Samson: Liew staark, stierw méi staark Riichter 13 1 D'Kanner vun Israel hunn erëm dat Béist an den Ae vum Här gemaach; an den Här huet si véierzeg Joer laang an d'Hand vun de Philistiner iwwerginn. 2 An et war e Mann aus Zora, aus der Famill vun den Daniter, deem säin Numm Manoa war; a seng Fra war onfruchtbar a hat keng Kanner gedroen. 3 An den Engel vum Här ass der Fra erschéngen a sot zu hir: "Kuckt, du bass onfruchtbar a hues keng Kanner op d'Welt bruecht, mee du wäerts schwanger ginn a e Jong kréien." 4 Also, passt op, drénkt kee Wäin a kee staarkt Gedrénks, an iesst näischt Onreines. 5 Well, kuck, du wäerts schwanger ginn a e Jong kréien; an kee Raséierapparat soll op säi Kapp kommen; well d'Kand soll en Nazariter fir Gott sinn vum Schouss un; an hie soll ufänken Israel aus der Hand vun de Philistiner ze befreien. 6 Dunn ass d'Fra komm a sot hirem Mann: "E Mann vu Gott ass bei mech komm, a säi Gesiicht war wéi d'Gesiicht vun engem Engel vu Gott, ganz schrecklech; mee ech hunn hien net gefrot, wou hie hierkënnt, an hien huet mir och net säin Numm gesot." 7 Mä hien huet zu mir gesot: „Kuckt, du wäerts schwanger ginn a e Jong kréien; drénk elo kee Wäin a kee staarkt Gedrénks, a iesst näischt Onreines, well d'Kand wäert vum Schouss un bis zum Dag vu sengem Doud en Nazariter vu Gott sinn.“ 8 Dunn huet de Manoach den Här gebiet a gesot: "Mäin Här, loosst de Mann Gottes, deen Dir geschéckt hutt, erëm bei eis kommen, a léiert eis, wat mir mat dem Kand maache sollen, dat gebuer gëtt." 9 An Gott huet op d'Stëmm vum Manoach gelauschtert; an den Engel vu Gott koum erëm bei d'Fra, wéi si um Feld souz, mä hire Mann Manoach war net mat hir. 10 D'Fra ass séier gelaf, ass gelaf an huet hirem Mann et erzielt a sot zu him: "Kuckt, de Mann, deen deen aneren Dag bei mech komm ass, ass mir erschéngen." 11 De Manoach ass opgestan, ass senger Fra nogegaangen, an ass bei de Mann komm a sot zu him: "Bass du dee Mann, deen mat der Fra geschwat huet?" An hien huet geäntwert: "Ech sinn et." 12 An de Manoah sot: "Elo sollen Är Wierder erfëllt ginn. Wéi solle mir dem Jong befeelen, a wéi solle mir mat him maachen?"
1
Samson: Liew staark, stierw méi staark
13 An den Engel vum Här sot zum Manoah: Virun allem, wat ech der Fra gesot hunn, soll si sech oppassen. 14 Si däerf näischt iessen, wat vum Wäibierg kënnt, a si däerf kee Wäin oder staarkt Gedrénks drénken, a si däerf näischt Onreines iessen: alles, wat ech hir gebueden hunn, soll si halen. 15 An de Manoach sot zum Engel vum Här: "Loosse mer dech ophalen, bis mir dir e Béck virbereet hunn." 16 An den Engel vum Här sot zum Manoach: "Och wann s du mech ophält, iessen ech net vun dengem Brout; a wann s du e Brandopfer brénge wëlls, da muss du et dem Här opferen." Well de Manoach wousst net, datt hien en Engel vum Här war. 17 An de Manoach sot zum Engel vum Här: Wéi ass däin Numm, fir datt mir dir Éier maache kënnen, wann deng Wierder erfëllt ginn? 18 An den Engel vum Här sot zu him: Firwat froes du sou no mengem Numm, well en awer geheim ass? 19 Dunn huet de Manoach e Béckchen mat engem Spiesoffer geholl an et dem Här op engem Fiels geoffert; an den Engel huet wonnerbar gemaach; an de Manoach a seng Fra hunn zougekuckt. 20 Wéi d'Flam vum Altor an den Himmel eropgaangen ass, ass den Engel vum Här an der Flam vum Altor eropgaangen. De Manoach a seng Fra hunn et gekuckt a si sinn op d'Gesiicht op de Buedem gefall. 21 Mä den Engel vum Här ass dem Manoach a senger Fra net méi erschéngen. Dunn huet de Manoach gewosst, datt et en Engel vum Här war. 22 An de Manoach sot zu senger Fra: Mir stierwen sécher, well mir Gott gesinn hunn. 23 Mä seng Fra sot zu him: Wann den Här eis ëmbrénge wollt, dann hätt hie kee Brandoffer a kee Fleeschoffer aus eiser Hand ugeholl, hie hätt eis net all dës Saachen gewisen an eis net sou Saache wéi elo erzielt. 24 An d'Fra huet e Jong gebuer a säi Numm Samson genannt; an d'Kand ass opgewuess, an den Här huet et geseent. 25 An de Geescht vum Här huet ugefaangen, hien heiansdo am Lager vun Dan tëscht Zora an Eshtaol ze beweegen.
Riichter 14 1 De Samson ass erof op Timna gaangen an huet zu Timna eng Fra gesinn, eng vun den Duechtere vun de Philistiner. 2 An hien ass eropkomm, huet sengem Papp a senger Mamm erzielt a gesot: Ech hunn eng Fra zu Timna gesinn, eng vun den Duechtere vun de Philistiner; also huelt mir si elo zur Fra. 3 Dunn hunn säi Papp a seng Mamm zu him gesot: "Gëtt et ni eng Fra ënner den Duechtere vun denge Bridder oder ënner mengem ganze Vollek, datt s du hin gees, fir eng Fra vun den onbeschniddene Philistiner ze huelen?" An de Samson sot zu sengem Papp: "Huel mir si, well si gefält mir gutt." 4 Mä säi Papp a seng Mamm woussten net, datt et vum Här war, datt hie géint d'Philister eng Ursaach gesicht huet, well zu där Zäit haten d'Philister Herrschaft iwwer Israel. 5 Dunn ass de Samson erofgaang, zesumme mat sengem Papp a senger Mamm, op Timna, a si koumen an d'Wéngerten vun Timna; an do huet e jonke Léiw géint hie gebrëllt. 6 An de Geescht vum Här ass mächteg iwwer hie komm, an hien huet hien zerräissen, wéi hie géif e Béck zerräissen, an hien hat näischt an der Hand; awer hie sot sengem Papp a senger Mamm net, wat hie gemaach hat. 7 An hien ass erofgaangen a mat der Fra geschwat; an si huet dem Samson gutt gefall. 8 An no enger Zäit ass hien zréckkomm fir si ze huelen, an hien ass ofgedréit fir d'Läich vum Léiw ze kucken; an, kuck, do war e Schwarm Bienen an Hunneg am Läich vum Léiw.
2
Samson: Liew staark, stierw méi staark
9 An hien huet dovun an d'Hänn geholl, ass weider giess, an ass bei säi Papp a seng Mamm komm, an hien huet hinnen et ginn, an si hunn giess; awer hien huet hinnen net erzielt, datt hien den Hunneg aus dem Läich vum Léiw geholl hat. 10 Dunn ass säi Papp bei d'Fra erofgaang, an de Samson huet do e Festmahl gemaach, well sou hunn déi jonk Männer et gewinnt gemaach. 11 An et ass geschitt, wéi si hien gesinn hunn, datt si drësseg Begleeder matbruecht hunn, fir mat him ze sinn. 12 An de Samson sot zu hinnen: Ech wäert iech elo e Rätsel virleeën. Wann Dir et mir bannent de siwe Deeg vum Fest sécher erkläert a fannt, da ginn ech iech drësseg Bettlaken an drësseg verschidde Kleeder. 13 Mee wann Dir et mir net erkläre kënnt, da gitt Dir mir drësseg Bettlaken an drësseg verschidde Kleeder. An si soten zu him: "Sot däi Rätsel, fir datt mir et héieren." 14 An hien huet zu hinnen gesot: Aus dem Iesser koum Iessen eraus, a aus dem staarken koum Séissheet eraus. An si konnten d'Rätsel dräi Deeg net klären. 15 An et ass um siwenten Dag geschitt, datt si zu der Fra vum Samson gesot hunn: Verlock däi Mann, fir eis d'Rätsel ze soen, fir datt mir dech an d'Haus vun dengem Papp net mat Feier verbrennen. Hutt Dir eis geruff, fir dat ze huelen, wat mir hunn? Ass et net sou? 16 D'Fra vum Samson huet virun him gekrasch a gesot: "Du haasst mech nëmmen a gär mech net; du hues de Kanner vu mengem Vollek e Rätsel opgeworf an et mir net erzielt." An hien huet zu hir gesot: "Kuckt, ech hunn et mengem Papp a menger Mamm net erzielt, an ech soll et dir elo erzielen?" 17 An si huet déi siwen Deeg, wärend hiert Fest gedauert huet, virun him geweint; an um siwenten Dag huet hien hir et erzielt, well si him schlecht gelaunt hat; an si huet d'Rätsel de Kanner vun hirem Vollek erzielt. 18 An d'Männer vun der Stad hunn him um siwenten Dag, ier d'Sonn ënnergaangen ass, gesot: "Wat ass méi séiss wéi Hunneg, a wat ass méi staark wéi e Léiw?" An hien huet zu hinnen gesot: "Wann Dir net mat menger Kou geploot hätt, hätt Dir mäi Rätsel net erausfonnt." 19 An de Geescht vum Här ass iwwer hie komm, an hien ass erof op Askelon gaangen, huet drësseg Männer vun hinnen ëmbruecht, huet hir Beute geholl an huet deenen, déi d'Rätsel erkläert hunn, nei Kleeder ginn. An säi Roserei ass entflammt, an hien ass erop an d'Haus vu sengem Papp gaangen. 20 Mä dem Samson seng Fra gouf sengem Begleeder ginn, deen hie als Frëndin benotzt hat.
Riichter 15 1 Mä et ass geschitt, no enger Zäit, an der Zäit vun der Weessernerte, datt de Samson seng Fra mat engem Bësschen besicht huet; an hie sot: Ech ginn bei meng Fra an d'Zëmmer. Mä hire Papp wollt him net eran goen. 2 An hire Papp sot: Ech hunn wierklech geduecht, datt du se total gehaasst häss; dofir hunn ech se denger Frëndin ginn. Ass hir jéngst Schwëster net méi schéin wéi si? Huel se, ech bieden dech, amplaz vun hir. 3 An de Samson sot zu hinnen: "Elo wäert ech méi onschëlleg sinn wéi d'Philister, och wann ech hinnen eppes Ongerechtes undoen." 4 De Samson ass gaangen an huet dräihonnert Füchsen gefaangen, an huet Feierfaden geholl, an huet Schwanz un Schwanz gedréit, an huet eng Feierfade tëscht zwou Schwänz an d'Mëtt geluecht. 5 An nodeems hien d'Felder a Brand gestach hat, huet hien se an d'Kären vun de Philistiner gelooss, an huet souwuel d'Holzstécker wéi och dat stännegt Kären, zesumme mat de Wéngerten an den Olivenueleg verbrannt. 6 Dunn hunn d'Philister gefrot: "Wien huet dat gemaach?" An si hunn geäntwert: "Samson, de Schwoer vum Timniter, well hien seng Fra geholl a senger Frëndin ginn hat." An d'Philister sinn eropkomm a si an hire Papp mat Feier verbrannt.
3
Samson: Liew staark, stierw méi staark
7 An de Samson sot zu hinnen: Och wann Dir dat gemaach hutt, wäert ech mech awer un Iech rächen, an duerno wäert ech ophalen. 8 An hien huet si op d'Hëft an d'Schenkel mat engem grousse Schlag geschloen; an hien ass erofgaang an huet sech op der Spëtzt vum Fiels vun Etam gewunnt. 9 Dunn sinn d'Philister eropgaangen, hunn a Juda säi Lager opgemaach a sech zu Lehi verbreet. 10 D'Männer vu Juda soten: "Firwat sidd Dir géint eis eropkomm?" Si hunn geäntwert: "Mir sinn eropkomm, fir de Samson ze bannen, fir mat him ze maachen, wat hie mat eis gemaach huet." 11 Dunn sinn dräidausend Männer aus Juda op d'Spëtzt vum Fiels vun Etam gaangen a soten zum Samson: "Weess du net, datt d'Philister Herrscher iwwer eis sinn? Wat hues du eis dat ugedoen?" An hien sot zu hinnen: "Sou wéi si mir gemaach hunn, sou hunn ech hinne gemaach." 12 An si soten zu him: Mir sinn erofkomm fir dech ze bannen, fir dech an d'Hand vun de Philistiner ze liwweren. An de Samson sot zu hinnen: Schwiert mir, datt Dir mech net selwer attackéiert. 13 An si hunn zu him gesot: „Nee, mir wäerten dech fest bannen an dech an hir Hand iwwerginn, awer mir wäerten dech sécher net ëmbréngen.“ An si hunn hien mat zwou neie Seeler gebonnen an hien aus dem Fiels eropgeholl. 14 Wéi hien zu Lehi koum, hunn d'Philister géint hie gejaut; an de Geescht vum Här ass staark iwwer hie komm, an d'Seeler, déi un senge Waffen waren, sinn ewéi Flachs ginn, dat am Feier verbrannt gouf, a seng Bänner hunn sech vu senge Hänn geléist. 15 An hien huet e neie Kieferknochen vun engem Iesel fonnt, an huet seng Hand ausgestreckt, en geholl an domat dausend Männer ëmbruecht. 16 An de Samson sot: Mam Kiefer vun engem Iesel, Koup fir Koup, mam Kiefer vun engem Iesel hunn ech dausend Männer ëmbruecht. 17 An et ass geschitt, wéi hie fäerdeg war mat schwätzen, datt hien de Kieferknochen aus senger Hand gehäit huet, an huet déi Plaz Ramathlehi genannt. 18 An hien hat staarken Duuscht, an huet den Här geruff a gesot: "Du hues dës grouss Erléisung an d'Hand vun dengem Dénger ginn; an elo soll ech vum Duuscht stierwen, an d'Hand vun den Onbeschniddenen falen?" 19 Mä Gott huet eng huel Plaz am Kiefer opgespalt, an et koum Waasser eraus; an nodeems hien gedronk hat, koum säi Geescht zréck, an hien huet erëmbeliewt. Dofir huet hien d'Stad En-Hakkore genannt, wat bis haut zu Lehi ass. 20 An hien huet Israel an den Deeg vun de Philistiner zwanzeg Joer Riichter ginn.
Riichter 16 1 Dunn ass de Samson op Gaza gaangen, an huet do eng Prostituéiert gesinn, an ass bei hir eragaangen. 2 An et gouf de Gaziten erzielt: De Samson ass hei komm. An si hunn hien ëmginn a si hunn déi ganz Nuecht virum Stadpaart op hie verluert. Si ware roueg déi ganz Nuecht a soten: Moies, wann et Dag gëtt, wäerte mir hien ëmbréngen. 3 De Samson ass bis Mëtternuecht do bliwwen, an ass géint Mëtternuecht opgestan, huet d'Dieren vum Stadpaart an déi zwee Pfosten gegraff, ass mat hinnen, dem Riegel an allem, fortgaang, huet se op seng Schëlleren geluecht an huet se op d'Spëtzt vun engem Hiwwel gedroen, deen virun Hebron läit. 4 An duerno ass et geschitt, datt hien eng Fra am Dall Sorek gär hat, där hiren Numm Delilah war. 5 D'Häre vun de Philistiner koumen op si zou a soten zu hir: "Locker hien un a kuckt, wou seng grouss Kraaft läit, a wéi mir hien duerchsetze kënnen, fir datt mir hien bannen a plagen kënnen; da ginn mir dir jidderee vun eis eelefhonnert Sëlwermënzen." 6 An d'Delila sot zum Samson: "So mir, ech bieden dech, wou deng grouss Kraaft läit, a woumat du kéints gebonne ginn, fir dech ze plagen."
4
Samson: Liew staark, stierw méi staark
7 An de Samson sot zu hir: Wa se mech mat siwe grénge Wimperen bannen, déi ni gedréchent sinn, da ginn ech schwaach a ginn ewéi en anere Mënsch. 8 Dunn hunn d'Hären vun de Philistiner hir siwe gréng Mütter bruecht, déi net gedréchent waren, an si huet hien domat gebonnen. 9 Elo louchen do Männer am Zëmmer, déi bei hir am Lauer waren. An si sot zu him: D'Philister sinn op dir, Samson! An hien huet d'Bänner gebrach, wéi e Fuedem aus Schnouer gebrach gëtt, wann en d'Feier beréiert. Sou war seng Kraaft net bekannt. 10 An d'Delila sot zum Samson: "Kuckt, du hues mech verspott a mir Ligen erzielt; sot mir elo, wéi s du kéints gebonne ginn." 11 An hien huet zu hir gesot: Wa se mech mat neie Seeler bannen, déi nach ni benotzt goufen, da ginn ech schwaach a wéi en anere Mënsch. 12 D'Delila huet also nei Seeler geholl, hien domat gebonnen a sot zu him: "D'Philister sinn op dir, Samson!" An et ware Leit am Raum, déi am Lauer geluecht hunn. An hien huet se vu senge Waffen ofgerappt, wéi e Fuedem. 13 An d'Delila sot zum Samson: "Bis elo hues du mech verspott a mir Ligen erzielt; sot mir, mat wéi engem Du gebonnen ka ginn." An hien sot zu hir: "Wann s du déi siwe Hoer vu mengem Kapp mat dem Netz wéckels." 14 An si huet et mat der Nol befestegt a sot zu him: "D'Philister sinn op dir, Samson!" An hien ass aus sengem Schlof erwächt a mat der Nol vum Balken an dem Netz fortgaang. 15 An si sot zu him: Wéi kanns du soen: Ech hunn dech gär, wann däin Häerz net mat mir ass? Du hues mech elo dräimol verspott an hues mir net gesot, wou deng grouss Kraaft läit. 16 An et ass geschitt, wéi si hien all Dag mat hire Wierder ugestrengt an ugedriwwen huet, sou datt seng Séil bis zum Doud geplot war; 17 Hien huet hir säi ganzt Häerz erzielt a gesot: "Et ass nach ni e Raséierapparat op mäi Kapp komm, well ech vu menger Mamm hirem Schouss un en Nazariter vu Gott sinn. Wann ech raséiert ginn, da geet meng Kraaft vu mir ewech, an ech ginn schwaach a sinn wéi all aner Mënsch." 18 Wéi d'Delila gesinn huet, datt hie mir säi ganzt Häerz gesot hat, huet si geschéckt a bei d'Häre vun de Philistiner geruff a gesot: "Kommt dës Kéier erop, well hie mir säi ganzt Häerz gesot huet." Dunn sinn d'Häre vun de Philistiner bei si eropkomm a hunn Sue matbruecht. 19 An si huet hien op hire Knéien aschlofe gelooss; an si huet e Mann geruff, an huet hien déi siwe Hoer vu sengem Kapp ofraéiere gelooss; an si huet ugefaangen hien ze plagen, an seng Kraaft ass vun him fortgaang. 20 An si sot: „D'Philister sinn op dir, Samson!“ An hien ass aus sengem Schlof erwächt a sot: „Ech ginn eraus wéi déi aner Mol virdrun a wäert mech rëselen.“ An hie wousst net, datt den Här vun him fortgaangen ass. 21 Mä d'Philister hunn hien geholl, him d'Aen erausgestreckt, hien op Gaza bruecht a mat Messingfetten gefesselt; an hien huet am Prisong gemuel. 22 Mä d'Hoer op sengem Kapp sinn erëm gewuess, nodeems hie raséiert gi war. 23 Dunn hunn d'Häre vun de Philistiner sech versammelt, fir engem hirem Gott Dagon e grousst Affer ze bréngen a sech ze freeën; well si soten: Eise Gott huet eise Feind Samson an eis Hand iwwerginn. 24 An wéi d'Leit hien gesinn hunn, hunn si hire Gott gelueft, well si soten: Eise Gott huet eise Feind an den Zerstéierer vun eisem Land, deen der vill vun eis ëmbruecht huet, an eis Hänn ginn. 25 Wéi si frëndlech waren, soten si: "Ruft de Samson, fir datt hie mat eis Spaass maache kann." An si hunn de Samson aus dem Prisong geruff; an hie huet si Spaass gemaach, an si hunn hien tëscht de Sailen opgestallt. 26 An de Samson sot zu dem Jong, deen hien un der Hand gehalen huet: "Loos mech, datt ech d'Sailen, op deenen d'Haus steet, fillen kann, fir datt ech mech drop leeë kann." 27 D'Haus war voll Männer a Fraen; an all d'Häre vun de Philistiner waren do; an um Daach waren ongeféier dräidausend Männer a Fraen, déi zougekuckt hunn, wéi de Samson sech amuséiert huet.
5
Samson: Liew staark, stierw méi staark
28 De Samson huet den Här geruff a gesot: "Här Gott, denk un mech, a stäerk mech, nëmmen dës Kéier, Gott, fir datt ech mech direkt un de Philistiner fir meng zwou Aen räche kann." 29 An de Samson huet déi zwou mëttler Sailen gegraff, op deenen d'Haus stoung an op deenen et gedroe gouf, eng mat senger rietser Hand an déi aner mat senger lénkser. 30 De Samson sot: „Loosst mech mat de Philistiner stierwen.“ An hie verbeugt sech mat all senger Kraaft; an d'Haus ass op d'Hären an op all d'Leit, déi dran waren, zesummegefall. Sou waren déi Doudeg, déi hie bei sengem Doud ëmbruecht huet, méi wéi déi, déi hie bei sengem Liewen ëmbruecht huet. 31 Dunn koumen seng Bridder a säi ganzt Papp sengem Haus erof, hunn hien opgeholl, eropbruecht a begruewen tëscht Zora an Eshtaol am Graf vu sengem Papp Manoach. An hien huet Israel zwanzeg Joer laang geriicht.
Kommentar D'Geschicht vum Samson, déi an de Riichter Kapitel 13 bis 16 vun der King James Bibel (KJV) ze fannen ass, ass eng vun den dramateschsten Erzielungen an der Helleger Schrëft. Si erzielt d'Liewe vun engem Mann, deen duerch de Geescht vu Gott eenzegaarteg mat iwwernatierlecher Kraaft ausgestatt war, awer vu perséinleche Schwächten, geeschtleche Kompromësser an engem trageschen Ënnergang geplot ass, deen op eng ultimativ Erléisung baséiert.
Deel 1: Vers fir Vers narrativ Opdeelung Kapitel 13: D'Verkënnegung a Gebuert vum Samson Verse 1–5: Israel mécht erëm dat Béist an den Ae vum Här, wat zu véierzeg Joer Ënnerdréckung vun de Philistiner féiert. Den Engel vum Här erschéngt der onfruchtbarer Fra vum Manoach (vum Stamm Dan) a verkënnegt, datt si schwanger gëtt a e Jong op d'Welt bréngt. Hie soll vun der Mammekugel un en Nazariter vu Gott sinn , an hie soll ufänken, Israel aus der Hand vun de Philistiner ze befreien. Verse 6–14: Dem Manoach seng Fra erzielt vum Besuch bei hirem Mann. De Manoach biet, datt den Engel zréckkënnt, fir hinnen ze weisen, wéi se d'Kand erzéien sollen. Den Engel erschéngt erëm a widderhëlt d'Nazaire-Restriktiounen: d'Mamm muss sech vu Wäin, staarkem Gedrénks an onreinem Iessen entzéien, a kee Raséierapparat däerf jee de Kapp vum Jong beréieren. Verse 15–23: De Manoach bitt e Kiefer als Brandoffer op. Den Engel klëmmt an der Flam vum Altor an den Himmel a weist seng göttlech Identitéit. De Manoach fäert, datt si stierwe wäerten, well si Gott gesinn hunn, awer seng Fra verséchert hien, datt wann den Här se ëmbrénge wollt, hien hiert Offer net ugeholl oder hinnen dës Saachen net gewisen hätt. Verse 24–25: D'Fra kritt e Jong a nennt hien Samson . D'Kand wiisst op, an den Här seent et. De Geescht vum Här fänkt un, et heiansdo zu Mahaneh-Dan , tëscht Zora an Eshtaol, ze beweegen. Kapitel 14: D'Bestietnes an d'Rätsel Verse 1–4: De Samson geet erof op Timna, gesäit eng filisteresch Fra a fuerdert, datt seng Elteren si zu senger Fra huelen. Seng Eltere protestéieren, eng Fra vun den onbeschniddene Philister ze bestueden, awer den Text bemierkt, datt dëst vum Här koum , deen eng Geleeënheet géint d'Philister gesicht huet, déi deemools Israel dominéiert hunn.
6
Samson: Liew staark, stierw méi staark
Verse 5–9: Um Wee op Timnath brëllt e jonke Léiw géint de Samson. De Geescht vum Här kënnt mächteg iwwer hien, an hie räisst de Léiw mat bloussen Hänn auserneen, wéi wann et e Kand wier. Méi spéit kënnt hie zréck a fënnt e Schwarm Bienen an Hunneg am Kadaver vum Léiw. Hie ësst den Hunneg a gëtt e bëssen un seng Elteren, ouni hinnen ze soen, wou en hierkënnt. Verse 10–20: De Samson organiséiert e Hochzäitsfest mat drësseg philisteresche Begleeder. Hie stellt e Rätsel, dat op engem Wett baséiert ass: "Aus dem Iesser koum Fleesch eraus, an aus dem staarken koum Séissheet eraus." Well d'Philister et net an dräi Deeg léise konnten, menacéieren si dem Samson seng Braut a forcéieren hatt, him d'Äntwert ze kréien. Si kräischen, bis hien et hir erzielt, an hatt et de Männer verréit. Roserei iwwer hire Verrot, ëmbréngt de Samson drësseg philisteresch Männer vun Askelon, fir d'Wett ze bezuelen, léisst seng Fra a Roserei op a geet zréck an d'Haus vu sengem Papp, während seng Fra sengem Trauzeien ginn gëtt. Kapitel 15: Rache, de Kieferknochen a Befreiung Verse 1–8: Wärend der Weessernerte besicht de Samson seng Fra mat engem Kinn, nëmme fir festzestellen, datt hire Papp si senger Begleederin ginn huet an hir jéngst Schwëster amplaz ugebueden huet. A Roserei fänkt de Samson dräihonnert Füchsen , bindt se Schwanz un Schwanz mat Feierfaden dertëschent a léisst se an d'Kären, d'Wéngerten an d'Olivengaart vun de Philister lass a verbrennen se komplett. Als Vergeltung verbrennen d'Philister dem Samson seng Fra a säi Schwoerpapp. De Samson schwiert Rache a schluecht eng grouss Zuel vu Philister ("Hëft a Schenkel mat enger grousser Schluecht") a zitt sech op de Fiels vun Etam zréck. Verse 9–13: D'Philister campéiere sech a Juda fir de Samson ze fannen. Dräidausend Männer vu Juda ginn op de Fiels vun Etam, aus Angscht virun der Vergeltung vun de Philister géint sech selwer. Si bannen de Samson mat zwee neie Seeler a ginn hien dem Feind aus. Verse 14–20: Wéi de Samson sech bei Lehi mat engem Triumphjubel op d'Philister ukënnt, kënnt de Geescht vum Här mächteg op hien. D'Seeler u senge Waffen gi wéi Flachs, dat am Feier verbrannt gëtt, a seng Bänner schmëlzen of. Hie fënnt de frësche Kieferknochen vun engem Iesel a schléit dausend Phillister erof. Duerno, vum Duuscht erschöpft, rifft hien zu Gott; Gott spléckt eng huel Plaz zu Lehi, a Waasser spréngt eraus fir hien erëmbeliewen ze loossen (d'Plaz gëtt En-Hakkore genannt ). De Samson huet Israel an den Deeg vun de Philister zwanzeg Joer laang geriicht . Kapitel 16: Delilah, Gefaangenschaft a Schlussvictoire Verse 1–3: De Samson geet op Gaza, besicht eng Prostituéiert a gëtt vun de Gaziten an d'Fal bruecht, déi plangen, hien am Sonnenopgang ëmzebréngen. Géint Mëtternuecht steet de Samson op, rappt d'Stadpaarten zesumme mat den zwee Pfosten an dem Riegel vun hire Pfosten of, hieft se op seng Schëlleren an dréit se op d'Spëtzt vum Hiwwel virun Hebron. Verse 4–14: De Samson verléift sech an d'Delila am Dall vum Sorek. D'Häre vun de Philistiner bestochen hatt mat immensem Sëlwer, fir de Geheimnis vu senger grousser Kraaft erauszefannen. D'Delila verhéiert hien ëmmer erëm: Éischt Ligen: Bind mech mat siwe grénge Fiederen (fiichten Bouseilen), déi ni gedréchent sinn, an ech wäert schwaach sinn. (Versoet; hie räisst se wéi Fuedem).
7
Samson: Liew staark, stierw méi staark
Zweet Ligen: Bind mech mat neie Seeler fest , déi ni benotzt goufen. (Scheitert; hie rappt se vun den Äerm wéi e Fuedem). Drëtt Ligen: Déi siwe Schleisen vu mengem Kapp mat dem Netz vum Webstull weben. (Feelschléit; hie zitt d'Nol an de Balken ewech). Verse 15–22: Erschöpft vun hirem deegleche Gejäiz a Genéer, seet de Samson hir endlech déi absolut Wourecht: e Raséierapparat huet säi Kapp nach ni beréiert, well hie vun der Gebuert un en Nazariter vu Gott ass; wann säi Kapp raséiert ass, da wäert seng Kraaft him fortgoen. D'Delila schléift hien op de Knéien an, rifft e Mann fir seng siwe Schleisen ofzerappen an ënnerdréckt hien. D'Philister sträichen him d'Aen aus, bannen hien a Messingféissen a zwéngen hien, am Prisong zu Gaza Kären ze mahlen. Mëttlerweil fänken seng Hoer un ze wuessen. Verse 23–31: D'Häre vun de Philistiner versammelen sech fir e grousst Affer fir hire Gott Dagon a feieren, datt hire Gott hire Feind an hir Hänn ausgeliwwert huet. Si bréngen e blannen Samson an d'Arena fir sech iwwer hie lëschteg ze maachen. De Samson freet de Jong, deen hie féiert, him d'Sailen ze loossen, déi den Tempel droen. Hie biet Gott häerzlech ëm eng leschte Kraaftwell, fir seng zwee blann Aen ze rächen, a stëtzt sech géint déi zwee zentral Sailen. Mat engem mächtege Stéiss a rifft: "Loosst mech mat de Philistiner stierwen!" , brécht d'Haus zesummen, wouduerch méi Philistiner bei sengem Doud ëm d'Liewe kommen ewéi a sengem ganze Liewen. Seng Famill hëlt säi Kierper erëm a begrueft hien tëscht Zora an Eshtaol.
Deel 2: Schlëssellektiounen a Liewensanwendungen 1. D'Gefor vu moraleschen a spirituellen Kompromësser D'Lektioun: De Samson huet ëmmer erëm mam Feier gespillt. Hie verletzt reegelméisseg seng Nazarener-Gelübde (huet dout Läichen ugegraff, huet mat onreine frieme Fraen interagéiert a sech senge fleeschleche Leidenschaften erginn). Hie war dovun ausgaangen, datt säi göttlecht Kaddo him Immunitéit géint perséinlech Sënne géif ginn. Liewensanwendung: Geeschtlech Gaben, Talenter oder Féierungspositioune befreien keen vun der moralescher Verantwortung. Ongepréift kleng Kompromësser, geheim Sënnen a Rationaliséierunge schueden d'perséinlech Integritéit lues a lues of, wat zu engem spirituellen blannen Fleck féiert, wou d'Verletzlechkeet net gemierkt gëtt, bis d'Katastroph geschitt. 2. Gott benotzt fehlerhaft Gefässer fir seng Ziler z'erreechen D'Lektioun: Trotz dem Samson senge massive Feeler, Impulsivitéit a Selbstvergnügenheet huet Gott hien als Instrument benotzt fir d'Ënnerdréckung vun de Philister ze kontrolléieren. Vun Ufank un huet Gott duerch dem Samson seng rebellesch Entscheedungen geschafft fir säi Erléisungsplang fir Israel z'erfëllen. Liewensanwendung: Wärend Gott souverän ass a kann duerch mënschlech Schwächten a Versoen schaffen, huet Ungehorsam schwéier Konsequenzen. Gnod erléist, awer si läscht net de Schmerz an d'Narbe vu schlechte Choixen. Mir sollten eis beméien, Gott mat ganzhäerzegem Gehorsam ze déngen, anstatt eis op seng Gnod ze verloossen, fir eis aus engem recklosen Liewen ze retten. 3. D'Kraaft vun der Weihung an d'Quell vun der richteger Kraaft D'Lektioun: Dem Samson seng Kraaft war ni wierklech kierperlech Muskelen; et war eng iwwernatierlech Ermächtegung, déi direkt mat senger Bundsverhältnis mat Gott verbonnen war,
8
Samson: Liew staark, stierw méi staark
symboliséiert duerch seng Nazarener Hingabe. Wéi seng Hoer geschnidden goufen - net well d'Hoer magesch Eegeschafte hunn, mee well se seng endgülteg Ofginn vu Bundstreue representéiert hunn ass de Geescht vum Här vun him fortgaang. Liewensanwendung: Echt spirituell Stäerkt, Widderstandsfäegkeet an Impakt kommen ganz dovun, mat Gott verbonne ze bleiwen. Wa mir eis Engagement fir Him briechen a mir op eis eege Ressourcen vertrauen, fanne mir eis geeschtlech ouni Muecht, verletzlech a versklavt vu weltleche Kräften. 4. Reue, Restauratioun a Gottes lescht Barmhäerzegkeet D'Lektioun: Och nodeems hien um Buedem ukomm war – blann, gedemütigt a Kären an enger Prisongszell gemuel – huet de Samson eng Wendepunkt erlieft. Entscheedend ass, datt seng Hoer nees ugefaange wuessen . A senge leschte Momenter huet de Samson sech a verzweifeltem Gebied zu Gott gewandt, a Gott huet geäntwert a him d'Kraaft ginn, seng lescht Beruffung ze erfëllen. Liewensanwendung: Et ass ni ze spéit fir sech zu Gott zeréckzewenden. Egal wéi déif Dir gefall sidd, wéi schlecht Dir Kompromësser gemaach hutt oder wéi gebrach Äert Liewen sech fillt, Gott ass e Gott vun der Erhuelung. En Häerz dat bereet an e lescht Gebied vun der Kapitulatioun kann ëmmer nach Barmhäerzegkeet a Sënn a senge Hänn fannen.
9