D'Beruffung vum Samuel 1. Samuel 3 1 An de Jong Samuel huet dem Här virum Eli gedéngt. An d'Wuert vum Här war wäertvoll an där Zäit; et gouf keng ëffentlech Visioun. 2 An et ass zu där Zäit geschitt, wéi den Eli op senger Plaz geluecht war, a seng Aen ugefaangen hunn däischter ze ginn, sou datt hie net méi konnt gesinn; 3 Ier d'Luucht vu Gott am Tempel vum Här ausgegaangen ass, wou d'Ark vu Gott war, an de Samuel sech niddergeluecht huet fir ze schlofen, 4 Dunn huet den Här de Samuel geruff, an hien huet geäntwert: "Hei sinn ech." 5 An hien ass bei den Eli gelaf a sot: "Hei sinn ech, well du hues mech geruff." An hien huet gesot: "Ech hunn net geruff; lee dech erëm erof." An hien ass gaangen a leeë sech erof. 6 An den Här huet nach eng Kéier de Samuel geruff. De Samuel ass opgestan an ass bei den Eli gaangen a sot: "Hei sinn ech, well du hues mech geruff." An hien huet geäntwert: "Ech hunn net geruff, mäi Jong; lee dech erëm erof." 7 De Samuel huet den Här nach net kannt, an d'Wuert vum Här war him nach net opgedeckt ginn. 8 An den Här huet de Samuel nach eng Kéier zum drëtte Mol geruff. An hien ass opgestan an ass bei den Eli gaangen a sot: "Hei sinn ech, well du hues mech geruff." An den Eli huet gemierkt, datt den Här d'Kand geruff hat. 9 Dofir sot den Eli zum Samuel: "Géi, lee dech hin; a wann hie dech rifft, da solls du soen: Schwätz, Här, well däi Knecht héiert." Dunn ass de Samuel gaangen an huet sech op senger Plaz geluecht. 10 An den Här koum, ass stoe bliwwen a sot wéi déi aner Mol: "Samuel, Samuel!" Dunn huet de Samuel geäntwert: "Schwätz, well däi Knecht héiert." 11 An den Här sot zum Samuel: Kuckt, ech maachen eppes an Israel, bei deem jiddwerengem, deen et héiert, béid Oueren kribbelen. 12 Un deem Dag wäert ech dem Eli alles erfëllen, wat ech iwwer säi Haus gesot hunn: wann ech ufänken, wäert ech och en Enn maachen. 13 Well ech hunn him gesot, datt ech säi Haus fir ëmmer riichten wäert, wéinst der Ongerechtegkeet, déi hie weess; well seng Jongen sech veruecht hunn, an hien huet se net zréckgehalen.
1
D'Beruffung vum Samuel
14 An dofir hunn ech dem Haus vum Eli geschwuer, datt d'Ongerechtegkeet vum Haus vum Eli net fir ëmmer duerch Affer oder Offer versöhnt gëtt. 15 An de Samuel ass bis de Moie geluecht an huet d'Dieren vum Haus vum Här opgemaach. An de Samuel huet Angscht gehat, dem Eli d'Visioun ze weisen. 16 Dunn huet den Eli de Samuel geruff a gesot: „Samuel, mäi Jong!“ An hien huet geäntwert: „Hei sinn ech.“ 17 An hien huet geäntwert: "Wat ass dat, wat den Här zu dir gesot huet? Verstopp et mir net. Gott soll dir sou maachen a sou nach méi, wann s du mir eppes verstopps, wat hien zu dir gesot huet." 18 An de Samuel huet him alles erzielt, an huet näischt virun him verstoppt. An hie sot: Et ass den Här; hie soll maachen, wat him gutt virkënnt. 19 An de Samuel ass opgewuess, an den Här war mat him, an huet kee vu senge Wierder op de Buedem fale gelooss. 20 An ganz Israel, vu Dan bis Beerscheba, wousst, datt de Samuel als Prophet vum Här befestegt war. 21 An den Här ass erëm zu Silo erschéngen, well den Här huet sech dem Samuel zu Silo duerch d'Wuert vum Här opgedeckt.
Kommentar D'Beruffung vum Kand Samuel am 1. Samuel Kapitel 3 ass eng vun den zäertlechsten an transformativsten Erzielungen an der Bibel. Si markéiert den Iwwergang vun der spiritueller Leedung an Israel vum gescheiterten Haus vum Eli zu engem treie neie Prophet, deen d'Natioun duerch hir entscheedend monarchesch Ära leede sollt.
Vers-fir-Vers-Opdeelung vum 1. Samuel Kapitel 3 D'Kuliss virstellen: Geeschtlech Däischtert a treie Déngscht (Verse 1–3) Vers 1: "An de Jong Samuel huet dem Här virum Eli gedéngt. An d'Wuert vum Här war wäertvoll an där Zäit; et gouf keng oppe Visioun." Bedeitung: De Samuel, nach ëmmer e jonke Bouf, déngt Gott trei ënnert dem alternden Hohepriister Eli. D'Ausdrock "d'Wuert vum Här war wäertvoll" bedeit, datt et rar war; göttlech Offenbarung war wéinst dem geeschtleche Verfall an Israel rar ginn. Vers 2: "An et ass zu där Zäit geschitt, wéi den Eli op senger Plaz geluecht war, a seng Aen ugefaangen hunn däischter ze ginn, sou datt hie net méi konnt gesinn;" Bedeitung: Dem Eli seng kierperlech Blannheet déngt als symbolesch Reflexioun vun der geeschteger Blannheet an der moralescher Däischtert vun Israel zu där Zäit. Vers 3: "Ier d'Luucht vu Gott am Tempel vum Här ausgegaangen ass, wou d'Ark vu Gott war, an de Samuel sech niddergeluecht huet fir ze schlofen;" Bedeitung: D'Narrativ spillt sech kuerz virum Sonnenopgang of, direkt ier de gëllene Luuchtestander am Tabernakel ausgoe konnt. Datt de Samuel bei der Ark vu Gott schléift, ënnersträicht seng kierperlech Noperschaft zu der Präsenz vu Gott. Déi falsch Identitéit: Gott rifft de Samuel (Verse 4–9) Vers 4: "Den Här huet de Samuel geruff, an hien huet geäntwert: Hei sinn ech." Bedeitung: Gott initiéiert d'Kommunikatioun direkt mam jonke Jong, deen direkt bereet reagéiert ("Hei sinn ech").
2
D'Beruffung vum Samuel
Vers 5: "An hien ass zum Eli gelaf a sot: "Hei sinn ech, well du hues mech geruff." An hien huet gesot: "Ech hunn net geruff; lee dech erëm erof." An hien ass gaangen a leeë dech erof." Bedeitung: Well de Samuel nach keng direkt göttlech Offenbarung erlieft huet, verwiesselt hien d'Stëmm vu Gott mat der bekannter Stëmm vu sengem Mentor, dem Eli, a leeft him ze gehorchen. Vers 6–7: "An den Här huet nach eng Kéier geruff: Samuel... De Samuel huet den Här nach net kannt, an d'Wuert vum Här war him nach net opgedeckt ginn." Bedeitung: De Prozess widderhëlt sech. Vers 7 erkläert, datt "den Här kennen" hei eng perséinlech, erfahrungsbaséiert Bezéiung an d'Unerkennung vu senger Stëmm implizéiert, déi de Samuel elo kréie wäert. Vers 8–9: „An den Här huet de Samuel nach eng Kéier dat drëtt Mol geruff... An den Eli huet gemierkt, datt den Här d'Kand geruff hat. Dofir sot den Eli zum Samuel: „Géi, lee dech erof; a wann hie dech rifft, da solls du soen: Schwätz, Här, well däi Knecht héiert.“ Bedeitung: No dräi Versich erwacht dem Eli seng geeschteg Ënnerscheedungsfäegkeet endlech. Trotz senge perséinleche Schwächten handelt den Eli als e weise geeschtleche Mentor a weist dem Samuel, wéi hie sech positionéiere soll, fir op Gott ze lauschteren. Déi göttlech Botschaft vum Uerteel (Verse 10–14) Vers 10: "An den Här koum, ass stoe bliwwen a sot wéi virdrun: Samuel, Samuel! Dunn huet de Samuel geäntwert: Schwätz, well däi Knecht héiert." Bedeitung: Gott rifft e véierte Mol, an de Samuel follegt den Instruktioune vum Eli a ënnerwerft sech komplett als Gottes Dénger. Vers 11–14: "An den Här sot zum Samuel: Kuckt, ech maachen eppes an Israel, wat jidderengem, deen et héiert, béid Oueren klimpelen wäert..." Bedeitung: Gott bréngt eng schwéier, ernüchternd Botschaft. Hie bestätegt dat onwiderruflecht Uerteel, dat iwwer dem Eli säin Haus kënnt, well den Eli seng béis Jongen (Hophni a Phinehas) net zréckgehalen huet, sou datt d'Korruptioun am Priestertum sech verbreet huet. Déi haart Wourecht vermëttelen (Verse 15–18) Vers 15: "An de Samuel ass bis de Moie geluecht an huet d'Dieren vum Haus vum Här opgemaach. An de Samuel huet Angscht gehat, dem Eli d'Visioun ze weisen." Bedeitung: De Samuel dréit iwwer Nuecht eng schwéier Laascht. Aus Respekt a Angscht viru sengem Mentor zéckt hien, déi verheerend Neiegkeet ze deelen. Vers 16–17: Dunn huet den Eli de Samuel geruff... Wat ass d'Wuert, dat den Här zu dir gesot huet? Verstopp et net viru mir..." Bedeitung: Den Eli spiert d'Gravitéit vun der Begegnung a fuerdert de Samuel op, komplett éierlech ze sinn, andeems hien e feierlechen Eed schwiert. Vers 18: "An de Samuel huet him alles erzielt, an huet näischt virun him verstoppt. An hie sot: Et ass den Här; hie soll maachen, wat him gutt virkënnt." Bedeitung: De Samuel weist eng immens Integritéit a Courage andeems hien déi ganz Wourecht seet. Den Eli äntwert mat enger demüteger Ënneruerdnung dem souveräne Wëlle vu Gott a erkennt d'Schold vu senger Famill un.
3
D'Beruffung vum Samuel
Bestätegung vum propheteschen Amt vum Samuel (Verse 19–21) Vers 19: "An de Samuel ass opgewuess, an den Här war mat him, an huet kee vu senge Wierder op de Buedem fale gelooss." Bedeitung: Gott bestätegt dem Samuel seng Wierder als wouer Prophezeiung. All Prognose, déi de Samuel mécht, geet an Erfëllung a stäerkt seng Glafwierdegkeet. Vers 20–21: "An ganz Israel vun Dan bis Beerscheba wousst, datt de Samuel als Prophet vum Här etabléiert war... well den Här huet sech dem Samuel zu Silo duerch d'Wuert vum Här opgedeckt." Bedeitung: Vun engem Enn vun der Natioun bis zum aneren erkennt Israel dem Samuel seng göttlech Beruffung, an déi geeschteg Restauratioun fänkt zu Silo un, well Gottes Wuert erëm aktiv gewise gëtt.
Schlëssellektiounen a Liewensanwendungen 1. Gott schwätzt zum Alldeeglechen an Onerwaarten Uwendung: Gott huet e jonke Jong gewielt, deen am Schiet vum Tabernakel schléift, anstatt den Hohepriister, fir säi nächst wichtegt Wuert ze soen. Gott kuckt net op Status, Alter oder Liewenslaf; Hie kuckt op en Häerz, dat präsent an disponibel ass. 2. De Wäert vun der spiritueller Mentorschaft Uwendung: De Samuel konnt d'Stëmm vu Gott net eleng interpretéieren; hie brauch dem Eli seng erfuerene Féierung fir ze erkennen, wat geschitt ass. Och wann d'Mentoren fehlerhaft sinn (wéi den Eli), benotzt Gott se dacks fir eis ze hëllefen, seng Richtung an eisem Liewen ze verstoen. 3. D'Haltung vun der richteger Ënnerwerfung ("Schwätzt, Här, well däi Knecht héiert") Uwendung: De Samuel huet keng Debatt oder Verhandlunge vu Konditioune gefrot; hien huet direkt Disponibilitéit ugebueden. Richtegt geeschtlecht Nolauschteren verlaangt vun eis, eis eegen Agendaen ze berouegen an eis als Dénger ze stellen, déi bereet sinn, alles ze gehorchen, wat Gott freet. 4. Courage an Integritéit an haarde Wourechten Uwendung: Et ass ni einfach, engem, deen mir respektéieren oder gär hunn, eng schwiereg Neiegkeet ze iwwerbréngen. Dem Samuel seng Entscheedung, dem Eli "alles" ouni Verschmotzung ze soen, léiert eis déi wichtegst Wichtegkeet vun Éierlechkeet, Treiheet an Integritéit, och wann d'Botschaft onbequem ass. 5. Gottes Wuert feelt ni Uwendung: Den Text bemierkt, datt Gott "keng vu senge Wierder op de Buedem fale gelooss huet". Wann Gott eppes seet oder versprécht, huet et d'Kraaft an d'Ënnerstëtzung fir erfëllt ze ginn. Mir kënnen eist Vertrauen an d'Zouverlässegkeet vu senger Stëmm haut verankeren.
4