Issuu

Blëtz an Donner Wéi hien e Reglement fir de Reen gemaach huet, an e Wee fir de Blëtz vum Donner: Dann huet hien et gesinn, an et verkënnegt; hien huet et virbereet, ja, an et erfuerscht. An zum Mënsch sot hien: Kuckt, d'Angscht virum Här, dat ass Wäisheet; a vum Béisen ofzewäichen ass Verstand. Hiob 28:26-28

Pentateuch An de Moses huet säi Staf no Himmel ausgestreckt; an den Här huet Donner an Hagel geschéckt, an d'Feier ass iwwer d'Äerd gaangen; an den Här huet Hagel iwwer d'Land Ägypten gereent. Biet den HÄR (well et ass genuch), datt et kee staarkt Donner a Hagel méi gëtt; an ech loossen iech goen, an Dir wäert net méi laang bleiwen. An de Moses sot zu him: Soubal ech aus der Stad eraus sinn, wäert ech meng Hänn zum Här ausbreeden; an den Donner wäert ophalen, an et wäert kee Hagel méi sinn; fir datt Dir wësst, datt d'Äerd dem Här gehéiert. An de Moses ass aus der Stad fortgaang, vum Pharao ewech, an huet seng Hänn zum Här ausgebreet; an den Donner an den Hagel hunn opgehalen, an de Reen ass net méi op d'Äerd gegoss. An wéi de Pharao gesinn huet, datt de Reen, den Hagel an den Donner opgehalen hunn, huet hien nach méi gesënnegt a säin Häerz verhärtet, hien a seng Dénger. Exodus 9:23 , 28-29, 33-34 An et ass geschitt um drëtten Dag moies, datt et Donner a Blëtzer gouf, an eng déck Wollek um Bierg, an de Klang vun der Trompett war ganz haart; sou datt all d'Leit, déi am Lager waren, geziddert hunn. Exodus 19:16 An all d'Leit hunn d'Donner, d'Blëtzer, den Trompettgeräisch an de fëmmende Bierg gesinn; an wéi d'Leit dat gesinn hunn, hunn si sech gezéckt a si sinn wäit ewech bliwwen. Exodus 20:18

Geschicht D'Géigner vum Här ginn zerstéiert; vum Himmel donnert hien iwwer si; den Här riicht d'Enn vun der Äerd; an hie gëtt sengem Kinnek Kraaft an erhieft den Horn vu sengem Gesalbten. 1. Samuel 2:10 An wéi de Samuel d'Brandopfer bruecht huet, sinn d'Philister méi no komm, fir géint Israel ze kämpfen; awer den Här huet deen Dag mat engem grousse Donner iwwer d'Philister gedonnert an huet si zerstéiert; an si goufe virun Israel geschloe. 1. Samuel 7:10 Ass et net haut d'Weizenernte? Ech ruffen den Här, an hie wäert Donner a Reen schécken; fir datt Dir erkennt a gesäit, datt Är Béisheet grouss ass, déi Dir an den Ae vum Här gemaach hutt, andeems Dir Iech e Kinnek gefrot hutt. Dunn huet de Samuel den Här geruff; an den Här huet deen Dag

Blëtz an Donner

Wéi hien e Reglement fir de Reen gemaach huet, an e Wee fir de Blëtz vum Donner: Dann huet hien et gesinn, an et verkënnegt; hien huet et virbereet, ja, an et erfuerscht. An zum Mënsch sot hien: Kuckt, d'Angscht virum Här, dat ass Wäisheet; a vum Béisen ofzewäichen ass Verstand. Hiob 28:26-28

Donner a Reen geschéckt; an d'ganzt Vollek huet dem Här an dem Samuel grouss Angscht gehat. 1. Samuel 12: 17-18 Den Här huet vum Himmel gedonnert, an den Allerhéchsten huet seng Stëmm erzielt. An hien huet Feiler erausgeschéckt a se zerstreet; Blëtzer a si zerstéiert. 2. Samuel 22: 14-15

Poesie Kuckt, dat sinn Deeler vu senge Weeër: awer wéi wéineg en Deel héiert een iwwer hie? Awer wien kann den Donner vu senger Muecht verstoen? Hiob 26:14 Wéi hien e Reglement fir de Reen gemaach huet, an e Wee fir de Blëtz vum Donner: Dann huet hien et gesinn, an et verkënnegt; hien huet et virbereet, ja, an et erfuerscht. An zum Mënsch sot hien: Kuckt, d'Angscht virum Här, dat ass Wäisheet; a vum Béisen ofzewäichen ass Verstand. Hiob 28: 26-28 Hie riicht et ënner dem ganzen Himmel, a säi Blëtz bis un d'Enn vun der Äerd. Duerno brëllt eng Stëmm: hie donnert mat der Stëmm vu senger Herrlechkeet; an hie wäert se net ophalen, wann seng Stëmm héieren gëtt. Gott donnert wonnerbar mat senger Stëmm; hie mécht grouss Saachen, déi mir net verstoe kënnen. Hiob 37: 3-5 Wien huet e Waasserlaf fir d'Iwwerschwemmung vum Waasser gespléckt, oder e Wee fir de Blëtz vum Donner, fir et op d'Äerd ze reenen, wou kee Mënsch ass, op d'Wüst, wou kee Mënsch ass, fir dat verwüst a verwüst Land ze sättegen, an d'Knospe vum zaarten Kraut erauszekréien ze loossen? Hiob 38: 25-27 Kanns du Blëtzer schécken, fir datt se higoen a soen: "Hei si mir?" Hiob 38:35 Hues du dem Päerd Kraaft ginn? Hues du säin Hals mat Donner bedeckt? Hie seet tëscht den Trompeten: Ha, ha; an hie riecht d'Schluecht vu wäitem, den Donner vun den Haaptleit an d'Geschrei. Hiob 39:19 , 25 Hues du en Aarm wéi Gott? Oder kanns du mat enger Stëmm wéi hien donneren? Hiob 40:9 Den Här huet och am Himmel gedonnert, an den Allerhéchsten huet seng Stëmm ginn; Hagelsteng a Feierkuele. Jo, hien huet seng Pfeiler erausgeschéckt a se zerstreet; an hien huet Blëtzer erausgeschoss a se zerstéiert. Psalm 18: 13-14 D'Stëmm vum Här ass iwwer de Waasser: de Gott vun der Herrlechkeet donnert: den Här ass iwwer vill Waasser. Psalmen 29:3 D'Stëmm vun dengem Donner war am Himmel: d'Blëtzer hunn d'Welt beliicht: d'Äerd huet geziddert a geziddert. Psalmen 77:18 Hien huet och hiert Véi dem Hagel an hir Trapp dem waarme Blëtz iwwerginn. Psalmen 78:48 Du hues an der Nout geruff, an ech hunn dech gerett; ech hunn dech am verstoppte Plaz vum Donner geäntwert; ech hunn dech um Waasser vu Meriba op d'Prouf gestallt. Sela. Psalmen 81:7

Blëtz an Donner

Seng Blëtzer hunn d'Welt erliicht: d'Äerd huet et gesinn a geziddert. Psalm 97:4 Vir dengem Gejäiz si si geflücht; virum Klang vun dengem Donner si si fortgehéiert. Psalmen 104:7 Hie léisst d'Dämp vun den Enden vun der Äerd eropgoen; hie mécht Blëtzer fir de Reen; hie bréngt de Wand aus senge Schatzkammeren eraus. Psalm 135:7 Schéiss Blëtzer eraus a verstreet se; schéisst deng Feiler eraus a zerstéiert se. Psalmen 144:6

Prophezeiung Du wäerts vum Här vun den Arméie mat Donner, mat Äerdbiewen a mat groussem Kaméidi, mat Stuerm an Stuerm, an der Flam vun engem verschléngende Feier besichen ginn. Jesaja 29:6 Wann hie seng Stëmm erausléisst, ass et eng Villzuel u Waasser um Himmel, an hie léisst d'Dämp vun den Enden vun der Äerd eropgoen; hie mécht Blëtzer mam Reen a bréngt de Wand aus senge Schätz eraus. Jeremia 10:13 Wann hie seng Stëmm erausléisst, ass et eng Villzuel u Waasser um Himmel; an hie léisst d'Dämp vun den Enden vun der Äerd eropgoen; hie mécht Blëtzer mam Reen a bréngt de Wand aus senge Schätz eraus. Jeremia 51:16 Wat d'Gestalt vun de liewege Wiesen ugeet, hiert Ausgesinn war wéi brennend Feierkuele, a wéi d'Ausgesinn vu Luuchten: et ass tëscht de liewege Wiesen erop an erof gaangen; an d'Feier war hell, an aus dem Feier koumen Blëtzer eraus. An déi lieweg Wiesen sinn gelaf a sinn zréckkomm wéi d'Erscheinung vun engem Blëtz. Ezekiel 1: 13-14 Dunn hunn ech meng Aen opgehuewen a gekuckt, an do war e Mann a Léngen gekleet, deem seng Lende mat feinem Gold aus Ufas ëmginn war. Säi Kierper war och wéi Beryl, a säi Gesiicht wéi d'Erscheinung vu Blëtz, a seng Aen wéi Feierlampen, a seng Äerm a seng Féiss wéi a Faarf vu poléiertem Messeng, an d'Stëmm vu senge Wierder wéi d'Stëmm vun enger Masse. Daniel 10: 5-6 D'Wagen wäerten op de Stroosse rasen, si wäerten een géint deen aneren op de grousse Weeër fueren; si wäerten ausgesinn wéi Fackelen, si wäerten lafen wéi d'Blëtzer. Nahum 2:4 An den Här wäert iwwer hinne gesi ginn, a säi Pfeil wäert erausgoen wéi e Blëtz; an den Här Gott wäert d'Trompett blosen, a wäert mat Wirbelwinde vum Süden goen. Sacharja 9:14

Evangelien Well wéi de Blëtz aus dem Osten kënnt a bis am Westen schéngt, sou wäert och d'Komme vum Mënschejong sinn. Matthäus 24:27 An do gouf et e grousst Äerdbiewen: well den Engel vum Här ass vum Himmel erofkomm, ass komm an huet de Steen vun der Dier ewechgerullt a sech drop gesat. Säi Gesiicht war wéi e Blëtz, a seng Kleeder wäiss wéi Schnéi. Aus Angscht virun him hunn d'Wuechter geziddert a si wéi dout ginn. Matthäus 28: 2-4

Blëtz an Donner

an de Jakobus, de Jong vum Zebedeus, an de Johannes, de Brudder vum Jakobus; an hien huet hinnen den Numm Boanerges ginn, dat heescht: D'Sënne vum Donner. Markus 3:17 An hien huet zu hinnen gesot: Ech hunn den Satan wéi e Blëtz vum Himmel falen gesinn. Lukas 10:18 Well wéi de Blëtz, deen vun enger Säit ënner dem Himmel blénkt, bis an déi aner Säit ënner dem Himmel schéngt, sou wäert och de Mënschejong a sengem Dag sinn. Lukas 17:24 D'Leit, déi dobäi stoungen an et héieren hunn, hunn gesot, et hätt gedonnert; anerer hunn gesot: En Engel huet mat him geschwat. Johannes 12:29

Offenbarung An aus dem Troun koumen Blëtzer, Donner a Stëmmen; a siwe Feierfackelen hunn virum Troun gebrannt; dat sinn déi siwe Geeschter vu Gott. Offenbarung 4:5 An ech hunn gesinn, wéi d'Lämm ee vun de Siegel opgemaach huet, an ech hunn, wéi et den Toun vun engem Donner wier, ee vun de véier Déieren héieren soen: Komm a kuckt. Offenbarung 6:1 An den Engel huet d'Räucherfaass geholl, se mat Feier vum Altor gefëllt an se op d'Äerd gehäit; an et koumen Stëmmen, Donner, Blëtzer an Äerdbiewen. Offenbarung 8:5 An huet mat lauter Stëmm geruff, wéi wann e Léiw brëllt; an nodeems hie geruff hat, hunn siwen Donner hir Stëmmen erzielt. Offenbarung 10:3 An nodeems déi siwen Donner hir Stëmme gelauschtert haten, wollt ech schreiwen; an ech hunn eng Stëmm vum Himmel héieren, déi zu mir sot: Versiegel dat, wat déi siwen Donner gelauschtert hunn, a schreift et net op. Offenbarung 10:4 An den Tempel vu Gott gouf am Himmel opgemaach, an a sengem Tempel gouf d'Ark vu sengem Testament gesinn; an et koumen Blëtzer, Stëmmen, Donner, Äerdbiewen a grouss Hagel. Offenbarung 11:19 An ech hunn eng Stëmm vum Himmel héieren, wéi d'Stëmm vu ville Waasser, a wéi d'Stëmm vun engem grousse Donner; an ech hunn d'Stëmm vun Harfspiller héieren, déi mat hiren Harfen harpéiert hunn. Offenbarung 14:2 An et koumen Stëmmen, Donner a Blëtzer; an et gouf e grousst Äerdbiewen, wéi et nach net gouf, zënter datt d'Mënschen op der Äerd waren, sou en staarkt Äerdbiewen, a sou grouss. Offenbarung 16:18 An ech hunn héieren, wéi et d'Stëmm vun enger grousser Masse wier, a wéi d'Stëmm vu ville Waasser, a wéi d'Stëmm vun engem mächtege Donner, déi soten: Halleluja! well den Här Gott, den allmächtege, regéiert. Offenbarung 19:6

Apokryphen Ier et gedonnert a gebléit huet, oder ier d'Grondlage vum Paradäis geluecht goufen, 2 Esra 6:2 4

Blëtz an Donner

Hie wäert Blëtzer werfen, a wien wäert keng Angscht hunn? Hie wäert donneren, a wien wäert keng Angscht hunn? 2 Esra 16:10 Kuckt e Kaméidi vun engem Tumult, mat Donner, Äerdbiewen a Kaméidi am Land: Ergänzunge vun Esther 11:5 Dann wäerten déi richteg zielend Donnerblëtzer erausgoen; an aus de Wolleken, wéi aus engem gutt gespannte Bou, wäerte si op d'Zil fléien. Wäisheet vum Salomon 5:21 An d'Strofe koumen iwwer d'Sünder net ouni fréier Zeeche vun der Kraaft vum Donner: well si hunn gerechtfäerdegt no hirer eegener Béisheet gelidden, souwäit si sech géintiwwer Friemen méi haart an haassvoll verhale hunn. Wäisheet vum Salomon 19:13 Virum Donner geet de Blëtz; a virun engem beschämte Mann geet d'Gnod. Ecclesiasticus 32:10 D'Gutt vun den Ongerechten wäert wéi e Floss verdréchent ginn, a wäert mat Kaméidi verschwannen, wéi en Donner am Reen. Ecclesiasticus 40:13 Mat sengem Gebot léisst hien de Schnéi falen, a schéckt séier d'Blëtzer vu sengem Uerteel. Den Toun vum Donner léisst d'Äerd zidderen: sou de Nordstuerm an de Wirbelwind: wéi Vigel, déi fléien, streit hien de Schnéi, an säi Fall ass wéi d'Blëtz vu Spréngercher: Ecclesiasticus 43:13 , 17 An den Här huet vum Himmel gedonnert a mat engem grousse Kaméidi seng Stëmm héieren gelooss. Ecclesiasticus 46:17 Well Sonn, Mound a Stären, well se hell sinn a geschéckt sinn fir hir Ämter ze erfëllen, si gehorsam. Op déiselwecht Aart a Weis ass de Blëtz, wann e lassbrécht, einfach ze gesinn; an op déiselwecht Aart a Weis bléist de Wand an all Land. Bréif vum Jeremia 1:6 0-61 O Dir Blëtzer a Wolleken, lueft den Här: lueft a verbréngt hien iwwer alles fir ëmmer. Gebied vum Asarja 1:51 An hunn eng privat Dier vum Daach opgemaach, Steng wéi Blëtzer geheit, an de Kapitän erofgeschloen, se a Stécker gehackt, hinnen d'Käpp ofgeschloen an se op déi gehäit, déi dobausse waren. 2 Makkabäer 1:16 Mä wéi d'Schluecht staark gouf, sinn de Feinde vum Himmel fënnef schéi Männer op Päerd mat gëllene Briddelen opgetaucht, an zwee vun hinnen hunn d'Judden ugefouert. Si hunn de Makkabäus tëscht sech geholl, hien op alle Säiten mat Waffen bedeckt a geséchert, awer si hunn Pfeiler a Blëtzer géint d'Feinde geschoss, sou datt si, well se vu Blannheet a voller Onrou waren, ëmbruecht goufen. 2 Makkabäer 10:29-30

Henoch, Jascher a Jubiläen An d'Visioun gouf mir sou gewisen: Kuckt, an der Visioun hunn d'Wolleken mech invitéiert an en Niwwel huet mech geruff, an de Laf vun de Stären an de Blëtzer huet mech séier gemaach a beschleunegt, an d'Wand an der Visioun huet mech fléie gelooss an huet mech no uewen gehuewen, an huet mech an den Himmel gedroen. An ech sinn eran gaangen, bis ech bei eng Mauer koum, déi

Blëtz an Donner

aus Kristaller gebaut war an ëmgi vu Feierzong: an et huet ugefaang mech ze erschrecken. An ech sinn an d'Feierzong gaangen an sinn bei e grousst Haus komm, dat aus Kristaller gebaut war: an d'Mauere vum Haus ware wéi e Mosaikbuedem aus Kristaller, a säi Grondwierk war aus Kristall. Seng Plafong war wéi de Wee vun de Stären an de Blëtzer, an tëscht hinne ware feierlech Cherubim, an hiren Himmel war kloer wéi Waasser. Enoch 14:8-11 An ech hat eng Visioun gesinn, an do war en zweet Haus, méi grouss wéi dat virdrun, an de ganze Portal stoung op virun mir, an et war aus Feierflamen gebaut. An a jiddfer Hisiicht huet et sech sou duerch Pracht, Herrlechkeet a Gréisst ausgezeechnet, datt ech Iech seng Pracht a seng Ausmooss net beschreiwe kann. A säi Buedem war aus Feier, an driwwer ware Blëtzer an de Wee vun de Stären, a seng Plafong war och flammend Feier. Enoch 14:15-17 An ech hunn d'Plaze vun de Liichttuerm an d'Schatzkammere vun de Stären an dem Donner gesinn, an an den déifsten Déiften, wou e feierleche Bou a Pfeiler an hire Köcher, an e feierlecht Schwäert an all d'Blëtzer waren. Enoch 17:3 An do hunn meng Aen d'Geheimnisser vum Blëtz an vum Donner gesinn, an d'Geheimnisser vun de Wand, wéi se opgedeelt sinn fir iwwer d'Äerd ze bléisen, an d'Geheimnisser vun de Wolleken an dem Tau, an do hunn ech gesinn, vu wou se op där Plaz kommen a vu wou se déi staubeg Äerd duerchsättigen. Enoch 41:3 An ech hunn aner Blëtzer an d'Stäre vum Himmel gesinn, an ech hunn gesinn, wéi Hien se all bei hiren Nimm genannt huet an si op Him gelauschtert hunn. An ech hunn gesinn, wéi se an enger gerechter Waag no hire Proportioune vum Liicht gewien goufen: Ech hunn d'Breet vun hire Plazen an den Dag vun hirem Erscheinen gesinn, a wéi hir Rotatioun Blëtzer produzéiert: an ech hunn hir Rotatioun no der Zuel vun den Engelen gesinn, a wéi si sech géigesäiteg trei halen. Enoch 43:1-2 Och en anert Phänomen, dat ech a Bezuch op d'Blëtzer gesinn hunn: wéi e puer vun de Stären opkommen a Blëtzer ginn a sech net vun hirer neier Form trennen kënnen. Enoch 44:1 An deenen Deeg hunn meng Aen d'Geheimnisser vun de Blëtzer a vun de Luuchten gesinn, an d'Uerteeler, déi se ausféieren, an si blénken als Segen oder Fluch, wéi den Här vun de Geeschter et wëll. An do hunn ech d'Geheimnisser vum Donner gesinn, a wéi, wann en uewen am Himmel kléngt, säi Klang héieren gëtt, an hien huet mir d'Uerteeler gesinn, déi op der Äerd ausgeübt goufen, egal ob se fir Wuelbefannen a Segen sinn, oder fir e Fluch, laut dem Wuert vum Här vun de Geeschter. An duerno goufen mir all d'Geheimnisser vun de Luuchten a Blëtzer gewisen, an si blénken als Segen a fir zefriddenzestellen. Enoch 59:1-3 An den Donner no de Plazen, wou e falen, an all d'Divisiounen, déi ënner de Blëtzer gemaach ginn, fir datt e kann ophellen, an hiren Arméi, op déi se direkt gehorchen kënnen. Well den Donner huet Plazen, wou hie sech roue léisst, während e op säi Knall waart; an den Donner an de Blëtz sinn onzertrennlech, an obwuel se net een an ongedeelt sinn, ginn se allebéid duerch de Geescht zesummen a trennen sech net. Well wann de Blëtz ophellt, léisst den Donner seng Stëmm eraus, an de Geescht forcéiert eng Paus wärend dem Knall, an deelt gläichméisseg tëscht hinnen; well de Schatz vun hire Knall ass wéi de Sand, an all eenzel vun hinnen, wéi e knallt, gëtt mat engem Zügel festgehalen, an duerch d'Kraaft vum Geescht zréckgedréckt, an no de ville Véierel vun der Äerd no vir gedréckt. Enoch 60:13-15

Blëtz an Donner

An do sinn d'Stëmme vum Donner an d'Liicht vun de Blëtzer erhale bliwwen: an do sinn d'Kummeren vum Hagel an d'Kummeren vum Reebam, an d'Kummeren vum Niwwel, an d'Kummeren vum Reen an dem Tau erhale bliwwen. Enoch 69:23 An un deem Dag huet den Här déi ganz Äerd beschiedegt, an d'Sonn ass däischter ginn, an d'Grondlage vun der Welt hunn gewütet, an déi ganz Äerd huet sech gewalteg gerëselt, an d'Blëtzer hunn geblénkt, an den Donner huet gebrëllt, an all d'Quellen an der Äerd sinn opgebrach, sou eppes wéi et de Bewunner virdrun net bekannt war; a Gott huet dës mächteg Dot gemaach, fir d'Mënschekanner ze erschrecken, fir datt et kee Béises méi op der Äerd géif ginn. Jasher 6:11 An den Här huet dem Joseph seng Leed gesinn, an den Här huet dës Männer nach eng Kéier geschloen a gestrooft, an den Här huet Däischtert op d'Äerd ëmginn gelooss, an de Blëtz huet geblénkt an den Donner huet gebrëllt, an d'Äerd huet beim Donnerschlag an dem staarke Wand geziddert, an d'Männer haten Angscht a woussten net, wou se hi sollten. Jasher 42:44 Well um éischten Dag huet Hien den Himmel uewen erschaf, an d'Äerd an d'Waasser an all d'Geeschter, déi virun him déngen, d'Engele vun der Präsenz, an d'Engele vun der Hellegung, an d'Engele vum Geescht vum Feier an d'Engele vum Geescht vun de Wand, an d'Engele vum Geescht vun de Wolleken, an der Däischtert, an dem Schnéi an dem Hagel an dem Riefrascht, an d'Engele vun de Stëmmen an dem Donner an dem Blëtz, an d'Engele vun de Geeschter vun der Keelt an der Hëtzt, an dem Wanter an dem Fréijoer an dem Hierscht an dem Summer an all de Geeschter vu senge Kreaturen, déi am Himmel an op der Äerd sinn, Hien huet den Ofgrond an d'Däischtert erschaf, Owend an Nuecht, an d'Liicht, Sonnenopgang an Dag, déi Hien an der Erkenntnis vu sengem Häerz virbereet huet. Jubiläen 2:2

Verluer Bicher vun der Bibel Datt, wéi si d'Graf vum Jesus bewaacht hunn, en Äerdbiewen gouf; an mir hunn en Engel vu Gott de Steen vum Graf ewechgerullt an drop gesat gesinn; A säi Gesiicht war wéi e Blëtz a säi Kleed wéi Schnéi; an aus Angscht si mir wéi Doudeg ginn. Evangelium vum Nikodemus 10:3-4 An iwwerdeems den Satan an de Prënz vun der Häll sou mateneen geschwat hunn, koum op eemol eng Stëmm wéi vun Donner an dem Geräisch vu Wand, déi sot: Hieft är Paarte op, O Dir Prënzen; a hieft iech op, O éiweg Paarte, an de Kinnek vun der Herrlechkeet wäert eran kommen. Dunn koum eng grouss Stëmm, wéi vum Klang vun engem Donner, déi sot: Hieft är Paarte op, O Dir Prënzen; a hieft iech op, Dir Paarte vun der Häll, an de Kinnek vun der Herrlechkeet wäert eran kommen. Evangelium vum Nikodemus 16:1,13 An wéi ech um Wee gaange sinn, hunn ech dës Saachen ausgesot; datt den Herodes dës Saachen duerch mech gemaach huet, datt hien sech mat mir beroden huet a mech gezwongen huet, meng Hänn géint hie ze bewaffnen, an deen ze riichten, deen alles riicht, an de Gerechten, den Här vun de Gerechten, ze peselen. An wéi mir bei hie komm sinn, o Herodes, gouf eng grouss Stëmm vum Himmel héieren, an e schrecklechen Donner, an d'Äerd huet geziddert, an huet e séissen Geroch erausginn, wéi en nach ni am Tempel vu Jerusalem erkannt gouf. Wéi ech um Wee stoung, huet eisen Här mech gesinn, wéi hien do stoung a mat senge Jünger geschwat huet. Mä ech hunn a mengem Häerz gebiet, well ech wousst, datt et deen war, deen Dir mir iwwerginn hutt, datt hien den Här vun de geschafene Saachen an de Schëpfer vun allem war. Mä mir, wéi mir hien gesinn hunn, sinn all op d'Gesiicht viru senge Féiss gefall. An ech hunn mat lauter Stëmm gesot: Ech hunn gesënnegt, o Här, well ech souz a riicht dech, deen alles an der Wourecht rächt. An kuckt, ech weess,

Blëtz an Donner

datt du Gott bass, de Jong vu Gott, an ech hunn deng Mënschheet gesinn an net deng Göttlechkeet. Mä den Herodes, zesumme mat de Kanner vun Israel, huet mech gezwongen, dir Béises unzedoen. Dofir, hutt Matleed mat mir, o Gott vun Israel! Bréiwer vum Pilatus an dem Herodes Wéi hie gekräizegt gouf, war d'Däischtert iwwer déi ganz Welt, an d'Sonn war fir en halwen Dag verdeckt, an d'Stäre sinn opgedaucht, awer kee Glanz war an hinnen ze gesinn; an de Mound huet seng Hellegkeet verluer, wéi wann e mat Blutt gefierft wier; an d'Welt vun de Verstuerwenen ass verschléckt ginn; sou datt den Hellegtum vum Tempel selwer, wéi se et nennen, de Judden net selwer bei hirem Fall erschéngt ass, mä si hunn eng Ofgrond an der Äerd an d'Rollen vun den Donnerwiederen erkannt. An an dësem Terror sinn déi Doudeg erëm opgestan, wéi d'Juden selwer Zeie waren, a gesot hunn, datt et den Abraham, den Isaak, an de Jakob, an déi zwielef Patriarchen, de Moses an den Hiob waren, déi virdru gestuerwe waren, wéi se soen, ongeféier dräidausend fënnefhonnert Joer. An et waren der ganz vill, déi ech selwer am Kierper erschénge gesinn hunn, an si hunn iwwer d'Juden gekrasch, wéinst der Iwwertriedung, déi vun hinnen begaange gouf, an wéinst der Zerstéierung vun de Judden an hirem Gesetz. Bréiwer vum Pilatus an dem Herodes An den Terror vum Äerdbiewen huet vun der sechster Stonn vun der Virbereedung bis zur néngter Stonn ugehalen; an wéi et Owes um éischten Dag vun der Woch war, koum en Toun vum Himmel, an den Himmel gouf siwe Mol méi hell wéi un all aneren Deeg. An an der drëtter Stonn vun der Nuecht ass d'Sonn méi hell ginn wéi se jee gescheint hat, an huet déi ganz Hemisphär beliicht. An wéi Blëtzer op eemol an engem Stuerm erauskoumen, sou goufen Männer gesinn, héich vun der Statur, an iwwerdriwwe vun der Herrlechkeet, eng onzähleg Arméi, déi geruff hunn, an hir Stëmm gouf héieren wéi déi vun engem aussergewéinlech haarde Donner: De Jesus, dee gekräizegt gouf, ass erëm opgestan: kommt aus dem Hades erop, Dir, déi an den ënnerierdesche Verschluechte vum Hades versklavt waart. An den Ofgrond an der Äerd war wéi wann en kee Buedem hätt; awer et war sou, datt d'Fundamenter vun der Äerd selwer erschéngen, mat deenen, déi am Himmel geruff hunn, a mat hirem Kierper ënner den Doudegen, déi opgestan sinn, gelaf sinn. An deen, deen all déi Doudeg opgestan an den Hades gebonnen huet, sot: Sot menge Jünger, hie geet virun iech a Galiläa, do wäert Dir hien gesinn. Bréiwer vum Pilatus an dem Herodes An um éischten Dag vun der Woch, géint déi drëtt Stonn vun der Nuecht, ass d'Sonn opgedaucht, wéi se nach ni virdru geschéngt huet, an den ganzen Himmel gouf hell. A wéi Blëtzer an engem Stuerm kommen, sou sinn e puer Männer vu héijer Statur, a schéiner Kleed an onbeschreiflecher Herrlechkeet, an der Loft opgedaucht, an eng onzähleg Heer vun Engelen, déi geruff a gesot hunn: Éier sief Gott an der Héicht, a Fridden op der Äerd, e gudde Wëllen ënner de Mënschen: Kommt aus dem Hades erop, Dir, déi an den Déiften vum Hades a Knechtschaft sidd! An duerch hir Stëmm goufen all d'Bierger an d'Hiwwelen geréckelt, an d'Fielsen goufen opgerappt, a grouss Spalten goufen an der Äerd gemaach, sou datt d'Plaze vum Ofgrond selwer ze gesinn waren. Bréiwer vum Pilatus an dem Herodes Wéi dem Pilatus säin Doud bekannt gouf, sot de Caesar: Wierklech, hie ass e ganz schändleche Doud gestuerwen, deem seng eegen Hand hien net verschount huet. Dofir gouf hie fest un e grousse Steenblock befestegt an am Floss Tiber ënnergaangen. Mä béis an onrein Geeschter, déi sech iwwer säi béisen an onreine Kierper gefreet hunn, hunn all am Waasser ronderëmgedriwwen an hunn an der Loft schrecklech Blëtzer a Stierm, Donner an Hagel verursaacht, sou datt all vun enger schrecklecher Angscht erfaasst goufen. Aus deem Grond hunn d'Réimer hien aus dem Floss Tiber erausgezunn, hien ënner Spott op Vienne gedroen an hien am Floss Rhône ënnergaangen. Well Vienne bedeit, souzesoen, Wee vun der Gehenna, well et deemools eng Plaz vum Fluch war. An do ware béis Geeschter a si hunn datselwecht gemaach. Bréiwer vum Pilatus an dem Herodes

Blëtz an Donner

Vergiess Bicher vun Eden Dunn war Gott rosen a ganz rosen iwwer dem Abel säin Doud; an hien huet vum Himmel gedonnert, a Blëtzer sinn virun him gaangen, an d'Wuert vum Här Gott ass vum Himmel zum Kain komm a sot zu him: "Wou ass den Abel, däi Brudder?" 1 Buch vum Adam an der Eva 79:16 An hien huet mir all d'Wierker vum Himmel, der Äerd an dem Mier erzielt, an all d'Elementer, hir Duerchgäng a Géigen, an d'Donner vum Donner, d'Sonn an de Mound, d'Géigen an d'Wiessele vun de Stären, d'Joreszäiten, d'Joren, d'Deeg an d'Stonnen, d'Opgäng vum Wand, d'Zuel vun den Engelen, an d'Bildung vun hire Lidder, an all mënschlech Saachen, d'Zong vun all mënschleche Lidd a Liewen, d'Geboter, d'Instruktiounen, an d'séiss-stëmmeg Gesank, an all Saachen, déi et ubruecht ass ze léieren. Geheimnisser vum Enoch 23:1 An fir all déi himmlesch Truppen hunn ech mir d'Bild an d'Essenz vum Feier virgestallt, a mäin A huet op dat ganz haart, fest Gestengs gekuckt, an aus dem Glanz vu mengem A krut de Blëtz seng wonnerbar Natur, déi souwuel Feier am Waasser wéi och Waasser am Feier ass, an dat eent läscht dat anert net aus, an dat eent dréchent dat anert net aus, dofir ass de Blëtz méi hell wéi d'Sonn, méi mëll wéi Waasser a méi fest wéi haart Gestengs. Geheimnisser vum Enoch 29:1 D'Sonn, datt se no all Déier (Zeeche vum Déierekrees) goe soll, zwielef, an ech hunn d'Nofolleg vun de Méint an hir Nimm a Liewen, hir Donner an hir Stonnemarkéierungen festgeluecht, wéi se nokommen sollen. Geheimnisser vum Enoch 30:6 Du héiers d'Wierder vu menge Lëpsen, sou wéi ech d'Wierder vum Här héieren hunn, wéi e groussen Donner onopfälleg mat Wolleken. Geheimnisser vum Enoch 39:7 An ech hunn all Saachen ënnersicht, an de Wee vum Donner a vum Blëtz opgeschriwwen, an si hunn mir d'Schlësselen an hir Bewaacher gewisen, hiren Opstig, de Wee, deen se ginn; et gëtt a Mooss (sanft) duerch eng Kette erausgelooss, fir datt et net duerch eng schwéier Kette a Gewalt déi rosen Wolleken erofwerft an all Saachen op der Äerd zerstéiert. Geheimnisser vum Enoch 40:6 Grouss Flëss sinn d'Kraaft vum Här: A si droen déi, déi Hien veruechten, virum Kapp, a verwéckelen hir Weeër: A si fueren hir Furten ewech, fänken hir Kierper a zerstéieren hiert Liewen. Well si si méi séier wéi de Blëtz a méi séier, an déi, déi se am Glawen iwwerqueren, gi net geréiert; An déi, déi ouni Feeler drop goen, solle keng Angscht hunn. Oden vum Salomon 39:1-5 Dunn hunn d'Priester am Tempel an d'Fraen a Kanner Gott gebiet, säin Hellege Plaz, deen zerstéiert gouf, ze hëllefen; an wéi den Apollonius mat senger bewaffneter Arméi erakomm ass, fir d'Suen ze huelen, sinn Engelen aus dem Himmel opgedaucht, op Päerd geridden, mat Blëtzer, déi aus hiren Äerm geblénkt hunn, an hunn grouss Angscht an Zidderen iwwer si ausgeléist. 4 Makkabäer 2:23 An den Haiqâr sot zu him: Mäin Här ass de Gott vum Himmel, a seng Adleger sinn d'Blëtzer an den Donner, a wann hie wëll, bléisen d'Wand an de Reen fällt. An hie befielt den Donner, an et blëtzt a reent, an hie hält d'Sonn, an si gëtt hiert Liicht net, an de Mound an d'Stären, an si kreesen net. Geschicht vum Ahikar 5:50-51