Issuu

Stären an de Schrëften Wann ech däin Himmel betruechten, d'Wierk vun dengen Fanger, de Mound an d'Stären, déi du virgesinn hues; Wat ass de Mënsch, datt du un hie denks, an de Mënschejong, datt du hien besiche géifs? Psalm 8:3-4

Pentateuch An Gott huet zwou grouss Luuchten gemaach; dat gréissert Liicht fir den Dag ze herrschen, an dat méi klengt Liicht fir d'Nuecht ze herrschen; hien huet och d'Stäre gemaach. Genesis 1:16 An hien huet hien erausgefouert a gesot: "Kuck elo op den Himmel a ziel d'Stären, wann s du se ziele kanns." An hien huet zu him gesot: "Sou wäert däi Nokommen sinn." Genesis 15:5 Datt ech dech seegen wäert, an däi Nokommen multiplizéieren wäert wéi d'Stäre vum Himmel a wéi de Sand um Mierufer; an däi Nokommen wäerten d'Paart vu senge Feinde besëtzen; Genesis 22:17 An ech wäert däi Nokommen esou vill wéi d'Stäre vum Himmel maachen, an ech wäert dengem Nokommen all dës Länner ginn; an an dengem Nokommen sollen all d'Natioune vun der Äerd geseent ginn; Genesis 26:4 An hien huet nach en aneren Dram gedreemt, an huet en senge Bridder erzielt, a gesot: Kuckt, ech hunn nach een Dram gedreemt; an, kuckt, d'Sonn an de Mound an déi eelef Stäre hunn sech mir ugebiet. Genesis 37:9 Denk un den Abraham, den Isaak an den Israel, dengen Dénger, deenen du bei dir selwer geschwuer hues, an deenen du zu hinne gesot hues: Ech wäert är Nokommen esou multiplizéieren wéi d'Stäre vum Himmel, an dëst ganzt Land, vun deem ech geschwat hunn, ginn ech ärem Nokommen, an si sollen et fir ëmmer ierwen. Exodus 32:13 Ech wäert hien gesinn, awer net elo: ech wäert hien ukucken, awer net no beieneen: e Stär wäert aus Jakob kommen, an e Zepter wäert aus Israel opstoen, an hien wäert d'Ecken vu Moab schloen, an all d'Kanner vu Sheth zerstéieren. Numeri 24:17 Den Här, Äre Gott, huet iech multiplizéiert, an Dir sidd haut sou vill wéi d'Stäre vum Himmel. Deuteronomium 1:10

Biblesch Selenologie - De helle Mound Wann ech däin Himmel betruechten, d'Wierk vun dengen Fanger, de Mound an d'Stären, déi du virgesinn hues; Wat ass de Mënsch, datt du un hie denks, an de Mënschejong, datt du hien besiche géifs? Psalm 8:3-4

An datt du deng Aen net zum Himmel hiews, a wann du d'Sonn, de Mound an d'Stäre gesits, dat ganzt Himmelsarméi, du solls se net ubieden an déngen, déi den Här, däi Gott, un all Natiounen ënner dem ganzen Himmel opgedeelt huet. Deuteronomium 4:19 Är Väter sinn mat siwwenzeg Persounen an Ägypten erofgaang; an elo huet den Här, Äre Gott, Iech sou vill wéi d'Stäre vum Himmel gemaach. Deuteronomium 10:22 An Dir wäert nëmme wéineg Leit iwwereg bleiwen, wou Dir sou vill wéi d'Stäre vum Himmel waart, well Dir der Stëmm vum Här, Ärem Gott, net gelauschtert hutt. Deuteronomium 28:62

Geschicht Si hunn vum Himmel aus gekämpft; d'Stäre an hire Coursen hunn géint de Sisera gekämpft. Riichter 5:20 Mä den David huet d'Zuel vun hinnen net vun zwanzeg Joer un ënner opgeholl, well den Här hat gesot, datt hie Israel sou multiplizéiere géif wéi d'Stäre vum Himmel. 1 Chronik 27:23 Mir hunn also un der Aarbecht geschafft: an d'Halschent vun hinnen huet d'Spiere vum Moiesopgang bis zu den Optrëtter vun de Stäre gehalen. Nehemia 4:21 Hir Kanner hues du multiplizéiert wéi d'Stäre vum Himmel, an hues se an d'Land bruecht, dat du hire Pappen versprach hat, datt si et sollten anhuelen. Nehemia 9:23 Loosst d'Stäre vun hirer Dämmerung däischter sinn; loosst et no Liicht sichen, awer kee hunn; an et loosst net d'Opgank vum Dag gesinn: Hiob 3:9 Deen der Sonn befielt, an si geet net op; an deen d'Stäre versiegelt. Hiob 9:7 Ass Gott net an der Héicht vum Himmel? A kuckt d'Héicht vun de Stären, wéi héich se sinn! Hiob 22:12 Kuckt souguer bis zum Mound, an e schéngt net; jo, d'Stäre sinn net reng a senge Aen. Hiob 25:5 Wéi d'Muerestäre zesumme gesongen hunn, an all d'Sënne vu Gott sech freeën geruff hunn? Hiob 38:7

Poesie Wann ech däin Himmel betruechten, d'Wierk vun dengen Fanger, de Mound an d'Stären, déi du virgesinn hues, wat ass dann de Mënsch, datt du un hie denks, an de Mënschejong, datt du hien besiche géifs? Psalmen 8:3-4 De Mound an d'Stäre fir an der Nuecht ze regéieren, well seng Barmhäerzegkeet ass fir ëmmer. Psalmen 136:9 Hie nennt d'Zuel vun de Stären; hie nennt se all bei hiren Nimm. Psalmen 147:4 Lueft hien, Sonn a Mound: lueft hien, all Dir Stäre vum Liicht. Psalmen 148:3 2

Soulaang d'Sonn, oder d'Liicht, oder de Mound, oder d'Stäre net däischter ginn, an d'Wolleken nom Reen net zréckkommen: Prediger 12:2

Prophezeiung Well d'Stäre vum Himmel a seng Stärebiller wäerten hiert Liicht net ginn; d'Sonn wäert bei sengem Opgoe verdunkelt sinn, an de Mound wäert hiert Liicht net schénge loossen. Jesaja 13:10 Well du hues an dengem Häerz gesot: Ech wäert an den Himmel opstinn, ech wäert mäi Troun iwwer d'Stäre vu Gott erhiewen; ech wäert mech och um Bierg vun der Versammlung sëtzen, an de Säiten vum Norden. Jesaja 14:13 Du bass midd vun der Villzuel vun dengen Rotschléi. Loosst elo d'Astrologen, d'Stärekucker, déi monatlech Prognosen opstoen, an dech virun dësen Saachen retten, déi iwwer dech kommen. Jesaja 47:13 Sou seet den HÄR, deen d'Sonn zum Liicht am Dag gëtt, an d'Ordonnancen vum Mound a vun de Stären zum Liicht an der Nuecht, deen d'Mier opdeelt, wann seng Wellen daueren: Den HÄR vun den Arméie ass säin Numm: Jeremia 31:35 An wann ech dech erausléisen, wäert ech den Himmel bedecken an seng Stäre däischter maachen; ech wäert d'Sonn mat enger Wollek bedecken, an de Mound wäert säi Liicht net ginn. Ezekiel 32:7 An et ass grouss ginn, souguer bis un d'Himmelsarméi; an et huet e puer vun der Arméi an vun de Stären op d'Äerd gehäit a se getrëppelt. Daniel 8:10 An déi, déi schlau sinn, wäerten esou glänzen, wéi d'Hellegkeet vum Himmel; an déi, déi vill zur Gerechtegkeet féieren, wéi d'Stäre fir ëmmer an ëmmer. Daniel 12:3 D'Äerd wäert virun hinnen zidderen; den Himmel wäert zidderen; d'Sonn an de Mound wäerten däischter ginn, an d'Stäre wäerten hiert Glanz zréckzéien. Joël 2:10 D'Sonn an de Mound ginn däischter, an d'Stäre verléieren hiert Glanz. Joël 3:15 Sicht hien, deen déi siwe Stären an den Orion gemaach huet, an de Schiet vum Doud an de Moien verwandelt, an den Dag mat der Nuecht däischter mécht; deen d'Waasser vum Mier rifft, an et iwwer d'Äerd ausgëtt: Den Här ass säin Numm. Amos 5:8 Mee Dir hutt d'Tabernakel vun Ärem Moloch a Chiun, Äre Biller, gedroen, de Stär vun Ärem Gott, deen Dir Iech selwer gemaach hutt. Amos 5:26 Och wann s du dech wéi en Aadler erhiefs, an och wann s du däi Nascht tëscht de Stäre baussechs, vun do aus wäert ech dech erofstéissen, seet den HÄR. Obadja 1:4 Du hues deng Händler méi wéi d'Stäre vum Himmel vereenzelt: de Schnëppelwurm verduerft a flitt fort. Nahum 3:16

Evangelien an Apostelgeschichten a soten: Wou ass de gebuerene Kinnek vun de Judden? Mir hunn säi Stär am Osten gesinn a si komm, fir hien ze bieden. Dunn huet den Herodes d'Weis Männer heemlech geruff a si grëndlech gefrot, wéini de Stär erschénge wier. Wéi si de Kinnek héieren haten, sinn si fortgaang; an, kuck, de Stär, deen si am Osten gesinn hunn, ass virun hinne gaangen, bis en koum an iwwer der Plaz stoe bliwwen ass, wou dat klengt Kand war. Wéi si de Stär gesinn hunn, hunn si sech mat iwwerwältegend grousser Freed gefreet. Matthäus 2:2 , 7 , 9, 10 Direkt no der Drang vun deenen Deeg gëtt d'Sonn däischter, an de Mound gëtt kee Liicht méi, an d'Stäre falen vum Himmel, an d'Kräfte vum Himmel ginn erschüttert. Matthäus 24:29 An d'Stäre vum Himmel wäerten falen, an d'Muechten, déi am Himmel sinn, wäerten erschüttert ginn. Markus 13:25 An et wäert Zeeche sinn an der Sonn, am Mound an an de Stären; an op der Äerd wäerten d'Natiounen an Onrou sinn, si wäerten duerchernee sinn; d'Mier an d'Wellen wäerten dout sinn; Lukas 21:25 Jo, Dir hutt d'Tabernakel vum Moloch an de Stär vun Ärem Gott Remfan geholl, Figuren, déi Dir gemaach hutt, fir se ze bieden; an ech wäert iech iwwer Babylon ewech féieren. Apostelgeschicht 7:43 An wéi weder Sonn nach Stäre vill Deeg laang ze gesi waren, an e kee klenge Stuerm op eis geluecht huet, goung eis all Hoffnung ewech, gerett ze ginn. Apostelgeschicht 27:20

Epistelen Et gëtt eng Herrlechkeet vun der Sonn, an eng aner Herrlechkeet vum Mound, an eng aner Herrlechkeet vun de Stären: well ee Stär ënnerscheet sech vun engem anere Stär a Herrlechkeet. 1. Korinther 15:41 Dofir sinn och aus engem, an deem sou gutt wéi dout, sou vill gesprongen, wéi d'Stäre vum Himmel a Villzuel, a wéi de Sand, deen um Mierufer onzielbar ass. Hebräer 11:12 Mir hunn och e méi séchert Wuert vun der Prophezeiung; op dat maacht Dir gutt, wann Dir oppasst, wéi op e Liicht, dat an enger donkeler Plaz schéngt, bis den Dag ukommt an de Moiesstär an Ären Häerzer opkënnt. 2. Péitrus 1:19 Wëllend Wellen vum Mier, déi hir eege Schimmt ausschäumen; wandernd Stären, fir déi d'Schwaarzheet vun der Däischtert fir ëmmer reservéiert ass. Judas 1:13

Offenbarung An senger rietser Hand hat hien siwe Stären, an aus sengem Mond koum e schaarft zweeschneidegt Schwäert, a säi Gesiicht war wéi d'Sonn, déi a senger Kraaft schéngt. D'Geheimnis vun de siwe Stären, déi du a menger rietser Hand gesinn hues, an de siwe gëllene Käerzenhalter. Déi siwe Stäre

sinn d'Engele vun de siwe Kierchen, an déi siwe Käerzenhalter, déi du gesinn hues, sinn déi siwe Kierchen. Offenbarung 1:16 , 20 Schreif un den Engel vun der Kierch vun Ephesus: Dëst seet deen, deen déi siwe Stären an senger rietser Hand hält, deen an der Mëtt vun de siwe gëllene Käerzestänner wandert: Offenbarung 2:1 An ech ginn him de Moiesstär. Offenbarung 2:28 An un den Engel vun der Kierch zu Sardes schreif: Dëst seet deen, deen déi siwe Geeschter vu Gott an déi siwe Stären huet: Ech weess deng Wierker, datt du den Numm hues, datt du liefs, an du bass dout. Offenbarung 3:1 An d'Stäre vum Himmel sinn op d'Äerd gefall, sou wéi e Feigebam seng onzäiteg Feigen ofwerft, wann e vun engem staarke Wand gerëselt gëtt. Offenbarung 6:13 An den drëtten Engel huet geblosen, an e grousse Stär ass vum Himmel gefall, dee gebrannt huet wéi eng Luucht, an hien ass op den Drëttel vun de Flëss an op d'Waasserquellen gefall; An den Numm vum Stär gëtt Wermut genannt; an den Drëttel vum Waasser ass zu Wermut ginn; a vill Mënsche sinn duerch d'Waasser gestuerwen, well et batter gi war. An de véierte Engel huet geblosen, an den drëtten Deel vun der Sonn gouf geschloen, an den drëtten Deel vum Mound, an den drëtten Deel vun de Stären; sou wéi den drëtten Deel vun hinnen däischter gouf, an den Dag fir en drëtten Deel net geglänzt huet, an d'Nuecht och. Offenbarung 8: 10-12 An de fënneften Engel huet geblosen, an ech hunn e Stär vum Himmel op d'Äerd falen gesinn; an him gouf de Schlëssel vum Buedemlosen Gruef ginn. Offenbarung 9:1 An et ass e grousst Wonner am Himmel opgedaucht; eng Fra, déi mat der Sonn bekleed war, an de Mound ënner hire Féiss, an op hirem Kapp eng Kroun aus zwielef Stären. An säi Schwanz huet den Drëttel vun de Stäre vum Himmel matgezunn a se op d'Äerd gehäit. An den Draach stoung virun der Fra, déi gebuer sollt ginn, fir hiert Kand ze verschléngen, soubal et gebuer wier. Offenbarung 12:1 , 4 Ech, Jesus, hunn mäin Engel geschéckt, fir iech dës Saachen an de Kierchen ze bezeien. Ech sinn d'Wuerzel an den Nokomme vum David, an de helle Moiesstär. Offenbarung 22:16

Apokryphen Um véierten Dag hues du gebueden, datt d'Sonn soll schéngen, an de Mound soll säi Liicht ginn, an d'Stäre solle an der Rei sinn: 2 Esra 6:45 An datt d'Gesiichter vun deenen, déi Abstinenz benotzt hunn, iwwer de Stäre blénken, während eis Gesiichter méi schwaarz wéi d'Däischtert sinn? 2 Esra 7:55 Si wäerten een op deen aneren schloen, an si wäerten eng grouss Villzuel vu Stären op der Äerd erofschloen, souguer hiren eegene Stär; a Blutt wäert vum Schwäert bis an de Bauch sinn, An staark Wand wäerten aus dem Osten opkommen, an et opmaachen; an d'Wollek, déi hien a Roserei opgeriicht huet, an de Stär geréckelt huet fir Angscht virum Ost- a Westwand ze maachen, wäert zerstéiert ginn. Déi grouss a mächteg Wolleke wäerte voller Roserei opgeblosen ginn, an de Stär, fir datt se déi ganz Äerd an déi, déi drop wunnen, Angscht maachen; a si wäerten iwwer all héich an erhiewt Plaz en schreckleche Stär ausschëdden, Si wäerten bei si kommen a si belageren, de Stär an

all hire Roserei wäerten si op si ausgéissen; dann wäert de Stëbs an den Damp an den Himmel eropgoen, an all déi, déi ronderëm si sinn, wäerten si bedaueren. 2 Esra 15:35 , 39-40, 44 A sengem Wuert goufen d'Stäre gemaach, an hie kennt hir Zuel. 2 Esra 16:56 D'Kreeslaf vun de Joren, an d'Positioune vun de Stären: Wäisheet vum Salomon 7:19 Well si ass méi schéin wéi d'Sonn, a virun all de Stären: wann se mam Liicht verglach gëtt, fënnt een se virun deem. Wäisheet vum Salomon 7:29 Huet de Gerechten d'Belounung fir hir Aarbecht erginn, huet si op e wonnerbare Wee gefouert, a war fir si eng Deckung um Dag an e Liicht vun de Stären an der Nuecht; Wäisheet vum Salomon 10:17 Mee hunn entweder Feier, Wand, séier Loft, Stäre, gewaltsam Waasser oder Himmelliichter als Götter ugesinn, déi d'Welt regéieren. Wäisheet vum Salomon 13:2 Keng Kraaft vum Feier konnt hinnen Liicht ginn: an déi hell Flamen vun de Stäre konnten et net aushalen, déi schrecklech Nuecht ze beliichten. Wäisheet vum Salomon 17:5 D'Schéinheet vum Himmel, d'Herrlechkeet vun de Stären, eng Ornament, déi Liicht an den héchste Plazen vum Här gëtt. Ecclesiasticus 43:9 Dofir huet hien him mat engem Eed verséchert, datt hie mat sengem Nokommen d'Natiounen seegene géif, an datt hie hie wéi de Stëbs vun der Äerd multiplizéiere géif, a säi Nokommen wéi d'Stäre erhiewe géif, an si vu Mier zu Mier, a vum Floss bis zum Enn vum Land ierwe géif loossen. Ecclesiasticus 44:21 Hie war wéi de Moiesstär an enger Wollek, a wéi de Mound bei voller Sonn: Ecclesiasticus 50:6 D'Stäre blénken an hiren Auerzäiten a freeën sech: wann hie se rifft, soen si: "Hei si mir!" an esou hunn si mat Freed deem Liicht gewisen, deen se erschaf huet. Baruch 3:34 Well Sonn, Mound a Stären, well se hell sinn a geschéckt sinn fir hir Ämter ze erfëllen, si gehorsam. Bréif vum Jeremia 1:60 Zu deenen du geschwat a versprach hues, datt du hir Nokommen esou multiplizéiere wéi d'Stäre vum Himmel a wéi de Sand, deen um Mierufer läit. Gebied vum Asarja 1:13 O Dir Stäre vum Himmel, lueft den Här: lueft a verbréngt hien iwwer alles fir ëmmer. Gebied vum Asarja 1:41 An de Mann, deen e bësse virdrun geduecht huet, datt hie bis un d'Stäre vum Himmel kéint reechen, dee konnt kee Mënsch wéinst sengem ondréigleche Gestank ausstoen. 2 Makkabäer 9:10

Enoch An d'Visioun gouf mir sou gewisen: Kuckt, an der Visioun hunn d'Wolleken mech invitéiert an en Niwwel huet mech geruff, an de Laf vun de Stären an de Blëtzer huet mech beschleunegt a beeilt, an d'Wand an der Visioun huet mech fléie gelooss an huet mech no uewen gehuewen, an huet mech an

den Himmel gedroen. Seng Plafong war wéi de Wee vun de Stären an de Blëtzer, an tëscht hinne ware feierlech Cherubim, an hiren Himmel war kloer wéi Waasser. A säi Buedem war aus Feier, an driwwer ware Blëtzer an de Wee vun de Stären, an och seng Plafong war e flammend Feier. Enoch 14:8,11,17 An ech hunn d'Plaze vun de Liichttuerm an d'Schatzkammere vun de Stären an dem Donner gesinn, an an den déifsten Déiften, wou e feierleche Bou a Pfeiler an hire Köcher, an e feierlecht Schwäert an all d'Blëtzer waren. Enoch 17:3 Ech hunn d'Wänn vum Himmel gesinn, déi sech dréinen an den Ëmfang vun der Sonn an all de Stären op hiren Ënnergang bréngen. Ech hunn do siwe Stäre gesinn, wéi grouss, brennend Bierger, an zu mir, wéi ech no hinne gefrot hunn, sot den Engel: 'Dës Plaz ass d'Enn vum Himmel an der Äerd: dëst ass zu engem Prisong fir d'Stären an d'Här vum Himmel ginn. An d'Stären, déi iwwer d'Feier rullen, sinn déi, déi d'Gebot vum Här am Ufank vun hirem Opgang verletzt hunn, well se net zu hiren festgeluechten Zäiten erauskoumen.' Enoch 18:4,12-14 An do hunn ech siwe Stäre vum Himmel gesinn, déi zesummen dran gebonne waren, wéi grouss Bierger a mat Feier brennen. Dës sinn aus der Zuel vun de Stäre vum Himmel, déi d'Gebot vum Här iwwertruede sinn, a sinn hei gebonnen, bis zéngdausend Joer, d'Zäit, déi duerch hir Sënne verbonnen ass, vollend sinn. Enoch 21:3,6 An ech hunn gesinn, wéi d'Stäre vum Himmel erauskoumen, an ech hunn d'Portalen gezielt, aus deenen se erauskommen, an all hir Ausgäng opgeschriwwen, vun all eenzelne Stär fir sech, no hirer Zuel an hiren Nimm, hire Coursen an hire Positiounen, an hiren Zäiten an hire Méint, wéi den Uriel, den hellegen Engel, deen mat mir war, mir gewisen huet. Henoch 33:3 Duerch all dës kleng Portaler ginn d'Stäre vum Himmel a lafen hire Wee no Westen op dem Wee, deen hinne gewisen gëtt. Enoch 36:3 An ech hunn aner Blëtzer an d'Stäre vum Himmel gesinn, an ech hunn gesinn, wéi Hien se all bei hiren Nimm genannt huet, an si hunn op Hien gelauschtert. Enoch 43:1 Och en anert Phänomen, dat ech a Bezuch op d'Blëtzer gesinn hunn: wéi e puer vun de Stären opkommen a Blëtzer ginn a sech net vun hirer neier Form trennen kënnen. Enoch 44:1 An dëst sinn déi, déi d'Stäre vum Himmel beurteelen, an hir Hänn géint den Allerhéchsten hiewen, an op der Äerd trëppelen a drop wunnen. An all hir Dote weisen Ongerechtegkeet, an hir Muecht baséiert op hirem Räichtum, an hire Glawen ass an de Götter, déi si mat hiren Hänn gemaach hunn, an si verleegnen den Numm vum Här vun de Geeschter, a si verfollegen d'Haiser vu senge Versammlungen, an déi Gleeweg, déi sech un den Numm vum Här vun de Geeschter hänken. Enoch 46:7-8 Jo, ier d'Sonn an d'Zeechen erschaf goufen, ier d'Stäre vum Himmel gemaach goufen, gouf säin Numm virum Här vun de Geeschter genannt. Enoch 48:3 An d'Kummeren vun de Wand, a wéi d'Wand opgedeelt sinn, a wéi se gewien ginn, a wéi d'Portale vun de Wand berechent ginn, all no der Kraaft vum Wand, an der Kraaft vun de Luuchte vum Mound, an no der Kraaft déi passend ass: an d'Divisiounen vun de Stären no hiren Nimm, a wéi all d'Divisiounen opgedeelt sinn. Enoch 60:12

An duerch dee Eed kompletéieren d'Stäre hire Laf, an Hie rifft se bei hiren Nimm, an si äntweren Him vun Éiwegkeet zu Éiwegkeet. Enoch 69:21 An hien huet mir all d'Geheimnisser vun den Enden vum Himmel gewisen, an all d'Kamere vun all de Stären, an all d'Liichter, vu wou se virum Gesiicht vun den Hellegen erauskommen. Enoch 71:4 An ech hunn sechs Portalen gesinn, an deenen d'Sonn opgëtt, a sechs Portalen, an deenen d'Sonn ënnergeet an de Mound op- a ënnergeet, an dës Portalen, an d'Féierung vun de Stären an déi, déi si féieren: sechs am Osten a sechs am Westen, an all noeneen an enger genee entspriechender Reiefolleg: och vill Fënsteren riets a lénks vun dëse Portalen. Enoch 72:3 An den Iwwerfloss vun der Sonn an de Stäre belafe sechs Deeg: a 5 Joer ginn 6 Deeg all Joer op 30 Deeg: an de Mound fält hannert der Sonn an de Stäre bis zur Zuel vun 30 Deeg. An d'Sonn an d'Stäre bréngen all d'Jore genee eran, sou datt se hir Positioun net ëm een eenzegen Dag an d'Éiwegkeet virukommen oder verzögeren; mä d'Jore mat perfekter Gerechtegkeet an 364 Deeg ofschléissen. Enoch 74:11-12 An d'Cheffe vun den Dausende vu Leit, déi iwwer déi ganz Schöpfung an iwwer all d'Stäre gesat sinn, hunn och mat de véier Interkalardeeg ze dinn, well se onzertrennlech vun hirem Amt sinn, laut der Berechnung vum Joer, an dës leeschten Déngscht un de véier Deeg, déi net an der Berechnung vum Joer gezielt ginn. Enoch 75:1 Well den Engel Uriel mir d'Zeechen an d'Zäiten an d'Joren an d'Deeg gewisen huet, deen den Här vun der Herrlechkeet fir ëmmer iwwer all d'Liichter vum Himmel, am Himmel an an der Welt gesat huet, fir datt si um Himmel regéiere sollen an op der Äerd gesi ginn, a Leader fir den Dag an d'Nuecht sinn, also d'Sonn, de Mound an d'Stären, an all déi déngend Kreaturen, déi hir Rotatioun an all de Wonnen vum Himmel maachen. Enoch 75:3 Wat déi zwielef Portalen am Himmel ugeet, un den Enden vun der Äerd, aus deenen d'Sonn, de Mound an d'Stären erauskommen, an all d'Wierker vum Himmel am Osten an am Westen. Et gi vill Fënsteren op lénks a riets vun hinnen, an eng Fënster produzéiert zu senger bestëmmter Zäit Wäermt, déi sou entsprécht wéi dës den Dieren, aus deenen d'Stären erauskommen, sou wéi Hien hinnen gebueden huet, an an deenen se ënnergoen, entspriechend hirer Zuel. An ech hunn Wonnen am Himmel gesinn, déi an der Welt lafen, iwwer dëse Portalen, an deenen d'Stären sech dréien, déi ni ënnergoen. An eng ass méi grouss wéi all déi aner, an et ass déi, déi hire Laf duerch déi ganz Welt mécht. Enoch 75:6-9 Enoch 79 1 An elo, mäi Jong, hunn ech dir alles gewisen, an d'Gesetz vun all de Stäre vum Himmel ass fäerdeg. 2 An hien huet mir all d'Gesetzer vun dësen fir all Dag, a fir all Zäit vun der Droeregel, a fir all Joer, a fir säin Ausgang, a fir d'Uerdnung, déi him all Mount an all Woch virgeschriwwen ass, gewisen: 3 An den Ofhuelen vum Mound, deen am sechste Portal stattfënnt: well an dësem sechste Portal ass hiert Liicht erfëllt, an duerno ass den Ufank vum Ofhuelen: 4 An den Ofhuelen, deen am éischten Portal a senger Zäit stattfënnt, bis honnertsiwwenzeg Deeg erfëllt sinn: berechent no Wochen, fënnefanzwanzeg Wochen an zwee Deeg. 5 Si fällt der Sonn an der Uerdnung vun de Stären genau fënnef Deeg am Laf vun enger Period hannert, a wann dës Plaz, déi Dir gesitt, duerchkruede gouf. 6 Sou ass d'Bild an d'Skizz vun all Liicht, déi den Uriel, den Äerzengel, deen hire Leader ass, mir gewisen huet.

An deenen Deeg huet den Engel Uriel geäntwert a mir gesot: Kuckt, ech hunn dir alles gewisen, Enoch, an ech hunn dir alles opgedeckt, fir datt du dës Sonn an dëse Mound gesäis, an d'Féierung vun de Stäre vum Himmel an all déi, déi se dréinen, hir Aufgaben an Zäiten an Ofgäng. Enoch 80:1 A vill Cheffe vun de Stäre wäerten déi virgeschriwwen Uerdnung iwwertrieden. An dës wäerten hir Ëmlafbunnen an Aufgaben änneren, an net zu de virgeschriwwene Joreszäiten erschéngen. An déi ganz Uerdnung vun de Stäre wäert virun de Sënner verstoppt sinn, an d'Gedanken vun deenen op der Äerd wäerten sech iwwer si irren, an si wäerten sech vun all hire Weeër ofwenden, jo, si wäerten sech irren an se fir Götter halen. Enoch 80:6-7 Geseent sinn all déi Gerecht, geseent sinn all déi, déi um Wee vun der Gerechtegkeet goen a net wéi d'Sünder sënnegen, an der Berechnung vun all hiren Deeg, an deenen d'Sonn den Himmel duerchkräizt, an d'Portale fir drësseg Deeg eran- an erausgeet mat de Käpp vun Dausende vun der Uerdnung vun de Stären, zesumme mat de véier, déi agebaut sinn, déi déi véier Deeler vum Joer opdeelen, déi se féieren a mat hinne véier Deeg eran. Enoch 82:4 An hien huet Muecht iwwer Nuecht an Dag am Himmel, fir datt d'Liicht de Mënsche Liicht gëtt Sonn, Mound a Stären, an all d'Kraafte vum Himmel, déi sech an hire kreesfërmegen Wonnen dréinen. An dëst sinn d'Uerder vun de Stären, déi op hire Plazen ënnergoen, an an hire Joreszäiten a Fester a Méint. Enoch 82:8-9 An wéi ech no ënnen gaange war an den Himmel gesinn hat, an d'Sonn déi am Osten opgaang ass, an de Mound déi am Westen ënnergaang ass, an e puer Stären, an déi ganz Äerd, an alles wéi Hien et am Ufank kannt hat, dann hunn ech den Här vum Uerteel geseent an Hien gelueft, well Hien d'Sonn aus de Fënstere vum Osten erausgoe gelooss hat, an hien ass op den Himmel eropgaang an opgestan, an ass fortgaang a weidergaangen, deen him gewisen ass. Enoch 83:11 An nach eng Kéier hunn ech mat mengen Aen gesinn, wéi ech geschlof hunn, an ech hunn den Himmel uewen gesinn, an do ass e Stär vum Himmel gefall, an hien ass opgestan an huet giess a geweidet tëscht dësen Ochsen. An duerno hunn ech déi grouss an déi schwaarz Ochsen gesinn, an do hunn si all hir Ställ a Weiden an hir Véi gewiesselt, an hunn ugefaang mateneen ze liewen. An nach eng Kéier hunn ech an der Visioun gesinn, an hunn an den Himmel gekuckt, an do hunn ech vill Stäre gesinn, déi vum Himmel erofgaange sinn a sech op deen éischte Stär erofgehäit hunn, an si sinn zu Bullen tëscht dëse Véi ginn a mat hinnen geweidet. Enoch 86:1-3 An een huet zu mir gesot: Bleift hei, bis du alles gesäis, wat dësen Elefanten, Kamelen an Ieselen, an de Stären an den Ochsen, an all deenen, geschitt. Enoch 87:4 An ech hunn ee vun deene véier gesinn, déi als éischt erauskoumen, an hien huet deen éischte Stär gegraff, deen vum Himmel gefall war, an huet en Hand a Féiss gebonnen an an en Ofgrond gehäit: elo war dësen Ofgrond enk an déif, an schrecklech an däischter. An ee vun hinnen huet e Schwäert gezunn an et deenen Elefanten, Kamellen an Ieselen ginn: dann hunn se ugefaang sech géigesäiteg ze schloen, an déi ganz Äerd huet wéinst hinnen geziddert. An wéi ech an der Visioun gekuckt hunn, huet ee vun deene véier, déi erauskoumen, se vum Himmel gestengegt, an huet all déi grouss Stäre gesammelt an geholl, deenen hir Gepäck wéi déi vu Päerd waren, an huet se all Hand a Féiss gebonnen an an en Ofgrond vun der Äerd gehäit. Enoch 88:1-3 An den Här huet déi Männer déi siwen éischt Wäiss geruff, an huet gebueden, datt si virun Him brénge sollten, ugefaange mam éischte Stär, deen de Wee gewisen huet, all d'Stären, deenen hir Gepäck wéi déi vu Päerd waren, an si hunn se all virun Him bruecht. Enoch 90:21 9

An d'Uerteel gouf fir d'éischt iwwer d'Stäre gehalen, an si goufe veruerteelt a schëlleg befunn, a si sinn op d'Plaz vun der Veruerteelung gaangen, an si goufen an en Ofgrond gehäit, voller Feier a Flamen, a voller Feiersailen. Enoch 90:24 Oder gëtt et iergendeen, deen d'Längt vum Himmel erkennt a wéi grouss seng Héicht ass, a wourop e gegrënnt ass, a wéi grouss d'Zuel vun de Stären ass, a wou all d'Liichter raschten? Enoch 93:14 An elo, wësst Dir, datt Hie vun den Engelen no ären Doten am Himmel froe wäert, vun der Sonn a vum Mound a vun de Stären iwwer är Sënnen, well Dir op der Äerd Uerteel iwwer déi Gerechten ausübt. Enoch 100:10

Jascher Jasher 8 1 An der Nuecht, an där den Abram gebuer gouf, koumen all d'Dénger vum Terach, an all d'Weiser vum Nimrod a seng Zauberer, an hunn am Haus vum Terach giess an gedronk, an hunn sech an där Nuecht mat him gefreet. 2 An wéi all déi weis Männer a Magier aus dem Haus vum Terach erausgaange sinn, hunn si an där Nuecht hir Aen an den Himmel gehuewen, fir d'Stären ze kucken, an si hunn gesinn, an do koum ee ganz grousse Stär aus dem Osten a ass um Himmel gelaf, an hien huet déi véier Stäre vun de véier Säite vum Himmel verschléckt. 3 An all d'Weiser vum Kinnek a seng Zauberer ware vun dësem Ubléck erstaunt, an d'Weiser hunn dës Saach verstanen, a si woussten hir Bedeitung. 4 An si soten zueneen: "Dëst bedeit nëmmen d'Kand, dat dem Terach dës Nuecht gebuer gouf, dat opwuesse wäert a fruchtbar gëtt, sech multiplizéiert a ganz d'Äerd besëtze wäert, hien a seng Kanner fir ëmmer, an hien a seng Nokommen wäerten grouss Kinneken ëmbréngen an hir Lännereien ierwen." 5 An déi Wäis Männer a Magier sinn déi Nuecht heemgaangen, an de Moie sinn all dës Wäis Männer a Magier fréi opgestan an hunn sech an engem bestëmmten Haus versammelt. 6 An si hunn zueneen geschwat: „Kuckt, dat wat mir gëschter Owend gesinn hunn, ass virum Kinnek verstoppt; et ass him net bekannt ginn.“ 7 A wann dëst dem Kinnek an de leschten Deeg bekannt gëtt, da wäert hien eis soen: Firwat hutt Dir dës Saach viru mir verstoppt, an dann wäerte mir all den Doud leiden; dofir, loosst eis elo goen a dem Kinnek dat erzielen, wat mir gesinn hunn, an d'Interpretatioun dovun, an da wäerte mir kloer bleiwen. 8 An si hunn dat gemaach, an si sinn all bei de Kinnek gaangen an hunn sech virun him op de Buedem verbeugt, a si hunn gesot: De Kinnek soll liewen, de Kinnek soll liewen! 9 Mir hunn héieren, datt dem Terach, dem Jong vum Nahor, dem Prënz vun Ärem Arméi, e Jong gebuer gouf, an dofir si mir gëschter Owend bei hien komm, an hunn déi Nuecht mat him giess, gedronk a gefreet. 10 An wéi Är Dénger aus dem Haus vum Terach erausgaange sinn, fir an eis jeeweileg Haiser ze goen, fir do iwwernuecht ze bleiwen, hu mir eis Aen an den Himmel gehuewen, an do hu mir e grousse Stär aus dem Oste kommen gesinn, an dee selwechte Stär ass mat grousser Geschwindegkeet gelaf a véier grouss Stäre vun de véier Säite vum Himmel verschléckt. 11 An Är Dénger ware erstaunt iwwer dat, wat mir gesinn hunn, a ware ganz erschreckt, a mir hunn eist Uerteel iwwer dat gemaach, a mir woussten duerch eis Wäisheet déi richteg Interpretatioun dovun, datt dëst sech op dat Kand bezitt, dat dem Terach gebuer gëtt, dat grouss gëtt a sech staark

multiplizéiert, a mächteg gëtt, an all d'Kinneke vun der Äerd ëmbrénge wäert, an all hir Lännereien ierwen, hien a seng Nokommen fir ëmmer. An den Abram huet d'Stären an de Mound virun him gesinn, an hie sot: "Wierklech ass dëst de Gott, deen déi ganz Äerd souwéi de Mënsch erschaf huet, an kuckt, dës seng Dénger sinn Götter ronderëm hien: an den Abram huet dem Mound gedéngt a bis zu him gebiet déi ganz Nuecht. An de Moien, wéi et Liicht war an d'Sonn wéi gewinnt op der Äerd geschéngt huet, huet den Abram all d'Saachen gesinn, déi den Här Gott op der Äerd gemaach hat. An den Abram sot zu sech selwer: "Wierklech sinn dëst net Götter, déi d'Äerd an déi ganz Mënschheet erschaf hunn, mä dëst sinn d'Dénger vu Gott, an den Abram ass am Haus vum Noah bliwwen an huet do den Här a seng Weeër kannt." an hien huet dem Här all d'Deeg vu sengem Liewen gedéngt, an déi ganz Generatioun huet den Här vergiess, an huet aner Götter aus Holz a Steen gedéngt, a si hunn all hir Deeg rebelléiert. Jasher 9:17-19 An wéi den Abram ukomm war, hunn d'Magier vum Kinnek an d'Weisen den Abram gesinn, an si hunn de Kinnek ugeruff a gesot: "Eise souveränen Här, dëst ass sécherlech de Mann, vun deem mir wëssen, datt et dat Kand war, bei deem seng Gebuert de grousse Stär déi véier Stäre verschléckt huet, déi mir dem Kinnek elo fofzeg Joer laang erkläert hunn." Jasher 12:9 An elo dofir, wann Dir op meng Stëmm héiert a meng Geboter, meng Statuten a meng Gesetzer hält, da wäert ech Är Feinde virun Iech falen loossen, an ech wäert Äert Nokommen multiplizéieren wéi d'Stäre vum Himmel, an ech wäert mäi Segen op all d'Wierker vun Ären Hänn schécken, an Dir wäert näischt feelen. Stinn elo op, huel Är Fra an alles wat Dir hutt a gitt an d'Land Kanaan a bleift do, an ech wäert do fir Iech e Gott sinn, an ech wäert Iech seegnen. An den Abram ass opgestan an huet seng Fra an alles wat him gehéiert geholl, an hien ass an d'Land Kanaan gaangen, wéi den Här him gesot hat; an den Abram war fofzeg Joer al wéi hien aus Haran fortgaangen ass. An den Abram koum an d'Land Kanaan a wunnt an der Mëtt vun der Stad, an hien huet do säin Zelt ënner de Kanner vu Kanaan, d'Awunner vum Land, opgeriicht. An den Här ass dem Abram erschéngen, wéi hien an d'Land Kanaan koum, a sot zu him: Dëst ass d'Land, dat ech dir an dengem Nokomme no dir fir ëmmer ginn hunn, an ech wäert däi Nokomme wéi d'Stäre vum Himmel maachen, an ech wäert dengem Nokomme all d'Länner, déi du gesäis, als Ierfschaft ginn. Jasher 13:4-7 Zu där Zäit ass den Här dem Abram zu Hebron erëm erschéngen an huet zu him gesot: "Fäert Iech net, däi Loun ass ganz grouss viru mir, well ech wäert dech net verloossen, bis ech dech multiplizéiert an dech geseent hunn an däi Nokommen wéi d'Stäre um Himmel gemaach hunn, déi net gemooss oder gezielt kënne ginn." Jasher 16:20 An den Isaak sot: O Här, Gott vum Himmel an der Äerd, deem seng Guttheet a Barmhäerzegkeet d'Äerd erfëllt, du, deen mäi Papp aus dem Haus vu sengem Papp a vu sengem Gebuertsplaz geholl an hien an dëst Land bruecht hues, an du zu him gesot hues: Dengem Nokommen ginn ech d'Land. An du hues him versprach an him erkläert: Ech wäert däi Nokommen multiplizéieren wéi d'Stäre vum Himmel a wéi de Sand vum Mier. Elo kënnen deng Wierder wouer ginn, déi du zu mengem Papp gesot hues. Jasher 26:6 An de Jakob ass weider op Haran gaangen, an hien ass bis bei de Bierg Moria komm, an hien ass do déi ganz Nuecht bei der Stad Luz bliwwen; an den Här ass do dem Jakob an där Nuecht erschéngen, an hien huet zu him gesot: Ech sinn den Här, Gott vum Abraham an de Gott vun Ärem Papp Isaac; d'Land, op deem Dir läit, ginn ech Iech an Ärem Nokommen. A kuckt, ech sinn mat Iech a wäert Iech behalen, wou Dir och gitt, an ech wäert Äert Nokommen multiplizéieren wéi d'Stäre vum Himmel, an ech wäert all Är Feinde virun Iech falen loossen; a wann se Krich mat Iech féieren, wäerte se Iech net iwwerwältegen, an ech wäert Iech mat Freed, mat Kanner a mat groussem 11

Räichtum zréck an dëst Land bréngen. An de Jakob ass aus sengem Schlof erwächt an hien huet sech ganz iwwer d'Visioun gefreet, déi hie gesinn hat; an hien huet d'Plaz Bethel genannt. Jasher 30:1-3 An e puer maachen se a Form vu Männer, aus Gold a Sëlwer, a ginn zu hinnen an Zäiten, déi hinne bekannt sinn, an d'Figuren kréien den Afloss vun de Stären a soen hinnen zukünfteg Saachen, an op dës Manéier waren d'Biller, déi d'Rachel vun hirem Papp geklaut huet. Jasher 31:43 Ech sinn den Här, de Gott vun dengem Papp Abraham, an de Gott vum Isaak. Dir ginn ech dëst Land an däin Nokommen no dir. Ech maachen däin Nokommen wéi d'Stäre vum Himmel, an du wäerts dech op déi véier Säite vum Himmel ausbreeden. An dir an dengem Nokommen sollen all Famillje vun der Äerd geseent ginn. Jasher 32:17 An den Isaac, de Jong vum Abraham, huet zum Här fir seng Jongen gebiet a gesot: "O Här Gott, du hues mengem Papp versprach a gesot: Ech wäert däi Nokommen multiplizéieren wéi d'Stäre vum Himmel." An du hues mir och versprach an däi Wuert erfëllt, elo wou d'Kinneke vu Kanaan zesummekommen, fir Krich mat menge Kanner ze féieren, well si keng Gewalt begaangen hunn. Jasher 34:65 An duerno huet de Joseph en aneren Dram gedreemt an den Dram sengem Papp a Präsenz vu senge Bridder erzielt, an de Joseph sot zu sengem Papp a senge Bridder: "Kuckt, ech hunn nach eng Kéier en Dram gedreemt, an d'Sonn, de Mound an déi eelef Stäre hunn sech viru mir verbeugt." Jasher 41:14 An den Isaak huet seng Hänn op all de Jonge vum Jakob geluecht, an hien huet se gegraff an ëmfaasst, a se een nom aneren gekësst, an den Isaak huet se un deem Dag geseent, an hien huet zu hinne gesot: "De Gott vun äre Pappen soll iech seenen an är Nokommen sou vill wéi d'Stäre vum Himmel maachen." Jasher 47:5 An hien huet hinnen ugeuerdnet, seng Kaart vun de Stären virun him ze bréngen, op där de Joseph all d'Zäiten kannt huet, an de Joseph sot zum Benjamin: "Ech hunn héieren, datt d'Hebräer mat all Wäisheet vertraut sinn, weess du eppes dovun?" An de Benjamin sot: "Äre Knecht weess och all d'Wäisheet, déi mäi Papp mir geléiert huet." An de Joseph sot zum Benjamin: "Kuckt elo op dëst Instrument a verstitt, wou däi Brudder Joseph an Ägypten ass, vun deem Dir sot, datt hien an Ägypten erofgaangen ass." An de Benjamin huet dëst Instrument mat der Kaart vun de Stäre vum Himmel gesinn, an hie war schlau a kuckt dran, fir ze wëssen, wou säi Brudder war, an de Benjamin huet dat ganzt Land Ägypten a véier Deeler opgedeelt, an hien huet festgestallt, datt deen, deen virun him um Troun souz, säi Brudder Joseph war, an de Benjamin huet sech ganz gewonnert, an wéi de Joseph gesinn huet, datt säi Brudder Benjamin sou erstaunt war, sot hien zum Benjamin: "Wat hues du gesinn, a firwat bass du erstaunt?" Jasher 53:18-20

Jubiläen Dës véier grouss Wierker huet Gott um drëtten Dag erschaf. An um véierten Dag huet hien d'Sonn, de Mound an d'Stäre erschaf, an se um Himmelsfirmament gesat, fir d'ganz Äerd ze beliichten, an iwwer den Dag an d'Nuecht ze herrschen, an d'Liicht vun der Däischtert ze trennen. Jubiläum 2:8 An hien huet eng Schrëft fonnt, déi fréier Generatiounen op de Fiels gegruewen haten, an hien huet gelies, wat drop stoung, an hien huet se ofgeschriwwen a wéinst där gesënnegt; well se d'Léier vun

de Wuechter enthält, no där si d'Zeechen vun der Sonn, dem Mound an de Stären an all de Zeeche vum Himmel observéiert hunn. Jubiläen 8:3 An der sechster Woch, am fënnefte Joer dovun, souz den Abram déi ganz Nuecht um Neimound vum siwente Mount waakreg, fir d'Stäre vum Owend bis de Moien ze observéieren, fir ze kucken, wéi de Charakter vum Joer a Bezuch op de Reen wier, an hie war eleng, wéi hie souz an observéiert huet. An e Wuert koum a sengem Häerz, an hie sot: All d'Zeeche vun de Stären, an d'Zeeche vum Mound a vun der Sonn sinn all an der Hand vum Här. Firwat sichen ech se eraus? Wann Hie wëll, léisst Hie et reenen, moies an owes; a wann Hie wëll, hält Hie et zréck, an alles ass a senger Hand. Jubiläum 12:16-18 An hien huet hien erausgefouert a sot zu him: "Kuck no Himmel a ziel d'Stären, wann s du se ziele kanns." An hien huet no Himmel gekuckt a gesinn d'Stären. An hien huet zu him gesot: "Sou wäert däi Nokommen sinn." An hien huet un den Här gegleeft, an et gouf him als Gerechtegkeet ugerechent. Jubiläen 14:4-6 An hien huet gesot: Ech hunn bei mir selwer geschwuer, seet den Här, well du dës Saach gemaach hues, an däi Jong, däi léiwe Jong, mir net zréckgehalen hues, datt ech dech mat Segen seenen, an däi Nokommen multiplizéieren, wéi d'Stäre vum Himmel, a wéi de Sand um Mierufer. An däi Nokommen wäert d'Stied vun hire Feinde ierwen, an an dengem Nokommen wäerten all Natioune vun der Äerd geseent ginn; well du menger Stëmm gefollegt hues, an ech hunn all gewisen, datt du mir trei bass an allem wat ech dir gesot hunn: Gitt a Fridden. Jubiläum 18:15-16 Well dir an dengem Nokommen ginn ech dëst ganzt Land, an ech wäert mäin Eed erfëllen, deen ech dengem Papp Abraham geschwuer hunn, an ech wäert däi Nokommen multiplizéieren wéi d'Stäre vum Himmel, an ech wäert dengem Nokommen dëst ganzt Land ginn. Jubiläum 24:10 An hie soll deng Jongen zu villen an dengem Liewen maachen, an si sollen no der Zuel vun de Méint vum Joer opstoen. An hir Jongen sollen zu villen a méi grouss ginn, wéi d'Stäre vum Himmel, an hir Zuel soll méi grouss sinn wéi de Sand vum Mier. Jubiläen 25:16 Denkt drun, meng Jongen, den Här, Gott vum Abraham, Ärem Papp, a wéi ech hien och ugebiet an him a Gerechtegkeet a Freed gedéngt hunn, fir datt hien iech multiplizéiere kéint an är Som sou vill wéi d'Stäre vum Himmel kéint maachen, an iech op der Äerd als d'Planz vun der Gerechtegkeet begrënne kéint, déi vun all Generatioun fir ëmmer net ausgewurzelt gëtt. Jubiläum 36:6

Verluer Bicher vun der Bibel Wien huet gesot: „Wou ass de Kinnek vun de Judden gebuer? Mir hunn säi Stär am Osten gesinn a si komm, fir hien ze veréieren.“ Protevangelion 15:2 Si hunn him geäntwert: „Mir hunn en aussergewéinleche grousse Stär tëscht de Stäre vum Himmel gesinn, an hien huet all déi aner Stäre sou iwwerstraalt, datt se net méi ze gesinn waren, an doduerch woussten mir, datt e grousse Kinnek an Israel gebuer gouf, an dofir si mir komm, fir hien ze veréieren.“ Dunn sinn déi Weis Männer erausgaang, a kuckt, de Stär, deen si am Oste gesinn hunn, ass virun hinne gaangen, bis en koum an iwwer der Hiel stoung, wou dat jonkt Kand mat der Maria, senger Mamm, war.“ Protevangelion 15:7,9

An zur selwechter Zäit ass hinnen en Engel a Form vun deem Stär erschéngen, deen virdru hire Guide op hirer Rees war; deem säi Liicht si gefollegt sinn, bis si an hiert eegent Land zréckkoumen. 1 Evangelium vun der Kandheet vum Jesus Christus 3:3 Mä wéi hie bei si koum, huet hien tëscht hiren Aen d'Zeeche vun der Lepra wéi e Stär gesinn, an huet duerno d'Bestietnes fir opgeléist an ongëlteg erkläert. 1 Evangelium vun der Kandheet vum Jesus Christus 12:9 Wien läit dout am Graf a sidd lieweg bei eis erofkomm, an an dengem Doud hunn all d'Kreaturen geziddert, an all d'Stäre goufen geréckelt, an elo hues du deng Fräiheet ënnert den Doudegen a stéiers eis Legiounen op d'Stéierung? Evangelium vum Nikodemus 17:6 An nach eng Kéier seet hien: A Gott huet den Abraham erausbruecht a sot zu him: Kuck elo op den Himmel a ziel d'Stären, wann s du se ziele kanns; sou wäert däi Nokommen sinn. 1 Klemens un d'Korinther 5:10 D'Sonn an de Mound, an all déi verschidde Gesellschaften a Stärebiller vun de Stären, lafen déi Weeër, déi hie hinne festgeluecht huet, am Aklang, ouni am mannsten dovun ofzewäichen. 1. Klemens un d'Korinther 9:7 Och de Rescht vu senge Stämme war net a klenger Herrlechkeet: Gott huet versprach, datt däi Nokommen (seet hien) wéi d'Stäre vum Himmel wäerte sinn. 1 Klemens un d'Korinther 14:18 An dat wat hie seet: An hien huet um siwenten Dag ausgerout: hie mengt dat: Wann säi Jong kënnt, an d'Zäit vum Béisen ofschafe wäert, an déi Ongöttlech urteele wäert; an d'Sonn, de Mound an d'Stäre verännere wäert; dann wäert hien um siwenten Dag herrlech ausruhen. Allgemenge Bréif vum Barnabas 13:6 Wéi gouf dann eise Retter der Welt manifestéiert? E Stär huet um Himmel iwwer all déi aner Stären erausgestrachen, a säi Liicht war onbeschreiflech, a seng Neiheet huet d'Mënsche Angscht gemaach. All déi aner Stären, zesumme mat der Sonn an dem Mound, waren de Chouer vun dësem Stär; awer deen huet säi Liicht immens iwwer si all erausgeschéckt. An d'Mënsche hunn ugefaang sech ze beonrouegen, wou dëse neie Stär hierkënnt, deen esou anescht ass wéi all déi aner. Bréif vum Ignatius un d'Epheser 4:11-12 Wéi hie gekräizegt gouf, koum et Däischtert iwwer déi ganz Welt, an d'Sonn war fir en halwen Dag verdeckt, an d'Stäre koumen erschéngen, awer kee Glanz war dran ze gesinn; an de Mound huet seng Hellegkeet verluer, wéi wann e mat Blutt gefierft wier; an d'Welt vun den Verstuerwenen gouf verschléckt; sou datt den Hellegtum vum Tempel selwer, wéi se en nennen, de Judden net selwer bei hirem Fall erschéngt ass, mä si hunn eng Ofgrond an der Äerd an d'Rollen vun den Donnerwiederen erkannt. Wéi hie gekräizegt gouf, koum Däischtert iwwer déi ganz Welt; d'Sonn war ganz verstoppt, an den Himmel ass däischter ausgesinn, während et nach Dag war, sou datt d'Stäre gesi goufen, obwuel hire Glanz nach ëmmer verdeckt war, dofir huelen ech un, datt Är Exzellenz net bewosst ass, datt si op der ganzer Welt hir Luuchten vun der sechster Stonn bis zum Owend ugefaangen hunn. An de Mound, deen wéi Blutt war, huet net déi ganz Nuecht laang geschéngt, obwuel e voll war, an d'Stären an den Orion hunn iwwer d'Judden gekrasch, wéinst der Iwwertriedung, déi si begaangen hunn. Aus de Bréiwer vum Herodes a Pilatus

Vergiess Bicher vun Eden Si hunn déi Eelst an d'Herrscher vun de Stärenuerden viru mir bruecht, a mir zweehonnert Engelen gewisen, déi d'Stären an hir Déngschter um Himmel regéieren, a mat hire Flilleke fléien a ronderëm all déi kommen, déi seegelen. Geheimnisser vum Enoch 4:1 Säi Passage a Réckrees gi vu véier grousse Stäre begleet, an all Stär huet ënner sech dausend Stären, riets vum Sonnerad, a véier lénks, jidderee mat dausend Stären ënner sech, am Ganzen aachtdausend, déi stänneg mat der Sonn kommen. Geheimnisser vum Enoch 11:4 An dovun hunn déi Männer mech geholl an an den sechsten Himmel eropgedroen, an do hunn ech siwe Gruppen Engelen gesinn, ganz hell a ganz glorräich, an hir Gesiichter hunn méi geglänzt wéi d'Sonn, si hunn geblénkt, an et gëtt keen Ënnerscheed an hire Gesiichter, hirem Verhalen oder hirer Kleedung; an dës maachen d'Uerder a léieren d'Beweegunge vun de Stären, an d'Ännerung vum Mound, oder d'Ëmdréiung vun der Sonn, an déi gutt Regierung vun der Welt. Geheimnisser vum Enoch 19:1 An hien huet mir all d'Wierker vum Himmel, der Äerd an dem Mier erzielt, an all d'Elementer, hir Duerchgäng a Géigen, an d'Donner vum Donner, d'Sonn an de Mound, d'Géigen an d'Wiessele vun de Stären, d'Joreszäiten, d'Joren, d'Deeg an d'Stonnen, d'Opgäng vum Wand, d'Zuel vun den Engelen, an d'Bildung vun hire Lidder, an all mënschlech Saachen, d'Zong vun all mënschleche Lidd a Liewen, d'Geboter, d'Instruktiounen, an d'séiss-stëmmeg Gesank, an all Saachen, déi et ubruecht ass ze léieren. Geheimnisser vum Enoch 23:1 An ech hunn gebueden, datt et aus Liicht an Däischtert geholl soll ginn, an ech hunn gesot: 'Sidd déck,' an et ass sou ginn an ech hunn et mam Liicht ausgebreet, an et ass Waasser ginn, an ech hunn et iwwer d'Däischtert ausgebreet, ënner dem Liicht, an dann hunn ech d'Waasser fest gemaach, dat heescht dat Buedemlos, an ech hunn e Fundament vu Liicht ronderëm d'Waasser gemaach, an hunn siwe Kreesser vun dobannen erstallt, an hunn et wéi Kristall naass an dréchen, dat heescht wéi Glas, an d'Ëmlaf vum Waasser an den aneren Elementer, an ech hunn jidderengem säi Wee gewisen, an de siwe Stären, jidderee vun hinnen a sengem Himmel, datt se sou goen, an ech hunn gesinn, datt et gutt war. Geheimnisser vum Enoch 27:1 Um véierten Dag hunn ech gebueden, datt et grouss Luuchten op den himmlesche Kreesser solle sinn. Um éischten ieweschte Krees hunn ech d'Stäre gesat, de Kruno, an um zweeten d'Aphrodit, um drëtten den Aris, um fënneften den Zeus, um sechsten den Ermis, um siwenten de klenge Mound, an en mat de klenge Stäre geschmückt. An um ënneschten hunn ech d'Sonn fir d'Beliichtung vum Dag gesat, an de Mound an d'Stäre fir d'Beliichtung vun der Nuecht. Geheimnisser vum Enoch 30:3-5 An ech hunn him en Numm ginn, aus de véier Bestanddeeler, vum Osten, vum Westen, vum Süden, vum Norden, an ech hunn him véier speziell Stäre ginn, an ech hunn säin Numm Adam genannt, an him déi zwee Weeër gewisen, d'Liicht an d'Däischtert, an ech hunn him gesot: 'Dëst ass gutt, an dat ass schlecht,' fir datt ech léiere soll, ob hie Léift zu mir huet, oder Haass, fir datt et kloer ass, wien a senger Rass mech gär huet. Well ech hunn seng Natur gesinn, awer hien huet seng eegen Natur net gesinn, dofir wäert hie méi schlëmm sënnegen, well hie net gesäit, an ech hunn gesot: 'No der Sënn, wat gëtt et ausser dem Doud?' An ech hunn him de Schlof ginn an hien ass ageschlof. An ech hunn him eng Ripp geholl, an him eng Fra geschaf, fir datt den Doud duerch seng Fra bei hie kënnt, an ech hunn säi lescht Wuert geholl an hir Mamm genannt, dat heescht Eva. Geheimnisser vum Enoch 30:13-16

Ech hunn d'Stäre gemooss a beschriwwen, déi grouss onzielbar Villzuel vun hinnen. Geheimnisser vum Enoch 40:3 Ech hunn d'Stäre aus Feier geschnidden, an den Himmel dekoréiert, an en an hirer Mëtt gesat. Geheimnisser vum Enoch 47:6 Hien huet den Himmel gemooss an d'Stäre festgeluecht: an hien huet d'Schöpfung gegrënnt an opgeriicht: Oden vum Salomon 16:11 Frei dech dofir, Mamm mat reiner Séil, well d'Hoffnung op deng Ausdauer sécher an der Hand vu Gott ass. Net sou majestéitesch steet de Mound tëscht de Stären um Himmel, wéi du, nodeems du de Wee vun dengen siwe stäreähnleche Jongen zur Gerechtegkeet beliicht hues, an Éier bei Gott stinn; an du bass mat hinnen am Himmel gesat. Well deng Kannergebuert war vum Jong vum Abraham. 4 Makkabäer 8:4-6 An den Abiqâm sot zu him: "O mäin Här! Du bass wéi de Mound, an däin Adlegen ass wéi d'Planéiten an d'Stären." An de Pharao sot zu him: "Géi, a muer bass du hei." Geschicht vum Ahikar 5:41,46 An den Haiqâr sot zu him: Mäin Här ass de Gott vum Himmel, a seng Adleger sinn d'Blëtzer an den Donner, a wann hie wëll, bléisen d'Wand an de Reen fällt. An hie befielt den Donner, an et bléist a reent, an hie hält d'Sonn, an si gëtt net hiert Liicht, an de Mound an d'Stären, an si kreesen net. An hie befielt den Stuerm, an et bléist an de Reen fällt an et trëppelt den Abrëll a zerstéiert seng Blummen a seng Haiser. Geschicht vum Ahikar 5:50-52 Dann wäert den Här en neie Paschtouer operstoen. An him ginn all d'Wierder vum Här opgedeckt; an hie wäert e gerecht Uerteel op der Äerd fir eng Villzuel vun Deeg maachen. A säi Stär wäert um Himmel opgoen wéi vun engem Kinnek. Testament vum Levi 5:13-15 An no dësen Saachen soll fir iech e Stär aus dem Jakob am Fridden opgoen, an e Mann soll aus mengem Nokommen opgoen, wéi d'Sonn vun der Gerechtegkeet, deen a Sanftmut a Gerechtegkeet mat de Mënschekanner wandert; an et soll keng Sënn an him fonnt ginn. Testament vum Juda 4:2023 Sonn, Mound a Stären, ännert hir Uerdnung net; sou ännert och Dir net d'Gesetz vu Gott an der Onuerdnung vun Ären Handlungen. Testament vum Naphtali 1:24