sengem Luef geschwat a si dem Här nogaangen.

Evangelium vum Nikodemus 20 1 Dunn huet den Här den Adam un der Hand gehalen an hien dem Äerzengel Michael iwwerginn; an hien huet si an d'Paradies gefouert, gefëllt mat Barmhäerzegkeet a Herrlechkeet; 2 An zwéi ganz al Männer sinn hinne begéint, an d'Helleger hunn hinne gefrot: "Wien sidd Dir, déi nach net mat eis an der Hell wart, an Är Kierper am Paradäis geluecht goufen?"

3 Ee vun hinnen huet geäntwert a gesot: „Ech sinn den Henoch, deen duerch d'Wuert vu Gott bruecht gouf; an dëse Mann, deen mat mir ass, ass den Elia den Tischbit, deen an engem feierleche Won bruecht gouf.“ 4 Hei ware mir bis elo, an hunn den Doud net geschmaacht, awer elo stinn mir amgaang beim Komme vum Antichrist zréckzekommen, bewaffnet mat göttleche Zeeche a Wonner, fir géint hien an der Schluecht ze kämpfen, a vun him zu Jerusalem ëmbruecht ze ginn, an no dräi an en halleft Deeg erëm lieweg an d'Wolleken opgeholl ze ginn.

5 An iwwerdeems den hellegen Enoch an den Elias dat erzielt hunn, kuckt, do koum en anere Mann an enger miserabeler Gestalt, deen d'Zeeche vum Kräiz op senge Schëlleren gedroen huet.

6 An wéi all déi Hellegen hien gesinn hunn, soten si zu him: Wien bass du? Well däi Gesiicht ass wéi dat vun engem Déif; a firwat dréit du e Kräiz op denge Schëlleren?

7 Dir hutt Recht, well ech war en Déif, deen all méiglech Béises op der Äerd gemaach huet.

8 An d'Juden hunn mech zesumme mam Jesus gekräizegt; an ech hunn déi iwwerraschend Saachen observéiert, déi an der Schöpfung bei der Kräizegung vum Här Jesus geschitt sinn.

9 An ech hunn gegleeft, datt hien de Schëpfer vun alle Saachen an den allmächtege Kinnek wier; an ech hunn zu him gebiet a gesot: Här, denk un mech, wann s du an däi Räich kënns.

10 Direkt duerno huet hien meng Bidden ugekuckt a sot zu mir: Amen, ech soen dir: Haut wäerts du mat mir am Paradäis sinn.

11 An hien huet mir dëst Kräizzeechen ginn a gesot: "Dro dëst a gitt an d'Paradies; a wann den Engel, deen de Wuechter vum Paradies ass, dech net eran léisst, da weis him d'Kräizzeechen a sot zu him: Jesus Christus, deen elo gekräizegt ass, huet mech hei bei dech geschéckt."

11

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 12 Wéi ech dat gemaach hunn, an dem Engel, deen de Wuechter vum Paradäis ass, all dës Saache gesot hunn, an hien se héieren huet, huet hien direkt d'Paarte opgemaach, mech agefouert a mech op déi riets Säit am Paradäis gesat, 13 a sot: Bleift nach eng kuerz Zäit hei, bis den Adam, de Papp vun der ganzer Mënschheet, erantrëtt, mat all senge Jongen, déi déi helleg a gerecht Dénger vum Jesus Christus sinn, dee gekräizegt gouf.

14 Wéi si dës ganz Geschicht vum Déif héieren hunn, hunn all d'Patriarchen mat enger Stëmm gesot: "Gelueft sidd Dir, o allmächtege Gott, de Papp vun der éiweger Guttheet an de Papp vun der Barmhäerzegkeet, deen esou eng Gonscht géintiwwer deenen gewisen huet, déi géint hie Sënner waren, an deen Dir se an d'Barmhäerzegkeet vum Paradäis bruecht hutt, an se an d'Mëtt vun Äre grousse a geeschtleche Versuergungen an engem geeschtlechen an hellege Liewen gesat hutt.

Amen."

Hien ass an d'Häll erofgestiigen, den drëtten Dag ass hien erëm vun den Doudegen opgestan; Aus dem Apostolesche Glawen Well den Här seet: Dir wäert wéi Schof an der Mëtt vu Wëllef sinn. De Péitrus huet geäntwert a gesot: Wat wann d'Wëllef d'Schof zerräissen? De Jesus sot zum Péitrus: D'Schof sollen no hirem Doud keng Angscht virun de Wëllef hunn. An Dir sollt och keng Angscht virun deenen hunn, déi iech ëmbréngen, an duerno näischt méi mat iech maache kënnen; mä Angscht virun deem, deen no Ärem Doud d'Muecht huet, souwuel Séil wéi och Kierper an d'Häll ze geheien. 2 Klemens un d'Korinther 3:2

Vergiess Bicher vun Eden Dunn koum d'Wuert vu Gott zum Adam a sot zu him: O Adam, wat dat ugeet, wat du sees: Bréng mech an e Land, wou et Rou gëtt, et ass kee anert Land wéi dëst, mee et ass d'Kinnekräich vum Himmel, wou eleng Rou gëtt. Mee du kanns am Moment net eran goen; mee eréischt nodeems däi Uerteel eriwwer ass a erfëllt ass. Dann wäert ech dech an d'Kinnekräich vum Himmel eropgoen loossen, dech an däi gerecht Nokommen; an ech wäert dir an hinnen d'Rou ginn, déi du am Moment frees. A wann s du sees: Gëff mir vum Waasser vum Liewen, fir datt ech drénken a liewen kann. Dat kann net haut sinn, mee un deem Dag, wou ech an d'Häll erofkommen, an d'Messpaarten opbriechen, an d'Kinnekräicher aus Eisen zerbriechen. Dann wäert ech aus Barmhäerzegkeet deng Séil an d'Séile vun de Gerechten retten, fir hinnen a mengem Gaart Rou ze ginn. An dat wäert sinn, wann d'Enn vun der Welt kënnt. 1 Buch vum Adam an der Eva 42:1-6 Gott sot och zum Adam: "Kuckt dëst Feier, dat vum Satan ronderëm Är Höhl ugezündet gëtt; kuckt dëst Wonner, dat Iech ëmgëtt; a wësst, datt et Iech an Är Nokommen ëmfänke wäert, wann Dir op säi Gebot lauschtert; datt hie Iech mat Feier plage wäert; an datt Dir no Ärem Doud an d'Häll erofgeet." 1 Buch vum Adam an der Eva 45:9 Dunn huet den Här Gott zum Adam gesot: O Adam, du hues eng Nuecht Angscht virun der Hëtzt vum Feier, awer wéi wäert et sinn, wann s du an der Hell wunns? 1 Buch vum Adam an der Eva 49:4 Well, wéi ech fir d'éischt vum Bam giess hunn, huet Hien mech aus dem Gaart an dëst friemt Land verdriwwen, mir menger helle Natur geholl an den Doud iwwer mech bruecht. Wann ech dat dann maache soll, wäert Hien mäi Liewen vun der Äerd ofschneiden, an Hien wäert mech an d'Häll geheien, a wäert mech do eng laang Zäit plaagen. 1 Buch vum Adam an der Eva 71:2

12

D'Realitéit vun der Häll A fäert net déi, déi de Kierper ëmbréngen, awer d'Séil net ëmbrénge kënnen: mä fäert him éischter, deen d'Séil an de Kierper an der Hell zerstéiere kann. Matthäus 10:28 Dunn huet den Adam säi Segen op de Seth, op seng Kanner an op all seng Kannerkanner erofgelooss.

Dunn huet hien sech zu sengem Jong Seth an zu senger Fra Eva gedréint a gesot: "Bewaart dëst Gold, dëst Räucherwierk an dës Myrrhe, déi Gott eis als Zeeche ginn huet; well an den Deeg, déi kommen, wäert eng Iwwerschwemmung déi ganz Schöpfung iwwerwältegen." Mee déi, déi an d'Ark ginn, huelen d'Gold, d'Räucherwierk an d'Myrrhe mat mengem Kierper mat; a wäerten d'Gold, d'Räucherwierk an d'Myrrhe mat mengem Kierper an d'Mëtt vun der Äerd leeën. Dann, no enger laanger Zäit, gëtt d'Stad, an där d'Gold, d'Räucherwierk an d'Myrrhe mat mengem Kierper fonnt ginn, geplëmmt. Mee wann et verduerwe gëtt, gëtt d'Gold, d'Räucherwierk an d'Myrrhe mat der Beute versuergt, déi behale gëtt; an näischt dovun wäert verluer goen, bis d'Wuert vu Gott, dee Mënsch gemaach gouf, kënnt; wann d'Kinneke se huelen an him Gold als Zeeche vu sengem Kinnekssinn ubidden; Räucherstäbchen, als Zeeche vun sengem Gott vum Himmel an der Äerd; a Myrrhe, als Zeeche vu senger Leidenschaft. Gold och, als Zeeche vu sengem Iwwerwanne vum Satan, an all eis Feinde; Räucherstäbchen als Zeeche vun deem, datt Hie vun den Doudegen opersteet, an iwwer d'Saachen am Himmel an op der Äerd erhuewe gëtt; a Myrrhe, als Zeeche vun deem, datt Hie batter Gall drénke wäert; an d'Péng vun der Hell vum Satan spieren wäert. An elo, o Seth, mäi Jong, kuckt, ech hunn dir verstoppte Geheimnisser opgedeckt, déi Gott mir opgedeckt huet. Halt mäi Gebot, fir dech selwer, a fir däi Vollek. 2 Buch vum Adam an der Eva 8:16-20 An ech hunn déi ganz Äerd gemooss, hir Bierger, an all Hiwwelen, Felder, Beem, Steng, Flëss, all existent Saachen, déi ech opgeschriwwen hunn, d'Héicht vun der Äerd bis zum siwenten Himmel, an erof bis an déi ganz déifst Häll, an d'Uerteel, an déi ganz grouss, oppe an kräischen Häll.

Geheimnisser vum Enoch 40:9 Ech hunn d'Schlësselhalter an d'Wuechter vun de Paarte vun der Hell gesinn, wéi grouss Schlaangen, an hir Gesiichter wéi ausgeläschte Luuchten, an hir Aen aus Feier, hir schaarf Zänn, an ech hunn all d'Wierker vum Här gesinn, wéi se richteg sinn, während d'Wierker vum Mënsch e puer gutt an anerer schlecht sinn, an an hire Wierker sinn déi erkannt, déi béis léien. Geheimnisser vum Enoch 42:1 A säin Enn war d'Zerstéierung, an hien ass an d'Häll gaangen. Well wien e Gruef fir säi Brudder grueft, dee fält dran; a wien Fallen opstellt, dee gëtt dran gefaangen. Geschicht vum Ahikar 7:58

13